హోషేయ ప్రవచనముపై వ్యాఖ్యానము · అధ్యాయము 13

హోషేయ 13

ఈ తెలుగు ఎడిషన్ UECF.NET కొరకు AI-సహాయంతో చేసిన పూర్ణ అనువాదము మరియు సంపాదకీయ గుణ సమీక్ష ద్వారా సిద్ధం చేయబడింది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

హోషేయ 13

ముప్పది నాలుగవ ఉపన్యాసము

హోషేయ 13:1

1. ఎఫ్రాయిము మాటలాడగా వణకు కలిగెను, అతడు ఇశ్రాయేలులో తన్ను తాను హెచ్చించుకొనెను; అయితే బయలు విషయమై అపరాధియైనప్పుడు అతడు మృతినొందెను.

1. Quam loqueretur Ephraim, tremor: extulit se ipse in Israel, et peccavit in Baal, et mortuus est.

ఈ వచనమును గూర్చిన అభిప్రాయములో వ్యాఖ్యాతలు ఏకీభవించుటలేదు. ఎఫ్రాయిము, అనగా ఆ గోత్రములో పుట్టిన యరొబాము, దూడలను పూజించుమని జనులను ప్రేరేపించినప్పుడు ఇశ్రాయేలులో వణకు పుట్టెనని కొందరు చెప్పుదురు. {,}רתתretat, “వణకు,” అను పదముచేత, జనులు ఎంతగా విస్మయమొందిరనగా, వారు ఆలోచింపకయే వెంటనే తమ భక్తిహీనుడైన రాజు చిత్తమునకు, మరి సరిగా చెప్పవలెనంటే అతని ఇష్టానుసారమైన లహరికి, లోబడిరని వారు గ్రహించుచున్నారు. ఈ అర్థము అంగీకరింపబడినయెడల, “వణకు” అను పదమును మరియొక విధముగా కూడ వివరింపవచ్చును, అనగా ఇట్లు, — జనులు ఆ వక్రమైన ఆరాధనను వెంటనే అంగీకరింపక, క్రొత్త సంగతుల విషయములోను, తమకు అనుకూలముగా ఏ న్యాయమైన హేతువును లేనట్లు కనబడు సంగతుల విషయములోను సాధారణముగా జరుగునట్లే, దానికి భయపడిరి. అయితే నా తీర్పులో ఈ వ్యాఖ్యాతలు ప్రవక్త ఉద్దేశమునుండి పూర్తిగా తొలగిపోవుచున్నారు; ఏలయనగా దానికి భిన్నముగా ఆయన ఇక్కడ ఇశ్రాయేలు రాజ్యము యొక్క రెండు విధములైన స్థితిని వివరించుచున్నాడు; తద్వారా పది గోత్రములు తమ స్వంత దోషముచేతనే ప్రభువుచేత విసర్జింపబడిరనియు, ఆ విధముగా ప్రభువు వారిని ఏ ఘనతకు హెచ్చించెనో ఆ ఘనతనుండి వారు పడిపోయిరనియు స్పష్టమగునట్లు ఆయన దీనిని చెప్పుచున్నాడు.

కావున ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: పూర్వము ఎఫ్రాయిము మాటలాడినప్పుడు, అతని స్వరమునకు అందరును భయపడిరి, అతడు ఇశ్రాయేలులో, అనగా అబ్రాహాము యొక్క సమస్త సంతతి మధ్యను, తన్ను తాను హెచ్చించుకొనెను. అయితే బయలు విషయమై పాపము చేయ మొదలుపెట్టిన తరువాత ఇప్పుడు అతడు మృతినొందెను, లేక, పడిపోయెను. కాబట్టి మొదటి వాక్యములో దేవుడు ఆ గోత్రమునకు అనుగ్రహించిన ఘనతలను ప్రవక్త జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. ఎఫ్రాయిము యోసేపు కుమారులలో చిన్నవాడని మనకు తెలియును. మనష్షే ప్రాముఖ్యమును కలిగియుండుట మాత్రమే కాక, ఆ కుటుంబములో అతడొక్కడే ఏలవలసియుండెను; ఏలయనగా జనులు పండ్రెండు గోత్రములుగా విభజింపబడియుండిరి. అయితే దేవుడు యోసేపు ఇంటిలో ఇద్దరు అధిపతులను లేపవలెనని ఉద్దేశించి, జ్యేష్ఠునికంటె చిన్నవానినే శ్రేష్ఠునిగా ఎంచెను. కాబట్టి సంఖ్యయందును బలమందును వృద్ధిపొంది, తుదకు రాజత్వ ఘనతను సంపాదించిన ఎఫ్రాయిము దేవుని విశేషమైన కృపను ఒప్పుకొనవలసియుండెను. గద్దించుటకై ప్రవక్త ఇక్కడ ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: ఎఫ్రాయిము యొక్క ఒక్క స్వరమునకే అందరును వణకిరి; అనగా అతడు అధికారము పొందినప్పుడు, మరియు అటుతరువాత అతడు ఇశ్రాయేలులో హెచ్చింపబడెను. అతడు ఏమియు లేనివానిగా ఎంచబడవలసియుండెను, జ్యేష్ఠుడైన తన సహోదరునికంటె తక్కువవాడైయుండవలసియుండెను; అయినను అతడు సమస్త గోత్రములలో శ్రేష్ఠుడాయెను. కాబట్టి దేవుడు ఎఫ్రాయిము గోత్రమునకు ఇంత ఘనతను అనుగ్రహించినందున, అటుతరువాత అతడు విగ్రహముల వైపునకు తొలగిపోవుట, అవును, దేవుడు యరొబామును ఏర్పరచి రాజుగా అభిషేకింప చిత్తగించినప్పుడు అతడు మూఢభక్తితోనే తన పరిపాలనను ఆరంభించుట, అంత ఘోరమైన దోషమాయెను. నిశ్చయముగా, సమస్త నిరీక్షణకు మించి దేవుని హస్తముచేత సింహాసనమునకు హెచ్చింపబడినవాడు తన కృతజ్ఞతను కనుపరచుటకు బదులుగా వెంటనే దేవుని సమస్త ఆరాధనను చెరుపుట అత్యంత అసంగతమైన కార్యము. 89 హార్స్లీ ఈ వాక్యమును గూర్చి కాల్విన్ అభిప్రాయమునే స్వీకరించినట్లు కనబడుచున్నది. అతని అనువాదము ఇది, — “ఎఫ్రాయిము మాటలాడినప్పుడు భయము కలిగెను.”

అయితే రెండవదిగా, సత్యమైనదియు న్యాయమైనదియునైన ఆరాధననుండి వారు ఆ విధముగా తొలగిపోయిన సమయమునుండి వారు మృతినొందిరని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; దేవుని హస్తము తమకు విరోధముగా నిలిచినప్పుడు, తాము కష్టములచేత అణచివేయబడినప్పుడు, తమ భక్తిహీనతకు న్యాయమైన ప్రతిఫలమును పొందుచున్నామని వారు గ్రహించునట్లు ఆయన ఇది చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి ప్రవక్త యొక్క స్పష్టమైన భావము ఇదియని మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము: పూర్వము ఇశ్రాయేలీయులు, విశేషముగా యరొబాము ఉద్భవించిన ఎఫ్రాయిము గోత్రము, వర్ధిల్లిరి; ఎంతగా అనగా వారు తమ స్వరమాత్రముచేతనే తమ పొరుగువారినందరిని లోపరచుకొనిరి; మరియు మనుష్యుల అంచనాకు మించి వారు అకస్మాత్తుగా పైకి వచ్చి అబ్రాహాము సంతతి మధ్యను ఒక క్రొత్త రాజ్యమును స్థాపించిరి.

బయలుచేత పాపము చేసిన తరువాత వారు మృతులైరని ఆయన అటుతరువాత చెప్పుచున్నాడు: ఏలయనగా దేవుడు ఎఫ్రాయిము గోత్రమును ఇంతకుముందు ఏ బలముతో అలంకరించెనో ఆ బలమును దానినుండి తీసివేసెను; కాబట్టి వారు నాశనమగుటకు కొంచెము మాత్రమే తక్కువైయుండిరి. అతని రాజ్యము పూర్తిగా కూలిపోకపోయినను, అది ఎంత అంత్యస్థితికి వచ్చెననగా, తమ పూర్వస్థితినుండి అంత దూరము తొలగిపోయినవారు మృతులైరని ప్రవక్త న్యాయముగా చెప్పవచ్చును. అయితే వారు బయలుచేత పాపము చేసిరని ఆయన చెప్పునప్పుడు, అది వారి విగ్రహారాధనకు ఆరంభమని ఆయన భావము కాదు; ఏలయనగా మొదట యరొబాము దూడలను చేయించెను, అటుతరువాత అతని వారసుడే బయలుకు గుడి కట్టి, ఊహింపబడుచున్నట్లు, ఆ మూఢభక్తిని పొరుగున ఉన్న సీదోనీయులనుండి అరువు తెచ్చుకొనెను. అయితే దేవుడు ఇక్కడ మరింత ఘోరమైనదియు తక్కువగా క్షమింపదగినదియునైన సంగతిని జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు, — అనగా ఇశ్రాయేలీయులు అన్యజనుల మాలిన్యముతో తమ్మును తాము అపవిత్రపరచుకొనిరి; కాబట్టి సరియైన బోధతో ఏ పరిచయమును లేని అపవిత్రులకును అవిశ్వాసులకును వారు ఏ విధముగాను భిన్నులు కాకపోయిరి.

మరియు రాజులు ఏదైన అధికారము కలిగియున్నప్పుడు, బలమునందు బలిష్ఠులైయున్నప్పుడు, ఇదంతయు దేవునివలననే కలుగునని ఈ స్థలములో మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుడు మనుష్యులలో భయము పుట్టింపనియెడల, ఎవడును మరియొకని కాడిని అంగీకరింపడు; కనీసము అందరును సమానత్వమును కోరుదురు, లేక ఒక్కొక్కడు ఇతరులకంటె తన్ను తాను హెచ్చించుకొనును. కాబట్టి అనేకులలో ఎవడైనను అధికారమునందు శ్రేష్ఠుడైనప్పుడు, అది దేవుని రహస్య సంకల్పముచేతనే జరుగునని నిశ్చయము; ఆయనే సామాన్య జనులను క్రమమునకు లోబరచి, ఒక్క మనుష్యుని ఆజ్ఞకు వారు విధేయత నిరాకరింపకుండునట్లు చేయుచున్నాడు. ఈ భయమును గూర్చి ఎఫ్రాయిము గోత్రమును గద్దించునప్పుడు హోషేయ ఇప్పుడు బోధించుచున్నది ఇదియే; ఏలయనగా ఎఫ్రాయిము తన స్వంత బలముచేత భయంకరుడైయుండినయెడల, ప్రవక్త గద్దింపునకు ఆస్కారమే యుండెడిది కాదు: అయితే ఇది దేవుని విశేషమైన వరము గనుక, ఎఫ్రాయిము గోత్రము మూఢభక్తిలో పడువరకు గొప్ప ఘనతలో ఉండెనని ప్రవక్త న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు. ఇప్పుడు మనము ముందుకు సాగుదము —

హోషేయ 13:2

2. ఇప్పుడు వారు అంతకంతకు ఎక్కువగా పాపము చేయుచు, తమ వెండితో పోతవిగ్రహములను, తమ బుద్ధికొలది విగ్రహములను చేసికొనిరి; అవన్నియు పనివారి పనియే: వాటిని గూర్చి వారు — బలి అర్పించు మనుష్యులు దూడలను ముద్దుపెట్టుకొనవలెనని చెప్పుదురు.

2. Et nunc addunt ad peccandum (hoc est, pergunt peccare,) et fecerunt sibi conflatile ex argento suo, secundum intelligentiam suam, idola opus artificum omnis (vel, omne:) ipsis ipsi dicunt sacrificantes hominem, vitulos osculentur.

ఈ వచనములో ప్రవక్త జనుల దుష్టత్వమును విస్తరించి చెప్పుచున్నాడు; వారు ఒక్క దినములో దేవుని పవిత్రారాధనను విడిచిపెట్టి మూఢభక్తులలో చిక్కుకొనుట మాత్రమే కాక, తమ స్వంత దుర్మార్గతలో మొండిగా నిలిచియుండిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

వారు తమ పాపమునకు పాపము కూర్చిరి, తమ వెండితో పోతవస్తువును చేసికొనిరి, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

మనము చెప్పినట్లు, ఇశ్రాయేలు దేవుని ఆరాధననుండి తొలగిపోయినప్పుడు, వారు దూడలను చేసిరి, మరియు వాటిని ఒక మోసకరమైన బాహ్యరూపము క్రింద చేసిరి; అయితే ఒకదాని తరువాత ఒకటిగా అనేక మూఢభక్తులు కూర్చబడినప్పుడు, ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును కావాలని తలక్రిందులు చేయగోరి, తమ్మును విమోచించిన అద్వితీయ సత్యదేవుని తాము ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టమని కనుపరచగోరినట్లుగా, ఒక విధముగా వెఱ్ఱితనము పోగుపడెను. కాబట్టియే వారు దుష్టత్వములో అభివృద్ధిపొందిరనియు, పాపము చేయుటలో ఏ మితమును పాటింపలేదనియు ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; దేవుడు మనుష్యులను వెనుకకు లాగనియెడల సాధారణముగా జరుగునది ఇదియే. వారు తొలగిపోయిన వెంటనే చెడుతనములోనికి తలక్రిందుగా పరుగెత్తుదురు; ఏలయనగా దేవునికి వీపు త్రిప్పిన తరువాత పాపము చేయుటలో వారు మరి ఎక్కువ స్వేచ్ఛను తీసికొందురు.

కాబట్టి ప్రవక్త యొక్క ఈ గద్దింపును గమనింపవలెను, ఏలయనగా ఆయన ఇశ్రాయేలు యొక్క మొండి దుష్టత్వమునకు విరోధముగా తీవ్రముగా మాటలాడుచున్నాడు; వారు తమ వెండితో తమకొరకు పోతవస్తువును చేసికొనిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. పైన మనము చూచినట్లు, ప్రభువు వారి ఉపయోగము నిమిత్తము నియమించినదానిని మూఢభక్తికి సమర్పించుటచేత వారు దేవుని వరములను దుర్వినియోగపరచిరి. దేవుడు వెండిని అనుగ్రహించిన ఉద్దేశము, మనుష్యులు ఒకరితో ఒకరు వ్యాపారము జరుపుకొనుటయు, దానిని ఇతర ప్రయోజనకరమైన కార్యములకు ఉపయోగించుటయునని మనకు తెలియును. అయితే వారు వెండితో తమకొరకు దేవతలను చేసికొనునప్పుడు, వారి కృతఘ్నతలో ఆశ్చర్యకరమైన మూఢత్వము కనబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు ప్రకృతి క్రమమును తారుమారుచేసి, వెండి మరియొక ఉద్దేశము నిమిత్తము, అనగా మనము చెప్పినట్లు వారి ఉపయోగము నిమిత్తము, ఇయ్యబడెనని మరచిపోవుచున్నారు. అదే సమయములో, ఇశ్రాయేలీయులు ధనవంతులైనప్పుడు తమ ఐశ్వర్యమునుబట్టి గర్వించిరి గనుక వారు మరి తక్కువగా క్షమింపదగినవారని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. తృప్తియే విచ్చలవిడితనమునకు కారణమని మనకు తెలియును, ఇది త్వరలో మరల చెప్పబడును.

అయితే ప్రవక్త కూర్చుచున్నదానిని విశేషముగా గమనింపవలెను, తమ బుద్ధికొలది. ఇక్కడ ఆయన ఇశ్రాయేలీయులను కఠినముగా గద్దించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమ తలంపులన్నిటిని దేవునికి లోబరచక, దానికి భిన్నముగా తమకు ఇష్టమైనదానిని అనుసరించిరి. కాబట్టి అది వారి స్వంత కల్పనకొలదియే జరిగెను. “బుద్ధి” అను పదము హెబ్రీయులలో మంచి అర్థములో తీసికొనబడినను, ప్రవక్త వాడుచున్న పదము అనుచితమైనది కాదు. అయితే ఇక్కడ చర్చింపబడుచున్నది దేవుని ఆరాధనయే; దాని విషయములో మనుష్యుల సమస్త వివేకమును, సమస్త హేతుజ్ఞానమును, సమస్త జ్ఞానమును, సంక్షేపముగా వారి సమస్త ఇంద్రియములును నిలిపివేయబడవలెను: ఏలయనగా ఈ విషయములో వారు తమంతట తాము ఏదైనను, అది ఎంత కొంచెమైనను, స్వీకరించినయెడల, వారు తప్పక దేవుని ఆరాధనను చెరుపుదురు. అదెట్లు? ఏలయనగా సమస్త బలులకంటె విధేయత శ్రేష్ఠమని మనకు తెలియును.

కాబట్టి దేవుని సరియైన ఆరాధన విషయములో నియమము ఇదియే, — మనుష్యులు వెఱ్ఱివారు కావలెను, తాము జ్ఞానులమని తమ్మును తాము ఎంచుకొనకూడదు, దేవునికి మాత్రమే చెవియొగ్గి ఆయన ఆజ్ఞాపించుదానిని అనుసరింపవలెను. అయితే మనుష్యుల అహంకారము చొరబడి వారు ఒక క్రొత్త ఆరాధన విధానమును కల్పించునప్పుడు, వారు సత్యదేవునినుండి తొలగిపోయి కేవలము విగ్రహములనే పూజించుదురు. కాబట్టి ప్రవక్త “బుద్ధి” అను పదముచేత మనుష్యుల తీర్పునకును హేతుజ్ఞానమునకును ఇష్టమైనదంతటిని ఇక్కడ ఖండించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, “దేవుని ఆరాధన విషయములో మతము యొక్క సత్యమైన నియమము ఏదనగా, మానుషమైనదేదియు దానిలో కలుపబడకూడదు, ఎవడును తన స్వంతమైనదానిని గాని తనకు మంచిదని తోచుదానిని గాని ముందుకు తేకూడదు.” సంక్షేపముగా, మనుష్యుల బుద్ధి ఇక్కడ దేవుని ఆజ్ఞకు విరోధముగా ఉంచబడుచున్నది; ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, “దేవుని సత్యారాధనకును కల్పితములైన భ్రష్టములైన సమస్త ఆరాధన విధానములకును మధ్యనున్న ఒక గొప్ప భేదము దేవుని వాక్యమునకు విధేయతయే; మనము మన స్వంత తీర్పుకొలది జ్ఞానులమైనయెడల, మనము చేయునదంతయు భ్రష్టమైనదే.” అదెట్లు? ఏలయనగా మనుష్యులు తమంతట తాము కల్పించునదంతయు దైవారాధనకు అపవిత్రతయే. కాబట్టి పౌలు కొలొస్సయులకు 2లో ఈ ఒక్క వాదముచేత మనుష్యుల ఊహలన్నిటిని ఖండించుచున్నాడు, “అవి జ్ఞానరూపము కలిగియున్నను,” అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు, “మనుష్యుల పారంపర్యాచారములే.”

ప్రవక్త భావమేమో, ఆయన “బుద్ధి” అను పదమును ఎందుకు కూర్చెనో మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము; తమ మధ్య వాడుకలోనున్న ఆరాధన అంతయు వక్రమైనదియు దోషభరితమైనదియునని ఇశ్రాయేలీయులు నేర్చుకొనవలెనని ఆయన ఉద్దేశము; ఏలయనగా అది దేవుని ఆజ్ఞమీద స్థాపింపబడక, వేరొక మూలమునుండి, అనగా మనుష్యుల బుద్ధినుండి, ప్రవహించెను. కాబట్టి మనము ఇంతకుముందు చెప్పినట్లు, మతములో మనము ఏదియు ప్రయత్నింపక, దేవుని ఆరాధించుటలో ఈ ఒక్క నియమమునే అనుసరింపవలెనని తేలుచున్నది, — కేవలము ఆయన వాక్యమునకు విధేయులగుటయే.

