సంఘములకు హెచ్చరికలు

సంఘములకు హెచ్చరికలు

ఈ సత్యక్షేత్రములో విలువైన నిధి దాగియున్నదని మనము కనుగొందుము!

1. మొదటిది, ఇక్కడ మనకు ఒక విస్తృతమైన హెచ్చరిక ఉన్నది. "నానావిధములైన అన్యబోధలచేత ఈడ్వబడకుడి." ఈ మాటల భావమును గ్రహించుట కష్టమైన పనికాదు. "దిక్సూచియు చుక్కానియు లేని ఓడలవలె, ప్రతి తప్పుడు బోధ గాలివీచుటకు ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోకుడి" అని అపొస్తలుడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. "లోకమున్నంత కాలము అనేక అబద్ధ సిద్ధాంతములు పుట్టుచునేయుండును; చిన్న చిన్న వివరములలో అవి భిన్నముగా ఉండినను, ఒక్క విషయములో మాత్రము ఎల్లప్పుడును ఒకటే—అవి వింతవి, క్రొత్తవి, పరాయివి, క్రీస్తు సువార్తనుండి తొలగినవి. అవి ఇప్పుడు ఉన్నవి. దృశ్య సంఘములో అవి ఎల్లప్పుడు కనబడుచునేయుండును. దీనిని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి, ఈడ్వబడకుడి." ఇదే పౌలు చేయు హెచ్చరిక.

అపొస్తలుని హెచ్చరిక ఒంటరిగా నిలువదు. కొండమీది ప్రసంగము మధ్యలోనే మన రక్షకుని ప్రేమగల పెదవులనుండి ఒక గంభీరమైన హెచ్చరిక వెలువడెను: "అబద్ధ ప్రవక్తల విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండుడి; వారు గొఱ్ఱెల చర్మములు వేసికొని మీ యొద్దకు వత్తురు గాని లోపల వారు క్రూరమైన తోడేళ్లు" (మత్తయి 7:15). ఎఫెసు పెద్దలకు పౌలు చేసిన చివరి ప్రసంగములోనే, తన స్నేహితులను అబద్ధ సిద్ధాంతమునుండి హెచ్చరించుటకు అతడు సమయము కనుగొనెను: "మీలోనే కొందరు తమవెంట శిష్యులను ఈడ్చుకొనిపోవుటకై వక్రబుద్ధితో మాటలాడువారు లేచెదరు" (అపొస్తలుల కార్యములు 20:30).

2 కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "సర్పము తన కుయుక్తిచేత హవ్వను మోసపరచినట్లు, క్రీస్తు విషయమైన కపటములేని నిష్కల్మషమైన భక్తినుండి మీ మనస్సులు ఏదో విధముగా త్రోవ తప్పునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను" (2 కొరింథీయులకు 11:3). గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "క్రీస్తు కృపచేత మిమ్మును పిలిచినవానిని విడిచి మీరు ఇంత త్వరగా వేరొక సువార్తవైపు తిరుగుచున్నందుకు నేను ఆశ్చర్యపడుచున్నాను." "మిమ్మును ఎవడు భ్రమపరచెను?" "ఆత్మతో ఆరంభించి, ఇప్పుడు శరీరముతో సంపూర్ణులగుదురా?" "బలహీనమైన దీనమైన మూలపాఠములవైపు మీరు ఎట్లు తిరిగి మరలుచున్నారు?" "మీరు దినములను మాసములను ఉత్సవకాలములను సంవత్సరములను ఆచరించుచున్నారు!" "మీ విషయమై నేను భయపడుచున్నాను." "కాబట్టి స్థిరముగా నిలువబడుడి, దాస్యమను కాడి క్రింద మరల చిక్కుకొనకుడి." (గలతీయులకు 1:6; 3:1, 3; 4:9, 10, 11; 5:1).

ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "మనము ఇకమీదట బాలురమైయుండి, మనుష్యుల మోసముచేతను వారి కుయుక్తిచేతను, ప్రతి బోధ గాలిచేతను అటు ఇటు కొట్టబడి కొనిపోబడకుందుము" (ఎఫెసీయులకు 4:14). కొలొస్సయులకు వ్రాసిన పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "క్రీస్తును అనుసరింపక, మనుష్యుల పారంపర్యాచారమును లోకసంబంధమైన మూలపాఠములను అనుసరించు వ్యర్థమైన మోసకరమైన తత్వజ్ఞానముచేత ఎవడును మిమ్మును చెరపట్టకుండునట్లు చూచుకొనుడి" (కొలొస్సయులకు 2:8). 1 తిమోతికి వ్రాసిన పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "కడవరి దినములలో కొందరు విశ్వాసమునుండి తొలగిపోవుదురని ఆత్మ స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు" (1 తిమోతికి 4:1). 2 పేతురు పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "మీలో అబద్ధ బోధకులుందురు; వారు రహస్యముగా నాశనకరమైన అపసిద్ధాంతములను ప్రవేశపెట్టుదురు" (2 పేతురు 2:1). 1 యోహాను పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "ప్రతి ఆత్మను నమ్మకుడి; అనేకమంది అబద్ధ ప్రవక్తలు లోకములోనికి బయలువెళ్లియున్నారు" (1 యోహాను 4:1). యూదా పత్రిక ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనించుడి: "పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారే అప్పగింపబడిన విశ్వాసము కొరకు పోరాడుడి. ఏలయనగా కొందరు మనుష్యులు రహస్యముగా మీలో చొరబడియున్నారు" (యూదా 1:3, 4).

ఈ సంగతులు మన ఉపదేశము కొరకు వ్రాయబడినవి. ఈ వచనములనుగూర్చి మనము ఏమి చెప్పుదుము? ఇవి ఇతరులకు ఎట్లు తోచునో నేను చెప్పలేను. నాకు ఎట్లు తోచునో మాత్రము నేనెరుగుదును. ఈ వచనములు ఎదుట ఉండగా, ఆదిమ సంఘములు పరిపూర్ణతకును పవిత్రతకును ఆదర్శముగా ఉండెనని కొందరు చెప్పుట అసంబద్ధము. అపొస్తలుల దినములలోనే సిద్ధాంతములోను ఆచరణలోను విస్తారమైన దోషములు ఉండెనని కనబడుచున్నది. పరిచారకులు వివాదాస్పద విషయములను ఎన్నడును చేపట్టకూడదనియు, తమ ప్రజలను తప్పుడు అభిప్రాయములనుండి ఎన్నడును హెచ్చరింపకూడదనియు ఇతరులు చెప్పుట అవివేకము, అసమంజసము. మనము అట్లు చేసినయెడల క్రొత్త నిబంధనలో అధిక భాగమును విడిచిపెట్టవలసి వచ్చును. మూగ కుక్కయు నిద్రపోవు కాపరియు తోడేలునకును దొంగకును దోపిడిగాని వారికి మిత్రులు కాదా! "ఈ సంగతులను సహోదరులకు తెలియజేసినయెడల నీవు క్రీస్తుయేసు యొక్క మంచి పరిచారకుడవగుదువు" (1 తిమోతికి 4:6) అని పౌలు చెప్పుట కారణములేకుండ కాదు.

అబద్ధ సిద్ధాంతమునకు వ్యతిరేకముగా స్పష్టమైన హెచ్చరిక ఈ కాలములో ప్రత్యేకముగా అవసరము. సకల కీడునకు ఆ ప్రాచీన తల్లులైన పరిసయ్యుల పాఠశాలయు సద్దూకయ్యుల పాఠశాలయు ఇప్పటివలె ఎన్నడును చురుకుగా లేవు! సత్యమును చేర్పులతో పూడ్చిపెట్టువారికిని, తీసివేతలతో దానిని వికలము చేయువారికిని మధ్య; మూఢనమ్మకమునకును అవిశ్వాసమునకును మధ్య; రోమన్ కాథలిక్ మతమునకును నవీన వేదాంతమునకును మధ్య; ఆచారవాదమునకును బుద్ధివాదమునకును మధ్య; ఈ పైరాయికిని క్రింది రాయికిని మధ్య సువార్త నలిగి చచ్చుటకు సమీపములో ఉన్నది!

అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయములనుగూర్చి పరిచారకులు నిరంతరము వింత అభిప్రాయములను ప్రతిపాదించుచున్నారు. ప్రాయశ్చిత్తమునుగూర్చి, క్రీస్తు దైవత్వమునుగూర్చి, బైబిలు ప్రేరణనుగూర్చి, అద్భుతముల యథార్థతనుగూర్చి, భవిష్యత్తులోని శిక్ష నిత్యత్వమునుగూర్చి, సంఘమునుగూర్చి, పరిచర్య పదవినుగూర్చి, ప్రభు రాత్రి భోజనమునుగూర్చి, బాప్తిస్మమునుగూర్చి, పాప నివేదనను గూర్చి, కన్య మరియకు చెల్లించవలసిన గౌరవమునుగూర్చి, మృతుల కొరకైన ప్రార్థనలనుగూర్చి వారు బోధించుచున్నారు. ఈ కడవరి దినములలో కొందరు పరిచారకులు బోధింపజాలనంత విపరీతమైనది ఈ సంగతులలో ఏదియు లేదు. కలముచేతను నాలుకచేతను, ముద్రణచేతను పీఠముచేతను, తప్పుడు అభిప్రాయముల ప్రవాహము దేశమును ఎడతెగక ముంచెత్తుచున్నది. ఈ సంగతిని పట్టించుకొనకపోవుట కేవలము గ్రుడ్డితనమే! మనము దీనిని ఎరుగనట్లు నటించినను ఇతరులు దీనిని చూచుచున్నారు. ప్రమాదము నిజమైనది, గొప్పది, నిస్సందేహమైనది! "నానావిధములైన అన్యబోధలచేత ఈడ్వబడకుడి" అని చెప్పుట ఇంత అవసరమైన కాలము ఎన్నడును లేదు!

ప్రస్తుతం అపసిద్ధాంతము చొరబడుటను విశేషముగా ప్రమాదకరముగా చేయు విషయములు అనేకములు కలిసి ఉన్నాయి. దోషబోధకులలో కొందరిలో కాదనలేని ఆసక్తి ఉంది—వారి "ఆసక్తి" చూచి వారు సరియైనవారే అయి ఉండవలెనని అనేకులు తలంచుదురు. గొప్ప పాండిత్యమును, వేదాంత జ్ఞానమును కనబడుచున్నది—అటువంటి తెలివిగల, మేధావులైన మనుష్యులు నిశ్చయముగా సురక్షితమైన మార్గదర్శకులే అయి ఉందురని అనేకులు ఊహింతురు. ఈ చివరి దినములలో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచనకును స్వేచ్ఛాయుత పరిశోధనకును సాధారణముగా మొగ్గు ఉంది—క్రొత్త క్రొత్త సంగతులను నమ్ముట ద్వారా తమ స్వతంత్ర నిర్ణయశక్తిని నిరూపించుకొనుటకు అనేకులు ఇష్టపడుదురు. దయగలవారిగా, విశాల హృదయులుగా కనబడవలెనను కోరిక విస్తృతముగా వ్యాపించియున్నది—ఎవరైనను తప్పులో ఉన్నారని చెప్పుటకు అనేకులు సగము సిగ్గుపడుదురు. ఆధునిక దోషబోధకులు బోధించు అర్ధసత్యము విస్తారముగా ఉంది—వారు లేఖన సంబంధమైన పదములను, వాక్యములను లేఖనవిరుద్ధమైన అర్థములో నిరంతరము వాడుచుందురు. మరింత ఇంద్రియపరమైన, క్రతుప్రధానమైన, సంచలనాత్మకమైన, ఆడంబరమైన ఆరాధన కొరకు ప్రజల మనస్సులో రోగసదృశమైన కోరిక ఉంది—లోపలి, కంటికి కనబడని హృదయసంబంధమైన పని విషయమై మనుష్యులు ఓర్పు లేనివారుగా ఉన్నారు. తెలివిగా, ప్రేమగా, ఆసక్తిగా మాటలాడు ప్రతివానిని నమ్ముటకు అన్ని వైపులను మూర్ఖమైన సిద్ధపాటు ఉంది—సాతాను తరచుగా "వెలుగు దూత వేషము" ధరించునని మరచిపోవుటకు నిశ్చయము కూడ ఉంది (2 కొరింథీయులకు 11:14). క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారిలో విస్తృతమైన "అతి నమ్మకము" ఉంది—తన కథను నమ్మదగినట్లు చెప్పు ప్రతి అపసిద్ధాంతి నమ్మబడును—అతనిని సందేహించు ప్రతివాడు మతోన్మాదిగా, సంకుచిత హృదయునిగా పిలువబడును.

ఇవన్నియు మన కాలముల యొక్క విశేష లక్షణములు. గమనించు ఏ వ్యక్తియు వీటిని కాదనలేడని సవాలు చేయుచున్నాను. మన దినములలో అపసిద్ధాంతపు దాడులను ఇవి విశేషముగా ప్రమాదకరముగా చేయును. "నానావిధములైన అన్యబోధలచేత కొట్టుకొని పోకుడి!" అని బిగ్గరగా కేకవేయుట గతమునకంటె ఇప్పుడు మరింత అవసరమైనది.

అపసిద్ధాంతమునకు వ్యతిరేకముగా ఉత్తమమైన రక్షణ ఏది అని ఎవరైనను నన్ను అడిగినయెడల, నేను ఒక్క మాటలో జవాబిచ్చెదను: "బైబిలు—క్రమము తప్పక చదువబడు, క్రమము తప్పక ప్రార్థనతో ధ్యానింపబడు, క్రమము తప్పక అధ్యయనము చేయబడు బైబిలు." మన ప్రభువు యొక్క పాత ఆజ్ఞకు మనము తిరిగి వెళ్లవలెను: "లేఖనములను పరిశోధించుడి" (యోహాను 5:39). సాతాను పన్నాగములకు వ్యతిరేకముగా ఆయుధము కావలెనన్న, "ఆత్మ ఖడ్గము—దేవుని వాక్యము" వంటిది మరొకటి లేదు. కానీ దానిని సఫలముగా ఉపయోగించుటకు, దానిని అలవాటుగా, శ్రద్ధగా, వివేకముతో, ప్రార్థనాపూర్వకముగా చదువవలెను. ఈ విషయములో అనేకులు తప్పిపోవుచున్నారని నేను భయపడుచున్నాను. తొందరయు చురుకుదనమును గల ఈ యుగములో, కొద్దిమంది మాత్రమే తమ బైబిళ్లను చదువవలసినంతగా చదువుచున్నారు. బహుశః గతమునకంటె ఎక్కువ పుస్తకములు చదువబడుచున్నవి—అయితే మనుష్యుని రక్షణార్థమై జ్ఞానవంతునిగా చేయు ఆ ఒక్క గ్రంథము తక్కువగా చదువబడుచున్నది!

గడచిన యేబది సంవత్సరములలో రోమన్ కాథలిక్ సంఘమును, నూతన వేదాంతమును సంఘమునకు ఇంత నాశనము కలిగించి ఉండేవి కావు—దేశమంతటను లేఖనముల విషయమై అత్యంత పైపైన జ్ఞానము లేకుండినయెడల. బైబిలు చదువు సమాజము సంఘమునకు బలము. "లేఖనములను పరిశోధించుడి!"

అవిశ్వాసముయొక్క ఇబ్బందులు గొప్పవి—క్రైస్తవునిగా ఉండుటకంటె అవిశ్వాసిగా ఉండుటకు ఎక్కువ విశ్వాసము అవసరము. కానీ బుద్ధివాదము యొక్క ఇబ్బందులు ఇంకా గొప్పవి. లేఖనమును స్వేచ్ఛగా నిర్వహించుట—ఆధునిక విమర్శ యొక్క ఫలితములు—విశాలమైన ఉదారవాద వేదాంతము—ఇవన్నియు కొందరి మనస్సులను సంతోషపెట్టు, దూరమునుండి చాలా గొప్పగా కనబడు, ఉబ్బిన, ఘనమైన ధ్వని గల పదములు. కానీ పైపై విషయములకు లోతుగా చూచు మనుష్యుడు అతివాద బుద్ధివాదమునకును నాస్తికత్వమునకును మధ్య స్థిరమైన నిలుకడ చోటు లేదని త్వరలో కనుగొనును.

"లేఖనములను పరిశోధించుడి." క్రొత్త నిబంధనలో సంస్కార పద్ధతి అని పిలువదగినది, క్రతుప్రధాన వేదాంతమంతయు ఎంత స్పష్టముగా లేదో గమనించుడి. బాప్తిస్మము యొక్క ఫలితముల గురించి ఎంత అతి తక్కువగా చెప్పబడినదో గమనించుడి. పత్రికలలో ప్రభు రాత్రి భోజనము ఎంత అరుదుగా ప్రస్తావింపబడినదో గమనించుడి. క్రొత్త నిబంధన పరిచారకులు బలి అర్పించు యాజకులని పిలువబడిన, లేక ప్రభు రాత్రి భోజనము బలి అని పిలువబడిన, లేక పరిచారకులకు రహస్య పాపాంగీకారము సిఫారసు చేయబడి ఆచరింపబడిన ఒక్క వాక్యమునైనను మీరు కనుగొనగలిగిన కనుగొనుడి. బలి వస్త్రములు వాంఛనీయమని పేర్కొనబడిన, లేక వెలిగించిన దీపములును ప్రభు బల్లమీద పూలకుండీలును, ఊరేగింపులును, ధూపమును, జెండాలును, పతాకములును, రొట్టెయు ద్రాక్షారసమునకు సాగిలపడుటయు, కన్య మరియకును దూతలకును ప్రార్థనయు అనుమతింపబడిన ఒక్క వచనమునకైనను మీరు తిరుగగలిగిన తిరుగుడి. ఈ సంగతులను బాగుగా గమనించుడి, అప్పుడు క్రతువాదిగా ఉండుట మీకు చాలా కష్టమని మీరు కనుగొందురు! క్రతువాదమునకు మీ ఆధారమును పితరుల వచనములలో వక్రీకరించబడిన ఉటంకింపులలో, సన్యాసి రహస్యవాదుల లేక పోపుల దీర్ఘ ఉద్ధరణలలో మీరు కనుగొనవచ్చును—కానీ బైబిలులో మీరు దానిని నిశ్చయముగా కనుగొనరు! నిజాయితీగా, న్యాయముగా వ్యాఖ్యానింపబడిన సామాన్య బైబిలుకును అతివాద క్రతువాదమునకును మధ్య దాటజాలని అగాధము ఉంది.

"నానావిధములైన అన్యబోధలచేత కొట్టుకొని పోకూడదనిన", మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మాటలను మనము జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను: "లేఖనములను పరిశోధించుడి." బైబిలు విషయమై అజ్ఞానము సమస్త దోషములకు మూలము. బైబిలు జ్ఞానము ఆధునిక అపసిద్ధాంతములకు వ్యతిరేకముగా ఉత్తమమైన విరుగుడు.

II. ఇప్పుడు నేను పౌలు యొక్క విలువైన ఔషధ వ్రాతను పరిశీలించుటకు సాగుదును: "ఆచారవిషయమైన భోజనముల చేత కాక, కృపచేతనే హృదయము స్థిరపరచబడుట మంచిది." ఈ వ్రాతలో కొంచెము వివరణ అవసరమైన రెండు మాటలు ఉన్నవి. అపొస్తలుని ఉపదేశమును సరిగా ఉపయోగించుటకు వాటిని సరిగా అర్థము చేసికొనుట పూర్తిగా అవసరము. ఆ మాటలలో ఒకటి "భోజనములు", మరొకటి "కృప".

"ఆహారపదార్థములు" అను మాటయొక్క పూర్తి బలమును గ్రహించుటకు, ఆహారమును గూర్చిన ఆచారసంబంధమైన ధర్మశాస్త్ర భేదములకు అనేకమంది యూదా క్రైస్తవులు ఇచ్చిన అపారమైన ప్రాముఖ్యతను మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. లేవీయకాండము ప్రకారము కొన్ని జంతువుల యొక్కయు పక్షుల యొక్కయు మాంసము తినవచ్చును, మరికొన్నిటి మాంసము తినకూడదు. కాబట్టి కొన్ని ఆహారపదార్థములు "పవిత్రమైనవి" అనియు, మరికొన్ని "అపవిత్రమైనవి" అనియు పిలువబడెను. కొన్ని రకముల మాంసమును తినుట యూదుని దేవుని యెదుట ఆచారరీత్యా అపవిత్రునిగా చేయును; నిష్ఠగల ఏ యూదుడును అట్టి ఆహారమును ఏ కారణముచేతను ముట్టడు, తినడు. ఇప్పుడు క్రీస్తు పరలోకమునకు ఆరోహణమైన తరువాత ఈ భేదములను ఇంకను పాటింపవలెనా, లేక సువార్తవలన అవి రద్దు చేయబడినవా? అన్యజనులలోనుండి వచ్చిన విశ్వాసులు ఆహారమును గూర్చిన లేవీయ ధర్మశాస్త్ర ఆచారమును లక్ష్యపెట్టవలసిన బాధ్యతగలవారా? క్రీస్తు మరణించి దేవాలయపు తెర రెండుగా చీల్చబడకముందు ఉండినట్లే, యూదా క్రైస్తవులు తాము తినుచున్న ఆహారమునుగూర్చి అంత నిష్ఠగా ఉండవలసినవారా? ఆహారమును గూర్చిన ఆచారధర్మశాస్త్రము పూర్తిగా రద్దయినదా, కాదా? ప్రభువైన యేసునందు విశ్వాసముంచిన వ్యక్తి తన ఆహారము తనను అపవిత్రపరచునేమో అను భయముతో తన మనస్సాక్షి కలతచెందవలెనా?

ఇట్టి ప్రశ్నలు అపొస్తలుల కాలమున ప్రధానమైన వివాదాంశములలో ఒకటిగా ఉండినట్లు కనబడుచున్నది. తరచుగా జరుగునట్లే, వాటి నిజమైన ప్రాముఖ్యతకు ఏమాత్రమును తగని స్థానమును అవి ఆక్రమించెను. అపొస్తలుడైన పౌలు సంఘములకు వ్రాసిన తన పత్రికలలో కనీసము మూడింటిలో ఈ విషయమును చర్చించుట అవసరమని తలంచెను. ఆయన ఇట్లనుచున్నాడు: "ఆహారము మనలను దేవునికి సమీపముగా తీసికొనిరాదు." "దేవుని రాజ్యము అనగా భోజనపానములు కాదు." "కాబట్టి ఆహారపానముల విషయమై మిమ్మును ఎవడును విమర్శింపకూడదు." (1 కొరింథీయులకు 8:8; రోమీయులకు 14:17; కొలొస్సయులకు 2:16). రోగగ్రస్తమైన, అతి సూక్ష్మముగా చూచు మనస్సాక్షులు అల్పవిషయములను గంభీరవిషయములుగా మార్చుటకు సిద్ధపడుట వలె మనుష్యుని పతితస్వభావమును స్పష్టముగా చూపునది మరేదియు లేదు. చివరకు ఈ వివాదము ఎంతగా వ్యాపించి ఎంత పెద్దదాయెనంటే, "ఆహారపదార్థములు" అను మాట, సువార్తకు ప్రధానాంశముగా చేర్చబడిన ఏదైనా ఆచారసంబంధమైన విషయమునకు, తన న్యాయమైన స్థానమునుండి బయటకు నెట్టబడి మతమునకు అత్యావశ్యకముగా పెద్దచేయబడిన ఏదైనా క్రతుసంబంధమైన అల్పవిషయమునకు సూచనగా మారినట్లు కనబడుచున్నది. మన యెదుటనున్న ఈ వాక్యభాగములో ఆ మాటను ఈ అర్థములోనే తీసికొనవలెనని నేను నమ్ముచున్నాను.

"ఆహారపదార్థములు" అని పౌలు చెప్పునప్పుడు "ఆచారసంబంధమైన నియమములు" అని ఆయన భావము; అవి పూర్తిగా మనుష్యులచే కల్పింపబడినవి కావచ్చును, లేదా సువార్తవలన రద్దుచేయబడి దాని స్థానమున నిలువలేకపోయిన మోషే నియమములపై ఆధారపడినవి కావచ్చును. అపొస్తలుల దినములలో ఈ మాట బాగుగా అర్థమగుచుండెను. మరొకవైపు, "కృప" అను మాట యేసుక్రీస్తు సువార్త అంతటికి సమగ్రమైన వర్ణనగా వాడబడినట్లు కనబడుచున్నది. ఆ మహిమగల సువార్తలో కృపయే ప్రధాన లక్షణము: మూలప్రణాళికలో కృప, దాని నెరవేర్పులో కృప, మనుష్యుని ఆత్మకు దాని అన్వయములో కృప. కృప మన రక్షణ ప్రవహించు జీవపు ఊట. మన ఆత్మీయ జీవమును నిలిపియుంచు సాధనము కృపయే.

మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారమా? అది కృపవలననే.

మనము పిలువబడినవారమా? అది కృపవలననే.

మనకు క్షమాపణ కలదా? అది కృప యొక్క ఐశ్వర్యమువలననే.

మనకు మంచి నిరీక్షణ కలదా? అది కృపవలననే.

మనము విశ్వసించుచున్నామా? అది కృపవలననే.

మనము ఏర్పరచబడినవారమా? అది కృప యొక్క ఏర్పాటువలననే.

మనము రక్షింపబడినవారమా? అది కృపవలననే.

ఇంకను నేనెందుకు చెప్పవలెను? విమోచనమను సంపూర్ణ కార్యమంతటిలో కృప నెరవేర్చు పాత్రను పూర్తిగా వివరించుటకు నాకు సమయము చాలదు. "మీరు ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారు కారు, కృపకు లోనైనవారు" అని పౌలు రోమీయులకు చెప్పుటయు, "రక్షణ తెచ్చు దేవుని కృప మనుష్యులందరికిని ప్రత్యక్షమాయెను" అని తీతునకు తెలుపుటయు ఆశ్చర్యము కాదు. (రోమీయులకు 3:24; గలతీయులకు 1:15; ఎఫెసీయులకు 1:7; 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:16; అపొస్తలుల కార్యములు 18:27; రోమీయులకు 1:15; ఎఫెసీయులకు 2:5; రోమీయులకు 6:15; తీతుకు 2:11).

మనము ఇప్పుడు పరిశీలించుచున్న ఉపదేశములో పౌలు తీవ్రమైన వ్యత్యాసములో నిలిపిన రెండు ప్రధాన సూత్రములు ఇవియే. ఆయన "ఆహారపదార్థములను" "కృపను" ఒకదానికొకటి ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడు: క్రతువాదమును సువార్తను; ఆచారవాదమును క్రీస్తు యేసునందు దేవుని ఉచితమైన ప్రేమను. ఆ తరువాత హృదయము స్థిరపరచబడునది "కృపవలననే" గాని "ఆహారపదార్థములవలన" కాదను గొప్ప సూత్రమును ఆయన స్థాపించుచున్నాడు.

ఇప్పుడు "హృదయమును స్థిరపరచుట" అనునది క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను అనేకుల గొప్ప అవసరములలో ఒకటి. జ్ఞానము అసంపూర్ణముగా ఉండి, మనస్సాక్షి సగముమాత్రమే వెలుగొందినవారు దీనిని ప్రత్యేకముగా కోరుదురు. అట్టివారు తమలో నివసించు పాపమును తరచుగా అధికముగా అనుభవించుచు, అదే సమయమున దేవుని ఔషధమును క్రీస్తు యొక్క సంపూర్ణతను చాలా మసకగా మాత్రమే చూచుదురు. వారి విశ్వాసము బలహీనము, నిరీక్షణ మందము, ఆదరణలు స్వల్పము. వారు మరింత స్పష్టముగా అనుభవింపదగిన ఆదరణను కోరుదురు. తాము ఇంకను ఎక్కువగా అనుభవింపవలెననియు ఎక్కువగా చూడవలెననియు తలంచుదురు. వారికి నెమ్మది లేదు. విశ్వసించుటలో ఆనందమును సమాధానమును వారు పొందలేరు. వారు ఎటు తిరుగవలెను? వారి మనస్సాక్షిని ఏది నెమ్మదింపజేయును? అప్పుడు ఆత్మల శత్రువు వచ్చి, స్థిరపడుటకు ఏదో దగ్గరిదారిని సూచించును. సువార్త యొక్క సరళమైన ప్రణాళికకు ఏదో ఒక చేర్పు, మనుష్యులు కల్పించిన ఏదో ఉపాయము, ఏదో సత్యమునకు అతిశయోక్తి, శరీరమును తృప్తిపరచు ఏదో కల్పన, పాత మార్గమునకు ఏదో మెరుగుదల యొక్క విలువను అతడు సూచించి, "దీనిని మాత్రము వాడుము, నీవు స్థిరపడుదువు" అని గుసగుసలాడును. అదే సమయమున నకిలీ మందులవలె, నమ్మదగినట్లు కనబడు ప్రతిపాదనలు నలుదిక్కులనుండి వచ్చిపడును. ప్రతిదానికి దాని దాని పోషకులును సమర్థకులును ఉందురు. ప్రతి వైపునుండి, స్థిరత్వము లేని ఆ దీనాత్మ ఫలానా దిశగా కదలుమను ఆహ్వానములను వినును, అప్పుడు సంపూర్ణ బలము వచ్చునని వింటుంది.

