ఇరువది యేడవ అధ్యాయముపై మొదటిదియైన నూట నలుబది తొమ్మిదవ ప్రసంగము

1556వ సంవత్సరము ఫిబ్రవరి 27వ తేదీ, గురువారమునాడు,

నూట నలుబది తొమ్మిదవ అధ్యాయము.

ఇరువది యేడవ అధ్యాయముపై మొదటిదియైన ప్రసంగము.

[18, 19 మరియు ప్రభువు నిన్ను నియమించియున్నాడు:]

1 అప్పుడు మోషే ఇశ్రాయేలీయుల పెద్దలతో కలిసి ప్రజలకు ఆజ్ఞాపించుచు ఇట్లనెను: నేడు నేను మీకు ఆజ్ఞాపించు ఆజ్ఞలన్నిటిని గైకొనుడి.

2 మీరు యొర్దానును దాటి మీ దేవుడైన ప్రభువు మీకిచ్చుచున్న దేశములోనికి చేరినప్పుడు, నీవు పెద్ద రాళ్లను నిలువబెట్టి వాటికి సున్నము పూయవలెను.

3 నీవు దాటి వచ్చిన తరువాత ఈ ధర్మశాస్త్రపు మాటలన్నిటిని వాటిపై వ్రాయవలెను; అప్పుడు నీ పితరుల దేవుడైన ప్రభువు నీకు వాగ్దానము చేసినట్లు, నీ దేవుడైన ప్రభువు నీకిచ్చుచున్న దేశములో, అనగా పాలు తేనెలు ప్రవహించు దేశములో నీవు ప్రవేశించెదవు.

4 కాబట్టి మీరు యొర్దానును దాటిన తరువాత, నేడు నేను మీకు ఆజ్ఞాపించు ఈ రాళ్లను ఏబాలు పర్వతముమీద నిలువబెట్టి వాటికి సున్నము పూయవలెను.

5 అక్కడ నీ దేవుడైన ప్రభువునకు ఒక బలిపీఠమును, అనగా రాళ్లతో కట్టిన బలిపీఠమును కట్టవలెను; ఆ రాళ్లమీద ఇనుప పనిముట్టును నీవు ఎత్తకూడదు.

6 నీ దేవుడైన ప్రభువు బలిపీఠమును చెక్కని రాళ్లతో కట్టి, దానిమీద నీ దేవుడైన ప్రభువునకు దహనబలులను అర్పింపవలెను.

7 సమాధానబలులను అర్పించి, అక్కడ భుజించి, నీ దేవుడైన ప్రభువు సన్నిధిని సంతోషింపవలెను.

8 ఆ రాళ్లమీద ఈ ధర్మశాస్త్రపు మాటలన్నిటిని మిక్కిలి స్పష్టముగా వ్రాయవలెను.

9 మోషేయు యాజకులైన లేవీయులును ఇశ్రాయేలీయులందరితో ఇట్లనిరి: ఇశ్రాయేలూ, జాగ్రత్తపడి వినుము; నేడు నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువునకు ప్రజవైతివి.

10 కాబట్టి నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువు మాట వినవలెను; నేడు నేను నీకాజ్ఞాపించు ఆయన ఆజ్ఞలను విధులను గైకొనవలెను.

నిన్నటి ఉపన్యాసమున మోషే, ప్రజలు దేవుని సేవించవలెనని వారిని హెచ్చరించి, తాను వారితో చేసిన నిబంధన వారికి గొప్ప ప్రయోజనకరమని ప్రకటించెను. ఏలయనగా దేవుడు మనకు ఎంత ఎక్కువగా అనుగ్రహించునో, అంత విశేషముగా మనము (సమస్త జ్ఞానమును వివేచనయు లేనివారము కానిచో) మనలను పూర్తిగా ఆయనకు అప్పగించుకొనవలసినవారము. అయినను దేవుడు మనయెడల ఇంత ఉదారుడైయున్నాడని చూచియు, ఆయనకు విధేయులమై మనలను అర్పించుకొనుటకు మనము కదలుచున్నామా? [కదలుటలేదు, నిజముగా]. ఈ కారణముచేతనే మోషే యూదులతో, వారు లోకములోని ఇతరులనుండి ప్రత్యేకింపబడిన జనముగా, స్తుతికిని కీర్తికిని మహిమకును దేవుని పక్షమున ఏర్పరచబడిరని చెప్పెను.

దేవుడు మహిమపరచబడునట్లు వారు స్తుతియందును మహిమయందును ఉంచబడిరని కొందరు దీనిని వివరించుచున్నారు; అది కష్టసాధ్యమైన బలవంతపు వివరణము. వారు చెప్పునది స్వతహాగా నిజమే; ఏలయనగా దేవుడు తన నామము కొరకే ఈ ప్రజను ఏర్పరచుకొనెనని, సమస్తమును ఏ ఉద్దేశ్యముతో సృష్టించెనో ఆ ఉద్దేశ్యమునకే అది అనియు పరిశుద్ధ లేఖనమున అనేకమారులు చెప్పబడియున్నది. దేవుని నామము ఘనపరచబడవలెనను ఉద్దేశ్యముతోనే సంఘము ప్రత్యేకముగా నిర్మింపబడెను; ప్రవక్తయైన యెషయాలో చెప్పబడినట్లు, పౌలు కూడా ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొదటి అధ్యాయమున ఈ సంగతిని మరింత విపులముగా చర్చించుచు మనలను అదే ఆలోచనవైపునకు నడిపించుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుడు యూదులను దత్తత తీసికొనినది, వారు ఆయన అపారమైన దయాదాక్షిణ్యములను తెలిసికొనవలెననియు, అందువలన ఆయనకు చెందవలసిన మహిమ ఆయనకు చెల్లింపబడవలెననియు అనుటయు స్వతహాగా నిజమే. అయినను ఈ స్థలమున మోషే మనము ఇదివరకే స్పృశించిన దానిని దృష్టియందుంచుకొనెను; అనగా దేవుడు తన కనికరముల అనంతమైన ధనమును వెల్లడిచేయుటకే తప్ప మరి ఏ కారణముచేతను వారిని పిలువలేదు గనుక, ప్రజలు తమ కర్తవ్యములను నెరవేర్చుటకు మరింత కదల్పబడి రగుల్కొనవలెనని అతడు ఉద్దేశించెను. అందుచేత అతడు ఇట్లనుచున్నాడు: మీ దేవుడు మిమ్మును నేడు ఘనతయందును ప్రసిద్ధియందును మహిమయందును ఉంచియున్నాడు; ఇది నాలుగవ అధ్యాయమున ముందు చెప్పబడిన దానికి సరిపోవుచున్నది: “తనకు సమీపముగానున్న దేవుని కలిగియున్న, అంత ఘనమైనదియు అంత గౌరవప్రదమైనదియునైన జనమేది?” మీ దేవుడు నిన్ను పరిపాలించుటకై నీతో సన్నిహితముగా ప్రవర్తించినట్లు మరి ఏ జనము దేవుని కలిగియున్నది?