ఆయన అటుతరువాత ఇట్లు కూర్చుచున్నాడు, విగ్రహములు, అవన్నియు పనివారి పనియే. రెండవదిగా, ప్రవక్త జనుల మనస్సులను మోహపరచిన స్థూలబుద్ధిని ఎగతాళి చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు దేవుని స్థానములో మనుష్యుల చేతిపనులను పూజించిరి. మనుష్యుల మూఢత్వమును ఒక విధముగా చేతితో తడువునంత స్పష్టముగా కనుపరచుటకై, విగ్రహములను పూజించుట పూర్తిగా అసమంజసమని చూపుట ప్రవక్తలందరికి సాధారణము; ఏలయనగా ఒక పదార్థము ఏ విధముగాను సరిగా పూజింపబడజాలదు. బంగారము గాని వెండి గాని గొప్ప ముద్దగా గాని గొప్ప రాశిగా గాని మన యెదుట ఉన్నప్పుడు, దానిలో ఏదో దైవత్వమున్నదని ఎవడును ఊహింపడు: ఒకడు అడవి గుండా పోవునప్పుడు, దేవునికి చెందవలసిన మహిమను చెట్లకు ఆరోపింపడు; రాళ్లను గూర్చియు అదే చెప్పవచ్చును. అయితే శిల్పకారుని చేయి దానిమీద పడినప్పుడు, బంగారు రేకు దేవుడగుటకు ఆరంభించును; అట్లే చెట్టు మొద్దు పనివానినుండి ఒక రూపమును పొందినప్పుడు దేవుని మహిమను ధరించినట్లు కనబడును; ఇతర వస్తువుల విషయములోను అట్లే జరుగును. శిల్పకారుడు కొంత కఱ్ఱను చెక్కిన వెంటనే, లేక బంగారమును గాని వెండిని గాని కరగించిన వెంటనే, ఒక దేవుని చేసి నిర్జీవమైన వస్తువులోనికి దైవత్వమును ప్రవేశపెట్టగలడని ఊహించుట అత్యంత అసంబద్ధము; అయినను సర్వత్ర అట్లే తలంపబడుచున్నదని అందరికి తెలిసినదే.

మూఢభక్తులు సాకుగా ఇట్లు చెప్పుదురు: ఇది శిల్పకారుని చేతినుండి కలుగుటలేదు; అయితే వారు దేవుని సన్నిధికి ఏదో ఒక గురుతు కోరుచున్నందునను, దేవుడు ఎట్టివాడో మరి ఏ విధముగాను వారు చూపజాలనందునను, ఆ రూపములో దేవుడున్నాడు. అయినను పనివారు తమ నైపుణ్యముచేత ఏ ఘనతయు చెందజాలని నిర్జీవ వస్తువులతో దేవతలను చేయుదురను ఈ సత్యము నిలిచియే యున్నది.

ఇది ఇట్లుండగా, ఇశ్రాయేలు జనులు పూజించినది శిల్పకారుల పనియేనని ప్రవక్త ఇప్పుడు న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు; భూమ్యాకాశముల సృష్టికర్తయైన సత్యదేవుని విడిచిపెట్టి, చేతులతో చేయబడిన విగ్రహముల యెదుట సాష్టాంగపడినప్పుడు తాము సిగ్గుకరముగా వెఱ్ఱివారైరని వారు తెలిసికొనవలెనని ఆయన ఇది చెప్పెను. 90 కొలొస్సయులకు 2:22,23. — fj.

అయితే వారు మనుష్యులను బలి అర్పించుచు, దూడలను ముద్దుపెట్టుకొనవలెనని ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకొందురని ఆయన కూర్చుచున్నాడు. ఈ స్థలము అనేక విధములుగా వివరింపబడుచున్నను, ప్రవక్త యొక్క స్పష్టమైన భావముతోనే నేను తృప్తిపడుచున్నాను. దూడను పూజించుమని ఒకరినొకరు ప్రేరేపించుకొనుచున్నందుకు ఆయన వారిని మరల ఎగతాళి చేయుచున్నాడు: ఏలయనగా ముద్దుపెట్టుకొనుట అను మాటచేత ఆయన అలంకారరీతిగా ఆరాధనను గాని పూజను గాని ఒప్పుకొనుటను సూచించుచున్నాడు; ఇది లేఖనములోని ఇతర భాగములనుండి స్పష్టమగుచున్నది. 1 రాజులలో ఇట్లు చెప్పబడియున్నది, బయలునకు మోకాళ్లూనకయు వానిని ముద్దుపెట్టుకొనకయు ఉన్న యేడువేల మందిని నాకొరకు నేను మిగిల్చియున్నాను. కాబట్టి బయలును ముద్దుపెట్టుకొనుట భక్తిపూర్వకమైన గౌరవమునకు గురుతైయుండెను. ఈ ఆచారము మూఢభక్తులచేత నిలుపబడియున్నదని మనము చూచుచున్నాము; నేటి దినమున పోపు మతస్థుల విషయములో అట్లే యున్నది, వారు తమ విగ్రహములను ముద్దుపెట్టుకొను ఈ ప్రత్యేకాచారమును పాటించుచున్నారు. అయితే ప్రవక్త ఇప్పుడు ఏమి చెప్పుచున్నాడు? దూడల ఆరాధనలో వారు ఒకరినొకరు ప్రోత్సహించుకొనుచున్నారు, ఆ మధ్యకాలములో “వారు మనుష్యులను బలి అర్పించుచున్నారు,” అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను మోలెకునకు బలి అర్పించు ఆ హేయమైనదియు క్రూరమైనదియునైన ఆచారమును ప్రవక్త ఇక్కడ నిస్సందేహముగా ఖండించుచున్నాడు. తల్లిదండ్రులు తమ స్వంత పిల్లలను వధించి అర్పించుట స్వాభావిక మమకారమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమైయుండెను.

ఇది ఒకప్పుడు అబ్రాహామునకు ఆజ్ఞాపింపబడినను, దేవుడు ఈ పరీక్షచేత తన సేవకుని విధేయతను శోధింపవలెనని ఉద్దేశించెనని, అదియే దాని ఉద్దేశమని మనకు తెలియును: అయితే అబ్రాహాము తాను సంకల్పించినదానిని చేయుటకు తుదకు అనుమతింపబడలేదు.

కాబట్టి వారు మనుష్యులను వధించి అర్పించిరి. మనుష్యులను బలి అర్పించుట న్యాయమైనయెడల, నిశ్చయముగా అట్టి సేవ కనీసము అద్వితీయ సత్యదేవునికే చేయబడవలసియుండెను. మనుష్యుని నిమిత్తము మనుష్యుని బలి అర్పించుట న్యాయసమ్మతమైనను, దూడను ప్రసన్నము చేసికొనుటకై అట్లు చేయుట నిశ్చయముగా హాస్యాస్పదము; విశేషముగా తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల రక్తముచేత నిర్జీవ ప్రతిమలను శాంతపరచుటకు సంకోచింపకపోవుట మరి వింతైనది. కాబట్టి ఇశ్రాయేలీయులు తమ నీచ ప్రవర్తననుబట్టి సిగ్గుపడునట్లు చేయ ప్రయత్నించుటకై ప్రవక్త ఇప్పుడు ఈ అసంబద్ధతను వ్రేలితో చూపినట్లు చూపుచున్నాడు.

ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, “మీరు ఎంత పశుప్రాయులు; ఏలయనగా మీరు దూడలకు బలులు అర్పించి వాటిని ముద్దుపెట్టుకొనుచున్నారు, అంతకంటె ఎక్కువగా మనుష్యులను బలి అర్పించుచున్నారు. దూడకంటె చాల శ్రేష్ఠుడైన మనుష్యుడు దాని యెదుట వధింపబడవలసినంత యోగ్యత దూడయందు ఉన్నదా? ఇది హేతువు అనబడు ప్రతిదానికిని పూర్తిగా విరుద్ధము కాదా?” ప్రవక్త భావమేమో మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము. కాబట్టి వారు మనుష్యులను బలి అర్పించుచు, దూడలను ముద్దుపెట్టుకొనవలెనని ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకొందురు.

అయితే దేవుని వాక్యమును విడిచిపెట్టిన తరువాత దౌర్భాగ్యులైన మనుష్యులు తమ స్వంత కల్పనలలో తప్పిపోయినప్పుడు తమ్మును తాము చిక్కుపరచుకొను ఆ అసంబద్ధతలను మనము గమనింపవలెనని ఈ స్థలమునుండియు ఇట్టి స్థలములనుండియు మనము నేర్చుకొనుచున్నాము: ఏలయనగా వారి వికారమైన కల్పనలలో వారితో కూడ మనము దారితప్పకుండునట్లు ఈ వాక్యము మనకు కళ్లెమువలె ఉండవలెను; ప్రకృతియే అసహ్యించుకొను ఈ వెఱ్ఱి సంగతులను మనము గమనించునప్పుడు, దేవుడు వాటిద్వారా ఒక విధముగా తన చాచిన హస్తముచేత మనలను అడ్డగించి కాపాడుచున్నాడని స్పష్టమగుచున్నది. ఈ ఉద్దేశముతోనే ఇశ్రాయేలీయులు ఎంత మూఢులో, వారు గొప్ప భక్తితో దూడలను ముద్దుపెట్టుకొనుచు మనుష్యులను కూడ బలి అర్పించినప్పుడు వారి ఉన్మాదము ఎంత విపరీతమైనదో ప్రవక్త ఇప్పుడు చూపుచున్నాడు. అట్లే నేటి దినమున పోపు మతాధికారము క్రిందనున్నవారి విషయములో, వారు ఆయన వాక్యాధికారము లేకుండ తమకొరకు క్రొత్తవియు వింతైనవియునైన ఆరాధన విధానములను వెదకినప్పుడు సత్యదేవునినుండి తొలగిపోయిరను ఈ వాదమును మనము స్వీకరించుట మాత్రమే కాక, వారి బాలచేష్టలు కూడ అదే కారణమునకు ఆరోపింపబడవలెనని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.

మరియు దేవుడు వారిని భ్రష్టమనస్సునకు ఎట్లు అప్పగించెనో మనము చూచుచున్నాము; కాబట్టి వారు ఏ విధమైన అసంబద్ధతను విడిచిపెట్టరు. మరియు నేను చెప్పినట్లు, ఇంకను స్వస్థపడదగినవారు తాము మోహమునకు లోనైతిమని గ్రహించినప్పుడు, వారిని మేల్కొలుపుటకు ఈ ఆలోచన ఉపయోగపడును; ఈ విధముగా హెచ్చరింపబడి వారు సరియైన మార్గమునకు తిరిగి రావచ్చును. మరియు మనము దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి, కొంతకాలము మనము చిక్కుకొనియున్న ఆ మాలిన్యమును అంతకంతకు ఎక్కువగా అసహ్యించుకొని, ప్రభువు మనకు కళ్లెము వదలివేయుటకంటె భయపడదగినది మరేదియు లేదని జ్ఞాపకముంచుకొనునట్లు, సమస్త విగ్రహారాధకుల విషయములో ఆయన ప్రతిదండన యొక్క దృష్టాంతమే మనకు తెలియజేయబడుచున్నది; ఏలయనగా దేవుని పవిత్రారాధననుండి వారు తొలగిపోయిన వెంటనే, మనము చెప్పినట్లు, అత్యంత సిగ్గుకరమైన మూఢత్వమునకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనిరి. మనము ముందుకు సాగుదము — 91 ‘మనుష్యులను బలి అర్పించువారు దూడలను ముద్దుపెట్టుకొనవలెను.’ — హార్స్లీ. 92 1 రాజులు 19:18. — fj.

హోషేయ 13:3

3. కావున వారు ఉదయమున కనబడు మేఘమువలెను, పెందలకడ గతించు మంచువలెను, సుడిగాలిచేత కళ్లములోనుండి ఎగరగొట్టబడు పొట్టువలెను, పొగగొట్టములోనుండి పోవు పొగవలెను ఉందురు.

3. Propterea erunt quasi nubes matutina, quasi ros mane exoriens, transiens quasi palea quae ex area projicitur, et quasi fumus e fumario, (Nam {}ארבהaccipitur hoc sensu: significat quidem fenestram, sed est vaporarium camini.)

ఇశ్రాయేలు స్థితిని చూపుటకై ప్రవక్త ఇక్కడ నాలుగు ఉపమానములను వాడుచున్నాడు. వారు కొంతకాలము ఎంతగా వర్ధిల్లినను, భాగ్యవంతులుగా ఎంచబడినను, వారి స్థితి వాడిపోవునదియు మాయమగునదియునై యుండును. వారు ఉదయమున కనబడు మేఘమువలె ఉందురు, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు: వారు మిక్కిలి గర్వించినను, ప్రభువు వారికున్న బలమంతటిని వారినుండి దులిపివేయును. రెండవదిగా, వారు ఉదయమున లేచు మంచువలె ఉందురు — వారియందు స్థిరమైనదేదియు లేదు. మూడవదిగా, వారు సుడిగాలిచేత కళ్లములోనుండి ఎగరగొట్టబడు పొట్టువలె ఉందురు. తుదకు, వారు పొగవలె ఉందురు, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా పొగ దట్టమైన చీకటిని కలుగజేసి, పొగగొట్టములోనుండి బయటికి వెళ్లిన తరువాత చెదరిపోయి మాయమగునట్లే, ఈ గర్విష్ఠులైన జనులు తమ్మును తాము ఎంతగా పొగడుకొనినను, స్థిరమైన స్థితిలో నిలువరు.

దీనినుండి మనము ఒక సంగతిని నిర్ణయించుచున్నాము: ఇశ్రాయేలీయులు మృతులవలె అంతగా ఉండలేదు, వారియందు ఇంకను కొంత బలము మిగిలియుండెను: లేనియెడల వారు మేఘమువలెను మంచువలెను పొట్టువలెను పొగవలెను చేయబడుదురని దేవుడు బెదరించుట వ్యర్థమైయుండెడిది: అయితే వారు అప్పటికే చాలమట్టుకు క్షీణించియుండిరి. మరియు తాము ఇప్పటికే అంతిమ దండనను అనుభవించితిమని వారు తలంపకుండునట్లును, తాము క్రొత్త బలమును కూడగట్టుకొనగలమని వారు ఊహింపకుండునట్లును, దేవుడు ఇక్కడ వారిమీద సంపూర్ణ నాశనమును ప్రకటించుచున్నాడు: ఏలయనగా గర్విష్ఠులు వ్యర్థమైన నమ్మికను పెట్టుకొని, దానిచేత దేవుని తీర్పును దూరముగా త్రోసివేయుదురు. కాబట్టి వారు అట్టి ఆశలచేత తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొనకుండునట్లు, వారి స్థితి వాడిపోవునదియు త్వరలో నాశనమునకు వచ్చునదియునై యుండునని ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు. తరువాత ఇది వచ్చుచున్నది —

హోషేయ 13:4-5

4. అయినను ఐగుప్తుదేశమునుండి నేను యెహోవానైన నీ దేవుడను; నన్ను తప్ప మరి ఏ దేవుని నీవు ఎరుగకూడదు: ఏలయనగా నేను తప్ప రక్షకుడు లేడు.

4. Et ego Jehova Deus tuus e terra Aegypti, et Deum extra me non cognosces, et

Servator nemo praeter me.

5. అరణ్యములో, అత్యంత అనావృష్టిగల దేశములో నిన్ను ఎరిగినవాడను నేనే.

5. Ego cognovi te in leserto, in terra siccitatum (hoc est, in terra arida.)

జనుల పాపమును విస్తరించి చెప్పుటకై, గత అధ్యాయములో మనము గమనించిన వాక్యమును ప్రవక్త ఇప్పుడు మరల చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా వారు సరియైన బోధను ఎన్నడును ఎరుగకయుండినయెడల, ధర్మశాస్త్రములో ఎన్నడును పెంచబడకయుండినయెడల, వారి దోషమును తగ్గించుటకు కొంత ఆస్కారముండెడిది; ఏలయనగా తాము సత్యమతమును ఎన్నడును ఎరుగనందున మనుష్యుల సాధారణ వాడుకచొప్పున దారితప్పితిమని చెప్పి వారు తమ్మును తాము సమర్థించుకొనియుండవచ్చును; అయితే వారు బాల్యమునుండియే సరియైన బోధను నేర్చుకొనియుండగా, దేవుడు వారిని ఒక విధముగా తన స్వంత రొమ్మున పెంచియుండగా, దేవుని పవిత్రముగా ఆరాధించుట అనగా ఏమిటో వారు తమ తొలి సంవత్సరములనుండియే నేర్చుకొనియుండగా, వారు ఈ విధముగా అన్యజనుల మూఢభక్తుల వైపునకు తిరిగినప్పుడు, వారికి ఏ సాకు ఉండగలదు? కాబట్టి ఐగుప్తుదేశమునుండి తాను ఇశ్రాయేలునకు దేవుడైయుంటినని దేవుడు చెప్పునప్పుడు, ఈ ఫిర్యాదు యొక్క తాత్పర్యమేమో మనము చూచుచున్నాము.

కాబట్టి నేను యెహోవానైన మీ దేవుడను, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. తన్ను తాను యెహోవా అని పిలుచుకొనుటచేత ఆయన వారి కల్పిత దేవతలన్నిటిని సూచించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, “నిస్సందేహముగా నేను న్యాయముగాను నా స్వంత హక్కుచేతను మీ దేవుడను; ఏలయనగా నేను స్వయంభువును, — నేను జగత్సృష్టికర్తను, నా శక్తిని ఎవడును తీసివేయజాలడు: అయితే మనుష్యుల వెఱ్ఱితనమునుండి తప్ప వీటికి దైవత్వము ఎక్కడనుండి వచ్చెను?” మరియు ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, ఓ ఇశ్రాయేలూ, నేను నీ దేవుడను; అనగా, “ఐగుప్తుదేశమునుండి, నీ జన్మమునుండియే, నేను నిన్ను నాకు ప్రత్యక్షపరచుకొంటిని. ఐగుప్తునుండి నిన్ను విమోచించినప్పుడు నేను నిన్ను ఒక విధముగా గర్భమునుండి జీవపు వెలుగులోనికి తెచ్చితిని; ఏలయనగా ఐగుప్తు నీకు సమాధివలె ఉండెను. నేను నీవైపునకు నా చేయి చాచినప్పుడే నీవు బ్రదుక నారంభించి, ఏదో ఒక విధమైన జనముగా ఆయితివి.”

మరియు నేను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని ఇప్పుడు కూడ గమనింపవలెను, అనగా జనులు తమ్మును తాము పూర్తిగా దేవునికి సమర్పించుకొనవలెనను షరతుమీదనే విమోచింపబడిరి. నేటి దినమున మనము క్రీస్తు సంబంధులమైయున్నట్లును, మనలో ఎవడును తన స్వంత చిత్తము చొప్పున బ్రదుకకూడదన్నట్లును — ఏలయనగా జీవించువారికిని మృతులకును ప్రభువైయుండు నిమిత్తమే క్రీస్తు మృతిపొంది తిరిగి లేచెను — అట్లే అప్పుడు కూడ ఇశ్రాయేలీయులు తమ్మును తాము పూర్తిగా ఆయనకు అర్పించుకొనునట్లు దేవునిచేత విమోచింపబడిరి. మరియు దేవుడు ఈ హక్కుచేత ఇశ్రాయేలు జనులను ఏలుచుండెను గనుక, జనులు బుద్ధిపూర్వకముగా అన్యజనుల మూఢభక్తులకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనినప్పుడు వారి భ్రష్టత్వము ఎంత సిగ్గుకరమైనదియు ఎంత క్షమింపరానిదియునై యుండెను?

నేను తప్ప మరి ఏ దేవుని నీవు ఎరుగకూడదు, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఈ మాటలను ప్రవక్త ఇంతకుముందు వాడలేదు. కాబట్టి ఈ వాక్యము మరింత సంపూర్ణమైనది; ఏలయనగా దేవుడు ఇశ్రాయేలును ఐగుప్తులోనుండి బయటికి తెచ్చుటచేత వారిని తనకొరకు సంపాదించుకొనెనని ఆయన చెప్పినదాని తాత్పర్యమును ఇది మరింత స్పష్టముగా వివరించుచున్నది; అదేదనగా, ఇశ్రాయేలు ఈ ఒక్క విమోచకునితోనే తృప్తిపడి, తమకొరకు ఇతర దేవతలను వెదకకుండవలసియుండెను. కాబట్టి నేను తప్ప మరి ఏ దేవుని నీవు ఎరుగకూడదు. ఏలయనగా తన జనులను విమోచించుటకు ఈ ఒక్క దేవుడే చాలినవాడైనయెడల, జనులు ఇప్పుడు తిరుగులాడుచు అక్కడక్కడ సహాయము వెదకుట ఏమిటి? ఏలయనగా వారు ఇప్పుడు అనుభవించుచున్న, ఆయననుండి పొందిన జీవమును వారు దేవునికే చెల్లింపవలెను; ఆయన సంరక్షణ క్రింద తాము చాలినంత భద్రముగా ఉన్నామని ఒప్పుకొనవలెను. కాబట్టి, నేను తప్ప మరి ఏ దేవుని నీవు ఎరుగకూడదు అను మాట ఎందుకు కూర్చబడెనో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము.

