రోమీయులకు 5

రోమీయులకు 5

రోమీయులకు 5:1-2

1. కాబట్టి విశ్వాసమూలమున మనము నీతిమంతులముగా తీర్చబడి, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా దేవునితో సమాధానము కలిగియున్నాము:

1. Iustificatus ergo ex fide, pacem habemus apud Deum per Dominum nostrum Iesum Christum;

2. మరియు ఆయనద్వారా మనము విశ్వాసమువలన ఈ కృపయందు ప్రవేశము గలవారమై, అందులో నిలిచియుండి, దేవుని మహిమను గూర్చిన నిరీక్షణనుబట్టి అతిశయపడుచున్నాము.

2. Per quem accessum habiumus fide in gratiam istam in qua stetimus, et gloriamur super spe gloriæ Dei.

1. కాబట్టి నీతిమంతులుగా తీర్చబడి మొదలైనవి. — విశ్వాసమువలని నీతిని గూర్చి తాను ఇంతవరకు చెప్పినదానిని అపొస్తలుడు దాని ఫలములచేత విశదపరచ మొదలుపెట్టుచున్నాడు: అందుచేత ఈ అధ్యాయమంతయు విస్తరణలతో నిండియున్నది; అవి విశదపరచుటకు ఎంత తగినవో స్థిరపరచుటకును అంతే తగినవి. నీతిని క్రియలవలన వెదకినయెడల విశ్వాసము నిరర్థకమగునని అతడు మునుపు చెప్పెను; అట్టి స్థితిలో దౌర్భాగ్యులైన ఆత్మలు తమయందు స్థిరమైనదేదియు కనుగొనలేవు గనుక, ఎడతెగని అశాంతి వాటిని కలవరపరచును: అయితే విశ్వాసమువలన మనము నీతిని పొందినప్పుడు అవి నిమ్మళముగాను ప్రశాంతముగాను చేయబడుచున్నవని, అనగా మనము దేవునితో సమాధానము కలిగియున్నామని, అతడు ఇప్పుడు మనకు బోధించుచున్నాడు; మరియు ఇదే విశ్వాసమువలని నీతికి ప్రత్యేకమైన ఫలము. ఎవడైనను క్రియలవలన మనస్సాక్షి నెమ్మదిని వెదక ప్రయత్నించినయెడల, (భక్తిహీనులును అజ్ఞానులును చేయునది ఇదే,) అతడు దానికొరకు వ్యర్థముగా ప్రయాసపడుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని తీర్పును లక్ష్యపెట్టకపోవుటచేతనో మరచిపోవుటచేతనో అతని హృదయము నిద్రించుచుండును, లేదా మనకు ఏకైక సమాధానమైన క్రీస్తుమీద అది ఆనుకొనువరకు వణకుతోను భయముతోను నిండియుండును.

కాబట్టి సమాధానము అనగా మనస్సాక్షి నెమ్మది; అది తాను దేవునితో సమాధానపరచబడితినని గ్రహించుటవలన కలుగుచున్నది. తన స్వకీయ క్రియలయందలి అబద్ధపు నమ్మికతో ఉబ్బిపోవు పరిసయ్యునికి ఇది లేదు; దుర్గుణముల మాధుర్యముచేత మత్తెక్కినందున కలవరపడని మూఢుడైన పాపికిని ఇది లేదు: ఏలయనగా పాపపు గ్రహింపుచేత మొత్తబడినవానికి ఉన్నట్లుగా వీరిలో ఎవనికిని స్పష్టమైన అశాంతి ఉన్నట్టు కనబడకపోయినను, వారు యథార్థముగా దేవుని న్యాయపీఠము నొద్దకు రానందున వారికి ఆయనతో సమాధానము లేదు; ఏలయనగా మనస్సాక్షి మొద్దుబారుట ఒక విధముగా దేవునినుండి వెనుకకు తొలగిపోవుటయే. దేవునితో సమాధానము శరీరముయొక్క మృతమైన నిర్భయత్వమునకు విరుద్ధమైనది; దానికి కారణమిదే, — ప్రతివాడును తన జీవితమును గూర్చి తాను ఇయ్యవలసిన లెక్కను గూర్చి మేల్కొనుటయే మొదటి సంగతి; మరియు ఉచితమైన సమాధానపరచబడుటమీద ఆనుకొనువాడు తప్ప మరి ఎవడును దేవుని యెదుట ధైర్యముగా నిలువలేడు; ఏలయనగా ఆయన దేవుడైయున్నంతకాలము, లేనియెడల అందరును వణకి కలవరపడవలసినదే. మరియు మన ప్రతివాదులు నీతిని క్రియలకు ఆపాదించునప్పుడు వ్యర్థముగా వదరుట తప్ప మరేమియు చేయుటలేదనుటకు ఇది అన్నిటికంటె బలమైన రుజువు; ఏలయనగా దౌర్భాగ్యులైన ఆత్మలు క్రీస్తు కృపమీద ఆనుకొంటేనే తప్ప ఎల్లప్పుడును వణకుచుండునను సత్యమునుండియే పౌలుయొక్క ఈ తీర్మానము తీయబడినది.

2. ఆయనద్వారా మనము ప్రవేశము గలవారమై మొదలైనవి. దేవునితో మన సమాధానపరచబడుట క్రీస్తుమీద మాత్రమే ఆధారపడియున్నది; ఏలయనగా ఆయన మాత్రమే ప్రియకుమారుడు, మనమందరమును స్వభావసిద్ధముగా ఉగ్రతకు పాత్రులము. అయితే ఈ అనుగ్రహము సువార్తద్వారా మనకు అందింపబడుచున్నది; ఏలయనగా సువార్త సమాధానపరచు పరిచర్యయైయున్నది; దానిద్వారా మనము ఒక విధముగా దేవుని రాజ్యములోనికి తేబడుచున్నాము. కాబట్టి క్రియలయందలి సమస్త నమ్మికనుండి మనలను మరింత సులభముగా మళ్లించుటకై, పౌలు దేవుని అనుగ్రహమునకు నిశ్చయమైన ఆనవాలును క్రీస్తునందు మన కన్నులయెదుట ఉంచుట యుక్తమే. మరియు ప్రవేశము అను మాటచేత రక్షణ క్రీస్తుతో ఆరంభమగునని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు గనుక, బుద్ధిహీనులు దేవుని కనికరమునకు ముందుగానే చేరగలమని ఊహించుకొను ఆ పూర్వసిద్ధతలను అతడు త్రోసివేయుచున్నాడు; "క్రీస్తు మీ యోగ్యతలనుబట్టి మీయొద్దకు రాడు, మీకు సహాయము చేయడు" అని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. అదే అనుగ్రహము కొనసాగుటద్వారానే మన రక్షణ నిశ్చయమును స్థిరమునగునని అతడు వెంటనే చేర్చుచున్నాడు; దీనిచేత పట్టుదల మన శక్తిమీదను శ్రద్ధమీదను కాక క్రీస్తుమీదనే ఆధారపడియున్నదని సూచించుచున్నాడు; అయినను అదే సమయములో మనము నిలిచియున్నామని చెప్పుటచేత, సువార్త భక్తుల హృదయములలో లోతుగా వేరుపారవలెనని, వారు దాని సత్యముచేత బలపరచబడి సాతానుయొక్కయు శరీరముయొక్కయు సమస్త కుయుక్తులకు ఎదురుగా స్థిరముగా నిలువవలెనని అతడు సూచించుచున్నాడు. మరియు నిలుచుట అను మాటచేత, విశ్వాసము ఒక్క దినము మాత్రమే నిలుచు చంచలమైన నమ్మకము కాదనియు, అది మార్పులేనిదై హృదయములో లోతుగా దిగి జీవితకాలమంతయు నిలిచియుండుననియు అతని భావము. కాబట్టి ఆకస్మికమైన ప్రేరణచేత నమ్ముటకు నడిపింపబడువాడు విశ్వాసము గలవాడు కాడు, విశ్వాసులలో ఎంచబడవలసినవాడును కాడు; అయితే ఎల్లప్పుడును క్రీస్తును హత్తుకొనియుండునట్లు, దేవుడు తనకు నియమించిన ఆ స్థానములో నిలకడగాను, చెప్పవలెనంటే, స్థిరమును నిశ్చలమునైన పాదముతోను నిలిచియుండువాడే విశ్వాసము గలవాడు.

మరియు నిరీక్షణనుబట్టి అతిశయపడుచున్నాము మొదలైనవి. రాబోవు జీవమును గూర్చిన నిరీక్షణ ఉనికిలో ఉండి ఉప్పొంగుటకు తెగించుటకు కారణమిదే, — మనము దేవుని అనుగ్రహముమీద నిశ్చయమైన పునాదిమీద వలె ఆనుకొనుచున్నాము: ఏలయనగా విశ్వాసులు ఇప్పుడు భూమిమీద పరదేశులైయున్నను, వారు నిరీక్షణచేత పరలోకమునకు ఎక్కుచున్నారనియు, అందుచేత తమ రాబోవు స్వాస్థ్యమును తమ హృదయములయందు నెమ్మదిగా అనుభవించుచున్నారనియు పౌలు భావము. మరియు దీనిచేత స్కోలాస్టిక్ వేదాంతుల అతి విషపూరితమైన రెండు సిద్ధాంతములు కూలద్రోయబడుచున్నవి. వారు చేయునదేమనగా, మొదటిది, తమయెడల దేవునికున్న అనుగ్రహమును గ్రహించు విషయములో నైతికమైన ఊహతో తృప్తిపడవలెనని వారు క్రైస్తవులకు ఆజ్ఞాపించుచున్నారు; రెండవది, తమ అంతిమ పట్టుదలను గూర్చి అందరును అనిశ్చితులని వారు బోధించుచున్నారు; అయితే ప్రస్తుతము నిశ్చయమైన జ్ఞానమును, రాబోవుదానిని గూర్చి స్థిరమును సందేహరహితమునైన నమ్మకమును లేనియెడల, ఎవడు అతిశయపడ తెగించును? దేవుని మహిమను గూర్చిన నిరీక్షణ సువార్తద్వారా మనమీద ప్రకాశించినది; మనము దేవుని స్వభావములో పాలివారమగుదుమని అది సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది; ఏలయనగా మనము దేవుని ముఖాముఖిగా చూచునప్పుడు ఆయనను పోలియుందుము. (2 పేతురు 1:4; 1 యోహాను 3:2.)

153 కాల్విన్ {καὶ}, "మరియు" (also) అను మాటను విడిచిపెట్టుచున్నాడు. గ్రీస్‌బాక్ దానిని నిలుపుచున్నాడు. ఈ విడిచిపెట్టుట ఒక్క వ్రాతప్రతిలోను, సిరియాక్ మరియు ఇథియోపిక్ అనువాదములలోను మాత్రమే ఉన్నది: థియొడొరెట్ దానిని {νυν} అని అనువదించుచున్నాడు. అయితే ఇక్కడ దాని అర్థము "మరియు" అని కాక "సహితము" లేక "అవును" అని కనబడుచున్నది: ఏలయనగా ఈ వచనము పాక్షికముగా పూర్వ వచనములోని సత్యమునే కలిగియున్నది. పౌలు శైలి తరచుగా ప్రవక్తల శైలిని బహుగా పోలియుండును, అనగా అతని వాక్యముల అమరిక తరచుగా వారి మాదిరి చొప్పున ఉండును. ప్రవక్తలలోను, కీర్తనలలోను సహితము, ఒకే భావమును కలిగియున్న రెండు ద్విపదలను, కొన్నిసారులు రెండు వచనములను మనము తరచుగా కనుగొందుము; అయితే రెండవ ద్విపద దానిని వేరు విధముగా చెప్పి దానికి కొంత చేర్చును. ఉదాహరణకు కీర్తనలు 32:1, 2 చూడుడి. ఇక్కడ సరిగ్గా అదే స్థితి. "విశ్వాసమూలమున నీతిమంతులుగా తీర్చబడి," మరియు "మనము నిలిచియున్న ఈ కృప," అనునవి ఒక్కటే. "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా" మరియు "ఆయనద్వారా మనము ప్రవేశము గలవారమై," అనునవి తమ భావములో సమానములు. రెండవ వచనములోని అదనపు భావము చివరి వాక్యభాగమే. ఆ సమస్తము ప్రవచన శైలికి ఏలాగు అనుగుణముగా ఉన్నదో మనము చూచునట్లు, ఈ రెండు వచనములు పంక్తులుగా ఇయ్యబడును, — 1. కావున విశ్వాసమూలమున నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారమై, దేవునితో సమాధానము కలిగియున్నాము, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా; 2. ఆయనద్వారా మనము, అవును, విశ్వాసమువలన ప్రవేశమును పొందియున్నాము మనము నిలిచియున్న ఈ కృపలోనికి, మరియు దేవుని మహిమను గూర్చిన నిరీక్షణయందు ఉప్పొంగుచున్నాము. "కాబట్టి" (therefore) అను మాటకంటె "కావున" (then) అను అనుమాన సూచక పదము మేలైనది; ఏలయనగా అది ఒక ప్రత్యేక వచనమునుండి గాని వాక్యభాగమునుండి గాని కాక, అపొస్తలుడు బోధించుచు వచ్చినదానినుండి తీయబడిన తీర్మానము. "దేవుని మహిమ" అను మాటచేత దేవుడు అనుగ్రహించు మహిమ సూచింపబడుచున్నది: ప్రొఫెసర్ స్టువర్ట్ మాటలలో చెప్పవలెనంటే, అది "genitivus auctoris." "ప్రవేశము," {προσαγωγὴν} అను మాటకు రెండు అర్థములున్నవి, — లోనికి తోడుకొనిపోవుట (adductio) — మరియు ప్రవేశము (accessio.) {προσάγειν} అను క్రియాపదము 1 పేతురు 3:18లో లోనికి తోడుకొనిపోవుట, నడిపించుట లేక చేర్చుట అను అర్థములో వాడబడినది. కాబట్టి వోల్ఫియస్ వ్యాఖ్యానించినట్లు, క్రీస్తు ఇక్కడ లోనికి తోడుకొనిపోవువాడుగాను సమాధానపరచువాడుగాను చూపబడుచున్నాడని ఎంచవచ్చును; ఆయనద్వారా విశ్వాసులు దేవునియొద్దకు వచ్చి ఆయనతో సహవాసము చేయుదురు. "లోనికి తోడుకొనిపోవుట" అనునది మెక్‌నైట్ అనువాదము; డాడ్రిడ్జ్ కూడ ఈ భావమునే స్వీకరించెను. — సం.

రోమీయులకు 5:3-5

3. అంతేకాదు; శ్రమ ఓర్పును కలుగజేయునని యెరిగి, శ్రమలయందును అతిశయపడుచున్నాము;

3. Neque id modo, sed gloriamur etiam in afflictionibus; scientes quod tribulatio patientiam efficiat;

4. ఓర్పు పరీక్షను, పరీక్ష నిరీక్షణను కలుగజేయును: 4. Patientia vero probationem; probatio autem spem: 5. మనకు అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరింపబడియున్నది గనుక ఈ నిరీక్షణ మనలను సిగ్గుపరచదు.

5. Porro spes non pudefacit, quoniam dilectio Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum santum, qui datus est nobis.

3. అంతేకాదు మొదలైనవి. క్రైస్తవులు తమ అతిశయమంతటితో కూడ ఈ జీవితములో విచిత్రముగా బాధింపబడుచు శ్రమపడుచున్నారనియు, ఆ స్థితి సంతోషకరమైనదానికి బహు దూరమనియు ఎవడును ఎగతాళిగా ఆక్షేపణ చేయకుండునట్లు, — అతడు ఈ ఆక్షేపణను ఎదుర్కొని, ఈ విపత్తులచేత భక్తులు ధన్యులుగా ఉండకుండ ఆటంకపరచబడుట లేదనియు, అంతేకాక వాటిచేత వారి అతిశయము వృద్ధిపొందుచున్నదనియు ప్రకటించుచున్నాడు. దీనిని రుజువుపరచుటకు అతడు ఫలములనుండి తన వాదమును తీసికొని, ఒక విశేషమైన క్రమానుగత శ్రేణిని అవలంబించి, మనము సహించు దుఃఖములన్నియు మన రక్షణకును అంతిమ మేలునకును తోడ్పడుచున్నవని చివరకు తీర్మానించుచున్నాడు.

పరిశుద్ధులు శ్రమలయందు అతిశయపడుదురని అతడు చెప్పుటచేత, వారు ఆపదలకు భయపడరనియు, వాటిని తప్పించుకొనరనియు, అవి సంభవించినప్పుడు వాటి చేదుచేత బాధపడరనియు అతని భావమని గ్రహింపకూడదు, (ఏలయనగా చేదును గూర్చిన అనుభూతి లేనిచోట ఓర్పు ఉండదు;) అయితే తాము సహించునదంతయు అతి వాత్సల్యముగల తండ్రి హస్తముచేత తమ మేలు నిమిత్తము తమకు పంచి ఇయ్యబడుచున్నదని వారు ఎంచుచున్నందున, తమ దుఃఖములోను విచారములోను వారు గొప్ప ఆదరణ లేకుండ లేరు గనుక, వారు అతిశయపడుదురని చెప్పబడుట న్యాయమే: ఏలయనగా రక్షణ వృద్ధిపొందునప్పుడెల్ల అతిశయించుటకు కారణము కొదువగా ఉండదు.

కాబట్టి మనము నిజముగా దేవుని పిల్లలమని రుజువుపరచుకొనగోరినయెడల, మన శ్రమల ఉద్దేశ్యమేమో ఇక్కడ మనకు బోధింపబడుచున్నది. అవి మనలను ఓర్పునకు అలవాటుపరచవలెను; అవి ఈ ఉద్దేశ్యమును నెరవేర్చనియెడల, మన చెడుతనముచేత ప్రభువుయొక్క కార్యము వ్యర్థమును నిష్ఫలమును చేయబడును: ఏలయనగా విశ్వాసులు ఆపదలను సహించుటలో తమ ఓర్పుచేత దేవుని సహాయమును అనుభవించుచున్నారనియు, అది వారి నిరీక్షణను పోషించి స్థిరపరచుచున్నదనియు చెప్పుటచేతనే గాక, ఆపదలు విశ్వాసుల అతిశయమునకు ఆటంకము కావని అతడు మరి ఏలాగు రుజువుపరచుచున్నాడు? కాబట్టి ఓర్పును నేర్చుకొననివారు నిశ్చయముగా మంచి అభివృద్ధిని పొందుటలేదు. పరిశుద్ధులు చేసిన నిరుత్సాహముతో నిండిన కొన్ని మొరలు లేఖనములో వ్రాయబడియున్నవనుటయు ఆక్షేపణ కాదు: ఏలయనగా ప్రభువు కొన్నిసారులు తన జనులను కొంతకాలము ఎంతగా అణచి ఇరుకుపరచునంటే, వారు ఊపిరి తీయలేనంతగాను, ఆదరణకు ఏ ఆధారమునైనను జ్ఞాపకము చేసికొనలేనంతగాను ఉందురు; అయితే మరణాంధకారములో దాదాపు ముంచివేసినవారిని ఆయన క్షణములో బ్రదికించును. కాబట్టి పౌలు చెప్పునది వారియందు ఎల్లప్పుడును నెరవేరుచున్నది —

154 Gloriamur — {καυχώμεθα}. పూర్వ వచనములోని మాటయే; మెక్‌నైట్ దీనిని "boast" (డంబముగా చెప్పుకొనుట) అని అనువదించెను; పూర్వ వచనములో డాడ్రిడ్జ్ కూడ ఆలాగే అనువదించెను, ఇక్కడ మాత్రము "glory" (అతిశయించుట) అని అనువదించెను. "Boast" అనునది నిశ్చయముగా తగిన మాట కాదు, ఏలయనగా అది సామాన్యముగా చెడు అర్థములో వాడబడుచున్నది. "Rejoice" (సంతోషించుట) అనునది మరీ బలహీనమైనది, ఏలయనగా దాని భావము ఉప్పొంగుటయు విజయోత్సాహమును. — సం.