కాబట్టి ఇది లోకమంతటిలో ఇతరులకంటె యూదులకు దేవుడు అనుగ్రహించిన ఘనత. ఇది దేవుని చిత్తమునకును వాక్యమునకును విధేయులగుటకు వారిని ఇంకను ఎక్కువగా ప్రేరేపించవలసి యుండెను. వాస్తవముగా సమస్తమును చక్కగా ఆలోచించినయెడల, దేవుడు మనవలన దేనిని ఆశింపజాలడనియు, మనవలన దేనిని పొందజాలడనియు, మనమే సమస్తమును ఆయనవలన కలిగియున్నామనియు మనము కనుగొందుము. మీకు మనవి చేయుచున్నాను, దేవుని నామమును హెచ్చించుటకు మనము ఎంత గొప్ప ప్రయాసపడినను దానివలన అది ఏ మాత్రమైనను వృద్ధిపొందునా? ఆయనకు మనమేమి చేయుచున్నాము? నిశ్చయముగా, మనము స్వభావసిద్ధముగా ఆయన నామమును దూషింపకుండ ఉండలేము, అది దూషింపబడుటకు మనమే కారణము; ఆయన మనలోనుండి ఏదైనను మంచిని రాబట్టవలెనన్నచో, ఆయనే ముందు దానిని మనలో ఉంచవలెను. అయితే దేవుడు తన్ను మహిమపరచు కృపను మనకు ఒకసారి అనుగ్రహించిన తరువాత, మనము ఆయనకు ఏమైనను తెచ్చి ఇచ్చుచున్నామా, లేక ఆయన మనవలన ఏదైనను లాభము పొందుచున్నాడా? నిస్సందేహముగా లేదు. అయినను ఈ మధ్యకాలమున ఆయన తన ఉపకారములను కుమ్మరించుచున్నాడు; ఇదివరకే మీకు చెప్పినట్లు మనము సమస్తమును ఆయనవలననే కలిగియున్నాము. కాబట్టి మోషే యూదులతో, వారు మహిమకును ప్రసిద్ధికిని స్తుతికిని పిలువబడిరని చెప్పుట నిష్కారణము కాదు; అనగా తమయెడల ఇంత ఉదారుడైన దేవుని సేవించుటకు వారు తమ సర్వశక్తితో పూనుకొనని యెడల వారి కృతఘ్నతను వారికి నిందించుటకే అతడట్లు చెప్పెను. ఇది నేడు మనకును వర్తించును. ఏలయనగా దేవుడు తన స్వరూపమును మనలో ముద్రించుట ఆయనకు సంతోషమైనపుడు, లోకములోని సమస్త సృష్టములకంటె మనకు ఆయన అనుగ్రహించు ఆధిక్యము కాదా, అనగా దేవదూతల సహవాసమునకు పిలువబడుటయును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు అవయవములమగుటయును కాదా? ఆయన తన మేలుతో ఇట్లు మనకంటె ముందుగా వచ్చుచుండగా, మనలను పూర్తిగా ఆయనకు అప్పగించుకొనుట తప్ప మనకు మిగిలిన దేమి? ఆయన తన మహిమతో మనలను నింపియున్నాడు గనుక, ఆయన నామమును తేలికగా చూడబడనీయమనియు, ఆయన మనకిచ్చిన రక్షణ సిద్ధాంతమును అవిశ్వాసులు అపహసించునట్లు నిందింపబడనీయమనియు మనము కనపరచవలెను. కాబట్టి ఈ స్థలమున మనము హెచ్చరింపబడుచున్నట్లే, దీనియందు సమస్త శ్రద్ధను చూపుదము. మోషే ఇంకను చెప్పుచున్నదాని ఉద్దేశ్యమును అదియే: ప్రజలు యొర్దానును దాటి తమకు వాగ్దానము చేయబడిన దేశములోనికి వచ్చి దానిని సంపూర్ణ స్వాస్థ్యముగా పొందినప్పుడు, వారు పెద్ద రాళ్లను నిలువబెట్టి వాటిపై ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంక్షిప్త రూపమును వ్రాయవలెను. రెండవదిగా, వారు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటకును, పూర్వము ఆయన వారి పితరులకు చేసిన వాగ్దానమును ఆయన నెరవేర్చెననుటకు సాక్ష్యమిచ్చుటకును ఒక బలిపీఠమును కూడ నిర్మింపవలెను. మోషే యొక్క ఉద్దేశ్యమును భావమును ఇదియే (అని నేను చెప్పుచున్నాను); అనగా ప్రజలు ఒక్కసారి మాత్రమే దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించుట కాక, తమకు వాగ్దానము చేయబడిన దేశములోనికి వచ్చినప్పుడు మరల క్రొత్తగా అట్లు చేయవలెను; మరియు ఆ దేశము ఆయన ఉచితముగా అనుగ్రహించిన మేలువలన తమకు ఇవ్వబడెనే గాని తమ సొంత బలముచేత పొందబడలేదనియు, ఏ విధమైన యాదృచ్ఛికముచేతనైనను మనుష్యుల బహుమానముచేతనైనను సహాయముచేతనైనను తమకు సంప్రాప్తించలేదనియు, కాబట్టి ఆ దేశము విషయమై దేవునికి సర్వ విధేయతను చెల్లించుటకు తాము బద్ధులైయున్నామనియు వారు ఇదివరకే ఒప్పుకొనిన దానిని వారు స్థిరపరచవలెను.

అయితే మోషే వాడిన భాషా విధానమును మనము గమనింపవలెను; అతడు, తానును ఇశ్రాయేలీయుల పెద్దలును ప్రజలకు ఆజ్ఞాపించుచు “నేను నీకాజ్ఞాపించినదానిని చేయుము” అనిరని చెప్పుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమును ప్రచురించుటలో అతడు దేవుని ప్రధాన సేవకుడు గనుక దీనిని మోషేకు ఆపాదించవచ్చునని నేను అంగీకరించుచున్నాను; అయితే అతడును పెద్దలును దేవుని నామమున, దాదాపు దేవుని స్థానమున మాట్లాడిరనుట నిశ్చయము. అయినను మొదటి చూపునకు ఈ వాక్యము సరిగా రూపొందింపబడలేదని తోచును. మోషేయు పెద్దలును ప్రజలతో “నేను నీకాజ్ఞాపించినదానిని చేయుము” అనుచున్నారు; వారు అనేకులు, అయినను ఇక్కడ ఒక్కని మాత్రమే పేర్కొనబడినది. అవును, అయితే (నేను ఇదివరకే మీకు చెప్పినట్లు) ఈ సంగతులు మనుష్యులనుండి కాక, వారి నోటిద్వారా పలికిన దేవునినుండియే వచ్చినవని యూదులకు బోధింపబడుట అవసరమై యుండెను. కాబట్టి మోషేయు పెద్దలును తమ సొంత యోగ్యతకు ఏదైనను ఆపాదించుకొనుచు తమ సొంత వ్యక్తులుగా ఇక్కడకు రాలేదనియు, తమంతట తామే ముందుకు వచ్చి ప్రజలపై ఏ చట్టములను మోపుటకు రాలేదనియు, తమకు అప్పగింపబడినదంతయు నమ్మకముగా పంచిపెట్టుటకు దేవుని సాధనములుగా నుండిరనియు మనము చూచుచున్నాము. ఇప్పుడు (మనము ముందు చూడబోవునట్లు) ప్రవక్తలందరిలో శ్రేష్ఠుడైన మోషే సైతము, తన సొంత పేరిట ఏదైనను పలుకుటకు అధికారమును ఆక్రమించుకొనకుండునంత వినయముతో తన్ను నిగ్రహించుకొనినయెడల, నేడు సంఘమును నడిపించువారిగూర్చి మనమేమి చెప్పుదుము? వారు మోషేను మించినవారమని చెప్పుదురా? కాబట్టి కాపరులు తమకు ఏది మంచిదని తోచునో ఆ సిద్ధాంతమునెల్ల ప్రకటించుటకును, మనుష్యుల ఆత్మలను తమకు లోబరచి దాస్యమున ఉంచుటకును, తమ ఇష్టానుసారముగా చట్టములను విశ్వాస సూత్రములను చేయుటకును నియమింపబడలేదనియు, దేవుడే ఏలునట్లును ఆయన వాక్యమే వినబడునట్లును చేయుటకు మాత్రమే నియమింపబడిరనియు గ్రహింతము. ఇది ఒక అంశముగా గమనింపబడవలెను. కాబట్టి నేడు పోపు పీఠమునందు పరిశుద్ధమైన దేవుని వాక్యమునకు బదులుగా ఉన్న మనుష్యుల పారంపర్యములన్నియు వ్యర్థమైనవేనని మనము చూచుచున్నాము; అవి అన్నియు పడగొట్టబడవలెననియు, దేవునికి ఇష్టమైన నిజమైన పరిపాలన ఆయన సంఘమునందు తిరిగి స్థాపింపబడవలెననియు, అనగా మనుష్యులు ఆయన మాట వినవలెననియు, ఆయనకు లోబడవలెననియు, గొప్పవారును చిన్నవారును ఆయన నామమున అందింపబడినదానిని పొందవలెననియు, మనుష్యులు అంతకు మించి సాగరాదనియు గ్రహింపవలెను. దీనిని చక్కగా గమనింపుడి. అయితే దేవుని వాక్యమునకు పరిచారకులుగా నియమింపబడినవారు తమ పనిని నమ్మకముగా నెరవేర్చునప్పుడు వారు (అందురు గదా) ప్రభుత్వాధికారముతో మాట్లాడవచ్చుననియు మనము గమనింపవలెను. నిజముగా మోషే తక్కిన పెద్దలతో కూడి “నేడు నేను నీకాజ్ఞాపించుచున్నాను, నా కట్టడలను గైకొనుము” అని చెప్పుట మనము వినుచున్నాము. మర్త్యుడైన ప్రాణి తన్ను ఇంత ఉన్నతముగా హెచ్చించుకొనుట తగదు; అయితే మోషే తనదైనదేదియు తేక, దేవుని నమ్మకమైన పరిచారకుడై, తనకు ఇవ్వబడి అప్పగింపబడిన ప్రకారమే ధర్మశాస్త్రమును వివరించుటయే తప్ప మరి ఏమియు చేయనందున, సర్వ శక్తియు అధికారమును కలిగినవాడై ఉన్నతమునుండి మాట్లాడినట్లు మాట్లాడుటకు అతడు వెనుకాడడు. కాబట్టి మనము దేవుని పరిశుద్ధ సిద్ధాంతమును కల్తీ చేయకుండగను, మనదైనదేదియు దానికి కలుపకుండగను బోధించినప్పుడు, పౌలు చెప్పినట్లు మనుష్యుల ఔన్నత్యమంతటిని చెరపట్టగలము; ఎవడును తనకు అందించబడు సిద్ధాంతమునుండి తప్పించుకొనజాలకుండునట్లును, గొప్పవారైనవారు కూడ దానికి లోబడవలసి యుండునట్లును అది జరుగును. కాబట్టి దేవుని సేవకులు, లోకము తిరుగబడి సంతోషముగా లొంగుటకు ఇష్టపడనప్పుడు దానికి వంగుటకు భయపడు మనస్సు కలవారుగా ఉండక, అజేయమైన స్థిరచిత్తముతో తమ స్థానమును నిలుపుకొనవలెను; తమ యజమానునికి సార్వభౌమత్వపు ఘనతను, సమస్త లోకముపై ఆధిపత్యమును వాదించవలెను. ఈ స్థలమునుగూర్చి మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినది ఇదియే.

