త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదహారవ ఆదివారము

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదహారవ ఆదివారము.

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదహారవ ఆదివారము.

ఈ ప్రసంగము c. సంచికలో కనబడదు. Erl. 14, 119; W. 11, 2196; St L. 11, 1646.

పాఠము: లూకా 7,11-17. ఆ తరువాత కొంతసేపటికి ఆయన నాయీను అను ఒక పట్టణమునకు వెళ్లుచుండగా, ఆయన శిష్యులును బహు జనసమూహమును ఆయనతో కూడ వెళ్లిరి. ఆయన ఆ పట్టణపు గవిని దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు, ఇదిగో, చనిపోయిన యొకడు వెలుపలికి మోసికొని పోబడుచుండెను; అతడు తన తల్లికి ఏకైక కుమారుడు, ఆమె విధవరాలు; ఆ పట్టణపు జనులు అనేకులు ఆమెతో కూడ ఉండిరి. ప్రభువు ఆమెను చూచి ఆమెయందు కనికరపడి, ఏడువవద్దని ఆమెతో చెప్పి, దగ్గరకు వచ్చి పాడెను ముట్టగా, మోయుచున్నవారు నిలిచిరి.

అప్పుడు ఆయన: చిన్నవాడా, లెమ్మని నీతో చెప్పుచున్నాననెను.

అప్పుడు ఆ చనిపోయినవాడు లేచి కూర్చుండి మాటలాడ మొదలుపెట్టెను. ఆయన అతనిని అతని తల్లికి అప్పగించెను. అందరు భయాక్రాంతులై: మనలో గొప్ప ప్రవక్త బయలుదేరియున్నాడనియు, దేవుడు తన ప్రజలకు దర్శనమిచ్చియున్నాడనియు దేవుని మహిమపరచిరి. ఆయననుగూర్చిన యీ సమాచారము యూదయ యందంతటను చుట్టుపట్ల ప్రదేశమంతటను వ్యాపించెను.

నాయీను విధవరాలి కుమారుని మృతులలోనుండి లేపుటయందు క్రీస్తు చేసిన అద్భుతము.

I. ఆ అద్భుతము దానియందదే.

1. ఈ అద్భుతము మన హృదయములను దేవునివైపు ఎత్తుటకు మనలను ఎట్లు ప్రేరేపింపవలెను. 1.

2. దేవుడు తన గొప్ప మేళ్లను మన యోగ్యత లేకుండ కేవలము కృపచేతనే ఇచ్చునని అది ఎట్లు బోధించుచున్నది. 2f.

దేవుని మేళ్లనుగూర్చి. a. అవి మనుష్యుని యోగ్యత లేకుండ కేవలము కృపచేతనే అతనికి ఇయ్యబడుచున్నవి. 3-5. b. మనుష్యుడు వాటిని ఎందుకు ఘనముగా ఎంచక దుర్వినియోగము చేయుచున్నాడు. 4-6. c దేవుని మేళ్లు దేవుని సమస్త సృష్టములయందు సమృద్ధిగా కనబడుచున్నవి. 6. d. తన మేళ్లను మనము మిక్కిలి విలువగా ఎంచునట్లు దేవుడు మనలను నడిపింప ప్రయత్నించు విధానము. 7-8.

3. దేవుడు ఎట్టివాడో, ఆయన మనలనుగూర్చి ఏమి తలంచుచున్నాడో, మనము ఆయననుగూర్చి ఏమి తలంచవలెనో తెలిసికొనుటకు ఈ అద్భుతము మనకు ఎట్లు బోధించుచున్నది. 8f.

దేవుడు ఏ ఉద్దేశముతో తన వరములను మేళ్లను దయచేయుచున్నాడు, మనుష్యులకు కీడు సంభవింపనిచ్చుచున్నాడు. 9-11.

4. ఈ అద్భుతము ద్వారా దేవుని గొప్ప శక్తి ఎట్లు తెలియజేయబడుచున్నది.

దేవుని అద్భుతములనుగూర్చి. a. దేవుని అద్భుతములు మన దృష్టికి అసాధ్యములుగా ఎట్లు, ఎందుకు ఎంచబడుచున్నవి. 12. b. దేవుని అద్భుతములు మనకు ఏ ప్రయోజనమునకై ఉపయోగపడవలెను.

… ఈ అద్భుతము యొక్క [ఆత్మీయ] ప్రాముఖ్యము.

1. ఆ యౌవనుడు తన శరీర విషయములో చనిపోయియుండెను. 16-19.

లూథరు సంఘ ప్రసంగ సంపుటి (చర్చ్ పోస్టిల్).

2. అతనిని మోసికొనిపోయినవారినిగూర్చి. 20. 3. చనిపోయినవానిని మోసికొనిపోవుచున్న స్థలమునకే క్రీస్తు వచ్చెను. 22.

క్రీస్తు ఆ యౌవనుని లెమ్మని పిలిచి, పాడెను ముట్టెను. 23-24.

* ఈ సువార్తయందలి రెండు విధముల ప్రసంగమునుగూర్చి. 24.

5. ఈ అద్భుతమునుగూర్చి వ్యాపించిన సమాచారమునుగూర్చి. 25.

దేవుడు తన మేళ్లను మన యోగ్యత లేకుండ కేవలము కృపచేతనే ఇచ్చును. 26.

ఈ సువార్త యొక్క సారాంశము:

ప్రేమ యొక్క స్వభావము ఎట్టిదనగా, అది తన్ను తాను మరచి, తన పొరుగువాని శ్రమను అవసరతను తనమీద వేసికొనును. క్రీస్తు కూడ ఇక్కడ అట్లే చేయుచున్నాడు; ఆయన ఆ విధవరాలి శ్రమలోనికి తన్ను తాను చుట్టుకొని, ఆమె దుఃఖమును తన సొంతదానిగా ఎంచుచున్నాడు.

ఆత్మీయ భావము. ఆదాము నుండి మనకు సంక్రమించిన దురాశ గంట గంటకు మనలను సమాధివైపు తీసికొనిపోవుచు, ఎడతెగక మనలను మరణపు పట్టులో ఉంచుచున్నది. క్రీస్తు కనికరమునందు తప్ప మనకు మరి ఏ సహాయమును ఆలోచనయు లేదు. అయితే ఆయన మన హృదయములను కదలించినప్పుడు దురాశ యొక్క ఉధృతి అణగిపోవును. ఏలయనగా ఆయన స్వరము చేత, అనగా హృదయమును అంత బలముగా కదలించు ఆయన వాక్య ప్రకటన చేత, మృతులమైయున్న మనము ఆయన స్తోత్రమునకును మహిమకును తిరిగి బ్రదికింపబడుచున్నాము.

I. ఆ అద్భుతము దానియందదే.

1. ఈ సువార్తయందు సువార్తికుడు మరల ఒక దైవిక అద్భుతమును మనయెదుట ఎట్లు ఉంచుచున్నాడో నీవు చూచుచున్నావు; దాని ద్వారా మన హృదయములను దేవునివైపు ఎత్తునట్లు మనలను ప్రేరేపింపగోరుచున్నాడు; ఆ కాలమందు ఈ స్త్రీయందు ఉండిన స్థితియే దీనియందును ఉన్నది; ఏలయనగా నేటి పాఠము ఈ విధవరాలి నిమిత్తము వ్రాయబడలేదు గాని, లోకాంతము వరకు ఈ సువార్తను వినువారందరి ఉపదేశము కొరకును సహాయము కొరకును వ్రాయబడెను; వారిలో మనము కూడ ఎంచబడియున్నాము.

2. మొదట, క్రీస్తు ఈ స్త్రీకి ఎట్టి ప్రేమపూర్వకమైన దయను కృపను చూపెనో గమనించుము. వాటికి ఆమె పాత్రురాలు కాదని మనము నిజముగా ఒప్పుకొనవలెను; ఏలయనగా ఆమె తన స్నేహితులతో కూడ పట్టణములోనుండి బయలుదేరి పోవుచున్నది; అక్కడ ఏడుపును రోదనయు తప్ప మరేమియు లేదు.

తన కుమారుని తిరిగి సజీవునిగా పట్టణములోనికి తీసికొని వచ్చుదునని ఆ మంచి స్త్రీ ఎంత మాత్రమును తలంచలేదు; అందుచేత ఆమె దానిని కోరలేదు, దానిని అడుగలేదు, దానికి పాత్రురాలగుట మరి దూరము. క్రీస్తు ఇక్కడికి వచ్చునను సంగతి ఆమె ఎన్నడును తలంచలేదు; అవును, ఆ సమయమున ఆమె క్రీస్తును ఎరుగదు, ఆయన ప్రజలకు సహాయము చేయుచున్నాడను సంగతియైనను ఆమెకు తెలియదు. ఇక్కడ ఆయనను ఎదుర్కొనుటకు సమస్త యోగ్యతయు సిద్ధపాటులును ప్రసక్తియే లేనివి.

3. ఇక్కడ కనికరముగల ఈ కార్యము ఈ విధవరాలికి ఉచితముగాను పూర్తిగా కృపచేతను, కేవలము అది క్రీస్తు జాలిని రేపినందుననే సంభవించినట్లుగా,

దీనినుండి దేవుని సమస్త కనికర కార్యములకు వర్తించు సాధారణ నియమమును మనము గ్రహించునట్లు ఇదంతయు వ్రాయబడెను; అది ఏమనగా, అవన్నియు మన యోగ్యత లేకుండ, మనము వాటిని వెదకకముందే మనకు సంభవించును. ఆయనే పునాది వేసి ఆరంభము చేయును. అయితే ఆయన మనయందు ఎందుకు జాలిపడుచున్నాడు? ఈ విధముగా అది దేవుని కృపగానే నిలిచియుండును.

లేనియెడల, మనము దానికి పాత్రులమైతిమా, అది కృప కానేరదు. అది కృపచేతనైనయెడల, మనము ఆయనతో ఇట్లు చెప్పవచ్చును: నీవు కృపగల దేవుడవు, అర్హులు కానివారికి కూడ నీవు మేలు చేయుచున్నావు.

4. ఈ ప్రసంగము మనకు సులువుగా కనబడుచున్నది; అయితే దీనిని తమ హృదయపూర్వకముగా నమ్మువారు ఎక్కడ ఉన్నారు? సమస్తమును దేవుని కృపచేతను కనికరముచేతను మనకు కలుగుచున్నదని మనము నమ్మినయెడల, మనము దినదినము పరుగెత్తుచు ఆనందించుచుందుము, మన హృదయములు ఎడతెగక పైకి లేచి పరలోకమునందు నివసించును. మనము ఒకసారి పరలోకమునకు చేరినప్పుడు ఇది సత్యమని చూచెదము. ఇప్పుడైతే ఎవడును దీనిని నమ్ముటలేదు. ఈ లోకపు దేవతయైన అపవాదికి భూమిమీద ఎంత గొప్ప శక్తి కలదనగా, మనము దేవుని కార్యమును చూడము, దానిని ఎరుగము. 2 కొరింథీయులకు 4, 4. అందుచేత మనము దానిని విలువగా ఎంచము, దేవుని కనికరములను దుర్వినియోగము చేయుచున్నాము, ఆయనయెడల పూర్తిగా కృతఘ్నులమైయున్నాము.

5. ఆయన నాకు కన్నులిచ్చెనని, అది నిజముగా మిక్కిలి గొప్ప నిధియని, నేను జ్ఞాపకముంచుకొనినయెడల, దృష్టి అను ఈ మేలు నిమిత్తము నేను ఇంతవరకు ఆయనకు ఒక్కసారియైనను కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లింపలేదను నా కృతఘ్నతను బట్టి సిగ్గుచేతనే నేను చచ్చిపోయినను ఆశ్చర్యము లేదు. అయితే ఆయన శ్రేష్ఠమైన నిధులను వరములను మనము చూడము; అవి మరీ సామాన్యమైనవి. అయితే ఒక గ్రుడ్డి శిశువు పుట్టినప్పుడు, దృష్టి లేకపోవుట ఎంత బాధకరమైన సంగతియో, ఒక్క కన్నైనను ఎంత అమూల్యమైనదో, ఆరోగ్యముగల ప్రకాశమానమైన ముఖము ఎంత దైవిక వరమో అప్పుడు మనము చూచెదము; అది మన జీవితకాలమంతయు మనకు సేవచేయును, అది లేకుండుటకంటె మనుష్యుడు చనిపోవుటయే మేలని కోరుకొనును; అయినను దాని నిమిత్తము ఎవడును

దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించడు. శరీరమంతటిని పరీక్షించుము, అప్పుడు ప్రతిచోటను దేవుని కృపయు మంచితనమును గుర్తులను నీవు చూచెదవు.

అందుచేత కీర్తనలు 33, 5 ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "భూమి యెహోవా కృపతో నిండియున్నది." అతనికి నిర్మలమైన కన్నులుండెను, అతడు దూరము చూడగలిగెను; అనగా లోకమంతయు దేవుని మంచితనముతోను ప్రేమపూర్వకమైన దయతోను నిండియున్నదని చూచెను. అయితే ఈ మంచితనము ఎవరినుండి వచ్చెను? దానికి మనము పాత్రులమా? కాదు; అయితే కృతజ్ఞులు పొందునంత ఉచితముగానే దాదాపు కృతఘ్నులును పొందునట్లు తన వరములను ఈ విధముగా విచక్షణ లేకుండ లోకములోనికి చల్లుట దేవునికి ఇష్టమాయెను. మనమైతే

ఒకటి రెండు డాలర్లను గాని, అంతకంటె తక్కువనైనను గాని పారవేయవలసి వచ్చినప్పుడు, లేక వాటిని బీదలకు ఇయ్యవలసి వచ్చినప్పుడైనను దుఃఖపడుదుము; దేవుడు తన సంపదలో ఎంతటిని దినదినము లోకములోనికి పారవేయుచున్నాడు, అయినను దేనినిమిత్తమైనను ఎవడును ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించడు? అవును, వాటిని పొందితినని ఒప్పుకొనువాడైనను ఎవడు?

6. ఈ విధముగా మనము సమస్త సృష్టములను పరిశీలించి, వాటియందు దేవుని మంచితనమునుగూర్చి నిశ్చయత పొందవచ్చును. క్రీస్తు మత్తయి 5, 45 లో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఆయన చెడ్డవారిమీదను మంచివారిమీదను తన సూర్యుని ఉదయింపజేసి, నీతిమంతులమీదను అనీతిమంతులమీదను వర్షము కురిపించుచున్నాడు." ఆయన చెప్పునట్లున్నది: నేను దానిని సమూహమంతటికిని ఇచ్చుచున్నాను; అయితే దాని నిమిత్తము ఒక్కసారియైనను నాకు కృతజ్ఞత చెల్లించువాడెవడు? ఆయన నా కన్నులకును నీ కన్నులకును వెలుగిచ్చుచున్నాడు, అయినను అది దేవుని మేలని ఎవడును ఒప్పుకొనడు. ఒకానొక ఉదయమున సూర్యుడు ఉదయింపకపోయినను, లేక మూడు గంటలు ఆలస్యముగా ఉదయించినను, అది ఎంత శ్రమను నష్టమును కలుగజేయును? మనము మన నోళ్లను కన్నులను ఎంతగా తెరచుకొందుము? అప్పుడు ప్రతివాడును ఇట్లనును: మనకు ఇంతటి వెలుగును ఇచ్చిన దేవునికి స్తోత్రము కృతజ్ఞతలు! అయితే సూర్యుడు నియమిత కాలమందు ఉదయించి ప్రకాశించుట దినదినము జరుగుచున్నందున, దానిని మేలుగా ఎవడును ఎంచడు.

ఆకాశమునుండి కురియు వర్షము విషయములోను, పొలములోని ధాన్యము విషయములోను, దేవుని సమస్త సృష్టముల విషయములోను అట్లే యున్నది.

అవి అంత సమృద్ధిగా ఉన్నవి, వాటి సమృద్ధిచేత మనము దినదినము అంతగా ముంచివేయబడుచున్నాము గనుక వాటిని చూడలేకపోవుచున్నాము.