"మా దగ్గరకు రండి!" అని రోమన్ కాథలిక్కు అనును. "కాథలిక్ సంఘములో చేరండి; ఆ బండపై నిలిచిన సంఘము, ఒక్కటియైన, నిజమైన, పరిశుద్ధమైన సంఘము, తప్పిపోజాలని సంఘము అదే. దాని ఒడిలోనికి రండి, దాని రక్షణలో మీ ఆత్మకు విశ్రాంతి పొందండి. మా దగ్గరకు రండి, మీకు బలము దొరకును!"

"మా దగ్గరకు రండి!" అని అతివాద ఆచారవాది అనును. "యాజకత్వమును గూర్చియు, సంస్కారములను గూర్చియు, ప్రభు రాత్రి భోజనములో ప్రత్యక్ష సన్నిధిని గూర్చియు మీకు ఉన్నతమైన, సంపూర్ణమైన అభిప్రాయములు అవసరము.

దైనిక ఆరాధన యొక్క, దైనిక మాస్ల యొక్క, యాజకులకు చేయు పాపనివేదన యొక్క, యాజకుల పాపవిమోచన ప్రకటన యొక్క ఓదార్పు ప్రభావమును గూర్చి కూడ. వచ్చి, హితబోధగల సంఘ దృక్పథములను స్వీకరించండి, మీకు బలము దొరకును!"

"మా దగ్గరకు రండి" అని ఉగ్రమైన స్వాతంత్ర్యవాది అనును. "స్థాపిత సంఘముల సంప్రదాయములను నియమములను విడిచిపెట్టండి. మత స్వాతంత్ర్యమును అనుభవించండి. క్రతురూపములను ప్రార్థనా గ్రంథములను పారవేయండి. మా పక్షమున చేరండి. మాతో మీ భాగమును వేయండి, మీరు త్వరలోనే స్థిరపడుదురు."

"మా దగ్గరకు రండి!" అని ప్లైమౌత్ బ్రెదరన్ అంటారు. "విశ్వాస ప్రమాణాల, సంఘముల, వ్యవస్థల బంధనమంతటినీ విదిలించివేయండి. సత్యము యొక్క ఉన్నతమైన, లోతైన, మరింత గొప్ప, మరింత జ్ఞానప్రకాశముగల దృక్పథములను మేము త్వరలోనే మీకు చూపిస్తాము. సహోదరులతో చేరండి, మీరు త్వరలోనే బలపరచబడతారు!"

"మా దగ్గరకు రండి!" అని హేతువాది అంటాడు. "క్రైస్తవ్యము యొక్క ఫలములేని పథకములనే పాతబడిన పాత బట్టలను విడిచిపెట్టండి. మీ బుద్ధికి స్వేచ్ఛనిచ్చి దానిని ఆడనివ్వండి. లేఖనమును మరింత స్వేచ్ఛగా నిర్వహించే పద్ధతిని ఆరంభించండి. ఒక ప్రాచీన పాతగ్రంథమునకు ఇకపై బానిసలుగా ఉండకండి. మీ సంకెళ్లను తెంచివేయండి—అప్పుడు మీరు బలపరచబడతారు!"

అనుభవముగల ప్రతి క్రైస్తవునికీ బాగా తెలుసు, ఈ కాలములో అస్థిరమైన మనస్సులకు ఇలాంటి పిలుపులు నిరంతరము వస్తున్నాయని. ధైర్యముగా, ఆత్మవిశ్వాసముతో చేసినప్పుడు అవి కొందరిపై బాధాకరమైన ప్రభావము కలిగించడము ఎవరు చూడలేదు? అవి తరచుగా అస్థిర ఆత్మలను మోసగించి—సంవత్సరముల తరబడి దుఃఖములోనికి నడిపించడము ఎవరు గమనించలేదు?

"లేఖనము ఏమి చెబుతున్నది?" ఇదే ఏకైక నమ్మదగిన మార్గదర్శి. పౌలు ఏమి చెబుతున్నాడో వినండి. హృదయ బలము ఈ పక్షములోనో ఆ పక్షములోనో చేరడము వలన లభించదు. అది "కృపవలననే గాని భోజన పదార్థములవలన కాదు." ఇతర విషయములకు బహుశా "జ్ఞానమువలె కనబడు రూపము" ఉండవచ్చును; అవి "శరీరమునకు" తాత్కాలిక తృప్తిని ఇవ్వవచ్చును. (కొలొస్సయులకు 2:23). కాని వాస్తవమునకు వాటిలో స్వస్థపరచు శక్తి ఏమియు లేదు; వాటిని నమ్మిన దురదృష్టవంతుడు ఏమాత్రమూ మెరుగుపడకుండా—పైగా మరింత చెడిపోయి మిగులును.

కృప గూర్చిన దైవిక పథకమునూ, దాని నిత్యమైన ఉద్దేశ్యములనూ, క్రీస్తు విమోచన కార్యము ద్వారా అది మనుష్యునికి అన్వయించబడుటనూ గూర్చి స్పష్టమైన జ్ఞానము; కృప సిద్ధాంతమును, క్రీస్తులో దేవుని ఉచిత ప్రేమను, పాపమునకు క్రీస్తు చేసిన సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణ తృప్తిని, కేవల విశ్వాసము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చిన దృఢమైన పట్టు; కృపను ఇచ్చువాడును దాని ఊటయునైన క్రీస్తుతో, ఆయన పదవులతో, ఆయన సానుభూతితో, ఆయన శక్తితో మరింత సన్నిహిత పరిచయము; హృదయములో కృప యొక్క అంతరంగ కార్యమును గూర్చి మరింత సంపూర్ణమైన అనుభవము—ఇదే, ఇదే, ఇదే హృదయ బలము యొక్క మహా రహస్యము. ఇదే సమాధానమునకు పాత మార్గము. అశాంతిగల మనస్సాక్షులకు ఇదే నిజమైన సర్వరోగనివారిణి. మొదట ఇది మరీ సరళముగా, మరీ సులభముగా, మరీ చౌకగా, మరీ సామాన్యముగా, మరీ మామూలుగా కనబడవచ్చును. కాని భారము మోయువారికి హృదయ విశ్రాంతికి దీనికంటే మంచి మార్గమును మనుష్యుల జ్ఞానమంతయు ఎన్నడూ చూపజాలదు.

ఈ మంచి పాత మార్గము ఉపయోగించబడకపోవడానికి కారణము తరచుగా రహస్యమైన గర్వమును స్వనీతియును అని నేను భయపడుచున్నాను. ఈ కాలములో పాత అపొస్తలిక ఔషధ విధానమును నిలబెట్టడము ఇంతకంటే అవసరమైన సమయము ఎన్నడూ లేదని నేను నమ్ముచున్నాను. జ్ఞానము లేకపోవుటచేత ఇటునటు కొట్టబడుచు తిరుగులాడు బలహీనులును ఆందోళన చెందువారునైన క్రైస్తవులు ఇంత అధికముగా ఎన్నడూ లేరు. నమ్మకమైన పరిచారకులు బూరను నోటికి ఎత్తుకొని, "హృదయమును స్థిరపరచునది భోజన పదార్థములు కావు, కృప, కృప, కృపయే" అని ఎల్లెడలను ప్రకటించుట ఎన్నడూ ఇంత ప్రాముఖ్యమైనది కాలేదు.

అపొస్తలుల దినముల నుండి, మనుష్యులు చేసిన చికిత్సలతో మనస్సాక్షి గాయములను స్వస్థపరచెదమని చెప్పుకొను నకిలీ ఆత్మీయ వైద్యులకు ఎప్పుడూ కొరత లేదు. మన ప్రియమైన సంఘములో హృదయమున ఐగుప్తు వైపునకు తిరిగిపోయినవారు ఎప్పుడును కొందరు ఉన్నారు; వారు మన ఆరాధన యొక్క సరళతతో తృప్తిచెందక, కాథలిక్ సంఘములోని ఆచార మాంసపు కుండల కొరకు ఆశపడుచున్నారు. సంస్కారములు ఎడతెగక ఉన్నతపరచబడుటయు, ప్రసంగము తగ్గించబడుటయు వినుట; ప్రభు రాత్రి భోజనమును మరింత గౌరవప్రదముగా చేయుదుమను నెపముతో విగ్రహముగా మార్చివేయుటను చూచుట; సాదా ఆరాధనపై ఎన్నో నూతన అలంకారములను ఆచారములను కప్పివేయుటచేత దాని సారాంశము పూర్తిగా పాతిపెట్టబడుటను చూచుట—ఇవన్నీ ఎంత సర్వసాధారణమైపోయెను! ఇవి ఒకప్పుడు చీకటిలో సంచరించు తెగులుగా ఉండెను. ఇప్పుడు మధ్యాహ్నమున పాడుచేయు నాశనముగా ఉన్నవి. ఇవి మన శత్రువులకు ఆనందము, సంఘము యొక్క ఉత్తమ పిల్లలకు దుఃఖము, ఇంగ్లీషు క్రైస్తవ్యమునకు నష్టము, మన కాలపు తెగులు. వీటన్నిటి మూలము ఏమిటి? పౌలు యొక్క సరళమైన ఔషధ విధానమును నిర్లక్ష్యము చేయుట, మరచిపోవుటయే: "హృదయమును బలపరచునది కృపయే గాని భోజన పదార్థములు కావు."

మన స్వంత వ్యక్తిగత మతములో కృపయే సర్వమై యుండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము. దేవుని కృప యొక్క సువార్త విషయమై స్పష్టమైన క్రమబద్ధమైన అవగాహనను కలిగియుందము. అస్వస్థత గడియలోనూ, శోధన దినమునందును, మరణ శయ్యపైనను—యొర్దాను ఉప్పొంగులలోను—మరి ఏదియును ప్రయోజనము చేయదు. విశ్వాసము ద్వారా మన హృదయములలో క్రీస్తు నివసించుట, క్రీస్తు ఉచిత కృపయే మన పాదముల క్రింద ఏకైక పునాదిగా ఉండుట—ఇదియే సమాధానమును ఇచ్చును. స్వయమును, ఆచారములను, మనుష్యుల కల్పనలను మన మతములో అవసరమైన భాగముగా లోపలికి రానిచ్చిన క్షణమే—మనము ఊబిలో ఉన్నాము! "భోజన పదార్థముల" మతముచేత బొమ్మలతో పిల్లలవలె మనము కొంతకాలము వినోదించబడవచ్చును, ఉద్రేకపరచబడవచ్చును, లేదా నిశ్శబ్దముగా ఉంచబడవచ్చును. అట్టి మతమునకు "జ్ఞానమువలె కనబడు రూపము" ఉన్నది. కాని మన మతములో "కృప"యే సర్వమై ఉంటేనే తప్ప—మనము ఎన్నడును బలపరచబడినట్టు అనుభవించము.

III. చివరిగా, పౌలు నమోదు చేసిన బోధాత్మకమైన వాస్తవమును పరిశీలించుటకు నేను ముందుకు సాగుచున్నాను. ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఆచార సంబంధమైన భోజన పదార్థములవలన వాటిని తినువారికి ఏ లాభమును కలుగలేదు."

ఈ మాటలను వాడినప్పుడు అపొస్తలుడు ఏదైనా ప్రత్యేక సంఘములను లేదా వ్యక్తులను ఉద్దేశించెనో లేదో తెలుసుకొనుటకు మనకు మార్గము లేదు. అంతియొకయ, గలతీయలలోని యూదామత పద్ధతులను విధించు క్రైస్తవులను, లేదా తిమోతికి వ్రాసిన పాస్టోరల్ లేఖలో ఆయన ప్రస్తావించిన ఎఫెసీయులను, లేదా ఆయనకు ఎంతో అంతర్గత పోరాటము కలిగించిన కొలొస్సయులను, లేదా ప్రతి సంఘములోని హెబ్రీ విశ్వాసులను ఆయన తలంచియుండుట సాధ్యమే. అయితే ఆయన ఏ ప్రత్యేక సంఘమును లేదా సంఘములను తలంచలేదనుటయే చాలా ఎక్కువ సంభవమని నాకు తోచుచున్నది. ఏ స్థలములోనైనను "కృప" సిద్ధాంతములను పక్కకు నెట్టి ఆచారములను ఉన్నతపరచినవారందరిని గూర్చి ఆయన విశాలమైన, సాధారణమైన, సమగ్రమైన ప్రకటన చేయుచున్నాడని నేను భావించుచున్నాను. వారందరిని గూర్చి ఆయన విస్తృతమైన ప్రకటన చేయుచున్నాడు. వారి ప్రియమైన భావనలనుండి వారికి ఏ మేలును కలుగలేదు. వారు అంతరంగమున మరింత సంతోషముగా గాని, బాహ్యముగా మరింత పరిశుద్ధులుగా గాని, సామాన్యముగా మరింత ఉపయోగకరులుగా గాని కాలేదు. వారి మతము వారికి అత్యంత నిష్ప్రయోజనమైనదిగా ఉన్నది.

పాపులకు దేవుని అమూల్యమైన ఔషధములో మనుష్యులు చేసిన మార్పులు; క్రీస్తు మహిమాన్వితమైన సువార్తకు మనుష్యులు చేసిన చేర్పులు—అవి ఎంతగా సమర్థించబడినను, సమ్మతముగా బలపరచబడినను—వాటిని అవలంబించువారికి నిజమైన మేలేమియు చేయవు. అవి అంతరంగ ఆదరణను పెంచవు; నిజమైన పరిశుద్ధత యొక్క అభివృద్ధిని తీసుకురావు; సంఘమునకును లోకమునకును విస్తృతమైన ఉపయోగమునేమియు ఇవ్వవు.

Calmly, quietly, and mildly—but firmly, decidedly, and unflinchingly, the assertion is made, "Ceremonial foods are of no value to those who eat them." The whole stream of Church history abundantly confirms the truth of the Apostle's position. Who has not heard of the hermits and ascetics of the early centuries? Who has not heard of the monks and nuns and recluses of the Roman Catholic Church in the middle ages? Who has not heard of the burning zeal, the devoted self-denial of Romanists like Xavier, and Ignatius Loyola? The earnestness, the fervor, the selfsacrifice of all these classes, are matters beyond dispute. But none who read the records of their lives carefully and intelligently, can fail to see that they had no solid peace or inward rest of soul. Their very feverish restlessness is enough to show that their consciences were not at ease. None can fail to see that, with all their furious zeal and self-denial, they never did much good to the world. They gathered round themselves admiring partisans. They left a high reputation for self-denial and sincerity. They made men wonder at them while they lived, and sometimes canonize them when they died. But they did nothing to convert souls.

And what is the reason of this? They attached an overweening importance to man-made ritual and ceremonies, and made less than they ought to have done of the Gospel of the grace of God. Their principle was to make much of "ceremony," and little of "grace." Hence they verified the words of Paul, "Ceremonial foods are of no value to those who eat them."

The very history of our own times bears a striking testimony to the truth of Paul's assertion. In the last twenty-five years, scores of clergymen have seceded from the Church of England, and joined the Church of Rome. They wanted more of what they called Catholic doctrine and Catholic ceremonial. They honestly acted up to their principles, and went over to Rome. They were not all weak, and illiterate, and second-rate, and inferior men; several of them were men of commanding talents, whose gifts would have won for them a high position in any profession. Yet what have they gained by the step they have taken? What profit have they found in leaving "grace" for "ceremonies," in exchanging Protestantism for Catholicism? Have they attained a higher standard of holiness? Have they procured for themselves a greater degree of usefulness? The religious system which exalts ceremonies and man-made ritual, does no real good to its adherents, compared to the simple old Gospel of the grace of God.

Let us turn now, for a few moments, to the other side of the picture, and see what "grace" has done. Let us hear how profitable the doctrines of the Gospel have proved to those who have clung firmly to them, and have not tried to mend and improve and patch them up by adding, as essentials, the "foods" of man-made ceremonies.

It was "grace, and not foods," which made Martin Luther do the work that he did in the world. The key to all his success was his constant declaration of justification by faith, without the deeds of the law. This was the truth which enabled him to break the chains of Rome, and let light into Europe.

It was "grace, and not ceremonial foods," which made our English martyrs, Latimer and Hooper, exercise so mighty an influence in life, and shine so brightly in death. They saw clearly, and taught plainly, the true priesthood of Christ, and salvation only by grace. They honored God's grace—and God put honor on them.

ఇంగ్లాండులో నూరు సంవత్సరముల క్రితము రోమైన్, వెన్ అనువారును వారి సహచరులును లోకమును తలక్రిందులు చేయునట్లు చేసినది "ఆచారబద్ధమైన ఆహారములు కాదు, కృపయే." వారు స్వతహాగా అసాధారణమైన పాండిత్యముగల వారు గానీ, బుద్ధిబలముగల వారు గానీ కారు. అయితే వారు కృపను గూర్చిన నిజమైన, నిర్మలమైన సిద్ధాంతములను మరల సజీవముగా వెలుగులోనికి తెచ్చిరి.

ప్రస్తుత శతాబ్దపు మొదటి అర్ధభాగములో సిమియన్, డేనియల్ విల్సన్, బికర్‌స్టెత్ అనువారిని ఎంతో ఫలవంతమైన సాధనములుగా చేసినది "ఆచారబద్ధమైన ఆహారములు కాదు, కృపయే." దేవుని ఉచితమైన కృపయే వారు ఆధారము చేసికొనిన గొప్ప సత్యము; దానినే వారు ఎల్లప్పుడును ముందుకు తెచ్చిరి. అందుకే దేవుడు వారిని ఘనపరచెను. వారు దేవుని కృపను గొప్పగా ఎంచిరి—కృపగల దేవుడు వారిని గొప్పగా ఎంచెను.

పరిచారకుల జీవిత చరిత్రల జాబితా ఒక విశేషమైన కథను చెప్పుచున్నది. లోకమును కదలించి, తమ తరముపై తమ ముద్ర వేసి, మనస్సాక్షులను మేల్కొలిపి, పాపులను మార్చి, పరిశుద్ధులను అభివృద్ధిపరచినవారు ఎవరు? తపోనియమములను, ఆచారములను, సంస్కారములను, ఆరాధనా విధులను, నియమములను ప్రధానముగా ఎంచినవారు కాదు; దేవుని ఉచితమైన కృపను అన్నిటికంటె గొప్పగా ఎంచినవారే! కలహము, వివాదము, సందేహము, తికమక నిండిన దినములలో మనుష్యులు దీనిని మరచిపోవుదురు.

వాస్తవములు మొండివి. వాటిని ప్రశాంతముగా చూతము; దినదినము జరుగు ఆరాధనలు, ఊరేగింపులు, ధూపము, వంగి నమస్కరించుట, శిలువ గుర్తులు వేయుట, పాపములను చెప్పుకొనుట, పాపవిమోచన ప్రకటనలు మొదలైనవే వర్ధిల్లు క్రైస్తవ్యము యొక్క రహస్యమని చెప్పువారిచేత కదలింపబడకుందము. స్పష్టమైన వాస్తవములను చూతము. పురాతన చరిత్రలోని వాస్తవములును, ఆధునిక దినములలోని వాస్తవములును, ఇంగ్లాండులోని ప్రతి ప్రాంతమునందలి వాస్తవములును పౌలు చెప్పిన మాటను బలపరచుచున్నవి. "ఆచారబద్ధమైన ఆహారముల" మతము దానిని ఆచరించువారికి "ప్రయోజనకరము కాదు." అంతరంగ సమాధానమును, బాహ్య పరిశుద్ధతను, సాధారణ ఉపయోగమును తెచ్చునది కృపయొక్క మతమే.

ఈ వ్యాసమును కొన్ని ఆచరణాత్మకమైన అన్వయ వాక్యములతో ముగించెదను. మనము ఆత్మసంబంధమైన విశేష ప్రమాదముగల యుగములో జీవించుచున్నాము. నేను ఇవ్వబోవు ఉపదేశము శ్రద్ధగా పరిగణింపదగినదని నాకు పూర్తి నమ్మకము.

(1) మొదటిగా, అబద్ధ సిద్ధాంతము పుట్టి వ్యాపించుట చూచి మనము ఆశ్చర్యపడకుందము. ఇది పూర్వపు అపొస్తలుల కాలమంత పాతది. వారు మరణింపక ముందే ఇది ఆరంభమాయెను. లోకాంతమునకు ముందు ఇది విస్తారముగా ఉండునని వారు ముందే చెప్పిరి. మన కృపను పరీక్షించుటకును, నిజమైన విశ్వాసము ఎవరికి ఉన్నదో రుజువుపరచుటకును దేవుడు దీనిని జ్ఞానముతో నియమించెను. భూమిపై అబద్ధ సిద్ధాంతము గానీ అపసిద్ధాంతము గానీ లేకుండినయెడల—బైబిలు సత్యము కాదేమో అని నేను తలంప మొదలుపెట్టుదును.

(2) తరువాత, మనము అబద్ధ సిద్ధాంతమును ఎదిరించుటకు మనస్సులో నిశ్చయించుకొందము; నాగరికతకును చెడ్డ మాదిరికిని కొట్టుకొని పోకుండునట్లు చూచుకొందము. మన చుట్టు ఉన్నవారందరును—ఉన్నతులును నీచులును, ధనికులును పేదలును—వరదలో హంసలవలె కాథలిక్ మతపు ప్రవాహమునకు కొట్టుకొని పోవుచున్నారని మనము వెనుకంజ వేయకుందము. మనము దృఢముగా నిలిచి మన స్థానమును విడువకుందము.

అబద్ధ సిద్ధాంతమును ఎదిరింతము; పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారే అప్పగింపబడిన విశ్వాసము కొరకు ప్రయాసముతో పోరాడుదము. మన నిజమైన రంగులను చూపుటకును, క్రొత్త నిబంధన సత్యము కొరకు నిలబడుటకును సిగ్గుపడకుందము. "వివాదము" అను హెచ్చరిక కేకకు ఆగిపోకుందము. మొరగని కుక్కలనును, హెచ్చరిక ఇయ్యని కావలివారిని దొంగ ఇష్టపడును. అపవాది దొంగయు దోచుకొనువాడునై యున్నాడు. మనము మౌనముగా ఉండి అబద్ధ సిద్ధాంతమును ఎదిరింపకపోయినయెడల, వానిని సంతోషపరచి దేవుని అసంతోషపరచినవారమగుదుము.

(3) తరువాత, సంఘము యొక్క పాత ప్రొటెస్టెంటు సూత్రములను కాపాడుటకును, వాటిని చెడిపోకుండా మన పిల్లల పిల్లలకు అందించుటకును ప్రయత్నింతము. ఓడను విడిచిపెట్టి, సంఘము అవసరమందున్న కాలమున దానిని విడనాడుడని మనకు చెప్పు పిరికి సంఘసభ్యుల మాటలు వినకుందము.

(4) చివరిగా, మన స్వంత రక్షణను నిశ్చయపరచుకొందము. మనము "రక్షింపబడిన" వారమని తెలిసికొని అనుభవింప ప్రయత్నింతము. వివాద దినము ఎల్లప్పుడును ఆత్మీయ ప్రమాదపు దినమే. మనుష్యులు యథార్థ సిద్ధాంతమును మారుమనస్సుతో కలిపివేయుదురు; కాథలిక్ యాజకులకు ఎట్లు ప్రత్యుత్తరమీయవలెనో తెలిసినయెడల తప్పక పరలోకమునకు వెళ్లుదుమని భావింతురు. అయితే జ్ఞానములేని కేవలమైన ఉత్సాహమైనను, సత్య సిద్ధాంతమును గూర్చిన కేవలమైన తలజ్ఞానమైనను ఎవరినీ రక్షింపజాలవు. దీనిని మనము ఎన్నడును మరువకుందము.

క్రీస్తు రక్తము మన మనస్సాక్షులపై చల్లబడినదని మనము అనుభవించువరకును, మనము క్రొత్తగా జన్మించితిమని మనలో పరిశుద్ధాత్మ సాక్ష్యమిచ్చువరకును విశ్రమింపకుందము. ఇదే వాస్తవము; ఇదే నిజమైన భక్తి; ఇదే నిలుచును; ఇది ఎన్నడును మనలను విడువదు. హృదయమందు కృపను కలిగియుండుటయే ఆత్మకు ప్రయోజనకరమై దానిని రక్షించును, సిద్ధాంతమును గూర్చిన బుద్ధిపూర్వకమైన జ్ఞానము కాదు.

పరిచారకుల తప్పిదము చేయగల స్వభావము

"అయితే కేఫా అంతియొకయకు వచ్చినప్పుడు అతడు నిందకు పాత్రుడైనందున నేను అతని ముఖము ఎదుట అతనిని ఎదిరించితిని. ఏలయనగా యాకోబు యొద్దనుండి కొందరు రాకమునుపు అతడు అన్యజనులతో కలిసి భోజనము చేయుచుండెను; వారు వచ్చిన తరువాత అతడు సున్నతి పొందినవారికి భయపడి, వెనుక తీసికొని తన్ను తాను వేరుపరచుకొనెను. తక్కిన యూదులును అతనితో కలిసి వేషధారణ చేసిరి; అందువలన బర్నబా సహితము వారి వేషధారణచేత కొట్టుకొని పోయెను. వారు సువార్త సత్యమునకు సరిగా నడుచుకొనకుండుట నేను చూచినప్పుడు అందరి యెదుట నేను కేఫాతో ఇట్లంటిని: నీవు యూదుడవై యుండియు యూదులవలె కాక అన్యజనులవలె జీవించుచున్నచో, అన్యజనులను యూదులవలె నడుచుకొనుడని ఎందుకు బలవంతము చేయుచున్నావు? మనము జన్మచేత యూదులమే గాని అన్యజనులలోనుండి వచ్చిన పాపులము కాము. అయినను మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన కాక యేసుక్రీస్తునందలి విశ్వాసము వలననే నీతిమంతుడని తీర్చబడునని యెరిగి, మనము ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన కాక క్రీస్తునందలి విశ్వాసము వలననే నీతిమంతులముగా తీర్చబడుటకై క్రీస్తుయేసునందు విశ్వాసముంచితిమి; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలన ఏ శరీరియు నీతిమంతుడని తీర్చబడడు." గలతీయులకు 2:11-16

అంతియొకయలో పేతురు అపొస్తలుడు ఏమి చేసెనో మనమెన్నడైనను ఆలోచించితిమా? ఇది గంభీరముగా ఆలోచింపదగిన ప్రశ్న.

రోమ్‌లో పేతురు అపొస్తలుడు ఏమి చేసెనో మనకు తరచుగా చెప్పబడుచున్నది; అయినను దాని గూర్చి ప్రామాణికమైన సమాచారము ఏమాత్రమును మనకు లేదు. ఈ విషయమై కథలును పారంపర్యములును కల్పనలును విస్తారముగా ఉన్నవి. అయితే ఈ రచయితల దురదృష్టమేమనగా, ఈ విషయమై లేఖనము పూర్తిగా మౌనముగా ఉన్నది. పేతురు అపొస్తలుడు ఎన్నడైనను రోమ్‌లో ఉండెనని చూపు దేదియు లేఖనములో లేదు!

అయితే అంతియొకయలో పేతురు అపొస్తలుడు ఏమి చేసెను? నేను దృష్టి మరల్చగోరు అంశము ఇదే. ఈ పత్రికకు శీర్షికగా ఉంచిన గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికలోని భాగము యొక్క విషయము ఇదే. ఈ విషయమై కనీసము లేఖనము స్పష్టముగాను నిస్సందేహముగాను మాట్లాడుచున్నది.

మన ఎదుటనున్న ఈ ఆరు వచనములు అనేక విధములుగా గమనింపదగినవి. అవి వర్ణించు సంఘటనను పరిశీలించినయెడల అవి గమనింపదగినవి: ఇచ్చట ఒక అపొస్తలుడు మరియొక అపొస్తలుని గద్దించుచున్నాడు! ఆ ఇద్దరు ఎవరని ఆలోచించినయెడల అవి గమనింపదగినవి: చిన్నవాడైన పౌలు పెద్దవాడైన పేతురును గద్దించుచున్నాడు! సందర్భమును గమనించినయెడల అవి గమనింపదగినవి: పేతురు చేసినది మొదటి చూపులో స్పష్టమైన తప్పిదము కాదు, బహిరంగ పాపమును కాదు! అయినను పౌలు అపొస్తలుడు, "అతడు నిందకు పాత్రుడైనందున నేను అతని ముఖము ఎదుట అతనిని ఎదిరించితిని" అని చెప్పుచున్నాడు. అంతేకాదు—అంతియొకయ సంఘమంతటి యెదుట పేతురు తప్పిదమునకై అతనిని బహిరంగముగా గద్దించెను. ఇంకను ముందుకు వెళ్లెను—ఆ సంగతిని గూర్చి వ్రాయగా, ఇప్పుడది లోకమంతటను రెండువందల భాషలలో చదువబడుచున్నది!

ఈ లేఖన భాగమును మనము ప్రత్యేకముగా గమనింపవలెనని పరిశుద్ధాత్మ కోరుచున్నాడని నా దృఢ నమ్మకము. క్రైస్తవ్యము మనుష్యుని కల్పనయైనయెడల ఇవి ఎన్నడును వ్రాయబడియుండవు. మోసగాడు ఇద్దరు అపొస్తలుల మధ్య భేదమును మరుగుపరచియుండును. సత్యస్వరూపియైన ఆత్మ మన ఉపదేశము కొరకు ఈ వచనములను వ్రాయించెను; వాటి విషయములను మనము లక్ష్యపెట్టుట మంచిది.

ఈ భాగమునుండి మనము నేర్చుకొనవలసిన అంతియొకయ నుండి మూడు గొప్ప పాఠములు ఉన్నవని నేను తలంచుచున్నాను.

