రోమీయులకు 7

రోమీయులకు 7

రోమీయులకు 7:1-4

1. సహోదరులారా, ధర్మశాస్త్రము ఎరిగిన మీతో మాటలాడుచున్నాను; ఒక మనుష్యుడు బ్రదుకునంతకాలము మాత్రమే ధర్మశాస్త్రము అతనిమీద ప్రభుత్వము చేయునని మీరెరుగరా?

1. Num ignoratis fratres (scientibus enim Legem loquor) quod Lex dominatur homini quamdiu vivit?

2. భర్తగల స్త్రీ, భర్త బ్రదికియున్నంతవరకే ధర్మశాస్త్రమువలన అతనికి బద్ధురాలై యుండును గాని, భర్త చనిపోయినయెడల తన్ను భర్తకు బంధించిన ధర్మశాస్త్రమునుండి ఆమె విడుదల పొందును.

2. Nam viro subjecta mulier, viventi viro alligata est per Legem; quod si mortuus fuerit vir, soluta est a Lege viri.

3. కాబట్టి భర్త బ్రదికియుండగా ఆమె వేరొక పురుషుని చేరినయెడల వ్యభిచారిణి అనబడును గాని, భర్త చనిపోయినయెడల ఆమె ఆ ధర్మశాస్త్రమునుండి విడుదల పొందెను గనుక వేరొక పురుషుని చేరినను వ్యభిచారిణి కాకపోవును.

3. Proinde vivente marito, si alteri viro conjuncta fuerit, adultera vocabitur: quod si mortuus fuerit vir, liberata est a Lege ne amplius sit adultera si alteri nupserit.

4. కావున నా సహోదరులారా, మనము దేవునికొరకు ఫలము ఫలించునట్లు, మృతులలోనుండి లేపబడిన క్రీస్తు అను వేరొకని చేరుటకై, మీరును క్రీస్తు శరీరముద్వారా ధర్మశాస్త్రము విషయమై మృతులైతిరి.

4. Itaque fratres mei, vos quoque mortui estis Legi per corpus Christi, ut posthac alterius sitis, ejus qui ex mortuis suscitatus est, ut fructificemus Deo.

ధర్మశాస్త్రము కొట్టివేయబడుటను గూర్చిన ప్రశ్నను అతడు సంక్షేపముగా తగినంత వివరించినను, అది కఠినమైన ప్రశ్నయై అనేక ఇతర ప్రశ్నలకు కారణము కాగలదు గనుక, మనవిషయములో ధర్మశాస్త్రము ఏ విధముగా కొట్టివేయబడెనో అతడు ఇప్పుడు మరింత విపులముగా చూపుచున్నాడు; తరువాత దానివలన మనకు కలుగు మేలు ఏదో తెలియజేయుచున్నాడు: ఏలయనగా అది మనలను క్రీస్తునుండి వేరుపరచి తనకు బంధించియుంచునంతకాలము మనకు శిక్షావిధి విధించుట తప్ప మరేమియు చేయలేదు. మరియు ఈ కారణమునుబట్టి ఎవడైనను ధర్మశాస్త్రమునే నిందింపకుండునట్లు, అతడు శరీరముయొక్క ఆక్షేపణలను చేపట్టి ఖండించి, ధర్మశాస్త్రముయొక్క ఉపయోగమును గూర్చిన గొప్ప ప్రశ్నను మిక్కిలి విశేషరీతిగా చర్చించుచున్నాడు.

200 అనగా, ఆమెను తన భర్తకు బంధించిన ధర్మశాస్త్రము, లేక అతనిని ఆమెకు భర్తగా చేసిన ధర్మశాస్త్రము. షష్ఠీవిభక్తి ఎంత విశాలమైన భావములో ఉపయోగింపబడునో అనుదానికి ఇది ఒక ఉదాహరణ. — సం.

201 ఈ అధ్యాయముయొక్క ఆరంభమునకును రోమీయులకు 6:14 కును ఉన్న సంబంధము గమనింపదగినది. పాపము మనమీద ప్రభుత్వము చేయదని, ఏలయనగా మనము ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారము కాము గాని కృపకు లోనైనవారమని అతడు అక్కడ చెప్పుచున్నాడు. తరువాత రోమీయులకు 6:15 లో, "మనము ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారము కాము గాని కృపకు లోనైనవారము గనుక పాపము చేయుదమా?" అని అతడు అడుగుచున్నాడు. ఈ చివరి విషయమును అతడు తన సాధారణ పద్ధతి ప్రకారము మొదట చేపట్టి అధ్యాయము అంతమువరకు చర్చించుచున్నాడు: తరువాత ఈ అధ్యాయములో మొదటి విషయమును — ధర్మశాస్త్రమునుండి స్వాతంత్ర్యమును — మరల చేపట్టుచున్నాడు. ఇది అపొస్తలుని వ్రాతపద్ధతికి ఒక విశేషమైన ఉదాహరణ; ఇది నేటికాలమున మనలో సాధారణముగా ఉన్నదానికి పూర్తిగా భిన్నమైనది. అతడు రెండు విషయములను ప్రస్తావించును; చివరిదానితో ముందుకు సాగి, తరువాత మొదటిదానికి తిరిగి వచ్చును. — సం.

1. మీరెరుగరా మొదలైనవి. — సాధారణ ప్రతిపాదన ఇదిగా ఉండవలెను: ధర్మశాస్త్రము ఈ వర్తమాన జీవితమును క్రమపరచుటకే గాని మరి ఏ ఉద్దేశముకొరకును మనుష్యులకు ఇయ్యబడలేదు, మరియు అది మృతులైనవారికి చెందదు: దీనికి అతడు తరువాత ఈ సత్యమును కలుపుచున్నాడు — క్రీస్తు శరీరముద్వారా మనము దాని విషయమై మృతులమైతిమి. ధర్మశాస్త్రము అమలులో ఉన్నంతకాలము దాని ప్రభుత్వము మనలను బంధించుచునే యుండునని కొందరు గ్రహించుచున్నారు. అయితే ఈ అభిప్రాయము కొంత అస్పష్టమైనదియు, వెంటనే వచ్చు ప్రతిపాదనతో అంత చక్కగా పొసగనిదియునై యున్నందున, ఇక్కడ చెప్పబడినది ధర్మశాస్త్రమునకు కాక మనుష్యుని జీవితమునకే సంబంధించినదని ఎంచువారిని అనుసరించుటకే నేను ఇష్టపడుచున్నాను. ఈ ప్రశ్నకు నిజముగా ఒక ప్రత్యేకమైన బలమున్నది, ఏలయనగా చెప్పబడినదాని నిశ్చయతను అది స్థిరపరచుచున్నది; అది వారిలో ఎవనికిని క్రొత్తదైనను తెలియనిదైనను కాదనియు, వారందరిచేత సమానముగా అంగీకరింపబడినదనియు అది చూపుచున్నది.

(ధర్మశాస్త్రము ఎరిగిన మీతో మాటలాడుచున్నాను.) ఈ కుండలీకరణ వాక్యమును ప్రశ్నయొక్క భావములోనే తీసికొనవలెను; ఈ విషయమును గూర్చి ఏ సందేహమును కలిగియుండునంతగా వారు ధర్మశాస్త్రములో అనుభవములేనివారు కారని తనకు తెలియునని అతడు చెప్పినట్టున్నది. మరియు ఈ రెండు వాక్యములను అన్ని ధర్మశాస్త్రములకు అన్వయించి గ్రహింపవచ్చును గాని, చర్చింపబడుచున్న విషయమైన దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు సంబంధించినవిగా వాటిని తీసికొనుట మేలు. లోకములో అధికభాగము రోమీయుల అధికారమునకును పరిపాలనకును లోబడియుండినందున అతడు వారికి ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానమును ఆరోపించుచున్నాడని తలంచువారు కొందరున్నారు; అయితే ఇది బాలిశమైనది: ఏలయనగా అతడు కొంతవరకు యూదులను లేక ఇతర పరదేశులను, కొంతవరకు సామాన్యులును అప్రసిద్ధులునైన వ్యక్తులను సంబోధించెను; అంతేకాదు, అతడు ముఖ్యముగా యూదులనే దృష్టిలో ఉంచుకొనెను; ధర్మశాస్త్రము కొట్టివేయబడుటను గూర్చి అతనికి వారితోనే పని యుండెను: మరియు తాను వారితో కపటముగా వ్యవహరించుచున్నాడని వారు తలంచకుండునట్లు, వారందరికి తెలిసిన ఒక సామాన్య సూత్రమునే తాను చేపట్టుచున్నానని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; బాల్యమునుండి ధర్మశాస్త్ర బోధలో పెంచబడినవారు దానిని ఏ విధముగను ఎరుగకుండ ఉండలేరు.

2. భర్తగల స్త్రీ మొదలైనవి. — అతడు ఒక పోలికను తెచ్చుచున్నాడు; దానిచేత, ధర్మశాస్త్రము ఇకమీదట సరిగాను తన సొంత హక్కుచేతను మనమీద ఏ అధికారమును కలిగియుండనంతగా మనము దానినుండి విడిపింపబడితిమని అతడు రుజువుపరచుచున్నాడు: మరియు దీనిని అతడు ఇతర కారణములచేత రుజువుపరచగలిగియుండినను, వివాహముయొక్క ఉదాహరణ ఈ విషయమును విశదపరచుటకు మిక్కిలి తగినదై యుండినందున, తన అంశమును రుజువుపరచుటకు ప్రమాణమునకు బదులుగా ఈ పోలికను ప్రవేశపెట్టెను. అయితే పోలికయొక్క వేర్వేరు భాగములు పూర్తిగా సరిపోలనందున ఎవడును తికమకపడకుండునట్లు, మరింత కఠినమైన మాట కలిగించు ద్వేషమును తప్పించుకొనుటకై అపొస్తలుడు ఉద్దేశపూర్వకముగా కొంచెము మార్పు చేసెనని మనకు జ్ఞాపకము చేయబడవలెను. పోలికను సంపూర్ణము చేయుటకు అతడు ఇట్లు చెప్పియుండవచ్చును: "భర్త మరణించిన తరువాత స్త్రీ వివాహబంధమునుండి విడిపింపబడును: మనకు భర్తస్థానములో ఉన్న ధర్మశాస్త్రము మనవిషయమై మృతమైనది; కాబట్టి మనము దాని అధికారమునుండి విడుదల పొందితిమి." అయితే ధర్మశాస్త్రము మృతమైనదని చెప్పియుండినయెడల తన మాటల కాఠిన్యముచేత యూదులకు అభ్యంతరము కలిగింపకుండునట్లు, అతడు ప్రక్కదారి పట్టి, మనము ధర్మశాస్త్రము విషయమై మృతులమైతిమని చెప్పెను. కొందరికి నిజముగా అతడు అల్పమైనదానినుండి అధికమైనదానికి తర్కించుచున్నట్టు కనబడుచున్నాడు: అయినను ఇది మిక్కిలి బలవంతముగా లాగబడినదని నేను భయపడుచున్నందున, మరింత సరళమైన మొదటి భావమునే నేను ఎక్కువగా అంగీకరించుచున్నాను. కాబట్టి వాదమంతయు ఈ విధముగా రూపొందింపబడుచున్నది: "స్త్రీ బ్రదికియున్న తన భర్తకు ధర్మశాస్త్రముచేత బంధింపబడియున్నది, గనుక ఆమె వేరొకనికి భార్య కాజాలదు; అయితే తన భర్త మరణించిన తరువాత ఆమె అతని ధర్మశాస్త్ర బంధమునుండి విడిపింపబడును; కాబట్టి తనకిష్టమైనవానిని వివాహము చేసికొనుటకు ఆమె స్వతంత్రురాలు."

202 ఇది థియొడొరెట్ నుండియు క్రిసోస్టము నుండియు తీసికొనబడిన సమంజసముగా కనబడు కారణము; అయినను అది అవసరమని చెప్పలేము. ఇక్కడ ఇయ్యబడిన దృష్టాంతమును అన్వయించుటలో వ్యాఖ్యాతలు మిక్కిలి ఇబ్బందిపడిరి. భర్త మరణముచేత స్త్రీ విడిపింపబడును; అయితే విశ్వాసి తానే మరణించుటచేత విడిపింపబడినట్టు చెప్పబడుచున్నాడు. ఇది సరిపోలదు: మరియు అపొస్తలుడు చెప్పుచున్నదానిని మనము గమనించినయెడల, అతడు అట్టి సరిపోలికను ఉద్దేశింపలేదని మనము చూచెదము. అతడు ఈ దృష్టాంతమును ఏలాగు ప్రవేశపెట్టుచున్నాడో గమనింతము; "ధర్మశాస్త్రము," అని అతడు మొదటి వచనములో చెప్పుచున్నాడు, "మనుష్యుడు బ్రదికియున్నంతకాలము అతనిమీద ప్రభుత్వము, లేక అధికారము చేయును;" తరువాత రోమీయులకు 7:4 లోని అన్వయమును గమనింతము; అక్కడ అతడు మనము ధర్మశాస్త్రము విషయమై మృతులమగుటను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. కాబట్టి ఈ దృష్టాంతముయొక్క ముఖ్య ఉద్దేశము, మరణముచేతనే గాని ఒక ధర్మశాస్త్రమునుండి స్వాతంత్ర్యము లేదని చూపుటయే; గనుక ఇతర భాగములలో సరిపోలిక ఉండవలసిన అవసరము లేదు. భార్యాభర్తల విషయములో మరణము వివాహబంధమును నాశనము చేయునట్లే, మనుష్యుని ధర్మశాస్త్రముల విషయములో, అనగా జీవమునకు షరతుగా ఉన్న ధర్మశాస్త్రము విషయములో, ఒక మరణము జరుగవలెను; లేనియెడల స్వాతంత్ర్యము లేదు. అయితే ఈ దృష్టాంతములో అపొస్తలుడు స్వీకరించు మరియొక విషయమున్నది, అదేమనగా మరణము విడుదల కలుగజేసినప్పుడు వేరొకనిని వివాహము చేసికొను స్వాతంత్ర్యము: సంబంధముయొక్క బంధము తెగిపోయినందున వేరొకనితో ఐక్యము న్యాయసమ్మతమైనది. ఉదహరింపబడిన ఉదాహరణను ఇంతవరకు మాత్రమే అన్వయింపవలెను — మరణము ధర్మశాస్త్రముయొక్క హక్కును అధికారమును అంతము చేయును; అప్పుడు విడిపింపబడినవాడు న్యాయముగా వేరొక సంబంధమును ఏర్పరచుకొనవచ్చును. పోలికయొక్క అన్ని భాగములను సరిపోల్చుటకు చేయబడిన ప్రయత్నమే ఈ ఇబ్బందియంతటికి కారణమైనది. — సం.

అటుపిమ్మట అన్వయము వచ్చుచున్నది, — * ధర్మశాస్త్రము మనకు భర్తవంటిదై యుండెను; అది మనవిషయమై మృతమగువరకు దాని కాడిక్రింద మనము ఉంచబడితిమి: ధర్మశాస్త్రము మరణించిన తరువాత క్రీస్తు మనలను చేర్చుకొనెను, అనగా ధర్మశాస్త్రమునుండి విడిపింపబడిన మనలను ఆయన తనతో ఐక్యపరచుకొనెను: కాబట్టి మృతులలోనుండి లేచిన క్రీస్తుతో ఐక్యపరచబడినవారమై, మనము ఆయనను మాత్రమే హత్తుకొనియుండవలెను: మరియు పునరుత్థానమైన తరువాత క్రీస్తుయొక్క జీవము నిత్యమైనదై యున్నట్లే, ఇకమీదట విడాకులు ఎన్నటికిని ఉండవు.*

అంతేకాక, ధర్మశాస్త్రము అను మాట ఇక్కడ ప్రతి భాగములోను ఒకే భావములో ప్రస్తావింపబడలేదు: ఏలయనగా ఒక చోట అది వివాహబంధమును, మరియొక చోట భార్యమీద భర్తకుండు అధికారమును, ఇంకొక చోట మోషే ధర్మశాస్త్రమును సూచించుచున్నది: అయితే పౌలు ఇక్కడ మోషే యుగమునకు ప్రత్యేకమైన ధర్మశాస్త్రముయొక్క ఆ కార్యమును మాత్రమే సూచించుచున్నాడని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఏలయనగా పది ఆజ్ఞలలో దేవుడు న్యాయమైనదియు యుక్తమైనదియు ఏదో బోధించి, మన జీవితమును నడిపించుటకు ఉపదేశములిచ్చినంతవరకు, ధర్మశాస్త్రము కొట్టివేయబడుటను గూర్చి కలలోనైనను తలంపకూడదు; ఏలయనగా దేవుని చిత్తము నిత్యము ఒకే విధముగా నిలువవలెను. ఇది ధర్మశాస్త్రములో బోధింపబడిన నీతినుండి విడుదల కాదు గాని, దాని కఠినమైన కోరికలనుండియు, వాటినుండి కలుగు శాపమునుండియు విడుదల అని మనము జాగ్రత్తగా జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. కాబట్టి జీవిత నియమముగా ధర్మశాస్త్రము కొట్టివేయబడలేదు; క్రీస్తుద్వారా సంపాదింపబడిన స్వాతంత్ర్యమునకు విరోధముగా దానికి చెందినదే, అనగా అది సంపూర్ణ పరిపూర్ణతను కోరునంతవరకే, కొట్టివేయబడెను: ఏలయనగా ఈ పరిపూర్ణతను మనము చెల్లింపనందున అది మనలను నిత్యమరణ శిక్షావిధిక్రింద బంధించుచున్నది. అయితే వివాహబంధముయొక్క స్వభావమును ఇక్కడ నిర్ణయించుట అతని ఉద్దేశము కానందున, స్త్రీని ఆమె భర్తనుండి విడిపించు కారణములను ప్రస్తావించుటకు అతడు ఆసక్తి చూపలేదు. కాబట్టి ఈ విషయమును గూర్చి నిర్ణయాత్మకమైనదేదైనను ఇక్కడ వెదకుట అసమంజసము.

4. క్రీస్తు శరీరముద్వారా. — క్రీస్తు సిలువయొక్క మహిమకరమైన విజయముచేత మొదట పాపమును జయించెను; మరియు ఆయన దీనిని చేయునట్లు, మనలను బంధించియుంచిన చేవ్రాతపత్రము కొట్టివేయబడుట అవసరమై యుండెను. ఈ చేవ్రాతపత్రము ధర్మశాస్త్రమే; అది అమలులో ఉన్నంతకాలము మనలను పాపమునకు సేవచేయుటకు బద్ధులనుగా చేసెను; అందుచేతనే అది పాపముయొక్క బలము అని పిలువబడుచున్నది. కాబట్టి ఈ చేవ్రాతపత్రమును కొట్టివేయుటచేతనే మనము క్రీస్తు శరీరముద్వారా — సిలువకు మేకులతో కొట్టబడిన ఆయన శరీరముద్వారా — విడిపింపబడితిమి. అయితే అపొస్తలుడు ఇంకను ముందుకు సాగి, ధర్మశాస్త్రముయొక్క బంధము నాశనము చేయబడెనని చెప్పుచున్నాడు; ఒంటరిగా ఉండునప్పుడు తనకిష్టమైనట్లు బ్రదుకు విధవరాలివలె మనము మన సొంత చిత్తము ప్రకారము బ్రదుకుటకు కాదు గాని, ఇప్పుడు మనము వేరొక భర్తకు బంధింపబడుటకే; అంతేకాదు, సామెతగా చెప్పునట్లు మనము ఒక చేతినుండి మరియొక చేతికి, అనగా ధర్మశాస్త్రమునుండి క్రీస్తునకు, మారుటకే. అదే సమయములో క్రీస్తు మనలను తన సొంత శరీరముతో ఐక్యపరచుకొనుటకై ధర్మశాస్త్రముయొక్క కాడినుండి మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసెనని చెప్పుటచేత అతడు ఆ మాటయొక్క కాఠిన్యమును మృదువుచేయుచున్నాడు. ఏలయనగా క్రీస్తు కొంతకాలము తన ఇష్టప్రకారమే ధర్మశాస్త్రమునకు తన్ను లోపరచుకొనినను, ధర్మశాస్త్రము ఆయనమీద ప్రభుత్వము చేసెనని చెప్పుట సరికాదు. మరియు తాను కలిగియున్న స్వాతంత్ర్యమును ఆయన తన సొంత అవయవములకు అందించుచున్నాడు. కాబట్టి తనయందు వారు ఏక శరీరముగా ఉండునట్లు పరిశుద్ధ బంధముచేత తనతో ఐక్యపరచుకొనువారిని ఆయన ధర్మశాస్త్రముయొక్క కాడినుండి తప్పించుటలో ఆశ్చర్యమేమియు లేదు.