"మేము అన్నివిధముల అణచబడియున్నను చింతాక్రాంతులము కాము; అపాయములో ఉన్నను నిరాశపడము; హింసింపబడుచున్నను విడువబడము; పడద్రోయబడినను నశించము." (2 కొరింథీయులకు 4:8.)

శ్రమ ఓర్పును కలుగజేయును (efficiat) మొదలైనవి. ఇది శ్రమయొక్క స్వాభావిక ఫలము కాదు; ఏలయనగా మనుష్యులలో గొప్ప భాగము దానిచేత దేవునిమీద సణుగుటకును, ఆయన నామమును శపించుటకు సహితము ప్రేరేపింపబడుట మనము చూచుచున్నాము. అయితే దేవుని ఆత్మచేత లోపల నింపబడు ఆ సాత్వికమును, అదే ఆత్మచేత అందింపబడు ఆదరణయు మన మొండితనమునకు బదులుగా వచ్చినప్పుడు, శ్రమలు ఓర్పును పుట్టించు సాధనములగుచున్నవి; అవును, మొండివారిలో కోపమును గోలతోకూడిన అసంతృప్తిని తప్ప మరేమియు పుట్టింపలేని ఆ శ్రమలే అట్లగుచున్నవి.

4. ఓర్పు, పరీక్ష మొదలైనవి. యాకోబు ఇటువంటి క్రమానుగత శ్రేణినే అవలంబించుచు వేరొక క్రమమును అనుసరించుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు; ఏలయనగా పరీక్షనుండి ఓర్పు కలుగునని అతడు చెప్పుచున్నాడు: అయితే ఆ మాటయొక్క భిన్నార్థమే ఇద్దరిని సమన్వయపరచును. విశ్వాసులు ఆయన సహాయముమీద ఆనుకొని సమస్త కష్టములను జయించునప్పుడు, ఓపికతో సహించుచు స్థిరముగా నిలుచుచుండగా, ప్రభువు తన జనులకు ఎల్లప్పుడును తోడైయుండునని వాగ్దానము చేసిన ఆయన శక్తి ఎంత ప్రభావముగలదో వారు అనుభవించునప్పుడు సహితము, దేవుని నిశ్చయమైన సంరక్షణను గూర్చి వారు పొందు అనుభవమని పౌలు పరీక్షను గ్రహించుచున్నాడు. యాకోబు లేఖనముయొక్క సామాన్య వాడుక ప్రకారము అదే మాటను శ్రమయనియే గ్రహించుచున్నాడు; ఏలయనగా వీటిచేత దేవుడు తన సేవకులను పరీక్షించి శోధించును: మరియు అవి తరచుగా శోధనలని పిలువబడుచున్నవి.

కాబట్టి ప్రస్తుత వాక్యభాగము ప్రకారము, ఓర్పు దేవుని శక్తిచేత మనకు కొనసాగింపబడినదని ఎంచి, ఆ విధముగా మన అవసరములలో ఎల్లప్పుడును మనకు సహాయము చేసిన దేవుని అనుగ్రహము మనకు ఎన్నడును కొదువకాదని రాబోవుదానిని గూర్చి నిరీక్షణ కలిగియున్నప్పుడే మనము ఓర్పులో తగినట్లుగా అభివృద్ధిపొందుచున్నాము. అందుచేత పరీక్షనుండి నిరీక్షణ కలుగునని అతడు చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా పొందిన మేళ్లను జ్ఞాపకము చేసికొనుట రాబోవుదానిని గూర్చిన మన నిరీక్షణను స్థిరపరచనియెడల, ఆ మేళ్ల విషయములో మనము కృతఘ్నులమగుదుము.

155 యాకోబులోని మాట {δοκίμιον}, ఇక్కడనైతే {δοκιμὴ}. మొదటిదానికి పరీక్ష, లేక పరీక్షించు క్రియ — శోధన అని అర్థము; రెండవదానికి పరీక్షించుటవలని ఫలితము — అనుభవము అని అర్థము; మన అనువాదములో 2 కొరింథీయులకు 2:9లో అది "proof" (రుజువు) అనియు, — 2 కొరింథీయులకు 9:13లో "experiment" (పరీక్ష) అనియు, — 2 కొరింథీయులకు 8:2లో "trial" (శోధన) అనియు అనువదింపబడినది; అక్కడ అది అనుభవము అని యుండవలెను. హేతువునకును ఫలమునకును ఉన్న సంబంధమువంటి సంబంధమే మొదటిదానికిని రెండవదానికిని ఉన్నదని బేజా చెప్పుచున్నాడు: ఒకటి పరీక్షించుట లేక పరీక్ష, రెండవది దానిచేత సంపాదింపబడు అనుభవము. ఇక్కడ ఈ మాట మెక్‌నైట్ చేతను స్టువర్ట్ చేతను అంత సుబోధకముగా కాక "approbation" (అంగీకారము) అని అనువదింపబడినది; అయితే బేజా చేతను డాడ్రిడ్జ్ చేతను మరింత సరిగా "experience" (అనుభవము) అని అనువదింపబడినది. — సం.

5. నిరీక్షణ సిగ్గుపరచదు మొదలైనవి; అనగా, అది రక్షణను అతి నిశ్చయమైనదిగా ఎంచుచున్నది. కాబట్టి మన రక్షణ వాటిచేత క్రమక్రమముగా వృద్ధిపొందవలెనను ఉద్దేశ్యముతోనే ప్రభువు ఆపదలచేత మనలను పరీక్షించుచున్నాడని దీనివలన స్పష్టమగుచున్నది. కాబట్టి ఒక విధముగా మన ధన్యతను వృద్ధిపరచు ఆ కీడులు మనలను దౌర్భాగ్యులనుగా చేయలేవు. ఈ విధముగా భక్తులకు తమ శ్రమల మధ్యను అతిశయించుటకు కారణములున్నవని అతడు చెప్పినది రుజువుపరచబడుచున్నది.

ఏలయనగా దేవుని ప్రేమ మొదలైనవి. దీనిని నేను చివరి వాక్యమునకు మాత్రమే కాక, పూర్వ వాక్యభాగమంతటికిని అన్వయించుచున్నాను. కాబట్టి నేను చెప్పునదేమనగా, — శ్రమలచేత మనము ఓర్పునకు ప్రేరేపింపబడుచున్నాము, ఓర్పు దైవసహాయమును గూర్చిన అనుభవమును పొందుచున్నది, దానిచేత మనము నిరీక్షణ కలిగియుండుటకు మరింత ప్రోత్సహింపబడుచున్నాము; ఏలయనగా మనము ఎంతగా ఒత్తిడిచేయబడినను దాదాపు నశించిపోవుచున్నట్టు కనబడినను, మనయెడల దేవునికున్న అనుగ్రహమును అనుభవించుట మానము; అది అతి సమృద్ధియైన ఆదరణను, సమస్తమును క్షేమముగా జరుగునప్పటికంటె ఎంతో అధికమైన ఆదరణను, ఇచ్చుచున్నది. ఏలయనగా దేవుడు మనకు విరోధియై మనమీద అసంతోషముగా ఉన్నప్పుడు, పైకి మాత్రమే సంతోషముగా కనబడు ఆ సుఖము దౌర్భాగ్యమేయైనట్లు, ఆయన కటాక్షముగలవాడైయున్నప్పుడు విపత్తులు సహితము నిశ్చయముగా క్షేమకరమును సంతోషకరమునైన అంతమునకు మార్చబడును. సమస్తమును సృష్టికర్త చిత్తమునకు సేవచేయవలసియున్నది గనుకను, ఆయన మనయెడల తనకున్న తండ్రివంటి అనుగ్రహము చొప్పున, (పౌలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో ప్రకటించుచున్నట్లు,) సిలువయొక్క సమస్త శోధనలను మన రక్షణకు అనుకూలముగా నడిపించుచున్నాడు గనుకను, మనయెడల దైవప్రేమను గూర్చిన ఈ జ్ఞానము దేవుని ఆత్మచేత మన హృదయములలోనికి నింపబడుచున్నది; ఏలయనగా దేవుడు తన సేవకులకొరకు సిద్ధపరచిన మేళ్లు మనుష్యుల చెవులకును కన్నులకును మనస్సులకును మరుగైయున్నవి, ఆత్మ ఒక్కడే వాటిని బయలుపరచగలవాడు. మరియు కుమ్మరింపబడియున్నది అను మాట బహు బలమైనది; ఏలయనగా మనయెడల దైవప్రేమయొక్క ప్రత్యక్షత మన హృదయములను నింపునంత సమృద్ధిగా ఉన్నదని దాని భావము; మరియు అది ఈ విధముగా వాటి ప్రతి భాగములోను వ్యాపించి, ఆపదలలో దుఃఖమును ఉపశమింపజేయుట మాత్రమే కాక, మధురమైన రుచికరద్రవ్యమువలె శ్రమలను సహితము మనకు ప్రియమైనవిగా చేయుచున్నది.

156 ఈ వాక్యభాగములో రెండు నిరీక్షణలు పేర్కొనబడుచున్నవని చామర్స్ వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు, — రెండవ వచనములో విశ్వాసముయొక్క నిరీక్షణ, ఇందులో అనుభవముయొక్క నిరీక్షణ. "నాల్గవ వచనములోని నిరీక్షణ," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "రెండవ వచనములోని నిరీక్షణకంటె వేరైనది, దాని తరువాతిది; మరియు అది వేరొక మూలమునుండి తీయబడినట్టు కూడ కనబడుచున్నది. మొదటి నిరీక్షణ నమ్ముటలోని నిరీక్షణ, అది దేవుని సాక్ష్యముమీద నేరుగా ఆధారపడియుండు నిరీక్షణ…రెండవ నిరీక్షణ వేరైన ఆలోచనలమీద ఆధారపడియున్నది — విశ్వాసి దేవుని సాక్ష్యములో ఉన్నదని చూచుదానిమీద కాదు, తనయందు ఉన్నదని కనుగొనుదానిమీదనే. — అది విశ్వాసముయొక్క ఫలము కాదు, అనుభవముయొక్క ఫలము; మరియు అది వెలుపలనున్న వాక్యమునుండి కాక, లోపల జరుగుదానిని గూర్చిన అనుభూతినుండి సేకరింపబడుచున్నది." — సం.

157 ఈ వాక్యభాగములో "దేవుని ప్రేమ" అనగా దేవుడు విషయముగానున్న ప్రేమ — దేవునియెడల ప్రేమ అని గాని, ఆయన కలిగియున్న ప్రేమ — మనయెడల దేవునికున్న ప్రేమ అని గాని అర్థము కావచ్చును: usus loquendi ఈ రెండు అర్థములలో దేనినైనను అంగీకరించును; అందుచేత వ్యాఖ్యాతలు ఈ విషయములో భేదించిరి. {τὴν} {ἀγάπην} {τοῦ} {Θεοῦ} అను మాట లూకా 12:42, యోహాను 5:42, మరియు ఇతర స్థలములలో "దేవునియెడల ప్రేమ" అని అర్థమిచ్చుచున్నది; {ἡ} {ἀγάπη} {τοῦ} {Θεοῦ} అనునది 1 యోహాను 4:9లో మనయెడల దేవునికున్న ప్రేమను స్పష్టముగా సూచించుచున్నది. కాబట్టి సందర్భముచేతను వాక్యముయొక్క మాటల కూర్పుచేతను మాత్రమే భావమును నిర్ధారింపవచ్చును. అది ఓర్పు, నిరీక్షణ అను క్రైస్తవ సద్గుణములతో సంబంధించియున్నది; ఇది మొదటి అభిప్రాయమునకు, అనగా అది ఆత్మచేత లోపల పుట్టింపబడిన దేవునియెడల ప్రేమ అను అభిప్రాయమునకు అనుకూలముగా ఉన్నది. మరియు {ἐκκέχυται} అను క్రియాపదము — కుమ్మరింపబడియున్నది లేక వెలుపలికి ప్రవహింపజేయబడియున్నది, అనునది ప్రేమ ఒక వరముగా, లేక లోపలి పరిశుద్ధ భావముగా అందింపబడుచున్నదను తలంపునకు మరింత తగినదిగా కనబడుచున్నది. ఇంకను నిరీక్షణ భంగపడకుండ కాపాడునది ఇదే; అది ఇప్పుడు నిరీక్షణను బలపరచి తృప్తిపరచు ఒక మేలు లేక అనుభవము; మరియు మొదట మనలను ప్రేమించిన దేవుని ప్రేమించుట నిరీక్షణ ఎదురుచూచుదానిని కొంతమట్టుకు అనుభవించుటయే; మరియు అది ఆత్మచేత కుమ్మరింపబడినదని చెప్పబడినప్పుడు, "ప్రేమ" ఆత్మ ఫలములలో ఒకటని పౌలు (గలతీయులకు 5:22లో చెప్పినది మనకు జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది. అయితే మరొకవైపు, తరువాతి వచనము "ఏలయనగా" అను మాటతో ఆరంభమగుచున్నందున ఈ వచనము తరువాత వచ్చుదానితో సంబంధించియున్నదనియు, తరువాతి సందర్భము మనయెడల దేవునికున్న ప్రేమను అతి స్పష్టముగా సూచించుచున్నదనియు చెప్పవచ్చును; మరియు ఇది ఈ ప్రశ్నను స్పష్టముగా తీర్మానించుచున్నది. మొదటి అభిప్రాయమును, అనగా దేవునియెడల మన ప్రేమను, అగస్టీను, మీడ్, డాడ్రిడ్జ్, స్కాట్, స్టువర్ట్ స్వీకరించిరి; రెండవదానిని, అనగా మనయెడల దేవుని ప్రేమను, క్రిసోస్టము, బేజా, పరేయస్, గ్రోషియస్, హాడ్జ్, చామర్స్ స్వీకరించిరి; మరియు ష్లోయిస్నర్ కూడ స్వీకరించెను; అతడు ఈ వివరణను ఇచ్చుచున్నాడు, "Amor Dei abunde nobis declaratus est — దేవుని ప్రేమ మనకు సమృద్ధిగా ప్రకటింపబడినది." — సం.

మరియు ఆత్మ అనుగ్రహింపబడెనని, అనగా మన యోగ్యతలనుబట్టి ఇయ్యబడక దేవుని ఉచితమైన మంచితనముద్వారా దయచేయబడెనని అతడు ఇంకను చెప్పుచున్నాడు; అగస్టీను చక్కగా వ్యాఖ్యానించినదాని ప్రకారము; ఆయన దేవుని ప్రేమను గూర్చిన తన అభిప్రాయములో పొరబడినను ఈ వివరణను ఇచ్చుచున్నాడు, — మనము ఆత్మచేత తిరిగి జన్మించినవారమై దేవుని ప్రేమించుచున్నాము గనుక, ఆపదలను ధైర్యముగా సహించుచు, ఆ విధముగా మన నిరీక్షణలో స్థిరపరచబడుచున్నాము. ఇది నిజముగా భక్తియుక్తమైన తలంపే, అయినను పౌలు భావము అది కాదు: ఏలయనగా ఇక్కడ ప్రేమను కర్తరి అర్థములో కాక కర్మణి అర్థములో గ్రహింపవలెను. మరియు విశ్వాసులు తాము దేవునిచేత ప్రేమింపబడుచున్నామని నిశ్చయముగా గ్రహించి, ఈ గ్రహింపుచేత స్వల్పముగా మాత్రమే స్పృశింపబడక, తమ ఆత్మలు దానితో పూర్తిగా నిండియుండునప్పుడే సమస్త ప్రేమకు నిజమైన ఊట కలుగునని తప్ప వేరొక సంగతిని పౌలు బోధించుటలేదనుట నిశ్చయము.

రోమీయులకు 5:6-9

6. ఏలయనగా మనమింకను బలహీనులమై యుండగా, క్రీస్తు యుక్తకాలమున భక్తిహీనుల కొరకు చనిపోయెను.

6. Christus enim, quum adhuc essemus infirmi secundum rationem Temporis, pro impiis mortuus est:

7. నీతిమంతుని కొరకు సహితము ఒకడు చనిపోవుట అరుదు; మంచివాని కొరకు ఒకవేళ ఎవడైన చనిపోవ తెగించును.

7. Vix sane pro justo quis moriatur; nam pro bono forsan aliquis etiam mori audeat.

8. అయితే దేవుడు మనయెడల తన ప్రేమను వెల్లడిపరచుచున్నాడు; ఎట్లనగా మనమింకను పాపులమై యుండగానే క్రీస్తు మనకొరకు చనిపోయెను.

8. Confirmat autem erga nos charitatem Deus quod peccatores quum Adhuc essemus, Christus pro nobis mortuus est:

9. కాబట్టి ఆయన రక్తమువలన ఇప్పుడు నీతిమంతులముగా తీర్చబడి, మరి నిశ్చయముగా ఆయనద్వారా ఉగ్రతనుండి రక్షింపబడుదుము.

