లైంగిక నైతికత

ముఖ్య భావన

సారాంశం

లూయిస్ మొదట పవిత్రతను (లైంగిక ప్రవర్తనను నియంత్రించే స్థిరమైన క్రైస్తవ ప్రమాణం) మర్యాద లేదా సభ్యతతో వేరు చేస్తారు, ఇది శరీరాన్ని ఎంతవరకు చూపవచ్చు లేదా దాని గురించి ఎంతవరకు మాట్లాడవచ్చు అనే విషయంలో మారుతూ ఉండే ఒక సామాజిక సంప్రదాయం మాత్రమే. మర్యాద అనేది యుగాన్ని బట్టి, సంస్కృతిని బట్టి మారుతుంది కాబట్టి, పూర్తిగా కప్పుకున్న విక్టోరియన్ కాలపు స్త్రీ, అరకొర దుస్తులు ధరించిన ఒక దీవి నివాసి — ఇద్దరూ తమ తమ ఆచారాల ప్రకారం సమానంగా మర్యాదస్థులు కావచ్చు, సమానంగా పవిత్రులు లేదా అపవిత్రులు కావచ్చు; బట్టలు మాత్రమే సద్గుణం గురించి ఖచ్చితంగా ఏమీ చెప్పలేవు. స్థానిక మర్యాద నియమాన్ని ఉల్లంఘించడం అనేది కేవలం మొరటుతనం, లేదా ఇతరులను ఇబ్బంది పెట్టడానికే చేస్తే ప్రేమరాహిత్యం కూడా కావచ్చు, కానీ అది పవిత్రత విషయానికి వేరైన ప్రశ్న. అందువల్ల, మర్యాద ఒకే ప్రమాణాన్ని పంచుకోని వేర్వేరు తరాల మధ్య సహనం చూపాలని లూయిస్ కోరుకుంటారు, తద్వారా మారిన అభిరుచులను నైతిక పతనంగా ప్రజలు పొరపడకుండా ఉంటారు.

పవిత్రత సారాంశానికి వస్తే, లూయిస్ ఆకలితో పోలుస్తూ వాదిస్తారు. తినడం శరీరాన్ని పునరుద్ధరిస్తుంది, ఆకలి కూడా దాదాపు ఆ అవసరాన్ని అనుసరిస్తుంది, కాబట్టి అసాధారణంగా ఆకలిగా ఉన్న వ్యక్తి ఇద్దరికి సరిపడా తినవచ్చు గానీ పదిమందికి సరిపడా ఎన్నడూ తినడు. దీనికి భిన్నంగా, లైంగికత సంతానోత్పత్తి కోసం ఉద్దేశించబడింది, అయినప్పటికీ మానవుల లైంగిక వాంఛ ఆ ఉద్దేశ్యానికి పూర్తిగా అసమానమైనది, ఏ సహేతుకమైన అవసరాన్నైనా చాలా మించిపోగలదు. ఒక కప్పిన పళ్ళెంలోని సాధారణ ఆహారాన్ని నెమ్మదిగా తెరిచి చూపిస్తే, జనం డబ్బు చెల్లించి చూసేందుకు గుమిగూడే ఒక ఊహాత్మక దేశాన్ని చిత్రిస్తూ, మన నిజమైన స్ట్రిప్‌టీజ్ సంస్కృతి కూడా అంతే విచిత్రంగా ఉద్రిక్తమైన వాంఛను బయటపెడుతుందని ఆయన వాదిస్తారు. ఇలాంటి ప్రదర్శనలు లైంగిక 'ఆకలిదప్పులు' రుజువు చేస్తాయనే ప్రజాదరణ పొందిన సిద్ధాంతాన్ని ఆయన తోసిపుచ్చుతారు, ఎందుకంటే దశాబ్దాలుగా లైంగికతలో మునిగిపోవడం, దాని గురించి బహిరంగంగా మాట్లాడటం పెరిగినా ఈ సమస్య నయం కాలేదని, ఏ రకమైన వాంఛ అయినా తినిపిస్తే తగ్గదు, పెరుగుతుందని ఆయన గమనిస్తారు.