దీనిని స్థిరపరచు ఒక హేతువు తరువాత వచ్చుచున్నది: ఏలయనగా నేను తప్ప రక్షకుడు ఎవడును లేడు, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. {,}וvau అను సంయోజకమును ఇక్కడ హేతుబోధకముగా ఎంచవలెను, ఏలయనగా ఎవడును మొదలగునవి, లేక, నిశ్చయముగా నేను తప్ప రక్షకుడు ఎవడును లేడు. ఇది గమనార్హమైన వాక్యభాగము; ఏలయనగా దేవుని ఆరాధన మాటలయందు కాక, విశ్వాసమునందును నిరీక్షణయందును ప్రార్థనయందును ఉన్నదని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. నేటి పోపు మతస్థులు ప్రతిమలను ఆశ్రయించినను, మృతులైన మనుష్యులకు ప్రార్థించినను, తమ నిరీక్షణల నెరవేర్పు కొరకు అక్కడక్కడ చూచినను, తాము దేవుని ఆరాధనను అపవిత్రపరచుటలేదని తలంచుచున్నారు. అదెట్లు? ఏలయనగా వారు ఎల్లప్పుడు అద్వితీయ సత్యదేవునినే నిలుపుకొనుచున్నారు, అనగా వారు దేవుని నామమును క్రిస్టొఫరునకు గాని ఆంటొనీకి గాని ఆరోపించుటలేదు. దేవుడు తన స్వంత నామమును నిలుపుకొనుచున్నాడు గనుక, పోపు మతస్థులు తాము సమస్త నిందనుండి విముక్తులమని తలంచుచున్నారు. అయితే ప్రభువు ఈ విషయమును ఎంత భిన్నముగా ఎంచుచున్నాడో మనము చూచుచున్నాము. “నేనే అద్వితీయ సత్యదేవుడను,” అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఇది ఎట్లు? “ఏలయనగా నేనొక్కడనే రక్షకుడను: నీకొరకు మరియొక దేవుని కల్పించుకొనకుము, ఏలయనగా నిన్ను రక్షించువానిని ఎవనిని నీవు కనుగొనవు.” కాబట్టి నిరీక్షణవలనను ప్రార్థనవలనను తనకు చెందవలసిన ఘనతకు దేవుడు విశేషమైన విలువనిచ్చుచున్నాడు; అనగా మన ఆత్మ ఆయనమీదనే ఆనుకొనినప్పుడు, ఆయననుండి తప్ప మరి ఎవనినుండియు మనము రక్షణను వెదకక నిరీక్షింపకయుండినప్పుడు. కాబట్టి ఈ వాక్యభాగములోనున్న బోధ ఎంత ప్రయోజనకరమైనదో మనము చూచుచున్నాము; అద్వితీయ సత్యదేవుడు తప్ప మరి ఏ రక్షకుడును కనుగొనబడడు గనుక, ఇశ్రాయేలీయులు తమకొరకు మరియొక దేవుని ఏర్పరచుకొనినప్పుడు అసంబద్ధముగాను సిగ్గుకరముగాను ప్రవర్తించిరని ప్రవక్త ఇందులో స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు.

ఆయన అటుతరువాత ఇట్లు కూర్చుచున్నాడు, అరణ్యములో, అనావృష్టిగల దేశములో నేను నిన్ను ఎరిగితిని. ఇశ్రాయేలీయులు తమ మనస్సులను ఇతర దేవతల వైపునకు త్రిప్పుకొనుటలో అత్యంత అసంబద్ధముగా ప్రవర్తించిరను సత్యమును దేవుడు ఇక్కడ స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయనే వారిని ఎరిగియుండెను. ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన జ్ఞానము రెండు విధములైనది, మనుష్యుల జ్ఞానము, దేవుని జ్ఞానము. జనులు అరణ్యములో ఉన్నప్పుడు తాను వారిని గూర్చి శ్రద్ధ వహించితినని దేవుడు ప్రకటించుచున్నాడు; తన పితృసంబంధమైన శ్రద్ధను ఆయన “జ్ఞానము” అను పదముచేత సూచించుచున్నాడు: నేను నిన్ను ఎరిగితిని; అనగా, “అప్పుడు నేను నిన్ను నాకొరకు జనముగా ఏర్పరచుకొని, నీవు నాకు సన్నిహిత మిత్రుడవైనట్లు నిన్ను నాకు చనువుగా ప్రత్యక్షపరచుకొంటిని. అయితే అప్పుడు నేనును నీచేత ఎరుగబడుట అవశ్యమైయుండెను.” ఇది మనుష్యుల జ్ఞానము. మనుష్యులు దేవునిచేత ఎరుగబడినప్పుడు, తాము ఆయనమీదనే స్థిరముగా నిలిచియుండునట్లు వారు తమ సమస్త శక్తులను ఎందుకు వినియోగింపరు? ఏలయనగా వాటిని వారు ఇతర విషయముల వైపునకు మరల్చునప్పుడు, తమ చేతనైనంతవరకు దేవుని ఈ ఉపకారమును ఆర్పివేయుదురు. అట్లే పౌలు గలతీయులతో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, ‘ఇప్పుడు మీరు దేవుని ఎరిగియున్నారు, మరి విశేషముగా దేవునిచేత ఎరుగబడియున్నారు,’ (గలతీయులకు 4:9.)

మొదటి వాక్యభాగములో, సువార్త వెలుగు తమకు అందింపబడిన తరువాత వారు నానావిధములైన కల్పనల వైపునకు తిరుగుటలో మిక్కిలి దుష్టముగా ప్రవర్తించిరని ఆయన చూపుచున్నాడు: అయితే ‘మరి విశేషముగా దేవునిచేత ఎరుగబడియున్నారు’ అని ఆయన చెప్పునప్పుడు, తరువాతి వాక్యభాగముచేత ఆయన వారి పాపమును హెచ్చించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, “దేవుడు తన ఉచితమైన మంచితనముచేత మిమ్మును ముందుగానే చేరుకొనెను. కాబట్టి దేవుడు ఈ విధముగా మిమ్మును మొదట ఎరిగి, మొదట తన కృపను మీకు అనుగ్రహించెను గనుక, ప్రతిగా ఆయనను ఎరుగుటకు మీరు ప్రయత్నింపకపోవుటలో మీ కృతఘ్నత ఇప్పుడు ఎంత గొప్పది, ఎంత సిగ్గుకరమైనది?” కాబట్టి ఇశ్రాయేలీయులు అరణ్యములో, అనావృష్టిగల దేశములో దేవునిచేత ఎరుగబడిరని ప్రవక్త ఎందుకు కూర్చెనో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము.

మరియు అరణ్యమును గూర్చి స్పష్టమైన ప్రస్తావన చేయబడుచున్నది: ఏలయనగా అప్పుడు జనులు ప్రభువుచేత అద్భుతముగా పోషింపబడుట అవశ్యమైయుండెను; దేవుడు ఆకాశమునుండి మన్నాను కురిపింపకయు, త్రాగుటకు నీళ్లను కూడ ఇయ్యకయు ఉండినయెడల, జనులు దుర్దశలో నశించియుండవలసినదే. కాబట్టి ప్రకృతి సాధారణ క్రమమునకు విరుద్ధముగా దేవుడు ఈ విధముగా జనులను పోషించెను గనుక, ఆయన పితృసంబంధమైన శ్రద్ధ లేకుండ జీవముపై ఏ నిరీక్షణయు ఉండియుండదు గనుక, ప్రవక్త ఇప్పుడు సరిగానే ఇట్లు కూర్చుచున్నాడు, అరణ్యములో, అనావృష్టిగల దేశములో; అనగా ఒక్క ధాన్యపు గింజయైనను పండని ఆ ఎండిన నిర్జనప్రదేశములో; కాబట్టి దేవుడు ఒక విధముగా తన స్వంత చేతితో వారికి ఆహారమిచ్చి వారి నోటిలో పెట్టియుండనియెడల జనులు బ్రదుకజాలకయుండిరి. కాబట్టి జనుల అత్యంత భక్తిహీనత ఇక్కడ స్పష్టముగా రుజువు చేయబడుచున్నదని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రములో బోధింపబడి, అన్ని ఉపకారములచేత ప్రోత్సహింపబడినను, వారు అపవిత్రమైన మూఢభక్తుల వెంట దారితప్పిపోయిరి. మరియు అదే సమయములో ప్రవక్త ఇట్లు కూర్చుచున్నాడు —

హోషేయ 13:6

6. వారి మేతకొలది వారు తృప్తిపొందిరి; వారు తృప్తిపొందిరి, వారి హృదయము గర్వించెను; కాబట్టి వారు నన్ను మరచిపోయిరి.

6. Juxta 93 pascua sua et satiati sunt, saturati sunt, et elevatum est cor ipsorum; propterea obliti sunt mei.

జనులు అన్ని విధములుగా లోబడనివారని ప్రవక్త ఇక్కడ చూపుచున్నాడు. ఆయన ఈ విషయమును ఇతర స్థలములలో నిజముగా చర్చించియున్నాడు; అయినను ఈ పునరుక్తి అనవసరమైనది కాదు.

అరణ్యములో తమ్మును అంత దయతోను ఉదారముగాను చూచిన తమ విమోచకుని సేవలో నిలిచియుండనందున జనులు కృతఘ్నులని ఆయన చెప్పిన తరువాత — ఆ అరణ్యములో ప్రభువు అసాధారణ రీతిగా వారి గొప్ప అవసరములో వారికి సహాయము తెచ్చియుండనియెడల వారు కరవుచేతను లేమిచేతను నశించియుండవలసినదే — ఆయన ఇప్పుడు ఇట్లు కూర్చుచున్నాడు, “మీరు పూర్తిగా అడవి స్వభావమును అనాగరిక స్వభావమును కలిగియుండకపోయినయెడల, ప్రభువు మిమ్మును ఇతర సాధనములచేత కూడ ఆకర్షించియుండును: అయితే దీనినుండి మీరు పూర్తిగా అవిధేయులని స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా మీరు అరణ్యములోనుండి బయటికి తేబడిన తరువాత సమృద్ధియైన మేతస్థలములకు వచ్చితిరి.” ఏలయనగా ఇశ్రాయేలు దేశము ఇక్కడ సమృద్ధియైనవియు సారవంతమైనవియునైన మేతస్థలములతో పోల్చబడుచున్నది; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, “ఒక కాపరి తన గొఱ్ఱెలను మిక్కిలి సారవంతమైన స్థలమునకు నడిపించునట్లు, మీరు తృప్తిగా తినగలిగిన స్వాస్థ్యములో దేవుడు మిమ్మును ఉంచెను.” అప్పుడు ఏమి జరిగెను? వారు తమ మేతస్థలములకు వచ్చి తృప్తిపొందిరి; వారు తృప్తిపొందిరి, వారి హృదయము గర్వించెను, వారు నన్ను మరచిపోయిరి.

కాబట్టి అరణ్యములో ఆకలిగొనియున్న ఇశ్రాయేలీయులను ప్రభువు పోషించిన తరువాత, వారు తమ విమోచన జ్ఞాపకమును ఆర్పివేసిరి గనుకను, తమ సమృద్ధిలో దేవుని త్రోసివేసి, ఆయన కాడిని విదిలించుకొని, క్రూరమైన గుఱ్ఱములవలె ఆయనకు విరోధముగా తన్నిరి గనుకను, వారి స్వభావము ఏ విధముగాను విధేయతకు గాని లోబడుటకు గాని తేబడజాలనంత దుర్దమ్యమైనదని స్పష్టమాయెను. మిగిలినదానిని రేపటికి వాయిదా వేయుదము.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, సాత్వికముగాను శాంతముగాను నీచేత ఏలబడుటకు మమ్మును మేము సమర్పించుకొనవలెనని నీవు నీ స్వరముచేత ప్రతిదినము మమ్మును అంత దయతో పిలుచుచున్నావు గనుకను, అపవాది భయమునుండియు మమ్మును దౌర్భాగ్యకరమైన భీతిలో ఉంచిన ఆ నిరంకుశత్వమునుండియు మమ్మును విడిపించుటచేత నీవు మమ్మును ఉన్నతమైన ఘనతకు హెచ్చించియున్నావు గనుకను, మరియు దత్తపుత్రాత్మను నిరీక్షణాత్మను మాకు అనుగ్రహించియున్నావు గనుకను, — ఓ దేవా, ఈ ఉపకారములను జ్ఞాపకముంచుకొని, మేము ఎల్లప్పుడు నీకు లోబడియుండునట్లును, సర్వలోకము నీకు లోబడవలెననియు, ఇప్పుడు నీకు విరోధముగా రేగుచున్నట్లు కనబడువారు సహితము తుదకు మావలెనే నీకు విధేయత చూపుటకు తేబడవలెననియు, ఈ ఒక్క ఉద్దేశము నిమిత్తమే మా స్వరమును ఎత్తగోరునట్లును అనుగ్రహించుము; ఈ విధముగా నీ కుమారుడైన క్రీస్తు అందరికిని ప్రభువైయుండి, నీవొక్కడవే హెచ్చింపబడునట్లును, మేము నీకు లోబరచబడి, తుదకు పైకి లేపబడి, మన ప్రభువైన క్రీస్తుచేత మాకొరకు సంపాదింపబడిన ఆ మహిమలో పాలివారమగునట్లును అనుగ్రహించుము. ఆమేన్.

ముప్పది ఐదవ ఉపన్యాసము

ఇశ్రాయేలీయులు సమృద్ధియైన మేతస్థలములలో పోషింపబడినప్పుడు, పొగరుబోతు గుఱ్ఱములవలె ఆయిరి గనుక ఖండింపబడిరని నిన్నటి మన ఉపన్యాసములో మనము గమనించితిమి; సాధారణముగా జరుగునది ఇదియే. మోషే కూడ తన గీతములో దీనిని ముందుగానే చెప్పెను, ‘నేను ఏర్పరచుకొనినవాడు క్రొవ్వి నాకు విరోధముగా తన్నెను,’ (ద్వితీయోపదేశకాండము 32:15.)

93 “మేతస్థలములు” అను పదమునకు ముందు అనేక వ్రాతప్రతులు ,{}כcaph కు బదులుగా {,{בbeth ను కలిగియున్నవి. అయితే బిషప్ హార్స్లీ చేయునట్లు, ఈ వచనములోని మొదటి రెండు పదములను గత వచనముతో కలుపుట నిశ్చయముగా సరికాదు; ఏలయనగా ఇక్కడ స్పష్టముగా సూచింపబడిన రెండు వేర్వేరు కాలములు అందుచేత కలగలుపబడుచున్నవి. కాల్విన్ ఇతర కొన్ని సందర్భములలోవలె ఇందులో కూడ వ్యాకరణ నిర్మాణమును నిర్ణయింపకపోయినను, ఆయన ఈ వాక్యభాగము యొక్క వాస్తవ భావమును వివరించుచున్నాడు. తాను ఇశ్రాయేలు జనులను అరణ్యములోను “వారి మేతస్థలములలోను,” అనగా సారవంతమైన కనాను దేశములోను, ఎరిగితినని దేవుడు చెప్పుచున్నాడు; అటుతరువాత వారి మేతస్థలములు వారిమీద కలిగించిన ఫలితమును ఆయన తెలియజేయుచున్నాడు. {}כ కు బదులుగా {}בను ఉంచుటకు అనుకూలమైనది ఏదనగా, గత వచనములో “అరణ్యము,” “అనావృష్టిగల దేశము” అను పదములకు ముందు మొదటిది వాడబడియున్నది. “ఎరుగుట” అను క్రియాపదము ఈ వచనము ఆరంభములో గ్రహింపబడవలెను. 5, 6 అను రెండు వచనములను ఇట్లు అనువదింపవచ్చును: — 5. అరణ్యములో, అనావృష్టిగల దేశములో నేను నిన్ను ఎరిగితిని; 6. వారు తృప్తిపొందినప్పుడు వారి మేతస్థలములలో కూడ; వారు తృప్తిపొందిరి, వారి హృదయము హెచ్చింపబడెను; కాబట్టి వారు నన్ను మరచిపోయిరి. “నిన్ను” అనుదానినుండి “వారిని” అనుదానికి పురుష మార్పు ఈ గ్రంథమంతటను సాధారణము. — సం.

ప్రవక్త చెప్పినది ఇప్పుడు నెరవేరెను; సమృద్ధి ఇశ్రాయేలు జనులలో క్రూరత్వమును పుట్టించెను. వారి మేతలకొలది వారు తృప్తిపొందిరి అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; వారు కడుపార తినిరి, వారి హృదయము గర్వించెను. యెహెజ్కేలు సొదొమనుగూర్చియు ఇదే సంగతిని ప్రకటించుచున్నాడు; వారి కడుపు నిండుగా నిండినప్పుడు వారు గర్వించిరి (యెహెజ్కేలు 16:49). అయితే అక్కడ ప్రవక్త మనుష్యులయెడల వారు చూపిన క్రూరత్వమునుగూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా సొదొమీయులు సమస్త మేళ్లయందు సమృద్ధిగలవారై యుండియు క్రూరత్వముతో నిండియుండి, దరిద్రులను తిరస్కారముతో అలక్ష్యము చేసిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. కాని ఇక్కడ ప్రవక్త ఇశ్రాయేలు జనులలో అంతకంటె ఘోరమైన సంగతిని ఖండించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారి హృదయము దేవునికి విరోధముగా గర్వముచేత ఉబ్బిపోయెను.

చివరగా, వారు దేవుని మరచిపోయిన సంగతియు ప్రస్తావింపబడుచున్నది. మనుష్యులు ఉద్దేశపూర్వకమైన స్వనమ్మికచేత గ్రుడ్డివారైనప్పుడు, దేవుని యెడల సమస్త భయమును మతమునుగూర్చిన సమస్త శ్రద్ధను విసర్జింపకుండుట అసాధ్యము. మన సమృద్ధిని మితముగాను పొదుపుగాను వాడుకొనవలెననియు, మొట్టమొదట దేవుని ఔదార్యము ఆయనను మరచుటకు దారితీయకుండునట్లు జాగ్రత్తపడవలెననియు ఈ వాక్యభాగము మనకు బోధించుచున్నది. దేవుడు తన వరములను మనమీద ఎంత విస్తారముగా కుమ్మరించునో అంతగా మన హృదయములు ఇరుకైపోవుటయు, ఆయన ఉపకారములు మన కన్నులను కప్పు ముసుగులవలె అగుటయు అత్యంత వక్రబుద్ధియైయున్నది. కావున దేవుని ఉపకారములు దీనికి భిన్నముగా మన మనస్సులలో ఆయన జ్ఞాపకమును నూతనపరచునట్లు మనము ప్రయాసపడవలెను; తరువాత, నేను చెప్పినట్లు, మితమును పొదుపును దానితో కలుపబడవలెను. ఇప్పుడు ముందుకు సాగుదము —

హోషేయ 13:7-8

7. కావున నేను వారికి సింహమువలె నుందును; త్రోవప్రక్కను చిరుతపులివలె నేను వారికొరకు పొంచియుందును.

7. Et ero illis tanquam leo, tanquam pardus in via Assur (vel, aspiciam, vel, insidiabor, ut alii vertunt.)

8. పిల్లలను పోగొట్టుకొనిన యెలుగుబంటివలె నేను వారిని ఎదుర్కొని, వారి గుండెకప్పును చీల్చివేతును; అక్కడ సింహమువలె వారిని మింగివేతును; అడవిమృగము వారిని చీల్చివేయును.

8. Occurram illis tanquam ursus orbatus (suis parvulis scilicet;) et disrumpam clausuram cordis eorum; vorabo eos quasi leo; 94 bestia agri scindet (vel, lacerabit) ipsos.

