రోమీయులకు 8

రోమీయులకు 8

రోమీయులకు 8:1-4

1. కాబట్టి ఇప్పుడు శరీరానుసారముగా కాక ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొను క్రీస్తుయేసునందున్నవారికి ఏ శిక్షావిధియు లేదు.

1. Nulla igitur condemnatio est iis qui sunt in Christo Iesu, qui non secundum carnem ambulant, sed secundum Spiritum.

2. క్రీస్తుయేసునందు జీవమిచ్చు ఆత్మయొక్క నియమము పాపమరణముల నియమమునుండి నన్ను విడిపించెను.

2. Lex enim Spiritus vitæ in Christo Iesu, liberum me reddidit a lege peccati et mortis.

3. శరీరముద్వారా బలహీనమైనందున ధర్మశాస్త్రము ఏమి చేయజాలకపోయెనో దానిని దేవుడు చేసెను; ఆయన తన సొంత కుమారుని పాపశరీరాకారముతోను పాపము నిమిత్తమును పంపి, శరీరమందు పాపమునకు శిక్ష విధించెను:

3. Quod enim impossibile erat Legi, eo quod infirmabatur per carnem, misso Deus Filio suo in similitudine carnis peccati, etiam de peccato damnavit peccatum in carne;

4. శరీరానుసారముగా కాక ఆత్మానుసారముగానే నడుచుకొను మనయందు ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతివిధి నెరవేర్చబడవలెనని ఆయన ఆలాగు చేసెను.

4. Ut justificatio Legis impleretur in nobis qui non secumdum carnem ambulamus, sed secundum Spiritum.

1. కాబట్టి ఇప్పుడు... లేదు మొదలైనవి. — భక్తులు తమ సొంత శరీరముతో నిరంతరము చేయుచుండు పోరాటమును వర్ణించిన తరువాత, వారికి మిక్కిలి అవసరమైనదియు, తాను ఇదివరకే ప్రస్తావించినదియునైన ఆదరణ వద్దకు అతడు మరల వచ్చుచున్నాడు; అది ఇదే, — వారు ఇంకను పాపముచేత చుట్టబడియున్నను, వారు శరీరమందు గాక ఆత్మయందు జీవించినయెడల, మరణముయొక్క అధికారమునుండియు ప్రతి శాపమునుండియు విడుదల పొందియున్నారు: ఏలయనగా అతడు ఈ మూడు విషయములను కలిపి చెప్పుచున్నాడు, — విశ్వాసులు ఎల్లప్పుడు ప్రయాసపడుచుండు అసంపూర్ణత, — దానిని క్షమించి మన్నించుటయందు దేవుని కనికరము, — ఆత్మవలన కలుగు నూతనజన్మము; ఈ చివరిదానిని నిశ్చయముగా చివరి స్థానములో ఉంచెను; ఎవడును ఈ మధ్యకాలములో తన శరీరమును నిశ్చింతగా తృప్తిపరచుకొనుచుండగా తాను శాపమునుండి విడిపింపబడినట్లు వ్యర్థమైన తలంపుతో తన్నుతాను మోసపుచ్చుకొనకుండునట్లే. కాబట్టి శరీరసంబంధియైన మనుష్యుడు తన జీవితమును సరిదిద్దుకొనుటకు ఏమాత్రమును శ్రద్ధ చూపకయే, ఈ కృపను పొందితినను నెపముతో తనకు శిక్షలేదని తనకుతానే వాగ్దానము చేసికొనుచు వ్యర్థముగా తన్నుతాను మెప్పించుకొనుచుండగా, భక్తులయొక్క వణకుచున్న మనస్సాక్షులకు జయింపశక్యముకాని ఒక దుర్గము కలదు; ఏలయనగా తాము క్రీస్తునందు నిలిచియుండునంతకాలము శిక్షావిధియొక్క ప్రతి అపాయమునకు అతీతులై యున్నామని వారెరుగుదురు. ఇప్పుడు మాటలను పరిశీలింతము.

237 "శరీరానుసారముగా నడుచుకొనక" మొదలైన ఈ వాక్యభాగము కల్పితమైనదని గ్రీస్‌బాక్ ఎంచుచున్నాడు: వ్రాతప్రతుల విషయములో అత్యధికమైన ప్రమాణములు దానికి వ్యతిరేకముగా ఉన్నవి; మరియు దాని సరియైన స్థానము నాలుగవ వచనము చివర అని కనబడుచున్నది. అయినను అది ఇక్కడ ఉంచబడుట అర్థమునకు భంగము కలిగింపదు. — సం.

ఆత్మానుసారముగా. ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొనువారు, తమ జీవితమంతయు పరలోకసంబంధమైన సంపూర్ణతను తప్ప మరేదియు వెదజల్లనంతగా శరీరముయొక్క సమస్త ప్రేరేపణలను పూర్తిగా విసర్జించినవారు కారు; గాని నిజమైన భక్తియందలి ప్రేమ తమలో ఏలుచున్నట్లు కనబడునంతగా శరీరమును లోపరచుటకును చంపుటకును శ్రద్ధతో ప్రయాసపడువారే. అట్టివారు శరీరానుసారముగా నడుచుకొనరని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవునియెడల నిజమైన భయము ఎక్కడ బలముగా ఉండునో, అక్కడ అది శరీరముయొక్క సమస్త భ్రష్టత్వములను నిర్మూలము చేయకపోయినను, శరీరమునుండి దాని సార్వభౌమత్వమును తీసివేయును.

2. జీవమిచ్చు ఆత్మయొక్క నియమము మొదలైనవి. ఇది మునుపటి వాక్యమునకు స్థిరీకరణము; అది గ్రహింపబడునట్లు మాటల భావమును గమనింపవలెను. ఖచ్చితముగా సరియైనది కాని భాషను ఉపయోగించుచు, ఆత్మయొక్క నియమము అను మాటచేత అతడు దేవుని ఆత్మను సూచించుచున్నాడు; ఆయన పాపముయొక్క అపరాధము విషయములో దాని మాలిన్యమునుండి మనలను కడుగుటకు మాత్రమే గాక, మనము నిజముగా పవిత్రపరచబడునట్లు మనలను పరిశుద్ధపరచుటకును క్రీస్తు రక్తమును మన ఆత్మలమీద ప్రోక్షించుచున్నాడు. అది జీవమిచ్చునదని అతడు చేర్చుచున్నాడు, (ఏలయనగా షష్ఠీవిభక్తిని హెబ్రీ పద్ధతిచొప్పున విశేషణముగా తీసికొనవలెను,) కాబట్టి మనుష్యుని ధర్మశాస్త్రముయొక్క అక్షరమునందు నిలిపియుంచువారు అతనిని మరణమునకు అప్పగించుచున్నారని తేలుచున్నది. మరియొక పక్షమున, శరీరముయొక్క ఆధిపత్యమునకును దానినుండి కలుగు మరణముయొక్క నిరంకుశత్వమునకును అతడు పాపమరణముల నియమము అను పేరు పెట్టుచున్నాడు: దేవుని ధర్మశాస్త్రము ఒక విధముగా మధ్యలో ఉంచబడినది; అది నీతిని బోధించుచున్నను దానిని అనుగ్రహింపజాలదు, అంతేగాక పాపమునకును మరణమునకును దాస్యములో అతి బలమైన సంకెళ్లతో మనలను బంధించుచున్నది.

కాబట్టి భావము ఇది, — దేవుని ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులకు శిక్ష విధించుచున్నది, ఇది ఎందుకు జరుగుచున్నదనగా, వారు ధర్మశాస్త్రముయొక్క బంధము క్రింద ఉండునంతకాలము పాపదాస్యముచేత అణచబడి, ఆ విధముగా మరణమునకు గురియగుచున్నారు; అయితే క్రీస్తు ఆత్మ శరీరముయొక్క ప్రబలమైన ఆశలను నాశనముచేయుటద్వారా మనలో పాపనియమమును కొట్టివేయుచుండగా, అదే సమయమున మరణాపాయమునుండి మనలను విడిపించుచున్నది. అట్లయితే మన అపరాధములు పాతిపెట్టబడు క్షమాపణ నూతనజన్మముమీద ఆధారపడియున్నదని ఎవడైనను ఆక్షేపించినయెడల, దానికి సులభముగా ఈలాగు ఉత్తరమియ్యవచ్చును: ఇక్కడ పౌలు కారణమును చెప్పుటలేదు, మనము అపరాధమునుండి విడిపింపబడు విధానమును మాత్రమే నిర్దేశించుచున్నాడు; మరియు ధర్మశాస్త్రముయొక్క బాహ్యమైన బోధచేత మనము విడుదల పొందుచున్నామని పౌలు ఒప్పుకొనుటలేదు, గాని మనము దేవుని ఆత్మచేత నూతనపరచబడినప్పుడు, పాపముయొక్క శాపము ఇక మనమీద నిలువకుండునట్లు, అదే సమయమున ఉచితమైన క్షమాపణచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచున్నామని సూచించుచున్నాడు. కావున నూతనజన్మముయొక్క కృప నీతి ఆరోపింపబడుటనుండి ఎన్నడును వేరుపరచబడదని పౌలు చెప్పినట్లే ఈ వాక్యమునకును అదే భావము కలదు.

కొందరివలె పాపమరణముల నియమమును దేవుని ధర్మశాస్త్రముగా తీసికొనుటకు నేను సాహసింపను, ఏలయనగా అది కఠినమైన మాటగా కనబడుచున్నది. ఏలయనగా అది పాపమును వృద్ధిచేయుటద్వారా మరణమును పుట్టించుచున్నను, పౌలు ఇంతకుముందు ఉద్దేశపూర్వకముగా ఈ ద్వేషము పుట్టించు భాషనుండి తొలగిపోయెను. అదే సమయమున, పాపనియమము అనగా శరీరముయొక్క దురాశ అని వివరించుచు, పౌలు దానిని జయించినవాడనైతినని చెప్పినట్లు తలంచువారితోను నేను ఏకీభవింపను. అయితే దేవునితో నెమ్మదినిచ్చు సమాధానమును మనకు తెచ్చు ఉచితమైన విముక్తిని గూర్చి అతడు మాటలాడుచున్నాడని, నా తలంపులో, త్వరలోనే మిక్కిలి స్పష్టముగా కనబడును. ఎరాస్మస్‌వలె నియమము అను మాటను హక్కు లేక శక్తి అని అనువదించుటకంటె దానిని నిలుపుకొనుటయే నాకు ఇష్టము: ఏలయనగా పౌలు కారణము లేకుండ దేవుని ధర్మశాస్త్రమును సూచింపలేదు.

3. ధర్మశాస్త్రమునకు అసాధ్యమైనది మొదలైనవి. ప్రభువు తన ఉచితమైన కనికరముచేత క్రీస్తునందు మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చెనను అతని నిరూపణకు మెరుగుపెట్టుటయు అలంకరించుటయు ఇప్పుడు వచ్చుచున్నది; ధర్మశాస్త్రము చేయుటకు అసాధ్యమైనది సరిగా ఇదే. అయితే ఇది మిక్కిలి విశేషమైన వాక్యము గనుక, దానియొక్క ప్రతి భాగమును పరిశీలింతము.

ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి, అనగా దేవుడు మనలను తనతో సమాధానపరచుకొను క్షమాపణను గూర్చి అతడు ఇక్కడ చర్చించుచున్నాడని, శరీరానుసారముగా కాక ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొను అని అతడు చేర్చు చివరి వాక్యభాగమునుండి మనము గ్రహింపవచ్చును. ఏలయనగా పాపమును జయించుటకు నూతనజన్మముయొక్క ఆత్మచేత మనము సిద్ధపరచబడుచున్నామని బోధించుటయే పౌలు ఉద్దేశమైనయెడల, ఈ చేర్పు ఎందుకు చేయబడెను? అయితే విశ్వాసులకు ఉచితమైన పాపక్షమాపణను వాగ్దానము చేసిన తరువాత, విశ్వాసముతో పశ్చాత్తాపమును కలుపుకొని, దేవుని కనికరమును శరీరముయొక్క విచ్చలవిడితనమును ప్రోత్సహించునట్లు మార్చనివారికే ఈ బోధను పరిమితము చేయుట అతనికి మిక్కిలి తగియుండెను. మరియు ఇక్కడి విషయస్థితిని గమనింపవలెను; ఏలయనగా క్రీస్తు కృప అపరాధమునుండి మనలను ఏలాగు విముక్తులను చేయునో అపొస్తలుడు ఇక్కడ మనకు బోధించుచున్నాడు.

ఇప్పుడు {τὸ} {ἀδύνατον}, ధర్మశాస్త్రముయొక్క అసాధ్యత అను పదము విషయమై, దానిని లోపముగా లేక అశక్తతగా తీసికొనవలెనను దానిలో సందేహము లేదు; ధర్మశాస్త్రమునకు అసాధ్యమైనది తొలగింపబడునట్లు దేవునిచేత ఒక పరిహారము కనుగొనబడెనని చెప్పబడినట్లున్నది. {ἐν} {ᾧ} అను అవ్యయమును ఎరాస్మస్ "ea parte qua — ఏ భాగమునందు" అని అనువదించెను; అయితే అది కారణార్థకమని నేను తలంచుచున్నాను గనుక, దానిని "eo quod — ఏలయనగా" అని అనువదించుట నాకు ఇష్టము: మరియు గ్రీకు భాషలో మంచి రచయితలలో ఈ విధమైన ప్రయోగము కనబడకపోవచ్చును గాని, అపొస్తలులు అంతటను హెబ్రీ వ్యక్తీకరణ పద్ధతులను అవలంబించుచున్నారు గనుక, ఈ అర్థవివరణను అనుచితమైనదిగా ఎంచకూడదు. ఇక్కడ వ్యక్తపరచబడినది లోపముయొక్క కారణమే అని వివేకముగల చదువరులు నిస్సందేహముగా ఒప్పుకొందురు; దీనిని మనము త్వరలో మరల రుజువుచేయుదుము. ఇప్పుడు ఎరాస్మస్ ప్రధాన క్రియను చేర్చుచున్నను, అది లేకుండనే మూలపాఠము మరింత సాఫీగా సాగుచున్నట్లు నాకు కనబడుచున్నది. {καὶ}, మరియు, అను సముచ్చయ అవ్యయము ఎరాస్మస్‌ను దారితప్పించి, prœstitit — నెరవేర్చెను అను క్రియను చొప్పించునట్లు చేసెను; అయితే అది నొక్కి చెప్పుటకై ఉపయోగింపబడెనని నేను తలంచుచున్నాను; అయితే "దేవుడు తన సొంత కుమారుని పాపశరీరాకారముతోను పాపము నిమిత్తమును పంపెను," మొదలైనవి అని ఈ వాక్యభాగమును మునుపటి మాటలతో కలుపు ఒక గ్రీకు వ్యాఖ్యాతయొక్క ఊహను కొందరు అంగీకరించిన యెడల అది వేరు. అయినను పౌలుయొక్క నిజమైన భావమని నేను తలంచినదానినే నేను అనుసరించితిని. ఇప్పుడు విషయమునకే వచ్చుచున్నాను.

238 కాల్విన్ ఈ వచనమును వివరించుటలో క్రిసోస్టమును అనుసరించెను; బేజా, గ్రోషియస్, విట్రింగా, డాడ్రిడ్జ్, స్కాట్, చామర్స్ కూడ ఇదే అభిప్రాయమును తీసికొనిరి. అయితే పరేయస్ అంబ్రోసును అనుసరించి మరియొక అభిప్రాయమును తీసికొనెను; దానిని హాల్డేన్ బలముగాను, గణనీయమైన తర్కశక్తితోను సమర్థించెను, అయినను కొందరు తలంచునట్లు అది సఫలము కాలేదు. ఆ వివరణ ఇది, — "జీవమిచ్చు ఆత్మయొక్క నియమము" అనగా విశ్వాసనియమము, లేక సువార్త; అది ఆత్మసంబంధమైన పరిచర్య; మరియు "జీవమిచ్చు ఆత్మ" అనగా జీవమును అనుగ్రహించు ఆత్మ, లేక క్రీస్తుయేసునందున్న జీవమును అందించు ఆత్మ. పిమ్మట "పాపమరణముల నియమము" అనగా నైతిక ధర్మశాస్త్రము; అది పాపమును బయలుపరచి మరణమును ప్రకటించును గనుక ఆ విధముగా పిలువబడుచున్నది. ఈ అభిప్రాయము మొదటి వచనములోని "ఏ శిక్షావిధియు లేదు" అను దానితోను, తరువాతి వచనములోని "ధర్మశాస్త్రము" అను మాటతోను—అది నిస్సందేహముగా నైతిక ధర్మశాస్త్రమే—ఈ వచనము కనుపరచు సత్యముతోను సరిపోవుచున్నదని చెప్పబడుచున్నది. మరియు పాపముయొక్క శక్తిగా ఎంచబడిన పాపనియమమునుండి స్వాతంత్ర్యము లేక విడుదల మునుపటి అధ్యాయముయొక్క చివరి భాగముతో పొసగదనియు, ఆత్మద్వారా జీవమును అందించు విశ్వాసనియమము జీవమునకు షరతుగానున్న నైతిక ధర్మశాస్త్రమునుండి మనలను విడిపించుచున్నదనుట పౌలుయొక్క ఏకరీతి బోధ అనియు చేర్చబడుచున్నది. "ఈ స్వాతంత్ర్యము," అని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు, "దేవునికిని, క్రీస్తుకును, సువార్తకును ఆరోపింపబడుచున్నది, — దేవునికి కర్తగా, రోమీయులకు 7:25, — క్రీస్తుకు మధ్యవర్తిగా, — సువార్తకు సాధనముగా: మరియు ఈ విడుదలయొక్క విధానము తరువాతి వచనములో మరింత స్పష్టముగా వివరింపబడినది."

239 ఈ అనువాదములో కాల్విన్ ఒంటరివాడు కాడు. పరేయస్‌యు గ్రోషియస్‌యు "quia vel quandoquidem — ఏలయనగా లేక అయినందున" అని ఇచ్చుచున్నారు; మరియు {ἐν} {ᾧ} అనునది {ἐφ} {ᾧ} అను దానికి హెబ్రీ ప్రయోగమని గ్రోషియస్ చెప్పుచున్నాడు; రోమీయులకు 5:12 చూడుము. అది ఎప్పుడు లేక ఉండగా అని అర్థమిచ్చు ఉదాహరణలుగా బేజా మార్కు 2:19, లూకా 5:34 లను సూచించి, గ్రీకులో అది ఒక నిర్దిష్ట కాలమును మాత్రమే గాక ఒక నిర్దిష్ట స్థితిని లేక పరిస్థితిని కూడ సూచించుటకు ఉపయోగింపబడునని చెప్పుచున్నాడు. పిస్కేటర్ అనువాదము "co quod — ఏలయనగా." — సం.

ధర్మశాస్త్రము మనకు నీతిని అనుగ్రహించుట అసాధ్యమైనందున, మన పాపములు క్రీస్తు మరణముచేత ప్రాయశ్చిత్తము చేయబడెనని పౌలు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. కాబట్టి మనము చేయగలిగినదానికంటె ఎక్కువైనది ధర్మశాస్త్రముచేత కోరబడుచున్నదని తేలుచున్నది; ఏలయనగా మనము ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చగలిగినవారమైతే మరియొకచోట పరిహారమును వెదకవలసిన అవసరము ఉండియుండదు. కావున ధర్మశాస్త్ర విధులచేత మానవ శక్తిని కొలుచుట అసంబద్ధము; అది న్యాయముగా తనకు రావలసినదానిని కోరుటలో మనము ఏమి చేయగలమో ఎంత చేయగలమో దేవుడు లక్ష్యపెట్టెనని తలంచినట్లుండును.

అది బలహీనమైనందున మొదలైనవి. ధర్మశాస్త్రముమీద అగౌరవముగా బలహీనత మోపబడినదని ఎవడును తలంచకుండునట్లును, లేక దానిని ఆచారములకు పరిమితము చేయకుండునట్లును, ఈ లోపము ధర్మశాస్త్రములోని ఏ దోషము వలనను కాక మన శరీరముయొక్క భ్రష్టత్వము వలననే కలిగెనని పౌలు స్పష్టముగా వ్యక్తపరచెను; ఏలయనగా ఎవడైనను దైవిక ధర్మశాస్త్రమును నిజముగా తృప్తిపరచినయెడల, వాడు దేవుని యెదుట నీతిమంతుడుగా ఎంచబడునని ఒప్పుకొనవలెను. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము నీతియొక్క సంపూర్ణమైన నియమమును కలిగియున్నందున, బోధ విషయములో మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు అది చాలినదని అతడు కాదనుటలేదు: గాని మన శరీరము ఆ నీతిని అందుకొనలేదు గనుక, ధర్మశాస్త్రముయొక్క సమస్త శక్తియు విఫలమై అంతరించిపోవుచున్నది. నీతిమంతులుగా తీర్చు శక్తి ఆచారములనుండి మాత్రమే తీసివేయబడెనని ఊహించువారి పొరపాటు, లేక మరి సరిగా చెప్పవలెనంటే వెఱ్ఱి తలంపు, ఈ విధముగా ఖండింపబడుచున్నది; ఏలయనగా పౌలు నిందను స్పష్టముగా మనమీదనే మోపుటచేత, ధర్మశాస్త్రముయొక్క బోధలో తనకు ఏ దోషమును కనబడలేదని విశదపరచుచున్నాడు.

అంతేగాక, అపొస్తలుడు {ασθενεια}, బలహీనత, అను మాటను సాధారణముగా తీసికొను భావముచొప్పున ధర్మశాస్త్రముయొక్క బలహీనతను గ్రహించుడి; అది కొంచెము దౌర్బల్యమును మాత్రమే గాక అశక్తతను సూచించుచున్నది; ఏలయనగా నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు ధర్మశాస్త్రమునకు ఏ శక్తియు లేదని అతని భావము. కాబట్టి మనము క్రియలవలని నీతినుండి సంపూర్ణముగా బహిష్కరింపబడియున్నామనియు, కావున నీతి నిమిత్తము క్రీస్తునొద్దకు పారిపోవలెననియు మీరు చూచుచున్నారు; ఏలయనగా మనయందు అది ఏమాత్రమును ఉండజాలదు; మరియు దీనిని ఎరుగుట విశేషముగా అవసరము; ఏలయనగా మనకు సొంత నీతి ఏదియు లేదని మొదట నిశ్చయముగా ఎరిగితేనే గాని, మనము క్రీస్తు నీతిని ఎన్నడును ధరించుకొనము. శరీరము అను మాటను ఇంకను అదే భావములో, అనగా మనమే అను అర్థములో తీసికొనవలెను. కాబట్టి మన స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వము ఈ విషయములో దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మనకు నిష్ప్రయోజనముగా చేయుచున్నది; ఏలయనగా అది జీవమార్గమును చూపుచున్నను, మరణములోనికి తలక్రిందుగా పరుగెత్తుచున్న మనలను వెనుకకు తీసికొనిరాదు.

240 ఈ వచనముయొక్క ఆరంభము, దాని సాధారణ భావము స్పష్టముగా ఉన్నను, దాని వాక్యనిర్మాణము విషయములో కొన్ని కష్టములను కలిగించుచున్నది. కాల్విన్ ఇచ్చినట్లు ఆ వాక్యభాగము, "Quod enim impossibile erat legi," — {τὸ} {γὰρ} {ἀδύνατον} {τον} {νόμου}. {δἰα} అధ్యాహారముగా ఉన్నదని పరేయస్ ఊహించి, "ధర్మశాస్త్రముయొక్క అశక్తత నిమిత్తము," మొదలైనవి అని తీసికొనుచున్నాడు. స్టువర్ట్ ఎరాస్మస్‌తోను లూథర్‌తోను ఏకీభవించి, "చేసెను" లేక నెరవేర్చెను అను క్రియను చేర్చుచున్నాడు, — "ధర్మశాస్త్రము ఏమి నెరవేర్చజాలకపోయెనో,… దానిని దేవుడు… నెరవేర్చెను," మొదలైనవి. అయితే మరింత సరళమైన నిర్మాణము ఇది, "ఏలయనగా ఇది," (అనగా మునుపటి వచనములో ప్రస్తావింపబడిన పాపమరణముల శక్తినుండి స్వాతంత్ర్యము,) "ధర్మశాస్త్రమునకు అసాధ్యమైనందున," మొదలైనవి. ఇది హెబ్రీలో అప్పుడప్పుడు కనబడు స్వతంత్ర ప్రథమావిభక్తికి ఒక ఉదాహరణ. గ్రోషియస్ చెప్పినట్లు, విశేషణముల తరువాత షష్ఠీవిభక్తికి తరచుగా చతుర్థీవిభక్తి అర్థము కలదు; "malum hominis" అనగా "malum homini — మనుష్యునికి కీడు" వంటిది. {τὸ} అనుదానికి కొన్నిసారులు {τουτο} అను అర్థము కలదు; అది {γὰρ} చేత విశేషణమునుండి వేరుపరచబడినది. అది {ὅτι} {γὰρ} అను దానికి బదులుగా ఉన్నదని, "ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమునకు అది అసాధ్యమైయుండెను," మొదలైనవి అని కొందరు చెప్పుదురు. అయితే ఈ విధమైన మార్పులు ఎన్నడును తృప్తికరముగా ఉండవు. వచనమంతటిని ఈ విధముగా అనువదింపవచ్చును, — 3. ఏలయనగా ఇది ధర్మశాస్త్రమునకు అసాధ్యమైనందున, అది శరీరముద్వారా బలహీనమైయుండెను గనుక, దేవుడు తన సొంత కుమారుని పాపశరీరాకారముతోను పాపము నిమిత్తమును పంపి, శరీరమందు పాపమునకు శిక్ష విధించెను. దేవుడు తన కుమారుని పాపముచేత మలినమైన ఆ శరీరములో పంపెను, అయినను ఆయన కుమారుని శరీరము, అనగా మానవ స్వభావము, పాపరహితమైనది; మరియు మానవ స్వభావములో లేక శరీరములో ఏలుచుండిన ఆ పాపము నిమిత్తము ఆయన ఆయనను పంపెను; ఈ ఉద్దేశముతోనే, — శరీరములో, అనగా పతనమైన భ్రష్టమైన మానవ స్వభావములో, ఏలుచుండిన పాపమునకు శిక్ష విధించుటకు, అనగా దానిని నాశనమునకు తీర్పుతీర్చుటకు, వినాశమునకు నిర్ణయించుటకు. ఇదే భావమని కనబడుచున్నది. పిమ్మట తరువాతి వచనములో పాపమునకు విధింపబడిన ఈ శిక్షయొక్క ఉద్దేశము చెప్పబడుచున్నది — ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతి, లేక ధర్మశాస్త్రము కోరునది, మనచేత చేయబడవలెనని. పాపముయొక్క శక్తినుండి స్వాతంత్ర్యము లేకుండ దేవునికి ఏ సేవయు చేయబడజాలదు. ఇక్కడ అంతటను ఉద్దేశింపబడినది పాపశక్తియొక్క నాశనమే గాని అపరాధము తొలగింపబడుట కాదు; ఈ వాక్యభాగమంతటి విషయము శరీరానుసారముగా నడుచుకొనుటయు ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొనుటయునై యున్నది. — సం.

241 {τὸ} {ἀσθενὲς} అను విశేషణము హెబ్రీయులకు 7:18లో ఆజ్ఞకు అన్వయింపబడినది. "అశక్తమైనది, నిష్ఫలమైనది," అనునవి గ్రోషియస్ ఉపయోగించిన పదములు; "బలము లేనిది," అని బేజా; "బలహీనమైనది," అని ఎరాస్మస్ — సం.

దేవుడు తన సొంత కుమారుని పంపి మొదలైనవి. మన పరలోకపు తండ్రి తన కుమారునిద్వారా మనకు నీతిని తిరిగి అనుగ్రహించిన విధానమును అతడు ఇప్పుడు చూపుచున్నాడు, అనగా క్రీస్తు శరీరమందే పాపమునకు శిక్ష విధించుటద్వారా; ఆయన ఒక విధముగా చేవ్రాతను కొట్టివేయుటచేత, దేవుని యెదుట మనలను బంధించియుంచిన పాపమును కొట్టివేసెను; ఏలయనగా పాపమునకు విధింపబడిన శిక్ష మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసి మనకు నీతిని తెచ్చెను; ఏలయనగా పాపము తుడిచివేయబడినందున మనము విముక్తులమైతిమి, గనుక దేవుడు మనలను నీతిమంతులనుగా ఎంచుచున్నాడు. అయితే నీతి ఏమాత్రమును మనయందు నివసింపదని మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకై, క్రీస్తు పంపబడెనని అతడు మొదట ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా దానిని ఆయనయొద్దనే వెదకవలెను; మరియు మరియొకని చిత్తము చొప్పుననే గాని నీతిమంతులు కానివారును, క్రీస్తు తన సొంత శరీరమందు నెరవేర్చిన ఆ ప్రాయశ్చిత్తమునుండి నీతిని అరువు తెచ్చుకొనువారునైన మనుష్యులు తమ సొంత యోగ్యతలయందు వ్యర్థముగా నమ్మికయుంచుచున్నారు. అయితే ఆయన పాపశరీరాకారముతో వచ్చెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు శరీరము ఏ కళంకములచేతను మలినము కాకపోయినను, అది మన పాపములకు రావలసిన శిక్షను భరించినందున, పైకి పాపసహితమైనదిగా కనబడెను; మరియు మరణము దానిని తనకు లోబడినదైనట్లు దానిమీద తన సమస్త శక్తిని నిస్సందేహముగా ప్రయోగించెను. మరియు మన ప్రధానయాజకుడు బలహీనులకు ఏలాగు సహాయము చేయవలెనో తన సొంత అనుభవముచేత నేర్చుకొనుట అవసరమైయుండెను గనుక, క్రీస్తు మరింతగా సహానుభూతి చూపువాడగునట్లు మన బలహీనతలను అనుభవించెను; ఈ విషయములో కూడ పాపస్వభావముతో కొంత పోలిక కనబడెను.

పాపము నిమిత్తమును మొదలైనవి. దేవుడు తన సొంత కుమారుని పంపిన కారణముగా లేక ఉద్దేశముగా, అనగా పాపము నిమిత్తము ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకు, అని దీనిని కొందరు వివరించుచున్నారని నేను ఇదివరకే చెప్పితిని. క్రిసోస్టమును అతని తరువాత చాలమందియు దానిని ఇంకను కఠినమైన భావములో గ్రహించిరి, అనగా పాపము క్రీస్తుమీద అన్యాయముగాను న్యాయమునకు మించియు దాడిచేసినందున, ఆ కారణము చేతనే పాపము నిమిత్తము పాపమునకు శిక్ష విధింపబడెనని. ఆయన నీతిమంతుడును నిర్దోషియునై యుండినను పాపులకొరకు శిక్షను అనుభవించెననియు, ఆ విధముగా విమోచన క్రయధనము చెల్లింపబడెననియు నేను నిశ్చయముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే పాపము అను మాట ఇక్కడ ప్రాయశ్చిత్తార్థ బలి అను భావములో తప్ప మరి ఏ భావములోనైనను ఉంచబడెనని తలంచుటకు నేను ఒప్పుకొనలేను; అది హెబ్రీలో {אשם}, ashem, అని పిలువబడుచున్నది; అట్లే శాపము జోడింపబడిన బలిని గ్రీకులు {κάθαρμα}, catharma, అని పిలుచుచున్నారు. పౌలు 2 కొరింథీయులకు 5:21లో ఇదే సంగతిని ప్రకటించుచున్నాడు; అక్కడ అతడు ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు,

242 {חטאת}, పాపపరిహారార్థ బలి, అను దానిని సూచించియుంటే మేలైయుండెడిది; అర్పింపబడినదానిమీద {חטא}, పాపము, ఆరోపింపబడెను గనుక అది ఆ విధముగా పిలువబడెను, మరియు అది ప్రాయశ్చిత్తముగా అంగీకరింపబడెను. లేవీయకాండము 1:4; లేవీయకాండము 4:3, 4, 15; లేవీయకాండము 16:21 చూడుము. నిర్గమకాండము 30:10 కూడ చూడుము. సెప్టువజింట్ కూడ అదే పద్ధతిని అవలంబించి, అనేక సందర్భములలో పాపపరిహారార్థ బలిని {ἁμαρτία}, పాపము, అని అనువదించెను; మరియు పౌలు 2 కొరింథీయులకు 5:21; హెబ్రీయులకు 9:28లలో అదే విధముగా చేసెను. ఒకే వచనములో లేక ఒకే వాక్యభాగములో "పాపము" అను మాటకు రెండు వేర్వేరు అర్థములుండుట అపొస్తలుని రచనాశైలికి పూర్తిగా అనుగుణమైనది; ఒకే మాటలను ఉపయోగించుచు, వివరణ విషయములో సందర్భముమీద ఆధారపడుచు, అర్థములో ఈ విధమైన వ్యత్యాసమును చూపుటయందు అతడు ఆనందించుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. నిరీక్షణ అను మాటను అతడు రోమీయులకు 8:21లోను రోమీయులకు 4:18లోను ఈ విధముగా ఉపయోగించుచున్నాడు. మరియు ఇది పౌలుకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది కాదు; క్రొత్త నిబంధనలోను పాత నిబంధనలోను లేఖనముయొక్క అన్ని భాగములలోను మనము దీనిని గమనించుచున్నాము. "ప్రాణము," {ψυχή}, అను మాట విషయములో దీనికి ఒక స్పష్టమైన ఉదాహరణ మత్తయి 16:25, 26లో కనబడుచున్నది; చివరి వచనములో అది అనుచితముగా "ఆత్మ" అని అనువదింపబడినది. ఇదంతయు పూర్తిగా ఒప్పుకొనుచునే, ఇక్కడ "పాపము" అను మాటను దాని సాధారణ అర్థములోనే, కేవలము వ్యక్తిత్వారోపణతో, తీసికొనవలెనని నేను ఇంకను తలంచుచున్నాను. బేజా {περὶ} {ἁμαρτίας} అను దానిని మునుపటి వాక్యభాగముతో కలుపుచున్నాడు, "దేవుడు తన సొంత కుమారుని పాపశరీరాకారముతో పంపి, అదియు పాపముకొరకు లేక పాపము నిమిత్తము, (idque pro peccato,)" మొదలైనవి; అనగా, అతడు వివరించునట్లు, పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకు లేక దానిని తీసివేయుటకు. "పాపపరిహారార్థ బలి" అనునదే నిశ్చయముగా దాని అర్థమైయుండవచ్చును, ఏలయనగా సెప్టువజింట్‌లో ఇదే పదప్రయోగము తరచుగా ఈ భావములో ఉపయోగింపబడినది. లేవీయకాండము 5:7, 9, 11; కీర్తనలు 40:6 చూడుము. బలమును తీసివేయుట, లేక శక్తిని గాని అధికారమును గాని లేకుండచేయుట, లేక నాశనముచేయుట, లేక కొట్టివేయుట అను భావము {κατακρίνειν}, శిక్ష విధించుట, అను క్రియకు చెందదని స్కూస్నర్ చెప్పుచున్నాడు; అతడు ఇక్కడ దానిని "దండించెను — punivit" అని అనువదించుచున్నాడు, అనగా దేవుడు పాపమునకు రావలసిన శిక్షను దానికి తీర్పుతీర్చెను. "మనయందరి దోషమును యెహోవా అతనిమీద మోపెను" అని చెప్పబడినప్పటి భావమే దీనికి కూడ ఇయ్యబడుచున్నది. రోమీయులకు 7:24 నుండి రోమీయులకు 8:5 వరకు గల వాక్యభాగమంతటిని పరిశీలించుటచేత, ఏలయనగా ఇదంతయు ఒకదానితో ఒకటి సంబంధము కలిగియున్నది, మరియు పదప్రయోగమును గమనించుటచేత, ఇక్కడ చర్చింపబడు విషయము పాపముయొక్క అపరాధము కాదు గాని దాని శక్తియే అని మనము బహుశ నిర్ణయించుదుము. ఇక్కడ "నియమము" అనునది ఏలుబడి చేయు శక్తికొరకు, అనగా అధికారము చెలాయించి విధేయతను నిశ్చయపరచుదానికొరకు ఉపయోగింపబడినది. "పాపనియమము," అనగా పాపముయొక్క ఏలుబడి చేయు శక్తి; "జీవమిచ్చు ఆత్మయొక్క నియమము," అనగా జీవకర్తయైన ఆత్మయొక్క శక్తి; "మరణనియమము" అనగా మరణము ప్రయోగించు శక్తి. పిమ్మట "శరీరానుసారముగా నడుచుకొనుట" అనగా శరీరమునకు లోబడి జీవించుట; అట్లే "ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొనుట" అనగా ఆయనకు లోబడి జీవించుట. ఈ విషయములన్నియు పాపముయొక్క అపరాధమును గాక దాని శక్తినే సూచించుచున్నవి. రోమీయులకు 8:5 నుండి రోమీయులకు 8:15 వరకు ఇదే విషయము కొనసాగించబడుచున్నది. — సం.