ఈ విమర్శ లైంగికతను గానీ, శరీరాన్ని గానీ తిరస్కరించడం కాదని లూయిస్ నొక్కి చెప్తారు. క్రైస్తవం పదార్థాన్ని, శరీర సుఖాన్ని మంచివిగా భావిస్తుందని, దేవుడు మానవ శరీరాన్ని ధరించాడని బోధిస్తుందని, రాబోయే లోకంలో విశ్వాసులకు శారీరక అస్తిత్వాన్ని వాగ్దానం చేస్తుందని, ఇతర మతాలు, తత్వాలతో పోలిస్తే క్రైస్తవం శరీరాన్ని అసాధారణంగా సమర్థిస్తుందని ఆయన చెప్తారు. అసలు లక్ష్యం లైంగిక సుఖం కాదు గానీ, దశాబ్దాల ఒప్పింపు ప్రచారం ద్వారా వ్యాపించిన ఒక నమ్మకం — వాంఛలు సాధారణంగా సహజమైనవి కాబట్టి, ప్రస్తుతం అనుభవించే ఏ లైంగిక వాంఛ అయినా తప్పకుండా ఆరోగ్యకరమైనదే అనే నమ్మకం. ప్రతి వివేకవంతుడూ ఏదో ఒక సూత్రం ద్వారా కొన్ని కోరికలను నియంత్రిస్తాడని లూయిస్ గమనిస్తారు; క్రైస్తవ సూత్రం చాలామటుకు కఠినమైనదే, కానీ దానిని పాటించడానికి చురుకైన సహాయాన్ని అందించే వాగ్దానంతో పాటే వస్తుంది.

ఈ అధ్యాయం ఆచరణాత్మక సలహాతో, ప్రాధాన్యతల ముఖ్యమైన పునఃక్రమీకరణతో ముగుస్తుంది. పవిత్రతను గంభీరంగా అనుసరించడానికి అడ్డుగా ఉన్న మూడు అవరోధాలను లూయిస్ పేర్కొంటారు: నిగ్రహాన్ని అసాధారణతతో సమానం చేసే సాంస్కృతిక ప్రచారం, ఈ ప్రమాణం సాధ్యం కానిదని అనిపించడం వల్ల కలిగే నిరాశ, మరియు మానసిక శాస్త్ర భావన అయిన 'అణచివేత' (repression) గురించి గందరగోళం — ఇది స్పృహలోకి రాకుండా అణచివేయబడిన కోరికలకే వర్తిస్తుందని, తెలిసి ప్రతిఘటించే కోరికలకు వర్తించదని ఆయన స్పష్టం చేస్తారు. నిజంగా పవిత్రతను సాధించడానికి ప్రయత్నించేవారు, కేవలం తమ కోరికలను తీర్చుకునేవారి కంటే, తమ సొంత కోరికలను అసాధారణమైన స్పష్టతతో అర్థం చేసుకుంటారని ఆయన వాదిస్తారు. చివరగా, అపవిత్రతను క్రైస్తవం గుర్తించే అత్యంత ఘోరమైన పాపంగా భావించవద్దని లూయిస్ హెచ్చరిస్తారు; దానిని కేవలం ఆధ్యాత్మికమైన ద్వేషం, స్వనీతి అనే పాపాల కంటే తక్కువ స్థానంలో ఉంచుతారు, గర్వంగల చర్చి సభ్యుడు స్పష్టంగా పతనమైన వ్యక్తి కంటే దేవునికి మరింత దూరంగా నిలబడగలడని హెచ్చరిస్తారు.

ముఖ్యాంశాలు

• పవిత్రత మర్యాద నుండి వేరైనది; మర్యాద సంస్కృతిని, యుగాన్ని బట్టి మారుతుంది, కానీ పవిత్రత మాత్రం ఒకే స్థిరమైన ప్రమాణంగా ఉంటుంది.
• ఆహారం పట్ల ఆకలికి కలగని విధంగా, లైంగిక వాంఛ దాని జీవశాస్త్రపరమైన ఉద్దేశ్యానికి అసమానమైనదిగా మారింది.
• నిర్బంధాలు లేకపోతే లైంగిక అస్తవ్యస్తత నయమవుతుందనే సిద్ధాంతం, దశాబ్దాలుగా పెరిగిన బహిరంగతకు ఎలాంటి మెరుగుదల రాకపోవడం ద్వారా ఖండించబడుతుంది.
• క్రైస్తవం శరీర మంచితనాన్ని, లైంగిక సుఖాన్ని తానే సమర్థిస్తుంది; సమస్య వాంఛ ఉనికిలో కాదు, దాని ప్రస్తుత అతిశయంలో ఉంది.
• అనుభూతమయ్యే ఏ లైంగిక వాంఛనైనా స్వయంచాలకంగా 'ఆరోగ్యకరమైనది, సహజమైనది'గా భావించడం ఒక ఒప్పించే అర్ధసత్యమే తప్ప సరైన వాదన కాదు.
• శరీర పాపాలు నిజమైనవే అయినా, క్రైస్తవ నైతిక ఆలోచనలో స్వచ్ఛమైన ఆధ్యాత్మిక పాపాలైన గర్వం, ద్వేషం కంటే తక్కువ స్థానంలో ఉంటాయి.