ప్రవక్త మరల ఇశ్రాయేలీయులమీద దేవుని ప్రతిదండనను ప్రకటించుచున్నాడు; మనము ఇదివరకే తరచుగా గమనించినట్లు, వారు తమ స్వంత ముఖస్తుతులచేత మొద్దుబారిపోయిరి గనుక, మొండివారు తాము దేవునితో వ్యవహరించవలసియున్నదని ఎట్టకేలకు గ్రహించి ఆయన శక్తికి భయపడుట మొదలుపెట్టునట్లు వారిలో భయము పుట్టించుటకై, ఆయన ఇక్కడ దేవుని భయంకరమైన తీర్పును వర్ణించుచున్నాడు. మనము చెప్పినట్లు, ప్రవక్తలు వేషధారులను మేల్కొలుపదలచినప్పుడు ఇది ఎంతో అవసరమైయుండెను; ఏలయనగా స్వనమ్మిక వారిని ఎంతగా మత్తెక్కించునంటే, దేవుని బెదిరింపులన్నిటిని తృణీకరించుటకు వారు ఏమాత్రమును సంకోచింపరు; అందుచేతనే ఆయన ఈ మూడు ఉపమానములను ఉపయోగించుచున్నాడు. ఆయన మొదట దేవుని సింహముతోను, తరువాత చిరుతపులితోను, ఆ తరువాత యెలుగుబంటితోను పోల్చుచున్నాడు. నేను సింహమువలెను, చిరుతపులివలెను, తరువాత యెలుగుబంటివలెను ఉందును, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

94 కొందరు దీనిని “ఆడుసింహము” అని అనువదించుచున్నారు; కాని దీనిని “సింహము” అని అనువదించుటయే ఈ వాక్యభాగమునకు ఎక్కువ అనుగుణముగా నున్నది; దాని పేరైన {,{לביאlabia అను మాటకు ఉన్నట్లు ఎంచబడు అర్థము ప్రకారము, అది క్రూరమైన ముసలి సింహమును సూచించును. మునుపటి వచనములోని మాట ,{}שחל shechel; దాని అర్థము భీకరమైన సింహము. కాబట్టి ప్రభువు తన్ను సింహజాతిలో అత్యంత భక్షకమైన, అత్యంత భీకరమైన జాతులతో పోల్చుకొనుచున్నాడు. హెబ్రీయులకు సింహములకు ఇతర పేర్లును కలవు; అవి వాటి ప్రత్యేక స్వభావమును లేక వాటి వయస్సును సూచించును. ,{}כפירcaphir అనగా కొదమసింహము; ,{}אריהarie అనగా ఎదిగిన, దోచుకొను సింహము; ,{}שחףshichets అనగా మధ్యవయస్సుగల భీకరమైన సింహము; ,{}לישlice అనగా ముసలి సింహము. ఇక్కడ పేర్కొనబడిన రెండిటివిషయములో, వాక్యభాగపు భావము ప్రకారము ఒక క్రమమైన హెచ్చింపు కలదు. మొదటిది, 7వ వచనములోనిది, ధైర్యముగల క్రూరమైన మధ్యవయస్సు సింహము; రెండవది, 8వ వచనములోనిది, అంతకంటె వయస్సుగలదైనను తన బలమును నిలుపుకొనినదై, మరింత క్రూరమైనదియు మరింత భక్షకమైనదియునైన సింహము. — సం.

దేవుడు తన స్వభావమునుబట్టి కనికరముగలవాడును దయగలవాడునై యున్నాడని మనకు తెలియును; తాను సింహమువలె నుందునని ఆయన చెప్పునప్పుడు, ఆయన మరియొక స్వరూపమును ధరించుకొనుచున్నాడు; అయితే ఇది మనుష్యుల దుష్టత్వమునుబట్టియే జరుగుచున్నది; 18వ కీర్తనలో, ‘దయగలవారియెడల నీవు దయ చూపుదువు; మూర్ఖులయెడల నీవు వికటముగా నడుచుకొందువు’ అని చెప్పబడియున్నట్లు.

దేవుడు తన ప్రవక్తద్వారా కఠినముగాను తీవ్రముగాను మాటలాడుచున్నను, మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసిన ఒక సంగతిని ఆయన తెలియజేయుచున్నాడు: అదేదనగా, తన స్వభావము ప్రకారము, అనగా సాత్వికముగాను దయగాను, మనలను చూచుటకు మనము ఆయనకు అవకాశమియ్యనందుననే ఆయన ఈలాగు మాటలాడుచున్నాడు; మరియు మనము మొండివారమును లోబడనివారమునై యుండుట ఆయన చూచినప్పుడు, ఆయన (అట్లు చెప్పవచ్చునంటే) అదే మొండితనముతో మనతో పోరాడుచున్నాడు; వక్రత దేవునికి నిజముగా చెందినదని కాదు, కాని తాను మనుష్యులపై అప్రసన్నుడైయున్నప్పుడు వారు తమ్మును తాము ముఖస్తుతి చేసికొనుచు కొనసాగకుండునట్లు, ఆయన ఈ ఉపమానమును మనుష్యులనుండి ఎరవు తెచ్చుకొనుచున్నాడు. కావున నేను సింహమువలెను, త్రోవలో చిరుతపులివలెను ఉందును.

Assur అను మాటను వ్యాఖ్యాతలు నానావిధములుగా గ్రహించుచున్నారు. ఇక్కడ అది Kamets తో వ్రాయబడియున్నను, కొందరు దీనిని అష్షూరు అని అనువదించుచున్నారు; కాని హెబ్రీయులు దీనిని ఒక స్థలము యొక్క గాని దేశము యొక్క గాని పేరుగా కాక, సామాన్య నామవాచకముగా ఎంచుచున్నారు. మరికొందరు దీనిని “నేను వారిని కనిపెట్టి చూచెదను” అని అనువదించి, దానిని {,}שורshur నుండి వచ్చినదిగా ఎంచి, {}אaleph ను భవిష్యత్కాలమును సూచించునదిగా గ్రహించుచున్నారు.

ఇతరులు దానిని {,}אשרasher నుండి వచ్చినదిగా ఎంచి, అది Pual అను ధాతురూపములో నున్నదని చెప్పుచున్నారు; ఇక్కడ వారిలో వారికే మరల భేదము కలదు. కొందరు దానిని “నేను వారికొరకు పొంచియుందును” అని అనువదించుచున్నారు; మరికొందరు అది Shoar అనియు, “నేను చిరుతపులివలె పొంచియుండువాడనై యుందును” అనియు తలంచుచున్నారు. అయితే వాక్యభాగపు అర్థము విషయములో ఈ భేదము స్వల్పప్రాముఖ్యము గలదే; ఏలయనగా ప్రవక్త ఉద్దేశ్యము యొక్క తాత్పర్యమును మనము చూచుచున్నాము. ఇక్కడ వేషధారులనుండి వారి వ్యర్థమైన నమ్మికను తీసివేసి, సమీపించుచున్న దేవుని ప్రతిదండనను గూర్చిన భయముచేత వారిని బెదరించుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యము. కావున దేవుడు ఇంతవరకు వారిని కనికరించినను, అంతేకాదు, ఒక విధముగా దయతో వారిని పోషించినను, వారు ఆయన ఉగ్రతను రేపుచునే యున్నందున వారి స్థితి త్వరలోనే ఎంతో భిన్నముగా నుండునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన సింహమువలె వారిమీదికి వచ్చును; అనగా మహా రౌద్రముతో వారిమీదికి దుముకును; ఆయన చిరుతపులివలెను ఉండును; చిరుతపులి మిక్కిలి క్రూరమైన మృగమని మనకు తెలియును; చివరగా ఆయన తన్ను పిల్లలను పోగొట్టుకొనిన ఆడుయెలుగుబంటితో, లేక పిల్లలను పోగొట్టుకొనిన యెలుగుబంటితో పోల్చుకొనుచున్నాడు.

అయితే ఆయన తరువాత, నేను వారి హృదయపు ఆవరణమును చీల్చివేతును, లేక చింపివేతును, అని చెప్పుచున్నాడు. హృదయపు ఆవరణము అనగా వారి మొండి కాఠిన్యము అని గ్రహించువారు ప్రవక్త మాటలను మరీ సూక్ష్మముగా విశ్లేషించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. ప్రవక్తలు కొన్నిసార్లు ఈ విధమైన భాషను వాడుదురని మనకు నిజముగా తెలియును; ఏలయనగా వంగనిదియు, ఆరోగ్యకరమైన సిద్ధాంతమును ఇష్టపూర్వకముగా అంగీకరించనిదియునైన హృదయమును వారు కఠినహృదయమనియు, క్రొవ్వుచేత కప్పబడిన హృదయమనియు పిలుతురు. కాని నేను హృదయపు పొరను చీల్చి ముక్కలుముక్కలుగా చింపివేసి, సింహమువలె మిమ్మును మింగివేతును అని చెప్పునప్పుడు, ప్రవక్త యెలుగుబంటి యొక్క క్రూరత్వమునే సూచించుచున్నాడు.

ఏలయనగా సింహము తన గోళ్లతోను పళ్లతోను హృదయమునే గురిపెట్టి మనుష్యుని ప్రేగులను చీల్చివేయునప్పుడు, అది అత్యంత క్రూరమైన మరణవిధానము. కావున ప్రవక్త ఈ అత్యంత క్రూరమైన మరణవిధానమును వర్ణింపదలచెను. “కావున నేను హృదయకోశమును, అనగా హృదయపు ఆవరణమును, చీల్చివేతును” అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. అయినను ప్రవక్త తన ఉపమానమును నిలుపుకొనుచునే జనుల కాఠిన్యమును సూచించుటలేదని నేను చెప్పుటలేదు.

అడవిమృగము వారిని చీల్చివేయును. ఇప్పుడు ఆయన ఉపమానము లేకుండ మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా అడవిమృగములన్నియు తన తీర్పును అమలుపరచు తన సేవకులుగా నుండునని దేవుని భావము; ఆయన చెప్పుచున్నట్లుగా: “నేను అప్పుడు అడవిమృగములన్నిటిని వారిని చీల్చి చింపివేయుటకు పంపుదును; అందువలన వారిలో ఏదియు క్షేమముగా మిగిలియుండదు.” ఈ వాక్యభాగపు తాత్పర్యమును, అది ఏ ఉపయోగమునకు అన్వయింపబడవలెనో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. మనము స్వభావసిద్ధముగా ఇంత సోమరులమును, అంతేకాదు నిర్లక్ష్యులమునై యుండి, దేవుడు మనలను రేపనప్పుడు మన స్వంత భ్రమలలో మునిగియుండినయెడల, మనలోనుండి మన మందత్వమును దులిపివేసి దేవుని తీర్పు ఎంత భయంకరమైనదో మనకు చూపుటకు ఉద్దేశింపబడిన ఆ అలంకారిక వర్ణనలను మనము గమనింపవలెను. నిత్యాగ్నిని గూర్చియు చావని పురుగును గూర్చియు చెప్పబడిన రూపకాలంకారములును ఇదే ఉద్దేశ్యముకొరకే. ఏలయనగా మనుష్యుల మనోభావములు ఇంత మొద్దుబారియుండుట దేవుడు చూచి, వారి మందత్వమును సరిదిద్దగల సంగతులను లేఖనములో ప్రయోగించెను. కావున దేవుడు తనది కాని స్వరూపమును ధరించుకొనునప్పుడెల్ల, అది మన దోషమువలననే అని మనము తెలిసికొందము; ఏలయనగా మనము లోబడనివారమై యున్నందున, ఆయన తన స్వభావము ప్రకారము మనతో వ్యవహరించుటకు మనము ఆయనకు అవకాశమియ్యము. ముందుకు సాగుదము —

హోషేయ 13:9-11

9. ఇశ్రాయేలూ, నీవు నిన్ను నాశనము చేసికొంటివి; అయితే నాయందే నీకు సహాయము కలదు.

9. Perdidit te Israel; quia in me auxilium tuum. 95

10. నేను నీకు రాజునై యుందును; నీ పట్టణములన్నిటిలో నిన్ను రక్షింపగల మరి యెవడున్నాడు? ‘నాకు రాజును అధిపతులను ఇమ్ము’ అని నీవు ఎవరినిగూర్చి అడిగితివో ఆ నీ న్యాయాధిపతులు ఎక్కడ?

10 Ero: Rex tuus ubi, ut servet te in cunctis urbibus tuis, et judices tui, de quibus dixisti, Da mihi regem et principes?

11. నా కోపముతో నేను నీకు రాజును ఇచ్చితిని, నా ఉగ్రతతో అతని తీసివేసితిని.

11 Dabo tibi (hoc est), Dedi tibi regem in ira mea, et sustuli in furore meo.

మొట్టమొదట, ఇశ్రాయేలీయులు తమ రక్షణకొరకు అర్పింపబడిన దేనినైనను తమ మూర్ఖత్వముచేత తిరస్కరించినందుకు దేవుడు వారిని గద్దించుచున్నాడు; అయితే ఆయన ఇంకను ముందుకుపోయి, వారు నిరీక్షణకు అతీతులైరనియు, వారు తీవ్రమైన అవసరములో శ్రమపడుచుండగా దేవుడు వారికి సహాయము చేయకుండను వారికి ఉపశమనము తేకుండను అడ్డగించిన ఒక గుప్తమైన కారణము కలదనియు చెప్పుచున్నాడు.

ఇశ్రాయేలూ, అతడు నిన్ను నాశనము చేసెను, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. కొందరు ఇక్కడ దూడ అను మాట అధ్యాహారముగా గ్రహింపవలెనని ఎంచి, “దూడ నిన్ను నాశనము చేసెను” అని చెప్పుచున్నారు; కాని ఇది బలవంతముగా లాగిన అర్థము. మరికొందరు ఇక్కడ పురుషమార్పు కలదని తలంచుచున్నారు; ఈ విధమైన మాటలాడు రీతి మిక్కిలి సాధారణమని మనకు తెలియును గనుక నేనును ఈ అభిప్రాయమును అంగీకరించుటకు మొగ్గుచూపుచున్నాను: ఇశ్రాయేలు నిన్ను నాశనము చేసెను; అనగా నీ నాశనమునకు నీవే కారణము, లేక “ఇశ్రాయేలు తన్ను తాను నాశనము చేసికొనెను.” కావున ఇక్కడ ప్రథమపురుష క్రియ యుండి, తరువాత మధ్యమపురుష ప్రత్యయ సర్వనామము కలుపబడినను, మనము ఈ వాక్యభాగమును “ఇశ్రాయేలు తన్ను తాను నాశనము చేసికొనెను” అని అనువదింపవచ్చును. అయినను ప్రతి అంశమును మరింత పూర్తిగా తూచిచూచినప్పుడు, ఈ వాక్యభాగమును అనిర్దిష్టముగా గ్రహించుటచేత అది మరింత బాగుగాను మరింత సముచితముగాను వివరింపబడునని నేను తలంచుచున్నాను: “ఇశ్రాయేలూ, ఏదో ఒకటి నిన్ను నాశనము చేసెను”; ఆయన చెప్పుచున్నట్లుగా: “నిన్ను నాశనము చేసినది ఎవరో ఇప్పుడు విచారించుము.”

95 ఈ వచనమునకు బిషప్ హార్స్‌లీ చేసిన అనువాదము, అది రివెట్ చేసిన అనువాదమే, ఈలాగున్నది — “ఇశ్రాయేలూ, నీకు సహాయము చేయుట నామీద (మాత్రమే ఆధారపడియున్నది) అనుటయే నీ నాశనము.” ఆయన ఒక అధోజ్ఞాపికలో ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు — “దేవుడు మాత్రమే నీకు రక్షణగా నుండుట అను నీ గొప్ప ఆధిక్యత నీ నాశనమునకు కారణమగుచున్నది. నా ఉగ్రతలో నా ప్రత్యేక సహాయమును ఉపసంహరించుకొంటిని; నేను నిన్ను విడిచిపెట్టినప్పటినుండి నీకు వేరే సహాయకుడు లేడు గనుక నీ నాశనము తప్పక సంభవించును.” ఈ సందర్భములో మొదటి వాక్యాంశము విషయమై మన అనువాదము కాల్విన్ ఇచ్చిన అనువాదముకంటె మెరుగైనదిగా కనబడుచున్నది. ఈ క్రియ ప్రథమపురుషములో కాదు, మధ్యమపురుషములో నున్నది. దాని చివరి మూలాక్షరము {,{תtau; మధ్యమపురుషమునకు లక్షణమైన అక్షరమును అదే; ఇక్కడ అది ద్విత్వము చేయబడలేదు; దీనికి మరియొక ఉదాహరణను యెహెజ్కేలు 28:17 లో కనుగొనుచున్నాము: {` }חכמתך{. }שהת ‘నీవు నీ జ్ఞానమును చెరిపివేసికొంటివి,’ లేక ‘నాశనము చేసికొంటివి.’ రెండవ వాక్యాంశము విషయమై మన అనువాదము యొక్కయు కాల్విన్ అనువాదము యొక్కయు సరియైనతనమును సందేహించుటకు కారణము కలదు. అక్షరార్థముగా అది “నీ సహాయమునకై నాయందు ఉన్నను” అని యున్నది; దీని భావము “నీకు సహాయము చేయుట నా శక్తిలో ఉన్నను” అని కనబడుచున్నది. అయితే అనేక విమర్శకులు గ్రహించినట్లు వచనములోని మొదటి మాటను నామవాచకముగా గ్రహించినయెడల, మొదటి వాక్యాంశము పూర్వవచనములకు సంబంధించినదిగా ఎంచబడవచ్చును. అప్పుడు భావము ఏమనగా, ఇశ్రాయేలు నాశనము అట్టిదిగా నుండును, అయినను అతడు దేవునియందు సహాయమును వెదకియుండినయెడల అదే సమయమున అతనికి దేవునియందు సహాయము ఉండెను: — ఇశ్రాయేలూ, ఇట్టిది నీ నాశనము! అయినను నాయందు నీకు సహాయము ఉండెను. తరువాత తదుపరి వచనము వచ్చును, — నేను అట్టివాడనే యుందును: నీ రాజు, అతడెక్కడ? మొదలైనవి. {}אהי ను ,{}איה గా మార్చుటకు ఆధారము మిక్కిలి స్వల్పము, ఒకే ఒక వ్రాతప్రతి, మరియొకటి సందేహాస్పదమైనది; దాని అవసరము లేదు, మరియు వాస్తవముగా దానిచేత భావము చెడిపోవుచున్నది. జెనీవా బైబిలులో అది ‘నేను ఉన్నాను’ అని అనువదింపబడినది. హెబ్రీభాషలో భవిష్యత్కాలము తరచుగా భవిష్యత్తునే కాక వర్తమానమును కూడ ఇముడ్చుకొనును. దాని పూర్ణార్థమును ఇచ్చుటకు దానిని ‘నేను ఉన్నాను, ఉందును’ అని, అనగా నీ సహాయమునై, అని అనువదింపవలెను; ఏలయనగా తనయందు వారికి సహాయము ఉండెనని ఆయన ఇంతకుముందే చెప్పియుండెను. — సం.

కావున దేవుడు ఇక్కడ ఇశ్రాయేలును కర్తగా పేర్కొనుటలేదు, వారి నాశనమునకు ఎవరినిని కర్తగా చూపుటలేదు; అయినను ఇశ్రాయేలు నశించెననియు, వారి నాశనమునకు కారణము తనయందు కాక మరి ఎవరియందో వెదకవలసియున్నదనియు ఆయన చూపుచున్నాడు. ఇదే దీని భావము.

అప్పుడు ఇది ఈలాగున్నది: ఇశ్రాయేలూ, ఏదో ఒకటి నిన్ను నాశనము చేసెను; ఏలయనగా నాయందే నీ సహాయము ఉండెను. ఇంతవరకు కాపాడబడిన ఇశ్రాయేలు ఇప్పుడు తమ స్వంత దోషమువలననే నాశనమాయెనని దేవుడు చూపి నిరూపించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు ఒకప్పుడు ఆ జనులను దత్తత చేసికొనెను, మరియు వారియెడల తన కృపను నిరంతరము చూపుచుండవలెనను ఉద్దేశ్యముతోనే ఆలాగు చేసెను. కావున జనుల దుష్టత్వమును కృతఘ్నతయు అడ్డుపడకుండినయెడల, దేవుడు నిస్సందేహముగా ఎల్లప్పుడు తనకు తానే సమానుడై యుండును, ఆ జనులయెడల ఆయన మంచితనము అవిచ్ఛిన్నమైన సమమైన ప్రవాహముగా ప్రవహించియుండును.