"పాపమెరుగని క్రీస్తు, మనము ఆయనయందు దేవుని నీతి అగునట్లు, మనకోసము పాపముగా చేయబడెను."

అయితే {περὶ} peri అను ఉపసర్గను ఇక్కడ కారణార్థకమైన భావములో తీసికొనవలెను; అతడు ఈలాగు చెప్పినట్లున్నది, "ఆ బలి నిమిత్తము, లేక పాపభారము క్రీస్తుమీద మోపబడుటద్వారా, పాపము తన అధికారమునుండి పడద్రోయబడెను, గనుక అది ఇప్పుడు మనలను తనకు లోబడియుండునట్లు పట్టియుంచదు." ఏలయనగా ఒక రూపకాలంకారమును ఉపయోగించుచు, తమ వ్యాజ్యములో ఓడిపోవువారివలె అది శిక్షింపబడెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు బలిద్వారా విముక్తిని పొందినవారితో దేవుడు ఇకమీదట అపరాధులతోవలె వ్యవహరింపడు. పాపము మనలను పట్టియుంచిన దాని రాజ్యము కూల్చివేయబడెనని మనము చెప్పినయెడల, భావము అదే అగును. ఈ విధముగా క్రీస్తు తనదైనదానిని మనకు బదిలీచేయునట్లు, మనదైనదానిని తన సొంతముగా తీసికొనెను; ఏలయనగా ఆయన మన శాపమును తీసికొని, తన ఆశీర్వాదమును మనకు ఉచితముగా అనుగ్రహించెను.

పౌలు ఇక్కడ శరీరమందు అని చేర్చుచున్నాడు, మరియు ఈ ఉద్దేశముతో, — మన స్వభావమందే పాపము జయింపబడి కొట్టివేయబడుట చూచుటచేత మన నమ్మిక మరింత నిశ్చయముగా ఉండునట్లు: ఏలయనగా మన స్వభావము నిజముగా ఆయన విజయములో పాలివారైనదని ఈ విధముగా తేలుచున్నది; మరియు ఇదే అతడు వెంటనే ప్రకటించుచున్నాడు.

4. ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతివిధి నెరవేర్చబడవలెనని మొదలైనవి. క్రీస్తు ఆత్మచేత నూతనపరచబడినవారు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుదురని గ్రహించువారు పౌలు భావమునకు పూర్తిగా అన్యమైన వివరణను ప్రవేశపెట్టుచున్నారు; ఏలయనగా విశ్వాసులు ఈ లోకములో పరదేశులుగా నివసించుచుండగా, ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతివిధి తమయందు పూర్ణముగా లేక సంపూర్ణముగా అగునంతటి అభివృద్ధిని ఎన్నడును పొందరు. కాబట్టి దీనిని క్షమాపణకు అన్వయింపవలెను; ఏలయనగా క్రీస్తు విధేయత మనకొరకు అంగీకరింపబడినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రము తృప్తిపరచబడుచున్నది, గనుక మనము నీతిమంతులుగా ఎంచబడుచున్నాము. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము కోరు సంపూర్ణత మన శరీరమందు కనుపరచబడెను, మరియు ఈ కారణము చేతనే, — దాని కాఠిన్యమునకు ఇకమీదట మనకు శిక్ష విధించు శక్తి లేకుండునట్లు. అయితే క్రీస్తు తన ఆత్మయొక్క బంధముచేత తనతో కలుపుకొనువారికి తప్ప మరి ఎవరికిని తన నీతిని అందింపడు గనుక, క్రీస్తు పాపమునకు పరిచారకుడని తలంపబడకుండునట్లు, నూతనపరచబడు కార్యము మరల ప్రస్తావింపబడుచున్నది: ఏలయనగా దేవుని తండ్రివంటి దయను గూర్చి బోధింపబడునదంతయు శరీరముయొక్క కామవికారమును ప్రోత్సహించునట్లు అన్వయించుట అనేకుల స్వభావము; మరియు కొందరు ఈ బోధ యథార్థముగా జీవించవలెనను కోరికను ఆర్పివేయుచున్నట్లు దానిని దుర్బుద్ధితో దూషించుచున్నారు.

243 ఈ వచనముయొక్క భావము విషయములో వ్యాఖ్యాతలు విభేదించుచున్నారు. ఇదియు రెండవ వచనమును భావములో ఒకదానితో ఒకటి సంబంధము కలిగియున్నట్లు కనబడుచున్నవి; కాబట్టి రెండవ వచనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను సూచించినయెడల, ఇదియు దానినే సూచించును; అయితే పాపమరణముల శక్తినుండి స్వాతంత్ర్యము మునుపటి వచనములో బోధింపబడినదైతే, ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడినది ధర్మశాస్త్రమును వాస్తవముగా లేక వ్యక్తిగతముగా నెరవేర్చుటయే అయియుండవలెను. పరేయస్, వెనెమా వంటి కొందరు రెండు వచనముల విషయము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయే అని ఎంచుచున్నారు; స్కాట్, డాడ్రిడ్జ్ వంటి మరికొందరు అది పరిశుద్ధపరచబడుట అని ఎంచుచున్నారు. అయితే బేజా, చామర్స్, కాల్విన్ కూడ, కొంత అసంగతముగా, రెండవ వచనము పాపముయొక్క అపరాధమునుండి గాని శిక్షావిధినుండి గాని కాక దాని శక్తినుండి లేక ఆధిపత్యమునుండి స్వాతంత్ర్యమును గూర్చి మాటలాడుచున్నదనియు, ఈ వచనము క్రీస్తుయొక్క ఆరోపింపబడిన నీతిని గూర్చి మాటలాడుచున్నదే గాని, ఆత్మయొక్క సహాయముచేతను ప్రభావముచేతను విశ్వాసులు చేయగలుగు ఆ నీతిని గూర్చి కాదనియు ఎంచుచున్నారు. ఈ వచనములు తర్కములో ఎంతగా సంబంధము కలిగియున్నట్లు కనబడుచున్నవనగా, ఈ రెండు భావములలో ఏదో ఒకదానిని అంతటను నిలుపుకొనవలెను. ఈ వచనముయొక్క పదజాలములో నిర్ణయాత్మకమైనదేదియు లేదు, అయినను వ్యక్తీకరణల తీరు డాడ్రిడ్జ్‌యు స్కాట్‌యు కలిగియున్న అభిప్రాయమునకే మరింత అనుకూలముగా కనబడుచున్నది, విశేషముగా సందర్భములో తరువాత వచ్చునది, అక్కడ ఆత్మయొక్క కార్యమును గూర్చి మాత్రమే మాటలాడబడుచున్నది. {δικαιωμα} అను మాటను "నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట" అని కాక "నీతి" అని అనువదించుట మేలు; ఏలయనగా "ధర్మశాస్త్రముయొక్క నీతి" అనగా ధర్మశాస్త్రము కోరు నీతి; మరియు "మనయందు నెరవేర్చబడవలెనని" అను మాటలను, usus loquendi విషయములో సమానమైన ఔచిత్యముతో, "మనచేత చేయబడవలెనని" అని అనువదింపవచ్చును. {πληρόω} అను క్రియకు రోమీయులకు 13:8లోను ఇతర స్థలములలోను ఈ అర్థము కలదు. ఈ దృష్టితో చూచినయెడల, రోమీయులకు 7:25లో "దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు దాసుడనై యుండుట" అను దానిచేత వ్యక్తపరచబడిన సత్యమునే, రోమీయులకు 6:13లో మన అవయవములను "నీతిసాధనములుగా దేవునికి" అప్పగించుట అను దానినే ఈ వచనము కలిగియున్నది. ఇది ధర్మశాస్త్రమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను స్థాపించుటయే అను ఆక్షేపణ ఈ ఆలోచనచేత తొలగిపోవుచున్నది: ఈ నీతి ధర్మశాస్త్రముద్వారా కాక క్రీస్తు మరణముయొక్క ప్రభావముద్వారాను ఆత్మయొక్క ఉజ్జీవింపజేయు శక్తిద్వారాను చేయబడుచున్నది; మరియు అది దేవుని యెదుట నీతిమంతులుగా తీర్చు నీతి కాదు, ఏలయనగా అది అసంపూర్ణమైనది, మరియు సంపూర్ణమైనదానిని తప్ప మరేదానిని ధర్మశాస్త్రము నీతిగా గుర్తింపజాలదు. ఇప్పుడు ఆరంభమైన పరిశుద్ధపరచబడుట చివరకు సంపూర్ణము చేయబడును; అయితే అదంతయు కృపద్వారానే: మరియు ఈ కార్యముయొక్క సంపూర్తి దేవుని మార్పులేని ధర్మశాస్త్రమునకు సంపూర్ణముగా అనుగుణమగుటయే. — సం.

రోమీయులకు 8:5-8

5. శరీరానుసారులు శరీర విషయములమీద మనస్సునుంచుదురు; ఆత్మానుసారులు ఆత్మవిషయములమీద మనస్సునుంచుదురు.

5. Qui enim secundum carnem sunt, ea quæ carnis sunt cogitant; qui vero secundum Spiritum, ea quæ sunt Spiritus.

6. శరీరానుసారమైన మనస్సు మరణము; ఆత్మానుసారమైన మనస్సు జీవమును సమాధానమునై యున్నది.

6. Cogitatio certe carnis, mors est; cogitatio autem Spiritus, vita et pax: 7. ఏలయనగా శరీరానుసారమైన మనస్సు దేవునికి విరోధమైయున్నది; అది దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడదు, ఏమాత్రమును లోబడనేరదు.

7. Quandoquidem cogitatio carnis, inimicitia est adversus Deum; nam Legi Dei non subjicitur, nec enim potest.

8. కాగా శరీరస్వభావము గలవారు దేవుని సంతోషపరచ నేరరు. 8. Qui ergo in carne sunt, Deo placere non possunt. 5. శరీరానుసారులు మొదలైనవి. శరీరమునకును ఆత్మకును మధ్యనున్న ఈ భేదమును అతడు ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు; తాను ఇదివరకు ప్రస్తావించినదానిని, — అనగా ఆత్మచేత నూతనముగా జన్మించి పవిత్రతకొరకు ప్రయాసపడువారికి తప్ప మరి ఎవరికిని క్రీస్తు కృప చెందదని, — వ్యతిరేక స్వభావముగలదానినుండి తీసిన వాదముచేత స్థిరపరచుటకు మాత్రమే గాక, విశ్వాసులు అనేక బలహీనతలను ఎరిగియున్నవారై నిరాశచెందకుండునట్లు, తగిన సమయమందలి ఆదరణతో వారిని సేదదీర్చుటకును దానిని ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు: ఏలయనగా ఆత్మసంబంధమైన జీవితము జీవించువారిని తప్ప మరి ఎవరిని అతడు శాపమునుండి మినహాయింపలేదు గనుక, అతడు సమస్త మర్త్యులనుండి రక్షణనిరీక్షణను కొట్టివేయుచున్నట్లు కనబడవచ్చును; ఏలయనగా శరీరమునుండి పూర్తిగా విడిపింపబడునంతటి దేవదూతల పవిత్రతతో అలంకరింపబడినవాడు ఈ లోకములో ఎవడు కనబడగలడు? కాబట్టి శరీరమందుండుట అనగానేమో, శరీరానుసారముగా నడుచుకొనుట అనగానేమో నిర్వచించుట అవసరమైయుండెను. ఆరంభములో పౌలు ఈ భేదమును అంత ఖచ్చితముగా నిర్వచింపడు, నిజమే; అయినను విశ్వాసులు తమ శరీరమునకు బంధింపబడియున్నను, వారికి మంచి నిరీక్షణను కలుగజేయుటయే అతని ఉద్దేశమని మనము ముందుకు సాగుచుండగా చూచెదము; వారు దాని దురాశలకు కళ్లెము విడువక, పరిశుద్ధాత్మచేత నడిపింపబడుటకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనినయెడల చాలును.

శరీరసంబంధులు శరీర విషయములను లక్ష్యపెట్టుదురని, లేక వాటిని గూర్చి తలంచుదురని చెప్పుటచేత, పరలోకసంబంధమైన నీతికొరకు ఆశించువారిని అతడు శరీరసంబంధులుగా ఎంచలేదని, లోకమునకు తమ్మును తాము సంపూర్ణముగా సమర్పించుకొనువారినే ఎంచెనని చూపుచున్నాడు. శరీరముయొక్క ప్రలోభములకు లోనై, భ్రష్టమైన దురాశలకు తమ మనస్సులను శ్రద్ధను అప్పగించువారు మాత్రమే దేవుని పిల్లలుగా ఉండుటనుండి బహిష్కరింపబడుచున్నారని చదువరులు గ్రహించునట్లు, {φρονουσιν} అను దానిని cogitant — తలంచుదురు అను విస్తృతార్థముగల మాటచేత అనువదించితిని. ఇప్పుడు, రెండవ వాక్యభాగములో, తాము నీతిని ధ్యానించుటకు ఆత్మచేత లేపబడుచున్నామని కనుగొనినయెడల మంచి నిరీక్షణ కలిగియుండునట్లు అతడు విశ్వాసులను ప్రోత్సహించుచున్నాడు: ఏలయనగా ఆత్మ ఎక్కడ ఏలునో, అది దేవుని రక్షించు కృపకు నిదర్శనము; అట్లే ఆత్మ ఆర్పివేయబడి శరీరముయొక్క ఏలుబడి ప్రబలుచోట దేవుని కృప ఉండదు. అయితే నేను ఇంతకుముందు మీకు జ్ఞాపకము చేసినదానిని ఇక్కడ క్లుప్తముగా మరల చెప్పెదను, — శరీరమందుండుట, లేక శరీరానుసారముగా ఉండుట, నూతనజన్మమను వరము లేకుండుటయు ఒక్కటే: మరియు, సాధారణముగా చెప్పబడునట్లు, కేవలము స్వాభావిక స్థితిలో, (Puris naturalibus,) నిలిచియుండువారందరును అట్టివారే.

6. శరీరానుసారమైన మనస్సు మొదలైనవి. ఎరాస్మస్ దీనిని "అభిమానము," (affectum;) అని అనువదించెను; పాత అనువాదకుడు "వివేకము," (prudentiam.) అని అనువదించెను. అయితే పౌలు చెప్పు {το} {φρονημα} మోషే హృదయముయొక్క ఊహ (figmentum — కల్పన) అని పిలుచుదానితో సమానమైనదనియు, (ఆదికాండము 6:5;) ఈ మాటయందు ఆత్మయొక్క సమస్త శక్తులు — తర్కము, గ్రహింపు, అభిమానములు — ఇమిడియున్నవనియు నిశ్చయము గనుక, మనస్సు (cogitatio — తలంపు, ఊహ, లక్ష్యము) అనునది మరింత తగిన మాట అని నాకు కనబడుచున్నది. మరియు పౌలు {γὰρ} — ఏలయనగా అను అవ్యయమును ఉపయోగించుచున్నను, అది కేవలము ఒక సాధారణ స్థిరీకరణార్థకమే అని నేను సందేహింపను, ఏలయనగా ఇక్కడ ఒక విధమైన అంగీకారము కలదు; ఏలయనగా శరీరమందుండుట అనగానేమో క్లుప్తముగా నిర్వచించిన తరువాత, శరీరమునకు దాసులైనవారందరి కొరకు కాచియున్న అంతమును అతడు ఇప్పుడు చేర్చుచున్నాడు. ఈ విధముగా వ్యతిరేక ఫలితమును తెలుపుటచేత, శరీరమందు నిలిచియుండువారు క్రీస్తు అనుగ్రహములో పాలివారు కాజాలరని అతడు రుజువుచేయుచున్నాడు, ఏలయనగా తమ జీవితకాలమంతయు వారు మరణమువైపునకు సాగుచు త్వరపడుచున్నారు.

ఈ వాక్యభాగము విశేషముగా గమనింపదగినది; ఏలయనగా మనము స్వభావముయొక్క మార్గమును అనుసరించుచుండగా మరణములోనికి తలక్రిందుగా పరుగెత్తుచున్నామని దీనినుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా మనము, మనంతట మనము, నాశనములో అంతమగుదానిని తప్ప మరేదియు కల్పింపము. అయితే మనలో ఏదైనను జీవమువైపు నడిపించినయెడల, అది ఆత్మ కలుగజేయునదే అని మనకు బోధించుటకు అతడు వెంటనే మరియొక వాక్యభాగమును చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా మన శరీరమునుండి జీవముయొక్క ఒక్క కణమైనను బయలుదేరదు.

244 లీ సరిగా చెప్పుచున్నట్లు, {φρονέω} అను క్రియ మనస్సు, చిత్తము, అభిమానములయొక్క క్రియను ఇముడ్చుకొనుచున్నది, అయితే లేఖనములో ఎక్కువగా అది చిత్తముయొక్కయు అభిమానములయొక్కయు క్రియనే వ్యక్తపరచుచున్నది. ఒక విషయమును గ్రహించుట, కోరుట, దానియందు రుచి చూచుట లేక ఆనందించుట అని దాని అర్థము. ఎరాస్మస్‌యు వతాబ్లస్‌యు దీనిని ఇక్కడ "curant — లక్ష్యపెట్టుదురు" అనియు; బేజా, పరేయస్, వల్గేట్ "sapiunt — రుచిచూచుదురు లేక ఇష్టపడుదురు" అనియు; డాడ్రిడ్జ్‌యు మాక్‌నైట్‌యు మన అనువాదములోవలె "మనస్సునుంచుదురు" అనియు; స్టువర్ట్ "వాటితో తమకు పని పెట్టుకొందురు" అనియు అనువదించుచున్నారు. అది మనస్సుయొక్క క్రియకంటె చిత్తముయొక్కయు అభిమానములయొక్కయు క్రియను, — అనగా శ్రద్ధను, లక్ష్యమును, అనుసరించుటను, ఆనందమును సూచించుచున్నదని స్పష్టము. "ఈ క్రియ," అని టురెట్టిన్ చెప్పుచున్నాడు, "ఒక విషయమును గూర్చి తలంచుట, గ్రహించుట, శ్రద్ధ చూపుట అను అర్థమును మాత్రమే గాక, దానిని లక్ష్యపెట్టుట, విలువైనదిగా ఎంచుట, దానియందు మిక్కిలి ఆనందించుట అను అర్థమును కూడ కలిగియున్నది. — సం.

245 శరీరమందుండుట అనగా వివాహస్థితిలో ఉండుట అని జెరోము చెప్పుచున్నాడు! మూఢభక్తి మనస్సును ఎంతగా వక్రపరచును! పిమ్మట వక్రపరచబడిన మనస్సు దేవుని వాక్యమును వక్రపరచును. — సం.

246 ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడిన భావమును వ్యక్తపరచుటకు ఒక మాటను కనుగొనుట కష్టము. {τὸ} {φρόνημα} {τὢς} {σαρκὸς} అనునది మునుపటి వచనములోని "శరీర విషయములమీద మనస్సునుంచుట" అను దానియొక్క భావవాచక రూపమని స్పష్టము. శరీరముయొక్క మనస్సునుంచుట అనుటకంటె శరీరముయొక్క మనఃప్రవృత్తి అనుట మిక్కిలి సరియైనది. అయితే ఈ పదప్రయోగము నిస్సందేహముగా హెబ్రీ పద్ధతికి చెందినది; విశేషణము షష్ఠీవిభక్తిలో నామవాచకముగా ఉంచబడినది, గనుక దాని సరియైన అనువాదము, "శరీరానుసారమైన మనస్సు;" మరియు "మనస్సు" అను దానిని ఆ క్రియయొక్క విస్తృత భావములో, సమస్త ఆత్మను, గ్రహింపును, చిత్తమును, అభిమానములను ఇముడ్చుకొనునదిగా తీసికొనవలెను. మన అనువాదములో తరువాతి వచనములో ఈ పదప్రయోగము ఈ విధముగా ఇయ్యబడినది; మరియు అదే మిక్కిలి సరియైన అనువాదము. శరీరముయొక్క మనస్సు అనగా దాని తలంపులు, కోరికలు, ఇష్టములు, ఆనందము. ఈ శరీరానుసారమైన మనస్సు మరణము, అనగా ఇప్పుడు ఆత్మసంబంధమైన మరణము, నిత్యమైనదానికి నడిపించునది; లేక శిక్షావిధి క్రింద ఉండి దౌర్భాగ్యమును దుఃఖమును పుట్టించునది గనుక మరణము; అది దేవునియెడల విరోధము కూడ, దాని ఆత్మయందే దేవునియెడల ద్వేషమును విముఖతను కలిగియున్నది. మరియొక పక్షమున, "ఆత్మానుసారమైన మనస్సు" "జీవము," అనగా దైవిక జీవము, పరిశుద్ధతయొక్క జీవముగల సూత్రము, "సమాధానము"తో కూడినది, అదే నిజమైన ధన్యత; లేక నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటవలన కలుగు జీవము, దాని ఫలముగా దేవునితో "సమాధానము." {φρόνημα} అను మాట మరి ఒక్క స్థలములో మాత్రమే, రోమీయులకు 8:27లో కనబడుచున్నది, — "ఆత్మయొక్క మనస్సు," కోరిక, లేక అభిలాష. — సం.

ఆత్మయొక్క మనస్సును అతడు జీవము అని పిలుచుచున్నాడు, ఏలయనగా అది జీవమునిచ్చునది, లేక జీవమునకు నడిపించునది; మరియు సమాధానము అను మాటచేత హెబ్రీయుల పద్ధతి ప్రకారము అతడు సకల విధమైన సౌభాగ్యమును సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని ఆత్మ మనలో జరిగించునదంతయు మన క్షేమమునకే నడిపించును. అయినను ఈ కారణముచేత ఎవడును రక్షణను క్రియలకు ఆరోపింపవలసిన హేతువేమియు లేదు; ఏలయనగా దేవుడు మన రక్షణను ఆరంభించి, తన స్వరూపమునకు మనలను నూతనపరచుటద్వారా తుదకు దానిని సంపూర్ణము చేసినను, దానికి ఏకైక కారణము ఆయన దయాసంకల్పమే, దానిచేత ఆయన మనలను క్రీస్తులో పాలివారినిగా చేయుచున్నాడు.

7. ఏలయనగా శరీరానుసారమైన మనస్సు మొదలైనవి. — తాను చెప్పినదానికి అతడు ఒక రుజువును చేర్చుచున్నాడు, — మన శరీరము చేయు ప్రయత్నములనుండి మరణము తప్ప మరేదియు పుట్టదు, ఏలయనగా అది దేవుని చిత్తమునకు విరోధముగా శత్రువువలె పోరాడుచున్నది. దేవుని చిత్తమే నీతికి నియమము; కాబట్టి అన్యాయమైనదేదైనను దానికి విరుద్ధమైనదని దీనినుండి తేలుచున్నది; మరియు అన్యాయమైనది అదే సమయమున మరణమును తెచ్చును. దేవుడు విరోధియై కోపపడియుండగా ఎవడైనను జీవమును నిరీక్షించుట వ్యర్థము; ఏలయనగా ఆయన ఉగ్రతను మరణము తప్పక వెంబడింపవలెను, అది ఆయన ఉగ్రతయొక్క ప్రతిదండనయే. అయితే ఇక్కడ మనము గమనింపవలసినదేమనగా, మనుష్యుని చిత్తము అన్ని విషయములలో దైవచిత్తమునకు విరుద్ధముగా ఉన్నది; ఏలయనగా వంకరైనది తిన్ననైనదానికి ఎంతగా భిన్నమైయున్నదో, మనకును దేవునికిని మధ్య భేదము అంతగా ఉండవలెను.

అది దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు మొదలైనవి. — ఇది మునుపటి వాక్యమునకు వివరణ; శరీరముయొక్క తలంపులన్నియు (meditationes) దేవుని చిత్తముతో ఏలాగు యుద్ధము చేయుచున్నవో ఇది చూపుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన తన చిత్తమును ఎక్కడ బయలుపరచెనో అక్కడ తప్ప దానిని ఎదిరించుట సాధ్యము కాదు. తనకు ఏది ఇష్టమో దేవుడు ధర్మశాస్త్రములో చూపుచున్నాడు: కాబట్టి తాము దేవునితో ఎంతవరకు ఏకీభవించుచున్నారో నిజముగా తెలిసికొనగోరువారు తమ సంకల్పములన్నిటిని తమ ప్రవర్తనలన్నిటిని ఈ నియమముచేత పరీక్షింపవలెను. ఏలయనగా దేవుని మర్మమైన పాలనచేయు దైవసంరక్షణచేత తప్ప ఈ లోకములో ఏదియు జరుగకపోయినను, ఈ నెపముతో ఆయన అంగీకరించునది తప్ప మరేదియు జరుగదని (nihil nisi eo approbante fieri) చెప్పుట సహింపరాని దైవదూషణ; మరియు ఈ విషయమునుగూర్చి కొందరు మతోన్మాదులు నేటి దినమున వాదించుచున్నారు. ధర్మశాస్త్రము న్యాయాన్యాయముల మధ్యనున్న భేదమును మన కన్నుల యెదుట స్పష్టముగాను విశదముగాను ఉంచియున్నది; దానిని లోతైన చిక్కుదారిలో వెదకుట ఎంత మూఢత్వము! నేను చెప్పినట్లు, ప్రభువునకు నిజముగా మరుగైన ఆలోచన కలదు, దానిచేత ఆయన సమస్తమును తన ఇష్టప్రకారము క్రమపరచుచున్నాడు; అయితే అది మనకు గ్రహింపశక్యము కానిది గనుక, దానిని మితిమీరిన కుతూహలముతో పరిశోధించుటనుండి మనము దూరముగా ఉండవలెనని తెలిసికొందము. ఈ లోగా ఇది స్థిరమైన సూత్రముగా నిలిచియుండునుగాక, — నీతి తప్ప మరేదియు ఆయనకు ఇష్టము కాదు; మరియు తాను దేనిని అంగీకరించునో దేనిని నిరాకరించునో నమ్మకముగా సాక్ష్యమిచ్చిన ధర్మశాస్త్రముచేత తప్ప మన క్రియలను గూర్చి సరియైన అంచనా వేయుట సాధ్యము కాదు.

లోబడనేరదు. — ఇదిగో స్వేచ్ఛాచిత్తముయొక్క శక్తి! స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు దానిని ఎంత హెచ్చించినను వారికి తృప్తి కలుగదు. వారు బహిరంగముగా అసహ్యించుకొనుదానిని పౌలు ఇక్కడ స్పష్టమైన మాటలతో నిశ్చయముగా ధృవీకరించుచున్నాడు, — మన శక్తులను ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడునట్లు చేయుట మనకు అసాధ్యము.

247 అపొస్తలుడు పాటించు క్రమమును గమనింపవలెను. అతడు రోమీయులకు 8:5 లో, లేక రోమీయులకు 8:4 చివరను, రెండు స్వభావములతో ఆరంభించుచున్నాడు — శరీరసంబంధియు, ఆత్మసంబంధియు. కాలక్రమమునుబట్టి మనకు మొదటిది గనుక అతడు శరీరసంబంధిని మొదట తీసికొనుచున్నాడు. మరియు విషయము అనుమతించినప్పుడు కొన్నిసార్లు చేయునట్లు ఇక్కడ అతడు ఆ క్రమమును తారుమారు చేయక, మొదట శరీరసంబంధియైన మనుష్యునిగూర్చి కొనసాగించి, తరువాత రోమీయులకు 8:9 నుండి 11 వరకు ఆత్మసంబంధిని వర్ణించుచున్నాడు. — సం.

దేవుని ఆత్మయొక్క ప్రేరేపణచేత సహాయము పొందినయెడల హృదయము ఏ వైపునకైనను తిరుగగలదనియు, ఆత్మ కేవలము సహాయము చేసినప్పుడు మంచిని గాని చెడును గాని స్వేచ్ఛగా ఎన్నుకొనుట మన అధికారములో ఉన్నదనియు, అయితే ఎన్నుకొనుటయు నిరాకరించుటయు మనదేయనియు వారు అతిశయపడుచున్నారు. మనలను మనమే సిద్ధపరచుకొను కొన్ని మంచి భావోద్రేకములను కూడ వారు ఊహించుకొనుచున్నారు. దీనికి విరుద్ధముగా పౌలు, హృదయము కాఠిన్యముతోను లొంగని తిరుగుబాటుతోను నిండియున్నదనియు, అందుచేత అది స్వభావసిద్ధముగా దేవుని కాడిని వహించుటకు ఎన్నడును కదలదనియు ప్రకటించుచున్నాడు; మరియు అతడు ఈ శక్తినిగూర్చి గాని ఆ శక్తినిగూర్చి గాని మాటలాడక, నిర్దిష్టము చేయక మాటలాడుచు, మనలో పుట్టు భావోద్రేకములన్నిటిని ఒకే మోపుగా కట్టుచున్నాడు. కాబట్టి చిత్తముయొక్క స్వాతంత్ర్యమునుగూర్చిన ఈ అన్యమత తత్వశాస్త్రము క్రైస్తవ హృదయమునకు దూరముగా ఉండునుగాక. ప్రతివాడును, వాస్తవముగా తానున్నట్లే, తన్ను తాను పాపమునకు దాసుడని ఒప్పుకొనునుగాక; అప్పుడు క్రీస్తు కృపచేత విడుదల పొంది అతడు స్వతంత్రుడగును: మరి ఏ ఇతర స్వాతంత్ర్యమునుగూర్చి అతిశయించుట పరమ మూఢత్వము.

8. కాబట్టి శరీర స్వభావము గలవారు మొదలైనవి. — విరోధార్థకమైన {δὲ} ను నేను నిర్ణయార్థకముగా అనువదించుట నిర్హేతుకము కాదు: ఏలయనగా శరీర దురాశలచేత నడిపింపబడుటకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనువారందరు దేవుని యెదుట అసహ్యులని అపొస్తలుడు ఇంతవరకు చెప్పినదానినుండి నిర్ణయించుచున్నాడు; మరియు ఆత్మను అనుసరించి నడుచుకొననివారందరు క్రీస్తునుండి వేరుపరచబడినవారని ఈ సత్యమును అతడు ఇంతవరకు స్థిరపరచియున్నాడు, ఏలయనగా వారు ఆత్మసంబంధమైన జీవమేమియు లేనివారు.

రోమీయులకు 8:9-11

9. దేవుని ఆత్మ మీలో నివసించియున్నయెడల మీరు ఆత్మస్వభావము గలవారే గాని శరీరస్వభావము గలవారు కారు. ఎవడైనను క్రీస్తు ఆత్మ లేనివాడైతే వాడాయనవాడు కాడు.

9. Vos autem non estis in carne, sed in Spiritu, siquidem Spiritus Dei habitat in vobis: si quis vero Spiritum Christi non habet, hic non est ejus.

10. క్రీస్తు మీలో ఉన్నయెడల మీ శరీరము పాపవిషయమై మృతమైనది గాని మీ ఆత్మ నీతివిషయమై జీవము కలిగియున్నది.

10. Si vero Christus in vobis est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, Spiritus autem vita est propter justitiam.

11. మృతులలోనుండి యేసును లేపినవాని ఆత్మ మీలో నివసించినయెడల, మృతులలోనుండి క్రీస్తుయేసును లేపినవాడు చావునకు లోనైన మీ శరీరములను కూడ మీలో నివసించుచున్న తన ఆత్మద్వారా జీవింపజేయును.

11. Si inquam Spiritus ejus qui suscitavit Iesum ex mortuis, habitat in vobis, qui suscitavit Christum ex mortuis, vivificabit et mortalia corpora propter Spiritum suum in vobis habitantem.

