రోమీయులకు 9

రోమీయులకు 9

రోమీయులకు 9:1-5

1. నేను క్రీస్తునందు సత్యమే చెప్పుచున్నాను, అబద్ధమాడుటలేదు; నా మనస్సాక్షి పరిశుద్ధాత్మయందు నాతోకూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది,

1. Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium simul mihi reddente mea conscientia eum Spiritu sancto,

2. నాకు బహు దుఃఖమును, నా హృదయములో మానని వేదనయు కలవు. 2. Quod dolor sit mihi magnus, et assiduus cruciatus cordi meo: 3. ఏలయనగా దేహసంబంధులైన నా స్వజనులగు నా సహోదరుల నిమిత్తము నేను క్రీస్తునుండి వేరై శాపగ్రస్తుడనై యుండుటకు కోరుదును:

3. Optarim enim ego ipse anathema esse a Christo pro fratribus meis, cognatis inquam meis secundum carnem;

4. వీరు ఇశ్రాయేలీయులు; దత్తపుత్రత్వమును మహిమయు నిబంధనలును ధర్మశాస్త్ర ప్రధానమును అర్చనాచారాదులును వాగ్దానములును వీరివి;

4. Qui sunt Israelitae, quorum est adoptio, et gloria, et testamenta, et legislatio, et cultus, et promissiones;

5. పితరులు వీరివారు; శరీరమునుబట్టి క్రీస్తు వీరిలో పుట్టెను; ఈయన సర్వాధికారియైన దేవుడై యుండి నిరంతరము స్తోత్రార్హుడై యున్నాడు. ఆమేన్.

5. Quorum sunt Patres, et ex quibus est Christus secundum car-nem, qui est super omnia Deus benedictus in secula. Amen.

ఈ అధ్యాయములో మనుష్యుల మనస్సులను క్రీస్తునుండి మళ్లింపగల అభ్యంతరములను తొలగించుటకు అతడు ఆరంభించుచున్నాడు: ఏలయనగా ధర్మశాస్త్ర నిబంధనప్రకారము ఎవరికొరకు ఆయన నియమింపబడెనో ఆ యూదులు ఆయనను నిరాకరించుట మాత్రమే కాక, ఆయనను తిరస్కారభావముతో చూచిరి, వారిలో అధికులు ఆయనను ద్వేషించిరి. కావున రెంటిలో ఒకటి సంభవించునట్లు కనబడెను, — దైవవాగ్దానములో సత్యము లేదనియైనను, — లేక పౌలు ప్రకటించిన యేసు, యూదులకు ప్రత్యేకముగా వాగ్దానము చేయబడిన ప్రభువుయొక్క అభిషిక్తుడు కాడనియైనను. ఈ రెండు ముడులుగల చిక్కును పౌలు తరువాత వచ్చు భాగములో సంపూర్ణముగా విప్పుచున్నాడు. అయినను యూదుల మనస్సులను రేపకుండునట్లు వారిపట్ల సమస్త కటుత్వమునుండి దూరముగా ఉండునట్లు అతడు ఈ విషయమును నిర్వహించుచున్నాడు; అయినను సువార్తకు హాని కలుగునట్లు వారికి దేనిని ఒప్పుకొనుటలేదు; ఏలయనగా క్రీస్తునుండి దేనిని తీసివేయకుండు విధముగా వారి విశిష్టాధికారములను వారికి ఒప్పుకొనుచున్నాడు. అయితే అతడు ఈ విషయమును పేర్కొనుటకు ఒకవిధముగా హఠాత్తుగా దాటిపోవుచున్నాడు, అందుచేత ప్రసంగములో పొందిక లేనట్లు కనబడుచున్నది. అయినను దానిని ఇదివరకే ప్రస్తావించినట్లుగా అతడు ఈ క్రొత్త విషయములో ప్రవేశించుచున్నాడు. ఇది ఈ విధముగా జరిగెను, — తాను చర్చించిన బోధను ముగించిన పిమ్మట అతడు తన దృష్టిని యూదులవైపు త్రిప్పెను; వారి అవిశ్వాసమును ఏదో విపరీతమైనదానినివలె చూచి విస్మయమొంది, తాను ఇదివరకే చర్చించిన విషయమైనట్టుగా ఈ ఆకస్మికమైన ప్రమాణవచనమును పలికెను; ఏలయనగా — "ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలును బోధించునది ఇదే యైనయెడల, యూదులు దానిని ఇంత మొండిగా ఎందుకు నిరాకరించుచున్నారు?" అను తలంపు తనంతట తానే వెంటనే కలుగనివాడు ఒక్కడును లేడు. మరియు అతడు ఇంతవరకు మోషే ధర్మశాస్త్రమును గూర్చియు క్రీస్తు కృపను గూర్చియు చెప్పినదంతయు, యూదుల సమ్మతిచేత అన్యజనుల విశ్వాసము బలపరచబడుటకంటె యూదులకు ఎక్కువ అయిష్టముగా ఉండెనని అంతటను తెలిసియుండెను. కాబట్టి సువార్త ప్రయాణమునకు అడ్డము కలుగకుండునట్లు ఈ ఆటంకమును తొలగించుట అవసరమైయుండెను.

283 పొందిక ఇదియని కనబడుచున్నది: దేవుని ప్రజలను ఆయన ప్రేమయొక్క సంరక్షించు ప్రభావమునుండియు కాపాడు శక్తినుండియు వేరుపరచుట అసాధ్యమని అతడు చెప్పుచుండెను; ఏ పరిస్థితులవలనను ఎట్టి విడాకులైనను వియోగమైనను కలుగనేరదని అతడు స్పష్టముగా చూపెను. అప్పుడు యూదులు, "ఇది సత్యమైనయెడల మనము సురక్షితులము, మనము ఇంకను దేవుని ప్రజలమే" అని చెప్పవచ్చును. కాబట్టి అతడు ఈ ఆక్షేపణను తొలగించుటకు పూనుకొనుచున్నాడు; తాను చెప్పబోవుచున్నదానిని రుజువుచేయబోవుచున్నదానిని అంగీకరించుటకు వారి మనస్సును సిద్ధపరచు నిమిత్తము, మొదట వారి క్షేమమును గూర్చిన తన గాఢమైన చింతను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు: అటుపిమ్మట రోమీయులకు 8:28, 29, 30లో తాను స్పృశించిన బోధను తిరిగి చేపట్టి, యూదులతో దేవుడు గతములో వ్యవహరించిన విధానములను ఉదహరించుటద్వారా దానిని విశదపరచి, ప్రాచీన ప్రవక్తల వాక్యభాగములద్వారా దానిని రుజువుచేయుచున్నాడు. దేవుని ప్రజలు ఆయన సంకల్పముచొప్పున పిలువబడినవారే గాని ఆయన నిబంధనయొక్క బాహ్య సూచనను ధరించువారందరును కారని అతడు చూపుచున్నాడు — సం.

1. క్రీస్తునందు సత్యమే చెప్పుచున్నాను మొదలైనవి. — పౌలు ఒకవిధముగా తన స్వజనమునకు ప్రమాణపూర్వకమైన శత్రువని అనేకులు అభిప్రాయపడుచుండిరి గనుకను, అతడు మోషేను విడిచిపెట్టుమని వారికి బోధించెనని విశ్వాసగృహమువారు సైతము కొంతమట్టుకు అనుమానించుచుండిరి గనుకను, అతడు తన విషయములోనికి ప్రవేశించుటకు ముందు తన చదువరుల మనస్సులను సిద్ధపరచుటకై ఒక ఉపోద్ఘాతమును చేపట్టుచున్నాడు; ఈ ఉపోద్ఘాతములో యూదులపట్ల దుర్బుద్ధి కలదను అసత్యమైన అనుమానమునుండి తన్ను తాను విడిపించుకొనుచున్నాడు. మరియు ఆ విషయము ప్రమాణమునకు అయోగ్యమైనది కాదు గనుకను, ఇదివరకే ఏర్పడియున్న దురభిప్రాయమునకు విరోధముగా తన మాట వేరువిధముగా నమ్మబడుట కష్టమని అతడు గ్రహించెను గనుకను, తాను సత్యమే చెప్పుచున్నానని ప్రమాణముచేసి ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ మాదిరిని ఇట్టివాటిని బట్టి, (మొదటి అధ్యాయములో నేను మీకు జ్ఞాపకము చేసినట్లు,) ప్రమాణములు న్యాయసమ్మతమైనవని మనము నేర్చుకొనవలెను; అనగా తెలిసికొనుట అవసరమైనదియు, వేరువిధముగా నమ్మబడనిదియునైన సత్యమును అవి విశ్వసనీయము చేయునప్పుడు.

క్రీస్తునందు అను మాటకు "క్రీస్తుచొప్పున" అని అర్థము. అబద్ధమాడుటలేదు అని చేర్చుటద్వారా తాను కల్పనయు కపటమును లేకుండ మాటలాడుచున్నానని అతడు సూచించుచున్నాడు. నా మనస్సాక్షి నాతోకూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది మొదలైనవి. — ఈ మాటలద్వారా అతడు తన స్వంత మనస్సాక్షిని దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలుచుచున్నాడు; ఏలయనగా తన భావమునకు సాక్షిగా ఆత్మను తెచ్చుచున్నాడు. తాను దుర్బుద్ధినుండి విముక్తుడనై నిర్మలుడనై యుంటిననియు, దేవుని ఆత్మయొక్క నడిపింపు క్రిందను నిర్దేశము క్రిందను క్రీస్తు పక్షమును వాదించితిననియు మరింత సంపూర్ణముగా సాక్ష్యమిచ్చుటకై అతడు ఈ ఉద్దేశముతో ఆత్మను ఉదహరించెను. శరీర వికారములచేత గ్రుడ్డివాడైన ఒకడు, (మోసగించుటకు ఉద్దేశింపకపోయినను,) ఎరిగియుండియు ఇష్టపూర్వకముగా సత్యపు వెలుగును మరుగుపరచుట తరచుగా జరుగును. అయితే ఆ మాటయొక్క సరియైన అర్థములో దేవుని నామముతో ప్రమాణము చేయుట అనగా, సందేహాస్పదమైనదానిని స్థిరపరచు నిమిత్తము ఆయనను సాక్షిగా పిలుచుటయు, అదే సమయములో మనము అబద్ధము చెప్పినయెడల ఆయన తీర్పునకు మనలను మనము అప్పగించుకొనుటయునై యున్నది.

284 "Idem valet ac secundum Christum, — క్రీస్తుచొప్పున అనుదానితో ఇది సమానము;" "{λέγω} {ἐν} {Χριστῳ} — నేను క్రీస్తునందు చెప్పుచున్నాను," అనగా ఒక క్రైస్తవునిగా; క్రీస్తునందుండుటయు క్రైస్తవుడై యుండుటయు ఒక్కటే. ఈ భావము మరి దేనికంటెను ఈ వాక్యభాగపు తాత్పర్యమునకు ఎక్కువగా సరిపోవుచున్నది. అతడు ఈలాగు చెప్పినట్టున్నది, "నేను క్రీస్తునందున్నవాడను లేక క్రైస్తవుడనైనను, ఇది సత్యమనియు వాస్తవమనియు మీకు చెప్పుచున్నాను; మిమ్మును బట్టి నాకు బహు దుఃఖమును మానని వేదనయు కలవని ఆత్మచేత వెలిగింపబడిన మనస్సాక్షి సాక్ష్యము నాకు కలదు." అపొస్తలుడు క్రీస్తు అనుచరుడైనందున అతడు తప్పక తమయెడల ద్వేషము కలిగియుండెననియు, కాబట్టి తమను గూర్చి ఏ చింతయు కలిగియుండలేదనియు యూదులకు అభిప్రాయముండెను; ఏలయనగా నిజమైన మతభ్రష్టులందరి విషయములో, అనగా సత్యమును విడిచి దోషములోనికి పోవువారి విషయములో, ఇది నిజముగా జరుగును గాని, దోషమును విడిచి సత్యములోనికి వచ్చువారి విషయములో కాదు. ఈ అభిప్రాయమును నివారించుటయే ఇక్కడ ఉద్దేశమైనట్లు కనబడుచున్నది. ప్రమాణమను భావము దాని తరువాత వచ్చుదానితో ఎట్లు పొసగునో చూచుట కష్టము. ఇక్కడ ఉన్నది మత్తయి 5:34లో ఉన్నదానితో సమానార్థకమని చెప్పుట వాదము కాదు; అక్కడ అది "ప్రమాణము చేయుట" అను క్రియాపదము తరువాత వచ్చుచున్నది. ఎఫెసీయులకు 4:17లో దీనిని పోలిన వాక్యభాగము ఒకటి కలదు; అయితే అక్కడ {ἐν} {κυρίῳ} అనునది "ప్రభువు అధికారముచేత" అని స్పష్టముగా సూచించుచున్నది. క్రీస్తుతోడని ప్రమాణము చేయుట యూదులపై ఏ ప్రభావమును కలిగించియుండదని మేము చేర్చవచ్చును. — సం.

2. నాకు బహు దుఃఖమును మొదలైనవి. — తాను చెప్పబోవుచున్నదానిని ఇంకను వ్యక్తపరచకుండునట్లు అతడు నేర్పుగా తన వాక్యమును కుదించుచున్నాడు; ఏలయనగా యూదజనముయొక్క నాశనమును బహిరంగముగా పేర్కొనుటకు అది ఇంకను సమయము కాదు. మరియు అసంపూర్ణ వాక్యములు సాధారణముగా ఆవేదనతో నిండియుండును గనుక, అతడు ఈ విధముగా మరి అధికమైన దుఃఖమును సూచించుచున్నాడని చేర్చవచ్చును. అయితే తన యథార్థతను మరింత సంపూర్ణముగా సాక్ష్యమిచ్చిన పిమ్మట అతడు త్వరలోనే తన దుఃఖమునకు కారణమును వ్యక్తపరచును.

అయితే యూదుల నాశనము దేవుని చిత్తమువలనను దైవసంరక్షణవలనను జరిగెనని పౌలు ఎరిగియుండినను, అది అతనికి మిక్కిలి గొప్ప వేదనను కలిగించెను. కావున దైవసంరక్షణకు మనము చూపు విధేయత, నశించిన మనుష్యుల నాశనమును గూర్చి దుఃఖించుటనుండి మనలను ఆటంకపరచదని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; వారు దేవుని న్యాయమైన తీర్పుచేత ఈ విధముగా విధింపబడిరని మనము ఎరిగియుండినను సరే; ఏలయనగా ఒకే మనస్సు ఈ రెండు భావములచేత ప్రేరేపింపబడగలదు: అది దేవునివైపు చూచునప్పుడు, ఆయన నాశనము చేయవలెనని నిర్ణయించినవారి వినాశనమును ఇష్టపూర్వకముగా సహింపగలదు; అది మనుష్యులవైపు తన తలంపులను త్రిప్పునప్పుడు, వారి కీడులనుబట్టి వారితో సానుభూతి చూపును. కాబట్టి భక్తులు దేవుని నిర్ణయమును ఎదిరింపకుండునట్లు నిర్వికారతయు నిశ్చేతనత్వమును ({ἀπάθειαν} {καὶ} {ἀναλγησίαν}) కలిగియుండవలెనని చెప్పువారు బహుగా మోసపోయినవారు.

3. ఏలయనగా నేను కోరుదును మొదలైనవి. — అతడు ఇక్కడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నదానికంటె మరి గొప్పదైన ప్రేమాగ్నిని వ్యక్తపరచియుండలేడు; ఏలయనగా స్నేహితుని రక్షణ నిమిత్తము చనిపోవుటకు నిరాకరింపని ప్రేమ నిశ్చయముగా సంపూర్ణమైన ప్రేమయే. అయితే శాపము (anathema) అను మరియొక మాట చేర్చబడినది; అతడు శారీరక మరణమును గూర్చి మాత్రమే కాక నిత్యమరణమును గూర్చియు మాటలాడుచున్నాడని అది రుజువుచేయుచున్నది; మరియు క్రీస్తునుండి అని చెప్పుటద్వారా దాని అర్థమును అతడు విశదపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా అది వేరుపాటును సూచించుచున్నది. మరియు క్రీస్తునుండి వేరుపరచబడుట అనగా రక్షణ నిరీక్షణనుండి త్రోసివేయబడుట కాక మరేమి? కాబట్టి యూదులపైకి రాబోవుచున్నదని తాను చూచిన ఆ శిక్షావిధిని, వారిని విడిపించు నిమిత్తము, తనకొరకు కోరుటకు పౌలు సంకోచింపకపోవుట అత్యంత తీవ్రమైన ప్రేమకు రుజువై యుండెను. తన రక్షణ ఏమాత్రమును విఫలముకాని దేవుని ఏర్పాటుపై ఆధారపడియున్నదని అతడు ఎరిగియుండెనను సంగతి దీనికి అభ్యంతరము కాదు; ఏలయనగా అట్టి తీవ్రమైన భావములు మనలను ఉద్రేకముతో ముందుకు నెట్టునట్లే, అవి తమ ఎదుటనున్న లక్ష్యమును తప్ప మరి దేనిని చూడవు, లక్ష్యపెట్టవు. ఆలాగే పౌలు దేవుని ఏర్పాటును తన కోరికతో జతపరచలేదు; దాని జ్ఞాపకమును ప్రక్కనపెట్టి, అతడు యూదుల రక్షణయందే సంపూర్ణముగా నిమగ్నుడై యుండెను.

ఇది న్యాయసమ్మతమైన కోరికయేనా అని అనేకులు నిజముగా సందేహించుచున్నారు; అయితే ఈ సందేహమును ఈ విధముగా తొలగింపవచ్చును: మనస్సాక్షి అనుమతించునంతవరకే ప్రేమ సాగవలెనన్నది ప్రేమకు నిర్ణయింపబడిన హద్దు; కావున మనము దేవుని అధికారము లేకుండ కాక దేవునియందు ప్రేమించినయెడల, మన ప్రేమ ఎన్నటికిని మితిమీరినది కానేరదు. పౌలు ప్రేమ అట్టిదే; ఏలయనగా తన స్వజనము దేవుని ఇన్ని ఉపకారములతో అలంకరింపబడియుండుట చూచి, వారియందున్న దేవుని వరములను ప్రేమించెను, దేవుని వరములనుబట్టి వారిని ప్రేమించెను; ఆ వరములు నశించుట గొప్ప కీడని ఎంచెను; అందుచేతనే అతని మనస్సు క్రుంగిపోయి, అతడు ఈ అత్యంత కోరికను వెలిబుచ్చెను.

285 "Ut ad aras usque procedat." ఎయిన్స్‌వర్త్ ఇట్టి పదబంధమునే ఇచ్చి దాని కారణమును విశదపరచుచున్నాడు, "Usque ad aras amicus — మనస్సాక్షి అనుమతించునంతవరకు," Gell.; ఏలయనగా ప్రమాణము చేయునప్పుడు వారు బలిపీఠపు కొమ్ములను పట్టుకొనుచుండిరి. — సం.

కాబట్టి పౌలు మనుష్యులను లక్ష్యపెట్టక దేవుని మాత్రమే లక్ష్యపెట్టి ఈ మాటలు పలికెనని తలంచువారి అభిప్రాయముతో నేను ఏకీభవింపను; దేవుని గూర్చిన తలంపు ఏమియు లేకుండ అతడు మనుష్యులపట్ల ప్రేమచేత మాత్రమే ప్రేరేపింపబడెనని చెప్పు ఇతరులతోను నేను అంగీకరింపను: అయితే నేను మనుష్యులపట్ల ప్రేమను దేవుని మహిమ విషయమైన ఆసక్తితో జతపరచుచున్నాను.

అయినను ముఖ్యమైన సంగతిని నేను ఇంకను విశదపరచలేదు, — అదేమనగా, యూదులు మిగిలిన మానవజాతినుండి తమను ప్రత్యేకపరచిన ఆ విశిష్టమైన చిహ్నములతో అలంకరింపబడినవారిగా ఇక్కడ పరిగణింపబడుచున్నారు. ఏలయనగా దేవుడు తన నిబంధనచేత వారిని ఎంత ఉన్నతముగా హెచ్చించెననగా, వారి పతనముచేత దేవుని నమ్మకత్వమును సత్యమును సహా లోకములో విఫలమైనట్లు కనబడెను: ఏలయనగా ఆకాశములో సూర్యచంద్రులు ప్రకాశించునంతకాలము శాశ్వతముగా ఉండునని ఏ నిబంధనయొక్క స్థిరత్వము వాగ్దానము చేయబడెనో ఆ నిబంధన ఈ విధముగా నిరర్థకమై యుండును. (కీర్తనలు 72:7.) కాబట్టి ఇది కొట్టివేయబడుట సమస్త లోకముయొక్క దుఃఖకరమైన వినాశకరమైన గందరగోళముకంటెను మరి వింతగా ఉండియుండును. కావున అది మనుష్యులపట్ల కేవలమైన ప్రత్యేకమైన లక్ష్యము కాదు: ఏలయనగా శరీరమంతయు నశించుటకంటె ఒక అవయవము నశించుట మేలైనను, పౌలు యూదులను అంత ఉన్నతముగా ఎంచుటకు కారణమేమనగా, వారు ఏర్పరచబడిన ప్రజల స్వభావమును, సాధారణముగా చెప్పునట్లు, ఆ గుణమును ధరించినవారిగా అతడు వారిని చూచెను; మనము త్వరలోనే చూడబోవునట్లు, ఇది తరువాత వచ్చుదానినుండి మరింత స్పష్టముగా కనబడును.

286 వాక్యభాగమును ఈ విధముగా గ్రహించువారిలో అధికులు ఇక్కడ చేయబడినదానికంటె అంతర్గతమైన షరతును మరింత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నారు. వారు ఆ కోరికను ఈ భావములో ఎంచిరి, "అది సరియైనదైనను న్యాయసమ్మతమైనదైనను నేను కోరుదును." క్రిసోస్టము, ఫోటియస్, థియోఫిలాక్ట్, లూథర్, పరేయస్, బేజా, ఎస్టియస్, లైట్‌ఫుట్, విట్సియస్, మీడ్, విట్బీ మొదలగువారు ఈలాగే తలంచిరి. ఫోటియస్ మాటలను వోల్ఫియస్ ఇచ్చుచున్నాడు, "వేరుపరచబడ కోరుచున్నానని అతడు చెప్పుటలేదు గాని, కోరుదును అనగా సాధ్యమైనయెడల — {ἠυχόμην} {ἂν} {τουτ} {ἐστιν} {εἰ} {δυνατὸν} {ἦν}," స్టువర్ట్‌యు హాడ్జ్‌యు ఇదే అభిప్రాయమును అంగీకరించుచున్నారు. "అది షరతుతో కూడిన కోరిక," అని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు, "మత్తయి 26:39లోని క్రీస్తు కోరికవంటిది. అది అనుగ్రహింపబడనేరదని క్రీస్తు ఎరుగును, పౌలును ఎరుగును; అయినను ఇద్దరును తమ బలమైన కోరికను వ్యక్తపరచిరి." నిర్గమకాండము 32:32 చూడుము. అపొస్తలుడు తాను పరిసయ్యుడైయుండిన కాలమును, అంబ్రోసు తలంచినట్లు, ఉద్దేశించినట్టుగా వల్గేట్ ఆ క్రియాపదమును optabam — "నేను కోరితిని" అని అనువదించుట తప్పని దాదాపు విమర్శకులందరును అంగీకరించుచున్నారు; అయితే ఇది వాక్యభాగపు ధోరణికి పూర్తిగా విరుద్ధము. ఎరాస్మస్, గ్రోషియస్, బేజా మరియు ఇతరులలో అధికులు ఆ క్రియాపదమునకు కోరికార్థక భావము కలదని ఎంచుచున్నారు; అపొస్తలుల కార్యములు 25:22లో {ἐβουλόμην}, గలతీయులకు 4:20లో {ἤθελον} విషయములో ఉన్నట్లు దాని తరువాత {ἂν} అధ్యాహారముగా గ్రహింపబడుచున్నది. గమనింపదగిన మరి రెండు అభిప్రాయములు కలవు. మొదటిది, ఇక్కడ "శాపము" (anathema) అనగా సంఘబహిష్కారమనియు, "క్రీస్తునుండి" అనగా ఆయన సంఘమునుండి అనియు, 1 కొరింథీయులకు 12:12లోను గలతీయులకు 3:27లోను ఉన్నట్లు శిరస్సైన క్రీస్తు తన శరీరమైన సంఘమునకు బదులుగా తీసికొనబడెననియు; గ్రోషియస్ చెప్పుచున్నట్లు, భార్యను భర్త పేరుతో పిలుచు హెబ్రీయుల పద్ధతిప్రకారము, యెషయా 4:1. హామండ్, గ్రోషియస్, మరియు కొందరు లూథరన్ వేదాంతులు అంగీకరించిన అభిప్రాయము ఇది. అయితే తరువాతి యుగములలో సంఘములోను రబ్బీలలోను "శాపము" అను మాట ఈ అర్థమును పొందినను, లేఖనములో దానికి ఈ అర్థము లేదు. క్రొత్త నిబంధనలో అది ఇక్కడను, అపొస్తలుల కార్యములు 23:14; 1 కొరింథీయులకు 12:3; 16:22; గలతీయులకు 1:8, 9లోను మాత్రమే వచ్చుచున్నది; {ἀναθεματίζω} అను క్రియాపదము మార్కు 14:71; అపొస్తలుల కార్యములు 23:12, 14, 21లోను, {κατὰ} ముందు చేర్చబడి మత్తయి 26:74లోను కనబడుచున్నది. సెప్టువజింట్‌చేత "శాపము" (anathema) అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ భాషలోని సమానార్థక పదము {הרם} రెండు సంగతులను సూచించుచున్నది: పరిశుద్ధ ఉద్దేశము నిమిత్తము ప్రత్యేకింపబడి దేవునికి సంపూర్ణముగా ప్రతిష్ఠింపబడి విమోచింపబడనేరనిది, లేవీయకాండము 27:28; మరియు మరణమునకు లేక నాశనమునకు ప్రత్యేకింపబడి ప్రతిష్ఠింపబడినది, యెహోషువ 6:17; ఎజ్రా 10:8. దానికి సంఘబహిష్కారమని ఎన్నడును అర్థము లేదు గాని మరణముచేత కొట్టివేయబడుట అని అర్థము. నిర్గమకాండము 22:20, ద్వితీయోపదేశకాండము 13:1-11 పోల్చిచూడుము. కావున మరణమునకు పాత్రుడైన, అసహ్యుడైన, శపింపబడిన మనుష్యుని సూచించుటకు అది వాడబడెను. అపొస్తలుడు 1 కొరింథీయులకు 16:22లోను గలతీయులకు 1:8, 9లోను దానిని ఆలాగే వాడుచున్నాడు. రెండవ అభిప్రాయము ఆ పదముయొక్క అర్థమునకు ఎక్కువగా అనుగుణమైనది. "శాపము" అనగా అవమానకరమైన మరణము, అదియు పైకి క్రీస్తునుండి వేరుపరచబడినవానివంటి మరణమని తలంపబడుచున్నది; లేక క్రీస్తుచేత, లేక క్రీస్తు నిమిత్తము, లేక క్రీస్తువలె, అనగా ఆయన మాదిరిచొప్పున, "శాపము"గా చేయబడ కోరెనని తలంపబడుచున్నది. ఈ విషయములో కష్టమంతయు {ἀπὸ} {τοῦ} {Χριστοῦ} అను మాటలవలననే కలుగుచున్నది. జెరోము, లాక్, లింబోర్క్, డాడ్రిడ్జ్, స్కాట్ ఇచ్చిన వివరణ ఇదే. అయినను కాల్విన్ సారాంశముగా ఇచ్చిన మొదటి అర్థమే అత్యంత స్పష్టమైనదియు సహజమైనదియునై యున్నది. హాల్డేన్‌యు చామర్స్‌యు ఇద్దరును వల్గేట్‌ను అనుసరించి, మారుమనస్సు పొందకముందు అపొస్తలుని కోరికను వ్యక్తపరచుచున్నదిగా ఆ వాక్యఖండమును కుండలీకరణములో ఉంచుచున్నారు; అయితే ఈ కోరికను వ్యక్తపరచుటకు అతడు వాడిన పదములలో పూర్తిగా పొసగనితనము కలదు; శాపగ్రస్తమైనదానివలె క్రీస్తునుండి వేరుపరచబడ కోరితినని అతడు నిశ్చయముగా చెప్పియుండడు, ఏలయనగా శాపము (anathema) అనుదానికి అర్థము అదే; ఏలయనగా అతడు పరిసయ్యుడైయుండగా క్రీస్తును హింసించుటను సహా ఒక విశేషాధికారముగాను ఘనతగాను ఎంచెను. మరియు అపొస్తలుడు తన పూర్వపు కోరికను అది నిజముగా ఉండినట్లు కాక, ఇప్పుడు తాను దానిని ఎంచినట్లుగా, దానికి తగని పదములతో వర్ణించునని మనము తలంపలేము. — సం.