ఇప్పుడు చెప్పబడినదాని విషయమునకు వచ్చెదము. యూదులు పెద్ద రాళ్లను సమకూర్చి వాటికి సున్నము పూయవలెననియు, అక్షరములు సులభముగా చదువబడునట్లు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును వాటిపై చెక్కవలెననియు ఆజ్ఞాపింపబడిరి; రెండవదిగా వారు హెబాలు కొండమీద ఒక బలిపీఠమును కట్టి అక్కడ దేవునికి బలులు అర్పింపవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడిరి. బలిపీఠమునుగూర్చి మనము ఇదివరకే చెప్పితిమి: అది వారు తాము ఎవనివలన పొందిరని ఎరిగిన ఆ దేశము విషయమై దేవునికి విధేయతను చెల్లించుచున్నారనుటకు ప్రత్యేక సాక్ష్యమైయుండెను. ధర్మశాస్త్రము అచ్చట చెక్కబడుటకు కారణము, దాని జ్ఞాపకము క్రొత్తగా అగుటకును, దాని సిద్ధాంతము బయలుపరచబడి అందరికిని సామాన్యమగుటకును, ఆ దేశములో వారు మొట్టమొదట ప్రవేశించినపుడే “ఇది దేవునికి ప్రతిష్ఠింపబడిన దేశము” అని వారికి జ్ఞాపకము చేయుటకు ఒక గుర్తు ఉండుటకునై యున్నది. రాజులు తమ సంస్థానముల రాజ్యముల అంచులయందును సరిహద్దులయందును తమ చిహ్నములను పతాకములను నిలుపునట్లే, దేవుని చిహ్నములు కూడ ఆ స్థలమున నిలుపబడెను; మనుష్యులు ఒక బొమ్మనో అట్టి మరి ఏదైనను చూడక, దేవుని వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రమును చూచునట్లును, “చూడుడి, జీవముగల దేవుడే ఈ ప్రజను తనకు ప్రతిష్ఠించుకొని, తాను ఘనపరచబడునట్లును వారిచేత ప్రార్థింపబడునట్లును తన సేవకు వారిని ఏర్పరచుకొనెను” అని మనుష్యులు చెప్పునట్లును అది జరిగెను. ఇట్లు మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినది ఏమిటో మీరు సారాంశముగా చూచుచున్నారు. అయితే మరింత ముందుకు సాగకముందు, బలిపీఠమును చెక్కిన లేక నున్నగా చేసిన రాళ్లతో చేయకూడదనియు, దానిమీద సుత్తిని గాని మరి ఏ పనిముట్టును గాని ఎత్తకూడదనియు, రాళ్లను వాటిని సరిచేయకుండ చేతికి దొరికినట్లే తీసికొనవలెననియు, అందువలన అది ఒక ముడి రాళ్లకుప్పవలెనే యుండవలెననియు ఎందుకు చెప్పబడెనో ఆలోచింతము. ఈ స్థలము అనేకులను నిష్కారణముగా కలవరపరచినది; ఏదో ఒక రూపకార్థము లేకుండ దాని భావమును వారు చివరకు కనిపెట్టజాలకపోయిరి. దేవుడు బలిపీఠమును ముడి చెక్కని రాళ్లతో చేయవలెనని ఆజ్ఞాపించినపుడు, మనుష్యుల కల్పనలలో ఆయన ఏ మాత్రమును సంతోషింపడనియు, తన బలిపీఠమునందు ఏ విచిత్రమైన పనితనమును ఆయన కోరడనియు, ఆయనను సరిగా సేవించుటకు మన సొంత కల్పనలతో ఏ కలగాపులగమును చేయకూడదని మనము హెచ్చరింపబడవలెననియు తెలుపుటకే అని వారు చెప్పుదురు; వాస్తవముగా మనుష్యులు తమ ఇష్టానుసారముగా దేవుని సేవను కల్పించుట అనుమతింపబడలేదని మనము చూచుచున్నాము, ఏలయనగా ఆయన విధేయతను అన్నిటికంటె ఎక్కువగా ఇష్టపడును; కాబట్టి వారి ఈ భావము స్వతహాగా నిజమే గాని ఈ స్థలము యొక్క అర్థమునకు సంబంధించినది కాదు. మోషే మరియొక సంగతిని దృష్టియందుంచుకొనెను; అనగా దేవునికి బలులు అర్పించుటకు ఒక్క బలిపీఠము మాత్రమే ఉండవలెననుటయే. వాస్తవముగా కనాను దేశమును జయించిన తరువాత రెండున్నర గోత్రములు ఇంటికి తిరిగి వెళ్లి ఒక బలిపీఠమును కట్టినప్పుడు, దానివలన అవి సమూలముగా నాశనమై నిర్మూలమగు ప్రమాదములో పడెను. ఏలయనగా ఆ వార్త తక్కిన గోత్రములకు చేరినప్పుడు వారు, “దేవునికి రెండు బలిపీఠములు చేయుట ఏమిటి?” అనిరి. అంతట వారందరు యొర్దాను ఆవలనున్న గోత్రములను నాశనము చేయుటకును వారిని భయంకరముగా వధించుటకును యుద్ధమునకు బయలుదేరిరి; ఏలయనగా ఒకే ఒక్క బలిపీఠమును చేయవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపించియుండెను. దీనికి కారణము యూదులమధ్య విశ్వాసైక్యమును సమ్మతిని కాపాడుటయే. ధర్మశాస్త్రము రక్షణకు సంబంధించిన పరిపూర్ణ సిద్ధాంతమును కలిగియున్నను, మనము ఇదివరకే చూచినట్లు అది మరుగుగానే యుండునని మనకు తెలియును. కాబట్టి యూదులు తప్పిపోకుండునట్లు ఆ సిద్ధాంతమునకు వారు అలవాటుపరచబడవలసి యుండెను. ఏలయనగా మనుష్యులు ఎంత చంచలులో, సులభముగా పక్కకు తొలగి వేర్వేరు తెగలను పుట్టించి, ప్రతివాడును తన భక్తిని తనవరకే వేరుగా కలిగియుండునని మనము చూచుచున్నాము. కాబట్టి దేవుడు, మనుష్యులు స్వభావముచేత మిక్కిలిగా ఏ కీడునకు ఒరగియున్నారో దానిని నివారింపగోరి, ఒకే ఒక్క బలిపీఠము ఉండవలెనని సంకల్పించెను. అయితే వారు చెక్కి చతురస్రముగా చేసిన రాళ్లతో బలిపీఠమును చేసియుండినయెడల అది సదాకాలము నిలిచియుండును. అప్పుడు మనుష్యులు ఏమనియుందురు? “ఇదే వారు దేవునికి బలులు అర్పించిన బలిపీఠము.” అందువలన అక్కడనే ఎల్లప్పుడును బలులు అర్పించుట దేవుని సేవయని వారు తలంచియుందురు; చాలాకాలము తరువాత వచ్చినవారు అక్కడ అర్పింపబడిన బలులు మరింత యోగ్యమైనవని తలంచియుందురు; అది ఆ ప్రజలలో దేవుడు స్థాపించిన క్రమమును పడగొట్టుటయే యగును: అది సర్వసామాన్య అస్తవ్యస్తతను తెచ్చు సమీప మార్గమై యుండెడిది. సమరయ కొండకు ఏమి సంభవించెనో, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుతో మాట్లాడిన స్త్రీ తెలియజేయుచున్నది. ఆమె ఇట్లనెను: ఏమి? మా పితరులు ఈ పర్వతముమీద ఆరాధింపలేదా? అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులు అక్కడ నివసించియుండుటవలన, సమరయులు తమ దేవాలయము యెరూషలేము దేవాలయముకంటె శ్రేష్ఠమైనదనియు పరిశుద్ధమైనదనియు తమకు తాము నమ్మించుకొనిరి. అవును, కాని అది దేవుని చిత్తమునకు విరుద్ధముగా కట్టబడెను, అది అన్యజనుల స్థలము, ఏ వేశ్యాగృహముకంటెను మరి ఎక్కువ అపవిత్రతతోను అపరిశుద్ధతతోను నిండియుండెను. ప్రజలు తాము మంచిదే చేయుచున్నామని తలంచలేదని కాదు, కాని మనము చేయుదానిని దేవుడు ఇష్టపడునో లేదో మనము ఎల్లప్పుడును ఆలోచింపవలెను; ఆయన ఇష్టపడనియెడల మనకు శ్రమ.