మృతులలోనుండి లేపబడినవానిని మొదలైనవి. — ఆయన లేకుండ ఏ స్వాతంత్ర్యమును కల్పించుకొనకుండునట్లును, ధర్మశాస్త్రము విషయమై ఇంకను మృతుడు కానివాడెవడును దానినుండి తన్ను తాను విడాకులు చేసికొనుటకు తెగింపకుండునట్లును, ధర్మశాస్త్రమునకు బదులుగా క్రీస్తు ఉంచబడెనని మనము ఇదివరకే చెప్పితిమి. అయితే క్రీస్తు తన పునరుత్థానముచేత పొందిన జీవముయొక్క నిత్యత్వమును సూచించుటకై, ఈ సంబంధము శాశ్వతముగా ఉండునని క్రైస్తవులు ఎరుగునట్లు, అతడు ఇక్కడ ఒక పర్యాయోక్తి వాక్యమును ఉపయోగించుచున్నాడు. అయితే క్రీస్తుకును ఆయన సంఘమునకును మధ్యనున్న ఆత్మీయ వివాహమును గూర్చి అతడు ఎఫెసీయులకు 6 లో మరింత సంపూర్ణముగా మాటలాడుచున్నాడు.

మనము దేవునికొరకు ఫలము ఫలించునట్లు. — క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రముయొక్క దాస్యమునుండి తమను విడిపించెనను సాకుతో ఎవరును తమ శరీరముయొక్కయు తమ సొంత దురాశలయొక్కయు స్వేచ్ఛకు లోబడకుండునట్లు, అతడు ఎల్లప్పుడును అంతిమ కారణమును చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన తనతోకూడ మనలను తండ్రికి బలిగా అర్పించెను, మరియు నూతన జీవముచేత మనము దేవునికొరకు ఫలము ఫలించవలెనను ఈ ఉద్దేశముకొరకే మనలను నూతనముగా జన్మింపజేయుచున్నాడు: మన పరలోకపు తండ్రి మననుండి కోరు ఫలములు పరిశుద్ధతయు నీతియునని మనము ఎరుగుదుము. మనము దేవునికి సేవచేయుట మన స్వాతంత్ర్యమునకు ఏ మాత్రమును తగ్గింపు కాదు; అంతేకాదు, క్రీస్తునందున్నంత గొప్ప ఉపకారమును అనుభవింపగోరినయెడల, దేవుని మహిమను వృద్ధిచేయుట అను తలంపు తప్ప వేరొక తలంపును ఇకమీదట కలిగియుండుట మనకు యుక్తము కాదు; ఈ ఉద్దేశముకొరకే క్రీస్తు మనలను తనతో ఐక్యపరచుకొనెను. లేనియెడల మనము ధర్మశాస్త్రమునకు మాత్రమే కాక, పాపమునకును మరణమునకును కూడ దాసులముగానే నిలిచియుందుము.

రోమీయులకు 7:5-6

5. ఏలయనగా మనము శరీరస్వభావము కలిగినవారమై యుండినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమువలననైన పాపేచ్ఛలు మరణార్థమైన ఫలము ఫలించుటకై మన అవయవములలో కార్యసాధకములై యుండెను.

5. Quum enim essemus in carne, affectus peccatorum qui sunt per Legem, in membris nostris operabantur ad fructificandum morti:

— అప్పు తీర్చబడువరకు తమ అప్పులవారికి సేవచేయుటకు బద్ధులైన ఋణస్థులు. — సం. 204 ఆయన సిలువవేయబడిన శరీరమే ఉద్దేశింపబడినదని తరువాత వచ్చుదానినుండి స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన "మృతులలోనుండి లేపబడినవాడు" అని చెప్పబడుచున్నాడు. — సం.

6. ఇప్పుడైతే దేనిచేత మనము నిర్బంధింపబడితిమో దానివిషయమై మృతులమైనందున ధర్మశాస్త్రమునుండి విడుదల పొందితిమి; కాబట్టి అక్షరానుసారమైన ప్రాచీనస్థితి గలవారము కాక ఆత్మానుసారమైన నవీనస్థితి గలవారమై సేవచేయుచున్నాము.

6. Nunc vero soluti sumus a Lege, mortui ei in qua detinebamur; ut serviamus in novitate spiritus, et non in vetustate literæ.

5. ఏలయనగా మనము ... యుండినప్పుడు మొదలైనవి. — ఇంకను విశ్వాసులను ధర్మశాస్త్రముయొక్క ప్రభుత్వముక్రింద ఉంచగోరిన ధర్మశాస్త్రాభిమానులు ఎంత అసమంజసముగా ప్రవర్తించిరో, దానికి విరుద్ధమైన ఫలితమును తెలియజేయుటచేత అతడు మరింత స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు ఆత్మతో సంబంధములేని ధర్మశాస్త్రముయొక్క అక్షరార్థ బోధ ఏలుబడి చేసి అధికారము చెలాయించునంతకాలము, శరీరముయొక్క విచ్చలవిడితనము అణచబడదు గాని, అందుకు భిన్నముగా అది చెలరేగి ప్రబలుచున్నది. కాబట్టి క్రీస్తు మనలను ధర్మశాస్త్రమునుండి విడిపించినప్పుడే గాని నీతిరాజ్యము స్థాపింపబడదని ఇందువలన తేలుచున్నది. అదే సమయములో, ధర్మశాస్త్రమునుండి స్వతంత్రులమైనప్పుడు మనము చేయవలసిన క్రియలను పౌలు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. కాబట్టి మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్రముయొక్క కాడిక్రింద ఉంచబడునంతకాలము, అతడు ఎడతెగక పాపము చేయుచుండుటచేత, తనకు మరణమును తప్ప మరేమియు సంపాదించుకొనలేడు. ధర్మశాస్త్రమునకు దాస్యము పాపమును మాత్రమే పుట్టించుచున్నందున, దానికి విరుద్ధమైన స్వాతంత్ర్యము నీతికి నడిపింపవలెను; మొదటిది మరణమునకు నడిపించినయెడల, రెండవది జీవమునకు నడిపించును. అయితే పౌలు యొక్క మాటలనే పరిశీలింతము.

మనము ధర్మశాస్త్రముయొక్క ప్రభుత్వమునకు లోబడియుండిన కాలములో మన స్థితిని వర్ణించుచు, మనము శరీరస్వభావము కలిగినవారమై యుంటిమని అతడు చెప్పుచున్నాడు. దీనినుండి మనము గ్రహించునదేమనగా, ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారందరు దీనిని తప్ప మరేమియు పొందరు — ఏ ఫలమును ప్రభావమును లేకుండ దాని బాహ్య ధ్వని వారి చెవులను తాకును, లోపల వారు దేవుని ఆత్మ లేనివారై యుందురు. కాబట్టి వారి రోగములను స్వస్థపరచుటకు ఒక శ్రేష్ఠమైన ఔషధము తరువాత వచ్చువరకు, వారు అవశ్యముగా పూర్తిగా పాపభరితులును వక్రబుద్ధిగలవారునై నిలిచియుండవలెను. శరీరమునందుండుట అను లేఖనముయొక్క ఈ సాధారణ వాడుకను కూడ గమనించుడి; దేవుడు తాను ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలకు అనుగ్రహించు ఆ ప్రత్యేక కృప లేకుండ, ప్రకృతి వరములను మాత్రమే కలిగియుండుట అని దాని అర్థము. అయితే ఈ జీవన స్థితి పూర్తిగా పాపభరితమైనదైతే, మన ఆత్మలో ఏ భాగమును స్వభావసిద్ధముగా ఆరోగ్యముగా లేదనియు, స్వచిత్తముయొక్క శక్తి ఆత్మయొక్క సమస్త శక్తులలోనికి దుష్ట భావావేశములను బాణములవలె విసరు శక్తి తప్ప మరేమియు కాదనియు స్పష్టమగుచున్నది.

ధర్మశాస్త్రమువలననైన పాపేచ్ఛలు మొదలైనవి. — అనగా, ధర్మశాస్త్రము మనలో దుష్ట భావావేశములను రేపెను; అవి మన సమస్త శక్తులలో తమ ప్రభావమును చూపెను; ఏలయనగా ఈ దుర్నీతిగల ఆవేశములకు లోబడని భాగమేదియు లేదు. అంతరంగ బోధకుడైన ఆత్మ లేనప్పుడు ధర్మశాస్త్రము చేయునదేమనగా, మన హృదయములు దురాశలతో ఉడుకునట్లు వాటిని మరి ఎక్కువగా మండించుటయే. అయితే ఇక్కడ గమనించుడి, ధర్మశాస్త్రము మనుష్యుని దుష్టస్వభావముతో జతచేయబడియున్నది; దాని వక్రతయు దాని దురాశలును నీతియొక్క ఆంక్షలచేత ఎంత ఎక్కువగా అడ్డగింపబడునో అంత ఎక్కువ ఉగ్రతతో చెలరేగును. శరీరముయొక్క భావావేశములు ధర్మశాస్త్రముయొక్క ప్రభుత్వముక్రింద ఉన్నంతకాలము అవి మరణార్థమైన ఫలము ఫలించెనని అతడు ఇంకను చేర్చుచున్నాడు; ధర్మశాస్త్రము తనంతటతాను నాశనకరమైనదని చూపుటకే అతడు దీనిని చేర్చుచున్నాడు. కాబట్టి మరణములో అంతమొందు ఈ దాస్యమును అంత అధికముగా కోరువారు మతిభ్రమ గలవారని ఇందువలన తేలుచున్నది.

205 "శరీరమునందుండుట" అను మాటకు రెండు అర్థములున్నవి, — నూతనపరచబడక మన స్వాభావికమైన భ్రష్ట స్థితిలో ఉండుట, కాల్విన్ చెప్పునట్లు, రోమీయులకు 8:8 చూడుడి, — మరియు యూదులవలె బాహ్య ఆచారములకును సంస్కారవిధులకును లోబడియుండుట, గలతీయులకు 3:3; ఫిలిప్పీయులకు 3:4 చూడుడి. బేజా మరియు పరేయస్ ప్రకారము ఇక్కడ దాని అర్థము మొదటిది; గ్రోషియస్ మరియు హామండ్ ప్రకారము రెండవది; టురెట్టిన్ మరియు హాడ్జ్ ప్రకారము ఈ రెండును ఇమిడియున్నవి, ఏలయనగా వారి దృష్టిలో సందర్భము దానిని స్పష్టముగా చూపుచున్నది. — సం.

206 "Affectus peccatorum — పాపముల భావావేశములు;" {τα} {παθήματα}, మొదలైనవి, — "cupiditates — కోరికలు," లేక దురాశలు, గ్రోషియస్. ఈ మాట సాధారణముగా కర్మణి భావములో, శ్రమలు, బాధలు అను అర్థమిచ్చునదిగా తీసికొనబడును; రోమీయులకు 8:18; 2 కొరింథీయులకు 1:5; కొలొస్సయులకు 1:24; అయితే ఇక్కడను గలతీయులకు 5:24 లోను, అది స్పష్టముగా ఉద్రేకములు, కలవరములు, భావావేశములు, దురాశలు లేక దురాశపడుటలు అను అర్థమిచ్చుచున్నది. మన భాషలో "Passion" అను మాట ఇట్టి రెండు అర్థములను అంగీకరించును — శ్రమ, మరియు ఉద్రేకముగల భావము లేక అంతరంగ కలవరము. ఈ "భావావేశములు" ధర్మశాస్త్రమువలన కలిగినవని చెప్పబడుచున్నవి, — "ధర్మశాస్త్రముచేత తెలియజేయబడినవి," అని క్రిసోస్టము చెప్పుచున్నాడు; అయితే రోమీయులకు 7:8 నుండి కనబడుచున్నట్లు, "ధర్మశాస్త్రముచేత కారణమైనవి," అనుట మరింత సరియైనది, లేక రోమీయులకు 5:20 లోవలె, "ధర్మశాస్త్రముచేత విస్తరింపజేయబడినవి." ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులను పరిశుద్ధులనుగా చేయుటకు బదులు, మానవస్వభావముయొక్క వక్రతచేత వారు మరి ఎక్కువగా పాపము చేయునట్లు చేసెను. "పాపముల భావావేశములు" అనునది "పాపభరితమైన భావావేశములు" అను అర్థమిచ్చు హెబ్రీ వాడుక — "అవయవములు" "ప్రాచీన పురుషుని" అవయవములే గాని భౌతిక దేహముయొక్క అవయవములు కావు; అవి భౌతిక దేహముయొక్క అవయవములేనని, అవి పాపమునకు సాధనములుగా ఉపయోగింపబడుచున్నందున ప్రస్తావింపబడినవని సాధారణముగా తలంచబడుచున్నను: మనస్సునకును హృదయమునకును మాత్రమే పరిమితమైన పాపములు, అదియు అతి నీచమైన రకపు పాపములు, అనేకములున్నవి. కాబట్టి వాటిని "పాపశరీరము" యొక్క అవయవములుగా ఎంచుట మరింత పొందికగా ఉన్నది, రోమీయులకు 6:6. — సం.

6. ఇప్పుడైతే ధర్మశాస్త్రమునుండి విడుదల పొందితిమి మొదలైనవి. — విషయముల విరుద్ధ ఫలితమునుండి తీసికొనబడిన వాదమును అతడు కొనసాగించుచున్నాడు, — "శరీరమును కళ్లెముతో అణచుటకు ధర్మశాస్త్రముయొక్క ఆంక్ష అంత స్వల్పముగా ఉపయోగపడి, అది పాపమును రేపునదిగా అయినయెడల, మనము పాపము చేయుట మానునట్లు అవశ్యముగా ధర్మశాస్త్రమునుండి విడిపింపబడవలెను." మరియు, "మనము దేవునికి సేవచేయుటకొరకే ధర్మశాస్త్రముయొక్క దాస్యమునుండి విడిపింపబడినయెడల, దీనినిబట్టి పాపములో మునిగియుండుటకు స్వేచ్ఛ తీసికొనువారు వక్రముగా ప్రవర్తించుచున్నారు; ఈ విధముగా దురాశలకు కళ్లెము విడువబడుచున్నదని బోధించువారు అబద్ధమాడుచున్నారు." కాబట్టి గమనించుడి, దేవుడు ధర్మశాస్త్రముయొక్క కఠినమైన కోరికలనుండియు శాపమునుండియు మనలను విడిపించి, తన ఆత్మను మనకు అనుగ్రహించినప్పుడే మనము ధర్మశాస్త్రమునుండి విడిపింపబడుచున్నాము; ఆ ఆత్మద్వారా మనము ఆయన మార్గములలో నడుచుచున్నాము.

దానివిషయమై మృతులమైనందున మొదలైనవి. — ఈ భాగములో ఒక కారణమున్నది, లేక, మనము ఏ విధముగా స్వతంత్రులముగా చేయబడితిమో అది సూచించుచున్నది; ఏలయనగా దాని సహింపరాని భారముచేత మనము అణగద్రొక్కబడకుండునంతగాను, దాని కనికరములేని కాఠిన్యము శాపముతో మనలను ముంచివేయకుండునంతగాను ధర్మశాస్త్రము మనవిషయములో కొట్టివేయబడెను. — ఆత్మానుసారమైన నవీనస్థితి; — అతడు ఆత్మను అక్షరమునకు విరోధముగా ఉంచుచున్నాడు; ఏలయనగా మన చిత్తము పరిశుద్ధాత్మచేత దేవుని చిత్తమునకు అనుగుణముగా రూపింపబడకముందు, ధర్మశాస్త్రములో మనకు బాహ్యమైన అక్షరము తప్ప మరేమియు లేదు; అది మన బాహ్య క్రియలను కళ్లెముతో అణచునుగాని, మన దురాశల ఉగ్రతను ఏ మాత్రమును అడ్డగింపదు. మరియు ఆత్మ ప్రాచీన పురుషుని స్థానమును ఆక్రమించుచున్నందున అతడు ఆత్మకు నవీనత్వమును ఆరోపించుచున్నాడు; అక్షరము ఆత్మద్వారా కలుగు నూతన జన్మచేత నశించుచున్నందున అది ప్రాచీనమైనదని పిలువబడుచున్నట్లే.

రోమీయులకు 7:7-8

7. కాబట్టి యేమందుము? ధర్మశాస్త్రము పాపమాయెనా? అట్లనరాదు. ధర్మశాస్త్రమువలననే గాని పాపమనగా ఎట్టిదో నాకు తెలియకపోవును. ఆశింపవద్దని ధర్మశాస్త్రము చెప్పనియెడల దురాశ యెట్టిదో నాకు తెలియకపోవును.

207 ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడినది ఆచారసంబంధమైన ధర్మశాస్త్రము కాదు గాని నైతిక ధర్మశాస్త్రమేనని, తరువాతి వచనములలో అపొస్తలుడు చేర్చుదానినుండి నిరాక్షేపణీయముగా స్పష్టమగుచున్నది. తరువాతి వచనములో అతడు నైతిక ధర్మశాస్త్రమును ఉదహరించుచున్నాడు; రోమీయులకు 7:10 లో అతడు ఈ ధర్మశాస్త్రమును జీవార్థమైన ఆజ్ఞ, {την} {ἐντολὴν}, అని పిలుచుచున్నాడు, మత్తయి 19:16 చూడుడి; మరియు "దానిద్వారా" పాపము తనను "చంపెనని" అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఇది ఆచారసంబంధమైన ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి చెప్పబడియుండజాలదు. — సం.

208 ఈ ఉపవాక్యము విషయములో మన సాధారణ అనువాదము స్పష్టముగా సరికాదు. {αὐτῷ} లేక {ἐκεινῷ} అను సర్వనామమును చేర్చి గ్రహింపవలెను. రోమీయులకు 6:21 లో సరిగా ఇట్టి లోపవాక్యమే యున్నది. బేజాయు మరి అనేకులును, మన అనువాదమును కూడ, {αποθανοντὀ} అను పాఠమును అనుసరించిరి; గ్రీస్‌బాక్ దానిని ఏ ప్రామాణికతయు లేనిదిగా ఎంచి విడిచిపెట్టుచున్నాడు; మరియు అది అపొస్తలుని సాధారణ పదప్రయోగమునకు అననుకూలమైనది. రోమీయులకు 7:4, మరియు గలతీయులకు 2:19 చూడుడి. — సం.