7. కొన్నిసార్లు దేవుడు ఒకానొక మనుష్యుని ఆందోళనలోను అవసరతలోను, బాధలోను శ్రమలోను పడనిచ్చును; అప్పుడు లోకమునకు దేవుడే లేనట్లు కనబడును; ఆయన ఒకని గ్రుడ్డివానిగాను, కుంటివానిగాను, జలోదరరోగిగాను చేయును, ఇక్కడ విధవరాలి కుమారునివలె ఎవనినైనను చావనిచ్చును; ఏలయనగా వారు ఆయన సృష్టములు, వారిని ఆయన తన ఇష్టము వచ్చినట్లు చేయగలడు.

అయితే ఆయన దీనిని ఎందుకు చేయుచున్నాడు? మనము ఆయన ప్రేమపూర్వకమైన దయను ఎడతెగక అనుభవించుటకే ఆయన దీనిని అంత సమృద్ధిగా చేయుచున్నాడు.

అందుచేత యోహాను 9, 2 లో పుట్టుగ్రుడ్డివానిగూర్చి, వీడైనను వీని తల్లిదండ్రులైనను పాపము చేసిరా అని శిష్యులు ప్రభువును అడిగినప్పుడు, ప్రభువు ఉత్తరమిచ్చి ఇట్లనెను: "వీడైనను వీని తల్లిదండ్రులైనను పాపము చేయలేదు; దేవుని క్రియలు వీనియందు ప్రత్యక్షపరచబడుటకే." ఆయన చెప్పునట్లున్నది:

ఈ గ్రుడ్డివానియందు దేవుడు స్తుతింపబడగోరుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకమంతటి నిధులు మనలను కదలించవని ఆయన చూచుచున్నాడు; అందుచేత ఆయన కేవలము కృపచేత

తన మంచితనముతో మనలను ముంచెత్తుచున్నాడు; మన దృష్టి అను మేలునందు మనకు ఎంత విలువైన నిధి కలదో మనము చూచునట్లు ఒక గ్రుడ్డివానిని మన కన్నులయెదుట ఉంచుచున్నాడు; మన సౌభాగ్యమునందు ఆయన కృపను దయను మనము గుర్తింపలేకపోయినను, కనీసము మన దురదృష్టమునందైనను అప్పుడు వాటిని ఎరిగి గుర్తించునట్లు ఆయన దీనిని చేయుచున్నాడు. అందుచేత ఇతరులు తమ్మును తాము ఎరిగి ఇట్లు చెప్పునట్లు ఈ మనుష్యుడు గ్రుడ్డివాడుగా ఉండవలసి వచ్చెను: అయ్యో మంచి దేవా, ఎంత అమూల్యమైన వరము

నాకు కలదు, ఆరోగ్యముగల శరీరమును ప్రకాశమానమైన ముఖమును ఎంత మంచి సంగతి!

అయితే దీనిని ఎవడును మనస్సునకు పట్టించుకొనడు! అవును, మనము ఇట్లనుట నిజమే: ఆవులకును కన్నులు లేవా! సరే, నీవు గ్రుడ్డివాడవైనయెడల ఆ నష్టమును నిశ్చయముగా అనుభవించెదవు; ఇప్పుడు నీవు క్షేమముగా ఉండి దేవుని మేళ్లచేత వర్షమువలె నిండుగా తడుపబడియున్నావు గనుక ఇప్పుడు దానిని అనుభవించుటలేదు.

8. ఈ విధవరాలి విషయములోను అట్లే జరిగెను; ఆమెయందు దేవుడు తాను ఎట్టి దేవుడో, ఆయన మనలనుగూర్చి ఏమి తలంచుచున్నాడో, మనము ఆయననుగూర్చి ఏమి తలంచవలెనో తెలియజేసికొనుచున్నాడు.

ఈ స్త్రీ మెడచుట్టు రెండు దురదృష్టములున్నవి. మొదటిది, ఆమె విధవరాలు.

ఒక స్త్రీకి ఇదే చాలినంత దురదృష్టము; ఆమె విడువబడి ఒంటరిదైయున్నది, ఆదరణకొరకు తాను తేరిచూడదగినవాడు ఆమెకు ఎవడును లేడు. అందుచేతనే లేఖనములయందు దేవుడు విధవరాలికిని అనాథలకును తండ్రియని తరచుగా పేర్కొనబడుచున్నాడు; కీర్తనలు 68, 6 లోను 146, 9 లోను ఉన్నట్లు: "దేవుడు ఏకాకులను కుటుంబములలో ఉంచుచున్నాడు.

యెహోవా పరదేశులను అనాథలను కాపాడుచున్నాడు, ఆయన విధవరాలిని విడిపించుచున్నాడు." మరియు: ఆమెకు ఒక్కడే కుమారుడుండెను, అతడు చనిపోవుచుండెను; అతడు ఆమెకు ఆదరణగా ఉండవలసినవాడు. ఇప్పుడు దేవుడు వచ్చి ఆమె భర్తను కుమారుని తీసివేయుచున్నాడు. తన కుమారుని భర్తను పోగొట్టుకొనుటకంటె తన ఇంటిని వాకిటిని, అవును, తన సొంత ప్రాణమునైనను పోగొట్టుకొనుట ఆమెకు ఎంతో మేలై యుండును. అయితే ప్రభువు దానిని తిరుగద్రిప్పుచున్నాడు. భర్త బ్రదికియుండగా భర్త ఎంత మేలో ఆ స్త్రీ విలువగా ఎంచలేదు; అయితే అతడు చనిపోయినప్పుడు మొదటిసారిగా ఆమె దానిని గ్రహించెను.

అతడు బ్రదికియుండగా ఆమె ఇట్లు తలంచెను: ఓహో, ఇతర స్త్రీలకును భర్తలున్నారు! మరియు తన భర్త ఇతర భర్తలవంటివాడే అని తలంచెను.

అయితే తరువాత అతడు చనిపోయినప్పుడు, తాను ఎట్టి మనుష్యుని పోగొట్టుకొనెనో ఆమె గ్రహించెను.

అట్లే, ఆమె కుమారుడు చురుకుగాను క్షేమముగాను ఉండగా, ఆమె దేవుని మేలును విలువగా ఎంచలేదు; అయితే అతడు చనిపోగానే, తాను ఎంత నిధిని పోగొట్టుకొనెనో అప్పుడు మొదటిసారిగా ఆమె చూచెను. ఇంతకుముందు ఆమె అతనికొరకు ఖర్చుపెట్టగోరలేదు; అయితే ఇప్పుడు అతడు

చనిపోయెను గనుక, ఆమె తనకు కలిగినదంతయు, తన్ను తానును అతనికొరకు వెచ్చించుచున్నది.

మనవిషయములోను ఇట్లే యున్నది. మీలో అనేకులు తమ బిడ్డ మరి మంచిగా పెంచబడుటకై పది డాలర్లైనను ఖర్చుపెట్టరు; బిడ్డ చనిపోయినయెడల తల్లిదండ్రులు కోరుకొని ఇట్లందురు: ఓ, దేవుని చిత్తమైతే వాడు బ్రదికియుండిన బాగుండును, నేను అనేక వందల రూకలు ఇచ్చియుందును!

వాడు కొంచెమైనను నేర్చుకొనునట్లు మునుపే నీవు ఏదైనను ఎందుకు ఇయ్యలేదు? దేవుని కృపను మేళ్లను నీవు విలువగా ఎంచకపోవుటకు కారణమేమి? సంక్షేపముగా, లోకము లోకముగానే నిలిచియుండును, అది మరి దేనిగాను మారదు.

9. ఆ స్త్రీ ముందుకు సాగిపోయెను, దేవుడు తనకు ఏమి ఇచ్చెనో ఆమె ఎరుగదు; అయితే త్వరలోనే దానిని అనుభవపూర్వకముగా తెలిసికొనవలసి వచ్చెను. ఏలయనగా ఆమె వెనుకకు తిరుగకముందే, తాను అందరికంటె క్షేమముగా ఉన్నానని ఆమె తలంచుచుండగా, దేవుడు వచ్చి, ఆ భార్యను కొంచెము శోధించి, ఆమెకు కొన్ని సంగతులు బోధించి, ఆమె భర్తను కుమారుని తీసికొనును,

మనకు ఒక మాదిరి కలుగుటకును, ఆరోగ్యముగల శరీరముతోను ప్రకాశమానమైన ముఖముతోను దేవుడు మనలను ఆశీర్వదించి, ఇతర మేళ్లను మనకు దయచేయునప్పుడు ఆయనను గుర్తించుట మనము నేర్చుకొనుటకును ఇదంతయు మనకొరకు వ్రాయబడెను. నీవు వాటియందు ఆనందించవలెనని ఆయన వాటిని ఇచ్చుటలేదు; నీవు ఆయననుగూర్చి ఏమి తలంచవలెనో తెలిసికొనవలెననియే ఇచ్చుచున్నాడు. ఆయన నీ కుటుంబములోనుండి ఒకరిని తీసికొనినప్పుడు, నీ భార్యను చనిపోనిచ్చినప్పుడు, లేక నీ కన్నులలో ఒకదానిని నాశనము చేసినప్పుడు, నీవు ఆయననుండి ఏమి అనుభవించితివో చూచునట్లు ఇదంతయు చేయబడుచున్నది.

10. మనకు ఎట్టి దేవుడున్నాడో మనము చూచునట్లు, సమస్త సువార్తలయందంతటను ఉన్న సామాన్య బోధ ఇదే.

దేవుడు ఎవనిని విడిచిపెట్టడని కూడ ఇక్కడ ఈ సువార్తయందు మనకు చూపబడుచున్నది; అందుచేత తనకు ఎట్టి దేవుడున్నాడో ఆ భార్య క్రొత్త వెలుగులో చూచునట్లు ఆయన అనుమతించుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆమె విడువబడి, కుమారుడైనను భర్తయైనను లేనిదైనప్పుడు, క్రీస్తు ఆమెకు తన్ను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొని ఇట్లనుచున్నాడు: నమ్ముట నేర్చుకొనుము, దేవుని నమ్ముకొనుము, మరణమును జీవమును ఎవనికి సమానమో ఆయనను తెలిసికొనుము: మంచి మనస్సుతో ఉండుము, ధైర్యము తెచ్చుకొనుము, ఏడువవద్దు, దాని అవసరము లేదు.

అప్పుడు ఆయన వెళ్లి ఆ చనిపోయినవానిని లేపి, అతనిని మరల అతని తల్లికి అప్పగించుచున్నాడు.

11. హృదయము ఆయనయెడల ఎట్లు మనస్సు కలిగియుండవలెనో, ఆయననుండి ఏమి ఎదురుచూడవచ్చునో నేర్చుకొనునట్లు దేవుడు ఈ అద్భుతమును ఇట్టి అద్భుతములను చేయుచున్నాడు. ఇప్పుడు ఈ భార్య తన కుమారుని విషయమై ఏ నిరీక్షణయు లేదని, అతనిని తిరిగి సజీవునిగా పొందుట

తనకు అసాధ్యమని పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనియుండెను; అవును, ఎవడైనను ఆమెతో: ఒక గంటలోపల నీ కుమారుడు మరల బ్రదుకునని చెప్పియుండినయెడల, ఆమె దానిని అసాధ్యమని ఎంచి ఇట్లనియుండును: నా కుమారుడు మరల బ్రదుకుటకంటె ఆకాశము కూలిపడుట సాధ్యము. ఇదిగో, ఆమె చుట్టు చూచుకొనకముందే దేవుడు ఇక్కడికి వచ్చి, అసాధ్యమైనదిగనుక ఆమె ఆయనను అడుగుటకు ఎన్నడును సాహసింపని దానిని చేసి, ఆమె కుమారుని మరల సజీవునిగా ఆమెకు అప్పగించుచున్నాడు.

అయితే దేవుడు దీనిని ఎందుకు చేయుచున్నాడు? ఏ సహాయమును ఆలోచనయు అందుబాటులో లేనంతవరకు ఆయన మనుష్యుని అంత లోతుగా అపాయములోను ఆందోళనలోను పడనిచ్చును; అయినను మనము సందేహింపక, అసాధ్యమైనదానిలోనుండి సాధ్యమైనదానిని చేయగలవానిని, శూన్యములోనుండి ఏదైనను చేయగలవానిని నమ్ముకొనవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు. నీవు పాపములో ఎంత లోతుగా ఉన్నావనగా, నీ హృదయము నీకు సమస్త కృపను దేవుని కనికరమును నిరాకరించి, నీకు ఏ నిరీక్షణయు లేదని నిన్ను తలంచునట్లు చేయుచున్నయెడల — అనేకుల మనస్సాక్షులు ఇట్టి ఆందోళనచేతను శ్రమచేతను చిక్కుపడియున్నవి — అప్పుడు తిరిగి, ఈ సువార్తయందు క్రీస్తుద్వారా దేవుడు తన్ను తాను ఎంత స్నేహపూర్వకముగాను కృపాపూర్వకముగాను చిత్రింపబడనిచ్చుచున్నాడో ఇక్కడ చూడుము; ఆయన తన హృదయపూర్వకముగా నీకు మేలు చేయగోరుచున్నాడనియు, నిన్ను శిక్షావిధికి లోపరచుటకైనను వెలివేయుటకైనను ఇక్కడ లేడనియు, నీ ప్రాణమును నిత్యము కాపాడుటకే ఉన్నాడనియు నీవు గమనించునట్లు అట్లు చూడుము.

ఈ ఉద్దేశముకొరకే ఇట్టి అద్భుతములును ఆశ్చర్యకార్యములును మన కన్నులయెదుట ఉంచబడుచున్నవి; మనము చూచునట్లు అవి ఉపయోగపడుచున్నవి. దేవుడు ఇక్కడ క్రీస్తుద్వారా ఈ విధవరాలికి ఐహిక విషయములో సహాయము చేసినట్లే, మనము ఆయనయందు మాత్రమే మన నిరీక్షణ ఉంచినయెడల, ఆయన మనకు శరీర విషయములో మాత్రమే గాక మరి ఎక్కువగా ఆత్మీయముగాను సహాయము చేయును, మన ప్రాణమునకు నిత్యము సహాయము చేయును.

12. అయితే దేవుని సమస్త అద్భుతములును కార్యములును మన దృష్టికి అసాధ్యములుగా ఎంచబడుచున్నవి; అవి ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యుడు గ్రహించుటకును అసాధ్యములే; అసాధ్యమైనదానిలోనుండి సాధ్యమైనదానిని సృజింపగల, శూన్యములోనుండి ఏదైనను చేయగల సర్వశక్తిగల సృష్టికర్తగా దేవుడు ఒప్పుకొనబడవలెనని ఇది జరుగుచున్నది. నేను చనిపోయిన తరువాత మరల బ్రదుకుట అసాధ్యము; దాని నిమిత్తము నేను దేవదూతలందరికిని పరిశుద్ధులందరికిని ప్రార్థన చేసినను, అట్టి ప్రార్థనలవలన ఏమియు ఫలింపదు; అట్లయితే స్వేచ్ఛా చిత్తము ఏమి సాధింపగలదు?

అయినను మరణమందు నేను ఇట్లు చెప్పవలెను:

నేను బ్రదుకుదును, నా స్వశక్తిచేత కాదు గాని, నా దేవుడు ఎంత నేర్పరియో నేను ఎరుగుదును గనుక బ్రదుకుదును; ఆయన ఏదైనను చేయగలడు, నా కన్నులయెదుట పడియున్న కఱ్ఱలోనుండి

కాదు గాని, ఇక్కడ అసాధ్యమైనదానిలోనుండి ఒక సంగతిని సాధ్యము చేయుటయు, శూన్యములోనుండి ఏదైనను సృజించుటయు ఆయన స్వభావమును విధానమునైయున్నది; లేనియెడల ఆయన సత్యమైన నిజమైన దేవుడు కాకపోవును.