248 స్టువర్ట్ ఈ నిర్ణయమును తప్పించుకొనుటకు ప్రయత్నించుచున్నాడు, అయితే కొంత విచిత్రమైన రీతిగా. అతడు చెప్పుచున్నట్లు కనబడుచున్నదేమనగా, అపొస్తలుడు ప్రకటించునదంతయు ఈ {φρόνημα} {σαρκός} తానే దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడదు, లోబడనేరదు అనుట మాత్రమే; అయితే దానిని పోషించు పాపి "ఇతర సూత్రములచేతను ప్రేరణలచేతను నడిపింపబడుచున్నాడా" లేదా అనుదానిని ఆ మాట తృప్తికరముగా నిర్ణయించునట్లు కనబడదని అతడు చెప్పుచున్నాడు. అందుచేత దైవకృప లేకుండ దేవునివైపు తిరుగుటకు మనుష్యునికి నైతిక అసమర్థత ఉన్నదను సిద్ధాంతమును — లూథరు, కాల్విను, మన స్వంత సంస్కర్తలు సమానముగా స్థిరపరచిన సిద్ధాంతమును — అతడు "మెటాఫిజికల్ తర్కము" అను పేరుతో నిందించుచున్నాడు. అపొస్తలుడు కేవలము నైరూప్యముగా మాటలాడుట లేదు, తాను చెప్పుదానిని వ్యక్తులకు అన్వయించి, "కాబట్టి శరీరస్వభావము గలవారు దేవుని సంతోషపరచనేరరు" అని చెప్పుచు ముగించుచున్నాడు. ఈ స్థితినుండి వారిని ఎవరు, ఏది బయటికి తేగలదు? "ఇతర సూత్రములయొక్కయు ప్రేరణలయొక్కయు" ప్రభావమా, లేక దేవుని కృపయా? ఇది మెటాఫిజికల్ ప్రశ్న కాదు, మరియు దానికిచ్చు జవాబే ఈ విషయమును నిర్ణయించును. మన మరియొక అమెరికా సహోదరుడైన బార్న్స్ కూడ నైతిక అసమర్థతనుగూర్చిన ఈ సిద్ధాంతమును నిరసించుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు; మనుష్యుడు శరీరమందును ఆత్మయందును లేని తటస్థ స్థితిలో ఉండగలడన్నట్లు, శరీరానుసారమైన మనస్సును అది ఎవనిలో ఉన్నదో వానినుండి వేరుపరచుటకు ప్రయత్నించుచు, ప్రయోజనములేని భేదములను చేయుచున్నాడు. మన మూడవ అమెరికా సహోదరుడైన హాడ్జ్ న్యాయముగా గమనించుచున్నట్లు, "ఇది పునర్జన్మ పొందని వ్యక్తులందరికి అన్వయింపబడిన మాట, ఏలయనగా శరీరమందు లేనివారు ఆత్మయందున్నారు." — సం.

9. అయితే మీరు మొదలైనవి. — ఒక సాధారణ సత్యమును అతడు తాను వ్రాయుచున్నవారికి షరతుతో అన్వయించుచున్నాడు; తన ప్రసంగమును ప్రత్యేకముగా వారివైపు త్రిప్పుటచేత వారిని మరింత బలముగా కదిలించవలెనని మాత్రమే కాదు, ఇదివరకే ఇచ్చిన వర్ణనవలన, క్రీస్తు ఎవరినుండి ధర్మశాస్త్ర శాపమును తొలగించెనో ఆ గుంపులో తాము ఉన్నామని వారు నిశ్చయముగా గ్రహించవలెనని కూడ అతని ఉద్దేశము. అయినను అదే సమయమున, దేవుని ఆత్మ ఏర్పరచబడినవారిలో ఏమి జరిగించునో, ఏ ఫలమును ఫలింపజేయునో వివరించుటచేత, నూతన జీవితమును సంపాదించుటకు ప్రయాసపడుమని అతడు వారిని ప్రోత్సహించుచున్నాడు.

దేవుని ఆత్మ నిజముగా మొదలైనవి. — ఈ పరిమితి వాక్యము తగినట్లుగా చేర్చబడియున్నది, దీనిచేత వారు క్రీస్తు నామమును వ్యర్థముగా ఒప్పుకొనకుండునట్లు తమ్మును తాము మరింత సూక్ష్మముగా పరీక్షించుకొనుటకు ప్రేరేపింపబడిరి. మరియు దేవుని ఆత్మచేత వారు పవిత్రతకును పరిశుద్ధతకును నూతనపరచబడుటయే దేవుని పిల్లలను లోకపు పిల్లలనుండి వేరుపరచు అతి నిశ్చయమైన గుర్తు. అదే సమయమున, వేషధారణను బయలుపరచుట కంటె, ధర్మశాస్త్రముయొక్క మూఢాభిమానులైనవారికి విరోధముగా అతిశయించుటకు కారణములను సూచించుటయే అతని ఉద్దేశమైనట్లు కనబడుచున్నది; వారు ధర్మశాస్త్రమునకు జీవమిచ్చు ఆత్మయొక్క అంతరంగ శక్తికంటె మృతమైన అక్షరమును ఎక్కువ ప్రాముఖ్యముగలదిగా ఎంచుచున్నారు.

అయితే పౌలు ఇంతవరకు ఆత్మ అను మాటచేత ఉద్దేశించినది మనస్సు గాని బుద్ధి గాని కాదని (స్వేచ్ఛాచిత్త పక్షవాదులు దానిని ఆత్మయొక్క శ్రేష్ఠభాగమని పిలుచుచున్నారు), అది పరలోకసంబంధమైన వరమేయని ఈ వాక్యభాగము చూపుచున్నది; ఏలయనగా తమ స్వంత చిత్తముచేత వివేకమునకు లోబడువారు కాదు గాని, దేవుడు తన ఆత్మచేత ఏలువారే ఆత్మసంబంధులని అతడు చూపుచున్నాడు. మరియు వారు దేవుని ఆత్మతో నింపబడియున్నందున (అది ఇప్పుడు ఎవనియందును జరుగదు) ఆత్మానుసారులని చెప్పబడుట లేదు గాని, శరీరముయొక్క కొన్ని శేషములు ఇంకను తమలో మిగిలియున్నట్లు వారు కనుగొనుచున్నను, ఆత్మ తమలో నివసించుచున్నందుననే అట్లు చెప్పబడుచున్నారు: అదే సమయమున ఆత్మ పైచేయి కలిగియుండక వారిలో నివసింపనేరదు; ఏలయనగా మనుష్యుని స్థితి వానిలో ఏలుబడిచేయు శక్తిచేతనే తెలియబడునని గమనింపవలెను.

ఎవడైనను క్రీస్తు ఆత్మ లేనివాడైతే మొదలైనవి. — క్రైస్తవులలో శరీరమును విసర్జించుట ఎంత అవసరమో చూపుటకు అతడు దీనిని చేర్చుచున్నాడు. ఆత్మయొక్క పరిపాలనయే శరీరముయొక్క నిర్మూలనము. ఆత్మ ఎవరిలో ఏలుబడి చేయదో వారు క్రీస్తునకు చెందినవారు కారు; కాబట్టి శరీరమునకు సేవచేయువారు క్రైస్తవులు కారు; ఏలయనగా క్రీస్తును ఆయన స్వంత ఆత్మనుండి వేరుపరచువారు ఆయనను మృతమైన ప్రతిమగా లేక శవముగా చేయుచున్నారు. మరియు అపొస్తలుడు సూచించినదానిని మనము ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను, ఉచితమైన పాపక్షమాపణ పునర్జన్మయొక్క ఆత్మనుండి ఎన్నడును వేరుపరచబడనేరదు; ఏలయనగా అది క్రీస్తును చీల్చివేసినట్లే యుండును.

ఇది సత్యమైనయెడల, క్రీస్తు ఆత్మ మనలో నివసించుచున్నదని ఒప్పుకొనుటకు మనము తెగించుచున్నందున సువార్త విరోధులు మనపై అహంకారమును మోపుట విచిత్రముగా నున్నది: ఏలయనగా మనము క్రీస్తును అయినను విసర్జింపవలెను, లేక ఆయన ఆత్మద్వారా మనము క్రైస్తవులమగుచున్నామని ఒప్పుకొనవలెను. మనుష్యులు ప్రభువు వాక్యమునుండి ఎంతగా తొలగిపోయిరనగా, దేవుని ఆత్మ లేకుండనే తాము క్రైస్తవులమని వారు డంబము చెప్పుకొనుటయే కాక ఇతరుల విశ్వాసమును సైతము ఎగతాళి చేయుచున్నారని వినుట నిజముగా భయంకరము: అయితే పోపు మతస్థుల తత్వశాస్త్రము అట్టిదే.

అయితే ఆత్మ ఎట్టి భేదము లేకుండ కొన్నిసార్లు తండ్రియైన దేవుని ఆత్మ అనియు, కొన్నిసార్లు క్రీస్తు ఆత్మ అనియు పిలువబడుచున్నదని చదువరులు ఇక్కడ గమనింతురుగాక; మరియు ఆయన సంపూర్ణత అంతయు మన మధ్యవర్తియును శిరస్సునైన క్రీస్తుమీద కుమ్మరింపబడినందున, ఆయననుండి మనలో ప్రతివానిమీదికి ఒక భాగము దిగివచ్చునట్లు మాత్రమే కాదు, ఒకే సారమును ఒకే నిత్య దైవత్వమును కలిగియున్న తండ్రికిని కుమారునికిని ఆయన సమానముగా ఆత్మయైయున్నందున కూడ ఆయన ఆలాగు పిలువబడుచున్నాడు. అయితే క్రీస్తుద్వారా తప్ప దేవునితో మనకు సంబంధము లేదు గనుక, దూరముగా ఉన్నట్లు కనబడు తండ్రినుండి అపొస్తలుడు జ్ఞానముతో క్రీస్తునొద్దకు దిగివచ్చుచున్నాడు:

10. క్రీస్తు మనలో ఉన్నయెడల మొదలైనవి. — క్రీస్తు మనలో నివసించు విధానము సూచింపబడునట్లు, అతడు మునుపు ఆత్మనుగూర్చి చెప్పినదానిని ఇప్పుడు క్రీస్తునుగూర్చి చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన ఆత్మచేత మనలను తనకు ఆలయములుగా ప్రతిష్ఠించుకొనునట్లే, అదే ఆత్మచేత మనలో నివసించుచున్నాడు. మనము మునుపు ప్రస్తావించినదానిని అతడు ఇప్పుడు మరింత పూర్తిగా వివరించుచున్నాడు — దేవుని పిల్లలు సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణత కారణముగా కాదు గాని, తమలో ఆరంభింపబడిన నూతన జీవితము నిమిత్తము మాత్రమే ఆత్మసంబంధులుగా ఎంచబడుచున్నారు. మరియు లేనియెడల మనలను కలవరపరచియుండగల సందేహమునకు ఆస్పదమును అతడు ఇక్కడ ముందుగానే నివారించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆత్మ మనలో ఒక భాగమును స్వాధీనము చేసికొనినను, మరియొక భాగము ఇంకను మరణము యొక్క అధికారము క్రింద ఉండుట మనము చూచుచున్నాము. అప్పుడు అతడు ఈ జవాబిచ్చుచున్నాడు — జీవింపజేయు శక్తి క్రీస్తు ఆత్మలో ఉన్నది, అది మన మర్త్యత్వమును మ్రింగివేయుటలో సఫలమగును. కాబట్టి పాపశేషములు పూర్తిగా నిర్మూలమగువరకు మనము ఓర్పుతో కనిపెట్టవలెనని అతడు దీనినుండి నిర్ణయించుచున్నాడు.

ఆత్మ అను మాటచేత జీవాత్మను కాదు గాని పునర్జన్మయొక్క ఆత్మను గ్రహింపవలెనని చదువరులకు ఇదివరకే జ్ఞాపకము చేయబడినది; మరియు పౌలు ఆత్మను జీవము అని పిలుచుచున్నాడు, ఆయన మనలో జీవించి ఏలుచున్నందున మాత్రమే కాదు, తుదకు మర్త్యమైన శరీరమును నాశనము చేసి మనలను సంపూర్ణముగా నూతనపరచువరకు ఆయన తన శక్తిచేత మనలను జీవింపజేయుచున్నందున కూడ. అట్లే మరియొక వైపున, శరీరము అను మాట దేవుని ఆత్మచేత భూసంబంధమైన మాలిన్యమునుండి ఇంకను శుద్ధిచేయబడని ఆ స్థూలమైన ముద్దను సూచించుచున్నది, అది స్థూలమైనదానియందు తప్ప మరిదేనియందును ఆనందింపదు; ఏలయనగా లేనియెడల పాపదోషమును శరీరమునకు ఆరోపించుట అసంగతము: అంతేకాక జీవాత్మ జీవముగా ఉండుటకు బహుదూరము, అది తనంతట తాను జీవింపదు. కాబట్టి పౌలు భావమిది — మన మొదటి స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వము మనలో ఎంతవరకు మిగిలియున్నదో అంతవరకు పాపము మనకు మరణమును విధించినను, దేవుని ఆత్మ దానిని జయించువాడు: మరియు మనము ప్రథమఫలములను మాత్రమే పొందియుండుట ఏ ఆటంకమును కాదు, ఏలయనగా ఆత్మయొక్క ఒక్క నిప్పురవ్వయైనను జీవబీజమే.

249 ఈ వచనమునకును తరువాతి వచనమునకును ప్రధానముగా రెండు వివరణలున్నవి, వాటిలో కొన్ని సూక్ష్మభేదములున్నవి. ఒకటి ఇక్కడ ఇవ్వబడినది; దాని ప్రకారము "శరీరము," "శరీరములు" అనునవి పాపముచేత భ్రష్టమైన స్వభావమునకు అలంకారికముగా తీసికొనబడుచున్నవి; "శరీరము," అది శరీరస్వభావము లేక భ్రష్టమైనదిగా, "మృతమైనది," సిలువవేయబడినది, లేక "పాపము నిమిత్తము" చావునకు నిర్ణయింపబడినది; మరియు మర్త్యమైనవియు, విశేషముగా తమ భ్రష్టత్వమునుబట్టి అట్టివియునైన ఈ "శరీరము," లేక ఈ "శరీరములు" జీవింపజేయబడి, తిరిగి బ్రదికింపబడి, దేవుని చిత్తమునకు లోబడునట్లు చేయబడవలెను. క్రిసోస్టము, ఎరాస్మస్, లాక్, మార్కియస్, స్టువర్ట్, బార్న్స్ అనువారు తీసికొన్న అభిప్రాయము సారాంశముగా ఇదేనని కనబడుచున్నది. {νέκρον}, {θνητα} అనువాటికి రోమీయులకు 6:6 లోని "సిలువవేయబడిన," "నిర్మూలము చేయబడిన" అనువాటికిని, రోమీయులకు 6:7, 8 లోని "మృతమైన" అనుదానికిని, రోమీయులకు 6:11 లోని "మృతమైన" అనుదానికిని, రోమీయులకు 6:12 లోని "మర్త్యమైన" అనుదానికిని ఉన్న అర్థమే ఉన్నదని చెప్పబడుచున్నది. మరియు {ζωοποίησει} అనగా "జీవింపజేయును" అను దాని భావమునుగూర్చి కొలొస్సయులకు 2:12, 13; ఎఫెసీయులకు 1:19, 20; ఎఫెసీయులకు 2:5, 6 అను వాక్యములు ప్రస్తావింపబడుచున్నవి. రోమీయులకు 8:13 లోని "శారీర క్రియలను చంపినయెడల" అను మాటలు ఈ అభిప్రాయమును స్థిరపరచుచున్నవని కూడ చేర్చబడుచున్నది. అగస్టీనును, అట్లే పరేయస్, విట్రింగా, టురెట్టిన్, డాడ్రిడ్జ్, స్కాట్, చామర్స్, హాల్డేన్, హాడ్జ్ అనువారును అంగీకరించిన రెండవ వివరణ ఇది, — "శరీరము," "శరీరములు" అనువాటిని అక్షరార్థముగా తీసికొనవలెను, మరియు 10వ వచనములోని ఆత్మ నూతనపరచబడిన మనుష్యుడు, లేక నూతనపరచబడిన జీవాత్మ, అది క్రీస్తు నీతిద్వారా "జీవము" కలిగియున్నది, లేక ఆత్మచేత నాటబడిన నీతిద్వారా జీవమును అనుభవించునట్లు చేయబడుచున్నది. అప్పుడు భావమిది, "శరీరము పాపమువలన మృతమైనది, పాపము కారణముగా చావునకు నిర్ణయింపబడినది; అయితే ఆత్మ నీతివలన జీవమైయున్నది, నూతనపరచబడిన జీవాత్మ క్రీస్తు నీతిద్వారా జీవము కలిగియున్నది: అయితే ఇప్పుడు ఆత్మకు నివాసమైయున్న చావునకు లోనైన శరీరము కూడ దైవాత్మయొక్క మహాశక్తిచేత జీవింపజేయబడి అమర్త్యముగా చేయబడును." ఈ ప్రకారము "శరీరముయొక్క విమోచనము" వచ్చినప్పుడు రక్షణ సంపూర్ణమగును. రోమీయులకు 8:23 చూడుము. ఈ రెండు అభిప్రాయములు వేదాంతపరముగా సరియైనవే అయినను, రెండవది లేఖనముయొక్క సాధారణ వాడుక భాషకు ఎక్కువగా సరిపడుచున్నది, అయితే మొదటిది సందర్భమునకు ఎక్కువ తగినదిగా కనబడుచున్నది. పాపమును చంపుటయందును, ఆత్మసంబంధమైన జీవమును అనుగ్రహించి నిలుపుటయందును ఆత్మ చేయు కార్యమే ఇక్కడి విషయమని స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. తరువాతి వచనములోని నిర్ణయము ఈ అభిప్రాయమునకు అనుకూలముగా కనబడుచున్నది. — సం.

11. ఆత్మ … యెడల మొదలైనవి. — ఇది కర్తృకారణమునుండి తీయబడిన, మునుపటి వచనమునకు స్థిరీకరణ, మరియు ఈ భావము ప్రకారమున్నది, — "దేవుని ఆత్మయొక్క శక్తిచేత క్రీస్తు లేపబడెను గనుకను, ఆత్మ నిత్యశక్తిని కలిగియున్నాడు గనుకను, ఆయన మనయెడల కూడ అదే శక్తిని ప్రయోగించును." మరియు సంఘమను శరీరమంతటికి చెందిన శక్తియొక్క నమూనా క్రీస్తు వ్యక్తియందు కనుపరచబడెనని అతడు నిశ్చితమైనదిగా తీసికొనుచున్నాడు: మరియు పునరుత్థానమునకు దేవుని కర్తగా చేయుచు, అతడు ఆయనకు జీవమిచ్చు ఆత్మను ఆరోపించుచున్నాడు.

లేపినవాని మొదలైనవి. — ఈ వర్ణనవాక్యముచేత అతడు దేవుని వర్ణించుచున్నాడు; ఆయనను కేవలము ఆయన స్వంత నామముతో పిలిచినదానికంటె ఇది అతని ప్రస్తుత ఉద్దేశమునకు ఎక్కువగా సరిపడుచున్నది. అదే కారణముచేత అతడు క్రీస్తును లేపిన మహిమను తండ్రికి ఆరోపించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆ కార్యమును క్రీస్తునకే ఆరోపించినదానికంటె ఇది అతడు ఉద్దేశించినదానిని మరింత స్పష్టముగా రుజువుచేసెను. ఏలయనగా, "క్రీస్తు తన స్వంత శక్తిచేత తన్ను తాను లేపుకొనగలిగెను, ఇది ఏ మనుష్యుడును చేయలేనిది" అని ఆక్షేపణ చేయబడియుండవచ్చును. అయితే దేవుడు తన ఆత్మచేత క్రీస్తును లేపెననియు, తన ఆత్మను మనకు కూడ అనుగ్రహించెననియు అతడు చెప్పినప్పుడు, దానికి విరుద్ధముగా చెప్పదగినదేదియు లేదు; ఈ ప్రకారము అతడు పునరుత్థాన నిరీక్షణను మనకు నిశ్చయపరచుచున్నాడు. మరియు యోహానులోని ఈ ప్రకటనను తగ్గించునదేదియు ఇక్కడ లేదు,

"దాని పెట్టుటకు నాకు అధికారము కలదు, దాని తిరిగి తీసికొనుటకును నాకు అధికారము కలదు." (యోహాను 10:18.)

క్రీస్తు తన స్వంత శక్తిచేత లేచెననుటకు సందేహము లేదు; అయితే తాను కలిగియున్న దైవశక్తి యావత్తును ఆయన తండ్రికి ఆరోపించుట వాడుక గనుక, క్రీస్తుచేత విశేషముగా చేయబడిన దానిని దైవత్వముయొక్క ప్రత్యేక కార్యముగా అపొస్తలుడు తండ్రికి ఆరోపించుట అనుచితము కాదు.

చావునకు లోనైన శరీరములు అనుదానిచేత, మరణమునకు లోబడి ఇంకను మనలో మిగిలియున్న వాటన్నిటిని అతడు గ్రహించుచున్నాడు; ఏలయనగా మనలోని స్థూలభాగమునకు ఈ పేరు పెట్టుట అతని సాధారణ పద్ధతి. కాబట్టి అతడు ఒక్క క్షణములో జరుగబోవు కడపటి పునరుత్థానమునుగూర్చి కాదు గాని, ఆత్మయొక్క నిరంతర కార్యమునుగూర్చి మాటలాడుచున్నాడని మనము దీనినుండి నిర్ణయించుచున్నాము; ఆ కార్యముచేత ఆయన శరీరశేషములను క్రమక్రమముగా చంపి మనలో పరలోకసంబంధమైన జీవమును నూతనపరచుచున్నాడు.

రోమీయులకు 8:12-14

12. కాబట్టి సహోదరులారా, శరీరానుసారముగా ప్రవర్తించుటకు మనము శరీరమునకు ఋణస్థులము కాము.

12. Itaque fratres, debitores sumus, non carni, ut secundum carnem vivamus.

13. మీరు శరీరానుసారముగా ప్రవర్తించినయెడల చావవలసినవారై యుందురు గాని ఆత్మచేత శారీర క్రియలను చంపినయెడల జీవించెదరు.

13. Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini: si vero Spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis.

250 "శారీర క్రియలు" అనునది మన అనువాదము, మరియు గ్రీస్‌బాక్ ప్రకారము ప్రామాణికములలో అధికభాగము దానికి అనుకూలముగా ఉన్నది, అయినను {τἠ} {σαρκὀ} అను మరియొక పాఠము దాదాపు దానితో సమానమైనదనియు, మరింత పరిశోధనకు యోగ్యమైనదనియు అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. — సం.

14. దేవుని ఆత్మచేత ఎందరు నడిపింపబడుదురో వారందరు దేవుని కుమారులై యుందురు. 14. Quicunque enim Spiritu Dei aguntur, ii filii Dei sunt. 12. కాబట్టి సహోదరులారా మొదలైనవి. — ఇది మునుపు చెప్పినదానియొక్క ముగింపు; ఏలయనగా మనము శరీరమును విసర్జింపవలసినయెడల దానికి సమ్మతింపకూడదు; మరియు ఆత్మ మనలో ఏలవలసినయెడల ఆయన ఆజ్ఞను లక్ష్యపెట్టకుండుట పొసగనిది. పౌలు వాక్యము ఇక్కడ అసంపూర్ణముగా ఉన్నది, ఏలయనగా అతడు వైరుధ్యముయొక్క మరియొక భాగమును, — మనము ఆత్మకు ఋణస్థులము అనుదానిని విడిచిపెట్టుచున్నాడు; అయినను భావము ఏ మాత్రమును అస్పష్టముగా లేదు.

ఈ ముగింపునకు హెచ్చరికయొక్క బలమున్నది; ఏలయనగా తన బోధనుండి హెచ్చరికలను తీయుట అతనికి ఎల్లప్పుడు వాడుక. అట్లే మరియొక చోట, ఎఫెసీయులకు 4:30 లో, "విమోచన దినమువరకు మీరు ఏ ఆత్మయందు ముద్రింపబడితిరో ఆ దేవుని పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖపరచకుడి" అని అతడు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు: గలతీయులకు 5:25 లో కూడ అతడు అదే చేయుచున్నాడు, "మనము ఆత్మననుసరించి జీవించువారమైతే ఆత్మను అనుసరించి నడుచుకొందము." మరియు బద్ధులైనవారివలె దేవుని నీతికి మనలను మనము సమర్పించుకొనునట్లు శారీర దురాశలను విసర్జించినప్పుడు ఇది జరుగును. మనము నిజముగా ఈలాగే తర్కింపవలెను, మనకు శక్తి లేదు గనుక మనము ఏమియు చేయనక్కరలేదని వదరుచు చెప్పుట వాడుకైన కొందరు దైవదూషకులవలె కాదు. అయితే మనకు అర్పింపబడిన కృపను తిరస్కారముచేతను నిర్లక్ష్యముచేతను ఆర్పివేయుట దేవునితో పోరాడినట్లే యగును.

13. మీరు శరీరానుసారముగా ప్రవర్తించినయెడల మొదలైనవి. — వారి మందత్వమును మరింత సమర్థముగా దులిపివేయుటకై అతడు ఒక బెదరింపును చేర్చుచున్నాడు; దీనిచేత క్రీస్తు ఆత్మ లేకుండ విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి అతిశయించువారు కూడ పూర్తిగా ఖండింపబడుచున్నారు, అయినను వారు తమ స్వంత మనస్సాక్షిచేతనే తగినంతకంటె అధికముగా దోషులుగా నిర్ధారింపబడుచున్నారు; ఏలయనగా నీతియందు ప్రేమ లేనిచోట దేవునియందు నమ్మిక లేదు. దేవుని కనికరమువలననే మాత్రము మనము క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచున్నామనుట నిజమే; అయితే నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారందరు తమ పిలుపునకు తగినట్లుగా జీవించుటకై ప్రభువుచేత పిలువబడుచున్నారనుటయు సమానముగా సత్యమును నిశ్చయమునైయున్నది. కాబట్టి విశ్వాసులు తమ ఖండితమైన విశ్వాసముచేత ఆయనను చీల్చివేయకుండునట్లు, ఆయనను నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట నిమిత్తము మాత్రమే కాక పరిశుద్ధీకరణ నిమిత్తము కూడ హత్తుకొనుటకు నేర్చుకొందురుగాక; ఏలయనగా ఈ రెండు ఉద్దేశముల నిమిత్తమును ఆయన మనకు అనుగ్రహింపబడియున్నాడు.

అయితే ఆత్మచేత మీరు … యెడల మొదలైనవి. — ఇంకను బహు బలహీనతను తమలో గ్రహించుచున్న భక్తుల మనస్సులను క్రుంగజేయకుండునట్లు అతడు తన మాటలను ఈలాగు మితపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా మనము ఇంకను పాపములకు ఎంతగా లోనైయున్నను, శరీరమును చంపుటకు మనము ప్రయాసపడినయెడల ఆయన మనకు జీవమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు: ఏలయనగా శరీరము పూర్తిగా నాశనము కావలెనని ఆయన కఠినముగా కోరుట లేదు గాని, దాని దురాశలను అణచివేయుటకు సర్వప్రయత్నము చేయుమని మాత్రమే ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.

14. దేవుని ఆత్మచేత ఎందరు నడిపింపబడుదురో మొదలైనవి. — ఇది వెంటనే ముందు చెప్పినదానికి స్థిరీకరణ; ఏలయనగా దేవుని ఆత్మచేత ఏలబడువారు మాత్రమే ఆయన కుమారులుగా ఎంచబడుదురని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ గుర్తుచేతనే దేవుడు వారిని తన స్వజనులుగా గుర్తించుచున్నాడు. ఈ ప్రకారము ఏ హేతువును లేకుండ ఆ బిరుదును వహించుకొను వేషధారుల వ్యర్థమైన అతిశయము తీసివేయబడుచున్నది; మరియు విశ్వాసులు సందేహములేని నమ్మికతో రక్షణను నిరీక్షించుటకు ఈ ప్రకారము ప్రోత్సహింపబడుచున్నారు. మొత్తముయొక్క తాత్పర్యమిది — "దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడువారందరు దేవుని కుమారులు; దేవుని కుమారులందరు నిత్యజీవమునకు వారసులు: కాబట్టి దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడువారందరు నిత్యజీవమునుగూర్చి నిశ్చయత కలిగియుండవలెను." అయితే మధ్యపదము లేక ఉపవాక్యము విడిచిపెట్టబడినది, ఏలయనగా అది నిస్సందేహమైనది.

251 పరేయస్ చెప్పుచున్నట్లు, "అది అంత స్పష్టముగా ఉన్నందున" అతడు మరియొక భాగమును ప్రస్తావింపలేదు. అంతేకాక, అతడు ఇదివరకే చెప్పినవియు, తరువాత చెప్పబోవునవియు ఆత్మానుసారముగా జీవించుటకు మనకున్న బాధ్యతలకు ఎన్నో రుజువులైయున్నవి గనుక, అట్టి చేర్పు చేయుట అనవసరమైయుండెను. — సం.

అయితే ఆత్మయొక్క కార్యము వివిధమైనదని గమనించుట సరియైనది: ఏలయనగా సమస్త సృష్టములు ఆధారము పొంది సంరక్షింపబడు సార్వత్రికమైన కార్యమొకటి ఉన్నది; మనుష్యులకు ప్రత్యేకమైనదియు, తన స్వభావములో వివిధమైనదియు అగు కార్యమొకటి కూడ ఉన్నది: అయితే అతడు ఇక్కడ ఉద్దేశించునది పరిశుద్ధీకరణ, దానిచేత ప్రభువు తాను ఏర్పరచుకొనినవారిని తప్ప మరి ఎవరిని అనుగ్రహింపడు, మరియు దానిచేత ఆయన వారిని తనకు కుమారులుగా ప్రత్యేకపరచుకొనుచున్నాడు.

రోమీయులకు 8:15-18

15. ఏలయనగా మరల భయపడుటకు మీరు దాస్యపు ఆత్మను పొందలేదుగాని దత్తపుత్రాత్మను పొందితిరి. ఆ ఆత్మ కలిగినవారమై మనము అబ్బా తండ్రీ అని మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాము.

15. Et enim non accepistis spiritum servitutis iterum in terrorem: sed accepistis Spiritum adoptionis, per quem clamamus, Abba, Pater.

16. మనము దేవుని పిల్లలమని ఆ ఆత్మ తానే మన ఆత్మతో కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు:

16. Ipse enim Spiritus simul testificatur spiritui nostro quod sumus filii Dei: 17. మనము పిల్లలమైతే వారసులము, అనగా దేవుని వారసులము; క్రీస్తుతోడి వారసులము. క్రీస్తుతో కూడ మహిమపొందుటకు ఆయనతో శ్రమపడినయెడల ఆయనతోడి వారసులము.

17. Si vero filii, etiam hæredes; hæredes quidem Dei, cohæredes autem Christi: siquidem compatimur, ut et una glorificemur.

18. మనయెడల ప్రత్యక్షపరచబడబోవు మహిమయెదుట ఇప్పటి కాలపు శ్రమలు ఎన్నతగినవి కావని యెంచుచున్నాను.

18. Existimo certe non esse pares afflictiones hujus temporis ad futuram gloriam quæ revelabitur erga nos.

15. ధర్మశాస్త్రమునుండి మనము పొందు దాస్యపు ఆత్మ; మరియొకటి, సువార్తనుండి వచ్చు దత్తపుత్రాత్మ. మొదటిది పూర్వము భయమును పుట్టించుటకు ఇయ్యబడెనని, రెండవది ఇప్పుడు నిశ్చయతను కలుగజేయుటకు ఇయ్యబడుచున్నదని అతడు చెప్పుచున్నాడు. విరుద్ధమైనవాటిని ఈలాగు పోల్చుటచేత, అతడు స్థిరపరచ ఉద్దేశించిన మన రక్షణయొక్క నిశ్చయత, మీరు చూచుచున్నట్లు, మరింత స్పష్టమగుచున్నది. ఇదే పోలికను హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక కర్తయు ఉపయోగించుచున్నాడు; అక్కడ అతడు, సమస్తమును బహు భయంకరముగా ఉండిన సీనాయి కొండయొద్దకు మనము రాలేదని చెప్పుచున్నాడు; అక్కడ ప్రజలు మరణము సమీపించెనన్నట్లు భయపడి, ఆ వాక్యము ఇక తమతో పలుకబడకూడదని బతిమాలుకొనిరి, మరియు మోషే తానే భయపడితినని ఒప్పుకొనెను;

252 {Αγονται} — నడిపింపబడుదురు లేక తోడుకొనిపోబడుదురు: "ఇది గ్రుడ్డివారినుండి గాని చీకటిలో ఉన్నవారినుండి గాని తీసికొనబడిన రూపకాలంకారము, వారు దారిచూపువాడు లేకుండ ఏలాగు ముందుకు సాగవలెనో ఎరుగరు. అట్లే సత్యమార్గములో మనము ఆత్మచేత నడిపింపబడవలసియున్నది, ఏలయనగా మనము గ్రుడ్డివారమై ఏ వెలుగును చూడము. లేక ఇది శిశువులనుండి తీసికొనబడిన రూపకాలంకారము, వారు నడిపించువాడు లేకుండ నడువలేరు; ఏలయనగా పునర్జన్మ పొందినవారు క్రొత్తగా పుట్టిన చిన్నబిడ్డలవంటివారు. ఈ ప్రకారము మన దుర్దశను బలహీనతను మనకు జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది; మరియు దేవుని ఆత్మను విడిచి జ్ఞానమునైనను బలమునైనను మనకు మనము ఆరోపించుకొనకూడదు." — పరేయస్

253 ఆత్మ, {πνεῦμα}, (ఉపపదము లేకుండ,) అను దానిచేత అగస్టీను, బేజా మొదలైన కొందరు పరిశుద్ధాత్మను గ్రహించుచున్నారు, కాల్వినును చాలమట్టుకు అట్లే చేయుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. అప్పుడు "దాస్యపు ఆత్మ" అనగా ఏ ఆత్మయొక్క పరిచర్య ఫలితము దాస్యమైయుండెనో ఆ ఆత్మ; మరియు "దత్తపుత్రాత్మ" అనగా దత్తపుత్రత్వమును అనుగ్రహించు ఆత్మ అని అర్థమివ్వవలెను. అయితే "సాత్వికాత్మ" — {πνεύματι} {πρᾴοτητος}, 1 కొరింథీయులకు 4:21, "పిరికితనముగల ఆత్మ" — {πνεῦμα} {δειλίας} 2 తిమోతికి 1:7 అను మాటల ప్రకారము, తరచుగా తీసికొనబడునట్లే, ఇక్కడ రెండు సందర్భములలోను ఆత్మ అను మాటను మనోభావము లేక మనోవృత్తి అను భావములో మనము తీసికొనవచ్చును. దత్తపుత్రత్వము అను మాటకు గ్రీకుపదమైన {υἱοθεσία} ను, లూథరు కొన్నిసార్లు అనువదించునట్లు, కుమారత్వము, లేక పుత్రసంబంధము, లేక పుత్రత్వము అని అనువదింపవచ్చును: మరియు సాత్వికాత్మ

"అయితే సీయోనను ప్రభువు కొండకును, పరలోకపు యెరూషలేమను ఆయన పట్టణమునకును, క్రొత్త నిబంధనకు మధ్యవర్తియైన యేసు ఉన్నచోటికిని" మొదలైనవి. (హెబ్రీయులకు 12:22,24.)

