ఈ తెలుగు ఎడిషన్ UECF.NET కొరకు AI-సహాయంతో చేసిన పూర్ణ అనువాదము మరియు సంపాదకీయ గుణ సమీక్ష ద్వారా సిద్ధం చేయబడింది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
రోమీయులకు 2
రోమీయులకు 2:1-2
1. కాబట్టి తీర్పు తీర్చు మనుష్యుడా, నీవెవడవైనను సరే నిరుత్తరుడవై యున్నావు. దేనివిషయమై యెదుటివానికి తీర్పు తీర్చుచున్నావో దానివిషయమై నీకు నీవే శిక్ష విధించుకొనుచున్నావు; ఏలయనగా తీర్పు తీర్చు నీవును ఆ కార్యములనే చేయుచున్నావు.
1. Propterea inexcusabilis es, O homo, quicunque judicas: in quo enim judicas alterum, teipsum condemnas; eadem enim facis dum judicas.
2. అట్టి కార్యములు చేయువారిమీద దేవుని తీర్పు సత్యమును అనుసరించినదే అని యెరుగుదుము.
2. Novimus autem quod judicium Dei est secundum veritatem in eos qui talia agunt.
1. కాబట్టి మనుష్యుడా, నీవు నిరుత్తరుడవై యున్నావు. sanctulos) ఈ రకమువారు; వీరు మొదటి పట్టికలో చేర్చబడియుండలేరు. ఇప్పుడు ఈ అనుమితి ఎంతో సరళమును స్పష్టమునై యున్నందున, అపొస్తలుడు తన వాదమును ఎట్లు రాబట్టెనని ఎవడును ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు; ఏలయనగా వారు దేవుని తీర్పును స్వయముగా ఎరిగియుండియు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించిరి గనుక అతడు వారిని నిరుత్తరులనుగా చేయుచున్నాడు; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "ఇతరుల దుర్గుణములకు నీవు సమ్మతింపకపోయినను, బహిరంగముగా దుర్గుణములకు శత్రువుగాను వాటిని గద్దించువానిగాను నీవు కనబడుచున్నను, నిన్ను నీవు నిజముగా పరిశోధించుకొనినయెడల నీవు వాటినుండి విముక్తుడవు కావు గనుక, నీవు ఏ సమాధానమును చెప్పుకొనలేవు."
దేనివిషయమై యెదుటివానికి తీర్పు తీర్చుచున్నావో మొదలైనవి. {κρίνειν} {κατακρίνειν} (తీర్పు తీర్చుట, శిక్ష విధించుట) అను రెండు గ్రీకు క్రియాపదముల మధ్యనున్న గొప్ప సామ్యమును మాత్రమేగాక, వారి పాపము ఎంత తీవ్రతరము చేయబడుచున్నదో అదియు గమనింపదగినది; ఏలయనగా అతని మాటతీరు, "నీవు రెట్టింపు శిక్షకు పాత్రుడవు; ఏలయనగా ఇతరులలో నీవు నిందించి గద్దించుచున్న దుర్గుణములే నీయందును ఉన్నవి" అని అతడు చెప్పినట్లే యున్నది. ఇతరుల జీవితమును సూక్ష్మముగా పరిశీలించువారు తాము నిర్దోషత్వమును మితత్వమును సమస్త సద్గుణములను కలిగియున్నామని చెప్పుకొనుచున్నారనియు, ఇతరులలో తాము సరిదిద్దబూనుకొను సంగతులనే తమయందు అనుమతించుకొనువారు ఏ విధమైన క్షమకును పాత్రులు కారనియు చెప్పు సామెత ప్రసిద్ధమైనదే.
ఏలయనగా తీర్పు తీర్చుచు నీవు ఆ కార్యములనే చేయుచున్నావు: అక్షరార్థముగా ఇట్లున్నది; అయితే భావము, "నీవు తీర్పు తీర్చుచున్నను, ఆ కార్యములనే చేయుచున్నావు" అనునదే. వారు సరియైన మనస్సుగలవారు కారు గనుక వారు వాటిని చేయుచున్నారని అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా పాపము వాస్తవముగా మనస్సుకు సంబంధించినది. కాబట్టి వారు ఈ కారణముచేత తమకు తామే శిక్ష విధించుకొనిరి, — దొంగను గాని వ్యభిచారిని గాని కొండెగానిని గాని గద్దించునప్పుడు వారు ఆ వ్యక్తులకు మాత్రమే శిక్ష విధింపక, తమకే అంటుకొనియున్న ఆ దుర్గుణములకే శిక్ష విధించుచుండిరి.
2. అయితే దేవుని తీర్పు మొదలైనవి ... అని యెరుగుదుము. లోకము తమ్మును పొగడినను, తాము నిర్దోషులమని తమ్మును తాము ఎంచుకొనినను, తాము నిజముగా ఏమైనను సంపాదింపగలమని వేషధారులు తలంచకుండునట్లు, వారి స్వసంతుష్టిని వారినుండి దులిపివేయుటయే పౌలు ఉద్దేశము; ఏలయనగా పరలోకమందు వారికొరకు ఎంతో భిన్నమైన విచారణ కనిపెట్టుకొనియున్నది. అయితే మనుష్యుల కన్నులకు మరుగైయుండి మానవ సాక్ష్యములచేత రుజువుచేయబడలేని, నేరస్థాపన చేయబడలేని అంతరంగ అపవిత్రతను అతడు వారిమీద మోపుచున్నందున, అంధకారము సహితము ఎవనికి మరుగైయుండదో, పాపులు ఇష్టపడినను ఇష్టపడకపోయినను ఎవని తీర్పుచేత వారి వ్యాజ్యెము నిర్ణయింపబడవలెనో ఆ దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి అతడు వారిని పిలుచుచున్నాడు.
మరియు తీర్పుయొక్క సత్యము రెండు విధములుగా కనబడును; ఏలయనగా దేవుడు పాపము ఎవనియందు కనబడినను పక్షపాతము లేకుండ దానిని శిక్షించును; మరియు ఆయన బాహ్యరూపములను లక్ష్యపెట్టడు, హృదయముయొక్క నిజమైన యథార్థతనుండి పుట్టినది తప్ప ఏ బాహ్యక్రియచేతను ఆయన తృప్తిపడడు. కాబట్టి కపటమైన పరిశుద్ధత అను ముసుగు రహస్యమైన దుష్టత్వమును ఆయన తీర్పుతో దర్శింపకుండ అడ్డగింపదని ఇందువలన తెలియుచున్నది. ఇది నిస్సందేహముగా హెబ్రీ వాడుక; ఏలయనగా హెబ్రీలో సత్యము అనునది తరచుగా హృదయముయొక్క అంతరంగ యథార్థతను సూచించును, ఆ విధముగా అది స్థూలమైన అసత్యమునకు మాత్రమేగాక సత్క్రియల బాహ్యరూపమునకు కూడ వ్యతిరేకముగా నిలుచును. దేవుడు వారి వేషధారణగల నీతిని మాత్రమేగాక వారి రహస్య ఉద్దేశములను భావములను కూడ లెక్కలోనికి తీసికొనునని వారికి చెప్పబడినప్పుడే వేషధారులు మేల్కొల్పబడుదురు.
రోమీయులకు 2:3-10
3. అట్టి కార్యములు చేయువారికి తీర్పు తీర్చుచు వాటినే చేయుచున్న మనుష్యుడా, నీవు దేవుని తీర్పు తప్పించుకొందువని అనుకొందువా?
3. Existimas autem, O homo, qui judicas eos qui talia faciunt, et eadem facis, quod ipse effugies judicium Dei?
4. లేదా, దేవుని అనుగ్రహము మారుమనస్సు పొందుటకు నిన్ను ప్రేరేపించుచున్నదని యెరుగక, ఆయన అనుగ్రహైశ్వర్యమును సహనమును దీర్ఘశాంతమును తృణీకరించుదువా?
62 వచనము ఆరంభములోనున్న {διὸ} అను అనుమితివాచకమునకు కారణము చూపుట కష్టమని చాలమంది ఒప్పుకొనుచున్నారు. ముందు చెప్పబడినదానినుండి వచ్చు అనుమితి అంత స్పష్టముగా లేదు. నా దృష్టిలో ఇది హెబ్రీ వాడుకకు ఒక ఉదాహరణ; దాని సంబంధము ముందు చెప్పబడినదానితో కాదు, రాబోవుదానితోనే. ఇది సరిగా అనుమితివాచకము కాదు, తరువాత "ఏలయనగా" లేక "కాబట్టి" అను మాటచేత ఇయ్యబడు కారణమును ఇది ముందుగానే సూచించుచున్నది. దాని భావము ఈ క్రింది అనువాదములో కనబడును: — ఈ హేతువుచేత, మరియొకనికి శిక్ష విధించు మనుష్యుడా, నీవెవడవైనను నిరుత్తరుడవై యున్నావు; ఏలయనగా దేనివిషయమై మరియొకనికి శిక్ష విధించుచున్నావో దానివిషయమై నీకు నీవే శిక్ష విధించుకొనుచున్నావు; ఏలయనగా శిక్ష విధించు నీవును ఆ కార్యములనే చేయుచున్నావు. {κρίνω} అను క్రియాపదమునకు ఇక్కడ శిక్ష విధించుట, లేక తీర్మానములు చేయుట అను భావమున్నది; "తీర్పు తీర్చుట" అనునది తగినంత స్పష్టముగా లేదు. — సం.
63 "సత్యమును అనుసరించి" — {κατὰ} {ἀλήθειαν}, అనగా సంగతియొక్క నిజమైన స్థితిని అనుసరించి, ఏ పక్షపాతము లేకుండ, లేక న్యాయమైనదానిని యుక్తమైనదానిని అనుసరించి అని అర్థము; గ్రోషియస్ దీనిని ఇట్లే గ్రహించుచున్నాడు. హెబ్రీలో దీనికి సరిపోలు పదము {אמת} కొన్నిసార్లు {δικαιοσύνη} అని అనువదింపబడుచున్నది. 1 కొరింథీయులకు 13:6లో అది {ἀδικία}కు వ్యతిరేకముగా ఉపయోగింపబడియున్నది. ఇక్కడి మాట 5వ వచనములోని {δικαιοκρισία} — న్యాయమైన తీర్పు — అను దానితో సమానార్థముగలదని ఎంచవచ్చును. — సం.
64 Lenitatis — {μακροθυμίας}, tarditatis ad iram. "దీర్ఘశాంతము" అను మాట భావమును చాల ఖచ్చితముగా వ్యక్తపరచుచున్నది. ఇక్కడ ఒక క్రమవృద్ధి యున్నది — "అనుగ్రహము" — {χρηστότης}, దయాళుత్వము, కనికరము, ఔదార్యము; — "సహనము" — {ἀνοχὴ}, అనగా ఉగ్రతను ఆపియుంచుట; — తరువాత "దీర్ఘశాంతము," అనగా మనుష్యుల పాపములను దీర్ఘకాలము సహించుట. "ఐశ్వర్యము" అనగా సమృద్ధి; ఈ మాట "సమృద్ధియైన అనుగ్రహము" మొదలైనవి అని యున్నట్లే. — సం.
4. An divitias bonitatis ipsius tolerantiæque, ac lenitatis contemnis; ignorans quod bonitas Dei te ad pœnitentiam deducit?
5. నీ కాఠిన్యమును, మార్పుపొందని నీ హృదయమును అనుసరించి, ఉగ్రతదినమందు, అనగా దేవుని న్యాయమైన తీర్పు బయలుపరచబడు దినమందు నీకు నీవే ఉగ్రతను సమకూర్చుకొనుచున్నావు;
5. Sed, juxta duritiam tuam, et cor pœnitere nescium, thesaurizas tibi iram in diem irae et revelations justi judicii Dei;
6. ఆయన ప్రతివానికి వాని వాని క్రియల చొప్పున ప్రతిఫలమిచ్చును: 6. Qui redditurus est unicuique secundam ipsius opera: 7. సత్క్రియను ఓపికగా చేయుచు, మహిమను ఘనతను అక్షయతను వెదకువారికి నిత్యజీవము నిచ్చును;
7. Iis quidem, qui per boni operis perseverantiam, gloriam et honorem et immortalitatem quærunt, vitam æternam;
8. అయితే భేదములు పుట్టించి, సత్యమునకు లోబడక దుర్నీతికి లోబడువారిమీదికి ఉగ్రతయు ఆగ్రహమును,
8. Iis vero qui sunt contentiosi, ac veritati immorigeri, injustitiæ autem obtemperant, excandescentia, ira, tribulatio,
9. దుష్కార్యము చేయు ప్రతి మనుష్యుని ఆత్మకు, మొదట యూదునికి గ్రీసుదేశస్థునికి కూడ, శ్రమయు వేదనయు కలుగును;
9. Et anxietas in omnem animam hominis perpetrantis malum, Iudæi primum simul et Græci:
10. సత్క్రియ చేయు ప్రతివానికి, మొదట యూదునికి గ్రీసుదేశస్థునికి కూడ, మహిమయు ఘనతయు సమాధానమును కలుగును:
10. At gloria et honor et pax omni operanti bonum, Iudæo primum simul et Græco.
3. మనుష్యుడా, నీవు ... అనుకొందువా మొదలైనవి. నేరము రుజువుచేయబడకమునుపే తీవ్రమైన గద్దింపునకు పూనుకొనరాదని వాక్చాతుర్యశాస్త్రజ్ఞులు మనకు బోధించుచున్నందున, తాను మోపిన నేరమును ఇంకను రుజువుచేయకమునుపే ఇంత కఠినమైన నిందను పలికినందుకు పౌలు ఇక్కడ వివేకములేకుండ ప్రవర్తించెనని కొందరికి తోచవచ్చును. అయితే వాస్తవము అట్లు కాదు; ఏలయనగా అతడు తన నేరారోపణను మనుష్యుల యెదుట తేలేదు, మనస్సాక్షి తీర్పునకే విన్నపము చేసెను; ఆ విధముగా వారు తమ్మును తాము పరిశోధించుకొని దేవుని న్యాయపీఠముయొక్క విచారణకు తమ్మును అప్పగించుకొనినయెడల తమ దుర్నీతిని వారు కాదనలేరను తన ఉద్దేశము రుజువైనదని అతడు ఎంచెను. మరియు అతడు ఇంత పదునుతోను కాఠిన్యముతోను వారి కల్పిత పరిశుద్ధతను గద్దించినది అత్యవసరము లేకుండ కాదు; ఏలయనగా ఈ రకపు మనుష్యులు, తమ వ్యర్థమైన నమ్మికను బలవంతముగా వారినుండి కదిలించివేయనియెడల, ఆశ్చర్యకరమైన నిర్భయముతో తమ్మును తామే నమ్ముకొందురు. కాబట్టి వేషధారణను దాని మత్తునుండి మేల్కొల్పుటకు, అనగా దానిని దేవుని తీర్పుయొక్క వెలుగులోనికి ఈడ్చుటకు, ఇదే శ్రేష్ఠమైన మార్గమని మనము జ్ఞాపకముంచుకొందము.
నీవు ... తప్పించుకొందువని మొదలైనవి. ఈ వాదము తక్కువదానినుండి తీయబడినది; ఏలయనగా మన పాపములు మనుష్యుల తీర్పునకు లోబడియున్నయెడల, అందరికిని ఏకైక సత్యన్యాయాధిపతియైన దేవుని తీర్పునకు మరి ఎక్కువగా లోబడియున్నవి. చెడ్డ క్రియలను ఖండించుటకు మనుష్యులు నిజముగా దైవికమైన ఒక సహజప్రేరణచేత నడిపింపబడుచున్నారు; అయితే ఇది దైవిక తీర్పుయొక్క అస్పష్టమును మందమునైన ఛాయ మాత్రమే. కాబట్టి ఇతరులను తమ తీర్పునుండి తప్పించుకొననియ్యనివారై, తాము దేవుని తీర్పును తప్పించుకొనగలమని తలంచువారు మిక్కిలి బుద్ధిహీనులు. అతడు మనుష్యుడా అను మాటను మరల చెప్పుట ప్రత్యేకమైన అర్థము లేకుండ కాదు; మనుష్యునికిని దేవునికిని మధ్య పోలికను చూపుటకే అతడట్లు చేయుచున్నాడు.