నాయందే నీ సహాయము ఉండెను అని రెండవ వాక్యాంశములో ఆయన చెప్పునప్పుడు ఆయన భావము ఇదే; దీనిచేత ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లు కనబడుచున్నది: “నా వాడుక ప్రకారము నేను ఇప్పుడు నీకు సహాయము చేయకపోవుట ఎట్లు సంభవించుచున్నది, దానికి కారణమేమి? ఇంతవరకు నీవు నన్ను నీ విమోచకునిగా కనుగొంటివి; నీవు తరచుగా గొప్పవియు దుఃఖకరమైనవియునైన అపాయములతో పోరాడినను, నేను ఎన్నడును నీకు కొదువచేయలేదు; నీవు ఎల్లప్పుడు నానుండి సిద్ధమైన సహాయమును పొందితివి. నేను ఇప్పుడు నిన్ను త్రోసివేయుటయు, నీవు వ్యర్థముగా మొఱ్ఱపెట్టుటయు, ఎవడును నీకు ఏ సహాయమును తేకుండుటయు ఎట్లు సంభవించుచున్నది? నీకు వాడుకైనట్లు నా చేతినుండి ఏ ఉపశమనమును పొందక నీవు ఈలాగు విడువబడుట ఎట్లు సంభవించుచున్నది? నీవు నాకు అవకాశమిచ్చినయెడల నేను నిస్సందేహముగా ఎన్నడును నీకు కొదువచేయను; కాని నీవు నాకు విరోధముగా తలుపు మూసివేయుచున్నావు, నీ దుష్టత్వముచేత నా కృపను తన్నివేయుచున్నావు, అందువలన అది నీయొద్దకు రాజాలదు. కావున నీవు ఇప్పుడు నీ స్వంత దోషమువలననే నాశనమైతివని ఇందువలన తేలుచున్నది.” ఏదో ఒకటి నిన్ను నాశనము చేసెను. ఇక్కడ ఆయన అనిర్దిష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు; అయితే ఇశ్రాయేలు నిష్కారణముగా విస్మయమొందెననియు, నిష్కారణముగా దేవునితో వాదించెననియు ఆయన చూపునప్పుడు, ఈ అసంపూర్ణమైన వ్యక్తీకరణ విధానము మరింత బలమైనదై యున్నది. “దేవుడు నీ నిరీక్షణను వ్యర్థపరచి, నీ కోరికలను నీ మొఱ్ఱను తృణీకరించినట్లు ఆయనతో వాదించుటకు ఏ ఆధారమును లేదు; దేవుడు నిజముగా తనకు తానే సమానుడై యున్నాడు, ఏలయనగా ఆయన మార్పుచెందువాడు కాడు”; ఆయన చెప్పుచున్నట్లుగా: “వారి నాశనము వేరొక కారణమువలన కలిగినది; దేవుడు ఇంతవరకు తన వాడుక ప్రకారము చేసినట్లు వారికి సహాయము చేయుటకు తన చేతిని చాపకుండుటకు ఏదో ఒక అడ్డంకి కలదని వారు తెలిసికొనవలెను.”

ఇప్పుడు ప్రవక్త మనస్సును మనము గ్రహించుచున్నాము: ఆయన మొదట దేవుడు ఇంతవరకు ఆ జనులకు ఎట్టివాడై యుండెనో దానిని నమోదుచేయుచున్నాడు; తరువాత ఆయన మార్పుచెందడనియు, సమమైనదియు అలసటలేనిదియునైన మంచితనము ఆయనకు కలదనియు నిశ్చయమైన సంగతిగా గ్రహించుచున్నాడు. అయితే ఆయన ఇంతవరకు తన జనులకు సహాయము చేసియుండెను గనుక, దేవుడు ఇశ్రాయేలునకు ఏ సహాయమును తేనందున, ఇశ్రాయేలు వేరొక కారణమువలన నాశనమాయెనని ఆయన నిర్ధారించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇశ్రాయేలు దేవుని మంచితనమును అడ్డగించియుండనియెడల, అది నిశ్చయముగా ఎప్పటివలెనే ప్రవహించియుండును. కావున జనుల దుష్టత్వముచేత దాని ప్రవాహము అడ్డగింపబడెనని స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా వారు దాని మార్గములో ఒక అడ్డంకిని ఉంచినట్లుండిరి.

మనుష్యులు తమ దుర్దశలలో దేవునికి విరోధముగా కేకలువేయుట వ్యర్థమని ఈ వాక్యభాగము మనకు బోధించుచున్నది: ఏలయనగా తమకు అర్పింపబడిన కృపను వారు తన్నివేయకుండినయెడల, ఆయన వారికి సహాయము చేయుటకు ఎల్లప్పుడు సిద్ధముగా నుండును. కావున దేవుడు మన అవసరములో మనకు సహాయము చేయక, మనము మన శ్రమలలో నీరసించి, క్షీణించిపోవునట్లు విడిచిపెట్టునప్పుడెల్ల, అది నిస్సందేహముగా మనము ఆయన కృపను అంగీకరించుటకు సిద్ధముగా లేనందున, దీనికి భిన్నముగా దాని మార్గమును అడ్డగించుచున్నందుననే; యెషయా చెప్పినట్లు: “రక్షింపలేనంతగా యెహోవా హస్తము కురుచకాలేదు, వినలేనంతగా నా చెవి మందము కాలేదు. మీ పాపములు మీకును నాకును మధ్య ఒక అడ్డుగోడ కట్టెను అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు” (యెషయా 59:1, 2).

ప్రభువు మనలను వెంటనే విడిపింపనప్పుడు మన నాశనమునకు కారణమేమో మనము విచారింపవలెనని ఇక్కడ ప్రవక్త చెప్పుచున్న మాటలును ఇదే ఉద్దేశ్యముగలవి: ఏలయనగా ఆయన ఒకసారి తన మంచితనమును మనకు రుచిచూపించెను గనుక, అంతమువరకు ఆలాగే చేయుచుండును; ఏలయనగా ఆయన తన దయయందు అలసిపోడు, ఆయన ఔదార్యము తరిగిపోదు. కావున దోషము మనదే. ఈ వాక్యభాగము ఎంత విశిష్టమైనదో, అది ఎంత ప్రయోజనకరమైన ఉపదేశమును కలిగియున్నదో ఇందువలన మనము చూచుచున్నాము.

తరువాత ఆయన నేను ఉందును అని చెప్పుటచేత ఇదే సంగతిని మరింత పూర్తిగా స్థిరపరచుచున్నాడు; తరువాత నీ రాజు, అతడెక్కడ? అని చెప్పుచున్నాడు. ‘నేను ఉందును’ అని చెప్పుటచేత, తాను ఎల్లప్పుడు ఒకే రీతిగా నుందునని ఇంతకుముందు ప్రకటించిన సంగతిని దేవుడు మరల వక్కాణించుచున్నాడు; ఏలయనగా యాకోబు చెప్పుచున్నట్లు, ‘ఆయనయందు ఏ ఛాయయు కలుగదు’ (యాకోబు 1:17).

కావున ‘నేను ఉందును’; అనగా, “నా వాడుక ప్రకారమైన దయామార్గమును నేను కొనసాగించుటలేదని ఇశ్రాయేలీయులు నాకు విరోధముగా దూషించుచున్నను, అది కేవలము అబద్ధము; ఏలయనగా నేను ఎల్లప్పుడు ఒకే రీతిగా నిలిచియుండి, మనుష్యులకు దయ చూపుటకు ఎల్లప్పుడు సిద్ధముగా నున్నాను; ఏలయనగా నేను మరియొకచోట ప్రకటించినట్లు, నా చేతిపనులను నేను విడిచిపెట్టను (కీర్తనలు 138:8). నేను ఈలాగు మనుష్యులయెడల నా కృపను కొనసాగించుచున్నాను గనుక, నా కృపకు మార్గము వారి దుష్టత్వముచేతనే మూయబడియుండవలెను. కావున వారు మొఱ్ఱపెట్టుచుండగా నేను ఉత్తరమియ్యనప్పుడు వారు తమ్మును తాము పరీక్షించుకొనవలెను. తమ కీడులలో వారు ఒక విధముగా క్షీణించిపోవుచు ఏ ఉపశమనమును పొందనప్పుడు, అది తమ స్వంత దోషమని వారు ఒప్పుకొనవలెను; ఏలయనగా వారిలో మార్పు సంభవించియుండనియెడల, నేను ఎప్పుడును ఉన్నట్లే నన్ను నేను కనుపరచుకొనియుందును, వారు నన్ను విమోచకునిగా కనుగొనియుందురు.” తొమ్మిదవ వచనములో ప్రవక్త భావమును, తరువాతి వచనములోని {,}אהיaei, నేను ఉందును, అను మాటను గూర్చిన భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

తరువాత ఆయన, నీ రాజు ఎక్కడ? అని చెప్పుచున్నాడు. ఇశ్రాయేలీయులు తమ రాజునందును ఇతర లోకసంబంధమైన సహాయములయందును తమ నమ్మికను ఉంచి, వాటిచేత తాము బాగుగా బలపరచబడితిమని తలంచినందుకు దేవుడు వారిని మరల నిందించుచున్నాడు. నీ రాజు ఎక్కడ? అని ఆయన అడుగుచున్నాడు. ఆయన ఇశ్రాయేలీయులను ఎగతాళి చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా తమ రాజు ఇప్పుడు సహాయము చేయుటకు సమస్త శక్తిని కోల్పోయెననియు, తమ అధిపతులందరు వివేకమును ఇతర సమస్త సాధనములను లేనివారైరనియు వారు చూచిరి. కావున మనుష్యులనుండి ఏ రక్షణయు లేనందున, తమ రాజు నీడక్రింద తాము క్షేమముగా నుంటిమని తలంచినప్పుడును, వివేకముగల మనుష్యులచేత పరిపాలింపబడుచున్నంతకాలము తాము భద్రముగా నుంటిమని ఎంచుకొనినప్పుడును, ఇశ్రాయేలునకు వ్యర్థమైన నమ్మిక మాత్రమే యుండెనని ప్రవక్త ఇప్పుడు చూపుచున్నాడు. ఇవన్నియు వ్యర్థములే అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. అయితే నేను ఉందును అని ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని మనము ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఏలయనగా ఈ డాలు నిలువబెట్టబడియుండనియెడల, వేషధారులు ఎల్లప్పుడు, “దేవుడు ఇప్పుడు ఎక్కడ? ఆయన ఉద్దేశ్యమేమి? ఆయన ఎందుకు ఆలస్యము చేయుచున్నాడు?” అని ఎదురుచెప్పియుందురు.

కావున దేవుడు తాను వారికి సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగా నుంటిననియు, అయితే వారే తమ దుష్టత్వముచేత మార్గమును మూసివేసిరనియు ఇంతకుముందు పేర్కొనెను.

అయితే వారు తమ నిరీక్షణను తమ సహాయమును తమ రాజునందును అధిపతులయందును వ్యర్థముగా ఉంచినందుకు ఆయన వారిని ఇంకను ఎగతాళి చేయుచున్నాడు. నీ పట్టణములన్నిటిలో నిన్ను రక్షించుటకు నీ రాజు ఎక్కడ? అని ఆయన అడుగుచున్నాడు. ప్రవక్త పట్టణములను పేర్కొనుట నిష్కారణము కాదు; ఏలయనగా తమ పట్టణములు అన్నివైపుల శత్రువులకు అసాధ్యమైనవియు, వారిని దూరముగా నుంచుటకు బలమైనవియునై యుండగా, ఇశ్రాయేలీయులు సమస్త బెదిరింపులను తృణీకరించిరి. కావున దేవుడు తన ప్రవక్తలద్వారా వారిని బెదరించినప్పుడు, తమతో చెప్పబడినదానిని వారు కట్టుకథలుగా ఎంచి, ఈలాగు తమ్మును తాము సమర్థించుకొనిరి: “శత్రువులు మనమీద ఎట్లు దాడిచేయగలరు? వంద యుద్ధములు సమీపముగా నున్నను, శత్రువుల దాడులను ఎదిరింపగల పట్టణములు మనకు లేవా? కావున దేవుడు ఆకాశమును భూమిని కదలించినను, మనము క్షేమముగా నివసించి మన సుఖములను అనుభవించెదము.” కావున వారు ఈ తప్పుడు నమ్మికచేత ఇంతగా మత్తెక్కియుండిరి గనుక, ప్రవక్త ఇప్పుడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: “గొప్పవియు అనేకములునైన పట్టణములు కలిగియుండుటలో మీరు శ్రేష్ఠులని నేనెరుగుదును; అయితే మీరు వాటిని మీ రక్షణగా ఎంచుకొనుచున్నందున, ఈ నిరీక్షణ వ్యర్థమైనదియు మోసకరమైనదియునని దేవుడు చూపును. కావున నీ పట్టణములలో నిన్ను రక్షించుటకు నీ రాజు ఎక్కడ? నీ రాజు సైన్యముతోను రక్షణసాధనములతోను బాగుగా సిద్ధపరచబడియున్నను, దేవుడు ఒకసారి నీకు విరోధముగా లేచినప్పుడు అది నీకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరముగా నుండదు.”

అయితే ఆయన, ‘నాకు రాజును అధిపతులను ఇమ్ము’ అని నీవు ఎవరినిగూర్చి చెప్పితివో ఆ నీ న్యాయాధిపతులును ఎక్కడ? అని చేర్చుచున్నాడు. ఇక్కడ ప్రవక్త ఇంకను పైకి ఎక్కుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇశ్రాయేలు జనులు తమ రాజునందును ఇతర సహాయములయందును తమ నిరీక్షణను ఉంచుటయందు మాత్రమే పాపము చేయలేదు, దేవుడు ఆమోదింపని రాజును తమకొరకు ఏర్పరచుకొనిరి అని ఆయన చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా దావీదు జనుల సమస్త దేహమును ఏకముగా కలుపవలెనను ఉద్దేశ్యముతోనే అభిషేకింపబడెనని మనకు తెలియును; మరియు తన సంఘమును తాను ఏర్పరచుకొనిన జనులును క్షేమముగా నుండునట్లు ఒకే శిరస్సు క్రింద నిలిచియుండవలెనని దేవుడు ఉద్దేశించెను. కావున పది గోత్రములు తమకొరకు క్రొత్త రాజును కోరుకొనినప్పుడు అది భక్తిహీనమైన వేర్పాటు. అది ఎట్లు?

ఏలయనగా దావీదు రాజ్యమునుండి తొలగిపోవుట దేవుని విసర్జించుటయే యైయుండెను. ‘వారు నిన్ను కాదు, నేను వారిని ఏలకుండునట్లు నన్నే విసర్జించిరి’ (1 సమూయేలు 8:7) అని సమూయేలుతో చెప్పబడినయెడల, దావీదువిషయములో అది నిశ్చయముగా మరింత పూర్తిగా సత్యమాయెను. కావున ప్రవక్త భావమేమో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము: తమ రాజు శక్తిచేత తాము క్షేమముగా నుంటిమని తలంచిన జనుల తప్పుడు నమ్మికకు విరోధముగా తీవ్రముగా మాటలాడిన తరువాత, ఆయన ఇప్పుడు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: “నేను మరియొక మూలమునకు ముందుకు సాగెదను: ఏలయనగా నీవు దేవుని మహిమను రాజునకు బదిలీచేసినప్పుడు నీవు పాపము చేయుట మొదలుపెట్టలేదు, కాని దావీదు వ్యక్తియందు ఆయన స్థాపించిన రాజ్యముతో తృప్తిపడక, నీ స్వంత రాజ్యమును కలిగియుండవలెనని కోరినప్పుడే మొదలుపెట్టితివి.”

కావున క్రొత్త రాజు, అనగా యరొబాము, వారిచేత ఎన్నుకొనబడినప్పుడు జరిగిన తిరుగుబాటునుగూర్చి ప్రవక్త ఇప్పుడు జనులను నిందించుచున్నాడు. ఏలయనగా, మనము మరియొకచోట గమనించినట్లు, అది దేవుని నిశ్చయమైన సంకల్పము ప్రకారము జరిగినను, అది జనుల దోషమును తగ్గించుటకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనపడలేదు; ఏలయనగా వారు తమచేతనైనంతమట్టుకు దేవుని విసర్జించిరి. శరీరమునుండి నరికివేయబడిన పాదము ఛిద్రమైనదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియునైన అవయవముగా మాత్రమే కాక వెంటనే కుళ్లిపోవునట్లు, చీల్చబడి ఛిద్రమైన దేహములో సగభాగమువలె నున్న ఇశ్రాయేలును అట్టిదే; వారు అద్భుతముగా కాపాడబడియుండనియెడల కుళ్లిపోయియుందురు. అయితే అదే సమయమున, ఇశ్రాయేలు క్రొత్త రాజును కోరుటచేత సంఘము యొక్క పరిశుద్ధమైన ఐక్యతను భంగపరచి భక్తిహీనమైన వేర్పాటును ప్రవేశపెట్టినందున, దేవుడు ఇక్కడ ఆ తిరుగుబాటును న్యాయముగా ఖండించుచున్నాడు.

‘నాకు రాజును అధిపతులను ఇమ్ము’ అని నీవు ఎవరినిగూర్చి చెప్పితివో ఆ అధిపతులు వీరే. నా కోపముతో నేను నీకు ఇచ్చితిని, నా ఉగ్రతతో తీసివేసితిని; అనగా, “అది శాపగ్రస్తమైన ఆరంభము, శాపగ్రస్తమైన అంతముగానే యుండును; ఏలయనగా యరొబాము ఎన్నిక న్యాయబద్ధమైనది కాదు; జనులు దావీదు కుటుంబమునుండి తొలగిపోయినప్పుడు భక్తిహీనమైన స్వేచ్ఛాచారముచేత నాకు విరోధముగా తిరుగబడిరి.” కావున ఇంత అశుభమైన ఆరంభమునుండి ఏ శుభమైన ఫలితమును రాజాలదు. ఏలయనగా మనము దేవునికి లోబడునప్పుడును, ఆయన ఆత్మ మన ఆలోచనలపై అధ్యక్షత వహించునప్పుడును, మనము ఆయన నోటియొద్ద విచారించునప్పుడును, ఆయనకు ప్రార్థనతో ఆరంభించునప్పుడును మాత్రమే అది శుభసూచకముగా నుండును. అయితే మనము దేవుని వాక్యమును తృణీకరించి, మన స్వంత ఇష్టమునకు కళ్లెము విడిచిపెట్టి, మనకు ఏది ఇష్టమైతే దానిని కోరుకొనునప్పుడు, దురదృష్టకరమైనదియు వినాశకరమైనదియునైన ఫలితము కలుగక మానదు. కావున దేవుడు తన కోపములో వారికి రాజును ఇచ్చెనని చెప్పుచున్నాడు; ఆయన చెప్పుచున్నట్లుగా: “యరొబాము ప్రఖ్యాతుడగునట్లు సింహాసనమునకు హెచ్చింపబడినప్పుడు మీరు ఘనకార్యము చేసితిరని తలంచుచున్నారు; ఏలయనగా అప్పుడు యూదా రాజ్యము ఇశ్రాయేలు రాజ్యముకంటె బహుగా తక్కువైనదిగా నుండెను; ఇశ్రాయేలు బలములో మాత్రమే కాక తన ప్రజల సంఖ్యలోను శ్రేష్ఠముగా నుండెను. యరొబాము మిమ్మును ఏలినందున అప్పుడు మీరు ధన్యులని మీరు తలంచుచున్నారు; అయితే అతడు దేవుని కోపములోను ఉగ్రతలోను మీకు ఇయ్యబడెను” అని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు.

“యరొబాము అభిషేకింపబడవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపించెను” అని ఎవరైనను అనవచ్చును. నిజమే, అది అట్లే జరిగెను: అయితే దీనిని నేను నా కోపములో చేసితిని అని దేవుడు చెప్పుచున్నాడు; మరియు ఇప్పుడు నా ఉగ్రతలో తీసివేసెదను; అనగా, “మీ గ్రుడ్డితనమునకు కారణమని నేను చూచుచున్న ఆ రాజ్యమును మీనుండి తీసివేసెదను. ఏలయనగా ఆ రాజ్యము చెక్కుచెదరక నిలిచియుండినయెడల, నేను శూన్యుడనగుదును, మీలో నా వాక్యపు అధికారమునకు ఏ విలువయు ఉండదు.

కావున ఈ రాజ్యము పూర్తిగా కూలద్రోయబడుట అవశ్యము; ఏలయనగా మీరు క్రొత్త రాజును కోరిన వెంటనే మీరు దుర్దశలో పడుట మొదలాయెను.”

ప్రవక్త భావమేమో ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము. అదే సమయమున, దేవుడు తన తీర్పులను ఏ విధముగా అమలుపరచుననగా, ఏ కీడు ఉన్నను అది మనుష్యులకే ఆరోపింపబడవలెనని ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. ఏలయనగా యరొబామును రాజ్యమునకు హెచ్చించుట తొందరపాటుదియు అన్యాయమైనదియునని మనము నిశ్చయముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా దానిచేత దావీదుకు తెలియజేయబడిన ఆ పరలోక నిర్ణయము ఉల్లంఘింపబడెను: “నీవు నా కుమారుడవు, నేడు నిన్ను కంటిని. నన్ను అడుగుము, అన్యజనులను నీకు ఇచ్చెదను,” మొదలైనవి (కీర్తనలు 2:7, 8).