కాబట్టి మనుష్యులు తాము వినిన ఉదాహరణములను హేతువు లేకుండనే అనుసరింపగోరుదురు గనుక, నున్నని రాళ్లతో బలిపీఠములు చేయబడకుండుట అవసరమై యుండెను; ఏలయనగా అవి తమ స్థితిలో నిలిచియుండి, వాటిమీద బలులు అర్పింపబడుచుండెడివి. ఇప్పుడు దీనివలన ఇశ్రాయేలునందు ఎట్టి హేయక్రియలు వచ్చెనో చూడుడి: యరొబాము తన స్థితిని కాపాడుకొనగోరి, బేతేలులో ఒక బలిపీఠమును నిర్మించి అక్కడ దేవుడు ఆరాధింపబడవలెననియు, అక్కడ ఆయనకు బలులు అర్పింపబడవలెననియు సంకల్పించెను. అతడు వారితో, “సరే, ఇదిగో, ఐగుప్తు దేశములోనుండి మనలను రప్పించిన దేవునికే మనము బలి అర్పించుచున్నాము” అనెను. తాను విగ్రహములను సేవింపనని ప్రకటించెను, అయినను వాటిని సేవించుచున్నాడు. నిజమే: ఏలయనగా దేవుని ఆలయము ఉన్నచోటనే, యెరూషలేమునందే కట్టబడవలెననుట దేవుని చిత్తము; మరియు “నా నామము అక్కడ ప్రార్థింపబడునట్లు నేను ఏర్పరచుకొను ఆ స్థలమునందే నన్ను ప్రార్థింపవలెను” అని చెప్పుటకు అధికారమును ఆయన తనకే ఉంచుకొనెనని మనము ఇదివరకే చూచితిమి. ఏలయనగా “ఈ స్థలమున దేవుని ఆరాధించుదము” అని చెప్పుట మనుష్యులకు తగదు; ఆ విషయమై ఆయన ఆజ్ఞాపించిన దానికే వారు కట్టుబడియుండవలెను. కాబట్టి యరొబాము రెండవ ఆలయమును కట్టుటవలన దేవుని సేవను పూర్తిగా దాని స్వభావమునుండి తొలగించెను. అతడు నిజమైన భక్తిని చెడగొట్టి కల్తీ చేసెను. నిజమే, అతడు దేవుని సేవయందు ఏమియు మార్చనని (నేను మీకు చెప్పినట్లు) చక్కని ప్రకటన చేసెను; అయితే దేవుని ఉద్దేశ్యమేమో మనము చూచుచున్నాము: అనగా వారు వాగ్దాన దేశమునకు వచ్చినప్పుడు, హెబాలు కొండమీద ఆయనకు బలి అర్పించి, చేతికి దొరికిన రాళ్లతో, ఏ పనితనమును ఉపయోగింపకుండ ఒక బలిపీఠమును నిలుపవలెను; అది రద్దుచేయబడునట్లును, దానిని గూర్చిన ప్రస్తావన ఏమియు మిగులకుండునట్లును, ఒక్కసారి మాత్రమే చేయబడినదానిని శాశ్వతమైన నియమముగా లాగకుండునట్లును అట్లు ఆజ్ఞాపించెను.

ఇప్పుడు ఈ ఆచారము నేడు మనకు ఉపయోగపడకపోయినను, ఈ స్థలమునుండి మనము మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన సిద్ధాంతమును సంపాదింపవచ్చును. మొదటిగా, దేవుడు ఒక నిర్ణీత కాలము కొరకు ఆజ్ఞాపించినదానిపై, అది ఎల్లప్పుడును పాటింపబడవలెనన్నట్లు, మనము ఆధారపడకూడదని గమనింతము. ధర్మశాస్త్రము క్రింద మనుష్యులు ఆయనకు పశువులను బలి ఇవ్వవలెనని దేవుని చిత్తమైయుండెను; అయితే నేడు అట్టిదేదియు లేదు. ధూపములు వేయవలెననియు, దీపములు వెలిగింపవలెననియు, బలిపీఠముమీద అగ్ని ఎల్లప్పుడును మండుచుండవలెననియు ఆయన కోరెను. ఇవి ఇప్పుడు తొలగిపోయినవి; ఎవడైనను వాటిని తిరిగి ఆచరించినయెడల అవి పెంటవంటివే; పోపు మతమునందు అవి ఇంకను ఎట్లు వాడబడుచున్నవో మనము చూచుచున్నాము. పోపు మతస్థులు వచ్చి తమ విగ్రహముల ముక్కులకు ధూపము వేయునప్పుడు, అది దేవునికి అంగీకారమైన బలి అని తమకు తాము నమ్మించుకొనుచున్నారు. వారు తమ కాగడాలమీదను దివిటీలమీదను కొవ్వొత్తులమీదను అధికమైన మైనమును కాల్చినప్పుడు, “ఆహా, ఇదెంత అద్భుతమైన గొప్ప భక్తి” అని వారు తలంచుదురు. అయినను అది దేవుని కేవల పరిహాసమే. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఆ విధముగా సేవింపబడుట ఆయన చిత్తమైయుండెను: అయితే మనము ఇప్పుడు వెళ్లి సూర్యుని వెలిగించినయెడల, అనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు లోకములోనికి వచ్చిన తరువాత కూడ ఇంకను రాత్రివేళ చీకటియందువలె ఆ దీపములను వాడుచుండినయెడల, అది ప్రకృతి క్రమమంతటిని వికృతపరచుటయే యగును. ప్రాచీన పితరులు చీకటి నీడలక్రింద నడచిరి గనుక వారికి ఆ సహాయములు అవసరమై యుండెను. మరియు వారికి వెలుగు ఉన్నప్పుడు, వారు దేవుని ఆరాధించుటకు యాదృచ్ఛికముగా గాని ఏదో అనుకొనిన మేరకు గాని రాలేదనియు, దేవుని వాక్యముచేతను ఆయన పరిశుద్ధాత్మచేతను నడిపింపబడి దిశానిర్దేశము పొందిరనియు వారికి చూపుటకే అది ఉండెను. ఇట్లు వారు తమ సొంత కల్పనలమీద దేనినైనను చేయుటకు తెగింపకుండునట్లు కళ్లెము వేయబడి ఉంచబడిరి. అయితే ఇప్పుడు మనకు ఈ సంగతులు ఏవియు అవసరము లేదు; ఎందుకు? దేవాలయపు తెర నడిమికి చినిగెను; దేవుడు సువార్తలో, తన కుమారుని వ్యక్తియందే, తన ముఖమును మనకు చూపుచున్నాడు; అందువలన మనము ఇప్పుడు మధ్యాహ్న వేళయందువలె నడువవచ్చును. కాబట్టి ఏది శాశ్వతమైనదో ఏది కొంతకాలమునకు మాత్రమో ఆలోచింతము; అట్లు పోపు మతస్థులు చేయునట్లు మనము మూర్ఖమైన తికమకను చేయకుందుము. ఏలయనగా అనేక మూఢనమ్మకములు పుట్టిన ఊట అదియే. పోపు మతస్థులు బాప్తిస్మము ఇచ్చునప్పుడు ఉమ్మిని తీసికొందురు. ఎందుకు? యేసుక్రీస్తు అట్లు చేసెనను కారణమున. అవును, అయితే దానిని ఒక పరిణామముగా లాగి, మనుష్యులు దానిని ఒక నియమముగా చేయవలెననియు, ఆయన అద్భుతము బాప్తిస్మమునందు అపహసింపబడవలెననియు ఆయన కోరెనా? వారు ఒక పసిబిడ్డ పెదవులపై ఉమ్మివేయుటవలన వానిని మాట్లాడించెదరా? మరియు వారికి రోగులకు అభిషేకము ఉన్నది, అది వారికి ఒక సంస్కారము. ఎందుకు? అపొస్తలులు రోగులను స్వస్థపరచినప్పుడు తైలమును వాడిరను కారణమున. అవును, అయితే ఆ వరము సువార్త ఆరంభమునకు మాత్రమే ఉపయోగపడెను; అద్భుతములు నిలిచిపోయినవని మనకు తెలిసిన తరువాత కూడ ఇంకను ఆ గుర్తులను వాడుదుమా? అది దేవుని పరిహసించుట కాదా? అట్లయినయెడల సంగతుల సత్యమును సారమును తొలగిపోవలెను, గుర్తు మాత్రము మిగులవలెను; అది మంచి విషయమే గదా. మరియు వారు ఉపవాస కాలము వంటి ఇతర అట్టి సంగతులను నిలుపుకొనిరి. “ఇది పాటింపవలసిన ఉపవాసము” అని పోపు మతస్థులు చెప్పుదురు. కారణము, యేసుక్రీస్తు ఉపవాసము చేసెననియే. అవును, అయితే సమస్త పరిపూర్ణతకు ఊటయును సమస్త పరిశుద్ధతకు దర్పణమునైన ఆయన ప్రతి సంవత్సరము ఉపవాసము చేసెనా? లేదు, ఆయన తన జీవితకాలమున ఒక్కసారి మాత్రమే ఉపవాసము చేసెను. మనము ప్రతి సంవత్సరము ఉపవాసము చేయవలెననియు, దానియందు గొప్ప భక్తియు పరిశుద్ధతయు ఉన్నవనియు పోపు మతస్థులు చెప్పుదురు. అవును, అయితే దానిలో వారు యేసుక్రీస్తును మించిపోవగోరుదురు. వాస్తవముగా ఆ విధముగా నలువది దినములు ఉపవాసము చేయుటవలన మనము క్రీస్తువంటివారమగుదుమను అభిప్రాయముతో చేయుట అపవాది సంబంధమైన మూఢనమ్మకము. ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసు దీని ద్వారా తాను అప్పుడు మనుష్య స్థితి యొక్క సమస్త పరిమితులనుండి మినహాయింపు పొందియుండెనని చూపగోరెనని మనకు తెలియును; ఏలీయాయందు అద్భుతముచేత అట్లే జరిగెను, మోషే ధర్మశాస్త్రమును ప్రచురించినప్పుడు అతనియందును అట్లే జరిగెను. యూదులు దానిలో మోషేను ఏలీయాను అనుసరించిరా? లేక అనేకమంది పరిశుద్ధ ప్రవక్తలలో ఎవడైనను ఎప్పుడైనను ఆ ఉపవాసము చేసెనా? లేదు: అది తమకు దేవునిచేత ఆజ్ఞాపింపబడలేదనియు, ఆయన దానిని సామాన్య నియమముగా చేయలేదనియు, తన ధర్మశాస్త్రమునకు అధికారమిచ్చుటకై ఆయన ఒక్కసారి నియమించిన దానిని ఉదాహరణముగా లాగుట ఆయనకు ఇష్టము కాదనియు వారు బాగుగా ఎరిగియుండిరి. కాబట్టి దేవుడు కేవలము ఒక్కసారి మాత్రమే ఆజ్ఞాపించినదేదో పరిశీలించుట మిక్కిలి ప్రయోజనకరమని మనము చూచుచున్నాము; అప్పుడు మనము సమస్తమును వక్రపరచకుందుము, పరిశుద్ధ లేఖనమునందున్నదంతయు అది మనకు సంబంధించినదో కాదో, మనతో చెప్పబడినదో లేదో ముందు తెలిసికొనకుండా విచక్షణ లేకుండ చేయగోరకుందుము. ఇది గమనింపవలసిన ఒక అంశము.