209 బహుశా ఈ వాక్యమును ఇట్లు అనువదించవలసియుండెను, "దురాశపడవద్దని (non concupisces) ధర్మశాస్త్రము చెప్పనియెడల దురాశ (concupiscentiam) నాకు తెలియకపోవును." అప్పుడు తరువాతి వచనములోని "ఆశించుట" అను మాట "దురాశ" (concupiscentiam) అని ఉండవలెను. అయితే "ఆశింపవద్దు" అనునదే ఆ ఆజ్ఞ; మరియు భావముయొక్క సమానత్వమును నిలుపుటకు, మరింత తగిన మాట లేనందున, "ఆశించుట" అనునదే ఉండుట అవసరమనిపించుచున్నది, ఏలయనగా లోభము అనుదానికి ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడిన అర్థము లేదు. కాల్విన్ యొక్క లాటిను పాఠములో ఉన్నట్లే గ్రీకులోను మాటలలో అదే పొందిక యున్నది. ఆ నామవాచకము మన అనువాదములో మొదట "lust" అనియు, తరువాత "concupiscence" అనియు అనువదింపబడినది; డాడ్రిడ్జ్ కూడ అట్లే చేసెను; మెక్‌నైట్ యొక్క "బలమైన కోరిక" ఏ మాత్రమును తగినది కాదు; స్టువర్ట్ యొక్క "మితిమీరిన కోరిక" మేలైనది, అయినను "దురాశపడవద్దు" అనునది అంగీకరింపదగినది కాదు. {ἐπιθυμία}, కోరిక, అనుదానిచేత పాపభరితమైన అంతరంగ ప్రవృత్తి సూచింపబడుచున్నది. పూర్వ ఉపవాక్యములో అది "పాపము" అని పిలువబడినది; మరియు అపొస్తలుని సాధారణ శైలి ప్రకారము, ఏ పాపము ఉద్దేశింపబడెనో చూపుటకు, ఇక్కడ అది కోరిక అని పిలువబడుచున్నది: కాబట్టి అది కోరికలోను, అంతరంగములోని మనస్సుయొక్క మొగ్గులోను స్వభావములోను ఉన్న పాపము. మరియు సరిగా ఈ పాపభరితమైన కోరికనే పదియవ ఆజ్ఞ స్పష్టముగా నిషేధించుచున్నది. — సం.

7. Quid ergo dicemus? Lex peccatum est? Absit: sed peccatum non cognovi nisi per Legem: concupiscentiam enim non noveram, nisi Lex diceret, Non concupisces

8. అయితే పాపము ఆజ్ఞను హేతువుచేసికొని సకలవిధమైన దురాశలను నాయందు పుట్టించెను. …

8. Occasione autem sumpta, peccatum per mandatum effecit in me omnem concupiscentiam.

7. కాబట్టి యేమందుము? — మనము ఆత్మానుసారమైన నవీనస్థితిలో దేవునికి సేవచేయునట్లు ధర్మశాస్త్రమునుండి విడిపింపబడవలెనని చెప్పబడినందున, ఈ కీడు — అది మనలను పాపమునకు నడిపించుననునది — ధర్మశాస్త్రమునకు చెందినట్టు కనబడెను. అయితే ఇది మితిమీరిన అసంగతమైనది గనుక, అపొస్తలుడు దానిని ఖండించుటకు యుక్తముగా పూనుకొనెను. ఇప్పుడు అతడు, ధర్మశాస్త్రము పాపమాయెనా? అని చేర్చినప్పుడు, అతని భావమిది: "దాని అపరాధము ధర్మశాస్త్రమునకు ఆరోపింపబడవలసినంతగా అది పాపమును పుట్టించునా?" — ధర్మశాస్త్రమువలననే గాని పాపము నాకు తెలియకపోవును; కాబట్టి పాపము మనయందు నివసించుచున్నది గాని ధర్మశాస్త్రమునందు కాదు; ఏలయనగా దానికి కారణము మన శరీరముయొక్క భ్రష్టమైన దురాశయే; మరియు ధర్మశాస్త్రములో మనకు బయలుపరచబడిన దేవుని నీతియొక్క జ్ఞానముచేత మనము దానిని తెలిసికొనుచున్నాము. ధర్మశాస్త్రము లేకుండ మంచికిని చెడుకును మధ్యనున్న ఏ భేదమును ఏ మాత్రమును తెలిసికొనజాలమని మీరు గ్రహింపకూడదు; ధర్మశాస్త్రము లేకుండ మనము మన భ్రష్టత్వమును గుర్తించుటకు మిక్కిలి మందబుద్ధిగలవారమై యుందుమనియు, లేక తరువాత వచ్చుదాని ప్రకారము, ఆత్మస్తుతిచేత పూర్తిగా స్పర్శలేనివారముగా చేయబడుదుమనియు గ్రహింపవలెను, —

ఆశింపవద్దని ... దురాశ యెట్టిదో నాకు తెలియకపోవును మొదలైనవి. — కాబట్టి ఇది పూర్వవాక్యముయొక్క వివరణ; దానిచేత, తాను ప్రస్తావించిన పాపవిషయమైన అజ్ఞానము ఇందులోనే ఉండెనని అతడు రుజువుపరచుచున్నాడు — అదేమనగా, అతడు తన సొంత ఆశించుటను గ్రహింపలేదు. మరియు వేషధారణ విశేషముగా ప్రబలు ఈ ఒక్క రకపు పాపమునే అతడు ఉద్దేశపూర్వకముగా సూచించెను; ఆ వేషధారణ ఎల్లప్పుడును అజాగ్రత్తగల ఆత్మసంతృప్తిని తప్పుడు నిశ్చయతను తనతో జతచేసికొనియుండును. ఏలయనగా మనుష్యులు బాహ్య క్రియలలో ఒక భేదమును నిలుపుకొనలేనంతగా ఎన్నడును వివేచనలేనివారు కారు; అంతేకాదు, దుష్ట ఆలోచనలను కుటిల ఉద్దేశములను ఖండించుటకు సైతము వారు బలవంతము చేయబడుదురు: మరియు ఒక సరియైన విషయమునకు దాని సొంత మెప్పును ఆరోపింపకుండ వారు దీనిని చేయలేరు. అయితే ఆశించుట మరింత మరుగైనదై లోతుగా దాగియున్నది; అందుచేత మనుష్యులు బాహ్యమైనదానిని గూర్చిన తమ గ్రహింపుల ప్రకారము తీర్పు తీర్చునంతకాలము, దానిని ఏ మాత్రమును లెక్కింపరు. తాను దానినుండి విముక్తుడనై యుంటినని అతడు నిజముగా అతిశయపడుటలేదు; అయితే ఈ పాపము తన హృదయములో దాగియున్నదని తలంపనంతగా అతడు తన్ను తాను పొగడుకొనెను. ఏలయనగా కొంతకాలము అతడు మోసపోయి, ఆశించుటచేత నీతి భంగము కాదని నమ్మినను, ఏ మనుష్యుడును విముక్తుడు కాని ఆశించుట ధర్మశాస్త్రముచేత నిషేధింపబడెనని అతడు చూచినప్పుడు, తాను పాపినని ఎట్టకేలకు గ్రహించెను.

210 "Lex index peccati est, non genitrix — ధర్మశాస్త్రము పాపమును బయలుపరచునదే గాని దానిని పుట్టించునది కాదు," అనునది అంబ్రోసు యొక్క సూక్తి. "ధర్మశాస్త్రము," అని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు, "పాపమును నిషేధించుచున్నది; కాబట్టి అది దానికి కారణము కాదు: పాపము ధర్మశాస్త్రముచేత తెలియజేయబడుచున్నది; కాబట్టి అది ధర్మశాస్త్రముచేత పుట్టింపబడుట లేదు." — సం.

అగస్టీను చెప్పునదేమనగా, పౌలు ఈ మాటలో ధర్మశాస్త్రమంతటిని ఇముడ్చెను; సరిగా గ్రహించినయెడల ఇది సత్యమే: ఏలయనగా మన పొరుగువానికి అన్యాయము చేయకుండునట్లు మనము విసర్జింపవలసిన విషయములను మోషే తెలియజేసిన తరువాత, అతడు ఆశించుటను గూర్చిన ఈ నిషేధమును చేర్చెను; దీనిని ముందు నిషేధింపబడిన విషయములన్నిటికిని అన్వయింపవలెను. మన హృదయములు కల్పించు దుష్ట కోరికలన్నిటిని అతడు పూర్వ ఆజ్ఞలలో ఖండించెననుటలో సందేహము లేదు; అయితే ఉద్దేశపూర్వకమైన సంకల్పమునకును, మనము శోధింపబడు కోరికలకును మధ్య గొప్ప భేదమున్నది. కాబట్టి ఈ చివరి ఆజ్ఞలో దేవుడు మననుండి ఎంత యథార్థతను కోరుచున్నాడనగా, ఏ సమ్మతియు కలుగనప్పుడు సైతము, ఏ దుష్ట దురాశయు మనలను కీడువైపునకు కదిలింపకూడదు. అందుచేతనే, మనుష్యుల గ్రహింపు వారిని కొనిపోగలిగినదానికంటె పౌలు ఇక్కడ ఉన్నతముగా ఎక్కుచున్నాడని నేను చెప్పితిని. పౌర చట్టములు నిజముగా ఫలితములు కాదు ఉద్దేశములే శిక్షింపబడవలెనని ప్రకటించుచున్నవి. తత్వవేత్తలును మరింత సూక్ష్మబుద్ధితో దుర్గుణములను సద్గుణములను ఆత్మయందే ఉంచుచున్నారు. అయితే దేవుడు ఈ ఆజ్ఞచేత మరింత లోతుగా వెళ్లి, చిత్తముకంటె మరింత మరుగైన ఆశించుటను గమనించుచున్నాడు; మరియు ఇది దుర్గుణముగా ఎంచబడుటలేదు. తత్వవేత్తలచేత మాత్రమే కాక, నేటిదినమున పోపు మతస్థులు సైతము, నూతనముగా జన్మించినవారిలో అది పాపము కాదని తీవ్రముగా వాదించుచున్నారు. అయితే ఈ మరుగైన రోగమునుండియే తన అపరాధమును తాను కనుగొంటినని పౌలు చెప్పుచున్నాడు: కాబట్టి దేవుడు వారి పాపమును క్షమించితేనే తప్ప, దానిచేత పీడింపబడువారందరు ఏ విధముగను అపరాధమునుండి విముక్తులు కారని ఇందువలన తేలుచున్నది. అదే సమయములో, సమ్మతిని పొందు దుష్ట దురాశలకును లేక ఆశలకును, మన హృదయములను శోధించి కదిలించి తన మార్గమధ్యములోనే ఆగిపోవు దురాశకును మధ్యనున్న భేదమును మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.

8. అయితే పాపము ... హేతువుచేసికొని మొదలైనవి. — కాబట్టి పాపమునుండియు శరీరముయొక్క భ్రష్టత్వమునుండియు ప్రతి కీడును బయలుదేరుచున్నది; ధర్మశాస్త్రము కేవలము హేతువు మాత్రమే. మరియు మన దురాశ ధర్మశాస్త్రముద్వారా ప్రేరేపింపబడి మరింత ఉగ్రతతో పొంగిపొర్లునట్లు చేయు ఆ ఉద్రేకమును గూర్చి మాత్రమే అతడు మాటలాడుచున్నట్టు కనబడినను, నేను దీనిని ముఖ్యముగా ధర్మశాస్త్రము అందించు జ్ఞానమునకే అన్వయించుచున్నాను; అతడు ఈలాగు చెప్పినట్టున్నది: "దాగియుండి, ఏదోవిధముగా ఉనికియే లేనట్టు కనబడిన ప్రతి దురాశను లేక ఆశను అది నాకు బయలుపరచెను." అయినను శరీరము ధర్మశాస్త్రముచేత దురాశకు మరింత తీవ్రముగా ప్రేరేపింపబడుననియు, ఈ విధముగా అది తన్ను తాను మరింత స్పష్టముగా కనుపరచుకొనుననియు నేను నిరాకరించుటలేదు; పౌలు విషయములో కూడ ఇట్లు జరిగియుండవచ్చును: అయితే అది కలుగజేయు జ్ఞానమును గూర్చి నేను చెప్పినది సందర్భముతో మరింత చక్కగా పొసగుచున్నట్టు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా అతడు వెంటనే ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు —

211 పోపు మతస్థులు అవలంబించు వ్యర్థమైనదియు బాలిశమైనదియునైన తర్కపద్ధతికి ఉదాహరణగా ఈ క్రిందిదానిని చూపవచ్చును: "దురాశ గర్భము ధరించి పాపమును కనగా, పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును," అను యాకోబు 1:15 ను ఉదహరించి, వారు ఈలాగు తర్కించుచున్నారు: — "దురాశ కేవలము పాపము కాదు, ఏలయనగా అది పాపమును కనుచున్నది; మరియు అది పాపమైనప్పుడు, అది మరణకరమైన పాపము కాదు, ఏలయనగా అది తరువాత మరణమును కనుచున్నది." ఒక రూపకాలంకారమును ఆధారము చేసికొని, అపొస్తలుడు ఆరంభమును, పురోగతిని, అంతమును — దేనియొక్క? నిస్సందేహముగా పాపముయొక్కనే — మాత్రమే చూపుచున్నాడని ఆలోచింపకుండ, వారు దానిని ఖచ్చితముగాను అక్షరార్థముగాను అన్వయించుచున్నారు. సమానమైనది తనకు సమానమైనదానినే పుట్టించును. దురాశ పాపభరితమైనది కానియెడల, అది పాపభరితమైనదానిని పుట్టింపజాలదు. ఇట్టి బాలిశమైనదియు అపవిత్రమైనదియునైన తర్కము సామాన్యబుద్ధికిని మతమునకును రెంటికిని అవమానకరమైనది. — సం.

212 చాలమంది వ్యాఖ్యాతలు విరుద్ధ అభిప్రాయమును తీసికొనుచున్నారు, — ధర్మశాస్త్రముచేత కలుగు పాపముయొక్క ప్రేరేపణయే ఇక్కడ విశేషముగా ఉద్దేశింపబడెనని. జ్ఞానము, ఉద్రేకము లేక ధర్మశాస్త్రముచేత పాపము వృద్ధియగుట అను ఈ రెండు భావములను అపొస్తలుడు ఈ వచనములలో నిస్సందేహముగా సూచించుచున్నాడు. — సం.

రోమీయులకు 7:8-12

8. ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు పాపము మృతము.

8. Sine Lege enim peccatum est mortuum: 9. ఒకప్పుడు నేను ధర్మశాస్త్రము లేనివాడనై జీవించుచుంటిని గాని, ఆజ్ఞ వచ్చినప్పుడు పాపము మరల జీవించెను, నేనైతే చనిపోతిని.

9. Ego autem vivebam sine Lege aliquando adveniente autem mandato, peccatum revixit,

10. అప్పుడు జీవార్థమైన ఆ ఆజ్ఞ మరణార్థమైనట్టు నాకు కనబడెను.

10. Ego autem mortuus sum; et deprehensum est a me mandatum quod erat in vitam, cedere in mortem.

11. ఏలయనగా పాపము ఆజ్ఞను హేతువుచేసికొని నన్ను మోసపరచి దానిచేత నన్ను చంపెను.

11. Peccatum enim, occasione sumpta per mandatum, abduxit me a via et per illud occidit:

12. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనది, ఆజ్ఞయు పరిశుద్ధమైనదిగాను నీతిగలదిగాను ఉత్తమమైనదిగాను ఉన్నది.

12. Itaque Lex quidem sancta, et mandatum sanctum, et justum et bonum. 8. ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు మొదలైనవి. ఆయన తన పూర్వపు మాటల భావమును అతి స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు పాపజ్ఞానము పాతిపెట్టబడియుండునని ఆయన చెప్పినట్టే యున్నది. ఇది ఒక సాధారణ సత్యము; దానిని ఆయన వెంటనే తనకు అన్వయించుకొనుచున్నాడు. కాబట్టి, పౌలు తన్ను గూర్చియే మాటలాడుచున్నట్టు, ఈ వాక్యభాగమును అసంపూర్ణ భూతకాలములో అనువదించుటకు వ్యాఖ్యాతల మనస్సులలోనికి ఏమి వచ్చెనో అని నేను ఆశ్చర్యపడుచున్నాను; ఏలయనగా ఒక సాధారణ ప్రతిపాదనతో ఆరంభించి, తరువాత తన స్వంత ఉదాహరణచేత ఆ విషయమును వివరించుటయే ఆయన ఉద్దేశమని చూచుట సులభము.

9. ఒకప్పుడు నేను జీవించుచుంటిని మొదలైనవి. పాపము తనకు, లేక తనయందు, మృతమైయుండిన కాలమొకటి ఉండెనని ఆయన సూచింపగోరుచున్నాడు. అయితే ఆయన ఎప్పుడైనను ధర్మశాస్త్రము లేనివాడైయుండెనన్నట్టు ఆయన మాటను గ్రహింపకూడదు; అయితే నేను జీవించుచుంటిని అను ఈ మాటకు ఒక ప్రత్యేక భావమున్నది; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము లేకుండుటయే ఆయన జీవించుచుండుటకు కారణము; అనగా, తన స్వనీతిని గూర్చిన అహంభావముతో ఉప్పొంగినవాడై, ఆయన ఇంకను మృతుడైయుండగానే తనకు జీవమును ఆపాదించుకొనుటకు కారణము. ఈ వాక్యము మరింత స్పష్టముగా ఉండునట్లు దానిని ఈలాగు చెప్పుడి: "పూర్వము నేను ధర్మశాస్త్రము లేనివాడనైయుండగా జీవించుచుంటిని." అయితే ఈ మాట నొక్కిచెప్పబడినదని నేను చెప్పితిని; ఏలయనగా తన్ను గొప్పవానిగా ఊహించుకొనుటచేత ఆయన జీవమును కూడ తనదని చెప్పుకొనెను. కాబట్టి భావమిది: "ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానము లేనివాడనై నేను పాపము చేయుచుండగా, నేను గమనింపని పాపము మృతమైనట్టు కనబడునంతగా నిద్రపుచ్చబడెను; మరియొక వైపున, నేను పాపినని నాకు తోచనందున, నాకు స్వంతమైన జీవము కలదని తలంచుచు నాయందు నేనే తృప్తిపడియుంటిని." అయితే పాపముయొక్క మరణము మనుష్యునికి జీవము, మరల పాపముయొక్క జీవము మనుష్యునికి మరణము.

213 ఈ వాక్యభాగము పూర్వ వచనమునుండి సరిగానే వేరుపరచబడినది; ఏలయనగా తరువాతి వచనములలో వివరింపబడుదానిని అది స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నది. "ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు" అనగా ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానము లేనప్పుడు అని అర్థము. ధర్మశాస్త్రము ఎరుగబడుచున్నది, అయినను ఇంకను ఎరుగబడకయే యున్నది. — సం.

214 "Aliquando;" {ποτε} — పూర్వము, అనగా ఆయన పరిసయ్యుడైయుండి తన్ను నిర్దోషినిగా తలంచుకొనుచుండినప్పుడు. కష్టములు లేని చోట విమర్శకులు తరచుగా కష్టములను సృష్టించుచుందురు. ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు, లేక ధర్మశాస్త్రము ఎరుగబడనప్పుడు జీవించుటను గూర్చియు, జీవార్థమైనదని తలంపబడిన ఆజ్ఞ మరణార్థమైనదిగా కనబడుటను గూర్చియు ఇక్కడ చెప్పబడినది మనుష్యుల ప్రవర్తనలో ఇప్పటికిని ఉదాహరింపబడుచున్నది; పౌలువలె అంధకారములోనుండి ఆశ్చర్యకరమైన వెలుగులోనికి తేబడు వారందరి అనుభవములో అది జరుగుచున్నది. తరచుగా అనుభవమే శ్రేష్ఠమైన వ్యాఖ్యాత. ఈ వాక్యభాగమును గ్రహించుటకు, ఫిలిప్పీయులకు 3:9లోను, గలతీయులకు 2:19లోను పౌలు తన్ను గూర్చి చెప్పుకొనుచున్నదానిని చదువుటకంటె ఎక్కువేమియు అవసరము లేదు. — సం.

ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన తన అజ్ఞానముచేత, లేక ఆయనే చెప్పుచున్నట్లు, అది లేకుండుటచేత, ఆయన ధైర్యముగా జీవమును తనదని చెప్పుకొనిన ఆ కాలము ఏదని ఇక్కడ అడుగవచ్చును. ఆయన తన బాల్యమునుండియే ధర్మశాస్త్ర బోధను నేర్చుకొనెననుట నిశ్చయమే; అయితే అది అక్షరసంబంధమైన వేదాంతము, అది తన శిష్యులను దీనులనుగా చేయదు; ఏలయనగా యూదులు ధర్మశాస్త్రములో జీవపు వెలుగును చూడలేకుండ ముసుకు అడ్డముగా ఉండెనని ఆయన మరియొక చోట చెప్పుచున్నట్లే, ఆయనయు తన కన్నులకు ముసుకు వేయబడియుండగా, క్రీస్తు ఆత్మ లేనివాడై, నీతియొక్క బాహ్యమైన వేషముతో తృప్తిపడియుండెను. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము తన కన్నులయెదుట ఉన్నను, అది దేవుని తీర్పును గూర్చిన స్పృహను యథార్థముగా తనలో పుట్టింపనంతకాలము, ఆయన దానిని లేనిదానిగా వర్ణించుచున్నాడు. ఆలాగే వేషధారుల కన్నులు ముసుకుచేత కప్పబడియున్నవి; అందుచేత ఆశింపవద్దని, లేక దురాశపడవద్దని మనకు నిషేధించు ఆ ఆజ్ఞ ఎంత కోరుచున్నదో వారు చూడరు.

అయితే ఆజ్ఞ వచ్చినప్పుడు మొదలైనవి. ఆలాగే ఇప్పుడు, మరియొక వైపున, ధర్మశాస్త్రము యథార్థముగా గ్రహింపబడుట ఆరంభమైనప్పుడు అది వచ్చినట్టు ఆయన దానిని వర్ణించుచున్నాడు. అప్పుడు అది పాపమును మృతులలోనుండి లేపినట్టు లేపెను; ఏలయనగా పౌలు హృదయపు అంతరంగములలో ఎంత గొప్ప దుర్నీతి విస్తరించియుండెనో అది ఆయనకు బయలుపరచెను, అదే సమయములో అది ఆయనను చంపెను. వేషధారులు తమ పాపములను పట్టించుకొననందున తమ్మును తాము ముఖస్తుతి చేసికొనుచు, స్థిరపడియుండు ఆ మత్తుపుట్టించు నిబ్బరమును గూర్చియే ఆయన మాటలాడుచున్నాడని మనము ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.

10. నాకు కనబడెను మొదలైనవి. ఇక్కడ రెండు సంగతులు చెప్పబడుచున్నవి — ఆజ్ఞ దేవుని నీతియందు మనకు జీవమార్గమును చూపుచున్నదనియు, మన దుర్నీతి అడ్డముగా లేనియెడల, ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటచేత మనము నిత్యజీవమును పొందుటకై అది ఇయ్యబడెననియు. అయితే మనలో ఎవడును ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడక, దానికి భిన్నముగా, అది మనలను ఏ విధమైన జీవితమునుండి వెనుకకు పిలుచుచున్నదో ఆ జీవితములోనికే మనము కాళ్లతోను చేతులతోను తలక్రిందులుగా కొనిపోబడుచున్నాము గనుక, అది మనకు మరణము తప్ప మరేమియు తేలేదు. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రపు స్వభావమునకును మన స్వంత దుష్టత్వమునకును మధ్య మనము భేదము చేయవలెను. కాబట్టి, స్వస్థపరచు ఔషధముచేత నయముకాని రోగము మరింత ప్రకోపించునట్లుగా, ధర్మశాస్త్రము మనకు మరణకరమైన గాయము చేయుట ప్రాసంగికమైనదే అని దీనినుండి తేలుచున్నది. అది విడదీయరాని ప్రాసంగిక ఫలమని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అందుచేతనే ధర్మశాస్త్రము, సువార్తతో పోల్చబడినప్పుడు, మరియొక చోట మరణమును కలుగజేయు పరిచర్య అని పిలువబడుచున్నది; అయినను ఇది మార్పులేకుండ నిలిచియున్నది, అదేమనగా, అది తన స్వభావమునుబట్టి మనకు హానికరమైనది కాదు గాని, మన దుర్నీతి దాని శాపమును రెచ్చగొట్టి మనమీదికి తెచ్చుకొనుచున్నందుననే అది ఆలాగున ఉన్నది.

11. నన్ను దారి తప్పించెను మొదలైనవి. దేవుని చిత్తము మనకు మరుగైయుండి, ఏ సత్యమును మనమీద ప్రకాశింపనంతకాలము, మనుష్యుల జీవితము పూర్తిగా దారితప్పి తప్పిదములతో నిండియుండుననుట నిజమే; అంతేకాదు, ధర్మశాస్త్రము సరిగా జీవించు మార్గమును మనకు చూపువరకు మనము సరియైన మార్గమునుండి తొలగి తిరుగులాడుట తప్ప మరేమియు చేయము: అయితే ప్రభువు మనలను బిగ్గరగా గద్దించినప్పుడు మాత్రమే మనము మన తప్పుదారిని గ్రహించుట ఆరంభించుచున్నాము గనుక, ధర్మశాస్త్రముచేత పాపము బయలుపరచబడినప్పుడు మనము దారి తప్పింపబడుచున్నామని పౌలు సరిగానే చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి {ἐξαπατᾷν} అను క్రియాపదము ఆ సంగతినిగూర్చి కాక మన జ్ఞానమునుగూర్చి గ్రహింపవలెను; అనగా, మనము సరియైన మార్గమునుండి ఎంతగా తొలగిపోయితిమో ధర్మశాస్త్రముచేత ప్రత్యక్షపరచబడుచున్నదని భావము. కాబట్టి దానిని నన్ను దారి తప్పించెను అని తప్పక అనువదింపవలెను; ఏలయనగా పూర్వము నిర్లక్ష్యముగా సాగిపోయిన పాపులు, పాపముయొక్క నీచత్వముమీద ధర్మశాస్త్రము ప్రసరించు వెలుగుద్వారా, తాము మరణమునకు త్వరపడుచుంటిమని గ్రహించినప్పుడు, తమ్మును తాము అసహ్యించుకొని హేయముగా ఎంచుకొందురు. అయితే ఆయన హేతువు అను మాటను ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు, అదియు ఈ ఉద్దేశముతో — ధర్మశాస్త్రము తనంతట తానే మరణమును తేదనియు, ఇది మరియొకదానిద్వారా జరుగుచున్నదనియు, ఇది ఒక విధముగా బయటనుండి వచ్చినదనియు మనము తెలిసికొనవలెనని.

12. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనది మొదలైనవి. ధర్మశాస్త్రము, ఆజ్ఞ అను మాటలు ఒకే సంగతిని మరల చెప్పుటయని కొందరు తలంచుచున్నారు; వారితో నేను ఏకీభవించుచున్నాను; మరియు ధర్మశాస్త్రమును, ధర్మశాస్త్రములో ఆజ్ఞాపింపబడినదంతయు పరిశుద్ధమైనదనియు, కాబట్టి అత్యధిక భక్తిపూర్వక గౌరవముతో ఎంచబడవలసినదనియు, — అది నీతిగలదనియు, కాబట్టి ఏ తప్పిదముచేతను దానిమీద నేరము మోపకూడదనియు, — అది ఉత్తమమైనదనియు, కాబట్టి పవిత్రమైనదై హాని చేయగల ప్రతిదానినుండి విముక్తమైనదనియు ఆయన చెప్పుచున్నప్పుడు, ఆ మాటలలో ఒక ప్రత్యేక బలమున్నదని నేను ఎంచుచున్నాను. ఆలాగున మంచితనమునకును నీతికిని పరిశుద్ధతకును విరుద్ధమైనదానిని ఎవడును దానికి ఆపాదింపకుండునట్లు, ఆయన ప్రతి నిందారోపణనుండి ధర్మశాస్త్రమును సమర్థించుచున్నాడు.

రోమీయులకు 7:13

13. ఉత్తమమైనది నాకు మరణకరమాయెనా? అట్లనరాదు. అయితే పాపము ఉత్తమమైనదాని మూలముగా నాకు మరణము కలుగజేయుచు, పాపము పాపముగా కనబడు నిమిత్తము, అనగా పాపము ఆజ్ఞమూలముగా అత్యధిక పాపమగు నిమిత్తము, అది మరణకరమాయెను.

13. Quod ergo bonum est, mihi in mortem cessit? Absit: imo peccatum, ut appareat peccatum, per bonum operatur mihi mortem: ut fiat super modum peccans peccatum per mandatum.

13. ఉత్తమమైనది మొదలైనవి. ఇంతవరకు ఆయన నిందలనుండి ధర్మశాస్త్రమును సమర్థించెను, అయితే అది మరణమునకు కారణమా కాదా అనునది ఇంకను సందేహాస్పదముగానే ఉండునట్లు సమర్థించెను; అంతేకాదు, దేవుని అంత విశిష్టమైన వరమునుండి మరణము తప్ప మరేమియు లభింపకపోవుట ఎట్లు సాధ్యము అని ఈ విషయమును గూర్చి మనుష్యుల మనస్సులు కలవరపడెను. కాబట్టి ఈ ఆక్షేపణకు ఆయన ఇప్పుడు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు; మరణము ధర్మశాస్త్రముయొక్క సాధనముద్వారా పాపముచేత మనమీదికి తేబడుచున్నను, అది ధర్మశాస్త్రమునుండి కలుగుచున్నదని ఆయన నిరాకరించుచున్నాడు. జీవార్థమై ఇయ్యబడిన ఆజ్ఞ మరణార్థమైనదిగా తనకు కనబడెనని ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినదానికి ఈ ఉత్తరము పైకి విరుద్ధముగా ఉన్నట్టు తోచినను, వాటిమధ్య ఏ విరోధమును లేదు. మన దుష్టత్వముచేతనే ధర్మశాస్త్రము తన స్వభావమునకు విరుద్ధముగా మన నాశనమునకు మార్చబడుచున్నదని ఆయన ఇంతకుముందు నిజముగా చెప్పెను; అయితే ఇక్కడ, మరణము దానికి ఆరోపింపబడవలసినంతటి భావములో అది మరణమునకు కారణమని ఆయన నిరాకరించుచున్నాడు. 2 కొరింథీయులకు 3లో ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి మరింత విపులముగా చర్చించుచున్నాడు. అక్కడ ఆయన దానిని మరణమును కలుగజేయు పరిచర్య అని పిలుచుచున్నాడు; అయితే వాదములో సామాన్యముగా చేయబడు రీతిని అనుసరించి ఆయన దానిని ఆలాగు పిలుచుచున్నాడు, మరియు ధర్మశాస్త్రముయొక్క యథార్థ స్వభావమును కాక, తన ప్రతివాదుల తప్పుడు అభిప్రాయమును వర్ణించుచున్నాడు.

215 ఈ వచనమును పూర్వ వచనములోని సంగతినే మరియొక రూపములో ఒక విధముగా మరల చెప్పుటగా మనము ఎంచినయెడల అది మరింత బాగుగా గ్రహింపబడును; ఇది అపొస్తలుని సాధారణ రీతికి పూర్తిగా అనుగుణముగా ఉన్నది. జీవార్థమైన ఆజ్ఞ మరణార్థమైనదిగా రుజువాయెనని తాను చెప్పినదానిని అపార్థము చేసికొనకుండ అడ్డగించుటయే ఆయన ఉద్దేశమైయుండినట్టు కనబడుచున్నది. కాబట్టి పాపము ఆజ్ఞను ఉపయోగించుకొని, దానిచేత తన్ను మోసపరచెననియు, అనగా తనకు జీవమును వాగ్దానము చేసెననియు, తరువాత దానిచేత తన్ను చంపెననియు, అనగా తనకు ప్రాణాంతకమైనదాయెననియు ఆయన చెప్పుచున్నాడు. జీవార్థమైన ఆజ్ఞకును మోసపరచుటకును మధ్యను, మరణమునకును చంపుటకును మధ్యను భావములో పొందిక కలదు. రోమీయులకు 7:8లో, పాపము ఒక వ్యక్తివలె, సకల విధములైన పాపపు దురాశలను పుట్టించుటకు ఆజ్ఞను ఆధారముగా చేసికొనెనని చెప్పబడినది: అయితే ఇక్కడ అది జీవమును వాగ్దానము చేసి మోసపరచుటకును, తరువాత నాశనము చేయుటకును, మరణమునకును దుర్దశకును గురిచేసి లోబరచుటకును ఈ ఆధారమును తీసికొనెనని చెప్పబడుచున్నది. — సం.

216 ఇది నిస్సందేహముగా సత్యమే; అపొస్తలుని వ్రాతరీతి ఎట్టిదో దీనికి ఇది ఒక ఉదాహరణ, అది పూర్వకాలపు ప్రవక్తల రీతియే. ధర్మశాస్త్రమును, లేక దేవుని బయలుపరచబడిన చిత్తమును సూచించుటకు 119వ కీర్తనలో ఎన్ని వేర్వేరు మాటలు వాడబడినవి? మరియు ఒకే వచనములో తరచుగా రెండు వేర్వేరు మాటలు వాడబడుచున్నవి. పాపముతో సంబంధించి ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి మాటలాడిన తరువాత, అపొస్తలుడు ధర్మశాస్త్రపు స్వభావమును వర్ణించుటలో పాపపు స్వభావమును దృష్టియందుంచుకొనెనని తలంపవచ్చును. పాపము చెడిపోయిన కోరికలను దురాశలను పుట్టించును; ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనది: పాపము మోసపరచి ద్రోహము చేయును, ధర్మశాస్త్రము యథార్థముగా వ్యవహరించునదియు నీతిగలదియునై యున్నది: పాపము మరణమునకును దుర్దశకును నడిపించును; ధర్మశాస్త్రము ఉత్తమమైనదై ధన్యతకు నడిపించును. ఈ చివరి వ్యత్యాసము తరువాతి వచనములో వెంటనే వచ్చుదానినుండి స్పష్టమగుచున్నది, "ఉత్తమమైనది నాకు మరణకరమాయెనా?" — సం.

అయితే పాపము మొదలైనవి. ఇతరులను నొప్పింపవలెనను ఉద్దేశమేమియు లేకుండ, ఈ వాక్యభాగము నేను అనువదించినట్లే చదువబడవలెనని నా అభిప్రాయముగా నేను చెప్పవలసియున్నది; దాని భావమిది: — "ధర్మశాస్త్రముచేత బయలుపరచబడకముందు పాపము ఒక విధముగా నీతిగలదానిగా ఎంచబడుచున్నది; అయితే అది ధర్మశాస్త్రముచేత తెలియపరచబడినప్పుడు, అప్పుడు అది పాపము అను తన స్వంత పేరును యథార్థముగా పొందుచున్నది; కాబట్టి అది ధర్మశాస్త్రపు మంచితనమును వక్రపరచి మన నాశనమునకు మార్చుచున్నందున, అది మరింత దుష్టమైనదిగాను, చెప్పవలెనంటే, మరింత పాపభరితమైనదిగాను కనబడుచున్నది; ఏలయనగా తన స్వభావమునుబట్టి ఆరోగ్యకరమైనదానిని మనకు హానికరమైనదిగా చేయునది అతి ఘోరమైన విషపూరితమైనదై యుండవలెను." మొత్తము యొక్క సారాంశమిది — పాపముయొక్క ఘోరత్వము ధర్మశాస్త్రముచేత బయలుపరచబడుట అవసరమైయుండెను; ఏలయనగా పాపము మితిమీరిన, లేక వారు చెప్పునట్లు, అపరిమితమైన అతిక్రమములోనికి విరుచుకొని బయలుపడియుండనియెడల, అది పాపముగా ఒప్పుకొనబడియుండదు; మరియు అది జీవమును మరణముగా మార్చునప్పుడు దాని ఘోరత్వము మరింత మితిమీరినదిగా కనబడును; ఆలాగున ప్రతి సాకు దానినుండి తీసివేయబడుచున్నది.

రోమీయులకు 7:14-17

14. ధర్మశాస్త్రము ఆత్మసంబంధమైనదని యెరుగుదుము; అయితే నేను పాపమునకు అమ్మబడి శరీరసంబంధినైయున్నాను. 14. Scimus enim quod Lex spiritualis est: ego autem carnalis sum, venditus sub peccato.

15. ఏలయనగా నేను చేయునది నేనెరుగను; నేను చేయ నిచ్ఛయించునది చేయక ద్వేషించునదియే చేయుచున్నాను.

15. Quod enim operor, non intelligo; siquidem non quod volo, hoc ago: sed quod odi, hoc facio.

16. ఇచ్ఛయింపనిది నేను చేసినయెడల ధర్మశాస్త్రము శ్రేష్ఠమైనదని ఒప్పుకొనుచున్నాను. 16. Si vero quod nolo, hoc facio, consentio Legi Dei quod sit bona. 17. కావున ఇకను దానిని చేయునది నాయందు నివసించుచున్న పాపమే గాని నేను కాదు. 17. Nunc vero non jam illud operor ego, sed quod habitat in me peccatum. 14. ధర్మశాస్త్రము ఆత్మసంబంధమైనదని యెరుగుదుము మొదలైనవి. మరణమను కీడు ఎక్కడనుండి కలుగుచున్నదో మరింత స్పష్టముగా గ్రహింపబడునట్లు, ఆయన ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రమును మనుష్యుని స్థితితో మరింత సన్నిహితముగా పోల్చుట ఆరంభించుచున్నాడు. తరువాత ఆయన పునర్జన్మ పొందిన మనుష్యునియందు ఒక ఉదాహరణను మనయెదుట ఉంచుచున్నాడు; అతనియందు శరీరముయొక్క శేషములు ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమునకు పూర్తిగా విరుద్ధముగా ఉండగా, ఆత్మ దానికి సంతోషముగా లోబడగోరును. అయితే మొదట, మనము చెప్పినట్లు, ఆయన స్వభావమునకును ధర్మశాస్త్రమునకును మధ్య పోలిక మాత్రమే చేయుచున్నాడు. మానవ విషయములలో ఆత్మకును శరీరమునకును మధ్యనున్న విభేదముకంటె గొప్ప విభేదము మరేదియు లేదు గనుక, ధర్మశాస్త్రము ఆత్మసంబంధమైనదియు మనుష్యుడు శరీరసంబంధియునైయుండగా, ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యునికిని ధర్మశాస్త్రమునకును ఏమి పొందిక యుండగలదు? చీకటికిని వెలుగునకును ఉన్నంత పొందికయే. అయితే ధర్మశాస్త్రమును ఆత్మసంబంధమైనదని పిలుచుటచేత, కొందరు ఈ వాక్యభాగమును వివరించునట్లు, అది హృదయముయొక్క అంతరంగ భావములను కోరుచున్నదని మాత్రమే ఆయన భావించుట లేదు; వ్యత్యాసరూపముగా, అది శరీరసంబంధమైన అను మాటకు విరుద్ధమైన భావము కలిగియున్నదని కూడ భావించుచున్నాడు. ఆ వ్యాఖ్యాతలు ఈ వివరణను ఇచ్చుచున్నారు: "ధర్మశాస్త్రము ఆత్మసంబంధమైనది, అనగా బాహ్య క్రియల విషయములో అది కాళ్లను చేతులను మాత్రమే బంధింపక, హృదయ భావములను లక్ష్యపెట్టి, యథార్థమైన దేవుని భయమును కోరుచున్నది."