అయితే యరొబామును రాజుగా నియమించినది ఎవరు? ప్రభువే. దేవుడు యరొబామును సింహాసనమునకు హెచ్చించుటయు, అయినను రాబోవు క్రీస్తును దృష్టియందుంచుకొని తన నిర్ణయముచేత దావీదును అబ్రాహాము సంతతిమీద మాత్రమే కాక అన్యజనులమీదను నియమించుటయు ఎట్లు సాధ్యము? ఇక్కడ దేవుడు తనకు తానే విరుద్ధముగా నున్నట్లు కనబడుచున్నది. ఎంతమాత్రమును కాదు; ఏలయనగా ఆయన దావీదును తాను ఏర్పరచుకొనిన జనులమీద నియమించినప్పుడు, అది న్యాయబద్ధమైన నియామకము; అయితే ఆయన యరొబామును సింహాసనమునకు హెచ్చించినప్పుడు, అది ఒక విశిష్టమైన తీర్పు; కావున దేవునియందు ఏ విరుద్ధతయు లేదు. అదే సమయమున, తమ సమ్మతులచేత యరొబామును స్వీకరించి అతని తమ రాజుగా చేసికొనిన జనులు భక్తిహీనముగాను వక్రముగాను ప్రవర్తించిరి. “అయినను దేవుడు సమస్తమును తన దైవపరిపాలనచేత నడిపించినట్లు కనబడుచున్నది.” నిజమే; ఏలయనగా జనులు క్రొత్త రాజునుగూర్చి ఏమియు ఎరుగకముందే, దేవుడు అతని ఏర్పరచుకొనవలెనని ఇదివరకే నిర్ణయించెను, మరియు సొలొమోను యొక్క తిరుగుబాటును కృతఘ్నతను ఈ విధముగా శిక్షింపవలెనని కూడ తీర్మానించెను. ఈ సంగతులన్నియు సత్యములే; అనగా దేవుడు తన గుప్తమైన ఆలోచనచేత ఆ వ్యవహారమంతటిని నడిపించెను, అయినను జనుల పాపములో ఆయనకు ఏ పాలును లేదు.

కావున దేవుని గుప్తమైన తీర్పులను వివేకముతో ఆశ్చర్యపడుటకు మనము నేర్చుకొందము; దేవుడు దుష్టులను ఈలాగు ఎట్లు ఉపయోగించుకొనునో, మనుష్యులు దుష్టత్వముతోను మూఢత్వముతోను చేయుదానిని ఆయన అత్యుత్తమమైన అంతమునకు ఎట్లు నడిపించునో గ్రహింపలేనందున గొప్ప గగ్గోలుచేయు ఆ అపవిత్రులైన కుతర్కవాదులను అనుకరింపకుందము. వారు దీనిని గ్రహింపనందున, ప్రభువు సమస్తమును పరిపాలించినయెడల ఆయనే పాపమునకు కర్తయై యుండవలెనని వారు నిర్ధారించుచున్నారు. అయితే మనము చూచుచున్నట్లు, లేఖనము దేవుని కోపమునుగూర్చియు ఉగ్రతనుగూర్చియు మాటలాడునప్పుడు, అదే సమయమున ఆయన తీర్పులన్నిటియందు ఆయన నీతిని మనకు కనుపరచుచు, దేవునికిని మనుష్యులకును మధ్య భేదము చూపుచున్నది, ఆ భేదము గొప్పదైయున్నట్లే; ఏలయనగా దేవుడు మనుష్యుల వక్రమైన ఆలోచనలను వారి స్వంత ఉద్దేశ్యములను నెరవేర్చునట్లు త్రిప్పడు — ఆయన న్యాయమైన న్యాయాధిపతి. అయినను ఆయన సంకల్పము ఎల్లప్పుడు మనకు స్పష్టముగా కనబడదు; అయితే మన గ్రహింపునకు అతీతమైన ఆ మర్మములను భక్తిపూర్వకముగాను అణకువగల మనస్సులతోను ఆశ్చర్యపడి ఆరాధించుట మన విధియై యున్నది. తరువాత ఈలాగున్నది —

హోషేయ 13:12-13

12. ఎఫ్రాయిము దోషము కట్టబడియున్నది; అతని పాపము దాచబడియున్నది.

12. Obsignatum est peccatum Ephraim (vel, obsignata est iniquitas Ephraim;) reconditum peccatum ejus.

13. ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలు అతనికి కలుగును; అతడు బుద్ధిలేని కుమారుడు; ఏలయనగా పిల్లలు పుట్టు స్థలములో అతడు ఎక్కువసేపు నిలువకూడదు.

13. Dolores parturientis venient ei; ipse filius insipiens (non sapiens,) quia tempore non staret in ruptura filiorum (ad verbum.)

ఎఫ్రాయిము దోషము ముద్రింపబడియున్నది అనియు, అతని పాపము దాచబడియున్నది అనియు ఆయన మొదట చెప్పుచున్నాడు; ఈ మాటలచేత ఆయన భావమేమనగా, దేవుడు తన ప్రతిదండనను నిలిపియుంచునప్పుడు వేషధారులు తమ్మును తాము ముఖస్తుతి చేసికొనుట వ్యర్థము; ఏలయనగా ఆయన కొంతకాలము చూచీచూడనట్లుండినను నిద్రపోడు; ఆయన గ్రుడ్డివాడని నమ్మకూడదు; ఆయన మనుష్యుల పాపములను ముద్రవేసి, వాటిని బయలుపరచుటకు తగిన సమయము వచ్చువరకు వాటిని మూసియుంచును. ఇదే ముఖ్యాంశము; అయితే ప్రవక్త ఇంకను ఎక్కువ సంగతిని వ్యక్తపరచెను. ఏలయనగా యిర్మీయా, ‘యూదా పాపము ఇనుపగంటముతోను వజ్రపు మొనతోను వ్రాయబడియున్నది’ (యిర్మీయా 17:1) అని చెప్పుచున్నట్లు, ఇప్పుడు హోషేయయు ఎఫ్రాయిము దోషము ముద్రింపబడెనని చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా వ్రాతలు బహిరంగముగా వ్యాపించినప్పుడు నశింపవచ్చును; కాని దాచిపెట్టబడి ముద్రక్రింద ఉంచబడినది ఎల్లప్పుడు నిలిచియుండును. కావున హోషేయ ఇప్పుడు చెప్పుచున్న భావమేమనగా, తమకు విరామము అనుగ్రహింపబడియుండగా జనులు తమ్మును తాము ముఖస్తుతి చేసికొనుట వ్యర్థము; ఏలయనగా ప్రభువు వారి పాపములను తన ముద్రక్రింద ఉంచెను; ఆయన చెప్పుచున్నట్లుగా: “దేవుడు మీ దోషమును మరచిపోడు; అయితే ఆయన మిమ్మును కొంతకాలము మాత్రమే కనికరించుచున్నాడు గనుక, వెంటనే శిక్షను అనుభవించుట ఎంతో మేలైయుండును, ఏలయనగా అట్లయితే మీ పాపముయొక్క జ్ఞాపకము గతించిపోవును; కాని ఇప్పుడు ఆయన మీ దోషములన్నిటిని ముద్రక్రింద ఉంచినట్లు జాగ్రత్తగా భద్రపరచుచున్నాడు, మీ పాపములు నిలువచేయబడియున్నవి.”

ఇశ్రాయేలీయులు తమ పాపములలో ఎంతగా ముందుకుపోయిరనగా ఇప్పుడు ఏ క్షమాపణను ఏ పాపవిమోచనను నిరీక్షింపజాలరు అనునదియే ఈ వచనములో ప్రవక్త భావమని ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. “కావున దేవుడు మీయెడల ఎన్నడును కటాక్షము చూపడు, ఏలయనగా మీ పాపము ముద్రింపబడియున్నది.” దేవుడు తమను కఠినముగా చూడక, దీనికి భిన్నముగా దయతో ఆదరించి సహించునప్పుడు, ఆయన యెదుట తమ్మును తాము మారువేషము వేసికొను వారందరికిని ఈ వాక్యము అన్వయించును.

కాబట్టి వారు ఈ విధముగా ఆయన దీర్ఘశాంతమును వ్యర్థపరచినందున, ఆయన వారి దోషములను ముద్రవేసి, వారి పాపములను మూసియుంచుట వారికి సంభవింపవలసి వచ్చెను.

ఈ గర్విష్ఠులును తిరుగుబాటు చేయువారునైన జనులమీదికి ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలు వచ్చునని ఆయన తరువాత చెప్పుచున్నాడు. ఆయన అదే విషయమును కొనసాగించుచున్నాడు, అయితే మరియొక సాదృశ్యముతో; ఏలయనగా ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలచేత అజాగ్రత్తగా నున్న మనుష్యులమీదికి వచ్చు ఆకస్మిక నాశనమును ఆయన సూచించుచున్నాడు. ఈ మాటలాడు విధానము లేఖనములో సాధారణమైనది. కాబట్టి ఈ మనుష్యులమీదికి ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలు వచ్చును; అనగా, "వారు తమకు తాము నిత్యమైన సమాధానమును వాగ్దానము చేసికొనుచు, ఏ బెదిరింపులచేతను మేల్కొనక, నా హస్తమును నా వాక్యమును గర్వముతో తృణీకరించుచున్నందున, ఆకస్మిక నాశనము వారిని నలుగగొట్టును." వచనము యొక్క ఆరంభమును గూర్చి ఇంతమట్టుకు చాలును: ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలు వారిమీదికి వచ్చును.

తరువాత ఆయన, అతడు జ్ఞానములేని కుమారుడు, అని చేర్చుచున్నాడు; అనగా అతడు బొత్తిగా బుద్ధిహీనుడు. ఇక్కడ దేవుడు ఇశ్రాయేలు జనుల అత్యంత వెఱ్ఱితనమును ఖండించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "ఈ జనులలో స్వస్థబుద్ధి యొక్క లేశమైనను మిగిలియుండినయెడల, కనీసము ముంచుకొని వచ్చుచున్న తీర్పునైనను వారు గ్రహించియుందురు; అప్పుడు ఏదో ఒక నివారణకు నిరీక్షణ ఉండియుండును: అయితే ఈ జనులు ఇప్పుడు పూర్తిగా మతిభ్రమించియున్నారు." వారి బుద్ధిహీనతను ఇది రుజువుపరచుచున్నది; ఏలయనగా పిల్లలు పుట్టు సమయమున వారు నిలిచియుండకూడదు, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. అయితే కొందరు వ్యాఖ్యాతలు ఈ వాక్యఖండమును ఇట్లు వివరించుచున్నారు: "సమయము వచ్చును, పిల్లలు పుట్టు సమయమున వారు నిలిచియుండరు." అయితే ఆ మాటలచేత దీనికి వ్యతిరేకమైనదే సూచింపబడుచున్నది; ఏలయనగా ప్రసవకాలము వచ్చినప్పుడు జనులు గర్భద్వారమువద్దనే ఆగిపోవుదురని ప్రవక్త భావము; వారు సరియైన స్వస్థమైన మనస్సు కలిగినవారైయుండినయెడల అట్లు చేయకుందురు.

ప్రవక్త ప్రసవకాలమును సూచించుచున్నాడని గమనింపవలెను; ఏలయనగా ప్రసవించు స్త్రీ వేదనలు ఇశ్రాయేలు జనులమీదికి వచ్చునని ఆయన ముందు చెప్పియుండెను; ఇప్పుడు ఈ వేదనలు ప్రాణాంతకములగునని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. ఒక స్త్రీ ప్రసవవేదనపడుచు, కనుటలో గొప్ప అపాయములో ఉన్నను, ఒక్క క్షణములో ఆమె విడుదల పొందును; క్రీస్తు చెప్పినట్లు, ఆ దుఃఖములోనుండి సంతోషమును ఆనందమును పుట్టును (యోహాను 16:21). అయితే ఈ ప్రసవము చాల భిన్నముగా నుండునని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా అది గర్భస్రావమగును, శిశువు గర్భములోనే నిలిచి కుళ్లిపోవును. ఒక స్త్రీ సరిగా ప్రసవించు సమయములోనే ప్రయత్నమును ఆపివేసి తన బలమును ఉడిగించుకొనినయెడల, ఆమె శిశువును తన్నును ఒక్కసారే నాశనము చేసికొనును; ఏలయనగా ప్రయత్నము లేకుండ ఆమె కనజాలదు. కాబట్టి స్త్రీ యొక్క క్షేమము ఆమె చేయు ప్రయత్నముమీద ఆధారపడియున్నందున, ఇశ్రాయేలు జనుల విషయములో దీనికి వ్యతిరేకముగా జరుగునని ప్రవక్త ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాడు. వారు ప్రసవవేదనపడు స్త్రీవంటివారని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; అయితే అదే సమయములో వారు బుద్ధిహీనతచేత గ్రుడ్డివారైయున్నారు; ఏలయనగా వారు శిశువును గర్భములోనే నిలిపియుంచుకొని ఏ ప్రయత్నమును చేయరు: కాబట్టి ఈ ప్రసవము తుదకు వారికి ప్రాణాంతకము కావలసినదే. ఎందుకు? శిశువును కనుటకు వారు ఏ ప్రయత్నమును చేయరు గనుక.

ఈ సాదృశ్యరూపక వర్ణనలచేత ప్రవక్త నిస్సందేహముగా జనుల మొండి కాఠిన్యమును సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని బలిష్ఠమైన హస్తము క్రింద వారు దుఃఖించి తమ్మును తాము తగ్గించుకొనవలసియుండగా, సమస్త శిక్షకు విరోధముగా వారు ఎంత వక్రముగా తమ్మును తాము కఠినపరచుకొనిరో మనకు తెలియును. కాబట్టి ఈ జనులు ఒక విధముగా కళ్లెమును కొరుకుచు, అదే సమయములో కొంతవరకు తమ క్రూర స్వభావముచేతను, కొంతవరకు మందబుద్ధిచేతను, కొంతవరకు నిరాశచేతను తమ హృదయమును కఠినపరచుకొనినందున, వారు జ్ఞానములేని వెఱ్ఱి జనులని ప్రవక్త చెప్పుటలో ఆశ్చర్యమేమియు లేదు; ఏలయనగా పిల్లలు పుట్టు సమయమున వారు నిలిచిపోయిరి; అనగా తమ కీడులకు కోరదగిన ముగింపును పొందుటకు వారు ఏ ప్రయత్నమును చేయలేదు. ఏలయనగా ప్రభువు మనలను శ్రమపరచి, మనము ప్రసవించునప్పుడు, ఆ ప్రసవమే మన విడుదలయైయున్నది. మన పాపములనుబట్టి మనలను మనము ద్వేషించుకొని, మన మనస్సులను దేవునివైపునకు ఎత్తి, ఈ విధముగా దేవుని కృపకు మార్గము తెరువని యెడల విడుదల ఎట్లు కలుగును? అయితే మన క్రూరత్వముచేతను మందబుద్ధిచేతను మనము దేవుని మొండిగా ఎదిరించినప్పుడు, ఎవడైనను ప్రతి ద్వారమును మూసివేసినట్టే యగును. కావున జనులు వెఱ్ఱివారని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు ఆయన వాడిన ఈ రూపకాలంకారము ఎంత తగినదో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా ప్రసవకాలము వచ్చినప్పుడు వారు ప్రసవద్వారమువద్ద, అనగా గర్భద్వారమువద్ద, నిలిచిపోయిరి; ఆ పదముచేత ప్రవక్త భావించునది ఇదియే. కాబట్టి వారు సరిగా ఆ ద్వారమువద్దనే నిలిచిపోయి, ఒక విధముగా ప్రతి ప్రయత్నమును అణచివేసి, సమస్త యత్నములను మానుకొనినందున, వారు నశింపవలసినదే. మనుష్యులు తమ్మును తాము కఠినపరచుకొనునప్పుడు, ఈ విధముగా తమ హృదయమును మనస్సును తమ సమస్త శక్తులను ఒక విధముగా ఇరుకైన హద్దులలో సంకుచితపరచుకొనునప్పుడు, వారి మొండితనము ఏమి కలుగజేయునో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. ఏలయనగా ప్రసవవేదనపడు స్త్రీ సమస్త ప్రయత్నములను ఆపివేసినప్పుడు, ఆమె బుద్ధిపూర్వకముగా తనకు మరణమును వెదకుకొనుచున్నది: సమస్త శిక్షలకు విరోధముగా, మరి విశేషముగా ప్రసవకాలము వచ్చినప్పుడు, తమ్మును తాము కఠినపరచుకొనువారును అట్లే చేయుచున్నారు; ప్రసవద్వారము అను పదము దీనినే సూచించుచున్నది: ఏలయనగా ప్రభువు మనలను ఒక్కసారి మాత్రమే కాక, మనము మారుమనస్సు పొందుటయో నిత్యముగా నశించుటయో తప్పనిసరియగునంతగా అనేక దెబ్బలు మనమీద వేయుచుండునప్పుడు, అదే ప్రసవమునకు పరిపక్వమైన సమయము; ఏలయనగా అప్పుడు దేవుడు మనలను అంత్యదశకు తెచ్చును; ఆయన బలిష్ఠమైన హస్తము క్రింద మనలను మనము తగ్గించుకొనుటయో నశించుటయో తప్ప మనకు వేరేమియు మిగిలియుండదు. కాబట్టి దేవునికి లోబడని మొండి మనుష్యులు నిలిచియుండు ఆ స్థితిని ప్రవక్త ప్రసవద్వారము అని పిలుచుచున్నాడు. ఈ వచనములతో తరువాత వచ్చు రెండు వచనములను కలుపుట అవసరము: దీనిని నేను రేపు చేసెదను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మమ్మును పరిపాలించుటకు నీవు నీ అద్వితీయ కుమారుని మాకు అనుగ్రహించి, నీ దయాసంకల్పముచేత ఆయనను మామీద రాజుగా ప్రతిష్ఠించియున్నావు గనుక, అపవాది యొక్కయు సర్వలోకము యొక్కయు సమస్త యత్నములకు విరోధముగా మేము ఆయన హస్తము క్రింద నిత్యమును సురక్షితముగాను నిర్భయముగాను ఉండునట్లు అనుగ్రహించుము; — ఓ దేవా, మేము ఆయన అధికారముచేత పరిపాలింపబడుటకు మమ్మును మేము అప్పగించుకొని, ఆయన ఎల్లప్పుడును మా క్షేమము నిమిత్తము మేల్కొనియుండునట్లు మేము ప్రవర్తించునట్లు అనుగ్రహించుము: మరియు ఆయన మా రక్షణకు కాపరిగా ఉండునట్లు నీవు మమ్మును ఆయనకు అప్పగించియున్నావు గనుక, మేము తొలగిపోకుండను పడిపోకుండను మమ్మును కాపాడి, నీ అద్వితీయ కుమారుని రక్తముచేత మాకొరకు సంపాదింపబడిన ఆ ధన్యమైన నిత్యరాజ్యములోనికి మేము తుదకు చేర్చుకొనబడువరకు, మమ్మును ఎల్లప్పుడును ఆయన సేవయందు నిలిపియుంచుము. ఆమేన్.

ముప్పది ఆరవ ఉపన్యాసము

హోషేయ 13:14

14. పాతాళ బలములోనుండి నేను వారిని విమోచించెదను; మరణమునుండి వారిని రక్షించెదను: ఓ మరణమా, నేను నీకు తెగుళ్లుగా నుందును; ఓ పాతాళమా, నేను నీకు నాశనముగా నుందును: పశ్చాత్తాపము నా కన్నులకు మరుగైయుండును.

14. E manu sepulchri redimam eos, a morte redimam (est quidem aliud verbum, sed utrumque significat redimere:) ero perditio tua, 96 mors: ero excisio tua (vel, interitus tuus) sepulchrum (vel, inferne:) consolatio (vel, poenitentia) abscondita est ab oculis meis.