4. ... ఐశ్వర్యమును తృణీకరించుదువా? మొదలైనవి. కొందరు తలంచునట్లు, ఇక్కడ రెండు ఆధారములమీద నిలుచు నిశ్చయాత్మకమైన వాదము (dilemma) యున్నదని నాకు తోచుటలేదు; ఇది ఒక ఆక్షేపణను ముందుగానే ఎదుర్కొనుట: ఏలయనగా వేషధారులు, తమ సత్క్రియలచేత ప్రభువుయొక్క దయను సంపాదించుకొనినట్లు, సాధారణముగా వృద్ధిచేత ఉప్పొంగిపోయి, ఆ విధముగా దేవుని తృణీకరించుటలో మరి ఎక్కువగా కఠినపరచబడుదురు గనుక, అపొస్తలుడు వారి గర్వమును ముందుగానే ఎదుర్కొని, వ్యతిరేకమైన హేతువునుండి తీయబడిన వాదముచేత, వారి బాహ్యమైన వృద్ధినిబట్టి దేవుడు తమయెడల ప్రసన్నుడై యున్నాడని తలంచుటకు వారికి ఏ ఆధారమును లేదని రుజువుచేయుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన దయాళుత్వముయొక్క ఉద్దేశము ఎంతో భిన్నమైనది, అది పాపులను తనవైపు త్రిప్పుకొనుటయే. కాబట్టి దేవుని భయము ఏలనిచోట, వృద్ధినిబట్టి కలుగు నమ్మిక ఆయన గొప్ప అనుగ్రహమును తృణీకరించుటయు అపహసించుటయునై యున్నది. కాబట్టి ఈ జీవితమందు దేవుడు అనుగ్రహించినవారిమీద మరి భారమైన శిక్ష విధింపబడునని ఇందువలన తెలియుచున్నది; ఏలయనగా వారి ఇతర దుష్టత్వమునకు తోడుగా, వారు దేవుని తండ్రివంటి ఆహ్వానమును త్రోసివేసిరి. మరియు దేవుని వరములన్నియు ఆయన తండ్రివంటి అనుగ్రహమునకు అన్ని రుజువులై యున్నను, ఆయన తరచుగా వేరొక ఉద్దేశమును దృష్టియందుంచుకొనుచున్నందున, ఆయన వారిని దయతోను ఔదార్యముతోను పోషించుచుండగా, భక్తిహీనులు తాము ఆయనకు ప్రియులైనట్లు తమ వృద్ధినిబట్టి తమ్మును తాము అభినందించుకొనుట అర్థరహితమే.
దేవుని అనుగ్రహము ... అని యెరుగక మొదలైనవి. ఏలయనగా మనము మన క్షేమమును సంపాదించుకొనగోరినయెడల మనము ఎవనివైపు తిరుగవలెనో ఆయన తానేయని ప్రభువు తన దయచేత మనకు చూపుచున్నాడు; అదే సమయమందు కనికరమును కనిపెట్టుటలో మన నమ్మికను ఆయన బలపరచుచున్నాడు. దేవుని ఔదార్యమును మనము ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తము ఉపయోగింపనియెడల, దానిని దుర్వినియోగము చేయుచున్నాము. అయినను దానిని ఎల్లప్పుడు ఒకే దృష్టితో చూడరాదు; ఏలయనగా ప్రభువు తన సేవకులయెడల అనుకూలముగా ప్రవర్తించి వారికి భూలోక ఆశీర్వాదములను ఇచ్చునప్పుడు, ఈ రకపు సూచనలచేత తన దయాళుత్వమును వారికి తెలియజేయుచు, అదే సమయమందు సమస్త మేలులయొక్క సారమును సారాంశమును తనయందే వెదకుటకు వారిని తర్ఫీదు చేయుచున్నాడు: తన ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువారియెడల అదే ఓర్పుతో ప్రవర్తించునప్పుడు, తన దయచేత వారి మూర్ఖత్వమును మెత్తపరచుటయే ఆయన ఉద్దేశము; అయినను తాను ఇప్పటికే వారియెడల ప్రసన్నుడై యున్నానని ఆయన సాక్ష్యమియ్యడు, దానికి భిన్నముగా వారిని మారుమనస్సునకు ఆహ్వానించుచున్నాడు. అయితే ప్రభువు వారి హృదయములను అంతరంగమందు తాకనంతవరకు చెవిటివారికి పాడుచున్నాడని ఎవడైనను ఈ ఆక్షేపణను తెచ్చినయెడల, ఈ విషయములో మన స్వకీయ దుర్నీతియందు తప్ప మరి దేనియందును దోషము కనుగొనబడదని మనము జవాబియ్యవలెను. అయితే పౌలు ఇక్కడ వాడుచున్న మాటను ఆహ్వానించుచున్నది అని గాక నడిపించుచున్నది అని అనువదించుటకే నేను ఇష్టపడుచున్నాను, ఏలయనగా అది మరింత భావగర్భితమైనది; అయినను దానిని నేను బలవంతముగా తోలుట అను భావములో గాక, చేయిపట్టుకొని నడిపించినట్లు నడిపించుట అను భావములోనే తీసికొనుచున్నాను.
5. అయితే నీ కాఠిన్యమును అనుసరించి మొదలైనవి. ప్రభువుయొక్క హెచ్చరికలకు విరోధముగా మనము కఠినపరచబడినప్పుడు, మారుమనస్సులేని స్థితి దాని వెంబడి వచ్చును; మరియు మారుమనస్సునుగూర్చి చింతలేనివారు బహిరంగముగా ప్రభువునకు కోపము పుట్టించుచున్నారు.
65 కాల్విన్ ప్రకారము వచనములో తరువాత వచ్చునది ఇది, "et cor pœnitere nescium — మారుమనస్సు పొందనెరుగని హృదయము;" {καὶ} {ἀμετανοητον} {καρδίαν}; దీనిని ష్లూస్నర్ "animus, qui omnem emendationem respuit — ప్రతి దిద్దుబాటును త్రోసివేయు మనస్సు" అని అనువదించుచున్నాడు. ఇది "మారుమనస్సులేని హృదయము" అనుటకంటె మారుమనస్సు పొందజాలని హృదయము, అనగా పశ్చాత్తాపపడుటకు అశక్తమైన హృదయము. ఎఫెసీయులకు 4:19 చూడుము. — సం.
ఇది గమనార్హమైన వాక్యభాగము: నేను ఇదివరకే ప్రస్తావించినదానిని ఇందువలన మనము నేర్చుకొనవచ్చును, — భక్తిహీనులు ఇక్కడ జీవించుచున్నంతకాలము దేవుని తీర్పుల భారమును అనుదినము తమకొరకు మరి అధికముగా పోగుచేసికొనుటయే కాక, వారు నిరంతరము అనుభవించుచున్న దేవుని వరములు సహితము వారి శిక్షావిధిని అధికము చేయును; ఏలయనగా వాటన్నిటిని గూర్చి లెక్క అడుగబడును: మరియు వారు దేవుని ఔదార్యముచేత నిశ్చయముగా మెరుగుపరచబడవలసియుండగా, దానిచేతనే మరి చెడ్డవారైరని అది అత్యంత దుష్టత్వముగా వారిమీద న్యాయముగా మోపబడునని అప్పుడు కనబడును. కాబట్టి ఆశీర్వాదములను అక్రమముగా ఉపయోగించుటచేత ఈ శాపగ్రస్తమైన ధననిధిని మనకొరకు మనము కూర్చుకొనకుండ జాగ్రత్తపడుదము.
దినము నిమిత్తము మొదలైనవి; అక్షరార్థముగా దినమందు; అయితే ఇది {εἰς} {ἡμέραν}, అనగా దినము నిమిత్తము, అను దానికి బదులుగా ఉంచబడినది. భక్తిహీనులు ఇప్పుడు దేవుని ఆగ్రహమును తమకు విరోధముగా పోగుచేసికొనుచున్నారు; దాని ప్రవాహము అప్పుడు వారి తలలమీద కుమ్మరింపబడును: వారు మరుగైయున్న నాశనమును కూర్చుకొనుచున్నారు; అది అప్పుడు దేవుని ధననిధులలోనుండి బయటికి తీయబడును. భక్తిహీనులను గూర్చి ప్రస్తావింపబడినప్పుడు అంత్య తీర్పు దినము ఉగ్రతదినమని పిలువబడుచున్నది; అయితే విశ్వాసులకు అది విమోచన దినమై యుండును. అదే విధముగా దేవుని ఇతర దర్శనములన్నియు భక్తిహీనులకు భయంకరమైనవిగాను దిగులుతో నిండినవిగాను, దానికి భిన్నముగా భక్తులకు ఆహ్లాదకరమైనవిగాను సంతోషకరమైనవిగాను ఎల్లప్పుడు వర్ణింపబడుచున్నవి. కాబట్టి లేఖనము ప్రభువు సమీపించుటను ప్రస్తావించినప్పుడెల్ల, భక్తులను ఆనందముతో ఉల్లసించుమని ఆజ్ఞాపించుచున్నది; అయితే అది భ్రష్టులవైపు తిరిగినప్పుడు, భయమును దిగులును తప్ప మరేమియు ప్రకటింపదు.
"ఆ దినము ఉగ్రతదినము," అని జెఫన్యా చెప్పుచున్నాడు, "శ్రమయు ఉపద్రవమును కలుగు దినము, ఆపదయు దౌర్భాగ్యమును కలుగు దినము, అంధకారమును కటికచీకటియు కమ్ము దినము, మంచును సుడిగాలియు కలుగు దినము." (జెఫన్యా 1:15.)
యోవేలు 2:2 మొదలగు వచనములలో ఇటువంటి వర్ణనయే మీకు కలదు. మరియు ఆమోసు ఇట్లు కేకలువేయుచున్నాడు, "ప్రభువు దినము రావలెనని ఆశపడువారలారా, మీకు శ్రమ! అది మీకేమగును? ప్రభువు దినము వెలుగుకాదు, అంధకారమే." (ఆమోసు 5:18.) మరియు ప్రత్యక్షత అను మాటను చేర్చుటచేత, ఈ ఉగ్రతదినము ఎట్టిదై యుండునో పౌలు సూచించుచున్నాడు, — ప్రభువు అప్పుడు తన తీర్పును బయలుపరచును: ఆయన దానియొక్క కొన్ని సూచనలను అనుదినము ఇచ్చుచున్నను, దాని స్పష్టమైన సంపూర్ణమైన ప్రత్యక్షతను ఆ దినమువరకు నిలిపి ఆపియుంచుచున్నాడు; ఏలయనగా అప్పుడు గ్రంథములు తెరువబడును; అప్పుడు గొఱ్ఱెలు మేకలనుండి వేరుపరచబడును, గోధుమలు గురుగులనుండి శుద్ధిచేయబడును.
6. ఆయన ప్రతివానికి ... ప్రతిఫలమిచ్చును మొదలైనవి. శూన్యమైన క్రియలతో కూడిన ఏవో కొన్ని వేషములచేత పైపూత పూయబడినయెడల తమ హృదయముల దుష్టత్వము చక్కగా కప్పబడినదని తలంచుచున్న గ్రుడ్డి పరిశుద్ధవేషధారులతో అతనికి వ్యవహారమున్నందున, అతడు క్రియల నీతియొక్క నిజమైన స్వభావమును, అనగా దేవుని యెదుట లెక్కలోనికి వచ్చు నీతిని, చూపెను; మాటలను వ్యర్థవిషయములను, లేక ఆకులను మాత్రమే తెచ్చినయెడల ఆయనను శాంతపరచుటకు అది చాలునని వారు ధైర్యము తెచ్చుకొనకుండునట్లు అతడు దీనిని చేసెను. అయితే సాధారణముగా తలంచబడునంత కష్టము ఈ వచనములో లేదు. ఏలయనగా ప్రభువు భ్రష్టుల దుష్టత్వమును న్యాయమైన ప్రతిదండనతో దర్శించుటచేత, వారు పాత్రులైనదానిని వారికి ప్రతిఫలముగా ఇచ్చును: మరియు ఆయన ఇట్లు ప్రతిఫలమిచ్చుచు, తాను మహిమపరచవలెనని ముందుగానే నిర్ణయించుకొనినవారిని పరిశుద్ధపరచుచున్నందున, వారి సత్క్రియలకు కూడ ఆయన కిరీటము పెట్టును, అయితే ఏ యోగ్యతనుబట్టియు కాదు: ఈ వచనమునుండి దానిని రుజువుచేయుటకును వీలులేదు; ఏలయనగా సత్క్రియలకు ఎట్టి ఫలము కలుగునో అది తెలియజేయుచున్నను, అవి ఎంత విలువగలవో, లేక వాటికి ఎంత వెల చెల్లవలెనో అది ఏ విధముగాను చూపుటలేదు. మరియు ఫలమునుండి యోగ్యతను రాబట్టుట అర్థరహితమైన అనుమితి.
7. సత్క్రియను ఓపికగా చేయుచు ... వారికి మొదలైనవి; అక్షరార్థముగా ఓర్పు; ఈ మాటచేత ఇంకను ఎక్కువ భావము వ్యక్తపరచబడుచున్నది. ఏలయనగా ఎడతెగక మేలుచేయుటలో అలసిపోకుండుటయే పట్టుదల; అయితే పరిశుద్ధులకు ఓర్పు కూడ అవసరము; దానిచేత వారు నానావిధములైన శోధనలచేత అణచబడినను స్థిరముగా నిలుచుందురు. ఏలయనగా సాతాను వారిని నిరాటంకముగా ప్రభువునొద్దకు రానియ్యడు; లెక్కలేని ఆటంకములచేత వారిని అడ్డగించుటకును సరియైన మార్గమునుండి త్రిప్పివేయుటకును వాడు ప్రయత్నించుచున్నాడు. మరియు విశ్వాసులు సత్క్రియలయందు నిలుకడగా ఉండుటచేత మహిమను ఘనతను వెదకుచున్నారని అతడు చెప్పినప్పుడు, వారు దేవుని కటాక్షము తప్ప మరి దేనినైనను ఆశించుచున్నారనియు, మరి ఉన్నతమైనదానిని గాని శ్రేష్ఠమైనదానిని గాని పొందుటకు ప్రయాసపడుచున్నారనియు అతని భావము కాదు: అయితే అదే సమయమందు ఆయన రాజ్యముయొక్క ధన్యతకొరకు ప్రయాసపడకుండ వారు ఆయనను వెదకలేరు; ఆ ధన్యతయొక్క వర్ణన ఈ మాటలలో ఇయ్యబడిన వివరణయందు ఇమిడియున్నది. కాబట్టి భావము ఇది, — సత్క్రియలయందు శ్రద్ధగలవారై అక్షయతను పొందుటకు ప్రయాసపడువారికి ప్రభువు నిత్యజీవము నిచ్చును.
8. అయితే భేదములు పుట్టించువారికి మొదలైనవి. ఈ వాక్యభాగములో కొంత క్రమరాహిత్యము కలదు; మొదట, దాని ధోరణి మధ్యలో విరిగిపోయినందున; ఏలయనగా వాక్యసూత్రము ప్రకారము వైరుధ్యముయొక్క రెండవ భాగము ఇట్లు జతపరచబడవలసియుండెను, — "సత్క్రియలయందు పట్టుదలచేత మహిమను ఘనతను అక్షయతను వెదకువారికి ప్రభువు నిత్యజీవమును ప్రతిఫలముగా ఇచ్చును; అయితే భేదములు పుట్టించువారికిని అవిధేయులకును నిత్యమరణమును ఇచ్చును." అటుతరువాత ముగింపు ఇట్లు జతపరచబడవచ్చును, — "మొదటివారికొరకు మహిమయు ఘనతయు అక్షయతయు సిద్ధపరచబడియున్నవి; రెండవవారికొరకు ఉగ్రతయు దుర్దశయు ఉంచబడియున్నవి." ఇంకొక సంగతి కలదు, — ఆగ్రహము, ఉగ్రత, శ్రమ, వేదన అను ఈ మాటలు సందర్భములో రెండు వాక్యఖండములకు జతచేయబడియున్నవి. అయినను వాక్యభాగముయొక్క భావము ఏమాత్రమును అస్పష్టముగా లేదు; అపొస్తలుల రచనలలో దీనితోనే మనము తృప్తిపడవలెను. వాక్చాతుర్యమును ఇతర రచనలనుండి నేర్చుకొనవలెను: ఇక్కడ సరళమును సామాన్యమునైన శైలిలో అందింపబడిన ఆత్మసంబంధమైన జ్ఞానమునే వెదకవలెను.
66 సువార్త అర్పించు ఉచిత రక్షణతో ఈ మాటలను సమన్వయపరచుట కష్టమని కొందరికి తోచినది; రక్షణ విశ్వాసముచేతనే కాక క్రియలచేత కూడ కలుగునని ఈ వాక్యభాగమునుండి చాలమంది తీయుటకు సిద్ధముగానున్న తీర్మానమును నివారించుట కూడ కష్టమని వారికి తోచినది. ఈ ఆక్షేపణకు పరేయస్ ఇట్లు జవాబిచ్చుచున్నాడు: అపొస్తలుడు ఇక్కడ ధర్మశాస్త్ర క్రియలచేత కలుగు రక్షణను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; అది సాధ్యమైన సంగతి అని కాదు, ఏలయనగా దానిని అతడు తరువాత నిరాకరించుచున్నాడు; అది ఎట్టిదో తెలియజేయుటకే, తద్వారా విశ్వాసముచేత మాత్రమే కలుగు ఉచిత రక్షణయొక్క ఆవశ్యకతను అతడు చూపునట్లు. మరియు శ్రీ హాల్డేన్ తీసికొనుచున్న అభిప్రాయము కూడ ఇదే. అయితే ఈ ఊహను ఆశ్రయింపవలసిన అవసరము లేదు: ఏలయనగా క్రొత్త నిబంధనలో సహితము తీర్పును గూర్చి మాటలాడబడినప్పుడెల్ల, అది ప్రతివ్యక్తియొక్క క్రియల ప్రకారము నీతితో నడిపింపబడునదిగా ఎల్లప్పుడు ఒకే విధముగా వర్ణింపబడుచున్నది. అపొస్తలుల కార్యములు 17:31; 2 కొరింథీయులకు 5:10; కొలొస్సయులకు 3:24, 25; ప్రకటన 20:12; ప్రకటన 22:12 చూడుము. అది న్యాయముయొక్క పరిపూర్ణమైన నియమము ప్రకారము జరుపబడు తీర్పై యుండును; అందులో పక్షపాతము ఉండదు, వ్యక్తులు ఉన్నతులైనను నీచులైనను, బాహ్య ఆధిక్యతల విషయములో అధికముగా గాని కొంచెముగా గాని అనుగ్రహింపబడినవారైనను, వారిని కేవలము వ్యక్తులుగా లక్ష్యపెట్టుట ఉండదు; వారి వారి పరిస్థితులలో వారి ప్రవర్తన ఎట్టిదై యుండెనో దాని ప్రకారమే అది జరుగును. అన్యజనులైనయెడల, నియమము ప్రకృతి ధర్మమై యుండును; యూదులైనయెడల, వారికి ఇయ్యబడిన ధర్మశాస్త్రమై యుండును. సువార్త క్రిందనున్నవారికి కూడ తీర్పు దాని స్వభావము విషయములో ఒకటిగానే యుండును; సువార్త కోరుదానిని అనుసరించియే అది యుండును. — సం.