9. Multo igitur magis, justificati nunc per sanguinem ejus, servabimur per ipsum ab ira.

6. ఏలయనగా క్రీస్తు మొదలైనవి. "మనము బలహీనులమైయుండిన కాలమందు" అని ఈ విధముగా అనువదించుటకు నా అనువాదములో అంత స్వాతంత్ర్యమును తీసికొనుటకు నేను సాహసింపలేదు; అయినను ఈ భావమునే నేను ఎక్కువగా ఇష్టపడుచున్నాను. ఇక్కడ గొప్పదానినుండి అల్పమైనదానికి సాగు ఒక వాదము ఆరంభమగుచున్నది; దానిని అతడు తరువాత మరింత విస్తారముగా కొనసాగించుచున్నాడు: మరియు అతడు తన ప్రసంగపు దారమును అంత స్పష్టముగా అల్లకపోయినను, దాని క్రమరహితమైన నిర్మాణము భావమును భంగపరచుటలేదు. "క్రీస్తు భక్తిహీనులమీద కనికరము చూపినయెడల, శత్రువులను తన తండ్రితో సమాధానపరచినయెడల, తన మరణముయొక్క శక్తిచేత దీనిని చేసినయెడల, నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారిని ఆయన మరి ఎంతో సులభముగా రక్షించును, మరియు అనుగ్రహములోనికి తిరిగి చేర్చబడినవారిని దానిని అనుభవించుటలో కాపాడును; విశేషముగా తన మరణముయొక్క శక్తికి తన జీవముయొక్క ప్రభావము చేర్చబడినప్పుడు" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. బలహీనత కాలము అనగా క్రీస్తు మొదట లోకమునకు ప్రత్యక్షపరచబడ నారంభించిన కాలమని కొందరు ఎంచుచున్నారు; ధర్మశాస్త్రము యొక్క శిక్షణక్రింద పిల్లలవలె ఉండినవారు బలహీనులని పిలువబడుచున్నారని వారు తలంచుచున్నారు. నేను ఈ మాటను మనలో ప్రతివానికిని అన్వయించుచున్నాను; ప్రతివాడు దేవునితో సమాధానపరచబడుటకు ముందున్న కాలమే ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నదని నేను ఎంచుచున్నాను. ఏలయనగా మనమందరము ఉగ్రతకు పాత్రులముగా పుట్టినట్లే, క్రీస్తులో పాలివారమగువరకు ఆ శాపముక్రిందనే ఉంచబడుచున్నాము. మరియు తమయందు పాపపూరితమైనది తప్ప మరేమియు లేనివారిని అతడు బలహీనులని పిలుచుచున్నాడు; ఏలయనగా వెంటనే తరువాత అదే వారిని అతడు భక్తిహీనులని పిలుచుచున్నాడు. మరియు బలహీనత అను మాట ఈ అర్థములో గ్రహింపబడుట క్రొత్తదేమియు కాదు. 1 కొరింథీయులకు 12:22లో అతడు శరీరముయొక్క కప్పబడిన అవయవములను బలహీనమైనవని పిలుచుచున్నాడు; మరియు 2 కొరింథీయులకు 10:10లో తన శారీరక సన్నిధికి గౌరవము లేనందున దానిని బలహీనమైనదని పేర్కొనుచున్నాడు. మరియు ఈ అర్థము త్వరలో మరల కనబడును. కాబట్టి మనము బలహీనులమైయుండగా, అనగా దేవుడు మనవైపు చూచుటకు మనము ఏ విధముగాను యోగ్యులముగాని తగినవారముగాని కానప్పుడు, సరిగ్గా ఆ సమయములోనే క్రీస్తు భక్తిహీనుల కొరకు చనిపోయెను: ఏలయనగా భక్తికి ఆరంభము విశ్వాసము; క్రీస్తు ఎవరికొరకు చనిపోయెనో వారందరును దానికి దూరస్థులైయుండిరి. మరియు ఆయన చనిపోకముందే నీతిని పొందిన పూర్వపితరుల విషయములోను ఇది సత్యమే; ఏలయనగా వారు ఆయన రాబోవు మరణమునుండి ఈ మేలును పొందిరి.

158 ఈ వచనముయొక్క వాదమును గూర్చియు, పదియవ వచనమువరకు తరువాత వచ్చుదానిని గూర్చియు ప్రొఫెసర్ స్టువర్ట్ ఈ వ్యాఖ్య చేయుచున్నాడు, — "మన యెదుటనున్న ఈ వాక్యభాగము, పరిశుద్ధుల పట్టుదల విషయములో, లేఖనములలో నేను కనుగొనగల దాదాపు ప్రతి ఇతర వాక్యభాగముకంటెను మరింత సూటిగా ఉన్నట్టు కనబడుచున్నది. ఇక్కడి భావము ఒక ప్రత్యేకమైన మాటల రూపముమీద ఆధారపడియుండలేదు, (కొన్ని ఇతర వాక్యభాగములలో ఉన్నట్టు కనబడునట్లు); అది వాదముయొక్క స్వభావముతోనే మౌలికముగా సంబంధించియున్నది." — సం.

7. ఏలయనగా నీతిమంతుని కొరకు మొదలైనవి. వాక్యభాగముయొక్క భావము {γὰρ} అను అవ్యయమును హేతుబోధకముగా కాక నిశ్చయార్థకముగా లేక ప్రకటనార్థకముగా అనువదించుటకు నన్ను బలవంతపెట్టెను. ఈ వాక్యముయొక్క తాత్పర్యమిదే, "నీతిమంతుని కొరకు ఒకడు చనిపోవుటవంటి మాదిరి మనుష్యులలో కనుగొనబడుట నిజముగా బహు అరుదు, అది కొన్నిసారులు జరుగవచ్చును గాని: అయితే దీనిని ఒప్పుకొనినను, భక్తిహీనుని కొరకు చనిపోవ ఇష్టపడువాడు ఒక్కడును కనబడడు: క్రీస్తు చేసినది ఇదే." ఈ విధముగా ఇది ఒక పోలికనుండి తీయబడిన దృష్టాంతము; ఏలయనగా క్రీస్తు మనయెడల కనుపరచినటువంటి దయయొక్క మాదిరి మనుష్యులలో లేదు.

159 కాల్విన్ వలెనే ఇతరులును, అనగా క్రిసోస్టము ఎరాస్మస్ వంటివారు, {κατὰ} {καιρὸν} అను మాటలను తరువాతి మాటలతో కాక ముందున్న మాటలతో కలిపిరి. అదే అభిప్రాయమువైపు మొగ్గిన పరేయస్ ఈ వివరణను ఇచ్చుచున్నాడు, — "అతడు పూర్వ స్థితిని ప్రస్తుత స్థితినుండి వేరుపరచుచున్నాడు; 'ఇప్పుడు విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన మనము పూర్వము భక్తిహీనులమైయుంటిమి' అని చెప్పుచున్నట్లున్నది." క్రిసోస్టము ధర్మశాస్త్ర కాలమును సూచించి, ఇక్కడి బలహీనత ధర్మశాస్త్రముక్రిందనున్న మనుష్యుని బలహీనతయని ఎంచుచున్నాడు. ఇది "బలహీనులు" అను మాటకు, లేనియెడల దానికి ఉన్నట్టు కనబడని, ఒక బలమైన అర్థమును ఇచ్చుచున్నది; మరియు రోమీయులకు 8:3లో చెప్పబడినదానిచేత ఇది సమర్థింపబడుచున్నది; అక్కడ ధర్మశాస్త్రము బలహీనమైనదని చెప్పబడుచున్నది, అయితే శరీర బలహీనతనుబట్టి బలహీనమైనది. అదే సమయములో, బేజావలె చాలమంది వ్యాఖ్యాతలు {κατὰ} {καιρὸν} అను ఈ మాటలను క్రీస్తు మరణముతో కలుపుచున్నారని గమనింపవలెను; గలతీయులకు 4:4లో చెప్పబడినదాని ప్రకారము, అది దేవునిచేత నియమింపబడి ప్రవక్తలచేత ముందుగా సూచింపబడిన "యుక్తకాలమున" జరిగినదని వారు ఎంచుచున్నారు. — సం.

160 ఒకవేళ ఎవడైన చనిపోవ తెగించునని చెప్పబడిన "మంచి" మనుష్యుని గూర్చి చెప్పబడినదానిని కాల్విన్ విడిచిపెట్టెను. "నీతిమంతుడు," {δίκαιος}, అనగా న్యాయము కోరుదాని ప్రకారము ప్రవర్తించువాడు, మరియు రబ్బీలు చెప్పుదాని ప్రకారము, "నాది నాదే, నీది నీదే," {שלי שלי ושלך שלך} అనువాడు: అయితే "మంచివాడు," {ἀγαθὸς}, అనగా దయగలవాడు, ఉపకారబుద్ధిగలవాడు, మేలుచేయువాడు, హెబ్రీలో {טוב} అని పిలువబడువాడు; తాను ఎవరికి మేలుచేయగలడో వారికి మేలుచేయువాడని సిసెరో అతనిని వర్ణించుచున్నాడు, (vir bonus est is, qui prodest quibus potest.) క్రీస్తు ఎవరికొరకు చనిపోయెనో వారి స్వభావమును సూచించుటకు రోమీయులకు 5:6, 8లో వాడబడిన మాటలకును ఈ మాటలకును ఇక్కడ స్పష్టమైన వ్యత్యాసమున్నది. నీతిమంతుడు, {δίκαιος}, అనువాడు "భక్తిహీనునికి," {ἀσέβης}, విరుద్ధుడు; భక్తిహీనుడు దేవుని ఆరాధింపక ఘనపరచక అత్యున్నతమైన అన్యాయమునకు దోషియగుచున్నాడు; అన్యాయస్థుడు అను ఈ అర్థములో అది రోమీయులకు 4:5లో కనబడుచున్నది; అక్కడ దేవుడు "భక్తిహీనుని నీతిమంతునిగా తీర్చును" అని చెప్పబడుచున్నది, అనగా దేవునికి న్యాయముగా చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు ఇయ్యక అన్యాయస్థుడైనవానిని. ఫావొరినస్ దాని అర్థములలో ఒకటిగా {ἀθέμιτος}, అక్రమమైన, అన్యాయమైన, అని ఇచ్చుచున్నాడు. — "మంచివానికి" వ్యత్యాసముగా ఉన్నది పాపి, {ἁμαρτωλός}; అది తరచుగా దుష్టుడు, కీడుచేయువాడు, దుర్గుణములకును కీడుచేయుటకును అప్పగించుకొనినవాడు అని అర్థమిచ్చును. సూయిదాస్ {ἁμαρτωλοί} అనువారిని అతిక్రమములో జీవింప నిశ్చయించుకొనువారు, {οἱ} {παρανομίᾳ} {συζὢν} {προαιρούμενοι}, అని వర్ణించుచున్నాడు; మరియు ష్లోయిస్నర్ "scelestus — దుష్టుడు," "flagitiosus — కీడుతో నిండినవాడు," అనునవి కొన్నిసారులు దాని అర్థములని ఇచ్చుచున్నాడు. అయితే ఈ వర్ణన ఇంకను ముందుకు సాగుచున్నది; ఏలయనగా క్రీస్తు ఎవరికొరకు చనిపోయెనో వారి స్వభావమును పూర్తిచేయుటకై రోమీయులకు 5:10లో "శత్రువులు {ἐχθροὶ}," అను మాట ప్రవేశపెట్టబడుచున్నది. వారు "భక్తిహీనులు," అందుచేత దేవునియెడల అన్యాయస్థులు, మరియు "దుష్టులు," సమస్త కీడులకు అప్పగించుకొనినవారు మాత్రమే కాక, "శత్రువులును," అనగా దేవునియెడల ద్వేషము కలిగి, ఒక విధముగా ఆయనమీద యుద్ధము చేయుచున్నవారునై యుండిరి. — సం.

8. అయితే దేవుడు స్థిరపరచుచున్నాడు మొదలైనవి. {συνίστησι} అను క్రియాపదమునకు వివిధ అర్థములున్నవి; ఈ స్థలమునకు అన్నిటికంటె తగినది స్థిరపరచుట అను అర్థమే; ఏలయనగా మన కృతజ్ఞతను రేకెత్తించుట అపొస్తలుని ఉద్దేశ్యము కాదు, మన ఆత్మల నమ్మికను ధైర్యమును బలపరచుటయే. కాబట్టి ఆయన భక్తిహీనుల నిమిత్తము తన స్వకీయ కుమారుడైన క్రీస్తును వెనుకతీయలేదు గనుక, ఆయన మనయెడల తన ప్రేమను స్థిరపరచుచున్నాడు, అనగా అతి నిశ్చయమైనదిగాను సంపూర్ణమైనదిగాను కనుపరచుచున్నాడు. యోహాను మనకు చెప్పుచున్నట్లు, మనవైపునుండి ప్రేమచేత ప్రేరేపింపబడక, ఆయన తన స్వకీయ దయాచిత్తముచేత మొదట మనలను ప్రేమించెను అనుదానిలోనే నిజముగా ఆయన ప్రేమ కనబడుచున్నది. (1 యోహాను 3:16.) — పూర్తిగా దుర్గుణులై పాపమునకు అప్పగించుకొనినవారు ఇక్కడ (అనేక ఇతర స్థలములలో వలె) పాపులని పిలువబడుచున్నారు; "దేవుడు పాపుల మనవి ఆలకింపడు" అని యోహాను 9:31లో చెప్పబడినదాని ప్రకారము, అనగా భ్రష్టులును పూర్తిగా దుష్టులునైన మనుష్యులు. "పాపాత్మురాలు" అని పిలువబడిన స్త్రీ అవమానకరమైన నడవడిగలది. (లూకా 7:37.) మరియు వెంటనే తరువాత వచ్చు వ్యత్యాసమునుండి ఈ అర్థము మరింత స్పష్టమగుచున్నది, — ఏలయనగా ఇప్పుడు ఆయన రక్తమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడి: ఏలయనగా అతడు ఈ రెంటిని ఒకదానికొకటి విరుద్ధముగా ఉంచి, పాపదోషమునుండి విడిపింపబడినవారిని నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారని పిలుచుచున్నాడు గనుక, తమ దుష్క్రియలనిమిత్తము శిక్షకు పాత్రులుగా తీర్చబడినవారే పాపులని అవశ్యముగా అనుసరించుచున్నది. ఆ సమస్తముయొక్క తాత్పర్యమిదే, — క్రీస్తు తన మరణముచేత పాపులకొరకు నీతిని సంపాదించెను గనుక, ఇప్పుడు నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన వారిని ఆయన నాశనమునుండి మరి నిశ్చయముగా కాపాడును. మరియు చివరి వాక్యభాగములో అతడు అల్పమైనదానికిని గొప్పదానికిని మధ్యనున్న పోలికను తన స్వకీయ బోధకు అన్వయించుచున్నాడు: ఏలయనగా క్రీస్తు దానిని అంతమువరకు క్షేమముగాను భద్రముగాను చేయనియెడల, రక్షణ ఒక్కసారి మనకొరకు సంపాదింపబడుట చాలదు. మరియు అపొస్తలుడు ఇప్పుడు స్థిరపరచుచున్నది ఇదే; కాబట్టి మనము మన మార్గమధ్యములో ఉండగా క్రీస్తు తన అనుగ్రహ ప్రవాహమును అడ్డగించునని మనము భయపడనక్కరలేదు: ఏలయనగా ఆయన మనలను తండ్రితో సమాధానపరచెను గనుక, మనయెడల తన అనుగ్రహమును మరింత ప్రభావవంతముగా కనుపరచి అనుదినము వృద్ధిపరచవలెనని ఆయన ఉద్దేశించునంతటి స్థితిలో మనమున్నాము.

రోమీయులకు 5:10

10. ఏలయనగా శత్రువులమై యుండగా, ఆయన కుమారుని మరణముద్వారా మనము దేవునితో సమాధానపరచబడినయెడల, సమాధానపరచబడినవారమై ఆయన జీవముచేత మరి నిశ్చయముగా రక్షింపబడుదుము.

10. Si enim quum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus; multo magis, reconciliati, servabimur per vitam ipsius.

10. ఇది పూర్వ వచనమునకు వివరణ; జీవమునకును మరణమునకును మధ్య ఒక పోలికను ప్రవేశపెట్టుటచేత అది విస్తరింపబడినది. తండ్రిని శాంతింపజేయు నిమిత్తము క్రీస్తు మధ్యను నిలిచినప్పుడు మనము శత్రువులమై యుంటిమి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు: ఈ సమాధానపరచుటద్వారా మనము ఇప్పుడు మిత్రులమైతిమి; ఇది ఆయన మరణముచేత నెరవేర్చబడెను గనుక, ఆయన జీవము మరి ఎంతో అధిక ప్రభావమును సామర్థ్యమును గలదై యుండును. కాబట్టి మన రక్షణను గూర్చిన నిబ్బరముతో మన హృదయములను బలపరచుటకు మనకు సమృద్ధియైన రుజువులు కలవు. క్రీస్తు మరణముద్వారా మనము దేవునితో సమాధానపరచబడితిమని చెప్పుటలో, నేను నాలుగవ అధ్యాయములో చూపినట్లు, దేవుడు లోకమునెడల శాంతించుటకు సాధనమైన ప్రాయశ్చిత్త బలి అదే అని అతని భావము.

161 {συνίστησι} అను మాటకు ఇయ్యబడిన అర్థము అసాధారణమైనది కాదు. ద్వితీయా విభక్తితో అది రెండు అర్థములలో వాడబడుచున్నది, — సిఫారసు చేయుట, అప్పగించుట, మెచ్చుకొనుట, రోమీయులకు 16:1; 2 కొరింథీయులకు 3:1; 2 కొరింథీయులకు 5:12; 2 కొరింథీయులకు 10:12, 18 లో వలె; మరియు, రుజువుపరచుట, నిరూపించుట, కనుపరచుట, స్పష్టముగా లేక నిశ్చయముగా తెలియజేయుట, ఆ విధముగా స్థిరపరచుట, రోమీయులకు 3:5; 2 కొరింథీయులకు 6:4; 7:11; గలతీయులకు 2:18 లో వలె; ష్లూస్నర్ ఈ వాక్యభాగమును ఈ రెండవ అర్థమునకు ఉదాహరణగా చూపుచున్నాడు. దేవుడు తన ప్రేమను రుజువుపరచెను, లేక స్పష్టపరచెను, లేక ప్రస్ఫుటముగా కనుపరచెను అనునదే అత్యంత తగిన భావముగా కనబడుచున్నది, ఏలయనగా ఆ రుజువు లేక ఆ సాక్ష్యము తరువాత వచ్చు మాటలలో తెలుపబడియున్నది. సిరియాక్ అనువాదము కనుపరచుట లేక రుజువుపరచుట అను భావమునిచ్చుచున్నది. వటాబ్లస్ "రుజువుపరచుచున్నాడు" లేక సత్యమని నిరూపించుచున్నాడు అనియు; గ్రోషియస్ "ప్రస్ఫుటపరచుచున్నాడు" అనియు, బేజా మన అనువాదమువలెను మెక్‌నైట్‌వలెను "అప్పగించుచున్నాడు" అనియు; డాడ్రిడ్జ్ "సిఫారసు చేయుచున్నాడు" అనియు; హాడ్జ్ "ప్రస్ఫుటపరచుచున్నాడు" అనియు అనువదించుచున్నారు. — సం.