13. అందుచేత మరణము సమీపించి నేను ఇక బ్రదుకలేకపోయినను, నేను ఇట్లు చెప్పుటకు చాలినంత ఎరిగియుండవలెను: అయినను నేను బ్రదుకుచున్నాను, బ్రదుకుదును; కావున నా చుట్టునున్న మరణము ఒక నిప్పురవ్వవంటిది, జీవమైతే సముద్రమంత గొప్పది. ఇది ఎట్లు జరుగునో హేతువు గ్రహింపలేదు. అయితే నమ్మువాడెవడో, మరణము తనకు మహాసముద్రము మధ్యనున్న ఒక నిప్పురవ్వవలె ఉండి క్షణములో ఆరిపోవునని నిశ్చయముగా ఎరుగును.

దేవుడు సర్వశక్తిగలవాడు; నమ్మువాడు దేవునియందున్నాడు; అందుచేత అతడు మరణము మధ్యనున్నను జీవమునందున్నాడు. అట్లే నమ్ము ఒక బీదవాడును, మరణమందున్న యీ మనుష్యునివలె ఇట్లు తలంచును:

ఓ! దారిద్ర్యము ఒక నిప్పురవ్వ, ఐశ్వర్యమైతే సముద్రములోని నీళ్లంత సమృద్ధిగా ఉన్నది; దారిద్ర్యము మునిగిపోవుటకు ఒక్క క్షణమే చాలును, అప్పుడు నేను ధనవంతుడనగుదును; ఏలయనగా సమస్తమును ఇప్పుడు తన అధికారములో ఉంచుకొనియున్నవానిని దేవుడు విశ్వాసముద్వారా పూర్తిగా మార్చివేసెను. అవమానము విషయములోను అట్లే: ఒకని మంచిపేరును ప్రతిష్ఠయు పడిపోయినప్పుడు, అవి మరల ఎన్నడును తిరిగి రావని ప్రజలు తలంచుదురు; నీవు నమ్మి దేవుని పట్టుకొనియుండినయెడల, అది ఒక్క క్షణపు సంగతి మాత్రమే, నీవు మరల గొప్ప ఘనతలో ఉందువు. ఏలయనగా జయింపశక్యము కాని దారిద్ర్యములోనుండి గొప్ప ఐశ్వర్యమును, గొప్ప అవమానములోనుండి చెప్పశక్యము కాని ఘనతను సృజించు నేర్పు మన దేవునికి తెలియును. నీవు నమ్మినయెడల పాపము విషయములోను అట్లే యున్నది. ఈ విధముగా నీతితో పోల్చినప్పుడు పాపము, సముద్రపు నీళ్లన్నిటితో పోల్చిన ఒక నిప్పురవ్వవంటిది.

14. దీనిని నీవు ఈ స్త్రీ విషయములో అందముగా దృష్టాంతపరచబడియుండుట చూచుచున్నావు. ఆమె అత్యధికమైన బాధచేతను వేదనచేతను ముంచివేయబడియున్నది; అందుచేత దేవుడును, ఆకాశమును, భూమియు, సమస్తమును తనకు విరోధముగా ఉన్నవని ఆమె తలంచుచున్నది. ఆమె దీనిని ఇంద్రియముల కన్నులతో చూచి, తన సహజమైన కన్నులయెదుట ఉన్నట్లే దానిని చూచుచున్నది గనుక, తన గొప్ప ఆందోళననుండి తాను విడిపింపబడుట అసాధ్యమని ఆమె నిర్ణయించుకొనవలసి వచ్చెను. అయితే ఆమె కుమారుడు ఆమెకొరకు మృతులలోనుండి లేపబడినప్పుడు, ఆకాశమును భూమియు, కఱ్ఱయు రాయియు, సమస్తమును ఆమెతో కూడ నవ్వి ఆనందించుచున్నట్లు ఆమెకు అనిపించెను; అప్పుడు ఆమె సమస్త బాధను శ్రమను మరచిపోయెను; ఒక నిప్పురవ్వ సముద్రములో పడినప్పుడు ఆరిపోవునట్లే ఇది పూర్తిగా అదృశ్యమాయెను. అందుచేత యెషయా ప్రవక్త గ్రంథములో ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి … ఆదివారము.

54, 6-8: "విడువబడి మనస్సునందు దుఃఖించు భార్యనువలెను, త్రోసివేయబడిన యౌవనపు భార్యనువలెను యెహోవా నిన్ను పిలుచుచున్నాడని నీ దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు. ఒక్క నిమిషము నేను నిన్ను విడిచిపెట్టితిని; అయితే గొప్ప వాత్సల్యముతో నిన్ను సమకూర్చెదను. పొంగిపొరలు ఉగ్రతతో ఒక్క క్షణము నా ముఖమును నీకు మరుగుచేసితిని; అయితే నిత్యమైన కృపతో నీయందు కనికరపడెదనని నీ విమోచకుడైన యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు."

అయితే దీనిని నేను చూడను; ఈ క్షణము దేవుని యెదుట నిత్యమైన దేదో అని నేను తలంచుచున్నాను; అయితే అది నిజముగా ఒక్క క్షణము మాత్రమే; దాని తరువాత గొప్ప ఆనందము వచ్చును; కీర్తనలు 8, 5 కూడ ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "నీవు వానిని దేవునికంటె కొంచెము తక్కువవానిగా చేసియున్నావు; మహిమాప్రభావములతో వానికి కిరీటము ధరింపజేసియున్నావు." అయితే ఇదంతయు ఇంకను మనకు మరుగైయున్నది; ఈ భార్య చూచినట్లు మనము దానిని చూడము. చనిపోయిన ఆమె కుమారుడు జీవము మధ్యనే యున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు అతనిని తన రొమ్మున ఉంచుకొనియున్నాడు, అతనిని మేల్కొలుపవలెనని ఉద్దేశించుచున్నాడు. అక్కడ అతనిని ఆవరించియున్న మరణమను ఒక నిప్పురవ్వ యున్నది, దానిని ఎవడును చూడలేదు. అయితే ఇప్పుడు అతడు సజీవుడైనప్పుడు, ఇంతకుముందు లోకమంతటికి మరుగైయుండినది బయలుపరచబడెను.

15. ఈ విధముగా దేవుడు నిశ్చయముగా మనతో కూడ వ్యవహరించుచున్నాడు.

మనకు ఎట్టి దేవుడున్నాడో ఇక్కడ మనము నేర్చుకొనవలెను; అనగా మన అతి గొప్ప అపాయములలోను కష్టములలోను మనలను ఆవరించి మన చుట్టు ఉండువాడే ఆయన. అందుచేత ఒకడు బీదవాడైయుండినను, పాపములో లోతుగా చిక్కుకొనియుండినను, మరణములో పడియుండినను, దుఃఖములలోను ఇతర శ్రమలలోను ఉండినను, అతడు ఇట్లు తలంచవలెను: ఇది దాటిపోవు స్థితి, ఇది ఒక బిందువు, ఒక రవ్వ; ఏలయనగా దేవుడు అతనిని అన్నివైపుల శుద్ధమైన ఐశ్వర్యముతోను, నీతితోను, జీవముతోను, ఆనందముతోను ఆవరించియున్నాడు; ఆయన దానిని అతనికి చూడనియ్యడు, అంతే. అయితే మనము దానిని చూచి అనుభవించుటకు కొంచెము కాలమే పట్టును. ఈ విధముగా ఇక్కడ నీకు విశ్వాసమునకు కాదు గాని, దేవుని శుద్ధమైన కృపకును ప్రేమపూర్వకమైన దయకును ఒక మాదిరి కలదు. ఇప్పుడు నేటి సువార్త యొక్క ఆత్మీయ అర్థమునుగూర్చి, అనగా రూపకార్థ వ్యాఖ్యానమునుగూర్చి కూడ మనము కొంచెము చెప్పవలెను.

దీని యొక్క ఆత్మీయ భావము. 16. క్రీస్తు దృశ్యముగాను బహిరంగముగాను చేయు సమస్త కార్యములును అద్భుతములును, ఆయన మనుష్యుల మధ్య అదృశ్యముగాను ఆత్మీయముగాను, అనగా వారి అంతరంగములో చేయు కార్యములను కనుపరచునట్లు వ్యాఖ్యానింపబడవలెను. అందుచేత ఈ శారీరక మరణము ఆత్మ యొక్క ఆత్మీయ మరణమును సూచించుచున్నది; దానిని మనుష్యుడు నమ్మవలెను. ఏలయనగా మనము బ్రదికియుండగా ఎవడును మరియొకని ఆత్మలోనికి చూడలేడు; అయితే మనము చనిపోయినప్పుడు మనకు వేరే కన్నులుండును, అప్పుడు లోకమంతయు మృతమైయున్నదని మనము చూచెదము. అందుచేత మొదట వెళ్లి తన తండ్రిని పాతిపెట్టగోరిన ఒక పరిసయ్యునితో ప్రభువు మత్తయి 8, 22 లో ఇట్లు చెప్పెను: "నన్ను వెంబడించుము; మృతులు తమ మృతులను పాతిపెట్టుకొననిమ్ము."

17. ఇక్కడ తన సమాధికి మోసికొనిపోబడుచున్న యీ యౌవనుడు శరీరరీతిగా చనిపోయియున్నాడు. అయితే ఇంకను ఇక్కడ శరీరములో బ్రదుకుచుండియు దేవుని యెదుట అంతరంగములో మృతులైనవారును కొందరున్నారు. దేవుని నమ్మక ఆయనను హత్తుకొనని ఆత్మ మృతమైనది. మరియు నేను పైన చెప్పినట్లు, [నమ్మువాడు] మరణము మధ్యనున్నను బ్రదుకుచున్నాడు.

18. ఈ ఆత్మీయ మరణము రెండు విధములుగా సంభవించును: కొందరు తమ ఆత్మయందు మృతులైయున్నారు, అయితే మనము శారీరక మరణమును చూచునట్లు ఆ మరణమును ఎవడును చూడడు, ఈ స్త్రీ తానే దానిని చూడదు, అనుభవించదు. ఈ విధముగా లోకమంతయు మృతమైయున్నది, అయితే అది దానిని గ్రహించుటలేదు. అందుచేత ఆత్మీయముగా మృతులైయుండి దానిని బాగుగా అనుభవించువారును కొందరున్నారు; ధర్మశాస్త్రము ఎవరిని భయంకరముగా శిక్షించెనో వారే వీరు. ఆత్మీయ మరణమును ఏమాత్రము లక్ష్యపెట్టనివారినిగూర్చి మనము ఇక్కడ మాటలాడుటలేదు; తాము మృతులమని అనుభవించువారినిగూర్చియు, తమ హృదయము వణకుచున్నవారినిగూర్చియు, తమకు అవిశ్వాస హృదయము కలదని తమ మనస్సాక్షియందు అనుభవించువారినిగూర్చియు మాటలాడుచున్నాము. అట్టివాడు, దానిని అనుభవింపక ఎల్లప్పుడు విచ్చలవిడితనములో బ్రదుకువానికంటె పూర్తిగా వేరే విధముగా మృతుడైయున్నాడు. తమ అవిశ్వాసమును అనుభవింపనివానికి సహాయము చేయలేము; ఏలయనగా అతడు తన రోగమును ఎరుగడు, బ్రదుకుచునే యుండును, దేవునిగాని లోకమునుగాని లక్ష్యపెట్టడు. అయితే ఈ మరణమును అనుభవించువాడు దుఃఖమును శ్రమను అనుభవించును; అక్కడ పోరాటమును నిరాశయు ఉండును; లోకము అతనికి మరీ ఇరుకైపోవును; అతడు సహాయమును ఆలోచనయు వెదకును; రాయిగాని కఱ్ఱగాని తనకు ఆలోచన ఇయ్యగలిగినయెడల వాటినైనను అతడు తృణీకరింపడు; మనుష్యునినుండి, అతి అల్పుడైన వ్యక్తినుండియైనను, ఏదైనను వినవలెనన్న సంగతి చెప్పనక్కరలేదు.

19. ఇప్పుడు ఈ అనుభూతిని అతనికి ఎవరు ఇచ్చుచున్నారు? ధర్మశాస్త్రమే దానిని ఇచ్చుచున్నది; అది పాపమును బయలుపరచును. ధర్మశాస్త్రము ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "నీకు వేరొక దేవుడుండకూడదు." ఇది నేను వినినప్పుడు, నేను దీనిని చేయవలెను, చేయవలసినవాడను, అయితే చేయలేను. అప్పుడు నేను శిక్షావిధికి లోనైతినని త్వరగా నిర్ణయించుకొందును.

నేను ఈ విధముగా ప్రవర్తించినప్పుడు, మరణము వెంటనే వచ్చును; అప్పుడు

నా హృదయములో ఎంత పోరాటము కలుగుననగా, నాకు ఏ సహాయమును దొరకనియెడల నేను ఈ మరణములోను పోరాటములోను నిత్యము నిలిచియుండవలసి వచ్చును.

పాడెమీద పడియున్న యీ ఏకైక కుమారుని మరణము ఇదే; పాడెను మోయువారు అతనిని ఎడతెగక నరకములోనికి మోసికొనిపోవుచున్నారు.

20. పాడెను మోయువారు ధర్మశాస్త్ర బోధకులు; వారు మనుష్యజాతిని మరణములోనికి మరి మరి లోతుగా ముంచుట తప్ప మరేమియు చేయరు; ఇక్కడ వీరు చనిపోయినవానితో సమాధికి త్వరపడునట్లు, [మనుష్యులు] మరి ఎక్కువగా భయపెట్టబడి నాశనములోనికి మరి లోతుగా త్రోలబడుదురు. మనుష్యజాతితో ఎన్నడును మేలుగా జరుగదు, అవును, అది ఎల్లప్పుడు మరి చెడ్డదగుచునే యున్నది.

21. పోపు క్రింద, మన పాపపు ఒప్పుకోలునందును పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటయందును మనము దీనిని పూర్తిగా అనుభవించితిమి.

సత్క్రియలచేత మన పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము చేసెదమని మనము తలంచుకొంటిమి; అయితే అది మనస్సాక్షికి కలిగిన ఆందోళన మాత్రమే.

ఈ విధముగా మనము ఎల్లప్పుడు నరకమువైపు మరి లోతుగా మునిగిపోతిమి. అందుచేత పాపమునకును శిక్షావిధికిని భయపడు ప్రజలు నీకు తటస్థపడినప్పుడు, వారు అప్పటికే మృతులైయున్నారు; వారికి నీవు ధర్మశాస్త్రమును మరి ఎక్కువగా ప్రకటింపకూడదు; రక్షణ మార్గమును వారికి చూపి, సువార్తను వారికి ప్రకటింపవలెను. మన పోపు పక్షపాతులు అట్టి కలవరపడిన ఆత్మలను ఎదుర్కొనినప్పుడు, వారిని జపమాలలకును, తీర్థయాత్రలకును, ఈ క్రియకును ఆ క్రియకును పంపుదురు; అయితే ఒకటి ఎంత సహాయము చేయునో మరియొకటియు అంతే.

22. క్రీస్తు రాకపోయియుండినయెడల పాడెను మోయువారు ఇంకను ముందుకు సాగి, చనిపోయినవానిని అతని సమాధిలో ఉంచి పాతిపెట్టియుందురు; అట్లే ఇక్కడ కూడ క్రీస్తు తన వాక్యముతోను కృపతోను రావలెను. నీవు ఏమి చేయవలెనో బోధింపక, నీవు దానిని చేయునట్లు నీకు సహాయము ఎక్కడనుండి పొందవలెనో బోధించు సువార్త యొక్క ఆ రెండవ పని ఇదే; ఇక్కడ క్రీస్తు చేయునట్లే. ఆయన అడుగుటలేదు: ఇక్కడ ఏమున్నది? లేక నీవు దీనిని ఎట్లు చేయుదువు? ఆ యౌవనుడు మరల బ్రదికింపబడవలెనని నీవు కోరుచున్నావా? మొదలైనవి. ఈ సంగతులలో దేనినైనను ఆయన అడుగడు; అయితే ఆ తల్లియందు కనికరపడి, ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, పాడెను ముట్టును, మోయువారు వెంటనే నిలిచిపోవుదురు. అనగా, మనుష్యుడు దేవుని మంచితనమును ప్రకటించినప్పుడు, క్రీస్తు తన యోగ్యతలను కార్యములను మనకు సమర్పించినప్పుడు, అప్పుడు శవపేటికమీద చేయి ఉంచబడును, మోయువారు నిలిచిపోవుదురు; అనగా నీవు ఇక ధర్మశాస్త్ర బోధకుల మాట వినవు, ఇక వారిని నమ్మవు; అయితే నీవు ఇట్లందువు: ఇక్కడ క్రియలు ప్రకటించుడి, అక్కడ క్రియలు ప్రకటించుడి, మాకు వేరొక ప్రసంగము కలదు.