I. మొదటి పాఠము: "గొప్ప పరిచారకులు గొప్ప తప్పులు చేయవచ్చును."

II. రెండవ పాఠము: "సంఘమందు క్రీస్తు సత్యమును కాపాడుట శాంతిని కాపాడుటకంటెను మరి ముఖ్యము."

III. మూడవ పాఠము: "ధర్మశాస్త్ర క్రియలు లేకుండ విశ్వాసము వలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమును కాపాడుటంత జాగ్రత్తగా కాపాడవలసిన సిద్ధాంతము మరియొకటి లేదు."

I. అంతియొకయ నుండి మనము నేర్చుకొను మొదటి గొప్ప పాఠము: "గొప్ప పరిచారకులు గొప్ప పొరపాట్లు చేయగలరు." ఈ స్థలములో మన యెదుట ఉంచబడిన దానికంటె స్పష్టమైన రుజువు మనకు ఏమి ఉండగలదు? పేతురు నిస్సందేహముగా అపొస్తలుల గుంపులో గొప్పవారిలో ఒకడు. అతడు పాత శిష్యుడు. విశేషమైన ప్రయోజనములు, హక్కులు కలిగిన శిష్యుడు. అతడు ప్రభువైన యేసునకు నిత్య సహచరుడు. ప్రభువు బోధించుట విన్నవాడు, ప్రభువు అద్భుతములు చేయుట చూచినవాడు, ప్రభువు ఏకాంత బోధ వలన కలిగిన మేలును అనుభవించినవాడు, ప్రభువు సన్నిహిత స్నేహితులలో లెక్కింపబడినవాడు, ప్రభువు భూమిపై పరిచర్య చేసిన కాలమంతయు ఆయనతో కూడ తిరిగినవాడు. పరలోకరాజ్యపు తాళపుచెవులు ఇయ్యబడినది అతనికే, ఆ తాళపుచెవులను మొదట వాడినది అతని చేతితోనే. పెంతెకొస్తు దినమున యూదులకు బోధించి వారికి విశ్వాసపు ద్వారమును తెరచిన మొదటివాడు అతడే. కొర్నేలి ఇంటికి వెళ్లి అతనిని సంఘములో చేర్చుకొని అన్యజనులకు విశ్వాసపు ద్వారమును తెరచిన మొదటివాడును అతడే. అపొస్తలుల కార్యములు 15వ అధ్యాయమునందలి సభలో లేచి, "మన పితరులైనను మనమైనను మోయలేని కాడిని శిష్యుల మెడమీద పెట్టి, మీరెందుకు దేవుని శోధించుచున్నారు?" అని చెప్పిన మొదటివాడును అతడే. అయినను ఇక్కడ ఈ పేతురే, ఈ అపొస్తలుడే, స్పష్టముగా గొప్ప పొరపాటులో పడుచున్నాడు!

అపొస్తలుడైన పౌలు మనకు చెప్పుచున్నాడు: "నేను అతని ముఖము ఎదుటనే అతనిని ఎదిరించితిని." "అతడు స్పష్టముగా తప్పు చేసెను గనుక" అని మనకు తెలుపుచున్నాడు. "అతడు సున్నతి పొందినవారికి భయపడెను" అని చెప్పుచున్నాడు. అతనిని గూర్చియు అతని సహచరులను గూర్చియు, "వారు సువార్త సత్యమునకు అనుగుణముగా నడుచుకొనలేదు" అని చెప్పుచున్నాడు. వారి "కపటమును" గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు. ఈ కపటము చేత మిషనరీ సేవలో తన పాత సహచరుడైన బర్నబాయు కూడ "త్రోవ తప్పింపబడెను" అని మనకు తెలుపుచున్నాడు. ఇది ఎంత గమనింపదగిన సంగతి! ఇతడు సీమోను పేతురు! ఇది అతని మూడవ గొప్ప తప్పిదము, దీనిని

పరిశుద్ధాత్మ వ్రాయించుట యుక్తమని తలంచెను! ఒకసారి సిలువ యను గొప్ప కార్యమునుండి మన ప్రభువును అతడు తనకు సాధ్యమైనంత వరకు ఆపుటకు ప్రయత్నించి, ఆయనను తీవ్రముగా గద్దించుట చూచుచున్నాము. మరియొకసారి ప్రభువును మూడుసార్లు ఎరుగనని చెప్పుట— అదియు ప్రమాణముతో!— చూచుచున్నాము. ఇక్కడ మరల క్రీస్తు సువార్తలోని ముఖ్య సత్యమును అపాయములో పడవేయుట చూచుచున్నాము. నిశ్చయముగా మనము, "ప్రభువా, మనుష్యుడు ఏపాటివాడు!" అని చెప్పవచ్చును. గమనింపుడి: యూదా ఇస్కరియోతు తప్ప అపొస్తలులందరిలో, తప్పిపోగల మనుష్యుడని ఇన్ని రుజువులు మనకు కలిగిన వేరొకడు లేడు.

(గమనిక: ఈ వ్యాసపు శీర్షికగా ఉన్న వచనముల స్పష్టమైన భావమును త్రోసిపుచ్చుటకు కొందరు రచయితలు ఎంతటి ఎత్తులకు దిగవలసివచ్చెనో చూచుట కుతూహలకరము. పౌలు నిజముగా పేతురును గద్దింపలేదనియు, కేవలము చూపుకొరకును లోకమునకు కనబడుటకొరకును నటించెననియు కొందరు వాదించిరి! గద్దింపబడినది అపొస్తలుడైన పేతురు కాదనియు, డెబ్బదిమందిలో ఒకడైన వేరొక పేతురనియు మరికొందరు వాదించిరి! అట్టి అర్థములకు వ్యాఖ్య అవసరము లేదు. అవి కేవలము అసంబద్ధములు. వాస్తవమేమనగా, ఆ వచనముల స్పష్టమైన యథార్థ భావము, మిగిలిన అపొస్తలులందరికంటె పేతురునకు ప్రాధాన్యమును ఆధిక్యతయు ఉన్నవను రోమను కాథలిక్కుల ప్రియమైన సిద్ధాంతమునకు గట్టి దెబ్బ తగిలించుచున్నది.)

అయితే పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరేపణతో వ్రాయనప్పుడు అపొస్తలులు సహితము అప్పుడప్పుడు తప్పిపోగలవారేనని మనకు బోధించుటకే ఇదంతయు ఉద్దేశింపబడెను. శరీరములో ఉన్నంతవరకు శ్రేష్ఠమైన మనుష్యులు బలహీనులును తప్పిపోగలవారునని మనకు బోధించుటకే ఇది ఉద్దేశింపబడెను. దేవుని కృప వారిని నిలబెట్టనిచో, వారిలో ఎవడైనను ఏ సమయమునైనను త్రోవ తప్పవచ్చును. ఇది చాలా తగ్గింపు కలిగించునది, అయినను చాలా నిజమైనది. నిజమైన క్రైస్తవులు మారుమనస్సు పొందినవారు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారు, పరిశుద్ధపరచబడినవారు. వారు క్రీస్తు సజీవ అవయవములు, దేవుని ప్రియమైన పిల్లలు, నిత్యజీవమునకు వారసులు. వారు ఏర్పరచబడినవారు, ఏర్పాటు చేయబడినవారు, పిలువబడినవారు, రక్షణ కొరకు కాపాడబడువారు. వారికి ఆత్మ ఉన్నది. కాని వారు తప్పిపోలేనివారు కారు!

సంఘపరమైన పదవియు ఘనతయు తప్పిపోలేనితనమును ఇయ్యవా? ఇయ్యవు! మనుష్యుడు ఏ పేరుతో పిలువబడినను అది ఏమియు కాదు. అతడు బోధకుడో, పరిచారకుడో, డీకనో కావచ్చును. అయినను అతడు తప్పిపోగల మనుష్యుడే! విద్యయైనను, అభిషేకతైలమైనను, చేతులుంచుటయైనను మనుష్యుడు తప్పులు చేయకుండ ఆపజాలవు.

సంఖ్యాబలము తప్పిపోలేనితనమును ఇయ్యదా? ఇయ్యదు! మీరు రాజకుమారులను పదులకొలది, పరిచారకులను వందలకొలది ఒక చోట చేర్చవచ్చును; కాని కూడిన తరువాత కూడ వారు తప్పిపోగలవారే. మీరు వారిని సభ అనియో, సమాజము అనియో, సమావేశము అనియో, మీకిష్టమైనట్లు పిలువవచ్చును. అది ఏమియు కాదు. వారి నిర్ణయములు ఇప్పటికిని తప్పిపోగల మనుష్యుల నిర్ణయములే. వారి సమిష్టి జ్ఞానము ఇప్పటికిని గొప్ప పొరపాట్లు చేయగలదే.

అంతియొకయలో అపొస్తలుడైన పేతురు ఉదాహరణ ఒంటరిది కాదు. పరిశుద్ధ లేఖనములో మన ఉపదేశము కొరకు వ్రాయబడిన అనేక సందర్భములకు ఇది సమాంతరము మాత్రమే. విశ్వాసులకు తండ్రియైన అబ్రాహాము శారా సలహాను అనుసరించి హాగరును భార్యగా తీసికొనుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? మొదటి ప్రధాన యాజకుడైన అహరోను ఇశ్రాయేలు జనులు చెప్పినది విని బంగారు దూడను చేయుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? మనుష్యులలో అతి జ్ఞానియైన సొలొమోను తన భార్యలు అబద్ధారాధనకు తమ ఉన్నత స్థలములను కట్టుటకు అనుమతించుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? మంచి రాజైన యెహోషాపాతు దుష్టుడైన అహాబునకు సహాయము చేయుటకు వెళ్లుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? మంచి రాజైన హిజ్కియా బబులోను రాయబారులను ఆదరించుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? యూదా మంచి రాజులలో చివరివాడైన యోషీయా ఫరోతో యుద్ధము చేయుటకు బయలుదేరి వెళ్లుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? యాకోబు యోహానులు పరలోకమునుండి అగ్ని దిగి రావలెనని కోరుట మనకు జ్ఞాపకము లేదా? ఈ సంగతులు జ్ఞాపకముంచుకొనదగినవి. ఇవి కారణము లేకుండ వ్రాయబడలేదు. అవి, "తప్పిపోలేనితనము లేదు!" అని బిగ్గరగా కేకలు వేయుచున్నవి.

క్రీస్తు సంఘ చరిత్రను చదివేటప్పుడు, ఉత్తములైన మనుష్యులు కూడా తప్పిపోగలరనడానికి మాటిమాటికి కనిపించే రుజువులను ఎవరు గమనించక ఉంటారు? తొలి పితరులు తమ తెలివిని బట్టి ఆసక్తి గలవారై క్రీస్తు కొరకు చనిపోవుటకు సిద్ధముగా ఉండిరి. అయినను వారిలో అనేకులు ఆచారవాదమును సమర్థించిరి, దాదాపు అందరును అనేక మూఢనమ్మకములకు బీజములు వేసిరి. సంస్కర్తలు భూమిపై సత్యమను ఉద్దేశమును తిరిగి సజీవపరచుటలో దేవుని చేతిలో ఘనమైన సాధనములుగా ఉండిరి. అయినను ఏదో ఒక గొప్ప పొరపాటు చేయని వారిని పేర్కొనుట దాదాపు అసాధ్యము. లూథర్ సహస్థితి సిద్ధాంతమును గట్టిగా పట్టుకొనెను. మెలంక్తన్ తరచు పిరికితనముతో నిర్ణయము లేనివాడుగా ఉండెను. కాల్విన్ సెర్వెటస్‌ను కాల్చివేయుటకు అనుమతించెను. క్రాన్మర్ తన మొదటి విశ్వాసమును విడిచి కొంతకాలము తప్పిపోయి తన మాటను వెనుకకు తీసికొనెను. జ్యువెల్ మరణభయముచేత రోమను కాథలిక్ సంఘ సిద్ధాంతములపై సంతకము చేసెను. హూపర్ పరిచర్య చేయునప్పుడు ఉత్సవ వస్త్రములు ధరించవలెనను డిమాండుతో ఇంగ్లండు సంఘమును కలవరపరచెను. ప్యూరిటన్లు తరువాతి కాలములలో క్రైస్తవ స్వాతంత్ర్యమును స్వేచ్ఛలను నరకపు గుంటనుండి వచ్చిన సిద్ధాంతములని ఖండించిరి. క్రిందటి శతాబ్దములో వెస్లీ, టాప్లేడీ ఒకరినొకరు అతి సిగ్గుమాలిన భాషలో దూషించుకొనిరి. మన కాలములోనే ఇర్వింగ్ తెలియని భాషలలో మాటలాడుటయను భ్రమకు లోనాయెను.

ఈ సంగతులన్నియు బిగ్గరగా మాటలాడుచున్నవి. అవన్నియు క్రీస్తు సంఘమునకు ఒక హెచ్చరిక దీపస్తంభమును ఎత్తి చూపుచున్నవి. "మనుష్యుని నమ్మకుడి; ఏ మనుష్యుని గురువని పిలువకుడి; భూమిపై ఎవరిని తండ్రి అని పిలువకుడి; ఎవడును మనుష్యునిలో అతిశయించకూడదు. అతిశయించువాడు ప్రభువునందే అతిశయించవలెను" అని అవన్నియు చెప్పుచున్నవి. "తప్పిపోని వారెవరును లేరు!" అని అవన్నియు ఘోషించుచున్నవి. ఈ పాఠము మనందరికి అవసరమైనది. మనము చూడలేని దేవునిపై ఆనుకొనుటకంటె, మనము చూడగల మనుష్యునిపై ఆనుకొనుటకే సహజముగా మొగ్గు చూపుదుము. అదృశ్యుడైన గొప్ప కాపరియు ప్రధాన యాజకుడునైన ప్రభువగు యేసుక్రీస్తుపై ఆనుకొనుటకంటె, దృశ్య సంఘ పరిచారకులపై ఆనుకొనుటకే సహజముగా ఇష్టపడుదుము. మనము నిరంతరము హెచ్చరింపబడి జాగ్రత్తగా ఉండవలసియున్నాము.

మనుష్యునిపై ఆనుకొను ఈ ధోరణిని నేను అంతటను చూచుచున్నాను. ఈ విషయమై హెచ్చరిక అవసరము లేని క్రీస్తు ప్రొటెస్టెంటు సంఘ శాఖ ఒక్కటియైనను నాకు తెలియదు. స్కాట్లండు క్రైస్తవులు తమ విశ్వాసమును జాన్ నాక్స్‌పై ఆధారపరచుట వారికి ఒక ఉరి. మన కాలములో మెథడిస్టులు జాన్ వెస్లీ జ్ఞాపకమును ఆరాధించుట వారికి ఒక ఉరి. ఇవన్నియు ఉరులే, ఈ ఉరులలో ఎందరు పడుచున్నారు!

మనమందరము సహజముగా మనకంటూ ఒక పోపు ఉండవలెనని ఆశించుదుము. ఏ గొప్ప పరిచారకుడో లేక ఏ విద్వాంసుడో ఒక సంగతి చెప్పెనని, లేక మనము ప్రేమించు మన పరిచారకుడే ఒక సంగతి చెప్పెనని, అది లేఖనములో ఉన్నదో లేదో పరిశీలించకుండానే అది సరియైనదే అని తలంచుటకు మనము మిక్కిలి సిద్ధముగా ఉన్నాము. చాలామంది తమ కొరకు తామే ఆలోచించుకొనుటకు ఇష్టపడరు. వారు ఒక నాయకుని వెంబడించుటకు ఇష్టపడుదురు. ఒక గొర్రె కొండ ఎక్కినప్పుడు మిగిలినవన్నియు వెంబడించునట్లు వారుందురు. ఇక్కడ అంతియొకయలో బర్నబా కూడా కొట్టుకొనిపోయెను. "పేతురు వంటి పాత అపొస్తలుడు తప్పక పొరపాటు చేయడు. అతనిని వెంబడించుటలో నేను తప్పిపోను" అని ఆ మంచి మనుష్యుడు అనుకొనెనని మనము చక్కగా ఊహించగలము.

ఇప్పుడు మన విషయములోని ఈ భాగమునుండి మనము నేర్చుకొనవలసిన ఆచరణాత్మక పాఠములను చూతము.

(అ) మొదటిది, అనేక వందల సంవత్సరముల క్రిందట జీవించెనను కారణమున మాత్రమే ఏ మనుష్యుని అభిప్రాయముపైనైనను గుడ్డి నమ్మకము పెట్టకుందము. "పేతురు అంతియొకయకు వచ్చినప్పుడు, అతడు స్పష్టముగా తప్పిదములో ఉండెను గనుక నేను అతనిని ముఖాముఖిగా ఎదిరించితిని." గలతీయులకు 2:11. పేతురు క్రీస్తు కాలములోనే జీవించిన మనుష్యుడు, అయినను అతడు తప్పిపోగలిగెను. నేటి కాలములో తొలి సంఘ స్వరమును గూర్చి చాలామంది ఎక్కువగా మాటలాడుదురు. అపొస్తలుల కాలమునకు సమీపమున జీవించినవారు సహజముగానే మనకంటె సత్యమును గూర్చి ఎక్కువ తెలిసినవారై ఉండవలెనని మనలను నమ్మింపజేయ ప్రయత్నింతురు. అట్టి అభిప్రాయమునకు ఎట్టి ఆధారమును లేదు. నిజ క్రీస్తు సంఘములోని అతి ప్రాచీన రచయితలు తరచు ఒకరితో ఒకరు విభేదించుట యథార్థము. వారు తరచు తమ అభిప్రాయములను మార్చుకొని తమ పూర్వ అభిప్రాయములను ఉపసంహరించుకొనిరనుట యథార్థము. వారు తరచు వెర్రివి బలహీనమైనవి వ్రాసిరనుట, లేఖనము వివరించుటలో గొప్ప అజ్ఞానమును చూపిరనుట యథార్థము. వారు తప్పులు లేనివారై ఉందురని ఆశించుట వ్యర్థము. తప్పిపోని స్థితి తొలి పితరులలో కాదు, బైబిలులో మాత్రమే దొరకును!

(ఆ) రెండవది, పరిచారకుని పదవిని బట్టి మాత్రమే ఏ మనుష్యుని అభిప్రాయముపైనైనను గుడ్డి నమ్మకము పెట్టకుందము. పేతురు ప్రధాన అపొస్తలులలో ఒకడు, అయినను అతడు తప్పిపోగలిగెను. ఈ విషయములో మనుష్యులు నిరంతరము త్రోవ తప్పుచున్నారు. తొలి సంఘము తగిలి పడిపోయిన బండ ఇదే. "పరిచారకుని మనస్సునకు విరుద్ధముగా ఏమియు చేయకుడి!" అను మాటను మనుష్యులు త్వరలోనే పట్టుకొనిరి. అయితే పరిచారకులు, బోధకులు, పరిచారకులు ఎవరు? ఉత్తమ పరిచారకులైనను మనుష్యులే కదా—మంటి, బూడిద, ఎర్రమట్టి—మనవంటి భావావేశములు గలవారు, శోధనలకు లోనగువారు, బలహీనతలకును రోగములకును గురియగువారు. లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? "అపొల్లో ఎవడు? పౌలు ఎవడు? ప్రభువు ప్రతివానికి అనుగ్రహించినట్లు మీరు విశ్వసించుటకు కారణమైన సేవకులే" (1 కొరింథీయులకు 3:5).

పరిచారకులు తరచు సత్యమును అరణ్యములోనికి తరిమివేసి, అబద్ధమైనదాన్ని సత్యమని నిర్ణయించిరి. గొప్ప దోషములు పరిచారకులచేతనే ఆరంభమైనవి! ప్రధాన యాజకుని కుమారులైన హొఫ్నీ ఫీనెహాసులు ఇశ్రాయేలీయులకు మతమునందు అసహ్యము కలుగజేసిరి. అన్నా, కయపా అహరోను వంశమునుండి నేరుగా వచ్చినవారైనను ప్రభువును సిలువ వేసిరి. ప్రతిష్ఠింపబడినవారు త్రోవ తప్పరని తలంచుట అసంబద్ధము. వారు బైబిలు ప్రకారము బోధించునంతవరకే వారిని వెంబడింపవలెను, అంతకు మించి కాదు. "ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది, ప్రభువు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు" అని వారు చెప్పగలిగినంతవరకే వారిని నమ్మవలెను, దీనికి మించి మనము వెళ్ళకూడదు. తప్పిపోని స్థితి ప్రతిష్ఠింపబడినవారిలో కాదు, బైబిలులో మాత్రమే దొరకును!

(ఇ) మూడవది, ఒక మనుష్యుని విద్యను బట్టి మాత్రమే అతని అభిప్రాయముపై గుడ్డి నమ్మకము పెట్టకుందము. పేతురు అద్భుత వరములు గలవాడు, (అప్పటికి చెల్లుబాటైన) భాషల వరముతో మాటలాడగలవాడు—అయినను అతడు తప్పిపోగలిగెను!

ఇది మరల అనేకులు తప్పుదారి పట్టే విషయము. మధ్యయుగములలో మనుష్యులు తగిలి పడిన బండ ఇదే. థామస్ అక్వినాస్‌ను, పీటర్ లాంబార్డ్‌ను, వారి సహచరులలో అనేకులను మనుష్యులు దాదాపు ప్రేరేపితులైనవారిగానే చూచిరి. తమ మెప్పుకు గుర్తుగా వారిలో కొందరికి బిరుదులను ఇచ్చిరి. వారు "తిరుగులేని" బోధకుడనిరి, "దేవదూత వంటి" పరిచారకుడనిరి, "సాటిలేని" కాపరి అనిరి; ఈ పరిచారకులు చెప్పినదంతయు సత్యమే అయి ఉండవలెనని తలంచినట్లు కనబడెను! అయితే పరిశుద్ధాత్మ చేత బోధింపబడకపోతే, మిక్కిలి విద్వాంసుడైన మనుష్యుడు ఏపాటివాడు? దైవశాస్త్రజ్ఞులందరిలో మిక్కిలి విద్వాంసుడైనవాడు కూడా, అత్యుత్తమ స్థితిలో సైతము, తప్పిపోగల ఆదాము సంతానములోని ఒక బిడ్డ మాత్రమే! గ్రంథజ్ఞానము అపారముగా ఉండుటయు, దేవుని సత్యమును గూర్చిన అజ్ఞానము గొప్పగా ఉండుటయు కలిసి సాగిపోవచ్చును! అవి అట్లు సాగినవి, సాగవచ్చును, అన్ని కాలములలో సాగుచునే ఉండును.

తన బైబిలు తప్ప మరి ఏ గ్రంథమును దాదాపు ఎరుగని, గ్రీకు లాటిన్ భాషలు తెలియని ఒక మనుష్యుడు వ్రాసిన "పిల్‌గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్" అను ఒక్క గ్రంథము, చివరి దినమున, పాఠశాలాపండితుల రచనలన్నిటినీ కలిపినదానికంటె లోకమునకు ఎక్కువ మేలు చేసినదని రుజువగునని నాకు సందేహము లేదు. విద్య తృణీకరింపదగిన వరము కాదు. సంఘములో గ్రంథములకు విలువ లేనిదినము చెడ్డ దినము. అయితే ఒక మనుష్యుని బుద్ధిబలము ఎంత గొప్పదైనను, అతడు దేవుని కృపను గూర్చి ఎంత కొద్దిగా ఎరిగియుండవచ్చునో గమనించుట ఆశ్చర్యము! గత శతాబ్దములో ఆక్స్‌ఫర్డ్ అధికారులు హెబ్రీ, గ్రీకు, లాటిన్ భాషలను గూర్చి వెస్లీ కంటెను విట్‌ఫీల్డ్ కంటెను ఎక్కువగా ఎరిగియుండిరనుటలో నాకు సందేహము లేదు. కాని క్రీస్తు సువార్తను గూర్చి వారు కొద్దిగా మాత్రమే ఎరిగియుండిరి. తప్పులేనితనము విద్వాంసులలో కాదు, బైబిలులో మాత్రమే కనబడును!

(ఘ) మరియొక సంగతి, మన సొంత పరిచారకుడు ఎంత భక్తిపరుడైనను, అతని అభిప్రాయముపై మనము గుడ్డి నమ్మకము పెట్టకుండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము. పేతురు గొప్ప కృపగల మనుష్యుడు, అయినను అతడు తప్పిపోగలిగెను. మీ పరిచారకుడు నిజముగా దేవుని మనుష్యుడై, తన ప్రసంగమునకును మాదిరికిని సకల గౌరవమునకు తగినవాడై ఉండవచ్చును; అయితే అతనిని పోపుగా చేయకుడి! అతని మాటను దేవుని వాక్యము ప్రక్కన నిలుపకుడి. ముఖస్తుతి చేత అతనిని చెరుపకుడి. అతడు తప్పిదములు చేయలేడని భావింపనీయకుడి. మీ బరువంతయు అతని అభిప్రాయముపై మోపకుడి—లేనిచో అతడు తప్పిపోగలడని మీరు మీ నష్టముచేతనే తెలిసికొందురు. యూదా రాజైన యోవాషును గూర్చి, "యాజకుడైన యెహోయాదా బ్రదికియున్న దినములన్నియు యెహోవా దృష్టికి యథార్థమైనదానిని చేసెను" అని వ్రాయబడియున్నది (2 దినవృత్తాంతములు 24:2). యెహోయాదా చనిపోయెను, అంతట యోవాషు మతము కూడా చచ్చెను! అట్లే మీ పరిచారకుడు చనిపోవచ్చును, అప్పుడు మీ మతమును చచ్చిపోవచ్చును. అతడు మారవచ్చును, మీ మతమును మారవచ్చును. అతడు వెళ్లిపోవచ్చును, మీ మతమును వెళ్లిపోవచ్చును. ఓ, మనుష్యునిపై కట్టబడిన మతముతో తృప్తిపడకుడి!

"నా సొంత పరిచారకుడు నాకు ఇవి ఇవి చెప్పెను, గనుక నాకు నిరీక్షణ కలదు" అని చెప్పుటతో తృప్తిపడకుడి. "ఇది ఇది దేవుని వాక్యములో ఈలాగు ఈలాగున వ్రాయబడియుండుట నేను చూచుచున్నాను, గనుక నాకు నిరీక్షణ కలదు" అని చెప్పగలుగుటకు ప్రయత్నింపుడి. మీ సమాధానము స్థిరమైనదిగా ఉండవలెనంటే, సర్వసత్యములకు ఊటయైన దానియొద్దకు మీరే వెళ్లవలెను. మీ ఆదరణలు నిలిచియుండవలెనంటే, జీవజలపు బావియొద్దకు మీరే వెళ్లి, మీ సొంత ఆత్మకొరకు తాజా నీటిని చేదుకొనవలెను. పరిచారకులు విశ్వాసమునుండి తొలగిపోవచ్చును. దృశ్య సంఘము ముక్కలైపోవచ్చును. అయితే దేవుని వాక్యమును తన హృదయములో వ్రాయబడినదిగా కలిగియున్నవాడు, తన పాదముల క్రింద ఎన్నడును విఫలము కాని పునాదిని కలిగియున్నాడు. మీ పరిచారకుని క్రీస్తు యొక్క నమ్మకమైన రాయబారిగా గౌరవింపుడి. అతని పని నిమిత్తము ప్రేమతో అతనిని మిక్కిలి ఘనముగా ఎంచుడి. అయితే తప్పులేనితనము భక్తిగల పరిచారకులలో కాదు, బైబిలులో మాత్రమే కనబడునని ఎన్నడును మరువకుడి!

నేను చెప్పిన సంగతులు జ్ఞాపకముంచుకొనదగినవి. వాటిని మనస్సులో ఉంచుకొందము, అప్పుడు అంతియొకయ నుండి ఒక పాఠమును నేర్చుకొన్నవారమగుదుము.

II. ఇప్పుడు అంతియొకయ నుండి మనము నేర్చుకొను రెండవ పాఠమునకు వచ్చుచున్నాను. ఆ పాఠమేమనగా, "సంఘములో సువార్త సత్యమును కాపాడుట, సమాధానమును కాపాడుటకంటె ఇంకను మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైనది." సమాధానము యొక్కయు ఐక్యత యొక్కయు విలువను అపొస్తలుడైన పౌలు కంటె ఎక్కువగా ఎరిగినవాడు లేడని నేను తలంచుచున్నాను. కొరింథీయులకు ప్రేమను గూర్చి వ్రాసిన అపొస్తలుడు అతడే. "ఒకనితో ఒకడు మనస్సు కలిసి జీవించుడి; ఒకనితో ఒకడు సమాధానముగా ఉండుడి; ప్రభువు సేవకుడు జగడమాడరాదు; మీరు పిలువబడినప్పుడు ఒక్కటే నిరీక్షణకు పిలువబడినట్లు, ఒక్క శరీరము ఒక్క ఆత్మ ఉన్నవి—ఒక ప్రభువు, ఒక విశ్వాసము, ఒక బాప్తిస్మము ఉన్నవి" అని చెప్పిన అపొస్తలుడు అతడే. "ఎట్లయినను కొందరిని రక్షింపవలెనని అందరికి అన్నివిధములుగా ఉంటిని" అని చెప్పిన అపొస్తలుడు అతడే (రోమీయులకు 12:16; 1 థెస్సలొనీకయులకు 5:13; ఫిలేమోనుకు 3:16; ఎఫెసీయులకు 4:5; 1 కొరింథీయులకు 9:22).