217 దీనిని ఒప్పుకొనుట కష్టము. కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో అపొస్తలుడు, తాను తరచుగా చేయునట్లు, వివరణలోనికి పోకుండ ఒక వాస్తవమును స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు; ఆ వాస్తవమేదనగా, ధర్మశాస్త్రము మరణమును కలుగజేయు పరిచర్యగా రుజువాయెను: అయితే అది మనుష్యుని పాపముచేతను దుష్టత్వముచేతను ఆలాగు రుజువాయెను. — సం.

218 ఎరాస్మస్, బేజా, పరేయస్, స్టువర్ట్ మరియు ఇతరులు "పాపము" అను మాట తరువాత "నాకు మరణకరమాయెను" అను మాటను చేర్చి లోపించిన భాగమును పూరించుచున్నారు. అయితే ఏమియు చేర్చవలసిన అవసరము లేదు. ఈ వాక్యము ఆద్యంతము పూర్తిగా హెబ్రీ శైలిలో ఉన్నది. "పాపము పాపముగా కనబడు నిమిత్తము," లేక పాపముగా ఉండు నిమిత్తము, మొదలైన మాటలలో పాక్షికముగా ప్రకటింపబడినది చివరి వాక్యభాగములో మరింత పూర్తిగా చెప్పబడుచున్నది; మరియు "కలుగజేయుచు" — {κατεργαζομένη} అను కృదంతము క్రియాపదమునకు బదులుగా వాడబడినది, సహాయక క్రియాపదము అధ్యాహారముగా గ్రహింపబడుచున్నది. ఇట్టి ఉదాహరణలను రోమీయులకు 14:9-13లో చూడుడి. కాల్విన్ అనువాదమే సరియైనదనుటలో సందేహము లేదు. చివరి {ἵνα} తరువాత వచ్చునది మొదటిదాని తరువాత వచ్చుదానిని మరింత పూర్తిగా వివరించుచున్నది. — సం.

అయితే ఇక్కడ శరీరమునకును ఆత్మకును మధ్య వ్యత్యాసము స్పష్టముగా చూపబడుచున్నది. మరియు, శరీరము అను పదములో మనుష్యులు గర్భమునుండి తెచ్చుకొను సమస్తము ఇమిడియున్నదని సందర్భమునుండి తగినంత స్పష్టముగా తెలియుచున్నది, వాస్తవముగా ఇదివరకే చూపబడినది కూడ; మరియు మనుష్యులు పుట్టినట్టుగాను, తమ ప్రకృతి స్వభావమును నిలుపుకొనినంతకాలమును వారు శరీరమని పిలువబడుదురు; ఏలయనగా వారు చెడిపోయినవారు గనుక, స్థూలమైనదియు భూసంబంధమైనదియు తప్ప మరేదియు వారు రుచిచూడరు, కోరరు. దానికి భిన్నముగా ఆత్మ అనునది నూతనపరచబడిన స్వభావము, దానిని దేవుడు తన స్వరూపమునుబట్టి నూతనముగా రూపించుచున్నాడు. ఈ కారణమునుబట్టి ఈ వాడుక అవలంబింపబడినది — మనయందు కలుగజేయబడు నూతనత్వము ఆత్మయొక్క వరము.

కాబట్టి ఇక్కడ ధర్మశాస్త్ర బోధయొక్క సంపూర్ణత మనుష్యుని చెడిపోయిన స్వభావమునకు ఎదురుగా ఉంచబడుచున్నది: కాబట్టి భావము ఈ విధముగా ఉన్నది: "ధర్మశాస్త్రము పరలోకసంబంధమైనదియు దేవదూతలకు తగినదియునైన నీతిని కోరుచున్నది; దానియందు ఏ కళంకమును కనబడకూడదు, దాని నిర్మలత్వమునకు ఏదియు కొదువగా ఉండకూడదు: అయితే నేను శరీరసంబంధియైన మనుష్యుడను, దానిని ఎదిరించుట తప్ప మరేమియు చేయలేను." అయితే మన కాలమునకు ముందు అనేకులచేత ఆమోదింపబడిన ఆరిజెను వివరణ ఖండించుటకైనను యోగ్యమైనది కాదు; లేఖనము అక్షరార్థముగా గ్రహింపబడకూడదు గనుక పౌలు ధర్మశాస్త్రమును ఆత్మసంబంధమైనదని పిలుచుచున్నాడని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ప్రస్తుత విషయముతో దీనికేమి సంబంధము?

219 ఇక్కడ స్పష్టముగా అదే స్థితి. శరీరసంబంధమైనది అనగా పాపభరితమైనదియు చెడిపోయినదియు అని అర్థమైనట్లే, ఆత్మసంబంధమైనది అనగా పరిశుద్ధమైనదియు నీతిగలదియు ఉత్తమమైనదియు అని అర్థము. శరీరకార్యములు చెడ్డవియు దుర్నీతిగలవియునైన క్రియలైనట్లే, ఆత్మఫలములు ఉత్తమమైనవియు పరిశుద్ధమైనవియునైన ఫలములు. గలతీయులకు 5:19, 22, మరి విశేషముగా యోహాను 3:6 చూడుడి. — సం.

220 "దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు సంపూర్ణముగా అనుగుణముగా ఉండుటలో అతడు ఎంత కొదువగా ఉన్నాడో సరిగ్గా అంత మేరకు అతడు 'శరీరసంబంధి.'" — స్కాట్. హామండ్, బుల్ వంటి ఒక విధమైన వేదాంతులు, అగస్టీనుకు ముందున్న పితరులందరు పౌలు ఇక్కడ తన్ను గూర్చి మాటలాడుట లేదని ఎంచిరని అభిప్రాయపడుట పరిపాటియైయుండెను. అయితే అగస్టీను తానే తన రచనలలో అనేక భాగములలో ప్రకటించుచున్నదానిచేత ఇది స్పష్టముగా ఖండింపబడుచున్నది. తన Retractations (పునఃపరిశీలనలు), గ్రంథము 1, అధ్యాయము 23లో, దైవవాక్య వ్యాఖ్యాతలైన కొందరు గ్రంథకర్తలను (quibusdam divinorum tractatoribus eloquiorum) ఆయన ప్రస్తావించుచున్నాడు; వారి అధికారముచేత ఆయన తన అభిప్రాయమును మార్చుకొని, పౌలు ఇక్కడ తన్ను గూర్చియే మాటలాడుచున్నాడని ఎంచుటకు ప్రేరేపింపబడెను. పెలాజియస్ మతవాదమును సమర్థించిన జూలియనుకు విరోధముగా వ్రాసిన తన గ్రంథము, గ్రంథము 6, అధ్యాయము 11లో, తన అభిప్రాయములో కలిగిన ఈ మార్పునే ఆయన మరల సూచించుచు, తనకంటె శ్రేష్ఠులును ఎక్కువ వివేకులునైనవారి రచనలను చదువుటయే దానికి కారణమని చెప్పుచున్నాడు, (melioribus et intelligentioribus cessi.) తరువాత ఆయన వారిని పేరుపేరున ప్రస్తావించి ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: "కాబట్టి హిలరీ, గ్రెగొరీ, అంబ్రోసు, మరియు సంఘములోని ఇతర పరిశుద్ధులును సుప్రసిద్ధులునైన బోధకులు ఈ సంగతులను గ్రహించినట్లే నేనును వాటిని గ్రహించుటకు వచ్చితిని; తాను కలిగియుండగోరని, అయినను కలిగియుండిన శరీరేచ్ఛలకు విరోధముగా అపొస్తలుడు తానే తీవ్రముగా పోరాడెననియు, ఈ మాటలలో ఈ పోరాటమును గూర్చి ఆయన సాక్ష్యమిచ్చెననియు వారు తలంచిరి," (ఈ వచనమునే ప్రస్తావించుచు,) — Hinc factum est, ut sic ista intelligerem, quemadmodum intellexit Hilarius, Gregorius, Ambrosius, et cæteri Ecclesiæ sancti notique doctores, qui et ipsum Apostolum adversus carnales concupiscentias, quas habere nolebat, et tamen habebat, strenue conflixisse, eundemque conflictum suum illis suis verbis contestatum fuisse senserunt — సం.

పాపమునకు అమ్మబడి. ఈ వాక్యభాగముచేత శరీరము తనంతట తాను ఎట్టిదో ఆయన చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా ధనమిచ్చి కొనబడి, తమ యజమానులు తమ ఎద్దులను గాడిదలను చేయునట్లే తమ ఇష్టానుసారముగా బాధపెట్టబడు ఆ దాసులకంటె, మనుష్యుడు స్వభావమునుబట్టి ఏమాత్రము తక్కువ కాకుండ పాపమునకు దాసుడైయున్నాడు. మనము పాపముయొక్క అధికారముచేత ఎంత సంపూర్ణముగా ఏలబడుచున్నామనగా, మనస్సంతయు, హృదయమంతయు, మన క్రియలన్నియు దాని ప్రభావమునకు లోబడియున్నవి. బలాత్కారమును నేను ఎల్లప్పుడును మినహాయించుచున్నాను, ఏలయనగా మనము స్వయిచ్ఛతోనే పాపము చేయుచున్నాము; అది స్వేచ్ఛాపూర్వకమైనది కానియెడల అది పాపమే కాకపోవును. అయితే మనము పాపమునకు ఎంతగా అప్పగింపబడియున్నామనగా, పాపము తప్ప మరేదియు మనము ఇష్టపూర్వకముగా చేయలేము; ఏలయనగా మనలో ఏలుబడి చేయుచున్న దుర్నీతి మనలను ఆలాగున ముందుకు త్రోసుచున్నది. కాబట్టి ఈ పోలిక, వారు చెప్పునట్లు, బలవంతపు సేవను కాక, పుట్టుకతోనే వచ్చిన దాస్యము మనలను చేయుటకు మొగ్గునట్లు చేయు స్వేచ్ఛాపూర్వకమైన విధేయతను సూచించుచున్నది.

15. ఏలయనగా నేను చేయునది నేనెరుగను మొదలైనవి. ఆయన ఇప్పుడు మరింత ప్రత్యేకమైన స్థితికి, అనగా ఇదివరకే పునర్జన్మ పొందిన మనుష్యుని స్థితికి వచ్చుచున్నాడు; అతనియందు ఆయన దృష్టియందుంచుకొనిన రెండు సంగతులు మరింత స్పష్టముగా కనబడుచున్నవి; అవేవనగా, — దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకును ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యునికిని మధ్యనున్న గొప్ప విభేదము, — మరియు ధర్మశాస్త్రము తనంతట తానే మరణమును ఏలాగు కలుగజేయదు అనునది. ఏలయనగా శరీరసంబంధియైన మనుష్యుడు తన మనస్సుయొక్క సంపూర్ణ మొగ్గుతో పాపములోనికి పరుగెత్తుచున్నందున, తన్ను తాను ఏలుకొనుట తన అధికారములోనే ఉన్నట్టు, అంత స్వేచ్ఛాయుతమైన ఎంపికతో అతడు పాపము చేయుచున్నట్టు కనబడును; అందుచేత, మనుష్యుడు దైవకృప సహాయము లేకుండ తన స్వంత ప్రకృతి బలముచేత తనకిష్టమైనదానిని ఎంచుకొనగలడను అతి హానికరమైన అభిప్రాయము దాదాపు మనుష్యులందరిలో ప్రబలియున్నది. అయితే విశ్వాసియైన మనుష్యుని చిత్తము దేవుని ఆత్మచేత మేలువైపునకు నడిపింపబడుచున్నను, అతనియందు స్వభావముయొక్క దుర్నీతి ప్రస్ఫుటముగా కనబడుచున్నది; ఏలయనగా అది మొండిగా ఎదిరించి విరుద్ధమైనదానివైపునకు నడిపించుచున్నది.

221 "నేను పాపమునకు అమ్మబడి శరీరసంబంధినైయున్నాను" అను పూర్వపు మాటలను కాల్విన్ ఇదే విధముగా అన్వయింపలేదని దీనినుండి కనబడుచున్నది: అయితే అవి స్పష్టముగా కలిసి సంబంధించియున్నవి. అవి నిజముగా బలమైన మాటలు, మరియు కొందరు వాటిని నూతనపరచబడిన మనుష్యునికి పూర్తిగా అనుచితమైన విధముగా వివరించుచున్నారు; అయితే అపొస్తలుడు తానే తరువాత ఇచ్చుచున్న వివరణను మనము స్వీకరింపవలెను, ఏలయనగా ఆయన అధ్యాయము అంతమువరకు ఈ విషయమును చర్చించుచున్నాడు. ఈ విషయములో విమర్శకులు నానా కల్పనలను ఆశ్రయించిరి. అపొస్తలుడు ధర్మశాస్త్రము క్రిందనున్నవానిగా, లేక స్టువర్ట్ పిలుచునట్లు, "ధర్మశాస్త్ర స్థితిలో" నున్నవానిగా తన్ను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని కొందరు తలంచిరి; హామండ్ పద్ధతియు అట్టిదే. మరికొందరు, అబ్రాహామునకును ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడుటకును మధ్యకాలములో జీవించుచుండిన యూదుని పాత్రను ఆయన ధరించుచున్నాడని ఊహించిరి; ఇది లాక్ తలంపు. మూడవ పక్షమువారు, విట్రింగా మరియు మరికొందరు ఊహించినట్లు, అపొస్తలుడు తన స్వంత వ్యక్తిత్వములో మాటలాడుచు, ఒక విధమైన కల్పనచేత, తరువాతి అధ్యాయములో వర్ణింపబడిన సువార్త ఫలములకు విరుద్ధముగా, యూదులలోను యూదమత ప్రవిష్టులలోను ధర్మశాస్త్రము కలుగజేయు ఫలములను వర్ణించుచున్నాడను అభిప్రాయమును కలిగియుండిరి. మరియు నాలుగవ పక్షమువారు, అపొస్తలుడు పరివర్తన స్థితిలో నున్న మనుష్యుని వర్ణించుచున్నాడని వాదించుచున్నారు; అతనియందు దేవుని ఆత్మ అతని మార్పునిమిత్తము పనిచేయుచున్నది, అయినను పాపమువైపునకా దేవునివైపునకా ఏ వైపునకు తిరుగవలెనో అని అతడు ఇంకను సందేహించుచున్నాడు. ఈ ఊహలన్నియు, ఆ భాష దాని స్పష్టమైన భావములోను అపొస్తలుని స్వంత వివరణ ప్రకారమును గ్రహింపబడనందువలననే పుట్టినవి. వచనముయొక్కయు సందర్భముయొక్కయు సరళమైన భావమునుండి మనము తొలగినవెంటనే, అంతములేని ఊహలకును కల్పనలకును మనము ద్వారము తెరచుచున్నాము. ప్రతి నిజమైన క్రైస్తవుడు సత్యమని కనుగొనునది తప్ప, అపొస్తలుడు ఇక్కడ తన్ను గూర్చి మరేమియు చెప్పుట లేదు. ఈ లోకములో క్రైస్తవుడు, అవును, శ్రేష్ఠుడైన క్రైస్తవుడు సహితము, ఆత్మసంబంధియై యుండుటయే గాక శరీరసంబంధియై యుండడా? అతడు "పాపమునకు అమ్మబడినవాడు" కాడా? అనగా, తన స్వభావముయొక్క దుర్నీతిచేతను భ్రష్టత్వముచేతను అతడు నిరంతరము వేధింపబడుచు, శోధింపబడుచు, ఆటంకపరచబడుచు, నిరోధింపబడుచు, అడ్డగింపబడుచు, మోసపుచ్చబడుచు ఉండు స్థితికి లోబరచబడియున్నాడు; మరియు ఆ స్థితిలో అతడు గురిపెట్టుకొనుదానికిని, వెదకుదానికిని, ఆశించుదానికిని ఎల్లప్పుడును చాల దిగువనే ఉంచబడుచున్నాడు. తొంబది మూడు సంవత్సరముల దీర్ఘ యాత్ర గడిపి ఇటీవల తన విశ్రాంతిలోనికి ప్రవేశించిన ఒక సత్పురుషుడు, రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రికయొక్క ఏడవ అధ్యాయమే లేకపోయినయెడల తాను తరచుగా నిరాశచేత మ్రింగివేయబడియుండెడివాడనని చెప్పుచుండెను. లేఖనములోని అనేక సంగతులకు శ్రేష్ఠమైన వ్యాఖ్యాత ఆత్మసంబంధమైన అనుభవమే; అది లేకుండ ఏ సరియైన నిర్ణయమును చేయలేము. అందుచేతనే, ఆత్మీయముగా వెలిగింపబడిన విద్యలేనివారికి పూర్తిగా సరళమును స్పష్టమునైనదానిమీద పండితులు తరచుగా తొట్రుపడుచున్నారు. పైనుండి బోధింపబడిన నిష్కపట మనస్సుగల క్రైస్తవునికి సంపూర్ణముగా గ్రహింపబడినదానిలో విమర్శకులు కొన్నిసారులు గొప్ప కష్టములను కనుగొనుచున్నారు. ప్రకృతి సిద్ధమైన ప్రతిభలను ప్రకృతి సిద్ధమైన సంపాదనలను తప్ప మరేమియు కలిగియుండని పండితులెవరికంటెను "త్రోవను నడచువారు" చాల శ్రేష్ఠమైన దైవశాస్త్రజ్ఞులు. — సం.

కాబట్టి పునర్జన్మ పొందిన మనుష్యుని స్థితియే అత్యంత తగినది; ఏలయనగా దీనిచేత మన స్వభావమునకును ధర్మశాస్త్రపు నీతికిని మధ్య ఎంత విరోధమున్నదో మీరు తెలిసికొనవచ్చును. కేవలము మానవ స్వభావమును పరిశీలించుటకంటె, ఈ స్థితినుండియే రెండవ వాక్యభాగమును గూర్చిన రుజువును కూడ మరింత తగిన విధముగా వెదకవచ్చును; ఏలయనగా పూర్తిగా శరీరసంబంధియైన మనుష్యునియందు ధర్మశాస్త్రము మరణమును మాత్రమే కలుగజేయుచున్నందున, అతనియందు దానిమీద నేరము మోపుట మరింత సులభము, ఏలయనగా కీడు ఎక్కడనుండి కలుగుచున్నదో సందేహాస్పదముగా ఉన్నది. పునర్జన్మ పొందిన మనుష్యునియందు అది రక్షణకరమైన ఫలములను ఫలించుచున్నది; కాబట్టి దానిని జీవమిచ్చుటనుండి ఆటంకపరచునది శరీరము మాత్రమేనని కనబడుచున్నది: తనంతట తానే మరణమును కలుగజేయుటకు అది అంత దూరముగా ఉన్నది.

కాబట్టి ఈ వాదమంతయు మరింత సంపూర్ణముగాను మరింత స్పష్టముగాను గ్రహింపబడునట్లు, అపొస్తలుడు మాటలాడుచున్న ఈ పోరాటము, మనుష్యుడు దేవుని ఆత్మచేత నూతనపరచబడకముందు అతనియందు ఉండదని మనము గమనింపవలెను: ఏలయనగా తన స్వభావమునకు విడువబడిన మనుష్యుడు ఏ ప్రతిఘటనయు లేకుండ తన దురాశలచేత పూర్తిగా కొట్టుకొనిపోబడుచున్నాడు; భక్తిహీనులు మనస్సాక్షియొక్క ముల్లులచేత వేధింపబడుచు, తమ దుర్గుణములలో కొంత చేదును రుచిచూడకుండ వాటియందు సంతోషింపలేకపోయినను, దీనినుండి వారు కీడును ద్వేషించుచున్నారనియు మేలును ప్రేమించుచున్నారనియు మీరు నిర్ణయింపలేరు; తన తీర్పును కొంతమట్టుకు వారికి చూపుటకే ప్రభువు వారిని ఈలాగు వేధింపబడనిచ్చుచున్నాడు గాని, నీతియందలి ప్రేమతోనైనను పాపమునెడల ద్వేషముతోనైనను వారిని నింపుటకు కాదు.