మరల అను క్రియా విశేషణముచేత, ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము సువార్తతో పోల్చబడుచున్నదని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము: ఏలయనగా దేవుని కుమారుడు తన రాకచేత ఈ అమూల్యమైన మేలును మనకు తెచ్చెను, — మనము ఇక ధర్మశాస్త్రముయొక్క దాస్యస్థితిచేత బంధింపబడియుండము. అయినను క్రీస్తు రాకకు ముందు ఎవడును దత్తపుత్రాత్మను పొందలేదనియైనను, ధర్మశాస్త్రమును పొందినవారందరు కుమారులు కాక దాసులైయుండిరనియైనను మీరు దీనినుండి నిర్ణయింపకూడదు: ఏలయనగా అతడు వ్యక్తులను వ్యక్తులతో పోల్చుటకంటె ధర్మశాస్త్ర పరిచర్యను సువార్త యేర్పాటుతో పోల్చుచున్నాడు. పాత నిబంధన క్రింద పితరులయెడల దేవుడు పూర్వము వ్యవహరించినదానికంటె ఇప్పుడు వారియెడల ఎంత అధిక ఔదార్యముతో వ్యవహరించుచున్నాడో విశ్వాసులకు ఇక్కడ జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నదని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయినను ఆయన బాహ్యమైన యేర్పాటునే లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు, దానివిషయములో మాత్రమే మనము వారికంటె శ్రేష్ఠులము: ఏలయనగా అబ్రాహాము, మోషే, దావీదు అనువారి విశ్వాసము మనదానికంటె శ్రేష్ఠమైనదైనను, దేవుడు వారిని బాహ్యముగా బాలశిక్షకుని క్రింద ఉంచెను గనుక, మనకు బయలుపరచబడిన ఆ స్వాతంత్ర్యములోనికి వారు ప్రవేశింపలేదు.

అయితే అదే సమయమున, అబద్ధ అపొస్తలుల నిమిత్తము ఉద్దేశపూర్వకముగానే ధర్మశాస్త్రముయొక్క అక్షరానుసారులైన శిష్యులకును, పరలోక బోధకుడైన క్రీస్తు మాటలచేత సంబోధించుటయే కాక తన ఆత్మచేత అంతరంగమున సమర్థముగా బోధించుచున్న విశ్వాసులకును మధ్య వ్యత్యాసము చూపబడెనని గమనింపవలెను.

మరియు కృపా నిబంధన ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఇమిడియున్నను, అది దానికి బహు భిన్నమైనది; ఏలయనగా సువార్తను దానికి విరోధముగా నిలుపుటలో, అతడు ధర్మశాస్త్రమునకే ప్రత్యేకమైనదానిని, అనగా అది ఆజ్ఞాపించుచు నిషేధించుచు, మరణ ప్రకటనచేత అతిక్రమకారులను అదుపులో ఉంచుచున్న దానిని తప్ప మరేదియు లక్ష్యపెట్టుట లేదు: ఈ ప్రకారము అతడు ధర్మశాస్త్రమునకు దాని స్వంత స్వభావమును ఇచ్చుచున్నాడు, దానియందు అది సువార్తకు భిన్నమైయున్నది; లేక కొందరు ఈ వాక్యమును ఇష్టపడవచ్చును, — "దేవుడు క్రియల ఆధారముగా మనతో నిబంధన చేయు సాధనముగా మాత్రమే అతడు ధర్మశాస్త్రమును చూపుచున్నాడు." కాబట్టి యూదా ప్రజల విషయములో వ్యక్తులను మాత్రమే లక్ష్యపెట్టవలెను; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము ప్రకటింపబడినప్పుడును, అది ప్రకటింపబడిన తరువాతను, భక్తులు అదే విశ్వాసాత్మచేత వెలిగింపబడిరి; ఈ ప్రకారము నిత్యజీవ నిరీక్షణ, దానికి ఆత్మ సంచకరువును ముద్రయునైయున్నాడు, వారి హృదయములమీద ముద్రింపబడెను. ఒక్కటే భేదమేమనగా, క్రీస్తు రాజ్యములో ఆత్మ మరింత విస్తారముగాను సమృద్ధిగాను కుమ్మరింపబడుచున్నాడు. అయితే మీరు ధర్మశాస్త్ర యేర్పాటును మాత్రమే లక్ష్యపెట్టినయెడల, క్రీస్తు శరీరమందు ప్రత్యక్షపరచబడిన ఆ సమయముననే రక్షణ మొదటిసారిగా స్పష్టముగా బయలుపరచబడెనని అప్పుడు కనబడును. సువార్తయొక్క స్పష్టమైన వెలుగుతో పోల్చినప్పుడు పాత నిబంధన క్రింద సమస్తమును గొప్ప అంధకారములో చుట్టబడియుండెను.

సాత్వికమైన ఆత్మ అని అర్థమైనట్లే, ఇక్కడి రెండు వాక్యభాగములను "దాసభావముగల ఆత్మ" అనియు "పుత్రభావముగల ఆత్మ" అనియు మనము అనువదింపవచ్చును. అయినను "ఆత్మ" అను పదమును అంతటను దైవాత్మగానే గ్రహించుట మేలు కావచ్చును; ఏలయనగా అనేక సందర్భములలో అది స్పష్టముగా ఆ విధముగానే గ్రహింపబడవలెను. — సం.

మరియు ధర్మశాస్త్రమును దానికదే చూచినయెడల, దాని దయనీయమైన దాస్యమునకు అప్పగింపబడినవారిని మరణభయముచేత అదుపులో ఉంచుట తప్ప అది మరేమియు చేయజాలదు; ఏలయనగా షరతుమీద తప్ప అది ఏ మేలును వాగ్దానము చేయదు, అతిక్రమించువారందరిమీద మరణమును ప్రకటించును. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము క్రింద మనస్సాక్షిని భయముతో అణచివేయు దాస్యపు ఆత్మ ఉన్నట్లే, సువార్త క్రింద మన రక్షణను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటచేత మన ఆత్మలను ఉల్లసింపజేయు దత్తపుత్రత్వపు ఆత్మ ఉన్నది. అయితే భయము దాస్యముతో జతపరచబడియున్నదని గమనించుడి; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము తన ఏలుబడిని జరిగించునంతకాలము అది దయనీయమైన కలవరముతో ఆత్మలను వేధించి బాధించక మానదు. కావున దేవుడు మన పాపమును క్షమించి, తండ్రి తన పిల్లలయెడల వ్యవహరించునట్లు మనయెడల దయతో వ్యవహరించితేనే తప్ప, వాటిని శాంతపరచుటకు మరి ఏ ఔషధమును లేదు.

ఆ ఆత్మ కలిగినవారమై మనము మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాము మొదలైనవి. పరిశుద్ధులందరికి సామాన్యమైన హక్కును వర్ణించుటకై అతడు పురుషను మార్చెను; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, — "మీరును, విశ్వాసులలో మిగిలినవారమైన మేమందరమును ఏ ఆత్మద్వారా మొఱ్ఱపెట్టుచున్నామో ఆ ఆత్మ మీకు కలదు" మొదలైనవి. విశ్వాసుల పక్షమున తండ్రీ అను మాటను అతడు ప్రవేశపెట్టునప్పుడు, వారి భాషను అనుకరించుట మిక్కిలి అర్థవంతమైనది. ఆ నామమును రెండుసార్లు చెప్పుట విస్తరించి నొక్కిచెప్పుట నిమిత్తమే; ఏలయనగా దేవుని కనికరము లోకమంతటను ఎంతగా ప్రకటింపబడెననగా, అగస్టీను గమనించినట్లు, సమస్త భాషలలోను భేదము లేకుండ ఆయన ప్రార్థింపబడెనని పౌలు సూచించుచున్నాడు. కావున సమస్త జనములమధ్య ఉన్న ఏకాభిప్రాయమును వ్యక్తపరచుటయే అతని ఉద్దేశము. కాబట్టి యూదులు గ్రీసుదేశస్థులు ఏకముగా కూర్చబడియున్నందున ఇప్పుడు వారిమధ్య ఏ భేదమును లేదని దీనినుండి తేలుచున్నది. కనాను భాష అందరికిని సామాన్యమగునని ప్రకటించునప్పుడు యెషయా వేరువిధముగా మాటలాడుచున్నాడు, (యెషయా 19:18;) అయినను భావము ఒక్కటే; ఏలయనగా అతడు బాహ్యమైన భాషారీతిని కాక, దేవుని సేవించుటలోని హృదయముల ఐక్యమును, ఆయన సత్యమైన పవిత్రమైన ఆరాధనను ఒప్పుకొనుటలోని నిష్కపటమైన ఏకరీతి ఆసక్తిని లక్ష్యపెట్టెను. మొఱ్ఱపెట్టుట అను మాట ధైర్యమును వ్యక్తపరచుట కొరకు ఉంచబడెను; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, "మనము సందేహించుచు ప్రార్థింపము, ధైర్యముతో బిగ్గరగా ఆకాశమువైపు స్వరమెత్తుదుము."

ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్న విశ్వాసులును దేవుని తమ తండ్రి అని నిశ్చయముగా పిలిచిరి, అయితే ఇంత సంపూర్ణ ధైర్యముతో కాదు; ఏలయనగా తెర వారిని పరిశుద్ధస్థలమునకు దూరముగా ఉంచెను. అయితే ఇప్పుడు క్రీస్తు రక్తముచేత మనకు ప్రవేశము తెరువబడినందున, మనము దేవుని పిల్లలమని సంపూర్ణముగాను బహిరంగముగాను ఆనందింపవచ్చును; ఇందువలననే ఈ మొఱ్ఱపెట్టుట కలుగుచున్నది. సంక్షేపముగా, హోషేయ ప్రవచనము ఈ విధముగా నెరవేరుచున్నది,

"మీరు నా జనులని నేను వారితో చెప్పుదును; వారును తమ వంతున నీవే మా దేవుడవని ప్రత్యుత్తరమిత్తురు." (హోషేయ 2:23.)

ఏలయనగా వాగ్దానము ఎంత స్పష్టముగా ఉండునో ప్రార్థనలో అంత ఎక్కువ స్వాతంత్ర్యము కలుగును. 16. ఆత్మ తానే మొదలైనవి. దేవుని ఆత్మ మన ఆత్మకు సాక్షియని అతడు కేవలము చెప్పుట లేదు, సమాసక్రియను వాడుచున్నాడు; లాటిను భాషలో contestatio అను మాటకు వేరొక అర్థము లేకపోయినయెడల దానిని "కూడ సాక్ష్యమిచ్చుట" (contestatur) అని అనువదింపవచ్చును. అయితే దేవుని ఆత్మ మనకు ఎట్టి సాక్ష్యమిచ్చుననగా, ఆయన మనకు మార్గదర్శియు బోధకుడునై యుండునప్పుడు మన ఆత్మ దేవుని దత్తపుత్రత్వమును గూర్చి నిశ్చయత పొందునని పౌలు భావము; ఏలయనగా ముందుగా ఆత్మ సాక్ష్యము లేకుండ మన మనస్సు తనంతట తానే ఈ నిశ్చయతను మనకు కలుగజేయజాలదు. ఇక్కడ పూర్వ వచనమునకు వివరణయు ఉన్నది; ఏలయనగా మనము దేవుని పిల్లలమని ఆత్మ మనకు సాక్ష్యమిచ్చునప్పుడు, మనము దేవుని మన తండ్రి అని పిలుచుటకు సాహసించునంత ధైర్యమును ఆయన అదే సమయమున మన హృదయములలో కుమ్మరించును. మరియు నిస్సందేహముగా, హృదయపు ధైర్యము మాత్రమే మన నోరు తెరచును గనుక, దేవుని తండ్రి ప్రేమను గూర్చి ఆత్మ మన హృదయమునకు సాక్ష్యమియ్యనియెడల, మన నాలుకలు ఏ ప్రార్థనలను పలుకలేనంతగా మూగవైయుండును. ఏలయనగా ఈ సూత్రమును మనము ఎల్లప్పుడును గట్టిగా పట్టుకొనవలెను, — మన పెదవులతో దేవుని తండ్రి అని పిలుచునప్పుడు ఆయన మన తండ్రియని మన హృదయములలో నిశ్చయముగా రూఢిపరచబడితేనే తప్ప మనము దేవునికి సరిగా ప్రార్థన చేయము. దీనికి అనురూపమైన మరియొక భాగమున్నది, — మనము దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టితేనే తప్ప మన విశ్వాసమునకు సత్యమైన ఋజువు లేదు. కావున కృపావాగ్దానమును హత్తుకొనినవారు ప్రార్థనలలో తమ్మును తాము అభ్యసించుకొనునప్పుడే ఎవడైనను ఎంత సత్యముగా విశ్వసించుచున్నాడో అప్పుడు మాత్రమే కనబడునని, పౌలు మనలను ఈ పరీక్షకు తెచ్చి చూపుట నిర్హేతుకము కాదు.

254 దాసులు లేక బానిసలును, "దాసీలు" లేక బానిస స్త్రీలును యూదులలో తమ యజమానుని Abba ({אבא}) అనియు తమ యజమానురాలిని Aima ({אימא}) అనియు పిలుచుటకు అనుమతింపబడలేదని తెలియజేయు ఒక తాల్ముదు ఉల్లేఖనమును వోల్ఫియస్ ఇచ్చుచున్నాడు; ఈ పేర్లను వాడుటకు పిల్లలకు మాత్రమే అనుమతి కలదు. ఈ వాక్యభాగములో యూదులలోని ఆ ఆచారమునకు స్పష్టమైన సూచన కలదని సెల్డెన్ చెప్పుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రము క్రింద దేవుని ప్రజలు దాసులై యుండిరి, అయితే సువార్త క్రింద వారు పిల్లలుగా చేయబడిరి; ఇందువలననే దేవుని అబ్బా అని పిలుచు హక్కు కలుగుచున్నది. క్లాడ్‌ను ఉల్లేఖించుచు హాల్డేన్ ఇదే వివరణను ఇచ్చుచున్నాడు. ఆ మాటను రెండుసార్లు చెప్పుట నొక్కిచెప్పుట కొరకే, మరియు అది ఉద్రేకమైన, తీవ్రమైన, గాఢమైన భావమునకు వ్యక్తీకరణగా ఇయ్యబడినది. దీనికి ఉదాహరణను తోటలో మన రక్షకుని ప్రార్థనలోను, మార్కు 14:36, సిలువమీద ఆయన పలికిన మాటలోను, మత్తయి 27:46, చూడుడి. పితరులనుండి గ్రహింపబడి కాల్విన్ ప్రస్తావించిన ఆలోచనకు సరియైన ఆధారము ఉన్నట్లు కనబడదు. — సం.

అయితే నైతిక ఊహను గూర్చి స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులకున్న వ్యర్థమైన తలంపులకు ఇక్కడ బలమైన ఖండన కలదు; ఆ ఊహ మనస్సు యొక్క అనిశ్చయతయు ఆందోళనయు తప్ప మరేమియు కాదు; అంతేకాదు, అది తడబాటును భ్రమయునై యున్నది. "దేవుని చిత్తమును మనుష్యుడు సంపూర్ణముగా ఎట్లు తెలిసికొనగలడు?" అని వారు అడుగు ఆక్షేపణకును ఇక్కడ ప్రత్యుత్తరము ఇయ్యబడినది. ఇది నిశ్చయముగా మనుష్యుని అందుబాటులో లేదు, అయితే ఇది దేవుని ఆత్మ సాక్ష్యము; ఈ విషయమును అతడు కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రికలో మరింత విస్తారముగా చర్చించుచున్నాడు, దానినుండి ఈ వాక్యభాగమునకు మరింత సంపూర్ణమైన వివరణను మనము పొందవచ్చును. కావున ఈ సత్యము స్థిరముగా నిలువనిండు, — తాను దేవుని కుమారుడనని ఎరుగనివాడెవడును దేవుని కుమారుడని పిలువబడజాలడు; మరియు దాని నిశ్చయతను వెల్లడిపరచుటకై యోహాను దీనిని జ్ఞానము అని పిలుచుచున్నాడు. (1 యోహాను 5:19, 20.)

255 {αὐτὸ} {τὸ} {πνεῦμα} అను మాటలు దైవాత్మను సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నవి. ఇది రోమీయులకు 8:14 లోని "దేవుని ఆత్మను" సూచించుచున్నది; "ఈ అదే ఆత్మ," లేక "ఆత్మయైన ఆయనే," ఏలయనగా {αὐτὀ} {τὸ} {πνεῦμα} అనుదానిని, ముఖ్యముగా దానికిని దాని నామవాచకమునకును మధ్య ఉపపదము వచ్చునప్పుడు, ఆ విధముగా అనువదింపవచ్చును. లూకా 24:15; యోహాను 16:27 చూడుడి. బేజా {συμμαρτυρεῖ} {τῶ} {πνεύματι} {ἡμῶν} అనుదానిని "మన ఆత్మతో కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు — una cum nostro spiritu" అని అనువదించుచున్నాడు, మరియు వల్గేట్ ఆ క్రియకు సమాసరూపము లేనట్లుగా "మన ఆత్మకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు" అని అనువదించుచున్నది; మరియు సమాసరూపమైనను రోమీయులకు 9:1 లోను, ఇక్కడవలెనే దాని తరువాత సంప్రదాన విభక్తి గల ప్రకటన 22:18 లోను — "ప్రతివానికిని నేను సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాను" మొదలైనవి — దానికి సాక్ష్యమిచ్చుట అను సామాన్యార్థము మాత్రమే కలదని చెప్పబడుచున్నది. నూతనపరచబడిన ఆత్మ, లేక దత్తపుత్రత్వపు ఆత్మ కలిగిన ఆత్మ ఉద్దేశింపబడినందున జీవాత్మ ఇక్కడ "ఆత్మ" అని పిలువబడినట్లు కనబడుచున్నది; లేక ఇది ఒకే మాటను ఒక వాక్యములో రెండుసార్లు, అయితే వేరువేరు అర్థములతో తరచుగా ఉంచు అపొస్తలుని వ్రాతరీతికి ఉదాహరణ కావచ్చును. విధేయతను, ప్రేమను, దేవుని అనుకరించుటను కలుగజేయుటచేత — ఇవి మన దత్తపుత్రత్వమునకు ఋజువులు — పరిశుద్ధాత్మ మన ఆత్మకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడని ఆరిజెనును థియొడొరెట్‌ను చెప్పుచున్నారు; అయితే పూర్వ వచనము ప్రకారము అబ్బా, తండ్రీ అని మొఱ్ఱపెట్టుటకు మనలను శక్తిమంతులను చేయుటచేత అని క్రిసోస్టమును అంబ్రోసును చెప్పుచున్నారు. కాల్విన్ స్వీకరించిన భావము ఈ రెండవదే అని కనబడుచున్నది. పూల్ ప్రకారము, ఈ సమాసక్రియ ఉమ్మడి సాక్ష్యము అను భావము అంతర్గతము కాకుండ ఎన్నడును వాడబడదనియు, ప్రకటన 22:18 లో అది క్రీస్తుతో కలిసి ఇచ్చు సాక్ష్యమనియు ఎస్టియస్ చెప్పుచున్నాడు. అప్పుడు ఈ వాక్యభావము ఏదనగా, మనము దేవుని పిల్లలమని పరిశుద్ధాత్మ దత్తపుత్రత్వపు ఆత్మతో కలిసి మన ఆత్మకు, అనగా మన జీవాత్మకు లేక నూతనపరచబడిన మనస్సుకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. ఈ విధముగా, పరిశుద్ధపరచు మరియు పుత్రభావము కలిగించు ప్రభావమునకు అదనముగా, ఆత్మ యొక్క ప్రత్యక్ష ప్రభావము ఉద్దేశింపబడినట్లు కనబడుచున్నది. 2 కొరింథీయులకు 1:22; ఎఫెసీయులకు 1:13, 14; 1 యోహాను 2:20, 27 చూడుడి. ప్రొఫెసర్ హాడ్జ్ ఈ భావానువాదము ఇచ్చుచున్నాడు, — "దేవునియెడల మనకున్న పుత్రభావము మనము ఆయన పిల్లలమని ఋజువుపరచుట మాత్రమే కాదు, పరిశుద్ధాత్మ తానే ఈ ఆనందకరమైన సత్యమును గూర్చిన నిశ్చయతను మన ఆత్మలకు అందించుచున్నాడు." ఈ వాక్యభాగము యొక్క సంపూర్ణమైన ఖచ్చితమైన భావము ఇదే అని కనబడుచున్నది. — సం.

256 "[రోమను] కతోలిక సంఘము — పెలాజియస్ సూత్రములనుండి బయలుదేరు శాఖలన్నియు దానితో ఏకీభవించుచున్నవి — కృపాస్థితి యొక్క నిశ్చయతనుండి మనుష్యులను వెనుకకు త్రిప్పి, దేవునియెడల అనిశ్చయతను కోరుచున్నది. హృదయముల యొక్క అట్టి అనిశ్చయత మనుష్యులను యాజకత్వము యొక్క, లేక ఆశాపరులైన శాఖాస్థాపకుల యొక్క కట్టుదిట్టములలో ఉంచుటకు అనుకూలమైన సాధనము; ఏలయనగా దేవునితో తమకున్న సంబంధమును గూర్చి తాము స్వయముగా ఏ నిశ్చయతను కలిగియుండుటకు వారికి అనుమతి లేనందున, దానిని గూర్చి వారు తమ నాయకుల తీర్పులమీద మాత్రమే ఆనుకొనగలరు; ఆ నాయకులు ఈ విధముగా ఆత్మలను సంపూర్ణ అధికారముతో ఏలుదురు; సత్యమైన సువార్త సిద్ధాంతము మనుష్యులకు అట్టి దాస్యమునుండి విడుదల చేయును." — ఓల్స్‌హౌసెన్. ఈ మాటలలో నిస్సందేహముగా చాల సత్యము కలదు; అయితే మరియొక కారణమును చేర్చవచ్చును: నిశ్చయత అనగా ఏమో తామే ఎరుగనివారు ఆ సిద్ధాంతమును పొందికగా బోధింపలేరు; మరియు వాస్తవమైన, యథార్థమైన నిశ్చయత ఉన్నతమైన స్థితి, కేవలము స్వాభావిక సూత్రములకు అంటిపెట్టుకొనియున్న మనుష్యుడు దానికి ఎన్నడును ఎక్కలేడు. — సం.

17. మనము పిల్లలమైతే మొదలైనవి. అనుబంధముగా ఉన్నదానినుండి లేక తరువాత వచ్చుదానినుండి తీసికొనబడిన తర్కముచేత, మన రక్షణ దేవుని మన తండ్రిగా కలిగియుండుటలోనే ఉన్నదని అతడు ఋజువుపరచుచున్నాడు. స్వాస్థ్యము పిల్లలకొరకే నియమింపబడును; కావున దేవుడు మనలను తన పిల్లలనుగా దత్తత చేసికొనినందున, అదే సమయమున ఆయన మనకొరకు స్వాస్థ్యమును నియమించెను. అది ఎట్టి స్వాస్థ్యమో అతడు పిమ్మట సూచించుచున్నాడు — అది పరలోకసంబంధమైనది, కావున క్రీస్తు స్వాధీనపరచుకొనియున్నట్టి అక్షయమైనదియు నిత్యమైనదియునై యున్నది; మరియు ఆయన దానిని స్వాధీనపరచుకొనియుండుట సమస్త అనిశ్చయతను తొలగించును: మరియు దేవుని అద్వితీయ కుమారునితో కలిసి మనము దానిలో పాలుపొందుదుమను సంగతి ఈ స్వాస్థ్యము యొక్క శ్రేష్ఠతకు ప్రశంసయై యున్నది. అయితే, ఇక ముందు మరింత సంపూర్ణముగా కనబడబోవునట్లు, మనకు వాగ్దానము చేయబడిన ఈ స్వాస్థ్యమును మిక్కిలి ఘనపరచుటయే పౌలు ఉద్దేశము; మనము దానితో తృప్తిపొంది, లోకము యొక్క ప్రలోభములను ధైర్యముగా తృణీకరించి, ఈ జీవితములో మనమీద ఏ కష్టములు ఒత్తిడి చేసినను వాటిని ఓపికతో సహించవలెనని అతని అభిప్రాయము.

ఆయనతో కూడ శ్రమపడినయెడల మొదలైనవి. ఈ వాక్యభాగమునకు అనేక వ్యాఖ్యానములు కలవు, అయితే మిగిలిన వాటన్నిటికంటె ఈ క్రిందిదానిని నేను అంగీకరించుచున్నాను, "మన స్వాస్థ్యములో ప్రవేశించునప్పుడు, క్రీస్తు మనకు ముందుగా నడచిన మార్గములోనే మనము ఆయనను వెంబడించినయెడల, మనము ఆయనతోడి వారసులము." మరియు ఈ మెట్లద్వారా ప్రోత్సాహకరమైన ధోరణిలోనికి సాగిపోవలెనని ఉద్దేశించినందున అతడు ఈ విధముగా క్రీస్తును ప్రస్తావించెను, — "దేవుని స్వాస్థ్యము మనది, ఏలయనగా ఆయన కృపచేత మనము ఆయన పిల్లలుగా దత్తత చేయబడితిమి; మరియు అది సందేహాస్పదము కాకుండునట్లు, దాని స్వాధీనము ఇదివరకే క్రీస్తుకు అనుగ్రహింపబడెను, ఆయనకు మనము పాలివారమైతిమి: అయితే క్రీస్తు సిలువద్వారా దానియొద్దకు వచ్చెను; కావున మనమును అదే విధముగా దానియొద్దకు రావలెను." పౌలు ఈ విధముగా మన నిత్యమహిమకు కారణమును మన ప్రయాసములకు ఆరోపించుచున్నాడని కొందరు భయపడుచున్న దానికి భయపడనక్కరలేదు; ఏలయనగా ఈ మాటలాడు రీతి లేఖనములో అసాధారణమైనది కాదు. మనకు రక్షణను అనుగ్రహించుటలో ప్రభువు అనుసరించు క్రమమునే అతడు సూచించుచున్నాడు గాని కారణమును కాదు; ఏలయనగా క్రియల యోగ్యతలకు విరోధముగా దేవుని ఉచితమైన కనికరమును అతడు ఇదివరకే చాలినంతగా సమర్థించెను. ఇప్పుడు ఓపికకై మనలను హెచ్చరించునప్పుడు, రక్షణ ఎక్కడనుండి వచ్చునో అతడు చూపుట లేదు, దేవుడు తన ప్రజలను ఏ విధముగా పరిపాలించునో చూపుచున్నాడు.

18. నేను నిశ్చయముగా ఎంచుచున్నాను మొదలైనవి. దీనిని ఒక విధమైన సవరణగా గ్రహించువారు పూర్తిగా అనుచితమైన దృష్టి కలిగియుండకపోయినను, ఒక ఆక్షేపణను ముందుగానే నివారించు ఉద్దేశముతో దీనిని ప్రోత్సాహముగా ఎంచుటకే నేను ఇష్టపడుచున్నాను; దాని భావము ఇది, — "మనము నానావిధములైన శ్రమలగుండ పరలోకమహిమలోనికి వెళ్లవలసివచ్చినయెడల అది మనకు నిశ్చయముగా దుఃఖకరము కాకూడదు, ఏలయనగా ఆ మహిమ యొక్క గొప్పతనముతో పోల్చినప్పుడు ఇవి అతి స్వల్పమైనవి." లోకము యొక్క శ్రమలు శీఘ్రముగా గతించిపోవునట్టివని సూచించుచు, నిత్యమహిమను అతడు రాబోవు మహిమ అని పేర్కొనెను.

257 {εἴπερ} అను అవ్యయము అంబ్రోసుచేతను బేజాచేతను ఇక్కడవలెనే "si modo — ఒకవేళ అట్లయినయెడల" అని అనువదింపబడుచున్నది; అయితే క్రిసోస్టముచేతను పీటర్ మార్టిర్‌చేతను {ἐπειδὰν} అను అర్థములో, "quandoquidem — ఏలయనగా," "మనము కూడ కలిసి మహిమపరచబడునట్లు కలిసి శ్రమపడుచున్నాము గనుక" అని అనువదింపబడుచున్నది. వల్గేట్‌లో "si tamen — అయినను ఒకవేళ" అని యున్నది. దీనిని "అను షరతుమీద" అని తగిన రీతిగా అనువదింపవచ్చును. — సం.

258 {γὰρ} అను అవ్యయము ఇక్కడ కారణార్థకము కాజాలదు. "ఏలయనగా, కాబట్టి, కావున" అను దాని గౌణార్థము సామాన్యముగా దానికి ఉన్నను, ఇక్కడ దానికి "నిజముగా, నిశ్చయముగా, వాస్తవముగా" అను దాని ప్రాథమికార్థమే కలదు. సందర్భమే మనకు మార్గదర్శి; దేనికి కారణము ఇయ్యబడుచున్నదో అట్టిది ముందు ఏమియు చెప్పబడనప్పుడు, దానికి నిశ్చయార్థము మాత్రమే కలదు: లేక కొందరు తలంచునట్లు, అది పరివర్తనా అవ్యయముగానో, అదనమును సూచించు అవ్యయముగానో ఎంచబడవలెను, మరియు దానిని "అదియుగాక, ఇంకను, మరియు" అని అనువదింపవచ్చును; బహుశా ఈ తరువాతి అర్థము ఇక్కడ తగినదై యుండవచ్చును. పూర్వ వచనములో, శ్రమయందు క్రీస్తునకు వారు అనురూపులగుట మహిమయందు ఆయనకు అనురూపులగుటలో ముగియునని క్రైస్తవుల ప్రోత్సాహము కొరకు అపొస్తలుడు చెప్పుచున్నాడు: పిమ్మట అదనమైన విషయముగా, ఇప్పటి శ్రమలు వారు అనుభవింపబోవు మహిమయెదుట ఏమియు కావని తన సంపూర్ణ నిశ్చయతను తెలియజేయుచున్నాడు. "అంతమాత్రమే కాదు" అనునట్టి దేదైనను అంతర్గతముగా ఉన్నదని ఎంచితేనే తప్ప ఈ సంబంధమును వేరొక విధముగా చూచుట కష్టము; అప్పుడు పరిమితి చేయు నిషేధమునకు కారణము చూపునదిగా దానిని "ఏలయనగా" అని అనువదింపవచ్చును. ఈ విధమైన లోపోక్తికి గ్రీకు గ్రంథకర్తలలోను క్రొత్త నిబంధనలోను ఉదాహరణలు లేకపోలేదు. — సం.

ఈ వాక్యభాగము స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులచేత ఎంత దుర్బోధగా గ్రహింపబడెనో దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా దీనినుండి వారు తగుదలకును (congruity) యోగ్యతకును (condignity) మధ్య తమ వ్యర్థమైన భేదమును తీసికొనిరి. అపొస్తలుడు నిజముగా ఒకదాని యోగ్యతను మరియొకదాని యోగ్యతతో పోల్చుట లేదు, విశ్వాసుల మనస్సులను ఓపికయందు స్థిరపరచుటకై, మహిమ యొక్క గొప్పతనముతో పోల్చుటచేత సిలువ భారమును మాత్రమే తేలికచేయుచున్నాడు.

రోమీయులకు 8:19-22

19. దేవుని కుమారుల ప్రత్యక్షతకొరకు సృష్టి మిక్కిలి ఆశతో తేరిచూచుచు కనిపెట్టుచున్నది.

19. Siquidem intenta expectatio creaturae, revelationem filiorum Dei expectat:

20. ఏలయనగా సృష్టి, స్వకీయ ఇచ్ఛచేత కాక దానిని లోపరచినవాని మూలముగా, నిరీక్షణ కలదై వ్యర్థపరచబడెను.

20. Vanitati enim creatura subjecta est non volens, sed propter eum qui subjecit ipsam in spe;

21. సృష్టి క్షయమను దాస్యములోనుండి విడిపింపబడి, దేవుని పిల్లలు పొందబోవు మహిమగల స్వాతంత్ర్యము పొందును.

21. Quoniam ipsa quoque creatura asseretur a servitute corruptionis in libertatem gloriæ filiorum Dei.

22. సర్వసృష్టి యిదివరకు ఏకగ్రీవముగా మూలుగుచు ఏకగ్రీవముగా ప్రసవవేదనపడుచుండుట మనమెరుగుదుము.

22. Novimus enim quod creatura universa congemiscit, et ad hunc diem parturit.

19. సృష్టియొక్క తీవ్రమైన ఎదురుచూపు మొదలైనవి. అతడు మనలను దేనికొరకు హెచ్చరించెనో ఆ ఓపికకు మూగజీవులలో సహితము ఉదాహరణ కలదని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. ఏలయనగా, నానావిధములైన వ్యాఖ్యానములను విడిచిపెట్టి, ఈ వాక్యభాగమునకు ఈ భావము కలదని నేను గ్రహించుచున్నాను — తన ప్రస్తుత దుర్దశను గూర్చిన స్పృహచేత తాకబడినట్లుగా పునరుత్థానము కొరకు తీవ్రముగా నిరీక్షింపని మూలకమేదియు లోకములో ఏ భాగమును లేదు. అతడు నిజముగా రెండు సంగతులను స్థాపించుచున్నాడు, — సృష్టములన్నియు బాధలో ఉన్నవి, — అయినను అవి నిరీక్షణచేత నిలువబెట్టబడుచున్నవి. మరియు నిత్యమహిమ సమస్తమును తనను కోరునట్లు ప్రేరేపించి ఆకర్షింపగలదు గనుక దాని విలువ ఎంత అపారమైనదో దీనినుండి కూడ కనబడుచున్నది.

మరియు, ఎదురుచూపు ఎదురుచూచుచున్నది, లేక కనిపెట్టుచున్నది, అను మాట కొంత అసాధారణమైనదైనను మిక్కిలి తగిన భావము కలిగియున్నది; ఏలయనగా సృష్టములన్నియు గొప్ప ఆతురతచేత పట్టబడి, గొప్ప ఆశతో సందిగ్ధములో ఉంచబడి, దేవుని పిల్లల మహిమను బహిరంగముగా కనుపరచు ఆ దినము కొరకు ఎదురుచూచుచున్నవని సూచింపవలెనని అతని ఉద్దేశము. యోహాను చెప్పుచున్న ప్రకారము, మనము దేవునిని పోలియుండునప్పుడు దేవుని పిల్లల ప్రత్యక్షత కలుగును,

"మనము ఇప్పుడు ఆయన కుమారులమని యెరిగియున్నను, మనము ఏమవుదుమో అది ఇంకను ప్రత్యక్షపరచబడలేదు." (1 యోహాను 3:2.)