దేహసంబంధులైన నా స్వజనులు అను మాటలు క్రొత్తదేదియు కలిగియుండకపోయినను, విస్తరించి చెప్పుటకు బహుగా ఉపయోగపడుచున్నవి. ఏలయనగా మొదట, తాను ఇష్టపూర్వకముగా, లేక స్వేచ్ఛగా యూదులతో కలహమునకు కారణము వెదకెనని ఎవడును తలంపకుండునట్లు, తన స్వశరీరపువారి నాశనముచేత కదిలింపబడనంతగా తాను బంధుప్రేమను విడిచిపెట్టలేదని అతడు సూచించుచున్నాడు. రెండవదిగా, తాను ప్రకటించుచున్న సువార్త సీయోనునుండి బయలువెడలుట అవసరమైయుండెను గనుక, అతడు ఇన్ని మాటలతో తన బంధువర్గమును కొనియాడుట వ్యర్థము కాదు. ఏలయనగా దేహసంబంధులైన అను పరిమితిసూచక మాట, ఇతర స్థలములలోవలె తగ్గించుటకై చేర్చబడినదని నేను తలంపను గాని, దానికి భిన్నముగా, తన విశ్వాసమును వ్యక్తపరచుటకై చేర్చబడినది: ఏలయనగా యూదులు పౌలును త్యజించినను, కొమ్మలు ఎండిపోయినను వేరులో ఇంకను బలముగానున్న ఏర్పాటుగల ఆ జనమునుండి తాను పుట్టితినను సంగతిని అతడు దాచలేదు. శాపము (anathema) అను మాటను గూర్చి బ్యూడేయస్ చెప్పునది {ἀνάθεμα}, {ἀνάθημα} రెండును ఒక్కటేయని ఎంచు క్రిసోస్టము అభిప్రాయముతో పొసగదు.

4. వీరు ఇశ్రాయేలీయులు మొదలైనవి. — ఆ ప్రజల నాశనము అతనికి ఎందుకు అంత వేదన కలిగించెను, తన స్వంత మరణముచేత వారిని విమోచించుటకు అతడు ఎందుకు సిద్ధపడెను అను దానికి కారణము ఇక్కడ మరింత స్పష్టముగా ఇయ్యబడుచున్నది, అదేమనగా వారు ఇశ్రాయేలీయులు; ఏలయనగా ఇక్కడ కారణార్థక అవ్యయమునకు బదులుగా సంబంధ సర్వనామము ఉంచబడినది. అదే విధముగా అబ్రాహాముయొక్క పరిశుద్ధమైనదియు ఏర్పరచబడినదియునైన సంతానము శూన్యమగుటకంటె తానే జీవగ్రంథములోనుండి తుడిచివేయబడవలెనని మోషే కోరినప్పుడు ఈ ఆతురత అతనిని పట్టెను. (నిర్గమకాండము 32:32.) అటుపిమ్మట తన దయాభావముతోపాటు, యూదులపట్ల తనకు అనుగ్రహభావము కలుగజేసిన మరి ఉన్నతమైన ఇతర కారణములను కూడ అతడు పేర్కొనుచున్నాడు; అదేమనగా ప్రభువు ఒకవిధమైన విశేషాధికారముచేత వారిని ఎంతగా హెచ్చించెననగా, వారు మనుష్యుల సామాన్య వర్గమునుండి ప్రత్యేకపరచబడిరి: మరియు ఈ ఘనతాబిరుదులు ప్రేమకు సాక్ష్యములై యుండెను; ఏలయనగా మనము ప్రేమించువారిని గూర్చియే గాని ఇతరులను గూర్చి ఇంత అనుకూలముగా మాటలాడుట మనకు వాడుక కాదు. మరియు వారు తమ కృతఘ్నతచేత దేవుని ఈ వరములనుబట్టి గౌరవింపబడుటకు అయోగ్యులుగా తమ్మును తాము చేసికొనినను, భక్తిహీనులు దేవుని మంచి వరములను అవి ఎల్లప్పుడును స్తుతికిని ఆశ్చర్యమునకును పాత్రములు కాకుండునంతగా అపవిత్రపరచలేరని మనకు నేర్పుటకై పౌలు న్యాయముగానే వారిని గౌరవించుచు వచ్చెను: అదే సమయములో వాటిని దుర్వినియోగము చేయువారు దానిచేత మరి అధికమైన నిందను తప్ప మరేమియు సంపాదించుకొనరు. అయితే భక్తిహీనులపట్ల అసహ్యముచేత వారియందున్న దేవుని వరములను తృణీకరించునట్లు మనము ప్రవర్తింపకూడనట్లే, మరియొకవైపు, మన దయాపూర్వకమైన గౌరవముచేతను లక్ష్యముచేతను వారిని గర్విష్ఠులనుగా చేయకుండునట్లును, ముఖ్యముగా మన స్తుతులు ముఖస్తుతిగా కనబడకుండునట్లును మనము వివేకమును ఉపయోగింపవలెను. అయితే మనము పౌలును అనుకరింతము; అతడు యూదులకు వారి విశేషాధికారములను ఒప్పుకొనినను, అవన్నియు క్రీస్తు లేకుండ ఏమియు విలువలేనివని అటుపిమ్మట ప్రకటించెను. అయితే వారు ఇశ్రాయేలీయులు అనుదానిని వారి స్తుతులలో ఒకటిగా అతడు పేర్కొనుట వ్యర్థము కాదు; ఏలయనగా వారు తన పేరుతో పిలువబడవలెనని యాకోబు ఒక గొప్ప అనుగ్రహముగా దీనికొరకు ప్రార్థించెను. (ఆదికాండము 48:16.)

దత్తపుత్రత్వము వీరిది మొదలైనవి. — పౌలు ప్రసంగము యొక్క సమస్త ధోరణి ఈ ఉద్దేశముకొరకే, — యూదులు తమ భ్రష్టత్వముచేత దేవునికిని తమకును మధ్య భక్తిహీనమైన విడాకులను కలుగజేసినను, రోమీయులకు 3:3లో అతడు చెప్పినదానిప్రకారము, దేవుని అనుగ్రహపు వెలుగు పూర్తిగా ఆరిపోలేదు. వారు నిజముగా అవిశ్వాసులై ఆయన నిబంధనను భంగము చేసిరి; అయినను వారి విశ్వాసఘాతుకత్వము దేవుని నమ్మకత్వమును నిరర్థకము చేయలేదు; ఏలయనగా ఆయన ఆ సమస్త సమూహములోనుండి కొంత శేషసంతానమును తనకొరకు నిలిపియుంచుకొనుట మాత్రమే కాక, వారి వంశపారంపర్య హక్కుప్రకారము వారిమధ్య సంఘమను పేరును ఇంకను కొనసాగించెను.

అయితే వారు ఇదివరకే ఈ అలంకారములను తమనుండి తీసివేసికొనినందున అబ్రాహాము పిల్లలని పిలువబడుట వారికి ఏమియు ప్రయోజనము లేకపోయినను, వారి దోషమువలన అన్యజనులలో సువార్త మహిమ తగ్గింపబడునేమో అను ప్రమాదముండెను గనుక, పౌలు వారు దేనికి అర్హులో దానిని లక్ష్యపెట్టక, సువార్త పరలోకపు ఊటనుండి, దేవుని పరిశుద్ధస్థలమునుండి, ఏర్పరచబడిన జనమునుండి తమయొద్దకు ప్రవహించెనని అన్యజనులు సంపూర్ణముగా ఒప్పింపబడువరకు, వారిమీద ముసుకులు కప్పుటద్వారా వారి నీచత్వమును అవమానకరమైన ప్రవర్తనను కప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా ప్రభువు ఇతర జనములను దాటిపోయి, వారిని తనకు స్వకీయ జనముగా ఏర్పరచుకొని, మోషేద్వారాను ప్రవక్తలద్వారాను తరచుగా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నట్లు వారిని తన పిల్లలనుగా దత్తత చేసికొనెను; మరియు వారికి కేవలము పిల్లలను పేరు ఇచ్చుటతో తృప్తిపడక, ఆయన వారిని కొన్నిసార్లు తన జ్యేష్ఠపుత్రుడని, కొన్నిసార్లు తన ప్రియుడని పిలుచుచున్నాడు. ఆలాగే ప్రభువు నిర్గమకాండము 4:22లో ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, —

"ఇశ్రాయేలు నా కుమారుడు, నా జ్యేష్ఠపుత్రుడు; నన్ను సేవించునట్లు నా కుమారుని పోనిమ్ము."

యిర్మీయా 31:9లో, "నేను ఇశ్రాయేలునకు తండ్రినైతిని, ఎఫ్రాయిము నా జ్యేష్ఠపుత్రుడు" అని చెప్పబడియున్నది; మరియు, "ఎఫ్రాయిము నాకు ప్రియమైన కుమారుడు కాడా? అతడు నాకు ముద్దుబిడ్డ కాడా? కాబట్టి అతనిని గూర్చి నా ప్రేగులు కలవరపడుచున్నవి, నేను అతనిని నిశ్చయముగా కరుణించెదను." ఈ మాటలద్వారా ఆయన ఇశ్రాయేలు ప్రజలపట్ల తన దయను వెల్లడిచేయుట మాత్రమే కాక, పరలోక స్వాస్థ్యముయొక్క వాగ్దానము ఏ దత్తపుత్రత్వముద్వారా అందింపబడుచున్నదో ఆ దత్తపుత్రత్వముయొక్క సామర్థ్యమును కనుపరచుటయే ముఖ్యముగా ఉద్దేశించుచున్నాడు.

మహిమ అనగా ప్రభువు ఆ ప్రజలను ఇతర జనములన్నిటికంటె పైగా హెచ్చించిన ఆ శ్రేష్ఠత; అదియు అనేకమైన వివిధమైన విధములుగాను, ముఖ్యముగా వారిమధ్య నివసించుటద్వారాను; ఏలయనగా తన సాన్నిధ్యమునకు అనేకమైన ఇతర గుర్తులతోపాటు, ఆయన మందసములో దానికి విశిష్టమైన రుజువును కనుపరచెను; అక్కడ ఆయన ఉత్తరములిచ్చెను, తన ప్రజలకు సహాయము చేయుటలో తన శక్తిని కనుపరచునట్లు వారి మొరను ఆలకించెను: మరియు ఈ కారణముచేత అది "దేవుని మహిమ" అని పిలువబడెను. (1 సమూయేలు 4:22.)

అతడు ఇక్కడ నిబంధనలకును వాగ్దానములకును భేదము చూపియున్నాడు గనుక, మనము ఈ భేదమును గమనింపవచ్చును, — నిబంధన అనగా స్పష్టమైనవియు వాడుకలోనున్నవియునైన మాటలలో వ్యక్తపరచబడి, అబ్రాహాముతో చేయబడినదానివలె పరస్పర ఒడంబడికను కలిగియుండునది; అయితే వాగ్దానములు లేఖనమంతటను మనకు కనబడునవి; ఏలయనగా దేవుడు తన పూర్వపు ప్రజలతో ఒకసారి నిబంధన చేసిన పిమ్మట, తరచుగా క్రొత్త వాగ్దానములద్వారా తన అనుగ్రహమును వారికి అందించుచు వచ్చెను. కావున వాగ్దానములు వాటి నిజమైన మూలమువలె నిబంధనవరకు గుర్తింపదగినవని దీనినుండి తేలుచున్నది; అదే విధముగా దేవుడు విశ్వాసులపట్ల తన ప్రేమను సాక్ష్యమిచ్చు ఆయన ప్రత్యేక సహాయములు ఏర్పాటు అను నిజమైన ఊటనుండి ప్రవహించుచున్నవని చెప్పవచ్చును. మరియు ధర్మశాస్త్రము నిబంధనయొక్క పునరుద్ధరణయే గాని మరేమియు కాదు గనుకను, దాని జ్ఞాపకమును మరింత సంపూర్ణముగా స్థిరపరచెను గనుకను, శాసనము, అనగా ధర్మశాస్త్ర ప్రధానము, ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము నిర్ణయించిన సంగతులకు ప్రత్యేకముగా అన్వయింపబడినట్లు కనబడుచున్నది: ఏలయనగా దేవుని తమ ధర్మశాస్త్రకర్తగా కలిగియుండుట యూదజనమునకు అనుగ్రహింపబడిన సామాన్యమైన ఘనత కాదు. ఏలయనగా కొందరు తమ సోలోనులను లైకర్గసులను బట్టి అతిశయించినయెడల, ప్రభువునందు అతిశయించుటకు మరి ఎంత అధిక కారణముండెను? దీనిని గూర్చిన వృత్తాంతము ద్వితీయోపదేశకాండము 4:32లో మీకు కలదు. అర్చనాచారములు అను మాటచేత, ఆచారములును కర్మకాండలును వంటి దేవుని ఆరాధించుటకు న్యాయమైన విధానము విధింపబడిన ధర్మశాస్త్ర భాగమును అతడు గ్రహించుచున్నాడు. ఇవి దేవుని నియామకమునుబట్టి న్యాయసమ్మతమైనవిగా ఎంచబడవలసియుండెను; అది లేకుండ మనుష్యులు ఏది కల్పించినను అది మతమును అపవిత్రపరచుటయే గాని మరేమియు కాదు.

287 "మహిమ" అనగా అరణ్యములోని అగ్నిస్తంభమును మేఘమును అని విట్రింగా తలంచుచున్నాడు: అయితే బేజా, గ్రోషియస్, హామండ్ అనువారు మందసమే ఉద్దేశింపబడెనని కాల్విన్‌తో ఏకీభవించుచున్నారు. కీర్తనలు 78:61 చూడుము. ఇది ప్రత్యక్షగుడారములోను, తరువాత దేవాలయములోను విశిష్టమైన తేజస్సుచేత లేక ప్రకాశముచేత కలిగిన ఆ ప్రత్యక్షతలను సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. నిర్గమకాండము 40:34; 1 రాజులు 8:11 చూడుము. ఈ తేజస్సు లేక మహిమ దేవుని సాన్నిధ్యమును సూచించెను; ఇది ఇశ్రాయేలీయులకే ప్రత్యేకమైన విశేషాధికారము. — సం.

288 అతడు "నిబంధనలు," {αἱ} {διαθὢκαι}, అని బహువచనములో ఎందుకు పేర్కొనుచున్నాడో దానికి వివిధములుగా కారణములు చెప్పబడినవి, — "అందులో వివిధ సంగతులు ఇమిడియుండెను — కనాను దేశము, క్షేమము, యాజకత్వము, — మూడు ధర్మశాస్త్రములుండెను — నైతికమైనది, ఆచారసంబంధమైనది, న్యాయసంబంధమైనది, — పితరులకు చేయబడిన నిబంధన అనేకసార్లు మరల చెప్పబడెను;" అయితే మనము గలతీయులకు 3:17 చదివినయెడల నిజమైన కారణమును చూచెదము; ఏలయనగా అక్కడ అపొస్తలుడు అబ్రాహాము నిబంధనకును మోషే నిబంధనకును మధ్య స్పష్టమైన భేదము చూపుచున్నాడు; అయితే ఈ రెండును యూదులకు చెందినవి. ఎఫెసీయులకు 2:12 కూడ చూడుము. — సం.

5. పితరులు వీరివారు మొదలైనవి. — పరిశుద్ధులనుండియు దేవునికి ప్రియులైన మనుష్యులనుండియు పుట్టుట కొంత ప్రాముఖ్యముగల సంగతియే; ఏలయనగా ఆదికాండము 17:4లోను ఇతర వాక్యభాగములలోను మనము చూచునట్లు, దేవుడు భక్తిగల పితరులకు వారి పిల్లల విషయములో వేయి తరములవరకు కరుణను వాగ్దానము చేసెను, ముఖ్యముగా అబ్రాహాము ఇస్సాకు యాకోబులతో పలికిన మాటలలో. దేవుని భయమునుండియు జీవిత పరిశుద్ధతనుండియు వేరుపరచబడినప్పుడు ఇది దానంతట అది వ్యర్థమును నిష్ప్రయోజనమునై యున్నదను సంగతి అడ్డు కాదు: ఏలయనగా ప్రవక్తలలో అంతటను, ముఖ్యముగా యెషయా 1:11; యెషయా 60:1; మరియు యిర్మీయా 7:4లో స్పష్టముగా కనబడునట్లు, ఆరాధన విషయములోను మహిమ విషయములోను సహా ఇదే సంగతి జరిగినట్లు మనము కనుగొనుచున్నాము. అయితే దేవుడు ఈ సంగతులను, భక్తియందు శ్రద్ధతో జతపరచబడినప్పుడు, కొంతమట్టుకు ఘనతతో గౌరవించెను గనుక, అతడు న్యాయముగానే వాటిని యూదుల విశేషాధికారములలో లెక్కించెను. వారు పితరులనుండి పుట్టిరను ఈ కారణముచేతనే వారు వాగ్దానములకు వారసులని నిజముగా చెప్పబడుచున్నారు. (అపొస్తలుల కార్యములు 3:25.)

వీరిలో క్రీస్తు పుట్టెను మొదలైనవి. — క్రీస్తు పితరులనుండి వచ్చెనని మాత్రమే పౌలు చెప్పగోరినట్టుగా దీనిని పితరులకు అన్వయించువారికి చెప్పుటకు కారణమేదియు లేదు: ఏలయనగా క్రీస్తు వారిలోనుండి వచ్చెను అను ఈ ప్రశంసతో యూదుల ఆధిక్యమును గూర్చిన తన వృత్తాంతమును ముగించుటయే అతని ఉద్దేశము; ఏలయనగా లోకరక్షకునితో స్వాభావిక బంధుత్వముచేత ఐక్యపరచబడియుండుట అల్పముగా ఎంచదగిన సంగతి కాదు; ఏలయనగా స్వభావ సహవాసముచేత మనతో తన్ను జతపరచుకొనుటయందు ఆయన సమస్త మానవజాతిని ఘనపరచినయెడల, తాను మరి సన్నిహితమైన ఐక్యబంధము కలిగియుండినవారిని ఇంకెంత అధికముగా ఘనపరచెను. అదే సమయములో, బంధుత్వముచేత సంబంధము కలిగియుండు ఈ అనుగ్రహము భక్తితో జతపరచబడనప్పుడు, అది ప్రయోజనకరమగుట అటుండగా, దానికి భిన్నముగా మరి గొప్ప శిక్షావిధికి నడిపించునని ఎల్లప్పుడును స్థిరముగా చెప్పవలెను.

అయితే ఇక్కడ మనకు ఒక విశేషమైన వాక్యభాగము కలదు, — క్రీస్తునందు రెండు స్వభావములు, అవి క్రీస్తుయొక్క ఒకే వ్యక్తియందు అదే సమయములో ఐక్యపరచబడియుండునట్లు, భేదపరచబడియున్నవి: ఏలయనగా క్రీస్తు యూదులనుండి వచ్చెనని చెప్పుటద్వారా అతడు ఆయన నిజమైన మానవత్వమును ప్రకటించెను. చేర్చబడిన శరీరమునుబట్టి అను మాటలు, ఆయనకు శరీరముకంటె శ్రేష్ఠమైనదేదో కలదని సూచించుచున్నవి; మరియు ఇక్కడ మానవత్వమునకును దైవత్వమునకును మధ్య స్పష్టమైన భేదము చూపబడినట్లు కనబడుచున్నది. అయితే శరీరమునుబట్టి యూదులనుండి వచ్చిన క్రీస్తు నిరంతరము స్తోత్రార్హుడైన దేవుడని చెప్పుచు, అతడు చివరకు ఆ రెంటిని జతపరచుచున్నాడు.

మరియు ఈ స్తుతి ఆరోపణ నిజమైనవాడును నిత్యుడునైన దేవునికే గాని మరి ఎవనికిని చెందదని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా ఘనతయు మహిమయు చెల్లవలసినది నిజమైన దేవునికి మాత్రమేయని అతడు మరియొక స్థలములో (1 తిమోతికి 1:17) ప్రకటించుచున్నాడు. క్రీస్తు దైవత్వమునకు ఇంత స్పష్టమైన సాక్ష్యమును ఆయననుండి తీసివేయుటకై ఈ వాక్యఖండమును పూర్వ సందర్భమునుండి విడదీయువారు, అత్యంత స్పష్టమైన వెలుగు మధ్యలో చీకటిని ప్రవేశపెట్టుటకు మిక్కిలి అహంకారముతో ప్రయత్నించుచున్నారు; ఏలయనగా ఆ మాటలు అత్యంత స్పష్టముగా దీనినే సూచించుచున్నవి, — శరీరమునుబట్టి యూదులలోనుండి వచ్చిన క్రీస్తు నిరంతరము స్తోత్రార్హుడైన దేవుడు. మరియు తనపై మోపబడిన నిందతో గట్టిగా పోరాడవలసియుండిన పౌలు, క్రీస్తుయొక్క నిత్యమహిమను ధ్యానించుటకు ఉద్దేశపూర్వకముగానే తన మనస్సును పైకెత్తెనని నేను సందేహింపను; అతడు ఇది తన వ్యక్తిగత నిమిత్తము చేసినంతగా కాక, తన మాదిరిచేత ఇతరులు తమ తలంపులను పైకెత్తునట్లు వారిని ప్రోత్సహించు ఉద్దేశముతోనే చేసెను.

రోమీయులకు 9:6-9

6. అయితే దేవుని మాట తప్పిపోయినట్టు కాదు; ఇశ్రాయేలు సంబంధులందరును ఇశ్రాయేలీయులు కారు:

6. Neque tamen, quasi exciderit verbum Dei: non emro omnes qui sunt ex Israele sunt Israelitae:

7. అబ్రాహాము సంతానమైనంత మాత్రముచేత అందరును పిల్లలు కారు గాని, ఇస్సాకువలననైనది నీ సంతానము అనబడును.

7. Nec qui sunt semen Abrahae, ideo omnes filii; sed in Isaac vocabitur tibi semen:

8. అనగా శరీర సంబంధులైన పిల్లలు దేవుని పిల్లలు కారు గాని, వాగ్దాన సంబంధులైన పిల్లలే ఆ సంతానమని యెంచబడుదురు.

289 ఈ వాక్యఖండముయొక్క నిజమైనదియు స్పష్టమైనదియునైన అర్థమును స్టువర్ట్ మిక్కిలి నమ్మదగిన రీతిగా సమర్థించియున్నాడు. అంగీకృత పాఠముయొక్క యథార్థతను ప్రభావితము చేయు ప్రామాణికమైన పాఠాంతరమేదియు గాని, ప్రాచీనమైన అనువాదమేదియు గాని లేదు: మరియు ఈ వాక్యభాగపు స్పష్టమైన వాక్యనిర్మాణమును తప్పించుకొనుటకు వివిధ విమర్శకులు ఎంత చాతుర్యమును ఉపయోగించిరో అది విస్మయకరము, — ముందుగా ఏర్పరచుకొనిన అభిప్రాయముల దిగజార్చు శక్తికి ఇది ఒక విశేషమైన ఉదాహరణ. ఎరాస్మస్, విట్బీ, లాక్ వంటి క్రీస్తు దైవత్వ సిద్ధాంతమును కనీసము ఒప్పుకొనిన కొందరు, పాఠములో మార్పులు చేయుటకు ప్రయత్నించిరి; అవి అధికభాగము ఊహాజనితమైనవి; వాటిచేత స్పష్టమైన అర్థము పూర్తిగా మార్చబడుచున్నది; ఇది కూడ కొంత విచిత్రముగానే యున్నది. మన అనువాదములో ఉన్న వాక్యనిర్మాణము తప్ప మాటల స్థానమే గాని సందర్భముతో వాటికున్న సంబంధమే గాని మరి ఏ వాక్యనిర్మాణమును అంగీకరింపవని స్టువర్ట్ మిక్కిలి స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు. హెబ్రీ భాషలో స్తుతి ఆరోపణ అయినప్పుడు "స్తోత్రార్హుడు" అను మాట ఎల్లప్పుడును "దేవుడు" లేక యెహోవా అను మాటకు ముందు ఉంచబడునని అందరికి తెలిసినదే; మరియు సెప్టువజింట్ ముప్పదికంటె ఎక్కువ సందర్భములలో, నిజముగా ఒకటి తప్ప ప్రతి సందర్భములోను, (కీర్తనలు 68:19,) అదే క్రమమును అనుసరించినట్లు కనబడుచున్నది; ఆ ఒక్కటియు స్పష్టముగా ముద్రణ దోషము. క్రొత్త నిబంధనలోని ఉదాహరణలన్నిటి విషయములోను అదే సంగతి. కాబట్టి ఇక్కడి పదబంధము స్తోత్రవచనమైయుండినయెడల, అది {εὐλογητὸς} {ὁ} {Θεός} అని వ్రాయబడియుండవలెను. తన అనేక జాతీయములలో హెబ్రీ భాషతో సరిగా సమానమైన వెల్ష్ భాషలో మాటల క్రమము అదే: అది స్తోత్రవచనమైనప్పుడు "స్తోత్రార్హుడు" అను మాట నిత్యము "దేవుడు" అను మాటకు ముందు వచ్చును; లేనియెడల దాని తరువాత వచ్చును. ఎరాస్మస్ కొంత ప్రాముఖ్యమిచ్చు ఈ వాక్యముపై క్రిసోస్టము అభిప్రాయము ఏమాత్రమును విలువలేనిది, ఏలయనగా ఆయనకు హెబ్రీ భాష తెలియదు; మరియు పౌలు అధికభాగము హెబ్రీ పద్ధతిలో వ్రాసెను. {ἐστι}కి బదులుగా {ὢν} అను కృదంతము ఉంచబడుట హెబ్రీ భాషలోను క్రొత్త నిబంధనలోను సాధారణమే. రెండు కృదంతములును మధ్యలో ఒక క్రియాపదమును ఉన్న విశేషమైన ఉదాహరణను ప్రకటన గ్రంథము 1:4లో చూడుము. "ఆమేన్" అనునది ఒక ప్రకటనాత్మక వాక్యము తరువాత అనుచితముగా వచ్చుచున్నదని చెప్పబడియున్నది; అయితే రోమీయులకు 1:25లో ఒక ఉదాహరణను చూడుము. లేనియెడల "శరీరమునుబట్టి" అను మాటలకు ఎట్టి విరుద్ధార్థకమును ఉండదు గనుక, సందర్భము ఈ వాక్యమును క్రీస్తుకు అన్వయించుటను ఆవశ్యకము చేయుచున్నదని స్టువర్ట్ న్యాయముగా గమనించుచున్నాడు. — సం.

8. Hoc est, non qui sunt filii carnis, ii filii sunt Dei; sed qui sunt filii promissionis, censebuntur in semen:

9. వాగ్దానరూపమైన వాక్యమిదే — ఈ కాలమునకు నేను వచ్చెదను, అప్పుడు శారాకు కుమారుడు కలుగును.

9. Promissionis enim verbum hoc est, Secundum hoc tempus veniam, et erit Sarae filius.

6. అయితే … తప్పిపోయినట్టు కాదు మొదలైనవి. — పౌలు తన కోరికయొక్క తీవ్రతచేత ఒకవిధముగా భావావేశపు అతిశయములోనికి (in ecstasin) కొనిపోబడెను; అయితే ఇప్పుడు బోధకునిగా తన పదవిని నెరవేర్చుటకు తిరిగివచ్చి, మితిమీరిన దుఃఖమును అదుపుచేయగోరినట్టుగా, తాను చెప్పినదానిని కొంత సవరించునదిగా ఎంచదగినదానిని అతడు చేర్చుచున్నాడు. మరియు తన స్వజనముయొక్క నాశనమును గూర్చి విలపించుటద్వారా, అబ్రాహాము సంతానముతో దేవుడు చేసిన నిబంధన విఫలమాయెనను పొసగనితనము సంభవించునట్లు కనబడుచున్నది గనుక, (ఏలయనగా నిబంధన కొట్టివేయబడకుండ ఇశ్రాయేలీయులకు దేవుని అనుగ్రహము లోపించియుండనేరదు,) అతడు సహేతుకముగా ఈ పొసగనితనమును ముందుగానే ఎదుర్కొని, యూదుల గొప్ప అంధత్వము ఉన్నప్పటికిని దేవుని అనుగ్రహము ఆ ప్రజలకు ఇంకను కొనసాగెననియు, అందుచేత నిబంధన సత్యము స్థిరముగా నిలిచెననియు చూపుచున్నాడు.

కొందరు గ్రీకులో {οἷον} {τε} అని యున్నట్టుగా, "అయితే అది సాధ్యము కాదు" మొదలైనవి అని చదువుచున్నారు; అయితే నేను ఈ పాఠమును ఏ ప్రతిలోను కనుగొనలేదు గనుక, సామాన్య పాఠమును, అనగా అయితే అది తప్పిపోయినట్టు కాదు మొదలైనవి అనుదానిని అంగీకరించుచున్నాను; మరియు ఈ భావముప్రకారము, "నా జనముయొక్క నాశనమును గూర్చి నేను విలపించుట, దేవుడు పూర్వము అబ్రాహామునకు ఇచ్చిన వాగ్దానము ఇప్పుడు నిరర్థకమైనదనియు కొట్టివేయబడినదనియు నేను తలంచుటవలన కాదు."

ఇశ్రాయేలు సంబంధులందరును కారు మొదలైనవి. — చెప్పబడిన సంగతి ఇది, — ఆ వాగ్దానము అబ్రాహామునకును అతని సంతానమునకును ఈ విధముగా ఇయ్యబడెను, అనగా ఆ స్వాస్థ్యము భేదము లేకుండ ప్రతి సంతానమునకు చెందలేదు; కావున కొందరి భ్రష్టత్వము నిబంధన స్థిరముగాను బలముగాను నిలువలేదని రుజువుచేయదని దీనినుండి తేలుచున్నది.