అయినను ఇక్కడ అతడు ఎట్లు ప్రవర్తించుచున్నాడో చూడుడి! అతడు పేతురును ముఖాముఖిగా ఎదిరించెను. అందరి యెదుట అతనిని గద్దించెను. దాని వలన కలుగగల పర్యవసానములన్నిటి ప్రమాదమును ఎదుర్కొనెను. అంతియొకయ సంఘ శత్రువులు చెప్పగల ప్రతి మాటకు తాను గురియగుటకు సిద్ధపడెను. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, అది ఎన్నటికిని మరువబడకుండునట్లు, లోకమంతట సువార్త ప్రకటింపబడు ప్రతి స్థలములో తప్పిపోయిన ఒక అపొస్తలుని ఈ బహిరంగ గద్దింపు అందరికి తెలియబడి చదువబడునట్లు, శాశ్వతమైన జ్ఞాపకార్థముగా దానిని వ్రాసిపెట్టెను.

ఇప్పుడు, అతడు ఇది ఎందుకు చేసెను? అతడు అబద్ధ సిద్ధాంతమునకు భయపడెను గనుక; కొంచెము పులిసిన పిండి ముద్దంతటిని పులియజేయునని అతడు ఎరిగియుండెను గనుక; సత్యము కొరకు మనము ఆసక్తితో పోరాడవలెననియు, సమాధానమును కోల్పోవుటకంటె సత్యమును కోల్పోవుటకు ఎక్కువగా భయపడవలెననియు అతడు మనకు బోధింపగోరెను గనుక.

పౌలు మాదిరి నేటి దినమున మనము జ్ఞాపకముంచుకొనుట మేలు. అనేకులు ప్రశాంత జీవితము మాత్రము కలిగియుండునంతవరకు మతవిషయమున దేనినైనను సహించుదురు. వారు "వాదము" అని పిలుచుదానికి రోగగ్రస్తమైన భయము కలిగియున్నారు. "పక్షభావము" అని వారు అస్పష్టముగా పిలుచు దానిని గూర్చి వారు రోగగ్రస్తమైన భీతితో నిండియున్నారు, అయినను పక్షభావమనగా ఏమో వారు ఎన్నడును స్పష్టముగా నిర్వచింపరు. సత్యము యొక్క ఖర్చుతో అయినను సమాధానమును కాపాడి, అన్నిటిని సున్నితముగాను ఆహ్లాదకరముగాను చేయవలెనను రోగగ్రస్తమైన కోరిక వారికి పట్టియున్నది.

వెలుపటి ప్రశాంతత, సున్నితత్వము, నిశ్శబ్దము, క్రమము ఉన్నంతవరకు, మిగిలినదంతయు విడిచిపెట్టుటకు వారు సంతృప్తిపడినట్లు కనబడును. ఏలీయా ఇశ్రాయేలును కలవరపెట్టువాడని అహాబువలె వారు తలంచియుందురనియు, యూదా అధిపతులు యిర్మీయాను చెరసాలలో వేసి అతని నోరు మూయించినప్పుడు వారికి సహాయపడియుందురనియు నేను నమ్ముచున్నాను. నేను చెప్పుచున్న ఈ మనుష్యులలో అనేకులు, అంతియొకయలో పౌలు చాలా అవివేకి అనియు, అతడు హద్దు మీరి పోయెననియు తలంచియుందురనుటలో నాకు సందేహము లేదు! ఇదంతయు తప్పని నేను నమ్ముచున్నాను.

క్రీస్తు యొక్క స్వచ్ఛమైన సువార్తను, కల్తీ లేని, మిశ్రమము కాని సువార్తను, అనగా అపొస్తలులు బోధించిన అదే సువార్తను, మనుష్యుల ఆత్మలకు మేలు కలుగునట్లు బోధించుట తప్ప మరేదియు మనము ఆశించుటకు హక్కు లేదు. ఈ స్వచ్ఛమైన సత్యమును సంఘములో నిలబెట్టుటకు మనుష్యులు ఎట్టి త్యాగమైనను చేయుటకు, శాంతిని పణంగా పెట్టుటకు, భేదాభిప్రాయములకు సిద్ధపడుటకు, చీలిక ఏర్పడు ప్రమాదమును ఎదుర్కొనుటకు సిద్ధముగా ఉండవలెనని నేను నమ్ముచున్నాను. వారు పాపమును సహించనట్లే అసత్య సిద్ధాంతమును కూడా సహింపకూడదు. క్రీస్తు సువార్త యొక్క సరళమైన సందేశములో ఏదైనా చేర్చుటను గాని తీసివేయుటను గాని వారు ఎదిరింపవలెను.

సత్యము కొరకే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు పరిసయ్యులను ఖండించెను; వారు మోషే ఆసనముపై కూర్చున్నవారును, మనుష్యులకు నియమింపబడిన అధికార బోధకులునై యున్నప్పటికీ. "ధర్మశాస్త్రోపదేశకులారా, పరిసయ్యులారా, కపటులారా, మీకు శ్రమ" అని ఆయన మత్తయి 23వ అధ్యాయములో ఎనిమిది పర్యాయములు చెప్పెను. మన ప్రభువు తప్పు చేసెనని అనుమానమైనను వెలిబుచ్చుటకు ఎవడు తెగించును? సత్యము కొరకే పౌలు పేతురును ఎదిరించి నిందించెను; అతడు సహోదరుడైనప్పటికీ. స్వచ్ఛమైన సిద్ధాంతము పోయినప్పుడు ఐక్యత వలన ప్రయోజనమేమి? అతడు తప్పు చేసెనని చెప్పుటకు ఎవడు తెగించును? సత్యము కొరకే అతనాసియస్ క్రీస్తు దేవత్వమును గూర్చిన స్వచ్ఛమైన సిద్ధాంతమును నిలబెట్టుటకు లోకమంతటికి ఎదురుగా నిలిచి, క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనిన సంఘములో అత్యధికులతో వివాదము చేసెను. అతడు తప్పు చేసెనని చెప్పుటకు ఎవడు తెగించును? సత్యము కొరకే లూథర్ తాను పుట్టిన సంఘము యొక్క ఐక్యతను భంగపరచి, పోపును అతని విధానములన్నిటిని ఖండించి, నూతన బోధకు పునాది వేసెను. లూథర్ తప్పు చేసెనని చెప్పుటకు ఎవడు తెగించును? సత్యము కొరకే ఇంగ్లీషు సంస్కర్తలైన క్రాన్మర్, రిడ్లీ, లాటిమర్ అను వారు రోమునుండి వేరుపడుమని, చీలిక యొక్క పర్యవసానములను ఎదుర్కొనుమని ఎనిమిదవ హెన్రీకి, ఆరవ ఎడ్వర్డుకు సలహా ఇచ్చిరి. వారు తప్పు చేసిరని చెప్పుటకు ఎవడు తెగించును? సత్యము కొరకే నూరు సంవత్సరముల క్రిందట వైట్‌ఫీల్డ్, వెస్లీ అను వారు తమ కాలపు మతగురువుల ఫలములేని నైతిక ప్రసంగములను ఖండించి, తాము సంఘ సహవాసమునుండి వెలివేయబడుదుమని బాగుగా ఎరిగియు, ఆత్మలను రక్షించుటకు రహదారులకును సందులకును బయలుదేరిరి. వారు తప్పు చేసిరని చెప్పుటకు ఎవడు తెగించును?

అవును! సత్యము లేని శాంతి అసత్యమైన శాంతి; అది సాతాను యొక్క శాంతియే. సువార్త లేని ఐక్యత విలువలేని ఐక్యత; అది నరకము యొక్క ఐక్యతయే. దాని గూర్చి దయగా మాటలాడువారి వలలో మనము ఎన్నడును చిక్కుకొనకుందము. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొందము: "నేను భూమి మీద సమాధానము కలుగజేయ వచ్చితినని తలంచకుడి; నేను సమాధానము కాదు ఖడ్గమునే వేయవచ్చితిని" (మత్తయి 10:34). ప్రకటన గ్రంథములోని సంఘములలో ఒకదానిని ఆయన మెచ్చుకొనిన మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొందము: "నీవు చెడ్డవారిని సహింపలేవనియు, అపొస్తలులు కాకయే తమ్మును తాము అపొస్తలులని చెప్పుకొనువారిని పరీక్షించి వారు అబద్ధికులని కనుగొంటివనియు నేనెరుగుదును" (ప్రకటన 2:2). మరియొక దానిని ఆయన నిందించిన మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొందము: "తన్ను తాను ప్రవక్తినిగా చెప్పుకొను యెజెబెలను స్త్రీని నీవు సహించుచున్నావు" (ప్రకటన 2:20). శాంతి అను బలిపీఠముపై సత్యములో ఏ భాగమునైనను బలి ఇచ్చు దోషమునకు మనము ఎన్నడును పాల్పడకుందము. పాత నిబంధన లేఖనముల ప్రతులలో ఏదైనా ఒక అక్షరములో పొరపాటు ఉన్నట్లు కనుగొనినయెడల, దేవుని వాక్యములోని ఒక్క పొల్లునైనను ఒక్క సున్నానైనను కోల్పోవు ప్రమాదము కంటె ఆ ప్రతి మొత్తమును కాల్చివేయు యూదులవలె మనము ఉందము. క్రీస్తు యొక్క సంపూర్ణ సువార్తకు తక్కువైనదానితో మనము తృప్తి చెందకుందము.

నేను ఇప్పుడు చెప్పిన సాధారణ సూత్రములను మనము ఆచరణలో ఏ విధముగా ఉపయోగించవలెను? నా పాఠకులకు ఒక సరళమైన సలహా ఇచ్చెదను. ఈ సలహా గంభీరముగా ఆలోచింపదగినదని నేను నమ్ముచున్నాను. కావున తన ఆత్మను ప్రేమించు ప్రతివానిని నేను హెచ్చరించుచున్నాను: తాను క్రమముగా వినుచుండు ప్రకటన విషయములోను, క్రమముగా వెళ్లుచుండు ఆరాధన స్థలము విషయములోను బహు జాగ్రత్తగా ఎంచుకొనుడి. అసత్యమైన ఏ పరిచర్య క్రిందనైనను ఉద్దేశపూర్వకముగా స్థిరపడువాడు చాలా అవివేకి. ఈ విషయములో నా అభిప్రాయమును చెప్పుటకు నేనెన్నడును వెనుకాడను. ఒక మనుష్యుడు తన స్థానిక సంఘమును విడిచిపెట్టుట భయంకరమైన సంగతియని అనేకులు తలంచుదురని నేను బాగుగా ఎరుగుదును. అట్టివారి కన్నులతో నేను చూడలేను. లోపములుగల బోధకును, సంపూర్ణముగా అసత్యమైన బోధకును, అనగా లేఖనవిరుద్ధమైన బోధకును మధ్య నేను విస్తారమైన భేదము చూపుచున్నాను. అయితే ఒక స్థానిక సంఘములో అసత్య సిద్ధాంతము ప్రకటింపబడుచున్నయెడల, తన ఆత్మను ప్రేమించు క్రైస్తవుడు ఆ స్థానిక సంఘమునకు వెళ్లకుండుట సరియే అని నేను నమ్ముచున్నాను. సంవత్సరములో ఏబదిరెండు ఆదివారములు లేఖనవిరుద్ధమైన బోధను వినుట గంభీరమైన సంగతి. అది మనస్సులో నెమ్మదిగా విషమును నిరంతరము బొట్టుబొట్టుగా పడవేయుటయే! ఒక మనుష్యుడు ఉద్దేశపూర్వకముగా దానికి లోనగుచు హానికి గురికాకుండుట దాదాపు అసాధ్యమని నేను తలంచుచున్నాను.

క్రొత్త నిబంధనలో "అన్నిటిని పరీక్షించి, మేలైనదానిని చేపట్టుడి" (1 థెస్సలొనీకయులకు 5:21) అని మనకు స్పష్టముగా చెప్పబడుట నేను చూచుచున్నాను. సామెతల గ్రంథములో "నా కుమారుడా, ఉపదేశము వినుట మానినయెడల నీవు జ్ఞానవాక్యములనుండి తప్పిపోవుదువు" (సామెతలు 19:27) అని ఆజ్ఞాపింపబడుట నేను చూచుచున్నాను. సంఘములో నిశ్చయముగా అసత్య సిద్ధాంతము ప్రకటింపబడుచున్నయెడల, ఆ సంఘములో ఆరాధన చేయుట మానుటకు ఈ మాటలు ఒక మనుష్యునికి సమర్థన ఇవ్వకపోయినయెడల, ఇంకే మాటలు ఇవ్వగలవో నాకు తెలియదు.

మీ స్థానిక శాఖా సంఘమునకు హాజరగుట ఒక వ్యక్తి రక్షణకు ఖచ్చితముగా అవసరమని ఎవడైనను మనకు చెప్పదలచుచున్నాడా? అట్టివాడు ఒకడున్నయెడల, అతడు బయటకు వచ్చి మాటలాడి, తన పేరు మనకు తెలియజేయవలెను. ఒక మనుష్యుడు మారుమనస్సు పొందకయు క్రీస్తును ఎరుగకయు చనిపోయినయెడల, శాఖా సంఘమునకు వెళ్లుట అతని ఆత్మను రక్షించునని ఎవడైనను మనకు చెప్పదలచుచున్నాడా? అట్టివాడు ఒకడున్నయెడల, అతడు బయటకు వచ్చి మాటలాడి, తన పేరు మనకు తెలియజేయవలెను. ఆ శాఖా సంఘములో క్రీస్తును గూర్చియు, మార్పును గూర్చియు, విశ్వాసమును గూర్చియు, మారుమనస్సును గూర్చియు దాదాపు ఎన్నడును ప్రస్తావింపబడకయు, సరిగా వివరింపబడకయు ఉన్నయెడల, శాఖా సంఘమునకు వెళ్లుట ఒక మనుష్యునికి వాటిలో దేనినైనను నేర్పునని ఎవడైనను మనకు చెప్పదలచుచున్నాడా? అట్టివాడు ఒకడున్నయెడల, అతడు బయటకు వచ్చి మాటలాడి, తన పేరు మనకు తెలియజేయవలెను. మారుమనస్సు పొంది, క్రీస్తును నమ్మి, మార్పు పొంది, పరిశుద్ధుడైన ఒక మనుష్యుడు తన శాఖను విడిచి, వేరొకచోట తన మతమును నేర్చుకొనెనని తన ఆత్మను పోగొట్టుకొనునని ఎవడైనను చెప్పదలచుచున్నాడా? అట్టివాడు ఒకడున్నయెడల, అతడు బయటకు వచ్చి మాటలాడి, తన పేరు మనకు తెలియజేయవలెను.

నా విషయమైతే, అటువంటి భయంకరమైన, అతిశయమైన భావాలను నేను అసహ్యించుకొనుచున్నాను. వాటికి దేవుని వాక్యములో రవ్వంత ఆధారమైనను నాకు కనబడదు. వాటిని ఉద్దేశపూర్వకముగా పట్టుకొనువారి సంఖ్య మిక్కిలి స్వల్పమని నేను నమ్ముచున్నాను. మత బోధ రోమన్ కాథలిక్కు మతముకంటె కొంచెమైనను మెరుగుగా లేని సంఘములు అనేకములున్నవి. అటువంటి సంఘముల సమాజము ఊరకుండి, తృప్తిపడి, దానిని మౌనముగా సహించవలెనా? సహింపకూడదు. ఎందుకు? పౌలువలె వారును శాంతికంటె సత్యమునకే ప్రాధాన్యమియ్యవలెను గనుక.

మత బోధ నీతివర్తనకంటె కొంచెమైనను మెరుగుగా లేని సంఘములు అనేకములున్నవి. క్రైస్తవ్యములోని విశిష్టమైన సిద్ధాంతములు అక్కడ ఎన్నడును స్పష్టముగా ప్రకటింపబడవు. ప్లేటో, సెనెకా, లేక కన్ఫ్యూషియస్ కూడా దాదాపు అంతే బోధింపగలిగియుండెడివారు. అటువంటి సంఘములలోని సమాజము ఊరకుండి, తృప్తిపడి, దానిని మౌనముగా సహించవలెనా? సహింపకూడదు. ఎందుకు? పౌలువలె వారును శాంతికంటె సత్యమునకే ప్రాధాన్యమియ్యవలెను గనుక.

నా విషయములోని ఈ భాగమును చర్చించుటలో నేను కఠినమైన భాషను వాడుచున్నాను—అది నాకు తెలియును. సున్నితమైన నేలపై నేను నడుచుచున్నాను—అది నాకు తెలియును. సాధారణముగా వదిలివేయబడి, మౌనముగా దాటవేయబడు సంగతులను నేను చేపట్టుచున్నాను—అదియు నాకు తెలియును.

నేను పరిచారకుడనైన సంఘముపట్ల నాకున్న బాధ్యత భావముచేతనే నేను చెప్పునది చెప్పుచున్నాను. ప్రస్తుత కాలస్థితియు సమాజము యొక్క స్థానమును స్పష్టమైన మాటలను కోరుచున్నవని నేను నమ్ముచున్నాను. అనేక సంఘములలో ఆత్మలు అజ్ఞానములో నశించుచున్నవి. సంఘములోని యథార్థమైన సభ్యులు కలవరపడి తికమకపడుచున్నారు. ఇది మృదువైన మాటల సమయము కాదు. "విభజన, చీలిక, వివాదము" అనునవి మొదలైన ఆ మంత్రశబ్దములు నాకు తెలియనివి కావు. కొందరి మనస్సులపై అవి చూపుచున్నట్లు కనబడు ఆ బంధించు, నోరు మూయించు ప్రభావమును నేనెరుగుదును. నేనును ఆ మాటలను ప్రశాంతముగాను ఆలోచనాపూర్వకముగాను పరిగణించితిని; వాటిలో ప్రతిదానిపై నా అభిప్రాయమును చెప్పుటకు నేను సిద్ధముగా ఉన్నాను.

(అ) సిద్ధాంతరీత్యా సంప్రదాయ సంఘము ఒక ప్రశంసనీయమైన విషయము. అది చక్కగా నిర్వహింపబడి, నిజముగా ఆత్మసంబంధులైన పరిచారకులచే నడిపింపబడినయెడల, జాతికి గొప్ప ఆశీర్వాదములను అనుగ్రహింపగలదు. కాని సంప్రదాయ సంఘ పరిచారకుడు సువార్త ఎరుగనివాడైనను, లోకప్రియుడైనను, ఆ సంప్రదాయముపట్ల అనుబంధమును ఆశించుట వ్యర్థము. అట్టి సందర్భములో మనుష్యులు తమ సంప్రదాయమును విడిచి, సత్యము ఎక్కడ దొరకునో అక్కడ దానిని వెదకినయెడల మనము ఆశ్చర్యపడకూడదు. సంప్రదాయ పరిచారకుడు సువార్తను ప్రకటింపకపోయినయెడల, దానిప్రకారము జీవింపకపోయినయెడల, తన సమాజము యొక్క శ్రద్ధను కోరుటకు ఆధారమైన షరతులు వాస్తవముగా భంగపరచబడినవి; వినబడుటకు అతనికిగల హక్కు అంతమైనది. "సంప్రదాయము" కొరకు కుటుంబ పెద్ద తన పిల్లల ఆత్మలను, తన ఆత్మను కూడా అపాయములో పడవేయవలెనని ఆశించుట అసంబద్ధము. బైబిలులో సంప్రదాయములను గూర్చిన ప్రస్తావనయే లేదు; "నేను ఎల్లప్పుడును మా స్థానిక సంప్రదాయ సంఘమునకే వెళ్లితిని" అని చివరకు చెప్పగలుగుటకై మనుష్యులు అజ్ఞానములో జీవించి మరణింపవలెనని కోరుటకు మనకు హక్కు లేదు.

(ఆ) మతములో విభజనలును వేరగుటలును మిక్కిలి అభ్యంతరకరములు. అవి నిజమైన క్రైస్తవ్యము యొక్క పక్షమును బలహీనపరచును. సకల భక్తికి శత్రువులైనవారు దూషించుటకు అవి అవకాశమిచ్చును. కాని వాటిని బట్టి ప్రజలను నిందించుటకు ముందు, నింద ఎవరికి తగునో వారిపైననే మోపుటకు మనము జాగ్రత్తపడవలెను. చీలికకంటె అబద్ధ సిద్ధాంతమును అపసిద్ధాంతమును ఇంకా ఘోరములు. నిశ్చయముగా అబద్ధమైనదియు లేఖనవిరుద్ధమైనదియునైన బోధనుండి ప్రజలు తమను వేరుపరచుకొనినయెడల, వారు గద్దింపబడుటకంటె ప్రశంసింపబడవలెను. అట్టి సందర్భములలో వేరగుట ఒక సుగుణము—పాపము కాదు. "చెవులు దురద" అనియు "ఉద్రేకప్రియత్వము" అనియు ఎగతాళి మాటలు పలుకుట సులభము; కాని కొంచెము ప్రయత్నముతో సత్యమును వినగలిగినప్పుడు ప్రతి ఆదివారము అబద్ధ సిద్ధాంతమును వినుట తన కర్తవ్యమని బైబిలును సామాన్యముగా చదువు ఒక మనుష్యునికి నమ్మబలుకుట అంత సులభము కాదు.

(ఇ) క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారిలో ఐక్యత, ప్రశాంతత, క్రమము గొప్ప ఆశీర్వాదములు. అవి క్రీస్తు కార్యమునకు బలమును, సౌందర్యమును, సామర్థ్యమును ఇచ్చును. కాని బంగారమును సైతము మిక్కిలి వెలకు కొనవచ్చును. సత్యమును త్యాగము చేసి సంపాదించిన ఐక్యతకు విలువ లేదు. అది దేవునికి ఇష్టమైన ఐక్యత కాదు. రోమ్ సంఘము ఆ పేరునకు తగని ఒక ఐక్యతను గూర్చి గొప్పగా పొగడుకొనును. అది ప్రజలనుండి బైబిలును తీసివేయుటవలనను, స్వంత విచక్షణను అణచివేయుటవలనను, అజ్ఞానమును ప్రోత్సహించుటవలనను, మనుష్యులు తమకు తాముగా ఆలోచింపకుండ నిషేధించుటవలనను సంపాదించిన ఐక్యత. సమాధిలో నిశ్శబ్దతయు నిశ్చలతయు తగినంత ఉన్నవి; కాని అది ఆరోగ్యము యొక్క ప్రశాంతత కాదు, మరణము యొక్కది. సమాధానము లేనప్పుడు "సమాధానము!" అని కేకలువేసినవారు అబద్ధ ప్రవక్తలే.

(ఈ) మతములో వివాదము ద్వేషింపదగినది. సాతానుతోను, లోకముతోను, శరీరముతోను పోరాడుటయే కష్టము; మన స్వంత శిబిరములో వ్యక్తిగత భేదములు కూడా ఉండనేల? కాని వివాదముకంటె ఇంకా ఘోరమైనది ఒకటి ఉన్నది; అది ఎట్టి నిరసనయైనను సవాలైనను లేక సహింపబడి, అనుమతింపబడి, అంగీకరింపబడు అబద్ధ సిద్ధాంతము. ప్రొటెస్టెంటు సంస్కరణ యుద్ధమును గెలిచినది వివాదమే. కొందరు పట్టుకొను అభిప్రాయములు సరియైనవైనయెడల, మనకు అసలు సంస్కరణయే ఉండనవసరము లేకుండెడిదని స్పష్టము! శాంతి కొరకు, మనము నేటివరకును మరియను ఆరాధించుచు, ప్రతిమలకును అవశేషములకును సాగిలపడుచు కొనసాగవలసి యుండెడిది! అట్టి వ్యర్థ మాటలు చాలు! వివాదము కర్తవ్యము మాత్రమే కాక—ప్రయోజనకరముగా కూడా ఉండు సమయములున్నవి. ప్రాణాంతకమైన మలేరియాకంటె ఘోరమైన ఉరుములతో కూడిన తుఫానునే నాకు ఇమ్ము. ఒకటి చీకటిలో నడచి మనలను నిశ్శబ్దముగా విషపూరితులను చేయును; మనము ఎన్నడును క్షేమముగా ఉండము. మరియొకటి కొంతసేపు భయపెట్టి కలవరపరచును; కాని త్వరలో ముగిసి, గాలిని శుద్ధిచేయును. "పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారే అప్పగింపబడిన విశ్వాసము కొరకు పోరాడుట" (యూదా 1:3) స్పష్టమైన లేఖనసంబంధమైన కర్తవ్యము.

నేను చెప్పిన సంగతులు అనేకుల మనస్సులకు మిక్కిలి అరుచికరములని నేను బాగుగా ఎరుగుదును. అనేకులు సంపూర్ణ సత్యము కాని బోధతో తృప్తిపడి, చివరకు అది "అంతయు ఒకటే" అని భావించుచున్నారని నేను నమ్ముచున్నాను. వారి విషయమై నేను విచారించుచున్నాను. సాధారణ నియమముగా, సంపూర్ణ సత్యము తప్ప మరేదియు ఆత్మలకు మేలు చేయదని నేను రూఢిగా నమ్ముచున్నాను. సంపూర్ణ సత్యముకంటె తక్కువైనదానిని ఉద్దేశపూర్వకముగా సహించువారు, చివరకు తమ ఆత్మలకు గొప్ప హాని కలిగినదని తెలిసికొందురని నేను నిశ్చయముగా ఉన్నాను. మనుష్యులు ఎన్నడును తేలికగా చూడకూడని మూడు సంగతులున్నవి: కొంచెము విషము, కొంచెము అబద్ధ సిద్ధాంతము, కొంచెము పాపము.

నేను ఇప్పుడే చెప్పిన అభిప్రాయములవంటివి ఒక మనుష్యుడు వెల్లడించినప్పుడు, "ఇతడు సంఘమునకు నమ్మకముగా లేడు" అని చెప్పుటకు సిద్ధముగా ఉండువారు అనేకులున్నారని నేను బాగుగా ఎరుగుదును. అట్టి నిందలను నేను చలింపక వినుచున్నాను. సంఘమునకు నిజమైన స్నేహితులు ఎవరో, కానివారు ఎవరో తీర్పు దినము తెలియజేయును. గత ముప్పది రెండు సంవత్సరములలో నేను నేర్చుకొన్నదేమనగా: ఒక పరిచారకుడు ప్రశాంతమైన జీవితము గడుపుచు, లోకములో మారుమనస్సు పొందనివారి జోలికి పోకుండా, ఎవరిని నొప్పింపకుండా ఎవరిని కూడ క్షేమాభివృద్ధి చేయకుండా ప్రసంగించినయెడల, అనేకులు అతనిని "మంచి కాపరి" అని పిలుతురు. మరియు నేను నేర్చుకొన్నదేమనగా: ఒక మనుష్యుడు లేఖనములను పఠించుచు, ఆత్మల మారుమనస్సు కొరకు నిరంతరము శ్రమించుచు, సంస్కరణ యొక్క గొప్ప మూలసూత్రములను గట్టిగా పట్టుకొనుచు, రోమను మతమునకు విరుద్ధముగా నమ్మకముగా సాక్ష్యమిచ్చుచు, శక్తివంతమైన, ఒప్పింపజేయు ప్రసంగములు చేయునప్పుడు—అతడు బహుశా నిప్పురవ్వగా, "ఇశ్రాయేలును కష్టపెట్టువాడుగా" ఎంచబడును. మనుష్యులు తమకు ఇష్టమైనది చెప్పనిమ్ము. సత్యము కాపాడబడుటకై అత్యధికముగా శ్రమించువారే సంఘమునకు నిజమైన స్నేహితులు.

ఈ పత్రికను చదువువారి ముందు ఈ సంగతులను ఉంచుచున్నాను, వాటిని గూర్చి గంభీరముగా ఆలోచింపవలెనని వారిని ఆహ్వానించుచున్నాను. ఒక సంఘమునకు శాంతి కంటె సత్యము ఎక్కువ ప్రాముఖ్యమైనదని వారు ఎన్నడును మరువకూడదని వారిని హెచ్చరించుచున్నాను. నేను వివరించిన సూత్రములను ఆచరణలో పెట్టుటకు సిద్ధముగా ఉండుమని, అవసరమైనయెడల సత్యము కొరకు ఆసక్తితో పోరాడుమని వారిని కోరుచున్నాను. మనము ఇట్లు చేసినయెడల, అంతియొకయ నుండి ఏదో ఒకటి నేర్చుకొన్నవారమగుదుము.

III. అయితే అంతియొకయ నుండి మూడవ పాఠమునకు వెళ్లుదును. ఆ పాఠమేమనగా: "ధర్మశాస్త్రమును పాటించుటవలన కాక విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతమువలె మరి ఏ సిద్ధాంతము విషయములోను మనము అంత ఆసక్తి కలిగియుండకూడదు."