మన చేతులు శవపేటికమీద ఉన్నంతవరకు అవి ఏమియు సాధింపలేదు; చనిపోయినవాడు మరల బ్రదుకలేదు; అయితే క్రీస్తు చేయి శవపేటికను ముట్టినప్పుడు ఆ మహాకార్యము జరిగెను. ఏలయనగా క్రీస్తు కార్యమే దానిని చేయుచున్నదనియు, ఆయన కార్యములు మనకు సమర్పింపబడుచున్నవనియు మనుష్యులు వినినప్పుడు, అతడు ఇట్లనును: దీనికి తోడు మనము చేయవలసిన అవసరమేమి?

ఏలయనగా ఇక్కడ మన చేయుట నిష్ప్రయోజనమును వ్యర్థమునైయున్నది.

23. అయితే చనిపోయినవాడు అంత త్వరగా బ్రదికింపబడడు.

దేవుని వాక్యము, దేవుని మంచితనము, క్రీస్తుద్వారా మనకు ఇయ్యబడినదంతయు, నిశ్చయముగా మనకు ప్రకటింపబడుచున్నది; అయితే ఇది ఇంకను చాలదు, ఇది శవపేటికను మొదట ముట్టుట మాత్రమే.

మనము వాక్యమును నమ్మునట్లు, మనము ప్రకటించునట్లే అది నిజముగా ఉన్నదని నమ్మునట్లు, హృదయములో క్రీస్తు స్వరము కూడ చేర్చబడవలెను.

ముట్టబడిన వెంటనే ఆ యౌవనుడు లేవలేదు; అయితే ప్రభువు: "చిన్నవాడా, లెమ్మని నీతో చెప్పుచున్నాను!" అని పలికినప్పుడు లేచెను. ఈ స్వరము హృదయమును కదలించి, చనిపోయినవానిని జీవమునకు లేపెను. అదే విధముగా నేను వాక్యమును విని, మనుష్యుల పారంపర్యాచారములు నన్ను కదలింపనిచ్చినయెడల, మనుష్యులు నన్ను ఇంకను మోసికొనిపోవుచునే యుందురు, నేను ఎల్లప్పుడు శ్రమలోనే నిలిచియుందును; అది నాకు కొంచెమే సహాయము చేయును. బాహ్యమైన ప్రసంగముతో పాటు నేను హృదయములో ఈ స్వరమును కూడ వినవలెను:

"చిన్నవాడా, లెమ్మని నీతో చెప్పుచున్నాను:" అనగా, నేను ఈ ప్రసంగమును నమ్మి, నా హృదయముతో దానిని హత్తుకొని, దానియందు నమ్మికయుంచి, పాపమైనను, మరణమైనను, అపవాదియైనను, నరకమైనను నన్ను దానినుండి ఈడ్చివేయనియ్యకుండవలెను.

24. ఈ విధముగా మనకు రెండు ప్రసంగములు కలవు. ఒకటి పాడెమీద చేయి ఉంచును.

ఇది ఇంకను ఏమియు సాధింపదు. అయితే రెండవది, శవపేటికమీద చేయి ఉంచబడి హృదయములో స్వరము దానిని వెంబడించినప్పుడు, ఇది సమస్తమును సాధించును. మొదటిది క్రీస్తు కార్యములను, అవి మనకొరకు ఎట్లు చేయబడెనో మనకు ఎట్లు ఇయ్యబడెనో మనకు ప్రకటించును. అయితే హృదయములో స్వరము వినబడినప్పుడు, ఇంతకుముందు మృతుడైయుండినవాడు మాటలాడుటకును, తన హృదయములో తాను నమ్మి అనుభవించు విశ్వాసమును తన నోటితో ఒప్పుకొనుటకును మొదలుపెట్టును. అనగా, హృదయము నమ్మినప్పుడు ప్రేమ కార్యము వెంబడించును; అది ఏమనగా, నీవు మాటలాడుట, అనగా ఇతరులకు ప్రకటించుట, దేవుడు నీకు చూపి దయచేసిన మేలు నిమిత్తమును విశ్వాసము నిమిత్తమును ఆయనకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుట.

25. దీనినుండి గొప్ప ఆనందమును కృతజ్ఞతాస్తుతియు కలుగును; వాటిచేత దేవుడు స్తుతింపబడి ఘనపరచబడును; ఇక్కడ క్రీస్తునుగూర్చిన గొప్ప సమాచారము యూదుల దేశమంతటను చుట్టుపట్లనున్న దేశములన్నిటిలోనికిని వ్యాపించినట్లే. ఈ విధముగా ఒక క్రైస్తవుడు అనేకులను విశ్వాసములోనికి నడిపింపగలడు. అందుచేత పోపు పక్షపాతులు చేసినట్లు మనుష్యుడు

అద్భుతములను ఆశ్చర్యకార్యములను గారడీ పనిగా చేయకూడదు.

26. నేటి సువార్తనుగూర్చి ఇది చెప్పబడినది; దానియందు మనవైపున ఏ యోగ్యతయు అర్హతయు ఏమాత్రము లేకుండనే, అవును, మనము ఆయననుండి సహాయమును వెదకకముందే అడుగకముందే, కేవలము కృపచేతను ప్రేమపూర్వకమైన దయచేతను ప్రేరేపింపబడి దేవుడు మనకు ఎట్లు సహాయము చేసి మనలను రక్షించుచున్నాడో మనము చూచుచున్నాము.

మనము దీనిని నమ్మునట్లు దేవుడు అనుగ్రహించునుగాక!

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదహారవ ఆదివారము.

రెండవ ప్రసంగము: లూకా 1, 11-17 [ఆంగ్ల ప్రతిలో "1" అని ముద్రితము; పాఠము లూకా 7].

c సంచికలో మాత్రమే కనబడు యీ ప్రసంగము రెండు ప్రసంగములను కలుపుటచేత కూర్చబడినది; వాటిలో మొదటిది (§§ 1-13) 1534 లో ఈ శీర్షికతో ప్రచురింపబడెను: "లూకా సువార్త 7వ అధ్యాయముపై ఒక చిన్న ప్రసంగము, కుమారుడు చనిపోయిన విధవరాలు, 1534, డాక్టర్ మార్టిన్ లూథరు." రెండవ ప్రసంగమును (§§ 14-…) క్రూసిగర్ స్పష్టముగా తన సొంత ప్రతినుండి ప్రసంగ సంపుటి (పోస్టిల్) లోనికి చేర్చెను; అది అతడు ప్రచురించిన యీ చిన్న పుస్తకములో కూడ కనబడుచున్నది:

"మరణముచేతను ఇతర శ్రమలచేతను శోధనలచేతను దర్శింపబడినవారికొరకు కొన్ని ఆదరణకరమైన రచనలు ప్రసంగములు. డాక్టర్ మార్టిన్ లూథరు, 1545."—ఆ పుస్తకము చివర ఈ మాటలున్నవి: "విట్టెన్‌బర్గ్‌లో హాన్స్ లుఫ్ట్ చేత ముద్రింపబడినది, 1544." రెండవ సంచిక 1548 లో విట్టెన్‌బర్గ్‌లో వెలువడెను. ఈ ప్రసంగముల సంకలనములో దీని శీర్షిక ఇది: "మరణము జీవమునుగూర్చి ఒక ప్రసంగము, లూకా సువార్త 7వ అధ్యాయముపై, మృతులలోనుండి లేపబడిన విధవరాలి కుమారుడు." Erl. 14, 131; W. 11, 2211; St. L. 11, 1658.

విధవరాలి కుమారుడైన నాయీను యౌవనుని పునరుత్థానము.

ఈ పునరుత్థానము సాధారణ[ముగా]. క్రీస్తు రాజ్యమునందు దేవుని కృపను కార్యమును శక్తిని అది ఎట్లు స్తుతించుచున్నది 1.

అవసరతయు దుఃఖమును కలిగిన కాలమందు రక్తమాంసముల ప్రవర్తన. 2.

II. ఈ పునరుత్థానము వివర[ముగా]. A. శ్రమకాలమందు మానవ స్వభావము దేవునిగూర్చి ఏర్పరచుకొను తప్పుడు తలంపులను అది ఎట్లు ఎదిరించి, దేవుని సేవించుటకు మనలను మేల్కొలుపుచున్నది. 3-5.

* మన శోధనలలో దేవుని శిక్ష.

1. దేవుడు ఆ శిక్షను కొంతకాలము దుష్టులమీదను భక్తులమీదను రానిచ్చును. 6.

2. దేవుడు భక్తులమీదికి శిక్షను ఎందుకు రానిచ్చును. 7.

3. విశ్వాసులు శిక్షణనుబట్టియు శోధననుబట్టియు ఎట్లు, ఎందుకు అభ్యంతరపడకూడదు. 8f.

4. శిక్షణలోను శోధనలోను విశ్వాసులు కలిగియుండవలసిన తలంపులు. 8-12.

క్రైస్తవుడు విశ్వాసమునందు బలముగా ఉండి స్తుతింపవలెను B. ఈ పునరుత్థానము మన కన్నులయెదుట యొక్క నిజమైన చిత్రమును ఎట్లు చిత్రించుచున్నది 1. క్రీస్తు యొక్క నిజమైన విశిష్టమైన కార్యము ఏది 14.

2. ఈ పునరుత్థానమునందు అది ఎట్లు చూపబడుచున్నది. 15f. జీవకాలమందువలెనే మరణకాలమందును. 16-17. b. మరణమునుగూర్చి హేతువునకు కలుగు తలంపులు. 18-19. c. మరణమునుగూర్చి క్రీస్తు బోధించు సిద్ధాంతము. 20-21. d. ఏ మానవ జ్ఞానమును శక్తియు మరణమును నివారింపలేదు, జీవమును తిరిగి ఇయ్యలేదు. 22-24. e. మన క్రియలు లేకుండ మనము దీని ద్వారా జీవమునకు ఎట్లు రావలెను (1) దీని స్వభావము, భావము, గ్రహింపు.

(2) దీనియొక్క ఒక చిత్రము. 28-32. f. లోకమంతటి సారము మరణము యొక్క చిత్రమును మరణమువైపు దినదిన ప్రయాణమును తప్ప మరేమియు కాదు. 33-34. g. క్రీస్తునందు మనకు జీవము యొక్క ఆదరణకరమైన చిత్రము కలదు. 35- h. మరణకాలమందు క్రైస్తవుడు దేనిచేత తన్ను తాను ఆదరించుకొనవలెను. 39-40.

1. సువార్తలోని యీ భాగము, మన ప్రభువైన క్రీస్తు రాజ్యమునందు దేవుని కృపను కార్యమును శక్తిని తెలిసికొనుటకును, ఆయనను స్తుతించి ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటకును, అట్లే సంతోషముతో ఆయనను సేవించి ఆయనకు విధేయులగుటకును మనకు బోధించుచున్నది. ఏలయనగా సమస్త అవసర కాలములయందు ఆయనను మన సహాయకునిగా మనము గుర్తించునట్లును, ఆ తరువాత ఆయనను మన సహాయకునిగా ఒప్పుకొనినప్పుడు, ఆయనను ప్రేమించి, ఆయన ఉపకారముల నిమిత్తము ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించి, ఆయన మనకు ఏది సంభవింపనిచ్చునో దానిని ఇష్టపూర్వకముగా సహించి భరించునట్లును ఈ అద్భుతమును కనికర కార్యమును వివరింపబడుచున్నవి; విశేషముగా, మనలను నాశనము చేయుటకు ఆయన మనకు దేనిని సంభవింపనియ్యడనియు, మన విశ్వాసమును పరీక్షించుటకును, మన నమ్మికయు ఆశ్రయమును స్థిరముగా ఆయనయందు ఉన్నవో లేక మరి దేనియందైనను ఉన్నవో చూచుటకును మాత్రమే అట్లు చేయుననియు మనము నిశ్చయముగా ఎరుగుదుము గనుక అట్లు చేయవలెను.

2. సహాయమును ఆదరణయు ఎక్కడ వెదకవలెనో ఆ దేవునియందు మాత్రమే గాక ఇతర మూలములనుండి వాటిని ఎల్లప్పుడు వెదకుటయు, తుదకు ఇతర సహాయమంతయు విఫలమైనప్పుడు సహాయముకొరకు దేవునియొద్దకు వచ్చుటయు రక్తమాంసముల స్వభావము; అదియు, దేవునిగూర్చి పూర్తిగా నిరాశచెంది సాతానుయొద్దకు పరుగెత్తనంత మేలుగా సంగతులు జరిగినయెడల మాత్రమే; ఏలయనగా అనేకులు, మరి ఏ సహాయమును పనిచేయనప్పుడు, తమ్మును తాము అపవాదికి అప్పగించుకొందురు. దీనికి కారణము, వారు

దేవుని ఎరుగకపోవుటయు, ఆయన తమకు ఏదైనను చిన్న దురదృష్టము సంభవింపనిచ్చినయెడల ఆయన తమ్మును మరచిపోయెనని తలంచుటయునే.

3. అట్టి తలంపులకు విరోధముగా, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ఆ బీద విధవరాలి అత్యధిక అవసర కాలమందు, అనగా ఆమె కుమారుని మరణమందు, ఆమెయెడల ఎట్లు ప్రవర్తించెనో దానియొక్క చిత్రమును ఈ సువార్త చూపుచున్నది. లోకమును మరి సమస్తమును అంతమునకు వచ్చు మరణము కలుగజేయు అవసరతకంటె గొప్ప అవసరత భూమిమీద కలుగనేరదు.

ఈ అత్యంత విపత్తునందు ఆయన ఆమెకు సహాయము చేసి, చనిపోయినవానిని జీవమునకు లేపెను; దీనిని వినుచున్న మనకు ఇది ఒక మాదిరిగా ఉన్నది. ఏలయనగా ఇది కేవలము ఆ విధవరాలి నిమిత్తమును ఆమె కుమారుని నిమిత్తమును మాత్రమే చేయబడలేదు గాని, పరిశుద్ధ యోహాను 20, 31 లో చెప్పునట్లు: "మీరు నమ్మునట్లు ఇవి చేయబడి వ్రాయబడెను." ఈ విధముగా ఆయన దీనిని, ధన్యుడైన ప్రభువైన యేసు చేసిన ఆయన ఇతర అద్భుతములను అందరి హృదయములమీద ముద్రించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పగోరునట్లున్నది: ఇదిగో, ఈ విధవరాలి కుమారుడు మృతులలోనుండి ఎట్లు లేపబడెనో ఇప్పుడు నీవు వినుచున్నావు; నీవు దీనిని అంగీకరించి, దీనియందు దేవుడు ఏమి చేయగలడో ఏమి చేయగోరుచున్నాడో, అనగా నీ అవసరతలు ఎంత గొప్పవైనను వాటన్నిటియందు ఆయన నీకు సహాయము చేయగలడనియు చేయగోరుచున్నాడనియు నేర్చుకొనునట్లు, ఇది నీ హృదయములోనికి ప్రకటింపబడనిమ్ము. మరియు ఒకవేళ

నీ అవసరతలు నిన్ను బహు భారముగా ఒత్తిడిచేసి, భూలోక ఆలోచనయు సహాయమును నిష్ఫలమని నీవు గ్రహించినయెడల, అప్పుడు నీవు నిరాశచెందక, ప్రభువైన యేసు ఇయ్యగల శ్రేష్ఠమైనదానికొరకు నీవు ఆయనవైపు చూచునట్లు ఈ మాదిరి నీ హృదయమును బలపరచనిమ్ము.