అయితే అపొస్తలుడు ఇక్కడ తనకు తానే విరుద్ధముగా మాటలాడుచున్నట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా క్రీస్తు మరణము మనయెడల దేవుని ప్రేమకు సూచనయైనయెడల, మనము అప్పటికే ఆయనకు అంగీకారులమై యుంటిమని దానినుండి సిద్ధించును; అయితే మనము శత్రువులమై యుంటిమని అతడు ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాడు. దీనికి నా జవాబు ఏమనగా, దేవుడు పాపమును ద్వేషించును గనుక, మనము పాపులమై యున్నంతమట్టుకు మనమును ఆయనచేత ద్వేషింపబడుచున్నాము; అయితే ఆయన తన మర్మమైన సంకల్పములో మనలను క్రీస్తు శరీరములోనికి ఏర్పరచుకొనుచున్నాడు గనుక, ఆయన మనలను ద్వేషించుట మానుచున్నాడు: అయినను విశ్వాసముచేత దానిని పొందువరకు అనుగ్రహములోనికి తిరిగి చేర్చబడుట మనకు తెలియదు. కాబట్టి మన విషయములో, దేవుని శాంతింపజేయుటకై క్రీస్తు మరణము మధ్యను వచ్చువరకు మనము ఎల్లప్పుడును శత్రువులమై యున్నాము. ఈ ద్వివిధమైన దృష్టిని గమనింపవలెను; ఏలయనగా దేవుని ఉచితమైన కనికరము, ఆయన తన అద్వితీయ కుమారుని వాడని అనుగ్రహింపక అప్పగించెను అను దీనివలన కనబడునట్లు తప్ప మరి ఏ విధముగాను మనకు తెలియదు; ఏలయనగా ఆయనకును మనకును మధ్య విరోధము ఉండిన కాలములో ఆయన మనలను ప్రేమించెను: మరియు చేయబడిన ప్రాయశ్చిత్తముచేతనే, మునుపు మనమీద న్యాయముగా కోపించిన ఆయన ఇప్పుడు మనయెడల శాంతుడైయున్నాడని మనము ఒప్పింపబడుట దేవునితో మన సమాధానపరచబడుటకు ఆరంభమైతేనే తప్ప, క్రీస్తు మరణముద్వారా మనకు కలిగిన మేలును మనము తగినంతగా గ్రహింపలేము. మనము అనుగ్రహములోనికి చేర్చుకొనబడుట క్రీస్తు మరణమునకు ఆరోపింపబడుచున్నది గనుక, లేనియెడల మనము దేనికి లోనై యుందుమో ఆ అపరాధము దానిచేత తీసివేయబడెనని భావము.

రోమీయులకు 5:11

11. అంతేకాదు; మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా మనము ఇప్పుడు సమాధానస్థితిని పొంది, ఆయనద్వారా దేవునియందు అతిశయపడుచున్నాము.

11. Non solum autem, sed etiam gloriamur in Deo per Dominum Iesum Christum, per quem nunc reconciliationem accepimus.

11. అంతేకాదు మొదలైనవి. ఇప్పుడు అతడు అతిశయమునకు అత్యున్నత స్థాయికి ఎక్కుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు మనవాడని మనము అతిశయించునప్పుడు, ఊహింపదగిన లేక కోరదగిన ఆశీర్వాదములన్నియు ఈ ఊటనుండి కలిగి ప్రవహించును; ఏలయనగా దేవుడు సమస్త మేళ్లలో శ్రేష్ఠుడు మాత్రమే కాదు, సమస్త ఆశీర్వాదముల సారమును సర్వస్వమును తనయందే కలిగియున్నాడు; మరియు ఆయన క్రీస్తుద్వారా మనవాడగుచున్నాడు. కాబట్టి ధన్యతను బట్టి మనకు ఏ కొదువయు లేదు అను దీనిని మనము విశ్వాసముచేత పొందుచున్నాము. అతడు సమాధానపరచుటను ఇంత తరచుగా ప్రస్తావించుట వ్యర్థము కాదు: మొదటిది, మన రక్షణను గూర్చి మాటలాడునప్పుడెల్ల క్రీస్తు మరణముమీద మన దృష్టిని నిలుపుటకు మనము నేర్పబడవలెనని; రెండవది, మన పాపములకొరకు చేయబడిన ప్రాయశ్చిత్తముమీద తప్ప మరి దేనిమీదను మన నమ్మికను నిలుపకూడదని మనము తెలిసికొనవలెనని.

162 "ఆయన జీవముచేత," నిర్దిష్టమునకు బదులుగా భావవాచకము; దాని అర్థము, "ఆయన జీవించువాడై యుండుటద్వారా," దేవుని కుడిపార్శ్వమున ఉండి, సమస్త అధికారము ఆయనకు అప్పగింపబడి, మనకొరకు విజ్ఞాపనము చేయుచుండుటద్వారా అని, రోమీయులకు 8:34. "నేను జీవించుచున్నాను గనుక మీరును జీవింతురు." యోహాను 14:19. — సం.

రోమీయులకు 5:12-14

12. ఇట్లుండగా ఒక మనుష్యునిద్వారా పాపమును, పాపముద్వారా మరణమును లోకములో ఏలాగు ప్రవేశించెనో, ఆలాగుననే మనుష్యులందరు పాపము చేసినందున మరణము అందరికిని సంప్రాప్తమాయెను.

12. Quamobrem sicut per unum hominem peccatum in mundum introiit, et per peccatum mors; atque ita in omnes homines mors pervagata est. quandoquidem omnes peccaverunt:

13. (ధర్మశాస్త్రము వచ్చువరకు పాపము లోకములో ఉండెను గాని ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు పాపము ఆరోపింపబడదు.

13. (Nam usque ad legem peccatum erat in mundo; peccatum autem non imputatur, quum non est lex:

14. అయినను ఆదాము మొదలుకొని మోషేవరకు, ఆదాము చేసిన అతిక్రమమును పోలి పాపము చేయనివారిమీద సహా మరణము ఏలెను; ఆదాము రాబోవువానికి గురుతైయుండెను.

14. Sed regnavit mors ab Adam usque ad Mosen, etiam in eos qui non peccaverunt ad similitudinem prævericationis Adam, qui est figura futuri.

12. ఇట్లుండగా ఏలాగు మొదలైనవి. దానికి విరుద్ధమైన స్వభావముగలదానిని దానితో పోల్చుటద్వారా అతడు ఇప్పుడు అదే సిద్ధాంతమును విస్తరింప మొదలుపెట్టుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆదాము పడిపోయి, తనతోకూడ తన సంతానమంతటిని పడద్రోసిన విపత్తునుండి మనలను విమోచించుటకై క్రీస్తు వచ్చెను గనుక, ఆదామునందు మనము పోగొట్టుకొనినది మన యెదుట ఉంచబడుటవలన తప్ప, క్రీస్తునందు మనకు కలిగియున్నదానిని అంత స్పష్టముగా మనము చూడలేము; అయినను ఇరుపక్షముల యందున్న సంగతులన్నియు సమానములు కావు: అందుచేత పౌలు ఒక మినహాయింపును చేర్చుచున్నాడు, దానిని దాని స్థలములో మనము గమనించెదము; మరియు కనబడు మరి ఏ భేదమునైనను మనము సూచించెదము. వాక్యము అసంపూర్ణముగా ఉండుట కొన్నిసార్లు దానిని అస్పష్టముగా చేయుచున్నది, ఉదాహరణకు పూర్వభాగమునకు సరిపడు రెండవ భాగము వ్యక్తపరచబడనప్పుడు. అయితే ఆ భాగములకు వచ్చినప్పుడు రెండింటిని స్పష్టపరచుటకు మనము ప్రయత్నించెదము.

163 ఈ వచనముయొక్క ఆరంభము, దాని సంబంధమును గూర్చియు, మొదటి వాక్యమునకు సరిపడు భాగమును గూర్చియు, అసంఖ్యాకమైన ఊహలకు కారణమైనది. ఈ రెండు అంశములలో అధికులు ప్రధానముగా కాల్విన్‌తో ఏకీభవించుచున్నారు. సంబంధమును గూర్చి హాడ్జ్ ఇలాంటి అభిప్రాయమునే ఈ మాటలలో ప్రకటించుచున్నాడు, — "మనుష్యులు తమ స్వకీయ యోగ్యతలను బట్టి కాక, మరియొకని యోగ్యతను బట్టి ఎంచబడి వ్యవహరింపబడుదురు అను తలంపు మనుష్యులలో సామాన్యముగా ఉండు ఆలోచనా విధానమునకు విరుద్ధమైనది. లోక చరిత్రలోని దానికి సమానమైన గొప్ప వాస్తవమును చూపుటద్వారా అపొస్తలుడు దానిని ఉదాహరించి బలపరచుచున్నాడు." సరిపడు భాగమును గూర్చి, అది 18వ వచనములో కనబడుచున్నదని సాధారణముగా అందరును అంగీకరించుచున్నారు, — పరేయస్, విల్లెట్, గ్రోషియస్, డాడ్రిడ్జ్, స్కాట్, స్టువర్ట్, చామర్స్ మొదలైనవారు; మధ్యనున్న వచనములు కుండలీకరణముగా ఎంచబడుచున్నవి. {διὰ} {τοῦτο} అను పదబంధమును, {διὸ} మరియు {οὖν} అనునవియు, హెబ్రీభాషలో వాటికి సరిపడు అవ్యయములు తరచుగా వాడబడునట్లే, కొన్నిసార్లు వెనుకటిదానిని సూచించుటకేగాక ముందుగా రాబోవుదానిని సూచించుటకును వాడబడుచున్నవి. రోమీయులకు 2:1 పైని గమనిక చూడుము. పౌలు {διὰ} {τοῦτο} అనుదానిని ఈ విధముగా వాడుచున్నాడని రోమీయులకు 4:16; రోమీయులకు 13:6; 1 కొరింథీయులకు 11:10 నుండి స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. నా తలంపులో, అది ఇక్కడ తరువాత {ἐφ} {ᾧ} చేత వ్యక్తపరచబడినదానిని ముందుగా సూచించుచున్నది, రోమీయులకు 4:16 లో {ἵνα} చేతను, రోమీయులకు 13:6 లో {γὰρ} చేతను, 1 కొరింథీయులకు 11:10 లో దూతలకు ముందున్న {διὰ} చేతను వ్యక్తపరచబడినట్లు. అప్పుడు ఈ వచనముయొక్క భావము ఈ క్రింది అనువాదముచేత తెలుపబడును, — 12. ఈ కారణముచేత — ఒక మనుష్యునిద్వారా పాపము లోకములోనికి ప్రవేశించి, పాపముద్వారా మరణము ప్రవేశించినట్లే, అందరు పాపము చేసినందున మరణము మనుష్యులందరిమీదికి వచ్చెను. ఈ అభిప్రాయము ప్రకారము, సరిపడు భాగము ఈ వచనములోనే యున్నది. ఈ వాక్యభాగముయొక్క భావము ఇది, — ఒక మనుష్యునిద్వారా పాపము ప్రవేశించెను, మరణము దాని వెంబడి వచ్చెను; మరియు అందరు పాపము చేసియుండిరి గనుక మరణము సమస్త మానవజాతి విషయములో దాని వెంబడి వచ్చెను. అప్పుడు, తన వాడుక ప్రకారము, అపొస్తలుడు చివరి విషయమైన "పాపము"ను, అనగా అందరి మరణమునకు దారితీయు దానిని, చేపట్టుచున్నాడు; మరియు రోమీయులకు 5:14 చివరను అతడు "ఆ ఒక్క మనుష్యుని"యొద్దకు, అనగా మరియొకనికి గురుతైయుండెనని తాను చెప్పు ఆదామునొద్దకు, తిరిగి వచ్చుచున్నాడు: మరియు ఈ వాక్యము రోమీయులకు 5:19 చివరివరకు తరువాత వచ్చుదానికంతటికి మూలపాఠముగా చేయబడినది. మునుపు "ధర్మశాస్త్రము"నకు ముందున్న స్థితిని ప్రస్తావించిన పిమ్మట, మిగిలిన రెండు వచనములలో తన విషయముమీద ధర్మశాస్త్రమునకున్న సంబంధమును ప్రస్తావించి, ధర్మశాస్త్రమువలన కలిగిన పాపవృద్ధికొరకు క్రీస్తునందు సమృద్ధియైన ఏర్పాటు కలదని అతడు చూపుచున్నాడు. కృప ఎంత సమృద్ధియైనదనగా, జన్మపాపమును, దాని ఫలములైన క్రియారూప పాపములను, ధర్మశాస్త్రముచేత బయలుపరచబడి దానిద్వారా వృద్ధిపొంది అధికమైన పాపములను తీసివేయుటకు అది పూర్తిగా చాలినది. అందుచేత అత్యధిక సమృద్ధి దానికి ఆరోపింపబడుచున్నది. — సం.

పాపము లోకములో ప్రవేశించెను మొదలైనవి. ఇక్కడ అతడు పాటించు క్రమమును గమనించుము; ఏలయనగా పాపము ముందుగా వచ్చెననియు, పాపమునుండి మరణము దాని వెంబడి వచ్చెననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. మన స్వకీయ దోషము ఏదియు లేకయే, అతడు మనకొరకు పాపము చేసెను అను కారణముచేత మాత్రమే మనము నశించినట్లు, ఆదాము పాపముద్వారా మనము నశించితిమని వాదించువారు కొందరు నిజముగా కలరు. అయితే పాపముయొక్క శిక్షను అనుభవించువారందరికిని పాపము వ్యాపించుచున్నదని పౌలు స్పష్టముగా దృఢపరచుచున్నాడు: ఆదాము సంతానమంతయు మరణముయొక్క ఏలుబడికి ఎందుకు లోనైయున్నదో దానికి తరువాత కారణము చూపునప్పుడు అతడు దీనిని మరి సంపూర్ణముగా తెలియజేయుచున్నాడు; అది ఇదే — మనమందరము పాపము చేసితిమి గనుక అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. అయితే ఈ సందర్భములో పాపము చేయుట అనగా భ్రష్టులును దుర్గుణులును అగుట; ఏలయనగా మన తల్లి గర్భమునుండి మనము తెచ్చుకొను స్వాభావికమైన భ్రష్టత్వము, అది వెంటనే తన స్వకీయ ఫలములను పుట్టింపకపోయినను, దేవుని యెదుట పాపమై యుండి ఆయన ప్రతిదండనకు పాత్రమగుచున్నది: జన్మపాపమని వారు పిలుచు పాపము ఇదే. ఏలయనగా ఆదాము తన సృష్టియందు దేవుని అనుగ్రహ వరములను తనకొరకు మాత్రమే కాక మనకొరకును పొందియుండినట్లే, ప్రభువునుండి తొలగిపోవుటచేత అతడు తనయందే మన స్వభావమును భ్రష్టపరచి, దూషితముచేసి, చెడగొట్టి, నాశనము చేసెను; ఏలయనగా దేవుని పోలికను పోగొట్టుకొనిన పిమ్మట, తనవంటి సంతానమును తప్ప మరి దేనిని అతడు కనలేకపోయెను. కాబట్టి మనమందరము పాపము చేసితిమి; ఏలయనగా మనమందరము స్వాభావికమైన భ్రష్టత్వముతో నిండియున్నాము, అందుచేత పాపులమును దుష్టులమును అయితిమి. కాబట్టి పాపము అనుకరణచేత ఆదామునుండి సమస్త మానవజాతికి దిగివచ్చెనని చెప్పి, పూర్వము పెలాగియనులు పౌలు మాటలను తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించిన వ్యాఖ్యానము వ్యర్థమైనది; ఏలయనగా ఆ పక్షమున క్రీస్తు నీతికి కారణము కాక కేవలము మాదిరి మాత్రమే అగును. అంతేకాక, అతడు ఇక్కడ క్రియారూప పాపమును గూర్చి మాటలాడుట లేదని మనము సులభముగా నిశ్చయింపవచ్చును; ఏలయనగా ప్రతివాడును తనకొరకు తానే అపరాధమును సంపాదించుకొనినయెడల, పౌలు ఆదామునకును క్రీస్తునకును మధ్య పోలికను ఎందుకు చేసెను? కాబట్టి మనలో పుట్టుకతోనే ఉన్న వంశపారంపర్యమైన భ్రష్టత్వమే ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నదని సిద్ధించుచున్నది.

164 ఈ వచనము చివరనున్న {ἐφ} {ᾦ} అను అవ్యయములు భావములో పెద్ద మార్పు లేకుండ వివిధ రీతులుగా అనువదింపబడినవి. "In quo — దేనియందు," అనగా పాపమునందు, అని అగస్టీను; "in quo — ఎవనియందు," అనగా మనుష్యునియందు, అని క్రిసోస్టము మరియు బేజా; "per quem — ఎవనిచేత లేక ఎవనిద్వారా," అని గ్రోషియస్; "propterea quod," vel, "quia," vel, "quoniam — ఏలయనగా," అని లూథరు, పరేయస్, రాఫేలియస్; ఇది కాల్విన్ అనువాదముతో సమానమైనది. మత్తయి 26:50; 2 కొరింథీయులకు 5:4; ఫిలిప్పీయులకు 3:12 చూడుము. వోల్ఫియస్ యూదా రబ్బీయైన మోషే ట్రానెన్సిస్ నుండి విశేషమైన ఒక వాక్యభాగమును ఉదహరించుచున్నాడు, "మొదటి మనుష్యుడు చేసిన పాపములో లోకమంతయు అతనిద్వారా (లేక అతనియందు, {בו}) పాపము చేసెను: ఏలయనగా అతడు ప్రతి మనుష్యుడు, లేక సమస్త మానవజాతి — {כי זה כל אדם}." ఆ తలంపు అపొస్తలుని తలంపుతో సరిగా సమానమైనది. పరేయస్ ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఆదాము పాపములో పరిగణింపవలసిన సంగతులు మూడు కలవు, — పాపకార్యము, ధర్మశాస్త్ర శిక్ష, స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వము; లేక వేరు మాటలలో, ఆజ్ఞను అతిక్రమించుట, మరణ శిక్ష, స్వాభావికమైన భ్రష్టత్వము; ఈ భ్రష్టత్వము దేవుని స్వరూపమును పోగొట్టుకొనుటయే, దానికి బదులుగా వికారమును అక్రమమును వచ్చెను. వీటిలో దేనినుండియు అతని సంతానము విముక్తము కాదు, ఇవన్నియు వారికి దిగివచ్చినవి; అతిక్రమములో భాగస్వామ్యము, అపరాధము ఆరోపింపబడుట, స్వాభావిక భ్రష్టత్వము సంక్రమించుట కలవు. పాపములో భాగస్వామ్యము కలదు; ఏలయనగా అతని సంతానమంతయు బీజరూపముగా అతని గర్భములో ఉండెను, గనుక లేవి అబ్రాహాము గర్భములో ఉండి దశమభాగములను చెల్లించినట్లు, అందరును అతని పాపములో పాపము చేసిరి; మరియు పిల్లలు తమ తలిదండ్రులలో ఒక భాగమైయున్నట్లు, పిల్లలు ఒక విధముగా తమ తలిదండ్రుల పాపములో పాలివారై యున్నారు. అపరాధము ఆరోపింపబడుటయు కలదు, ఏలయనగా మొదటి మనుష్యుడు అనుగ్రహమునందు ఎట్లు నిలిచియుండెననగా, అతడు పాపము చేసినప్పుడు అతడు మాత్రమే కాక అతని సంతానమంతయు అతనితోకూడ పడిపోయి, అతనితోకూడ నిత్యమరణమునకు లోనైరి. చివరిగా, స్వభావముయొక్క భయంకరమైన వికారము సంక్రమించుట లేక పుట్టుకద్వారా వచ్చుట కలదు; ఏలయనగా పతనము తరువాత ఆదాము ఎట్టివాడాయెనో, అతడు కనిన పిల్లలును అట్టివారైరి, వారు దేవుని స్వరూపము చొప్పున కాక అతని స్వకీయ పోలిక చొప్పున ఉండిరి. ఆదికాండము 5:1. మొదటి పాపమును బట్టి ఈ సంగతులన్నియు తండ్రికిని పిల్లలకును వర్తించును, ఈ ఒక్క భేదముతో మాత్రమే — ఆదాము మొదట పాపము చేసి మొదట అతిక్రమించెను, మొదట అపరాధమును సంపాదించుకొనెను, మొదట తన స్వభావమును భ్రష్టపరచుకొనెను, — మరియు ఇవన్నియు భాగస్వామ్యముచేతను ఆరోపణచేతను సంక్రమణచేతను అతని సంతానమునకు చెందుచున్నవి." స్టువర్ట్ మరియు బార్న్స్ ఇద్దరును ఇక్కడ తొట్రిల్లుచున్నారు; వారు సిద్ధాంతీకరించుటను ఖండించి, లేఖన భాషకు కట్టుబడియుండవలెనని ప్రతిపాదించినను, వారే సిద్ధాంతీకరించుచు ఈ వాక్యభాగముయొక్క సరళమైన స్పష్టమైన భావమును తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించుచున్నారు. అయితే ఒక కష్టమును తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించుటలో, దానికంటె గొప్పదైన మరియొక కష్టమును వారు తమకొరకు కల్పించుకొనుచున్నారు. శిక్షను, లేక అపరాధము ఆరోపింపబడుటను వారు ఒప్పుకొనుచున్నారు; అది నిజముగా కాదనలేనిది, లేఖనమేగాక వాస్తవములును దానిని అతి స్పష్టముగా రుజువుపరచుచున్నవి: అయితే భాగస్వామ్యమును వారు నిరాకరించుచున్నారు, అయినను ఈ వచనములోని మాటలకంటె దానిని మరి స్పష్టముగా వ్యక్తపరచు మాటలు కూర్చుట దుర్లభము; ఈ విధముగా, వారి అభిప్రాయము ప్రకారము, ముందుగా అపరాధములో చిక్కుకొనకయే శిక్ష విధింపబడుచున్నది; అయితే కాల్విన్ చెప్పుచున్నదాని ప్రకారము ఈ విషయమును గూర్చిన లేఖన వృత్తాంతము ఏమనగా, "పాపముయొక్క శిక్షను అనుభవించువారందరికిని పాపము వ్యాపించుచున్నది," అయినను తరువాత అతడు దీనిని పూర్తిగా పొసగని రీతిగా వివరించుచున్నాడు. — సం.