అయితే ప్రభువు అబ్రాహాము సంతతిని తనకు ప్రత్యేక జనముగా ఏ షరతుమీద దత్తత తీసికొనెనో అది మరింత స్పష్టముగా తెలియునట్లు, ఇక్కడ రెండు సంగతులను మనము ఆలోచింపవలెను. మొదటిది ఏదనగా, అబ్రాహామునకు ఇయ్యబడిన రక్షణ వాగ్దానము శరీరరీత్యా అతనినుండి తమ వంశమును లెక్కింపగలవారందరికి చెందును; ఏలయనగా అది మినహాయింపు లేకుండ అందరికి అర్పింపబడుచున్నది; ఈ హేతువుచేత వారు అబ్రాహాముతో చేయబడిన నిబంధనకు వారసులని సరిగానే పిలువబడుచున్నారు; ఈ విషయములో వారు అతని వారసులు, లేక లేఖనము వారిని పిలుచునట్లు, వాగ్దాన సంబంధులైన పిల్లలు. ఏలయనగా తన నిబంధన ఇస్సాకునందును యాకోబునందును ముద్రింపబడవలెనని ప్రభువు చిత్తగించినట్లే ఇష్మాయేలునందును ఏశావునందును ముద్రింపబడవలెనని చిత్తగించెను గనుక, వారు ఆయననుండి పూర్తిగా వేరుపరచబడలేదని స్పష్టమగుచున్నది; దేవుని ఆజ్ఞచేత వారికి అనుగ్రహింపబడిన సున్నతిని మీరు లెక్కలోనికి తీసికొనకపోయిననే తప్ప; అయితే దేవునికి అవమానము కలుగకుండ దానిని ఆలాగు ఎంచుట సాధ్యము కాదు. అయినను అపొస్తలుడు ఇంతకుముందు "నిబంధనలు వారివి" అని చెప్పిన ప్రకారము, వారు అవిశ్వాసులైనను ఇది వారికి చెందినదై యుండెను; మరియు అపొస్తలుల కార్యములు 3:25లో వారు ప్రవక్తల సంతతివారైనందున పేతురు వారిని నిబంధనల పిల్లలని పిలుచుచున్నాడు. ఆలోచింపవలసిన రెండవ సంగతి ఏదనగా, వాగ్దానముయొక్క శక్తియు ఫలమును ఎవరియందు కనబడునో వారే వాస్తవముగా వాగ్దాన సంబంధులైన పిల్లలు. ఈ హేతువుచేత ప్రభువు అబ్రాహాము పిల్లలందరితో నిబంధన చేసినను, వారందరు దేవుని పిల్లలు కారని పౌలు ఇక్కడ నిరాకరించుచున్నాడు; ఏలయనగా నిబంధన విషయమైన విశ్వాసములో నిలిచియుండినవారు కొందరే; అయినను వారందరు తనచేత పిల్లలుగా ఎంచబడిరని దేవుడే యెహెజ్కేలు ఆరవ అధ్యాయములో సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, ఒక జనము యావత్తు దేవుని స్వాస్థ్యమనియు ఆయన ప్రత్యేక జనమనియు పిలువబడినప్పుడు, దాని భావమేమనగా, రక్షణ వాగ్దానము వారికి అర్పింపబడి సున్నతి అను గురుతుచేత స్థిరపరచబడినందున వారు ప్రభువుచేత ఏర్పరచబడిరి; అయితే అనేకులు తమ కృతఘ్నతచేత ఈ దత్తపుత్రత్వమును త్రోసివేసి, దాని ప్రయోజనములను ఏ మాత్రమును అనుభవింపనందున, వాగ్దాన నెరవేర్పు విషయములో వారిమధ్య మరియొక భేదము పుట్టుచున్నది. కాబట్టి యూదులలో అనేకులయందు వాగ్దానముయొక్క ఈ నెరవేర్పు కనబడలేదనుట ఎవనికిని వింతగా తోచకుండునట్లు, వారు దేవుని నిజమైన ఏర్పాటులో చేర్చబడలేదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు.

290 ఇదే భావమైనయెడల, వోల్ఫియస్ చెప్పుచున్నట్లును ఒక ఉదాహరణచేత రుజువుపరచుచున్నట్లును, తరువాత వచ్చు క్రియాపదము క్రియార్థక (infinitive) రూపములో ఉండవలసియుండెను. పిస్కేటరును అదే చెప్పుచున్నాడు. అయితే పరేయస్‌యు బేజాయు ఇదే భావమని ఎంచుచున్నారు; మెక్‌నైటును ఆలాగే ఎంచి, "దేవుని వాగ్దానము తప్పిపోవుట అసాధ్యము" అని అనువదించుచున్నాడు. — సం.

కొందరు ఈ విధమైన వాక్యమును ఇష్టపడవచ్చును, — "ఇశ్రాయేలు ప్రజలయొక్క సాధారణ ఏర్పాటు, దేవుడు తన మరుగైన సంకల్పముచేత వారిలోనుండి తనకిష్టమైనవారిని ఏర్పరచుకొనుటకు అడ్డు కాదు." ఒక జనముతో జీవ నిబంధన చేయుటకు దేవుడు దయచేసి ఒప్పుకొనుట నిజముగా ఉచిత కనికరమునకు ప్రసిద్ధమైన ఉదాహరణయే; అయితే ఒక భాగమునకు మాత్రమే పరిమితమైన ఆ రెండవ ఏర్పాటునందు ఆయన మరుగైన అనుగ్రహము మరింత స్పష్టముగా కనబడుచున్నది.

అయితే ఇశ్రాయేలు సంబంధులందరును ఇశ్రాయేలీయులు కారనియు, అబ్రాహాము సంతానమైనవారందరును పిల్లలు కారనియు అతడు చెప్పునప్పుడు, అది మాటల భావములో ఒకవిధమైన మార్పు ({παρονομασία}); ఏలయనగా మొదటి వాక్యాంశములో అతడు వంశము యావత్తును చేర్చుచున్నాడు, రెండవదానిలో భ్రష్టులుకాని నిజమైన కుమారులను మాత్రమే సూచించుచున్నాడు.

7. అయితే, "ఇస్సాకువలననైనది నీ సంతానము అనబడును." దేవుని మరుగైన ఏర్పాటు బాహ్యమైన పిలుపును అధిగమించుననియు, అయినను అది దానికి ఏ మాత్రమును విరుద్ధము కాదనియు, దానికి భిన్నముగా అది దాని స్థిరత్వమునకును సంపూర్ణతకును తోడ్పడుననియు చూపుటకై పౌలు దీనిని ప్రస్తావించుచున్నాడు. కాబట్టి ఈ రెండిటిని సరియైన క్రమములో రుజువుపరచుటకై, దేవుని ఏర్పాటు అబ్రాహాముయొక్క శరీర సంతతికి కట్టుబడియుండలేదనియు, అది నిబంధన షరతులలో ఇమిడియున్న విషయము కాదనియు అతడు మొదట స్థాపించుచున్నాడు; ఇప్పుడు అతడు అత్యంత తగిన ఉదాహరణచేత దీనినే స్థిరపరచుచున్నాడు. ఏలయనగా నిబంధననుండి తొలగిపోని శరీర సంతానమేదైన ఉండవలసియుండినయెడల, మొదట ఆ ఆధిక్యతను పొందినవారి విషయములో అది ముఖ్యముగా జరుగవలసియుండెను; అయితే అబ్రాహాము ఇంకను జీవించియుండగనే, వాగ్దానము ఇంకను క్రొత్తదై యుండగనే, అతని మొదటి కుమారులలో ఒకడు సంతానముగా వేరుపరచబడెనని మనము కనుగొనునప్పుడు, అతని దూరపు సంతతిలో అదే సంగతి ఇంకెంత ఎక్కువగా జరిగియుండవచ్చును? ఈ సాక్ష్యము ఆదికాండము 17:20నుండి తీసికొనబడినది; అక్కడ ప్రభువు, ఇష్మాయేలుకొరకైన అతని ప్రార్థనను తాను వినెననియు, అయినను వాగ్దానము చేయబడిన ఆశీర్వాదము మరియొకనిమీద నిలుచుననియు అబ్రాహామునకు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు. కాబట్టి ఏర్పరచబడిన జనములోనుండి కొందరు మనుష్యులు ప్రత్యేకమైన ఆధిక్యతచేత ఏర్పరచబడుదురనియు, వారియందు సాధారణ దత్తపుత్రత్వము ఫలవంతమును స్థిరమును అగుననియు దీనివలన తేలుచున్నది.

8. అనగా, వారు కారు మొదలైనవి. తాను ఉద్దేశించినదంతయు ఇమిడియున్న ఒక సూత్రమును అతడు ఇప్పుడు దేవుని ఉత్తరమునుండి గ్రహించుచున్నాడు. ఏలయనగా ఇష్మాయేలును ఇస్సాకును ఇద్దరును అబ్రాహాము కుమారులైనను, ఇష్మాయేలు కాక ఇస్సాకే సంతానమైనయెడల, శరీర సంబంధులైన కుమారులందరు సంతానముగా ఎంచబడరనియు, వాగ్దానము కొందరియందు మాత్రమే ప్రత్యేకముగా నెరవేరుననియు, అది అందరికి సాధారణముగాను సమానముగాను చెందదనియు తేలవలెను. శరీర సంబంధమైన పుట్టుకకంటె శ్రేష్ఠమైనదేదియు లేనివారిని అతడు శరీర సంబంధులైన పిల్లలని పిలుచుచున్నాడు; అలాగే ప్రభువుచేత ప్రత్యేకముగా ఏర్పరచబడినవారు వాగ్దాన సంబంధులైన పిల్లలు.

9. వాగ్దానరూపమైన వాక్యమిదే మొదలైనవి. అతడు మరియొక దైవసాక్ష్యమును చేర్చుచున్నాడు; అతడు దానిని అన్వయించిన విధానమునుబట్టి, అతడు ఎంత జాగ్రత్తతోను నేర్పుతోను లేఖనమును వివరించుచున్నాడో మనము చూచుచున్నాము. తాను వచ్చెదననియు, శారావలన అబ్రాహామునకు కుమారుడు పుట్టుననియు ప్రభువు చెప్పెనని అతడు చెప్పునప్పుడు, ఆయన ఆశీర్వాదము అప్పటికి ఇంకను అనుగ్రహింపబడలేదనియు, అది ఇంకను నిలుపుదలలో ఉండెననియు సూచించెను. అయితే ఈ మాట చెప్పబడినప్పుడు ఇష్మాయేలు అప్పటికే పుట్టియుండెను; కాబట్టి దేవుని ఆశీర్వాదము ఇష్మాయేలును లక్ష్యపెట్టలేదు. యూదులకు కోపము రేపకుండునట్లు అతడు ఇక్కడ ఎంత గొప్ప జాగ్రత్తతో ముందుకు సాగుచున్నాడో కూడ మనము ప్రసంగవశాత్తు గమనింపవచ్చును. కారణమును విడిచిపెట్టి, అతడు మొదట జరిగిన సంగతిని మాత్రమే చెప్పుచున్నాడు; తరువాత అతడు దాని ఊటను తెరచును.

రోమీయులకు 9:10-13

10. అంతేకాదు; రిబ్కా యొకనివలన, అనగా మన తండ్రియైన ఇస్సాకువలన గర్భము ధరించెను గదా?

10. Non solum autem hic, sed et Rebecca, quae ex uno conceperat, patre nostro Isaac:

11. ఏర్పాటును అనుసరించిన దేవుని సంకల్పము, క్రియలమూలముగా కాక పిలుచువానిమూలముగానే నిలుకడగా ఉండు నిమిత్తము, పిల్లలింకను పుట్టి మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయకమునుపే,

11. Quum enim nondum nati essent pueri, nec quidpiam boni aut mali egissent, ut secundum electio-nem propositum Dei maneret,

12. పెద్దవాడు చిన్నవానికి దాసుడగునని ఆమెతో చెప్పబడెను. 12. Non ex operibus, sed ex vocante, dictum est ei, Major serviet minori; 13. ఇందుకు యాకోబును ప్రేమించితిని ఏశావును ద్వేషించితిని అని వ్రాయబడియున్నది. 13. Quemadmodum scriptum est, Jacob dilexi, Esau autem odio habui. 10. అంతేకాదు మొదలైనవి. ఈ అధ్యాయములో కొన్ని అసంపూర్ణ వాక్యములున్నవి; ఇది అట్టిదే, — అయితే మన తండ్రియైన ఇస్సాకు అను ఒకనివలన గర్భము ధరించిన రిబ్కాయు; ఏలయనగా ప్రధాన క్రియాపదమునకు రాకముందే అతడు మధ్యలో ఆపివేయుచున్నాడు. అయినను దాని భావమేమనగా, వాగ్దానమును స్వాధీనపరచుకొనుట విషయమైన భేదము అబ్రాహాము పిల్లలయందు మాత్రమే కనబడుట కాదు, యాకోబు ఏశావులయందు మరింత స్పష్టమైన ఉదాహరణ కలదు: ఏలయనగా మొదటి ఉదాహరణలో, ఒకడు దాసికుమారుడైనందున వారి స్థితి అసమానమైనదని కొందరు వాదింపవచ్చును; అయితే వీరు ఒకే తల్లికి పుట్టినవారు, మరియు కవలపిల్లలు కూడ; అయినను ఒకడు త్రోసివేయబడెను, మరియొకడు ప్రభువుచేత ఏర్పరచబడెను. కాబట్టి వాగ్దాన నెరవేర్పు శరీర సంబంధులైన పిల్లలందరియందు భేదము లేకుండ జరుగదని దీనివలన స్పష్టమగుచున్నది.

291 ఆదికాండము 18:10. ఈ ఉల్లేఖనము సెప్టువజింట్ నుండి తీసికొనబడినది కాదు, హెబ్రీ మూలమునకు అక్షరశః అనువాదమునకు చాల సమీపముగా ఉన్నది: "జీవకాలమును బట్టి" అనుటకు బదులుగా "ఈ కాలమునకు" అను మాటలయందే ముఖ్యమైన భేదమున్నది. ఆ మాటలు వేర్వేరు రూపములలో నాలుగుసార్లు కనబడుచున్నవి, — ఆదికాండము 17:21; ఆదికాండము 18:10,14; ఆదికాండము 21:2; అవే మాటలు 2 రాజులు 4:16,17లోను మనకు కనబడుచున్నవి. "ఈ కాలమునకు" అను ఈ మాటను అపొస్తలుడు ఇక్కడ ఆదికాండము 17:21నుండి తీసికొనెననియు, ముఖ్యముగా ఆదికాండము 18:10లోని పాఠమును అనుసరించెననియు కనబడుచున్నది. ఆదికాండములోను రాజులలోను ఇయ్యబడిన "జీవకాలమును బట్టి" అను మాటకు భావము స్పష్టముగా శిశువును కనెడి కాలము, అనగా గర్భధారణకును జననమునకును మధ్యనుండు కాలమే. గర్భధారణ అద్భుతమైనదైనను ప్రకృతి సాధారణ క్రమము అనుసరింపబడునని చూపుటకై ఇది మరల మరల ప్రస్తావింపబడెను; పుట్టబోవు శిశువు సాధారణ కాలము గర్భములో పోషింపబడవలసియుండెను, — "జీవమును పుట్టించు కాలమును బట్టి," లేక శిశువును కనెడి కాలమును బట్టి. థోలక్‌యు స్టువర్టును స్వీకరించిన గెసేనియస్ యొక్క వివరణ, "కాలము మరల క్రొత్తదైనప్పుడు," అనునది ఈ వాక్యభాగమునకు సరిపడదు; ఏలయనగా అది పునరుక్తిని ప్రవేశపెట్టుచున్నది. రాజులలోని మాటను హెబ్రీయులు గర్భధారణకును జననమునకును మధ్యనుండు కాలమని అర్థము చేసికొందురని హామండ్ చెప్పుచున్నాడు. — సం.

మరియు దేవుడు తన సంకల్పమును ఎవరికి తెలియజేసెనో ఆ వ్యక్తులను పౌలు సూచించుచున్నాడు గనుక, ఎరాస్మస్ చేసినట్లు నపుంసకలింగ సర్వనామమును కాక, పుంలింగ సర్వనామమును అధ్యాహారముగా ఎంచుటకే నేను ఇష్టపడుచున్నాను: ఏలయనగా దాని భావమేమనగా, దేవుని ప్రత్యేక ఏర్పాటు అబ్రాహామునకు మాత్రమే కాక, రిబ్కా తన కవలపిల్లలను కనినప్పుడు ఆమెకును బయలుపరచబడెను.

11. పిల్లలింకను పుట్టి మొదలైనవి. ఇప్పుడు అతడు మరింత పైకి ఎక్కుటకు, అనగా ఈ భేదమునకు కారణమును చూపుటకు ఆరంభించుచున్నాడు; అది దేవుని ఏర్పాటునందు తప్ప మరెక్కడను కనుగొనబడదని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. అబ్రాహాము శరీర సంబంధులైన పిల్లలమధ్య భేదము కలదనియు, అందరు సున్నతిచేత నిబంధనలో పాలుపొందుటకు దత్తత తీసికొనబడినను, దేవుని కృప వారందరియందు ఫలవంతము కాలేదనియు, కాబట్టి దేవుని అనుగ్రహమును అనుభవించువారే వాగ్దాన సంబంధులైన పిల్లలనియు అతడు ఇంతకుముందే సంక్షేపముగా సూచించెను. అయితే ఇది ఏలాగు జరిగెనో అను విషయమై అతడు మౌనముగా నుండెను, లేక అస్పష్టముగా సూచించెను. ఇప్పుడైతే అతడు కారణము యావత్తును బహిరంగముగా దేవుని ఏర్పాటుకే ఆరోపించుచున్నాడు; అదియు ఉచితమైనదియు మనుష్యులమీద ఏ విధముగాను ఆధారపడనిదియునైన ఏర్పాటు; కాబట్టి భక్తుల రక్షణయందు దేవుని మంచితనముకంటె ఉన్నతమైనదేదియు (nihil superius) వెదకకూడదు, విసర్జింపబడినవారి నాశనమునందు ఆయన న్యాయమైన కాఠిన్యముకంటె ఉన్నతమైనదేదియు వెదకకూడదు.

కాబట్టి మొదటి సూత్రమేదనగా, — "నిబంధన ఆశీర్వాదము ఇశ్రాయేలు జనమును ఇతర జనులందరినుండి వేరుపరచునట్లే, దేవుని ఏర్పాటు ఆ జనములోని మనుష్యులమధ్య భేదము కలుగజేయుచున్నది; ఆయన కొందరిని రక్షణకును, మరికొందరిని నిత్య శిక్షావిధికిని ముందుగా నిర్ణయించుచున్నాడు." రెండవ సూత్రమేదనగా, — "ఈ ఏర్పాటునకు దేవుని మంచితనము తప్ప, మరియు ఆదాము పతనమైనప్పటినుండి ఆయన కనికరము తప్ప, మరి ఏ ఆధారమును లేదు; అది వారి క్రియలను ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టక, తనకిష్టమైనవారిని హత్తుకొనుచున్నది." మూడవది, — "ప్రభువు తన ఉచితమైన ఏర్పాటునందు ఒకే కృపను అందరికి సమానముగా అనుగ్రహింపవలసిన ఆవశ్యకతనుండి స్వతంత్రుడును విముక్తుడునై యున్నాడు; దానికి భిన్నముగా, తాను కోరువారిని ఆయన దాటిపోవుచున్నాడు, తాను కోరువారిని ఏర్పరచుకొనుచున్నాడు." ఈ సంగతులన్నిటిని పౌలు ఒకే వాక్యములో సంక్షేపముగా ఇమిడ్చుచున్నాడు: తరువాత అతడు ఇతర విషయములకు సాగిపోవుచున్నాడు.

292 అర్థము పూర్తిగా స్పష్టముగా ఉన్నను వాక్య నిర్మాణము విషయమై కలుగు కష్టమునకు ఇది ఒక గమనార్హమైన ఉదాహరణ. ఈ లోపించిన భాగము (ellipsis) వేర్వేరు విధములుగా పూరింపబడెను; "ఇది మాత్రమే కాదు," అనగా, నేను చెప్పినది; "అతడు మాత్రమే కాదు," అనగా, మొదటి సందేశము ఎవనికి ఇయ్యబడెనో ఆ అబ్రాహాము; "ఆమె మాత్రమే కాదు," అనగా, ముందటి వచనములో ప్రస్తావింపబడిన శారా; "రిబ్కాయు మరియొక ఉదాహరణ." అయితే అది ఈలాగు పూరింపబడవచ్చును, — "అంతమాత్రమే కాదు," అనగా, వాగ్దాన వాక్యము విషయమై; "రిబ్కాకును ఒక వాక్యము కలిగెను," లేక ఆమెకు ఒక సందేశము అందింపబడెను. ఈ వచనమునకు తనలోనే ప్రత్యేక భావము కలదని స్పష్టము, ఏలయనగా తరువాతి వచనము {γὰρ}, "ఏలయనగా," అనుదానితో ఆరంభమగుచున్నది; మరియు రోమీయులకు 9:11ని కుండలీకరణములో చేర్చుట ఏ మాత్రమును సంతృప్తికరముగా కనబడదు. ఆ మూడు వచనములను ఈలాగు అనువదింపవచ్చును, — 10. అంతమాత్రమే కాదు, మన తండ్రియైన ఇస్సాకు అను మొదటివానివలన (అనగా, కుమారుడు లేక సంతానము) రిబ్కా గర్భము ధరించినప్పుడు ఆమెయు ఒక సందేశమును పొందెను: 11. ఏలయనగా వారు ఇంకను పుట్టక, మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయకయుండగా, ఏర్పాటును అనుసరించిన దేవుని సంకల్పము క్రియలద్వారా కాక 12. పిలుచువానిద్వారానే నిలుచు నిమిత్తము, "పెద్దవాడు చిన్నవానికి దాసుడగును" అని ఆమెతో చెప్పబడెను. సాధారణముగా "ఒకనివలన" అని అనువదింపబడు {ἐξ} {ἑνὸς} అను మాటలకు ఇంతవరకు సంతృప్తికరమైన వివరణ ఇయ్యబడలేదు. ఇది హెబ్రీ భాషా రీతికి ఒక ఉదాహరణ అని కనబడుచున్నది; "ఒకటి" అను {אחד} అను మాటకు "మొదటి" అను అర్థము కూడ కలదు. క్రొత్త నిబంధనలో దీనికి ఇతర ఉదాహరణలు మనకు కలవు; {εἰς} {μίαν} {των} {σαββάτων} — "వారములో మొదటి (అనగా, దినమున)," మత్తయి 28:1; మార్కు 16:2; యోహాను 20:19 కూడ చూడుడి. ఆదికాండము 1:5లోని "మొదటి దినము" సెప్టువజింట్ లో {ἡμέρα} {μία} అని అనువదింపబడినది. ఇస్సాకు వాగ్దానముయొక్క మొదటి కుమారుడు లేక సంతానము: మరియు ఆ మొదటి సంతానముయొక్క పిల్లలయందే ఒక భేదము కలుగజేయబడెను. అయితే {εἰς} యొక్క ఈ అర్థమును హెరొడోటస్, థూసిడిడీస్ వంటి గ్రీకు రచయితలు సమర్థించుచున్నారని ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నాడు. రోమీయులకు 9:11 ఆరంభములో "పిల్లలు" అను మాటను ప్రవేశపెట్టవలసిన ఆవశ్యకత లేదు; ఈ సందర్భములో, కొన్నిసార్లు జరుగునట్లు, పూర్వపదము సర్వనామము తరువాత వచ్చుచున్నది; అది రోమీయులకు 9:12 చివరనున్న "పెద్దవాడు," "చిన్నవాడు" అనునవియే. — సం.

అంతేకాక, పిల్లలింకను పుట్టి మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయకమునుపే అను ఈ మాటలచేత, దేవుడు భేదము కలుగజేయుటలో క్రియలను ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టియుండలేడని అతడు చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా అవి అప్పటికి ఇంకను చేయబడలేదు. ఇప్పుడు దీనికి వ్యతిరేకముగా వాదించుచు, క్రియల యోగ్యతలను బట్టి దేవుని ఏర్పాటు మనుష్యులమధ్య భేదము కలుగజేయకూడదనుటకు ఇది హేతువు కాదనియు, ఏలయనగా భావి క్రియలచేత తన కృపకు ఎవరు యోగ్యులో ఎవరు అయోగ్యులో దేవుడు ముందుగానే చూచుచున్నాడనియు చెప్పువారు పౌలుకంటె ఎక్కువ దూరదృష్టిగలవారు కారు; క్రైస్తవులందరికి బాగుగా తెలిసియుండవలసిన వేదాంత సూత్రము విషయమై వారు తొట్రిల్లుచున్నారు; అదేదనగా, ఏశావు యాకోబులయందు ఉన్నట్టి మనుష్యుని భ్రష్ట స్వభావమునందు తన అనుగ్రహమును చూపుటకు ఆయనను ప్రేరేపించునదేదియు దేవుడు చూడలేడు. కాబట్టి వారిద్దరిలో ఎవడును అప్పటికి మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయలేదని అతడు చెప్పునప్పుడు, అతడు సిద్ధమైనదిగా ఎంచుకొనిన విషయమును కూడ చేర్చవలెను, — వారిద్దరును ఆదాము పిల్లలు, స్వభావమువలన పాపులు, నీతి లేశమైనను లేనివారు.

అపొస్తలుని భావము అస్పష్టముగా ఉన్నందున నేను ఈ సంగతులను వివరించుటలో ఇంత దీర్ఘముగా నిలుచుట లేదు; అయితే స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు అతని సరళమైన భావముతో తృప్తిపడక, వ్యర్థమైన భేదములచేత దానిని తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించుచున్నారు గనుక, వారు ప్రస్తావించు సంగతులను పౌలు ఏ మాత్రమును ఎరుగనివాడు కాడని చూపవలెనని నేను కోరితిని.

ఇంకను ఇట్లు చెప్పవచ్చును: మానవజాతి యావత్తులో వ్యాపించియున్న ఆ భ్రష్టత్వము ఒక్కటే, వారు చెప్పునట్లు అది క్రియారూపముగా బయలుపడకముందే, శిక్షావిధికి చాలును; కాబట్టి ఏశావు స్వభావమువలన ఉగ్రతకు పాత్రుడైన శిశువైనందున అతడు న్యాయముగానే త్రోసివేయబడెనని తేలుచున్నది; అయినను ఏదో దుర్గుణము వలనను దోషము వలనను అతని స్థితి మరింత హీనమైనదన్నట్లు ఏ సందేహమును మిగులకుండునట్లు, సద్గుణములవలెనే పాపములు కూడ మినహాయింపబడుట ఆవశ్యకమై యుండెను. విసర్జనకు సమీప కారణము మనమందరము ఆదామునుండి స్వాస్థ్యముగా పొందిన శాపమే అనుట నిజమే; అయినను దేవుని కేవలమైనదియు సరళమైనదియునైన దయాసంకల్పమునందు మనము తృప్తిపడుట నేర్చుకొనునట్లు, దేవుడు ఏర్పరచుటకును విసర్జించుటకును తన స్వంత చిత్తమునందే తగినంత న్యాయమైన హేతువు కలదు అను సిద్ధాంతమును స్థాపించువరకు పౌలు మనలను ఈ ఆలోచననుండి మరలించుచున్నాడు.

ఏర్పాటును అనుసరించిన దేవుని సంకల్పము మొదలైనవి. దాదాపు ప్రతి సందర్భములోను అతడు దేవుని ఉచితమైన ఏర్పాటును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. క్రియలకు ఏదైన స్థానముండినయెడల, — "ఆయన ప్రతిఫలము క్రియలద్వారా నిలుచు నిమిత్తము" అని అతడు చెప్పవలసియుండెను; అయితే అతడు దేవుని సంకల్పమును ప్రస్తావించుచున్నాడు; అది, మాటవరుసకు చెప్పవలెనంటే, ఆయన స్వంత దయాసంకల్పమునందే ఇమిడియున్నది. మరియు ఈ విషయమై వివాదమునకు ఏ ఆధారమును మిగులకుండునట్లు, ఏర్పాటును అనుసరించి అను మరియొక వాక్యాంశమును, తరువాత మూడవదిగా క్రియలద్వారా కాక పిలుచువానిద్వారానే అనుదానిని చేర్చి, అతడు సందేహమంతయు తొలగించెను. కాబట్టి ఇప్పుడు ఈ వాక్యభాగమునకు మన మనస్సులను మరింత సమీపముగా నిలుపుదము: సహోదరులు పుట్టకమునుపే, మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయకమునుపే, ఒకడు త్రోసివేయబడెను మరియొకడు ఏర్పరచబడెను అను విధముగా ఏర్పాటును అనుసరించిన దేవుని సంకల్పము స్థిరపరచబడెను గనుక, ఎవడైనను ఆ భేదమునకు కారణమును వారి క్రియలకు ఆరోపించినయెడల, అతడు దానిచేత దేవుని సంకల్పమును తలక్రిందుచేయుచున్నాడని దీనివలన తేలుచున్నది. ఇప్పుడు, క్రియలద్వారా కాక పిలుచువానిద్వారానే అని చేర్చుటచేత, క్రియలనుబట్టి కాక పిలుపునుబట్టి మాత్రమే అని అతని భావము; ఏలయనగా అతడు క్రియలను పూర్తిగా మినహాయింపగోరుచున్నాడు. కాబట్టి మన ఏర్పాటుయొక్క స్థిరత్వము యావత్తు దేవుని సంకల్పమునందు మాత్రమే ఇమిడియున్నది: ఇక్కడ యోగ్యతలు దేనికిని పనికిరావు, ఏలయనగా అవి మరణమునకు తప్ప మరిదేనికిని నడిపింపవు; ఏ యోగ్యతయు లక్ష్యపెట్టబడదు, ఏలయనగా అదేదియు లేదు; దేవుని మంచితనమే ఒంటరిగా ఏలుచున్నది. కాబట్టి ప్రతివాడు తన అనుగ్రహమునకు యోగ్యుడో అయోగ్యుడో దేవుడు ముందుగా చూచుచున్న ప్రకారము ఆయన ఏర్పరచుచున్నాడు లేక త్రోసివేయుచున్నాడు అను మతసిద్ధాంతము అబద్ధమైనదియు దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధమైనదియునై యున్నది.