కాబట్టి వారికిని విశ్వాసులకును ఈ భేదమున్నది — వారు ఎన్నడును అంతగా గ్రుడ్డివారును కఠినులునై యుండరు, అయితే తమ నేరములు వారికి జ్ఞాపకము చేయబడినప్పుడు, వారు తమ మనస్సాక్షియందు వాటిని ఖండింతురు; ఏలయనగా వారిలో జ్ఞానము అంత పూర్తిగా ఆరిపోలేదు, వారు ఇంకను మంచిచెడ్డల మధ్య భేదమును నిలుపుకొనుచున్నారు; మరియు కొన్నిసారులు తమ పాపమును గూర్చిన స్పృహచేత వారు అంతటి భయముతో కంపించుదురు, ఈ జీవితములోనే వారు ఒక విధమైన శిక్షావిధిని భరించుచున్నారు: అయినను వారు తమ హృదయమంతటితో పాపమును ఆమోదించుచున్నారు, కాబట్టి యథార్థమైన విముఖత యేమియు లేకుండ దానికి తమ్మును తాము అప్పగించుకొనుచున్నారు; ఏలయనగా వారిని వేధించు మనస్సాక్షియొక్క ఆ ముల్లులు, చిత్తములోని ఏదైన విరుద్ధమైన మొగ్గునుండి కాక, వివేచనలోని విరోధమునుండి కలుగుచున్నవి. మరియొక వైపున, దేవుని పునర్జన్మ ఆరంభమైన భక్తులు ఎంతగా విభజింపబడియున్నారనగా, వారు హృదయముయొక్క ముఖ్యమైన కోరికతో దేవునివైపునకు ఆశించుచు, పరలోకసంబంధమైన నీతిని వెదకుచు, పాపమును ద్వేషించుచున్నారు; అయినను తమ శరీరముయొక్క శేషములచేత భూమివైపునకు క్రిందికి ఈడ్వబడుచున్నారు: ఆలాగున, రెండు వైపులకు లాగబడుచుండగా, వారు తమ స్వంత స్వభావముతో పోరాడుచున్నారు, స్వభావము వారితో పోరాడుచున్నది; మరియు వారు హేతువుయొక్క తీర్పుచేత బలవంతము చేయబడినందువలన మాత్రమే కాక, తమ హృదయములలో వాటిని యథార్థముగా అసహ్యించుకొని, వాటినిమిత్తము తమ్మును తాము హేయముగా ఎంచుకొనుచున్నందువలన తమ పాపములను ఖండించుచున్నారు. గలతీయులకు 5:17లో పౌలు మాటలాడుచున్న శరీరమునకును ఆత్మకును మధ్యనున్న క్రైస్తవ పోరాటము ఇదే.

కాబట్టి శరీరసంబంధియైన మనుష్యుడు సమస్త ఆత్మయొక్క ఆమోదముతోను సమ్మతితోను పాపములోనికి తలక్రిందులుగా పరుగెత్తుచున్నాడనియు, అయితే అతడు ప్రభువుచేత పిలువబడి ఆత్మచేత నూతనపరచబడినప్పుడు, అప్పుడే మొదటిసారిగా వెంటనే ఒక విభజన ఆరంభమగుచున్నదనియు న్యాయముగానే చెప్పబడినది. ఏలయనగా పునర్జన్మ ఈ జీవితములో ఆరంభము మాత్రమే అగుచున్నది; మిగిలియుండు శరీరముయొక్క శేషములు ఎల్లప్పుడును తమ స్వంత చెడు మొగ్గులను అనుసరించుచు, ఆలాగున ఆత్మకు విరోధముగా పోరాటము సాగించుచున్నవి.

అపొస్తలుడు చర్చించుచున్న విషయమునైనను, ఆయన అనుసరించుచున్న ప్రణాళికనైనను పరిగణింపని అనుభవములేనివారు, స్వభావమునుబట్టి మనుష్యుని స్థితి ఇక్కడ వర్ణింపబడుచున్నదని ఊహించుచున్నారు; మరియు నిజముగా తత్వవేత్తలచేత మానవ స్వభావమును గూర్చిన ఇట్టి వర్ణనయే మనకు ఇయ్యబడినది: అయితే లేఖనము చాల లోతుగా తత్వవిచారము చేయుచున్నది; ఏలయనగా ఆదాము దేవుని స్వరూపమును పోగొట్టుకొనిన కాలమునుండి మనుష్యుని హృదయములో దుర్నీతి తప్ప మరేదియు మిగిలియుండలేదని అది కనుగొనుచున్నది. ఆలాగే స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు స్వేచ్ఛాచిత్తమును నిర్వచింపగోరినప్పుడు, లేక స్వభావముయొక్క శక్తి ఏమి చేయగలదో అంచనా వేయగోరినప్పుడు, వారు ఈ వాక్యభాగమునే పట్టుకొందురు. అయితే నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, పౌలు ఇక్కడ కేవలము ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యుని మనయెదుట ఉంచుట లేదు గాని, తన స్వంత వ్యక్తిత్వములో విశ్వాసుల బలహీనత ఏమిటో, అది ఎంత గొప్పదో వర్ణించుచున్నాడు. అగస్టీను కొంతకాలము ఈ సామాన్య తప్పిదములో చిక్కుకొనియుండెను; అయితే ఈ వాక్యభాగమును మరింత స్పష్టముగా పరిశీలించిన తరువాత, తాను తప్పుగా బోధించినదానిని ఆయన ఉపసంహరించుకొనుటయే గాక, బోనిఫేసునకు వ్రాసిన తన మొదటి గ్రంథములో, చెప్పబడినది పునర్జన్మ పొందినవారికి తప్ప మరెవరికిని అన్వయింపబడదని అనేక బలమైన హేతువులచేత ఆయన రుజువుపరచుచున్నాడు. అది ఆలాగే యున్నదని మా పాఠకులు స్పష్టముగా చూచునట్లు చేయుటకు మేము ఇప్పుడు ప్రయత్నింతుము.

నేనెరుగను. బలహీనమైన శరీరముద్వారా తాను చేసిన క్రియలను ఆయన ద్వేషించినందున, వాటిని తనవిగా తాను ఒప్పుకొనుట లేదని ఆయన భావము. కాబట్టి ఎరాస్మస్ "నేను ఆమోదింపను," (non probo) అని ఇచ్చిన అనువాదము అనుచితమైనది కాదు.

కాబట్టి ధర్మశాస్త్ర బోధ సరియైన వివేచనతో ఎంతగా ఏకీభవించుచున్నదనగా, విశ్వాసులు దాని అతిక్రమమును పూర్తిగా అయుక్తమైన సంగతిగా త్రోసివేయుచున్నారని మనము దీనినుండి నిర్ణయించుచున్నాము. అయితే ధర్మశాస్త్రము విధించుదానికి భిన్నముగా తాను బోధించుచున్నానని పౌలు ఒప్పుకొనుచున్నట్టు కనబడుటచేత, అనేక వ్యాఖ్యాతలు దారితప్పి, ఆయన మరియొకని పాత్రను ధరించెనని తలంచిరి; అందుచేతనే అధ్యాయములోని ఈ భాగమంతటను పునర్జన్మ పొందని మనుష్యుని స్థితి వర్ణింపబడుచున్నదను సామాన్య తప్పిదము పుట్టినది. అయితే పౌలు ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుట అను భావములో, దేవుని భయమునకైనను యథార్థముగా ప్రవర్తింపవలెనను ప్రయత్నమునకైనను విరుద్ధము కాని భక్తుల లోపములన్నిటిని చేర్చుచున్నాడు. మరియు ఆయన ధర్మశాస్త్రమును సంపూర్ణముగా నెరవేర్చక, తన ప్రయత్నములో కొంత తప్పిపోయినందున, ఈ కారణముచేతనే ధర్మశాస్త్రము కోరినదానిని తాను చేసితినని ఆయన నిరాకరించుచున్నాడు.

నేను చేయ నిచ్ఛయించునది చేయక మొదలైనవి. మేలు చేయుట అతనికి ఎల్లప్పుడును అసాధ్యమాయెనని మీరు గ్రహింపకూడదు; అతడు ఫిర్యాదు చేయునది ఇది మాత్రమే — తాను కోరినదానిని నెరవేర్చలేకపోయెను, అనగా ఒక విధముగా బంధింపబడియున్నందున తగిన ఉత్సాహముతో మేలును అనుసరింపలేకపోయెను, మరియు శరీర బలహీనతచేత తడబడుచున్నందున తాను చేయగోరినదానిలో తప్పిపోయెను. కావున భక్తిగల మనస్సు తగిన చురుకుదనముతో ముందుకు సాగనందున తాను చేయగోరు మేలును చేయదు, మరియు తాను కోరని కీడును చేయుచున్నది; ఏలయనగా అది నిలువబడగోరునప్పుడు పడిపోవుచున్నది, లేక కనీసము తూలుచున్నది. అయితే కోరుట, కోరకపోవుట అను మాటలు ఆత్మకు అన్వయింపవలెను; అదియే విశ్వాసులందరిలో ప్రథమస్థానము వహింపవలసినది. శరీరమునకును దాని సొంత ఇచ్ఛ కలదు నిజమే, అయితే హృదయముయొక్క ప్రధానమైన కోరికనే పౌలు ఇచ్ఛ అని పిలుచుచున్నాడు; దానితో పోరాడుదానిని తన ఇచ్ఛకు విరుద్ధమైనదిగా అతడు సూచించుచున్నాడు.

పౌలు ఇక్కడ ఆత్మకృప నివసించుచున్న విశ్వాసులను గూర్చియే మాటలాడుచున్నాడని మేము చెప్పినది సత్యమని దీనినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును; ఆ కృపయే మనస్సుకును ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతికిని మధ్య ఏకీభావమును కలుగజేయును; ఏలయనగా శరీరములో పాపమునెడల ద్వేషము ఏమాత్రమును కనబడదు.

222 "Pii quod perpetrant non agnoscunt, non approbant, non excusant, non palliant;" — "భక్తులు [తప్పుగా] చేయుదానిని వారు ఎరుగరు, అంగీకరింపరు, సమర్థింపరు, కప్పిపుచ్చరు." — పరేయస్. {γινώσκω} అను క్రియ ఇక్కడ {ידע} అను హెబ్రీ క్రియయొక్క భావములో వాడబడినది; సెప్టువజింట్ దానిని తరచుగా ఈ విధముగా అనువదించుచున్నది. కీర్తనలు 1:6; హోషేయ 8:4; మత్తయి 7:23 చూడుము. — సం.

16. నేను కోరనిదానిని చేసినయెడల ధర్మశాస్త్రము శ్రేష్ఠమైనదని ఒప్పుకొనుచున్నాను మొదలైనవి; అనగా, "నా హృదయము ధర్మశాస్త్రమునకు సమ్మతించి దాని నీతియందు ఆనందించునప్పుడు (అది దాని అతిక్రమమును ద్వేషించునప్పుడు నిశ్చయముగా అట్లే జరుగును), అది ధర్మశాస్త్రముయొక్క మంచితనమును గ్రహించి ఒప్పుకొనుచున్నది; కావున అనుభవమే మనకు బోధకుడై యుండగా, ధర్మశాస్త్రమునకు ఏ కీడును ఆరోపింపకూడదనియు, అది యథార్థమైన పవిత్రమైన హృదయములను కనుగొనినయెడల మనుష్యులకు క్షేమకరమై యుండుననియు మనము పూర్తిగా నిశ్చయపరచబడుచున్నాము." అయితే ఈ సమ్మతి, భక్తిహీనులలో ఉన్నదని మనము వినిన సమ్మతియే యని గ్రహింపకూడదు; వారు, "మేలైనవాటిని నేను చూచుచున్నాను, వాటిని అంగీకరించుచున్నాను; హీనమైనవాటిని అనుసరించుచున్నాను" అనియు, మరల, "హానికరమైనదానిని అనుసరించుచున్నాను; ప్రయోజనకరమని నేను నమ్మినదానిని విసర్జించుచున్నాను" అనియు ఇట్టి మాటలు పలికిరి. ఏలయనగా వీరు దేవుని నీతికి సమ్మతించునప్పుడు బలవంతముచేతనే అట్లు చేయుచున్నారు, ఏలయనగా వారి ఇచ్ఛ దానినుండి పూర్తిగా దూరమైయున్నది; అయితే భక్తిగలవాడు తన హృదయముయొక్క యథార్థమైన అత్యంత సంతోషకరమైన కోరికతో ధర్మశాస్త్రమునకు సమ్మతించుచున్నాడు; ఏలయనగా పరలోకమునకు ఎక్కిపోవుటకంటె మరేదియు అతడు కోరడు.

17. కావున ఇకను దానిని చేయునది నేను కాదు మొదలైనవి. ఇది తాను నిర్దోషినైనట్లు తన్ను తాను సమర్థించుకొనువాని వాదము కాదు; నిందను శరీరముమీద మోపినప్పుడు తమ దుష్టత్వమంతటిని కప్పుటకు తమకు చాలినంత సమర్థన కలదని తలంచు అనేకమంది వ్యర్థులవిషయములో అట్లు జరుగుచున్నది; అయితే ఇది ఒక ప్రకటన; దీనిద్వారా తన ఆత్మీయ భావములో తాను తన సొంత శరీరమునుండి ఎంత దూరముగా భిన్నాభిప్రాయము కలిగియుండెనో అతడు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా విశ్వాసులు దేవునికి లోబడుటలో ఎంతటి ఆత్మోత్సాహముతో నడిపింపబడుదురనగా వారు శరీరమును నిరాకరించుచున్నారు.

ఇదివరకే తిరిగి జన్మించిన భక్తులను గూర్చియే గాని మరి ఎవరిని గూర్చియు పౌలు ఇక్కడ మాటలాడుటలేదని ఈ వాక్యభాగము కూడ స్పష్టముగా చూపుచున్నది; ఏలయనగా మనుష్యుడు తనవలెనే యున్నంతకాలము, అతడు ఎట్టివాడైనను, న్యాయముగా భ్రష్టుడని ఎంచబడును; అయితే పౌలు ఇక్కడ తాను పూర్తిగా పాపముచేత ఆక్రమింపబడియున్నాడని నిరాకరించుచున్నాడు; అంతేకాదు, తాను దాని దాస్యమునుండి విముక్తుడనని ప్రకటించుచున్నాడు; పాపము తన ఆత్మలోని ఏదో ఒక భాగములో మాత్రమే నివసించెననియు, తాను హృదయముయొక్క ఆసక్తిగల భావముతో దేవుని నీతికొరకు ప్రయాసపడి దానిని ఆశించెననియు, దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనలో చెక్కబడియున్నదని స్పష్టముగా రుజువుపరచెననియు అతడు చెప్పినట్లున్నది.

223 "అపొస్తలుడు సాధారణ క్రైస్తవులకంటె ఎంతో అధికముగా వెలిగింపబడినవాడును దీనుడునై యుండెను గనుక, ఈ ఆటంకము (నివసించు పాపము) వారికంటె అతనికి నిస్సందేహముగా మరి ఎక్కువ బాధకరముగా ఉండెను; అయినను మనలో అనేకులము కొన్నిసమయములలో దానిచేత మన జీవితములు బహుగా చేదెక్కుచున్నట్లు కనుగొనుచున్నాము. కావున స్థిరపడని విశ్వాసియొక్క అనుభవమును, లేక మారుమనస్సు పొందని మనుష్యుని అనుభవమును సహా, వర్ణించుచున్నదని అనేకులు తలంచు ఈ బలమైన భాషకు, పరిశుద్ధ పౌలుయొక్క అసాధారణమైన పరిశుద్ధపరచబడుట, అతని లోతైన స్వయంతగ్గింపు, పాపమునెడల అతని ద్వేషము కారణమైనట్లు కనబడుచున్నది; మరియు మనము అతనిని సులభముగా గ్రహింపకపోవుటకు కారణము, పరిశుద్ధతలోను, దీనత్వములోను, దేవుని ధర్మశాస్త్రముయొక్క ఆత్మీయతను మన సొంత హృదయముల దుష్టత్వమును ఎరుగుటలోను, నైతిక కీడునెడల మనకున్న అసహ్యపు స్థాయిలోను మనము అతనికంటె ఎంతో తక్కువగా ఉండుటయే అని కనబడుచున్నది." — స్కాట్. "అపొస్తలునివైపున ఆత్మీయ క్షీణతకు రుజువని కొందరు పొరపాటుగా ఎంచునది, వాస్తవముగా అతని ఎదుగుదలకు రుజువై యుండెను. సామాన్య మనుష్యులకు లభించినదానికంటె మరింత చురుకైన, పరిణతి చెందిన సున్నితత్వమునుండి అది పొంగివచ్చినది." — చామర్స్

224 "ఒప్పుకొనుచున్నాను — consentio — {συμφημι}, కూడ పలుకుచున్నాను, సమ్మతించుచున్నాను, ఏకీభవించుచున్నాను, స్థిరపరచుచున్నాను." — సం. 225 ఈ వచనముయొక్క చివరి భాగము గమనింపదగినది, ఏలయనగా "నివసించు పాపము" అను మాట {ἡ} {οἰκουσα} {ἐν} {ἐμοὶ} — "నాలో నివసించుచున్న" అను మాటలనుండి పుట్టినట్లు కనబడుచున్నది. పాపము ఒక ఇంటిలోవలె లేక నివాసస్థలములోవలె అతనిలో ఉండెను; అది లోపల కాపురముండు పాపము, అనగా లోపల నిలిచియుండునది లేక నివాసముగా ఉండునది. — సం.

రోమీయులకు 7:18-20

18. నాయందు, అనగా నా శరీరమునందు మంచిది ఏదియు నివసింపదని నేనెరుగుదును. మేలైనది చేయవలెనను కోరిక నాకు కలదు గాని, దానిని చేయుట నాకు కలుగుటలేదు.

18. Novi enim quod non habitat in me (hoc est, in came mea) bonum: siquidem velle adest mihi, sed ut perficiam bonum non reperio.

19. నేను చేయగోరు మేలు చేయక చేయగోరని కీడు చేయుచున్నాను.

19. Non enim quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, id ago. 20. నేను కోరనిదానిని చేసినయెడల, దానిని చేయునది నాలో నివసించు పాపమే గాని ఇకను నేను కాదు.