67 6-10 వచనములుగల ఈ వాక్యభాగముయొక్క నిర్మాణమును గూర్చి గమనింపదగినదేమనగా, ఇది హెబ్రీ సమాంతరత పద్ధతి ప్రకారము రచింపబడినది; దీనికి సంబంధించిన అనేక ఉదాహరణలు క్రొత్త నిబంధనయొక్క గద్య రచనలలో సహితము మనకు తారసపడుచున్నవి. బిషప్ లౌత్ కాలమునకు ముందు ప్రాచీనులలోనైనను ఆధునికులలోనైనను ఎవడును హెబ్రీ శైలియొక్క ప్రత్యేక స్వభావమును అంతగా గ్రహింపలేదు. వాక్యభాగముయొక్క వివిధ భాగముల మధ్యనున్న పరస్పర సంబంధము కనబడునట్లు దానిని అమర్చినయెడల, కాల్విన్ గమనించిన క్రమరాహిత్యములన్నియు తక్షణమే అదృశ్యమగును. దానిలో రెండు సాధారణ భాగములున్నవి; మొదటిది రోమీయులకు 2:6, 7, 8 అను మూడు వచనములను కలిగియున్నది; రెండవది మిగిలిన మూడు వచనములను కలిగియున్నది. రెండు భాగములలోను ముఖ్యముగా అవే సంగతులు ఇమిడియున్నవి; అయితే రెండవదానిలో కొన్ని అదనపు, వివరణాత్మకమైన సంగతులున్నవి, మరియు క్రమము తారుమారు చేయబడినది, తద్వారా వాక్యభాగము దాని ఆరంభమునకు సరిపోలుదానితో ముగియుచున్నది. దానినంతటిని సంబంధిత రూపములో చూచుటకు, దానిని ఈ క్రింది విధముగా పంక్తులుగా వ్రాయవలెను — 6. ఆయన ప్రతివానికి వాని క్రియల చొప్పున ప్రతిఫలమిచ్చును, — 7. సత్క్రియయందు పట్టుదలచేత, మహిమను ఘనతను అక్షయతను వెదకువారికి, — నిత్యజీవము; 8. అయితే భేదములు పుట్టించుచు, సత్యమునకు లోబడక దుర్నీతికి లోబడువారికి, — ఆగ్రహమును ఉగ్రతయు కలుగును: తరువాత, క్రమము తారుమారై, అవే సంగతులు వచ్చుచున్నవి — 9. దుష్కార్యము చేయు ప్రతి మనుష్యుని ఆత్మమీదికి శ్రమయు వేదనయు వచ్చును, — మొదట యూదునిమీదికి, తరువాత గ్రీసుదేశస్థునిమీదికి; 10. అయితే మహిమయు ఘనతయు సమాధానమును, సత్క్రియ చేయు ప్రతివానికి, — మొదట యూదునికి తరువాత గ్రీసుదేశస్థునికి కలుగును; 11. ఏలయనగా దేవునికి పక్షపాతము లేదు. చివరి పంక్తిలోను మొదటి పంక్తిలోను ఉన్న భావము ముఖ్యముగా ఒక్కటే. ముద్ర కలిగించుటకే ఈ పునరుక్తి. మొదటి భాగములో నీతిమంతుల స్వభావము ఏమనగా, వారు మేలుచేయుటలో పట్టుదలతో మహిమను ఘనతను అక్షయతను వెదకుదురు, వారి ఫలము నిత్యజీవమై యుండును: దుష్టుల స్వభావము ఏమనగా, వారు భేదములు పుట్టించువారును, సత్యమునకు అవిధేయులును, దుర్నీతికి విధేయులునై యుందురు, వారి ఫలము ఆగ్రహమును ఉగ్రతయునై యుండును. రెండవ భాగములో మొదటివారి స్వభావము ఏమనగా, వారు సత్క్రియ చేయుదురు; ఇతరుల స్వభావము, వారు దుష్కార్యము చేయుదురు: మొదటివారి ఫలము మహిమయు ఘనతయు సమాధానమును, ఇతరుల ఫలము శ్రమయు వేదనయు; మహిమ ఘనత సమాధానము నిత్యజీవముయొక్క ఫలములుగాను అంగములుగాను ఉన్నట్లే, ఇవి ఆగ్రహముయొక్కయు ఉగ్రతయొక్కయు ఫలితములై యున్నవి. సంతోషములో ప్రాధాన్యమును దుర్దశలో ప్రాధాన్యమును కూడ యూదునికే ఆరోపింపబడుచున్నదని గమనింపవలెను. — సం.
భేదములు పుట్టించుట అనునది ఇక్కడ తిరుగుబాటు మొండితనము అను భావములో ప్రస్తావింపబడినది; ఏలయనగా తమ స్థూలమైన, అలక్ష్యమైన స్వేచ్ఛాప్రవృత్తిచేత దేవునితో ఆటలాడుచున్న వేషధారులతో పౌలు వాదించుచుండెను. సత్యము అను మాటచేత కేవలము దేవుని బయలుపరచబడిన చిత్తమే సూచింపబడుచున్నది; అదియే సత్యముయొక్క ఏకైక వెలుగు: ఏలయనగా దేవుని కాడిని అంగీకరించుటకంటె దుర్నీతికి దాసులైయుండుటకే ఎల్లప్పుడు ఇష్టపడుట సమస్త భక్తిహీనుల లక్షణము; మరియు వారు ఎంత విధేయతను నటించినను, దేవుని వాక్యమునకు విరోధముగా మూర్ఖముగా కేకలువేయుటయు పోరాడుటయు వారు ఎన్నడును మానరు. ఏలయనగా బహిరంగముగా దుష్టులైనవారు సత్యమును అపహసించునట్లే, వేషధారులు తమ కృత్రిమమైన ఆరాధనా విధానములను దానికి వ్యతిరేకముగా నిలుపుటకు భయపడరు. అట్టి అవిధేయులు దుర్నీతికి లోబడుచున్నారని, లేక దానిని సేవించుచున్నారని అపొస్తలుడు ఇంకను చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండుటకు ఇష్టపడనివారు వెంటనే పాపసేవలో పడిపోకుండ కాపాడబడునట్లు వారు అవలంబింపగల మధ్యమార్గము ఏదియు లేదు. మరియు దేవుని సేవను సహింపలేనివారు పాపమునకు బానిసలగుట అమితమైన స్వేచ్ఛాచారమునకు న్యాయమైన ప్రతిఫలమే. ఆగ్రహమును ఉగ్రతయు, ఈ మాటల స్వభావము వాటిని ఇట్లు అనువదించుటకు నన్ను ప్రేరేపించుచున్నది; ఏలయనగా సిసెరో మనకు బోధించుచున్నట్లు (Tusc. 4), గ్రీకులో {θυμος} అనగా లాటినువారు excandescentia — ఆగ్రహము — అని పిలుచునది, అనగా అకస్మాత్తుగా మండు కోపము. ఇతర మాటల విషయములో నేను ఎరాస్మస్ను అనుసరించుచున్నాను. అయితే ప్రస్తావింపబడిన నాలుగింటిలో చివరి రెండును మొదటి రెండింటియొక్క ఫలితములవంటివని గమనించుము; ఏలయనగా దేవుడు తమయెడల అప్రసన్నుడై కోపముగా ఉన్నాడని గ్రహించువారు వెంటనే కలవరముతో నింపబడుదురు.
మరియు భక్తులయొక్క ధన్యతను, భ్రష్టులయొక్క దుర్దశను కూడ అతడు రెండు మాటలలోనే క్లుప్తముగా వర్ణించియుండగలిగినను, ఆ రెండు విషయములను అతడు విస్తరించి చెప్పుచున్నాడని మనము చేర్చవచ్చును; దేవుని ఉగ్రతయొక్క భయముచేత మనుష్యులను మరి ప్రభావవంతముగా కొట్టుటకును, క్రీస్తుద్వారా కృపను పొందవలెనను వారి ఆశను తీక్ష్ణపరచుటకును ఈ ఉద్దేశముతోనే అతడట్లు చేసెను: ఏలయనగా దేవుని తీర్పు సజీవమైన వర్ణనచేత మన కన్నుల యెదుట ఉంచబడితేనే గాని, మనము దానికి భయపడవలసినట్లు భయపడము; బలమైన ప్రేరణలచేత (multis flabellis incitati — అనేక విసనకఱ్ఱలచేత రగిలింపబడి) పురికొల్పబడితేనే గాని, రాబోవు జీవముకొరకైన ఆశతో మనము నిజముగా మండము.
9. మొదట యూదునికి మొదలైనవి. అతడు కేవలము యూదుని అన్యజనునికి వ్యతిరేకముగా ఉంచుచున్నాడని నాకు ఏ సందేహమును లేదు; ఏలయనగా అతడు గ్రీసుదేశస్థులని పిలుచువారిని త్వరలోనే అన్యజనులని పిలుచును. అయితే ఈ విషయములో యూదులకు ప్రాధాన్యము కలదు, ఏలయనగా ఇతరులకంటె ముందుగా ధర్మశాస్త్రముయొక్క వాగ్దానములును బెదరింపులును వారికే యుండెను; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, "దైవిక తీర్పుయొక్క సార్వత్రిక నియమము ఇదే; అది యూదులతో ఆరంభమగును, సర్వలోకమును తనలో చేర్చుకొనును."
రోమీయులకు 2:11-13
11. దేవునికి పక్షపాతము లేదు. 11. Siquidem non est acceptio personarum apud Deum. 12. ధర్మశాస్త్రము లేక పాపము చేసినవారందరు ధర్మశాస్త్రము లేకయే నశించెదరు; ధర్మశాస్త్రము కలిగినవారై పాపము చేసినవారందరు ధర్మశాస్త్రానుసారముగా తీర్పు నొందెదరు;
12. Quicunque enim sine Lege peccaverunt sine Lege etiam peribunt; quicunque vero in Lege peccaverunt per Legem judicabuntur.
13. (ధర్మశాస్త్రము వినువారు దేవుని దృష్టికి నీతిమంతులు కారుగాని ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము ప్రవర్తించువారే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదురు.
13. Non enim Legis auditores justi sunt apud Deum, sed qui Legem faciunt justificabuntur.
11. పక్షపాతము లేదు మొదలైనవి. ఇంతవరకు అతడు సమస్త మానవులను సాధారణముగా దోషులనుగా నిలువబెట్టెను; అయితే ఇప్పుడు యూదులమీదను అన్యజనులమీదను వేరువేరుగా తన నేరారోపణను స్థిరపరచుటకు ఆరంభించుచున్నాడు: అదే సమయమందు వారి మధ్య భేదమున్నదనుట ఆక్షేపణ కాదనియు, వారిద్దరును ఏ భేదము లేకుండ నిత్యమరణమునకు లోనైయున్నారనియు అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. అన్యజనులు తమ సమర్థనగా అజ్ఞానమును సాకుగా చూపిరి; యూదులు ధర్మశాస్త్రమును కలిగియుండు ఘనతనుబట్టి అతిశయించిరి: మొదటివారినుండి అతడు వారి తప్పించుకొను మార్గమును తీసివేయుచున్నాడు, రెండవవారి అసత్యమైన వ్యర్థమైన అతిశయమును వారికి లేకుండ చేయుచున్నాడు.
కాబట్టి సమస్త మానవజాతి రెండు వర్గములుగా విభజింపబడియున్నది; ఏలయనగా దేవుడు యూదులను మిగిలిన వారందరినుండి ప్రత్యేకపరచెను, అయితే అన్యజనులందరి స్థితి ఒక్కటే. ఈ వ్యత్యాసము ఇరువురును ఒకే అపరాధములో చిక్కుకొనకుండుటకు కారణము కాదని అతడు ఇప్పుడు మనకు బోధించుచున్నాడు. అయితే లేఖనములో వ్యక్తి (ముఖము) అను మాట, ఏదో ఒక విలువగాని గౌరవముగాని కలవని ఎంచబడుచుండు బాహ్యమైన సమస్త విషయములకు వాడబడుచున్నది. కాబట్టి దేవుడు పక్షపాతి కాడని నీవు చదువునప్పుడు, ఆయన లక్ష్యపెట్టునది హృదయశుద్ధియు అంతరంగ యథార్థతయు అనియు, మనుష్యులచేత ఘనముగా ఎంచబడుచుండు బంధుత్వము, దేశము, పదవి, ఐశ్వర్యము మొదలైన విషయములను ఆయన ఎంతమాత్రమును లక్ష్యపెట్టడనియు గ్రహించుము; కాబట్టి ఇక్కడ పక్షపాతము అనగా ఒక జనమునకును మరియొక జనమునకును మధ్యనున్న భేదము లేక వ్యత్యాసము అని గ్రహింపవలెను. అయితే ఎవడైనను దీనినిబట్టి, "అట్లయితే దేవుని ఉచితమైన ఏర్పాటు అనునదేదియు లేదు" అని ఆక్షేపించినయెడల, దానికి ఇట్లు ఉత్తరమియ్యవచ్చును: దేవుని యెదుట మనుష్యులు రెండు విధములుగా అంగీకరింపబడుదురు; మొదటిది, మన స్వభావములో ఆయనచేత మెచ్చుకొనదగినదేదియు లేనందున, ఆయన తన ఉచితమైన మంచితనముచేత శూన్యమునుండి మనలను ఏర్పరచుకొని పిలుచునప్పుడు; రెండవది, మనలను నూతనముగా జన్మింపజేసిన పిమ్మట, ఆయన తన వరములను మనకు అనుగ్రహించి, మనయందు తాను గుర్తించు తన కుమారుని స్వరూపమునకు దయ చూపునప్పుడు.
68 {προσωποληψία}, పక్షపాతము, అను పదము మరి మూడు స్థలములలో కనబడుచున్నది, ఎఫెసీయులకు 6:9; కొలొస్సయులకు 3:25; యాకోబు 2:1; వీటిలో జీవితస్థితులను గూర్చిన ప్రస్తావన యున్నది. అపొస్తలుల కార్యములు 10:34లో ఈ పదము {προσωπολήπτης}, పక్షపాతి, అను మరియొక రూపములోను, యాకోబు 2:9లో క్రియారూపములోను ఉన్నది. సంపూర్ణ వాక్యాంశము {πρόσωπον} {λαμβάνω}, లూకా 20:21లోను గలతీయులకు 2:6లోను ఉన్నట్లు. అది హెబ్రీ భాషకు ప్రత్యేకమైన వాక్యాంశము; దాని అక్షరార్థము ముఖములను, అనగా వ్యక్తులను, ఎత్తుట లేక లక్ష్యపెట్టుట, נשא פנים. లేవీయకాండము 19:15; ద్వితీయోపదేశకాండము 10:17; 2 దినవృత్తాంతములు 19:7 చూడుము. ఏర్పాటు సిద్ధాంతమును ఎదిరించుటకు దీనినుండి ఒక వాదము తీసికొనబడినది; అయితే ఇది సంపూర్ణముగాను ప్రత్యేకముగాను మరియొక దానికి చెందిన దానిని వేరొక విషయమునకు అన్వయించుటయే. ఇది న్యాయనిర్వహణకు చెందినది, అయితే ఏర్పాటు కనికరమును చూపుటయైయున్నది. ఉపకారములను అనుగ్రహించుటలో దేవుడు భేదము చూపునుగాని తీర్పు తీర్చుటలో చూపడని గ్రోషియస్ సైతము ఒప్పుకొనుచున్నాడు. నిజముగా ప్రస్తుత సందర్భములో, అపొస్తలుడు చర్చించుచున్న విషయమునుబట్టి, స్పష్టమైన భేదము ఉండెను; అన్యునికి స్వాభావిక ధర్మశాస్త్రము మాత్రమే యుండెను, అయితే యూదునికి బయలుపరచబడిన ధర్మశాస్త్రము యుండెను. అయినను తీర్పునకు తేబడినప్పుడు పక్షపాతము ఉండదు, ప్రతివాడును తన స్థితిగతులనుబట్టి నిష్పక్షపాతముగా తీర్పు పొందవలసియుండెను. మరియు, ఏర్పాటు పక్షపాతము చూపు సూత్రముమీద, అనగా మనుష్యులను వారి ఆధిక్యతలనుబట్టిగాని బాహ్య పరిస్థితులనుబట్టిగాని, బంధుత్వము లేక జీవితములోని సంబంధమునుబట్టిగాని, మనుష్యునిలోని దేనినిబట్టియైనను లక్ష్యపెట్టుటమీద ఆధారపడదు; దాని ఏకైకమైన ప్రత్యేకమైన ఆధారము లేక కారణము దేవుని దయాసంకల్పమే. — సం.