4. నిశ్చయముగా ఆ విధవరాలి జీవితములో ఇది ఆటకాదు.

మొదట ఆమె తన భర్తను పోగొట్టుకొనెను, తరువాత ఆమె ప్రేమించిన ఆమె ఏకైక కుమారుడు చనిపోయెను. తల్లిదండ్రులు పేరునైనను సంతానమునైనను విడిచిపెట్టలేకపోయినయెడల, ఆ ప్రజల మధ్య అది గొప్ప దురదృష్టముగా ఎంచబడెను.

దీనిని దేవుని గొప్ప అప్రసన్నతగా వారు ఎంచిరి. అందుచేత తన భర్త మరణము తరువాత తన సమస్త నిరీక్షణను ఆదరణను తన ఏకైక కుమారునియందు ఉంచిన యీ విధవరాలు, తన కుమారుడు తననుండి లాగివేయబడి భూమిమీద తనకు ఏమియు మిగులనప్పుడు, గొప్ప దుఃఖము అనుభవించియుండవలెను. అట్టి పరిస్థితులలో నిస్సందేహముగా ఈ తలంపులు ఆమెమీద బలవంతముగా వచ్చెను: ఇదిగో, దేవుడు ఎవరికి అంత శత్రువైయున్నాడో, సంతానమును విడువకుండ భూమిమీదనుండి గతించవలసిన శాపగ్రస్తులైన స్త్రీలలో నీవును ఒకతెవు.

ఏలయనగా దేవుడు భక్తిహీనులను బెదరించుచు, ఒకడు ఆకైనను కొమ్మయైనను మిగులకుండ ఒక చెట్టును పూర్తిగా నాశనము చేయునట్లే, వారిని వేరుతోను కొమ్మతోను నాశనము చేసెదనని చెప్పుచున్నట్లు కీర్తనలలోను ప్రవక్తల గ్రంథములలోను ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది. ఇది అతి గొప్ప శాపముగాను శిక్షగాను ఎంచబడెను; అనేక చక్రవర్తులు, రాజులు, అధిపతులు, వారినిగూర్చి ఏమియు తెలియనంతగా పూర్తిగా నాశనము చేయబడిన వారి జీవితములలో ఇది కనబడును. ఇది అత్యంత అప్రసన్నతవలె కనబడుచున్నది.

5. అందుచేత ఈ స్త్రీకి గొప్ప దుఃఖము కలిగెను; ఆమె తన భర్తను, తరువాత తన కుమారుని పోగొట్టుకొని, తద్వారా తన కన్నులయెదుటనే కుటుంబము నాశనమైనందున మాత్రమే కాదు; అంతకంటె మరి తీవ్రముగా కనబడినదేమనగా, ఆమె ఇట్లు తలంచవలసి వచ్చెను: దేవుడు నాకు ప్రతికూలుడనియు నేను శాపగ్రస్తురాలననియు ఇప్పుడు నేను చూచుచున్నాను; ఏలయనగా దేవుడు కీర్తనలలోను ప్రవక్తల గ్రంథములలోను భక్తిహీనులను వేరుతోను కొమ్మతోను నాశనము చేసెదనని బెదరించెను గనుక ఈ శిక్ష నామీద అమలుపరచబడెను. ఇది నాకు సంభవించెను.

అందుచేత ప్రభువైన యేసు ఆమె నిమిత్తము చేసిన అద్భుతము ఆమెకు పూర్తిగా అసాధ్యముగా కనబడెను; అప్పుడు ఎవడైనను ఆమెతో: నీ కుమారుడు నీ కన్నులయెదుట మరల బ్రదుకునని చెప్పియుండినయెడల, నిస్సందేహముగా ఆమె ఇట్లనియుండును:

అయ్యో! నా లోతైన దుఃఖములో నన్ను ఎగతాళి చేయకుము. కనీసము

నా గొప్ప దుర్దశనుగూర్చి నేను రోదించునంతవరకైనను నన్ను ఉండనిమ్ము, నీ ఎగతాళిచేత దానిని అధికము చేయకుము. నిస్సందేహముగా ఆమె జవాబు ఇదే అయ్యుండును; ఏలయనగా తాను పొందిన నష్టమునుబట్టియు తన మనస్సాక్షి సందేహములనుబట్టియు ఆమె మిక్కిలి కలవరపడియుండెను.

6. అయితే దేవునికి అసాధ్యమైనది ఏదియు లేదని — అది దురదృష్టమైనను, విపత్తైనను, కోపమైనను, మరేదైనను సరే — ఆయన కొన్నిసార్లు దుష్టులమీదికివలెనే మంచివారిమీదికిని దురదృష్టము రానిచ్చునని మనము నేర్చుకొనునట్లు ఇదంతయు ఇక్కడ చిత్రింపబడెను. అవును, ఆయన భక్తిహీనులను గులాబి తోటలోవలె సుఖముగా కూర్చుండనిచ్చి, వారి సమస్త ప్రయత్నములలో వారికి జయము కలుగనిచ్చును; మరియొకవైపు భక్తులకు ఆయన వారిమీద కోపపడి వారికి ప్రతికూలుడైయున్నట్లు కనబడును; ఉదాహరణకు భక్తుడైన యోబుకు సంభవించినట్లు; అతని పిల్లలందరు ఒక్క దినమున ఘోరముగా నాశనము చేయబడిరి, అతని పశువులును భూమియు దోచుకొనబడెను, అతని శరీరము మిక్కిలి భయంకరముగా బాధింపబడెను. అతడు నిరపరాధి, అయినను ఏ భక్తిహీనుడును అనుభవింపనంతటి శిక్షను అతడు సహింపవలసి వచ్చెను; తుదకు అతని స్నేహితులు సహా అతనితో ఇట్లనిరి: "ఇది నీకు సంభవించెను గనుక నీవు నిస్సందేహముగా గొప్పదియు రహస్యమైనదియునైన పాపము క్రింద ఉన్నావు." అతనిని ఆదరింప ప్రయత్నించుచు వారు అతని దుఃఖమును అధికము చేసిరి. అయితే అతడు ఉత్తరమిచ్చి ఇట్లనెను: "నేను ఏమియు చేయలేదు; కావున దేవుడు తరచుగా దుర్వ్యాపారములో బ్రదుకనిచ్చి శిక్షింపకుండ విడిచిపెట్టు భక్తిహీనుడను నేను కాను."

7. అట్లే, మన దేవుడైన ప్రభువు మంచివారిని చెడ్డవారిని సమానముగా శిక్షించుట ఆ విధవరాలికి నిస్సందేహముగా ఒక తీవ్రమైన సమస్యయై యుండెను. అయితే భక్తులకు ఇది దేవుని కోపమునకైనను అప్రసన్నతకైనను గుర్తుగా రాదు; భక్తిహీనులకైతే వారు నాశనము చేయబడునట్లు అది నిజముగా కోపమునకు గుర్తుగా వచ్చును.

ఏలయనగా దేవుడు వారితో ఆటలాడడు, నిజముగా గంభీరముగా ఉన్నాడు.

శిక్షకు పాత్రులు కాని దేవునికి భయపడువారి విషయమైతే, వారు స్థిరముగా నిలిచియుందురో లేదో చూచుటకు ఆయన వారిని పరీక్షించును. వారు ఆ పరీక్షను సహించి: "నా దేవా, నీవు నన్ను పరీక్షించినను నన్ను విడిచిపెట్టవు" అని తలంచినయెడల, ఆయన మరల వచ్చి, యోబు విషయములో చేసినట్లే వారిమీద తన మేళ్లను సమృద్ధిగా కుమ్మరించును; యోబు ఆస్తిలోను పిల్లలలోను తాను పోగొట్టుకొనినదానికి రెండంతలు పొందెను. ఆ విధవరాలు తన కుమారుడు

బ్రదికియుండగా తన సమస్త ఆనందమును అతనియందే కనుగొనెను. దేవుడు ఆమెను పరీక్షించి ఆమె కుమారుని ఆమెనుండి తీసికొనెను. ఆమె ఏడ్చి రోదించినప్పుడు, ఆయన మరల వచ్చి ఆమెకు ఇంతకుముందు ఉండినదానికంటె పదంతలు ఎక్కువ ఆనందము ఇచ్చెను; ఏలయనగా తన మునుపటి జీవితమంతటిలో ఆనందించినదానికంటె ఆ ఒక్క గంటలో ఆమె తన కుమారుని నిమిత్తము ఎక్కువగా ఆనందించెను. మనుష్యులు సహించి ఆయనను సందేహింపకుండినయెడల, మన దేవుడైన ప్రభువు అంత సమృద్ధిగా మరల ఇచ్చును.

8. అందుచేత నేర్చుకొనగలవాడెవడో వాడు దీనినుండి నేర్చుకొనవలెను: మనము భక్తిగలవారమైయుండి, దేవుడు మనమీదికి పంపు శ్రమలు వచ్చినయెడల, ఆయన మనకు మేలు చేయగోరుచున్నాడను తలంపును మనము హృదయములో ఉంచుకొందము; ఆయన దుష్టులను, పోపును, బిషప్పులను, ఇతరులందరిని తమ ఇష్టము వచ్చినట్లు చేయనిచ్చినప్పుడు మనము అభ్యంతరపడకుందము. వీరు దీనిని మన దేవుడైన ప్రభువు చేతినుండి సంపాదించుకొంటిమని తలంచుదురు, తమ పాపములనుబట్టి శిక్షింపబడినయెడల తమ్మును తాము సమర్థించుకొనుటకు ప్రయత్నించుదురు.

అయితే ప్రియ స్నేహితులారా, మనము స్వేచ్ఛగా ఒప్పుకొని ఇట్లు చెప్పుదము: ప్రభువా, నీవు మమ్మును శిక్షించినను నీవు న్యాయముగానే చేయుచున్నావు; ఏలయనగా ప్రభువా, నీ యెదుట మాకు ఏ హక్కును లేదు. అయితే నీవు కృపతో శిక్షించి, నీ స్వంత అనుకూల సమయమందు మానెదవని మేము నిరీక్షించుచున్నాము. మనము ఇట్లు చేసినయెడల, సహాయము ఎంత అసాధ్యముగా కనబడినను, సమస్త శ్రమయు తొలగింపబడును.

9. రక్తమాంసములు శ్రమలో ఉన్నప్పుడు, అంతయు పోయెనని చెప్పును. ఏలయనగా మన దేవుడైన ప్రభువు దాడి చేసినప్పుడు, ఎటు తిరుగవలెనో మనకు తెలియనంత విధముగా ఆయన దానిని చేయును; అందుచేత మనము ఎట్లు తలంచినను ఆలోచించినను, తప్పించుకొను మార్గమేదియు మనకు దొరకదు, అన్నివైపుల మనము చుట్టుముట్టబడియుందుము; యోబు 3, 23 లో చెప్పునట్లు: "ప్రభువు చీకటితో చుట్టుముట్టిన మనుష్యునివలె," ఒకడు చీకటిలో ఉండి ఏ దారికి తిరుగవలెనో ఎరుగనట్లు. శ్రమ ఇంతవరకు వెళ్లనియెడల అది నిజమైన శ్రమ కాదు. ఆకలిలో ఉండియు ఇంకను బంగారపు నిల్వనైనను ధాన్యపు నిల్వనైనను ఎరిగియున్నవాడు ఇంకను నిజమైన చీకటిలో లేడు; అయితే ఒకడు పూర్తిగా నిస్సహాయుడై ఆలోచన లేనివాడైనప్పుడు, అతడు నిజముగా శిక్షింపబడెనని చెప్పవచ్చును.

ఆ విధవరాలి మార్గము అన్నివైపుల ఎంతగా మూయబడెననగా, ఆమె ఇట్లు నిర్ణయించుకొనవలసి వచ్చెను: నేను శాపగ్రస్తురాలను, దేవుడు నాకు విరోధముగా ఉన్నాడు; కావున ఆమె దారియైనను ద్వారమైనను లేని చీకటి మధ్యనుండి, ఎటు తిరుగవలెనో ఎరుగకుండెను.

10. మనము విశ్వాసమునందు స్థిరముగా నిలిచియుండుట నేర్చుకొనునట్లు, దేవుని కనికరముగల దేవునిగా తప్ప మరి ఏ దృష్టితోను చూడకుండునట్లు, ఇదంతయు మనకు ఒక మాదిరిగా చూపబడుచున్నది; ఆయన మనమీద కోపపడినట్లును

లోకముతో కూడ మనలను చూచి నవ్వుచున్నట్లును మనలను శోధింపబడనిచ్చినను సరే; అయితే మనము అట్టి నవ్వునుండి మనలను మనము కాపాడుకొని, ఆయన తన ప్రజలమీద దాడి చేయు కోపమును చూచి భయపడకుందము. కొన్నిసార్లు ఆయన దుష్టుల పక్షమున ఉండి భక్తులను కనికరము లేకుండ హింసించుచున్నట్లు కనబడవచ్చును; అయినను అది ఏ హానియు చేయదు, అది ఒక్క చూపుమీదనే ఆధారపడియున్నది. అయితే అది గ్రుడ్డిదైన ఆత్మీయమైన చూపు; దానిని మనము గ్రుడ్డి కన్నులతో, అనగా ఏమియు చూడని విశ్వాసపు కన్నులతో చూడవలెను; ఏలయనగా విశ్వాసము అదృశ్యమైనది.

విశ్వాసము కనబడని సంగతులను, అనుభవమునకు అందని సంగతులను పట్టుకొనును, హెబ్రీయులకు 11, 1.

11. తత్త్వజ్ఞానులకు దృశ్యమైన, అనుభవింపదగిన, గ్రహింపదగిన సంగతులతో వ్యవహరించు ఒక విద్య కలదు; అయితే ఒక క్రైస్తవుడు అదృశ్యమైన, స్థూలరూపము లేని, ఆత్మీయమైన సంగతులతో వ్యవహరించును; అవి చూడబడవు, గ్రహింపబడవు; అవి సాధ్యమని ఒకడు తలంచుటయే కష్టము. తన కుమారుని విషయములో శారా ఈ స్థితిలో ఉండెను. అక్కడ కేవలము వాక్యము తప్ప మరేమియు లేదు. ఆమె వయస్సునుబట్టియు, ఆమె గొడ్రాలను ఆమె సహజ స్థితినిబట్టియు ఆమె గర్భము దానికి తగినది కాదు; ఆమె కుమారుడైన ఇస్సాకు నిజముగా అదృశ్యుడై శూన్యమువలె ఉండెను. అట్లే ఈ విధవరాలు తన కుమారుని విషయములో అతడు బ్రదికియున్నాడని చూడలేదు, అతడు చనిపోయెనని మాత్రమే చూచెను; అయితే క్రీస్తు అతడు బ్రదికియున్నాడని ఎరిగి, చనిపోయిన కుమారుని జీవమునకు తెచ్చి, ఈ విధముగా అదృశ్యమైనదానిని దృశ్యము చేసెను.

12. నేను తరచుగా చెప్పినట్లు, మన సమస్త అవసరతలయందు మన దేవుడైన ప్రభువును నమ్ముకొని ఆయనయందు విశ్వాసముంచుటయు, మనకు మేలుగా జరుగనప్పుడు భయపడకుండుటయు, దుష్టులు వర్ధిల్లినయెడల అభ్యంతరపడకుండుటయు మనము నేర్చుకొనునట్లు ఇదంతయు జరిగెను. ఏలయనగా మన దేవుడైన ప్రభువు పరీక్షించువాడు; తాను కృపగల దేవుడని తనవారు నిజముగా గ్రహించి తెలిసికొనుట నేర్చుకొనునట్లు, ఆయన తనవారిని పరీక్షింపబడనిచ్చి శ్రమపడనిచ్చును; కొన్నిసార్లు ఆయన తన కృపను అది కనబడనంత లోతుగా మరుగుచేసినను సరే. తరువాత, మనుష్యులు సహించి నిలిచినయెడల, అది ఒక్క మాట సంగతి మాత్రమే, అవసరమైన సహాయము అందింపబడును; ఈ సువార్తయందు ఒక్క మాటయే అవసరమైనట్లును, చనిపోయిన కుమారుడు జీవమునకు తిరిగి తేబడినట్లును. దీనిచేత, మనకు అసాధ్యమైనది ఆయనకు ఎంత సులువో, దానికి "లెమ్ము" అను ఒక్క చిన్న మాటయే చాలునని చూపగోరుచున్నాడు. అది సులువుగా పలుకబడును, అయినను చనిపోయినవారిని జీవమునకు తిరిగి తెచ్చు శక్తి దానికి కలదు. ఆయన మన సమస్త అవసరతలనుండి మనకు సహాయము చేయగలడనియు చేయగోరుచున్నాడనియు మనము తెలిసికొనుట నేర్చుకొనవలెను.