20. Si vero quod nolo ego id facio, non jam ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum.

18. నేనెరుగుదును మొదలైనవి. స్వభావసిద్ధముగా ఏ మంచియు తనలో నివసింపలేదని అతడు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి నాయందు అనుమాట, "నా మట్టుకు నేను" అని అతడు చెప్పినట్లే యున్నది. మొదటి భాగములో అతడు తన్ను తాను పూర్తిగా భ్రష్టుడనని నిజముగా నిందించుకొనుచున్నాడు, ఏలయనగా తనలో ఏ మంచియు నివసింపలేదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; తరువాత తనలో నివసించుచున్నను తన శరీరములో భాగము కాని దేవుని కృపను అల్పముగా ఎంచకుండునట్లు అతడు ఒక సవరణను చేర్చుచున్నాడు. మరియు ఇక్కడ అతడు సాధారణముగా మనుష్యులను గూర్చి కాక, శరీరశేషములు, కృప అను రెండు భాగములుగా విభజింపబడియున్న విశ్వాసులను గూర్చియే మాటలాడెను అను సంగతిని మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. ఏదో ఒక భాగము భ్రష్టత్వమునుండి విముక్తమై, కావున శరీరము కాకుండినయెడల, ఆ సవరణ ఎందుకు చేయబడెను? శరీరము అను పదముక్రింద, ఆత్మవలన కలుగు పరిశుద్ధపరచబడుట తప్ప, మానవ స్వభావమంతటిని, మనుష్యునిలోని సమస్తమును అతడు ఎల్లప్పుడును చేర్చుచున్నాడు. అదే విధముగా, సాధారణముగా శరీరమునకు విరుద్ధముగా ఉంచబడు ఆత్మ అను పదముచేత, దేవుని ఆత్మ ఏ విధముగా నూతనపరచి భ్రష్టత్వమునుండి శుద్ధిచేసెనో, దేవుని స్వరూపము దానిలో ప్రకాశించునట్లుగా ఆత్మలోని ఆ భాగమునే అతడు సూచించుచున్నాడు. కాబట్టి శరీరము, ఆత్మ అను రెండు పదములును ఆత్మ (soul)కే చెందినవి; అయితే రెండవది నూతనపరచబడిన భాగమునకును, మొదటిది ఇంకను తన స్వాభావిక లక్షణమును నిలుపుకొనియున్న భాగమునకును చెందినవి.

మేలైనది చేయవలెనను కోరిక నాకు కలదు మొదలైనవి. తనకు నిష్ఫలమైన కోరిక తప్ప మరేమియు లేదని అతని భావము కాదు; వాస్తవముగా చేయబడిన క్రియ తన ఇచ్ఛకు సరిపోలలేదని అతని భావము; ఏలయనగా తాను చేసినదానిని సంపూర్ణముగా చేయకుండ శరీరము అతనికి ఆటంకము కలిగించెను. ఆ ప్రకారమే తరువాత వచ్చుదానిని, చేయగోరని కీడు చేయుచున్నాను అనుదానిని గ్రహించుడి: ఏలయనగా శరీరము విశ్వాసులు వేగముగా పరుగెత్తలేకుండునట్లు వారికి ఆటంకము కలిగించుటయే గాక, వారు తొట్రిల్లు అనేక అడ్డంకులను కూడ వారియెదుట ఉంచుచున్నది. కావున తాము కోరినదానిని తగిన ఉత్సాహముతో నెరవేర్చనందున వారు చేయుటలేదు. కాబట్టి అతడు ప్రస్తావించు ఈ కోరుట అనునది విశ్వాసముయొక్క సంసిద్ధత; పరిశుద్ధాత్మ భక్తులను ఏ విధముగా సిద్ధపరచునో, వారు దేవునికి విధేయత చూపుటకు సంసిద్ధులై ప్రయాసపడుదురు; అయితే వారి సామర్థ్యము వారి కోరికకు సమానము కానందున, తాను కోరినదానిని, అనగా తాను గురిపెట్టిన మేలుయొక్క నెరవేర్పును, తాను కనుగొనలేదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు.

226 Non habitat bonum — {οὐκ} {οἰκει} {ἀγαθόν}. — సం. 227 అపొస్తలుడు ఇక్కడ తనకు తానే వ్యాఖ్యాతగా ఉన్నాడు; ఒక నేను అంగీకరింపనిదానిని చేయు నేను ఎవరో, ఒక నేను చేయుదానిని ద్వేషించు నేను ఎవరో అతడు వివరించుచున్నాడు. మొదట ఒక్కటే అన్నట్లు ప్రకటింపబడినను, అది ఒక్కటే నేను కాదని అతడు ఇక్కడ మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. ఒక నేను తన శరీరము, తన జన్మసిద్ధమైన పాపము లేక భ్రష్టత్వము అని అతడు ఇక్కడ మనకు తెలియజేయుచున్నాడు; మరియొక నేను "అంతరంగపురుషుడు," అనగా తన నూతన స్వభావము అని రోమీయులకు 7:22లో అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు. కాల్విన్ కొంతసేపటిలో మనకు చెప్పబోవునట్లు, "అంతరంగపురుషుడు" అనగా శరీరము (body)నుండి వేరుగా ఎంచబడిన ఆత్మ కాదు, శరీరము (flesh)నుండి వేరుగా ఎంచబడిన నూతనపరచబడిన మనుష్యుడే. "ప్రాచీన పురుషుని"నుండి వేరుగా ఎంచబడిన "నవీన పురుషుడు" కూడ అదే. ఎఫెసీయులకు 4:22, 24; రోమీయులకు 6:6; 2 కొరింథీయులకు 5:17 చూడుము. అయితే 2 కొరింథీయులకు 4:16లోని "ఆంతర్య పురుషుడు," "బాహ్య పురుషుడు" అనునవి ఆత్మయు దేహమునై యున్నవి; మరియు ఎఫెసీయులకు 3:16లోని "అంతరంగపురుషుడు" అను మాట రోమీయులకు 7:22లోని మాటయే యైనను, సందర్భమునుండి స్పష్టమగుచున్నట్లు, అది ఆత్మను సూచించుచున్నది. 1 పేతురు 3:4లోని "హృదయముయొక్క అంతరంగ స్వభావము" అనుదానిచేతను అదే సూచింపబడుచున్నది. — సం.

19. తరువాత వచ్చు మాటనుగూర్చియు అదే అభిప్రాయమును తీసికొనవలెను, — తాను కోరిన మేలును చేయక, దానికి భిన్నముగా తాను కోరని కీడును చేసెను: ఏలయనగా విశ్వాసులు ఎంత సరిగా ప్రేరేపింపబడినను, తమ సొంత బలహీనతను ఎంతగా ఎరిగియుందురనగా, తమనుండి వచ్చు ఏ క్రియనైనను నిర్దోషమైనదిగా ఎంచలేరు. ఏలయనగా పౌలు ఇక్కడ భక్తులయొక్క కొన్ని దోషములను గూర్చి చర్చించుటలేదు గాని, సాధారణముగా వారి జీవితక్రమమంతటిని వర్ణించుచున్నాడు గనుక, వారి శ్రేష్ఠమైన క్రియలు సహా ఎల్లప్పుడును పాపపు మచ్చలు కొన్నిటిచేత మలినమై యున్నవనియు, కావున దేవుడు వాటిని క్షమించితేనే తప్ప ఏ ప్రతిఫలమును నిరీక్షింపలేమనియు మనము తీర్మానించుచున్నాము.

చివరకు అతడు ఆ అభిప్రాయమును మరల చెప్పుచున్నాడు, — తాను పరలోక వెలుగుతో నింపబడియున్నంతవరకు, తాను ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతికి సత్యసాక్షియు సమ్మతించువాడునై యుండెను. కావున మన స్వభావముయొక్క పవిత్రమైన యథార్థత నిలిచియుండినయెడల, ధర్మశాస్త్రము మనమీదికి మరణమును తెచ్చియుండదనియు, ఆరోగ్యకరమైన సరియైన మనస్సుతో నింపబడి పాపమును అసహ్యించుకొను మనుష్యునికి అది విరోధమైనది కాదనియు దీనినుండి తేలుచున్నది. అయితే ఆరోగ్యమును మరల అనుగ్రహించుట మన పరలోక వైద్యుని పని.

రోమీయులకు 7:21-23

21. కాబట్టి మేలు చేయగోరు నాకు కీడు సిద్ధముగా ఉన్నదను ఒక నియమము నాకు కనబడుచున్నది. 21. Reperio igitur Legem volenti mihi facere bonum quod mihi malum insideat.

22. అంతరంగపురుషుని బట్టి నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను గాని 22. Consentio enim Legi Dei secundum interiorem hominem. 23. వేరొక నియమము నా అవయవములలో ఉన్నట్టు నాకు కనబడుచున్నది. అది నా మనస్సుయొక్క నియమముతో పోరాడుచు నా అవయవములలో నున్న పాపనియమమునకు నన్ను చెరపట్టి లోబరచుకొనుచున్నది.

23. Video autem alterum Legem in membris meis, repugnantem legi mentis meæ, et captivum me reddentem legi peccati, quæ est in membris meis.

21. కాబట్టి ఒక నియమము నాకు కనబడుచున్నది మొదలైనవి. ఇక్కడ పౌలు నాలుగు విధములైన నియమములను ఊహించుచున్నాడు. మొదటిది దేవుని ధర్మశాస్త్రము; అదియే సరియైన అర్థములో ఆ పేరుకు తగినది; అది నీతియొక్క నియమము, దానిచేత మన జీవితము సరిగా రూపింపబడును. దీనితో అతడు మనస్సుయొక్క నియమమును జతపరచుచున్నాడు; దీనిచేత అతడు దైవిక ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత చూపుటకు విశ్వాసియొక్క మనస్సుకుండు తక్షణ సంసిద్ధతను సూచించుచున్నాడు; అది మనవైపున దేవుని ధర్మశాస్త్రముతో ఒక విధమైన అనురూపత. మరొకవైపు, దీనికి వ్యతిరేకముగా అతడు దుర్నీతి నియమమును ఉంచుచున్నాడు; మరియు ఒక విధమైన పోలికను బట్టి, ఇంకను తిరిగి జన్మింపని మనుష్యునిమీదను, తిరిగి జన్మించిన మనుష్యుని శరీరముమీదను దుర్నీతి చెలాయించు ఆధిపత్యమునకు అతడు ఈ పేరును ఇచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా నిరంకుశులయొక్క శాసనములు సహా, అవి ఎంత అన్యాయమైనవైనను, సరియైన అర్థములో కాకపోయినను, శాసనములనియే పిలువబడుచున్నవి. ఈ పాపనియమమునకు సరిపోలునట్లు అతడు అవయవముల నియమమును, అనగా దుర్నీతితో దానికున్న పొందికను బట్టి అవయవములలో ఉన్న దురాశను, ఉంచుచున్నాడు.

228 "Insideat," — {παράκειταί}; రోమీయులకు 7:18లో ఇదే క్రియ adest — కలదు అని అనువదింపబడినది. దాని అర్థము, సమీపముగా పడియుండుట, చేతికందుబాటులో ఉండుట. — సం.

229 "Repugnantem," — {ἀντιστρατεύομενον}, యుద్ధవ్యూహముగా నిలుచుట, విరోధముగా పోరాడుట లేక యుద్ధము చేయుట, శత్రువుమీదికి రణరంగమునకు దిగుట లేక దండెత్తుట. తరువాత ఒక శత్రువును "చెరపట్టుట," {αἰχμαλωτίζοντα} అనునది వచ్చుచున్నది. ఇష్టపూర్వకమైనవారు, అయిష్టులు అని రెండు విధములైన చెరపట్టబడినవారు ఉన్నారు. ఇక్కడ రెండవవారి విషయమే; ఏలయనగా అపొస్తలుడు తన్ను బలవంతముగా చెరపట్టబడిన యుద్ధఖైదీలతో పోల్చుకొనుచున్నాడు. 14వ వచనములోని "పాపమునకు అమ్మబడినవాడను" అను మాటచేత సూచింపబడినదియు ఇదే, — జీవితకాలమంతయు జన్మసిద్ధమైన భ్రష్టత్వముయొక్క బాధలకును, శోధించు, మోసపుచ్చు, మృతపరచు దాని శక్తికిని లోబడియుండు బలవంతపు స్థితి. — సం.

మొదటి భాగము విషయమై, అనేకమంది వ్యాఖ్యాతలు నియమము అను మాటను దాని సరియైన అర్థములో తీసికొని, {κατὰ} లేక {διὰ} అను మాట అధ్యాహారముగా గ్రహింపవలెనని ఎంచుచున్నారు; ఆ ప్రకారమే ఎరాస్మస్ దానిని "ధర్మశాస్త్రముచేత" అని అనువదించుచున్నాడు; దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనకు బోధకుడుగాను మార్గదర్శిగాను ఉండగా, తన పాపము జన్మసిద్ధమైనదని తాను కనుగొంటినని పౌలు చెప్పినట్లు. అయితే ఏమియు చేర్చకుండ ఆ వాక్యము ఈ విధముగా మరి మెరుగుగా సాగును: "విశ్వాసులు మేలుకొరకు ప్రయాసపడునప్పుడు, నిరంకుశ అధికారమును చెలాయించు ఒక నియమమును తమలో కనుగొనుచున్నారు; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధమైనదియు దానిని ఎదిరించునదియునైన ఒక దుష్ట ప్రవృత్తి వారి మజ్జలోను ఎముకలలోను నాటబడియున్నది."

22. నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను మొదలైనవి. కాబట్టి భక్తిగల ఆత్మలలో ఎట్టి విభజన కలదో ఇక్కడ మీరు చూచుచున్నారు; దానినుండియే ఆత్మకును శరీరమునకును మధ్య ఆ పోరాటము పుట్టుచున్నది; అగస్టీను ఒకచోట దానిని క్రైస్తవ పోరాటము (luctam Christianam) అని పిలుచుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రము మనుష్యుని నీతి నియమమునకు పిలుచుచున్నది; ఒక విధముగా సాతానుయొక్క నిరంకుశ నియమమైన దుర్నీతి అతనిని దుష్టత్వమునకు పురికొల్పుచున్నది: ఆత్మ దైవిక ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత చూపునట్లు అతనిని నడిపించుచున్నది; శరీరము అతనిని దానికి విరుద్ధమైనదానివైపు వెనుకకు లాగుచున్నది. ఈ విధముగా పరస్పర విరుద్ధమైన కోరికలచేత ప్రేరేపింపబడు మనుష్యుడు ఇప్పుడు ఒక విధముగా ద్విరూపి యగుచున్నాడు; అయితే ఆత్మయే సార్వభౌమత్వము వహింపవలెను గనుక, అతడు తన్ను తాను విశేషముగా ఆ పక్షమునందే యున్నట్లు ఎంచుకొని తీర్పుతీర్చుకొనుచున్నాడు. తాను ఇంకను దురాశలచేత శోధింపబడుచు పురికొల్పబడుచుండినందున, వాటికి పూర్తిగా విరుద్ధమైన ఆత్మీయ కోరిక విషయములో దీనిని ఒక బలాత్కారముగా అతడు ఎంచెను; ఈ కారణముచేతనే తాను తన శరీరముచేత చెరపట్టబడి బంధింపబడితినని పౌలు చెప్పుచున్నాడు.

230 "Consentio," {συνήδομαι}: ఇది రోమీయులకు 7:16లోని క్రియ కాదు; ఇది సమ్మతికంటె ఎక్కువ అర్థమిచ్చును, ఏలయనగా దానిలో సంతుష్టియు ఆనందమును ఇమిడియున్నవి. కీర్తనలు 1:2 చూడుము. ఈ క్రియ ఇక్కడ మాత్రమే కనబడుచున్నది. మెక్‌నైట్ అనువాదమైన "నాకు ఇష్టమైయున్నది" అనునది మిక్కిలి బలహీనమైనదియు భావరహితమైనదియునై యున్నది; స్టువర్ట్ అనువాదమైన "నేను సంతోషము పొందుచున్నాను" అనునది మెరుగైనది; అయితే మన సాధారణ అనువాదమైన "నేను ఆనందించుచున్నాను" అనునదియే శ్రేష్ఠమైనది. ఇక్కడి {γὰρ} అను మాటను "నిజముగా" అని అనువదించుట మేలు: అపొస్తలుడు తన ఉన్నతమైన సూత్రమును గూర్చి ప్రకటన చేయుచున్నాడు; తరువాత తదుపరి వచనములో రోమీయులకు 7:21లో తాను చెప్పినదానిని మరింత పూర్తిగా తెలియజేయుచున్నాడు. విషయములను చర్చించుటలో అతని సాధారణ పద్ధతికి ఇది సరిగా సరిపోలుచున్నది. అతడు మొదట ఒక సంగతిని సాధారణముగా చెప్పి, తరువాత మరింత వివరముగా, మరింత నిర్దిష్టమైన మాటలలో, ఏదో ఒకటి అదనముగా చేర్చి చెప్పును. — సం.

231 రోమీయులకు 7:23యొక్క ముగింపైన "నా అవయవములలో నున్న పాపనియమమునకు" అనుదానిని కొందరు "తనకు" అను మాటకు బదులుగా వాడిన విస్తృతరూపముగా ఎంచుచున్నారు; ఏలయనగా అపొస్తలుడు ఆరంభములో దానిని తన అవయవములలోని నియమముగా వర్ణించుచున్నాడు; మరియు ఈ పునరుక్తికి చెప్పదగిన కారణము రెండు విధములైనది, — ముందటి భాగములోని "మనస్సుయొక్క నియమము"నకును దానికిని మధ్యనున్న భేదమును కాపాడుటకును, — దానిని "పాపనియమము" అని పిలుచుటద్వారా దానికి మరింత విశిష్టమైన లక్షణమును ఇచ్చుటకును. వాస్తవముగా అది తెలియజేయబడిన విధానములో మనకు ఒక క్రమవృద్ధి కనబడుచున్నది: రోమీయులకు 7:21లో అతడు దానిని కేవలము "ఒక నియమము" అని పిలుచుచున్నాడు; ఈ వచనములో మొదట దానిని "తన అవయవములలోని వేరొక నియమము" అనియు, తరువాత "తన అవయవములలోని పాపనియమము" అనియు పిలుచుచున్నాడు. రోమీయులకు 7:21యొక్క వాక్యనిర్మాణము కష్టమైనది. పరేయస్ క్రిసోస్టమును ఉదహరించుచు, రోమీయులకు 7:16నుండి {σύμφηναι} అను మాట "నియమము" తరువాత అధ్యాహారముగా గ్రహింపవలెనని ఆయన తలంచెనని చెప్పుచున్నాడు; అప్పుడు అనువాదము, "కాబట్టి మేలు చేయగోరు నాకు ధర్మశాస్త్రము సమ్మతించుచున్నదని నేను కనుగొనుచున్నాను" మొదలైనవి అగును; అనగా, "కీడు తనకు సిద్ధముగా ఉన్నను" దేవుని ధర్మశాస్త్రము తన పక్షమున ఉండెను. తరువాత పరేయస్ తన సొంత అభిప్రాయమును ఇచ్చుచున్నాడు; అది సారాంశములో అగస్టీను అభిప్రాయమే: రోమీయులకు 7:16నుండి {ὅτι} {καλὸς} అను మాటలు "ధర్మశాస్త్రము" తరువాత అధ్యాహారముగా గ్రహింపవలెననియు, చివరి భాగములోని {ὅτι} అను మాటను "అయినను" అని అన్వయింపవలెననియు ఆయన ఎంచుచున్నాడు: అప్పుడు ఆ వచనము ఈ విధముగా అనువదింపబడవలెను, — "కాబట్టి కీడు నాకు సిద్ధముగా ఉన్నను, మేలు చేయగోరు నాకు ధర్మశాస్త్రము మంచిదని నేను కనుగొనుచున్నాను;" ఈ వచనమును విడిగా తీసికొనినయెడల అది ఈ విధముగా మంచి అర్థమును ఇయ్యవచ్చును, గాని సందర్భముతో పొసగు అర్థమును గాని, అపొస్తలుని వాదములో భాగమగు అర్థమును గాని ఇయ్యదు. గమనింపదగిన ఇతర వాక్యనిర్మాణము మన సొంత అనువాదముయొక్కదియు కాల్విన్‌యొక్కదియు మాత్రమే; సందర్భముతో సరిపోలునది అదొక్కటే. బేజా, గ్రోషియస్, వెనేమా, టురెట్టిన్, డాడ్రిడ్జ్ మొదలైనవారు దానిని స్వీకరించిరి. ఈ వచనమును, దీని తరువాత వచ్చు రెండు వచనములును ఈ విషయమును ముగించుచు, కోరుటను చేయుటను గూర్చి అతడు చెప్పుచుండినదానిని కూడ వివరించుచున్నవి. వాస్తవముగా అతడు తాను చేసిన విరోధాభాస వాక్యములకు ఇక్కడ కారణము చూపుచున్నాడు; పరస్పరము నేరుగా విరుద్ధమైన రెండు నియమముల క్రియను పనిని ప్రస్తావించుటద్వారానే అట్లు చేయుచున్నాడు. అతడు నాలుగు నియమములను సూచించుచున్నాడని చెప్పుట పొరపాటని కనబడుచున్నది; ఏలయనగా మనస్సుయొక్క నియమమును దేవుని ధర్మశాస్త్రమును వేరువేరు పేర్లతో ఒక్కటే; అది మనస్సుకు చెందినదై మనస్సులో నివసించుచున్నందున మనస్సుయొక్క నియమము; అది ఆయనయొద్దనుండి వచ్చి ఆయన ఆత్మచేత నాటబడినందున దేవుని ధర్మశాస్త్రము. మరియొక నియమమునకు కూడ అతడు "తన అవయవములలోని నియమము," "పాపనియమము" అను రెండు పేర్లను ఇచ్చుచున్నాడు. సమస్తముయొక్క సారాంశమును కలిగియున్న ఈ అధ్యాయముయొక్క చివరి వచనముచేత ఈ అభిప్రాయము స్థిరపరచబడుచున్నది. సర్వనామమునకు బదులుగా నామవాచకము చెప్పబడు హెబ్రీ శైలికి రోమీయులకు 7:23యొక్క చివరి భాగము అనుగుణముగా ఉన్నది; ఆదికాండము 9:16; కీర్తనలు 50:23 చూడుము; మరియు ఇంకను నిర్దిష్టమైనదేదో జతచేసి అదే భావమును చేర్చుట కూడ అదే శైలికి అనుకూలమైనది. కాబట్టి ఈ భాగమును ఈ విధముగా అనువదింపవచ్చును, — "మరియు నన్ను తనకు, అనగా నా అవయవములలో నున్న పాపనియమమునకు, చెరపట్టి లోబరచుకొనుచున్నది." — సం.