12. ధర్మశాస్త్రము లేక పాపము చేసినవారందరు మొదలైనవి. — ఈ భాగముయొక్క మొదటి అంశములో అతడు అన్యజనులమీద దాడి చేయుచున్నాడు; ప్రభువునుండి ధర్మశాస్త్రమును ప్రకటించుటకును స్థిరపరచుటకును వారికి మోషే ఇయ్యబడకపోయినను, ఈ లోపము వారు తమ పాపములనిమిత్తము మరణమను న్యాయమైన తీర్పునకు పాత్రులు కాకపోవుటకు కారణమగునని అతడు ఒప్పుకొనుటలేదు; పాపి న్యాయముగా శిక్షావిధి పొందుటకు వ్రాతపూర్వకమైన ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానము అవసరము కాదని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. కాబట్టి అస్థానమైన కనికరముచేత, సువార్త వెలుగు లేని జనములను అజ్ఞానము అను కారణముచేత దేవుని తీర్పునుండి మినహాయింప ప్రయత్నించువారు ఎట్టి వకాల్తా పుచ్చుకొనుచున్నారో చూడుము.
ధర్మశాస్త్రము కలిగి పాపము చేసినవారందరు మొదలైనవి. — అన్యజనులు తమ సొంత తర్కముయొక్క భ్రమలచేత నడిపింపబడి నాశనములోనికి తలక్రిందుగా పడుచున్నట్లే, యూదులు తమ్మును శిక్షకు పాత్రులుగా తీర్చు ధర్మశాస్త్రమును కలిగియున్నారు; ఏలయనగా ఈ తీర్పు చాల కాలము క్రిందటనే ప్రకటింపబడెను,
"దాని ఆజ్ఞలన్నిటిలో నిలుకడగా ఉండనివారందరు శాపగ్రస్తులు." (ద్వితీయోపదేశకాండము 27:26.) కాబట్టి పాపులైన యూదులకు మరింత హీనమైన స్థితి కాచియున్నది, ఏలయనగా వారి శిక్షావిధి వారి సొంత ధర్మశాస్త్రములోనే ఇదివరకే ప్రకటింపబడియున్నది.
13. ధర్మశాస్త్రము వినువారు మొదలైనవి. — యూదులు తేగల ఒక ఆక్షేపణకు ఇది ముందుగానే ఉత్తరమిచ్చుచున్నది. ధర్మశాస్త్రము నీతికి నియమమని వారు వినియుండినందున, (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:1,) దానిని గూర్చిన కేవల జ్ఞానమునందే వారు అతిశయించిరి: ఈ పొరపాటును తొలగించుటకై, ధర్మశాస్త్రమును వినుటగాని దానిని గూర్చిన యే జ్ఞానముగాని, దానిని బట్టి ఎవడైనను నీతిని తనకు ఆపాదించుకొనునంత ప్రాముఖ్యమైనది కాదనియు, "వీటిని చేయువాడు వాటివలన బ్రదుకును" అను ఈ వాక్యము ప్రకారము క్రియలు కనుపరచబడవలెననియు అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. కాబట్టి ఈ వచనముయొక్క భావము ఇది, — "నీతి ధర్మశాస్త్రమునుండి వెదకబడినయెడల ధర్మశాస్త్రము నెరవేర్చబడవలెను; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్ర నీతి క్రియల పరిపూర్ణతయందే యున్నది." క్రియలవలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను కట్టుటకై ఈ వాక్యభాగమును వక్రపరచువారు పిల్లలచేత సైతము పరిహసింపబడుటకు పూర్తిగా అర్హులు. కాబట్టి అంత వ్యర్థమైన కుతర్కమును బయలుపరచు ఉద్దేశముతో ఈ విషయమును గూర్చి ఇక్కడ దీర్ఘమైన చర్చను ప్రవేశపెట్టుట అనుచితమును అనావశ్యకమునైయున్నది: ఏలయనగా అపొస్తలుడు ఇక్కడ తాను ప్రస్తావించిన ధర్మశాస్త్ర నిర్ణయమునే యూదులమీద ఒత్తిచెప్పుచున్నాడు, — వారు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చితేనే గాని ధర్మశాస్త్రమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేరనియు, వారు దానిని అతిక్రమించినయెడల వెంటనే వారిమీద శాపము ప్రకటింపబడెననియు. ధర్మశాస్త్రములో పరిపూర్ణమైన నీతి విధింపబడియున్నదని మేము కాదనుటలేదు: అయితే అందరును అతిక్రమమునుగూర్చి దోషులుగా నిరూపింపబడియున్నందున, మరియొక నీతి వెదకబడవలెనని మేము చెప్పుచున్నాము. ఇంతకంటె, క్రియలవలన ఎవడును నీతిమంతుడుగా తీర్చబడడని ఈ వాక్యభాగమునుండియే మేము రుజువుచేయగలము; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చువారు మాత్రమే ధర్మశాస్త్రమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడినయెడల, ఎవడును నీతిమంతుడుగా తీర్చబడడని అది అనుసరించుచున్నది; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చితినని అతిశయింపగలవాడు ఒక్కడును కనబడడు.
69 {Ανόμως} అను పదమునకు సాధారణముగా న్యాయవిరుద్ధముగా, దుష్టముగా, నియమరహితముగా అని అర్థము; అయితే సందర్భమునుబట్టి స్పష్టమగుచున్నట్లు, ఇక్కడ దానికి ధర్మశాస్త్రము లేకుండుట అని అర్థము. {ἀνόμος} అను విశేషణము కూడ 1 కొరింథీయులకు 9:21లో ఒకసారి ఈ భావములో వాడబడినది. — సం.
70 మూలపాఠములో "తీర్పు పొందుదురు" అనుటకంటె "శిక్షావిధి పొందుదురు" అను మాట మేలుగా నుండును; అప్పుడది "నశించెదరు" అను మాట వాడబడిన మొదటి భాగమునకు మరింత స్పష్టముగా సరిపోవును: మరియు దాని అర్థము "శిక్షావిధి పొందుదురు" అనునది స్పష్టమే, ఏలయనగా "పాపము చేసినవారే" ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన వ్యక్తులు. — సం.
రోమీయులకు 2:14-16
14. ధర్మశాస్త్రములేని అన్యజనులు స్వాభావికముగా ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన క్రియలను చేసినయెడల, వారు ధర్మశాస్త్రము లేనివారైనను తమకు తామే ధర్మశాస్త్రమైనట్టున్నారు:
14. Quum enim Gentes, quæ Legem non habent, natura quæ Legis sunt faciant, ipsæ, Legem non habentes, sibi ipsæ sunt Lex:
15. అట్టివారి మనస్సాక్షి కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచుండగను, వారి తలంపులు ఒకదానిమీద ఒకటి తప్పు మోపుచు లేక తప్పులేదని చెప్పుచుండగను, ధర్మశాస్త్రసారము తమ హృదయములయందు వ్రాయబడినట్టు వారు కనుపరచుచున్నారు;)
15. Quæ ostendunt opus Legis scriptum in cordibus suis, simul attestante ipsorum conscientia et cogitationibus inter se accusantibus aut etiam excusantibus,
16. దేవుడు నా సువార్త ప్రకారము యేసుక్రీస్తుద్వారా మనుష్యుల రహస్యములను విమర్శించు దినమందు ఈలాగు జరుగును.
16. In die qua judicabit Deus occulta hominum, secundum Evangelium meum, per Iesum Christum.
14. ధర్మశాస్త్రములేని అన్యజనులు మొదలైనవి. — మొదటి వాక్యాంశమును రుజువుచేయుదానిని అతడు ఇప్పుడు తెలియజేయుచున్నాడు; ఏలయనగా కేవలము ఉద్ఘాటనచేత మనలను శిక్షకు పాత్రులుగా తీర్చుటయు, దేవుని న్యాయమైన తీర్పును మనమీద ప్రకటించుట మాత్రమే చాలునని అతడు తలంచలేదు; క్రీస్తుయెడల మనలో మరి అధికమైన ఆశను, ఆయనయెడల మరి అధికమైన ప్రేమను పుట్టించుటకై, హేతువులచేత దీనిని రుజువుచేయుటకు అతడు పూనుకొనుచున్నాడు. అన్యజనులు తమకు ఏదో ఒక నీతి నియమము కలదని తమ సొంత క్రియలచేతనే రుజువుచేయుచున్నారు గనుక, వారు అజ్ఞానమును సాకుగా చెప్పుట వ్యర్థమని అతడు నిజముగా చూపుచున్నాడు: ఏలయనగా ఏవో కొన్ని చట్టముల హద్దులలో నిలువనంతగా మానవత్వమంతటిని పోగొట్టుకొనిన జనము ఒక్కటియు లేదు.
71 "ధర్మశాస్త్రము వినువారు" అను మాటను గూర్చి స్టువర్ట్ ఈ వ్యాఖ్యలు చేయుచున్నాడు — "అపొస్తలుడు ఇక్కడ {οἱ} {ἀκροαταὶ} {τοῦ} {νόμου} అని చెప్పుచున్నాడు, ఏలయనగా యూదులు బహిరంగముగా లేఖనములు చదువబడుట వినుటకు అలవాటుపడియుండిరి; అయితే వారిలో అనేకులకు తాము చదువుకొనగల పరిశుద్ధ గ్రంథముయొక్క ప్రతులు వ్యక్తిగతముగా లేకుండెను."
కాబట్టి సమస్త జనములు తమంతట తామే, బోధించువాడెవడును లేకయే, తమకొరకు చట్టములను ఏర్పరచుకొనుటకు మొగ్గుచూపుచున్నందున, గ్రీసుదేశస్థులు ముందుభావనలు {προληψεις} అని పిలుచునట్టియు, స్వభావముచేత మనుష్యుల హృదయములలో నాటబడినట్టియు న్యాయమును యథార్థతను గూర్చిన కొన్ని భావనలు వారికి కలవని ఏ సందేహమును లేకుండ స్పష్టమగుచున్నది. కాబట్టి వారు ధర్మశాస్త్రము లేనివారైనను వారికి ఒక ధర్మశాస్త్రము కలదు: ఏలయనగా వారికి వ్రాతపూర్వకమైన ధర్మశాస్త్రము లేకపోయినను, న్యాయమైనదియు ధర్మమైనదియు ఏదో దానిని గూర్చిన జ్ఞానము వారికి ఎంతమాత్రమును పూర్తిగా లేకపోలేదు; లేనియెడల వారు దుర్గుణమునకును సద్గుణమునకును మధ్య భేదమును గుర్తింపలేకపోయెడివారు; వీటిలో మొదటిదానిని వారు శిక్షచేత అణచివేయుదురు, రెండవదానిని వారు మెచ్చుకొని, బహుమానములతో దానిని సన్మానించుటచేత దానియెడల తమ ఆమోదమును కనుపరచుదురు. అతడు స్వభావమును వ్రాతపూర్వకమైన ధర్మశాస్త్రమునకు ఎదురుగా ఉంచుచున్నాడు; అనగా యూదులు ఉపదేశింపబడిన ధర్మశాస్త్రముయొక్క స్థానమును పూరించిన స్వాభావికమైన నీతి వెలుగు అన్యజనులకు కలదనియు, తద్వారా వారు తమకు తామే ధర్మశాస్త్రమైయుండిరనియు అతని భావము.
15. ధర్మశాస్త్రసారము వ్రాయబడినట్టు కనుపరచుచున్నారు మొదలైనవి. — అనగా, న్యాయమైనదానికిని అన్యాయమైనదానికిని మధ్య, యోగ్యమైనదానికిని అయోగ్యమైనదానికిని మధ్య భేదము గుర్తించునట్టి వివేచనయు విమర్శనయు తమ హృదయములమీద ముద్రింపబడియున్నదని వారు రుజువుచేయుచున్నారు. వారు దానిని వెదకి శ్రద్ధగా అనుసరించునట్లు అది వారి చిత్తముమీద చెక్కబడెనని అతని భావము కాదు, గాని వారు దానిని నిరాకరింపలేనంతగా సత్యముయొక్క శక్తిచేత వారు లోపరచబడిరని అతని భావము. దేవుడు ఆరాధింపబడవలెనని వారు నిశ్చయించుకొనియుండకపోయినయెడల, వారు మతసంబంధమైన ఆచారములను ఎందుకు స్థాపించిరి? వ్యభిచారమును దొంగతనమును చెడ్డవని ఎంచియుండకపోయినయెడల, వారు వాటినిగూర్చి ఎందుకు సిగ్గుపడిరి?
కాబట్టి ఈ వాక్యభాగమునుండి చిత్తముయొక్క శక్తిని ఊహించుట నిర్హేతుకము, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట మన శక్తిలోనిదని పౌలు చెప్పినట్లు; ఏలయనగా అతడు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చు శక్తిని గూర్చి కాదు, దానిని గూర్చిన జ్ఞానమును గూర్చియే మాటలాడుచున్నాడు. మరియు హృదయము అను మాట భావోద్వేగముల స్థానమని గ్రహింపకూడదు, గాని కేవలము గ్రహణశక్తి అని గ్రహింపవలెను; ద్వితీయోపదేశకాండము 29:4లో, "గ్రహించు హృదయమును యెహోవా మీకియ్యలేదు" అనియు, లూకా 24:25లో, "అవివేకులారా, విశ్వసించుటకు మందమతులారా" అనియు ఉన్నట్లు. మరియు మనుష్యులలో ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన సంపూర్ణ జ్ఞానము కలదని ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము నిర్ధారింపలేము, గాని న్యాయమైనదానిని గూర్చిన కొన్ని బీజములు మాత్రమే వారి స్వభావములో నాటబడియున్నవని నిర్ధారింపవచ్చును; ఇట్టి క్రియలచేత అది రుజువగుచున్నది — అన్యజనులందరును ఒకే విధముగా మతసంబంధమైన ఆచారములను స్థాపించిరి, వ్యభిచారమును దొంగతనమును నరహత్యను శిక్షించుటకు చట్టములను చేసిరి, క్రయవిక్రయములలోను ఒప్పందములలోను నమ్మకమును మెచ్చుకొనిరి. ఈ విధముగా దేవుడు ఆరాధింపబడవలెననియు, వ్యభిచారము దొంగతనము నరహత్య చెడ్డవనియు, యథార్థత మెచ్చుకొనదగినదనియు వారు నిజముగా రుజువుచేసిరి. వారు ఆయనను ఎట్టి దేవుడని ఊహించిరో, లేక ఎందరు దేవతలను కల్పించిరో విచారించుట మన ఉద్దేశమునకు సంబంధించినది కాదు; దేవుడు ఉన్నాడనియు, ఘనతయు ఆరాధనయు ఆయనకు చెందవలెననియు వారు తలంచిరని తెలిసికొనుట చాలును. పొరుగువాని భార్యనుగాని, అతని ఆస్తినిగాని, అతనిదైన దేనినైనను ఆశించుటకు వారు అనుమతించిరా, — క్రోధమును ద్వేషమును వారు చూచియు చూడనట్లుండిరా అనునది ముఖ్యము కాదు; ఏలయనగా చేయబడినప్పుడు చెడ్డదని తాము ఎరిగియున్నదానిని ఆశించుట వారికి న్యాయము కాదు.
72 "తమకు తామే ధర్మశాస్త్రమైనట్టున్నారు" అను వాక్యాంశమును గూర్చి వెనీమా సంప్రదాయ సాహిత్యమునుండి ఉదాహరణలను చూపుచున్నాడు — {πᾶν} {τὸ} {βέλτιστον} {φαινόμενον} {ἔστω} {σοι} {νόμος} {ἀπαράβατος} "శ్రేష్ఠమైనదిగా కనబడునదేదో అది నీకు నిత్యమైన ధర్మశాస్త్రముగా ఉండునుగాక." — Epict. in Ench., c. 75. "{τὸ} {μὲν} {ορθὸν} {νόμος} {ἐστὶ} {βασιληκός} యుక్తమైనది నిజముగా రాజధర్మశాస్త్రము." — Plato in Min., పుట 317. అన్యులు తామే ఒక స్వాభావిక ధర్మశాస్త్రమును ఒప్పుకొనిరి. లాక్టాంటియస్ భద్రపరచిన, సిసెరో రచించిన ఒక లుప్తమైన గ్రంథమునుండి ఒక వాక్యభాగమును టురెట్టిన్ ఉదహరించుచున్నాడు; అది ఇక్కడి పౌలు మాటలతో ఆశ్చర్యకరముగా ఏకీభవించుచున్నది — సం.
73 ధర్మశాస్త్రసారము, {τὸ} {ἔργον} {τοῦ} {νόμου}, అనగా ధర్మశాస్త్రము కోరునది అని గ్రహింపవలెను. యోహాను 6:29లోని "దేవుని క్రియ" అనునదియు అదే భావముగలది, అనగా దేవుడు కోరునట్టి లేక అపేక్షించునట్టి క్రియ; మరియు దానికి ముందటి వచనములో అదే పదము బహువచనములో ఉన్నది, {τὰ} {ἔργα} — "దేవుని క్రియలు." అలాగే ఇక్కడ, ముందటి వచనములో, {τὰ} {τοῦ} {νόμου} — "ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైనవి" అని యున్నది; అక్కడ {ἔργα} అను పదము అధ్యాహారముగా ఉన్నదని మనము ఊహింపవచ్చును. "ధర్మశాస్త్ర క్రియలు" అను సాధారణ మాటకును అదే అర్థము, అనగా ధర్మశాస్త్రము విధించి కోరునట్టి క్రియలు. — సం.