ఇశ్రాయేలీయులు దేవుడు తమకు అర్పించిన కనికరమును సహింపలేకపోయిరను అదే విషయమును ప్రవక్త ఇక్కడ కొనసాగించుచున్నాడని నేను సందేహింపను; అయినను ఇక్కడ ఆయన మరింత విపులముగా మాటలాడుచున్నాడు. దేవుడు విమోచనను వాగ్దానము చేయుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు, అయితే ఆయన దీనిని షరతుతో చేయుచున్నాడు: కాబట్టి దేవుడు గద్దించి బెదిరించిన తరువాత తన ఉపదేశము యొక్క కాఠిన్యమును తగ్గించి, తన కృపను అర్పించుటచేత ఆదరణను చేర్చునప్పుడు ఉన్న భావములోనే ఈ మాటలను తీసికొనువారు, నా తీర్పులో, పొరబడుచున్నారు. అయితే ఈ వాక్యభాగము యొక్క భావము వేరైనది; ఏలయనగా మనము ఇదివరకే చెప్పినట్లు, దేవుడు ఇక్కడ కేవలము రక్షణను వాగ్దానము చేయుట లేదు; తాను రక్షించుటకు నిజముగా సిద్ధముగా ఉన్నాడనియు, అయితే ఇదివరకు చెప్పబడినట్లు, జనుల దుష్టత్వమే మార్గమునకు అడ్డుగా నిలిచెననియు ఆయన చూపించుచున్నాడు. అయినను మనము ఆ మాటలను మరింత జాగ్రత్తగా పరిశీలింతము.

96 "చాల అధిక సంఖ్యలోని వ్రాతప్రతులును కొన్ని ముద్రణలును {;{דברךఅని చదువుచున్నవి; మరియు {}דברఅనగా హెబ్రీలో నాశనము చేయుట, లోబరచుట." — న్యూకమ్. పాతనిబంధనలోని వాక్యములకును క్రొత్తనిబంధనలో వాటినుండి ఉదహరింపబడినవని తలంచబడు వాక్యములకును మధ్య అక్షరశః పొందిక కల్పించుటకు ప్రయత్నము జరిగిన ఆ నిష్ప్రయోజనమైన విమర్శ విధానమునకు ఈ వాక్యభాగము ఒక ఉదాహరణగా ఉన్నది. అపొస్తలులు మాటలకంటె భావమునే ఎక్కువగా లక్ష్యపెట్టిరి. ,{}דברనాశనము లేక వినాశనము, ,{}קטב ఛేదనము లేక నిర్మూలనము అను ఈ రెండు పదములను గూర్చి హార్స్లీ దీర్ఘమైన టిప్పణిని వ్రాసియున్నాడు; మొదటిదానిని అతడు "తెగులు" అనియు, రెండవదానిని "దహించు తెగులు" అనియు అనువదించుచున్నాడు. ఆ రెండు పదములు అట్లు వాడబడుచున్నవని అతడు సంతృప్తికరముగా రుజువుపరచుచున్నాడు. అయితే అవి మరణమునకును సమాధికిని అన్వయింపబడినప్పుడు, అవి సహజముగా నాశనకరమైనది, నిర్మూలించునది, వినాశకరమైనది అను తమ ప్రధాన భావమును మాత్రమే నిలుపుకొనగలవు. అన్ని భాషలలోను పదములకు ప్రాథమిక అర్థములును ద్వితీయ అర్థములును కలవు: అనువాదములో ప్రాథమిక అర్థమునే నిలుపుట తరచుగా అనుచితమగును. ఈ సందర్భములో కాల్విన్ బిషప్ కంటె ఎక్కువ వివేచనను కనుపరచెను.

సమాధి హస్తములోనుండి, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. హస్తము అనుటచేత ఆయన నిస్సందేహముగా బలమును సూచించుచున్నాడు: ఏలయనగా జెరోము ఇక్కడ క్రియలను గూర్చి మాటలాడి, సమాధి యొక్క క్రియలు మన పాపములే అని చెప్పునప్పుడు, అతడు కేవలము వ్యర్థప్రసంగము చేయుచున్నాడు. అయితే ఇది ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశమునకు బహుదూరమైనది. హస్తము బలమునకు లేక అధికారమునకు బదులుగా వాడబడుట నిజముగా లేఖనములో సాధారణమైన రూపకాలంకారము.

కాబట్టి, సమాధి బలములోనుండి నేను వారిని విమోచించెదను, మరణమునుండి వారిని విమోచించెదను; అనగా, వారు ఎదిరింపని యెడల, నేను మనఃపూర్వకముగా వారి విమోచకుడనగుదును. అందుచేత కొందరు ఈ వాక్యభాగమును సంభావనార్థకములో అనువదించిరి: "సమాధి హస్తములోనుండి నేను వారిని విమోచించియుందును, మరణమునుండి వారిని విడిపించియుందును." అయితే కాలమును మార్చవలసిన అవసరము లేదు; అట్లు చేయువారు, నేను చెప్పినట్లు, ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశమును నమ్మకముగా తెలియజేయుచున్నను సరే. అయితే ఇది మాటలకు అతి దూరమైనదని ఎవడును చెప్పకుండునట్లు, భవిష్యత్కాలమును నిలిపియుంచినను ప్రవక్త పాఠమును చక్కగా అర్థము చేసికొనవచ్చును. కాబట్టి నా వంతుమట్టుకు నేను వారిని విమోచించెదను; ఏలయనగా దేవుడు బయలుదేరి వచ్చి విమోచకుని పనిని నెరవేర్చుటకు తాను సన్నిధిలో ఉన్నానని ప్రకటించినట్లుగా ఇక్కడ ఒక షరతు చేర్చబడవలెను. అట్లయితే అడ్డుగా నిలుచునదేమి? జనుల కాఠిన్యమే; ఏలయనగా మనము త్వరలో చూడబోవునట్లు, వారు ప్రభువువైపు తిరుగుటకంటె నూరుసార్లు నశించుటనే కోరుకొనియుందురు.

తరువాత ఆయన, ఓ మరణమా, నేను నీకు వినాశనముగా నుందును; ఓ సమాధీ, నేను నీకు ఛేదనముగా నుందును, అని చేర్చుచున్నాడు.

శరీరసంబంధమైన తీర్పు ప్రకారము ఏ నిరీక్షణయు కనబడనప్పుడు, రక్షించుటకు దేవునికి ఏ మార్గమును తెరువబడియుండలేదని మనుష్యులు తలంచకుండునట్లు, ఈ మాటలచేత ప్రవక్త దేవుని శక్తిని మరింత స్పష్టముగా తెలియజేసి, దానిని ఘనముగా కొనియాడుచున్నాడు. అందుచేత ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మనుష్యులు ఇప్పుడు మృతులైయున్నను, దేవుడు వారిని బ్రదికించుటకు ఏదియు అడ్డుగా లేదు. ఎట్లనగా? ఆయన మరణమునకు వినాశనమును సమాధికి ఛేదనమునైయున్నాడు"; అనగా, "మరణము మనుష్యులందరిని మ్రింగివేసినను, సమాధి వారిని క్షయింపజేసినను, దేవుడు మరణము కంటెను సమాధి కంటెను అధికుడైయున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన మరణమును చంపగలడు, సమాధిని రద్దుచేయగలడు." ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

మనుష్యులు నశించునప్పుడు, దేవుడు ఇంకను తనకు తానే సమానుడుగా నిలిచియున్నాడనియు, లోకమును రక్షించుటకు ఆయనకున్న బలము ఆరిపోలేదనియు, ఎల్లప్పుడును సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగా ఉండకుండునట్లు ఆయన సంకల్పము మారలేదనియు, అయితే దేవుడు మనఃపూర్వకముగాను ధారాళముగాను అర్పించు, సిద్ధపరచబడిన కృపను మనుష్యుల మొండితనమే త్రోసివేయుచున్నదనియు ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును. ఇది ఒక సంగతి. రెండవదిగా, దేవుని శక్తి మన కొలమానముచేత కొలువబడకూడదని మనము నేర్చుకొనవచ్చును: మనము నూరుసార్లు నశించినను, దేవుడు ఇంకను రక్షకుడుగానే ఎంచబడవలెను. కాబట్టి ఏ సమయమందైనను దేవుని వాగ్దానములలో దేనినైనను మనము పట్టుకొనలేనంతగా నిరాశ మనలను క్రుంగదీసినయెడల, దేవుడు మరణమునకు ఛేదనమును సమాధికి నాశనమునైయున్నాడని చెప్పు ఈ వాక్యభాగము మన మనస్సులకు జ్ఞాపకము రావలెను. "అయితే మరణము మనకు సమీపముగా ఉన్నది, ఇక మనము దేనికొరకు నిరీక్షింపగలము?" ఇట్లు పలుకుట దేవుడు మరణముకంటె అధికుడు కాడని చెప్పుటయే: అయితే మరణము మనుష్యులమీద ఇంత అధికారమును చెలాయించుచుండగా, మరణముమీదనే దేవునికి ఇంకెంత అధికారము కలదు? కాబట్టి దేవుడు మరణమునకు నాశనమైయున్నాడని మనము నిశ్చయముగా నమ్ముదము; దీని భావమేమనగా, మరణము ఇక నాశనము చేయజాలదు; అనగా మనుష్యులు స్వభావసిద్ధముగా నాశనమగుటకు కారణమైన ఆ బలము మరణమునుండి తీసివేయబడెను; మరియు మనము సమాధిలో పరుండినను, దేవుడు సమాధికే ఛేదనమైయున్నాడు. ఇక్కడ బోధింపబడినదాని అన్వయము ఇదియే. అయితే ఒకడు దీనిని, "నేను మరణమునకు నీ వినాశనముగా నుందును" అని, ఇది జనులను సంబోధించి చెప్పబడినట్లుగా అనువదించుచున్నాడు: అది ఈ వాక్యభాగమంతటిని అసంబద్ధముగా వక్రీకరించుటయే, మరియు అది మనకు అత్యంత ప్రయోజనకరమైన ఒక సిద్ధాంతమును లేకుండ చేయుచున్నది.

అయితే అనేకులు వ్యాఖ్యాతలు, ఈ వాక్యభాగము పౌలుచేత ఉదహరింపబడినదని తలంచి, ఇక్కడ చెప్పబడినదానిని క్రీస్తునకు అన్వయించి వివరించిరి, మరియు అనేక విషయములలో పొరబడిరి. మొదటిగా, దేవుడు ఇక్కడ ఏ షరతును లేకుండ విమోచనను వాగ్దానము చేయుచున్నాడని వారు చెప్పిరి; అయితే ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశము చాల భిన్నమైనదని మనము చూచుచున్నాము. తరువాత, "సమాధి హస్తములోనుండి నేను వారిని విమోచించెదను" అనునది క్రీస్తు పక్షముగా చెప్పబడెనని వారు ఊహించిరి. అదే సమయములో, సమాధి లేక నరకము అనునది భ్రష్టులు గురిచేయబడు యాతనలకు బదులుగా, లేక వారు యాతనపరచబడు స్థలమునకే బదులుగా వాడబడెనని వారు అతి సూక్ష్మముగా తలంచిరి. అయితే ప్రవక్త ఒకే సంగతిని వేర్వేరు మాటలతో మరల చెప్పుచున్నాడు; హెబ్రీ శైలి యొక్క ఈ లక్షణము అందరికిని బాగుగా తెలిసినదే. కాబట్టి ఇక్కడ సమాధి మరణమునకు భిన్నమైనది కాదు; జెరోము సమాధి అనునది మరణమునకు పూర్తిగా భిన్నమైనదానిని సూచించునని ప్రయాసపడి వాదించుచున్నను, అతడు చెప్పునదంతయు అల్పమైనదే. కాబట్టి ఈ మాటల విషయములో వారు మోసపోయిరి. మరియు "ఓ నరకమా (లేక సమాధీ), నేను నీకు ఛేదనముగా నుందును" అను ప్రవక్త మాటలలోనికి వారు ఎర అను పదమును ప్రవేశపెట్టి, దానిని క్రీస్తునకు సాదృశ్యార్థముగా అన్వయించి, ఆయన గాలమువంటివాడని వివరించిరి: ఏలయనగా గాలమునకు గ్రుచ్చబడిన పురుగు చేపచేత మ్రింగబడినప్పుడు దానికి మరణమగునట్లు, క్రీస్తును సమాధికి అప్పగింపబడినప్పుడు ప్రాణాంతకమైన ఎర ఆయెనని వారు చెప్పిరి; ఏలయనగా చేపలు గాలముచేత పట్టబడునట్లు, మరణము క్రీస్తు మరణమను ఎరచేత పట్టబడెను.

ఈ వ్యర్థమైన సూక్ష్మతర్కములు గొప్ప మెప్పుతో అంగీకరింపబడినవి: అందుచేత పోపు మతమంతటను క్రీస్తు మరణమునకు ఎర ఆయెనని నిస్సందేహముగా దైవసత్యముగా అంగీకరింపబడుచున్నది. అయినను ఎవడైనను ప్రవక్త మాటలను సూక్ష్మముగా పరిశీలించినయెడల, వారు అజ్ఞానముతోను సిగ్గుమాలినరీతిగాను ప్రవక్త సాక్ష్యమును దుర్వినియోగపరచిరని అతడు చూచును. లేఖనము యొక్క భావము సత్యమైనదిగాను నిశ్చయమైనదిగాను కాపాడబడునట్లు మనము విశేషముగా జాగ్రత్తపడవలెను.

అయితే పౌలు ఈ వాక్యభాగమును ఉదహరించుటను గూర్చి చెప్పబడుదానికి ఏమి ప్రత్యుత్తరమియ్యవలెనో చూతము.

దాని పరిష్కారము కష్టమైనది కాదు. అపొస్తలులు తాము చర్చించు విషయమునకు తమ సంపూర్ణ సందర్భములో అన్వయించు వాక్యభాగములనే ఎల్లప్పుడును ఉద్దేశపూర్వకముగా ఉదహరింపరు; కొన్నిసార్లు వారు ఒక పదమును మాత్రమే సూచించుదురు, కొన్నిసార్లు ఒక వాక్యభాగమును పోలికరీతిగా ఒక విషయమునకు అన్వయించుదురు, కొన్నిసార్లు వాక్యభాగములను సాక్ష్యములుగా ముందుకు తెచ్చుదురు. అపొస్తలులు లేఖన సాక్ష్యములను ఉపయోగించునప్పుడు, అప్పుడు యథార్థమైన నిజమైన సత్యము వెదకబడవలెను; అయితే వారు ఒక పదమును మాత్రమే సూచించునప్పుడు, ఆతురతతో విచారించవలసిన అవసరము లేదు; మరియు వారు లేఖనములోని ఏదైన వాక్యభాగమును పోలికరీతిగా ఉదహరించునప్పుడు, దాని భాగములన్నియు ఎట్లు పొసగుచున్నవో వెదకుట అతి సూక్ష్మమైన ఆతురతయే. అయితే పౌలు 1 కొరింథీయులకు 15లో, తాను మాటలాడుచున్న సిద్ధాంతమును స్థిరపరచు ఉద్దేశముతో ప్రవక్త సాక్ష్యమును ఉదహరింపలేదని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది. అట్లయితే ఏమి? శరీర పునరుత్థానము నమ్ముటకు చాల కష్టమైన సత్యమైయున్నందున, అంతేకాదు, స్వభావసిద్ధమైన తీర్పునకు పూర్తిగా విరుద్ధమైనదైనందున, క్రీస్తు మనలను లేపుటకు వచ్చును గనుక అది ఆశ్చర్యపడవలసిన సంగతి కాదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. ఎట్లనగా? మరణమునకు వినాశనముగాను సమాధికి నాశనముగాను ఉండుట దేవుని ప్రత్యేకమైన విశేషాధికారము గనుక; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "మనుష్యులు వేయిసార్లు కుళ్లిపోయినను, తాను మరణమునకు వినాశనముగాను సమాధికి నాశనముగాను ఉందునని చెప్పినప్పుడు ఆయన ప్రకటించిన ఆ శక్తిని దేవుడు ఇంకను నిలుపుకొనియుండును." కాబట్టి స్వభావసిద్ధమైన తీర్పు ఈ సత్యమును త్రోసివేసినను, దేవుడు కుళ్లిపోయిన స్థితిలోనుండి మనలను లేపగల గ్రహింపశక్యముకాని శక్తిగలవాడని మనము తెలిసికొందము; అంతేకాదు, ఆయన శూన్యములోనుండి లోకమును సృష్టించెను గనుక, సమాధిలోనుండియు మనలను లేపును; ఏలయనగా ఆయన మరణమునకు మరణమును, సమాధికి సమాధియు, వినాశనమునకు వినాశనమును, నాశనమునకు నాశనమునైయున్నాడు: మానవ గ్రహింపునకు అందని దేవుని ఆ నమ్మశక్యముకాని శక్తిని ఈ గంభీరమైన మాటలచేత కొనియాడుటయే పౌలు యొక్క సరళమైన ఉద్దేశము. [97 "'ఓ మరణమా' మొదలగు అపొస్తలుని విజయోత్సాహపు ఆశ్చర్యార్థక వచనము హోషేయలోని ఈ వాక్యమును నిజముగా సూచించుచున్నది, అది పరోక్షమైన సూచనయే గాని దాని ఉదహరింపు కాదు." — బిషప్ హార్స్లీ.]

ఇప్పుడు ఎవడైనను ఇదే ఉద్దేశముతో, "మరణమునుండి తప్పించుట ప్రభువు వశము" (కీర్తన 68:20) అను కీర్తనలలోని ఈ వాక్యమును ఉదహరించినయెడల, దావీదు ఏ భావములో దీనిని చెప్పెనో, లేక ఏ కాలమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడో విచారించుట అవసరమా? ఎంతమాత్రమును కాదు; అక్కడ చెప్పబడినది దేవుని మార్పులేని విశేషాధికారమును శక్తియు, అవి ఆయననుండి ఎన్నటికిని తీసివేయబడవు; అట్లే ఈ స్థలములో ఆయన హోషేయ ద్వారా ఏమి ప్రకటించుచున్నాడో, జనుల కృతఘ్నతలో ఆటంకము లేకపోయినయెడల ఆయన ఏమి చేసియుండునో మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా ఓ సమాధీ, నేను నీకు వినాశనముగా నుందును; ఓ మరణమా, నేను నీకు మరణముగా నుందును, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు దీనిని వాగ్దానము చేసియున్నాడు గనుక, తుదకు ఇది మన విషయములో సత్యమని మనము కనుగొందుమని నిశ్చయముగా నమ్ముదము. కాబట్టి ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావము పౌలు చర్చించిన విషయముతో ఎట్లు పొసగుచున్నదో ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

ఇప్పుడు, ఆదరణ, లేక పశ్చాత్తాపము నా కన్నులకు మరుగైయున్నది, అని వచ్చుచున్నది; ఏలయనగా {,}נחםnuchem అను పదమునకు ఆ రెండు అర్థములును కలవు. {,}נחםnuchem అనగా పశ్చాత్తాపపడుట, మరియు ఆదరణ పొందుట అనియు దాని అర్థము. ఆదరణ అను పదము అంగీకరింపబడినయెడల, భావము ఇట్లుండును: "నేను ఇంత కఠినముగా మాటలాడుచు, నా జనులకు విరోధముగా గర్జించుట తప్ప వేరేమియు చేయకుండుటను గూర్చి ఎవడును ఆశ్చర్యపడవలసిన కారణము లేదు; ఏలయనగా ఆదరణకు ఇప్పుడు వారిమధ్య స్థానము లేదు; కాబట్టి ఆదరణ నా కన్నులకు మరుగైయున్నది." ఇది ఇట్లుండుటకు కారణము, జనుల సరిదిద్దజాలని దుష్టత్వము, క్షమాపణను గూర్చియు రక్షణను గూర్చియు ఏ నిరీక్షణనైనను ఇచ్చునట్లు దేవుడు తన కాఠిన్యమును సాత్వికముగా మార్చుకొనుటకు అనుమతింపలేదు. కాబట్టి ఈ భావములో ఆదరణ ఆయన కన్నులకు మరుగైయుండెనని చెప్పబడుచున్నది. అయితే పశ్చాత్తాపము అను పదము ఎక్కువగా అంగీకరింపబడినయెడల, అది సరిగా అదే సంగతిని చూపును, — ఆ జనులను నాశనము చేయుటకు పూర్తిగా నిర్ణయింపబడెను. "కాబట్టి కాలక్రమమున నేను మెత్తబడగలనని మీరు నిరీక్షించుటకు కారణము లేదు; ఏలయనగా పశ్చాత్తాపము నా కన్నులకు మరుగైయున్నది. ఇది స్థిరముగా నిలుచును, మీరు శూన్యముగా చేయబడుదురు; ఏలయనగా మీరు సమస్త నిరీక్షణకు అతీతులైయున్నారు." కాబట్టి ఆ రెండు పదములును ఒకే సంగతిని సూచించుచున్నవని మనము చూచుచున్నాము; అదేమనగా, ఈ దౌర్భాగ్యులును భ్రష్టులునైన జనులనుండి దేవుడు రక్షణను గూర్చిన సమస్త నిరీక్షణను తీసివేయుచున్నాడు.