అయితే అంతరంగపురుషుడు, అవయవములు అను వాటి అర్థమును మనము జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; అనేకులు దానిని సరిగా గ్రహింపనందున ఈ రాయిమీద తొట్రిల్లిరి. కాబట్టి అంతరంగపురుషుడు అనగా కేవలము ఆత్మ (soul) కాదు, దేవునిచేత తిరిగి జన్మింపజేయబడిన ఆత్మీయ భాగమే; అవయవములు మిగిలిన మరియొక భాగమును సూచించుచున్నవి; ఏలయనగా మనుష్యునిలో ఆత్మ ఉన్నతమైన భాగమును దేహము తక్కువ భాగమునై యున్నట్లు, ఆత్మ (spirit) శరీరముకంటె ఉన్నతమైనది. కాబట్టి మనుష్యునిలో ఆత్మ (spirit) ఆత్మ (soul)యొక్క స్థానమును, భ్రష్టమైనదియు మలినమైనదియునైన ఆత్మయగు శరీరము దేహముయొక్క స్థానమును ఆక్రమించుచున్నందున, మొదటిదానికి అంతరంగపురుషుడు అను పేరును, రెండవదానికి అవయవములు అను పేరును కలవు. 2 కొరింథీయులకు 4:16లో అంతరంగపురుషునికి నిజముగా వేరొక అర్థము కలదు; అయితే ఈ వాక్యభాగముయొక్క సందర్భము నేను ఇచ్చిన అన్వయమునే కోరుచున్నది: మరియు అది శ్రేష్ఠతను బట్టి అంతరంగమని పిలువబడుచున్నది; ఏలయనగా అది హృదయమును రహస్య భావములను స్వాధీనము చేసికొనియున్నది, శరీరాశలైతే సంచరించుచు, ఒక విధముగా మనుష్యునికి వెలుపల ఉన్నవి. నిస్సందేహముగా ఇది ఒకడు పరలోకమును భూమితో పోల్చినట్లే యున్నది; ఏలయనగా మరుగైయున్న నూతనపరచబడుట విశ్వాసముచేత గ్రహింపబడితేనే తప్ప మన పరిశీలనకు మరుగైయుండి దానిని తప్పించుకొనునని స్పష్టముగా చూపుటకై, మనుష్యునిలో కనబడు సమస్తమును పౌలు తిరస్కారభావముతో అవయవములు అను పదముచేత సూచించుచున్నాడు.

మనస్సుయొక్క నియమము అనగా సరిగా రూపింపబడిన సూత్రమని నిస్సందేహముగా అర్థమిచ్చును గనుక, ఈ వాక్యభాగమును ఇంకను తిరిగి జన్మింపని మనుష్యులకు అన్వయించుట మిక్కిలి అసంబద్ధమని స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా పౌలు మనకు బోధించునట్లు, అట్టివారి ఆత్మ వివేచననుండి భ్రష్టమైపోయినందున వారు మనస్సు లేనివారై యున్నారు.

రోమీయులకు 7:24-25

24. అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను? ఇట్టి మరణమునకు లోనగు శరీరమునుండి నన్ను ఎవడు విడిపించును?

24. Miser ego homo! quis me eripiet a corpore mortis hoc? 25. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాను. కాగా మనస్సువిషయములో నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకును, శరీరవిషయములో పాపనియమమునకును దాసుడనై యున్నాను.

25. Gratias ago Deo per Iesum Christum Dominum nostrum: itaque idem ego mente servio Legi Dei, carne autem legi peccati.

24. అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను మొదలైనవి. అతడు తన వాదమును ఒక తీవ్రమైన ఆక్రందనతో ముగించుచున్నాడు; దానిచేత మనము మన శరీరముతో పోరాడుటయే గాక, ఎడతెగని మూల్గుటతో మనలో మనమును దేవుని యెదుటను మన దుస్థితినిగూర్చి విలపింపవలెనని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. అయితే నిజమైన విమోచకుడు ఒక్కడే యని గ్రహింపని అవిశ్వాసులవలె, సందేహించువానివలె తాను ఎవరిచేత విడిపింపబడవలెనో అతడు అడుగుటలేదు: అది కోరుకొనునట్లు తక్షణ సహాయము లభింపనందున, ఆయాసపడుచు దాదాపు సొమ్మసిల్లుచున్నవాని స్వరము. మరియు తన విడుదలకు సాధారణమైన దైవశక్తి ప్రయోగము చాలదని చూపుటకై అతడు విడిపించుట అను మాటను ప్రస్తావించుచున్నాడు.

మరణమునకు లోనగు శరీరము అను మాటచేత అతడు పాపముయొక్క సమస్త రాశిని, లేక మనుష్యుడంతయు రూపింపబడిన ఆ మూలపదార్థములను సూచించుచున్నాడు; అయితే అతనిలో శేషములు మాత్రమే మిగిలియుండెను, వాటి బంధకముల చేత అతడు చెరపట్టబడియుండెను. ఇట్టి (ఈ) అను {τούτου} అను సర్వనామమును నేను ఎరాస్మస్‌వలె శరీరమునకు అన్వయించుచున్నాను; దానిని మరణమునకు కూడ దాదాపు అదే భావములో తగినరీతిగా అన్వయింపవచ్చును; ఏలయనగా దేవుని పిల్లలు దేవుని ధర్మశాస్త్రముద్వారా తమ స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వమును దానినుండి కలుగు మరణమును వివేకముతో గ్రహించునట్లు వారి కన్నులు తెరువబడుచున్నవని పౌలు మనకు బోధింపగోరెను. అయితే శరీరము అను మాట బాహ్య మనుష్యుడు, అవయవములు అను వాటికే సమానార్థకము; ఏలయనగా మనుష్యుడు తన సృష్టి నియమమునుండి తొలగిపోయి ఈ విధముగా శరీరసంబంధియు భూసంబంధియు ఆయెను అనుదానినే కీడుయొక్క మూలముగా పౌలు సూచించుచున్నాడు. ఏలయనగా అతడు ఇంకను క్రూరమృగములకంటె శ్రేష్ఠుడైనను, అతని నిజమైన శ్రేష్ఠత అతనినుండి తొలగిపోయెను; అతనిలో మిగిలియున్నది లెక్కలేనన్ని భ్రష్టత్వములతో నిండియున్నది; కావున అతని ఆత్మ భ్రష్టమైపోయి దేహముగా మారిపోయెనని న్యాయముగా చెప్పవచ్చును. ఆ ప్రకారమే దేవుడు మోషేద్వారా ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు, "నా ఆత్మ నరులతో ఇకను వాదించదు, వారు శరీరులే" (ఆదికాండము 6:3); ఈ విధముగా మనుష్యుని ఆత్మీయ శ్రేష్ఠతను తీసివేసి, ఆయన అతనిని నిందాపూర్వకముగా మృగజాతితో పోల్చుచున్నాడు.

ఈ వాక్యభాగము శరీరముయొక్క మహిమ అంతటిని పడగొట్టుటకు నిశ్చయముగా విశేషముగా తగియున్నది; ఏలయనగా సంపూర్ణులైనవారు సహా శరీరములో నివసించునంతకాలము దౌర్భాగ్యమునకు లోనై యున్నారని పౌలు మనకు బోధించుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు మరణమునకు లోబడియున్నారు; అంతేకాదు, వారు తమ్మును తాము పూర్తిగా పరీక్షించుకొనునప్పుడు తమ సొంత స్వభావములో దౌర్భాగ్యము తప్ప మరేమియు కనుగొనరు. మరియు వారు తమ జడత్వమునకు లోబడకుండునట్లు, పౌలు తన సొంత మాదిరిచేత వారిని ఆతురతగల మూల్గులకు పురికొల్పుచు, వారు భూమిమీద పరదేశులుగా నివసించునంతకాలము తమ కీడులకు ఏకైక నిజమైన ఔషధముగా మరణమును కోరవలెనని వారికి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు; మరణమును కోరుటలో సరియైన ఉద్దేశము ఇదే. నిరాశ నిజముగా భక్తిహీనులను తరచు ఇట్టి కోరికకు తోలుచున్నది; అయితే వారు తమ దుర్నీతిని అసహ్యించుకొనుటచేత కాక, ప్రస్తుత జీవితముతో విసిగిపోయినందున విపరీతముగా మరణమును కోరుచున్నారు. అయితే దీనిని కూడ చేర్చవలెను: విశ్వాసులు నిజమైన గురిని లక్ష్యపెట్టినను, మరణమును కోరుటలో వారు అదుపులేని కోరికచేత కొట్టుకొనిపోరు గాని, దేవుని చిత్తమునకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొందురు; మనము బ్రదికినను చనిపోయినను ఆయనకొరకే యుండుట మనకు విధి: కావున వారు దేవునిమీద అసంతృప్తితో అరచుకొనరు గాని, తమ ఆందోళనలను దీనత్వముతో ఆయన ఒడిలో ఉంచుదురు; ఏలయనగా వారు తమ దౌర్భాగ్యమును గూర్చిన తలంపులమీదనే నిలిచియుండక, పొందిన కృపను జ్ఞాపకము చేసికొనుచు, తమ దుఃఖమును ఆనందముతో కలుపుదురు; ఇది తరువాత వచ్చుదానిలో మనము కనుగొనుచున్నాము.

232 {Ταλαίπωρος}, miser, ærumnosus; "అది," అని ష్లూస్నర్ చెప్పుచున్నాడు, "అత్యంత కఠినమైన శ్రమలచేత నలిగిపోయి అలసిపోయినవానిని సూచించును." సెప్టువజింట్ దానిని {שדוד} అను మాటకు, అనగా పాడుచేయబడిన, దోచుకొనబడిన, నాశనము చేయబడిన అను అర్థమునకు వాడుచున్నది. కీర్తనలు 137:8; యెషయా 33:1 చూడుము. — సం.

233 "Eripere" — పెరికివేయుట, విడిపించుట, బలవంతముగా తీసికొనిపోవుట; {ῥύσεται} — లాగును, విడిపించును లేక తప్పించును; అది శక్తిచేత జరిగించబడు బలవంతపు క్రియను సూచించును. — సం.

234 "ఈ మరణ శరీరము" అనునది స్పష్టమైన హెబ్రీ వాడుక; దాని అర్థము "ఈ ప్రాణాంతకమైన లేక మరణకరమైన శరీరము;" అది భౌతిక దేహము కాదు, "ప్రాచీన పురుషుని" శరీరము, రోమీయులకు 7:6; దాని స్వభావము వర్ణింపబడునప్పుడు అది "పాప శరీరము" అనియు, అది నడిపించు ఫలితము ఉద్దేశింపబడినప్పుడు "మరణ శరీరము" అనియు పిలువబడుచున్నది: అది మరణమునకును, శిక్షావిధికిని, దౌర్భాగ్యమునకును నడిపించును. — సం.

25. దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాను మొదలైనవి. తన ఫిర్యాదులో అతడు వక్రముగా దేవునిమీద సణిగెనని ఎవరును తలంచకుండునట్లు, అతడు వెంటనే ఈ కృతజ్ఞతాస్తుతిని చేర్చెను; ఏలయనగా న్యాయమైన దుఃఖములో సహా అసంతృప్తికిని అసహనమునకును మారుట ఎంత సులభమో మనకు తెలియును. కాబట్టి పౌలు తన స్థితినిగూర్చి విలపించి తన నిష్క్రమణకొరకు నిట్టూర్చినను, తాను దేవుని దయాసంకల్పమునకు సమ్మతించితినని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా పరిశుద్ధులు తమ సొంత లోపములను పరీక్షించుకొనుచుండగా, తాము దేవునినుండి ఇదివరకే పొందినవాటిని మరచిపోవుట వారికి తగదు.

అయితే అసహనమును అణచుటకును సహనమును పెంపొందించుటకును చాలినది ఈ తలంపే — వారు ఎన్నటికిని నశింపకుండునట్లు దేవుని సంరక్షణలోనికి చేర్చుకొనబడిరి, మరియు నిత్య స్వాస్థ్యమునుగూర్చిన తమ నిరీక్షణను నిశ్చయపరచు ఆత్మయొక్క ప్రథమఫలములను వారు ఇదివరకే అనుగ్రహముగా పొందియున్నారు. వాగ్దానము చేయబడిన పరలోక మహిమను వారు ఇంకను అనుభవింపకపోయినను, అదే సమయములో తాము పొందిన పరిమాణముతో తృప్తిపడుచు, ఆనందించుటకు కారణములు లేకుండ వారు ఎన్నడును ఉండరు.

కాగా నేను మొదలైనవి. ఇది ఒక సంక్షిప్తమైన ముగింపు మాట; దీనిలో విశ్వాసులు శరీరములో నివసించునంతకాలము నీతియొక్క గమ్యమును ఎన్నడును చేరరనియు, దేహమును విడిచిపెట్టువరకు వారు తమ పరుగును పరుగెత్తుచున్నారనియు అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. తత్వవేత్తలు పొగడు ఆత్మయొక్క వివేచనాభాగమునకు కాక, దేవుని ఆత్మచేత వెలిగింపబడి సరిగా గ్రహించునట్లును కోరునట్లును చేయబడిన భాగమునకే అతడు మరల మనస్సు అను పేరును ఇచ్చుచున్నాడు: ఏలయనగా ఇక్కడ బుద్ధిని గూర్చి మాత్రమే ప్రస్తావింపబడుటలేదు, దానితో హృదయముయొక్క ఆసక్తిగల కోరికయు జతపరచబడియున్నది. అయినను అతడు చేయు మినహాయింపుచేత, తాను దేవునికి సమర్పించుకొనియుండినను భూమిమీద ప్రాకుచుండగా అనేక భ్రష్టత్వములచేత మలినపరచబడితినని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. కొందరు అల్లరి స్వభావులు ఈ దినములలో మరల పునరుద్ధరింపజూచుచున్న పరిశుద్ధవాదుల (Catharorum) అత్యంత హానికరమైన సిద్ధాంతమును ఖండించుటకు ఇది తగిన వాక్యభాగము.

235 ఈ వచనముయొక్క మొదటి భాగమునకు {χάρις} {τῳ} {Θέω}, "దేవునికి స్తోత్రము," అను వేరొక పాఠము కలదు; అది అంగీకృత పాఠముతో దాదాపు సమానమైనదని గ్రీస్‌బాక్ చెప్పుచున్నాడు; మరియు కొన్ని ప్రతులలో {ἡ} {χάρις} {κυρίου}, "మన ప్రభువుయొక్క కృప," మొదలైనవి అని యున్నది; ఇది ముందటి ప్రశ్నకు నేరుగా జవాబు ఇచ్చుచున్నది: అయితే మరి గణనీయమైన సంఖ్యగల ప్రతులలో {ἡ} {χάρις} {του} {θέου}, "దేవుని కృప," మొదలైనవి అని యున్నది; ఇదియు ముందటి ప్రశ్నకు జవాబు ఇచ్చుచున్నది. అయితే సందర్భమునుండి బలమైన కారణము లేనప్పుడు, హస్తప్రతులు ఎక్కువగా ఆమోదించుదానిని అనుసరించుటయే అత్యంత సురక్షితమైన మార్గము. కాబట్టి అంగీకృత పాఠమును తీసికొని, ప్రశ్నలో వాడబడిన క్రియ ఇక్కడ అధ్యాహారముగా గ్రహింపబడవలెనని ఎంచినయెడల — ఇది అసాధారణమైన సంగతి కాదు — ముందటి ప్రశ్నకు తగిన జవాబును మనము కనుగొందుము; అప్పుడు అనువాదము, "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా నన్ను విడిపించబోవు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాను" అని యుండును; మెక్‌నైట్ ఆ క్రియను "నన్ను విడిపించుచున్న" అని అనువదించినట్లు కాదు; ఏలయనగా జవాబు ప్రశ్నయొక్క కాలములోనే యుండవలెను. — సం.

236 "Idem ego — అదే నేను," లేక, "నేనే అదే;" {αὐτὸς} {ἐγὼ}; బేజా దానిని అదే విధముగా — "idem ego" అని అనువదించి, "ఒక్క మనుష్యుడే ఇద్దరుగా విభజింపబడినట్లు కనబడుచున్న తరువాతి మాటలకు ఇది తగినదై యుండెను" అని ఈ వ్యాఖ్య చేయుచున్నాడు. మరికొందరు దానిని "ipse ego — నేనే స్వయముగా" అని అనువదించి, తాను వేరొకని పక్షముగా మాటలాడెనని ఎవరును అనుమానింపకుండునట్లు పౌలు ఈ మాటను నొక్కి చెప్పుటకు వాడెనని చెప్పుచున్నారు. రోమీయులకు 9:3; 2 కొరింథీయులకు 10:1, 12, 13 చూడుము. ఈ పదబంధము, "నేనే, మరి ఎవడును కాదు" అను భావమును తెలియజేయుచున్నది. అతడు తన జన్మసిద్ధమైన పాపమును "శరీరము" అని పిలుచుచున్నాడు. శరీరము అనగా, అని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు, "భౌతికముగా కండరముల పదార్థము కాదు, వేదాంతపరముగా స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వము, — కేవలము ఇంద్రియలోలత్వము మాత్రమే కాదు, తిరిగి జన్మింపని వివేచన, ఇచ్ఛ, భావోద్రేకములు." — సం.