293 "దేవుడు మనుష్యుని సృజింపకమునుపే కొందరిని రక్షింపవలెననియు మరికొందరిని త్రోసివేయవలెననియు నిర్ణయించెనా?" అని ప్రధానాధ్యక్షుడు (Archbishop) అషర్ ఈ ప్రశ్న అడుగుచున్నాడు. దీనికి ఆయన ఈ ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు, — "అవును, నిశ్చయముగా; వారు మంచియైనను చెడ్డయైనను చేయకమునుపే దేవుడు తన నిత్య సంకల్పమునందు వారిని వేరుపరచెను." ఇక్కడ కాల్విన్ ప్రకటించుచున్నదియు ఇదే అభిప్రాయము. అయితే యాకోబు ఏశావులను గూర్చి చెప్పబడినదానినుండి దీనిని రాబట్టుట న్యాయసమ్మతముగా కనబడదు, ఏలయనగా వారు స్వభావమువలన పతనస్థితిలో ఉండిరి, మరియు ఇక్కడ సూచన స్పష్టముగా వారు స్వయముగా చేసిన దేనినైనను గూర్చినదే. ఏర్పాటుయు విసర్జనయు మనుష్యుని పతనుడును నశించినవాడునైనవానిగా అత్యంత స్పష్టముగా ముందుగా ఊహించుచున్నవి: నిజముగా ఆ మాటలు తమ భావమును ఇందువలననే పొందుచున్నవి. మనుష్యుని పతనమైన జాతిలోనుండి కొందరిని ఏర్పరచుకొని మరికొందరిని నశించుటకు విడిచిపెట్టుట దేవుని నిత్య సంకల్పమై యుండెనని మనకు స్పష్టముగా బోధింపబడుచున్నది: అయితే ఇది ఇక్కడ స్పృశింపబడిన ప్రశ్నకు భిన్నమైన ప్రశ్న, — అనగా ఈ సంకల్పము మనుష్యుని పతనముతో సంబంధము లేనిదనుట, — ఈ అభిప్రాయము, నేను చూడగలిగినంతవరకు, లేఖనములో అంగీకరింపబడలేదు బోధింపబడలేదు. మరియు కాల్విన్ మాత్రమే కాదు, ఆయనకు ముందును తరువాతను ఉన్న అనేకులైన ఇతర వేదాంతులును ఈ విషయములో ప్రత్యక్షత యొక్క హద్దులను కొంత దాటిపోయినట్లు కనబడుచున్నది; అది నిజమే, పైకి స్పష్టముగా కనబడు తర్క విధానము చేతనే; అయితే ఈ ఉన్నతమైనదియు మర్మమైనదియునైన విషయమును గూర్చి మనము తర్కించుట ఆరంభించినప్పుడు, మనము త్వరలోనే కలవరపడి కష్టముల చిక్కుదారులలో తప్పిపోవుదుము. — సం.

12. పెద్దవాడు చిన్నవానికి దాసుడగును. ఇస్సాకు కుమారులు ఇంకను తమ తల్లి గర్భములో ఉండగనే ప్రభువు వారిమధ్య ఏలాగు భేదము కలుగజేయుచున్నాడో చూడుడి; ఏలయనగా ఇదే పరలోకమునుండి వచ్చిన ఉత్తరము; దానివలన దేవుడు పెద్దవానికి నిరాకరించిన ప్రత్యేక అనుగ్రహమును చిన్నవానికి చూపవలెనని ఉద్దేశించెనని కనబడెను. ఇది నిజముగా జ్యేష్ఠత్వపు హక్కునకు సంబంధించినదైనను, దీనియందు, మరి గొప్పదానికి గురుతుగా, దేవుని చిత్తము ప్రత్యక్షపరచబడెను: శరీరమును బట్టి యాకోబు తన జ్యేష్ఠత్వమువలన ఎంత స్వల్పమైన ప్రయోజనమును పొందెనో మనము ఆలోచించినప్పుడు, ఇది ఆలాగే యుండెనని మనము సులభముగా గ్రహింపగలము. ఏలయనగా దానినిమిత్తము అతడు గొప్ప అపాయమునకు గురియాయెను; ఈ అపాయమును తప్పించుకొనుటకై అతడు తన ఇంటిని తన దేశమును విడిచిపెట్టవలసివచ్చెను, తన ప్రవాసములో కఠినముగా చూడబడెను: అతడు తిరిగివచ్చినప్పుడు, వణకుచు తన ప్రాణము విషయమై సందేహించుచు తన సహోదరుని పాదములయొద్ద సాగిలపడి, తన అపరాధమునకు దీనముగా క్షమాపణ వేడుకొని, తనకు చూపబడిన దయవలన బ్రదికెను. తన ప్రాణముకొరకు ఎవని బతిమాలవలసివచ్చెనో ఆ సహోదరునిపై అతని ఆధిపత్యము ఎక్కడ? కాబట్టి ప్రభువు ఇచ్చిన ఉత్తరములో జ్యేష్ఠత్వముకంటె గొప్పదేదో వాగ్దానము చేయబడెను.

294 ఇక్కడ ఇమిడియున్నదానికంటె మరింత నిశ్చయమైన వాదము ఊహింపజాలము. ముందుగా చూడబడిన క్రియలు ఏర్పాటునకు హేతువు లేక ఆధారము అను ఆలోచన పూర్తిగా మినహాయింపబడుచున్నది. ఆ ఏర్పాటు ఏ క్రియలనుబట్టియైనను జరిగెనని స్పష్టముగా నిరాకరింపబడుచున్నది, మరియు అంతే స్పష్టముగా దేవుని సర్వాధికారముగల చిత్తమునకు ఆరోపింపబడుచున్నది. "ఆయన క్రియలను విశ్వాసమునకు కాదు గాని పిలుచువానికి, లేక విశ్వాసమునకు ముందుగా వచ్చు పిలుపునకు, అనగా దేవుని సంకల్పానుసారమైన ఆ పిలుపునకు, ప్రతికూలముగా ఉంచుచున్నాడు. యాకోబు ఏశావులమధ్య భేదము, ఉన్నవైనను ముందుగా చూడబడినవైనను వారి చిత్తములద్వారా గాని క్రియలద్వారా గాని కాక, దేవుని చిత్తము దయాసంకల్పముల ద్వారానే కలుగజేయబడెనని పౌలు భావము." — Poli. Syn. అయినను కొందరు పితరులు, అనగా క్రిసోస్టము థియొడొరెట్ వంటివారును, కొందరు ఆధునిక వేదాంతులును ఏర్పాటును ముందుగా చూడబడిన క్రియలకు ఆరోపించుచున్నారు. ఇది అపొస్తలుని వాదముతోను అతడు చూపు ఉదాహరణలతోను ఏలాగు సమన్వయమగునో చూచుట నిజముగా చాల కష్టమైన విషయము. అపొస్తలుని వాదమును తప్పించుకొను ఒక మార్గమేదనగా, ఇక్కడ చెప్పబడిన ఏర్పాటు లౌకికమైనవియు బాహ్యమైనవియునైన ఆధిక్యతలకు సంబంధించినదని చెప్పుట. అలాగే కానిండి: దీనిని ఒప్పుకొందము; అయితే అపొస్తలుడు దీనిని ఒక దృష్టాంతముగా చూపుచున్నాడు — దేనికి? అత్యంత స్పష్టముగా ఆత్మీయమైనదియు నిత్యమైనదియునైన ఏర్పాటునకే. అతడు రెండిటిని ఒకే సూత్రమునకు, అనగా మనుష్యునియందున్న దేనికిని కాక దేవుని ఉచితమైన ఏర్పాటునకే, ఆరోపించుచున్నాడు. "దేవుడు ప్రతివాని స్వభావమును ముందుగా చూచెను." — థియొడొరెట్, క్రిసోస్టము. "ఆయన ఏర్పాటు ముందుగా చూడబడిన మనుష్యుల స్వభావమునకు అనుగుణముగా ఉన్నది." — థియొడొరెట్. "ఇంకను పుట్టనివారు ఒక్కొక్కరు ఎట్టివారగుదురో ఆయన ఎరిగియుండిన దేవుని ముందెరుకచేత అది జరిగెను." — అగస్టీను. ఇవి ఒక ఆధునిక రచయిత (బోసాంకెట్) ఆమోదముతో ఉల్లేఖించిన వాక్యములు: అయితే నిశ్చయముగా అపొస్తలుని వాక్యములకును వాదమునకును ఇంతకంటె సూటిగా విరుద్ధమైనదేదియు సూచింపబడజాలదు. చివరి ఉల్లేఖనము విషయమై ఒక పొరపాటు ఉన్నదని నేను తలంచుచున్నాను; ఈ పత్రికయొక్క 7వ అధ్యాయముయొక్క చివరి భాగముపై అగస్టీనును ఉల్లేఖించుటలో జరిగిన పొరపాటు వంటిదే కావచ్చును; అక్కడ ఆ రచయిత అగస్టీను తరువాత ఉపసంహరించుకొనిన ఒక అభిప్రాయమును ఉల్లేఖించుచున్నాడు; ఇది పోపు మతమును సమర్థించువారు తరచుగా చేసిన పని, అయితే ఒక ప్రొటెస్టెంటునకు ఏ మాత్రమును తగనిది. — సం.

13. యాకోబును ప్రేమించితిని అని వ్రాయబడియున్నది మొదలైనవి. రిబ్కాకు ఇయ్యబడిన పరలోక ఉత్తరము తన ప్రస్తుత ఉద్దేశమునకు ఎంతగా ఉపయోగపడెనో, అనగా యాకోబు ఆధిపత్యముచేతను ఏశావు దాస్యముచేతను ఇద్దరి ఆత్మీయ స్థితి సూచింపబడెననియు, యాకోబు ఈ అనుగ్రహమును తన స్వంత యోగ్యతవలన కాక దేవుని దయవలన పొందెననియు, అతడు మరింత బలమైన సాక్ష్యముచేత స్థిరపరచుచున్నాడు. ప్రభువు యాకోబుకు జ్యేష్ఠత్వమును ఎందుకు అనుగ్రహించెనో అను కారణమును ప్రవక్తయొక్క ఈ సాక్ష్యము చూపుచున్నది: ఇది మలాకీ మొదటి అధ్యాయమునుండి తీసికొనబడినది; అక్కడ ప్రభువు యూదులను వారి కృతఘ్నతనిమిత్తము గద్దించుచు, వారియెడల తాను పూర్వము చూపిన దయను జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు, — "నేను మిమ్మును ప్రేమించుచున్నాను" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; తరువాత ఆయన తన ప్రేమయొక్క మూలమును సూచించుచున్నాడు, — "ఏశావు యాకోబునకు అన్నకాడా?" ఆయన ఈలాగు చెప్పినట్టే, — "నేను అతని సహోదరునికంటె అతనిని శ్రేష్ఠునిగా ఎంచుటకు అతనికి ఏ ఆధిక్యత యుండెను? ఏమియు లేదు. ప్రకృతి నియమమువలన చిన్నవాడు పెద్దవానికి దాసుడు కావలసియుండెను అను దానిని తప్ప, వారి హక్కు నిజముగా సమానమైనదే; అయినను నేను ఒకని ఏర్పరచుకొని మరియొకని త్రోసివేసితిని; మరియు నేను క్రియల యోగ్యతచేత కాక నా కనికరముచేత మాత్రమే ఆలాగు నడిపింపబడితిని. కాబట్టి యాకోబు సంతానమునకు అదే దయను చూపుటకై నేను మిమ్మును నా జనముగా ఏర్పరచుకొంటిని; అయితే ఏశావు సంతతియైన ఎదోమీయులను త్రోసివేసితిని. కాబట్టి ఇంత గొప్ప ఉపకారముయొక్క జ్ఞాపకము నా మహాత్మ్యమును ఆరాధించుటకు మిమ్మును ప్రేరేపింపలేదు గనుక మీరు ఇంకను హీనులై యున్నారు." ఇక్కడ దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులకు అనుగ్రహించిన భూసంబంధమైన ఆశీర్వాదములు నమోదు చేయబడినను, వాటిని ఆయన దయయొక్క గురుతులుగా తప్ప మరి ఏ విధముగాను ఎంచుట సరికాదు: ఏలయనగా దేవుని ఉగ్రత ఎక్కడ ఉండునో అక్కడ మరణము వెంబడించును; అయితే ఆయన ప్రేమ ఎక్కడ ఉండునో అక్కడ జీవము ఉండును.

రోమీయులకు 9:14-18

14. కాబట్టి యేమందుము? దేవునియందు అన్యాయము కలదా? అట్లనరాదు. 14. Quid ergo dicemus? num injustitia est apud Deum? Absit: 15. అందుకాయన నేను ఎవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును; ఎవనియెడల జాలిపడుదునో వానియెడల జాలిపడుదునని మోషేతో చెప్పుచున్నాడు.

15. Moses enim dicit, Miserebor cujus miserebor, et miserebor quem miseratus fuero.

16. కాగా పొందగోరువానివలననైనను, ప్రయాసపడువానివలననైనను అది కాదు గాని, కరుణించు దేవునివలననే అగును.

16. Ergo non volentis neque currentis, sed miserentis est Dei. 17. మరియు లేఖనము ఫరోతో ఈలాగు చెప్పెను: నేను నీయందు నా బలము చూపుటకును, నా నామము భూలోకమందంతట ప్రచురమగుటకును, అందు నిమిత్తమే నిన్ను నియమించితిని.

295 "ప్రేమించుట," "ద్వేషించుట" అను మాటల భావము ఇక్కడ సరిగానే వివరింపబడినది. ఒకదానికంటె మరియొకదానిని శ్రేష్ఠముగా ఎంచుటను ఇట్టి మాటలతో చెప్పుట లేఖనములో సాధారణము. ఆదికాండము 29:31; లూకా 14:26; యోహాను 12:25 చూడుడి. — సం.

17. Dieit enim Scriptura Pharaoni, In hoc ipsum excitavite, ut ostendam in te potentiam meam, et ut praedicetur nomen meum in universa terra.

18. కాబట్టి ఆయన ఎవనిని కనికరింప గోరునో వానిని కనికరించును; ఎవని కఠినపరచ గోరునో వాని కఠినపరచును.

18. Ergo cujus vult miseretur, et quem vult indurat. 14. కాబట్టి యేమందుము? మొదలైనవి. శరీరము దేవుని ఈ జ్ఞానమును గూర్చి విన్న వెంటనే లెక్కలేనన్ని ప్రశ్నలచేత కలవరపడకుండను, ఒక విధముగా దేవుని లెక్క అడుగుటకు ప్రయత్నింపకుండను ఉండజాలదు. కాబట్టి అపొస్తలుడు ఏదైన ఉన్నతమైన మర్మమును గూర్చి చర్చించునప్పుడెల్ల, మనుష్యుల మనస్సులు లేనియెడల ఏయే అసంబద్ధతలచేత ఆక్రమింపబడునని అతడు ఎరిగియుండెనో వాటిని ముందుగానే అడ్డగించుచున్నాడని మనము కనుగొనుచున్నాము; ఏలయనగా ముందుగా నిర్ణయించుటను గూర్చి లేఖనము బోధించుచున్నదానిలో ఏదైనను మనుష్యులు విన్నప్పుడు, వారు విశేషముగా అనేకానేక ఆటంకములలో చిక్కుకొందురు.

దేవుని పూర్వనిర్ణయము నిజముగా వాస్తవమునందు ఒక చిక్కుదారి (labyrinth); దానినుండి మనుష్యుని మనస్సు ఏ విధముగాను తప్పించుకొనజాలదు: అయినను మనుష్యుని కుతూహలము ఎంత అవివేకమైనదనగా, ఒక విషయమును పరిశీలించుట ఎంత అపాయకరమైనదో అంత ధైర్యముగా అతడు ముందుకు సాగును; కాబట్టి పూర్వనిర్ణయము చర్చింపబడినప్పుడు, అతడు తగిన హద్దులలో తన్ను తాను అణచుకొనలేనందున, తన దుడుకుతనముచేత వెంటనే సముద్రపు అగాధములోనికి వలె తన్ను తాను పడద్రోసికొనును. అట్లయితే భక్తులకు ఏ నివారణ కలదు? వారు పూర్వనిర్ణయమును గూర్చిన ప్రతి ఆలోచనను తప్పించుకొనవలెనా? ఎంతమాత్రమును కాదు: ఏలయనగా మనము తెలిసికొనుట మనకు తగినదానిని తప్ప మరేదియు పరిశుద్ధాత్మ మనకు బోధింపలేదు గనుక, ఈ విషయముయొక్క జ్ఞానము దేవుని వాక్యమునకు పరిమితమైయుండినయెడల నిస్సందేహముగా ప్రయోజనకరముగా ఉండును. కాబట్టి లేఖనము మనకు బోధించుదానిని తప్ప దానిని గూర్చి మరేదియు తెలిసికొనుటకు వెదకకుండుటయే మన పరిశుద్ధ నియమముగా ఉండునుగాక: ప్రభువు తన పరిశుద్ధ నోటిని మూసికొనినప్పుడు, మనము ఇంక ముందుకు పోకుండునట్లు మనమును మార్గమును మూసివేయుదము. అయితే మనము మనుష్యులము గనుక, మూఢమైన ప్రశ్నలు మనకు స్వభావముగానే తోచును; కాబట్టి వాటిని ఏలాగు ఎదుర్కొనవలెనో పౌలువలన విందము.

దేవునియందు అన్యాయము కలదా? తన అంధత్వము నిమిత్తము తన్ను తాను నిందించుకొనుటకంటె దేవునిమీద అన్యాయమును మోపుటకే ఎక్కువ మొగ్గుచూపుచున్న మానవ మనస్సుయొక్క వెఱ్ఱితనము నిశ్చయముగా భయంకరమైనది. తన పాఠకులను కలవరపరచుటకు తగిన సంగతులను కనుగొనుటకై తన మార్గమునుండి తొలగిపోవలెనను కోరిక పౌలుకు నిజముగా లేదు; అయితే దేవుడు ప్రతి వ్యక్తిని గూర్చి తన స్వంత చిత్తానుసారముగా నిర్ణయించునని అనేకులు విన్నప్పుడు వెంటనే వారి మనస్సులలో ప్రవేశించు దుష్టమైన తలంపును అతడు సాధారణముగా అందరిలో ఉన్నదానినుండి తీసికొనినట్లు ప్రస్తావించెను. దేవుడు ఒకని దాటిపోయి మరియొకని లక్ష్యపెట్టుట, శరీరము ఊహించునట్లు, నిజముగా ఒకవిధమైన అన్యాయమే.

ఈ కష్టమును తొలగించుటకై పౌలు తన విషయమును రెండు భాగములుగా విభజించుచున్నాడు; వాటిలో మొదటిదానిలో అతడు ఏర్పరచబడినవారిని గూర్చియు, రెండవదానిలో విసర్జింపబడినవారిని గూర్చియు మాటలాడుచున్నాడు; ఒకదానియందు మనము దేవుని కనికరమును ధ్యానింపవలెననియు, మరియొకదానియందు ఆయన న్యాయమైన తీర్పును ఒప్పుకొనవలెననియు అతడు కోరుచున్నాడు. దేవునియందు అన్యాయము కలదను తలంపు అసహ్యింపదగినదనునదే అతని మొదటి ప్రత్యుత్తరము; తరువాత ఆ రెండు పక్షముల విషయములోను అది ఏ మాత్రమును ఉండజాలదని అతడు చూపుచున్నాడు.

అయితే మనము ఇంకను ముందుకు సాగకమునుపే, దేవుడు కొందరిని ఏర్పరచుకొని మరికొందరిని దాటిపోవుచున్నాడు గనుక, దానికి కారణము ఆయన స్వంత సంకల్పమునందు తప్ప మరి దేనియందును కనుగొనబడదని ఈ ఆక్షేపణయే స్పష్టముగా రుజువుపరచుచున్నదని మనము గమనింపవచ్చును; ఏలయనగా ఆ భేదము క్రియలమీద ఆధారపడియుండినయెడల, దేవుని అన్యాయమును గూర్చిన ఈ ప్రశ్నను పౌలు వ్యర్థముగా ప్రస్తావించియుండును; దేవుడు ప్రతివానియెడల వాని యోగ్యతను బట్టి వ్యవహరించినయెడల, దానిని గూర్చి ఏ అనుమానమును కలిగియుండజాలదు. రెండవదిగా, ఈ సిద్ధాంతమును స్పృశించిన వెంటనే గొప్ప కేకలును భయంకరమైన దూషణలును రేగునని అతడు చూచినను, అతడు దానిని స్వేచ్ఛగాను బహిరంగముగాను ముందుకు తెచ్చెనని కూడ గమనింపవచ్చును; అంతేకాదు, మనుష్యులు పుట్టకమునుపే దేవుని మరుగైన చిత్తముచేత ప్రతివానికి వాని భాగము నియమింపబడునని మనము విన్నప్పుడు, సణుగుటకును కేకలు వేయుటకును మనకు ఎంత అవకాశము కలుగునో అతడు దాచుట లేదు; అయినను వీటన్నిటిని లెక్కచేయక అతడు ముందుకు సాగి, ఏ తప్పించుకొను ఉపాయములును లేకుండ, తాను పరిశుద్ధాత్మవలన నేర్చుకొనినదానిని ప్రకటించుచున్నాడు. కాబట్టి అభ్యంతరములను తొలగించుటలోను శాంతపరచుటలోను పరిశుద్ధాత్మకంటె జ్ఞానులుగా కనబడ గోరువారి ఊహలు ఏ మాత్రమును సహింపదగినవి కావని దీనివలన తేలుచున్నది. వారు దేవునిమీద నేరము మోపకుండునట్లు, మనుష్యుల రక్షణయైనను నాశనమైనను ఆయన ఉచితమైన ఏర్పాటుమీదనే ఆధారపడియున్నదని వారు యథార్థముగా ఒప్పుకొనవలెను. వారు అపరిశుద్ధమైన కుతూహలమునుండి తమ మనస్సులను అణచుకొని, మితిమీరిన స్వేచ్ఛనుండి తమ నాలుకలకు కళ్లెము వేసికొనినయెడల, వారి వినయమును నిగ్రహమును మెప్పునకు తగియుండును; అయితే పరిశుద్ధాత్మను పౌలును అదుపులో పెట్టుట, అది ఎంత తెగువ! కాబట్టి దేవుని సంఘములో ఎల్లప్పుడును ఇట్టి మహాధైర్యము ప్రబలియుండునుగాక; అనగా సత్య సిద్ధాంతము ఎంత ద్వేషింపబడినను దానిని యథార్థముగా ఒప్పుకొనుటకు భక్తిగల బోధకులు సిగ్గుపడకుండునట్లును, భక్తిహీనులు ముందుకు తెచ్చు ఏ అపనిందలనైనను ఖండించుటకును సిగ్గుపడకుండునట్లును ఉండునుగాక.

15. అందుకాయన మోషేతో చెప్పుచున్నాడు మొదలైనవి. ఏర్పరచబడినవారి విషయములో దేవునిమీద ఏ అన్యాయమును మోపజాలము; ఏలయనగా ఆయన తన దయాసంకల్పానుసారముగా వారికి కనికరము చూపుచున్నాడు: అయినను ఈ విషయములో కూడ శరీరము సణుగుటకు కారణములను కనుగొనుచున్నది, ఏలయనగా కారణము స్పష్టపరచబడితే తప్ప, ఒకనికి అనుగ్రహము చూపి మరియొకనికి చూపకుండు హక్కును అది దేవునికి ఒప్పుకొనజాలదు. కాబట్టి కొందరు యోగ్యత లేకుండనే ఇతరులకంటె శ్రేష్ఠులుగా ఎంచబడుట అన్యాయముగా కనబడుచున్నందున, ఆయన న్యాయమైనదానికంటె ఎక్కువగా ముఖపక్షము చూపుచున్నాడన్నట్లు మనుష్యుల మొండితనము దేవునితో జగడమాడుచున్నది. పౌలు దేవుని నీతిని ఏలాగు సమర్థించుచున్నాడో ఇప్పుడు చూతము.

మొదటిగా, ఇష్టము లేనిదిగా ఎంచబడునని తాను చూచినదానిని అతడు ఏ మాత్రమును దాచుట గాని మరుగుచేయుట గాని చేయక, వంగని స్థిరత్వముతో దానిని సమర్థించుటకు ముందుకు సాగుచున్నాడు. రెండవదిగా, దాని కాఠిన్యమును మృదువుపరచుటకై హేతువులను వెదకుటకు అతడు ప్రయాసపడక, లేఖన సాక్ష్యములచేత నీచమైన మొరుగుటలను అణచుటయే చాలునని ఎంచుచున్నాడు.

తనకిష్టమైనవానికి ఆయన కనికరము చూపును గనుక దేవుడు అన్యాయస్థుడు కాడు అనుట నిజముగా బలహీనమైన సమర్థనగా కనబడవచ్చును; అయితే దేవుడు తన స్వంత అధికారమే సమృద్ధిగా చాలునని ఎంచుచున్నాడు గనుక ఆయనకు ఎవని సమర్థనయు అక్కరలేదు; కాబట్టి ఆయనను తన స్వంత హక్కునకు తానే సమర్థకునిగా నియమించుట చాలునని పౌలు తలంచెను. ఇప్పుడు ప్రజలందరి రక్షణకొరకు మోషే ప్రార్థించినప్పుడు అతడు ప్రభువునుండి పొందిన ఉత్తరమును పౌలు ఇక్కడ ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు: "నేను ఎవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును," అని దేవుడు ఉత్తరమిచ్చెను, "ఎవనియెడల జాలిపడుదునో వానియెడల జాలిపడుదును." ఈ దైవోక్తిచేత ప్రభువు తాను మానవజాతిలో ఎవనికిని ఋణస్థుడు కాడనియు, తాను ఇచ్చునదంతయు ఉచితమైన ఉపకారమనియు, తరువాత తన దయ స్వతంత్రమైనదనియు, కాబట్టి తనకిష్టమైనవానికి దానిని అనుగ్రహింపగలడనియు, చివరిగా తాను అందరికి కాక కొందరు మనుష్యులకు మేలుచేసి అనుగ్రహము చూపుటకు తన స్వంత చిత్తముకంటె ఉన్నతమైన కారణమేదియు ఊహింపజాలమనియు ప్రకటించెను. ఆ మాటలకు నిజముగా భావమేమనగా, ఆయన ఈలాగు చెప్పినట్టే, "ఎవనికి కనికరము చూపవలెనని నేను ఒకసారి సంకల్పించితినో వానినుండి దానిని నేను ఎన్నడును తీసివేయను; ఎవనియెడల దయ చూపవలెనని నేను నిర్ణయించితినో వానిని నిత్యమైన దయతో వెంబడింతును." ఈ విధముగా ఆయన కృపను అనుగ్రహించుటకు అత్యున్నతమైన హేతువును, అనగా తన స్వంత స్వేచ్ఛా సంకల్పమును నియమించుచున్నాడు; మరియు తన కనికరమును కొందరికొరకు ప్రత్యేకముగా ఉద్దేశించెనని కూడ సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇది బాహ్య కారణములన్నిటిని మినహాయించు ఒక మాటలాడు విధానము; మనము పనిచేయుటకు స్వతంత్రమైన అధికారమును మనకు ఉన్నదని చెప్పుకొనునప్పుడు, "నేను చేయదలచినదానిని చేసెదను" అని చెప్పునట్లే. సంబంధ సర్వనామమును కూడ కనికరము భేదము లేకుండ అందరికి కాదని స్పష్టముగా సూచించుచున్నది. దేవుని ఏర్పాటు బాహ్య కారణములకు కట్టబడినప్పుడు ఆయన స్వాతంత్ర్యము ఆయననుండి తీసివేయబడుచున్నది.

296 ఈ ఉల్లేఖనము నిర్గమకాండము 33:19 నుండి తీసికొనబడినది, అక్షరశః సెప్టువజింట్ నుండి తీసికొనబడినది. హెబ్రీ మాటయొక్క భావము ప్రకారము, {ἐλεέω} అను క్రియాపదమును ఇక్కడ కనికరము చూపుట అను భావముకంటె అనుగ్రహము చూపుట అను భావములోనే గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా కనికరము అను ఆలోచనను {οἰκτείρω} అను మరియొక క్రియాపదము తెలియజేయుచున్నది. ష్లూస్నర్ దీనిని ఇక్కడను మరికొన్ని ఇతర వాక్యభాగములలోను ఈ భావములోనే అనువదించుచున్నాడు. అప్పుడు అనువాదము ఈలాగుండును — "నేను ఎవనికి అనుగ్రహము చూపుదునో వానికి అనుగ్రహము చూపుదును," అనగా, ఎవనికి అనుగ్రహము చూపుటకు నేను కోరుదునో వానికి; "ఎవనియెడల జాలిపడుదునో వానియెడల జాలిపడుదును," అనగా ఎవనియెడల జాలిపడుటకు నేను కోరుదునో వానియెడల. రెండు వాక్యాంశములలోను తరువాతి క్రియాపదము హెబ్రీలో భవిష్యత్కాలములో ఉన్నది, అయితే అది సాధారణముగా వర్తమాన క్రియను తెలియజేయును గనుక గ్రీకులో వర్తమానకాలములో సరిగానే అనువదింపబడినది. — సం.