ఈ పాఠము యొక్క రుజువు ఈ పత్రిక శీర్షికగా ఉన్న లేఖన భాగములో అత్యంత స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. అంతియొకయలో అపొస్తలుడైన పేతురు విశ్వాసములోని ఏ అంశమును నిరాకరించెను? ఏదియు లేదు. ఏ అబద్ధ సిద్ధాంతమును అతడు బహిరంగముగా బోధించెను? ఏదియు లేదు. అయితే అతడు ఏమి చేసెను? అతడు ఇది చేసెను: విశ్వసించిన అన్యజనులతో "ఇశ్రాయేలుతో కూడ సమాన వారసులుగాను, ఒకే శరీరములో సభ్యులుగాను, క్రీస్తుయేసులో వాగ్దానములో పాలివారుగాను" (ఎఫెసీయులకు 3:6) ఒకసారి సహవాసము చేసిన తరువాత, అకస్మాత్తుగా అతడు వారి యెదుట సిగ్గుపడి తనను తాను వారి నుండి వేరుపరచుకొనెను. సున్నతి పొందిన యూదుల కంటె వారు దేవుని దృష్టిలో తక్కువ పరిశుద్ధులని, తక్కువ అంగీకారయోగ్యులని అతడు తలంచినట్లు కనబడెను. మోషే ధర్మశాస్త్రపు ఆచారములను పాటించినవారి కంటె విశ్వసించిన అన్యజనులు తక్కువ స్థితిలో ఉన్నారని అతడు సూచించినట్లు కనబడెను. ఒక మాటలో చెప్పవలెనంటే, యేసుక్రీస్తులో ఒక మనుష్యునికి భాగము కలుగుటకు సామాన్య విశ్వాసముతో అదనముగా ఏదో ఒకటి అవసరమని అతడు చేర్చినట్లు కనబడెను. "రక్షణ పొందుటకు నేను ఏమి చేయవలెను?" అను ప్రశ్నకు కేవలము "ప్రభువైన యేసును విశ్వసించుము" అని కాక, "ప్రభువైన యేసును విశ్వసించి, సున్నతి పొంది, ధర్మశాస్త్రపు ఆచారములను పాటించుము" అని జవాబిచ్చినట్లు కనబడెను. ఇట్టి ప్రవర్తనను అపొస్తలుడైన పౌలు ఒక్క క్షణమైనను సహింపలేదు. క్రీస్తు సువార్తకు ఏదైనా కలుపవలెనను భావన అతనిని కదిలించినట్లు మరి ఏదియు కదిలింపలేదు. "నేను అతని ముఖము ఎదుటనే అతనిని ఎదిరించితిని" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. అతనిని గద్దించుటయే కాక, ఆత్మ ప్రేరణచేత గలతీయులకు పత్రిక వ్రాసినప్పుడు ఆ సంఘటనంతటిని సంపూర్ణముగా నమోదు చేసెను.

ఈ అంశమును ప్రత్యేకముగా గమనింపవలెనని నేను ఆహ్వానించుచున్నాను. ఈ సిద్ధాంతమును గూర్చి అపొస్తలుడైన పౌలు చూపిన ప్రత్యేకమైన ఆసక్తిని గమనింపవలెనని, అంత గొప్ప కలకలము ఏ విషయమును గూర్చి రేగెనో ఆలోచింపవలెనని మనుష్యులను కోరుచున్నాను. ధర్మశాస్త్రమును పాటించుటవలన కాక విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు ఉన్న అపారమైన ప్రాముఖ్యతను ఈ లేఖన భాగములో గమనింతము.

(అ) ఇది మన వ్యక్తిగత ఆదరణకు అత్యవసరమైన సిద్ధాంతము. క్రీస్తుయేసునందలి విశ్వాసమువలన రక్షణను చూచి స్వీకరించువరకు భూమిపై ఏ మనుష్యుడును దేవుని నిజమైన బిడ్డడును రక్షింపబడిన ఆత్మయును కాడు. "మన ప్రభువైన యేసు సిలువపై చేసిన కార్యమును బట్టి, విశ్వాసముచేత, మన స్వంత క్రియలను మంచితనమును బట్టి కాక, మనము దేవుని యెదుట నీతిమంతులుగా ఎంచబడుచున్నాము" అను సిద్ధాంతమును పూర్ణహృదయముతో అంగీకరించువరకు ఏ మనుష్యునికి స్థిరమైన సమాధానమును నిజమైన నిశ్చయతయు ఎన్నడును కలుగవు. నేటి దినములలో అనేకులైన ప్రకటనకర్తలు అటును ఇటును కొట్టుకొనిపోవుటకును, కొద్ది ఆదరణనే అనుభవించుటకును, కొద్ది సమాధానమునే పొందుటకును ఒక కారణము ఈ విషయములో వారి అజ్ఞానమే అని నేను నమ్ముచున్నాను. వారి స్వంత "సత్క్రియలు" లేకుండా విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను వారు స్పష్టముగా చూడరు.

(ఆ) ఇది ఆత్మల మహాశత్రువు ద్వేషించు సిద్ధాంతము, దీనిని కూలద్రోయుటకు అతడు శ్రమించును. సువార్త ఆరంభమైనప్పుడు, అపొస్తలుల దినములలో, ఇది లోకమును తలక్రిందులు చేసెనని అతడు ఎరుగును. సంస్కరణ కాలములో ఇది మరల లోకమును తలక్రిందులు చేసెనని అతడు ఎరుగును. కాబట్టి దీనిని త్రోసివేయుటకు అతడు ఎల్లప్పుడును మనుష్యులను శోధించుచుండును. దీని సత్యమును ఖండించునట్లు లేదా మరుగుపరచునట్లు సంఘములను పరిచారకులను ప్రలోభపెట్టుటకు అతడు ఎల్లప్పుడును ప్రయత్నించుచుండును. ట్రెంట్ సభ [ప్రస్తుత సిద్ధాంతములను స్థాపించిన రోమను కాథలిక్ సభ] తన ముఖ్యమైన దాడిని ఈ సిద్ధాంతముపైనే చేసి, దీనిని శాపగ్రస్తమైనదిగాను అపసిద్ధాంతముగాను ప్రకటించుటలో ఆశ్చర్యము లేదు. ఈ దినములలో తమను తాము పండితులని తలంచుకొను అనేకులు ఈ సిద్ధాంతమును వేదాంత పరిభాషయని ఖండించి, "గంభీరమనస్కులందరు" విశ్వాసము కలిగియున్నను లేకున్నను క్రీస్తువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదురని చెప్పుటలో ఆశ్చర్యము లేదు! సూటిగా చెప్పవలెనంటే, మారుమనస్సు పొందని హృదయములకు ఈ సిద్ధాంతము అంతయు చేదును విషమునై యున్నది. మేల్కొనిన ఆత్మ యొక్క అవసరములకు ఇది సరిగ్గా సరిపోవును. అయితే తన స్వంత పాపమును ఎరుగక, తన స్వంత బలహీనతను చూడని గర్వియైన, తగ్గింపులేని మనుష్యుడు దీని సత్యమును అంగీకరింపలేడు.

(ఇ) రోమను కాథలిక్ సంఘము యొక్క దోషములలో సగము ఈ సిద్ధాంతము లేకపోవుటవలననే కలిగినవి. కాథలిక్ మతములోని లేఖనవిరుద్ధమైన సిద్ధాంతములలో సగము యొక్క ఆరంభమును విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను త్రోసివేయుటలో కనుగొనవచ్చును. ఏ కాథలిక్ బోధకుడును తన సంఘమునకు నమ్మకముగా ఉన్నయెడల, ఆతురతగల పాపితో "ప్రభువైన యేసును విశ్వసించుము—నీవు రక్షింపబడుదువు" అని చెప్పలేడు. శుభవార్తను పూర్తిగా నాశనము చేయు చేర్పులు వివరణలు లేకుండా అతడు ఇది చేయలేడు. సువార్త ఔషధమును దాని ప్రభావమును నాశనము చేయు, దాని శక్తిని నిర్వీర్యము చేయు ఏదో ఒకటి చేర్చకుండా ఇచ్చుటకు అతడు సాహసింపడు. శుద్ధీకరణ స్థలము (పర్గటరీ), ప్రాయశ్చిత్త క్రియలు, యాజకుని పాపక్షమాపణ, పరిశుద్ధుల విజ్ఞాపన, కన్యక ఆరాధన, రోమను కాథలిక్ మతములోని మనుష్యులు చేసిన ఇంకా అనేక సేవలు ఇవన్నియు ఈ మూలము నుండే పుట్టినవి. అలసిన మనస్సాక్షులను ఆదుకొనుటకు అవన్నియు కుళ్లిపోయిన ఆధారములు. అయినను విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను నిరాకరించుటచేత అవి అవసరమైనవిగా చేయబడినవి.

(ద) ఇది తన ప్రజలమధ్య పరిచారకుని సఫలతకు అత్యవసరమైన సిద్ధాంతము. ఈ విషయములో అస్పష్టత ఉంటే సమస్తము చెడిపోవును. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి స్పష్టమైన ప్రకటనలు లేనిచో ఎంత ఎక్కువ ఆసక్తి ఉన్నను మేలు కలుగదు. పరిచారకుని ప్రసంగములలో ఆహ్లాదకరమైనవి, మనోహరమైనవి ఎన్నో ఉండవచ్చును — క్రీస్తును గూర్చియు ఆయనతో ఐక్యతను గూర్చియు, ఆత్మనిరాకరణను గూర్చియు, దీనమనస్సును గూర్చియు, ప్రేమను గూర్చియు ఎన్నో ఉండవచ్చును. అయితే విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి అతని బూర అస్పష్టమైన ధ్వని ఇచ్చినయెడల ఇవన్నియు అల్పమైన ప్రయోజనమునే ఇచ్చును.

(ఇ) ఇది సంఘము యొక్క అభివృద్ధికి అత్యవసరమైన సిద్ధాంతము. ఈ సిద్ధాంతము ప్రముఖముగా ముందుకు తేబడని ఏ సంఘమును నిజముగా ఆరోగ్యకరమైన స్థితిలో ఉండదు. ఒక వర్గము లేక సంఘము చక్కని విధులను, క్రమముగా అభిషేకింపబడిన పరిచారకులను కలిగియుండవచ్చును; అయితే ఈ సిద్ధాంతము స్పష్టముగా ప్రకటింపబడనిచో ఆ వర్గము లేక సంఘము యొక్క ప్రసంగపీఠముల క్రింద ఆత్మల మారుమనస్సు జరుగుట కనబడదు. దాని పాఠశాలలు ప్రతి పట్టణములో కనబడవచ్చును. దాని సంఘ భవనములు దేశమంతట కంటికి ఆకర్షణీయముగా ఉండవచ్చును. కాని విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట దాని ప్రసంగపీఠములనుండి ప్రకటింపబడనిచో ఆ వర్గముపైగాని సంఘముపైగాని దేవుని ఆశీర్వాదము ఉండదు. ముందో వెనుకో దాని దీపస్తంభము తొలగింపబడును. ఆఫ్రికా, తూర్పు దేశముల సంఘములు ఇప్పటి స్థితికి ఎందుకు పడిపోయినవి? వారికి పరిచారకులు లేరా? ఉన్నారు. విధులు, ఆచారములు లేవా? ఉన్నవి. సభలు లేవా? ఉన్నవి. కాని వారు విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమును విడిచిపెట్టిరి. ఆ మహాసత్యమును దృష్టి నుండి కోల్పోయిరి, కావున పడిపోయిరి.

గత శతాబ్దములో మన సంఘము (ఇంగ్లాండు సంఘము) ఇంత తక్కువ ఎందుకు చేసెను, స్వతంత్ర సంఘములు, బాప్టిస్టులు ఇంత ఎక్కువ ఎందుకు చేసిరి? వారి వ్యవస్థ మనదికంటె మేలైనదా? కాదు. నశించుచున్న ఆత్మల అవసరములను తీర్చుటకు మన సంఘము అంత యోగ్యమైనది కాదా? కాదు. కాని వారి పరిచారకులు విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను ప్రకటించిరి, మన పరిచారకులు చాలా సందర్భములలో ఆ సిద్ధాంతమును ఏమాత్రమును ప్రకటింపలేదు.

ఇప్పటి దినములలో అనేకమంది ఇంగ్లీషు ప్రజలు భిన్నమత సంఘములకు ఎందుకు వెళ్లుచున్నారు? జూలై నెలలో గాదెవలె ఆరాధికులు లేక ఖాళీగా ఉన్న వైభవమైన గోథిక్ స్థానిక సంఘ భవనమును, ఊపిరాడనంతగా నిండియున్న సమావేశ గృహమను చిన్న సాదా ఇటుక భవనమును మనము తరచుగా ఎందుకు చూచుచున్నాము? ప్రజలు సాధారణముగా విధిరూపమైన ఆరాధనపైనను, ప్రార్థనాగ్రంథముపైనను, స్థాపిత సంఘముపైనను ఏదైనా సైద్ధాంతిక విముఖత కలిగియున్నారా? ఎంత మాత్రమును కాదు! అత్యధిక సందర్భములలో సరళమైన కారణమేమనగా, విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట సంపూర్ణముగా ప్రకటింపబడని ప్రసంగమును ప్రజలు ఇష్టపడరు. స్థానిక సంఘములో దానిని వినలేనప్పుడు వారు వేరొక చోట దానిని వెదకుదురు. నిస్సందేహముగా మినహాయింపులున్నవి. చాలాకాలపు నిర్లక్ష్యము ప్రజలకు సంఘముపై పూర్తిగా విసుగు పుట్టించి, దాని పరిచారకులనుండి సత్యమును కూడా వినుటకు ఇష్టపడని స్థలములు నిస్సందేహముగా ఉన్నవి. అయినను సాధారణ నియమముగా, స్థానిక సంఘము ఖాళీగాను సమావేశ గృహము నిండియు ఉన్నప్పుడు విచారించినచో దానికొక కారణము కనబడునని నేను నమ్ముచున్నాను.

ఈ సంగతులు ఇట్లుండగా, అపొస్తలుడైన పౌలు సత్యమునకై రోషము కలిగి, పేతురును ముఖాముఖిగా ఎదిరించుట యుక్తమే. క్రీస్తు సంఘములో నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమునకు ముప్పు కలిగించుటకంటె దేనినైనను త్యాగము చేయవలెనని అతడు పట్టుబట్టుట యుక్తమే. రాబోవు సంగతులను అతడు ప్రవచన దృష్టితో చూచెను. మనమందరము అనుసరించుట మంచిదైన ఆదర్శమును మనకు విడిచిపెట్టెను. మనమేమి సహించినను, ఆ ధన్యకరమైన సిద్ధాంతమునకు — మనము మన స్వంత “సత్క్రియలు” ఏమియు లేకుండా విశ్వాసమువలననే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచున్నాము అను దానికి — ఏ హానియు జరుగనీయకుందము గాక.

విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను ప్రత్యక్షముగాగాని పరోక్షముగాగాని మరుగుపరచు ఏ బోధనపట్లనైనను మనము ఎల్లప్పుడు జాగ్రత్తగా ఉందుము గాక. భారముతో క్రుంగిన పాపికిని రక్షకుడైన యేసుక్రీస్తునకును మధ్య సరళమైన విశ్వాసము తప్ప మరేదైనను ఉంచు మతవ్యవస్థలన్నియు ప్రమాదకరమైనవి, లేఖనవిరుద్ధమైనవి. విశ్వాసము సంక్లిష్టమైనదేదో అని, ఆత్మకు వైద్యుని నుండి ఔషధము అందుకొను హస్తమువంటి సరళమైన శిశుసమానమైన ఆధారపడుటకంటె మరేదో అని నిర్ణయించు వ్యవస్థలన్నియు అసురక్షితమైనవి, విషపూరితమైనవి. రోమను కాథలిక్కు మతము యొక్క శక్తిని భంగపరచిన సరళమైన ప్రొటెస్టెంటు సిద్ధాంతమును అవమానపరచు వ్యవస్థలన్నియు తమతో ఒక తెగులు మచ్చను మోయుచున్నవి, ఆత్మలకు ప్రమాదకరమైనవి!

బాప్తిస్మము క్రీస్తు తానే నియమించిన సంస్కారము, క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారందరు భక్తితోను గౌరవముతోను దానిని ఉపయోగింపవలెను. అది సరిగా, యోగ్యముగా, విశ్వాసముతో ఉపయోగింపబడినప్పుడు ఆత్మకు గొప్ప ఆశీర్వాదములకు సాధనము కాగలదు. అయితే బాప్తిస్మము పొందినవారందరు సహజముగానే క్రొత్తగా జన్మించినవారనియు, బాప్తిస్మము పొందిన వారందరిని “దేవుని పిల్లలు” అని సంబోధింపవలెననియు ప్రజలకు బోధింపబడినప్పుడు వారి ఆత్మలు గొప్ప ప్రమాదములో ఉన్నవని నేను నమ్ముచున్నాను. బాప్తిస్మమును గూర్చిన అట్టి బోధ విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమును తలక్రిందు చేయునట్లు నాకు కనబడుచున్నది. క్రీస్తు యేసునందు విశ్వాసము కలిగినవారే దేవుని పిల్లలు. మనుష్యులందరికి విశ్వాసము లేదు.

ప్రభు రాత్రి భోజనము క్రీస్తు తానే నియమించిన సంస్కారము, నిజమైన విశ్వాసుల క్షేమాభివృద్ధికిని ఉల్లాసమునకును ఉద్దేశింపబడినది. అయితే విశ్వాసము ఉన్నను లేకున్నను అందరును ప్రభువు బల్ల వద్దకు రావలెననియు, రొట్టెను ద్రాక్షారసమును పుచ్చుకొనువారందరు సమానముగా క్రీస్తు శరీరమును రక్తమును పొందుదురనియు ప్రజలకు బోధింపబడినప్పుడు వారి ఆత్మలు గొప్ప ప్రమాదములో ఉన్నవని నేను నమ్ముచున్నాను. అట్టి బోధ విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమును మసకబరచునట్లు నాకు కనబడుచున్నది. నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడు తప్ప మరెవడును క్రీస్తు శరీరమును భుజింపడు, క్రీస్తు రక్తమును త్రాగడు. విశ్వసించువరకు ఎవరును నీతిమంతులుగా తీర్చబడరు.

స్థానిక సంఘములో సభ్యత్వము గొప్ప హక్కు. అయితే ప్రజలు ఒక సంఘములో సభ్యులైనందున సహజముగానే క్రీస్తులో సభ్యులని వారికి బోధింపబడినప్పుడు వారి ఆత్మలు గొప్ప ప్రమాదములో ఉన్నవని నేను నమ్ముచున్నాను. అట్టి బోధ విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను సిద్ధాంతమును తలక్రిందు చేయునట్లు నాకు కనబడుచున్నది. విశ్వసించువారే క్రీస్తుతో చేర్చబడినవారు. మనుష్యులందరు విశ్వసింపరు.

విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను మరుగుపరచు లేక దానికి విరుద్ధమైన బోధను మనము వినినప్పుడెల్లను ఎక్కడో ఒక స్క్రూ వదులైనదని మనము నిశ్చయించుకొనవచ్చును. అట్టి బోధపట్ల మనము జాగరూకులమై కాచుకొనియుండవలెను. ఒకడు విశ్వాసమువలన మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటనుండి తొలగిపోయినయెడల, అతడు ఓదార్పునకును, సమాధానమునకును, సజీవమైన నిరీక్షణకును, తన క్రైస్తవ జీవితములో నిశ్చయత వంటి దేనికైనను చాలా కాలము వీడ్కోలు చెప్పును. ఇక్కడ ఉన్న దోషము వేరులోనే క్షయము.

(1) చివరిగా, ఈ పత్రికను చదువు ప్రతి ఒక్కరినీ మొదట ఒకటి అడుగుతున్నాను: వ్రాయబడిన దేవుని వాక్యమును సంపూర్ణముగా తెలిసికొనుటచేత తనను సాయుధునిగా చేసికొనుడి. మనము ఇది చేయనియెడల ఏ అబద్ధ బోధకుని చేతిలోనైనను చిక్కుకొందుము. తప్పిపోయిన పేతురు చేసిన పొరపాట్లను మనము గ్రహింపజాలము. ధైర్యవంతుడైన పౌలు యొక్క నమ్మకత్వమును అనుసరింపజాలము. అజ్ఞానులైన సమాజము ఎల్లప్పుడును సంఘమునకు శాపమగును. బైబిలు చదువు సమాజము సంఘమును నాశనమునుండి కాపాడగలదు. మనము బైబిలును క్రమముగా, ప్రతిదినము, తీవ్రమైన ప్రార్థనతో చదివి, దాని విషయములతో పరిచయము కలిగియుందుము. బైబిలులో లేనిదానిని, బైబిలుచేత నిరూపింపబడనిదానిని మనము ఏదియు అంగీకరింపకుందము, నమ్మకుందము, అనుసరింపకుందము. వ్రాయబడిన దేవుని వాక్యమే మన విశ్వాసమునకు ప్రమాణము, అన్ని బోధలకును మన గీటురాయి అగును గాక.

(2) తరువాత, ఈ పత్రికను చదువు వారందరినీ వేడుకొనునదేమనగా, అవసరమైనప్పుడు క్రీస్తు విశ్వాసముకొరకు పోరాడుటకు ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా ఉండుడి. వివాదాత్మక స్వభావమును పెంపొందించుకొనుమని నేను ఎవరికిని సలహా ఇయ్యను. ఎవడును గొల్యాతువలె అటు ఇటు తిరుగుచు, "నాతో పోరాడుటకు ఒక మనుష్యుని నాకు ఇయ్యుడి!" అని పలుకుట నాకు ఇష్టము లేదు. ఎల్లప్పుడును వివాదములను ఆహారముగా తీసికొనుట నిజముగా హీనమైన పని. అది ఎముకలను తినుటవలె ఉన్నది! అయినను నేను చెప్పునదేమనగా, అబద్ధపు సమాధానముపై ప్రేమ మనలను అబద్ధ సిద్ధాంతమునకు విరోధముగా ఆసక్తితో పోరాడకుండునట్లు, సాధ్యమైన ప్రతిచోట సత్య సిద్ధాంతమును వ్యాపింపజేయకుండునట్లు అడ్డగింపకూడదు. ప్రసంగపీఠమునుండి సత్య సువార్త, మనము చదువు పుస్తకములలో సత్య సువార్త, మనము సహవాసము చేయు స్నేహితులలో సత్య సువార్త—ఇదియే మన లక్ష్యమగును గాక, అది అలాగే ఉన్నదని మనుష్యులు చూచునట్లు చేయుటకు మనము ఎన్నడును సిగ్గుపడకుందము.

(3) తరువాత, ఈ వివాద కాలములలో తమ స్వంత హృదయములపై ఆసక్తితో కనిపెట్టి యుండవలెనని ఈ పత్రికను చదువు వారందరినీ వేడుకొనుచున్నాను. ఈ హెచ్చరిక చాలా అవసరము. యుద్ధపు వేడిలో మనము మన అంతరంగ మనుష్యుని మరచిపోవుటకు అవకాశము ఎక్కువ. వాదములో గెలుపు ఎల్లప్పుడును లోకముపై గెలుపు కాదు, అపవాదిపై గెలుపు కాదు. గద్దించుటలో పౌలు ధైర్యము ఎంత మనకు ఆదర్శమో, గద్దింపును అంగీకరించుటలో పేతురు సాత్వికము అంతే మనకు ఆదర్శమగును గాక. తనను నమ్మకముగా గద్దించు వానిని "ప్రియ సహోదరుడు" అని పిలువగల క్రైస్తవుడు ధన్యుడు (2 పేతురు 3:15). మన జీవితమంతటిలో, మరి ముఖ్యముగా మన స్వభావములో, పరిశుద్ధులుగా ఉండుటకు ప్రయాసపడుదము. తండ్రితోను కుమారునితోను అవిచ్ఛిన్నమైన సహవాసమును కాపాడుకొనుటకును, వ్యక్తిగత ప్రార్థన, బైబిలు పఠనము అను నిరంతర అలవాట్లను నిలుపుకొనుటకును శ్రమింతము. ఆ విధముగా మనము జీవిత యుద్ధమునకు సాయుధులమగుదుము, శోధన దినము వచ్చినప్పుడు ఆత్మ ఖడ్గము మన చేతిలో చక్కగా అమరియుండును.

(4) చివరిగా, నిజమైన ప్రార్థన అనగా ఏమో ఎరిగిన సంఘ సభ్యులందరినీ వేడుకొనుచున్నాను: తాము చెందిన సంఘముకొరకు ప్రతిదినము ప్రార్థించుడి. పరిశుద్ధాత్మ దానిపై కుమ్మరింపబడునట్లును, దాని దీపస్తంభము తీసివేయబడకుండునట్లును ప్రార్థింతము. ఇప్పుడు సువార్త ప్రకటింపబడని సంఘములకొరకు, చీకటి గతించి సత్యమైన వెలుగు వాటిలో ప్రకాశించునట్లు ప్రార్థింతము. ఇప్పుడు సత్యమును ఎరుగక ప్రకటింపని పరిచారకులకొరకు, దేవుడు వారి హృదయములనుండి తెరను తొలగించి వారికి శ్రేష్ఠమైన మార్గమును చూపునట్లు ప్రార్థింతము. ఏదియు అసాధ్యము కాదు. అపొస్తలుడైన పౌలు ఒకప్పుడు హింసించు పరిసయ్యుడు; లూథరు ఒకప్పుడు జ్ఞానోదయము లేని సన్యాసి; లాటిమరు ఒకప్పుడు మూర్ఖుడైన కాథలిక్కు; థామస్ స్కాటు ఒకప్పుడు సువార్త సత్యమునకు పూర్తిగా విరోధి. ఏదియు అసాధ్యము కాదని మరల చెప్పుచున్నాను. ఏ సువార్తను వారు ఇప్పుడు నాశనము చేయుటకు ప్రయాసపడుచున్నారో, ఆ సువార్తనే ప్రకటించునట్లు పరిశుద్ధాత్మ పరిచారకులను చేయగలడు. కావున ప్రార్థనలో పట్టుదల కలిగియుందము.

ఈ పత్రికలోని విషయములను గంభీరమైన శ్రద్ధకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. వాటిని మన హృదయములలో బాగుగా ఆలోచింతము. వాటిని మన దైనందిన ఆచరణలో నెరవేర్చుదము. ఇది చేయుదుమేని, అంతియొకయలో పేతురు కథనుండి మనము ఏదో నేర్చుకొన్నవారమగుదుము.

అపొస్తలుల భయములు

"సర్పము తన కూటనీతిచేత హవ్వను మోసపుచ్చినట్లు, క్రీస్తు విషయమైన మీ నిష్కపటమైన పవిత్ర భక్తినుండి మీ మనస్సులు ఏలాగో త్రోవ తప్పునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను." 2 కొరింథీయులకు 11:3

ఈ పేజీ శీర్షికగా ఉన్న వాక్యము ఒక ప్రసిద్ధ క్రైస్తవుని అనుభవములో ఒక భాగమును కలిగియున్నది. క్రీస్తు సేవకులలో బహుశా ఎవరును అపొస్తలుడైన పౌలువలె లోకముపై మేలైన ముద్ర వేయలేదు. ఆయన పుట్టినప్పుడు ఒక చిన్న మూల తప్ప రోమా సామ్రాజ్యమంతయు అత్యంత చీకటి అన్యమతములో మునిగియుండెను; ఆయన మరణించినప్పుడు అన్యమతపు గొప్ప కట్టడము దాని కేంద్రమువరకు కదలింపబడి కూలుటకు సిద్ధముగా ఉండెను. ఈ అద్భుతమైన మార్పు కలుగజేయుటకు దేవుడు వాడుకొనిన సాధనములలో తార్సు సౌలు, తన మారుమనస్సు తరువాత, ఎక్కువ చేసినవారు మరెవరును లేరు. అయినను తన విజయములు, ఉపయోగము మధ్యనే "నేను భయపడుచున్నాను" అని ఆయన కేకలు వేయుట మనకు కనబడుచున్నది.

ఈ మాటలలో మన శ్రద్ధను కోరు విచారపు ధ్వని ఉన్నది. అవి అనేక చింతలు, ఆందోళనలు గల ఒక మనుష్యుని చూపించును. పౌలు ఏర్పరచబడిన అపొస్తలుడు, అద్భుతములు చేసెను, సంఘములను స్థాపించెను, ప్రేరేపిత పత్రికలను వ్రాసెను కావున సుఖజీవితము గడిపెనని తలంచువాడు ఇంకా ఎంతో నేర్చుకొనవలసియున్నాడు. సత్యమునకు ఇంతకంటె విరుద్ధమైనది మరేదియు లేదు! 2 కొరింథీయులకు పత్రికలోని పదకొండవ అధ్యాయము చాలా భిన్నమైన కథ చెప్పుచున్నది. ఆ అధ్యాయము శ్రద్ధగా చదువదగినది. కొంతవరకు అన్యమత తత్త్వజ్ఞానుల, యాజకుల వ్యతిరేకతనుండి—వారి వృత్తి ప్రమాదములో ఉండెను—కొంతవరకు తన స్వజనులైన అవిశ్వాసుల తీవ్ర ద్వేషమునుండి—కొంతవరకు అబద్ధ లేదా బలహీన సహోదరులనుండి—కొంతవరకు తన స్వంత శరీరములోని ముల్లునుండి—అన్యజనుల గొప్ప అపొస్తలుడు తన ప్రభువువలె "బాధామయుడును వ్యాధి ఎరిగినవాడునై" యుండెను (యెషయా 53:3).