వారి మనస్సాక్షి కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచుండగను మొదలైనవి. — వెయ్యి సాక్షులకు సమానమైన వారి సొంత మనస్సాక్షి సాక్ష్యముకంటె బలముగా అతడు వారిని ఒత్తిడి చేయలేకపోయెడివాడు. మేలు చేసితిమను ఎరుకచేత మనుష్యులు తమ్మును తాము నిలుపుకొని ఆదరించుకొందురు; కీడు చేసితిమని ఎరిగినవారు లోలోపల కలవరపడి వేదనపడుదురు. అందుచేతనే అన్యుల ఈ సామెతలు పుట్టినవి — "మంచి మనస్సాక్షి అతి విశాలమైన రంగస్థలము; అయితే చెడ్డ మనస్సాక్షి అతి క్రూరమైన తలారి, అది యే పిశాచములును చేయగలిగిన దానికంటె ఉగ్రముగా భక్తిహీనులను వేధించును." కాబట్టి స్వభావముచేత ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన యొక నిశ్చయమైన జ్ఞానము కలదు; అది, "ఇది మంచిది, కోరదగినది; అది అసహ్యింపదగినది" అని చెప్పుచున్నది.
అయితే అతడు మనస్సాక్షిని ఎంత వివేకముతో నిర్వచించుచున్నాడో గమనించుము: సరిగా చేయబడినదానిని మనము సమర్థించుకొను హేతువులు మన మనస్సులకు వచ్చుచున్నవనియు, మన దుర్గుణములనిమిత్తము మనలను నిందించి గద్దించునవి కూడ కలవనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు; మరియు నిందించుటయు సమర్థించుటయు అను ఈ ప్రక్రియను అతడు ప్రభువు దినమునకు సంబంధింపజేయుచున్నాడు; అది అప్పుడే మొదటిసారిగా ఆరంభమగునని కాదు, ఏలయనగా అది ఇప్పుడు ఎడతెగక జరుగుచున్నది, గాని అది అప్పుడు కూడ పనిచేయుచుండునని భావము; మరియు ఎవడును ఈ ప్రక్రియను వ్యర్థమైనదియు క్షణికమైనదియు అయినట్లు నిర్లక్ష్యము చేయకుండునట్లు అతడు దీనిని చెప్పుచున్నాడు. మరియు అతడు "దినమునకు" అనుటకు బదులుగా "దినమందు" అని ఉంచెను, — ఇది మనము ఇదివరకే గమనించినదానికి సమానమైన ఉదాహరణ.
16. దేవుడు మనుష్యుల రహస్యములను విమర్శించు దినమందు మొదలైనవి. — తీర్పును గూర్చిన ఈ పరోక్ష నిర్వచనము ప్రస్తుత సందర్భమునకు మిక్కిలి తగినది: బుద్ధిపూర్వకముగా మొద్దుబారుటయను గుహలలో దాగుకొనువారికి, అతి రహస్యమైన తలంపులును, ఇప్పుడు తమ హృదయముల లోతులలో సంపూర్ణముగా మరుగైయున్నవియు అప్పుడు వెలుగులోనికి తేబడునని అది బోధించుచున్నది. ఇట్లే అతడు మరియొక స్థలములో చెప్పుచున్నాడు; బాహ్య క్రియను మాత్రమే లక్ష్యపెట్టు మానవ తీర్పునకు ఎంత స్వల్పమైన విలువ కలదో కొరింథీయులకు చూపుటకై, అంధకారమందున్న రహస్యములను వెలుగులోనికి తెచ్చి హృదయముల ఆలోచనలను బయలుపరచు ప్రభువు వచ్చువరకు కనిపెట్టియుండుడని అతడు వారికి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. (1 కొరింథీయులకు 4:5) మనము దీనిని వినునప్పుడు, మన న్యాయాధిపతిచేత నిజముగా అంగీకరింపబడవలెనని మనము కోరినయెడల, హృదయ యథార్థతకొరకు ప్రయాసపడవలెనని మనము హెచ్చరింపబడుచున్నామని మన మనస్సులకు జ్ఞాపకము రావలెను.
74 వచనముయొక్క తరువాతి భాగము "మనస్సాక్షి"ని గూర్చిన ముందటి వాక్యాంశముయొక్క విస్తరణ లేక వివరణ మాత్రమేనని కాల్విన్ ఎంచుచున్నట్లు కనబడుచున్నది: అయితే అది వేరొక భావమును కలిగియున్నట్లు కనబడుచున్నది. మనస్సాక్షి సాక్ష్యము ఒకటి, అది ఆలోచన లేకుండ తక్షణమే కలుగునది: మరియు తలంపులు లేక తర్కములు — {λογισμῶν}, అవి ఒకదాని తరువాత ఒకటి లేక పరస్పరముగా నిందించుచు లేక సమర్థించుచుండునవి — మనస్సాక్షియొక్క సహజ స్వరము రూఢిపరచబడునట్లు మనస్సు జరిగించు ఒక ప్రక్రియను సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నవి. ఇది స్టువర్ట్ మరియు బార్న్స్ అవలంబించిన అభిప్రాయము, హాడ్జ్ కూడ దీనివైపు మొగ్గుచున్నాడు. తరువాతి వాక్యాంశమును గూర్చి మరియొక అభిప్రాయమును డాడ్రిడ్జ్, మాక్నైట్, హాల్డేన్, చామర్స్ ఇచ్చుచున్నారు. చివరివాడు వచనమంతటికి ఈ భావానువాదమును ఇచ్చుచున్నాడు, — "ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రసారము తమ హృదయములలో వ్రాయబడియున్నదని వారు చూపుచున్నారు — తమ సొంత ప్రవర్తనలో ఏది సరియైనదో ఏది తప్పో సాక్ష్యమిచ్చు తమ మనస్సాక్షినుండియు, తాము ఒకరినొకరు నిందించుకొనుచు లేక సమర్థించుకొనుచుండు తమ తర్కములనుండియు." అయితే ఈ రెండు వాక్యాంశములు మనస్సాక్షిని మనస్సుయొక్క అంతరంగ క్రియలను సూచించుచున్నవని ఎంచుట సందర్భమునకు మరింత అనుగుణముగా కనబడుచున్నది. ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడినవారు అన్యజనులు: దేవుడు వారికి బాహ్యమైన ధర్మశాస్త్రమును ఇయ్యలేదు, గాని అంతరంగమైన స్వాభావిక ధర్మశాస్త్రమునే ఇచ్చెను. అందుచేత తరువాతి వచనములో దేవుడు "మనుష్యుల రహస్యములను" విమర్శించునని అతడు చెప్పుచున్నాడు, ఏలయనగా అంతరంగ ధర్మశాస్త్రమే అన్యజనులకు తీర్పు నియమముగా ఉండును — సం.
75 కొందరు సంఘపితరులైన జెరోము, క్రిసోస్టము, థియోఫిలాక్ట్ మరియు ఇతరులతో ఏకీభవించుచు, కాల్విన్ దీనిని వెంటనే ముందున్న వచనముతో జతపరచుచున్నాడు: అయితే దాదాపు ఆధునిక విమర్శకులందరును దీనిని 12వ వచనముతో జతపరచి, మధ్యనున్నదానిని కుండలీకరణ వాక్యముగా ఎంచుచున్నారు. మన అనువాదము దీని ప్రకారమే యున్నది. రోమీయులకు 2:12లో అన్యుడును యూదుడును ఇద్దరును ప్రస్తావింపబడియున్నారు, అదియు తీర్పును గూర్చి. ఈ వచనములో ఆ తీర్పుయొక్క సమయమును స్వభావమును ప్రస్తావింపబడుచున్నవి, విశేషముగా అన్యుని విషయములో దాని స్వభావము, ఏలయనగా అతని స్థితి కుండలీకరణములో ప్రత్యేకముగా వర్ణింపబడినది. తరువాత వచ్చుదానిలో అపొస్తలుడు యూదునివైపు తిరుగుచున్నాడు. "నా సువార్త ప్రకారము" అనునది, సువార్త అన్యునికి తీర్పు నియమముగా ఉండునని కాదు, గాని క్రీస్తు అందరికి న్యాయాధిపతిగా నియమింపబడెను అను వాస్తవమును గూర్చినదని గ్రహింపవలెను. అపొస్తలుల కార్యములు 17:31 చూడుము. — సం.
"నా సువార్త ప్రకారము" అని అతడు చేర్చుచున్నాడు; తద్వారా మనుష్యులలో స్వభావముచేత నాటబడిన వారి విమర్శనలు ప్రత్యుత్తరమిచ్చునట్టి బోధను తాను ప్రకటించెనని సూచించుచున్నాడు: మరియు పరిచర్యనుబట్టి అతడు దానిని తన సువార్త అని పిలుచుచున్నాడు; ఏలయనగా సువార్తను ప్రకటించు అధికారము సత్యదేవునియందు మాత్రమే యున్నది; దానిని పంచిపెట్టుట మాత్రమే అపొస్తలులకు అప్పగింపబడెను. సువార్త కొంతవరకు రాబోవు తీర్పుయొక్క దూతయనియు ప్రకటించునదియనియు పిలువబడుట నిజముగా ఆశ్చర్యపడవలసిన విషయము కాదు: ఏలయనగా అది వాగ్దానము చేయుదాని నెరవేర్పును సంపూర్తియు పరలోక రాజ్యముయొక్క సంపూర్ణ ప్రత్యక్షతవరకు వాయిదా వేయబడినయెడల, అది అవశ్యముగా అంత్య తీర్పుతో జతపరచబడియుండవలెను: మరియు, క్రీస్తు కొందరికి పునరుత్థానముగాను, ఇతరులకు నాశనముగాను ఉండకుండ ప్రకటింపబడలేడు; ఈ రెండును తీర్పుదినమునకు సంబంధించినవి. "యేసుక్రీస్తుద్వారా" అను మాటలను కొందరు వేరొక విధముగా ఎంచుచున్నను, నేను వాటిని తీర్పుదినమునకు అన్వయించుచున్నాను; దాని భావము ఇది, — ప్రభువు క్రీస్తుద్వారా తీర్పు తీర్చును, ఏలయనగా సజీవులకును మృతులకును న్యాయాధిపతిగా ఉండుటకు ఆయన తండ్రిచేత నియమింపబడెను, — దీనిని అపొస్తలులు ఎల్లప్పుడు సువార్తయొక్క ముఖ్య సిద్ధాంతములలో ప్రస్తావించుచున్నారు. ఈ విధముగా వాక్యము సంపూర్ణముగాను సమగ్రముగాను ఉండును; లేనియెడల అది అసంపూర్ణముగా ఉండును.
రోమీయులకు 2:17-24
17. నీవు యూదుడవని పేరుపెట్టుకొని, ధర్మశాస్త్రమును ఆశ్రయించి, దేవునియందు అతిశయించుచు,
17. Ecce, tu Iudæus cognominaris, et acquiescis in Lege, et gloriaris in Deo,
18. ఆయన చిత్తమెరిగి, ధర్మశాస్త్రమందు ఉపదేశింపబడినవాడవై శ్రేష్ఠమైనవాటిని మెచ్చుకొనుచు; 18. Et nosti voluntatem, et probas eximia, institutus ex Lege; 19. నీవు గ్రుడ్డివారికి త్రోవచూపువాడవనియు, చీకటిలో ఉన్నవారికి వెలుగైయున్నావనియు, 19. Confidisque teipsum esse ducem cæcorum, lumen eorum qui sunt in tenebris, 20. జ్ఞానసత్యస్వరూపము ధర్మశాస్త్రమందు గలవాడవై, బుద్ధిహీనులకు శిక్షకుడవనియు, బాలురకు ఉపాధ్యాయుడవనియు రూఢిగా నమ్ముకొనిన యెడల, 20. Eruditorem insipientium, doctorem imperitorum, habentem formam cognitionis ac veritatis in Lege:
21. ఎదుటివానికి బోధించు నీవు నీకు నీవే బోధించుకొనవా? దొంగిలవద్దని ప్రకటించు నీవు దొంగిలెదవా? 21. Qui igitur doces alterum, teipsum non doces; qui concionaris, non furandum, furaris; 22. వ్యభిచరింపవద్దని చెప్పు నీవు వ్యభిచరించెదవా? విగ్రహములను అసహ్యించుకొను నీవు గుళ్లను దోచెదవా? 22. Qui dicis, nom mœchandum, mœcharis; qui detestaris idola, Sacrilegium perpetras; 23. ధర్మశాస్త్రమునందు అతిశయించు నీవు ధర్మశాస్త్రమును మీరుటవలన దేవుని అవమానపరచెదవా? 23. Qui de Lege gloriaris, Deum per Legis transgressionem dehonestas: 24. వ్రాయబడిన ప్రకారము మిమ్మును బట్టియే గదా దేవుని నామము అన్యజనుల మధ్యను దూషింపబడుచున్నది.
24. Nomen enim Dei propter vos probro afficitur inter gentes, quemadmodum scriptum est. 17. నీవు యూదుడవని పేరుపెట్టుకొని మొదలైనవి. — కొన్ని ప్రాచీన ప్రతులు {εἰ} {δὲ}, అయితే నిజముగా, అని చదువుచున్నవి; అది సాధారణముగా అంగీకరింపబడియుండినయెడల నాకు సమ్మతమగును; అయితే అధిక సంఖ్యగల వ్రాతప్రతులు దానికి వ్యతిరేకముగా ఉన్నందునను, భావము అనుచితము కానందునను, విశేషముగా అది ఒక్క అక్షరముయొక్క స్వల్ప భేదము మాత్రమే గనుకను, నేను పాత పాఠమునే నిలుపుకొనుచున్నాను.
అన్యజనులను గూర్చి తాను చెప్పదలచినదానిని ఇప్పుడు ముగించి, అతడు యూదులవైపు తిరుగుచున్నాడు; మరియు వారి గొప్ప వ్యర్థగర్వమును మరింత బలముగా అణచివేయుటకై, వారు మితిమీరి ఉప్పొంగి గర్వించుటకు కారణమైన ఆ ఆధిక్యతలన్నిటిని అతడు వారికి ఒప్పుకొనుచున్నాడు: పిమ్మట నిజమైన మహిమను పొందుటకు అవి ఎంత అసమర్థమైనవో, అవును, అవి వారికి ఎట్లు నిందగా మారినవో అతడు చూపుచున్నాడు. యూదుడు అను పేరు క్రింద, ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు పొందితిమని వారు వ్యర్థముగా చెప్పుకొనిన ఆ జనముయొక్క ఆధిక్యతలన్నిటిని అతడు చేర్చుచున్నాడు; ఈ విధముగా అతడు ఇశ్రాయేలీయులందరిని కలుపుచున్నాడు; వారందరును అప్పుడు ఏ భేదము లేకుండ యూదులని పిలువబడుచుండిరి.
అయితే ఈ పేరు మొదట ఏ కాలమున పుట్టెనో నిశ్చయము కాదు; అది చెదరిపోయిన తరువాత పుట్టెనని మాత్రము నిస్సందేహము. యోసీఫస్ తన పురాతత్వముల పదకొండవ గ్రంథములో, అది యూదా మక్కబీయుని పేరునుండి తీసికొనబడెనని తలంచుచున్నాడు; అతని నాయకత్వము క్రింద, కొంతకాలము పతనమై దాదాపు పాతిపెట్టబడియుండిన ఆ ప్రజల స్వాతంత్ర్యమును ఘనతయు మరల పునరుజ్జీవించెను. ఈ అభిప్రాయము సంభావ్యమైనదని నేను ఒప్పుకొనుచున్నను, అది తృప్తికరముగా లేనివారెవరైనను ఉన్నయెడల, నా సొంత ఊహను వారికి సమర్పించెదను. నిజముగా ఇది మిక్కిలి సంభావ్యముగా కనబడుచున్నది; అనేక విపత్తులచేత దిగజారి చెదరిపోయిన తరువాత, వారు తమ గోత్రములను గూర్చి యే నిశ్చయమైన భేదమును నిలుపుకొనలేకపోయిరి; ఏలయనగా ఆ కాలమున జనసంఖ్య వ్రాయబడలేదు, ఇట్టి క్రమమును కాపాడుటకు అవసరమైన క్రమబద్ధమైన ప్రభుత్వమును లేకుండెను; వారు చెదరి అక్రమముగా నివసించిరి; మరియు శ్రమలచేత అలసిపోయినందున, వారు తమ వంశావళి దాఖలాలను గూర్చి నిస్సందేహముగా తక్కువ శ్రద్ధ కలిగియుండిరి. అయితే మీరు వీటిని నాకు ఒప్పుకొనకపోయినను, ఇంత కలతగల స్థితితో ఇట్టి అపాయము జతపడియుండెనని కాదనలేము. కాబట్టి వారు భవిష్యత్తునకై ఏర్పాటు చేయదలచినను, లేక ఇదివరకే కలిగిన కీడును సరిదిద్దదలచినను, మతముయొక్క శుద్ధత అతి దీర్ఘకాలము నిలిచియుండినదియు, విమోచకుడు దానినుండియే రావలెనని ఎదురుచూడబడుచుండినందున ఒక ప్రత్యేకమైన ఆధిక్యతచేత మిగిలిన వాటన్నిటికంటె శ్రేష్ఠమైనదియునైన ఆ గోత్రముయొక్క పేరును వారందరును ధరించిరని నేను తలంచుచున్నాను; ఏలయనగా సమస్త సంకటములలోను మెస్సీయను గూర్చిన నిరీక్షణచేత తమ్మును తాము ఆదరించుకొనుటయే వారి ఆశ్రయముగా ఉండెను. ఇది ఏలాగున్నను, యూదులు అను పేరుచేత, ప్రభువు అబ్రాహాముతోను అతని సంతానముతోను చేసిన నిబంధనకు తాము వారసులమని వారు ప్రకటించుకొనిరి.