గమనింపవలసిన రెండవ అంశము ఏమనగా, మనము సాధ్యమైనంత వరకు మనమధ్య ఐక్యతను సమ్మతిని కాపాడుకొనవలెను; ఇది వెంటనే వివరింపబడును. ఒక్క ఆలయము తప్ప ఇంకొకటి ఉండకూడదనుట దేవుని చిత్తము. ఎందుకు? అది ప్రజలను విశ్వాసము యొక్క పరిశుద్ధతయందును ఆరోగ్యమునందును కలిపి ఉంచు బంధముగా నుండుటకు. మనమధ్య ప్రార్థింపబడు దేవుడు ఒక్కడే; ఆయనకు బలి అర్పించుటకు మనము ఒక నిర్ణీత స్థలమునకు రావలెను, మనమందరము అక్కడ కూడుకొనవలెను. నేడు మనము అట్టి బంధమునకు కట్టబడలేదనుట నిజమే; అయినను అది ఎట్లున్నను, సారము మనకు ఇంకను మిగిలియున్నది. కాబట్టి ఈ విశ్వాస సహవాసమునందును, దేవుడు కోరు ఈ ఐక్యతయందును మనలను నిలుపు సహాయములన్నిటి విషయమై జాగ్రత్తపడుదము; వాటిని బాగుగా కాపాడుదము, ఎవడును వాటినుండి తొలగిపోకుండునుగాక. బాహ్య క్రమము విషయమై, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనుష్యులు ఒకచోట సమావేశము కావలెనని కోరెనని మనకు తెలియును. మనమందరము ఒకే స్థలమున ఉండవలెనని మనము కట్టుబడియుండలేదనియు, ఒకే పట్టణమునందలి వేర్వేరు సంఘములలో మనుష్యులు ప్రసంగించుదురనియు నేను అంగీకరించుచున్నాను. ఎందుకు? లోకమంతయు ఒకే ప్రసంగమును వినజాలదు గనుక: అయినను అదంతయు ఉండినను, మన మందగతి చేత మనము దేవుని నామమున కూడుకొనవలసినంతగా కట్టుబడియున్నాము. సామాన్య క్రమమును తృణీకరించి తన యింటనే ఉండి, “నేను ఇంటియొద్దనే చదువగలను, అక్కడనే తగినంతగా నన్ను నేను క్షేమాభివృద్ధి చేసికొనగలను” అని చెప్పువాడు, తన శక్తి కొలది విశ్వాసైక్యమును ఛిన్నాభిన్నము చేయుచు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు శరీరమును ముక్కలుగా చీల్చుచున్నాడు. మనము దేవుని సంఘమైయున్నామనియు, ఆయన ఆత్మచేత నడిపింపబడుచున్నామనియు తెలుపు సామాన్య ముద్రగా ఉండుటకే బాప్తిస్మము నియమింపబడెనని మనకు తెలియును. ఇప్పుడు ప్రతివాడును తన బాప్తిస్మమును వేరుగా కోరినయెడల అది ఎంత దుష్ట అస్తవ్యస్తత అగును? ప్రభువు పరిశుద్ధ రాత్రి భోజనము కూడ మనమందరము దానిలో పాలుపొందునట్లు సామాన్య ఆహారముగా పంచబడుచున్నది. దానివలన మనము ఒకే శరీరమని మనకు హెచ్చరిక కలుగుచున్నది. అనేక గోధుమ గింజలనుండి ఒకే రొట్టె చేయబడునట్లు, అవి ఒకే పదార్థముగా అగునంతగా కలిసిపోవునట్లు, మనము కూడ దేవుని పిల్లలుగా ఎంచబడవలెనన్నచో అట్లే కలిసికట్టుగా ఉండవలెను. కాబట్టి ప్రతివాడును తన సొంత రాత్రి భోజనమును కలిగియుండినయెడల, యేసుక్రీస్తు మనము కాపాడవలెనని కోరిన సమ్మతినుండియు సహోదరత్వమునుండియు మనలను వేరుపరచుకొనుట కాదా? పోపు మతమునందు ప్రతివాడును తన బలిపీఠమును తన చిన్న ఆలయమును కలిగియుండవలెను. అంతేకాక, అట్లు చేయుటవలన దేవుడు తమకు ఎక్కువగా రుణపడియున్నాడని వారు అభిప్రాయపడిరి. అక్కడ ఒక సామాన్య బల్ల ఉండవలసియుండెను (ప్రభు రాత్రి భోజనపు బల్లను బలి అర్పించుటకు బలిపీఠముగా వారు మార్చిరని నేను చెప్పను; అదియే స్వతహాగా అపవాది సంబంధమైన హేయక్రియ) కాని ఈ మధ్యకాలమున వారు ఆ పేరును నిలుపుకొనినను, సంఘమంతటికిని ఒక సామాన్య బల్లను కోరరు. ఏలయనగా ప్రతివాడును, “ఆహా, నాకు ఒక చిన్న ఆలయము కావలెను, అక్కడ నేను నా భక్తిని నా వరకే వేరుగా జరుపుకొందును” అని చెప్పుటకు తనను తాను దూర్చుకొనును. మనుష్యులు ఈ స్థితికి వచ్చినప్పుడు అది దేవుని సంఘమును భయంకరముగా పాడుచేయుటయే; ఇన్ని వేర్వేరు బలిపీఠములను కట్టుట ఇన్ని తెగలను భేదములను తెచ్చుటకు కారణమైనది. పోపు మతస్థులు తమ ఆలయములలో విగ్రహములను ఉంచకపోయినను, వారికి ఉన్నట్లు మనము చూచు అన్ని మూఢనమ్మకములును విగ్రహారాధనలును వారికి లేకపోయినను, ఈ ఒక్క పనిని చేయుటలో క్రీస్తు తన అవయవముల మధ్యను, సంఘమంతటియందును గంభీరముగా నెలకొల్పిన ఐక్యతను వారు భంగపరచిరి. కాబట్టి మనము ఏమి చేయవలెను? సహోదర సమ్మతియందును, దేవుడు మనకిచ్చిన గుర్తుల చిహ్నములక్రిందను మనలను నిలుపుకొనుటకు ప్రయత్నింతము; దానియందు నిలిచియుందము, ఆయన మనకిచ్చిన సాధనములన్నిటిని ఆ ప్రయోజనమునకే ఉపయోగపరచుదము. ఈ స్థలమునుండి మనము గ్రహింపవలసిన సిద్ధాంతము అదియే.