అయితే నేను పౌలు మాటలనే నిలుపుకొంటిని; ఏలయనగా "దేవుని కుమారులు ప్రత్యక్షపరచబడువరకు" అను ఎరాస్మస్ అనువాదము తగినదానికంటె సాహసముగలది; అది అపొస్తలుని భావమును చాలినంతగా వ్యక్తపరచదు; ఏలయనగా దేవుని కుమారులు అంత్యదినమున ప్రత్యక్షపరచబడుదురని అతని భావము కాదు, వారు క్షయమును విడిచి పరలోకమహిమను ధరించుకొనునప్పుడు వారి స్థితి ఎంత వాంఛనీయమైనదియు ధన్యమైనదియు అగునో అది అప్పుడు తెలియజేయబడునని అతని భావము. అయితే జీవము ఇంకను నీచమైన వస్త్రము క్రింద మరుగైయున్నను, విశ్వాసులు అదృశ్యమైన ఆ జీవమును చూచుటకు తమ కన్నులు తెరచునట్లు, ఈ ఉద్దేశము కొరకే వివేకములేని సృష్టములకు అతడు నిరీక్షణను ఆరోపించుచున్నాడు.

20. ఏలయనగా సృష్టి వ్యర్థమునకు లోపరచబడెను మొదలైనవి. ఎదురుచూపు యొక్క విషయమును దానికి వ్యతిరేకమైన స్వభావముగలదానినుండి అతడు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా సృష్టములు ఇప్పుడు క్షయమునకు లోబడియున్నందున, దేవుని కుమారులు సంపూర్ణముగా పునరుద్ధరింపబడువరకు అవి పునరుద్ధరింపబడజాలవు; కావున అవి తమ నూతనత్వము కొరకు ఆశపడుచు పరలోకరాజ్యము యొక్క ప్రత్యక్షత కొరకు ఎదురుచూచుచున్నవి. అవి వ్యర్థమునకు లోపరచబడెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు, దానికి కారణమేమనగా, అవి స్థిరమైన శాశ్వతమైన స్థితిలో నిలువక, మాయమైపోవునట్టివియు అస్థిరమైనవియునై శీఘ్రముగా గతించిపోవుచున్నవి; ఏలయనగా నిస్సందేహముగా అతడు వ్యర్థమును సంపూర్ణ స్థితికి వ్యతిరేకముగా నిలుపుచున్నాడు.

స్వకీయ ఇచ్ఛచేత కాక మొదలైనవి. అట్టి సృష్టములలో వివేకము లేనందున, వాటి ఇచ్ఛ నిస్సందేహముగా వాటి స్వాభావిక మొగ్గుగా గ్రహింపబడవలెను; దాని ప్రకారము వస్తువుల సమస్త స్వభావము తన సంరక్షణవైపును పరిపూర్ణతవైపును మొగ్గును: కావున క్షయము క్రింద బంధింపబడియున్నదేదైనను, స్వభావము అయిష్టముగాను విరోధముగాను ఉండగా, బలాత్కారమును అనుభవించుచున్నది. అయితే లోకము యొక్క సమస్త భాగములను ఒక విధమైన వ్యక్తీకరణచేత వివేకముగలవాటినిగా అతడు ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు; మనము చూచుచున్న ఈ లోకము యొక్క అనిశ్చితమైన చలనము మన మనస్సులను ఉన్నతమైన సంగతులవైపు లేవనెత్తనప్పుడు మన మందబుద్ధిని సిగ్గుపరచుటకై అతడు ఈలాగు చేయుచున్నాడు.

దానిని లోపరచినవాని మూలముగా మొదలైనవి. సృష్టింపబడిన సమస్తములో విధేయతకు ఒక ఉదాహరణను అతడు మనయెదుట ఉంచి, అది నిరీక్షణనుండి పుట్టుచున్నదని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా సూర్యచంద్రులును సమస్త నక్షత్రములును తమ స్థిరమైన గమనములలో చూపు ఉత్సాహము ఇందువలననే కలుగుచున్నది, ఫలములను ఫలించుటలో భూమి విధేయత చూపు శ్రద్ధ ఇందువలననే, వాయువు యొక్క అలసటలేని చలనము ఇందువలననే, నీటిలోని ప్రవహించు సిద్ధమైన స్వభావము ఇందువలననే కలుగుచున్నది. దేవుడు ప్రతిదానికిని దాని దాని పనిని అప్పగించెను; మరియు తాను ఏమి జరుగవలెనని కోరెనో దానిని స్పష్టమైన ఆజ్ఞచేత ఆజ్ఞాపించుట మాత్రమే కాక, నూతనపరచబడుదుమను నిరీక్షణను లోలోపల నాటియుంచెను. ఏలయనగా ఆదాము పతనము తరువాత కలిగిన దుఃఖకరమైన అస్తవ్యస్తతలో, ఏదైన మరుగైన బలము వాటికి ఆధారము కాకపోయినయెడల లోకము యొక్క యంత్రాంగమంతయు తక్షణమే చెదరిపోయి, దాని భాగములన్నియు నశించియుండును. కావున సృష్టిలోని నిర్జీవ భాగములలో మరుగైన సహజప్రేరణకంటె దేవుని పిల్లలలో ఆత్మ యొక్క సంచకరువు తక్కువ ప్రభావము కలిగియుండుట పూర్తిగా అసంగతమైయుండును. కాబట్టి సృష్టింపబడినవి స్వాభావికముగా వేరొకవైపు ఎంత మొగ్గినను, వాటిని వ్యర్థమునకు లోపరచుట దేవునికి ఇష్టమైనందున అవి ఆయన ఆజ్ఞకు లోబడుచున్నవి; మరియు శ్రేష్ఠమైన స్థితిని గూర్చిన నిరీక్షణను ఆయన వాటికి అనుగ్రహించినందున, వాటికి వాగ్దానము చేయబడిన అక్షయత ప్రత్యక్షపరచబడువరకు తమ వాంఛను వాయిదావేసికొనుచు, దానితో తమ్మును తాము నిలువబెట్టుకొనుచున్నవి. పూర్వము ఇచ్ఛను ఆరోపించినట్లే, ఇప్పుడు ఒక విధమైన వ్యక్తీకరణచేత అతడు వాటికి నిరీక్షణను ఆరోపించుచున్నాడు.

21. సృష్టి తానే మొదలైనవి. సృష్టి నిరీక్షణ కలదై ఏ విధముగా వ్యర్థమునకు లోపరచబడెనో అతడు చూపుచున్నాడు; అనగా, యెషయా సాక్ష్యమిచ్చుచున్న ప్రకారమును, పేతురు ఇంకను స్పష్టముగా స్థిరపరచుచున్న ప్రకారమును, అది ఎప్పుడైనను విడిపింపబడును గనుక. కావున పరలోకములోను భూమిమీదను దృశ్యమైన ఆకాశములోను స్వతహాగా నిర్దోషులైన సృష్టములన్నియు మన పాపముల నిమిత్తము శిక్షను అనుభవించుచున్నవి గనుక, మనము ఎంత భయంకరమైన శాపమునకు పాత్రులమైతిమో ఆలోచించుట మనకు నిజముగా తగినది; ఏలయనగా అవి క్షయమునకు లోనగుట వాటి స్వంత దోషమువలన కలుగలేదు. ఈ విధముగా మనుష్యజాతి యొక్క శిక్షావిధి ఆకాశములమీదను భూమిమీదను సమస్త సృష్టములమీదను ముద్రింపబడియున్నది. దేవుని కుమారులు ఎంత అతిశయమైన మహిమకు హెచ్చింపబడుదురో దీనినుండి కూడ కనబడుచున్నది; ఏలయనగా దానిని విస్తరింపజేయుటకును ప్రకాశింపజేయుటకును సృష్టములన్నియు నూతనపరచబడును.

అయితే సృష్టములన్నియు దేవుని కుమారులతో కూడ అదే మహిమలో పాలివారగునని అతని భావము కాదు; అవి తమ తమ స్వభావము ప్రకారము శ్రేష్ఠమైన స్థితిలో పాలుపొందునని అతని భావము; ఏలయనగా ఇప్పుడు పతనమైయున్న లోకమును దేవుడు మనుష్యజాతితో కూడ సంపూర్ణ స్థితికి పునరుద్ధరించును. అయితే మృగములకును మొక్కలకును లోహములకును ఆ పరిపూర్ణత ఎట్టిదై యుండునో మరింత ఆసక్తితో విచారించుట మనకు తగినదియు న్యాయమైనదియు కాదు; ఏలయనగా క్షయము యొక్క ముఖ్య ఫలితము నశించిపోవుటయే. సూక్ష్మబుద్ధిగలవారైనను మితబుద్ధి ఏమాత్రమును లేని కొందరు మనుష్యులు సమస్త జాతుల జంతువులు అమర్త్యములగునా అని విచారించుచున్నారు; అయితే ఊహాగానములకు కళ్లెము విడిచిపెట్టినయెడల అవి చివరకు మనలను ఎక్కడికి నడిపించును? కావున ఈ సరళమైన సిద్ధాంతముతో మనము తృప్తిపొందుదము, — వస్తువుల నిర్మాణమును సంపూర్ణ క్రమమును ఎట్టివై యుండుననగా, ఏదియు వికారముగాను వాడిపోవునదిగాను ఉండదు.

22. మనమెరుగుదుము మొదలైనవి. మనవైపుకు సాగిపోవుటకై అతడు అదే అభిప్రాయమును మరల చెప్పుచున్నాడు, అయినను ఇప్పుడు చెప్పబడినదానికి ముగింపు యొక్క ప్రభావమును రూపమును కలదు; ఏలయనగా సృష్టములు తమ స్వాభావిక కోరికచేత కాక దేవుని నియామకముచేత క్షయమునకు లోబడియున్నవి గనుకను, పిమ్మట ఇకమీదట క్షయమునుండి విడిపింపబడుదుమను నిరీక్షణ వాటికి కలదు గనుకను, అవి విడిపింపబడువరకు ప్రసవవేదనపడు స్త్రీవలె మూలుగుచున్నవని దీనినుండి తేలుచున్నది. అయితే ఇది మిక్కిలి తగిన పోలిక; అతడు చెప్పుచున్న మూలుగుట వ్యర్థముగాను ఫలితము లేకుండను ఉండదని ఇది చూపుచున్నది; ఏలయనగా అది చివరకు సంతోషకరమైన ధన్యమైన ఫలమును కనును. భావమేదనగా, సృష్టములు తమ ప్రస్తుత స్థితిలో తృప్తిపడియుండలేదు, అయినను ఔషధము లభించునను ఆశలేకుండ కృశించిపోవునంతగా అవి బాధింపబడుట లేదు, అవి ప్రసవవేదనలో ఉన్నట్లున్నవి; ఏలయనగా శ్రేష్ఠమైన స్థితికి పునరుద్ధరింపబడుట వాటికొరకు కనిపెట్టుచున్నది. అవి ఏకగ్రీవముగా మూలుగుచున్నవని చెప్పుటచేత, అవి పరస్పర ఆతురతచేత ఏకముగా కూర్చబడియున్నవని అతని భావము కాదు, వాటిని మనకు సహచరులనుగా జతపరచుచున్నాడు. ఇదివరకు, లేక నేటివరకు, అను మాట అనుదిన బలహీనత యొక్క అలసటను తేలికపరచుటకు ఉపయోగపడుచున్నది; ఏలయనగా సృష్టములు ఇన్ని యుగములుగా తమ మూలుగుటలో కొనసాగియుండగా, నీడవంటి జీవితము యొక్క స్వల్పకాలములో మనము సొమ్మసిల్లినయెడల మన మెత్తదనమును సోమరితనమును ఎంత నిరుత్తరమైనవగును!

259 ఈ వచనములపై ఇయ్యబడిన నానావిధములైన అభిప్రాయములను స్టువర్ట్ కొంత విస్తారముగా ప్రస్తావించుచున్నాడు; అతడు పదకొండుకు తక్కువకాని అభిప్రాయములను లెక్కించుచున్నాడు, అయితే రెండింటిని మాత్రమే ప్రత్యేక శ్రద్ధకు అర్హమైనవిగా ఎంచుచున్నాడు — ఇక్కడ కాల్విన్ పట్టుకొనినట్లు, ప్రాణముగలదియు ప్రాణములేనిదియునైన భౌతిక సృష్టి, మరియు అతడు స్వయముగా సమర్థించునట్లు, క్రైస్తవులు తప్ప మనుష్యజాతితో కూడిన వివేకముగల సృష్టి. మొదటిదాని పక్షమున అతడు క్రిసోస్టము, థియొడొరెట్, థియొఫిలాక్ట్, ఎక్యుమేనియస్, జెరోము, అంబ్రోసు, లూథర్, కొప్పే, డాడ్రిడ్జ్ (ఇది సరికాదు), ఫ్లాట్, థోలక్ అనువారిని పేర్కొనుచున్నాడు; వీరికి స్కాట్, హాల్డేన్, చామర్స్ అనువారిని చేర్చవచ్చును; అయితే జంతువులతో కూడిన భౌతిక సృష్టి ఉద్దేశింపబడినయెడల, స్కాట్ వచనము యొక్క మాటలకు కొంత అసంగతముగా వాటి పునరుత్థానమును ఒక కలవరింతగా ఎంచుచున్నాడు; రోమీయులకు 8:21 చూడుడి. వివిధ అంశములను సూక్ష్మముగా చర్చించిన తరువాత, "సృష్టి" అనగా సామాన్యముగా మనుష్యజాతి అను అభిప్రాయము అతి తక్కువ ఆక్షేపణలకు లోనగునది గనుక దానినే తాను ఇష్టపడుచున్నానని స్టువర్ట్ ఒప్పుకొనుచున్నాడు; మరియు లైట్‌ఫుట్, లాక్, టురెట్టిన్, సెమ్లర్, రోసెన్‌ముల్లర్ మొదలైనవారిని దాని సమర్థకులుగా పేర్కొనుచున్నాడు. అతడు అగస్టీనును కూడ చేర్చియుండవచ్చును. "సృష్టి" అను మాట యొక్క అర్థము కొరకు మార్కు 16:15; కొలొస్సయులకు 1:23; 1 పేతురు 2:13 సూచింపబడుచున్నవి. లూథరను మరియు సంస్కరణ సంఘముల దైవశాస్త్రజ్ఞులలో అధికభాగము, "సృష్టి" అనగా వివేకముగలదియు జంతుసంబంధమైనదియునైన లోకము అను మొదటి అభిప్రాయమునే కలిగియుండిరని వోల్ఫియస్ వలన కనబడుచున్నది; దానికి అతడు స్వయముగా ముఖ్యముగా సమ్మతించుచున్నాడు; మరియు దీని తరువాత అత్యంత నిలువదగినదిగా అతడు ఎంచునది ఏదనగా, "సృష్టి" అనగా విశ్వాసులు, "దేవుని కుమారులు" అనగా పరలోకములోని ధన్యులు, మరియు "ఆత్మయొక్క ప్రథమఫలములను" అనుభవించినవారు అపొస్తలులును అపొస్తలిక పురుషులును అను తలంపు. ఈ చివరి అభిప్రాయము ఇతర వ్యాఖ్యానములన్నిటిని ఒత్తిడి చేయు కష్టములనుండి మనలను విడిపించును; మరియు దానికి విరోధముగా చేయబడిన ఆక్షేపణలనుండి దానిని విడిపింపవచ్చును; చివరి వాక్యము మాత్రము ప్రవేశపెట్టనక్కరలేదు. రోమీయులకు 8:18 నుండి రోమీయులకు 8:25 చివరివరకు ఈ వాక్యభాగమంతయు అపొస్తలుని సాధారణ శైలికి అనుగుణముగా ఉన్నది. అతడు మొదటి భాగమును రోమీయులకు 8:22 తో ముగించుచున్నాడు; పిమ్మట రెండవ భాగములో అదే సంగతిని వేరొక రూపములో, మరింత స్పష్టమైన మాటలతో, కొన్ని చేర్పులతో ప్రకటించుచున్నాడు. రోమీయులకు 8:19 లోని "కనిపెట్టుటకు" రోమీయులకు 8:23 లో అనురూపమైన "కనిపెట్టుట" కలదు; రోమీయులకు 8:20 లోని "నిరీక్షణకు" రోమీయులకు 8:24 లో దానికి అనురూపముగా మరియొక "నిరీక్షణ" కలదు; అట్లే 19వ వచనములోని "దేవుని కుమారుల ప్రత్యక్షతయు" రోమీయులకు 8:23 లోని "మన శరీరము యొక్క విమోచనమును" అనురూపమైనవి. అదే సత్యమును వేరొక విధముగా మరల చెప్పుట మరింత లోతైన ముద్రను వేయుటకే, మరియు అది అపొస్తలుని వ్రాతరీతికి అనుగుణమైనది. రోమీయులకు 8:22 తరువాత అతడు రెండవసారి ఆరంభించుచున్నాడు, ఆ వచనములో సర్వలోకము యొక్క స్థితి తెలుపబడినది; దానితో మాత్రమే వ్యత్యాసముగా రోమీయులకు 8:23 చూడబడవలెను, అది పూర్వము చెప్పబడినదానిని మరల చెప్పి వివరించుచున్నది; కావున "సృష్టి" అనగా "మనముకూడ" అనువారే; మరియు అపొస్తలుడు 25వ వచనము చివరివరకు ఈ విషయముతో కొనసాగుచున్నాడు. ఇదే విధమైన అమరికకు ఉదాహరణలు రోమీయులకు 2:17-24; రోమీయులకు 11:33-36 లో కనబడును. రోమీయులకు 8:21 రోమీయులకు 8:20 చివరనున్న "నిరీక్షణకు" మాత్రమే వివరణగా ఎంచబడవచ్చును; "ఏలయనగా అది, అనగా సృష్టి తానే," వ్యర్థమునకు లోపరచబడినను, "క్షయమను దాస్యములోనుండి విడిపింపబడును;" ఇది రోమీయులకు 7:24 లోని "ఈ మరణమునకు లోనగు శరీరము" అనుదానితో సమానార్థమైనది. {κτίσις} అను మాటకు ఈ అర్థములు కలవు: 1. సృష్టి, లోకము, మార్కు 10:6; మార్కు 13:19; రోమీయులకు 1:20; 2 పేతురు 3:4: — 2. సృష్టింపబడినది — సృష్టము, నిర్మింపబడినది — కట్టడము, స్థాపింపబడినది — నియమము, రోమీయులకు 1:25; 8:39; హెబ్రీయులకు 4:13; హెబ్రీయులకు 9:11; 1 పేతురు 2:13: — 3. మనుష్యజాతి, మనుష్యుల లోకము, మార్కు 16:15; కొలొస్సయులకు 1:23: — 4. నూతనపరచబడిన మనుష్యుడు, లేక నూతనపరచబడిన స్వభావము — క్రైస్తవులు, 2 కొరింథీయులకు 5:17; గలతీయులకు 6:15. అది కనబడు మరి రెండు స్థలములు మాత్రమే కలవు, మన అనువాదములో అది "సృష్టి" అని అనువదింపబడినది, కొలొస్సయులకు 1:15, మరియు ప్రకటన 3:14. దీనికి ఈ అర్థము ఉన్నచోట దానికి ముందు {καινὴ}, నూతన, అను మాట వచ్చును గనుక, ఇక్కడ దానిని క్రైస్తవులకు అన్వయించుటకు ఆక్షేపణ చేయబడుచున్నది. దానిని సామాన్యముగా మనుష్యజాతికి అన్వయించుటకును ఇదే ఆక్షేపణ నిలుచును, ఏలయనగా ఆ సందర్భములలో {πᾶσα} (సర్వ) అను మాట దానికి ముందు వచ్చును. దాని అర్థము వాక్యభాగమంతటినుండి గ్రహింపబడవలెను, మరియు మనము 23వ వచనము చివర ఆగిపోక, తరువాతి రెండు వచనములను కూడ చేర్చుకొనవలెను. — సం.

రోమీయులకు 8:23-25

23. అంతేకాదు, ఆత్మయొక్క ప్రథమఫలములను పొందిన మనముకూడ దత్తపుత్రత్వముకొరకు, అనగా మన శరీరము యొక్క విమోచనముకొరకు కనిపెట్టుచు మనలోమనము మూలుగుచున్నాము.

23. Non solum autem, sed ipsi quoque qui primordia Spiritus habemus; nos inquam ipsi in nobis ipsis gemimus, adoptionem expectantes, redemptionem corporis nostri.

24. ఏలయనగా మనము నిరీక్షణకలిగినవారమై రక్షింపబడితిమి. కనబడుచున్నదానికొరకు నిరీక్షణ నిరీక్షణకాదు; తాను చూచుచున్నదానికొరకు ఎవడైన నిరీక్షించునా?

24. Spe enim salvi facti sumus, spes vero quæ conspicitur, non est spes; quod enim conspicit quis, quomodo etiam speret?

25. మనము చూడనిదానికొరకు నిరీక్షించినయెడల ఓపికతో దానికొరకు కనిపెట్టుదుము. 25. Si ergo non quod non conspicimus, speramus, per patientiam expectamus.

23. అంతేకాదు మొదలైనవి. ఇక్కడ అపొస్తలుడు మన రాబోవు ధన్యత యొక్క ఘనతను హెచ్చించవలెనని ఉద్దేశించెననియు, సమస్తమును తీవ్రమైన ఆశతో దానికొరకు ఎదురుచూచుచున్నవను ఈ ఋజువుచేత — వివేకములేని సృష్టి భాగములు మాత్రమే కాక దేవుని ఆత్మచేత నూతనముగా జన్మించిన మనము కూడ — దానిని హెచ్చించెననియు తలంచువారు కలరు. ఈ అభిప్రాయమును నిజముగా సమర్థింపవచ్చును, అయితే ఇక్కడ గొప్పదానికిని చిన్నదానికిని మధ్య ఒక పోలిక ఉన్నట్లు నాకు కనబడుచున్నది; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, "మన మహిమ యొక్క శ్రేష్ఠత మనస్సును వివేకమును లేని మూలకములకు సహితము ఎంత ప్రాముఖ్యమైనదనగా, అవి దానికొరకు ఒక విధమైన ఆశతో మండుచున్నవి; అట్లయిన దేవుని ఆత్మచేత వెలిగింపబడిన మనము ఇంత గొప్ప మేలును పొందుటకై స్థిరమైన నిరీక్షణతోను తీవ్రమైన ఆశతోను ఆకాంక్షించి ప్రయాసపడుట మనకు ఎంత ఎక్కువగా తగినది." మరియు విశ్వాసులలో రెండు విధములైన భావము ఉండవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు: తమ ప్రస్తుత దుర్దశను గూర్చిన స్పృహచేత భారము మోయుచు వారు మూలుగవలెను; అయినను తమ విడుదలకొరకు ఓపికతో కనిపెట్టవలెను; ఏలయనగా వారు తమ రాబోవు ధన్యతను గూర్చిన ఎదురుచూపుతో లేవనెత్తబడి, తాము ఇప్పుడు ఏమై యున్నారో కాక ఏమి కాబోవుదురో ఆలోచించుచు, మనస్సు యొక్క ఔన్నత్యముచేత తమ ప్రస్తుత దుర్దశలన్నిటిని జయింపవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు.

ఆత్మయొక్క ఆరంభములను పొందిన మొదలైనవి. కొందరు ఆ మాటను ప్రథమఫలములు (primitias) అని అనువదించి, అరుదైన అసాధారణమైన శ్రేష్ఠత అను అర్థమిచ్చుచున్నారు; అయితే ఈ అభిప్రాయమును నేను ఏమాత్రమును అంగీకరింపను. కావున ఏ సందిగ్ధతయు లేకుండునట్లు, నేను ఆ మాటను ఆరంభములు (primordia, మూలాంశములు) అని అనువదించితిని; ఏలయనగా వారు చేయునట్లు ఈ మాటను అపొస్తలులకు మాత్రమే నేను అన్వయింపక, ఈ లోకములో ఆత్మచేత కొన్ని బిందువులతో మాత్రమే చిలుకరింపబడిన విశ్వాసులందరికిని అన్వయించుచున్నాను; మరియు నిజముగా వారు అత్యధికముగా అభివృద్ధిపొంది, దానిని గణనీయమైన పరిమాణములో పొందినప్పుడును, వారు ఇంకను పరిపూర్ణతకు దూరముగానే యున్నారు. కావున అపొస్తలుని దృష్టిలో ఇవి ఆరంభములు లేక ప్రథమఫలములు; వీటికి సంపూర్ణమైన కోత వ్యతిరేకముగా ఉంచబడినది; ఏలయనగా మనము ఇంకను సంపూర్ణతను పొందనందున, మనము కలవరమును అనుభవించుట ఆశ్చర్యము కాదు. మనము అను మాటను మరల చెప్పి, మనలోమనము అని చేర్చుటచేత అతడు వాక్యమును మరింత బలమైనదిగా చేసి, మరింత తీవ్రమైన ఆశను వ్యక్తపరచుచున్నాడు; మరియు అతడు దానిని కేవలము ఆశ అని కాక మూలుగుట అని పిలుచుచున్నాడు: ఏలయనగా మూలుగుటలో దుర్దశను గూర్చిన లోతైన భావము కలదు.

దత్తపుత్రత్వము కొరకు కనిపెట్టుచు మొదలైనవి. — మనము ఏ స్వాస్థ్యమునకు దత్తపుత్రులుగా స్వీకరింపబడితిమో ఆ స్వాస్థ్యమును అనుభవించుటను సూచించుటకు ఇక్కడ దత్తపుత్రత్వము అను మాట వాడబడుట నిజముగా అయుక్తమే గాని, సరియైన కారణము లేకుండ కాదు; ఏలయనగా పౌలు ఉద్దేశించునది ఇదే: లోకము పుట్టకమునుపే దేవుడు మనలను కుమారులుగా తనకొరకు ఏర్పరచుకొనిన ఆయన నిత్య నిర్ణయము, సువార్తలో ఆయన మనకు సాక్ష్యమిచ్చునదియు, తన ఆత్మచేత మన హృదయములమీద ఆయన నిశ్చయముద్ర వేయునదియునైన ఆ నిర్ణయము, దానికి పరిపూర్తియైన వాగ్దత్త పునరుత్థానము నిశ్చయము కానియెడల వ్యర్థమగును. మనము మన భూలోక యాత్రను ముగించిన తరువాత దేవుడు మనలను తన పరలోక స్వాస్థ్యములోనికి చేర్చుకొననియెడల, ఆయన మనకు తండ్రియై యుండుట దేనికొరకు? ఆయన వెంటనే చేర్చుచున్న మన దేహము యొక్క విమోచనము అను మాటయు ఇదే భావము గలది. ఏలయనగా మన విమోచన క్రయధనము క్రీస్తుచేత చెల్లింపబడినను, మరణము మనలను ఇంకను తన సంకెళ్లతో బంధించియుండునట్లును, అంతేకాక మనము దానిని మనలోనే మోయుచుండునట్లును అది చెల్లింపబడెను; కాబట్టి మన పరలోక నూతనీకరణములో దాని ఫలము కనబడనియెడల క్రీస్తు మరణమను బలి వ్యర్థమును నిష్ఫలమునై యుండునని దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది.

260 కాల్విన్ గమనించిన ఈ అయుక్తత లేఖనముల సాధారణ వాడుక పదజాలమునకు అనుగుణమైనదే. ఈ లోకములో ఆరంభమై రాబోవు లోకములో సంపూర్ణమగుదానిని ఒకే పేరుతో పిలుచుట కలదు. రక్షణ అను మాట దాని పరిపూర్తిని మాత్రమే గాక దాని ఆరంభమును దాని అభివృద్ధిని కూడ సూచించుటకు ఈ విధముగా వాడబడుచున్నది. అంతేకాక, దాని తరువాత వచ్చు మాటలచేత వివరింపబడినట్లు, ఇక్కడ దత్తపుత్రత్వము ప్రత్యేకముగా దేహమునకు సంబంధించినది. — సం.

24. ఏలయనగా మనము నిరీక్షణ కలిగినవారమై మొదలైనవి. — పౌలు మరియొక వాదముచేత తన హెచ్చరికను బలపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా మన రక్షణ ఏదో ఒక విధమైన మరణమునుండి వేరుచేయబడజాలదు, దీనిని ఆయన నిరీక్షణ యొక్క స్వభావముచేత రుజువుపరచుచున్నాడు. నిరీక్షణ ఇంకను పొందని వాటివరకు వ్యాపించి, మరుగైనవియు బహు దూరముగా ఉన్నవియునైన విషయముల స్వరూపమును మన మనస్సులకు చూపించును గనుక, బహిరంగముగా కనబడునదియు లేక వాస్తవముగా స్వాధీనమైయున్నదియు నిరీక్షణకు విషయము కాదు. అయితే మనము ఈ లోకములో ఉన్నంతకాలము రక్షణ నిరీక్షింపబడునదే అని పౌలు ఒప్పుకొనబడిన విషయముగాను, కాదనలేని విషయముగాను తీసికొనుచున్నాడు; కాబట్టి అది మనము చూడగలిగినదానికి బహు దూరముగా దేవుని యొద్ద భద్రపరచబడియున్నదని దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది. నిరీక్షణ కనబడునది కాదని చెప్పుటలో ఆయన సంక్షిప్తమైన మాటను వాడుచున్నాడు గాని భావము అస్పష్టమైనది కాదు; ఏలయనగా నిరీక్షణ ప్రస్తుతమైన మేలును గాక భవిష్యత్తులోని మేలును లక్ష్యపెట్టును గనుక, మనము స్వాధీనము చేసికొనినదానితో అది ఎన్నడును సంబంధము కలిగియుండజాలదని మాత్రమే ఆయన మనకు బోధింప నుద్దేశించుచున్నాడు. కాబట్టి మూలుగుట ఎవరికైనను బాధాకరముగా ఉన్నయెడల, వారు తప్పక దేవుడు నియమించిన క్రమమును తారుమారు చేయుచున్నారు; ఆయన తన ప్రజలను ఓర్పు అను యుద్ధములో అభ్యాసపరచకమునుపు వారిని విజయమునకు పిలువడు. అయితే మన రక్షణను తన మూయబడిన రొమ్ములో దాచియుంచుట దేవునికి ఇష్టమాయెను గనుక, మనము భూమిమీద కష్టపడుటయు, అణచివేయబడుటయు, దుఃఖించుటయు, శ్రమపడుటయు, అంతేకాక అర్ధప్రాణులవలె పడియుండుటయు, మృతులవలె ఉండుటయు మనకు ప్రయోజనకరము; ఏలయనగా కనబడు రక్షణను వెదకువారు దానిని త్రోసివేయుచున్నారు, ఏలయనగా దానికి సంరక్షకముగా దేవుడు నియమించిన నిరీక్షణను వారు విసర్జించుచున్నారు.

25. మనము చూడనిదాని కొరకు నిరీక్షించినయెడల మొదలైనవి. — ఇది పూర్వవిషయములో ఇమిడియున్న దానినుండి తీయబడిన వాదము; ఏలయనగా నిరీక్షణ వెంబడి ఓర్పు తప్పక వచ్చును. మీరు కోరుకొను మేలు లేకుండ ఉండుట బాధాకరముగా ఉన్నప్పుడు, మిమ్మును మీరు ఓర్పుచేత నిలువబెట్టుకొని ఆదరించుకొననియెడల, మీరు నిరాశచేత తప్పక సొమ్మసిల్లుదురు. కాబట్టి నిరీక్షణ ఎల్లప్పుడును ఓర్పును తనతోకూడ తీసికొని వచ్చును. ఈ విధముగా ఇది అత్యంత యుక్తమైన ముగింపు — మనము మన ప్రస్తుత జీవితమును సిలువను శ్రమలను ఓర్పుతో భరించుచు గడపనియెడల, పునరుత్థాన మహిమను గూర్చి సువార్త వాగ్దానము చేయునదంతయు మాయమైపోవును. ఏలయనగా జీవము కనబడనిదైనయెడల, మనము మరణమును మన కన్నులయెదుట కలిగియుండవలెను; మహిమ కనబడనిదైనయెడల, మన ప్రస్తుత స్థితి అవమానకరమైనదే. కాబట్టి ఈ వాక్యభాగమంతటి భావమును కొన్ని మాటలలో ఇమిడ్చవలెనని మీరు కోరినయెడల, పౌలు వాదములను ఈ విధముగా అమర్చుడి: "భక్తులందరికిని రక్షణ నిరీక్షణలో భద్రపరచబడియున్నది; భవిష్యత్తులోనివియు ఇప్పుడు లేనివియునైన మేళ్ల కొరకు ఎదురుచూచుట నిరీక్షణ యొక్క లక్షణము; కాబట్టి విశ్వాసుల రక్షణ కనబడునది కాదు. నిరీక్షణ ఓర్పుచేతనే గాని మరి ఏ విధముగాను నిలువబెట్టబడదు; కాబట్టి విశ్వాసుల రక్షణ ఓర్పుచేతనే గాని మరి ఏ విధముగాను పరిపూర్తి చేయబడదు."

ఓర్పు విశ్వాసమునకు విడదీయరాని తోడు అని చూపించు గమనార్హమైన వాక్యభాగము ఇక్కడ మనకు కలదని చేర్చవచ్చును; దీనికి కారణము స్పష్టమే, ఏలయనగా మనము మేలైన స్థితిని గూర్చిన నిరీక్షణతో మనలను మనము ఆదరించుకొనునప్పుడు, మన ప్రస్తుత దుర్దశల యొక్క అనుభూతి మృదువుగాను ఉపశమనముగాను చేయబడును; అందువలన అవి తక్కువ కష్టముతో భరింపబడును.

261 మనము నిరీక్షణచేత రక్షింపబడితిమని చెప్పబడినప్పుడు, మనము ఇప్పుడు పూర్తిగా గాని సంపూర్ణముగా గాని రక్షింపబడలేదనియు, దీనికొరకే మనము నిరీక్షించుచున్నామనియు భావము. "నిత్య రక్షణ," అని గ్రోషియస్ అనుచున్నాడు, "మనకు ఇంకను లేదు, అయితే దానికొరకు మనము నిరీక్షించుచున్నాము." ప్రస్తుత రక్షణ కలదు, అయితే సంపూర్ణమైనది భవిష్యత్తులోనిది. లేఖనము రక్షణను గూర్చి ఇప్పుడున్నదిగా మాటలాడుచున్నది, ఎఫెసీయులకు 2:8; తీతుకు 3:4, 5 చూడుడి; మరియు రక్షణను గూర్చి భవిష్యత్తులోనిదిగా మాటలాడుచున్నది, మార్కు 13:13; యోహాను 10:9 చూడుడి. — సం.