13. ధర్మశాస్త్రము వచ్చువరకు మొదలైనవి. ఈ కుండలీకరణ వాక్యము ఒక ఆక్షేపణను ముందుగానే ఎదుర్కొనుచున్నది: ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము లేకుండ అతిక్రమము ఉండదని కనబడుచున్నది గనుక, ధర్మశాస్త్రమునకు ముందు ఏ పాపమైనను ఉండెనా అని సందేహము కలుగవచ్చును: ధర్మశాస్త్రము వచ్చిన తరువాత పాపము ఉండెనను విషయములో సందేహమునకు తావులేదు. ఈ ప్రశ్న ధర్మశాస్త్రమునకు ముందున్న కాలమునకు మాత్రమే సంబంధించినది. కాబట్టి దీనికి అతడు ఈ జవాబిచ్చుచున్నాడు, — దేవుడు వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రముచేత ఇంకను తీర్పును ప్రకటింపకపోయినను, మానవజాతి శాపము క్రింద ఉండెను, అదియు గర్భమునుండియే; అందుచేత ధర్మశాస్త్రము ప్రకటింపబడకముందు దుష్టమైన దుర్గుణమైన జీవితము జీవించినవారు పాప శిక్షావిధినుండి ఏ మాత్రమును విముక్తులు కారు; ఏలయనగా ఘనత చెల్లింపవలసిన దేవుడున్నాడను ఏదో ఒక తలంపు ఎల్లప్పుడును ఉండెను, మరియు నీతికి సంబంధించిన ఏదో ఒక నియమము ఎల్లప్పుడును ఉండెను. ఈ అభిప్రాయము ఎంత సరళమును స్పష్టమునై యున్నదనగా, దానంతట అదే ప్రతి వ్యతిరేక తలంపును ఖండించుచున్నది.

గాని పాపము ఆరోపింపబడదు మొదలైనవి. ధర్మశాస్త్రము మనలను గద్దింపనప్పుడు, మనము ఒక విధముగా మన పాపములలో నిద్రించుచున్నాము; మనము కీడు చేయుచున్నామని మనకు తెలియకపోలేదు గాని, మనకు అందింపబడిన కీడును గూర్చిన జ్ఞానమును మనచేతనైనంతమట్టుకు అణచివేయుచున్నాము, కనీసము త్వరగా దానిని మరచిపోవుటచేత దానిని తుడిచివేయుచున్నాము. ధర్మశాస్త్రము మనలను గద్దించి మందలించునప్పుడు, అది తన ప్రేరేపించు శక్తిచేత మనలను మేల్కొలుపుచున్నట్లుండును, మనము దేవుని తీర్పును తిరిగి ఆలోచించుటకై. కాబట్టి మనుష్యులు ధర్మశాస్త్రముచేత మేల్కొలుపబడనప్పుడు తమ మూర్ఖతలోనే నిలిచియుందురనియు, మంచికిని చెడుకును మధ్యనున్న భేదము ప్రక్కన పెట్టబడినప్పుడు, రాబోవు తీర్పు లేనట్లుగా నిర్భయముగాను సంతోషముగాను తమ ఇచ్ఛానుసారముగా ప్రవర్తించుదురనియు అపొస్తలుడు సూచించుచున్నాడు. అయితే ధర్మశాస్త్రమునకు ముందు దేవుడు మనుష్యులకు దోషములను ఆరోపించెనని కయీనుకు కలిగిన శిక్షనుండియు, లోకమంతయు నాశనమైన జలప్రళయమునుండియు, సొదొమకు పట్టిన గతినుండియు, అబ్రాహామును బట్టి ఫరోకును అబీమెలెకుకును కలిగిన తెగుళ్లనుండియు, ఐగుప్తీయులమీదికి రప్పింపబడిన తెగుళ్లనుండియు స్పష్టమగుచున్నది. మనుష్యులును ఒకరికొకరు పాపమును ఆరోపించుకొనిరని, వారు ఒకరిమీద ఒకరు దుర్నీతిని మోపిన అనేక ఫిర్యాదులనుండియు వాదములనుండియు, మరియు అన్యాయము చేసిరను నిందలనుండి తమను తాము నిర్దోషులుగా చేసికొనుటకు వారు ప్రయాసపడిన ప్రతివాదములనుండియు స్పష్టమగుచున్నది. ప్రతి మనుష్యుడును ఏది కీడో ఏది మేలో తనంతట తానే ఎరిగియుండెనని రుజువుపరచు ఉదాహరణలు నిజముగా అనేకములు కలవు: అయితే అధికముగా వారు తమ స్వకీయ దుష్క్రియలను చూచిచూడనట్లుండిరి, ఎట్లనగా బలవంతము చేయబడితేనే తప్ప వారు దేనిని పాపముగా తమకు ఆరోపించుకొనలేదు. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము లేనిచో పాపము ఆరోపింపబడదని అతడు నిరాకరించునప్పుడు, అతడు పోల్చి మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమను ములుకోలలచేత పొడవబడనప్పుడు మనుష్యులు నిర్లక్ష్యములో మునిగిపోవుదురు.

165 వాదమునకు సంబంధించినంతవరకు ఈ వచనమును కొంత భిన్నముగా ఎంచవచ్చును. ఈ వచనమును దీని తరువాతి వచనమును చివరి వచనమైన రోమీయులకు 5:12 నకు వివరణను లేక ఉదాహరణను కలిగియున్నవి. ఈ వచనములో అతడు రెండు సంగతులను చెప్పుచున్నాడు: ఒక వాస్తవమును ఒక సాధారణ సూత్రమును; వాస్తవమేదనగా, పాపము, అనగా దాని ప్రత్యక్ష ఫలితములలో మొదటి పాపము, (ఏలయనగా ఆదామును బట్టియైనను మరణమును కలుగజేయుదానిగానైనను మరి ఏ పాపమును గూర్చియు అతడు ఆద్యంతము మాటలాడుట లేదు,) మోషే ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడకముందు లోకములో ఉండెను; సాధారణ సూత్రము ఏదనగా, ధర్మశాస్త్రము లేనిచోట ఏ పాపమును ఆరోపింపబడదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. ఈ చివరి ఒప్పుదలను చేసిన పిమ్మట, రోమీయులకు 5:14 లో "అయినను," లేక అట్లుండినప్పటికిని, పాపముయొక్క ఫలితమైన మరణము లోకములో ప్రబలెనని, ఆదామువలె క్రియాపూర్వకముగా లేక స్వయముగా పాపము చేయనివారి విషయములో సహా ప్రబలెనని అతడు చెప్పసాగుచున్నాడు. స్వకీయ పాపములను అతడు లెక్కలోనికి తీసికొనుట లేదు, ఏలయనగా మొదటి పాపముయొక్క ఫలితములను చూపుటయే అతని ఉద్దేశము. పిమ్మట, ఈ విషయములో ఆదాము రాబోవు క్రీస్తునకు ఒక విధమైన మాదిరి, గురుతు, ప్రతినిధి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; మరియు తరువాత వచ్చు మూడు వచనములలో, రోమీయులకు 5:15, 16, 17 లలో, అతడు ఆ ఇద్దరి మధ్యనున్న పోలికను వివరించుచు, అదే సమయమున ప్రతి సందర్భములోను కడపటి ఆదాము పక్షముగా ఉండు భేదమును సూచించుచున్నాడు. దాని సామాన్య అర్థము ఏదైనను, {τύπος} అనునది ఇక్కడ ఏకత్వమును కాక పోలికను సూచించుచున్నదని ఖచ్చితముగా నిశ్చయము, ఏలయనగా దాని భావము తరువాత వచ్చు వచనములలో ఉదాహరింపబడి విశదపరచబడియున్నది. — సం.

అయితే యూదులను ధర్మశాస్త్రము బహిరంగముగా శిక్షకు పాత్రులని తీర్చెను గనుక, వారు ఎంత ఘోరముగా అపరాధము చేసిరో దీనినుండి వారు మరి స్పష్టముగా నేర్చుకొనునట్లు పౌలు జ్ఞానముతో ఈ వాక్యమును ప్రవేశపెట్టెను; ఏలయనగా దేవుడు అపరాధులుగా తన న్యాయపీఠము ఎదుటికి ఎన్నడును పిలువనివారే శిక్షనుండి తప్పింపబడనియెడల, ధర్మశాస్త్రము ఒక దూతవలె ఎవరి అపరాధమును ప్రకటించెనో, అవును, ఎవరిమీద తీర్పును ప్రకటించెనో, ఆ యూదుల గతి ఏమగును? ధర్మశాస్త్రమునకు ముందు పాపము ఏలెను గాని ఆరోపింపబడలేదని అతడు స్పష్టముగా చెప్పుటకు మరియొక కారణమును చూపవచ్చును, అది ఏమనగా, మరణమునకు కారణము ధర్మశాస్త్రమునుండి కలుగదు గాని దానిచేత కేవలము తెలియజేయబడుచున్నది అని మనము తెలిసికొనుటకే. అందుచేత, ఆదాము పతనమైన వెంటనే అందరును దుర్దశతో నశించిరనియు, అయినను వారి నాశనము ధర్మశాస్త్రముచేత మాత్రమే బయలుపరచబడెననియు అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. {δε} అను ఈ వ్యతిరేకార్థక అవ్యయమును "అయినను" అని నీవు అనువదించినయెడల, పాఠము మరి చక్కగా సాగును; ఏలయనగా భావమేదనగా, మనుష్యులు తమ ఇచ్ఛానుసారముగా ప్రవర్తించినను, తమ్మును గద్దించుటకు ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు సహా, దేవుని తీర్పును వారు తప్పించుకొనలేరు.

ఆదాము మొదలుకొని మరణము ఏలెను మొదలైనవి. ఆదామునుండి ధర్మశాస్త్రము ప్రకటింపబడిన కాలమువరకు, మంచికిని చెడుకును మధ్యనున్న భేదము బుద్ధిపూర్వకముగా త్రోసివేయబడగా, మనుష్యులు విచ్చలవిడియైన నిర్లక్ష్యమైన జీవితము జీవించుట, ఆ విధముగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క హెచ్చరిక లేకుండ పాపముయొక్క జ్ఞాపకము పూడ్చిపెట్టబడుట వారికి ఏమియు ప్రయోజనకరము కాలేదని అతడు మరి స్పష్టముగా వివరించుచున్నాడు; అవును, పాపము అయినను వారి శిక్షావిధికి దారితీసెను గనుక అది వారికి ఏమియు ప్రయోజనకరము కాలేదు. కాబట్టి అప్పుడు సహా మరణము ఏలెనని స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా మనుష్యుల అంధత్వమును కాఠిన్యమును దేవుని తీర్పును అణచివేయలేకపోయెను.

14. పాపము చేయనివారిమీద సహా మొదలైనవి. ఏ క్రియారూప పాపమునకును అపరాధులు కాకయే జన్మపాపముద్వారా చనిపోవు శిశువులను గూర్చినదిగా ఈ వాక్యభాగము సామాన్యముగా గ్రహింపబడుచున్నను, ధర్మశాస్త్రము లేకుండ పాపము చేసినవారందరిని గూర్చినదిగా దానిని ఎంచుటయే నాకు ఇష్టము; ఏలయనగా ఈ వచనము పూర్వభాగముతో జతపరచబడవలెను, ధర్మశాస్త్రము లేనివారు తమకు తాము పాపమును ఆరోపించుకొనలేదని అది చెప్పుచున్నది. అందుచేత వారు ఆదాము చేసిన అతిక్రమమును పోలి పాపము చేయలేదు; ఏలయనగా అతనివలె, ఒక నిశ్చితమైన దైవోక్తిచేత దేవుని చిత్తము వారికి తెలియజేయబడలేదు: ఏలయనగా మంచి చెడ్డల తెలివినిచ్చు వృక్షఫలమును ముట్టకూడదని ప్రభువు ఆదామునకు నిషేధించెను; అయితే వారికి మనస్సాక్షి సాక్ష్యము తప్ప మరి ఏ ఆజ్ఞను ఆయన ఇయ్యలేదు. కాబట్టి ఆదామునకును అతని సంతానమునకును మధ్యనున్న భేదము వలన వారు శిక్షావిధినుండి విముక్తులు కాలేదని అపొస్తలుడు సూచింపనుద్దేశించెను. అదే సమయమున శిశువులు వారి సంఖ్యలో చేర్చబడియున్నారు.

రాబోవువానికి గురుతైయుండెను. ఈ వాక్యము రెండవ భాగమునకు బదులుగా ఉంచబడినది; ఏలయనగా పోలికలో ఒక భాగము మాత్రమే వ్యక్తపరచబడెను, మరియొకటి విడిచిపెట్టబడెను అని మనము చూచుచున్నాము — అనకొలూథన్ అని పిలువబడుదానికి ఇది ఒక ఉదాహరణ. కాబట్టి "ఒక మనుష్యునిద్వారా పాపము లోకమంతటిలోనికి ప్రవేశించి, పాపముద్వారా మరణము ప్రవేశించినట్లే, ఒక మనుష్యునిద్వారా నీతి తిరిగి వచ్చెను, నీతిద్వారా జీవము వచ్చెను" అని చెప్పబడినట్లు భావమును నీవు గ్రహింపవలెను. అయితే ఆదాము క్రీస్తును పోలియుండెనని చెప్పుటలో పొసగనిదేదియు లేదు; ఏలయనగా సంపూర్ణముగా విరుద్ధములైన సంగతులలో సహా తరచుగా కొంత పోలిక కనబడుచుండును. కాబట్టి ఆదాము పాపముద్వారా మనమందరము నశించినట్లే, క్రీస్తు నీతిద్వారా మనము పునరుద్ధరింపబడుచున్నాము: అందుచేత అతడు ఆదామును క్రీస్తునకు గురుతు అని పిలుచుట అనుచితము కాదు. అయితే గమనించుము, ఆదాము పాపమునకు గురుతనియు, క్రీస్తు నీతికి గురుతనియు, వారు తమ మాదిరిచేత మాత్రమే దారిచూపినట్లు చెప్పబడలేదు, గాని ఒకడు మరియొకనికి ప్రతికూలముగా ఉంచబడుచున్నాడు. నీవు ఆరిజెనుతోకూడ బుద్ధిహీనముగా దారితప్పి, హానికరమైన దోషములో చిక్కుకొనకుండునట్లు దీనిని గమనించుము; ఏలయనగా అతడు మానవజాతియొక్క భ్రష్టత్వమును గూర్చి తత్త్వశాస్త్రరీతిగాను అపవిత్రముగాను తర్కించి, క్రీస్తు కృపను తగ్గించుటయే కాక దానిని దాదాపు పూర్తిగా తుడిచివేసెను. ఇంత ఘోరముగా పిచ్చిదైన తలంపును సమర్థించుటకు ఎంతో ప్రయాసపడు ఎరాస్మస్ ఇంకను తక్కువ క్షమార్హుడు.

166 {Ανακόλουθον}, అనుగుణము కానిది: ముందున్న ఒక మాటచేత గాని వాక్యభాగముచేత గాని అవసరమైన ఒక మాట గాని వాక్యభాగము గాని ఉంచబడనప్పుడు వ్యాకరణములో కలుగు ఒక అలంకారము. — సం.

రోమీయులకు 5:15

15. అయితే అపరాధము కలిగినట్టు కృపావరము కలుగలేదు. ఎట్లనగా ఒకని అపరాధమువలన అనేకులు చనిపోయినయెడల, మరి విశేషముగా దేవుని కృపయు, యేసుక్రీస్తను ఒక మనుష్యుని కృపచేతనైన దానమును, అనేకులకు విస్తరించెను.

15. Sed non sicut delictum, ita et donum; nam si unius delicto multi mortui sunt, multo magis gratia Dei et donum Dei in gratia, quæ fuit unius hominis Christi, in multos abundavit.

15. అయితే అపరాధము కలిగినట్టు మొదలైనవి. ఇప్పుడు ఇదివరకే ప్రవేశపెట్టబడిన పోలికయొక్క సవరణ, లేక దాని సంపూర్తి, వచ్చుచున్నది. అయితే అపొస్తలుడు క్రీస్తునకును ఆదామునకును మధ్యనున్న భేదాంశములను అతి సూక్ష్మముగా చెప్పుట లేదు, గాని లేనియెడల మనము సులభముగా పడగలిగిన దోషములను నివారించుచున్నాడు; వివరణకు అవసరమైనదానిని మనము చేర్చెదము. అతడు తరచుగా ఒక భేదమును ప్రస్తావించుచున్నను, సరిపడు భాగము కొదువగా లేని, లేక కనీసము ఏదో ఒక లోపము లేని పునరుక్తి ఈ పునరుక్తులలో ఒక్కటియు లేదు. ఇట్టి సందర్భములు నిజముగా ప్రసంగములో లోపములే; అయినను అపొస్తలునిచేత మనకు బోధింపబడు ఆ పరలోక జ్ఞానముయొక్క ఘనతకు అవి హానికరములు కావు; దానికి భిన్నముగా, మన విశ్వాసము మానవ వాక్చాతుర్యముయొక్క బలముమీద కాక ఆత్మయొక్క ప్రభావవంతమైన కార్యముమీద మాత్రమే ఆధారపడునట్లు, అత్యున్నత మర్మములు దీనమైన శైలి అను వస్త్రములో మనకు అప్పగింపబడుట దేవుని దైవసంరక్షణచేత జరిగినది.