అయితే ఇప్పుడు మనము ఆరంభమున చెప్పిన దానికి తిరిగి వచ్చెదము; అనగా దేవుడు తన ప్రజలనుండి, వారు ఆయనకు ఎంతగా బద్ధులై యున్నారనుటకు ఒక గంభీరమైన ఒప్పుకోలును ఇక్కడ కోరెను. కాబట్టి మనము దేవుని ఉపకారములను గుర్తింపవలెననియు, వాటిని ఎన్నడును మరువకుండునట్లు వాటియందే నిమగ్నులై యుండవలెననియు హెచ్చరింపబడుచున్నాము. ప్రజలు ఐగుప్తునుండి బయటికి వచ్చిన తరువాత అరణ్యమున ఇదివరకే దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించిరి; అక్కడ వారు ఆయనకు నిరంతరము బలులు అర్పించిరి; అయినను వారు యొర్దానును దాటిన తరువాత మరల కృతజ్ఞతలు చెల్లించుట ఆరంభింపవలెను. ఎందుకు? మనుష్యులు దేవునియెడల తమ కర్తవ్యమును సగముగానే నెరవేర్చుదురు; వారు దానిని త్వరగా మరచి, దేవునికి తాము ఏమి చెల్లింపవలెనో ఇక ఆలోచింపరు. అందుచేతనే వారు అదే సంగతియందు నిరంతరము నిమగ్నులై యుండవలెను. కాబట్టి మన జీవితకాలమంతయు దేవుని నామమును గొప్పచేయుటకును ప్రకటించుటకును మన పూర్ణ ప్రయత్నమును వినియోగింపవలెనని బాగుగా గమనింతము. ఏలయనగా మనము ఈ కనాను దేశమున నివసించకపోయినను, ఇశ్రాయేలీయులకు ఇవ్వబడిన ఆ భూసంబంధమైన స్వాస్థ్యముకంటె దేవుని దయను మనము అంతే, లేక అంతకంటె ఎక్కువగా విలువైనదిగా ఎంచవలెను. ఏలయనగా దేవుడు మనలను మరణపు చెరసాలలనుండియు సాతాను దాస్యమునుండియు బయటికి లాగి, మనము ఆయనవలన ఆశీర్వదింపబడినవారమనియు, మనము రాజరికమైన యాజకత్వమనియు ప్రకటించుచున్నాడు. దేవుని ఇంత గొప్పదియు ఇంత వెలకట్టలేనిదియునైన మేలును గొప్పచేయుటలో తన బాధ్యతను తీర్చుకొనగలవాడెవడు? కాబట్టి దేవునికి చెందవలసిన ఆ మహిమను ఆయనకు ఇచ్చుటలో మనము నిదానులమును మందగతులమునై యున్నందునను, ఒకసారి దానిని చేసిన తరువాత అది చాలునని తలంచి మరల చేయుటకు అయిష్టపడుదుమనియు, ఇక్కడ మనకు బోధింపబడుచున్న ఈ పాఠమును జ్ఞాపకముంచుకొందము; అనగా దేవుడు మనయందు తన వరములను హెచ్చించి వాటిని స్థిరపరచి ధృవపరచుచున్న కొలది, మనము కూడ మన వంతుగా ఆయనకు స్తుతి చెల్లించుటకు మరింతగా కదల్పబడి ప్రేరేపింపబడవలెను; దీని ద్వారా మనము ఆయనకు ఎంతగా బద్ధులమో ప్రకటించుచు, మనము పూర్తిగా ఆయనవారమనియు, మన జీవితమంతటిని ఆయనకు ప్రతిష్ఠింతుమనియు ప్రకటింపవలెను.

దేవునికి బలి అర్పించుటను గూర్చి ప్రస్తావన ఉన్న ఈ స్థలమునుగూర్చి మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినది ఇదియే (అని నేను చెప్పుచున్నాను).

మోషే సర్వాంగ దహనబలిని పేర్కొనిన తరువాత, “నీ దేవుడైన ప్రభువునకు సమాధానబలులను కూడ అర్పింపవలెను” అని చేర్చుచున్నాడు. సమాధానబలులు కృతజ్ఞతాస్తుతికి ఉపయోగపడునని అతడు ముందే చూపెను; అనగా దేవుడు తన ప్రజలను విడిపించినయెడల, వారి శత్రువులపై వారికి ఏదైనను విజయము ఇచ్చినయెడల, కరవునుండి గాని మరి ఏ ఆపదనుండి గాని వారిని విడిపించినయెడల, ఈ ఉపకారము మరువబడదగినది కాదనుటకు సాక్ష్యముగా వారు బలులు అర్పించిరి. కాబట్టి మోషే సంపూర్ణముగా మనము ఇదివరకే ప్రకటించిన దానిని లక్ష్యముగా పెట్టుకొనెనని మనము చూచుచున్నాము: అనగా ప్రజలు కనాను దేశములోనికి వచ్చిన తరువాత ఈ ఉపకారమును గూర్చి దేవునికి ఒప్పుకోలు చేయవలెను. అది పాలు తేనెలు ప్రవహించు దేశమని మోషే చెప్పుటకు కారణము (మనము ఇదివరకే ముందు చూచినట్లు), ఆ దేశము అంత సారవంతమైనదనియు, దేవుడు తమయెడల ఇంత ఉదారుడుగా తన్ను కనపరచుకొనెననియు చూచినప్పుడు, ప్రజలు దేవునికి మహిమ చెల్లించుటకు మరింతగా ప్రేరేపింపబడవలెనని. ఈ దినమున అది అంత సారవంతమైన దేశము కాదనియు, వారు అక్కడికి వచ్చుటకు ముందు కూడ అంత సారవంతమైనది కాదనియు మనకు తెలియును, అది ఆశ్చర్యకరమైన సంగతి. అయినను దుష్టులు దీనివలననే దూషించుటకు అవకాశము తీసికొనిరి; ఇక్కడ శిక్షింపబడిన ఆ దుష్ట అపసిద్ధాంతి మోషేను ప్రవక్తలను కూడ అపహసించి, వారు కనాను దేశమును పొగడినప్పుడు కల్పనలే చెప్పిరనెను. అవును, అయితే అతడు (దేవుని తృణీకరించువారందరును, సాతాను పట్టిన అట్టి ఉన్మత్తులును చేయునట్లు) మనుష్యులు తమ కన్నులతో చూడగల దేవుని ఉపకారములను అపహసించుచున్నాడు.