రక్షణకు ఏకైక సత్యకారణము మోషే వాడిన రెండు మాటలలో వ్యక్తపరచబడియున్నది. మొదటిది חנן, chenen; దానికి ఉచితముగాను ధారాళముగాను అనుగ్రహించుట, లేక దయచూపుట అని అర్థము; రెండవది רחם, rechem; అనగా కనికరముతో చూడబడుట. పౌలు ఉద్దేశించినది ఈ విధముగా స్థిరపరచబడుచున్నది, అనగా దేవుని కనికరము ఉచితమైనది గనుక అది ఏ ఆటంకమునకును లోబడక, తనకిష్టమైన చోటికి తిరుగును.

16. కాబట్టి పొందగోరువానివలననైనను కాదు మొదలైనవి. — ఉదహరింపబడిన సాక్ష్యమునుండి అతడు ఈ అనుమానమును తీయుచున్నాడు: మన ఏర్పాటు నిస్సందేహముగా మన శ్రద్ధకుగాని, మన ప్రయాసకుగాని, మన యత్నములకుగాని ఆరోపింపబడదగినది కాదు, అది సంపూర్ణముగా దేవుని ఆలోచనకే సంబంధింపజేయబడవలెను. ఏర్పరచబడినవారు యోగ్యులైనందున గాని, దేవుని దయను తమకు ఏ విధముగానైనను సంపాదించుకొనినందున గాని, సంక్షేపముగా, దేవుని కదలింపగల యోగ్యతాలేశము ఏదైనను వారియందుండినందున గాని ఏర్పరచబడిరని మీలో ఎవడును తలంపకుండునట్లు, ఈ సంగతిని ఈ విధముగా మాత్రము గ్రహించుడి: మనము ఏర్పరచబడినవారిలో ఎంచబడుట మన చిత్తమువలననైనను మన యత్నములవలననైనను కాదు, (ఏలయనగా ప్రయాసకును యత్నమునకును బదులుగా అతడు పరుగెత్తుట అను మాటను ఉంచెను,) అది సంపూర్ణముగా దైవిక మంచితనముమీదనే ఆధారపడియున్నది; ఆ మంచితనము చిత్తగించనివారిని, ప్రయాసపడనివారిని, అట్టి సంగతిని తలంపనైనను తలంపనివారిని తనంతట తానే ఏర్పరచుకొనును. మనయందు ప్రయాసపడుటకు కొంత శక్తి యున్నది గాని దేవుని కనికరము సహాయము చేయనియెడల అది తనంతట తాను ఏమియు సాధింపదని ఈ వాక్యభాగమునుండి తర్కించువారు అసంబద్ధమైనదానిని స్థాపించుచున్నారు; ఏలయనగా అపొస్తలుడు మనయందు ఏమి యున్నదో చూపుటలేదు, మన యత్నములన్నిటిని బహిష్కరించుచున్నాడు. కాబట్టి మనము చిత్తగించుచున్నాము, పరుగెత్తుచున్నాము అని చెప్పుట కేవలము కుతర్కమే; ఏలయనగా అది పొందగోరువానివలననైనను పరుగెత్తువానివలననైనను కాదని పౌలు నిరాకరించుచున్నాడు; చిత్తగించుటయైనను పరుగెత్తుటయైనను ఏమియు చేయజాలదని తప్ప అతడు మరి దేనిని ఉద్దేశింపలేదు.

అయినను దేవుని కృపకు స్థలమిచ్చుచున్నామను సాకుతో నిశ్చింతగాను సోమరులుగాను ఉండువారు ఖండింపబడదగినవారు; ఏలయనగా వారి స్వకీయ ప్రయాసవలన ఏమియు జరుగనప్పటికిని, దేవునిచేత ప్రేరేపింపబడిన ఆ యత్నము నిష్ఫలము కాదు. కాబట్టి దేవుని ఆత్మ మనలో నిప్పురవ్వలను రగిలించుచుండగా మన మూర్ఖత్వముచేతను సోమరితనముచేతను మనము ఆయనను ఆర్పివేయవలెనని ఈ సంగతులు చెప్పబడలేదు; మనకు కలిగినదంతయు ఆయననుండియే వచ్చినదని మనము గ్రహించునట్లును, తద్వారా మనము భయముతోను వణకుతోను మన రక్షణకార్యమును నెరవేర్చుకొనుచుండగా, సమస్తమును ఆయనయొద్ద అడుగుటకును, సమస్తమును ఆయననుండి నిరీక్షించుటకును, సమస్తమును ఆయనకే ఆరోపించుటకును నేర్చుకొనునట్లును అవి చెప్పబడినవి.

297 ఏర్పాటు పతనమైన మనుష్యుని దృష్టిలో ఉంచుకొనియున్నదని ఈ రెండు మాటలు స్పష్టముగా చూపుచున్నవి; ఏలయనగా దయ అయోగ్యులకును, కనికరము దీనులకును దౌర్భాగ్యులకును చూపబడునది; కాబట్టి జరిగిన ఏర్పాటు నిర్దోషస్థితిలో ఉన్నట్లుగా కాక, చెడిపోయిన స్థితిలో పరిగణింపబడిన మానవజాతి యొక్క భ్రష్టమైన ముద్దలోనుండి జరిగినది. అగస్టీను ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: "Deus alios facit vasa irae secundum meritus; alios vasa miserieordiae secundum gratiam — దేవుడు కొందరిని వారి యోగ్యతను బట్టి ఉగ్రతాపాత్రలుగా చేయుచున్నాడు; మరికొందరిని తన కృపను బట్టి కరుణాపాత్రలుగా చేయుచున్నాడు." మరియొక చోట ఆయన ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: "Deus ex eadem massa damnata originaliter, tanquam figulus, fecit aliud vas ad honorem, aliud in contumeliam — దేవుడు కుమ్మరివలె, మూలమునుండి శిక్షావిధికి లోనైన అదే ముద్దలోనుండి, ఒక పాత్రను ఘనతకును, మరియొక పాత్రను ఘనహీనతకును చేసెను." "పతనమైన మానవజాతి అను గొప్ప ముద్దలోనుండి దేవుడు రెండు విధములైన పాత్రలను రూపించుచున్నాడు." — హెన్రీ

చిత్తగించువానివలనను పరుగెత్తువానివలనను మాత్రమే కాదు, ఏలయనగా దేవుని కనికరము సహాయము చేయుచున్నది అని చెప్పి, పెలాగియస్ మరియొక కుతర్కమైనట్టియు వ్యర్థమైనట్టియు వంకచేత పౌలు యొక్క ఈ ప్రకటననుండి తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించెను. అయితే అగస్టీను ఎంత సూక్ష్మముగానో అంతే దృఢముగాను అతనిని ఈలాగు ఖండించెను: "మనుష్యుని చిత్తము ఏర్పాటుకు ఏకైక కారణము కాక, కొంతవరకు మాత్రమే కారణమైనందున అది ఏర్పాటుకు కారణము కాదని నిరాకరింపబడినయెడల, అదే విధముగా అది కనికరమువలన కాదు గాని చిత్తగించువానివలనను పరుగెత్తువానివలనను అగునని కూడ మనము చెప్పవచ్చును; ఏలయనగా పరస్పర సహకారము ఉన్నచోట పరస్పర ప్రశంసయు ఉండవలెను: అయితే నిస్సందేహముగా ఈ రెండవ అభిప్రాయము తన స్వకీయ అసంబద్ధతచేతనే కూలిపోవుచున్నది." కాబట్టి దేవుడు రక్షింప నిష్టపడినవారి రక్షణ మనుష్యుని కల్పనకు ఏమియు మిగులకుండునట్లు ఈ విధముగా ఆయన కనికరమునకే ఆరోపింపబడుచున్నదని మనము నిశ్చయముగా ఎరిగియుందము.

ఈ సంగతులు భక్తిహీనుల పక్షముగా చెప్పబడినవని తలంచు కొందరు ప్రతిపాదించుదానికిని ఇంతకంటె ఎక్కువ ఆధారము లేదు; ఏలయనగా దేవుని న్యాయము స్థాపింపబడిన లేఖనభాగములను ఆయనమీద నిరంకుశత్వమును మోపుటకై మళ్లించుట ఎట్లు సరియగును? మరియు ఖండన సమీపముగాను సులభముగాను ఉండగా, పౌలు లేఖనము ఘోరముగా అపహాస్యము చేయబడుటకు సహించెననుట సంభావ్యమా? అయితే దేవుని యొక్క ఈ సాటిలేని మర్మమును తమ స్వకీయ తీర్పుచేత అసంబద్ధముగా కొలిచినవారే అట్టి తప్పించుకొను మార్గములను పట్టుకొనిరి. వారి సుకుమారమైనట్టియు మృదువైనట్టియు చెవులకు ఈ సిద్ధాంతము అపొస్తలునికి తగినదని వారు తలంపలేనంతగా కటువుగా తోచెను. అయితే వారు తమ స్థూలమైన కల్పనలకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనకుండునట్లు, తమ స్వకీయ మొండితనమును ఆత్మకు విధేయతలోనికి వంచియుండవలసినది.

17. లేఖనము చెప్పుచున్నది మొదలైనవి. — అతడు ఇప్పుడు రెండవ భాగమునకు, అనగా భక్తిహీనుల విసర్జనకు వచ్చుచున్నాడు; ఇందులో మరి ఎక్కువ అన్యాయమైనదేదో యున్నట్లు కనబడుచున్నది గనుక, దేవుడు తనకిష్టమైనవారిని విసర్జించుటలో నిందారహితుడు మాత్రమే కాక, తన జ్ఞానమునందును న్యాయమునందును ఆశ్చర్యకరుడునై యున్నాడని మరి సంపూర్ణముగా స్పష్టపరచుటకు అతడు ప్రయత్నించుచున్నాడు. అందుకై అతడు నిర్గమకాండము 9:16 నుండి తన రుజువును తీసికొనుచున్నాడు; అక్కడ ఫరో దేవుని శక్తిని ఎదిరించుటకు మొండిగా పోరాడుచుండగా, జయింపబడి లోపరచబడుటచేత దేవుని బాహువు ఎంత అజేయమైనదో, దానిని ఎదిరించుట మాట అటుండగా దానిని భరించుటకైనను ఏ మానవశక్తియు సమర్థము కాదని రుజువు చూపునట్లు, ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే తాను అతనిని లేపెనని ప్రభువు ప్రకటించుచున్నాడు. కాబట్టి ప్రభువు ఫరోయందు కనుపరచ నుద్దేశించిన దృష్టాంతమును చూడుడి!

298 "చిత్తగించుట," "పరుగెత్తుట" అను మాటలు ఏశావు చరిత్రతో సంబంధించిన పరిస్థితులనుండి తీసికొనబడినవని స్పష్టము. టురెట్టిన్ ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: "ఏశావు ఆశీర్వాదమును వెదకుట వ్యర్థమాయెను. ఇస్సాకు దానిని అనుగ్రహించుటకు త్వరపడుట వ్యర్థమాయెను, ఏశావు తన తండ్రికొరకు వేటమాంసము సంపాదించుటకు పరుగెత్తుటయు వ్యర్థమాయెను; తండ్రి చిత్తమైనను కుమారుని పరుగైనను ఏమియు ప్రయోజనపడలేదు; దేవుని అనుగ్రహము సమస్తమును అధిగమించెను." అయితే ఇక్కడ చర్చింపబడిన విషయము తన అనుగ్రహమును కృపను కనుపరచుటలో దేవుని సార్వభౌమత్వమే. సువార్త ప్రకటింపబడినప్పుడు అవిశ్వాసులైన యూదులకును, పేరుకు క్రైస్తవులైన అట్టి వేలకొలది జనులకును ఏశావు ఒక ఛాయారూపము మాత్రమే. ఒక విధమైన "చిత్తగించుట"యు, చాల "పరుగెత్తుట"యు ఉన్నది, అయినను ఆశీర్వాదము లభింపదు. పరిసయ్యతత్త్వము యొక్క కఠినమైన ఆచారనిష్ఠలోను ఆసక్తిలోను పైకి కనబడు చిత్తగించుటయు పరుగెత్తుటయు చాల యుండెను; మూఢభక్తి యొక్క కఠోర నియమములలోను యాంత్రికమైన ఆరాధనలోను, స్వనీతి యొక్క ప్రయాసలలోను భక్తికార్యములలోను అదే విధమైనది ఇంకను చాల యున్నది. ఈ సందర్భములన్నిటిలో దేవుని వాక్యము, అనగా బయలుపరచబడిన ఆయన చిత్తము, అపార్థము చేసికొనబడి నిర్లక్ష్యము చేయబడుచున్నది. ఏశావు పుట్టినప్పుడు చేయబడిన ప్రకటన ఉన్నప్పటికిని అతనికి ఆశీర్వాదము ఇయ్యవలెనని ఇస్సాకు కలిగియుండిన "చిత్తము"ను, దానిని యాకోబునకు దక్కించుటలో రిబ్కా ప్రవర్తనయు మనుష్యుని లోపములకును దేవుని అధికార శక్తికిని విశేషమైన దృష్టాంతములు. దేవుడు తన చిత్తముగా వ్యక్తపరచినదానిని మరచిపోయినవానివలె ఇస్సాకు ప్రవర్తించెను; తాను జోక్యము కలుగజేసికొననియెడల, అదియు మిక్కిలి అనుచితమైనట్టియు పాపయుక్తమైనట్టియు విధముగా జోక్యము కలుగజేసికొననియెడల, దేవుడు తన సంకల్పమును నెరవేర్చలేడన్నట్లు రిబ్కా ప్రవర్తించెను. అది విశ్వాసమునకు పరీక్ష, మరియు ఇద్దరి విశ్వాసమును మిక్కిలి తడబడెను; అయినను దేవుని సంకల్పము నెరవేరెను, గాని అది నెరవేర్చబడిన అనుచితమైన విధానము తరువాత దేవుని అసంతోషముచేత దండింపబడెను. — సం.

ఇక్కడ రెండు సంగతులను మనము పరిగణింపవలెను, — నాశనమునకు ఫరో ముందుగా నిర్ణయింపబడుట; అది దేవుని గతమైనట్టియు అయినను మరుగైనట్టియు ఆలోచనకు సంబంధింపజేయబడవలెను, — తరువాత, దీని ఉద్దేశము, అనగా దేవుని నామమును ప్రచురపరచుట; దీనిమీదనే పౌలు ముఖ్యముగా నిలుచుచున్నాడు: ఏలయనగా ఈ కఠినపరచుట దాని నిమిత్తము దేవుని నామము ప్రచురపరచబడదగినంత విధమైనదైతే, విరుద్ధ ఫలితమునుండి తీయబడిన ఆధారమును బట్టి, ఆయనమీద ఏ అన్యాయమునైనను మోపుట భక్తిహీనమైన కార్యము.

అయితే అనేకమంది వ్యాఖ్యాతలు ఈ వాక్యభాగమును మెత్తబరచుటకు ప్రయాసపడి దానిని వక్రీకరించుచున్నారు గనుక, మొదట మనము ఈ సంగతిని గమనింపవలెను: "నేను లేపితిని" లేక ప్రేరేపించితిని (excitavi) అను మాటకు హెబ్రీ భాషలో "నేను నియమించితిని" (constitui) అని యున్నది; దీనినిబట్టి, ఫరో మొండితనము తన జనులను విడిపించుటకు తనకు ఆటంకము కాదని చూపనుద్దేశించి, దేవుడు అతని ఉగ్రతను తాను ముందుగా ఎరిగియుంటిననియు, దానిని అణచుటకు సాధనములను సిద్ధపరచియుంటిననియు మాత్రమే కాక, దానిని తాను ఉద్దేశపూర్వకముగా ఈ విధముగా నియమించితిననియు, అదియు తన స్వకీయ శక్తికి మరి ప్రసిద్ధమైన రుజువును కనుపరచుటకే అనియు స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడని స్పష్టమగుచున్నది. కాబట్టి ఈ వాక్యభాగమును — ఫరో కొంతకాలము కాపాడబడెనని — కొందరు అనువదించుట అసంబద్ధము; ఏలయనగా ఇక్కడ చెప్పబడుచున్నది అతని ఆరంభమును గూర్చియే. ఏలయనగా మనుష్యులకు నానా దిక్కులనుండి అనేక సంగతులు సంభవించి వారి ఉద్దేశములను ఆలస్యపరచి వారి క్రియల గమనమును ఆటంకపరచుచుండగా, ఫరో తననుండియే బయలుదేరెననియు, అతని స్థితి తనచేతనే అతనికి నియమింపబడెననియు దేవుడు చెప్పుచున్నాడు: నేను లేపితిని అను క్రియాపదము ఈ భావముతో ఏకీభవించుచున్నది. అయితే ఆ ఉన్మాదములోనికి తలక్రిందుగా పరుగెత్తుటకు ఫరో ఏదో ఒక సామాన్యమైన విచక్షణలేని ప్రేరణచేత పైనుండి కదలింపబడెనని ఎవడును ఊహింపకుండునట్లు, ప్రత్యేకమైన కారణము, లేక ఉద్దేశము, పేర్కొనబడుచున్నది; దేవుడు ఫరో ఏమి చేయునో ఎరిగియుండుట మాత్రమే కాక, ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తము అతనిని ఉద్దేశపూర్వకముగా నియమించెనని చెప్పబడినట్లున్నది. కాబట్టి ఆయన కారణము చెప్పుటకు బద్ధుడైనట్లు ఆయనతో వాదించుట వ్యర్థమని దీనినుండి తేలుచున్నది; ఏలయనగా తన నామము ప్రచురపరచబడుటకు తాను ఉద్దేశించు విసర్జితులు తన దైవపరిపాలన యొక్క మరుగైన ఊటనుండియే బయలుదేరుచున్నారని ప్రకటించుటచేత, ఆయన తానే మన యెదుటికి వచ్చి ఆక్షేపణను ముందుగానే అడ్డగించుచున్నాడు.

299 ఈ వచనారంభములోని "ఏలయనగా" అను మాట దీనిని రోమీయులకు 9:14 తో కలుపుచున్నది; ఆ వచనములో ఉన్నదానికి ఇది ఇయ్యబడిన రెండవ కారణము: ఇది పౌలు వ్రాయు విధానమునకు అనుగుణమైనది; ఇక్కడ దీనిని అంతేకాక, లేక మరియు, లేక ఇంకను అని అనువదింపవచ్చును. మాక్‌నైట్ దీనిని "అంతేకాక" అని అనువదించుచున్నాడు. అనేక సందర్భములలో {γὰρ} ఈ విధముగా అనువదింపబడినయెడల అర్థము మరి ఎక్కువ స్పష్టమగును. — సం.

300 పౌలు ఈ వాక్యభాగమును, అనగా నిర్గమకాండము 9:16 ను ఉదహరించుటలో, సెప్టువజింట్ ఇచ్చు మొదటి వాక్యాంశమునకు బదులుగా మరియొక వాక్యాంశమును ఉంచుట కొంత గమనార్హమైనది: "{ἓνεκεν} {τούτο} {διετηρήθης} ఇందునిమిత్తము నీవు కాపాడబడితివి" అనుదానికి బదులుగా అతడు "{εἰς} {αὐτὸ} {τοῦτο} {ἐξήγειρά} {σε} — ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే నేను నిన్ను లేపితిని" అని ఇచ్చుచున్నాడు. హెబ్రీ పాఠము ఈలాగున్నది: "నిశ్చయముగా ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే నేను నిన్ను నిలువబెట్టితిని, העמדתיך." పౌలు వాడిన క్రియాపదము క్రొత్త నిబంధనలో మరియొక చోట మాత్రమే, అనగా 1 కొరింథీయులకు 6:14 లో కనబడుచున్నది; అక్కడ అది పునరుత్థానమును సూచించుచున్నది. సెప్టువజింట్‌లో అది తరచుగా కనబడును, గాని స్టువర్ట్ మనకు చెప్పుచున్నట్లు, సృజించుట లేక ఉనికిలోనికి తెచ్చుట అను భావములో ఎన్నడును కాదు, ప్రేరేపించుట, నిద్రనుండి లేపుట, లేక చైతన్యపరచుట అను భావములోనే కనబడును. ఆదికాండము 28:16, న్యాయాధిపతులు 5:12, కీర్తనలు 7:7, యిర్మీయా 50:41, యోవేలు 3:9 మొదలైనవి సూచింపబడుచున్నవి. కాబట్టి ఆయన దీనిని ఇక్కడ "నేను నిన్ను రేపితిని" అని అనువదించుచున్నాడు. అయితే హెబ్రీ క్రియాపదమునకు ఈ అర్థమును కూర్చుట ఎంతమాత్రమును సులభము కాదు: సూచింపబడిన మూడు స్థలములు, అనగా నెహెమ్యా 6:7, దానియేలు 11:11, 13, తృప్తికరమైన రుజువును ఇచ్చునట్లు కనబడుటలేదు. కీర్తనలు 107:25 మరి ఎక్కువ సరిపోవుచున్నది. దాని మొదటి అర్థము నిలువబెట్టుట, తరువాత వ్యక్తులను సమర్పించుట, సంఖ్యాకాండము 13:6, — ఒక రాజ్యమును గాని పట్టణమును గాని స్థాపించుట లేక బలపరచుట, 1 రాజులు 15:4, — వ్యక్తులను పదవిలో నియమించుట, 2 దినవృత్తాంతములు 35:2, — ఒక మందిరమును నిలువబెట్టుట లేక కట్టుట, ఎజ్రా 9:9, — బోధకులను నియమించుట, నెహెమ్యా 6:7, — మరియు ఒక సైన్యమును వ్యూహముగా నిలుపుట లేక క్రమపరచుట, దానియేలు 11:13. ఈ క్రియాపదములో ఇమిడియున్న భావములు ఇట్టివే. "నేను నిన్ను నిలువబెట్టితిని," స్థాపించితిని, లేక బలపరచితిని, అనునది ఈ వాక్యభాగములో దాని అర్థము కావచ్చును. స్థాపించుట లేక బలపరచుట అనునది సెప్టువజింట్ వాడిన మాటయైన కాపాడుట అనుదానికంటె ఎక్కువ: అందుచేతనే, ఫరో తన పూర్వికులకంటె అధికమైన శక్తికి హెచ్చింపబడెనను భావమును తెలుపు మరియొక మాటను పౌలు స్వీకరించెను కాబోలు; హెబ్రీ క్రియాపదము దీనినే సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. ఇక్కడ వాడబడిన క్రియాపదములకు ప్రేరేపించుట, క్రియలోనికి రేపుట, లేక ఉద్రేకపరచుట అను భావము ఆరోపింపబడవలెననియు, దేవుడు తన తెగుళ్లచేత ఫరో హృదయములో ఉన్న దుష్టత్వమంతటిని ఇక్కడ వర్ణింపబడిన ఉద్దేశముల నిమిత్తము మేలుకొలిపి ప్రేరేపించెననియు, ఈ ప్రక్రియచేతనే ఆయన అతనిని "కఠినపరచెను" అనియు భావమని స్టువర్ట్‌వలెనే వెనేమాయు తలంచెను; రోమీయులకు 9:18 యొక్క ముగింపు ఈ అభిప్రాయమును బలపరచుచున్నట్లు కనబడుచున్నది, ఏలయనగా అక్కడ పేర్కొనబడిన కఠినపరచుట సందర్భములో ఈ వచనములో చెప్పబడినదానిని తప్ప మరి దేనిని సూచింపజాలదు. అయితే మరి సరళమైన అభిప్రాయము వోల్ఫియస్ పేర్కొనినదే — ఫరో అప్పటికే తప్పించుకొనిన అపాయములను ఇది సూచించుచున్నది. "నేను నిన్ను నిలువబెట్టితిని," అనగా వాటి మధ్యను సజీవుడవై నిలిచియుండునట్లు చేసితిని అని దేవుడు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి పౌలు క్రియాపదమును ఎందుకు మార్చెనో దీనినిబట్టి మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా సెప్టువజింట్ వాడిన "కాపాడుట" అను మాట అర్థమును సంపూర్ణముగా వ్యక్తపరచలేదు; అయితే మరణము యొక్క దవడలనుండి వలె "లేపుట" అనునది మూలపాఠము ఉద్దేశించినదానిని మరి సంపూర్ణముగా తెలియజేయుచున్నది. — సం.

18. కాబట్టి ఆయన ఎవనిని కరుణింప నిచ్ఛయించునో వానిని కరుణించును మొదలైనవి. — ఇక్కడ రెండు భాగముల యొక్క ముగింపు వచ్చుచున్నది; ఇది అపొస్తలుని మాటలు తప్ప మరి ఎవని మాటలుగాను ఎంతమాత్రమును గ్రహింపబడజాలదు; ఏలయనగా అతడు వెంటనే ఒక ప్రతివాదిని సంబోధించి, ఎదుటిపక్షమువారు ఆక్షేపించియుండగలిగినదానిని ఉదహరించుచున్నాడు. కాబట్టి మేము ఇదివరకే మీకు జ్ఞాపకము చేసినట్లు, పౌలు ఈ సంగతులను తన స్వకీయ పక్షముగానే చెప్పుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు, అనగా దేవుడు తన స్వకీయ చిత్తప్రకారము తనకిష్టమైనవారిని కనికరముతో అనుగ్రహించుచున్నాడనియు, తనకు మంచిదని తోచిన ఎవరిమీదనైనను తన తీర్పు యొక్క కాఠిన్యమును ఒరనుండి దూయుచున్నాడనియు చెప్పుచున్నాడు. ఏర్పరచబడినవారికిని విసర్జితులకును మధ్య ఉన్న భేదముతో మన మనస్సు తృప్తిపడునట్లును, దైవచిత్తముకంటె ఉన్నతమైన కారణమును విచారింపకుండునట్లును, అతడు మనకు ఈ సంగతిని నిశ్చయపరచ నుద్దేశించెను — కొందరు రక్షింపబడునట్లు వారిని వెలిగించుటయు, మరికొందరు నశించునట్లు వారిని గ్రుడ్డివారినిగా చేయుటయు దేవునికి మంచిదని తోచుచున్నది: ఏలయనగా ఎవనిని ఇచ్ఛయించునో, ఎవనిని ఇచ్ఛయించునో అను ఈ మాటలను మనము ప్రత్యేకముగా గమనింపవలెను: దీనిని మించి ముందుకు పోవుటకు అతడు మనకు అనుమతి ఇయ్యడు.

అయితే లేఖనములో దేవునికి అన్వయింపబడినప్పుడు కఠినపరచును అను మాటకు, (కొందరు పసలేని సమన్వయవాదులు కోరునట్లు) అనుమతి మాత్రమే కాక, దేవుని ఉగ్రత యొక్క కార్యకలాపము అని కూడ అర్థము: ఏలయనగా విసర్జితులను గ్రుడ్డివారినిగా చేయుటకు నడిపించు బాహ్యమైన సంగతులన్నియు ఆయన ఉగ్రత యొక్క సాధనములే; మహాశక్తితో అంతరంగమున పనిచేయు సాతానుడును ఆయన ఆజ్ఞచేత తప్ప ఏమియు చేయనంతగా ఆయనకు పరిచారకుడై యున్నాడు. కాబట్టి ముందెరుగుటను గూర్చి స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు ఆశ్రయించు ఆ వ్యర్థమైన తప్పించుకొను మార్గము కూలిపోవుచున్నది: ఏలయనగా దుష్టుల నాశనము ప్రభువుచేత ముందుగా ఎరుగబడుట మాత్రమే కాక, ఆయన ఆలోచనచేతను చిత్తముచేతను నియమింపబడినదని పౌలు మనకు బోధించుచున్నాడు; సొలొమోనును అదే సంగతిని మనకు బోధించుచున్నాడు, — దుష్టుల నాశనము ముందుగా ఎరుగబడుట మాత్రమే కాక, దుష్టులు తామే ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే — వారు నశించుటకే — సృజింపబడిరి. (సామెతలు 16:4.)