167 Delicto — తప్పిదము, {παράπτωμα} — తొట్రుపాటు, పతనము, అతిక్రమము. ఇక్కడ ఈ చివరిదే బహుశా శ్రేష్ఠమైన మాట. కొన్నిసార్లు అది బహువచనములో "అపరాధములు" అని అనువదింపబడుచున్నది, మత్తయి 18:35; 2 కొరింథీయులకు 5:19; ఎఫెసీయులకు 2:1. మెక్‌నైట్ దీనిని ఇక్కడ "పతనము" అని అనువదించుచున్నాడు, అయితే అధికులు "అపరాధము" అని అనువదించుచున్నారు. ఇక్కడి పోలిక మరణమును కలుగజేసిన ఒకని పాపమునకును, జీవమను "దానము"ను తెచ్చు ఒకనిద్వారా కలిగిన దేవుని కృపకును మధ్యనున్నది; మరియు "మరి విశేషముగా" అను భేదము, ఆదాము ఏ స్థితినుండి పడిపోయెనో దానికంటె ఉన్నతమైన స్థితికి మనుష్యుని లేవనెత్తు కృపయొక్క అతిసమృద్ధిని సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. తన మొదటి సృష్టియందు మనుష్యుడు "దేవదూతలకంటె కొంచెము తక్కువవాడుగా" ఉండెను; కృపయొక్క అతిసమృద్ధిచేత అతడు దేవదూతల స్థితియంత ఉన్నతమైన స్థితికి, దానికంటె ఉన్నతమైన స్థితికి కాకపోయినను, లేవనెత్తబడవలసియున్నాడు; లేక "మరి విశేషముగా" అనుదానిని, నాశనము చేయుటకు పాపమునకున్న శక్తికంటె తిరిగి రక్షించుటకు కృపకున్న శక్తి గొప్పదని సూచించుచున్నట్లు మనము గ్రహింపవచ్చును. పాపము మనుష్యుని క్రియ, అది మరణమునకు దారితీసెను; అయితే కృప దేవుని క్రియ, గనుక అది మరి ఎక్కువ నిశ్చయముగా జీవమునకు దారితీయును. "పతనము తరువాత ఆదాము జీవితము నెమ్మదిగా చనిపోవుటవంటిదై, అతని శారీరక మరణములో సంపూర్తియైనది; క్రీస్తు మానవజాతిని బ్రదికించుటయు ({ζωοποίησις}) క్రమక్రమముగా జరుగును, దాని పరాకాష్ఠ శరీరము మహిమపరచబడుటయందున్నది." — ఓల్షౌసెన్

168 "Sub contemptibili verborum humilitate." లేఖన శైలిని గూర్చిన ఈ విధమైన చులకనైన భాషను కాల్విన్ పితరులనుండి నేర్చుకొనెనని స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. క్రిసోస్టమును జెరోమును ఈ విషయములో కొన్నిసార్లు అతి అనుచితమైన సంగతులను చెప్పిరి, అదియు చాలమట్టుకు వారు క్రొత్త నిబంధన శైలిని గ్రహింపనందున, కొంతమట్టుకు గ్రీకు భాషయొక్క నాగరిక శైలిని మెచ్చుకొనువారు చూపిన ఆక్షేపణల బలమును ఒక ఒప్పుదలచేత తీసివేయవలెనను ఉద్దేశముతో. క్రొత్త నిబంధన శైలి పాత నిబంధన శైలియే; మరియు ఆరిజెను జెరోము తప్ప పితరులలో దాదాపు ఎవరికిని హెబ్రీభాష తెలియదు, జెరోము దానిని తన వృద్ధాప్యములోనే నేర్చుకొనెను, గనుక దాని విశేష లక్షణములలోనికి అతనికి గొప్ప అంతర్దృష్టి కలిగియుండుట సాధ్యము కాదు. గ్రీకు సాహిత్యముయొక్క నాగరికతలలో పెంచబడిన క్రిసోస్టమువంటివాడు క్రొత్త నిబంధన శైలిని నిర్ణయించుటకు ఏ మాత్రమును తగినవాడు కాడు, అందుచేతనే సాధారణముగా గ్రీకు పితరుల విమర్శలు పోల్చి చూచినయెడల చాల తక్కువ విలువగలవి. 12-19 వచనముల ఈ వాక్యభాగమంతయు హెబ్రీ శైలి మాదిరి ప్రకారము నిర్మింపబడినది; సరిగా గ్రహించినయెడల, దానికి ఆరోపింపబడిన లోపములలో ఏదియు దానియందు లేదని తేటపడును. — సం.

అతడు ఇప్పుడు సహా పూర్వ వాక్యములోని లోపమును స్పష్టముగా పూరించుట లేదు గాని, మొదటి మనుష్యునిచేత ప్రవేశపెట్టబడిన శిక్షావిధికంటె క్రీస్తుచేత సంపాదింపబడిన కృప అధికమైన పరిమాణముగలదని మాత్రమే మనకు బోధించుచున్నాడు. అపొస్తలుడు ఇక్కడ ఒక తర్కపరంపరను కొనసాగించుచున్నాడని కొందరు తలంచుచున్నదానిని అందరును తగినంత స్పష్టమైనదిగా ఎంచుదురో లేదో నేనెరుగను. ఆదాము పతనము అనేకుల నాశనమును కలుగజేయునంత ప్రభావము కలిగియుండెను గనుక, అనేకుల మేలుకొరకు దేవుని కృప మరి ఎంతో ప్రభావవంతమైనదని న్యాయముగా నిశ్చయింపవచ్చును; ఏలయనగా నాశనము చేయుటకు ఆదామునకున్న శక్తికంటె రక్షించుటకు క్రీస్తునకు ఎంతో అధిక శక్తి కలదని ఒప్పుకొనబడుచున్నది. అయితే ఈ నిశ్చయము లేకుండ ఈ వాక్యభాగమును గ్రహింపగోరువారిని ఖండింపలేము గనుక, ఈ రెండు అభిప్రాయములలో దేనినైనను వారు ఎన్నుకొనుటకు నేను సమ్మతించుచున్నాను; తరువాత వచ్చుదానిని ఒక నిశ్చయముగా ఎంచలేకపోయినను, అది అదే భావము గలదై యున్నది. అందుచేత పౌలు క్రీస్తునకును ఆదామునకును మధ్యనున్న పోలికను గూర్చి తాను చెప్పినదానిని సవరించుచున్నాడు, లేక మినహాయింపుగా సవరణ చేయుచున్నాడు అనునది సంభవనీయమైనది.

అయితే గమనించుము, ఇక్కడ అనేకులకు (multis) ఎక్కువమంది (plures) ప్రతికూలముగా ఉంచబడలేదు, ఏలయనగా అతడు మనుష్యుల సంఖ్యను గూర్చి మాటలాడుట లేదు: అయితే ఆదాము పాపము అనేకులను నాశనము చేసెను గనుక, అనేకులను రక్షించుటకు క్రీస్తు నీతి తక్కువ ప్రభావము గలది కాదని అతడు ఈ నిశ్చయమునకు వచ్చుచున్నాడు.

ఒకని అపరాధమువలన మొదలైనవి అని అతడు చెప్పునప్పుడు, అతని భావము ఇదే అని గ్రహింపుము, — భ్రష్టత్వము అతనినుండి మనకు దిగివచ్చెను: ఏలయనగా మనము నిర్దోషులమైనట్లు అతని తప్పిదముద్వారా నశించుట లేదు; అయితే అతని పాపము మన పాపమునకు కారణమైయున్నది గనుక, పౌలు మన నాశనమును అతనికి ఆరోపించుచున్నాడు: మనలో నాటబడినదియు, మనము దేనితో పుట్టితిమో అదియునైన దానిని నేను మన పాపము అని పిలుచుచున్నాను.

దేవుని కృపయు, కృపచేతనైన దేవుని దానమును మొదలైనవి. కృప సరిగా అపరాధమునకు ఎదురుగా ఉంచబడినది; కృపనుండి బయలువెడలు దానము మరణమునకు ఎదురుగా ఉంచబడినది. కాబట్టి కృప అనగా దేవుని ఉచితమైన మంచితనము, లేక నిర్హేతుకమైన ప్రేమ; మన దుర్దశను తొలగించుటకై ఆయన దానికి క్రీస్తునందు నిదర్శనము చూపెను; దానము ఈ కనికరముయొక్క ఫలము, అది మనయొద్దకు వచ్చినది, అనగా మనము జీవమును రక్షణను, నీతిని, జీవపు నూతనత్వమును, ప్రతి ఇతర ఆశీర్వాదమును పొందుటకు కారణమైన సమాధానపరచబడుటయే. కాబట్టి కృప మనుష్యుల హృదయములలో పోయబడిన ఒక గుణము తప్ప మరేమియు కాదని బోధించిన స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు కృపను ఎంత అసంబద్ధముగా నిర్వచించిరో మనము చూచుచున్నాము: ఏలయనగా సరిగా చెప్పవలెనంటే కృప దేవునియందే యున్నది; మనలో ఉన్నది కృపయొక్క ఫలము. మరియు అది ఒక మనుష్యుని ద్వారా కలిగెనని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా అందరును తమకు కావలసినదానిని ఏ సంపూర్ణతనుండి తోడుకొనవలెనో ఆ ఊటగా తండ్రి ఆయనను నియమించెను. ఈ విధముగా క్రీస్తు వెలుపల జీవముయొక్క అతి చిన్న బిందువైనను కనబడదనియు, — ఆయన తన సమృద్ధినుండి మనకు అందించుదానికంటె మన దారిద్ర్యమునకును కొరతకును వేరొక ఔషధము లేదనియు ఆయన మనకు బోధించుచున్నాడు.

169 అనేకులు, {οἱ} {πολλοί}, అను మాట ఆ ఇద్దరితో సంబంధముగలవారిని, — అనగా ఆదాముయొక్క అనేక సంతానమును, క్రీస్తునందలి అనేక విశ్వాసులను కలిపియున్నదని స్పష్టము. "ఒకడు" అను మాటకు వ్యత్యాసము చూపుటకై "అనేకులు" అను మాట స్వీకరింపబడెను. రోమీయులకు 5:18లో "అనేకులు" "అందరు" అని పిలువబడుచున్నారు, మరల రోమీయులకు 5:19లో "అనేకులు" అని పిలువబడుచున్నారు. ఆదామును గూర్చియు క్రీస్తును గూర్చియు ఒకే విధముగా వారు "అనేకులు" అనియు "అందరు" అనియు పిలువబడుచున్నారు. ఈ రెండు సందర్భములలోను ఆ పదములు సమాన వ్యాప్తిగలవని కొందరు వాదించుచున్నారు. మొదటి సందర్భములో మానవజాతి అంతయు ఉద్దేశింపబడినదనుటకు సందేహము లేదు: రెండవదానిలో మానవజాతి అంతయు ఎందుకు చేర్చబడకూడదు, దానికి ఏదైన కారణమున్నదా? అతి స్పష్టముగా ఉన్నది. అపొస్తలుడు ఆదామును అతని సంతానమును గూర్చియు, క్రీస్తును ఆయన ప్రజలను, అనగా "కృపాబాహుళ్యమును పొందువారిని," లేక "నీతిమంతులుగా చేయబడువారిని" గూర్చియు మాటలాడుచున్నాడు; మరియు "అనేకులు," "అందరు" అనువారు స్పష్టముగా వేరువేరుగా ఒక్కొక్కరికి చెందినవారే. మరి ఏ విధముగానైనను ఈ మాటలను పొందికగా గ్రహింపవీలులేదు. ఆదామునందు పడిపోయిన వారందరు నిశ్చయముగా "కృపాబాహుళ్యమును పొందరు," "నీతిమంతులుగా చేయబడరు." మరియు ప్రొఫెసర్ హాడ్జ్ గమనించుచున్నట్లు, "రక్షణ పొందు అవకాశము మనుష్యులందరికి అందింపబడుచున్నదను దానికంటె మరేమియు వాటిలో లేనట్లు ఇట్టి ప్రకటనలను నిస్సారము చేయుట సాధ్యము కాదు." ఇది నిజముగా స్పష్టమైన వాస్తవములకు విరుద్ధము. అందరికి తగిన అంగీకార మార్గము తెరువబడినదని కూడ వాటి అర్థము కాజాలదు; ఏలయనగా అది సత్యమే అయినను, ఇక్కడి భావము అది కాజాలదు. కాబట్టి ఆదామును గూర్చి "అనేకులు," "అందరు" అనువారు అతని సంతానమంతయు; క్రీస్తును గూర్చి "అనేకులు," "అందరు" అనువారు విశ్వసించువారు. — సం.

రోమీయులకు 5:16

16. మరియు ఒకడు పాపము చేయుటవలన కలిగిన ఫలము ఈ కృపావరమువంటిది కాదు. ఏలయనగా తీర్పు ఒక్క అపరాధము మూలముగా వచ్చి శిక్షావిధికి కారణమాయెను; కృపావరమైతే అనేక అపరాధముల మూలముగా వచ్చి నీతివిధికి కారణమాయెను.

16. Et non sicut per unum qui peccaverat, ita donum; judicium enim ex uno in condemnationem, donum autem ex multis delictis in justificationem.

16. ఇది ముఖ్యముగా ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినదానికి వివరణ, — అనగా ఒక్క అపరాధమువలన అపరాధభావము మన అందరి శిక్షావిధికి దారితీసెను, అయితే కృప, లేక ఇంకను సరిగా చెప్పవలెనంటే ఉచితమైన దానము, అనేక అపరాధములనుండి మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు సమర్థమైనది. నిజముగా ఇది గత వచనములోని విషయమును విస్తరించి చెప్పుటయే; ఏలయనగా క్రీస్తు ఆదామును ఏ విధముగా, ఏ విషయములో మించెనో ఆయన ఇంతవరకు వ్యక్తపరచలేదు. ఈ భేదము స్థిరపడిన తరువాత, మనము క్రీస్తు ద్వారా జన్మపాపమునుండి, అనగా ఆదామునుండి సంక్రమించిన భ్రష్టత్వమునుండి విడుదల తప్ప మరేమియు తిరిగి పొందమని బోధించినవారి అభిప్రాయము భక్తిహీనమైనదని స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. మరియు క్రీస్తు ద్వారా మనము విడిపింపబడితిమని ఆయన రూఢిగా చెప్పుచున్న ఈ అనేక అపరాధములు, ప్రతివాడును బాప్తిస్మమునకు ముందు చేసియుండవలసిన వాటిని గూర్చి మాత్రమే గాక, పరిశుద్ధులు దినదినము క్రొత్త అపరాధభావమును తెచ్చుకొను వాటిని గూర్చియు గ్రహింపవలెనని గమనించుడి; ఈ కృపచేత వారు ఎడతెగక ఉపశమనము పొందనియెడల, ఆ అపరాధములనుబట్టి వారు న్యాయముగా శిక్షావిధికి గురియగుదురు.

ఆయన దానమును తీర్పునకు ఎదురుగా ఉంచుచున్నాడు: తీర్పు అనుదానిచేత కఠిన న్యాయమును, దానము అనుదానిచేత ఉచితమైన క్షమాపణను ఆయన ఉద్దేశించుచున్నాడు. కఠిన న్యాయమునుండి శిక్షావిధి వచ్చును; క్షమాపణనుండి నిర్దోషవిముక్తి వచ్చును. లేక, అదే సంగతిని ఇట్లు చెప్పవచ్చును: దేవుడు న్యాయము ప్రకారము మనతో వ్యవహరించినయెడల, మనమందరము నశించిపోయెదము; అయితే ఆయన క్రీస్తునందు మనలను ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చుచున్నాడు.

రోమీయులకు 5:17

170 అనేక ప్రతులలో {ἁμαρτήματος} — పాపము — అని యున్నది; అయితే గ్రీస్‌బాక్ అది అంగీకృత పాఠము అయిన {ἁμαρτήσαντος} — పాపము చేసినవాడు — అనుదానికంటె తక్కువ ప్రామాణికమైన పాఠమని ఎంచెను: అయినను దానికి అనుకూలముగా మంచి వ్రాతప్రతులును, అనేక అనువాదములును, విశేషముగా సిరియాక్ అనువాదమును వల్గేట్‌యును ఉన్నందునను, వాక్యభాగము దానిని కోరుచున్నందునను, ఈ పాఠమునే ఎంచుకొనవలెను. అప్పుడు అనువాదము ఈ విధముగా ఉండును, — మరియు ఒక్క పాపము ద్వారా కలిగినట్లు ఉచితమైన దానము ({δώρημα}) లేదు; ఏలయనగా తీర్పు నిజముగా ఒక్క పాపమునుండి శిక్షావిధికి దారితీసెను, అయితే ఉచితమైన అనుగ్రహము ({χάρισμα}) అనేక అపరాధములనుండి నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు దారితీయుచున్నది. ఒకే భావము తరచుగా ఉద్దేశింపబడుచుండగా తన మాటలను మార్చుట అపొస్తలుని శైలి లక్షణము. ఇక్కడి పోలిక శిక్షావిధికి దారితీసిన ఒక్క పాపమునకును, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను అనుగ్రహము పొందబడిన అనేక అతిక్రమములకు లేక అపరాధములకును మధ్యనున్నది. — సం.

17. మరణము ఒకని అపరాధమూలమున వచ్చి ఆ యొకని ద్వారానే యేలినయెడల, కృపాబాహుళ్యమును నీతిదానమును పొందువారు జీవముగలవారై, మరి నిశ్చయముగా యేసుక్రీస్తను ఒకని ద్వారానే యేలుదురు.)

17. Si enin unius delicto mors regnavit per unum; multo magis qui exuberantiam gratiæ et doni justitiæ acceperunt, in vita regnabunt per unum Iesum Christum.)

17. ఒకని అపరాధమూలమున మొదలైనవి. ఆయన మరల ఒక సాధారణ వివరణను చేర్చి, దానిమీద ఇంకను నిలిచియుండుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ విషయముయొక్క ప్రతి భాగమును వివరించుట ఆయన ఉద్దేశము ఎంతమాత్రమును కాదు, ముఖ్యాంశములను తెలియజేయుటయే. కృపయొక్క శక్తి పాపముయొక్క శక్తిని మించినదని ఆయన ఇంతకుముందు ప్రకటించెను: దీనిచేత ఆయన విశ్వాసులను ఆదరించి బలపరచుచున్నాడు, అదే సమయములో దేవుని దయాళుత్వమును ధ్యానించుటకు వారిని ప్రేరేపించి ప్రోత్సహించుచున్నాడు. నిజముగా ఇంత శ్రద్ధగా మరల మరల చెప్పుటయొక్క ఉద్దేశము ఇదే, — దేవుని కృప యోగ్యముగా ప్రదర్శింపబడవలెననియు, మనుష్యులు స్వనమ్మకమునుండి క్రీస్తునందు నమ్మిక యుంచుటకు నడిపింపబడవలెననియు, ఆయన కృపను పొందినవారై వారు సంపూర్ణ నిశ్చయతను అనుభవింపవలెననియు; దానినుండి చివరకు కృతజ్ఞత పుట్టును. సమస్తముయొక్క సారాంశము ఇదే — క్రీస్తు ఆదామును మించుచున్నాడు; ఒకని పాపము రెండవవాని నీతిచేత జయింపబడుచున్నది; ఒకని శాపము రెండవవాని కృపచేత తుడిచివేయబడుచున్నది; ఒకనినుండి మరణము బయలువెడలెను, అది రెండవవాడు అనుగ్రహించు జీవముచేత మింగివేయబడుచున్నది.