ఉదాహరణలు, పోలికలు

• కప్పిన పళ్ళెంలోని ఆహారాన్ని నెమ్మదిగా తెరిచి చూపిస్తే జనం డబ్బు చెల్లించి చూసే ఒక దేశాన్ని లూయిస్ ఊహిస్తారు, స్ట్రిప్‌టీజ్ పట్ల మన నిజమైన మోహాన్ని ఆహారం వైపు మళ్ళిస్తే అది ఎంత విచిత్రంగా కనిపిస్తుందో చూపించడానికి.
• ఆహారం పట్ల ఆకలిని (ఒక వ్యక్తి ఇద్దరికి సరిపడా తినవచ్చు గానీ పదిమందికి సరిపడా ఎన్నడూ తినడు) లైంగిక వాంఛ దాని జీవశాస్త్రపరమైన ఉద్దేశ్యానికి కలిగి ఉన్న చాలా ఎక్కువ అతిశయంతో ఆయన పోలుస్తారు.
• ఎలుకలను బాగా తెలిసిన ఎలుకల వేటగాడితో, లేదా నెపోలియన్‌ను అధ్యయనం చేసిన వెల్లింగ్టన్‌తో, శోధనను గంభీరంగా ప్రతిఘటించేవారిని పోలుస్తూ, ప్రతిఘటన అసాధారణమైన స్వీయ-అవగాహనను తెస్తుందని వాదిస్తారు.
• దేవుడు తన ప్రార్థనకు జవాబివ్వడం ఆలస్యం చేయాలని రహస్యంగా కోరుకుంటూ పవిత్రత కోసం ప్రార్థించిన ఒక వ్యక్తి పాత కథను ఆయన గుర్తుచేసుకుంటారు, సద్గుణం పట్ల మన కోరిక ఎంత అర్ధమనస్కంగా ఉండగలదో చూపించడానికి.

గమనించదగిన వాక్యాలు (ఆంగ్ల మూలం)

దిగువ వాక్యాలు రచయిత సి. ఎస్. లూయిస్ మూల ఆంగ్ల పాఠం నుండి యథాతథంగా తీసుకోబడ్డాయి; కాపీరైట్ కారణంగా వాటిని అనువదించలేదు.

Chastity is the most unpopular of the Christian virtues.

C. S. Lewis పుస్తకం III, 5 — Sexual Morality

Virtue—even attempted virtue—brings light; indulgence brings fog.

C. S. Lewis పుస్తకం III, 5 — Sexual Morality

The sins of the flesh are bad, but they are the least bad of all sins.

C. S. Lewis పుస్తకం III, 5 — Sexual Morality

ఆలోచన, చర్చ కోసం ప్రశ్నలు

1. లూయిస్ పవిత్రతను సభ్యత సంబంధిత సాంస్కృతిక ప్రమాణాల నుండి వేరు చేస్తారు — తరతరాలుగా వేగంగా మారుతున్న దుస్తులు, చిత్రాలు, లేదా భాషకు ఈ వ్యత్యాసం ఈనాడు ఎలా వర్తించవచ్చు?
2. ఆహార వాంఛకు, లైంగిక వాంఛకు మధ్య లూయిస్ చేసిన పోలిక మీకు ఒప్పించేదిగా అనిపిస్తుందా, లేదా ఆ ఉపమానం మీ దృష్టిలో ఎక్కడైనా విరిగిపోతుందా?
3. లైంగిక పాపం కంటే గర్వాన్ని పైస్థానంలో ఉంచే లూయిస్ వర్గీకరణ, మీ సొంత జీవితంలో ఏ వైఫల్యాలు ఎక్కువ శ్రద్ధకు అర్హమైనవో అంచనా వేసే విధానాన్ని ఎలా మారుస్తుంది?