అతడు తన మొండి పట్టుదలయందు నిలిచియున్నను (అతనికి చూపబడినట్లు), దేవుడు ఆ దేశముమీద ఉప్పు చల్లుదునని, అనగా దానిని బంజరుగా చేయుదునని స్పష్టముగా బెదిరించెనని అతడు ఆలోచింపలేదు; నేడు కూడ మనుష్యులు దానిని పాడుపడినదిగాను నిర్జనముగాను చూచుచున్నారు. అందువలన ఆ దేశము యొక్క స్థితి నేడు ఏమిటో, పూర్వము అది ఎట్లుండెనని తెలియబడుచున్నదో దానితో పోల్చిచూచినప్పుడు, చూచుట భయంకరమైన సంగతి. ఏలయనగా 107వ కీర్తనయందు చెప్పబడినది మన ప్రభువు ఫలితముగా కనపరచెను: అనగా ఒక దేశమును సారవంతముగా ఆశీర్వదించుట ఆయనకు ఇష్టమైనప్పుడు అది సారవంతమై సమస్త విధములైన ఫలములతో నిండియుండును; దీనికి విరుద్ధముగా దానిని బంజరుగా చేయుట ఆయన ఇష్టమైనప్పుడు అది పూర్తిగా ఎండిపోవును. ఇది కనాను దేశమునందు నిజమని మనము చూచుచున్నాము. కాబట్టి మోషే ఇక్కడ దేవుడు తన ప్రజలకు చూపిన దయను మరింత విశేషముగా చూపగోరెనని గ్రహింతము; అనగా ఆ దేశమును పాలు తేనెలు ప్రవహించునట్లు చేసి (అని ఒకడు అనవచ్చును) ఆ దేశమునందు వారిని పోషించుటలో, అది అద్భుతముచేతనే జరిగెనని దీనిద్వారా చూపెను. ఇప్పుడు మన విషయమై, శారీరకముగా మనము క్రొవ్వుగా పోషింపబడము అనుట నిజమే: అయినను దేవుడు మనపై విస్తారముగా కుమ్మరించు ఆత్మసంబంధమైన మేలులను అనుభవించుచు, మనము ఆయనవారమనియు సమస్తమును ఆయనకే రుణపడియున్నామనియు సాధ్యమైనంత గంభీరముగా ప్రకటించిన తరువాత కూడ, మన కర్తవ్యములో నూరవ వంతునుండియైనను మనము విడుదల పొందలేదను ఈ ఆలోచనకు మనము కదల్పబడి ప్రేరేపింపబడవలెను.

మరియు దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును వ్రాయవలెనని ఆజ్ఞాపించిన పెద్ద రాళ్లను గూర్చి చేర్చబడినదాని విషయమై, మనము ఇదివరకే స్పృశించినదాని ప్రకారము, దేవుడు తన ప్రజలను తనకు విధేయతయందు తాను చేయగల సమస్త విధములుగా ఉంచగోరెనని గమనింతము. ఏలయనగా మనుష్యులు తమ బలహీనతచేత భయభక్తులయందు ఉంచబడవలసినవారు, తాము ఆయననుండి తొలగిపోకుండునట్లు దేవునివైపునకు తిరిగి పిలువబడవలసినవారు. ప్రభువుల చిహ్నములనుండి నేను ఇదివరకే ఒక పోలికను తెచ్చితిని; దాని స్థానమున దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడవలెనని కోరెను. ఎందుకు? ఏలయనగా ఆయన ధర్మశాస్త్రములే ఆయన నిజమైన చిహ్నములు; ఆయన వాక్యము మనము ఆయనను చూడవలసిన జీవముగల ప్రతిరూపము. అందుచేతనే “మీరు వచ్చి నా ముఖము ఎదుట హాజరగుదురు” అని ఆయన చెప్పెను; అనగా ధర్మశాస్త్రము ఉంచబడిన మందసము ఎదుట వారు హాజరైరి. ఏలయనగా నాలుగవ అధ్యాయమున మనము ఇదివరకే చూచిన దాని ప్రకారము, ఆయన వాక్యముయొక్క నిరంతర బోధ తప్ప మరి ఏ ఆకారముచేతను మనుష్యులకు ప్రాతినిధ్యము చేయబడుట దేవునికి ఇష్టము లేదు; అక్కడ ఇట్లు చెప్పబడినది: “మీరు మనుష్యాకారమునైనను ఏ సృష్టి ఆకారమునైనను చూడలేదనియు, మీ దేవుని స్వరమునే వింటిరనియు జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. కాబట్టి ఈ విషయమై దేనినైనను అనుకరించుటను గూర్చి జాగ్రత్తపడుడి.” ఇప్పుడు దీని అవగాహన మనకు కలిగియున్నందున, మన ప్రభువు ఏదైనను స్థలమున తన వాక్యము ప్రకటింపబడవలెనని దయచేసి, మనలను తన స్వహస్తముతోనే అన్నట్లు ప్రశాంతముగా నిలిపినప్పుడు, మనము ఆయనకు రెట్టింపు విధేయతను చెల్లింపవలెననియు గమనింతము. లోకములో జీవించు వారందరును దేవునిచేత పోషింపబడి పోషణ పొందుచుండుటవలన, తమపై సర్వాధిపత్యమును కలిగియుండుటకు ఆయన యోగ్యుడని ఒప్పుకొనవలెను. అయితే మనము లోకములోని తక్కిన వారినుండి వేరుపరచబడుటకును, ఆయన వాక్యము మనకు ప్రకటింపబడుటకును, ఆయన నామమును నిర్మలముగా ప్రార్థించుటకు స్వాతంత్ర్యము కలిగియుండుటకును దేవునివలన ఇట్టి విశేష భాగ్యమును కలిగియున్నందున, దాని నిమిత్తము ఆయనకు రెట్టింపు విధేయతను చెల్లించుటకు మనము పూనుకొనవద్దా? నిశ్చయముగా ఇది నేడు సంపూర్ణముగా ఆలోచింపబడవలసిన సంగతి. ఏలయనగా దేవుడు మనకు ఎంత గొప్ప దయ చూపుచున్నాడు, అనగా మనము ఆయన సంస్కారములను సంపూర్ణ స్వాతంత్ర్యముతో వాడుకొనగలము, ప్రతిదినము మన చెవులు రక్షణ సిద్ధాంతముతో నింపబడుచున్నవి; ఆయన మనలను తన యొద్దకు పిలుచుట మానడు. మరొకవైపున పోపు దౌర్జన్యము క్రింద దాస్యమున ఉంచబడిన అనేక దౌర్భాగ్యులను మనము చూచుచున్నాము; వారు తమ నోరు తెరచుటకైనను, దేవుని నిర్మలముగా ఆరాధించుటకు కొంచెమైనను ముఖభావము చూపుటకైనను తెగింపరు; వారికి ఆశ్రయించుటకు సంఘములు లేవు, బోధింపబడుటకు ఏ సాధనమును లేదు: లోకము దీనిని చూచుచున్నది. కాబట్టి దేవుని చిహ్నములు, వాటి ద్వారా ధర్మశాస్త్రము ప్రదర్శింపబడునవి, నిజముగా మనకు ఉండవలెను. అయితే మనము దానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనదాని చూచుచున్నాము; ఏలయనగా ఎవడైనను మనకు సమీపముగా వచ్చినప్పుడు, అవిశ్వాసుల అపవిత్రతలనుండి మనము తొలగిపోవుటవలన మనయందు అద్భుతమైన మార్పును అతడు గ్రహింపవలెను; అయితే దేవుడు మనమధ్య ఏలుచున్నాడనియు అధికారము చేయుచున్నాడనియు, ఆయన పీఠమును సింహాసనమును మనతో ఉన్నవనియు మనుష్యులు చూడవలసినచోట, లోకమందలి అజ్ఞానులంత విచ్చలవిడిగా మనము జీవించుటను వారు చూచుచున్నారు; అంతేకాక సువార్త ప్రకటింపబడిన వారిలో కొందరిచేత దేవుడు ధిక్కరింపబడుచున్నాడనియు, పోపు మతము యొక్క అతి లోతైన చెరసాలలోనున్న వారికంటె వారిలో మరి దుష్టులైన అపవాదులు ఉన్నారనియు ఒకడు చూడవచ్చును. ఇది రెట్టింపు శ్రమకు తగినది. ఏలయనగా మోషే యూదులతో మాత్రమే మాట్లాడలేదు గాని, దేవుడు మనలను తన వారిగా చేయుటలో దయచూపినట్లే, మనమధ్యనుండి సమస్త అపభ్రంశములను తొలగించి, మనము నిజముగా ఆయన ప్రజలమని మనుష్యులు తెలిసికొనునట్లు చేయవలెనని సాధారణముగా అందరికిని చూపుటకే చెప్పెను. అయినను దీనివలన పోపు మతమునందు జీవించువారు క్షమింపబడవలెనని అర్థము కాదు. వారు ఎంత బెదిరింపబడినను, మరణ ప్రమాదము లేకుండ తమ విశ్వాసమును స్వేచ్ఛగా ఒప్పుకొనజాలకపోయినను, వారు ఆయనను ఘనపరచనందున దేవునికి అపరాధము చేయుటలో ఎల్లప్పుడును దోషులే. ఇప్పుడు వారికి ఏ సాకును లేనియెడల మన శిక్షావిధి ఎంత గొప్పదగును? ఏలయనగా మన స్వంత దుష్టత్వము నిర్లక్ష్యము తప్ప దేవుని సేవించుటకు మనకు అడ్డుపడునదేదియు లేదు. కాబట్టి ఇక్కడ ఆజ్ఞాపింపబడిన పెద్ద రాళ్ల బాహ్య ఆచారము విషయమై కాదు గాని, దేవుడు ప్రత్యేకముగా దృష్టియందుంచుకొనిన సంగతి విషయమై మన కర్తవ్యమును నెరవేర్చుటకు శ్రద్ధ వహింతము; అనగా మనలో ప్రతివాడును ఆయన విధేయతకు తన్ను అప్పగించుకొని ఆయన చిత్తమును అనుసరించుటకు తన్ను ప్రతిష్ఠించుకొనుట మాత్రమే కాక, ఒకే సామాన్య ఏకాభిప్రాయముతో, ఆయనే మన సార్వభౌమ రాజనియు, మనము ఆయన పరిపాలన క్రింద ఉన్నామనియు చూపవలెను; ఆయన నామము బహిరంగముగా ప్రార్థింపబడు స్థలమున, సామాన్య ప్రార్థనలు చేయుటకును మన విశ్వాసమును ఒప్పుకొనుటకును మనము కూడుకొనుటకు సంఘములు ఉన్న స్థలమున ఆయన మనలను నాటియున్నందున, ఆ స్థలములు అపవిత్రము కాక, వాటిని ఆ ఉపయోగమునకు ఏర్పరచుకొనిన ఆయన మహిమ కొరకే ప్రత్యేకింపబడియున్నవని మనుష్యులు నిజముగా తెలిసికొనునట్లు మనము నడుచుకొనుటకు ప్రయత్నింపవలెను.