ఇప్పుడు తరువాత వచ్చునది —

హోషేయ 13:15

15. అతడు తన సహోదరులలో ఫలించువాడైనను తూర్పుగాలి వచ్చును, యెహోవా పుట్టించు గాలి అరణ్యములోనుండి లేచును, అతని ఊట ఎండిపోవును, అతని బుగ్గ ఇంకిపోవును; ఇష్టమైన సకల వస్తువుల నిధిని అది దోచుకొనును.

15. Quia ipse inter fratres fructum faciet (vel, augescet; vel, Quanvis ipse inter fratres suos augescat: alii putant {}אחיםpositum esse pro {,}אחויםinter germina: sed nimis coacta est interpretatio. Legamus igitur simpliciter ut verba sonant, Ipse inter fratres augescet;) veniet ventus orientalis, ventus Jehovae a deserto ascendens, et arefaciet venam ejus, et siccabitur fons ejus: ipse diripiet thesaurum omnis vasis desiderabilis.

ఇశ్రాయేలు తమ బలమునందును తమ దుర్గములయందును నమ్మికయుంచుట వ్యర్థమనియు, ఏ హద్దును ఏ అడ్డును లేకుండ వారు అనుసరించిన తమ పాపములనుబట్టి నిశ్చయమైన నాశనము వారికి సమీపముగా ఉన్నదనియు ఇదివరకు చెప్పబడినదానిని దేవుడు మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. అయితే ప్రవక్త, అతడు సహోదరులలో వర్ధిల్లును, అను ఈ మాటలతో ఆరంభించుచున్నాడు. ఆదికాండము 48లో ప్రస్తావింపబడిన ఎఫ్రాయిము గోత్రము యొక్క ఆశీర్వాదమును ఆయన సూచించుచున్నాడని (ఇతర వ్యాఖ్యాతలును గమనించినట్లు) నేను సందేహింపను; ఏలయనగా ఎఫ్రాయిము చిన్నవాడైనను, యాకోబు అతనిని మొదటివానిగా ఉంచెనని, తద్వారా జ్యేష్ఠుడైన తన సహోదరునికంటె అతడు ఘనతయందు ఉన్నతుడుగా చేయబడెనని మనకు తెలియును: మరియు యాకోబు అప్పుడు ప్రకటించిన ప్రవచనము నిజముగా నెరవేరెనని మనకు తెలియును; ఏలయనగా ఎఫ్రాయిము గోత్రము, యూదా గోత్రము తప్ప, మిగిలిన గోత్రములన్నిటికంటె సంఖ్యయందును ఇతర విషయములయందును శ్రేష్ఠమైనదాయెను. జనులందరిలో ఎఫ్రాయిము గొప్ప ప్రాముఖ్యతను సంపాదించెనని స్పష్టము. అయితే దీనినంతటిని దేవుని ఉచితమైన మంచితనమునకు ఆరోపింపవలసియుండగా, అతడు గర్వముతో ఉబ్బిపోయెను. ఈ కృతఘ్నతను ప్రవక్త ఇప్పుడు గద్దించుచున్నాడు: అతడు తన సహోదరులలో వర్ధిల్లును, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు: అయితే ఈ వృద్ధి ఎక్కడనుండి వచ్చెను?

స్వభావహక్కుచేత జ్యేష్ఠుడైన మనష్షేకంటె అతడు ఉన్నతుడుగా చేయబడెను అనుదానినుండి తప్ప, ఇంత గొప్ప ఘనత ఎక్కడనుండి వచ్చెను? అయితే ఈ దౌర్భాగ్యపు జనులు దేవుని యొక్క ఇంత గొప్ప ఉపకారమును మరచుటయే గాక, అదే సమయములో గర్వమును పెంచుటకై తమ ఐశ్వర్యమును దుర్వినియోగపరచి, దేవుని తిరస్కారమునందు తమ్మును తాము కఠినపరచుకొనిరి. ఏలయనగా తమ తిరుగుబాటులో అంత గొప్ప తెగువ, దేవుని తీర్పును తృణీకరించునంత గొప్ప మందబుద్ధియు అంత గొప్ప వెఱ్ఱితనమును, — వారు తమ సహోదరులలో వర్ధిల్లిరి అనుదానినుండి తప్ప, ఎక్కడనుండి వచ్చెను?

కాబట్టి అతడు తన సహోదరులలో వర్ధిల్లినను, తూర్పుగాలి, అనగా యెహోవా గాలి వచ్చును; అది అతని ఊటను ఎండింపజేయును, అతని బుగ్గ ఇంకిపోవును. ఇక్కడ దేవుడు ఇదివరకు ప్రస్తావింపబడినదానిని ప్రకటించుచున్నాడు; అదేమనగా, తాను కోరినప్పుడెల్ల బుగ్గలను ఎండింపజేయగలిగినట్లే, ఇశ్రాయేలు జనులకు తాను ఉచితముగా అనుగ్రహించినదానిని వారియొద్దనుండి తీసివేయుట తన వశములో ఉన్నది. మరియు ఆయన అత్యంత తగిన ఒక పోలికను అన్వయించుచున్నాడు.

తూర్పుగాలి ఎండింపజేసి కాల్చివేయునట్లు, అది చాలకాలము ప్రబలినయెడల బుగ్గలు ఎండిపోవునట్లు, నేను ఎఫ్రాయిము యొక్క ఊటలన్నిటిని ఎండింపజేసెదను, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. తరగని మూలము గల బుగ్గలకంటె తనకు ఎక్కువ సత్తువ కలదని అతడు తలంచినను తలంచకపోయినను, నాకు ఇష్టమైనప్పుడెల్ల బుగ్గలు ఎండిపోవుట నిశ్చయము. కాబట్టి నేను ఎఫ్రాయిము యొక్క ఊటలను బుగ్గలను ఎండింపజేసెదను: తాను లోతైన బుగ్గనుండి చేదుకొనుచున్నానని అతడు తలంచినను, ఆ గాలి లేచినప్పుడు అతని సమస్త సత్తువను తేమను ఎండింపజేయును.

ప్రవక్త భావమేమిటో ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

ఇక మాటల విషయమై, కొందరు {,}קדיםkodim అను పదమును దక్షిణపు గాలి అని అనుచితముగా అనువదించుచున్నారు; ఏలయనగా దాని అర్థము తూర్పుగాలి: మరియు మరికొందరు యెహోవా గాలి అనుదానిని బలమైన గాలి అని తప్పుగా వివరించుచున్నారు. అసాధారణమైనది తరచుగా దైవికమైనదని చెప్పబడుచున్నదని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే ఈ స్థలములో, మనుష్యులలో ఉన్న లేక ఉన్నట్లు కనబడు ఏ సత్తువనైనను ఎండింపజేయగల గాలులను దేవుడు ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా కలిగియున్నాడని ప్రవక్త తెలియజేయ ఉద్దేశించెను. అందుచేత యెహోవా నామము స్వాభావిక కారణములకును సాధనములకును విరుద్ధముగా ఉంచబడినది. కాబట్టి ఎఫ్రాయిము ఊటలను ఎండింపజేయునది యాదృచ్ఛికముగా వచ్చు గాలి కాదు, దేవుని ఆలోచనచేతను నిశ్చయమైన సంకల్పముచేతను లేపబడిన గాలియే; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "ఈ గాలి దేవుని కొరడాయై యుండును."

దేవుడు కొంతకాలము మనలను ఆశీర్వదించునప్పుడు, ఎఫ్రాయిము చేసినట్లు మనము చూచుచున్న విధముగా, ఆయన దయను దుర్వినియోగపరచి తప్పుడు నమ్మికను పెంచుకొనకుండ మనము జాగ్రత్తపడవలెనని ఇక్కడ మనకు బోధింపబడుచున్నది: ఏలయనగా అతడు తన సహోదరులలో వర్ధిల్లి, తరువాత తన తలను ఎత్తెను; ఈ విధముగా తన గర్వముచేతను అహంకారముచేతను దేవుని దయను తుడిచివేసెను. కాబట్టి మనము వర్ధిల్లుచున్నప్పుడు, ఇట్టిది ఏదైనను మనకు సంభవించునేమో అని ఎల్లప్పుడును భయపడవలెను. దేవుడు మనయెడల ఎంత దయగా వ్యవహరించునో, ఆయన మనయెడల దయచూపుచుండగా మనము మన సుఖభోగములలో నిద్రించకుండునట్లు, తన కార్యమును అంతమువరకు కొనసాగించుటకు ఆయన ఇష్టపడవలెనని ఆయనకు ప్రార్థించుటకు అంత నిరంతరముగా మనము ప్రేరేపింపబడవలెను. మొదటిగా దీనిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. తరువాత ప్రవక్త చేయు హెచ్చరికను కూడ మనము గమనింపవలెను; అదేమనగా, దేవుడు మనుష్యుల వర్ధిల్లుటను అకస్మాత్తుగా, ఒక విధముగా ఒక్క క్షణములో, తలక్రిందులు చేయగలడు; దేవుడు తన దయను మననుండి ఉపసంహరించుకొనినప్పుడెల్ల వెంటనే మారిపోజాలనిది ఈ లోకములో ఏదియు లేదు. కాబట్టి ఈ పోలిక తరచుగా మనకు జ్ఞాపకము రావలెను; వాతావరణము ప్రశాంతముగా ఉన్నప్పుడు, ఋతువు నిశ్చలముగా ఉన్నప్పుడు, ఒక్క క్షణములో ఒక గాలి లేచును, అది భూమిని ఎండింపజేయును, బుగ్గలను సహితము ఎండింపజేయును; అయినను బుగ్గల సత్తువ నిత్యమైనదిగా కనబడును; అట్లయితే మనకు ఏమి సంభవింపకపోవును? మనలో మనకు బలము యొక్క మూలమేదియు లేదు గనుక, ప్రభువు ఏ క్షణమందైనను మనలను ఎండింపజేయలేడా? మనుష్యుడు త్వరగా వాడిపోవు పువ్వువంటివాడని యెషయా 40వ అధ్యాయములో మనము కనుగొను సంగతిని ఆయన ఈ స్థలములో నిజముగా చెప్పియుండవచ్చును; అయితే ఆయన మరింత లోతైనదానిని తెలియజేయ ఉద్దేశించెను; ఏలయనగా ఈ జనులు తమ సొంత బలమునందు లోతుగా స్థిరపడియుండి, తరగని బుగ్గలచేత తాము పోషింపబడుచున్నామనియు, తమ సత్తువ ఎండిపోజాలదనియు తలంచిరి: అందుచేత ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నీకు బుగ్గలును ఊటలును ఉన్నను, దేవుడు నిన్ను ఎండింపజేయును; ఏలయనగా అనుభవము రుజువుపరచునట్లు, ఊటలను బుగ్గలను ఎండింపజేయు శక్తిగల గాలిని ఆయన కనుగొనును."

అయితే, ఇష్టమైన సకల వస్తువుల నిధిని అది దోచుకొనును, అని తరువాత వచ్చుచున్నది. ఇది గాలికి అనుచితముగా అన్వయింపబడినట్లు కనబడవచ్చును; అయినను ప్రవక్త భావము తగినంత స్పష్టముగానే యున్నది; అదేమనగా, ప్రభువు తన గాలిని లేపునప్పుడు ఎఫ్రాయిము గోత్రములో ఏదియు తాకబడకుండ మిగిలియుండదు. ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: "మీ నిధులు ఎంత దాచబడియున్నను, ఈ గాలి అత్యంత లోపలి గదులలోనికి చొచ్చుకొనిపోవును; దాని తీవ్రతనుండి ఏదియు సురక్షితముగా ఉండదు." సంక్షేపముగా, దేవుని ప్రతిదండన యొక్క బలము ఎంత తీవ్రముగా నుండునంటే, ఎఫ్రాయిము తన దుర్గములలో దేనియందును సురక్షితముగా ఉండజాలడు; ఏలయనగా దేవుని గాలి భూమి యొక్క అత్యంత లోపలి ఊటలవరకు చొచ్చుకొనిపోవునని ప్రవక్త భావము. ఇదే దాని అర్థము. తరువాత వచ్చునది —

హోషేయ 13:16

16. షోమ్రోను తన దేవునిమీద తిరుగబడెను గనుక అది పాడైపోవును; వారు ఖడ్గముచేత కూలుదురు, వారి పసిపిల్లలు నలుగగొట్టబడుదురు, వారి గర్భిణిస్త్రీల కడుపులు చీల్చబడును.

16. Desolabitur Samaria, quia exacerbavit Deum suum: in gladio cadent; parvuli eorum allidentur, gravidae eorum scindentur.

ఇది ఈ ప్రసంగము యొక్క ముగింపు: కాబట్టి ఈ వచనము ముందటి అధ్యాయమునుండి అనుచితముగా వేరుచేయబడినది; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ క్రొత్త విషయములో ప్రవేశించుట లేదు, షోమ్రోనుకును రాజ్యమంతటికిని కలుగబోవు అంతిమ నాశనమును గూర్చి తాను చెప్పినదానిని మాత్రమే స్థిరపరచుచున్నాడు. కాబట్టి షోమ్రోను పాడైపోవును; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "మీరు నమ్మని దానిని, అనగా నాశనము సమీపముగా ఉన్నదని, నేను ఇదివరకే తరచుగా మీమీద ప్రకటించితిని; దీనిని ఇప్పుడైనను నమ్ముడి; అయితే మీరు నమ్మకపోయినను, దేవుడు తాను నిర్ణయించినదానిని, ఇప్పుడు నా నోటిద్వారా ఆయన ప్రకటించుదానిని, నెరవేర్చును." అదే సమయములో ఆయన కారణమును చేర్చుచున్నాడు: ఏలయనగా వారు తమ దేవునికి కోపము పుట్టించిరి. తాము కఠినముగా శిక్షింపబడితిమని వారు ఫిర్యాదు చేయకుండునట్లు, తాము పొందదగిన శిక్షనే వారు అనుభవించిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. జరుగబోవు నాశనము యొక్క విధమును కూడ ఆయన విశదపరచుచున్నాడు: వారు ఖడ్గముచేత కూలుదురు, వారి పిల్లలు నలుగగొట్టబడుదురు, వారి గర్భిణిస్త్రీలు గర్భములోనుండి శిశువు బయటికి తీయబడునట్లు చీల్చబడుదురు. షోమ్రోను పౌరులును దేశమంతటి నివాసులును ఖడ్గముచేత కూలుదురని చెప్పుటలో, దేవుడు వారిని నాశనమునకు అప్పగించు శత్రువులను రప్పించుటచేత ఈ విధమైన శిక్షను ఉపయోగించునని ఆయన నిస్సందేహముగా సూచించుచున్నాడు.

98 యెషయా 40:6-8. — fj. 99 మూలములో పదునాలుగవ అధ్యాయము ఈ వచనముతో ఆరంభమగుచున్నది; అయితే మన సొంత అనువాదము యొక్క విభజననే నిలుపుట మేలని తలంచబడెను.

కాబట్టి ప్రవక్త మాటలలో ఇమిడియున్నదేమిటో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. మొదటిగా, షోమ్రోనుకును ఇశ్రాయేలు రాజ్యమంతటికిని అంతయు ముగిసిపోయెనని ఆయన చూపించుచున్నాడు; దేవుడు వారిని ఏ విధముగాను మారుమనస్సునకు తేలేకపోయెను గనుక, ఇంత నిరాశాకరమైన మొండితనముమీద ఆయన ఇప్పుడు ప్రతిదండన చేయును. తరువాత, తనకు కోపము పుట్టింపబడెను గనుక దేవుడు దీనిని న్యాయముగా చేయునని ఆయన చూపించుచున్నాడు; చివరిగా, వారి శిక్ష ఎట్టిదై యుండునో ఆయన చూపించుచున్నాడు. అష్షూరీయులు యాదృచ్ఛికముగా వచ్చెదరని వారు తలంచకుండునట్లు, షోమ్రోను దేశముమీద దండెత్తి దానిని నాశనము చేయబోవు ఈ సైన్యము ఒక విధముగా దేవుని హస్తముచేత నడిపింపబడునని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా అష్షూరీయులు తమ సొంత సరిహద్దులను విస్తరింపగోరి, తమ సొంత లోభముచేతను దురాశచేతను ప్రేరేపింపబడినను, దేవుడు తన సొంత తీర్పును నెరవేర్చుటకు వారిని సాధనములుగా వాడుకొనును; మరియు ఆ ప్రతిదండన ఎంత భయంకరముగా నుండునో వారు తెలిసికొనునట్లు, ఆయన రెండు విధములైన కీడులను వివరించుచున్నాడు, — వారి పిల్లలు నలుగగొట్టబడుదురు, వారి స్త్రీలు చీల్చబడి, వారి సంతానము వారి గర్భములలోనుండి బయటికి తీయబడును. దీనిని గూర్చి మాటలాడుటయే భయంకరము; శత్రువులు అత్యధికముగా ఆగ్రహించి అమితముగా రెచ్చగొట్టబడినప్పుడు తప్ప ఇది ఎన్నడును జరుగదు. కాబట్టి ప్రవక్త భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

అయితే పసిపిల్లలును, తమ తల్లుల గర్భములలో ఇంకను దాగియున్న శిశువులును, ఇంతవరకు అట్టిదానికి పాత్రులు కానందున, ఇంత ఘోరమైన శిక్షకు యోగ్యులు కారని ఎవడైనను ఆక్షేపించి చెప్పినయెడల, దానికి ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమియ్యవచ్చును: మానవజాతి యావత్తు దేవుని యెదుట అపరాధులైయున్నారు; కాబట్టి పసిపిల్లలు ఇంకను వెలుగులోనికి రాకపోయినను, వారును అపరాధము క్రిందనున్నవారుగా ఇమిడియున్నారు; కావున దేవుడు వారియెడల తన సొంత హక్కును ఉపయోగించినను, ఆయనమీద క్రూరత్వము మోపబడజాలదు. మరియు తల్లిదండ్రుల పాపములను వారి పిల్లలమీదికి రప్పించెదనని ఆయన అనేక స్థలములలో ప్రకటించుట మనము వినుచున్నాము. ఇది ఇట్లుండగా, దేవుని యొక్క ఈ భయంకరమైన తీర్పులు మన మనోభావములకు చాల విరుద్ధముగా ఉన్నను, వాటికి సమ్మతించుటను మనము నేర్చుకొందము; ఏలయనగా మనము దేవునితో వాదింపకూడదనియు, అట్లు చేయుట అత్యంత అహంకారమగుననియు, అంతేకాదు, అది భక్తిహీనమైన తెగువయగుననియు మనకు తెలియును. కాబట్టి ఈ శిక్షకు కారణము మనకు కనబడకపోయినను, దేవుని ఈ తీర్పును మనము భయభక్తులతో లక్ష్యపెట్టవలెను. అంతేకాక మనము ఇట్లు తర్కించవచ్చును — పసిపిల్లలును, తల్లి గర్భములో ఇంకను దాగియున్నవారు సహితము విడువబడకపోయినయెడల, పెద్దవారి గతి ఏమగును? తమ జీవితకాలమంతయు దేవుని ప్రతిదండనను రెచ్చగొట్టుచునే యుండిన వృద్ధుల గతి ఏమగును? తాను వ్యవహరించుచుండిన, తన వాక్యమును తృణీకరించు ఆ భక్తిహీనులను భయపెట్టుటకు ప్రభువు ఈ మాటలచేత నిస్సందేహముగా ఉద్దేశించెను. ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మీమీద ఎంత గొప్ప తీర్పు వ్రేలాడుచున్నది, అది ఎంత భయంకరమైనది! మీ పసిపిల్లలు సహితము మినహాయింపబడరు: ఏలయనగా వారు తమ తల్లుల గర్భములలోనుండి బయటికి లాగబడి రాళ్లకేసి కొట్టబడునప్పుడు, మిమ్మును అదే తీర్పులో ఇమిడ్చెదను. వారిమీద ఇంత భయంకరమైన శిక్ష మోపబడినప్పుడు, మీకు ఏమి చేయబడును? ఏలయనగా ఆ కీడుకు కారణము మీయందే యున్నది." కాబట్టి ఈ వచనమును ఇప్పుడు మనము వివరించితిమి. తరువాత ఒక హెచ్చరిక వచ్చుచున్నది.

↑