13. క్రైస్తవుడుగా ఉండగోరువాడు విశ్వాసమునందు బలముగా ఉండి, దేవుని ఆయన వాక్యమును స్తుతించి, ఇట్లు చెప్పవలెను: "అంత శీఘ్రముగాను సులువుగాను సహాయము చేయగల ఆ దేవుని నేను ఒప్పుకొని, స్తుతించి, సేవించెదను; ఆయన చిత్తమైనదానిని సంతోషముతో చేసెదను, సహించెదను."

ఈ విధముగా, క్రీస్తు చేసిన ఈ అద్భుతమును ఇతర అద్భుతములును మనలను ఆదరించుటకును మనలను మరి మంచివారినిగా చేయుటకును, మరి ఏ దేవునియందును కాక ఆయనయందే విశ్వాసముంచి ఆయననే సేవించునట్లు మనలను ప్రేరేపించుటకును ఉపయోగపడవలెను; ఏలయనగా మన ప్రియ ప్రభువైన యేసు తన్ను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొనినట్లు మరి ఏ దేవుడును తన్ను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొనడు.

అందుచేత మనము దినదినము ఆయనను స్తుతించి ఘనపరచుచు, ఇతరులును అదే చేయునట్లు దినదినము వారిని ఆయనయొద్దకు తీసికొనివచ్చుచున్నాము. దేవుడు తన సహాయమును మరి మరి కొనసాగించునుగాక. విధవరాలి మాదిరియందు చూపబడిన సువార్త బోధ ఇదే.

14. ఈ వృత్తాంతము క్రీస్తు కార్యము యొక్క నిజమైన స్వభావమును ఇంకను కనుపరచుచు, ఆయన ఎందుకు వచ్చి రాజ్యమేలుచున్నాడో చూపుచున్నది; అది ఏమనగా, ఆయన మరణమును నాశనము చేసి దానికి బదులుగా జీవము ఇచ్చుటకే; యెషయా ప్రవక్త 25, 8 లో చెప్పునట్లు: "ఆయన మరణమును నిత్యము మింగివేయును;" పరిశుద్ధ పౌలు 1 కొరింథీయులకు 15, 24-26 లో చెప్పుచున్నట్లు, క్రీస్తు తన

క్రైస్తవుల నిమిత్తము కడపటి శత్రువైన మరణమును నాశనము చేయువరకు రాజ్యమేలవలెను, ఈ విధముగా వారికి నిత్యజీవము ఇయ్యవలెను; ఆ తరువాత ఆయన సమస్త ప్రధానతను సమస్త అధికారమును బలమును కొట్టివేసిన తరువాత, రాజ్యమును తండ్రికి అప్పగించును. ఆయన తన ప్రజల మధ్య నెరవేర్చు కార్యము ఇదే; శారీరక మరణము సంభవింపకముందే విశ్వాసమునందు దానిని ఇప్పటికే ఆరంభించెను.

అయితే తరువాత, ఆయన తనవారినందరిని సమకూర్చినప్పుడు, అంత్యదినమున వారియందు తన కార్యమును సంపూర్ణము చేయును.

15. ప్రజలను మృతులలోనుండి లేపుటను వివరించు యీ వృత్తాంతములోను ఇతర వృత్తాంతములలోను దానియొక్క సూచనలును ఛాయలును, అవును, సాక్ష్యములును కనబడుచున్నవి. అయితే ఇవి సమస్త క్రైస్తవుల మధ్య తుదకు ఆయన నెరవేర్చు కార్యమునకు పూర్వరంగము మాత్రమే. జీవము యొక్కయు మరణము యొక్కయు చిత్రములు ఇక్కడ ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉంచబడి, రెండును ఎక్కడ పుట్టి ఒకదానినొకటి ఎదిరించుచున్నవో, క్రీస్తు మరణముమీద తన శక్తిని అధికారమును ఎట్లు కనుపరచుచున్నాడో చూపబడుచున్నది.

16. ఏలయనగా మొదట, లేఖనములు మరణమునుగూర్చి మాటలాడుట నీవు వినినప్పుడు, నీవు సమాధినిగూర్చియు శవపేటికనుగూర్చియు మాత్రమే తలంచకూడదు,

శరీరమునుండి జీవము విడదీయబడు భయంకరమైన విధమునుగూర్చియు, శరీరము ఎట్లు నాశనమై శూన్యమగునో దానినిగూర్చియు మాత్రమే కాదు; మనుష్యుడు మరణమునకు తేబడు కారణమునుగూర్చి, అది లేకుండ మరణమును దానితో కూడ వచ్చునదియు అసాధ్యమైయుండునో ఆ కారణమునుగూర్చి నీవు తలంచవలెను. ఈ కారణమును లేఖనము చూపి బోధించుచున్నది; అది ఏమనగా, పాపమును పాపమునుబట్టి దేవుని ఉగ్రతయు. ఈ కారణము మరణమును తెచ్చును, ఎల్లప్పుడు దానియందు అంటియుండును, దానినుండి కనబడును, భూమిమీది సమస్త దుఃఖమును దురదృష్టమును కలుగజేసి తనవెంట ఈడ్చుకొనిపోవును, దానికి తోడు మనుష్యుని దేవునినుండియు ఆయన సమస్త కృపనుండియు ఆనందమునుండియు వెళ్లగొట్టును.

17. అదే విధముగా, దీనికి విరుద్ధముగా, లేఖనములు జీవమునుగూర్చి మాటలాడునప్పుడు, జీవమును తెచ్చి ఇచ్చు కారణమును కూడ నీవు గ్రహింపవలెను; అది నీతియై యుండవలెను; దానిచేత మనుష్యుడు దేవునికి అంగీకారుడగును, దానిచేత అతడు దేవునియందు తన ఇష్టమును సంతోషమును ఆనందమును కనుగొని, ఈ విధముగా నిత్యము తాను కోరు ప్రతి మేలును దేవునినుండి పొందును.

18. ఈ రెండు సంగతులను నీవు ఈ చిత్రమునందు చూడవచ్చును; రెండు విధముల వ్యక్తులు, రెండు ఊరేగింపులు: పట్టణములోనుండి అతనిని మోసికొనిపోవువారితో కూడ చనిపోయినవాడు, మరియు అతనిని ఎదుర్కొనుటకు వచ్చుచున్న క్రీస్తు.

తాము చనిపోవలెననియు, మనమందరము ఒకే మార్గమున పోవుదుమనియు మనుష్యులందరు బాగుగా ఎరుగుదురు; మరణమును మనయెదుటను మన ప్రక్కనను మన వెనుకను చూచుచున్నారు. అన్యజనులలోని పండితులు సహా మానవజాతి యొక్క ఈ దుర్దశనుగూర్చి మొరపెట్టిరి; అయితే మరణము యొక్క కారణమును వారు గ్రహింపలేకపోయిరి.

మరణము యాదృచ్ఛికముగా సంభవించునదని, మనము పశువువలె చనిపోవుదుమని, మనుష్యుడు చనిపోవలసినవాడుగానే సృజింపబడెనని వారిలో అనేకులు తలంచుదురు.

19. మరికొందరు, మానవజాతిమీదికి అంత దురదృష్టమును దుర్దశయు దుఃఖమును వచ్చుచున్నదనియు, అనేకులు తమ కాలము రాకముందే చనిపోవుచున్నారనియు, అనేకులు దౌర్భాగ్యముగా నాశనము చేయబడుచున్నారనియు — ఇవి యాదృచ్ఛికముగా మాత్రమే జరుగగల సంగతులు — చూచి, దాని కారణమును వెదకిరి; సమస్త జీవరాసులలో అతి శ్రేష్ఠుడును మరి మంచి స్థితిలో ఉండి హానినుండి కాపాడబడవలసినవాడునైన మనుష్యునికి అట్టి దురదృష్టములు సంభవించుటనుబట్టి ఆశ్చర్యపడిరి; అయితే అనేక మనుష్యులు తమ సొంత దుర్మార్గముచేతనో మొండితనముచేతనో తమమీదికి మరణమును ఇతర దురదృష్టములను తెచ్చుకొనుట వారు చూచినంతమట్టుకే తప్ప, ఆ కీడు యొక్క కారణమును వారు కనుగొనలేకపోయిరి. అయితే ఒక మనుష్యుడు బుద్ధిపూర్వకముగా తన్ను తాను కష్టములోను దుర్దశలోను పడద్రోసికొనునంత దుష్టుడెట్లు కాగలడనునది దానియందదే గొప్ప ఆశ్చర్యకరమైన సంగతి.

20. ఇక్కడ లేఖనము మొదట మనకు ఇట్లు బోధించుచున్నది: మరణము పరదైసునందు, నిషేధింపబడిన ఫలమును తినుటవలన, అనగా మన ఆది తల్లిదండ్రుల అవిధేయతవలన పుట్టెను; అప్పటినుండి వారి పాపములనుబట్టి మనుష్యులందరిమీదికి వచ్చెను. ఏలయనగా పాపము లేనియెడల మరణము ఉండదు.

దీనిచేత మేము వ్యభిచారము, నరహత్య మొదలైన ఘోర పాపములను మాత్రమే ఉద్దేశించుటలేదు; ఊయలలోని పిల్లలవలె వీటిని చేయనివారును చేయలేనివారును కూడ చనిపోవుదురు; అవును, గొప్పవారును పరిశుద్ధులునైన ప్రవక్తలును, బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానును, అందరును చనిపోవలెను.

21. అందుచేత మానవజాతి యంతయు మరణమునకు లోనగుటకు కారణము, తలారి మరణదండనతో శిక్షించు నరహత్యయు అట్టి బహిరంగ నేరములును కాక, వాటికంటె గొప్పవియు వేరైనవియునైన పాపములని తలంచవలెను. అది ఆదాము హవ్వలనుండియు, మన తండ్రులనుండియు తల్లులనుండియు మనకు సంక్రమించిన పాపము; అది ప్రకృతి సాధారణ క్రమము ప్రకారము పుట్టు మనుష్యులందరియందు స్వభావసిద్ధముగా ఉన్నది. ఆదాము హవ్వలు పాపము చేసి, దేవుని సన్నిధినుండి వెళ్లగొట్టబడి, దుష్ట దురాశలతోను దేవునికిని ఆయన చిత్తమునకును అవిధేయతతోను నిండియుండిన తరువాత వారియందు ఉండినట్లే ఇది ఉండి నిలిచియున్నది. అందుచేత దేవుని ఉగ్రత క్రింద ఉన్నవారందరు మరణమునకు తీర్పు తీర్చబడియున్నారు, నిత్యము … నుండి వేరుపరచబడవలసియున్నారు. ఈ విధముగా దేవుడు పాపముచేత మనమీదికి తెచ్చుకొను తన బలమైన భయంకరమైన ఉగ్రతను మనుష్యులందరిమీద కనుపరచుచున్నాడు; కావున మనమందరము మరణముచేత జయింపబడవలసియున్నాము; ఏలయనగా మనము రక్తమాంసములనుండి పుట్టితిమి, తత్ఫలితముగా మన తల్లిదండ్రుల అపరాధమును భరింపవలసియున్నాము, ఈ విధముగా పాపులమును మరణమునకు పాత్రులమును అయితిమి. కీర్తనలు 90, 7 మనకు ఇట్లు బోధించుచున్నది: "నీ కోపమువలన మేము క్షీణించుచున్నాము, నీ ఉగ్రతవలన మేము కలవరపడుచున్నాము."

అది దేవుని ఉగ్రత అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అందుచేత అది యాదృచ్ఛికముగా జరుగు సంగతి కాదు, లేక మనుష్యుడు దేవునిచేత అట్లు సృజింపబడినందున కాదు; మనము పాపము చేయుట మన దోషమే. ఏలయనగా ఉగ్రత ఉన్నది గనుక, అట్టి ఉగ్రతను కలుగజేయు అపరాధమును ఉండవలెను. ఈ ఉగ్రత కేవలము సాధారణ సంగతి కాదు; ఎవడును సహింపలేనంత, అందరు దానిక్రింద కూలిపోవలసినంత తీవ్రమైన విషయము; అయినను లోకము ఎంత గ్రుడ్డిదనగా, దేవుని యీ ఉగ్రతను అది చూడదు, లక్ష్యపెట్టదు; అవును, భక్తులు సహా దానిని

తగినంతగా గ్రహింపరు. కీర్తనకారుడు 90, 11 లో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నీ కోపబలము ఎంతో ఎవరికి తెలియును? నీకు చెందవలసిన భయముకొలది నీ ఉగ్రత యెంతో ఎవరికి తెలియును?"

22. ఈ దుర్దశ యంతటినుండి ఒకడు ఎట్లు విడిపింపబడగలడో లోకము గ్రహింపగలుగుట మరి దూరము; తన సొంత జ్ఞానముచేతను శక్తిచేతను దానిని సాధింపనులేదు; అయినను తన గ్రుడ్డితనములో, దేవుని ఉగ్రతనుగూర్చి వినినప్పుడు, అది తన క్రియలచేతను జీవితముచేతను దేవునితో సమాధానపడి జీవమును సంపాదింప ప్రయత్నించుచున్నది. ఏలయనగా మనుష్యులందరు పుట్టుకచేతనే పాపులై, దేవుని ఉగ్రత క్రింద మరణమునకు లోనైయున్నారు గనుక, మన సొంత క్రియలచేత మరణమునుండి మనలను మనము ఎట్లు విడిపించుకొనగలము? అయ్యో! మరణమునుగూర్చి గాని, మరణమును ఎట్లు తప్పించుకొనవలెనో దానినిగూర్చి గాని ఆలోచించినప్పుడు, ఎవనికిని ఆదరణయైనను నిరీక్షణయైనను లేదు; పరిశుద్ధ పౌలు 1 థెస్సలొనీకయులకు 4, 13 లో చెప్పునట్లు: "నిరీక్షణ లేని ఇతరులవలె మీరు దుఃఖపడకుండునట్లు."

23. ఏలయనగా ఒక్క వ్యక్తియైనను మరణమునుండి జీవమునకు లేపబడుట సాధ్యమని వీరు ఎరుగరు; అందుచేత వారు ఇట్లు నిర్ణయించుకొందురు: "చనిపోయినవాడు నిత్యము చనిపోయినవాడుగానే నిలిచియుండవలెను, శూన్యమైపోవలెను." మరికొందరు, యూదులు, టర్కులు,

పోపు పక్షపాతులవంటివారు, పునరుత్థానము కలుగునని వినినను, నీతిమంతులును రక్షింపబడినవారును పొందు పునరుత్థానములో తాము ఎట్లు పాలుపొందగలరో ఆ సంగతిని ఎరుగక, తమ సొంత ప్రయత్నములచేత నిత్యజీవమును సంపాదింపగలమని తలంచుదురు; సన్యాసులమైన మేము ఇంతవరకు నమ్మి బోధించినట్లు: మేము మా సన్యాస సమాజముల నియమములను ఖచ్చితముగా పాటించి, ఎక్కువగా ప్రార్థన చేసి, మిస్సా (పూజాబలి) చదివిన యెడల మొదలైనవి, దేవుడు అట్టి పరిశుద్ధ జీవితమును లక్ష్యపెట్టి, తత్ఫలితముగా మాకు మాత్రమే గాక ఇతరులకును మరణమును తప్పించుకొనుటకు సహాయము చేయునని.