301 కఠినపరచుట అను ఈ విషయమును గూర్చి అనవసరముగా చాల వ్రాయబడినది. ఫరో తన హృదయమును తానే కఠినపరచుకొనెనని అనేక పర్యాయములు చెప్పబడినది, మరియు దేవుడును అతనిని కఠినపరచెనని అనేక పర్యాయములు చెప్పబడినది. లేఖనము అనేక సందర్భములలో సూక్ష్మమైన భేదములను చూపదు, ఏలయనగా దాని బోధ యొక్క సాధారణ ధోరణినుండి వాటిని సులభముగా గ్రహింపవచ్చును. దేవుడు తన స్వభావమందు పరిశుద్ధుడు, కాబట్టి ఆయన క్రియగా కఠినపరచుట పాపయుక్తము కాజాలదు: ఆయన పరిశుద్ధుడు గనుక పాపమును ద్వేషించి దానిని శిక్షించును; ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తము ఆయన దుష్టులను, అహాబు విషయములో వలె సాతానునే సహా, ఉపయోగించుకొనును. శిక్షగా, మొండివారు తమ పాపములను మరి అధికము చేసికొనుటకును ఆయన సందర్భములను అవకాశములను ఇచ్చును, ఈ విధముగా పరోక్షముగా వారి తిరుగుబాటులోను తన చిత్తమును ఎదిరించుటలోను వారిని కఠినపరచును; ఫరో విషయములో సరిగా జరిగినది ఇదే. కాల్విన్ చెప్పినట్లు, ఇది ఆయన ఉగ్రత యొక్క కార్యకలాపము లేక పని. ఇక్కడ చెప్పబడినదానికి ఫరో చరిత్రయే చాలినంత వివరణ. అతడు క్రూరుడైన నిరంకుశుడును బాధకుడునై యుండెను; దేవుడు మోషేకు ఇచ్చిన తన మొదటి వర్తమానములో, "ఐగుప్తు రాజు మహాబలముతోనైనను మిమ్మును పోనియ్యడని నేనెరుగుదును" అని చెప్పెను. దేవుడు నిశ్చయముగా అతని హృదయమును మెత్తబరచి, వారిని వెళ్లనిచ్చుటకు అతనిని సమ్మతిపరచియుండగలడు: అయితే వేరుగా ప్రవర్తించుటకును, తన శక్తిని తన మహత్త్వమును మరియొక విధముగా కనుపరచుటకును ఆయనకు ఇష్టమాయెను: కాబట్టి "ఆయన ఎవనిని ఇచ్ఛయించునో వానిని అనుగ్రహించును, ఎవనిని ఇచ్ఛయించునో వానిని కఠినపరచును;" అదియు తనకు మాత్రమే తెలిసిన కారణములనుబట్టి. ఈ భాగము చివర సామెతలు 16:4 సూచింపబడుచున్నది. అక్కడ పేర్కొనబడిన సృష్టిని, మానవులను వారి ప్రస్తుత పతనస్థితిలో ఉనికిలోనికి తెచ్చుటలో దైవశక్తి యొక్క నిరంతర ప్రయోగము అను భావములో తప్ప మరి ఏ భావములోను గ్రహింపజాలము. అయితే "సృష్టి" అనునది వాడబడిన మాట కాదు, ఆ వాక్యభాగము సరిగా అనువదింపబడను లేదు. అది ברא కాదు, עשה కాదు, פעל; మరియు అది క్రియాపదము కాదు, నామవాచకము. అక్షరార్థముగా అనువదింపబడినయెడల ఆ వాక్యభాగము ఈలాగుండును — యెహోవా ప్రతి క్రియయు దాని (లేక, ఆయన) ఉద్దేశము నిమిత్తమే, మరియు దుష్టుడును ఆపద్దినము నిమిత్తమే. రెవరెండ్ జి. హోల్డెన్ ఈ వచనము విసర్జన సిద్ధాంతమును బలపరచుటకు అన్వయింపబడినందుకు మిక్కిలి కోపపడుచున్నాడు. అది తప్పుగా అన్వయింపబడినను కావచ్చును; అయినను ఆ కారణముచేత ఆ సిద్ధాంతము కూలిపోదు. పౌలు ఈ అధ్యాయములోను ఇతర వాక్యభాగములలోను దానిని స్థాపించనియెడల, మాటలకు ఏ అర్థమును లేదని మనము ఎంచవలసివచ్చును. దేవుని దైవపరిపాలన యొక్క చరిత్రయే ఇదే భయంకరమైన సత్యమునకు స్పష్టమైన స్థిరీకరణము. — సం.

రోమీయులకు 9:19-21

19. అట్లయితే ఆయన ఇకను నేరము మోపనేల? ఆయన సంకల్పమును ఎదిరించినవాడెవడు? అని నీవు నాతో చెప్పుదువు.

19. Dices itaque mihi, Quid adhuc conqueritur? voluntati ejus quis restitit? 20. అవును గాని ఓ మనుష్యుడా, దేవునికి ఎదురుచెప్పుటకు నీవెవడవు? నన్నెందుకీలాగు చేసితివని రూపింపబడినది రూపించినవానితో చెప్పునా?

20. Atqui, O homo, tu quis es qui contendis judicio cum Deo! hum dicit fictile figulo, cur me sic fecisti?

21. ఒక ముద్దలోనుండియే యొక పాత్ర ఘనతకును ఒక పాత్ర ఘనహీనతకును చేయుటకు మంటిమీద కుమ్మరివానికి అధికారము లేదా?

21. An non habet potestatem figulus luti ex eadem massa, faciendi, aliud quidem vas in honorem, aliud in contumeliam?

19. అట్లయితే నీవు చెప్పుదువు మొదలైనవి. — నశించువారు దేవుని చిత్తముచేత నాశనమునకు నిర్ణయింపబడిరని విన్నప్పుడు ఇక్కడ నిశ్చయముగా శరీరము విశేషముగా రేగును. కాబట్టి అపొస్తలుడు మరల ఒక ప్రతివాది మాటలను స్వీకరించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని నీతికి విరోధముగా ధైర్యముగా కేకలువేయకుండ భక్తిహీనుల నోళ్లను అరికట్టుట సాధ్యము కాదని అతడు చూచెను: మరియు అతడు వారి మనస్సును మిక్కిలి సమంజసముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమ్మును తాము సమర్థించుకొనుటతో తృప్తిపడక, తమకు బదులుగా దేవునినే దోషిగా చేయుదురు; తరువాత తమ స్వకీయ శిక్షావిధి యొక్క నిందను ఆయనమీద మోపిన పిమ్మట, వారు ఆయన మహాశక్తికి విరోధముగా ఆగ్రహపడుదురు. వారు నిజముగా లొంగుటకు బలవంతపెట్టబడుచున్నారు; గాని ఎదిరింపలేనందున వారు రేగుదురు; ఆయనకు ఆధిపత్యమును ఆరోపించుచు, ఒక విధముగా ఆయనమీద నిరంకుశత్వమును మోపుదురు. అదే విధముగా స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు తమ పాఠశాలలలో, ఆయన తన స్వకీయ నీతిని మరచి, సమస్తమును గందరగోళపరచుటచేత తన అధికారము యొక్క బలమును పరీక్షించుచున్నట్లుగా, వారు ఆయన సంపూర్ణ న్యాయము అని పిలుచుదానిని గూర్చి బుద్ధిహీనముగా వాదించుదురు. కాబట్టి ఈ వాక్యభాగములో భక్తిహీనులు ఈలాగు మాటలాడుచున్నారు, — "మనమీద కోపపడుటకు ఆయనకు ఏమి కారణము కలదు? మనము ఉన్నట్టి స్థితిలో ఆయనే మనలను రూపించెను గనుకను, తన చిత్తప్రకారము తనకిష్టమైన చోటికి ఆయనే మనలను నడిపించుచున్నాడు గనుకను, మనలను నాశనము చేయుటలో మనయందున్న తన స్వకీయ పనిని శిక్షించుట తప్ప ఆయన మరేమి చేయుచున్నాడు? ఏలయనగా ఆయనతో పోరాడుట మన వశములో లేదు; మనము ఎంత ఎదిరించినను ఆయనదే పైచేయి యగును. కాబట్టి ఆయన మనలను శిక్షావిధికి లోపరచినయెడల ఆయన తీర్పు అన్యాయమైనది; మరియు ఆయన ఇప్పుడు మనయెడల ప్రయోగించు శక్తి ఆపజాలనిది." ఈ సంగతులకు పౌలు ఏమి చెప్పుచున్నాడు?

302 "Quid adhuc conqueritur — ఆయన ఇంకను ఎందుకు ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు?" అని కాల్విన్ అనువదించిన వాక్యాంశమును బేజా "quid adhuc suecenset — ఆయన ఇంకను ఎందుకు కోపపడుచున్నాడు?" అని అనువదించుచున్నాడు. మన సాధారణ అనువాదమే శ్రేష్ఠమైనది, డాడ్రిడ్జ్, మాక్‌నైట్, స్టువర్ట్ దానినే అనుసరించుచున్నారు. తరువాతి వాక్యాంశములోని {γὰρ} ను కాల్విన్ విడిచిపెట్టుచున్నాడు, గాని అది నిలుపబడవలెనని గ్రీస్‌బాక్ చెప్పుచున్నాడు. — సం.

20. అవును గాని ఓ మనుష్యుడా, నీవెవడవు? మొదలైనవి. — గ్రీకులో అది కృదంత రూపము గనుక, తరువాత వచ్చుదానిని మనము వర్తమానకాలములో, దేవునికి విరోధముగా వివాదించుచున్న, లేక వాదించుచున్న, లేక పోరాడుచున్న నీవు అని చదువవచ్చును; ఏలయనగా గ్రీకులో అది ఈ భావము ప్రకారము వ్యక్తపరచబడియున్నది, — "దేవునితో వివాదములోనికి ప్రవేశించుచున్న నీవెవడవు?" అయితే భావములో పెద్ద భేదము లేదు. ఈ మొదటి ప్రత్యుత్తరములో అతడు మనుష్యుని స్థితినుండి తీసికొనబడిన వాదముచేత భక్తిహీనమైన దూషణను అణచివేయుట తప్ప మరేమియు చేయుటలేదు: దేవుని నీతిని సమస్త నిందనుండి నిర్దోషముగా నిరూపించు మరియొక దానిని అతడు త్వరలో చేర్చును.

దేవుని చిత్తముకంటె ఉన్నతమైన కారణమేదియు ఉదహరింపబడలేదని నిశ్చయముగా స్పష్టమగుచున్నది. ఆ భేదము న్యాయమైన కారణములమీద ఆధారపడియున్నదను సిద్ధమైన జవాబు ఉండగా, పౌలు అట్టి సంక్షిప్తమైన ప్రత్యుత్తరమును ఎందుకు స్వీకరింపలేదు? అయితే దేవుని చిత్తము ఒక్కటే మనకు ఇతర కారణములన్నిటికి బదులుగా చాలునట్లు, ఈ కారణముచేతనే అతడు దానిని అత్యున్నత స్థానములో ఉంచెను. దేవుడు తన స్వకీయ చిత్తప్రకారము తన అనుగ్రహముతో ఘనపరచనివారిని విసర్జించుచున్నాడనియు, తాను ఉచితముగా ప్రేమించువారిని ఏర్పరచుకొనుచున్నాడనియు చెప్పు ఆక్షేపణ అబద్ధమైయుండినయెడల, నిస్సందేహముగా పౌలు దాని ఖండనను నిర్లక్ష్యము చేసియుండడు. మనుష్యుల రక్షణలోగాని వారి నాశనములోగాని దేవుని చిత్తము ప్రథమస్థానమును ఆక్రమించినయెడల మనుష్యులు నిందనుండి మినహాయింపబడుదురని భక్తిహీనులు ఆక్షేపించి చెప్పుదురు. పౌలు దీనిని నిరాకరించుచున్నాడా? లేదు, తన ప్రత్యుత్తరముచేత అతడు దానిని స్థిరపరచుచున్నాడు, అనగా దేవుడు తనకు మంచిదని తోచినట్లు మనుష్యులను గూర్చి నిర్ణయించుచున్నాడనియు, మనుష్యులు దేవునితో వాదించుటకు లేచుట వ్యర్థమును ఉన్మాదమునై యున్నదనియు స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన తాను రూపించుదానికి తన స్వకీయ హక్కుచేత తనకిష్టమైన ఏ భాగమునైనను నియమించుచున్నాడు.

అయితే పౌలు కారణము లేనివాడై గద్దింపును ఆశ్రయించెనని చెప్పువారు పరిశుద్ధాత్మమీద ఘోరమైన అపనింద మోపుచున్నారు: ఏలయనగా దేవుని న్యాయమును నిరూపించుటకు తగినవియు సమీపముగా సిద్ధముగా ఉన్నవియునైన సంగతులను అతడు మొదట ఉదహరించుటకు ఇష్టపడలేదు, ఏలయనగా అవి గ్రహింపబడజాలవు; అవును, అతడు తన రెండవ కారణమును సంపూర్ణ సమర్థనకు పూనుకొనని విధముగా, అయినను భక్తియుక్తమైన దీనత్వముతోను భయభక్తులతోను మనచేత పరిగణింపబడినయెడల దేవుని న్యాయమునకు చాలినంత నిదర్శనమిచ్చు విధముగా మితపరచుచున్నాడు.

మనుష్యుడు జ్ఞాపకముంచుకొనుట అతనికి విశేషముగా తగినదానిని, అనగా అతని స్వకీయ స్థితిని, అతడు అతనికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; అతడు ఈలాగు చెప్పినట్లున్నది, — "నీవు మనుష్యుడవు గనుక, నీవు ధూళియు బూడిదయునై యున్నావని ఒప్పుకొనుచున్నావు; అట్లయితే నీవు గ్రహింపజాలని దానిని గూర్చి ప్రభువుతో ఎందుకు వాదించుచున్నావు?" సంక్షేపముగా, అపొస్తలుడు చెప్పబడియుండగలిగినదానిని కాక, మన అజ్ఞానమునకు తగినదానినే ముందుకు తెచ్చెను. మనుష్యులు దేవుని మరుగైన ఆలోచనచేత విసర్జింపబడుదురనియు ఏర్పరచబడుదురనియు ఒప్పుకొనుచు పౌలు ఏ కారణమును చెప్పనందున గర్విష్ఠులు కేకలువేయుదురు; దేవుని ఆత్మ కారణము లేనందున మౌనముగా ఉన్నట్లు వారు తలంచుదురు; అంతేగాని, మన మనస్సులు గ్రహింపజాలని మర్మము భయభక్తులతో ఆరాధింపబడవలెనని ఆయన తన మౌనముచేత మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడనియు, ఈ విధముగా మానవ కుతూహలము యొక్క విచ్చలవిడితనమును అరికట్టుచున్నాడనియు వారు తలంచరు. కాబట్టి మన అల్పమైన పరిమాణములో ఆయన అపారమైన జ్ఞానమును మనము ఇమిడ్చుకొనజాలమని ఆయన చూచుచున్నాడు గనుకనే తప్ప, మరి ఏ కారణముచేతను దేవుడు మాటలాడకుండ మానుకొనుటలేదని మనము ఎరుగుదము; ఈ విధముగా మన బలహీనతను లక్ష్యపెట్టి ఆయన మనలను మితమునకును నిగ్రహమునకును నడిపించుచున్నాడు.

303 "అవును గాని" అను మాట ఇక్కడ చాలినంత నొక్కి చెప్పునది కాదు; {μενοῦνγε}; రోమీయులకు 10:18 లో "అవును నిశ్చయముగా," లూకా 11:28 లో "అవును గాని," ఫిలిప్పీయులకు 3:8 లో "నిస్సందేహముగా" అని అనువదింపబడినది; ఇక్కడ దీనిని "లేదు, అంతకంటె," అని అనువదింపవచ్చును. — సం.

304 "Quis es qui contendas judicio cum Deo;" {τίς} {εἶ} {ὁ} {ἀνταποκρινόμενος} {τῳ} {Θεῳ} — "దేవునికి ఎదురుచెప్పు" అనునది మాక్‌నైట్ మరియు స్టువర్ట్ ఇచ్చు అనువాదము; "దేవునితో వాదములోనికి ప్రవేశించు" అనునది డాడ్రిడ్జ్ ఇచ్చునది. ఈ క్రియాపదము మరియొక చోట, లూకా 14:6 లో, ఒక్కసారి కనబడుచున్నది, అక్కడ మన అనువాదము "మరల ప్రత్యుత్తరమిచ్చుట" అని యున్నది. క్రియాపదములకు ముందు చేర్చబడిన {ἀντὶ} తరచుగా అనవసరమైనదని ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నాడు. యోబు 16:8 లోను 32:12 లోను సెప్టువజింట్ ఈ సమాసపదమును ענה అనుదానికి బదులుగా కేవలము ప్రత్యుత్తరమిచ్చుట అను భావములో వాడుచున్నది. ఆయన దీనిని ఇక్కడ "cum Deo altercari — దేవునితో జగడమాడుట, లేక వాదించుట" అని అనువదించుచున్నాడు. — సం.

రూపింపబడినది చెప్పునా? మొదలైనవి. — దేవుని చిత్తము యొక్క కారణము మనకు మరుగైయున్నను, అది న్యాయమైనదిగా ఎంచబడవలెను అను ఈ సంగతిమీదనే పౌలు నిరంతరము నిలుచుచున్నాడని మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా తన సృష్టములను గూర్చి తనకు తగినదని తోచినదానిని నిర్ణయించుటకు ఆయనకు స్వాతంత్ర్యము లేనియెడల ఆయన తన హక్కును కోల్పోయినవాడగునని అతడు చూపుచున్నాడు. ఇది అనేకుల చెవులకు అసహ్యముగా కనబడుచున్నది. అట్టి అధికారము ఆయనకు ఆరోపింపబడినయెడల దేవుడు గొప్ప నిందకు గురియగునని నటించువారును ఉన్నారు; తమ సున్నితత్వములో వారు పౌలుకంటె శ్రేష్ఠులైన వేదాంతులైనట్లున్నది; అయితే విశ్వాసులు దేవుని సార్వభౌమత్వమును ఆశ్చర్యముతో ఆరాధింపవలెనే గాని, తమ స్వకీయ తీర్పుచేత దానిని అంచనా వేయరాదని పౌలు విశ్వాసులకు దీనత్వము యొక్క నియమముగా దీనిని నిర్దేశించెను.

అయితే దేవునితో వాదించు ఈ అహంకారమును అతడు మిక్కిలి సమంజసమైన ఉపమానముచేత అణచివేయుచున్నాడు; ఇందులో అతడు యిర్మీయా 18:6 కంటె యెషయా 45:9 ను సూచించినట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా కుమ్మరి మంటిపాత్రను పగులగొట్టునట్లు ఇశ్రాయేలు యొక్క పాపములనుబట్టి ప్రభువు దానిని పూర్తిగా ముక్కలుగా పగులగొట్టగలుగునంతగా అది ఆయన చేతిలో ఉన్నదని తప్ప, మరేదియు యిర్మీయా మనకు బోధించుటలేదు. అయితే యెషయా మరి ఉన్నతముగా ఎక్కుచున్నాడు: "తన సృష్టికర్తకు విరోధముగా మాటలాడువానికి శ్రమ," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా మంటిని రూపించువానితో వాదించు కుండకు శ్రమ; "జిగటమన్ను తన్ను రూపించువానితో, నీవేమి చేయుచున్నావని చెప్పునా?" మొదలైనవి. నిశ్చయముగా మర్త్యుడైన మనుష్యుడు తన్ను దేవునితో పోల్చుకొనునప్పుడు, మంటిపాత్రకంటె తాను శ్రేష్ఠుడనని తలంచుటకు ఏ కారణమును లేదు. అయినను ఈ సాక్ష్యమును మన ప్రస్తుత విషయమునకు అన్వయించుటలో మనము అతి సూక్ష్మముగా ఉండవలసినదిలేదు, ఏలయనగా ఉపమానమునకు మరి ఎక్కువ బలము కలుగునట్లు ప్రవక్త మాటలను సూచించుటకు మాత్రమే పౌలు ఉద్దేశించెను.

21. మంటిమీద కుమ్మరివానికి అధికారము లేదా? మొదలైనవి. — రూపింపబడినది తన్ను రూపించినవానితో ఎందుకు వాదింపకూడదనగా, రూపించువాడు తనకు హక్కుగలదానిని తప్ప మరేమియు చేయడు. అధికారము అను మాటచేత అతడు, చేయువానికి తన చిత్తప్రకారము చేయుటకు బలమున్నదని కాదు, ఈ ఆధిక్యము న్యాయముగాను ధర్మముగాను అతనికి చెందియున్నదని ఉద్దేశించుచున్నాడు. ఏలయనగా దేవునికి న్యాయముగా ఆరోపింపబడవలసిన అధికారమే తప్ప, ఏ స్వేచ్ఛాచార అధికారమును ఆయనకు ఆపాదించుటకు అతడు ఉద్దేశింపలేదు.

మరియు ఇంకను, ఈ సంగతిని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి, — కుమ్మరి మంటికి ఏ రూపమిచ్చినను దానినుండి ఏమియు తీసివేయనట్లే, దేవుడు మనుష్యుని ఏ స్థితిలో సృజించినను అతనినుండి ఏమియు తీసివేయడు. ఈ ఒక్క సంగతి మాత్రము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను, అనగా మనుష్యులమీద ఆయనను జీవమరణముల మధ్యవర్తిగా నియమించునంతటి అధికారము ఆయనకు ఒప్పుకొనబడనియెడల, దేవుడు తన ఘనతలో ఒక భాగమును కోల్పోవును.

305 రోమీయులకు 9:20 లోని మాటలు దాదాపు అక్షరశః యెషయా 29:16 నుండి తీసికొనబడినవి, వెనుకటి వాక్యాంశము మాత్రము కొంత భిన్నముగా ఉన్నది; ఆ వాక్యము ఇది: "{μὴ} {ἐρεῖ} {τὸ} {πλάσμα} {τῷ} {πλάσαντι} {αὐτὸ} {οὐ} {σύ} {με} {ἔπλασας} — రూపింపబడినది తన్ను రూపించినవానితో, నీవు నన్ను రూపింపలేదని చెప్పునా?" ఇది హెబ్రీ పాఠము యొక్క నమ్మకమైన అనువాదము. ఇక రోమీయులకు 9:21 లోని మాటలు పైన సూచింపబడిన రెండు స్థలములలో దేనినుండియు మాటకు మాటగా తీసికొనబడలేదు; అయితే ఉపమానము స్వీకరింపబడినది. — సం.

306 ఈ వచనములలోని రూపకాలంకారము నిస్సందేహముగా సందర్భము ప్రకారము వ్యాఖ్యానింపబడవలెను. కాల్విన్ మాత్రమే కాక, ఇతరులనేకులును తరువాతి వచనములో ఉన్నదానితో పొసగనిదానిని దీనినుండి తీసిరి; ఆ తరువాతి వచనమే అవసరమైన వివరణను ఇచ్చుచున్నది. "ముద్ద" లేక మంటిముద్ద అనుదానిచేత సృష్టములుగా పరిగణింపబడిన మానవజాతి కాదు, పతనమైన సృష్టములుగా పరిగణింపబడిన మానవజాతియే, లేక అగస్టీనును పరేయస్‌యు వారిని పిలిచినట్లు, "massa damnata — శిక్షావిధికి లోనైన ముద్ద" ఉద్దేశింపబడుచున్నది; ఏలయనగా తరువాతి వచనములో వారు ఉగ్రతాపాత్రలు, అనగా ఉగ్రతకు గురియైనవారు అని పిలువబడుచున్నారు; ఎఫెసీయులకు 2:3 లో పౌలు చెప్పుచున్నదాని ప్రకారము, స్వభావసిద్ధముగా అందరును అట్టివారే; "మనమును ఇతరులవలెనే స్వభావసిద్ధముగా ఉగ్రతకు పాత్రులమైయుంటిమి" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. "'ఎవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును' అను మాటలు అందరును ఉగ్రతకు పాత్రులని సూచించుచున్నవి; కాబట్టి కుమ్మరి చేతిలో ఉన్న మంటిముద్ద, పతనమైన సృష్టములుగా దేవుని ముందెరుగుటలో అప్పటికే ఉనికిలో ఉన్న మనుష్యులను సూచింపవలెను." — స్కాట్. యెషయాయు యిర్మీయాయు ఈ రూపకాలంకారమును వాడిన సందర్భములన్నిటిలో అది భ్రష్టస్థితిలో ఉన్న యూదులకు అన్వయింపబడినది, మరియు యెషయా 64:8 లో మిక్కిలి సూటిగా అన్వయింపబడినది; అక్కడ దానికి ముందు 6వ వచనములో "మేమందరము అపవిత్రులవంటివారమైతిమి" మొదలైనవి అను విశేషమైన వాక్యభాగము వచ్చుచున్నది. కాబట్టి ఆ మన్ను, లేక ఆ ముద్ద, చెడిపోయినట్టియు భ్రష్టమైనట్టియు మానవజాతి అను ముద్దయే. — సం.

రోమీయులకు 9:22-23

22. ఆలాగు దేవుడు తన ఉగ్రతను అగపరచుటకును, తన శక్తిని చూపుటకును ఇచ్ఛయింపగా, నాశనమునకు సిద్ధపడియున్న ఉగ్రతాపాత్రమైన ఘటములను ఆయన బహు దీర్ఘశాంతముతో సహించిననేమి?

22. Quid autem si Deus volens demonstrare iram, et notam facere potentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa irae, in interitum apparata;

23. మరియు మహిమ పొందుటకు ఆయన ముందుగా సిద్ధపరచిన కరుణాపాత్రమైన ఘటములయెడల తన మహిమైశ్వర్యమును కనుపరచవలెనని యుండినను,

23. Ut notas quoque faceret divitins gloriae sum in vasa misericordiae, quae preparavit in gloriam?

22. అయితే ఏమి మొదలైనవి. — రెండవ ప్రత్యుత్తరము; దీనిచేత అతడు, దేవుని ఆలోచన వాస్తవముగా గ్రహింపశక్యము కానిదైనను, ఏర్పరచబడినవారి రక్షణలో కంటె విసర్జితుల నాశనములో ఆయన నిందారహితమైన న్యాయము ఏ మాత్రమును తక్కువగా ప్రకాశింపదని సంక్షేపముగా చూపుచున్నాడు. ఈ మనుష్యుడు ఎందుకు ఏర్పరచబడెను, ఆ మనుష్యుడు ఎందుకు విసర్జింపబడెను అని కారణమును నిర్దేశించునట్లుగా అతడు దైవిక ఏర్పాటుకు కారణమును ఇచ్చుటలేదు; ఏలయనగా దేవుని మరుగైన ఆలోచనలో ఇమిడియున్న సంగతులు మనుష్యుల తీర్పునకు లోపరచబడుట తగినది కాదు; మరియు, అంతేకాక, ఈ మర్మము వివరింపశక్యము కానిది. కాబట్టి మానవ గ్రహణశక్తిని మించిన సంగతులను కుతూహలముతో పరిశోధింపకుండ అతడు మనలను కాపాడుచున్నాడు. అయినను దేవుడు ముందుగా నిర్ణయించుట తన్నుతాను కనుపరచుకొనునంతవరకు అది సంపూర్ణముగా న్యాయమైనదిగా కనబడుచున్నదని అతడు చూపుచున్నాడు.

పౌలు వాడిన {εἰ} {δὲ} అను అవ్యయములకు, అయితే ఏమి? అని అర్థమని నేను తీసికొనుచున్నాను; కాబట్టి వాక్యమంతయు ఒక ప్రశ్నయగును; ఈ విధముగా భావము మరి స్పష్టమగును: మరియు ఇక్కడ ఒక లోపము (ellipsis) ఉన్నది, అప్పుడు దీనిని గ్రహింపబడినదిగా మనము పరిగణింపవలెను, — "అట్లయితే ఆయనమీద అన్యాయమును ఎవడు మోపగలడు, లేక ఆయనను ఎవడు విచారణకు తేగలడు?" ఏలయనగా ఇక్కడ సంపూర్ణమైన న్యాయమార్గము తప్ప మరేదియు కనబడుటలేదు.