రోమీయులకు 8:26-27

26. అటువలెనే ఆత్మయు మన బలహీనతను చూచి సహాయము చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా మనము యుక్తముగా ఏలాగు ప్రార్థనచేయవలెనో మనకు తెలియదు గాని, ఉచ్చరింప శక్యముకాని మూలుగులతో ఆత్మ తానే మన పక్షముగా విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడు.

26. Similiter vero Spiritus etiam coopitulatur infirmitatibus nostris; non enim quid oraturi sumus quemadmodum oportet, novimus; verum Spiritus ipse intercedit pro nobis gemitibus innarrabilibus.

27. మరియు ఆత్మ దేవుని చిత్తప్రకారము పరిశుద్ధుల కొరకు విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడు గనుక హృదయములను పరిశోధించువాడు ఆత్మయొక్క మనస్సు ఏదో యెరుగును.

27. Qui vero scrutatur corda, novit cogitationem Spiritus, quod secundum Deum intercedit pro sanctis.

26. అటువలెనే ఆత్మయు మొదలైనవి. — తాము ఇన్ని భారములను ఇంత బరువైన భారములను మోయలేనంత బలహీనులమని విశ్వాసులు ఈ అభ్యంతరమును చెప్పకుండునట్లు, ఆయన సమస్త కష్టములను జయించుటకు సమృద్ధిగా చాలినదైన ఆత్మ సహాయమును వారి యెదుట ఉంచుచున్నాడు. కాబట్టి సిలువను మోయుట తమ సొంత శక్తికి మించినదని ఎవడును ఫిర్యాదు చేయుటకు కారణము లేదు, ఏలయనగా మనము పరలోక శక్తిచేత నిలువబెట్టబడుచున్నాము. మరియు {συναντιλαμβάνεται} అను గ్రీకు మాటలో గొప్ప బలము కలదు; మన బలహీనతను అణచివేయుచున్న భారములో ఒక భాగమును ఆత్మ తనమీద వేసికొనుచున్నాడని దాని అర్థము; అందువలన ఆయన మనకు సహాయము చేసి మనలను ఆదుకొనుట మాత్రమే గాక, ఆయన మనతోకూడ ఆ భారము క్రిందికి వెళ్లినట్టుగా మనలను పైకెత్తుచున్నాడు.

బలహీనతలు అను మాట బహువచనములో ఉన్నందున అది అత్యంత దుర్దశను సూచించుచున్నది. దేవుని హస్తములచేత మనము ఆదుకొనబడనియెడల, లెక్కలేనన్ని కీడులచేత మనము శీఘ్రముగా ముంచివేయబడుదుమని అనుభవము చూపించుచున్నది గనుక, మనము అన్ని విధములుగా బలహీనులమైనను, నానావిధములైన బలహీనతలు మనలను పడద్రోయుటకు బెదరించుచున్నను, మనలను పడిపోకుండ కాపాడుటకును, ఎంత కీడుల రాశిచేతనైనను మనము ముంచివేయబడకుండ కాచుటకును దేవుని ఆత్మయందు చాలినంత సంరక్షణ కలదని పౌలు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. అదే సమయమున ఆత్మ అనుగ్రహించు ఈ సహాయములు, మనము మూలుగులచేతను నిట్టూర్పులచేతను మన విమోచన కొరకు పోరాడుట దేవుని నియామకమువలననే అని మనకు మరింత స్పష్టముగా రుజువుపరచుచున్నవి.

ఏలాగు ప్రార్థనచేయవలెనో మొదలైనవి. — దేవుడు మన తండ్రియని మనము ఏ ఆత్మ సాక్ష్యముచేత ఎరుగుదుమో, దేనిమీద ఆనుకొని మనము ఆయనను మన తండ్రియని పిలుచుటకు ధైర్యము తెచ్చుకొందుమో, ఆ ఆత్మ సాక్ష్యమును గూర్చి ఆయన ఇదివరకు మాటలాడెను. ఇప్పుడు ఆయన మరల రెండవ భాగమైన ప్రార్థనను ప్రస్తావించి, ఎట్లు ప్రార్థింపవలెనో, మన ప్రార్థనలలో ఏమి అడుగవలెనో అదే ఆత్మచేత మనకు బోధింపబడుచున్నదని చెప్పుచున్నాడు. మరియు ఆయన విశ్వాసుల ఆతురతగల కోరికలకు ప్రార్థనలను జతచేయుట యుక్తమే; ఏలయనగా దేవుడు వారిని దుర్దశలతో శ్రమపరచునది వారు లోలోపల మరుగైన దుఃఖముతో తమ్మును తాము పోషించుకొనవలెనని కాదు గాని, ప్రార్థనచేత తమ భారమును దింపుకొని, ఈ విధముగా తమ విశ్వాసమును అభ్యాసపరచుకొనవలెనని.

262 "ఓర్పు," అని పరేయస్ అనుచున్నాడు, "మూడు కారణములచేత అవసరము, — ఎదురుచూడబడుచున్న మేలు ఇప్పుడు లేదు, — ఆలస్యము కలదు, — మరియు అనేక కష్టములు మధ్యను అడ్డువచ్చును." — సం.

263 ఇక్కడి సంబంధము అంత స్పష్టముగా లేదు. {Ωσαύτως} — కాల్విన్ దీనిని "similiter — అదే రీతిగా" అనియు; పరేయస్ మరియు బేజా "itidem — అటువలెనే" అనియు; గ్రోషియస్ "præterea — అంతేకాక" అనియు; డాడ్రిడ్జ్ "మరియు" అనియు అనువదించిరి. ఈ మాటకు సాధారణముగా అదే విధముగా, లేక అటువంటి విధముగా అని అర్థము; అయితే చివరి ఇద్దరు దీనిని ఈ స్థలమునకు తగినట్లుగా అనువదించినట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా తరువాత వచ్చునది నిరీక్షణను ఓర్పును గూర్చి చెప్పబడినదానికి అదనముగా ప్రస్తావింపబడుచున్నది. — సం.

264 ఈ క్రియ, తమ్మును తాము ఆదుకొనలేని శిశువులకు, లేక తూలుచు నడువలేక యున్న రోగులకు చేయబడు సహాయమునుండి అలంకారికముగా తీసికొనబడినదని పరేయస్ చెప్పుచున్నాడు. "Coopitulatur" అనునది కాల్విన్ లాటిను మాట — "కూడ సహాయము చేయుచున్నాడు"; బేజా మాట "una sublevat — కూడ పైకెత్తుచున్నాడు," అనగా బలహీనతలక్రింద ప్రయాసపడువారితోకూడ. వల్గేట్‌లో మన అనువాదమువలెనే "adjuvat — సహాయము చేయుచున్నాడు" అని ఉన్నది. తమ భారమును ఒంటరిగా మోయుటకు బలము చాలనివారిని ఆదుకొనుట దీని అర్థమని ష్లోయిస్నర్ చెప్పుచున్నాడు. ఇది మరియొక్క స్థలములో మాత్రమే, లూకా 10:40లో, కనబడుచున్నది. సెప్టువజింట్‌లో ఇది కీర్తనలు 89:21లో אמף — "బలపరచుట, శక్తినిచ్చుట" అను దానికిని, నిర్గమకాండము 18:22లో אתך נשא — "నీతోకూడ మోయుట," అనగా "నీతోకూడ ఒక భారమును మోయుట" అను దానికిని ఇయ్యబడినది — ఇక్కడ దీనికున్నట్లు కనబడు భావము సరిగా అదే. — సం.

అదే సమయమున ఈ వాక్యభాగమునకు నానావిధములైన వివరణలు కలవని నేనెరుగుదును; అయితే పౌలు కేవలము దీనినే ఉద్దేశించినట్లు నాకు తోచుచున్నది, — దేవునితో మనము చేయు విన్నపములలో మనము గ్రుడ్డివారము; ఏలయనగా మన కీడులను మనము అనుభవించుచున్నను, ఏది తగినదో ఏది ప్రయోజనకరమో సరిగా ఏర్పరచుకొనలేనంతగా మన మనస్సులు కలవరపడి గందరగోళములో ఉన్నవి. దేవుని వాక్యములో మనకు ఒక నియమము విధింపబడియున్నదని ఎవడైనను అభ్యంతరము చెప్పినయెడల, దానికి నా జవాబు ఇది: అయినను ఆత్మ తన వెలుగుచేత మన తలంపులను నడిపించువరకు అవి అంధకారముచేత అణచివేయబడియే యుండును.

ఆత్మ తానే విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడు మొదలైనవి. — మన ప్రార్థనలు దేవునిచేత వినబడినట్లు వాస్తవముగా గాని ఫలితమునుబట్టి గాని కనబడకపోయినను, ప్రార్థన చేయవలెనను కోరికయందే పరలోక కటాక్షము యొక్క సన్నిధి ఇప్పటికే ప్రకాశించుచున్నదని పౌలు నిర్ధారించుచున్నాడు; ఏలయనగా భక్తిగలవియు దైవికమైనవియునైన ఆశలను ఎవడును తనంతట తాను పుట్టించలేడు. అవిశ్వాసులు తమ ప్రార్థనలను వదరుచున్నారు గాని, వారు దేవునితో ఆటలాడుచున్నారు మాత్రమే; ఏలయనగా వారియందు యథార్థమైనదిగాని, గంభీరమైనదిగాని, సరిగా రూపింపబడినదిగాని ఏదియు లేదు. కాబట్టి సరిగా ప్రార్థించు విధానము ఆత్మచేతనే సూచింపబడవలెను; మరియు ఆత్మ ప్రేరణచేత మనము వెలిబుచ్చు మూలుగులు మన సొంత మనస్సుల సామర్థ్యమును బహుగా మించియున్నవను కారణముచేత ఆయన వాటిని ఉచ్చరింప శక్యముకాని మూలుగులని పిలుచుచున్నాడు.

మరియు ఆత్మ విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడని చెప్పబడుచున్నది, ఆయన వాస్తవముగా ప్రార్థించుటకు గాని మూలుగుటకు గాని తన్నుతాను తగ్గించుకొనుచున్నాడని కాదు గాని, మనము కలిగియుండవలసిన ఆ కోరికలను ఆయన మన హృదయములలో రేపుచున్నాడు గనుకను; మరియు ఆ కోరికలు తమ ఆసక్తి తీవ్రతచేత పరలోకములోనికే చొచ్చుకొనిపోవునట్లుగా ఆయన మన హృదయములను ప్రభావితము చేయుచున్నాడు గనుకను. మరియు సమస్తమును ఆత్మ కృపకే మరింత స్పష్టముగా ఆరోపించుటకై పౌలు ఈ విధముగా మాటలాడెను. తట్టుడని మనకు ఆజ్ఞాపింపబడియున్నది నిజమే; అయితే దేవుడు తన ఆత్మ యొక్క రహస్య ప్రేరణచేత మన తలుపు తట్టి, ఈ విధముగా మన హృదయములను తనకొరకు తెరచుకొననియెడల, ఎవడును తనంతట తాను ఒక్క అక్షరమైనను ముందుగా ఆలోచించుకొనలేడు.

265 క్రిసోస్టము, అంబ్రోసు, మరియు ఆరిజెను అభిప్రాయములను పరేయస్ ఇచ్చుచున్నాడు; అవన్నియు భిన్నమైనవి, విషయమునకు అంతగా సంబంధించినవి కావు. అగస్టీను ఇచ్చు అభిప్రాయము ఇక్కడ చెప్పబడినదానితో సారాంశముగా ఏకీభవించుచున్నది. ఆయన తరువాతి వాక్యఖండములోని క్రియకు ప్రేరణార్థక భావమును ఇచ్చుచున్నాడు, "Interpellare nos facit — ఆయన మనచేత అడిగించుచున్నాడు." — సం.

266 "Intercedit — {ὑπερεντυγχάνει} — సమృద్ధిగా విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడు," ఏలయనగా క్రియలకు ముందు చేర్చబడినప్పుడు {ὑπερ} సాధారణముగా ఆ విధముగానే అనువదింపబడును. ఇది ఒక న్యాయవాది యొక్క సరియైన కార్యము; ఈ పేరు మన రక్షకునిచేత ఆత్మకు ఇయ్యబడినది, {ἄλλον} {παράκλητον} — మన అనువాదములో ఉన్నట్లు "మరియొక ఆదరణకర్త" అని కాదు, "మరియొక న్యాయవాది" అని; మరియు 1 యోహాను 2:1లో క్రీస్తు అదే పేరుతో పిలువబడుచున్నాడు, మరియు అదే కార్యము, అనగా "విజ్ఞాపనము చేయుట," హెబ్రీయులకు 7:25లో ఆయనకు ఆరోపింపబడుచున్నది. అయితే ఆత్మ మనతోకూడ ఉండు న్యాయవాదియని — "ఆయన మీతోకూడ ఎల్లప్పుడును ఉండునట్లు" — యోహాను 14:16లోను, క్రీస్తు పరలోకములో — "తండ్రియొద్ద" — న్యాయవాదియని 1 యోహాను 2:1లోను మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. ఒకే పేరును ఒకే విధమైన కార్యమును ఇద్దరికిని ఆరోపింపబడుచున్నవి. డాడ్రిడ్జ్ వంటి కొందరు, ఆ ఇద్దరి పదవులను కలిపివేయకుండునట్లు, ఇక్కడి క్రియను వేరొక మాటతో అనువదించిరి, అయితే అది వివేకముతో చేసినది కాదు. — సం.

267 లేక, "మన మనస్సు యొక్క గ్రహణశక్తి — ingenii nostri captum." {ἀλάλητος} అను మాట వర్ణింపశక్యముకానిది లేక ఉచ్చరింపశక్యముకానిది అని అయుక్తముగా అనువదింపబడినదనియు, అటువంటి భావమును వ్యక్తపరచు మాట {ἀνεκλάλητος} (1 పేతురు 1:8) అనియు, గ్రీకు భాష యొక్క సాదృశ్యమునుబట్టి దీనికి "నోటితో ఉచ్చరింపబడనిది లేక పలుకబడనిది" అను అర్థమే ఉండవలెననియు ష్లోయిస్నర్ చెప్పుచున్నాడు; మరియు ఆయన దీనికి ఉదాహరణగా {ἀκίνητον}, "కదిలింపబడనిది" అను మాటను ఇచ్చుచున్నాడు. బోస్ మరియు గ్రోషియస్ అదే అర్థమును ఇచ్చుచున్నారు, "sine voce — స్వరము లేకుండ"; మరియు పెదవులతో వ్యక్తపరచబడనియెడల ప్రార్థనయే ఉండజాలదను తలంపు యూదులకు ఉండినందున ఇది ఉద్దేశపూర్వకముగా చెప్పబడెనని గ్రోషియస్ అనుచున్నాడు. అయినను అనేకులు దీనికి ఇక్కడ ఇయ్యబడిన అర్థమే, అనగా "ఉచ్చరింపశక్యముకానిది," లేక వర్ణింపశక్యముకానిది, లేక వ్యక్తపరచ శక్యముకానిది అను అర్థమే ఉన్నదని ఎంచుచున్నారు. — సం.

27. హృదయములను పరిశోధించువాడు మొదలైనవి. — మనము ఆయన ఆత్మద్వారా ప్రార్థించునప్పుడు దేవునిచేత వినబడుచున్నామను మన నమ్మికను బలపరచుటకు ఇది గమనార్హమైన కారణము; ఏలయనగా ఆయన మన కోరికలను తన సొంత ఆత్మ తలంపులనువలెనే సంపూర్ణముగా ఎరుగును. మరియు ఎరుగుట అను మాట యొక్క యుక్తతను ఇక్కడ గమనింపవలెను; ఏలయనగా దేవుడు ఆత్మ కలిగించు ఈ భావావేశములను క్రొత్తవిగాను వింతవిగాను ఎంచడనియు, లేక అవి అయుక్తమైనవని వాటిని త్రోసివేయడనియు, ఆయన వాటిని అంగీకరించి, అదే సమయమున తనచేత అంగీకరింపబడినవిగాను ఆమోదింపబడినవిగాను వాటిని దయతో స్వీకరించుచున్నాడనియు అది సూచించుచున్నది. కాబట్టి దేవుడు మనలను తన సొంత రొమ్ములోనికి ఆకర్షించునట్లుగా మనలను ఆకర్షించునప్పుడు ఆయన మనకు సహాయము చేయుచున్నాడని పౌలు ఇదివరకు సాక్ష్యమిచ్చినట్లే, ఇప్పుడు ఆయన మరియొక ఆదరణను చేర్చుచున్నాడు, అదేమనగా ఆయనే నడిపించువాడైయున్న మన ప్రార్థనలు ఏ మాత్రమును నిరర్థకము కావు. దానికి కారణము కూడ వెంటనే చేర్చబడుచున్నది, ఏలయనగా ఆయన ఈ విధముగా మనలను తన సొంత చిత్తమునకు అనురూపులనుగా చేయుచున్నాడు. కాబట్టి సమస్తమును పరిపాలించు ఆయన చిత్తమునకు అనుకూలమైనది ఎన్నడును వ్యర్థము కాజాలదని దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది. మరియు ప్రార్థనలో మొదటి స్థానము కలిగియుండునది ప్రభువు చిత్తముతో ఏకీభవించుటయే అని, మన కోరికలు ఆయనను ఏ మాత్రమును బద్ధునిగా చేయవని దీనినుండి మనము నేర్చుకొందము. కాబట్టి మన ప్రార్థనలు దేవునికి అంగీకారమైనవిగా ఉండవలెనని మనము కోరినయెడల, ఆయన వాటిని తన చిత్తప్రకారము క్రమపరచవలెనని మనము ప్రార్థింపవలెను.

రోమీయులకు 8:28-30

28. దేవుని ప్రేమించువారికి, అనగా ఆయన సంకల్పముచొప్పున పిలువబడినవారికి, మేలుకలుగుటకై సమస్తమును సమకూడి జరుగుచున్నవని యెరుగుదుము.

28. Novimus autem quod iis qui diligunt Deum omnia cooperantur in bonum, iis scilicet qui secundum propositum vocati sunt sancti.

29. ఎందుకనగా తన కుమారుడు అనేక సహోదరులలో జ్యేష్ఠుడగునట్లు, దేవుడెవరిని ముందు ఎరిగెనో, వారు తన కుమారునితో సారూప్యము గలవారవుటకు వారిని ముందుగా నిర్ణయించెను.

29. Quoniam quos præcognovit etiam præfinivit conformes imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus inter multos fratres:

30. మరియు ఎవరిని ముందుగా నిర్ణయించెనో వారిని పిలిచెను; ఎవరిని పిలిచెనో వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చెను; ఎవరిని నీతిమంతులుగా తీర్చెనో వారిని మహిమపరచెను.

30. Quos vero præfinivit, eos et vocavit; et quos vocavit, eos etiam justificavit; et quos justificavit, eos etiam glorificavit.

28. మరియు ... యెరుగుదుము మొదలైనవి. — ఈ జీవితపు కష్టములు మన రక్షణకు ఆటంకములగుటకు బదులుగా, దానికి విరుద్ధముగా అవి దానికి సహాయములైయున్నవని ఆయన ఇప్పుడు ఇదివరకు చెప్పబడినదానినుండి ఈ ముగింపును తీయుచున్నాడు. ఆయన ఒక నిగమన సూచక అవ్యయమును ఉంచుట అభ్యంతరము కాదు, ఏలయనగా క్రియా విశేషణములను కొంత విచక్షణ లేకుండ వాడుట ఆయనకు క్రొత్త విషయము కాదు; అయినను ఈ ముగింపు ఒక అభ్యంతరమును ముందుగానే నివారించునదానిని ఇమిడ్చుకొనియున్నది. ఏలయనగా మన శ్రమలు అలాగే కొనసాగుచున్నవి గనుక, దేవుడు మన ప్రార్థనలను వినుచున్నట్లు ఏ మాత్రమును కనబడుటలేదని ఈ విషయములో శరీరము యొక్క తీర్పు కేకలువేయుచున్నది. కాబట్టి అపొస్తలుడు దీనిని ముందుగానే నివారించుచు, దేవుడు తన ప్రజలను వెంటనే ఆదుకొనకపోయినను, ఆయన వారిని విడిచిపెట్టడని చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా కీడులుగా కనబడువాటిని ఆయన ఆశ్చర్యకరమైన ఉపాయముచేత వారి రక్షణను వృద్ధిచేయునట్లుగా మార్చుచున్నాడు. మన రక్షణకు సహాయపడు ప్రతికూలతలను కఠినమైనవిగాను బాధాకరమైనవిగాను భరింపకూడదని చూపించుటకై పౌలు ఒక క్రొత్త వాదమునకు సాగిపోవుచున్నట్టుగా, ఈ వచనమును ప్రత్యేకముగా చదువుటకు ఎవడైనను ఇష్టపడినయెడల, నేను అభ్యంతరము చెప్పను. అదే సమయమున పౌలు ఉద్దేశము సందేహాస్పదమైనది కాదు: "ఏర్పరచబడినవారును విసర్జింపబడినవారును ఒకే విధమైన కీడులకు విచక్షణ లేకుండ గురియగుచున్నను, గొప్ప వ్యత్యాసము కలదు; ఏలయనగా దేవుడు విశ్వాసులను శ్రమలచేత శిక్షణనిచ్చి, తద్వారా వారి రక్షణను వృద్ధిచేయుచున్నాడు."

అయితే పౌలు ఇక్కడ ప్రతికూలతలను గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుచున్నాడని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్టున్నది: "పరిశుద్ధులకు సంభవించు సమస్తమును దేవునిచేత ఎట్లు నియంత్రింపబడుచున్నదనగా, లోకము కీడుగా ఎంచునది మేలని దాని ఫలితము చూపించును." ఏలయనగా దేవుని నడిపించు సంకల్పము ద్వారా పరిశుద్ధుల పాపములు సహితము వారికి హాని చేయకపోవుటయే గాక, దానికి విరుద్ధముగా వారి రక్షణను వృద్ధిచేయుటకు ఉపయోగపడుచున్నవని అగస్టీను చెప్పునది సత్యమే అయినను, అది ఈ వాక్యభాగమునకు సంబంధించినది కాదు; దీని విషయము సిలువయే.

మరియు నీతి క్రియాచరణ అంతయు దేవుని ప్రేమమీదనే ఆధారపడియున్నందున, ఆయన నిజమైన భక్తి అంతటిని దేవుని ప్రేమలో ఇమిడ్చుచున్నాడని కూడ గమనింపవలెను.

అనగా ఆయన సంకల్పముచొప్పున పిలువబడినవారికి మొదలైనవి. — విశ్వాసులు దేవుని ప్రేమించుచున్నందున తమ ప్రతికూలతలనుండి అట్టి ఫలమును పొందు ప్రయోజనమును తమ సొంత యోగ్యతచేత సంపాదించుకొనుచున్నారని ఎవడును తలంచకుండునట్లు, ఈ వాక్యఖండము ఒక సవరణగా చేర్చబడినట్లు కనబడుచున్నది. రక్షణ విషయమైనప్పుడు మనుష్యులు తమతోనే ఆరంభించుటకును, తాము దేవుని కటాక్షమును ముందుగానే సంపాదించుకొనుటకై కొన్ని సిద్ధపాటులను ఊహించుకొనుటకును మొగ్గుచూపుదురని మనము నిశ్చయముగా ఎరుగుదుము. కాబట్టి దేవుని ప్రేమించువారని తాను చెప్పినవారు, ఆయనచేత ముందుగానే ఏర్పరచబడినవారని పౌలు మనకు బోధించుచున్నాడు. ఏలయనగా పరిశుద్ధులకు సమస్తమును వారి రక్షణకై జరుగుట దేవుని ఉచితమైన దత్తస్వీకారమునుండి, మొదటి కారణమునుండివలె, కలుగుచున్నదని మనము ఎరుగునట్లు ఈ క్రమము ఈ విధముగా సూచింపబడినదనుట నిశ్చయము. అంతేకాదు, విశ్వాసులు దేవునిచేత పిలువబడకమునుపు ఆయనను ప్రేమింపరని పౌలు చూపించుచున్నాడు; మరియొక స్థలములో గలతీయులు దేవుని ఎరుగకమునుపే దేవునిచేత ఎరుగబడిరని ఆయన మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నట్లే. (గలతీయులకు 4:9.) దేవుని ప్రేమించువారికి తప్ప మరి ఎవరి రక్షణను వృద్ధిచేయుటకును శ్రమలు ప్రయోజనకరము కావని పౌలు సూచించునది నిజమే; అయితే దేవుడు తన ఉచితమైన ప్రేమచేత మనలను ముందుగా ప్రేమించినప్పుడే మనము ఆయనను ప్రేమించుట ఆరంభించుదుమను యోహాను మాటయు సమానముగా సత్యమే.

అయితే పౌలు ఇక్కడ మాటలాడు పిలుపునకు విస్తృతమైన అర్థము కలదు; ఏలయనగా దానిని, వెంటనే ప్రస్తావింపబడు ఏర్పాటు యొక్క ప్రత్యక్షపరచబడుటకు మాత్రమే పరిమితము చేయకూడదు గాని, మనుష్యులు అనుసరించు మార్గమునకు కేవలము విరుద్ధముగా ఉంచవలెను; పౌలు ఇట్లు చెప్పినట్టున్నది, — "విశ్వాసులు తమ సొంత ప్రయత్నములచేత భక్తిని పొందరు గాని, దానికి విరుద్ధముగా దేవుడు వారిని తనకొరకు ప్రత్యేకమైన ప్రజగా ఏర్పరచుకొనెను గనుక వారు దేవుని హస్తముచేత నడిపింపబడుచున్నారు." సంకల్పము అను మాట మనుష్యులు ప్రతిగా తెచ్చునదిగా ఊహింపబడు దేనినైనను స్పష్టముగా మినహాయించుచున్నది; మన ఏర్పాటు యొక్క కారణములను దేవుని రహస్య దయాసంకల్పములో తప్ప మరి ఎక్కడను వెదకకూడదని పౌలు చెప్పినట్టున్నది; ఈ విషయము ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొదటి అధ్యాయములోను, తిమోతికి వ్రాసిన రెండవ పత్రిక మొదటి అధ్యాయములోను మరింత విపులముగా చర్చింపబడినది; అక్కడ ఈ సంకల్పమునకును మానవ నీతికిని మధ్యగల వ్యత్యాసము కూడ మరింత స్పష్టముగా తెలుపబడినది. అయినను పౌలు ఇక్కడ ఈ స్పష్టమైన ప్రకటనను — మన రక్షణ దేవుని ఏర్పాటుమీద ఆధారపడియున్నదని — చేసినది నిస్సందేహముగా, తాను వెంటనే చేర్చినదానికి, అనగా అదే పరలోక నిర్ణయముచేత మనలను క్రీస్తునకు అనురూపులనుగా చేయు శ్రమలు నియమింపబడినవను దానికి, సాగిపోవుటకే; మరియు ఆయన ఒక విధమైన అవశ్యకమైన గొలుసుచేతనైనట్లు మన రక్షణను సిలువను మోయుటతో జతపరచు ఉద్దేశముతో దీనిని చేసెను.

268 {κατὰ} {πρόθεσιν} అను పదప్రయోగమును గూర్చి హామండ్ ఒక దీర్ఘమైన టిప్పణిని వ్రాసి, యెరూషలేము సిరిల్, అలెక్సంద్రియ క్లెమెంటు, మరియు థియోఫిలాక్ట్ ఈ మాటలను "వారి సంకల్పముచొప్పున," అనగా దేవుని ప్రేమించువారి సంకల్పముచొప్పున అని అనువదించుచున్నట్లు ఉదాహరించుచున్నాడు, — ఇది తనంతట తానే వింతైనదియు, ఈ వాక్యభాగపు సమస్త భావమునకును, ఇతర అనేక సందర్భములలో ఆ మాట యొక్క వాడుకకును పూర్తిగా అన్యమైనదియునైన అన్వయము. పౌలు ఈ మాటను ఒక్క సందర్భములో (2 తిమోతికి 3:10) తప్ప, దేవుని సంకల్పమును లేక నిర్ణయమును సూచించుటకే గాని మరి ఏ విధముగాను వాడలేదు, — రోమీయులకు 9:11; ఎఫెసీయులకు 1:11; ఎఫెసీయులకు 3:11; 2 తిమోతికి 1:9 చూడుడి. క్రిసోస్టము, ఆరిజెను, థియోడొరెట్, మరియు ఇతర సంఘపితరులు ఇదే విశేషముగా వింతైన వివరణను ఇచ్చినట్లు కనబడుచున్నది. అయితే వీరికి విరుద్ధముగా, అంబ్రోసు, అగస్టీను, మరియు జెరోము సహితము ఇక్కడి "సంకల్పమును" దేవుని సంకల్పముగా ఎంచిరని పూల్ ప్రస్తావించుచున్నాడు; ఈ అభిప్రాయముతో దాదాపు ఆధునిక వేదాంతులందరును ఏకీభవించుచున్నారు. పౌలు భాషప్రకారము {κλητοὶ}, అనగా పిలువబడినవారు, పిలుపునకు లోబడువారు (qui vocanti obediunt) అని అర్థమిచ్చునని గ్రోషియస్ బహు న్యాయముగా గమనించి, రోమీయులకు 1:6; 1 కొరింథీయులకు 1:24; ప్రకటన 17:14 చూపించుచున్నాడు. మరియు రెండు సందర్భములలో తప్ప, అనగా మత్తయి 20:16 మరియు మత్తయి 22:14లో తప్ప, — అక్కడ దానికి ఆహ్వానింపబడినవారని అర్థము, — క్రొత్త నిబంధన అంతటను ఈ మాటకు ఈ అర్థమే ఉన్నదని స్టువర్ట్ చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి ఆయన దానిని {ἔκλεκτοι}, అనగా ఏర్పరచబడినవారు, ఎన్నుకొనబడినవారు, లేక నిజమైన క్రైస్తవులు అను మాటకు సమానార్థకముగా ఎంచుచున్నాడు. — సం.

29. దేవుడెవరిని ముందు ఎరిగెనో మొదలైనవి. — విశ్వాసుల శ్రమలు, వారు క్రీస్తు స్వరూపమునకు అనురూపులుగా చేయబడు విధానమే గాని మరేమియు కాదని ఆయన ఏర్పాటు యొక్క క్రమముచేతనే అప్పుడు చూపించుచున్నాడు; మరియు ఇది అవశ్యకమని ఆయన ఇదివరకే ప్రకటించెను. కాబట్టి మనము జీవమునకు ముందుగా నియమింపబడిన ప్రభువు ఏర్పాటును మనము అంగీకరింపకపోయినను, మనము పరలోక మహిమకు సిద్ధపరచబడవలసిన దేవుని కుమారుని స్వరూపమును ధరించుటకు మనము ఇష్టపడకపోయినను తప్ప, మనము శ్రమపరచబడుచున్నామని దుఃఖించుటకు గాని, దానిని కఠినమైనదిగాను బాధాకరమైనదిగాను తలంచుటకు గాని మనకు కారణము లేదు.

అయితే పౌలు ప్రస్తావించు దేవుని ముందెరుగుట, కొందరు అవివేకులు అసంబద్ధముగా ఊహించుచున్నట్లు కేవలము ముందుగా తెలిసికొనుట కాదు గాని, ఆయన తన పిల్లలను విసర్జింపబడినవారినుండి ఎల్లప్పుడును వేరుపరచిన దత్తస్వీకారమే. అదే భావములో, విశ్వాసులు దేవుని భవిష్యద్ జ్ఞానప్రకారము ఆత్మవలని పరిశుద్ధతను పొందుటకు ఏర్పరచబడిరని పేతురు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి నేను సూచించినవారు, తన కృపకు యోగ్యులగుదురని దేవుడు ముందుగా చూచినవారిని తప్ప మరి ఎవరిని ఆయన ఏర్పరచుకొనలేదని అవివేకముగా ఈ నిగమనము చేయుచున్నారు. ప్రతివాడును తన యోగ్యతనుబట్టి ఏర్పరచబడినట్టుగా పేతురు విశ్వాసులను పొగడుట లేదు; గాని దేవుని నిత్య ఆలోచనను వారికి జ్ఞాపకము చేయుటచేత, ఆయన వారిని సమస్త యోగ్యతనుండి పూర్తిగా వంచితులను చేయుచున్నాడు. పౌలును ఈ వాక్యభాగములో అదే చేయుచున్నాడు; ఆయన దేవుని సంకల్పమును గూర్చి తాను ఇదివరకు చెప్పినదానిని మరియొక మాటతో మరల చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి ఈ ఎరుగుట దేవుని దయాసంకల్పముతో జతపరచబడియున్నదని దీనినుండి స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా తాను దత్తస్వీకారము చేయ నిష్టపడినవారిని దత్తస్వీకారము చేయుటలో ఆయన తనకు వెలుపల దేనినియు ముందుగా ఎరుగలేదు; తాను ఏర్పరచుకొనవలెనని సంకల్పించినవారిని మాత్రమే ఆయన గుర్తించెను.