24. అయితే ఇది దేవుని వాక్యము యొక్క ఏ అధికారమును లేని వ్యర్థమైన మానవ ఆదరణయు నిరీక్షణయు తప్ప మరేమియు కాదు; ఏలయనగా మనకు మనము సహాయము చేసికొను అట్టి శక్తియు అధికారమును మనలో ఉండనేరదు. పాపమునుబట్టి మనము మరణమునకు లోనైతిమి గనుక, శారీరక మరణమును సహా ఆలస్యము చేయలేము; నిత్యమరణమునుండి మనలను మనము రక్షించుకొనుట గాని, మనలను మనము విడిపించుకొనుట గాని మరి దూరము. ఇది మా సన్యాసత్వముచేతను క్రియానీతిచేతను మేమే అనుభవించి సాక్ష్యమియ్యవలసి వచ్చెను. ఏలయనగా చాలాకాలము మేము వీటితో వ్యవహరించి వీటిచేత మమ్మును మేము ఆదరించుకొనినను, తుదకు ఇవి నిష్ప్రయోజనములని కనుగొంటిమి. ఒకసారి మనస్సాక్షి యొక్క ఇరుకు

సంగతి వచ్చినప్పుడు, మేము పోరాడి దేవుని తీర్పుయెదుట నిలువవలసి వచ్చినప్పుడు, ఈ ఆదరణయంతయు హృదయమును విడిచిపోయెను; వ్యర్థమైన భయగ్రస్త సందేహములు తప్ప మరేమియు మిగులలేదు; అవును, ఈ తలంపునుబట్టి వణకులును కంపములును కూడ కలిగెను: అయ్యో!

నేను తగినంత పరిశుద్ధ జీవితము జీవింపలేదు. దేవుని తీర్పుయెదుట నేను ఎట్లు నిలువగలను? ఏలయనగా తుదకు ఇది ఇట్లు రావలసియున్నది: పరిశుద్ధులందరు అనుభవించి ఒప్పుకొనినదానిని మనుష్యుడు అనుభవించి గ్రహింపవలెను; అది ఏమనగా, తన సొంత జీవితము ఎంత మంచిదైయుండినను, దాని ఆధారముచేత ఎవడును దేవుని తీర్పులో నిలువలేడు. దీనిగూర్చి యెషయా ప్రవక్త 49, 24 లో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "బలాఢ్యునిచేతిలోనుండి కొల్లసొమ్ము తీసికొనబడునా? న్యాయముగా చెరపట్టబడినవారు విడిపింపబడుదురా?"

"బలాఢ్యుడు" అని అతడు మనుష్యులందరిని గొంతుపిసికి ఈడ్చుకొనిపోవు మరణ శక్తిని పిలుచుచున్నాడు; దానిని ఎవడును ఎదిరింపలేడు, దాని కొల్లసొమ్మును దోచుకొనలేడు; అయితే "న్యాయముగా చెరపట్టబడినవారు" అనుదానిచేత అతడు తన తీర్పుతో కూడిన ధర్మశాస్త్రమును ఉద్దేశించుచున్నాడు; అది దేవుని తీర్పు, అది మనుష్యులందరిని న్యాయముగా చెరలో ఉంచును; కావున ఎవడును తన్ను తానైనను ఇతరులనైనను దానినుండి విడిపింపలేడు; అయితే అందరు, తమవరకు, నిత్యము దానిక్రింద చెరలోనే నిలిచియుండవలెను; ఏలయనగా పాపముచేతను అవిధేయతచేతను వారే అట్టి చెరను సంపాదించుకొని, దేవుని న్యాయమైన నిత్యమైన ఉగ్రతలో పడిరి.

25. అందుచేత దీనికి విరోధముగా ఏ సృష్టమునుండియు సహాయము లేదు. దేవుడే మన దుర్దశయందు కనికరపడి మన విమోచనకొరకు ఒక సంకల్పమును ఏర్పరచవలసి వచ్చెను; యెషయా ప్రవచనములో 49, 25 లో ఆయన చెప్పినట్లు: "బలాఢ్యులు చెరపట్టినవారు సహా విడిపింపబడుదురు, భీకరులు పట్టుకొనిన కొల్లసొమ్ము విడిపింపబడును." ఇది దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తే చేయవలసి వచ్చెను; అందుచేత ఆయన మనుష్యుడాయెను, అనగా మరణమును దాని కారణమైన పాపమును దేవుని ఉగ్రతను తనమీద వేసికొనెను; వీటినుండి మనలను విడిపించి జీవమునకును నీతికిని మనలను తెచ్చుటకే అట్లు చేసెను. ఏలయనగా ఒక్క మనుష్యునిద్వారా పాపమును మరణమును మనమందరిమీదికి వచ్చినట్లే, ఒక్క మనుష్యునిద్వారానే మరణముమీద విజయమును నీతియు జీవమును మనకు ఇయ్యబడవలెను; పరిశుద్ధ పౌలు రోమీయులకు 5, 17 లో చెప్పునట్లు.

26. అందుచేత జీవము యొక్క యీ కార్యము, మన ప్రయత్నమును క్రియయు లేకుండ మనము మరణమునకు లోనైనట్లే, మన ప్రయత్నమును క్రియయు లేకుండనే మనము దానిని పొందునంత విధముగా నెరవేర్చబడెను. మరియు మనము ఆదామునుండి పుట్టితిమి గనుకను, మరియొకని పాపముద్వారా మన రక్తమాంసములు చెడిపోయెను గనుకను మనమును చనిపోవలసి వచ్చెను తప్ప, మరణమును మనమీదికి మనము తెచ్చుకొనలేదు; అదే విధముగా పాపమునుండియు మరణమునుండియు విమోచనను, అనగా నీతిని జీవమును, మనము సాధించుటయు సంపాదించుటయు మరి దూరము; అయితే మరియొకని నీతిద్వారాను జీవముద్వారాను దానికి మనము తేబడవలెను. అందుచేత పాపము ఆదాముద్వారా మనలో పుట్టి ఇప్పుడు మన సొంతమైనట్లే, క్రీస్తు నీతియు జీవమును మన సొంతము కావలెను; తద్వారా నీతియు జీవమును అను అదే శక్తి, ఆయనద్వారా మనలో పుట్టినట్లు మనలో పనిచేయును.

ఏలయనగా ఆయనయందు అది ఆయన వ్యక్తిగతమైన నీతియు జీవమును మాత్రమే కాదు, క్రియాత్మకమైనదియు శక్తివంతమైనదియునైన నీతియు జీవమునైయున్నది; అవును, ఆదామునుండి పాపమును మరణమును మానవ స్వభావములోనికి ఉబికి ప్రవహించినట్లే, ఆయనయందు పాలుపొందినవారందరికొరకు ఉబికి పొంగిపొరలు ఒక ఊటయైయున్నది. అందుచేత దాని అర్థమేమనగా, ఇప్పుడు మనుష్యులందరు తమ సొంత ప్రయత్నములచేత గాని వాటిద్వారా గాని కాక, తమకు వెలుపల ఈ ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నీతిద్వారాను జీవముద్వారాను పాపమునుండియు మరణమునుండియు విడిపింపబడి బ్రదికింపబడగలరు; అది ఎప్పుడనగా, ఆయన తన చేతితో వారిని ముట్టి, తన

వాక్యముద్వారా పాపమును మరణమును నాశనము చేయు తన కార్యమును శక్తిని వారికి అందించినప్పుడు, వారు ఆయన వాక్యమును నమ్మినయెడల.

27. ఈ కారణముచేత మనము క్రైస్తవులము, అనగా నీతిగలవారును జీవముగలవారును పరిశుద్ధులునైన ప్రజలమని పిలువబడుచున్నాము; ఏలయనగా మనకు ఈ ప్రభువు కలడు, ఆయన

వాక్యమునందును సంస్కారమునందును విశ్వాసముద్వారా మనము ఆయనయందు పాలుపొందితిమి; ఆయన తన సొంత శక్తిని అధికారమునుబట్టి నిజమైన పాపనాశకుడును మరణమును మింగివేయువాడునైయున్నాడు (మనలను గొంతుపిసికి మింగివేసిన మన పాపమునుగూర్చియు మరణమునుగూర్చియు నేను చెప్పుచున్నాను). ఆయన మన పాపమును మరణమును తనమీద వేసికొనినంతమట్టుకు, ఈ రెండు కార్యములను తన సొంత వ్యక్తియందు చేసెను. అయితే ఆయన పాపమును మరణాపరాధమును లేనివాడు మాత్రమే కాక, తనయందు సంపూర్ణమైన నిత్యమైన నీతియై యుండెను గనుకను, పాపమునకును మరణమునకును ఆయనమీద ఏ పట్టును లేదు గనుకను, అవి ఆయనచేత శిక్షావిధికి లోపరచబడి నాశనము చేయబడెను; పాపమునకును మరణమునకును బదులుగా శుద్ధమైన నీతియు జీవమును మనకు అనుగ్రహింపబడెను. ఏలయనగా జయముగల తన మరణము పునరుత్థానముల తరువాత ఆయన క్రైస్తవ లోకములో ఒక రాజ్యమును స్థాపించెను; దానియందు ఇప్పుడు ఎడతెగక మరణము సమాధి వరకు తన క్రైస్తవులలో పాపక్షమాపణద్వారాను తన ఆత్మ శక్తిద్వారాను పాపమును నాశనము చేయుచు, విశ్వాసముద్వారా వారిలో జీవమును ఆరంభించుచున్నాడు; ఒక దినమున వారినందరిని సమకూర్చగలిగినంతవరకు అట్లు చేయును; ఆ దినమున ఆయన శరీరమందును ఆత్మయందును వారికి సంపూర్ణమైన నీతిని జీవమును దయచేయును.

28. ఇదంతయు ఈ వృత్తాంతమునందు స్పష్టముగాను ప్రేమపూర్వకముగాను చూపబడియుండుట నీవు చూడవచ్చును: ఈ యౌవనుడు నరహంతకుడైనందున గాని, వ్యభిచారియైనందున గాని, తన దుష్కార్యములనుబట్టి శిక్షింపబడవలసిన బహిరంగ పాపియైనందున గాని చనిపోలేదు; పెద్దవారై వృద్ధులైనవారు చేయు పాపముల విషయములో అతడు అపరాధి కాకముందే, అతడు పుట్టిన పాపమునుబట్టి మాత్రమే మరణము అతనిని తీసికొనిపోయెను. అతని తల్లి తన సొంత పాపమునుగూర్చి రోదింపవచ్చును; దానినిబట్టి ఆమె తన కుమారుని పోగొట్టుకొనెను; అతడు ఆమెనుండి పాపమును మరణమును స్వాస్థ్యముగా పొందెను.

29. అయితే ఇప్పుడు అతడు చనిపోయెను గనుక, ఆలోచనయైనను ఆదరణయైనను సహాయమైనను ఎక్కడ దొరకును? నిశ్చయముగా తల్లి దుఃఖముచేతను కన్నీళ్లచేతను కాదు; అవి అపరిమితమైయుండవలెను. మానవ క్రియయు ప్రయత్నమును ఈ విషయములో ఏమైనను ప్రయోజనకరమైయుండిన యెడల లేక యోగ్యమైనవైయుండిన యెడల, నిశ్చయముగా ఆ విధవరాలి కన్నీళ్లు మరి ఎక్కువ సాధించియుండును; ఏలయనగా అవి నిశ్చయముగా అత్యంత ఆందోళనగల హృదయమునుండి, దుఃఖించుచున్న దౌర్భాగ్యపు తల్లి హృదయమునుండి వచ్చెను; తన కుమారునియెడల ప్రేమనుబట్టి ఆమె హృదయము పగిలిపోయెను; తన కుమారుని రక్షించుటకు ఆమె ఏదైనను ఇష్టముగా చేసియుండును, సహించియుండును, తన సొంత మరణమునైనను. ఇప్పుడు అతడు చనిపోయెను గనుక, నిస్సందేహముగా ఆమె ఈ రహస్యమైన కోరికను ఆశను హృదయములో ఉంచుకొనెను: ఆహా! నా కుమారుడు ఇంకను బ్రదికియుండుట గాని, మరల జీవమునకు తిరిగి తేబడుట గాని దేవుని చిత్తమైతే బాగుండును. ఇది ఆమె హృదయములో ఎంత లోతుగా మరుగైయుండెననగా, ఆమె తానే దానిని చూడలేకపోయెను; అవును, దానికొరకు ప్రభువును విన్నపము చేయవలెనని తలంచుటకైనను ఆమె సాహసింపలేదు; అయినను ఆమె హృదయము ఆ తలంపుతో నిండియుండెను. ఆమె గొప్ప కోరిక ఏమిటో, దేవుని ఏమి అడుగునో ఆమెను అడిగియుండి ఆమె ఒప్పుకొనియుండినయెడల, ఆమె మరేమియు చెప్పలేకపోయియుండును గాని ఇది మాత్రమే: అయ్యో! నా కుమారుడు బ్రదుకవలెనను దానికంటె భూమిమీద నేను మరి ఏమి కోరుదును, మరి ఏమి అడుగుదును? మరియు ఇది ఎవడును వ్యక్తపరచగల దేనికంటెను మరి ఆసక్తిగల హృదయపూర్వకమైన ప్రార్థన; ఏలయనగా ఇది కేవలము చెప్పశక్యము కాని ఆశనుండి పుట్టుచున్నది.

30. అయినను ఇది ఆమెకును ఇతరులందరికిని నిష్ప్రయోజనము; ఆమె దానిని విడిచిపెట్టి సందేహములోనే నిలిచియుండవలసి వచ్చెను; ఏలయనగా ఆమె కుమారుడు చనిపోకముందు, అతనిని సజీవునిగా నిలుపుకొనునట్లు ఆమె మిక్కిలి ఆసక్తితో నిట్టూర్చి, ఏడ్చి, ప్రార్థన చేయలేదా?

అయితే ఇదంతయు నిష్ఫలమై ఆమె కుమారుడు చనిపోయెను గనుక, అతని శ్రమనుండి ఆమె నిరీక్షణనైనను ఆదరణనైనను పొందుట మరి ఎంత తక్కువ సాధ్యము; నిట్టూర్పులచేతను కన్నీళ్లచేతను అతడు తిరిగి తేబడలేడని ఆమె స్పష్టముగా చూచెను.

ఇది సాధ్యమైనయెడల ఇతర తల్లులు దానిని చేసియుందురు, లేక ఇంకను చేయుదురు.

31. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనంటే, అవిశ్వాసము ఆమె ప్రార్థనకు విరోధముగా పోరాడి దానిని నిష్ఫలము చేసెను; అందుచేత సమస్త మానవ తలంపుకును నిరీక్షణకును ప్రయత్నమునకును విరుద్ధముగా ఆమె కుమారుడు ఆమెకు తిరిగి అప్పగింపబడెను; పాఠము చెప్పునట్లు, ప్రభువు ఆ బీద విధవరాలిని ఎదుర్కొని ఆమెయందు కనికరపడెను అను ఒక్క కారణముచేతనే అట్లు జరిగెను; ఆయన స్నేహపూర్వకమైన మాటలతో మాత్రమే ఆమెను ఆదరింపక, తన శక్తితోను అధికారముతోను ఆమె కుమారుని సజీవునిగా ఆమెకు అప్పగించెను; కావున అది తన యోగ్యత గాని మరి ఏ మనుష్యుని యోగ్యత గాని కాదనియు, ప్రభువు యొక్క కేవల కృపయు వరమునైయున్నదనియు, నేటి పత్రిక పాఠము చెప్పునట్లు "మనము అడుగువాటన్నిటికంటెను ఊహించువాటన్నిటికంటెను అత్యధికముగా" చేయగల, ఇయ్యగల ప్రభువు ఆయనే అనియు ఆమె చెప్పవలసి వచ్చెను,

ఎఫెసీయులకు 3, 20. ఏలయనగా కీర్తనలు 4, 3 చెప్పునట్లు, తన పరిశుద్ధులయెడల ఎల్లప్పుడు ఆశ్చర్యకరమైన విధముగా తన్ను తాను కనుపరచుకొనుటయు, వారి శ్రమలలో వారి సొంత తలంపుల ప్రకారమును నిరీక్షణల ప్రకారమును విశ్వాసము ప్రకారమును కాక, మానవ ఆలోచన విఫలమై నిరాశ కలిగినప్పుడు తన సొంత దైవికమైన సర్వశక్తిగల బలము ప్రకారము వారి మొర విని, వారిని విడిపించి రక్షించుటయు ఆయన విధానము.