307 విమర్శకులు ఈ లోపమును నానా విధములుగా పూరించుటకు ప్రయత్నించిరి, అయితే ఇక్కడ ప్రతిపాదింపబడినదే అత్యధికముగా ఆమోదింపబడినది. దానికి సంబంధించిన వాక్యాంశము రోమీయులకు 9:30 వద్ద ఉన్నదని బేజా తలంచి, మధ్యనున్న వచనములను కుండలీకరణములోని భాగముగా ఎంచెను, "మరియు దేవుడు ఒకవేళ" మొదలైనవి, — "కాబట్టి మనమేమందుము?" గ్రోషియస్ "దేవుడు ఏమైనను అన్యాయము చేయుచున్నాడా?" అని చేర్చెను; ఎల్స్నర్ "ఆయనకు అధికారము లేదా?" అనియు, వోల్ఫియస్ "దేవునికి విరోధముగా నీవేమి చెప్పగలవు?" అనియు చేర్చిరి. రోమీయులకు 9:20 లోని "నీవెవడవు?" మొదలైన ప్రశ్నను మరల చెప్పవలెనని స్టువర్ట్ ప్రతిపాదించుచున్నాడు. కొందరు ఈ వచనమును రోమీయులకు 9:20 లోని ప్రశ్నతో కలిపి, దాని వెనుకటి భాగమును రోమీయులకు 9:21 ను కుండలీకరణములో చేర్చుదురు. ఏ మార్గము స్వీకరింపబడినను భావము సారాంశములో ఒక్కటే. {εἰ} {δὲ} అనునది {εἴπερ}, అనగా కాబట్టి, అయినందున అను అర్థమునకు బదులుగా ఉన్నదనియు సూచింపబడినది, 2 థెస్సలొనీకయులకు 1:6; 1 పేతురు 2:3. ఈ సందర్భములో ఉత్తరవాక్యము అవసరము లేదు. అయితే మనము {εἰ} ను అయినందున అను అర్థముగలదిగాను, {δὲ} ను ఫలితార్థకమైనదిగాను తీసికొని, ఈ మూడు వచనములను ఈలాగు అనువదింపవచ్చును, — 22. "కాబట్టి దేవుడు తన ఉగ్రతను చూపుటకును తన శక్తిని తెలియజేయుటకును ఇచ్ఛయించెను గనుక (లేక, అది దేవుని చిత్తమైయుండెను గనుక), ఆయన నాశనమునకు సిద్ధపడియున్న ఉగ్రతాపాత్రలను బహు దీర్ఘశాంతముతో సహించెను; 23. అట్లే మహిమకొరకు తాను ముందుగా సిద్ధపరచిన కరుణాపాత్రలయెడల తన మహిమైశ్వర్యమును తెలియజేయుటకు ఆయన ఇచ్ఛయించెను, 24. అనగా యూదులలోనుండి మాత్రము కాక అన్యజనులలోనుండియు ఆయన పిలిచిన మనయెడల." కృదంతముల తరువాత, ముఖ్యముగా హెబ్రీ భాషలో, {ἐστι} గాని {ἦν} గాని తరచుగా గ్రహింపబడును; మరియు కొన్ని సందర్భములలో {καὶ} కు 'అట్లే' అను అర్థము కలదు, మత్తయి 6:10; అపొస్తలుల కార్యములు 7:51; గలతీయులకు 1:9; మరియు ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నట్లు, కొన్ని సందర్భములలో ఏ ఉపమానవాచక అవ్యయమును ముందు లేకుండనే ఆ అర్థము కలదు, మత్తయి 12:26 మరియు 1 యోహాను 2:27, 28 వంటివి; అయితే ఇక్కడ {εἰ}; కొంతవరకు ఆ పాత్రను వహించుచున్నది. యొక్క ఆరంభము

అయితే మనము పౌలును సంపూర్ణముగా గ్రహింపగోరినయెడల, దాదాపు ప్రతి మాటయు పరిశోధింపబడవలెను. అతడు ఈలాగు వాదించుచున్నాడు, — నాశనమునకు సిద్ధపరచబడిన పాత్రలు, అనగా నాశనమునకు అప్పగింపబడి నియమింపబడిన పాత్రలు ఉన్నవి: అవి ఉగ్రతాపాత్రలును, అనగా దేవుని ప్రతీకారమునకును అసంతోషమునకును దృష్టాంతములుగా ఉండుటకు ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే చేయబడి రూపింపబడినవియునై యున్నవి. ప్రభువు వీరిని మొదటి క్షణములోనే నాశనము చేయక, వారికొరకు సిద్ధపరచబడిన తీర్పును వాయిదా వేయుచు కొంతకాలము ఓర్పుతో సహించినయెడల, అదియు ఇతరులు అంత భయంకరమైన దృష్టాంతములచేత భయపడునట్లు తన కాఠిన్యము యొక్క తీర్పులను కనుపరచుటకును, తన శక్తిని తెలియజేయుటకును — దానిని కనుపరచుటకై ఆయన వారిని నానావిధములుగా సేవచేయునట్లు చేయును — మరియు, అంతేకాక, ఏర్పరచబడినవారియెడల ఆయన కనికరము యొక్క విస్తారత దీనినిబట్టి మరి సంపూర్ణముగా తెలియబడి మరి ప్రకాశముగా వెలుగునట్లును ఆయన చేసినయెడల; — ఈ నిర్వహణలో గద్దింపదగినది ఏమి కలదు? అయితే అవి నాశనమునకు నియమింపబడిన పాత్రలుగా ఎందుకున్నవో ఆ కారణమును గూర్చి అతడు మౌనముగా ఉండుట ఆశ్చర్యకరమైన విషయము కాదు. ఇదివరకే చెప్పబడినదాని ప్రకారము, ఆ కారణము దేవుని మరుగైనట్టియు పరిశోధింపశక్యము కానట్టియు ఆలోచనలో దాగియున్నదని అతడు నిశ్చయముగా అంగీకరించుచున్నాడు; ఆయన న్యాయమును మనము పరిశోధించుటకంటె ఆరాధించుటయే మనకు తగినది.

మరియు సాధనములను సాధారణముగా సూచించునవిగా ఆయన పాత్రలను పేర్కొనెను; ఏలయనగా సమస్త సృష్టములచేత జరుగునదంతయు, ఒక విధముగా, దైవశక్తియొక్క పరిచర్యయే. కావున విశ్వాసులమైన మనము కరుణాపాత్రలని పిలువబడుట అత్యంత న్యాయమైనది; ప్రభువు తన కరుణను ప్రత్యక్షపరచుటకు మనలను సాధనములుగా వాడుకొనుచున్నాడు; మరియు విసర్జితులు ఉగ్రతాపాత్రలు, ఏలయనగా వారు దేవుని తీర్పులను కనుపరచుటకు ఉపయోగపడుచున్నారు.

23. తన మహిమైశ్వర్యమును కూడ తెలియపరచుటకు మొదలైనవి. {καὶ} {ἵνα} అను ఈ రెండు అవ్యయములు, మొదటి మాట చివర ఉంచబడు వాక్యనిర్మాణమునకు ({ὕστερον} {πρότερον}) ఒక ఉదాహరణమని నేను సందేహింపను; మరియు ఈ ఖండము ముందటిదానితో మరి బాగుగా కలియునట్లు, తెలియపరచుటకు కూడ మొదలైనవి (Ut notas quoque faceret, etc.) అని నేను దీనిని అనువదించితిని. విసర్జితుల నాశనములో దేవుని మహిమను ప్రత్యక్షపరచు రెండవ కారణము ఇదే: దీనివలన ఏర్పరచబడినవారియెడల దైవకరుణయొక్క గొప్పతనము మరి స్పష్టముగా తెలియవచ్చుచున్నది; ఏలయనగా ఆ నాశనకూపమునుండియే ప్రభువుచేత విడిపింపబడుటయందు తప్ప, వారు వీరికంటె దేనియందు భిన్నులు? మరియు ఇది వారి స్వంత యోగ్యతచేత కాదు, ఆయన ఉచితమైన దయచేతనే. కాబట్టి ఆయన ఉగ్రతను తప్పించుకొనని వారందరు ఎంత దౌర్భాగ్యులో మనము చూచునప్పుడు, ఏర్పరచబడినవారియెడల దేవుని అపారమైన కరుణ అంతకంతకు స్తుతిపాత్రముగా కనబడక తప్పదు.

ఇక్కడ రెండుమారులు పేర్కొనబడిన మహిమ అను మాట దేవుని కరుణకు బదులుగా వాడబడినదని, అనగా కారణమునకు బదులుగా కార్యము ఉంచబడిన లక్షణార్థమని నేను ఎంచుచున్నాను; ఏలయనగా ఆయన ముఖ్యమైన కీర్తి లేక మహిమ దయాకార్యములయందే యున్నది. ఆలాగే ఎఫెసీయులకు 1:13లో, ఆయన కృపామహిమకు కీర్తి కలుగుటకై మనము దత్తపుత్రులుగా చేయబడితిమని మనకు బోధించిన తరువాత, ఆయన మహిమకు కీర్తి కలుగుటకై వాగ్దానము చేయబడిన ఆత్మచేత మనము ముద్రింపబడితిమని ఆయన చేర్చుచున్నాడు; అక్కడ కృప అను మాట విడువబడినది. కాబట్టి ఏర్పరచబడినవారు దేవుడు తన కరుణను జరిగించు సాధనములు లేక పాత్రలనియు, వారిద్వారా ఆయన తన నామమును మహిమపరచుకొనుననియు ఆయన చూపగోరెను.

స్టువర్ట్ మొదలగువారితోకూడ "ఇచ్ఛయించి" లేక ఇచ్ఛయించుచున్నాడు అను మాట అధ్యాహారము చేసికొనవలెనని మనము ఎంచినయెడల, రోమీయులకు 9:23 ఒక క్రమవిరుద్ధతను కనుపరచుచున్నది; ఏలయనగా ముందటి వచనములో దాని తరువాత తుమున్నంతరూపము (infinitive) వచ్చుచున్నది, ఇక్కడనైతే విధ్యర్థకరూపము (subjunctive) వచ్చుచున్నది. అయితే బేజా, గ్రోషియస్, హామండ్ అనువారు "సహించెను" అను క్రియ ఇక్కడ ఒక విధముగా మరల చెప్పబడినట్లు ఎంచుచున్నట్లు కనబడుచున్నది; అది ఈ వాక్యభాగమునకు కాల్విన్ ఇచ్చిన అర్థమునే ఇచ్చుచున్నది. — సం.

విసర్జితులు నాశనమునకు సిద్ధపరచబడిన పాత్రలని ఆయన ముందు కేవలము చెప్పినట్లుగా కాక, రెండవ ఖండములో ఏర్పరచబడినవారిని మహిమకొరకు సిద్ధపరచువాడు దేవుడేయని ఆయన మరి స్పష్టముగా నిశ్చయపరచుచున్నను, ఉభయుల సిద్ధపాటు దేవుని మర్మమైన సంకల్పముతో ముడిపడియున్నదను విషయములో సందేహము లేదు. విసర్జితులు తమ్మును తామే నాశనమునకు అప్పగించుకొనుచున్నారని, లేక నాశనములోనికి త్రోసికొనుచున్నారని పౌలు వేరు విధముగా చెప్పియుండవచ్చును; అయితే వారు పుట్టకముందే తమ గతికి నియమింపబడిరని ఆయన ఇక్కడ సూచించుచున్నాడు.

రోమీయులకు 9:24-29

24. అనగా యూదులలోనుండి మాత్రము కాక అన్యజనులలోనుండియు ఆయన పిలిచిన మనయెడల ఆలాగు చేసిన నేమి?

24. Quos etiam vocavit, nimirum nos, non solum ex Iudaeis, sed etiam ex Gentibus:

25. ఆ ప్రకారము – నా ప్రజలు కానివారికి నా ప్రజలనియు, ప్రియురాలు కానిదానికి ప్రియురాలనియు పేరుపెట్టుదును అని హోషేయ గ్రంథములో ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

25. Quemadmodum et in Osee dicit, Vocabo populum meum eum qui non est populus, et dilectam cam quae non est dilecta:

26. మరియు – మీరు నా ప్రజలు కారని యే స్థలములో వారితో చెప్పబడెనో ఆ స్థలములోనే వారు జీవముగల దేవుని కుమారులని పిలువబడుదురు.

26. Et erit in loco ubi dictum est eis, Non populus meus ves, illie vocabuntur filii Dei viventis.

27. మరియు యెషయా ఇశ్రాయేలునుగూర్చి ఎలుగెత్తి చెప్పుచున్నదేమనగా – ఇశ్రాయేలు కుమారుల సంఖ్య సముద్రపు ఇసుకవలె ఉండినను శేషమే రక్షింపబడును:

27. Iesaias autem clamat super Israel, Si fuerit numerus filiorum Israel ut arena maris, reliquiae servabuntur:

28. ఏలయనగా ఆయన తన కార్యమును సంపూర్తిచేసి నీతితో దానిని సంక్షేపపరచును; ప్రభువు భూమిమీద సంక్షేపమైన కార్యమును జరిగించును.

28. Sermonem enim consummans et abbrevians, quoniam sermonem abbreviatum faciet Dominus in terra:

29. మరియు యెషయా ముందు చెప్పిన ప్రకారము – సైన్యములకధిపతియగు ప్రభువు మనకు సంతానము శేషింపచేయకపోయినయెడల సొదొమవలె నగుదుము, గొమొఱ్ఱాను పోలియుందుము.

29. Et quemadmodum prius dix erat Iesaias, Nisi Dominus Sabbaoth. Reliquisset nobis semen, instar Sodorate facti essemus, et Gomorrhae essemus assimilati.

24. ఆయన పిలిచిన మొదలైనవి. దైవికమైన ఏర్పాటుయొక్క స్వతంత్రతను గూర్చి ఆయన ఇంతవరకు జరిగించుచున్న తర్కమునుండి రెండు సంగతులు అనుసరించుచున్నవి, — దేవుని కృప యూదజనులకే పరిమితమై, ఇతర జనములయొద్దకు కూడ ప్రవహించి సర్వలోకమునందు వ్యాపింపకుండునట్లు అది బంధింపబడలేదనియు, — మరియు అది యూదులకు సహితము, శరీరమునుబట్టి అబ్రాహాము సంతానమందరియొద్దకు మినహాయింపు లేకుండ వచ్చునంతగా కట్టుబడియుండలేదనియు; ఏలయనగా దేవుని ఏర్పాటు ఆయన స్వంత దయాసంకల్పముమీదనే ఆధారపడియున్నయెడల, ఆయన చిత్తము ఎక్కడికి తిరుగునో, అక్కడ ఆయన ఏర్పాటు ఉండును. ఈ విధముగా ఏర్పాటు స్థిరపరచబడినందున, అన్యజనుల పిలుపును గూర్చియు, యూదుల విసర్జనను గూర్చియు తాను చెప్పదలచిన సంగతుల యొద్దకు సాగిపోవుటకు ఇప్పుడు ఒక విధముగా ఆయనకు మార్గము సిద్ధపరచబడియున్నది; వీటిలో మొదటిది దాని నూతనత్వమువలన వింతగా కనబడెను, రెండవది పూర్తిగా అనుచితముగా కనబడెను. అయితే రెండవదానిలో అభ్యంతరపరచునది ఎక్కువగా ఉండినందున, తక్కువగా అసహ్యింపబడినదానిని గూర్చి ఆయన మొదట మాటలాడుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుడు తన నామమహిమ నిమిత్తము ఏర్పరచుకొను ఆయన కరుణాపాత్రలు ప్రతి జనములోనుండియు, యూదులలోనుండి వలెనే అన్యజనులలోనుండియు తీసికొనబడుచున్నారని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

308 "నీతితో" అనునది విడువబడినది. "మాట" అని అనువదింపబడిన పదము "sermo"; అయితే వ్యాఖ్యానములో అది ఈ భావములో వివరింపబడినది. — సం.

ఎవరిని అను సంబంధవాచక సర్వనామములో పౌలు వ్యాకరణ నియమమును పూర్తిగా పాటింపకపోయినను, ఒక విధముగా సంక్రమణము చేయుచు, కొంతవరకు యూదులలోనుండియు కొంతవరకు అన్యజనులలోనుండియు తీసికొనబడిన మనమే దేవుని మహిమాపాత్రలమని చేర్చుటయే ఆయన ఉద్దేశము; మరియు ఏర్పాటులో జనముల మధ్య ఏ భేదమును చేయబడలేదని ఆయన దేవుని పిలుపునుండి రుజువుపరచుచున్నాడు. ఏలయనగా అన్యజనులలోనుండి వచ్చుట దేవుడు మనలను పిలుచుటకు అడ్డు కానియెడల, అన్యజనులు దేవుని రాజ్యమునుండియు నిత్యరక్షణ నిబంధననుండియు ఏమాత్రమును వెలివేయబడరాదని స్పష్టమగుచున్నది.

25. హోషేయ గ్రంథములో ఆయన చెప్పుచున్నట్లు మొదలైనవి. అన్యజనుల పిలుపు ప్రవక్త ప్రవచనముచేత చాలకాలముక్రిందటనే సాక్ష్యమియ్యబడినందున, దానిని క్రొత్త సంగతిగా ఎంచియుండవలసినది కాదని ఆయన ఇప్పుడు రుజువుపరచుచున్నాడు. భావము స్పష్టముగానే యున్నది; అయితే ఈ సాక్ష్యమును అన్వయించుటలో కొంత కష్టమున్నది; ఏలయనగా ఆ వాక్యభాగములో ప్రవక్త ఇశ్రాయేలీయులను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని ఎవడును కాదనలేడు. ఏలయనగా ప్రభువు వారి దుర్మార్గతచేత కోపపడి, వారిక తన ప్రజలుగా ఉండరని ప్రకటించెను; తరువాత ఆయన ఒక ఆదరణను చేర్చి, ప్రియులు కానివారిలో కొందరిని ప్రియులుగాను, ప్రజలు కానివారిలోనుండి ఒక ప్రజనుగాను చేయుదునని చెప్పెను. అయితే స్పష్టముగా ఇశ్రాయేలీయులతో చెప్పబడినదానిని పౌలు అన్యజనులకు అన్వయించుచున్నాడు.

ఇంతవరకు ఈ ముడిని విప్పుటలో అందరికంటె ఎక్కువగా సఫలులైనవారు, పౌలు ఈ విధమైన తర్కమును స్వీకరింపదలచెనని ఊహించిరి, — "అన్యజనులు రక్షణలో పాలివారగుటకు అడ్డుగా కనబడునది యూదజనము విషయములోను ఉండెను: కాబట్టి దేవుడు తాను త్రోసివేసి నిర్మూలము చేసిన యూదులను పూర్వము ఏలాగు తిరిగి కటాక్షములోనికి చేర్చుకొనెనో, ఆలాగే ఇప్పుడు అన్యజనులయెడల అదే దయను చూపుచున్నాడు." అయితే ఈ వ్యాఖ్యానము సమర్థింపబడగలిగినను, అది నాకు కొంత బలవంతముగా లాగబడినట్లు కనబడుచున్నందున, చదువరులు దీనిని ఆలోచింతురు గాక, — ప్రవక్త ఇచ్చిన ఆదరణ యూదులకు మాత్రమే కాక అన్యజనులకును ఉద్దేశింపబడినదిగా ఎంచుట మరి తగిన అభిప్రాయము కాదా అని: ఏలయనగా యూదులమీద వారి పాపములనిమిత్తము దేవుని ప్రతీకారమును ప్రకటించిన తరువాత, సర్వలోకమునందు వ్యాపింపవలసియున్న క్రీస్తు రాజ్యమువైపు తిరుగుట ప్రవక్తలకు క్రొత్తదైనను అసాధారణమైనదైనను కాదు. మరియు వారు దీనిని కారణము లేకుండ చేయలేదు; ఏలయనగా యూదులు తమ పాపములచేత దేవుని ఉగ్రతను ఎంతగా రేపిరనగా, వారు ఆయనచేత విసర్జింపబడుటకు పాత్రులైరి గనుక, కృపా నిబంధన ఎవనిద్వారా పునరుద్ధరింపబడవలసియుండెనో ఆ క్రీస్తువైపు వారు తిరిగితేనే తప్ప రక్షణ నిరీక్షణ ఏదియు మిగిలియుండలేదు: మరియు అది ఆయనమీద ఆధారపడియుండెను గనుక, ఆయన మధ్యవర్తిగా వచ్చినప్పుడే అది నూతనపరచబడెను. మరియు నిస్సందేహముగా, గొప్ప విపత్తులలో క్రీస్తు ఒక్కడే ఆశ్రయమైయుండెను గనుక, దౌర్భాగ్యులైన పాపులకును, దేవుని ఉగ్రత తమమీదికి రానైయున్నదని చూచినవారికిని, క్రీస్తును వారి కన్నులయెదుట ఉంచుటద్వారా తప్ప స్థిరమైన ఆదరణ ఏదియు తేబడియుండలేదు గనుక, మేము మీకు జ్ఞాపకము చేసినట్లుగా, ప్రజలమీద దైవప్రతీకారమును ప్రకటించి వారిని తగ్గించిన తరువాత, నిరాశలోనున్నవారికి ఏకైక నిజమైన ఆశ్రయస్థానమైన క్రీస్తువైపు వారి లక్ష్యమును త్రిప్పుట ప్రవక్తలకు వాడుకైయుండెను. మరియు క్రీస్తు రాజ్యము ఎక్కడ స్థాపింపబడునో అక్కడ లోకపు నలుదిక్కులనుండి పౌరులు కూడివచ్చు ఆ పరలోకపు యెరూషలేము కూడ లేపబడును. మరియు ఈ ప్రవచనములో ముఖ్యముగా ఇమిడియున్నది ఇదే: ఏలయనగా యూదులు దేవుని కుటుంబమునుండి వెళ్లగొట్టబడినప్పుడు, వారు ఆ విధముగా సామాన్యమైన వర్గములోనికి దిగజార్చబడి అన్యజనులతో సమానులుగా చేయబడిరి. భేదము తీసివేయబడినందున, దేవుని కరుణ ఇప్పుడు భేదము లేకుండ అన్యజనులందరికిని విస్తరింపచేయబడుచున్నది. కాబట్టి ప్రవక్త ప్రవచనము ప్రస్తుత విషయమునకు తగినరీతిగా అన్వయింపబడుచున్నదని మనము చూచుచున్నాము; అందులో దేవుడు యూదులను అన్యజనులను సమానపరచిన తరువాత, ప్రజలు కానివారు ప్రజలగుటకు ఆరంభించునట్లు, పరదేశులలోనుండి తనకొరకు ఒక సంఘమును కూర్చుకొందునని ప్రకటించుచున్నాడు.

309 ఇది హెబ్రీ భాషా పద్ధతికి ఒక ఉదాహరణము, అనగా ఒకే క్రియచేత పాలింపబడు ఎవరిని మరియు మనలను అను రెండు సర్వనామముల వాడుక. — సం.

310 హోషేయ 2:23. 1 పేతురు 2:10 చూడుడి.

26. నా ప్రజలు కానివారిని నా ప్రజలని పిలుతును. దేవుడు ప్రజలను సమస్త ఘనతనుండి తొలగించి, వారు ఇతర జనములకంటె శ్రేష్ఠులు కాకుండునట్లు, వారితో అదివరకే చేసిన విడాకులను బట్టి ఇది చెప్పబడినది. దేవుడు తన నిత్య సంకల్పమునందు తనకు కుమారులుగా నియమించినవారు నిజముగా నిత్యము ఆయన కుమారులైయున్నను, లేఖనము అనేక స్థలములలో ఎవరి ఏర్పాటు వారి పిలుపుచేత రుజువుపరచబడెనో వారిని తప్ప మరి ఎవరిని దేవుని పిల్లలుగా ఎంచదు: కాబట్టి దేవుని ఏర్పాటు తన స్వంత నిదర్శనములచేత ప్రత్యక్షమగునంతవరకే తప్ప, దానిని గూర్చి తీర్పు తీర్చరాదనియు, నిర్ణయించుట అంతకంటె చేయరాదనియు ఆయన మనకు బోధించుచున్నాడు. ఆలాగే పౌలు, ఎఫెసీయుల ఏర్పాటును దత్తపుత్రత్వమును జగత్తు సృష్టింపబడకముందే దేవునిచేత నిర్ణయింపబడెనని వారికి చూపిన తరువాత, కొంతసేపటికే వారు ఒకప్పుడు దేవునికి దూరస్థులైయుండిరని (ఎఫెసీయులకు 2:12) ప్రకటించుచున్నాడు; అనగా ప్రభువు తన నిత్యకరుణయందు వారిని హత్తుకొనియున్నను, వారియెడల తన ప్రేమను ప్రత్యక్షపరచని ఆ కాలములో అని భావము. కాబట్టి ఈ వాక్యభాగములో, దేవుడు ప్రేమను కాక ఉగ్రతనే ఎవరికి ప్రకటించుచున్నాడో వారు ప్రియులు కారని చెప్పబడుచున్నారు: ఏలయనగా దత్తపుత్రత్వము మనుష్యులను దేవునితో సమాధానపరచువరకు, ఆయన ఉగ్రత వారిమీద నిలిచియుండునని మనము ఎరుగుదుము.

కృదంతము స్త్రీలింగములో నుండుట ప్రవక్త సందర్భముమీద ఆధారపడియున్నది; ఏలయనగా తనకు ఒక కుమార్తె పుట్టెనని అతడు చెప్పెను; ప్రజలు తాము దేవునిచేత ద్వేషింపబడితిమని ఎరుగునట్లు అతడు ఆమెకు ప్రియురాలు కానిది అను ఈ పేరు పెట్టెను. విసర్జన ద్వేషమునకు కారణమైనట్లు, ప్రవక్త బోధించునట్లుగా, కొంతకాలము పరదేశులైయుండినవారిని దేవుడు దత్తత చేసికొనినప్పుడే ప్రేమ ఆరంభమగును.

27. మరియు యెషయా ఎలుగెత్తి చెప్పుచున్నాడు మొదలైనవి. ఆయన ఇప్పుడు రెండవ భాగమునకు సాగిపోవుచున్నాడు; వారి మనస్సులను మరీ ఎక్కువగా రేపకుండునట్లు దానితో ఆరంభించుటకు ఆయన ఇష్టపడలేదు. మరియు ఎక్కువ లక్ష్యమును రేపుటకై యెషయా మాటలాడుచున్నట్లు కాక, ఎలుగెత్తి చెప్పుచున్నట్లుగా ఆయన ఉదహరించుట జ్ఞానయుక్తమైన యుక్తి లేకుండ కాదు. అయితే ప్రవక్త మాటలు యూదులు శరీరమునుబట్టి మరీ ఎక్కువగా అతిశయింపకుండ ఆపుటకే స్పష్టముగా ఉద్దేశింపబడెను: ఏలయనగా అంత గొప్ప జనసమూహములో కొద్దిమంది మాత్రమే రక్షణ పొందుదురనుట వినుటకే భయంకరమైన సంగతి. ఏలయనగా ప్రవక్త ప్రజల నాశనమును వర్ణించిన తరువాత, దేవుని నిబంధన పూర్తిగా కొట్టివేయబడెనని విశ్వాసులు తలంచకుండునట్లు, కటాక్షమును గూర్చిన కొంత మిగిలిన నిరీక్షణను ఇచ్చినను, దానిని కొద్దిమందికే పరిమితము చేసెను. అయితే ప్రవక్త తన కాలమును గూర్చి ప్రవచించెను గనుక, పౌలు దీనిని తన ఉద్దేశమునకు ఏలాగు సరిగా అన్వయింపగలిగెనో చూతము. అది ఈ భావములో ఉండవలెను, — ప్రభువు తన ప్రజలను బబులోను చెరనుండి విడిపింప నిశ్చయించుకొనినప్పుడు, ఈ విమోచన మేలు ఆ మహా జనసమూహములో అతి కొద్దిమందికి మాత్రమే కలుగవలెనని ఆయన సంకల్పించెను; ప్రవాసములో నశించుటకు ఆయన విడిచిపెట్టిన గొప్ప సంఖ్యతో పోల్చినప్పుడు, వీరు ఆ నాశనమునుండి మిగిలిన శేషమని చెప్పబడవచ్చును. ఆ తాత్కాలికమైన పునరుద్ధరణ దేవుని సంఘముయొక్క నిజమైన నూతనీకరణకు ఛాయారూపమైయుండెను; అవును, అది దాని ఆరంభము మాత్రమే. కాబట్టి అప్పుడు జరిగినది, ఆ విమోచనయొక్క అభివృద్ధియు సంపూర్తియు అయినట్లుగా, ఇప్పుడు మరి సంపూర్ణముగా నెరవేర్చబడవలెను.

311 ఈ ఉదాహరణ హోషేయ 2:23 నుండి తీసికొనబడినది; అది హెబ్రీనుండియైనను సెప్టువజింట్‌నుండియైనను అక్షరశః తీసికొనబడినది కాదు. వచనముయొక్క క్రమము తారుమారు చేయబడినది; మరియు "ప్రియురాలు" అను మాట సెప్టువజింట్‌నుండి తీసికొనబడినది. "ప్రియురాలు కానిది" అనునది హెబ్రీలో లో-రూహామా, అనగా కనికరింపబడనిది, లేక కరుణ పొందనిది: అర్థములో అది ఒకటే. రోమీయులకు 9:26లో ఆ మాటలు హోషేయ 1:10 నుండి తీసికొనబడినవి; అవి హెబ్రీనుండియైనను సెప్టువజింట్‌నుండియైనను మాటకుమాట తీసికొనబడినవి కావు, అయితే భేదము అతి స్వల్పమైనది. — సం.

28. ఏలయనగా నేను ఆ కార్యమును సంపూర్తిచేసి సంక్షేపపరచుదును మొదలైనవి. నానావిధములైన వ్యాఖ్యానములను విడిచిపెట్టి, నాకు నిజమైన భావముగా కనబడుదానిని తెలియజేయుదును: మిగిలినది ఒక విధముగా క్షయమైనట్లు, అనగా అతి గొప్ప వినాశనముయొక్క రూపమును ఆనవాలును కలిగియున్నట్లు కనబడునంతగా ప్రభువు తన ప్రజలను సంక్షేపపరచి నరికివేయును. అయినను ఆ క్షయమునుండి మిగిలియుండు కొద్దిమంది దేవుని నీతికార్యమునకు రుజువుగా ఉందురు, లేక, నేను ఎక్కువగా ఇష్టపడునట్లు, లోకమంతట దేవుని నీతికి సాక్ష్యమిచ్చుటకు ఉపయోగపడుదురు. లేఖనములో మాట తరచుగా ఒక వస్తువును సూచించును గనుక, సంపూర్తిచేయబడిన మాట క్షయమునకు బదులుగా ఉంచబడినది. అతి సూక్ష్మముగా తత్వవిచారము చేయ ప్రయత్నించిన అనేక వ్యాఖ్యాతలు ఇక్కడ ఘోరముగా పొరబడిరి; ఏలయనగా సువార్త సిద్ధాంతము, ఆచారకర్మలు నరికివేయబడిన తరువాత, ధర్మశాస్త్రముయొక్క సంక్షిప్త సారాంశమైనందున ఆ పేరుతో పిలువబడుచున్నదని వారు ఊహించిరి; అయితే ఆ మాటకు దీనికి విరుద్ధముగా క్షయము అను అర్థమే యున్నది. మరియు ఇక్కడ మాత్రమే కాక, యెషయా 10:22, 23; యెషయా 28:22; యెహెజ్కేలు 11:13 లలో కూడ అనువాదకుడు పొరపాటు చేసెను; అక్కడ "అయ్యో! అయ్యో! ప్రభువా, దేవా! ఇశ్రాయేలు శేషమును నీవు సంపూర్తిచేయుదువా?" అని చెప్పబడియున్నది. అయితే "ఆ శేషమును సహితము నీవు సర్వనాశనముతో నాశనము చేయుదువా?" అని ప్రవక్తలు చెప్పదలచిరి. మరియు ఇది హెబ్రీ పదముయొక్క ద్వంద్వార్థమువలన జరిగినది. ఏలయనగా {כלה}, కాలే అను పదము క్షయపరచుట అను అర్థమునేగాక ముగించుట పరిపూర్ణపరచుట అను అర్థములను కూడ ఇచ్చును గనుక, అది కనబడు వాక్యభాగములను బట్టి ఈ భేదము తగినంతగా గమనింపబడలేదు.