76 ఈ వచనములు సూచింపబడుచున్నవి, యెషయా 52:6; యెహెజ్కేలు 36:20. 77 ఆ తరువాత గ్రీస్బాక్ ఈ పాఠమునకు అనుకూలముగా అధిక సంఖ్యగల వ్రాతప్రతులను కనుగొని, దానిని స్వీకరించెను. అయితే దానికి సరిపడు వాక్యాంశమును కనుగొనుటయే కష్టము. రోమీయులకు 2:21లో ఆరంభమగునది తప్ప మరేదియు లేదు; మొదటిదానిని "అయితే నిజముగా" అనియు, రెండవదానిని "అవును" లేక "అయినను" అనియు కొంతవరకు వ్యతిరేకార్థములో అనువదించితేనే గాని {εἰ} {δὲ} మరియు {οὖν} చక్కగా సరిపోవు. కొన్ని వాక్యభాగములలో అది ఈ అర్థమును అంగీకరించును. మత్తయి 12:12; మత్తయి 26:64; రోమీయులకు 10:14 చూడుము. — సం.
78 ఇది పూర్తిగా సరియైనది కాదు. చెరకు ముందును, చెరకాలమునందును వారు యూదులని పిలువబడిరి, అయితే చెర తరువాత అతి సాధారణముగాను క్రమముగాను అట్లు పిలువబడిరి. యూదులు అను మాట మొదట 2 రాజులు 16:6లో కనబడుచున్నది. ఎస్తేరు 4:3; యిర్మీయా 38:19; దానియేలు 3:8; ఎజ్రా 4:12; నెహెమ్యా 2:16 చూడుము. — సం.
ధర్మశాస్త్రమును ఆశ్రయించి, దేవునియందు అతిశయించుచు మొదలైనవి. — వారు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు తమ మనస్సులను లగ్నము చేసినట్లు, దానిని లక్ష్యపెట్టుటయందు విశ్రమించిరని అతని భావము కాదు; దీనికి భిన్నముగా, ధర్మశాస్త్రము ఏ ఉద్దేశముకొరకు ఇయ్యబడెనో దానిని గమనింపనందుకు అతడు వారిని గద్దించుచున్నాడు; ఏలయనగా దానిని గైకొనుటను గూర్చి వారికి ఏ శ్రద్ధయు లేకుండెను, దేవుని వాక్యములు తమకే చెందినవని వారు నమ్మియుండిరి గనుక ఈ ఒక్క కారణముచేతనే వారు ఉప్పొంగిరి. అదే విధముగా వారు దేవునియందు అతిశయించిరి, ప్రభువు తన ప్రవక్తద్వారా ఆజ్ఞాపించినట్లు, — మనలను మనము తగ్గించుకొని ఆయనయందు మాత్రమే మన మహిమను వెదకుమని, (యిర్మీయా 9:24,) — కాదు; గాని దేవుని మంచితనమును గూర్చిన యే జ్ఞానమును లేనివారై, తాము అంతరంగమున ఎవనిని పోగొట్టుకొనియుండిరో ఆయనను ప్రత్యేకముగా తమ సొంతవానిగా చేసికొని, మనుష్యుల యెదుట వ్యర్థమైన ఆడంబరము నిమిత్తము ఆయన ప్రజలమని చెప్పుకొనిరి. కాబట్టి ఇది హృదయముయొక్క అతిశయము కాదు, నాలుకయొక్క డంబమే.
18. ఆయన చిత్తమెరిగి, శ్రేష్ఠమైనవాటిని మెచ్చుకొనుచు మొదలైనవి. — దైవచిత్తమును గూర్చిన జ్ఞానమును, ప్రయోజనకరమైనవాటిని మెచ్చుకొనుటను అతడు ఇప్పుడు వారికి ఒప్పుకొనుచున్నాడు; మరియు దీనిని వారు ధర్మశాస్త్ర బోధనుండి పొందిరి. అయితే మెచ్చుకొనుట రెండు విధములు, — ఒకటి ఎంపికకు సంబంధించినది, అనగా మనము మెచ్చుకొను మేలును హత్తుకొనుట; రెండవది విమర్శనకు సంబంధించినది, దానిచేత మనము నిజముగా మేలును కీడునుండి వేరుపరచి గుర్తింతుముగాని దానిని అనుసరించుటకు ఎంతమాత్రమును ప్రయాసపడము, కోరము. ఈ విధముగా యూదులు ఇతరుల ప్రవర్తనను విమర్శింపగలిగినంతగా ధర్మశాస్త్రమందు ప్రవీణులైయుండిరి, గాని ఆ విమర్శన ప్రకారము తమ జీవితమును క్రమపరచుకొనుటకు శ్రద్ధ చూపలేదు. అయితే పౌలు వారి వేషధారణను గద్దించుచున్నందున, దీనికి భిన్నముగా, దేవుని లక్ష్యపెట్టునప్పుడు మాత్రమే (మన విమర్శన యథార్థతనుండి పుట్టినయెడల) శ్రేష్ఠమైనవి సరిగా మెచ్చుకొనబడునని మనము నిర్ధారింపవచ్చును; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రములో బయలుపరచబడినట్లు ఆయన చిత్తమే, న్యాయముగా మెచ్చుకొనదగినదానికి మార్గదర్శిగాను బోధకునిగాను ఇక్కడ నియమింపబడియున్నది.
79 {δοκιμάζεις} {τὰ} {διαφερόντα} అను మాటలకు రెండు వివరణలు కలవు; ఆ మాటలు ఇతర స్థలములలో సూచించుదానినిబట్టి ఆ రెండును నిలువదగినవే. మొదటి పదమునకు రుజువుచేయుట, లేక పరీక్షించుట, లేక శోధించుట, మరియు మెచ్చుకొనుట అని కూడ అర్థము; రెండవది భేదముగల విషయములను, లేక శ్రేష్ఠమైన విషయములను సూచించును. "భేదముగల విషయములను నీవు పరీక్షించుచున్నావు, లేక వేరుపరచి గుర్తించుచున్నావు," అనునది బేజా, పరేయస్, డాడ్రిడ్జ్, స్టువర్ట్ చేసిన అనువాదము: "నీవు మె-
19. నీవు ... రూఢిగా నమ్ముకొనిన యెడల మొదలైనవి. — వారికి ఇంకను అధికముగా ఒప్పుకొనబడుచున్నది; తమకు సరిపడినది మాత్రమే కాక, ఇతరులను సుసంపన్నులను చేయగలిగినదియు వారికి కలిగియున్నట్లు. ఇతరులకు సమకూర్చగలిగినంత సమృద్ధియైన విద్య వారికి కలదని అతడు నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు.
20. తరువాత వచ్చు "జ్ఞానసత్యస్వరూపము గలవాడవై" అను మాటను నేను ముందున్నదానికి కారణముగా తీసికొనుచున్నాను; దానిని ఈ విధముగా వివరింపవచ్చును, — "ఏలయనగా నీకు జ్ఞానస్వరూపము కలదు." ఏలయనగా ధర్మశాస్త్ర రహస్యములన్నిటిని తమ హృదయములలో మోయుచున్నట్లు కనబడినందున, వారు తమ్మును తాము ఇతరులకు బోధకులమని చెప్పుకొనిరి. స్వరూపము అను మాట మాదిరి (exemplar — నమూనా) అను అర్థములో ఉంచబడినది; ఏలయనగా పౌలు {μόρφωσιν} అను పదమును స్వీకరించెను గాని {τύπον} అను పదమును కాదు: అయితే వారి బోధయొక్క కంటికి కనబడు ఆడంబరమును, సాధారణముగా ప్రదర్శన అని పిలువబడుదానిని సూచించుటయే అతని ఉద్దేశమని నేను తలంచుచున్నాను; మరియు తాము నటించిన ఆ జ్ఞానము వారికి లేదని నిశ్చయముగా కనబడుచున్నది. అయితే పౌలు ధర్మశాస్త్రముయొక్క వక్రమైన ఉపయోగమును పరోక్షముగా పరిహసించుచు, దీనికి భిన్నముగా, సత్యము దృఢమైన పునాదిని కలిగియుండునట్లు సరియైన జ్ఞానము ధర్మశాస్త్రమునుండి వెదకబడవలెనని సూచించుచున్నాడు.
21. ఎదుటివానికి బోధించు నీవు నీకు నీవే బోధించుకొనవు మొదలైనవి. — యూదులను గూర్చి ఆయన ఇంతవరకు చెప్పిన శ్రేష్ఠతలు (encomia — ప్రశంసలు) ఉన్నతమైన అలంకారములు కొదువలేనియెడల వారిని న్యాయముగా అలంకరింపగలిగినవే; అయినను భక్తిహీనులు కూడ కలిగియుండగల, దుర్వినియోగముచేత చెడిపోగల, ఉదాసీన స్వభావముగల గుణములు వాటిలో చేరియున్నందున, నిజమైన మహిమను కలుగజేయుటకు అవి ఎంతమాత్రమును చాలవు. కావున పౌలు, కేవలము వీటియందు మాత్రమే నమ్మికయుంచుకొనిన వారి గర్వమును గద్దించి ఎత్తిపొడుచుటతో తృప్తిపడక, వారి అవమానకరమైన ప్రవర్తనను మరింత హెచ్చుగా చూపుటకై వాటినే ఉపయోగించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడిచ్చిన వరములు ఇతరవిధముగా విలువైనవియు శ్రేష్ఠమైనవియునై యుండగా, వాటిని నిష్ప్రయోజనము చేయుటయే గాక తన దుష్టత్వముచేత వాటిని చెరిపి మలినపరచువాడు సామాన్యముకాని నిందకు తన్ను తాను గురిచేసికొనుచున్నాడు. మరియు తన స్వంత మేలును గూర్చి ఆలోచింపక, ఇతరుల ప్రయోజనము నిమిత్తము మాత్రమే జ్ఞానియైయుండువాడు విచిత్రమైన సలహాదారుడు. కాబట్టి వారు తమకు తామే ఆపాదించుకొనిన ప్రశంస తుదకు వారికే అవమానముగా పరిణమించెనని ఆయన చూపుచున్నాడు.
"నీవు శ్రేష్ఠమైనవాటిని లేక ప్రయోజనకరమైనవాటిని ఆమోదించుచున్నావు" అనునది ఎరాస్మస్, మెక్నైట్ మరియు ఇతరుల అనువాదము. సందర్భమునకు మొదటిదే అత్యంత తగినది; ఏలయనగా దాని తరువాత వచ్చు "ధర్మశాస్త్రమువలన ఉపదేశింపబడినవాడవై" అను వివరణ వాక్యము రుజువుచేయుచున్నట్లు, ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడినది జ్ఞానమే గాని ఆమోదము కాదని స్పష్టము. — సం. 80 ఇక్కడ కాల్విన్ అనేక వాక్యభాగములను విడిచిపెట్టెను: చివరి రెండింటిని తప్ప, అవి ఏ వివరణయు అవసరములేనంత స్పష్టముగా ఉన్నవి. "బుద్ధిహీనులకు శిక్షకుడు — insipientium," {ἀφρόνων}, అనగా విషయములను సరిగా గ్రహింపనందున బుద్ధిహీనులైనవారికి. "జ్ఞానములేనివారికి బోధకుడు — imperitorum," {νηπίων}, పసిబిడ్డలు, అనగా పసిబిడ్డలవలె జ్ఞానములేనివారికి. అయితే ఇవియు, "గ్రుడ్డివారికి త్రోవ చూపువాడు," "చీకటిలో ఉన్నవారికి వెలుగు" అను ముందుచెప్పిన బిరుదులును యూదుల బోధకులు తమకు ఆపాదించుకొనినవి; వాటి నిజమైన అర్థములో గొప్ప భేదమేదైన ఉన్నట్లు ఎంచవలసినవి కావు. "గ్రుడ్డివారు, బుద్ధిహీనులు, జ్ఞానములేనివారు" అనువారు అన్యజనులని డాడ్రిడ్జ్ మరియు మరికొందరితో కలిసి తలంచుటకు ఏ కారణమును కనబడదు; ఏలయనగా యూదులు వారికి బోధించు పదవిని తాము వహింపలేదు. ఇక్కడ పౌలు సామాన్య జనుల విషయమును గాక పండితుల — అనగా బోధకుల — విషయమును తీసికొనుచున్నాడని గమనింపవలెను.
81 ఇదే పదము 2 తిమోతికి 3:5లో మాత్రమే వచ్చుచున్నది, "{μόρφωσιν} {εὐσεβείας} — భక్తి వేషము." ఇక్కడ అది మంచి భావములో, అనగా ఒక చిత్రణ, ఒక వర్ణన, ఒక రూపరేఖ, ఒక ప్రతిరూపము లేక ఒక సంగ్రహము అను అర్థములో తీసికొనబడినది. చామర్స్ ఈ మాటలను ఇట్లు అనువదించుచున్నాడు, — "ధర్మశాస్త్రములో ఉన్న జ్ఞానమునకును సత్యమునకును సంపూర్ణ సంగ్రహము." కొందరు జ్ఞానము అనగా నీతి నడవడికి లేక బాహ్య ప్రవర్తనకు సంబంధించినదనియు, సత్యము అనగా నమ్మవలసినదనియు గ్రహించుచున్నారు. మరికొందరు వాటిని హెబ్రీ భాషారీతికి ఉదాహరణగా ఎంచుచున్నారు; అనగా ఒక నామవాచకమును ఒక విశేషణమును ఉంచుటకు బదులు రెండు నామవాచకములు ఉంచబడినవి; అప్పుడు ఆ పదబంధము "నిజమైన జ్ఞానము" అగును. — సం.
82 ఈ వాక్యభాగమును, దాని తరువాత వచ్చువాటిని సాధారణముగా ప్రశ్నార్థక రూపములో, అనగా ప్రశ్నలుగా ఉంచుదురు: అయితే థియోఫిలాక్ట్, ఎరాస్మస్ మరియు లూథర్ వంటి కొందరు ఇక్కడ స్వీకరింపబడిన రూపములో ఆ వాక్యభాగములను అనువదించిరి. అర్థములో ఏ భేదమును లేదు. అపొస్తలుడు హెబ్రీ పద్ధతి ప్రకారము తాను ప్రస్తావించు అంశముల క్రమమును తారుమారు చేయుచున్నాడని గమనింపదగినది; ఆయన ఒక విధముగా వెనుకకు మరలుచున్నాడు, మరియు రోమీయులకు 2:21 వద్ద అట్లు చేయుట ఆరంభించుచున్నాడు. ఈ భాగమును ఇట్లు అనువదింపవచ్చును, — 17. కావున నీవు యూదుడవని పేరుపెట్టబడి, ధర్మశాస్త్రమును ఆశ్రయించి, దేవునియందు అతిశయించుచు, 18. ఆయన చిత్తమును ఎరిగి, ధర్మశాస్త్రమువలన ఉపదేశింపబడినవాడవై భేదముగల విషయములను వివేచించుచు, 19. గ్రుడ్డివారికి త్రోవ చూపువాడవనియు, చీకటిలో ఉన్నవారికి వెలుగైయున్నావనియు, 20. బుద్ధిహీనులకు శిక్షకుడవనియు, పసిబిడ్డలకు బోధకుడవనియు రూఢిగా నమ్ముకొని, ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి జ్ఞానమునకును సత్యమునకును స్వరూపము కలిగియుండినను: 21. ఎదుటివానికి బోధించు నీవు నీకు నీవే బోధించుకొనవు, "దొంగిలవద్దు" అని ప్రకటించు నీవు దొంగిలించుచున్నావు, 22. "వ్యభిచరింపవద్దు" అని చెప్పు నీవు వ్యభిచరించుచున్నావు, విగ్రహములను అసహ్యించుకొను నీవు దేవద్రోహము చేయుచున్నావు, 23. ధర్మశాస్త్రమందు అతిశయించు నీవు ధర్మశాస్త్రమును మీరుటవలన దేవుని అవమానపరచుచున్నావు; ఏలయనగా వ్రాయబడిన ప్రకారము మిమ్మునుబట్టి దేవుని నామము అన్యజనుల మధ్య దూషింపబడుచున్నది. రోమీయులకు 2:21ను, 22వ వచనములోని ఒక భాగమును 19, 20 వచనములలో ఉన్నదానిని సూచించుచున్నవి; 22వ వచనము యొక్క తరువాతి భాగము 18వ వచనమును సూచించుచున్నది; 23వది 17వ వచనమును సూచించుచున్నది. 22వ వచనము యొక్క తరువాతి భాగము 18వ వచనము యొక్క తరువాతి భాగపు అర్థమును నిర్ధారించుటకు మనకు సహాయపడుచున్నది; విగ్రహములను ద్వేషించి దేవద్రోహము చేసినవాడు, మంచిచెడ్డలమధ్య సరైన భేదము చూపుటకు తాను అతిశయించిన శక్తిని తాను వినియోగింపలేదని రుజువుచేసెను. అటుపిమ్మట రోమీయులకు 2:17లో ధర్మశాస్త్రమును ఆశ్రయించి దేవునియందు అతిశయించువాడని చెప్పబడినవాడు, రోమీయులకు 2:23లో ధర్మశాస్త్రమును మీరుటవలన దేవుని అవమానపరచు పాపము మోపబడుచున్నాడు — సం.