ఇప్పుడు ముగింపుగా, మన ప్రభువు తన చిహ్నములు మనుష్యులకు ఇష్టమైన విధముగా ప్రకటింపబడుటను కోరడనియు, వాటియందు తన స్వంత స్వరూపము తెలియబడవలెనని కోరుననియు గమనింతము; అందుచేతనే ఆయన ఉద్దేశపూర్వకముగా ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి మాట్లాడెను. “ధర్మశాస్త్రము యొక్క మాటలు” అని ఆయన చెప్పెను. పోపు మతస్థులకు చిన్న ఆలయములు ఉన్నవి, సిలువలు ఉన్నవి, ఆడంబరమైన చిత్రపటములు ఉన్నవి; వాటిద్వారా దేవుడు ప్రతిరూపింపబడునని వారు తమకు తాము నమ్మించుకొనుచున్నారు; అయితే వాటిలో దేనిని ఆయన ఇష్టపడడు. అట్లయిన ఏమి చేయవలెను? దేవుడు మనకు తన్ను తెరచి చూపు సాధనమైన వాక్యమునకు మనము తిరిగి రావలెను; దాని ద్వారానే ఆయన తెలియబడగోరును. కాబట్టి మనుష్యులు దానితోనే సరళముగా తృప్తి పొందవలెను. ఇప్పుడు “ఈ మాటలు బాగుగా చెక్కబడవలెను” అని ఆయన చెప్పినదానిని గూర్చి: దీనివలన దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును కొద్దిమంది ప్రజలకు ఇవ్వలేదనియు, గొప్పవారికిని చిన్నవారికిని, అత్యంత నిరక్షరాస్యులకును కూడ అందరికిని ఒక సామాన్య సిద్ధాంతముగా ఉండవలెననియు, అందరును దాని ద్వారా బోధింపబడవలెననియు ఉద్దేశించెననియు మనకు బోధింపబడుచున్నది. ధర్మశాస్త్ర కాలమునందే ఇట్లుండినయెడల, నేడు మనమధ్య మరింత బలముగా ఇది ఉండవలెను. ఏలయనగా సువార్తను గూర్చి అది సమస్త సృష్టికి ప్రకటింపబడవలెనని చెప్పబడినది. కాబట్టి దేవుడు తన సిద్ధాంతము తాళములో ఉంచబడి, మతగురువులు మాత్రమే దానిలో తమ ముక్కును దూర్చవలెనని కోరడు: అయితే ఆయన మనమందరము తన శిష్యులమగుటను కోరును; ధర్మశాస్త్రము ప్రతివాడును చదువగలిగినట్లు వ్రాయబడవలెనని కోరును. ఎందుకు? అందరును దాని ద్వారా ఉపదేశము పొందునట్లు. కాబట్టి “ఓహో, నేను పండితుడను కాను, నేనెన్నడును బడికి వెళ్లలేదు; అది నా వృత్తికి సంబంధించినది కాదు” అని చెప్పు అనేకులను మనము చూచునట్లు, ఎవడును దానిని చదువుటనుండి తన్ను మినహాయించుకొనకూడదు. ప్రతి మనుష్యుని వృత్తి బోధకుడగుట కాదని నేను అంగీకరించుచున్నాను. అయితే దేవుని వాక్యమందు శిష్యుడగుటనుండి తన్ను మినహాయించుకొనగలవాడెవడు? ఒకడు క్రైస్తవ్యమును త్యజించి, “ఓహో, నాకైతే అ ఆ లు కూడ తెలియవు; దేవుని ధర్మశాస్త్రమైనను, ఏ పరిశుద్ధ లేఖనమైనను ఏమి చెప్పుచున్నదో నాకెట్లు తెలియును?” అని చెప్పుటయు అదే. అయినను దేవుని చిత్తము, ఆయన వాక్యమునందు మనకు ప్రకటింపబడినది, తగినంత పెద్ద అక్షరములతో వ్రాయబడియున్నది; నేడు దేవుని ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడి చెక్కబడుటకు రాళ్ల గుట్ట ఏదియు నిలుపబడకపోయినను, ఆయన తన వాక్యమును అందించినప్పుడు అది మనము దాని ద్వారా బోధింపబడి క్రమపరచబడుటకును, దాని సిద్ధాంతము అందరికిని సామాన్యమగుటకును అని ఈ రూపకముక్రింద ఆయన చూపగోరెను. నిజముగా మన శరీరములను రొట్టెతోను ఇతర దినసరి ఆహారముతోను పోషించుకొనుటకంటె తక్కువ కాకుండ, మన ఆత్మలను దేవుని వాక్యముతో పోషించుకొనుట అవసరము. అట్లయిన, మనలో ప్రతివాడును ఆ దిశగా కృషి చేయవలెను; మన దేవుడు పరిచారకుని నోటిద్వారా మనతో మాట్లాడునప్పుడు ఆయన మాట వినుటకు శ్రద్ధ వహింతము; మనకు ఆయన పరిశుద్ధ లేఖనము ఉన్నప్పుడు ప్రతివాడును దాని ద్వారా బోధింపబడుటకు ప్రయత్నింపవలెను: తామే చదువుటకు నైపుణ్యము లేనివారు దానిని చదువగా వినవలెను; అందువలన మన ప్రభువు మనతో మాట్లాడుచున్నందున, మనము మన వంతుగా ఆయన చెప్పబోవు దానిని పొందుటకు సిద్ధముగా ఉన్నామనియు, ఆయన క్రింద ప్రయోజనము పొందుటను తప్ప మరి దేనిని కోరమనియు, ఆయన వాక్యము రాతియందును సుద్దయందును మాత్రమే చెక్కబడక మన హృదయములలో కూడ ముద్రింపబడునట్లును, అందువలన మన జీవితమంతయు దానిని అనుసరింప ప్రయత్నించుచు పూర్తిగా దానికి మనలను అప్పగించుకొనునట్లును చూపుదుము.

ఇప్పుడు మన మంచి దేవుని సన్నిధిలో మోకరించి, ఆయన మహిమకు విరోధముగా మనము ప్రతిదినము చేయుట మానని అనేకమైన తప్పిదములను అపరాధములను అంగీకరించుచు, మనము వాటిని ఇప్పటికంటె బాగుగా గ్రహించునట్లు ఆయనను వేడుకొందము: అందువలన మనము వాటిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టువరకు వాటిని మరింతగా సరిచేసికొనుటకు ప్రయత్నింపవలెను; మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా వాటికి క్షమాపణను పొందుచున్నందున, మనము సమస్త నీతియందును పరిశుద్ధతయందును వృద్ధిపొంది స్థిరపరచబడవలెను; అట్లు మనము నిజముగా మన పిలుపును స్థిరపరచుకొనవలెను: ఆయన మనలను తన ప్రజగా ఏర్పరచుకొనినందున, లోకము యొక్క సమస్త అపవిత్రతలనుండి మనలను వేరుచేయుట ఆయనకు ఇష్టమగుగాక; అందువలన మనము మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నామమున ఆయనకు పరిశుద్ధ ప్రజగా ఉందుము. ఈ కృపను ఆయన మనకు మాత్రమే కాక, భూమియందలి సమస్త జనములకును జనాంగములకును కూడ అనుగ్రహించుట ఆయనకు ఇష్టమగుగాక, మొదలగునవి.

1556వ సంవత్సరము ఫిబ్రవరి 28వ తేదీ, శుక్రవారమునాడు.