312 "Sermonem enim consummans et abbrevians," etc.; {Λόγον} {γὰρ}, మొదలైనవి. రెండు సందర్భములలో తప్ప ఇది అక్షరశః సెప్టువజింట్ పాఠమే: పౌలు {γὰρ} అను మాటను చేర్చుచున్నాడు, మరియు {ἐν} {τὣ} {οἰκουμένὟ} {ὅλὟ} అనుదానికి బదులుగా {ἐπὶ} {τὢς} {γὢς} అని ఉంచుచున్నాడు. హెబ్రీలో ఇది కష్టమైన వాక్యభాగము: అయితే ఈ క్రింది అనువాదము దానిని అపొస్తలుని మాటలతో గణనీయముగా పొందికగలదిగా చేయును; ఆయన ఆ మాటలను అక్షరశః ఇయ్యదలచలేదని స్పష్టము. శీఘ్రముగా జరిగింపబడు ఒక నాశనము, నీతితో పొర్లిపారును; ఏలయనగా అది సంపూర్తిచేయబడి శీఘ్రముగా జరిగింపబడును; ప్రభువు, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా, దేశమంతటి మధ్యను దానిని జరిగించును. పైన "శీఘ్రముగా జరిగింపబడు" అని అనువదింపబడిన మాటకు అక్షరశః సంక్షేపపరచబడిన లేక నరికివేయబడిన అని అర్థము; అది ఒక సంగతి లేక కార్యము త్వరగా జరిగింపబడుటను సూచించును. "నీతితో పొర్లిపారును" అనునది "న్యాయముగా లేక తగినరీతిగా పొర్లిపారును" అని భావమిచ్చును. — సం.

313 ఈ అభిప్రాయమునకు అనుకూలముగా అంబ్రోసు, క్రిసోస్టము, అగస్టీను మొదలగు అనేక పూజ్యమైన పేరులు కలవు. హెబ్రీ భాష తెలియనందున వారు {λόγον} {συντετμημένον} అను పదప్రయోగమునకు సాంప్రదాయిక గ్రీకు అర్థమును జోడించిరి; కాల్విన్ న్యాయముగా గమనించుచున్నట్లు, అది హెబ్రీ భావమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమైనది. ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నట్లు, ఈ వాక్యభాగములో {συντετμημένον} అను పదమునకు సాంప్రదాయిక గ్రంథములలో దానికున్న అర్థముకంటె భిన్నమైన అర్థమున్నది; అది సంక్షేపపరచబడినది, అనగా శీఘ్రముగా జరిగింపబడినది అను భావమిచ్చును. — సం.

అయితే యెషయా ఈ సందర్భములో ఒక్క మాటను మాత్రమే స్వీకరింపక, క్షయము, ముగింపు లేక నరికివేత అను రెండు మాటలను ఉంచెను; కాబట్టి గ్రీకు అనువాదకుడు హెబ్రీ పద్ధతిని అనుకరింపజూచుట విశేషముగా అకాలమైనది; ఏలయనగా స్వతహాగా స్పష్టమైన ఒక వాక్యమును అస్పష్టమైన అలంకారభాషలో చుట్టుట వలన ప్రయోజనమేమి? మరియు యెషయా ఇక్కడ అతిశయోక్తిగా మాటలాడుచున్నాడని కూడ చేర్చవచ్చును; ఏలయనగా క్షయము అనుటచేత ఆయన, గొప్ప సంహారము తరువాత సాధారణముగా కలుగు తగ్గుదలను సూచించుచున్నాడు.

29. మరియు యెషయా ముందు చెప్పిన ప్రకారము మొదలైనవి. ఆయన మొదటి అధ్యాయమునుండి మరియొక సాక్ష్యమును తెచ్చుచున్నాడు; అక్కడ ప్రవక్త తన కాలములో ఇశ్రాయేలునకు కలిగిన నాశనమును గూర్చి విలపించుచున్నాడు: మరియు ఇది ఒకసారి జరిగెను గనుక, అది క్రొత్త సంగతి కాదు. ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు తమ పితరులనుండి పొందినది తప్ప మరి ఏ ఆధిక్యమును లేదు; అయినను ఆ పితరులే ఎట్టి విధముగా వ్యవహరింపబడిరనగా, సొదొమ గొమొఱ్ఱాలు నాశనమైనట్లు నాశనమగుటకు దూరములో లేనంతగా వారు బాధింపబడిరని ప్రవక్త మొఱ్ఱపెట్టెను. అయినను ఈ భేదముండెను, ఏమనగా వారు పూర్తిగా నశించి నిత్యవిస్మృతికి అప్పగింపబడకుండునట్లు, వారి పేరును నిలుపుటకై కొద్దిమంది సంతానముగా కాపాడబడిరి. ఏలయనగా అతి కఠినమైన తీర్పుల మధ్యను తన కరుణను ప్రత్యక్షపరచునట్లు దేవుడు తన వాగ్దానమును ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొనవలసియుండెను.

రోమీయులకు 9:30-33

30. అట్లయితే మనమేమందుము? నీతిని వెంటాడని అన్యజనులు నీతిని, అనగా విశ్వాసమూలమైన నీతిని పొందిరి.

30. Quid ergo dicemus? Quod gentes quae non sectabantur justitiam, adeptae sunt justitiam, justi-tiam autem ex fide:

31. అయితే ఇశ్రాయేలు నీతికారణమైన ధర్మశాస్త్రమును వెంటాడినను ఆ ధర్మశాస్త్రమును అందుకొనలేదు.

31. Israel autem sectando legem justitiae, ad legem justitiae non pervenit. 32. వారెందుచేత అందుకొనలేదు? వారు విశ్వాసమూలముగా కాక క్రియల మూలముగా దానిని వెంటాడిరి గనుక అందుకొనలేదు. ఆ అడ్డురాయి తగిలి వారు తొట్రిల్లిరి;

314 యెషయా 1:9. సెప్టువజింట్ మాటలు అక్షరశః ఇయ్యబడినవి; అవి హెబ్రీనుండి ఒక్క సందర్భములోనే భేదించుచున్నవి; "శేషము"నకు బదులుగా "సంతానము" (విత్తనము) ఉంచబడినది; అయితే ఈ సందర్భములో "విత్తనము" అనునది విత్తుటకై దాచియుంచబడిన కొంచెము భాగమును స్పష్టముగా సూచించుచున్నందున, మూలములోని భావము తెలియజేయబడుచున్నది. "విత్తనము" అను మాట దాచియుంచబడిన కొంచెము భాగము అను భావములో వాడబడిన ఉదాహరణలను యోసీఫస్ గ్రంథములలోను ప్లేటో గ్రంథములలోను ష్లూస్నర్ చూపుచున్నాడు. లేఖనములో దాని అతి సాధారణమైన అర్థము సంతతి. పౌలు సెప్టువజింట్‌నుండి "సబాయోతు" అను మాటను ఇచ్చెను; అది అనువదింపబడని హెబ్రీ మాటయే. దేవునితో సంబంధించి ఈ మాట సెప్టువజింట్‌లో నానావిధములుగా అనువదింపబడినది: యెషయాలో చాలమట్టుకును, మరికొన్ని స్థలములలోను అది ఇక్కడవలెనే అనువదింపబడకుండ కనబడుచున్నది; అయితే కీర్తనలలోను ఇతర గ్రంథములలోను అది తరచుగా {τῶν} {δυναμέων}, అనగా "శక్తులకు" యెహోవా లేక ప్రభువు అనియు, తరచుగా {παντοκράτωρ}, "సర్వశక్తిగలవాడు" అనియు, కొన్నిసార్లు {ὁ} {ἃγιος} "పరిశుద్ధుడు" అనియు అనువదింపబడినది. అయితే మన అనువాదములోని "సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా" లేక "సైన్యములకధిపతియగు ప్రభువు" అనునదే సరియైన అనువాదము. అది సజీవమైనవియు నిర్జీవమైనవియునైన సృష్టముల సైన్యములను, వాస్తవముగా సర్వ విశ్వమును, సృజింపబడిన సమస్తమును సూచించును; అయితే సందర్భమునుబట్టి అది తరచుగా ప్రత్యేకముగా భౌతికమైనవాటిని, లేక అభౌతికమైనవాటిని సూచించును. — సం.

32. Quare? Quid non ex fide, sed quasi ex operibus; offenderunt enim ad lapidem offensionis:

33. ఇదిగో నేను అడ్డురాయిని అభ్యంతరకరమైన బండను సీయోనులో స్థాపించుచున్నాను; ఆయనయందు విశ్వాసముంచువాడు సిగ్గుపడడు అని వ్రాయబడియున్నది గదా.

33. Quemadmodum scriptum eat, Ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram offendiculi: et omnis qui crediderit in eum non pudefiet.

30. అట్లయితే మనమేమందుము మొదలైనవి. యూదులు దేవునికి విరోధముగా సణుగుటకు ప్రతి అవకాశమును తీసివేయుటకై, యూదజనము విసర్జింపబడుటకు గల కారణములను, మానవ మనస్సులకు గ్రాహ్యమగు కారణములను, ఆయన ఇప్పుడు చూపనారంభించుచున్నాడు. అయితే దేవుని మర్మమైన ముందు నిర్ణయముకంటె పైగా కారణములను నియమించి నిలుపుటకు ప్రయాసపడువారు అసంగతమైనదానిని చేయుచు సమస్త క్రమమును తలక్రిందులు చేయుచున్నారు; దానినే మొదటి కారణముగా ఎంచవలెనని ఆయన ఇంతకుముందు మనకు బోధించెను. అయితే అది ఇతర కారణములన్నిటికంటె శ్రేష్ఠమైనట్లుగానే, భక్తిహీనుల చెడుగును దుర్మార్గతయు దేవుని తీర్పులకు ఒక హేతువును అవకాశమును ఇచ్చుచున్నవి: మరియు ఆయన ఒక కష్టమైన విషయమును చేపట్టియుండెను గనుక, ఒక ప్రశ్నను ప్రవేశపెట్టి, సందేహములో నున్నవానివలె, ఈ విషయమును గూర్చి ఏమి చెప్పవచ్చునని అడిగెను.

నీతిని వెంటాడని అన్యజనులు మొదలైనవి. నీతినిగూర్చి ఏ చింతయు లేక తమ శరీర కాముకత్వములో పొర్లుచుండిన అన్యజనులు రక్షణలో పాలుపొందుటకును నీతిని పొందుటకును పిలువబడుటయు, మరియొక ప్రక్క, ధర్మశాస్త్ర క్రియలయందు శ్రద్ధగా ప్రయాసపడిన యూదులు నీతి బహుమానమునుండి వెలివేయబడుటయు అన్నిటికంటె అన్యాయమైనదిగాను తక్కువ తగినదిగాను కనబడెను. ఇంత విపరీతమైన ఈ విరోధాభాసమును పౌలు ఎట్టి విధముగా ముందుకు తెచ్చుచున్నాడనగా, ఒక కారణమును చేర్చుటచేత దానియందుండగల కఠినత్వమంతటిని ఆయన మెత్తపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా అన్యజనులు పొందిన నీతి విశ్వాసమూలమైనదనియు, కాబట్టి అది ప్రభువు కరుణమీద ఆధారపడియున్నదే గాని మనుష్యుని స్వంత యోగ్యతమీద కాదనియు, యూదులను ప్రేరేపించిన ధర్మశాస్త్రాసక్తి అసంగతమైనదనియు ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు క్రియలచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలెనని వెదకిరి, ఆ విధముగా ఏ మనుష్యుడును పొందలేనిదానికొరకు ప్రయాసపడిరి; మరియు ఇంకను, నీతిని పొందుటకు ఎవనిద్వారా మాత్రమే మార్గము తెరవబడియున్నదో ఆ క్రీస్తుకు తగిలి వారు తొట్రిల్లిరి.

అయితే మొదటి ఖండములో దేవుని కృపను మాత్రమే హెచ్చించుటయే అపొస్తలుని ఉద్దేశము; అన్యజనుల పిలుపునకు, — వారు ఆయన కటాక్షమునకు అయోగ్యులైయుండగా ఆయన వారిని హత్తుకొన దయచేసెను అను దానికి తప్ప, — మరి ఏ కారణమును వెదకకుండునట్లు అది చెప్పబడెను.

ఆయన స్పష్టముగా నీతిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; అది లేకుండ రక్షణ ఉండనేరదు: అయితే అన్యజనుల నీతి విశ్వాసమూలముగా కలిగెనని చెప్పుటచేత, అది ఉచితమైన సమాధానపరచబడుటమీద ఆధారపడియుండెనని ఆయన సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా విశ్వాసముచేత వారు పునర్జన్మ ఆత్మను పొందిరి గనుక నీతిమంతులుగా తీర్చబడిరని ఎవడైనను ఊహించినయెడల, అతడు పౌలు భావమునుండి బహుదూరము తొలగిపోవుచున్నాడు; వారు దారితప్పి తిరుగులాడుచుండగా దేవుడు వారిని ఉచితముగా హత్తుకొని, వారికి తెలియనిదైనందున వారు కోరియుండలేని నీతిని వారికి అర్పించియుండనియెడల, తాము వెదకనిదానిని వారు పొందిరనుట నిజముగా సత్యమైయుండదు. మరియు దేవుడు తన కృపచేత వారి విశ్వాసమునకు ముందుగా రానియెడల, అన్యజనులు విశ్వాసముచేత నీతిని పొందియుండలేరని కూడ గమనింపవలెను; ఏలయనగా వారు మొదట విశ్వాసముచేత నీతిని ఆశించినప్పుడే దానిని వెంటాడిరి; కాబట్టి విశ్వాసమే ఆయన కటాక్షములో ఒక భాగమైయున్నది.

31. అయితే ఇశ్రాయేలు వెంటాడినను మొదలైనవి. నమ్మశక్యము కానిదిగా కనబడినదానిని పౌలు బహిరంగముగా తెలియజేయుచున్నాడు, — నీతిని శ్రద్ధగా వెంటాడుటచేత యూదులు ఏమియు సంపాదింపకపోవుట ఆశ్చర్యము కాదని; ఏలయనగా దారితప్పి పరుగెత్తుటచేత వారు వ్యర్థముగా అలసిపోయిరి. అయితే మొదటిగా, నీతికారణమైన ధర్మశాస్త్రము అనునది ఇక్కడ పదవ్యత్యయమునకు ఉదాహరణమై, ధర్మశాస్త్ర నీతి అని అర్థమిచ్చునని నాకు తోచుచున్నది; మరియు రెండవ ఖండములో అది మరల చెప్పబడినప్పుడు, నీతియొక్క మాదిరి లేక నియమము అని సూచించుచు, మరియొక భావములో తీసికొనవలెనని తోచుచున్నది.

కాబట్టి భావమిది, — "ఇశ్రాయేలు ధర్మశాస్త్ర నీతిమీద, అనగా ధర్మశాస్త్రములో విధింపబడిన నీతిమీదనే ఆధారపడి, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయొక్క నిజమైన విధానమును గ్రహింపలేదు." అయితే ధర్మశాస్త్రమూలమైన నీతియే వారు నీతికారణమైన ధర్మశాస్త్రమునుండి తొలగిపోవుటకు కారణమాయెనని ఆయన మనకు బోధించునప్పుడు, ఆ పదప్రయోగములో గమనార్హమైన ఒక వైరుధ్యమున్నది.

32. విశ్వాసమూలముగా కాక క్రియల మూలముగా మొదలైనవి. తప్పుడు ఆసక్తి సాధారణముగా న్యాయముగా క్షమింపబడునట్లు కనబడును గనుక, తమ స్వంత క్రియలయందు నమ్మికయుంచి రక్షణను పొంద ప్రయత్నించువారు తగినట్లుగానే విసర్జింపబడుచున్నారని పౌలు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమ శక్తిమేరకు విశ్వాసమును కొట్టివేయుచున్నారు; అది లేకుండ ఏ రక్షణయు నిరీక్షింపబడనేరదు. కాబట్టి వారు తమ ఉద్దేశమును సాధించినయెడల, అట్టి సఫలత నిజమైన నీతియొక్క నిర్మూలమే యగును. మరియు విశ్వాసమును క్రియల యోగ్యతలును ఒకదానికొకటి పూర్తిగా విరుద్ధమైన సంగతులుగా ఎట్లు ప్రతిపక్షముగా ఉంచబడుచున్నవో మీరు చూచుచున్నారు. కాబట్టి క్రియలయందలి నమ్మిక, నీతిని పొందుటకు మనకున్న మార్గమును మూసివేయు ముఖ్యమైన అడ్డు గనుక, మనము దేవుని మంచితనముమీదనే ఆధారపడునట్లు దానిని పూర్తిగా విసర్జించుట అవశ్యము. యూదుల ఈ ఉదాహరణ క్రియలచేత దేవుని రాజ్యమును పొంద ప్రయాసపడువారందరిని న్యాయముగా భయపెట్టవలెను. మరియు ధర్మశాస్త్ర క్రియలు అనుటచేత, ఇంతకుముందు చూపబడినట్లు, ఆయన ఆచారసంబంధమైన ఆచరణలను ఉద్దేశించుటలేదు, విశ్వాసము ఏ క్రియల యోగ్యతలకు ప్రతిపక్షముగా ఉంచబడుచున్నదో ఆ యోగ్యతలనే ఉద్దేశించుచున్నాడు; ఆ విశ్వాసము, నేను చెప్పవచ్చునట్లు, తన స్వంత యోగ్యతవైపు ఒక్క చూపైనను చూడక, రెండు కన్నులతో దేవుని కరుణవైపు మాత్రమే చూచును.

ఆ అడ్డురాయి తగిలి వారు తొట్రిల్లిరి మొదలైనవి. ముందటి వాక్యమును ఆయన బలమైన కారణముచేత స్థిరపరచుచున్నాడు. నీతిని నశింపజేయ ప్రయాసపడువారు దానిని పొందుదురనుటకంటె అసంగతమైనది నిజముగా మరేదియు లేదు. క్రీస్తు మనకు నీతిగా అనుగ్రహింపబడెను; క్రియల నీతిని దేవునిమీద బలవంతముగా మోపువాడెవడైనను, ఆయన స్వంత పదవిని ఆయనయొద్దనుండి దోచుకొన ప్రయత్నించుచున్నాడు. కాబట్టి నీతినిమిత్తము ఆసక్తిగలవారమను వట్టి నెపముతో మనుష్యులు తమ క్రియలయందు నమ్మికయుంచునప్పుడెల్లను, వారు తమ ఉగ్రమైన వెఱ్ఱితనములో దేవునితోనే యుద్ధము చేయుచున్నారని దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది.

315 ఈ పదవ్యత్యయమునకు ఏ ఆవశ్యకతయు ఉన్నట్లు కనబడదు. "నీతికారణమైన ఒక ధర్మశాస్త్రము (ఆ ధర్మశాస్త్రము కాదు)" అనగా నీతిని విధించునదియు, నెరవేర్చబడినయెడల నీతిని ఇచ్చియుండునదియునైన ధర్మశాస్త్రము. అయితే యూదులు దీనిని వెంటాడినను నీతికారణమైన ఒక ధర్మశాస్త్రమును, అనగా నీతిని నిశ్చయపరచు అట్టి ధర్మశాస్త్రమును అందుకొనలేదు. అపొస్తలుడు తరచుగా ఒకే వచనములో ఒకే మాటలను భిన్నభావములో వాడి, సందర్భమునుబట్టి భావమును గ్రహించుటకు విడిచిపెట్టును. గ్రోషియస్ "ధర్మశాస్త్రము" అనుదానిని మార్గము అను అర్థములో తీసికొని, "వారు నీతిమార్గమును వెంటాడిరి, అయితే నీతిమార్గమును అందుకొనలేదు" అని చెప్పుచున్నాడు. తరువాతి వచనములోని ప్రశ్నను అనుసరించునది రోమీయులకు 9:31 కంటె రోమీయులకు 9:30 తో ఎక్కువగా సంబంధించియున్నది; మరియు "విశ్వాసమూలముగా కాక" మొదలైన మాటలకు ముందు అధ్యాహారము చేసికొనవలసిన "వెంటాడు" అను క్రియ తరువాత వచ్చు "దానిని" అనునది ధర్మశాస్త్రమును కాక నీతి అను మాటను సూచించుచున్నదని మనము ఎంచవలెను; ఏలయనగా ఆ వాక్యము స్పష్టముగా లుప్తపదయుక్తమైనది. కాల్విన్ "sector" అని అనువదించిన {διώκω} అను క్రియకు, మనయొద్దనుండి పారిపోవుదానిని, అది అడవిమృగమైనను శత్రువైనను, వెంటాడుట అనునది ఖచ్చితమైన అర్థము; అది ఒక నాయకుని వెంబడించుట, పందెములో పరుగెత్తుట అను అర్థములను కూడ ఇచ్చును; మరియు ఇంకను ఒక సంగతిని కోరుట, దానియందు లక్ష్యముంచుట, లేక ఆసక్తితో వెదకుట అను అర్థములను ఇచ్చును: ఈ తరువాతి భావములో పౌలు దానిని తరచుగా వాడుచున్నాడు. రోమీయులకు 12:13; రోమీయులకు 14:19; 1 కొరింథీయులకు 14:1 చూడుడి. హెబ్రీలో దానికి సరిపడు {רדף} అను క్రియ ప్రయోగమును ఇట్టిదే. ద్వితీయోపదేశకాండము 16:20; కీర్తనలు 34:14 చూడుడి. గ్రోషియస్ స్వీకరించిన మాట "Quaero — వెదకుట." అయితే పరేయస్, హామండ్ అనువారు ఇక్కడ {διώκων}, {κατέλαβε}, {ἔφθασε} అను మూడు పందెపు పదములున్నవని ఎంచుచున్నారు. మొదటిది పరుగెత్తుటను సూచించును; మూడవది గమ్యమును చేరుటను; రెండవది బహుమానమును పట్టుకొనుటను: మరియు తరువాత పేర్కొనబడిన తొట్రిల్లుట దీనికి సరిపడుచున్నది. అన్యజనులు ఎంతమాత్రమును పరుగెత్తలేదు, యూదులైతే పరుగెత్తిరి, పరుగెత్తుచు తొట్రిల్లిరి; కాగా అన్యజనులు పరుగెత్తుటచేతనైనను తమ స్వంత ప్రయత్నములచేతనైనను కాక విశ్వాసముచేత గమ్యమును చేరి, నీతి బహుమానమును పట్టుకొనిరి. — సం.

అయితే తమ క్రియలయందు నమ్మికయుంచువారు క్రీస్తుకు ఏలాగు తగిలి తొట్రిల్లుదురో గ్రహించుట కష్టము కాదు; ఏలయనగా మనము పాపులమనియు, మన స్వంత నీతి ఏదియు లేనివారమును శూన్యులమునై యున్నామనియు ఒప్పుకొననియెడల, క్రీస్తు ఘనతను మనము మరుగుపరచుచున్నాము; ఆ ఘనత ఇందులో నున్నది, ఏమనగా మనకందరికిని ఆయన వెలుగును, జీవమును, పునరుత్థానమును, నీతియు, స్వస్థతయునైయున్నాడు. అయితే ఆయన గ్రుడ్డివారికి వెలుగిచ్చుచు, నశించినవారిని పునరుద్ధరించుచు, మృతులను బ్రదికించుచు, శూన్యస్థితికి దిగజార్చబడినవారిని లేపుచు, మాలిన్యముతో నిండినవారిని శుద్ధిచేయుచు, రోగములు సోకినవారిని స్వస్థపరచుచు బాగుచేయుచున్నందుననే తప్ప ఆయన ఇవన్నియు ఏలాగగును? అంతేకాదు, మనము మనకొరకు ఏ నీతినైనను ఆపాదించుకొనునప్పుడు ఒక విధముగా క్రీస్తు శక్తితో పోరాడుచున్నాము; ఏలయనగా భారముక్రింద ప్రయాసపడి అలసియున్నవారికి ఉపశమనమును ఆదరణను కలుగజేయుట ఎంతటి ఆయన పదవియో, శరీరముయొక్క సమస్త గర్వమును అణగద్రొక్కుటయు అంతటి ఆయన పదవియే.

ఈ ఉదాహరణ సరిగా చేయబడినది; ఏలయనగా ఆ వాక్యభాగములో దేవుడు యూదా ప్రజలకును ఇశ్రాయేలు ప్రజలకును తాను అభ్యంతరకరమైన బండగా ఉందుననియు, దానికి తగిలి వారు తొట్రిల్లి పడుదురనియు ప్రకటించుచున్నాడు. ప్రవక్తలద్వారా మాటలాడిన ఆ దేవుడు క్రీస్తే గనుక, ఇదియు ఆయనయందు నెరవేరుట ఆశ్చర్యము కాదు. మరియు క్రీస్తును అడ్డురాయి అని పిలుచుటచేత, దేవుడు వారికి మార్గమును అంత స్పష్టముగా చూపియుండగా, తమ మొండి హఠముచేత అభ్యంతరకరమైన బండకు తగిలి తొట్రిల్లినవారు నీతిమార్గములో ఏ అభివృద్ధియు పొందకపోయినయెడల అది ఆశ్చర్యపడవలసినది కాదని ఆయన మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. అయితే ఈ తొట్రుపాటు స్వతహాగా చూడబడిన క్రీస్తుకు సరిగా చెందినది కాదని మనము గమనింపవలెను; దీనికి విరుద్ధముగా, వెంటనే అనుసరించుదాని ప్రకారము, అది మనుష్యుల దుర్మార్గతవలన కలుగునదే.

33. మరియు ఆయనయందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును సిగ్గుపడడు. భక్తుల ఆదరణ నిమిత్తము ఆయన ఈ సాక్ష్యమును మరియొక స్థలమునుండి చేర్చుచున్నాడు; ఆయన ఈలాగు చెప్పినట్లున్నది, "క్రీస్తు అడ్డురాయి అని పిలువబడుచున్నందున, మనము ఆయనకు భయపడుటకైనను, నమ్మికకు బదులుగా భయమును పెట్టుకొనుటకైనను ఏ కారణమును లేదు; ఏలయనగా ఆయన అవిశ్వాసులకు నాశనమునకును, భక్తులకైతే జీవమునకును పునరుత్థానమునకును నియమింపబడియున్నాడు." కాబట్టి తొట్రుపాటును అభ్యంతరమును గూర్చిన మొదటి ప్రవచనము తిరుగుబాటుదారులయందును అవిశ్వాసులయందును నెరవేరినట్లుగా, భక్తులకొరకు ఉద్దేశింపబడిన మరియొక ప్రవచనము కలదు; అది ఏదనగా, ఆయన స్థిరమైన రాయి, అమూల్యమైనది, మూలరాయి, అతి దృఢముగా స్థాపింపబడినది, మరియు దానిమీద కట్టువాడెవడును ఎన్నడును పడిపోడు. త్వరపడడు లేక పడిపోడు అనుదానికి బదులుగా సిగ్గుపడడు అని ఉంచుటచేత ఆయన గ్రీకు అనువాదకుని అనుసరించెను. ఆ వాక్యభాగములో ప్రభువు తన ప్రజల నిరీక్షణను బలపరచ ఉద్దేశించెనని నిశ్చయమే: మరియు మంచి నిరీక్షణను కలిగియుండుడని ప్రభువు మనకు ఆజ్ఞాపించునప్పుడు, మనము సిగ్గుపడనేరమని దీనినుండి అనుసరించుచున్నది. ఇట్టి వాక్యభాగమును 1 పేతురు 2:10 లో చూడుడి.

316 "మనుష్యుల రక్షణకు అజాగ్రత్తకంటెను దుర్గుణముకంటెను తప్పుడు బోధ తరచుగా ఎక్కువ అడ్డుగా ఉండును… సిద్ధాంతములోని తప్పిదము ఆచరణలో స్వల్పమైన కీడని ఏ మనుష్యుడును తలంచకుండును గాక. తప్పుడు సిద్ధాంతమను మార్గమువలె నాశనమునకు పోవు మరి ఏ మార్గమును ఎన్నడును అంత కిక్కిరిసియుండలేదు. తప్పిదము మనస్సాక్షిమీద ఒక డాలువంటిదియు కన్నులమీద ఒక కట్టువంటిదియునై యున్నది." — ప్రొఫెసర్ హాడ్జ్

317 ఈ వచనములోని ఉదాహరణ విశేషమైన రీతిగా చేయబడినది. మొదటి భాగము, "ఇదిగో నేను సీయోనులో స్థాపించుచున్నాను," అనునది యెషయా 28:16 నుండి తీసికొనబడినది; తరువాత వచ్చునది, "అడ్డురాయి అభ్యంతరకరమైన బండ," అనునది యెషయా 8:14 నుండి తీసికొనబడినది; మరియు చివరి మాటలు, "ఆయనయందు విశ్వాసముంచువాడు సిగ్గుపడడు," అనునవి యెషయా 28:16 అను ముందటి వాక్యభాగమునుండి ఇయ్యబడినవి. విషయము ఒక్కటే. చివరి ఖండము విషయములో పౌలు సెప్టువజింట్‌ను అనుసరించెను, "సిగ్గుపడడు." అయితే మన అనువాదములో "త్వరపడడు" అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ మాట ఇట్టి అర్థమునే ఇయ్యగలదు; దానిని తొందరపడడు లేక కలవరపడడు అని అనువదింపవచ్చును. — సం.