అయితే ఈ పోలికయొక్క భాగములు సరిగా ఒకదానికొకటి సరిపోవుటలేదు; "కృపాబాహుళ్యము ద్వారా జీవదానము మరి సమృద్ధిగా ఏలి వర్ధిల్లును" అని చేర్చుటకు బదులుగా, "విశ్వాసులు ఏలుదురు" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; అదియు అదే సంగతికి సమానము; ఏలయనగా విశ్వాసుల ఏలుబడి జీవమునందున్నది, జీవముయొక్క ఏలుబడి విశ్వాసులయందున్నది.

అపొస్తలుడు విడిచిపెట్టిన క్రీస్తుకును ఆదాముకును మధ్యనున్న భేదమును ఇక్కడ గమనించుట ఇంకను ప్రయోజనకరముగా ఉండవచ్చును; ఆయన దానిని ప్రాముఖ్యము లేనిదని ఎంచినందున కాదు, తన ప్రస్తుత విషయముతో సంబంధము లేనిదని ఎంచినందున విడిచిపెట్టెను.

మొదటిది ఏదనగా, ఆదాము పాపమువలన మనము కేవలము వేరొకని పాపము నిమిత్తమే శిక్షింపబడుచున్నట్లు, ఆపాదించుటచేత మాత్రమే శిక్షావిధి పొందుటలేదు; మనమును స్వయముగా అపరాధులమైయున్నందున అతని శిక్షను అనుభవించుచున్నాము; ఏలయనగా మన స్వభావము అతనియందు చెడిపోయినందున, అది పాపము చేసినదిగా దేవునిచేత ఎంచబడుచున్నది. అయితే క్రీస్తు నీతి ద్వారా మనము వేరొక విధముగా రక్షణకు పునరుద్ధరింపబడుచున్నాము; ఏలయనగా అది మనయందు ఉన్నందున మన నిమిత్తము అంగీకరింపబడినదని చెప్పబడుటలేదు, అయితే తండ్రియొక్క ఉదారమైన దయచేత మనకు ఇయ్యబడినవానిగా, ఆయన సమస్త ఆశీర్వాదములతో కూడ క్రీస్తునే మనము కలిగియున్నందున అంగీకరింపబడినదని చెప్పబడుచున్నది. కాబట్టి నీతిదానము, కొందరు అసంబద్ధముగా వివరించునట్లు, దేవుడు మనకు అనుగ్రహించు ఒక గుణము కాదు, నీతిని ఉచితముగా ఆపాదించుటయే; ఏలయనగా కృప అను మాటచేత తాను ఏమి గ్రహించెనో అపొస్తలుడు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. రెండవ భేదము ఏదనగా, ఆదాము తన జాతి అంతటిని శిక్షావిధిలో చిక్కుకొనజేయగా, క్రీస్తు ఉపకారము మనుష్యులందరికి కలుగుటలేదు; దీనికి కారణము నిజముగా స్పష్టమే; ఏలయనగా ఆదామునుండి మనము పొందు శాపము స్వభావము ద్వారా మనకు సంక్రమించుచున్నందున, అది ముద్ద అంతటిని కలిపియుండుట ఆశ్చర్యము కాదు; అయితే మనము క్రీస్తు కృపలో పాలుపొందుటకు, విశ్వాసముచేత ఆయనయందు అంటుకట్టబడవలెను. కాబట్టి పాపముయొక్క దుర్భరమైన స్వాస్థ్యములో పాలుపొందుటకు, నీవు మనుష్యుడవైయుండుట చాలును, ఏలయనగా అది రక్తమాంసములయందు నివసించుచున్నది; అయితే క్రీస్తు నీతిని అనుభవించుటకు నీవు విశ్వాసివైయుండుట ఆవశ్యకము; ఏలయనగా ఆయనలో పాలుపొందుట విశ్వాసముచేత మాత్రమే లభించును. శిశువులకు ఆయన ఒక ప్రత్యేక విధముగా అందింపబడుచున్నాడు; ఏలయనగా నిబంధనచేత వారికి దత్తపుత్రత్వపు హక్కు కలదు, దానిచేత వారు క్రీస్తులో పాలుపొందుటకు దాటిపోవుచున్నారు. కృపావాగ్దానము ఎవరికి చేయబడినదో ఆ భక్తుల పిల్లలను గూర్చియే నేను చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా ఇతరులు సామాన్య గతినుండి ఎంతమాత్రమును మినహాయింపబడలేదు.

171 అపొస్తలుని సామాన్య పద్ధతి ప్రకారము — ఆయన శైలి ప్రవక్తల శైలియే — ఈ వచనము ముందున్న రెండు వచనములలోని రెండు ముఖ్య భావములను వేరొక రూపములో, తిరుగబడిన క్రమములో కలిపియున్నది; ఏలయనగా మొదటి భాగములో అది మొదట ఆ ఒక్క అపరాధమును, తరువాత ఆ ఒక్క మనుష్యుని సూచించుచున్నది; రెండవ భాగములోను అదే క్రమము అనుసరింపబడుచున్నది; "కృపాబాహుళ్యము" ఆ ఒక్క అపరాధమునకు ఎదురుగా, ఇంతకుముందు ప్రస్తావింపబడిన అనేక అపరాధములను కప్పవలసినది, మరియు ఆ ఒక్క మనుష్యునికి ఎదురుగా ఆ యొక్క క్రీస్తు యేసు ఉంచబడుచున్నాడు. {ἐν} {τῷ} {ἑνι} అను పాఠము, గ్రీస్‌బాక్ ప్రకారము వ్రాతప్రతుల విషయములో అంగీకృత పాఠముతో సమాన ప్రామాణికత లేనిదైనను, దానినే ఎంచుకొనవలెను; ఏలయనగా {τοῦ} {ἑνὸς} అనునది పునరుక్తిని కలిగించి, రెండవ భాగములో నిలిచియున్నట్లు మనము కనుగొను క్రమమును పాడుచేయును. — సం.

రోమీయులకు 5:18

18. కాబట్టి తీర్పు ఒక్క అపరాధము మూలముగా మనుష్యులకందరికి శిక్షావిధికి కారణమైనలాగున, ఒక్క నీతిక్రియ ద్వారా జీవప్రదమైన నీతివిధి మనుష్యులకందరికి కలిగెను.

18. Itaque quemadmodum, per unius delictum, in omnes homines in condemnationem; sic et per unius justificationem, in omnes homines in justificationem vitæ.

18. కాబట్టి మొదలైనవి. ఇది అసంపూర్ణ వాక్యము; శిక్షావిధి, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను మాటలను ప్రథమా విభక్తిలో చదివినయెడల అది సంపూర్ణమగును; భావమును సంపూర్ణము చేయుటకు నిస్సందేహముగా మీరు అట్లు చేయవలెను. ఇక్కడ ముందున్న పోలికనుండి సాధారణ ముగింపు మనకు కలదు; ఏలయనగా మధ్యనున్న వివరణను ప్రస్తావింపక విడిచిపెట్టి, ఆయన ఇప్పుడు ఆ పోలికను సంపూర్ణము చేయుచున్నాడు, "ఒకని అపరాధమువలన మనము పాపులుగా చేయబడినట్లు (constitute), ఆలాగే క్రీస్తు నీతి మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు సమర్థమైనది." ఆయన క్రీస్తుయొక్క నీతి — {δικαιοσύνην} అని చెప్పక, క్రీస్తుయొక్క నీతివిధి — {δικαίωμα} అని చెప్పుచున్నాడు; ఆయన కేవలము తన నిమిత్తమే నీతిమంతుడైన ఒక వ్యక్తిగా ఉండలేదనియు, ఆయనకు అనుగ్రహింపబడిన నీతి, ఈ దానమును అనుగ్రహించుటచేత ఆయన విశ్వాసులను ధనవంతులుగా చేయునట్లు, ఇంకను దూరము వ్యాపించెననియు మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకే అట్లు చెప్పుచున్నాడు. ఈ అనుగ్రహమును ఆయన అందరికి సామాన్యమైనదిగా చేయుచున్నాడు, ఏలయనగా అది అందరికి ప్రతిపాదింపబడుచున్నది, అంతేగాని వాస్తవముగా అందరికి విస్తరించుచున్నందున కాదు; ఏలయనగా క్రీస్తు సర్వలోకముయొక్క పాపముల నిమిత్తము శ్రమపడినను, దేవుని దయాళుత్వముచేత భేదము లేకుండ అందరికి అర్పింపబడుచున్నను, అందరు ఆయనను అంగీకరించుటలేదు.

172 మూలములో ఇట్లున్నది, "Habent enim in fœdere jus adoptionis, quo in Christi communionem transeunt." — సం.

173 ఈ మాటయొక్క అర్థము ఇక్కడ స్పష్టము; ఏలయనగా ఇది మొదటి భాగములోని {παράπτωμα} — అపరాధము లేక అతిక్రమము — అనుదానికి వ్యత్యాసముగా నిలిచియున్నది, తరువాతి వచనములోని {ὑπακόη} — విధేయత — అనుదానితో భావములో ఏకమైయున్నది. న్యాయమైనదిగా నియమింపబడినదియు నిర్ణయింపబడినదియు అని దీని అర్థము; కాబట్టి లూకా 1:6లో ఇది "కట్టడ" అనియు, రోమీయులకు 1:32లో "విధి" అనియు, రోమీయులకు 5:16లో {κατάκριμα} — శిక్షావిధి — అనుదానికి ఎదురుగా నిలిచి, న్యాయాధిపతి నిర్ణయముగా నిర్దోషవిముక్తిని, విడుదలను సూచించునప్పుడు "నీతివిధి" అనియు అనువదింపబడినది. క్రీస్తు చేసినది దేవుని నియామకము ప్రకారమైనదనియు, అది అపరాధమునకు లేక అతిక్రమమునకు నేరుగా విరుద్ధమైనదనియు ఇక్కడ దీని భావము; అది ఏమైయున్నదో తరువాతి వచనములో "విధేయత" అను మాటచేత వివరింపబడుచున్నది. {δικαίωμα} అనునది క్రీస్తుయొక్క పాప పరిహారము, లేక రోమీయులకు 5:19 ప్రకారము ఆయన క్రియాశీలమైన మరియు సహనశీలమైన విధేయత అనియు, — {δικαιοσύνη} అనునది రోమీయులకు 3:22 ప్రకారము, ఆయన మరణముచేత సంపాదింపబడి విశ్వాసముచేత మనకు అన్వయింపబడు క్రీస్తుయొక్క యోగ్యత అనియు, — {δικαίωσις} అనునది విశ్వాసముచేత గ్రహింపబడిన క్రీస్తుయొక్క పాప పరిహారమునుండి వచ్చు నీతిమంతులుగా తీర్చుటయను క్రియ అనియు వోల్ఫియస్ చెప్పుచున్నాడు. — సం.

ఆయన ఇంతకుముందు ఉపయోగించిన తీర్పు, కృప అను ఈ రెండు మాటలను ఇక్కడ కూడ ఈ రూపములో ప్రవేశపెట్టవచ్చును, "ఒకని పాపము దేవుని తీర్పు ద్వారా అనేకుల శిక్షావిధికి దారితీసినట్లు, ఆలాగే కృప అనేకులు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు సమర్థమగును." జీవప్రదమైన నీతివిధి అనగా, నా అభిప్రాయములో, మనకు జీవమును తిరిగి ఇచ్చు పాపక్షమాపణ అని గ్రహింపవలెను, ఆయన దానిని జీవమిచ్చునదని పిలిచినట్లు. ఏలయనగా దేవుడు మనకు అనుకూలుడైయుండుటయే గాక రక్షణ నిరీక్షణ మరెక్కడనుండి వచ్చును? మరియు అంగీకరింపబడుటకు మనము నీతిమంతులమైయుండవలెను. కాబట్టి జీవము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటనుండి బయలువెడలుచున్నది.

రోమీయులకు 5:19

19. ఏలయనగా ఒక మనుష్యుని అవిధేయతవలన అనేకులు పాపులుగా ఏలాగు చేయబడిరో, ఆలాగే ఒకని విధేయతవలన అనేకులు నీతిమంతులుగా చేయబడుదురు.

19. Quemadmodum enim per disobedientiam unius hominis peccatores constitute sunt multi; sic et per obedientiam unius justi constituentur multi.

19. ఇది పునరుక్తి కాదు, ముందటి వచనమునకు ఆవశ్యకమైన వివరణ. ఏలయనగా మనము స్వయముగా నిర్దోషులము కాని రీతిగా, ఒక మనుష్యుని అపరాధము ద్వారా అపరాధులమైతిమని ఆయన చూపుచున్నాడు. మనము శిక్షావిధి పొందితిమని ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పెను; అయితే ఎవడును తనకు నిర్దోషత్వమును ఆపాదించుకొనకుండునట్లు, ప్రతివాడును పాపియైయున్నందుననే శిక్షావిధి పొందుచున్నాడని ఆయన చేర్చెను. మరియు క్రీస్తు విధేయత ద్వారా మనము నీతిమంతులుగా చేయబడుదుమని ఆయన ప్రకటించుచున్నందున, క్రీస్తు తండ్రిని సంతృప్తిపరచుటలో మన నిమిత్తము ఒక నీతిని సమకూర్చెనని దీనినుండి మనము నిర్ణయించుచున్నాము. కాబట్టి నీతి క్రీస్తునందున్నదనియు, అది ప్రత్యేకముగా ఆయనకు చెందినదిగా మనచేత పొందబడవలెననియు తేలుచున్నది. అదే సమయములో దానిని విధేయత అని పిలుచుటచేత అది ఎట్టి నీతియో ఆయన చూపుచున్నాడు. మరియు క్రియలచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడ వెదకినయెడల, మనము దేవుని సన్నిధికి ఏమి తీసికొనిరావలెనో ఇక్కడ విశేషముగా గమనించుదము, అనగా ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత, ఈ భాగమునకో ఆ భాగమునకో కాదు, ప్రతి విషయములోను సంపూర్ణమైన విధేయత; ఏలయనగా నీతిమంతుడు తొలగిపోయినప్పుడు, అతని పూర్వపు నీతి అంతయు జ్ఞాపకము చేయబడదు. తాము స్వయముగా కల్పించుకొనినవాటిని ఆయనమీద బలవంతముగా మోపువారు దేవుని శాంతపరచుటకు అవలంబించు ఉపాయములు ఎంత అబద్ధమైనవో దీనినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును. ఏలయనగా ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపించినదానిని అనుసరించి, ఆయన వాక్యమునకు విధేయత చూపినప్పుడే మనము ఆయనను నిజముగా ఆరాధించుచున్నాము. కాబట్టి క్రియల నీతిని ధైర్యముగా తమదని చెప్పుకొనువారు తొలగిపోవుదురు గాక; అది ధర్మశాస్త్రమును పూర్తిగా సంపూర్ణముగా గైకొనినప్పుడే తప్ప మరి ఏ విధముగాను ఉండజాలదు; మరియు అది ఎక్కడను కనబడదని నిశ్చయము. తాము స్వయముగా కల్పించుకొనిన క్రియలను గూర్చి దేవుని యెదుట అతిశయించువారు వెఱ్ఱి మూర్ఖులని కూడ మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఆయన వాటిని అతి హేయమైనవిగా ఎంచుచున్నాడు; ఏలయనగా బలులకంటె విధేయత శ్రేష్ఠము.

174 "Nam etsi passus est Christus pro peccatis totius mundi. atque omnibus indifferenter Dei benignitate offertur; non tamen omnes apprehendum." కాల్విన్ సార్వత్రిక విమోచనను నమ్మెనని ఈ వాక్యమునుండి కనబడుచున్నది. — సం.

175 ఇది హెబ్రీ పద్ధతియైన మాటతీరు, genitivus effectûs. దీని అర్థము ఇది జీవమునకు నడిపించు నీతివిధి, అనగా జీవమే దాని గమ్యముగా గలది, లేక జీవమునకు దారితీయునది, అనగా రోమీయులకు 5:17లో జీవమునందు ఏలుట — {ἐν} {ζωὟ} — అని చెప్పబడినప్పుడు దానికున్న భావము ప్రకారము నిత్యజీవము; మరియు చివరి వచనములో దానికి "నిత్య" అను మాట చేర్చబడినది. ఈ జీవము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటతో ఆరంభమగును, కాబట్టి ఈ అభిప్రాయము కాల్విన్ చెప్పుదానికంటె విస్తారమైనదైనను, దానిని ఇమిడ్చుకొనుచున్నది. — సం.

176 మన అనువాదములో 16వ వచనమునుండి "తీర్పు," "కృపావరము" అను మాటలు ప్రవేశపెట్టబడినవి; అనేక వ్యాఖ్యాతలు చేసినదియు ఇదే. ఈ మాటలు ఇక్కడ ఏ వ్రాతప్రతిలోను కనబడవు; అయితే గ్రీస్‌బాక్ ఇచ్చినట్లు నాలుగు వ్రాతప్రతులు బలపరచు వేరొక పాఠము కలదు, వాటిలో రెండు ప్రాచీనమైనవి; అపరాధము అను మాట ప్రథమా విభక్తిలో {τὸ} {παράπτωμα} అనియు, నీతి అను మాటయు అట్లే {τὸ} {δικαίωμα} అనియు ఉంచబడినది. అప్పుడు పాఠము ఇట్లుండును — 18. కాబట్టి ఒకని ద్వారా అపరాధము మనుష్యులందరి విషయములో శిక్షావిధికి కారణమైనట్లు; ఆలాగే ఒకని ద్వారా నీతివిధి మనుష్యులందరి విషయములో జీవప్రదమైన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు కారణమైనది. భావము మన అనువాదములో ఇయ్యబడినదానితో సారాంశములో ఒకటే అయినను, ఇది తరువాతి వచనముతో మరి బాగుగా సరిపోవుచున్నది. — సం.

రోమీయులకు 5:20-21

20. మరియు అపరాధము విస్తరించునట్లు ధర్మశాస్త్రము ప్రవేశించెను. అయినను పాపము ఎక్కడ విస్తరించెనో అక్కడ కృప అపరిమితముగా విస్తరించెను.

20. Lex vero intervenit, ut abundaret delictum; ubi vero abundavit delictum, superabundavit et gratia:

21. ఆలాగైతే మరణమును ఆధారము చేసికొని పాపమేలాగు ఏలెనో, ఆలాగే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా నిత్యజీవము కలుగుటకై కృపయు నీతిద్వారా ఏలును.

21. Quo, sicut regnavit peccatum per mortem, sic et gratia regnet per justitiam in vitam æternam per Iesum Christum Dominum nostrum.