269 ఈ స్థలములోని {προέγνω} అను క్రియ యొక్క అర్థమును గూర్చి చాల వివాదము జరిగినది. జెరోము, క్రిసోస్టము, మరియు థియోడొరెట్ వంటి సంఘపితరులలో అనేకులు దీనిని కేవలము ముందుగా తెలిసికొనుట అను భావములో ఎంచిరి; సువార్తను నమ్మి దానికి లోబడువారిని ఇది సూచించుచున్నదని వారు తలంచిరి. ఈ క్రియ ఈ స్థలములోను, ఈ క్రింది వాక్యభాగములలోను మాత్రమే కనబడుచున్నది, రోమీయులకు 11:2; అపొస్తలుల కార్యములు 26:5; 1 పేతురు 1:20; 2 పేతురు 3:17. రెండవ దానిలోను చివరి వాక్యభాగములోను దీనికి కేవలము పూర్వజ్ఞానము లేక పూర్వపరిచయము అని అర్థము, మరియు ఇది మనుష్యులను సూచించుచున్నది. 1 పేతురు 1:20లో, మన అనువాదప్రకారము, "జగత్తు పునాది వేయబడకమునుపే" "ముందుగా నియమింపబడినవాడుగా" ఇది క్రీస్తుకు అన్వయింపబడినది. ఈ పత్రికలో, రోమీయులకు 11:2లో, ఇది దేవుని సూచించుచున్నది, — "దేవుడు తాను ముందెరిగిన తన ప్రజలను విసర్జింపలేదు;" మరియు సందర్భమునుబట్టి దీనికి ఏర్పరచుకొనుట అను అర్థమే ఉన్నది; ఏలయనగా అపొస్తలుడు దేవుడు ముందుగా చూచిన విశ్వాసమునుబట్టి గాక "కృపావలన కలిగిన ఏర్పాటుచొప్పున" చేసినదానిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. దీనినుండి వచ్చిన నామవాచకము రెండు స్థలములలో కనబడుచున్నది, అపొస్తలుల కార్యములు 2:23, మరియు 1 పేతురు 1:2. మొదటి దానిలో దీనికి నిర్ణయము, పూర్వనియామకము అని స్పష్టముగా అర్థము, రెండవ దానిలోను అదే అర్థము; అక్కడ అపొస్తలుడు సంబోధించినవారు, "దేవుని భవిష్యద్ జ్ఞానప్రకారము, {κατὰ} {πρόγνωσιν} {Θεοῦ}, ఆత్మవలని పరిశుద్ధతను పొందినవారై, విధేయులగుటకు" ఏర్పరచబడిరని చెప్పబడుచున్నది; కాబట్టి వారు తమ విధేయతనుబట్టి దేవుని ముందెరుగుటచొప్పున లేక పూర్వనియామకముచొప్పున ఏర్పరచబడలేదు. ఇది ఈ వాక్యభాగములోని క్రియకు పెట్టబడిన వ్యాఖ్యానమును పూర్తిగా కూలద్రోయుచున్నది. ఇక్కడ ఈ క్రియకు సాధారణముగా ఇయ్యబడు అర్థము, ముందుగా అంగీకరించుట, లేక ఏర్పరచుకొనుట. గ్రోషియస్, టురెట్టిన్, మరియు ఇతరులు {γινώσκω} అను మాటకు హీబ్రూలోని ידע అను క్రియకున్న అర్థమే ఉన్నదని ఎంచుచున్నారు; దానికి కొన్నిసార్లు అంగీకరించుట లేక కటాక్షించుట, లేక ప్రేమతోను ఆమోదముతోను లక్ష్యపెట్టుట అను అర్థము కలదు. కాబట్టి ఇక్కడ ఈ సమాసక్రియను, తన ఏర్పాటుకు విషయములైనవారిగా, "ఆయన ఎవరిని ముందుగా అంగీకరించెనో, లేక ముందెరిగెనో" అని అనువదింపవచ్చును: మరియు ఈ భావము మాత్రమే ఈ వాక్యభాగములోని మిగిలినదానితో పొసగుచున్నది. స్టువర్ట్ మరియొక అర్థమును, 1 పేతురు 1:20లో దీనికున్నట్లు కనబడు అర్థమును, అనగా "ముందుగా నియమింపబడిన" అను అర్థమును ఇష్టపడుచున్నాడు. {γινώσκω} అను మాటకు కొన్నిసార్లు చిత్తగించుట, నిశ్చయించుట, నియమించుట, నిర్ణయించుట అను అర్థము కలదని ఆయన చెప్పి, యోసీఫస్, ప్లూటార్క్, మరియు పాలిబియస్ నుండి ఉదాహరణలను తెచ్చుచున్నాడు. అప్పుడు ఇక్కడి సమాసక్రియ "ఆయన ఎవరిని ముందుగా నియమించెనో," లేక ముందుగా నిశ్చయించెనో అని యుండును. — సం.

కొందరు ముందుగా నిర్ణయించుట అని అనువదించు {προορίζειν} అను క్రియను ఈ వాక్యభాగము కోరుదానినిబట్టి గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా తాను దత్తస్వీకారము చేసినవారందరును క్రీస్తు స్వరూపమును ధరింపవలెనని దేవుడు నిర్ణయించెనని మాత్రమే పౌలు ఉద్దేశించెను; మరియు వారు క్రీస్తునకు అనురూపులు కావలెనని ఆయన కేవలము చెప్పలేదు గాని, క్రీస్తు స్వరూపమునకు అనురూపులు కావలెనని చెప్పెను; క్రీస్తునందు దేవుని పిల్లలు అనుకరించుటకై వారికి చూపబడు సజీవమైనదియు ప్రస్ఫుటమైనదియునైన ఒక మాదిరి కలదని మనకు బోధించుటకే. కాబట్టి భావమేమనగా, మన రక్షణ ఇమిడియున్న ఉచితమైన దత్తస్వీకారము, మనము సిలువను మోయవలెనని నిర్ణయించు ఆ మరియొక నిర్ణయమునుండి విడదీయరానిది; ఏలయనగా దేవుని అద్వితీయ కుమారుని స్వరూపమునకు అనురూపుడు కాకుండ ఎవడును పరలోకమునకు వారసుడు కాజాలడు.

ఆయన జ్యేష్ఠుడగునట్లు, లేక జ్యేష్ఠుడై యుండునట్లు, మొదలైనవి; ఏలయనగా {εἶναι} అను గ్రీకు సామాన్యార్థకమును ఈ రెండు విధములుగా అనువదింపవచ్చును; అయితే నేను మొదటి అనువాదమునే ఇష్టపడుచున్నాను. అయితే క్రీస్తు యొక్క జ్యేష్ఠత్వమును ప్రస్తావించుటలో పౌలు దీనిని మాత్రమే వ్యక్తపరచ నుద్దేశించెను, — దేవుని పిల్లలలో క్రీస్తు ప్రాధాన్యత కలిగియున్నాడు గనుక, ఆయన సరిగానే మనకు మాదిరిగా ఇయ్యబడియున్నాడు; అందువలన ఆయన అనుభవించుటకు ఇష్టపడిన దేనినైనను మనము నిరాకరింపకూడదు. కాబట్టి పరలోకపు తండ్రి తన సొంత కుమారునికి అనుగ్రహించిన అధికారమునకును ఘనతకును అన్ని విధములుగా సాక్ష్యమిచ్చుటకై, తాను దత్తస్వీకారము చేయు వారినందరిని, అనగా తన రాజ్యమునకు వారసులగువారినందరిని, ఆయన మాదిరికి అనురూపులుగా ఉండవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు. ఒకే శరీరము యొక్క అవయవముల మధ్య వ్యత్యాసము ఉన్నట్లు, భక్తుల స్థితి పైకి నానావిధముగా కనబడుచున్నను, ప్రతివానికిని తన సొంత శిరస్సుతో సంబంధము కలదు. కాబట్టి జ్యేష్ఠుడు కుటుంబపు పేరును నిలుపునట్లే, క్రీస్తు విశ్వాసుల మధ్య ఘనతలో శ్రేష్ఠుడై యుండుటకు మాత్రమే గాక, సహోదరత్వమను సామాన్య నామముక్రింద అందరిని తన క్రిందనే ఇమిడ్చుకొనుటకు కూడ ప్రాధాన్యతగల స్థితిలో ఉంచబడియున్నాడు.

30. మరియు ఎవరిని ముందుగా నిర్ణయించెనో (præfinivit) వారిని పిలిచెను మొదలైనవి. — క్రీస్తు యొక్క దీనస్థితికి అనురూపులగుట మన మేలుకే అనునది ఎంత సత్యమో ఆయన ఇప్పుడు మరింత స్పష్టమైన రుజువుచేత చూపించుటకై, ఆయన ఒక క్రమానుగత విధానమును అవలంబించుచున్నాడు; దానిచేత సిలువలో పాలుపొందుట మన పిలుపుతోను, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటతోను, సంక్షేపముగా మన భవిష్యత్ మహిమతోను ఎంతగా జతపరచబడియున్నదనగా, అవి ఏ విధముగాను విడదీయబడజాలవని ఆయన మనకు బోధించుచున్నాడు.

అయితే చదువరులు అపొస్తలుని భావమును మరింత బాగుగా గ్రహించునట్లు, నేను ఇదివరకే చెప్పినదానిని మరల చెప్పుట మంచిది, — ముందుగా నిర్ణయించుట అను మాట ఏర్పాటును సూచింపదు గాని, తన ప్రజలచేత సిలువ మోయబడవలెనని దేవుడు నియమించిన ఆయన సంకల్పమును లేక నిర్ణయమును సూచించుచున్నది; మరియు వారు ఇప్పుడు పిలువబడిరని ప్రకటించుటచేత, దేవుడు వారిని గూర్చి తాను నిర్ణయించినదానిని దాచియుంచలేదు గాని, వారికి నియమింపబడిన స్థితికి వారు సహనముతోను దీనత్వముతోను లోబడునట్లు దానిని తెలియపరచెనని ఆయన సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇక్కడి పిలుపు రహస్యమైన ఏర్పాటు తరువాతిదైనందున దానినుండి వేరుగా ఎంచబడవలెను. కాబట్టి దేవుడు తనకు ఏ భాగమును నియమించెనో అది ఎవనికిని కనబడుటలేదని ఎవడును ఈ అభ్యంతరమును చెప్పకుండునట్లు, దేవుడు తన పిలుపుచేత తన మరుగైన సంకల్పమును గూర్చి స్పష్టమైన సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడని అపొస్తలుడు చెప్పుచున్నాడు. అయితే ఈ సాక్ష్యము సువార్త యొక్క బాహ్య ప్రకటనలో మాత్రమే కనబడుట కాదు గాని, దానితోకూడ ఆత్మ యొక్క శక్తియు జతపరచబడియున్నది; ఏలయనగా దేవుడు బాహ్యమైన వాక్యముచేత సంబోధించుట మాత్రమే గాక లోలోపల ఆకర్షించుచున్న ఏర్పరచబడినవారిని గూర్చియే అక్కడ చెప్పబడుచున్నది.

నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను, మన పిలుపు సమయమునుండి మరణ ఘడియవరకు దేవుని కటాక్షము ఎడతెగక కొనసాగుటకు యుక్తముగా విస్తరింపవచ్చును; అయితే పౌలు ఈ పత్రిక అంతటను ఈ మాటను నీతిని ఉచితముగా ఆరోపించుట అను అర్థములో వాడుచున్నాడు గనుక, మనము ఈ అర్థమునుండి తొలగిపోవలసిన అవసరము లేదు. పౌలు నిజముగా ఉద్దేశించినది, మనము శ్రమలను తప్పించుకొనుటకు అనుమతించవలసినదానికంటె మరింత విలువైన ప్రతిఫలము మనకు అర్పింపబడుచున్నదని చూపించుటయే; ఏలయనగా మన దుర్దశలు ఇకమీదట శాపమునకు గుర్తులుగా ఉండకుండునట్లును, మనలను నాశనమునకు నడిపింపకుండునట్లును దేవునితో సమాధానపరచబడుటకంటె మరి ఏది ఎక్కువగా కోరదగినది?

ఇప్పుడు సిలువచేత అణచివేయబడుచున్నవారు మహిమపరచబడుదురని ఆయన వెంటనే చేర్చుచున్నాడు; అందువలన వారి దుఃఖములును నిందలును వారికి ఏ నష్టమును కలిగింపవు. మహిమపరచబడుట మన శిరస్సునందు తప్ప ఇంకను ప్రత్యక్షపరచబడనప్పటికిని, మనము ఒక విధముగా ఆయనయందు మన నిత్యజీవ స్వాస్థ్యమును చూచుచున్నాము గనుక, ఆయన మహిమ మన సొంత మహిమను గూర్చి మనకు ఎంత నిశ్చయతను కలిగించుచున్నదనగా, మన నిరీక్షణను ప్రస్తుత స్వాధీనముతో న్యాయముగా పోల్చవచ్చును.

మరియు పౌలు హీబ్రూ భాష యొక్క శైలిని అనుకరించుచు, ఈ క్రియలలో వర్తమాన కాలమునకు బదులుగా భూతకాలమును వాడుచున్నాడని మనము చేర్చవచ్చును. నిస్సందేహముగా ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడునది కొనసాగుచున్న క్రియయే, ఈ భావముప్రకారము: "దేవుడు ఇప్పుడు తన సంకల్పమునకు అనుగుణముగా సిలువక్రింద అభ్యాసపరచుచున్నవారు, రక్షణను గూర్చిన నిరీక్షణ కలిగియుండునట్లు పిలువబడి నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచున్నారు; అందువలన వారి దీనస్థితిలో వారి మహిమలో ఏదియు క్షీణింపదు; ఏలయనగా వారి ప్రస్తుత దుర్దశలు లోకము యెదుట దానిని వికారపరచినను, దేవుని యెదుటను దూతల యెదుటను అది ఎల్లప్పుడును సంపూర్ణమైనదిగా ప్రకాశించుచున్నది." కాబట్టి ఈ క్రమానుగతముచేత పౌలు ఉద్దేశించునదేమనగా, విశ్వాసులు ఇప్పుడు దీనపరచబడుచున్న వారి శ్రమలు ఈ అంతము కొరకే ఉద్దేశింపబడినవి — అనగా విశ్వాసులు పరలోక రాజ్య మహిమను పొందినవారై, తాము ఇప్పుడు ఎవనితోకూడ సిలువవేయబడుచున్నారో ఆ క్రీస్తు పునరుత్థాన మహిమను చేరుకొనవలెనని.

రోమీయులకు 8:31-34

31. ఇట్లుండగా ఏమందుము? దేవుడు మన పక్షముననుండగా మనకు విరోధియెవడు?

31. Quid ergo dicemus ad hæc? 271 Si Deus pro nobis, quis contra nos? 32. తన సొంత కుమారుని అనుగ్రహించుటకు వెనుకతీయక మనందరికొరకు ఆయనను అప్పగించినవాడు ఆయనతోకూడ సమస్తమును మనకెందుకు అనుగ్రహింపడు?

270 టురెట్టిన్ కొంత భిన్నమైన కారణమును చెప్పుచున్నాడు: "ఈ సంగతులు దేవుని సంకల్పములో ఇదివరకే జరిగినట్టుగా ఉన్నవి గనుకను, అవి నెరవేరుట నిశ్చయమని చూపుటకును, పౌలు వాటిని గతించినవిగా చెప్పుచున్నాడు."

271 "Ad hæc," — {πρὸς} {ταῦτα} అది "de his — ఈ సంగతులను గూర్చి" అని ఉండవలెనని వోల్ఫియస్ చెప్పుచున్నాడు; దీనికి ఉదాహరణగా హెబ్రీయులకు 4:13 ఉదాహరింపబడుచున్నది, "{πρὸς} {ὅν} {ἡμῖν} {ὁ} {λόγος} — ఎవనిని గూర్చి మనము మాటలాడుచున్నామో." — సం.

32. Qui propno Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit, quomodo non etiam cum eo donaret nobis omnia?

33. దేవునిచేత ఏర్పరచబడినవారిమీద నేరము మోపువాడెవడు? నీతిమంతులుగా తీర్చువాడు దేవుడే.

33. Quis intentabit crimina 272 adversus electos Dei? Deus est qui justificat. 34. శిక్ష విధించువాడెవడు? చనిపోయినవాడును, అంతేకాదు మృతులలోనుండి లేచినవాడును అయిన క్రీస్తే; ఆయన దేవుని కుడిపార్శ్వమున ఉన్నవాడును, మన పక్షముగా విజ్ఞాపనము చేయుచున్నవాడును ఆయనే.

34. Quis ille qui condemnet? Christus est qui mortuus est, quin potius etiam suscitatus, qui et in dextera Patris est, qui et intercedit pro nobis.

31. ఇట్లుండగా ఏమందుము మొదలైనవి. — చర్చింపబడిన విషయము తగినంతగా రుజువుపరచబడిన పిమ్మట, అతడు ఇప్పుడు ఆశ్చర్యోద్గారములలోనికి ఉప్పొంగుచున్నాడు; శ్రమలు విశ్వాసులను నిరుత్సాహపడునట్లు ఒత్తిడిచేయునప్పుడు వారు ఎట్టి మహాధైర్యముతో సన్నద్ధులై యుండవలెనో వాటిచేత అతడు తెలియజేయుచున్నాడు. దేవుని తండ్రివంటి దయతో, సమస్త శోధనలను జయించు ఆ అజేయమైన ధైర్యము జతపరచబడియున్నదని ఈ మాటలలో అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. దేవుని ప్రేమను గూర్చియైనను ద్వేషమును గూర్చియైనను మన ప్రస్తుత స్థితిని చూచుటవలననే గాని మరి ఏ విధముగాను సాధారణముగా తీర్మానము చేయబడదని మనకు తెలియును; అందుచేత సంగతులు ప్రతికూలముగా జరుగునప్పుడు దుఃఖము మన మనస్సులను ఆక్రమించుకొని సమస్త ధైర్యమును ఆదరణను తరిమివేయును. అయితే మరింత లోతైన సూత్రమును విచారింపవలెననియు, మన ప్రస్తుత పోరాటముయొక్క విచారకరమైన దృశ్యమునకే తమ్మును తాము పరిమితము చేసికొనువారు అసంబద్ధముగా తర్కించుచున్నారనియు పౌలు బిగ్గరగా ప్రకటించుచున్నాడు. దేవుని దెబ్బలు వాటికవే దేవుని ఉగ్రతకు సూచనలని న్యాయముగా ఎంచబడుచున్నవని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే అవి క్రీస్తునందు ప్రతిష్ఠింపబడినవి గనుక, పరిశుద్ధులు ఈ డాలును ఆధారము చేసికొని సమస్త కీడులమీద ధైర్యముగా జయోత్సవము చేయునట్లు, అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా దేవుని తండ్రివంటి ప్రేమను పట్టుకొనవలెనని పౌలు వారికి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇది మనకు ఇత్తడి గోడ; దేవుడు మనకు ప్రసన్నుడై యుండగా మనము సమస్త అపాయములనుండి సురక్షితముగా ఉందుము. అయినను మనలను ఏదియు ఎదిరింపదని అతని భావము కాదు; అన్ని విధముల శత్రువులమీద విజయమును అతడు వాగ్దానము చేయుచున్నాడు.

దేవుడు మన పక్షముననుండగా మొదలైనవి. — ప్రతి శోధనలో మనలను నిలువబెట్టగల ముఖ్యమైనదియు ఏకైకమైనదియునైన ఆధారము ఇదే. ఏలయనగా దేవుడు మనకు ప్రసన్నుడై యుంటేనే గాని, సమస్తమును మనకు అనుకూలముగా నవ్వినను, నిశ్చయమైన ధైర్యమేదియు పొందబడదు; అయితే మరియొక వైపున, ఆయన దయ ఒక్కటే ప్రతి దుఃఖములో చాలినంత ఆదరణయు, శ్రమల సమస్త తుఫానులకు విరోధముగా చాలినంత బలమైన రక్షణయునై యున్నది. ఈ విషయమును గూర్చి లేఖనములో అనేక సాక్ష్యములు కలవు; పరిశుద్ధులు దేవుని శక్తిని మాత్రమే ఆధారము చేసికొనినప్పుడు, లోకములో తమకు విరోధముగా నిలుచు దేనినైనను వారు తృణీకరించుటకు తెగించుదురని అవి చూపుచున్నవి.

"మరణాంధకారపు లోయలో నేను సంచరించినను ఏ అపాయమునకు భయపడను, నీవు నాకు తోడైయుందువు." (కీర్తనలు 23:4.)

"నేను ప్రభువునందు నమ్మికయుంచియున్నాను; శరీరులు నన్నేమి చేయగలరు?" (కీర్తనలు 56:11.)

272 "Quis intentabit crimina — నేరములు మోపువాడెవడు; {τίς} {ἐγκαλέσει} {κατὰ} {ἐκλεκτῶν} {Θεοῦ} — దేవునిచేత ఏర్పరచబడినవారిమీద వ్యాజ్యము వేయువాడు, లేక నేరము మోపువాడు ఎవడు?" అపొస్తలుల కార్యములు 19:38 చూడుడి. అగస్టీను, గ్రోషియస్, లాక్, డాడ్రిడ్జ్, గ్రీస్‌బాక్ వంటి అనేకులు తరువాతి వాక్యఖండమును కూడ ప్రశ్నగానే చేసిరి; తరువాతి వచనములోని వాక్యఖండములను కూడ ఆలాగే చేసిరి. భావములో ఎక్కువ భేదము లేదు, అయితే ఆ విధముగా ఈ వాక్యభాగము మరింత ప్రభావవంతముగా కనబడును, — 33. దేవునిచేత ఏర్పరచబడినవారిమీద ఎవడు నేరము మోపును? నీతిమంతులుగా తీర్చు దేవుడా? 34. శిక్ష విధించువాడెవడు? చనిపోయిన, అంతేకాదు తిరిగి లేచిన, దేవుని కుడిపార్శ్వమున ఉన్న, మనకొరకు విజ్ఞాపనము చేయుచున్న క్రీస్తా? అపొస్తలుడు అదే ధోరణిలో ముందుకు సాగుచున్నాడనునదే ఈ నిర్మాణమునకు అనుకూలముగా ఉన్నది. — సం.

"నన్ను చుట్టుకొను జనుల వేలకొలదికి నేను భయపడను." (కీర్తనలు 3:6.)

ఏలయనగా దేవుని బాహువును ఎదిరింపగల శక్తి ఆకాశముల క్రిందనైనను పైననైనను ఏదియు లేదు. కాబట్టి ఆయనను మన సంరక్షకునిగా కలిగియుండగా, మనము ఏ హానికిని భయపడనక్కరలేదు. అందుచేత ఆయన కాపుదలతో తృప్తిపొంది, నిరుత్సాహపడునంతగా దేనికిని భయపడనివాడే దేవునియందు నిజమైన నమ్మికను కనుపరచుచున్నాడు; విశ్వాసులు నిస్సందేహముగా తరచు కదిలింపబడుదురు గాని ఎన్నడును పూర్తిగా పడద్రోయబడరు. సంక్షేపముగా, భక్తిగల ఆత్మ బాహ్యమైన సంగతులమీద ఆధారపడక, పరిశుద్ధాత్మయొక్క అంతరంగ సాక్ష్యముమీద ఆనుకొనవలెనని చూపుటయే అపొస్తలుని ఉద్దేశ్యము.

32. తన సొంత కుమారుని అనుగ్రహించుటకు వెనుకతీయనివాడు మొదలైనవి. — దేవుని తండ్రివంటి ప్రేమను బట్టి మన ఆనందమును నిలుపుకొనగలుగునంతగా దానిని గూర్చి పూర్తిగా నిశ్చయత కలిగియుండుట మనకు మిక్కిలి ముఖ్యము గనుక, దేవుడు మనకు అనుకూలుడని రుజువుపరచుటకై పౌలు మన విమోచనయొక్క వెలను ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు: తండ్రి మన రక్షణ నిమిత్తము తన కుమారుని అనుగ్రహించుటకు నిరాకరింపకపోవుట వెలకట్టలేని ప్రేమకు నిస్సందేహముగా విశేషమైనదియు స్పష్టమైనదియునైన ఋజువు. కాబట్టి పౌలు అధికమైనదానినుండి అల్పమైనదానికి ఒక వాదమును తీయుచున్నాడు: ఆయనకు తన కుమారునికంటె ప్రియమైనదేదియు, విలువైనదేదియు, శ్రేష్ఠమైనదేదియు లేదు గనుక, మనకు ప్రయోజనకరమగునని ఆయన ముందుగా చూచునదేదియు ఆయన నిర్లక్ష్యము చేయడు.

ఈ వాక్యభాగము క్రీస్తు మనకు ఏమి తెచ్చుచున్నాడో మనకు జ్ఞాపకము చేయవలెను, ఆయన ఐశ్వర్యమును ధ్యానించుటకు మనలను మేల్కొలుపవలెను; ఏలయనగా ఆయన మనయెడల దేవుని అనంతమైన ప్రేమకు తాకట్టుగా ఉన్నట్లే, ఆయన ఆశీర్వాదములు లేనివాడుగాను శూన్యుడుగాను మనయొద్దకు పంపబడలేదు, సమస్త పరలోక ధననిధులతో నింపబడినవాడుగా పంపబడెను; కాబట్టి ఆయనను కలిగియున్నవారు తమ పరిపూర్ణ ఆనందమునకు అవసరమైన దేనికిని కొదువపడరు. అప్పగించుట అనగా ఇక్కడ మరణమునకు అప్పగించుట అని అర్థము.

33. దేవునిచేత ఏర్పరచబడినవారిమీద నేరము మోపువాడెవడు మొదలైనవి. — శ్రమలలో భక్తులకు కలుగు మొదటిదియు ముఖ్యమైనదియునైన ఆదరణ, దేవుని తండ్రివంటి దయను గూర్చి పూర్తిగా నిశ్చయత కలిగియుండుటయే; ఏలయనగా దీనినుండియే వారి రక్షణయొక్క నిశ్చయతయు, ఆత్మయొక్క ఆ ప్రశాంతమైన నెమ్మదియు కలుగుచున్నవి; దానివలన శ్రమలు మధురమగుచున్నవి, లేక కనీసము దుఃఖముయొక్క చేదు తగ్గింపబడుచున్నది. కాబట్టి దేవుడు మనకు ప్రసన్నుడను దృఢనిశ్చయముకంటె సహనమునకు మరింత తగిన ప్రోత్సాహమును చూపుట దుర్లభము; అందుచేత సమస్త కీడులకు విరోధముగా విశ్వాసులు బలపరచబడవలసిన ఆ ఆదరణకు పౌలు ఈ నమ్మికనే ముఖ్యమైన ఆధారముగా చేయుచున్నాడు. మరియు మనుష్యుని రక్షణ మొదట నేరారోపణచేత దాడిచేయబడి, తరువాత శిక్షావిధిచేత కూలద్రోయబడును గనుక, అతడు మొదట నేరారోపణ అపాయమును తొలగించుచున్నాడు. ఎవని న్యాయపీఠము యెదుట మనము నిలువవలెనో ఆ దేవుడు ఒక్కడే; కాబట్టి ఆయన మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చునప్పుడు నేరారోపణకు చోటు లేదు. అయితే విరుద్ధ వాక్యఖండములు సరిగా అమర్చబడనట్లు కనబడుచున్నవి; ఏలయనగా ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉంచబడవలసిన రెండు భాగములు ఇవి: "నేరము మోపువాడెవడు? విజ్ఞాపనము చేయువాడు క్రీస్తే:" తరువాత ఈ రెండు జతపరచబడియుండవచ్చును, "శిక్ష విధించువాడెవడు? నీతిమంతులుగా తీర్చువాడు దేవుడే;" ఏలయనగా దేవుని నిర్దోషవిముక్తి శిక్షావిధికిని, క్రీస్తు విజ్ఞాపనము నేరారోపణకును సరిపడుచున్నవి. అయితే పౌలు కారణము లేకుండ మరియొక అమరిక చేయలేదు; ఏలయనగా దేవుని పిల్లలను, సామెత చెప్పునట్లు, తలనుండి పాదమువరకు, సమస్త చింతలను భయములను పారద్రోలు ఆ నమ్మికతో ఆయుధధారులుగా చేయవలెనని అతడు ఆసక్తిగలవాడై యుండెను. కాబట్టి క్రీస్తు మన న్యాయవాది అని చెప్పియుండినదానికంటె, దేవుడు నీతిమంతులుగా తీర్చుచున్నాడు గనుక దేవుని పిల్లలు నేరారోపణకు లోనుకారని అతడు మరింత బలముగా ముగించుచున్నాడు; ఏలయనగా నేరము మోపువాడు శిక్షకు పాత్రుడని లోనికి తేవలెనని యున్నవానిని న్యాయాధిపతియే పూర్తిగా దోషరహితుడని ప్రకటించునప్పుడు, విచారణకు మార్గము మరింత పూర్తిగా మూయబడునని అతడు మరింత సంపూర్ణముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు. రెండవ వాక్యఖండమునకు కూడ ఇటువంటి కారణమే కలదు; ఏలయనగా క్రీస్తు వారి పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటచేత దేవుని తీర్పును ముందుగానే అడ్డగించెను గనుకను, తన విజ్ఞాపనముచేత మరణమును కొట్టివేయుట మాత్రమే గాక, మన పాపములు లెక్కకు రాకుండునట్లు వాటిని మరపులో కప్పివేయుచున్నాడు గనుకను, విశ్వాసులు శిక్షావిధి అపాయములో చిక్కుకొనుటకు బహు దూరముగా ఉన్నారని అతడు చూపుచున్నాడు.

273 కాల్విన్ {χαρίσεται} ను "donaret" అని అనువదించుచున్నాడు; కాపెల్లస్ మరింత సంపూర్ణముగా, "gratis donabit — ఉచితముగా అనుగ్రహించును" అని అనువదించుచున్నాడు. క్రీస్తు తానును, ఆయనతోకూడ లేక ఆయనద్వారా వచ్చు ప్రతిదియు ఉచితముగా అనుగ్రహింపబడిన కృపావరమే గాని మనము పొందుటకు యోగ్యులమైనది కాదు. పరేయస్ గమనించుచున్నట్లు, ఇది మనుష్యుని పక్షమున యోగ్యతగల ప్రతిదానిని బయట మూసివేయుచున్నది. అంతయు కృపయే. "సమస్తము" అను మాటలో రక్షణకు అవసరమైన ప్రతిదియు — ఇప్పుడు ప్రతి కృపయు, ఇకమీదట నిత్యమహిమయు — ఇమిడియున్నది. — సం.

సారాంశమేమనగా, ప్రస్తుత ఉపాయములచేత మనము భయమునుండి విడిపింపబడుట మాత్రమే కాదు, మన నమ్మికకు మరింత మేలుగా ఏర్పాటు చేయునట్లు దేవుడు ముందుగానే మనకు సహాయముగా వచ్చుచున్నాడు.

అయితే మేము ఇంతకుముందు మీకు జ్ఞాపకము చేసినట్లు, పౌలు ప్రకారము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనగా దేవుని తీర్పుచేత నిర్దోషులుగా విడుదల చేయబడుటయు నీతిమంతులుగా ఎంచబడుటయు అని ఇక్కడ గమనింపవలెను; ఈ వాక్యభాగమునుండి దీనిని రుజువుపరచుట కష్టము కాదు, ఇందులో అతడు ఒక సంగతిని స్థిరపరచుటచేత దాని విరుద్ధమును నిరర్థకము చేయుచు తర్కించుచున్నాడు; ఏలయనగా నిర్దోషులుగా విడుదలచేయుటయు, వ్యక్తులను దోషులుగా ఎంచుటయు పరస్పర విరుద్ధమైనవి. అందుచేత దేవుడు మనలను సమస్త పాపములనుండి విముక్తులనుగా చేసెను గనుక, మనకు విరోధముగా ఏ నేరారోపణను ఆయన అనుమతింపడు. అపవాది నిస్సందేహముగా భక్తులందరిమీద నేరము మోపువాడు; దేవుని ధర్మశాస్త్రమే, వారి స్వంత మనస్సాక్షియు వారిని దోషులుగా స్థాపించును; అయితే వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చు న్యాయాధిపతి యెదుట ఇవన్నియు ఏమియు సాధింపలేవు. కాబట్టి ఏ విరోధియు మన రక్షణను కదలింపనైనను అపాయములో పెట్టనైనను నేరడు.

మరియు, అతడు తాను వారి సంఖ్యలో ఉన్నవాడనని సందేహింపనివానివలె ఏర్పరచబడినవారిని పేర్కొనుచున్నాడు; అతడు దీనిని ప్రత్యేక ప్రత్యక్షతచేత కాదు (కొందరు స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులు తప్పుగా ఊహించుచున్నట్లు), భక్తులందరికి సామాన్యమైన గ్రహింపుచేత (sensu - అనుభూతి) ఎరిగియుండెను. కాబట్టి ఇక్కడ ఏర్పరచబడినవారిని గూర్చి చెప్పబడినదానిని ప్రతి భక్తుడును పౌలు మాదిరిని బట్టి తనకు అన్వయించుకొనవచ్చును; ఏలయనగా అతడు ఏర్పాటును దేవుని రహస్య సంకల్పములో పాతిపెట్టియుండినయెడల ఈ బోధ చల్లనిది మాత్రమే కాక పూర్తిగా నిర్జీవమైనదిగా ఉండును. అయితే ప్రతి భక్తుడును తనకు సొంతము చేసికొనవలసినది ఇక్కడ ఉద్దేశపూర్వకముగా మన యెదుట ఉంచబడెనని మనము ఎరిగినప్పుడు, మనము దేవుని పిల్లలమని నిశ్చయత పొందునట్లు మన పిలుపును పరీక్షించుకొనుటకు మనమందరము ప్రోత్సహింపబడుచున్నామనుటలో సందేహము లేదు.

34. శిక్ష విధించువాడెవడు మొదలైనవి. — న్యాయాధిపతి నిర్దోషులుగా విడుదలచేయునప్పుడు నేరము మోపుటచేత ఎవడును గెలువలేనట్లే, ధర్మశాస్త్రములకు తృప్తి కలిగింపబడి శిక్ష ఇదివరకే చెల్లింపబడినప్పుడు శిక్షావిధి ఏదియు మిగిలియుండదు. ఇప్పుడు క్రీస్తే, మనకు రావలసిన శిక్షను ఒక్కసారే అనుభవించి, మనలను విడిపించుటకై మన పక్షమును తాను వహించెనని దానిచేత ప్రకటించినవాడు: కాబట్టి ఇకమీదట మనకు శిక్ష విధింప చూచువాడు క్రీస్తును మరల మరణమునకు తిరిగి తేవలెను. అయితే ఆయన చనిపోవుట మాత్రమే కాదు, పునరుత్థానముచేత మరణమును జయించినవాడుగా బయలువెడలి దాని సమస్త శక్తిమీద జయోత్సవము చేసెను.

అతడు ఇంకను చేర్చుచున్నాడు, — ఆయన ఇప్పుడు తండ్రి కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండియున్నాడు; దీనిచేత, ఎఫెసీయులకు 1:20లో చెప్పబడినదాని ప్రకారము, ఆయన భూమ్యాకాశములమీద ఆధిపత్యమును, సమస్తముమీద సంపూర్ణ అధికారమును ఏలుబడియు కలిగియున్నాడని భావము.

మన రక్షణను భద్రపరచుటలో నిత్యమైన న్యాయవాదియు విజ్ఞాపకుడునై యుండుటకే ఆయన ఆలాగు కూర్చుండియున్నాడని కూడ అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. అందుచేత ఎవడైనను మనకు శిక్ష విధింప చూచునప్పుడు, వాడు క్రీస్తు మరణమును నిరర్థకము చేయ చూచుట మాత్రమే కాక, తండ్రి ఆయనను ఘనపరచిన ఆ సాటిలేని శక్తితోను పోరాడుచున్నాడు; ఆ శక్తితోకూడ తండ్రి ఆయనకు సర్వోన్నతాధికారమును అనుగ్రహించెను. అపవాదిమీదను, మరణముమీదను, పాపముమీదను, పాతాళ ద్వారములమీదను జయోత్సవము చేయుటకు తెగించు ఇంత గొప్ప నిశ్చయత భక్తులందరి హృదయములలో లోతుగా నాటుకొనవలెను; ఏలయనగా క్రీస్తు మనవాడనియు, తండ్రి ఆయనయందు మనకు ప్రసన్నుడనియు మనము నిశ్చయముగా గ్రహించితేనే గాని మన విశ్వాసము శూన్యము. కాబట్టి రక్షణయొక్క అనిశ్చయతను గూర్చిన స్కోలాస్టిక్ సిద్ధాంతముకంటె మరింత హానికరమైనదియు నాశనకరమైనదియు ఏదియు కల్పింపబడజాలదు.