కానీ పౌలు మోయవలసి వచ్చిన భారములన్నిటిలో, కొరింథీయులకు వ్రాయుచు, "సమస్త సంఘములను గూర్చిన విచారణ" (2 కొరింథీయులకు 11:28) అని ఆయన ప్రస్తావించిన భారము వలె ఆయనను అంతగా క్రుంగదీసినది మరేదియు కనబడదు. అనేక ప్రారంభ క్రైస్తవులకు గల స్వల్ప జ్ఞానము, వారి బలహీన విశ్వాసము, వారి లోతు లేని అనుభవము, వారి మసక నిరీక్షణ, వారి తక్కువ పరిశుద్ధత ప్రమాణము—ఈ విషయములన్నియు వారిని అబద్ధ బోధకులచే త్రోవ తప్పింపబడుటకును, విశ్వాసమునుండి తొలగిపోవుటకును విశేషముగా గురిచేసెను. నడవలేని చిన్న పిల్లలవలె వారు అపారమైన ఓరిమితో చూడబడవలసియుండెను. హాట్‌హౌస్‌లోని విదేశీ మొక్కలవలె వారు ఎడతెగని శ్రద్ధతో కనిపెట్టబడవలసియుండెను. వారు తమ అపొస్తలుల స్థాపకుని నిరంతర మృదువైన విచారములో ఉంచిరని మనము సందేహింపగలమా?

అతడు కొలొస్సయులకు, "మీ కొరకు నేను ఎంత పోరాటము చేయుచున్నానో" అనియు, గలతీయులకు, "క్రీస్తు కృపవలన మిమ్మును పిలిచినవానిని విడిచిపెట్టి, మీరు ఇంత త్వరగా వేరొక సువార్తవైపు తిరిగిపోవుటకు నాకు ఆశ్చర్యముగా ఉన్నది" అనియు, "ఓ బుద్ధిహీనులైన గలతీయులారా, మిమ్మును ఎవడు మోసపరచెను?" అనియు చెప్పుటలో ఆశ్చర్యమేమున్నది? (కొలొస్సయులకు 2:1; గలతీయులకు 1:6; 3:1).

పత్రికలను శ్రద్ధగా చదివెడి ఎవడును ఈ విషయము మాటిమాటికి తలయెత్తుటను గమనింపకుండా ఉండలేడు. ఈ వ్యాసారంభమున నేను ఉంచిన వాక్యభాగము నా భావమునకు ఒక ఉదాహరణ: "సర్పము తన కుయుక్తిచేత హవ్వను మోసపరచినట్లు, మీ మనస్సులు ఏదో విధముగా క్రీస్తునందలి యథార్థతను పవిత్రతను విడిచి చెడిపోవునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను." ఈ వాక్యభాగములో మూడు ప్రాముఖ్యమైన పాఠములున్నవి; వాటిని నా పాఠకులందరి దృష్టికి తీసికొనిరావలెనని కోరుచున్నాను. అవి ఈ కాలమునకు తగిన పాఠములని నా మనస్సాక్షిలో నమ్ముచున్నాను.

I. మొదటిది, ఈ వాక్యభాగము మనకు ఒక ఆత్మీయ "వ్యాధిని" చూపుచున్నది; అది మనమందరము లోనయ్యే అవకాశమున్నది, మనము భయపడవలసినది. ఆ వ్యాధి మన మనస్సులు చెడిపోవుట: "మీ మనస్సులు ఏదో విధముగా చెడిపోవునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను."

II. రెండవది, ఈ వాక్యభాగము మనకు ఒక "ఉదాహరణను" చూపుచున్నది; దీపస్తంభమువలె దానిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను: "హవ్వ సర్పము యొక్క కుయుక్తిచేత మోసపోయెను."

III. మూడవది, ఈ వాక్యభాగము మనము ప్రత్యేకముగా జాగ్రత్తపడవలసిన ఒక "విషయమును" చూపుచున్నది. ఆ విషయము "క్రీస్తునందలి యథార్థతను పవిత్రతను" విడిచి త్రోవ తప్పిపోవుట.

ఈ వాక్యభాగము ఒక లోతైన గని వంటిది, దానిలో కష్టములు లేకపోలేదు. అయినను ధైర్యముగా దానిలోనికి దిగుదము; అందులో విలువైన లోహము అధికముగా ఉన్నట్టు మనకు కనబడును.

I. కాబట్టి మొదట, మనము భయపడవలసిన ఒక "ఆత్మీయ వ్యాధి" ఉన్నది: "చెడిపోవు మనస్సులు."

"త్రోవ తప్పిపోయిన మనస్సులు" అనే మాటకు, మతవిషయములో అబద్ధమైన, లేఖనవిరుద్ధమైన సిద్ధాంతములను అంగీకరించుట వలన మన మనస్సులకు కలుగు హాని అని నేను అర్థము చేసికొనుచున్నాను. అపొస్తలుని భావము ఇదియని నేను నమ్ముచున్నాను: "మీ మనస్సులు క్రైస్తవ్యమును గూర్చిన తప్పుడు, అసత్యమైన అభిప్రాయములలో పాలుపొందునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను. సత్యము కాని సూత్రములను సత్యములుగా మీరు స్వీకరించుదురేమో అని భయపడుచున్నాను. పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారి అప్పగింపబడిన విశ్వాసమునుండి మీరు తొలగిపోయి, స్వభావముచేతనే క్రీస్తు సువార్తను నాశనము చేయు అభిప్రాయములను చేపట్టుదురేమో అని భయపడుచున్నాను."

అపొస్తలుడు వెలిబుచ్చిన ఈ భయము ఎంతో బాధాకరమైన గుణపాఠమును ఇచ్చుచున్నది; మొదట చూచినప్పుడు ఆశ్చర్యమును కూడ కలిగించవచ్చును. క్రీస్తు ఏర్పరచుకొనిన శిష్యుల కన్నుల ఎదుటనే—కల్వరిలోని రక్తము ఇంకను ఆరకముందే, అద్భుతముల కాలము ఇంకను గతింపకముందే—ఇట్టి దినమున క్రైస్తవులు విశ్వాసమునుండి తొలగిపోవు ప్రమాదము ఉన్నదని ఎవరు తలంచియుందురు? అయినను "అక్రమము అను మర్మము" అపొస్తలులు మరణింపకముందే పనిచేయ మొదలుపెట్టినదనుట కంటె నిశ్చయమైనది మరియొకటి లేదు (2 థెస్సలొనీకయులకు 2:7). యోహాను, "ఇప్పుడును అనేకులైన క్రీస్తువిరోధులు వచ్చియున్నారు" అని చెప్పుచున్నాడు (1 యోహాను 2:18). గడచిన పదునెనిమిది శతాబ్దములుగా అబద్ధసిద్ధాంతము క్రైస్తవలోకమునకు తెగులుగా ఉండుట మానలేదను సంగతి కంటె సంఘచరిత్రలో స్పష్టముగా రుజువైన సంగతి మరియొకటి లేదు.

ప్రవక్త దృష్టితో ముందుకు చూచి పౌలు "నేను భయపడుచున్నాను" అని చెప్పుట సముచితమే: "మీ నడవడి చెడిపోవునేమో అని మాత్రమే కాదు, మీ మనస్సులు చెడిపోవునేమో అని కూడ భయపడుచున్నాను." ప్రతి యుగములోను క్రీస్తు సువార్త ప్రగతిని ఆపుటకు సాతాను ఎన్నుకొనిన ఉపాయము "అబద్ధసిద్ధాంతమే" అనుటయే స్పష్టమైన సత్యము. జీవపు ఊట తెరువబడకుండ ఆపలేకపోయినందున, దాని నుండి ప్రవహించు ప్రవాహములను విషపూరితము చేయుటకు అతడు ఎడతెగక ప్రయాసపడెను. దానిని నాశనము చేయలేకపోయినను, కలుపుటచేతను, తీసివేయుటచేతను, మార్చివేయుటచేతను దాని ప్రయోజనమును అతడు చాలసార్లు నిష్ఫలము చేసెను. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న అతడు "మనుష్యుల మనస్సులను త్రోవ తప్పించెను."

(అ) ఆదిసంఘము యొక్క పవిత్రతను గూర్చి కొందరు ఏమి చెప్పగోరినను, అపొస్తలుల మరణమునకు తరువాత అబద్ధసిద్ధాంతము ఆదిసంఘమంతటను త్వరగా వ్యాపించెను. త్రిత్వమును గూర్చియు క్రీస్తు వ్యక్తిత్వమును గూర్చియు విచిత్రమైన బోధ వలన కొంతవరకును, కొత్తగా పుట్టిన ఆచారముల హాస్యాస్పదమైన విస్తరణ వలన కొంతవరకును, సన్యాసజీవితమును మానవకల్పితమైన తపోనియమమును ప్రవేశపెట్టుట వలన కొంతవరకును, సంఘపు వెలుగు త్వరలోనే మసకబారెను, దాని ప్రయోజనము నాశనమాయెను. అగస్టీను కాలములోనే ఆచారములు ఎంత అధికసంఖ్యకు పెరిగెననగా, ఈ విషయములో సంఘపు స్థితి యూదుల స్థితి కంటెను అధ్వాన్నమాయెను. ఇదియే మనుష్యుల మనస్సులను త్రోవ తప్పించుట.

(ఆ) మధ్యయుగములలో అబద్ధసిద్ధాంతము సంఘమంతటను ఎంత పూర్తిగా వ్యాపించెననగా, యేసునందున్న సత్యము దాదాపు పాతిపెట్టబడెను, లేదా ముంచివేయబడెను. సంస్కరణకు ముందు గడచిన మూడు శతాబ్దములలో, "రక్షణ పొందుటకు నేనేమి చేయవలెను?" అను ప్రశ్నకు ఐరోపాలోని క్రైస్తవులలో బహు కొద్దిమందియే జవాబు చెప్పగలిగియుందురని తోచుచున్నది. పోపులు, కార్డినల్సు, ఆర్చిబిషప్పులు, బిషప్పులు, యాజకులు, డీకన్లు, సన్యాసులు,

సన్యాసినులు, అరుదైన కొన్ని మినహాయింపులు తప్ప, అజ్ఞానములోను మూఢనమ్మకములోను మునిగియుండిరి. వారు గాఢనిద్రలో కూరుకుపోయిరి; సంస్కరణ అను భూకంపము వలన మాత్రమే వారు కొంతవరకు మేల్కొనిరి. ఇదియు మనుష్యుల మనస్సులను త్రోవ తప్పించుటయే.

(ఇ) సంస్కరణ దినముల నుండి అబద్ధసిద్ధాంతము ఎడతెగక మరల తలయెత్తుచు, సంస్కర్తలు ఆరంభించిన పనిని పాడుచేయుచునే ఉన్నది. ఐరోపాలోని కొన్ని ప్రాంతములలో నియోలోజియనిజము, మరికొన్నిటిలో సోసీనియనిజము, ఇంకొన్నిటిలో కేవల ఆచారవాదమును ఉదాసీనతయు, మంచి ఫలము ఇయ్యగలదని ఒకప్పుడు ఆశ కలిగించిన పుష్పములను వాడిపోజేసి, ప్రొటెస్టెంటు మతమును కేవలము ఫలములేని రూపముగా చేసివేసెను. ఇక్కడను "మనస్సును త్రోవ తప్పించుట" జరిగెను.

(ఈ) అసత్య సిద్ధాంతము మన కాలములోనే, మన కన్నుల ఎదుటనే, సంఘము యొక్క హృదయమును తినివేయుచు దాని ఉనికికే ముప్పు తెచ్చుచున్నది. బోధకులలో ఒక వర్గము సంస్కరణ సూత్రములయందు తమకున్న అయిష్టతను బహిరంగముగా ప్రకటించుటకు వెనుకాడదు; స్థాపిత సంఘమును రోమను మతమువైపు మళ్లించుటకు సముద్రములను భూములను దాటి ప్రయాణించుచున్నది. మరొక వర్గము అంతే ధైర్యముతో లేఖన ప్రేరణను తేలికగా మాట్లాడుచు, అతీంద్రియమైన మతమను భావమునే ఎగతాళి చేయుచు, అద్భుతములను నిష్ప్రయోజనమైన అదనపు బరువని ఓడ నుండి పారవేయుటకు గట్టిగా ప్రయత్నించుచున్నది. ఇంకొక వర్గము ప్రతి రకమైన, ప్రతి ఛాయ గల మతాభిప్రాయమునకు స్వేచ్ఛ ప్రకటించుచు, బోధకుల అభిప్రాయములు ఎంత విభిన్నముగా, ఎంత పరస్పర విరుద్ధముగా ఉన్నను, వారు తెలివిగలవారై, ఆసక్తిగలవారై, నిష్కపటులై యున్నంత కాలము అందరును మన నమ్మకమునకు సమానముగా తగినవారేనని మనకు చెప్పుచున్నది. వీరందరికిని ఒకే మాట వర్తించును. వారు “మనుష్యుల మనస్సులు త్రోవ తప్పిపోవుటకు” ఉదాహరణములుగా ఉన్నారు. ఇట్టి సంగతుల ఎదుట, ఈ వ్యాసమునకు శిరస్సుగా ఉన్న వాక్యములోని అపొస్తలుని మాటలను మనము గుర్తుంచుకొనుట మంచిది. ఆయనవలె మనకును భయపడుటకు పుష్కలమైన కారణము కలదు. ఇంగ్లీషు క్రైస్తవులు జాగ్రత్తగా నిలిచియుండవలసిన అవసరము ఇంత ఎన్నడును లేదని నేను తలంచుచున్నాను. నమ్మకమైన పరిచారకులు గట్టి హెచ్చరికను ప్రకటించవలసిన అవసరము ఇంత ఎన్నడును లేదు. “బూర స్పష్టముగా శబ్దము చేయని యెడల యుద్ధమునకు ఎవడు సిద్ధపడును?” (1 కొరింథీయులకు 14:8).

సంఘమునకు విధేయుడైన ప్రతి సభ్యుడును తన స్వంత సంఘము ఉన్న ఆపదను చూచునట్లు తన కన్నులను తెరవవలెనని, ఉదాసీనతచేతను శాంతిపై ఉన్న రోగగ్రస్తమైన ప్రేమచేతను అది నష్టపడకుండ జాగ్రత్తపడవలెనని నేను ఆజ్ఞాపించుచున్నాను. వివాదము అసహ్యకరమైనది; అయినను కొన్ని దినములలో అది నిశ్చయముగా అవసరమైన అంశమగును. శాంతి శ్రేష్ఠమైనది; అయినను బంగారమువలె దానిని మితిమీరిన వెలకు కొనవచ్చును. ఐక్యత గొప్ప ఆశీర్వాదము; అయినను సత్యమును విలువగా చెల్లించి దానిని కొనిన యెడల అది వ్యర్థము. మరల చెప్పుచున్నాను: మీ కన్నులు తెరచి జాగ్రత్తగా ఉండుడి!

వాణిజ్య అభివృద్ధితో తృప్తిపడి, ఇబ్బందికరము లేక ఖరీదైనవని తన జాతీయ రక్షణ ఏర్పాట్లను నిర్లక్ష్యము చేయు జాతి, దానిపై దాడి చేయ నిశ్చయించిన మొదటి నెపోలియన్‌కు బలి అగుటకు అవకాశమున్నది. “ధనవంతుడనై ఐశ్వర్యము సంపాదించుకొనినందున” తనకు ఏ కొదువయు లేదని, తన ప్రాచీనత, సంప్రదాయములు, దత్తు ఆస్తులను బట్టి సంఘము తలంచవచ్చును. అది “శాంతి, శాంతి” అని కేకలు వేసి, ఏ కీడును తాను చూడలేదని తనను తాను పొగడుకొనవచ్చును. కాని తన పరిచారకులలోను సభ్యులలోను హితబోధ కాపాడబడుటను గూర్చి అది జాగ్రత్త వహింపకున్న యెడల, తన వెలుగు తొలగింపబడు ఒక దినమున అది ఆశ్చర్యపడవచ్చును.

ఈ సంకటకాలమున నిరాశను గాని పిరికితనమును గాని నేను హృదయపూర్వకముగా ఖండించుచున్నాను. నేను చెప్పునది ఒక్కటే: దైవభీతిని అభ్యసించుదము. పాత ఓడను విడిచిపెట్టి అది పోయినదని వదలివేయవలసిన అవసరము కొంచెమైనను నాకు కనబడదు. మన ఓడ లోపల పరిస్థితులు చెడ్డగా కనబడినను, వెలుపల అవి ఏ మాత్రమును మెరుగ్గా లేవు. అయితే ఈ దినములలో అసత్య సిద్ధాంతము పెరుగుటవలనను అభివృద్ధి చెందుటవలనను మనము పడియున్న మహా ఆపదను చూడకుండ అనేకమంది క్రైస్తవుల కన్నులకు ముద్రవేయుచు వారిని గ్రుడ్డివారిగా చేయుచున్న ఆ నిర్లక్ష్యపు నిద్రాస్వభావమును నేను ఎదిరించుచున్నాను. “సిద్ధాంతముకంటె ‘ఐక్యత’ ముఖ్యమనియు, సత్యముకంటె శాంతి విలువైనదనియు” ఉన్నత స్థానములలో ఉన్నవారు తరచు ప్రకటించు సామాన్య భావమును నేను ఎదిరించుచున్నాను. సంఘమును నిజముగా ప్రేమించు ప్రతి పాఠకుడును ఈ కాలపు ప్రమాదములను గ్రహించి, ఐక్య కార్యముచేతను ప్రార్థనచేతను వాటిని ఎదిరించుటలో ధైర్యముతోను శక్తితోను తన కర్తవ్యమును నెరవేర్చవలెనని నేను అందరిని పిలుచుచున్నాను. పౌలు మాటలను మనము మరువకుందము: “మెలకువగా ఉండుడి; విశ్వాసమందు నిలుకడగా ఉండుడి; పురుషులవలె ప్రవర్తించుడి; బలవంతులై యుండుడి” (1 కొరింథీయులకు 16:13).

మన ఘనమైన సంస్కర్తలు తమ స్వంత రక్తమను వెలచెల్లించి సత్యమును కొని దానిని మనకు అప్పగించిరి. ఐక్యత, శాంతి అను పైకి కనబడు పేర్లతో కొంచెము రొట్టెకును వంటకమునకును దానిని చౌకగా అమ్మివేయకుండ మనము జాగ్రత్తపడుదము.

II. రెండవది, ఈ వాక్యము మనకు "హెచ్చరికగా మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసిన ఒక ఉదాహరణ"ను చూపుచున్నది: "సర్పము తన కపటముచేత హవ్వను మోసపుచ్చెను."

ఈ చోట పౌలు ఆదికాండము 3వ అధ్యాయములోని పతనపు కథను ఒక సామాన్య చారిత్రక సత్యముగా సూచించుచున్నాడని నా పాఠకులకు నేను ప్రత్యేకముగా జ్ఞాపకము చేయనవసరము లేదు. ఆదికాండ గ్రంథము ఆహ్లాదకరమైన పురాణ గాథల, కట్టుకథల సమాహారము మాత్రమేనను ఆధునిక భావనకు ఆయన ఏమాత్రమును తావీయడు.

అపవాది అనువాడెవడును లేడనియు, నిషిద్ధ ఫలమును వాస్తవముగా తినుట జరుగలేదనియు, పాపము లోకములోనికి ప్రవేశించినది వాస్తవముగా ఈ విధముగా కాదనియు ఆయన ఇసుమంతైనను సూచింపడు. దీనికి విరుద్ధముగా, ఆదికాండము 3వ అధ్యాయములోని కథను వాస్తవముగా జరిగిన సంగతి యొక్క సత్యమైన చరిత్రగా ఆయన వివరించుచున్నాడు.

ఈ ప్రస్తావన ఒంటరిది కాదని కూడ మీరు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. పంచగ్రంథములలోని అత్యంత విశేషమైన చరిత్రలలోను అద్భుతములలోను అనేకము క్రొత్త నిబంధనలో స్పష్టముగా ప్రస్తావింపబడినవి, అవి ఎల్లప్పుడును చారిత్రక సత్యములుగానే ప్రస్తావింపబడినవి; ఇది గమనింపదగిన సంగతి. కయీను హేబెలులు, నోవహు ఓడ, సొదొమ నాశనము, ఏశావు తన జ్యేష్ఠత్వమును అమ్ముకొనుట, ఐగుప్తులోని తొలిచూలు పిల్లల సంహారము, ఎఱ్ఱసముద్రమును దాటుట, ఇత్తడి సర్పము, మన్నా, బండనుండి నీళ్లు ప్రవహించుట, బిలాము గాడిద మాటలాడుట—ఇవన్నియు క్రొత్త నిబంధన గ్రంథకర్తలచేత పేర్కొనబడినవి, అవియు కట్టుకథలుగా కాక వాస్తవ సంగతులుగానే పేర్కొనబడినవి. ఇది ఎన్నడును మరువబడకుండును గాక.

పాత నిబంధన అద్భుతములను తిరస్కారముగా చూచుటయందును, పంచగ్రంథముల అధికారమును తేలికగా తీసివేయుటయందును ఆసక్తి గలవారు, తాము మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కంటెను అపొస్తలుల కంటెను ఎక్కువ ఎరిగినవారమా అని ఆలోచించుట మంచిది. నా దృష్టిలో, ఈ వ్యాసములో మన ముందున్న ఇట్టి లేఖనమును ఎదుట పెట్టుకొని, ఆదికాండమును పురాణ గాథల, కట్టుకథల సమాహారమని చెప్పుట అహేతుకమును అపవిత్రమునై యున్నది. శోధన గురించియు పతనము గురించియు పౌలు వివరించినప్పుడు ఆయన పొరబడెనా లేదా? ఆయన పొరబడినయెడల, ఆయన బలహీనమనస్కుడును అమాయకుడునై యుండెను, మరి యేబది విషయములలో కూడ పొరబడియుండవచ్చును. ఈ లెక్కన, గ్రంథకర్తగా ఆయన అధికారమంతయు అంతమగును! అట్టి భయంకరమైన నిర్ణయమునుండి మనము తిరస్కారముతో తొలగిపోవుట యుక్తమే. కాని అనేకమైన అవిశ్వాసము పాత నిబంధనను భక్తిలేని తిరస్కారముతో చూచుటతోనే ఆరంభమగునని జ్ఞాపకముంచుకొనుట మంచిది.

అయితే, హవ్వ పతనచరిత్రలో అపొస్తలుడు మనము గమనించాలని కోరుతున్న విషయము, సాతాను ఆమెను పాపములోనికి నడిపించిన "కుయుక్తియే". తాను ఆమెను మోసగించి ఆమెకు హాని చేయగోరుచున్నానని అతడు సూటిగా ఆమెతో చెప్పలేదు. దానికి విరుద్ధముగా, నిషేధింపబడినది "ఆహారమునకు మంచిదిగాను కన్నులకు ఇంపుగాను, వివేకమిచ్చుటకు కోరదగినదిగాను" ఉన్నదని ఆమెతో చెప్పెను (ఆదికాండము 3:6). నిషేధింపబడిన ఫలమును తిని కూడా ఆమె "చనిపోదని" పలుకుటకు అతడు వెనుకాడలేదు. పాపము యొక్క పాపిష్ఠతను, దాని ప్రమాదమును చూడకుండా ఆమె కన్నులను గ్రుడ్డివిగా చేసెను. దేవుని స్పష్టమైన ఆజ్ఞనుండి తొలగిపోవుట తన నాశనమునకు కాక తన మేలునకే అని నమ్మునట్లు ఆమెను ఒప్పించెను. ఒక్కమాటలో, "అతడు తన కుయుక్తిచేత ఆమెను మోసపుచ్చెను."

ఇప్పుడు, అసత్య సిద్ధాంతములో మనము భయపడవలసినది ఇదే "కుయుక్తి" అని పౌలు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. అది దోషమను వస్త్రము ధరించి మన మనస్సులను సమీపించునని మనము ఎదురుచూడకూడదు; అది సత్యరూపములోనే వచ్చును. నకిలీ నాణెము నిజమైనదానివలె కనబడకపోయినట్లయితే ఎన్నడును చెలామణి కాదు. తోడేలు గొఱ్ఱెల చర్మము ధరించకపోయినట్లయితే అరుదుగానే దొడ్డిలోనికి చొరబడగలదు. కాథలిక్కు మతమును, ఉదారవాదమును తమ నిజమైన పేర్లతో లోకమున తిరిగినట్లయితే అవి చేయు కీడు చాలా తక్కువగా ఉండును. సాతాను ఇట్టి విధముగా యుద్ధమును నడిపించునంత అవివేకియైన సేనాపతి కాదు. అతడు "కాథలిక్కుతనము, అపొస్తలికత, ఐక్యత, సంఘ క్రమము, సరియైన సంఘ దృక్పథములు, విశ్వవ్యాప్త సంఘ ఐక్యత, స్వేచ్ఛాచింతన, విశాలభావము, దయగల తీర్పు, లేఖనమునకు ఉదారమైన వ్యాఖ్యానము" మొదలైన చక్కని మాటలను, గంభీరమైన పదములను ఉపయోగించి, ఆ విధముగా జాగ్రత్తలేని మనస్సులలో తనకు నివాసమును ఏర్పరచుకొనును. పౌలు ఈ వచనములో సూచించిన "కుయుక్తి" సరిగ్గా ఇదే.

పర్వతప్రసంగములో తన గురువు పలికిన గంభీరమైన మాటలను అతడు చదివియుండెనని సందేహింపనక్కరలేదు: "అబద్ధప్రవక్తల విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండుడి; వారు గొఱ్ఱెల చర్మములు ధరించుకొని మీ యొద్దకు వచ్చెదరు గాని లోపల వారు క్రూరమైన తోడేళ్లే!" (మత్తయి 7:15). ఈ విషయముపై మీ ప్రత్యేక శ్రద్ధను కోరుచున్నాను. నేటి అనేకమంది క్రైస్తవుల అమాయకత్వము ఎంతటిదనగా, అసత్య సిద్ధాంతము అసత్యముగానే కనబడునని వారు నిజముగా ఎదురుచూచుచున్నారు; దాని హానికరత్వము యొక్క సారము సాధారణముగా అది దేవుని సత్యమును పోలియుండుటయేనని వారు గ్రహింపరు. ఉదాహరణకు, ఊయలనుండి సువార్తికమైన బోధను తప్ప మరేమియు వినకుండా పెరిగిన ఒక యువ క్రైస్తవుడు, అర్ధ-కాథలిక్కు లేక అర్ధ-సంశయవాద అభిప్రాయములుగల ఒక ప్రసిద్ధ బోధకుడు చేయు ప్రసంగమును వినుటకు ఒకనాడు అకస్మాత్తుగా ఆహ్వానింపబడును. తన అమాయకత్వములో మొదటినుండి చివరివరకు అపసిద్ధాంతమునే వినుదునని ఎదురుచూచుచు అతడు ఆ సంఘములోనికి వెళ్లును. అతనికి ఆశ్చర్యము కలుగునట్లు, అతడు విన్నది చతురమైనది, వాక్చాతుర్యముగలది అయిన ప్రసంగము; అందులో విస్తారమైన సత్యము, కొద్ది బిందువుల దోషము మాత్రమే ఉన్నవి. తరచుగా ఏ సందేహమును లేని అతని మనస్సులో తీవ్రమైన ప్రతిచర్య కలుగును. తన పూర్వపు బోధకులు సంకుచితులు, దయలేనివారు అని అతడు తలంచనారంభించును; వారిపై అతని నమ్మకము, బహుశా ఎన్నటికిని, కదిలిపోవును. తరచుగా అది అతని సంపూర్ణ భ్రష్టత్వముతో ముగియును; చివరకు అతడు ధర్మశాస్త్రవాదుల, ఆచారవాదుల, లేక ఉదారవాదుల పంక్తులలో చేరిపోవును! ఈ మొత్తము వృత్తాంతము ఏమి? పౌలు ఈ వచనములో ముందుంచిన పాఠమును మూర్ఖముగా మరచిపోవుటయే.

"సర్పము తన కుయుక్తిచేత హవ్వను మోసపుచ్చినట్లు," సాతాను మన శతాబ్దములో జాగ్రత్తలేని ఆత్మలను సత్యమను వేషములో సమీపించి వాటిని మోహింపజేయుచున్నాడు. ఈ పత్రికను చదువు ప్రతివాడును నా విషయములోని ఈ భాగమును జ్ఞాపకముంచుకొని, మెలకువగా కావలి ఉండవలెనని వేడుకొనుచున్నాను. ఈ దినములలో ఏదో ఒక అసత్య బోధకుని గూర్చి, "అతడు ఎంతో మంచివాడు, ఎంతో భక్తిపరుడు, ఎంతో దయగలవాడు, ఎంతో ఆసక్తిపరుడు, ఎంతో కష్టించి పనిచేయువాడు, ఎంతో దీనుడు, ఎంతో ఆత్మత్యాగి, ఎంతో ఉదారుడు, ఎంతో నిష్ఠగలవాడు, ఎంతో ఆవేశపరుడు, ఎంతో నేర్పరి, నిజాయితీపరుడని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది — అతని మాట వినుటలో ఏ ప్రమాదమును ఏ హానియు లేదు. అంతేకాక అతడు నిజమైన సువార్తను ప్రకటించును; కొన్నిసార్లు అతడు చేయు ప్రసంగము కంటె మంచి ప్రసంగమును ఎవడును చేయలేడు! అతడు హితబోధ లేనివాడని నేను ఎన్నడును నమ్మలేను, నమ్మను" అని చెప్పుట కంటె సాధారణమైనది ఏది? ఇట్టి మాటలను ఎడతెగక వినని వాడెవడు? అసత్య బోధకులు బహిరంగముగా విషము అమ్మువారని క్రైస్తవులు ఎదురుచూతురనియు, వారు తరచుగా "వెలుగుదూతలవలె" కనబడుదురనియు, తాము తలంచునదంతయు చెప్పుటకు, తమ పూర్తి ఉద్దేశమును చూపుటకు అతిగా వివేకవంతులనియు గ్రహింపజాలరనియు చూడలేని వివేచనగల కన్ను ఏది? అయితే అది అట్లే ఉన్నది. "సర్పము తన కుయుక్తిచేత హవ్వను మోసపుచ్చెను" అను మాటలను జ్ఞాపకముంచుకొనుట ఎన్నడును ఇంత అవసరము కాలేదు.