దొంగిలవద్దని ప్రకటించు నీవు మొదలైనవి. ఆయన కీర్తనలు 50:16లోని ఒక భాగమును సూచించినట్లు కనబడుచున్నది; అక్కడ దేవుడు భక్తిహీనునితో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు,
"నా కట్టడలను వివరించుటకు, నా నిబంధనను నీ నోట నుచ్చరించుటకు నీకేమి పని? దిద్దుబాటు నీకు అసహ్యము గదా? నీవు నా మాటలను నీ వెనుకకు త్రోసివేయుదువు; నీవు దొంగను చూచినప్పుడు వానితో ఏకీభవించుదువు, వ్యభిచారులతో నీవు పాలివాడవైతివి."
మరియు ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన కేవల జ్ఞానమును ఆశ్రయించి, ధర్మశాస్త్రమే లేనట్లుగా ఏ విధముగాను శ్రేష్ఠముగా జీవింపని పూర్వకాలపు యూదులకు ఈ గద్దింపు తగినదైనట్లే, ఈ దినమున అది మనకు విరోధముగా త్రిప్పబడకుండునట్లు మనము జాగ్రత్తపడవలెను: నిజముగా సువార్తను గూర్చిన ఏదో విశేషమైన జ్ఞానమును గూర్చి అతిశయించుచు, సువార్త జీవితమునకు నియమము కానట్లుగా సమస్త విధములైన అపవిత్రతకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొను అనేకులకు ఇది చక్కగా అన్వయింపవచ్చును. కాబట్టి మనము ఇంత అజాగ్రత్తగా ప్రభువుతో ఆటలాడకుండునట్లు, కేవలము వాచాలత్వముచేత దేవుని వాక్యమును ప్రదర్శించు అట్టి వదరుబోతులమీదికి (logodœdalis — మాటల శిల్పులు) ఎట్టి తీర్పు రానైయున్నదో జ్ఞాపకము చేసికొందము.
22. విగ్రహములను అసహ్యించుకొను నీవు మొదలైనవి. దేవద్రోహము విగ్రహారాధనవంటి జాతికి చెందిన విషయమే గనుక ఆయన దానిని విగ్రహారాధనతో తగినవిధముగా పోల్చుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవద్రోహము కేవలము దైవ మహిమను అపవిత్రపరచుటయే; ఇది అన్యజన కవులకు తెలియని పాపము కాదు. ఈ కారణముచేత ఓవిడ్ (Metamor. 3) బాకస్ యొక్క ఆచారములను తృణీకరించినందుకు లైకర్గస్ను దేవద్రోహి అని పిలుచుచున్నాడు; మరియు తన Fasti అను గ్రంథములో వీనస్ యొక్క మహిమను భంగపరచిన చేతులను దేవద్రోహపు చేతులని పిలుచుచున్నాడు. అయితే అన్యజనులు తమ దేవతల మహిమను విగ్రహములకు ఆపాదించినందున, తమ గుడులకు ప్రతిష్ఠింపబడినదానిని ఎవడైనను దోచుకొనినప్పుడు మాత్రమే అది దేవద్రోహమని వారు తలంచిరి; ఏలయనగా మతమంతయు ఆ గుడులలోనే కేంద్రీకరింపబడియున్నదని వారు నమ్మిరి. అదే విధముగా ఈ దినమున దేవుని వాక్యము గాక మూఢభక్తి ఏలుచున్నచోట, సంఘములకు చెందినదానిని దొంగిలించుట తప్ప మరి ఏ విధమైన దేవద్రోహమును వారు ఒప్పుకొనరు; ఏలయనగా వారికి విగ్రహములలో తప్ప దేవుడు లేడు, ఆడంబరములోను వైభవములోను తప్ప మతము లేదు.
83 ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన "దేవద్రోహము"ను కొందరు అక్షరార్థముగా, అనగా దేవుడు కోరిన బలుల విషయములో ఆయనను దోచుకొనుటగాను, పరిశుద్ధ ఆచారములను అపవిత్రపరచుటగాను గ్రహించుచున్నారు; "వీటికి అనేక ఉదాహరణలు," అని టురెట్టిన్ చెప్పుచున్నాడు, "ప్రవక్తలచేతను, చివరి యుద్ధమునకు ముందును ఆ యుద్ధకాలమందును జోసీఫస్చేతను వ్రాయబడియున్నవి." అయితే కొందరు దాని అర్థమును, దేవుని ఘనత అపవిత్రపరచబడి ఆయనకు చెందవలసిన మహిమ నిరాకరింపబడిన వేషధారణ క్రియలకును భక్తిహీన క్రియలకును విస్తరింపజేయుచున్నారు. దేవుడు న్యాయముగా కోరుచున్న యథార్థమైన సేవను విధేయతను ఆయనకు లేకుండచేయుటయే నిస్సందేహముగా అత్యధికమైన దేవద్రోహము. "వారు తమ దుష్ట వేషధారణచేత," అని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు, "దేవుని నామమును ఘనతను నానావిధములుగా దూషింపబడునట్లు చేసిరి; కావున వారు దేవద్రోహము చేసిన దోషులని అపొస్తలుడు న్యాయముగా చెప్పెను." ఆయన ఇంకను ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు, "విగ్రహారాధన దేవద్రోహమునకు వ్యతిరేకముగా ఉంచబడలేదు గాని దానికి సన్నిహిత సంబంధముగల విషయముగా ప్రస్తావింపబడినదని మనము గమనింపవలెను. నిజముగా విగ్రహారాధన యావత్తును దేవద్రోహమే. అట్లయితే సన్యాసులు, యాజకులు, జెస్యూయిట్లు దేవద్రోహ దోషమునుండి తమ్మును తాము ఎట్లు విడిపించుకొనగలరు? ఏలయనగా వారు విగ్రహారాధనను అసహ్యించుకొనకపోవుటయే గాక — ఈ విషయములో వారు ఈ వేషధారులకంటె ఎంతో హీనులు — వీరివలెనే పరిశుద్ధ కానుకలను అత్యాశతో వెదకుచు, పరిశుద్ధత అను నెపముతో విధవరాండ్ర ఇండ్లను మ్రింగివేయుచు, రాజుల ధనాగారములను దోచుకొనుచు, అన్నిటికంటె ఘోరముగా, దేవునికి చెందవలసిన ఆరాధనను ఘనతను దేవద్రోహముతో ఆయననుండి దోచుకొని పరిశుద్ధులకు బదిలీచేయుచున్నారు." అయినను లోకము అట్టి మనుష్యుల నిజస్వభావమును చూడలేనంత గ్రుడ్డిదైయున్నది! — సం.
కావున ఇక్కడ మనము హెచ్చరింపబడుచున్నాము: మొదటిది, ధర్మశాస్త్రములోని కొన్ని భాగములను మాత్రమే నెరవేర్చినప్పుడు, మనలను మనము పొగడుకొని ఇతరులను తృణీకరింపకూడదు, — రెండవది, బాహ్యమైన విగ్రహారాధనను తొలగించుకొంటిమని అతిశయింపకూడదు; అదే సమయములో మన హృదయములలో దాగియున్న భక్తిహీనతను తరిమివేసి నిర్మూలము చేయుటను గూర్చి మనము లక్ష్యపెట్టకుండ ఉండకూడదు.
23. ధర్మశాస్త్రమందు అతిశయించు నీవు మొదలైనవి. అతిక్రమించు ప్రతివాడును దేవుని అవమానపరచుచున్నను, (ఏలయనగా మనమందరము నీతితోను పరిశుద్ధతతోను ఆయనను సేవించుటకే — ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే — పుట్టితిమి;) అయినను ఈ విషయములో ఆయన యూదులమీద ప్రత్యేకమైన దోషమును న్యాయముగా మోపుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు దేవుని తమ ధర్మశాస్త్రకర్తగా ఒప్పుకొనియు, ఆయన నియమము ప్రకారము తమ జీవితమును తీర్చిదిద్దుకొనుటను గూర్చి ఏ శ్రద్ధయు లేనివారైనందున, తమ దేవుని మహిమను తాము లక్ష్యపెట్టలేదనియు, ఆయనను సులభముగా తృణీకరించిరనియు స్పష్టముగా రుజువుచేసిరి. అదే విధముగా ఈ దినమున సువార్త సిద్ధాంతమును గూర్చి వ్యర్థముగా వదరుచు, అదే సమయములో కళ్లెములేని దుర్నీతిగల తమ జీవనవిధానముచేత దానిని కాళ్లక్రింద త్రొక్కువారు, సువార్తను అతిక్రమించుటవలన క్రీస్తును అవమానపరచుచున్నారు.
24. దేవుని నామము మొదలైనవి. ఈ ఉల్లేఖనము యెషయా 52:5నుండి గాక యెహెజ్కేలు 36:20నుండి తీసికొనబడినదని నేను తలంచుచున్నాను; ఏలయనగా యెషయాలో జనులకు ఏ గద్దింపులును ఇయ్యబడలేదు, అయితే యెహెజ్కేలులోని ఆ అధ్యాయము గద్దింపులతో నిండియున్నది. అయితే కొందరు ఇది అల్పమైనదానినుండి అధికమైనదానికి చేయబడిన రుజువని తలంచుచున్నారు; దాని భావము ఇది: "ప్రవక్త తన కాలపు యూదులు చెరలో ఉండుటవలన, దేవుడు తన సంరక్షణలోనికి తీసికొనిన ప్రజలను కాపాడలేకపోయెనో అన్నట్లుగా, అన్యజనుల మధ్య దేవుని మహిమయు శక్తియు ఎగతాళిచేయబడెనని కారణము లేకుండ కాక వారిని నిందించియుండగా, మీ దుష్ట జీవితమునుబట్టి ఎవనిమతము విమర్శింపబడి దూషింపబడుచున్నదో ఆ దేవునికి మీరు మరి ఎక్కువగా అపకీర్తియు అవమానమునైయున్నారు." ఈ అభిప్రాయమును నేను త్రోసివేయను, అయితే ఇంతకంటె సరళమైన ఈ క్రింది అభిప్రాయమునే నేను కోరుకొనుచున్నాను, — "ఇశ్రాయేలు ప్రజలమీద మోపబడు నిందలన్నియు దేవుని నామముమీదనే పడుచున్నవని మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా వారు దేవుని ప్రజలుగా ఎంచబడుచు, అట్లు పిలువబడుచున్నందున, ఆయన నామము వారి నొసళ్లమీద చెక్కబడియున్నట్లున్నది: కాబట్టి ఎవని నామమును వారు ధరించుచున్నారో ఆ దేవుడు వారి దుష్ట ప్రవర్తనవలన మనుష్యులచేత ఒక విధముగా అపకీర్తిపాలగుట తప్పదు." కాబట్టి దేవునినుండి తమ మహిమను పొందినవారు ఆయన పరిశుద్ధ నామమును అవమానపరచుట ఘోరమైన విషయము; ఏలయనగా నిశ్చయముగా వారు ఆయనకు వేరొక విధముగా ప్రత్యుపకారము చేయవలసియుండెను.
84 ఈ విశేషమైన భాగమును గూర్చి హాల్డేన్ ఈ మిక్కిలి తగినవియు, న్యాయమైనవియు, మనస్సును తాకునవియునైన వ్యాఖ్యలను చేయుచున్నాడు, — "అపొస్తలుడు ఈ వచనములలో వేషధారణ యొక్క అత్యంత సజీవమైన చిత్రమును ప్రదర్శించుచున్నాడు. యూదుడు తన్ను తాను కనుపరచుకొను ముసుగుకంటె మరి సుందరమైన ముసుగు ఎన్నడైనను ఉండెనా? అతడు ఒప్పుకోలు, స్తుతి, కృతజ్ఞతాస్తుతులుగల మనుష్యుడు — ధర్మశాస్త్రమందు నమ్మికయుంచువాడు, దేవునియందు అతిశయించువాడు, ఆయన చిత్తమును ఎరిగినవాడు, శ్రేష్ఠమైనవాటిని ఆమోదించువాడు, తన్ను తాను గ్రుడ్డివారికి త్రోవ చూపువాడనియు, చీకటిలో ఉన్నవారికి వెలుగనియు, జ్ఞానములేనివారికి శిక్షకుడనియు, పసిబిడ్డలకు బోధకుడనియు పిలుచుకొనువాడు; ఇతరులను నడిపించువాడు, దొంగతనమునకు విరోధముగాను, వ్యభిచారమునకు విరోధముగాను, విగ్రహారాధనకు విరోధముగాను ప్రకటించువాడు, సారాంశముగా చెప్పవలెనంటే, ప్రభువు ఆజ్ఞలయందు అతిశయించువాడు. ఇతడు మానవరూపము ధరించిన దేవదూత అనియు — ఆకాశమండలమునుండి విడిపడి, భూమిని వెలిగించుటకు దగ్గరకు తేబడిన నక్షత్రమనియు ఎవడు చెప్పడు? అయితే ఈ ముసుగుక్రింద దాగియున్నదేమో గమనించుము. అతడు తానే ఉపదేశము పొందనివాడు; దొంగ, వ్యభిచారి, దేవద్రోహి; ఒక్క మాటలో, తన ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటచేత దేవుని నిత్యము అవమానపరచు దుష్టుడు. ఈ అందమైన బాహ్యరూపములకును ఈ భయంకరమైన వాస్తవమునకును మధ్యనున్న వ్యత్యాసముకంటె మరి ఘోరమైన వ్యత్యాసమును ఊహింపగలమా?" నిశ్చయముగా లేదు; అయినను ఇది నానావిధమైన మార్పులతో అనేక సందర్భములలో ఇప్పటికిని ఉన్న వ్యత్యాసమే. — రచయిత యూదుని "ఒప్పుకోలు, స్తుతి, కృతజ్ఞతాస్తుతులుగల మనుష్యుడు" అని పిలుచునప్పుడు, హెబ్రీ భాషలో యూదుడు అను పదపు భావమును ఆయన సూచించుచున్నాడని గమనింపవలెను; ఆ పదము ఈ భావములను కలిగియున్న ఒక క్రియాపదమునుండి వచ్చినది: మరియు ఈ అధ్యాయము యొక్క చివరి మాటలైన "అట్టివానికి మెప్పు" మొదలైనవాటిలో ఆ పేరు సూచించుదానిని సూచించుచున్నట్లు కొందరు తలంచుచున్నారు. — సం.
రోమీయులకు 2:25-29
25. నీవు ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించువాడవైతే సున్నతి ప్రయోజనకరమే గాని, ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువాడవైతే నీ సున్నతి సున్నతికాకపోవును.
25. Nam circumcisio quidem prodest, si Legem observes; quod si transgressor Legis fueris, circumcisio tua in præputium versa est.
26. కాబట్టి సున్నతి లేనివాడు ధర్మశాస్త్రమందు నియమింపబడిన విధులను గైకొనినయెడల, వానికి సున్నతి లేకపోయినను సున్నతి కలిగినట్టుగా ఎంచబడును గదా?
26. Si ergo præputium justitias Legis servaverit, nonne præputium ejus pro circumcisione consebitur?
27. మరియు స్వభావమువలన సున్నతి లేనివాడు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చినయెడల, అక్షరమును సున్నతియు కలిగియుండియు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించు నిన్ను విమర్శింపడా?
27. Et judicabit quod ex natura est præputium (si Legem servaverit) te qui per literam et circumcisionem transgressor es Legis?
28. బాహ్యమునకు యూదుడైనవాడు యూదుడు కాడు; శరీరమందు బాహ్యమైన సున్నతి సున్నతి కాదు.
28. Non enim qui est in aperto Iudæus est; ne quæ in aperto est circumcisio in carne, ea est circumcisio:
29. అయితే అంతరంగమందు యూదుడైనవాడే యూదుడు; మరియు సున్నతి హృదయసంబంధమైనదై ఆత్మయందుండునదే గాని అక్షరమునుబట్టి కలుగునది కాదు. అట్టివానికి మెప్పు మనుష్యులవలన కలుగదు గాని దేవునివలననే కలుగును.
29. Sed qui est in occulto Iudæus; et circumcisio cordis in spiritu non litera; cujus laus non ex hominibus est sed ex Deo.