32. ఇదిగో, మరణము తన సన్నిధికి వచ్చినప్పుడు ప్రభువు దానికి విరోధముగా తన కార్యమును ఎట్లు కనుపరచుచున్నాడో, తద్వారా తన ప్రజలందరు ఈ యౌవనునివలె మరణముచేత పట్టబడినప్పుడు వారికొరకు కూడ ఆయన ఏమి చేయునో మన ఆదరణ కొరకు ఎట్లు సూచించుచున్నాడో, లేక సంకేతపరచుచున్నాడో చూడుము. ఏలయనగా ఇక్కడ రెండు ఊరేగింపులు, లేక రెండు సమూహములు ఒకదానినొకటి ఎదుర్కొనుట నీవు చూచుచున్నావు; ఒకటి, చనిపోయిన యౌవనునితోను అతనిని సమాధికి వెంబడించుచున్న జనులతోను కూడిన ఆ బీద విధవరాలు; మరియొకటి, క్రీస్తును ఆయనతో కూడ పట్టణములోనికి వెళ్లినవారును. మొదటి చిత్రము మనము ఏమైయున్నామో, క్రీస్తు యొద్దకు మనము ఏమి తేగలమో చూపుచున్నది; ఏలయనగా ఇది లోకమంతటియొక్కయు భూమిమీద మనుష్యుని మార్గముయొక్కయు చిత్రము. అక్కడ ఒక సమూహము కలదు, వారందరు మరణమును వెంబడించుచు పట్టణములోనుండి బయలుదేరవలెను; క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు మరణముతో సంబంధించినది తప్ప మరేమియు కనుగొనడు.

33. మనము దానిని సరియైన వెలుగులో చూచినయెడల, భూమిమీద మానవ జీవితము యొక్క సమస్త సారము ఇదే. అక్కడ మరణము యొక్క రూపమును కార్యమును, అంత్యదినము వరకు ఎడతెగక దినదినము సమీపించు మరణమును తప్ప మరేమియు లేదు; ఏలయనగా ఒకని తరువాత ఒకడు చనిపోవుచున్నాడు, మిగిలినవారు ఒకడు మరియొకని సమాధికి ఎట్లు మోసికొనిపోవలెను అను భయంకరమైన పనితో మాత్రమే వ్యవహరింపవలసియున్నారు, మరికొందరు దినదినము వెంబడించుచున్నారు. నేడో రేపో మరియొకడు వారిని కూడ వారి సమాధులకు వెంబడించునట్లు, వారు చనిపోయినవారికి ఈ సేవ చేయుచున్నారు. అందుచేత క్రీస్తు తన రాజ్యములోనికి పిలుచువారితో మన భూలోక జీవితము యొక్క స్వభావమునుగూర్చియు క్రమమునుగూర్చియు మత్తయి 8, 22 లో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మృతులు తమ మృతులను పాతిపెట్టుకొననిమ్ము."

34. ఈ విధముగా ఈ వైపున, లోకమంతటియొక్కయు మానవజాతియొక్కయు ఈ సమూహములో, మరణము తప్ప మరేమియు నీవు చూడవు. దీనిని మనతో కూడ తెచ్చుకొని, దానితో కూడ మన తల్లి గర్భమునుండి మనలను మనము ఈడ్చుకొని వచ్చుచున్నాము; అందరము ఒకే సమయమందు ఒకరితో ఒకరము ఒకే మార్గమున ప్రయాణము చేయుచున్నాము; ఒకడు ఇతరులకంటె ముందుగా పోవును, లేక ముందుగా మోసికొనిపోబడును, మిగిలినవారు కడపటివాడు చనిపోవువరకు వెనుక వెంబడించుదురు, అంతే తేడా.

దీనికి ఏ సృష్టమునుండియు ఏ విడుదలయు సహాయమును లేదు; ఏలయనగా పరిశుద్ధ పౌలు రోమీయులకు 5,

14 లో చెప్పునట్లు, మరణము వారందరిమీద ఏలుచున్నది, ఎదిరించు సామర్థ్యము లేకుండ వారినందరిని ఈడ్చుకొనిపోవుచున్నది.

అవును, మరణము దీనిని ఎంత ప్రదర్శనతోను ఆడంబరముతోను చేయుననగా, అది ఒకని జయించినప్పుడు బ్రదికియున్న మిగిలినవారినందరిని సవాలుచేసి, చనిపోయినవానిని సమాధికి మోసికొనిపోయి, వారిని కూడ తన పట్టులోను తన అధికారము క్రింద ఉంచుకొనియున్నదనియు, తనకిష్టమైనప్పుడు వారిని పట్టుకొనవచ్చుననియు వారికి చూపును.

35. అయితే మరియొకవైపున, ఇక్కడ జీవము యొక్క ఆదరణకరమైన ప్రతిరూపమును, ప్రభువైన యేసు యొక్క మహిమగల ఆనందకరమైన ఊరేగింపును కూడ నీవు చూచుచున్నావు; ఆయన చనిపోయినవానితో కూడ పట్టణములోనుండి బయటికి వెళ్లడు, పట్టణములోనికి తన మార్గమున మరణమును ఎదుర్కొనును; అయితే మరియొకని బయటికి మోసికొనిపోవువరకు మాత్రమే సమాధినుండి ఇంటికి తిరిగివచ్చువారివలె కాదు. ఏలయనగా ప్రభువు మరణమునకు భయపడి దాని అధికారము క్రిందికి రావలసినవానివలె, మరణమునుగూర్చిన అట్టి తలంపులతో రాడు; మరణముపై శక్తియు అధికారమును గలవానిగా దాని సన్నిధిలోనికి అడుగుపెట్టి దానిని ఎదిరించును; మొదట మరణముతో మాత్రమే హృదయము నిండియున్న ఆ బీద విధవరాలిని ఆదరించి, ఇక దుఃఖపడవద్దనియు ఏడువవద్దనియు ఆమెతో చెప్పి, మరి ఎవడును పలుకలేని ఇతర మాటలు పలికి, పాడెయొద్దకు వచ్చి, దానిమీద తన చేతులుంచి, మోయువారిని నిలువుమని కోరి, వెంటనే ఒక మాటతో దానిని అనుసరించి

ఇట్లనుచున్నాడు: "చిన్నవాడా, లెమ్మని నీతో చెప్పుచున్నాను." ఈ మాటల వెంటనే ఎంత శక్తియు ప్రభావమును వచ్చెననగా, ఆ చనిపోయినవాడు మునుపటివలె పడియుండక, కట్టబడియు కప్పబడియునున్నవాడై యుండగనే లేచి కూర్చుండి, మాటలాడ మొదలుపెట్టి, తాను ఇక చనిపోయినవాడు కాదు, సజీవుడని చూపెను.

36. ఆ యౌవనుని విషయములో ఇది మరణమునుండి జీవమునకు ఆశ్చర్యకరమైన శీఘ్రమైన మార్పు. జీవపు రవ్వ చాలాసేపటిక్రిందటనే ఆరిపోయి, నిజముగా జీవపు గుర్తేదియు లేనిచోట, ఊపిరియు, రక్తమును, స్పర్శజ్ఞానమును, కదలికయు, తలంపును, మాటయు, జీవమునకు చెందిన మరి సమస్తమును తక్షణమే సంపూర్ణముగా తిరిగి ఇయ్యబడెను; మరియు క్రీస్తు ఒక్క మాటతో, విచారకరమైన దుఃఖకరమైన ఆ ఊరేగింపును, పట్టణపు గవినియొద్దనుండి చనిపోయినవానిని మోసికొనిపోవుటను, జీవము యొక్క ఆనందకరమైన మనోహరమైన సుందరమైన ఊరేగింపుగా మార్చెను; దానియందు భూమిక్రింద పాతిపెట్టబడుటకు నలుగురు లేక అంతకంటె ఎక్కువమందిచేత మోసికొనిపోబడుచున్న ఆ యౌవనుడును, దుఃఖించుచున్న అతని తల్లియు కలిసి, సమూహమంతటితో కూడ, ఆనందముతో ప్రభువైన యేసును వెంబడించి పట్టణములోనికి వెళ్లుచు, మరణమును పాడెను సమాధిని మరచి, జీవమునుగూర్చి మాత్రమే ఆనందముతోను కృతజ్ఞతతోను మాటలాడుచున్నారు.

37. అయితే ఈ కార్యము యొక్క మహిమయు ఘనతయు ప్రభువైన యేసుకు మాత్రమే చెందును; ఆయన శక్తిచేతను అధికారముచేతను మాత్రమే మరణము తొలగింపబడి దానిలోనుండి జీవము బయలుపరచబడగలదు; ఆయన దానిని రుజువుచేయుచున్నాడు కూడ. అందుచేత క్రీస్తునుగూర్చిన కీర్తియు సమాచారమును, అది దేశమంతటను వ్యాపించెనని ఈ సువార్త చెప్పుచున్నది; మనము క్రీస్తునందు ఎట్టి రక్షకుని కలిగియున్నామో తెలిసికొనునట్లు, మరణము యొక్క భయమునకును దిగులునకును విరోధముగా మన ఆదరణ కొరకును ఆనందము కొరకును అది వ్రాయబడెను. ఏలయనగా ఆయన భూమిమీద తన పరిచర్యయందును, పదవియందును, దాసుని స్వరూపమునందును, మరణమునకును జీవమునకును ప్రభువుగా — మొదటిదానిని నాశనము చేయుటకును రెండవదానిని వెలుగులోనికి తెచ్చుటకును — తెలియబడునట్లు తన్ను తాను కనుపరచుకొనెను; యాయీరు కుమార్తె విషయములోను, మరల లాజరు విషయములోను, తుదకు తన సొంత వ్యక్తియందును ఆయన తరచుగా మరణమును ఎదుర్కొని దానితో పోరాడినను, తుదకు ఆయన దానిని జయించి నాశనము చేసెను.

38. మరణము మనలో ప్రతివానిని భూమిక్రిందికి పడద్రోసి, అందరిని పూర్తిగా మింగివేసితినని అది తలంచుచున్నది గనుక, మన మరణమునందును సమస్త క్రైస్తవుల మరణమునందును కూడ క్రీస్తు దీనిని రుజువుచేయగోరుచున్నాడు; క్రీస్తు తన సొంత నోటితోను మాటతోను వాగ్దానము చేసి స్థిరపరచినట్లు:

"పునరుత్థానమును జీవమును నేనే; నాయందు విశ్వాసముంచువాడు చనిపోయినను బ్రదుకును." మరియు,

యోహాను 5, 28 ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "ఒక కాలము వచ్చుచున్నది; అప్పుడు సమాధులలో నున్నవారందరు ఆయన శబ్దము విని బయటికి వచ్చెదరు." అప్పుడే, ఆయన ఈ మాదిరియందు చిత్రించిన కార్యము నిజముగా ఆరంభమగును; ఆయన దానిని ఆ కాలము వరకు వాయిదా వేసెను; ఏలయనగా దానిని ఒక్కనియందు గాని కొద్దిమందియందు గాని మాత్రమే కాక ఒక్కసారే అందరియందు సంపూర్ణము చేయగోరుచున్నాడు; యెషయా 25.

8 చెప్పునట్లు, మరణమును ఒక్క దెబ్బతో నాశనము చేయుటకే; కావున ఆ తరువాత ఎన్నడును ఎవడును దానిచేత జయింపబడడు, చెరపట్టబడడు. అప్పుడు ఇది నిజముగా ఆనందకరమైన మహిమగల ఊరేగింపగును; అప్పుడు ఆయన ఒక్క క్షణములో చనిపోయినవారినందరిని సమకూర్చి, భూమినుండియు, ధూళినుండియు బూడిదెనుండియు, వాయువునుండియు, నీళ్లనుండియు, మరి సమస్త స్థలములనుండియు ఒక్క మాటతో వారిని బయటికి పిలుచును; మరియు పరిశుద్ధ పౌలు 1 థెస్సలొనీకయులకు 4, 14 లో చెప్పునట్లు, శిరస్సుగా ఆయన లెక్కలేనంత సమూహముగా విశ్వాసులనందరిని తనతో కూడ తీసికొనివచ్చును; అందరిని మరణమునుండి విడిపించి వారికి నిత్యజీవము ఇచ్చి, యెషయా 25, 8 చెప్పునట్లు వారి కన్నులనుండి సమస్త బాష్పములను తుడిచివేసియుండును; తద్వారా వారు నిత్యమును ఎడతెగకుండ నిత్యానందముతోను స్తుతితోను ఘనతతోను తమ ప్రభువును స్తుతించి మహిమపరచుదురు.

39. మనము కూడ దీనిని నమ్ముట నేర్చుకొని, మరణ గడియయందును ఇతర సమస్త శ్రమలయందును మనలను మనము ఆదరించుకొనవలెను; ఈ బీద విధవరాలు తన కుమారునిబట్టి ఉండినట్లు, మరణమును నాశనమును తప్ప మరేమియు చూడనంతగాను అనుభవింపనంతగాను మనము ఇరుకులోనికి వచ్చినను, అవును, పాడెమీదను సమాధికి పోవు మార్గములోను ఉన్న ఆమె కుమారునివలె మనము మరణము యొక్క పట్టులో ఉన్నను, అయినను క్రీస్తునందు మనము మరణముమీదను జీవముమీదను విజయము పొందితిమని స్థిరముగా నిర్ణయించుకొనవలెను. ఏలయనగా హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక 11, 1 బోధించునట్లు, క్రీస్తునందలి విశ్వాసము [చూడ]లేని సంగతులను, అవును, ఏ సంగతుల విషయములో వాటి విరుద్ధమైనదే కనబడునో ఆ సంగతులను పట్టుకొని గట్టిగా నిలుపుకొనగలిగినదిగా ఉండవలెను; ఈ విషయములో వలె, క్రీస్తు "ఏడువవద్దు" అని చెప్పినప్పుడు, ఈ విధవరాలు జీవమును నమ్మి దానికొరకు నిరీక్షింపవలెనని కోరుచున్నాడు; అట్టి విశ్వాసము ఆమెయందు నిజముగా బలహీనముగాను అల్పముగాను ఉండెను, మనయందును అట్లే యున్నది; ఏలయనగా ఆమెయు లోకమంతయు తమ మనస్సులలో జీవమునుగూర్చి నిరాశచెందిన భావములను తలంపులను కలిగియుండిరి.

40. ఏలయనగా మన అనుభవములో కూడ

మనయందైనను మనకు వెలుపలనైనను చెడుగును మరణమును తప్ప మరేమియు లేదనియు, ఆయననుండియు ఆయనయందును మాత్రమే జీవము కలదనియు, అది మన పాపమును మరణమును రెండిటిని మింగివేయుననియు ఆయన మనకు బోధింపగోరుచున్నాడు. అవును, మనయందు ఎంత ఎక్కువ దుర్దశయు మరణమును ఉండునో, అంత ఎక్కువగాను అంత సమృద్ధిగాను మనము ఆయనయందు ఆదరణను జీవమును కనుగొందుము; అయితే విశ్వాసముచేత మనము ఆయనను గట్టిగా పట్టుకొనియుండవలెను; దానికొరకే ఆయన తన వాక్యముద్వారాను మన యెదుటనున్న యీ మాదిరివంటి మాదిరులద్వారాను మనలను ప్రేరేపించి హెచ్చరించుచున్నాడు. ఆమేన్.

[స్కాన్ ప్రతిపై ముద్రణ గుర్తు మాత్రమే — అనువాదములో విడువబడినది]