హితబోధ విషయములో అనుమానము కలిగియుండుట కర్తవ్యము మాత్రమే కాక సద్గుణము కూడా అయిన కాలములలో మనము పడియున్నామను దుఃఖకరమైన మాటతో నా విషయములోని ఈ భాగమును ముగించుచున్నాను. మనము భయపడవలసినది బహిరంగముగా ప్రకటించుకొను పరిసయ్యులను, సద్దూకయ్యులను కాదు, పరిసయ్యుల సద్దూకయ్యుల పులిసిన పిండినే. ఆచారవాదము ధరించియున్న "జ్ఞానమను వేషమే" అనేక మనస్సులకు దానిని ఇంత ప్రమాదకరముగా చేయుచున్నది (కొలొస్సయులకు 2:23). అది ఎంతో మంచిదిగా, న్యాయమైనదిగా, ఆసక్తిగలదిగా, పరిశుద్ధమైనదిగా, భయభక్తులుగలదిగా, భక్తిపూర్వకమైనదిగా, దయగలదిగా కనబడుటచేత, మంచి ఉద్దేశముగల అనేకమందిని వరదవలె కొట్టుకొనిపోవును. క్షేమముగా ఉండగోరువాడు, కీలకమైన స్థానమున కావలి కాయు భటుని మనస్సును అలవరచుకొనవలెను. "అపసిద్ధాంతమును పసిగట్టు పదునైన ముక్కుగలవాడు" అని ఎవరైనా నవ్వినను అపహసించినను అతడు లక్ష్యపెట్టకూడదు. ఇట్టి దినములలో అపాయమును శంకించుటకు అతడు సిగ్గుపడకూడదు. అట్లు చేసినందుకు ఎవరైనా అతనిని ఎగతాళి చేసినయెడల, "సర్పము తన కుయుక్తిచేత హవ్వను మోసపుచ్చెను" అని జవాబిచ్చుటయే అతనికి చాలును.

III. వచనము యొక్క మూడవదియు చివరిదియు అయిన పాఠము ఇంకను పరిశీలింపబడవలసి ఉన్నది. అది "మనము ప్రత్యేకముగా జాగ్రత్తగా ఉండవలసిన ఒక విషయమును" మనకు చూపుచున్నది. ఆ విషయము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తినుండి" తొలగిపోవునట్లు నడిపింపబడుటయే.

ఇప్పుడు మన ముందున్న వాక్యప్రయోగము కొంత విశేషమైనది, క్రొత్త నిబంధనలో ఒంటరిగా నిలిచియున్నది. ఏది ఏమైనను ఒక సంగతి సంపూర్ణముగా స్పష్టము: "నిష్కపటమైన పవిత్రమైన" అను మాటలకు కలగలిసినదానికి, ద్వంద్వమైనదానికి భిన్నముగా ఏకమైనది, కల్తీ లేనిది అని అర్థము. ఆ భావమును అనుసరించి కొందరు, ఈ వాక్యప్రయోగమునకు "క్రీస్తు యెడల ఏకనిష్ఠగల ప్రేమ" అని అర్థమని భావించిరి; మన ప్రేమను క్రీస్తునకును మరి దేనికినీ పంచిపెట్టుదుమేమో అని మనము భయపడవలెను. ఇది నిస్సందేహముగా చాలా మంచి వేదాంతమే; కానీ ఇదియే ఈ వాక్యభాగము యొక్క నిజమైన భావమా అని నాకు సందేహము. ఈ వాక్యప్రయోగమునకు క్రీస్తు యొక్క సరళమైన, కల్తీలేని, మార్పులేని సిద్ధాంతమని, అనగా అన్ని విషయములలో "యేసునందున్న సత్యము" ఎట్లున్నదో అట్లే—ఏమియు కూర్చకుండా, తీసివేయకుండా, మార్చకుండా—అర్థమనెడి అభిప్రాయమును నేను ఎక్కువగా ఇష్టపడుదును. సువార్త యొక్క సరళమైన యథార్థమైన విధినుండి, దానిలోని యే భాగమునైనను విడిచిపెట్టుటవలనగాని, ఏ భాగమునైనను కలుపుటవలనగాని తొలగిపోవుటను గూర్చియే కొరింథీయులు ప్రత్యేకముగా భయపడవలెనని పౌలు కోరెను.

ఈ వాక్యప్రయోగము అర్థముతో నిండినది, ఈ అంత్యదినములలో మనకు బోధ కలుగుటకై ప్రత్యేకముగా వ్రాయబడినట్లు కనబడుచున్నది. క్రీస్తు ఒకసారి పరిశుద్ధులకు అప్పగించిన సరళమైన సువార్తనుండి తొలగిపోకుండునట్లును, దానిని చెరుపకుండునట్లును మనము ఎల్లప్పుడును అసూయతో కూడిన జాగరూకతతో కావలి ఉండవలెను.

మన ముందున్న ఈ వాక్యప్రయోగము అత్యంత బోధాత్మకమైనది. దీనిలోని సూత్రము వర్ణింపజాలనంత ప్రాముఖ్యమైనది. మన ఆత్మలను ప్రేమించి వాటిని ఆరోగ్య స్థితిలో ఉంచుకొనదలచినయెడల, క్రీస్తు యొక్క సరళమైన సిద్ధాంతమును ప్రతి చుక్కలోను, ప్రతి గీతలోను, ప్రతి వివరములోను దగ్గరగా అంటిపెట్టుకొనుటకు ప్రయత్నించవలెను. దానికి మనము ఏదైనను కలిపినను, దానినుండి దేనినైనను తీసివేసినను, ఆ దైవికమైన ఔషధమును పాడుచేయు ప్రమాదము ఉన్నది, దానిని విషముగా కూడ మార్చవచ్చును. "క్రీస్తు సిద్ధాంతము తప్ప వేరొక సిద్ధాంతము లేదు, అంతకంటె తక్కువ కాదు, అంతకంటె ఎక్కువ కాదు!" అనునదే మీ శాసక సూత్రముగా ఉండునుగాక. ఆ సూత్రమును గట్టిగా పట్టుకొనుడి, ఎప్పుడును వదలకుడి. దానిని మీ హృదయ ఫలకముపై వ్రాసికొనుడి, ఎన్నడును మరువకుడి!

(1) ఉదాహరణకు, క్రీస్తు చూపిన సరళమైన మార్గము తప్ప "దేవునితో సమాధానమునకు వేరొక మార్గము లేదు" అని మన మనస్సులలో గట్టిగా నిర్ణయించుకొందము. మనస్సాక్షికి నిజమైన విశ్రాంతియు, ఆత్మకు అంతరంగ సమాధానమును క్రీస్తునందును ఆయన పూర్తిచేసిన కార్యమునందును ప్రత్యక్షముగా ఉంచు విశ్వాసమువలననే కలుగును గాని వేరొకదానివలన ఎన్నడును కలుగదు. యాజకునికి చేయు పాపనివేదనవలనగాని, శరీరమును బాధించుకొను కఠోర తపస్సువలనగాని, నిరంతరము సంఘ ఆరాధనలకు హాజరగుటవలనగాని, ప్రభు భోజనమును ఆచారముగా తరచుగా స్వీకరించుటవలనగాని కలుగు సమాధానము ఒక భ్రమయు, ఒక ఉరియునై యున్నది! ప్రయాసపడి భారముతో ఉన్నవారై నేరుగా యేసునొద్దకే వచ్చి, ఆయనతో విశ్వసించి నమ్మికయుంచు సహవాసములోనికి ప్రవేశించుటవలననే ఆత్మలు విశ్రాంతి పొందును. ఈ విషయములో మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(2) మీకును దేవునికిని మధ్య ఏ విధముగానైనను మధ్యవర్తిగా ఉండగల "వేరొక యాజకుడు ఎవడును లేడు" యేసుక్రీస్తు తప్ప అని మన మనస్సులలో తరువాత నిర్ణయించుకొందము. ఆయనే చెప్పెను, ఆయన మాట గతించదు, "నా ద్వారానే తప్ప యెవడును తండ్రియొద్దకు రాడు" (యోహాను 14:6). ఆదాము యొక్క పాపాత్ముడైన ఏ సంతానమును, అతని పదవి ఏదైనను, అతని సంఘ బిరుదు ఎంత ఉన్నతమైనదైనను, క్రీస్తు స్థానమును ఎన్నడును ఆక్రమింపజాలడు, క్రీస్తు మాత్రమే చేయుటకు నియమింపబడినదానిని చేయజాలడు. యాజకత్వము క్రీస్తునకు ప్రత్యేకమైన పదవి, దానిని ఆయన ఎన్నడును మరొకనికి అప్పగింపలేదు. ఈ విషయములో కూడ మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(3) క్రీస్తు సిలువపై అర్పించిన ఒక్క బలి తప్ప "పాపము కొరకు ఏ బలియు లేదు" అని మన మనస్సులలో తరువాత నిర్ణయించుకొందము. ప్రభు రాత్రి భోజనములో ఏదో బలి ఉన్నదనియు, సిలువపై క్రీస్తు చేసిన అర్పణ పునరావృతమగుచున్నదనియు, ప్రతిష్ఠింపబడిన రొట్టె ద్రాక్షారసముల రూపములో ఆయన శరీర రక్తముల నైవేద్యమున్నదనియు చెప్పువారి మాటలను ఒక్క క్షణమైనను వినకుడి. పాపముల నిమిత్తము క్రీస్తు అర్పించిన ఒక్క బలి సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన బలి, దానిని పునరావృతము చేయ ప్రయత్నించుట దైవదూషణకు తక్కువైనది కాదు. "ఒక్క అర్పణచేత పరిశుద్ధపరచబడువారిని ఆయన శాశ్వతముగా సంపూర్ణులనుగా చేసియున్నాడు" (హెబ్రీయులకు 10:14). ఈ విషయములో కూడ మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(4) క్రీస్తు ఎల్లప్పుడును ప్రస్తావించిన ఆ సరళమైన ప్రమాణము, అనగా వ్రాయబడిన దేవుని వాక్యము తప్ప "విశ్వాసమునకు వేరొక ప్రమాణమును, వివాదములకు వేరొక న్యాయాధిపతియు లేరు" అని మన మనస్సులలో తరువాత నిర్ణయించుకొందము. "సంఘ స్వరము, ఆదిమ ప్రాచీనత, తొలి పితరుల తీర్పు" మొదలైన అస్పష్టమైన మాటలతో, ఇట్టి గొప్ప మాటలతో ఎవడును మన ఆత్మలను కలతపెట్టకుండునుగాక. సత్యమునకు మన ఏకైక ప్రమాణము బైబిలే, వ్రాయబడిన దేవుని వాక్యమే అయి యుండునుగాక. "లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది?" "ధర్మశాస్త్రమందేమి వ్రాయబడియున్నది?" "ధర్మోపదేశమును సాక్ష్యమును చూడవలెను." "లేఖనములను పరిశోధించుడి." (రోమీయులకు 4:3; లూకా 10:26; యెషయా 8:20; యోహాను 5:39). ఈ విషయములో కూడ మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(5) క్రీస్తును అపొస్తలులును ఆమోదించిన ఆ సుపరిచితమైన సరళమైన సాధనములు తప్ప, సంఘములో బంధించు అధికారము కలిగిన "కృపా సాధనములు వేరేవియు లేవు" అని మన మనస్సులలో తరువాత నిర్ణయించుకొందము. మనుష్యుల కల్పనలైన ఆచారములను, విధులను, దేవుడు స్వయముగా నియమించినవాటిని వెనుకకు నెట్టివేయునంతగా అతిశయోక్తితో కూడిన ప్రాముఖ్యత ఇవ్వబడినప్పుడు, వాటిని అసూయతో కూడిన సందేహదృష్టితో చూడుదుము. మనుష్యుల కల్పనలు దేవుని విధులను తోసిపుచ్చుటయే వాటి మారని ధోరణి. మానవ యుక్తులచేత దేవుని వాక్యమును నిష్ఫలము చేయకుండునట్లు జాగ్రత్తపడుదుము. ఈ విషయములో కూడ మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(6) క్రీస్తు ఏమియు చెప్పని శక్తిని వాటికి ఇచ్చు "విధులను గూర్చిన ఏ బోధయు" హితకరము కాదని మన మనస్సులలో తరువాత నిర్ణయించుకొందము. బాప్తిస్మము గాని ప్రభు రాత్రి భోజనము గాని వాటిని పొందువారి హృదయ స్థితితో నిమిత్తము లేకుండా, వాటి బాహ్య నిర్వహణమువలననే "ex opere operato" అనగా కృపను అనుగ్రహింపగలవని అంగీకరించుటకు జాగ్రత్తపడుదుము. బాప్తిస్మము పొందినవారికిని, ప్రభు భోజనములో పాలుపొందువారికిని కృప ఉన్నదనుటకు ఏకైక రుజువు వారి జీవితములలో కృప కనబడుటయే అని జ్ఞాపకముంచుకొందము. మనము ఆత్మవలన జన్మించి క్రీస్తుతో ఏకమైయున్నామనుటకు ఆత్మ ఫలములే సాక్ష్యములు గాని, విధులను కేవలము పొందుటకాదు. ఈ విషయములో కూడ మనము "క్రీస్తు యెడల నిష్కపటమైన పవిత్రమైన భక్తిలో" స్థిరముగా నిలబడుదుము.

(7) పరిశుద్ధాత్మను గూర్చిన "ఏ బోధయు" క్రీస్తు యొక్క సరళమైన బోధతో సరిపడనిదైతే అది సురక్షితము కాదని మనస్సులలో నిశ్చయించుకొందము. బాప్తిస్మము వలన పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మము పొందిన ప్రతివారిలోను, ఎవరినీ మినహాయింపు లేకుండా, నిజముగా నివసించుననియు, ఆ వ్యక్తులలోని ఈ కృపను "రగిలించుట" మాత్రమే అవసరమనియు చెప్పువారి మాటలు వినదగినవి కావు. మన ప్రభువు యొక్క సరళమైన బోధ ఏమనగా, ఆయన తన విశ్వాసులైన శిష్యులలో మాత్రమే నివసించును; "లోకము ఆయనను చూడదు, ఆయనను ఎరుగదు గనుక ఆయనను పొందనేరదు" (యోహాను 14:17). ఆయన నివాసము క్రీస్తు ప్రజలకే ప్రత్యేకమైన భాగ్యము; ఆయన ఎక్కడ ఉండునో అక్కడ ఆయన కనబడును. ఈ విషయములో కూడా "క్రీస్తు యెడల కపటములేని పవిత్రమైన భక్తి" యందు స్థిరముగా నిలిచియుందము.

(8) చివరిగా, సత్యము "క్రీస్తు మరియు అపొస్తలుల పరిమాణములో" ప్రకటింపబడని ఏ బోధయు సంపూర్ణముగా హితకరమైనది కాదని మనస్సులలో నిశ్చయించుకొందము. సంఘమును, పరిచర్యను, లేక విధులను నిరంతరము హెచ్చించుటయే ప్రధానముగా ఉండి, మారుమనస్సు, విశ్వాసము, మార్పు, పరిశుద్ధత వంటి గొప్ప సత్యములు పోల్చిచూడగా అప్రధానమైన, తక్కువ స్థానములో ఉంచబడిన బోధ విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండుడి. అటువంటి బోధను సువార్తలు, అపొస్తలుల కార్యములు, పత్రికల బోధ పక్కన ఉంచి చూడుడి. వచనములను లెక్కించుడి. గణించి చూడుడి. బాప్తిస్మము గూర్చి, ప్రభు రాత్రి భోజనము గూర్చి, సంఘము గూర్చి, పరిచర్య గూర్చి క్రొత్త నిబంధనలో "పోల్చిచూడగా" ఎంత తక్కువగా చెప్పబడెనో గమనించుడి;

అప్పుడు సత్యము యొక్క పరిమాణము ఏమిటో మీరే తీర్పు తీర్చుకొనుడి. ఈ విషయములో కూడా, మరల చెప్పుచున్నాను, "క్రీస్తు యెడల కపటములేని పవిత్రమైన భక్తి" యందు స్థిరముగా నిలిచియుందము.

కాబట్టి క్రీస్తు యొక్క సరళమైన సిద్ధాంతము, నియమము—ఏదియు చేర్చబడనిది, ఏదియు తీసివేయబడనిది, దేనిచేతను ప్రతిక్షేపింపబడనిది—ఇదియే మనము గురిపెట్టవలసిన లక్ష్యము. దీనినుండి తొలగిపోవుట విషయమై మనము భయపడవలసినది. ఆయన బోధను మనము మెరుగుపరచగలమా? మనము ఆయనకంటె జ్ఞానులమా? నిజముగా ప్రాముఖ్యమైన యేదైనను ఆయన వ్రాయకుండా విడిచెననియు, లేక మానవ పారంపర్యముల అస్పష్టమైన వార్తలకు వదిలివేసెననియు మనము అనుకొనగలమా? ఆయన నియమించిన ఏ విధినైనను మనము సరిచేయగలమనియు, మంచిగా మార్చగలమనియు చెప్పుటకు తెగింతుమా? ఆయన మౌనముగా ఉన్న విషయములలో మనము చాలా జాగ్రత్తగా, చాలా సౌమ్యముగా, చాలా మితముగా ప్రవర్తింపవలసియున్నదనియు, మన కన్నులతో చూడనివారిపై వాటిని బలవంతము చేయకూడదనియు సందేహింపగలమా? అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, క్రీస్తు ఏమియు చెప్పని దేనినైనను రక్షణకు అవసరమని చెప్పుట విషయమై జాగ్రత్తపడవలెను గదా? ఇట్టి ప్రశ్నలకు నాకు కనబడు జవాబు ఒక్కటే. "క్రీస్తు యెడల కపటములేని పవిత్రమైన భక్తి" నుండి తొలగినట్లు కనబడు దేనిని గూర్చియైనను మనము జాగ్రత్తపడవలెను.

స్పష్టమైన సత్యమేమనగా—పాపుల రక్షకుడుగా ఆయనను హెచ్చించునంతగానే, సంఘమునకు మహా శిరస్సుగాను, సమస్త విధులకు ప్రభువుగాను ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును మనము చాలినంతగా హెచ్చింపలేము. ఈ విషయములో మనమందరము విఫలమగుచున్నామని నేను భావించుచున్నాను. దేవుని కుమారుడు ఎంత ఉన్నతుడును, గొప్పవాడును, మహిమగల రాజునో, తన పదవులలో దేనినైనను అప్పగింపకుండ, తన మహిమను మరియొకనికి ఇవ్వకుండ ఉన్నవానికి మనము ఎంతటి అవిభక్త విశ్వాసపాత్రత చెల్లింపవలెనో మనము గ్రహింపము. జాన్ ఓవెన్ "క్రీస్తు మహత్త్వము" అను ప్రసంగములో హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ సభకు చెప్పిన గంభీరమైన మాటలు జ్ఞాపకముంచుకొనదగినవి. నేటి కాలమున హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్ ఇట్టి ప్రసంగములను ఎన్నడో కాని వినదని నేను భయపడుచున్నాను.

క్రీస్తు "మార్గము"—ఆయన లేని మనుష్యులు కయీనులు, దేశదిమ్మరులు, ఆవారాగాండ్రు. ఆయన "సత్యము"—ఆయన లేని మనుష్యులు పూర్వపు అపవాదివలె అబద్ధికులు. ఆయన "జీవము"—ఆయన లేని మనుష్యులు అపరాధముల వలనను పాపముల వలనను చచ్చినవారు. ఆయన "వెలుగు"—ఆయన లేని మనుష్యులు చీకటిలో ఉండి తాము ఎక్కడికి పోవుచున్నారో ఎరుగరు. ఆయన "ద్రాక్షావల్లి"—ఆయనలో లేని మనుష్యులు అగ్నికి సిద్ధపరచబడిన ఎండిన కొమ్మలు. ఆయన "ఆధారశిల"—ఆయనపై కట్టబడనివారు వరదచేత కొట్టుకొనిపోవుదురు. ఆయన "అల్ఫయు ఓమెగయు", మొదటివాడును కడపటివాడును, మన రక్షణకు కర్తయు కర్మసాఫల్యకుడును. ఓ ధన్యుడైన యేసూ, నీవులేకుండ ఉండుటకంటె అసలు ఉండకపోవుటయే ఎంత మేలు! నీలో చనిపోకుండుటకంటె అసలు పుట్టకపోవుటయే మేలు! యేసుక్రీస్తు లేకుండ నిత్యము ఉండుటతో పోల్చిచూడగా వేయి నరకములు ఏమియు కావు!" ఈ సాక్ష్యము సత్యము. ఈ వాక్యభాగపు ఆత్మకు మనము ఆమేన్ అనగలిగిన యెడల మన ఆత్మలకు క్షేమము కలుగును.

ఇప్పుడు ఈ పత్రమును ముగించుటకు, ఇది ఎవరి చేతికి చిక్కునో వారికి కొన్ని వీడ్కోలు ఉపదేశ వాక్యములు చెప్పెదను. నేను ఏ అధికారము గలవానిగా కాదు, తన సహోదరులకు మేలు చేయ ప్రేమతో కోరువానిగా వీటిని అర్పించుచున్నాను. ముఖ్యముగా క్రైస్తవులందరికీ వీటిని అర్పించుచున్నాను. ఇవి నా స్వంత ఆత్మకు సహాయకరముగా కనుగొనిన ఉపదేశములుగా అర్పించుచున్నాను; అందువలన ఇవి ఇతరులకును సహాయకరములగునని ధైర్యముగా తలంచుచున్నాను.

(1) మొదటిగా, మనము అపసిద్ధాంతములో పడకుండ కాపాడబడవలెనంటే, "దేవుని వాక్యమును గూర్చిన సంపూర్ణ జ్ఞానముతో మన మనస్సులను సాయుధములుగా చేసుకొందము." ప్రతిదినము శ్రద్ధగా, పరిశుద్ధాత్మ బోధకై నిరంతర ప్రార్థనతో మన బైబిళ్లను ఆదినుండి అంతము వరకు చదువుదము; ఆ విధముగా వాటి విషయములతో సంపూర్ణ పరిచయము కలిగియుండ ప్రయత్నించుదము. బైబిలు విషయమైన అజ్ఞానము సమస్త దోషములకు మూలము; దానిపై పైపై పరిచయమే నేటి దుఃఖకరమైన వక్రీకరణలకును, తిరుగుబాట్లకును చాలా వరకు కారణము. ప్రయాణములతోను, రాకపోకలతోను హడావుడిగా ఉన్న ఈ కాలమున, అనేకమంది క్రైస్తవులు లేఖనములను ఏకాంతముగా చదువుటకు తగినంత సమయము ఇవ్వరని నేను గట్టిగా నమ్ముచున్నాను. రెండు వందల సంవత్సరముల క్రితము ఇంగ్లీషు ప్రజలు ఇప్పటికంటె తమ బైబిళ్లను బాగుగా ఎరిగియుండిరని నేను గంభీరముగా విశ్వసించుచున్నాను. దాని ఫలితమేమనగా, వారు "అలలచేత ఇటు అటు కొట్టబడుచు, ప్రతి బోధ గాలిచేత ఇటు అటు ఎగరగొట్టబడుచు" ఉన్నారు; వారి మనస్సులను ప్రభావితము చేయ ప్రయత్నించు దోషపు మొదటి చతురుడైన బోధకునికి సులభముగా బలియగుదురు. నా పాఠకులు ఈ ఉపదేశమును జ్ఞాపకముంచుకొని తమ మార్గములను గూర్చి జాగ్రత్తపడవలెనని వేడుకొనుచున్నాను.

ఇప్పుడు కూడా ఎప్పటిలాగే ఇది సత్యము: బైబిలు పాఠమందు ప్రావీణ్యము గలవాడు, లేదా దానికి కచ్చితముగా కట్టుబడియుండువాడే నిజమైన మంచి వేదాంతి; మరియు మన ప్రభువు శోధనలో రుజువుపరచినట్లు, గొప్ప లేఖనములతో పరిచయము కలిగియుండుట దోషమునుండి కాపాడు ఉత్తమ రక్షణలలో ఒకటి. కావున ఆత్మ ఖడ్గముతో మిమ్మును మీరు సన్నద్ధపరచుకొనుడి—మీ చెయ్యి దానికి అలవాటుపడనిండి. బైబిలు జ్ఞానమునకు రాజమార్గము లేదని నేను బాగా ఎరుగుదును. శ్రద్ధయు శ్రమయు లేకుండా ఎవడును "లేఖనములలో బలవంతుడు" కాడు. చార్లెస్ సిమియన్ తన విలక్షణమైన చమత్కారముతో ఇట్లు చెప్పెను: "నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట విశ్వాసమువలన కలుగును, అయితే బైబిలు జ్ఞానము క్రియలవలన కలుగును." అయితే ఒక్క విషయము నాకు నిశ్చయము: దేవుని వాక్యమును ప్రతిదినము శ్రద్ధగా క్రమముగా అధ్యయనము చేయుటవలె అంత సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చు శ్రమ మరొకటి లేదు.

(2) నేను సాహసించి ఇయ్యదలచిన రెండవది, చివరిదియునైన సలహా ఇది: "సంస్కరణ చరిత్రతో మనము పూర్తిగా పరిచయము కలిగియుందము." ఈ సలహా ఇయ్యుటకు నా కారణము, చరిత్రలోని ఈ అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన భాగము ఇటీవలి సంవత్సరములలో అన్యాయముగా నిర్లక్ష్యము చేయబడెనను నా దృఢ విశ్వాసమే. నేడు వేలకొలది క్రైస్తవులకు, హతసాక్షులైన మన సంస్కర్తలకు మనము ఎంత ఋణపడియున్నామో అనుదాని గూర్చి అతి అసమగ్రమైన భావము మాత్రమే ఉన్నది. మన పితరులు జీవించిన అంధకారము మరియు మూఢనమ్మకముల స్థితిని గూర్చియు, సంస్కరణ తెచ్చిన వెలుగును స్వాతంత్ర్యమును గూర్చియు వారికి స్పష్టమైన అవగాహన లేదు. దాని ఫలితముగా వారు నేటి రోమన్ కేథలిక్ ఉద్యమమందు గొప్ప హానిని చూడరు, కేథలిక్కు మతము యొక్క నిజ స్వభావమును కార్యమును గూర్చి వారికి ఎంతో అస్పష్టమైన భావములు ఉన్నవి. ఇంతకంటే మెరుగైన పరిస్థితి ప్రారంభమగుటకు ఇది ఎంతో తగిన సమయము.

ఒక్క విషయమున నాకు సంపూర్ణ నమ్మకము ఉన్నది: ఈ దినములలోని రోమను మత పోకడగల ఉద్యమమును గూర్చి ప్రబలియున్న ఉదాసీనతలో అధిక భాగము, కేథలిక్కు మతము యొక్క నిజ స్వభావమును గూర్చియు ప్రొటెస్టెంటు సంస్కరణను గూర్చియు గల ఘోరమైన అజ్ఞానమునుండి వచ్చినదని చెప్పవచ్చును. అజ్ఞానము అన్నిటికంటే తప్పుడు సిద్ధాంతమునకు గొప్ప మిత్రులలో ఒకటి. మన శతాబ్దములో కూడా ఈ దినమునకు గొప్ప అవసరములలో ఒకటి మరింత లేఖనవెలుగు. చదువు లేకపోవుటవలనను సమాచారము లేకపోవుటవలనను వేలకొలది ప్రజలు కేథలిక్కు మతముచేత లేక అవిశ్వాసముచేత త్రోవ తప్పుచున్నారు. మరల చెప్పుచున్నాను, మనుష్యులు బైబిలును సంస్కరణ చరిత్రను శ్రద్ధగా అధ్యయనము చేసినయెడల, "వారి మనస్సులు క్రీస్తుపట్ల గల యథార్థమైన పవిత్రమైన భక్తినుండి త్రోవ తప్పిపోవుననెడి" భయము నాకు ఏమాత్రమును ఉండదు.

విగ్రహారాధన

"విగ్రహారాధనకు దూరముగా పారిపోవుడి" (1 కొరింథీయులకు 10:14)

నేటి మన వాక్యభాగము మన దేశమందు అవసరమే లేదని మొదట అనిపించవచ్చును. విద్యయు వివేకమునుగల ఈ కాలమందు "విగ్రహారాధనకు దూరముగా పారిపోవుడి" అని మనకు చెప్పుట సమయమును వృథా చేయుటయే అని దాదాపుగా తోచవచ్చును.

ఇది గొప్ప పొరపాటని ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. విగ్రహారాధన అను విషయము సంపూర్ణమైన, శోధించి చూచు పరిశీలనను కోరు కాలమునకు మనము వచ్చితిమని నేను నమ్ముచున్నాను. విగ్రహారాధన మనకు సమీపములో, మన చుట్టును, మన మధ్యనే, భయంకరమైన మేరకు ఉన్నదని నేను నమ్ముచున్నాను. రెండవ ఆజ్ఞ, ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, ప్రమాదములో ఉన్నది. "తెగులు మొదలాయెను."