25. సున్నతి ప్రయోజనకరమే మొదలైనవి. యూదులు తమ పక్షమును సమర్థించుకొనుచు తనకు విరోధముగా అభ్యంతరము చెప్పగలిగినదానిని ఆయన ముందుగానే తొలగించుచున్నాడు: ఏలయనగా సున్నతి ప్రభువు నిబంధనకు సూచనయై యుండెను; ఆ నిబంధనచేత ఆయన అబ్రాహామును అతని సంతానమును తన స్వకీయ జనముగా ఏర్పరచుకొనెను; గనుక వారు వ్యర్థముగా అతిశయింపలేదని కనబడెను; అయితే వారు ఆ గుర్తు సూచించినదానిని నిర్లక్ష్యముచేసి బాహ్యరూపమును మాత్రమే లక్ష్యపెట్టినందున, ఆయన ఈ ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాడు — కేవలము ఆ గుర్తునుబట్టి వారు దేనిని హక్కుగా కోరుటకును కారణము లేదు. సున్నతి యొక్క నిజస్వభావము ఆత్మసంబంధమైన వాగ్దానమై యుండెను; అది విశ్వాసమును కోరెను: యూదులు ఆ రెంటిని, అనగా వాగ్దానమును విశ్వాసమును నిర్లక్ష్యము చేసిరి. కాబట్టి వారి నమ్మిక బుద్ధిహీనమైనది. అందుచేతనే ఆయన ఇక్కడ సున్నతి యొక్క ముఖ్యమైన ఉపయోగమును చెప్పుట మానివేసి, గలతీయులకు వ్రాసిన తన పత్రికలో చేయునట్లే వారి ఘోరమైన పొరపాటును బయలుపరచుటకు సాగుచున్నాడు. దీనిని జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; ఏలయనగా ఆయన సున్నతి యొక్క సంపూర్ణ స్వభావమును ఉద్దేశమును వివరించుచుండినయెడల, కృపను ఉచితమైన వాగ్దానమును ప్రస్తావింపకుండుట ఆయనకు అసంగతమై యుండును: అయితే రెండు సందర్భములలోను ఆయన చేతిలోనున్న విషయము కోరినదానిని బట్టియే మాటలాడెను, కావున వివాదాస్పదమైన భాగమును మాత్రమే ఆయన చర్చించెను.
సున్నతియే నీతిని పొందుటకు దానంతట అదే చాలునని వారు తలంచిరి. అందుచేత ఆయన అట్టి అభిప్రాయమునకు తగినట్లు మాటలాడుచు ఈ ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాడు — సున్నతినుండి ఈ మేలు ఆశింపబడినయెడల, సున్నతి పొందినవాడు దేవుని సంపూర్ణముగాను పరిపూర్ణముగాను సేవింపవలెను అను షరతుమీదనే అది కలుగును. కాబట్టి సున్నతి పరిపూర్ణతను కోరుచున్నది. మన బాప్తిస్మమును గూర్చియు ఇదే చెప్పవచ్చును: ఎవడైనను కేవలము బాప్తిస్మపు నీటిమీదనే నమ్మికయుంచి, ఆ సంస్కారముచేతనే పరిశుద్ధతను పొందినట్లుగా తాను నీతిమంతుడుగా తీర్చబడితినని తలంచినప్పుడు, బాప్తిస్మపు అంతిమోద్దేశమును అభ్యంతరముగా ముందుంచవలెను; అది ఏదనగా, ప్రభువు దానిద్వారా మనలను పరిశుద్ధ జీవితమునకు పిలుచుచున్నాడు: బాప్తిస్మము సాక్ష్యమిచ్చి (testificatur) ముద్రించు (obsignat) కృపను వాగ్దానమును ఈ సందర్భములో ప్రస్తావింపవలసిన అవసరము లేదు; ఏలయనగా బాప్తిస్మపు శూన్యమైన ఛాయతో తృప్తిపడి, దానిలో సారభూతమైనదానిని (solidum — స్థిరమైనది) లక్ష్యపెట్టని, ఆలోచింపనివారితోనే మనకు పని. మరియు ఇదే విషయమును మీరు పౌలులో గమనింపవచ్చును — ఆయన వివాదము లేకుండ విశ్వాసులతో సంస్కార చిహ్నములను గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, వాటికి చెందిన వాగ్దానముల సామర్థ్యముతోను నెరవేర్పుతోను వాటిని జతపరచుచున్నాడు; అయితే చిహ్నములను గూర్చిన అసంబద్ధులైన అనుభవములేని వ్యాఖ్యాతలతో ఆయన వాదించునప్పుడు, చిహ్నముల యొక్క సరియైన నిజమైన స్వభావమును గూర్చిన ప్రస్తావన యంతయు మానివేసి, తన ప్రసంగమంతటిని వారి వక్రమైన వ్యాఖ్యానమునకు విరోధముగా త్రిప్పుచున్నాడు.
పౌలు ధర్మశాస్త్రములోని మరి ఏ భాగమును గాక సున్నతిని ముందుకు తెచ్చుట చూచి, ఆయన ఆచారములనుండి మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను తీసివేయుచున్నాడని అనేకులు ఊహించుచున్నారు: అయితే విషయము దానికి పూర్తిగా భిన్నమైనది; ఏలయనగా దేవుని నీతికి విరోధముగా తమ స్వంత యోగ్యతలను నిలువబెట్టుటకు తెగించువారు నిజమైన మంచితనముకంటె బాహ్యమైన ఆచరణలయందే ఎక్కువగా అతిశయించుట ఎల్లప్పుడును జరుగుచున్నది; ఏలయనగా దేవుని భయముచేత గంభీరముగా తాకబడి కదిలింపబడినవాడెవడును ఆకాశమువైపు తన కన్నులెత్తుటకు ఎన్నడును తెగింపడు; ఏలయనగా అతడు నిజమైన నీతికొరకు ఎంతగా ప్రయాసపడునో, తాను దానికి ఎంత దూరముగా ఉన్నాడో అంత స్పష్టముగా చూచును. అయితే బాహ్యమైన వేషముచేత పరిశుద్ధతను అనుకరించుటతో తృప్తిపడిన పరిసయ్యుల విషయమైతే, వారు తమ్మును తాము అంత సులభముగా మోసపుచ్చుకొనుటలో ఆశ్చర్యము లేదు. కావున పౌలు, సున్నతిచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమను ఈ దీనమైన తప్పించుకొను మార్గము తప్ప యూదులకు మరేమియు విడువక, ఇప్పుడు ఈ వట్టి నెపమును కూడ వారినుండి తీసివేయుచున్నాడు.
26. కాబట్టి సున్నతి లేనివాడు మొదలైనవి. ఇది మిక్కిలి బలమైన వాదము. ప్రతి వస్తువును తన అంతిమోద్దేశముకంటె తక్కువదియు దానికి లోబడినదియునై యుండును. సున్నతి ధర్మశాస్త్రమును లక్ష్యముగా కలిగియున్నది, కాబట్టి దానికంటె తక్కువదై యుండవలెను: కాబట్టి దేనికొరకు సున్నతి నియమింపబడెనో ఆ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట సున్నతికంటె గొప్ప విషయము. దీనినుండి వచ్చునదేమనగా, సున్నతి లేనివాడు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనినయెడల, ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువాడైన యూదుని నిష్ఫలమైన నిష్ప్రయోజనమైన సున్నతికంటె అతడు ఎంతో శ్రేష్ఠుడు: మరియు అతడు స్వభావమువలన అపవిత్రుడైనను, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటచేత అతడు ఎంతగా పరిశుద్ధపరచబడునంటే, సున్నతిలేమి అతనికి సున్నతిగా ఎంచబడును. సున్నతిలేమి అను పదమును రెండవ వాక్యభాగములో దాని సరియైన అర్థములో తీసికొనవలెను; అయితే మొదటిదానిలో అలంకారికముగా, అన్యజనులకొరకు, అనగా వ్యక్తులకొరకు విషయము ఉంచబడినదిగా తీసికొనవలెను.
ఇంకను ఇది చేర్చవలెను — పౌలు ఇక్కడ మాటలాడుచున్న ధర్మశాస్త్రమును గైకొనువారు ఎవరని ఎవడును ఆతురతతో విచారింపకూడదు, ఏలయనగా అట్టివారెవరును కనబడరు; ఏలయనగా ఆయన కేవలము ఒక ఊహాత్మక సందర్భమును ఉంచుటకే ఉద్దేశించెను — ధర్మశాస్త్రమును గైకొనిన అన్యజనుడెవడైనను కనబడినయెడల, నీతిలేని యూదుని సున్నతికంటె సున్నతిలేని అతని నీతి ఎక్కువ విలువగలదై యుండును. కావున తరువాత వచ్చు స్వభావమువలన సున్నతి లేనివాడు నిన్ను విమర్శించును మొదలైనవాటిని నేను వ్యక్తులకు గాక ఊహింపబడిన సందర్భమునకే అన్వయించుచున్నాను; దక్షిణదేశపు రాణి వచ్చును మొదలైనవి, (మత్తయి 12:42,) అని ఆమెను గూర్చియు, నీనెవె మనుష్యులు తీర్పులో నిలువబడుదురు మొదలైనవి, (లూకా 11:32) అని వారిని గూర్చియు చెప్పబడినదాని ప్రకారము. ఏలయనగా పౌలు మాటలే మనలను ఈ అభిప్రాయమునకు నడిపించుచున్నవి — "ధర్మశాస్త్రమును గైకొనువాడైన అన్యజనుడు," అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు, "తాను సున్నతి లేనివాడైనను, నీవు అక్షరార్థమైన సున్నతి కలిగియున్నను, అతిక్రమించువాడవైన నిన్ను విమర్శించును."
27. అక్షరమును సున్నతియు మొదలైనవి. ఇది అక్షరార్థమైన సున్నతి అని అర్థమిచ్చు ఒక వాక్యనిర్మాణము. వారు అక్షరార్థమైన సున్నతి కలిగియుండినందున ధర్మశాస్త్రమును ఉల్లంఘించిరని ఆయన భావము కాదు; బాహ్యాచారము కలిగియుండియు, ధర్మశాస్త్రములోని ముఖ్యమైన విషయములైన భక్తి, న్యాయము, తీర్పు, సత్యము అను దేవుని ఆత్మసంబంధమైన ఆరాధనను వారు నిర్లక్ష్యము చేయుచునే యుండినందుననే అని ఆయన భావము.
28. యూదుడు కాడు మొదలైనవి. దీని భావమేమనగా, నిజమైన యూదుడు సహజ వంశమునుబట్టి గాని, ఒప్పుకోలునుబట్టి గాని, బాహ్యమైన చిహ్నమునుబట్టి గాని నిర్ధారింపబడడు; యూదుని ఏర్పరచు సున్నతి కేవలము బాహ్యమైన గుర్తులో ఉండదు, ఆ రెండును అంతరంగమైనవే. మరియు నిజమైన సున్నతిని గూర్చి ఆయన చేర్చుచున్నది లేఖనములోని వివిధ భాగములనుండియు, దాని సాధారణ బోధనుండియు కూడ తీసికొనబడినది; ఏలయనగా తమ హృదయములకు సున్నతి చేసికొనవలెనని ప్రజలు అన్నిచోట్ల ఆజ్ఞాపింపబడుచున్నారు, మరియు అది తాను చేయుదునని ప్రభువు వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. ముందోలు కోయబడినది నిజముగా ఒక భాగము యొక్క స్వల్ప కల్మషమునకు సూచనగా కాదు గాని, సమస్త స్వభావము యొక్క కల్మషమునకు సూచనగా. కాబట్టి సున్నతి సమస్త శరీరమును చంపివేయుటను సూచించెను.
29. ఆయన తరువాత చేర్చుచున్న ఆత్మయందు, అక్షరమునుబట్టి కాదు అనుదానిని ఇట్లు గ్రహించుము: భక్తిలేని బాహ్యాచారమును ఆయన అక్షరము అనియు, ఈ ఆచారము యొక్క ఆత్మసంబంధమైన ఉద్దేశమును ఆత్మ అనియు పిలుచుచున్నాడు; ఏలయనగా చిహ్నముల యొక్కయు ఆచారముల యొక్కయు ప్రాముఖ్యమంతయు అవి దేనికొరకు ఉద్దేశింపబడెనో దానిమీదనే ఆధారపడియున్నది; దృష్టియందున్న అంతిమోద్దేశము లక్ష్యపెట్టబడనప్పుడు, అక్షరము మాత్రమే మిగులును, అది దానంతట అదే నిష్ప్రయోజనమైనది. మరియు ఈ విధముగా మాటలాడుటకు కారణమిది, — దేవుని స్వరము ధ్వనించుచోట, ఆయన ఆజ్ఞాపించునదంతయు మనుష్యులచేత హృదయ యథార్థతతో అంగీకరింపబడనియెడల, అక్షరములో, అనగా మృతమైన వ్రాతలో నిలిచియుండును; అయితే అది హృదయములోనికి చొచ్చునప్పుడు, ఒక విధముగా ఆత్మగా మార్చబడును. మరియు యిర్మీయా 31:33లో యిర్మీయా సూచించు పాత నిబంధనకును క్రొత్త నిబంధనకును మధ్యనున్న భేదమును గూర్చిన సూచన ఇందులో ఉన్నది; అక్కడ ప్రభువు తన నిబంధన అంతరంగమందు చెక్కబడినప్పుడు స్థిరముగాను శాశ్వతముగాను ఉండునని ప్రకటించుచున్నాడు. పౌలు మరియొకచోట (2 కొరింథీయులకు 3:6) కూడ ఇదే విషయమును దృష్టియందుంచుకొనెను; అక్కడ ఆయన ధర్మశాస్త్రమును సువార్తతో పోల్చి, మొదటిదానిని మృతమైనదియే గాక చంపునదియునైన "అక్షరము" అని పిలుచుచున్నాడు; రెండవదానిని "ఆత్మ" అను బిరుదుతో విశిష్టపరచుచున్నాడు. అయితే "అక్షరము"నుండి ద్వంద్వార్థమును, "ఆత్మ"నుండి రూపకార్థములను రాబట్టినవారి బుద్ధిహీనత అత్యంత ఘోరమైనది.
85 హైపలేజ్ (Hypallage), ప్రతిస్థాపనము, ఒక అలంకారము; దీనిచేత ఒక నామవాచకము గాని ఒక విశేషణము గాని దాని స్పష్టమైన భావమునకు భిన్నమైన రూపములో ఉంచబడును. — సం.
86 "అక్షరమును సున్నతియు కలిగియుండియు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించు" అను ఈ వాక్యభాగపు అనువాదము కొంత అస్పష్టముగా ఉన్నది. {διὰ} అను విభక్తిప్రత్యయము ఇతర కొన్ని భాగములలోవలెనే నిస్సందేహముగా {ἐν} లేక {σύν} అను అర్థము కలిగియున్నది; ఉదాహరణకు రోమీయులకు 4:11లో, {δἰ} {ἀκροβυστίας} — సున్నతిలేమియందు, మరియు రోమీయులకు 8:25లో, {δἰ} {ῦπομονὢς} — ఓర్పుయందు లేక ఓర్పుతో. కాబట్టి అనువాదము, "అక్షరమును సున్నతియు కలిగియుండి, లేక వాటితో కూడియుండి, ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించు నీవు" అని ఉండవలెను. "అక్షరము" అనగా వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రము. ఇదే భావమని సందర్భమునుండి స్పష్టమగుచున్నది. గ్రోషియస్ మరియు మెక్నైట్ ఇద్దరును ఇదే వాక్యనిర్మాణమును ఇచ్చుచున్నారు. కాల్విన్ మరియు ఇతరులు చేసినట్లుగా ఒక అలంకారముచేత వాటిని కలిపివేయుటకంటె "అక్షరము," అనగా ధర్మశాస్త్రమును, "సున్నతి"ని వేరువేరుగా తీసికొనుట మేలు. "ఇక్కడ ఆత్మసంబంధమైన సున్నతిని గూర్చి ఏమియు చెప్పబడలేదు గనుక" ఇది "సందర్భమునకు మరింత తగినది" అని హాడ్జ్ న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు. {γράμμα}, అక్షరము, అను పదమునకు వివిధ అర్థములు గలవు — 1. సాధారణముగా అక్షరము అని పిలువబడునది, లిపి, లూకా 23:38, — 2. వ్రాయబడినది, ఒక పత్రము లేక ఒప్పందము, లూకా 16:6; — 3. బహువచనములో, పత్రికలు, లేఖలు, అపొస్తలుల కార్యములు 28:21; — 4. వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రము, ఇక్కడవలెను, మరియు బహువచనములో పాతనిబంధన లేఖనములు, 2 తిమోతికి 3:15; — 5. వ్రాతద్వారా అందింపబడునది, విద్య, యోహాను 7:15; అపొస్తలుల కార్యములు 26:24; — మరియు, 6. ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడినదైనందున, ఆత్మసంబంధమైనదానికి లేక అంతరంగమైనదానికి వ్యతిరేకముగా దాని బాహ్యమైన ఆచరణ, ఈ అధ్యాయము యొక్క చివరి వచనములోను, 2 కొరింథీయులకు 3:6లోను ఉన్నట్లు. — సం.
అట్టివానికి మెప్పు మనుష్యులవలన కలుగదు మొదలైనవి. మనుష్యులు కంటికి కనబడువాటిమీదనే తమ దృష్టినుంచుదురు గనుక, బాహ్య వైభవముచేత తరచు మోసపోవు మనుష్యుల అంచనాలో ప్రశంసనీయమైనదానితో మనము తృప్తిపడవలెనని ఆయన అంగీకరింపక, హృదయము యొక్క అతి లోతైన రహస్యములు సహితము మరుగైయుండని దేవుని సర్వదర్శియైన కన్నులతోనే మనము తృప్తిపడవలెనని చెప్పుచున్నాడు. ఈ విధముగా ఆయన తప్పుడు అభిప్రాయములతో తమ్మును తాము ఊరడించుకొను వేషధారులను మరల దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలుచుచున్నాడు.