20. అయితే ధర్మశాస్త్రము మధ్యను వచ్చెను మొదలైనవి. ధర్మశాస్త్రము ప్రకటింపబడకముందు పాపము ఉండెనని ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినదానిమీద ఈ విషయము ఆధారపడియున్నది. ఇట్లుండగా, వెంటనే ఈ ప్రశ్న పుట్టును — ధర్మశాస్త్రము ఏ ఉద్దేశముతో ఇయ్యబడెను? కాబట్టి ఈ చిక్కును విప్పుట ఆవశ్యకమాయెను; అయితే దీర్ఘమైన విషయాంతరము తగనిదైనందున, ఆయన ఈ విషయమును వాయిదావేసి వేరొక స్థలములో చర్చించెను: ఇప్పుడు ప్రసంగవశముగా పాపము విస్తరించునట్లు ధర్మశాస్త్రము ప్రవేశించెనని మాత్రమే ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రముయొక్క సంపూర్ణ కార్యమును ఉపయోగమును వర్ణించుటలేదు, తన ప్రస్తుత ఉద్దేశమునకు ఉపయోగపడిన ఒక భాగమును మాత్రమే స్పృశించుచున్నాడు. దేవుని అనుగ్రహమునకు మార్గము తెరువబడునట్లు, మనుష్యుల నాశనము వారికి మరి సంపూర్ణముగా బయలుపరచబడుట అవసరమాయెనని ఆయన నిజముగా మనకు బోధించుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడకముందే వారు నిజముగా ఓడ బద్దలై మునిగియుండిరి; అయినను తమ నాశనములో ఉండగానే తాము ఈదుచున్నట్లు తమకు తోచినందున, మానవ నిరీక్షణకంతటికి అతీతముగా వారు అక్కడనుండి పైకి వచ్చునప్పుడు వారి విడుదల మరి స్పష్టముగా కనబడునట్లు, వారు అగాధములోనికి త్రోయబడిరి. ఇదివరకే శిక్షావిధి పొందిన మనుష్యులను మరల శిక్షావిధిలోనికి తెచ్చుటకు — ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తము ధర్మశాస్త్రము కొంతవరకు ప్రవేశపెట్టబడుట అన్యాయము కాదు; ఏలయనగా మనుష్యులు అన్ని సాధనముల ద్వారా, అపరాధులుగా రుజువుపరచబడుటచేత, తమ సొంత కీడులను తెలిసికొనుటకు నడిపింపబడుట, కాదు, బలవంతము చేయబడుటకంటె న్యాయమైనది మరేదియు లేదు.

177 {Πλεονάση}, అనగా అంతకంతకు పెరుగుట, వృద్ధిపొందుట, విస్తరించుట: ఇది చివరి భాగములోని క్రియాపదముకంటె వేరైన క్రియాపదము. వాక్యముయొక్క ఈ భాగములో ఆయన "అపరాధము" లేక "పతనము" అని పిలుచుదానిని, తరువాతి భాగములో "పాపము" అని పిలుచుచున్నాడు. అది ఇంకను "ఆ పతనమే" లేక దానిని కలిగించిన "ఆ పాపమే": ఏలయనగా అదే ప్రతి ఇతర పాపమునకును జనకము. — సం.

178 "Intercessisse legem — ధర్మశాస్త్రము మధ్యను వచ్చెను," అనగా ఆదాముకును క్రీస్తుకును మధ్య; {παρεισὢλθεν} అనునది తోడుగా, అదనముగా, లేక మధ్యను అను అర్థముగల {παρὰ} అనుదానినుండియు, ప్రవేశించుట అను అర్థముగల {εἰσέρχομαι} అనుదానినుండియు వచ్చినది. ఇది మరెక్కడను గలతీయులకు 2:4లో మాత్రమే కనబడుచున్నది; అక్కడ సందర్భము కోరుచున్నట్లు "రహస్యముగా లోపలికి వచ్చిరి" అని అనువదింపబడినది. అయితే ఇక్కడ దానిని అట్లు అనువదింపవీలులేదు. దానికి కేవలము ప్రవేశించుట అని అర్థమనియు, ఫైలో దానిని అట్లే ఉపయోగించుచున్నాడనియు ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నాడు. సిరియాక్, అరబిక్ అనువాదములు దానిని అట్లే అనువదించుచున్నవి. ఎరాస్మస్‌లో "obiter subiit, vel, irrepsit — ప్రసంగవశముగా వచ్చెను, లేక, లోపలికి ప్రాకి వచ్చెను" అని యున్నది; హామండ్‌లోను అదే యున్నది; అయితే బేజా {παρὰ} అనుదానికి అదనముగా అను భావమును జతపరచుచున్నాడు, — "præterea introiit — అదనముగా ప్రవేశించెను," అనగా మొదటి పాపముచేత కలుషితమైనందున మనుష్యులందరు బాధపడుచుండిన రోగమునకు అదనముగా. "Intervenit — మధ్యను వచ్చెను," అనునది గ్రోషియస్ అనువాదము; అనగా పాపముయొక్క ఆరంభమునకును నూతన నీతియొక్క ఆరంభమునకును మధ్య ధర్మశాస్త్రము వచ్చెను. "ధర్మశాస్త్రము," అని హాడ్జ్ చెప్పుచున్నాడు, "ఇదివరకే వేయబడిన ఒక ప్రణాళికమీద అదనముగా ఉంచబడెను. అది మనుష్యుని రక్షణను, అనగా అతడు నీతిమంతుడుగా తీర్చబడుటను గాని పరిశుద్ధపరచబడుటను గాని నెరవేర్చుటకు ఉద్దేశింపబడలేదు, కనికరముయొక్క గొప్ప సంకల్పములో అతి తక్కువ స్థాయిగల ఒక భాగమును నెరవేర్చుటకే ఉద్దేశింపబడెను." — సం.

అపరాధము విస్తరించునట్లు మొదలైనవి. అగస్టీనును అనుసరించుచు కొందరు ఈ వాక్యభాగమును సాధారణముగా ఎట్లు వివరించుచున్నారో అందరికి తెలిసినదే, — అనగా ధర్మశాస్త్ర నిర్బంధములచేత అడ్డగింపబడుచుండగా దురాశ మరి ఎక్కువగా రేపబడుచున్నది; ఏలయనగా నిషేధింపబడినదానికొరకు ప్రయాసపడుట మనుష్యుని స్వభావము. అయితే జ్ఞానముయొక్కయు మొండితనముయొక్కయు వృద్ధి తప్ప మరి ఏ వృద్ధియు ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడినదని నేను గ్రహించుటలేదు; ఏలయనగా తనకొరకు శిక్షావిధి సిద్ధపరచబడియున్నదని మనుష్యుడు ఎడతెగక చూచుటకు బలవంతము చేయబడునట్లు, ధర్మశాస్త్రముచేత పాపము అతని కన్నుల యెదుట ఉంచబడుచున్నది. ఈ విధముగా పాపము మనస్సాక్షిని కలవరపరచుచున్నది; దానిని తమ వెనుకకు త్రోసివేసినప్పుడు మనుష్యులు దానిని మరచిపోవుదురు. మరియు ఇంకను, ఇంతకుముందు న్యాయముయొక్క హద్దులను మాత్రమే మీరినవాడు, ధర్మశాస్త్రము ప్రవేశపెట్టబడినప్పుడు, దేవుని చిత్తము తనకు తెలియజేయబడినందున, దానిని ఇప్పుడు విచ్చలవిడిగా కాళ్లక్రింద త్రొక్కుచు, దేవుని అధికారమును తిరస్కరించువాడగుచున్నాడు. కాబట్టి ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రకర్తయొక్క అధికారము తిరస్కరింపబడి ఆయన మహిమ అవమానింపబడుచున్నందున, ధర్మశాస్త్రముచేత పాపము వృద్ధిపొందుచున్నదని తేలుచున్నది.

కృప అపరిమితముగా విస్తరించెను. పాపము మనుష్యులను నాశనములో ముంచివేసిన తరువాత, కృప అప్పుడు వారి సహాయమునకు వచ్చును: ఏలయనగా కృపాబాహుళ్యము ఈ హేతువుచేత మరి ప్రకాశమానమగుచున్నదని ఆయన మనకు బోధించుచున్నాడు, — అనగా పాపము పొర్లిపారుచుండగా, అది పాప ప్రవాహమును జయించుటయే గాక దానిని పూర్తిగా మింగివేయునంత సమృద్ధిగా అది తన్ను తాను కుమ్మరించుకొనుచున్నది. మరియు మనము నిలిచియుండుటకై మన శిక్షావిధి ధర్మశాస్త్రములో మనయెదుట ఉంచబడలేదనియు, మన దుర్దశను పూర్తిగా తెలిసికొని, రోగులకు వైద్యుడుగాను, చెరపట్టబడినవారికి విమోచకుడుగాను, దుఃఖించువారికి ఆదరణకర్తగాను, బాధింపబడువారికి సంరక్షకుడుగాను పంపబడిన క్రీస్తునొద్దకు మనము నడిపింపబడుటకేననియు దీనినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును. (యెషయా 61:1.) 21. మరణమును ఆధారము చేసికొని పాపమేలాగు ఏలెనో మొదలైనవి. పాపము మరణపు ముల్లు అని చెప్పబడుచున్నందునను, పాపము నిమిత్తమే తప్ప మరణమునకు మనుష్యులమీద అధికారము లేనందునను; పాపము మరణముద్వారా తన అధికారమును నెరవేర్చుచున్నది: కాబట్టి దానిద్వారా అది తన ప్రభుత్వమును జరిగించుచున్నదని చెప్పబడుచున్నది. చివరి భాగములో మాటల క్రమము తారుమారైనది, అయినను కారణము లేకుండ కాదు. సూటియైన వ్యత్యాసము ఈ విధముగా ఏర్పడియుండవచ్చును, — "క్రీస్తు ద్వారా నీతి ఏలునట్లు." అయితే విరుద్ధమైనదానికి విరుద్ధమైనదానిని ఎదురుగా ఉంచుటతో పౌలు తృప్తిపడక, సమస్తమును మన యోగ్యతకు కాదు, దేవుని దయకే ఆరోపింపవలెను అను ఈ సత్యమును జ్ఞాపకములో మరి లోతుగా ముద్రించుటకై, కృప అను మాటను చేర్చుచున్నాడు. మరణము ఏలెనని ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పెను; ఇప్పుడు ఏలుబడిని పాపమునకు ఆరోపించుచున్నాడు; అయితే దాని అంతము లేక ఫలితము మరణము. మరియు అది ఏలెనని భూతకాలములో ఆయన చెప్పుచున్నాడు; కేవలము శరీరమునుండి మాత్రమే పుట్టినవారిలో అది ఏలుట మానినదని కాదు; ఈ విధముగా ఆయన ఆదామునకును క్రీస్తునకును మధ్య భేదము చూపి, ఒక్కొక్కరికి వారి వారి కాలమును నియమించుచున్నాడు. కాబట్టి ఎవనియందైనను క్రీస్తు కృప ప్రబలుట ఆరంభించిన వెంటనే, పాపముయొక్కయు మరణముయొక్కయు ఏలుబడి నిలిచిపోవును.

179 క్రిసోస్టము ఇక్కడ {ἵνα} అనుదానిని అంతిమ హేతువును కాక, ఫలితమును సూచించునదిగా ఎంచెను; ధర్మశాస్త్రము ప్రవేశించెను, దాని ప్రభావము లేక ఫలితము పాపము వృద్ధిపొందుటయే అని దాని భావమని ఆయన తలంచెను. అప్పుడు దాని అనువాదము కాబట్టి అని ఉండును: కాల్విన్ దానికి ఇచ్చిన అర్థమును ఇదేనని కనబడుచున్నది. ధర్మశాస్త్రము పాపమును సృజింపలేదు, దానిని తెలియజేసెను; దానిని బయలుపరచుటచేత, దానిలో నిలిచియుండినప్పుడు దాని అపరాధమును వృద్ధిచేసెను; మరియు దానిని బయలుపరచుటచేత రక్షకుని ఆవశ్యకతను చూపెను.

180 అపరిమితముగా విస్తరించుట అనునది ధర్మశాస్త్రము ద్వారా పాపము వృద్ధిపొందుటను సూచించుచున్నది. మొదటి పాపమునకును దానిని అనుసరించిన పాపములకును ప్రతిక్రియ చేయుటకు చాలునంతగా కృప విస్తరించుటయే గాక, మానవ స్వభావముయొక్క వక్రతచేత ధర్మశాస్త్రము ద్వారా వృద్ధిపొందిన పాపమునకు తగిన ఏర్పాటుగా ఉండునంతగా అది ఇంకను ఎక్కువగా విస్తరించెను. — సం.

181 "పాపము" అనుదానికి సరియైన వ్యత్యాసపదము "నీతి;" అయితే కాల్విన్ గమనించుచున్నట్లు, "కృప" దానితో జతపరచబడినది. ఈ వ్యత్యాసమును నిలుపుటకు, ఆ వాక్యమును "నీతిద్వారా కృప" అని అనువదింపవచ్చును; తరువాత "నిత్యజీవము"నకు దారితీయునట్లు ఈ "నీతిద్వారా కృప" ఏ సాధనము లేక మార్గము ద్వారా ఏలవలెనో చూపుటకు, "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా" అని చేర్చబడినది. కాబట్టి ఈ ఒక్క వాక్యములో మనకు మూలము, "కృప," సాధనము లేక యోగ్యతాపూర్వక హేతువు, "నీతి," కర్త లేక దానిని సంపాదించువాడు, "యేసుక్రీస్తు," మరియు అంతము, "నిత్యజీవము" కలవు. కొందరు "కృప"ను పాపమునకు వ్యత్యాసముగా తీసికొని, "నీతి"ని "నిత్యజీవము"తో జతపరచి, దానిని "నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట" అని అనువదించుచున్నారు; అయితే ఇది ఆ వాక్యభాగముయొక్క వ్యత్యాస లక్షణమును అంత బాగుగా నిలుపదు. దానిని "పరిశుద్ధత" అని అనువదించువారు ఆ వాక్యభాగముయొక్క ఉద్దేశమును పూర్తిగా అపార్థము చేసికొనుచున్నారు. మొదటి భాగము వేరుగా అనువదింపబడుచున్నది: "మరణమునకు" అనుదానికి బదులుగా, హామండ్ కాల్విన్‌వలెనే "మరణముద్వారా" అనియు, గ్రోషియస్ "మరణముచేత (per)" అనియు అనువదించుచున్నారు. ఇక్కడి విభక్తి ప్రత్యయము {εν}, {εἰ} కాదు; దాని సామాన్య అర్థము "లో," కాబట్టి ఇక్కడ దానిని "మరణములో," అనగా మరణస్థితిలో అని అనువదింపవచ్చును. పాపముయొక్క ఏలుబడి మరణముయొక్కయు దుర్దశయొక్కయు ఏలుబడి; క్రీస్తు నీతిద్వారా కృపయొక్క ఏలుబడి ఎన్నటికిని అంతములేని జీవముయొక్కయు ఆనందముయొక్కయు ఏలుబడి. — సం.

182 12వ వచనమునుండి చివరివరకు ఉన్న ఈ విశేషమైన వాక్యభాగములోని వ్యత్యాసములు మరి స్పష్టముగా కనబడునట్లు, అది పంక్తులుగా చూపబడును. రోమీయులకు 5:12లోను 20లోను ఉన్న వ్యత్యాసము మొదటి పంక్తిలోను చివరి పంక్తిలోను, రెండవ పంక్తిలోను మూడవ పంక్తిలోను కనబడును; ఇతర వచనములన్నిటి విషయములో, మొదటి పంక్తిలోను మూడవ పంక్తిలోను, రెండవ పంక్తిలోను నాలుగవ పంక్తిలోను కనబడును; 12వ వచనమునకు వివరణయైన రోమీయులకు 5:13, 14 మాత్రము దీనికి మినహాయింపు. 17వ వచనము 15, 16 వచనములలోని రెండు భావములను తిరుగబడిన క్రమములో కలిపియున్నది. 18, 19 వచనములు వాదముయొక్క సంగ్రహమును కలిగియున్నవి, — 12. ఈ హేతువుచేత, — ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపము లోకములో ప్రవేశించినట్లు, పాపము ద్వారా మరణమును ప్రవేశించెను, ఆలాగే మనుష్యులందరికి మరణము సంప్రాప్తమాయెను, — అందరు పాపము చేసినందున: 13. పాపము నిజముగా ధర్మశాస్త్రము వచ్చువరకు లోకములో ఉండెను, అయితే ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు పాపము ఆరోపింపబడదు; 14. అయినను ఆదామునుండి మోషేవరకు మరణము ఏలెను, ఆదాము చేసిన అతిక్రమమును పోలి పాపము చేయనివారిమీద సహా, అతడు రాబోవువానికి గుర్తైయున్నాడు. 15. అయితే అతిక్రమము ఎట్టిదో, ఆలాగే ఉచితమైన అనుగ్రహము కాదు; ఏలయనగా ఒకని అతిక్రమము ద్వారా అనేకులు చనిపోయినయెడల, దేవుని కృపయు, యేసుక్రీస్తను ఒక మనుష్యుని కృప ద్వారా కలిగిన ఆయన ఉచితమైన దానమును, అనేకులకు మరి ఎక్కువగా విస్తరించెను: 16. మరియు ఒక్క పాపము ద్వారా కలిగినట్లు, ఉచితమైన దానము లేదు; ఏలయనగా తీర్పు నిజముగా ఒక్క పాపము ద్వారా శిక్షావిధికి కారణమాయెను, అయితే ఉచితమైన అనుగ్రహము అనేక అతిక్రమములనుండి నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు కారణమైనది, — 17. ఏలయనగా ఒక్క అతిక్రమము నిమిత్తము, ఒకని ద్వారా మరణము ఏలినయెడల; కృపాబాహుళ్యమును నీతిదానమును పొందువారు, యేసుక్రీస్తను ఒకని ద్వారా జీవములో మరి ఎక్కువగా ఏలుదురు. 18. కాబట్టి, ఒక్క అతిక్రమము ద్వారా, తీర్పు మనుష్యులందరిమీదికి శిక్షావిధికి వచ్చినట్లు; ఆలాగే ఒక్క నీతివిధి ద్వారా, ఉచితమైన అనుగ్రహము మనుష్యులందరిమీదికి జీవప్రదమైన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు వచ్చెను: 19. ఏలయనగా ఒక మనుష్యుని అవిధేయత ద్వారా, అనేకులు పాపులుగా చేయబడినట్లు; ఆలాగే ఒకని విధేయత ద్వారా, అనేకులు నీతిమంతులుగా చేయబడుదురు. 20. అయితే ధర్మశాస్త్రము లోపలికి ప్రవేశించెను, అతిక్రమము విస్తరించునట్లు; అయితే పాపము ఎక్కడ విస్తరించెనో, అక్కడ కృప అపరిమితముగా విస్తరించెను: కాబట్టి పాపము మరణములోనికి ఏలినట్లు; ఆలాగే కృపయు నీతిద్వారా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా, నిత్యజీవములోనికి ఏలును. — సం.