ఇక ముందుమాట లేకుండా, ఈ క్రింది నాలుగు అంశములను పరిశీలించుటకు ప్రతిపాదించుచున్నాను:

I. విగ్రహారాధన యొక్క నిర్వచనము. అది ఏమిటి?

II. విగ్రహారాధన యొక్క కారణము. అది ఎక్కడనుండి వచ్చును?

III. క్రీస్తు యొక్క దృశ్య సంఘములో విగ్రహారాధన ధరించు రూపము. అది ఎక్కడ ఉన్నది?

IV. విగ్రహారాధన యొక్క అంతిమ ముగింపు. దానిని ఏది అంతము చేయును?

ఈ విషయము అనేక కష్టములతో చుట్టబడియున్నదని నాకు తెలియును. "సహనము," "ప్రేమ," "సమాధానము" అని తప్పుగా పిలువబడువాటికొరకు సత్యము నిత్యము బలి ఇయ్యబడు ప్రమాదములో ఉన్న కాలమందు మన భాగము నియమింపబడినది. అయినను, ఒక పరిచారకునిగా, సంఘము విగ్రహారాధనను గూర్చి ఇచ్చిన హెచ్చరికలు చాలా తక్కువ, లేక అసలే లేవనుటను నేను మరువలేను; మరియు నేను గొప్పగా పొరపడకపోయినయెడల, విగ్రహారాధనను గూర్చిన సత్యము అత్యున్నత భావములో ఈ కాలమునకు తగిన సత్యమే.

I. కావున మొదట విగ్రహారాధనకు నిర్వచనము ఇయ్యనిండి. అది ఏమిటో చూపనిండి.

దీనిని మనము గ్రహించుట అత్యంత ప్రాముఖ్యము. దీనిని నేను స్పష్టము చేయనియెడల ఈ విషయముతో నేను ఏమియు చేయలేను. మతమందలి దాదాపు ప్రతి ఇతర విషయమందువలె ఈ విషయమందును అస్పష్టతయు అనిశ్చితత్వమును ప్రబలియున్నవి. తన ఆత్మీయ ప్రయాణములో ఎల్లప్పుడును నేలతగులుచుండకూడదని కోరు క్రైస్తవుడు తన మార్గమునకు మంచి గుర్తులు పెట్టుకొనవలెను, తన మనస్సును స్పష్టమైన నిర్వచనములతో నింపుకొనవలెను.

కావున నేను చెప్పునదేమనగా, విగ్రహారాధన అనగా త్రిత్వమైన దేవునికి, దేవునికి మాత్రమే చెందవలసిన గౌరవము ఆయన సృష్టులలో కొన్నింటికి, లేక ఆయన సృష్టులు కల్పించిన ఏదైనా కల్పనకు ఇయ్యబడు ఆరాధన.

అది మారవచ్చును. దానిని అర్పించువారి అజ్ఞానమును లేక జ్ఞానమును, నాగరికతను లేక అనాగరికతను బట్టి అది వేరువేరు రూపములు ధరించవచ్చును. అది మిక్కిలి అసంబద్ధముగాను నవ్వులాటగాను ఉండవచ్చును, లేక సత్యమునకు దగ్గరగా ఉండి కేవలము పైపైన సమర్థింపబడవచ్చును. అయితే జగన్నాథ విగ్రహమును ఆరాధించుటయందైనను, రోములోని సెయింట్ పీటర్స్ దేవాలయమందు పోపును ఆరాధించుటయందైనను, విగ్రహారాధన యొక్క సూత్రము వాస్తవమున ఒక్కటే. రెండు సందర్భములలోను దేవునికి చెందవలసిన గౌరవము ఆయననుండి తొలగించబడి దేవుడు కానిదానికి ఇయ్యబడుచున్నది. ఇది ఎక్కడ జరిగినను, అన్యుల దేవాలయములలోనైనను క్రైస్తవ సంఘములని చెప్పుకొను చోట్లనైనను, అది విగ్రహారాధన క్రియయే.

ఒక మనుష్యుడు విగ్రహారాధికుడు కావలెనన్న దేవుని క్రీస్తును అధికారికముగా నిరాకరించవలసిన అవసరము లేదు. అసలే లేదు. బైబిలు యొక్క దేవునియెడల చెప్పుకొను భక్తియు వాస్తవ విగ్రహారాధనయు కలిసి ఉండగలవు. అవి తరచుగా పక్కపక్కనే జరిగినవి, ఇప్పటికిని జరుగుచున్నవి. ఇశ్రాయేలీయులు అహరోను చేత బంగారు దూడను చేయించినప్పుడు దేవుని విడనాడవలెనని వారెన్నడును తలంచలేదు. "ఇశ్రాయేలూ, నిన్ను ఐగుప్తులోనుండి రప్పించిన నీ దేవుడు ఇదే" అని వారనిరి. దూడను గౌరవించు ఉత్సవము "యెహోవాకు పండుగ"గా ఆచరింపబడెను (నిర్గమకాండము 32:4, 5).

యరొబామును కూడా, పది గోత్రములు దావీదు, సొలొమోనుల దేవునికి తమ విధేయతను విడిచిపెట్టవలెనని అడుగునట్లు నటింపలేదు. అతడు దాను లోను బేతేలులోను బంగారు దూడలను నిలిపినప్పుడు, "మీరు యెరూషలేమునకు వెళ్లుట మీకు చాలా భారము. ఇశ్రాయేలూ, నిన్ను ఐగుప్తులోనుండి రప్పించిన నీ దేవుడు ఇదే" అని మాత్రమే చెప్పెను (1 రాజులు 12:28).

ఈ రెండు సందర్భములలోను విగ్రహము దేవునికి ప్రత్యర్థిగా నిలుపబడలేదని, ఆయన సేవకు సహాయముగాను మెట్టుగాను ఉండునను నెపముతో నిలుపబడినదని మనము గమనింపవలెను. అయినను రెండు సందర్భములలోను గొప్ప పాపము జరిగెను. దేవునికి చెందవలసిన గౌరవము ఆయనకు కనిపించు ఒక రూపమునకు ఇవ్వబడెను. యెహోవా మహిమ అవమానింపబడెను. రెండవ ఆజ్ఞ మీరబడెను. దేవుని దృష్టిలో అది స్పష్టమైన విగ్రహారాధనా క్రియయే.

దీనిని బాగుగా గుర్తుంచుకొందము. నేటి దినములలో విగ్రహారాధన గూర్చి సామాన్యముగా ఉన్న అస్పష్టమైన భావములను మన మనస్సులనుండి తొలగించుకొనవలసిన సమయము ఇదే. అనేకులు తలంచునట్లు విగ్రహారాధన రెండు విధములు మాత్రమే అని మనము తలంపకూడదు — భార్యను గాని బిడ్డను గాని ధనమును గాని దేవునికంటె ఎక్కువగా ప్రేమించువాని ఆత్మీయమైన విగ్రహారాధన ఒకటి; తనకు మరి తెలియనందున చెక్కతోగాని లోహముతోగాని రాతితోగాని చేసిన ప్రతిమకు మ్రొక్కువాని బహిరంగమైన స్థూలమైన విగ్రహారాధన రెండవది. విగ్రహారాధన అను పాపము దీనికంటె ఎంతో విశాలమైన క్షేత్రమును ఆక్రమించుచున్నదని నిశ్చయముగా నమ్ముడి. అది అన్యదేశములలో మాత్రమే జరుగునది కాదు; మిషను సభలలో దాని గూర్చి విని జాలిపడుటకు మాత్రమే పరిమితమైనది కాదు; మనము మోకాళ్లపై కృపాసనము ఎదుట ఒప్పుకొనుటకు మన హృదయములలో మాత్రమే ఉండునది కూడ కాదు. అనేకులు తలంచుదానికంటె ఎంతో ఎక్కువగా అది సజీవుడైన క్రీస్తు సంఘములో సంచరించు తెగులైయున్నది. అది పాపపురుషుని వలె ఉన్న చెడుతనము; వాడు "దేవుని ఆలయములో కూర్చుండి, తానే దేవుడనని చూపించుకొనుచున్నాడు" (2 థెస్సలొనీకయులకు 2:4).

ఇది మనమందరము ఎల్లప్పుడును కనిపెట్టి ప్రార్థించి ఎదిరింపవలసిన పాపము. అది మన ఆరాధనలోనికి గమనింపబడకుండా చొరబడి, మనకు తెలియకముందే మనపై వచ్చును. యెషయా నమ్మకమైన యూదునితో పలికిన మాటలు భయంకరమైనవి — బయలు ఆరాధకునితో కాదు సుమా, నిజముగా దేవాలయమునకు వచ్చు మనుష్యునితో (యెషయా 66:3): "ఎద్దును వధించువాడు నరహంతకుని పోలినవాడు, గొఱ్ఱెపిల్లను బలిగా అర్పించువాడు కుక్క మెడ విరుచువానివంటివాడు; నైవేద్యము అర్పించువాడు పంది రక్తము అర్పించువానివంటివాడు, ధూపము వేయువాడు విగ్రహమును ఆరాధించువానివంటివాడు."

దేవుడు తన వాక్యములో ప్రత్యేకముగా ఖండించిన పాపము ఇదే. పది ఆజ్ఞలలో ఒక ఆజ్ఞ దీనిని నిషేధించుటకే కేటాయింపబడినది. పదిలో ఏదియు దేవుని స్వభావమును గూర్చియు, అవిధేయులకు విరోధముగా ఆయన తీర్పులను గూర్చియు ఇంత గంభీరమైన ప్రకటనను కలిగియుండలేదు: "నీ దేవుడనైన యెహోవానగు నేను రోషముగల దేవుడను; నన్ను ద్వేషించువారి విషయములో మూడు నాలుగు తరముల వరకు పితరుల దోషమును పిల్లలమీదికి రప్పించెదను" (నిర్గమకాండము 20:5). పదిలో ఏదియు బహుశా ఇంత నొక్కి చెప్పబడి విస్తరింపబడలేదు, ముఖ్యముగా ద్వితీయోపదేశకాండము నాలుగవ అధ్యాయములో. సొలొమోను దేవాలయము నాశనమగుటకు ముందు యూదులు అన్నిటికంటె ఎక్కువగా చేయుటకు మొగ్గు చూపిన పాపము ఇదియే అనిపించును. న్యాయాధిపతుల రాజుల కాలములలో ఇశ్రాయేలు చరిత్ర విగ్రహారాధనలోనికి మరల మరల పడిపోయిన దుఃఖకరమైన నివేదిక కాక మరేమి? "ఉన్నత స్థలములు", "అన్యదేవతలు" అని మరల మరల చదువుదుము. విగ్రహారాధన కారణముగా చెరలును శిక్షలును కలిగెనని మరల మరల చదువుదుము. ఆ పాత పాపమునకు తిరిగి వచ్చుటను గూర్చి మరల మరల చదువుదుము. యూదులలో విగ్రహములపై ప్రేమ సహజముగా వారి ఎముకలలో ఎముకగాను మాంసములో మాంసముగాను ఉన్నట్లు కనబడును. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, పాత నిబంధన సంఘమును చుట్టుకొనిన పాపము విగ్రహారాధనయే. దేవుడు తన ప్రజలకు ఇచ్చిన అత్యంత విపులమైన ఆచార విధుల సన్నిధిలోనే ఇశ్రాయేలు నిరంతరము విగ్రహముల వెంబడి తొలగిపోయి, మనుష్యుల చేతిపనిని ఆరాధించుచుండెను.

దృశ్య సంఘముపై అత్యంత భారమైన తీర్పులను తెచ్చిన పాపము ఇదియే. ఇది ఇశ్రాయేలుపై ఐగుప్తు, అష్షూరు, బబులోను సైన్యములను రప్పించెను. పది గోత్రములను చెదరగొట్టెను, యెరూషలేమును కాల్చివేసెను, యూదాను బెన్యామీనును చెరలోనికి కొనిపోయెను. తరువాతి దినములలో తూర్పు సంఘములపైకి మహమ్మదీయుల దండయాత్ర అను ముంచెత్తు వరదను రప్పించి, అనేక ఆత్మీయ తోటలను అరణ్యముగా మార్చెను. సిప్రియాను, అగస్టీను ఒకప్పుడు బోధించిన స్థలములలో ఆవరించిన నిర్జనత్వము, ఆసియా మైనరు సిరియా సంఘములు పాతిపెట్టబడిన సజీవమరణము — ఇవన్నియు ఈ పాపమునకు ఆపాదింపదగినవే. యెషయాలో ప్రభువు ప్రకటించు గొప్ప సత్యమునే ఇవన్నియు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి: "నా మహిమను వేరొకనికి ఇయ్యను, నాకు రావలసిన స్తోత్రమును ప్రతిమలకు ఇయ్యను" (యెషయా 42:8).

ఈ సంగతులను మన మనస్సులలో కూర్చుకొని బాగుగా ఆలోచింతము. తనను పవిత్రముగా ఉంచుకొనగోరు ప్రతి క్రైస్తవ సంఘములోను విగ్రహారాధన అను అంశము సంపూర్ణముగా పరిశీలింపబడి, గ్రహింపబడి, తెలియబడవలెను. "విగ్రహారాధనకు దూరముగా పారిపోవుడి" అను కఠినమైన ఆజ్ఞను పౌలు ఇచ్చుట వ్యర్థము కాదు.

II. రెండవదిగా విగ్రహారాధన ఏ కారణమునుండి పుట్టునో చూపెదను. అది ఎక్కడనుండి వచ్చును?

మానవ బుద్ధిని వివేచనను అతిశయముగా ఉన్నతముగా ఎంచువానికి విగ్రహారాధన అసంబద్ధముగా కనబడవచ్చును. బలహీనమైన మనస్సులకు తప్ప మరి ఎవరికిని దానివలన ప్రమాదము కలుగునంత అవివేకమైనది అది అని అతడు భావించును.

క్రైస్తవమును గూర్చి పైపైన ఆలోచించువానికి విగ్రహారాధన ప్రమాదము చాలా స్వల్పముగా కనబడవచ్చును. ఏ ఆజ్ఞలు మీరబడినను, క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారు రెండవ ఆజ్ఞను మీరు అవకాశము చాలా తక్కువని అట్టివాడు మనకు చెప్పును.

ఈ ఇద్దరును మానవ స్వభావమును గూర్చి శోచనీయమైన అజ్ఞానమును ప్రదర్శించుచున్నారు. మన అందరిలో విగ్రహారాధనకు రహస్యమైన వేళ్లు ఉన్నవని వారు చూడరు. అన్ని యుగములలో అన్యజనులలో విగ్రహారాధన వ్యాపించియుండుట మొదటివానిని తప్పక కలవరపరచును — సంఘములో విగ్రహారాధనను గూర్చి ప్రొటెస్టెంటు పరిచారకులు చేయు హెచ్చరికలు రెండవవానికి తప్పక అనవసరముగా కనబడును. దాని కారణమును చూచుటలో ఇద్దరును సమానముగా గ్రుడ్డివారే.

విగ్రహారాధన అంతటికిని కారణము మనుష్యుని హృదయ స్వాభావిక భ్రష్టత్వమే. ఆదాము సంతానమంతయు పుట్టుకనుండియే సోకియున్న ఆ గొప్ప కుటుంబ వ్యాధి వేయి ఇతర విధములుగా కనబడునట్లే దీనిలోను కనబడును.

"దురాలోచనలు, వ్యభిచారములు, దొంగతనములు, నరహత్యలు, జారత్వములు, లోభములు, చెడుతనములు, కపటము, పోకిరితనము, చెడుచూపు, దూషణ, అహంభావము, అవివేకము" (మార్కు 7:21, 22) వచ్చు ఆ ఊటలోనుండియే దేవుని గూర్చిన అబద్ధపు భావములును, ఆయనకు చెల్లవలసిన ఆరాధనను గూర్చిన అబద్ధపు భావములును పుట్టును; కనుకనే అపొస్తలుడైన పౌలు గలతీయులకు (గలతీయులకు 5:20) "శరీర కార్యములు" ఏవో చెప్పినప్పుడు వాటిలో ప్రముఖముగా "విగ్రహారాధన"ను చేర్చెను.

మనుష్యుడు ఏదో ఒక విధమైన మతమును కలిగియే ఉంటాడు. మనమందరమూ పడిపోయినవారమైనను, దేవుడు తన్ను గూర్చిన సాక్ష్యము లేకుండా మనలో ఉండిపోలేదు. చెత్త దిబ్బల క్రింద మరుగుపడిన పురాతన శాసనముల వలె, మనుష్యుని హృదయ అంతరాళములో ఎంత మసకగానైనను, సగము చెరిగిపోయినను, చెక్కబడిన ఏదో ఒకటి ఉన్నది—తనకు ఏదో ఒక మతమును ఏదో ఒక ఆరాధనను ఉండవలసినదని అతనికి తోచజేయునది అది. దీనికి రుజువు భూమిలోని ప్రతి భాగములో జరిగిన ప్రయాణముల, యాత్రల చరిత్రలో కనబడును. ఈ నియమమునకు మినహాయింపులు ఉన్నట్లయితే అవి ఎంత కొద్దివో అంటే, అవి దీని సత్యమునే స్థిరపరచును. భూమిపై ఏదో చీకటి మూలలో మనుష్యుని ఆరాధన ఒక దుష్టాత్మ యెడల అస్పష్టమైన భయము, దానిని శాంతపరచవలెననే కోరికను మించి ఎదగకపోవచ్చును; అయినను ఏదో ఒక ఆరాధనను మనుష్యుడు కలిగియే ఉంటాడు.

అయితే అప్పుడు పతనము యొక్క ప్రభావము ప్రవేశించును. దేవుని గూర్చిన అజ్ఞానము, ఆయన స్వభావమును గుణములను గూర్చిన శరీరసంబంధమైన తక్కువ భావనలు, ఆయనకు అంగీకారమైన సేవను గూర్చిన భూసంబంధమైన ఇంద్రియసంబంధమైన తలంపులు—ఇవన్నియు ప్రాకృతిక మనుష్యుని మతమును లక్షణముగా కలిగియున్నవి. తాను చూడగలిగిన, స్పృశించగలిగిన, తాకగలిగిన దేనికొరకో అతని మనస్సులో ఆకాంక్ష ఉన్నది. తన దేవుని తన స్వంత ప్రాకులాడు స్థాయికి దించవలెనని అతడు ఆతురపడును. తన మతమును ఇంద్రియములకు, దృష్టికి సంబంధించిన విషయముగా చేయగోరును. హృదయముతో, విశ్వాసముతో, ఆత్మతో కూడిన మతమును గూర్చి అతనికి ఏ భావమును లేదు. సంక్షేపముగా, కృపచేత నూతనపరచబడునంత వరకు అతడు దేవుని భూమిపై పడిపోయిన, దిగజారిన జీవితమును జీవించుటకు ఇష్టపడునట్లే, పరిశుద్ధాత్మచేత నూతనపరచబడునంత వరకు విగ్రహముల ఆరాధనకు అతనికి అభ్యంతరము లేదు. ఒక్క మాటలో, విగ్రహారాధన మనుష్యుని హృదయము యొక్క సహజ ఫలము. సాగు చేయని భూమి వలె హృదయము ఎల్లప్పుడును పుట్టించుటకు సిద్ధముగా ఉండు కలుపు మొక్క అది.

ఇప్పుడు, పాత నిబంధన సంఘము యొక్క మాటిమాటికి వచ్చు విగ్రహారాధనలను గూర్చి—బయలు, మోలెకు, అష్తారోతుల గూర్చి—ఉన్నత స్థలములు, కొండ బలిపీఠములు, తోటలు, ప్రతిమల గూర్చి, అదియును మోషే ధర్మశాస్త్ర ఆచారముల సంపూర్ణ వెలుగులో జరిగినవి గూర్చి మనము చదివినప్పుడు మనకు ఆశ్చర్యము కలుగునా? ఆశ్చర్యపడుట మానుదము. దీనిని వివరించవచ్చును. ఒక కారణము ఉన్నది.

క్రైస్తవ సంఘములో విగ్రహారాధన క్రమక్రమముగా ఎట్లు చొరబడెనో, కొంచెము కొంచెముగా సువార్త సత్యమును ఎట్లు త్రోసివేసెనో, చివరకు కాంటర్బరీలో మనుష్యులు కన్య మరియ మందిరమునొద్ద అర్పించిన దానికంటె ఎక్కువగా థామస్ ఎ బెకెట్ మందిరమునొద్ద అర్పించిరో, క్రీస్తు మందిరమునొద్ద అర్పించిన దానికంటె ఎక్కువగా కన్య మరియ మందిరమునొద్ద అర్పించిరో చరిత్రలో చదివినప్పుడు మనకు ఆశ్చర్యము కలుగునా? ఆశ్చర్యపడుట మానుదము. ఇదంతయు అర్థము చేసికొనదగినదే. ఒక కారణము ఉన్నది.

ఈ కాలములో మనుష్యులు ప్రొటెస్టెంటు సంఘముల నుండి రోమన్ కాథలిక్ సంఘములోనికి వెళ్ళుట గూర్చి వినినప్పుడు మనకు ఆశ్చర్యము కలుగునా? అది అసాధ్యమని తలంచి, రోమన్ కాథలిక్ సంఘము వంటి దాని కొరకు స్వచ్ఛమైన ఆరాధన విధానమును మనము ఎన్నడును విడిచిపెట్టజాలమని భావింతుమా? ఆశ్చర్యపడుట మానుదము. ఈ సమస్యకు పరిష్కారము ఉన్నది. ఒక కారణము ఉన్నది.

ఆ కారణము మనుష్యుని హృదయ భ్రష్టత్వమే గాని మరేమియు కాదు. దేవునికి తన వాక్యములో ఆజ్ఞాపించబడిన ఆరాధనను కాక, ఇంద్రియసంబంధమైన, శరీరసంబంధమైన ఆరాధనను అర్పించుటకు మనలో అందరిలోను సహజమైన మొగ్గు, ప్రవృత్తి ఉన్నది. మన సోమరితనము, అవిశ్వాసము వలన ఆయన యొద్దకు చేరుటలో కనబడు సహాయములను, మెట్లను కల్పించుకొనుటకును, చివరకు ఆయనకు చెందవలసిన గౌరవమును మన స్వంత ఈ కల్పనలకు ఇచ్చుటకును మనము ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా ఉన్నాము. వాస్తవమునకు, విగ్రహారాధన అంతయు సహజమైనది, ఏటవాలు గలది, సులభమైనది, విశాలమైన మార్గము వలె ఉన్నది. ఆత్మీయ ఆరాధన అంతయు కృపచేతనే, ఎత్తుపల్లము, ప్రకృతికి విరుద్ధము. మన ప్రభువైన క్రీస్తు వివరించు విధానములో, "ఆత్మతోను సత్యముతోను" (యోహాను 4:23) దేవుని ఆరాధించుటకంటె ఎట్టి ఆరాధనైనను సహజ హృదయమునకు ఎక్కువ ఇష్టము.

లోకములోను, దృశ్య సంఘములోను ఉన్న విగ్రహారాధన యొక్క పరిమాణమునకు నేను ఒక్కడినైనను ఆశ్చర్యపడను. కొందరు ఎన్నడును కలనైనను తలంచని దానికంటె ఎక్కువగా మనము దానిని ఇంకను చూచుటకు జీవించియుండవచ్చునని పూర్తిగా సాధ్యమని నమ్ముచున్నాను. అంతము రాకముందు ఎవడైనా బలవంతుడైన వ్యక్తిరూప క్రీస్తు విరోధి లేచినయెడల—బుద్ధిలో బలవంతుడు, పరిపాలన నైపుణ్యములలో బలవంతుడు, పైగా బహుశా అద్భుత వరములలోను బలవంతుడైనవాడు లేచినయెడల అది నాకు ఎన్నడును ఆశ్చర్యము కలిగించదు. అట్టివాడు క్రీస్తునకు వ్యతిరేకముగా తన్ను తాను నిలబెట్టుకొనుటయు, సువార్తకు వ్యతిరేకముగా అజ్ఞేయవాద కుట్రను ఏర్పరచుటయు చూచినను నాకు ఆశ్చర్యము కలుగదు.

"ఈయన మమ్మును ఏలుట మాకిష్టము లేదు" అని చెప్పి ఇప్పుడు అతిశయించువారిలో అనేకులు అతనిని గౌరవించుటకు సంతోషింతురని నేను నమ్ముచున్నాను. అనేకులు అతనిని దేవునిగా చేసికొని, సత్యము యొక్క అవతారముగా పూజింతురనియు, తమ వీరారాధన భావమునంతటిని అతని వ్యక్తిపై కేంద్రీకరింతురనియు నేను నమ్ముచున్నాను. దీనిని ఒక సంభావ్యతగా మాత్రమే చెప్పుచున్నాను, అంతకంటె ఎక్కువ కాదు. అయితే ఇది మాత్రము నాకు నిశ్చయము: ఇప్పుడు ప్రతి విధమైన మతమును అపహసించు మనుష్యుని కంటె విగ్రహారాధన ప్రమాదము నుండి తక్కువ సురక్షితుడు మరెవడును లేడు; విశ్వాసము నుండి అవిశ్వాసమునకు, నాస్తికత్వము నుండి మిక్కిలి హేయమైన విగ్రహారాధనకు ఒక్క అడుగు మాత్రమే ఉన్నది. విగ్రహారాధన మనము ఎన్నడును పడిపోవు అవకాశము లేని పాతకాలపు పాపమని తలంచవద్దు. "కాబట్టి నిలుచుచున్నానని తలంచుకొనువాడు పడకుండ జాగ్రత్తపడవలెను!" మన స్వంత హృదయములలోనికి మనము చూచుకొనుట మంచిది: విగ్రహారాధన బీజములన్నియు అక్కడ ఉన్నవి. "విగ్రహారాధనకు దూరముగా పారిపొండి" అను పౌలు మాటలను మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.

III. మూడవదిగా, దృశ్య సంఘములో విగ్రహారాధన ఏ రూపములను ధరించినదో, ధరించుచున్నదో చూపెదను. అది ఎక్కడ ఉన్నది?

అనేకులలో ఆదరణ పొందుచున్న సిద్ధాంతము—అనగా శాశ్వతత్వము గూర్చిన, భ్రష్టత్వము నుండి కాపాడబడుటను గూర్చిన వాగ్దానములు యేసుక్రీస్తు యొక్క దృశ్య సంఘమునకు చెందినవను సిద్ధాంతము—కంటె ఆధారము లేని నిర్మాణము మరొకటి ఎన్నడును లేదని నేను నమ్ముచున్నాను. ఈ సిద్ధాంతమునకు లేఖనము గాని వాస్తవములు గాని మద్దతు ఇవ్వవు. "పాతాళలోక ద్వారములు జయింపవు" అని చెప్పబడిన సంఘము దృశ్య సంఘము కాదు, గాని ఏర్పరచబడినవారి సమస్త సమూహము, ప్రతి జనము నుండియు ప్రజల నుండియు వచ్చిన నిజ విశ్వాసుల సమాజము. దృశ్య సంఘములోని అధిక భాగము తరచుగా మిక్కిలి హేయమైన అపసిద్ధాంతములను నిలుపుకొనినది. దాని ప్రత్యేక శాఖలు విశ్వాసములోను ఆచరణలోను మరణకరమైన దోషము నుండి ఎన్నడును సురక్షితములు కావు. దృశ్య సంఘములోని ఏ శాఖలోనైనను విశ్వాసము నుండి తొలగిపోవుట—తొలగిపడుట—మొదటి ప్రేమను విడుచుట కొత్త నిబంధనను జాగ్రత్తగా చదువువానికి ఎన్నడును ఆశ్చర్యము కలిగించకూడదు.

క్రొత్త నిబంధన ప్రమాణ గ్రంథసంపుటి ముగియక ముందే విగ్రహారాధన తలెత్తునని అపొస్తలులు ఎదురుచూచినట్లు కనబడుచున్నది. పౌలు కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో ఈ విషయమును ఎంతగా నొక్కి చెప్పుచున్నాడో గమనించుట గొప్ప విశేషము. ఏ కొరింథీయుడైనను ఒక సహోదరుని విగ్రహారాధికుడని పిలిచినయెడల, అట్టి వానితో సంఘ సభ్యులు కలిసి భోజనము కూడా చేయకూడదు (1 కొరింథీయులకు 5:11). "వీరిలో కొందరు విగ్రహారాధికులైనట్లు మీరు విగ్రహారాధికులు కాకుడి" (1 కొరింథీయులకు 10:7). నేటి మన వాక్యభాగములో ఆయన మరల ఇట్లనుచున్నాడు: "నా ప్రియులారా, విగ్రహారాధనకు దూరముగా పారిపోవుడి" (1 కొరింథీయులకు 10:14). కొలొస్సయులకు వ్రాయునప్పుడు, "దేవదూతలను పూజించుట" విషయమై వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు (కొలొస్సయులకు 2:18). యోహాను తన మొదటి పత్రికను ఈ గంభీరమైన ఆజ్ఞతో ముగించుచున్నాడు: "చిన్నపిల్లలారా, విగ్రహములకు దూరముగా ఉండుడి" (1 యోహాను 5:21). క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారిలో విగ్రహారాధన త్వరలో పుట్టునను ఎదురుచూపును ఈ వాక్యభాగములన్నియు సూచించుచున్నవని గ్రహించకుండా ఉండుట అసాధ్యము.

↑ పైకి వెళ్ళండి