విజ్ఞాపనము చేయుచున్నవాడు మొదలైనవి. — క్రీస్తుయొక్క దైవిక మహాత్మ్యము మనలను భయపెట్టకుండునట్లు దీనిని స్పష్టముగా చేర్చుట అవసరమై యుండెను. కాబట్టి ఆయన తన ఉన్నతమైన సింహాసనమునుండి సమస్తమును తన పాదముల క్రింద లోపరచుకొనియున్నను, పౌలు ఆయనను మధ్యవర్తిగా చూపుచున్నాడు; ఆయన మనలను తనయొద్దకు దయతో ఆహ్వానించుట మాత్రమే కాక, తండ్రి యెదుట మనకొరకు విజ్ఞాపకుడుగా కూడ కనబడుచున్నాడు గనుక, ఆయన సన్నిధికి మనము భయపడుట వింతయగును. అయితే ఈ విజ్ఞాపనమును మన శరీరసంబంధమైన తీర్పుచేత కొలువకూడదు; ఏలయనగా ఆయన మోకాళ్లూని చేతులు చాపి తండ్రిని దీనముగా బతిమాలుచున్నాడని మనము తలంచకూడదు; అయితే ఆయన చనిపోయి తిరిగి లేచినవాడుగా నిరంతరము కనబడుచున్నాడు గనుకను, ఆయన మరణమును పునరుత్థానమును నిత్యమైన విజ్ఞాపనముగా నిలిచి, తండ్రిని మనతో సమాధానపరచి మనకు ప్రసన్నునిగా చేయుటకై బలమైన ప్రార్థనయొక్క ప్రభావమును కలిగియున్నవి గనుకను, ఆయన మనకొరకు విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడని న్యాయముగా చెప్పబడుచున్నది.

రోమీయులకు 8:35-37

35. క్రీస్తు ప్రేమనుండి మనలను ఎడబాపువాడెవడు? శ్రమయైనను బాధయైనను హింసయైనను కరవైనను వస్త్రహీనతయైనను ఉపద్రవమైనను ఖడ్గమైనను మనలను ఎడబాపునా?

35. Quis nos dirimet 274 a dilectione Christi? tribulatio, an angustia, an persequutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius?

36. ఇందు విషయమై — నిన్ను బట్టి దినమెల్ల మమ్మును వధించుచున్నారు; వధకు సిద్ధమైన గొఱ్ఱెలమని మేము ఎంచబడితిమి అని వ్రాయబడియున్నది.

36. Quemadmodum scriptum est, Quod propter te morimur quotidie, reputati sumus tanquam oves mactationi destinatæ:

37. అయినను మనలను ప్రేమించినవానిద్వారా మనము వీటన్నిటిలో అత్యధిక విజయము పొందుచున్నాము.

37. Sed in iis omnibus supervincimus per eum qui dilexit nos. 35. మనలను ఎడబాపువాడెవడు మొదలైనవి. — భద్రతను గూర్చిన నిశ్చయత ఇప్పుడు మరింత విస్తారముగా, తక్కువ స్థాయి సంగతులవరకును వ్యాపింపజేయబడుచున్నది; ఏలయనగా దేవుడు తనయెడల దయగలవాడని రూఢిగా నమ్మువాడు అతి భారమైన శ్రమలలో స్థిరముగా నిలువగలడు. ఇవి సాధారణముగా మనుష్యులను కొద్దిగా కాదు, అనేక కారణములచేత కలవరపరచును, — వారు వాటిని దేవుని ఉగ్రతకు సూచనలుగా అర్థము చేసికొందురు గనుకను, లేక దేవునిచేత విడువబడితిమని తలంచుదురు గనుకను, లేక వాటికి అంతము కనబడదు గనుకను, లేక మేలైన జీవితమును ధ్యానించుటను నిర్లక్ష్యము చేయుదురు గనుకను, లేక ఇటువంటి ఇతర కారణములచేతను; అయితే మనస్సు అట్టి పొరపాటులనుండి శుద్ధిచేయబడినప్పుడు అది నెమ్మదిపొంది ప్రశాంతముగా విశ్రమించును. అయితే ఈ మాటల భావమేమనగా, — ఏమి జరిగినను, ప్రేమతో ఒకసారి మనలను కౌగిలించుకొనిన దేవుడు మనలను గూర్చి శ్రద్ధవహించుట ఎన్నడును మానడను ఈ విశ్వాసములో మనము స్థిరముగా నిలువవలెను. ఏలయనగా మనయెడల ఆయనకున్న ప్రేమనుండి దేవుని లాగివేయగలిగినదేదియు లేదని అతడు కేవలము చెప్పుటలేదు; ఆయన మనకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్న ప్రేమను గూర్చిన జ్ఞానమును సజీవమైన అనుభూతియు మన హృదయములలో ఎంత బలముగా ఉన్నవనగా, అవి శ్రమల చీకటిలో ఎల్లప్పుడు ప్రకాశించుచుండునని అతని భావము: ఏలయనగా మేఘములు సూర్యుని నిర్మలమైన ప్రకాశమును మరుగుచేసినను దాని వెలుగును మనకు పూర్తిగా లేకుండ చేయనట్లే, దేవుడు శ్రమలలో, శోధనలు మనలను నిరాశతో ముంచివేయకుండునట్లు, చీకటిగుండ తన కృపాకిరణములను ప్రసరింపజేయుచున్నాడు; అంతేకాదు, దేవుని వాగ్దానములచేత రెక్కలచేతవలె ఆధారము పొందిన మన విశ్వాసము, మధ్యనున్న సమస్త ఆటంకములను దాటి పైకి పరలోకమునకు తన మార్గమును చేసికొనుచున్నది. శ్రమలు వాటికవే చూడబడినప్పుడు దేవుని ఉగ్రతకు సూచనలని నిజమే; అయితే క్షమాపణయు సమాధానపరచబడుటయు ముందుగా కలిగినప్పుడు, దేవుడు మనలను శిక్షించినను తన కనికరమును ఎన్నడును మరువడని మనము నిశ్చయత కలిగియుండవలెను: ఆయన ఆ విధముగా మనము దేనికి పాత్రులమో మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; అయినను మనలను మారుమనస్సునకు నడిపించుచు, మన రక్షణ తన శ్రద్ధకు విషయమని ఆయన ఏమాత్రము తక్కువగా కాక సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు.

274 "Dirimet — మనలను తెంపివేయును," విభజించును లేక వేరుపరచును; {χωρίσει} — వేరుగా ఉంచును, తెగగొట్టును, ఎడబాపును: {τίς}, "ఎవడు," అను మాటను హెబ్రీలోని {מי} వలె "ఏది" అని అనువదింపవచ్చును. తరువాత వచ్చు నామవాచకముల లింగమును బట్టి అది నపుంసకలింగములో ఉంచబడలేదేమో. హెబ్రీయులు తరచు భవిష్యత్కాలమును సంభావనార్థకమునకు వాడుచున్నట్లు, ఇక్కడ కూడ అట్లే ఉండవచ్చును — "క్రీస్తు ప్రేమనుండి మనలను ఏది ఎడబాపగలదు? శ్రమయా, బాధయా?" మొదలైనవి. "ఎడబాపు" అను క్రియ పురుషునికిని అతని భార్యకును మధ్య విడాకులను లేక ఎడబాటును సూచించుటకు వాడబడుచున్నదని కూడ చేర్చవలెను. మత్తయి 19:6; 1 కొరింథీయులకు 7:10, 11, 15 చూడుడి. — సం.

అయితే అతడు దానిని క్రీస్తు ప్రేమ అని పిలుచుచున్నాడు, ఈ కారణముచేత, — తండ్రి ఒక విధముగా తన కనికరములను ఆయనయందు మనకు తెరచియున్నాడు. కాబట్టి దేవుని ప్రేమ క్రీస్తు వెలుపల వెదకబడకూడదు గనుక, మన విశ్వాసము క్రీస్తు కృపాకిరణములలో తండ్రియొక్క ప్రశాంతమైన ముఖమును చూచునట్లు, పౌలు సరిగానే మన ధ్యానమును ఆయనవైపు మళ్లించుచున్నాడు. భావమేమనగా, — దేవుడు ప్రసన్నుడై యుండగా ఏదియు మనకు ప్రతికూలము కాజాలదను ఈ సత్యము విషయమై ఏ శ్రమలలోను మన నమ్మిక కదలింపబడకూడదు. కొందరు ఈ ప్రేమను కర్మణి అర్థములో, అనగా ఆయన మనచేత ప్రేమింపబడు ప్రేమగా తీసికొనుచున్నారు; పౌలు మనలను అజేయమైన ధైర్యముతో ఆయుధధారులుగా చేయగోరుచున్నట్లు; అయితే ఈ వ్యాఖ్యానము పౌలు తర్కముయొక్క సమస్త ధోరణిచేత సులభముగా ఖండింపబడవచ్చును; మరియు ఈ ప్రేమ ఏమిటో మరింత స్పష్టముగా నిర్వచించుటచేత పౌలు తానే త్వరలో సమస్త సందేహమును తొలగించును.

శ్రమయైనను బాధయైనను హింసయైనను మొదలైనవి. — వచనము ప్రారంభములో అతడు వాడిన పుంలింగ సర్వనామములో ఒక మరుగైన శక్తి యున్నది: ఏలయనగా అతడు నపుంసకలింగమును స్వీకరించి — "మనలను ఏది ఎడబాపును?" మొదలైనవి అని చెప్పియుండవచ్చును గాని, అతడు ప్రాణములేని వస్తువులకు వ్యక్తిత్వమును ఆరోపించుటకే ఇష్టపడెను; దీని ఉద్దేశ్యము ఇది, — మన విశ్వాసమును పరీక్షించు శోధనలు ఎన్ని యున్నవో అంతమంది యోధులను మనతో పోరాడుటకు రంగములోనికి పంపవలెనని.

275 పూల్ ప్రకారము, ఆరిజెను, క్రిసోస్టము, థియొడొరెట్, అంబ్రోసు వంటి అనేకమంది సంఘపితరులు ఈ అభిప్రాయమును కలిగియుండిరి: అయితే సంఘపితరులను బహుగా అభిమానించిన హమ్మండ్, గ్రోషియస్ కూడ ఈ ప్రేమను మనయెడల దేవునికిని క్రీస్తుకును ఉన్న ప్రేమగానే ఎంచుచున్నారు. లూథరన్ వేదాంతులందరు ఈ వివరణనే ఇచ్చుచున్నారని వోల్ఫియస్ చెప్పుచున్నాడు. నిజముగా ఈ వివరణయే సత్యమైనదని చూడకుండ ఈ వాక్యభాగమంతటిని సరిగా చూచుట అసాధ్యము. 32వ వచనములో మనయెడల దేవునికున్న ప్రేమను గూర్చియే చెప్పబడుచున్నదని నిరాక్షేపణీయముగా స్పష్టమగుచున్నది: తరువాత 37వ వచనములో, "మనలను ప్రేమించినవానిద్వారా" అని స్పష్టముగా చెప్పబడుచున్నది; మరియు చివరి వచనము సాధ్యమైన ప్రతి సందేహమును తొలగించుటకు చాలునని కనబడుచున్నది. "శ్రమలు మనయెడల క్రీస్తుకున్న ప్రేమను మనకు దూరము చేయుటకు ఏ విధముగా దోహదము చేయగలవో ఊహింపశక్యము కాదు" అని తలంచుటలో బార్న్స్‌కు కలిగిన కష్టము ఒక అపార్థమునుండి పుట్టుచున్నది: ఏలయనగా క్రీస్తు ప్రేమనుండి ఎడబాపబడకుండుటను గూర్చి మనము మాటలాడునప్పుడు, స్పష్టమైన భావమేమనగా, ఆయన ప్రేమయొక్క ఫలములలో పాలుపొందుటనుండి ఏదియు మనలను ఎడబాపజాలదు, ఆయన తన ప్రేమను బట్టి అతి గొప్ప శ్రమలలో మనలను నిలువబెట్టి, "మనలను అత్యధిక విజయము పొందువారినిగా" చేయును. ఇక్కడ చెప్పబడినదాని సారాంశము రోమీయులకు 8:32 యొక్క చివరి వాక్యఖండములో ఇమిడియున్నది, — "ఆయనతోకూడ సమస్తమును మనకెందుకు అనుగ్రహింపడు?" అపొస్తలుడు తెలియజేయ ఉద్దేశించినది ఈ సత్యమును గూర్చిన నిశ్చయతనే అని స్పష్టము. — సం.

అయితే ఈ మూడు సంగతులకు ఈ భేదము కలదు: శ్రమ అన్ని విధముల కష్టమును లేక కీడును కలిగియున్నది; బాధ అంతరంగ భావము, కష్టములు మనలను ఏ మార్గము అనుసరింపవలెనో తెలియనంతటి గతిలేని స్థితికి తెచ్చునప్పుడు కలుగునది. ఒకడు తన భార్యను, మరియొకడు తన కుమార్తెలను వ్యభిచార అపాయమునకు అప్పగించుటకు బలవంతపెట్టబడినప్పుడు అబ్రాహామును లోతును పడిన ఆందోళన అట్టిదే; ఏలయనగా ఇరుకులోనికి తేబడి కలవరపడినవారై వారు తప్పించుకొను మార్గమేదియు కనుగొనలేదు. హింస సరిగా చెప్పవలెనంటే, దేవుని పిల్లలు భక్తిహీనులచేత నిష్కారణముగా బాధింపబడిన నిరంకుశమైన బలాత్కారమును సూచించుచున్నది. 2 కొరింథీయులకు 4:8లో దేవుని పిల్లలు ఇరుకులోనికి తేబడరని, {στενοχωρεῖσθαι}, పౌలు నిరాకరించుచున్నను, అతడు తనకు తానే విరుద్ధముగా మాటలాడుటలేదు; ఏలయనగా వారిని ఆందోళనగల చింతనుండి కేవలము మినహాయింపుగలవారిగా అతడు చేయుటలేదు, అబ్రాహాము లోతుల మాదిరులు కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నట్లు, వారు దానినుండి విడిపింపబడుదురని అతని భావము.

36. ఇందు విషయమై వ్రాయబడియున్నది మొదలైనవి. — ఈ సాక్ష్యము విషయమునకు కొద్దికాని బరువును చేర్చుచున్నది; ఏలయనగా మరణభయము మనము తొలగిపోవుటకు కారణము కాకపోవుట మాత్రమే కాక, మరణమును తమ కన్నుల యెదుట ఉన్నట్టుగా కలిగియుండుట దాదాపు ఎల్లప్పుడును దేవుని సేవకుల భాగ్యమై యుండెనని అతడు సూచించుచున్నాడు. ఆ కీర్తనలో అంతియోకస్ నిరంకుశత్వము క్రింద జనులు పడిన దయనీయమైన అణచివేత వర్ణింపబడుచున్నదని సంభవనీయమే; ఏలయనగా దేవుని ఆరాధకులు సత్యమతముపట్ల ద్వేషమువలననే గాని మరి ఏ కారణముచేతను కాక క్రూరముగా బాధింపబడిరని స్పష్టముగా చెప్పబడియున్నది. వారు దేవుని నిబంధనను విడిచిపోలేదను విశేషమైన ప్రమాణపూర్వక ప్రకటనయు దానికి చేర్చబడియున్నది; పౌలు దానినే విశేషముగా దృష్టియందుంచుకొనెనని నేను తలంచుచున్నాను. పరిశుద్ధులు అక్కడ అప్పుడు అసాధారణముగా తమ్మును ఒత్తిన విపత్తును గూర్చి మొఱ్ఱపెట్టుచున్నారనుట ఆక్షేపణ కాదు; ఏలయనగా ముందుగా తమ నిర్దోషత్వమును గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చి, తాము ఇన్ని కీడులచేత అణచివేయబడితిమని వారు చూపుచున్నారు గనుక, ప్రభువు తన పరిశుద్ధులను భక్తిహీనుల క్రూరత్వమునకు నిష్కారణముగా అప్పగింపబడనిచ్చుట క్రొత్తసంగతి కాదను వాదము దీనినుండి తగినట్లుగా తీయబడుచున్నది. అయితే ఇది వారి మేలు నిమిత్తమే తప్ప జరుగదు; ఏలయనగా దుష్టులతోకూడ నీతిమంతులను నాశనము చేయుట దేవుని నీతికి అన్యమైనదనియు, (ఆదికాండము 18:23); దానికి విరుద్ధముగా శ్రమపెట్టువారికి శ్రమయు, శ్రమపొందువారికి విశ్రాంతియు ప్రతిఫలముగా ఇచ్చుట ఆయనకు తగినదనియు లేఖనము మనకు బోధించుచున్నది. (2 థెస్సలొనీకయులకు 1:6, 9.) మరియు వారు ప్రభువు నిమిత్తము శ్రమపడుచున్నామని నొక్కిచెప్పుచున్నారు; నీతినిమిత్తము హింసింపబడువారు ధన్యులని క్రీస్తు ప్రకటించుచున్నాడు. (మత్తయి 5:10.) తాము దినదినము చనిపోవుచున్నామని చెప్పుటచేత, మరణము తమమీద ఎంతగా వ్రేలాడుచుండెననగా తమ జీవము మరణమునకు కొంచెము మాత్రమే భిన్నముగా ఉండెనని వారు సూచించిరి.

37. మనము అత్యధిక విజయము పొందుచున్నాము మొదలైనవి; అనగా, మనము ఎల్లప్పుడు పోరాడి బయటపడుచున్నాము. లాటిను భాషీయులు సాధారణముగా వాడకపోయినను పౌలు వాడిన పదమునే నేను నిలిపియుంచితిని. విశ్వాసులు లొంగిపోయి దిక్కులేనివారుగా పడియున్నట్లు కనబడుట కొన్నిసార్లు జరుగును; ఈ విధముగా ప్రభువు వారిని పరీక్షించుట మాత్రమే కాక, తగ్గించుచున్నాడు కూడ. అయినను ఈ ఫలితము వారికి అనుగ్రహింపబడుచున్నది, — వారు విజయము పొందుదురు.

276 "Supervincimus" — {ὑπερνικῶμεν}; బేజా అనువాదము, amplius quam victores sumus;" మెక్‌నైట్‌ది, "మనము జయించుటకంటె అధికము చేయుచున్నాము;" ష్లూస్నర్ తన వివరణలలో ఒకటిగా దీనిని ఇచ్చుచున్నాడు, "plenissime vincimus — మనము సంపూర్ణముగా జయించుచున్నాము." పౌలు సాధారణముగా {ὑπὲρ} ను అతిశయార్థములో వాడును; కాబట్టి అనువాదము, "మనము సమృద్ధిగా జయించుచున్నాము," అని యుండవచ్చును; "కీడుల శక్తిని బహుగా మించు బలము మనకు అనుగ్రహింపబడియున్నది," అని అతడు చెప్పినట్లు. విశ్వాసులు నిజమైన నష్టమేదియు పొందరు గనుక, కొలిమిలోని వెండివలె తమ మష్టును మాత్రమే పోగొట్టుకొందురు గనుక, వారు సమృద్ధిగా జయించుచున్నారని కొందరు చెప్పుచున్నారు; అంతమాత్రమే కాదు, వారు యుద్ధరంగమునుండి వలె కొల్లసొమ్మును — పరిశుద్ధతయు నీతియు అను ఫలములను — కూడ తీసికొనిపోవుదురు. హెబ్రీయులకు 12:10, 11. మరియు విజయము ఇదియై యుండునని చెప్పబడుచున్నది, — తమను ప్రేమించిన క్రీస్తు వారిని మరణమునుండి లేపి, ఈ జీవితములోని సమస్త కీడులు దానితో పోల్చదగినవి కాని ఆ మహిమతో వారిని అలంకరించును. "మనము ఇన్ని కీడులచేత విరుగగొట్టబడకయు నిరుత్సాహపడకయు ఉండుట మాత్రమే కాదు, సిలువయందు అతిశయించుచున్నాము కూడ," అని బేజా చెప్పుచున్నాడు. — సం.

ఈ అజేయమైన శక్తి ఎక్కడనుండి వచ్చుచున్నదో వారు అదే సమయమున జ్ఞాపకము చేసికొనునట్లు, అతడు ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని మరల చెప్పుచున్నాడు: ఏలయనగా దేవుడు మనలను ప్రేమించుచున్నాడు గనుక తన చేతితో మనలను ఆదుకొనుచున్నాడని అతడు మనకు బోధించుట మాత్రమే కాక, క్రీస్తు ప్రేమను పేర్కొనుటచేత అదే సత్యమును స్థిరపరచుచున్నాడు. మరియు దేవునియెడల మనకున్న ఆ ప్రేమయొక్క తీవ్రతను గూర్చి కాదు, మనయెడల దేవునికిని క్రీస్తుకును ఉన్న తండ్రివంటి దయను గూర్చియే అపొస్తలుడు ఇక్కడ మాటలాడుచున్నాడని ఈ ఒక్క వాక్యమే తగినంతగా రుజువుపరచుచున్నది; దానిని గూర్చిన నిశ్చయత మన హృదయములలో దృఢముగా స్థిరపడినయెడల అది ఎల్లప్పుడు పాతాళ ద్వారములనుండి జీవపు వెలుగులోనికి మనలను లాగును, మన ఆధారమునకు తగినంతగా ప్రయోజనకరమగును.

రోమీయులకు 8:38-39

38. మరణమైనను జీవమైనను దేవదూతలైనను ప్రధానులైనను అధికారులైనను ఉన్నవియైనను రాబోవునవియైనను,

38. Persuasus enim sum, quod neque mors, neque vita, 278 neque angeli neque principatus, neque virtutes, neque principatus, neque virtutes, neque præasentia, neque futura,

39. ఎత్తయినను లోతైనను సృష్టింపబడిన మరి ఏదైనను, మన ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందలి దేవుని ప్రేమనుండి మనలను ఎడబాపనేరవని రూఢిగా నమ్ముచున్నాను.

39. Neque altitudo, neque profunditas, neque ulla alia creatura, poterit nos dirimere a charitate Dei, Quæ est in Christo Iesu.

38. అనుభవింపవలసిన సంగతులలో మనలను మరింత సంపూర్ణముగా స్థిరపరచుటకై అతడు ఇప్పుడు అతిశయోక్తులలోనికి కొనిపోబడుచున్నాడు. జీవములోగాని మరణములోగాని దేవునినుండి మనలను లాగివేయగలదని కనబడునది ఏదైనను ఉన్నయెడల అది ఏమియు సాధింపదు; అంతేకాదు, దేవదూతలే ఈ పునాదిని కూలద్రోయ ప్రయత్నించినను మనకు ఏ హానియు చేయలేరు, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. దేవదూతలు ఏర్పరచబడినవారి రక్షణ నిమిత్తము నియమింపబడిన పరిచారక ఆత్మలు (హెబ్రీయులకు 1:14) అనుట ఆక్షేపణ కాదు; ఏలయనగా గలతీయులకు 1:8లో చేయుచున్నట్లు పౌలు ఇక్కడ అసాధ్యమైనదానిని గూర్చి తర్కించుచున్నాడు; దేవుని మహిమతో పోల్చినయెడల సమస్తమును విలువలేనివిగా ఎంచవలెనని దీనినుండి మనము గమనింపవచ్చును, ఏలయనగా ఆయన సత్యమును సమర్థించుటలో దేవదూతలను సైతము అవమానపరచుట న్యాయమే. ప్రధానులు అధికారులు అను మాటలచేత కూడ దేవదూతలే సూచింపబడుచున్నారు; వారు దైవశక్తియొక్క ప్రధాన సాధనములు గనుక ఆలాగు పిలువబడుచున్నారు: దేవదూతలు అను మాట మరీ అల్పముగా ధ్వనించినయెడల మరింత అధికమైనది వ్యక్తపరచబడునట్లు ఈ రెండు మాటలు చేర్చబడినవి. అయితే బహుశా మీరు ఈ భావమునకు ప్రాధాన్యమిత్తురు, "దేవదూతలైనను, ఏ శక్తులు ఉండగలవో అవియైనను;" మనకు తెలియనివియు మన గ్రహణశక్తిని మించునవియునైన సంగతులను మనము సూచించునప్పుడు వాడబడు వాడుక ఇది.

277 "Per eum qui dilexit nos — {διὰ} {του} {ἀγαπήσαντος} {ἡμᾶς} — మనలను ప్రేమించినవానిద్వారా." ఈ అనిర్దిష్టభూతకాల కృదంతము ప్రతి కాలమునకు వ్యాపించుచున్నదని వోల్ఫియస్ చెప్పుచున్నాడు, "మనలను ప్రేమించినవాడు, ప్రేమించుచున్నవాడు, ప్రేమింపబోవువాడు." విశ్వాసులు ఏ విపత్తులచేతను జయింపబడరను వాస్తవమునుండి, దేవుని ప్రేమ స్థిరమైనదియు అత్యంత ప్రభావవంతమైనదియు అని అతడు నిర్ణయము తీయుచున్నాడు; కాబట్టి బాధపడువారికి ధైర్యమిచ్చుటకును, వారి సహనమును బలపరచుటకును, వారి విపత్తులను మితపరచుటకును ఆయన వారితో ఉన్నాడు. 1 పేతురు 5:10 చూడుడి. — సం.

278 హింసకులు బెదిరించు మరణమైనను, విశ్వాసత్యాగము చేసినయెడల వాగ్దానము చేయబడు జీవమైనను. — సం.

ఉన్నవియైనను రాబోవునవియైనను మొదలైనవి. — అతడు అతిశయోక్తిగా మాటలాడుచున్నను, ఎంత కాలమైనను మనము ప్రభువు కృపనుండి ఎడబాపబడుట జరుగదని ప్రకటించుచున్నాడు: దీనిని చేర్చుట అవసరమై యుండెను; ఏలయనగా ప్రస్తుత కీడులవలన మనము అనుభవించు దుఃఖముతో మాత్రమే కాక, రాబోవు అపాయములు మనలను కలవరపరచు భయముతోను ఆందోళనతోను కూడ మనము పోరాడవలసియున్నది.

కాబట్టి భావమేమనగా, — కీడులు ఎంత దీర్ఘకాలము కొనసాగినను, అవి దత్తపుత్రత్వ విశ్వాసమును తుడిచివేయునేమో అని మనము భయపడకూడదు.

ఈ ప్రకటన స్పష్టముగా స్కోలాస్టిక్ వేదాంతులకు విరోధముగా ఉన్నది; వారు వ్యర్థముగా మాటలాడుచు, ప్రత్యేక ప్రత్యక్షతయను వరముద్వారా తప్ప అంతమువరకు నిలుకడగా ఉండుటను గూర్చి ఎవడును నిశ్చయముగా ఉండలేడని చెప్పుచున్నారు; ఆ ప్రత్యక్షతను వారు అతి అరుదైనదిగా చేయుచున్నారు. అట్టి సిద్ధాంతముచేత విశ్వాసమంతయు నాశనము చేయబడుచున్నది; అది మరణమువరకును మరణమునకు అవతలకును వ్యాపింపనియెడల నిశ్చయముగా శూన్యమే. అయితే మనమైతే, దానికి విరుద్ధముగా, మనలో మంచి కార్యమును ఆరంభించినవాడు ప్రభువైన యేసు దినమువరకు దానిని కొనసాగించునని నమ్మిక కలిగియుండవలెను.

39. క్రీస్తుయేసునందలి మొదలైనవి. — అనగా, క్రీస్తు దానికి బంధముగా ఉన్నాడు; ఏలయనగా తండ్రి ఆనందించు ప్రియ కుమారుడు ఆయనే. కాబట్టి ఆయనద్వారా మనము దేవునితో ఐక్యపరచబడినయెడల, మనయెడల దేవునికున్న మార్పులేనిదియు తప్పిపోనిదియునైన దయను గూర్చి మనము నిశ్చయత కలిగియుండవచ్చును. ప్రేమయొక్క ఊట తండ్రియందున్నదని ప్రకటించుచు, అది క్రీస్తునుండి మనకు ప్రవహించుచున్నదని నొక్కిచెప్పుచున్నాడు గనుక, అతడు ఇక్కడ ఇంతకుముందుకంటె మరింత స్పష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు.

279 కొందరు సంఘపితరులు, జెరోము, క్రిసోస్టము మొదలైనవారు, ఇదే అభిప్రాయమును తీసికొనిరి; గలతీయులకు 1:8లో వలె, అపొస్తలుడు మంచి దేవదూతలను గూర్చి ఒక విధముగా ఊహాత్మకముగా మాటలాడుచున్నాడని వారు ఎంచిరి. అయితే గ్రోషియస్‌ను మరి అనేకులును దుష్ట దూతలే సూచింపబడుచున్నారని ఎంచుచున్నారు. బహుశా దేవదూతలు, వారు ఎట్టివారైనను దానితో సంబంధము లేకుండ, ఉద్దేశింపబడియున్నారు. — సం.

280 గ్రోషియస్ ఈ మాటలను మూర్తమునకు బదులు అమూర్తముగా, అనగా ప్రధానులు అధికారులు అని ఎంచుచున్నాడు; కొందరు తలంచునట్లు, మొదటివారు, అధికారములో ముఖ్యులు గనుక {ἀρχαὶ} అనియు, శక్తి కలిగియున్నవారు గనుక {δυνάμεις} అనియు పిలువబడిరి. "ఈ మాటలచేత," అని బేజా చెప్పుచున్నాడు, "పౌలు ఆత్మల స్వభావమును సూచించుట వాడుక, — మంచివారిని ఎఫెసీయులకు 1:21; కొలొస్సయులకు 1:16లోను, — చెడ్డవారిని ఎఫెసీయులకు 6:12, కొలొస్సయులకు 2:15లోను." అందుచేత ఈ మాటలు వారి స్వభావము మంచిదా చెడ్డదా అను దానితో ఏ సంబంధము లేకుండ, దేవదూతల శక్తులలోని వేర్వేరు శ్రేణులను సూచించుచున్నవని సంభవనీయము. — సం.

281 "మనము ఇప్పుడు అనుభవించు కీడులైనను, మనకొరకు కనిపెట్టియుండగల కీడులైనను," — గ్రోషియస్; అంతకంటె, "ఇప్పుడు ఉన్న సంగతులైనను, రాబోవు సంగతులైనను." — సం.

282 "ఎత్తయినను లోతైనను" అను మాటలు గమనింపబడక విడువబడినవి {ὕψωμα}. మొదటిది సమృద్ధిని, రెండవది శ్రమను సూచించునని మీడ్ చెప్పుచున్నాడు. గ్రోషియస్ ఘనతయొక్క ఔన్నత్యమును అవమానముయొక్క లోతును ఉద్దేశింపబడినదిగా ఎంచుచున్నాడు. "పరలోకమైనను పాతాళమైనను," అని ఇతరులు చెప్పుచున్నారు; ష్లూస్నర్ ప్రకారము "ఆకాశమైనను భూమియైనను". "పరలోకమందున్నవియు భూమిమీద ఉన్నవియు," అనునది క్రిసోస్టము వివరణ. మొదటిది, {ὕψωμα}, ఇక్కడను 2 కొరింథీయులకు 10:5లోను మాత్రమే కనబడుచున్నది. హెబ్రీలోని {מרום} వలె, అది ఎత్తైనదియు ఉన్నతమైనదియునైనదానిని సూచించును, దానివలెనే కొన్నిసార్లు పరలోకమును సూచింపవచ్చును: మరియు {βάθος} భూమి కాదు, దానికంటె లోతైనది; అది లోతైన నేలను, మత్తయి 13:5, — లోతైన సముద్రమును, లూకా 5:4, — బహువచనములో లోతైనవియు అగోచరమైనవియునైన సంగతులను, 1 కొరింథీయులకు 2:10, సూచించును; కాబట్టి దానిని ఇక్కడ పాతాళముగా తీసికొనుట మిక్కిలి తగినది. ఈ మాటలను ఈ విధముగా తీసికొనవలెనని ఈ వాక్యభాగములో స్పష్టముగా కనబడు క్రమవృద్ధినుండి సంభవనీయమని తోచుచున్నది. రోమీయులకు 8:35 లోని మొదటి పట్టికలో అతడు ఈ లోకమునుండి పుట్టు కీడులను, దాని శ్రమలను హింసలను, మరణముతో ముగియువాటిని పేర్కొనుచున్నాడు. రెండవదానిలో, లోకసంబంధమైన హింసకులు పోగలిగిన అత్యంత దూరమును, "మరణమైనను జీవమైనను," మరల చెప్పిన పిమ్మట, అతడు అదృశ్యలోకమునకు ఎక్కి, దేవదూతలను, తరువాత వారి కూడిన శక్తులను, తరువాత ఉన్నవియు ఉండగలవియునైన శక్తులను, తరువాత పరలోకమును పాతాళమును పేర్కొనుచున్నాడు; మరియు సృజింపబడని దేవుని తప్ప సమస్తమును ఇముడ్చుటకై, "సృష్టింపబడిన మరి ఏదైనను" అను మాటలతో ముగించుచున్నాడు. ఈ వాక్యభాగమంతయు అసాధారణమైన స్థాయిలో ఉదాత్తమైనది. ఈ వైరుధ్యము ఊహింపగల వాటన్నిటిలో అత్యంత గంభీరమైనది. ఇదిగో క్రైస్తవుడు, తనలో తాను పూర్తిగా బలహీనుడు, లోకముచేత తృణీకరింపబడి కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడినవాడు, ఉన్న, సాధ్యమైన, అసాధ్యమైన సమస్త కీడులమీదను విరోధముమీదను జయోత్సవము చేయుచున్నాడు; తనకు ఆధారముగాను ఆదరువుగాను ఇది ఒక్కటే కలిగియున్నాడు — తనను ప్రేమించిన దేవుడు, సృష్టింపబడిన సమస్తమును, దేవుడు తప్ప సమస్తమును, తనకు విరోధముగా ఏకమై తన నాశనమునకు ప్రయత్నించినను, తనను ప్రేమించుటను, కాపాడుటను, సంరక్షించుటను ఎన్నడును మానడు. — సం.