ప్రకటనలో సరళత (కొనసాగింపు)

ప్రకటనలో సరళత (కొనసాగింపు)

4. చివరిగా, నేను గమనించవలసినదేమనగా, అవసరమైనది మొరటైన లేదా అసభ్యమైన ప్రకటన కాదు. సరళముగా ఉంటూనే, ఒక సభ్యునివలె, మర్యాదయు సంస్కారమును గల వ్యక్తి ప్రవర్తనతో మాట్లాడుట చాలా సాధ్యమే. చదువులేని, నిరక్షరాస్యులైన స్త్రీపురుషులు తమతో నిరక్షరాస్యమైన రీతిలో, చదువులేని వ్యక్తి మాట్లాడవలెనని కోరుకొందురని భావించుట పూర్తిగా పొరపాటు. లాటిన్ గాని గ్రీకు గాని ఏమియు తెలియక, తన బైబిలుతో మాత్రమే పరిచయమున్న సామాన్య సువార్తికుడు లేదా లేఖనపాఠకుడు, ఆక్స్‌ఫర్డ్ ఫస్ట్-క్లాసు పట్టభద్రునికంటె లేదా కేంబ్రిడ్జి రాంగ్లర్‌కంటె (ఆ ఫస్ట్-క్లాసు పట్టభద్రుడు ఎలా ప్రకటింపవలెనో ఎరిగినవాడైతే) ఎక్కువ ఆమోదయోగ్యుడని తలంచుట పూర్తిగా తప్పు. మరేమియు దొరకనప్పుడు మాత్రమే ప్రజలు అసభ్యతను, మొరటుతనమును సహింతురు; సాధారణముగా ఇదే నియమము.

సరళతను సాధించుటకు ఐదు సూత్రములు

మార్గమును సుగమము చేయుటకు ఈ ఉపోద్ఘాత వ్యాఖ్యలు చేసిన తరువాత, ప్రకటనలో సరళతను సాధించుటకు నాకు ఉత్తమమైనదిగా తోచు పద్ధతిని గూర్చి ఐదు సంక్షిప్త సూచనలను నా పాఠకులకు ఇప్పుడు ఇచ్చెదను.

1. మీ విషయమును స్పష్టముగా గ్రహింపుడి

1. నా మొదటి సూచన ఇది—ప్రకటనలో సరళతను సాధింపగోరిన యెడల, మీరు దేనిని గూర్చి ప్రకటింపబోవుచున్నారో ఆ విషయమును గూర్చి మీకు స్పష్టమైన దృష్టి ఉండునట్లు జాగ్రత్తపడుడి. దీనిపై మీ ప్రత్యేక శ్రద్ధను కోరుచున్నాను. నేను ఇయ్యబోవు ఐదు సూచనలన్నిటిలో ఇదే అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. కాబట్టి మీ వాక్యభాగము ఎన్నుకొనబడినప్పుడు, దానిని మీరు గ్రహించి, దాని అంతరార్థమును స్పష్టముగా చూచునట్లు జాగ్రత్తపడుడి; మీరు ఏమి రుజువు చేయగోరుచున్నారో, ఏమి బోధింపగోరుచున్నారో, ఏమి స్థిరపరచగోరుచున్నారో, ప్రజల మనస్సులు ఏమి తీసికొనిపోవలెనని కోరుచున్నారో సరిగ్గా తెలిసికొనుడి. మీరే పొగమంచులో ఆరంభించిన యెడల, మీ ప్రజలను చీకటిలోనే విడిచిపెట్టెదరని నమ్ముడి. ప్రాచీన వక్తలలో అతి గొప్పవారిలో ఒకడైన సిసిరో చాలాకాలము క్రితమే, “తనకు అర్థముకాని విషయమును గూర్చి ఎవడును స్పష్టముగాను వాగ్ధాటితోను మాట్లాడజాలడు” అని చెప్పెను—అతడు సత్యమునే చెప్పెనని నాకు నమ్మకము. ఆర్చిబిషప్ వేట్లీ మానవ స్వభావమును చాలా చతురతతో గమనించినవాడు; అనేకమంది ప్రకటికులను గూర్చి ఆయన సరిగ్గానే ఇట్లు చెప్పెను: “వారు దేనినీ గురిపెట్టలేదు, దేనినీ తాకలేదు. తెలియని ద్వీపములో దిగి అన్వేషణ యాత్ర ఆరంభించు మనుష్యులవలె, వారు అజ్ఞానములో బయలుదేరి, దినమంతయు అజ్ఞానములోనే ప్రయాణించిరి.”

ఈ మొదటి సూచనను గుర్తుంచుకొనుమని ముఖ్యముగా యువ పరిచారకులందరిని అడుగుచున్నాను. నేను గట్టిగా పునరుక్తి చేయుచున్నాను—“మీ విషయమును సంపూర్ణముగా గ్రహించునట్లు జాగ్రత్తపడుడి. దాని భావము మీకు బాగుగా తెలియని వాక్యభాగమును ఎన్నడును ఎన్నుకొనకుడి.” నెరవేరని, ప్రతీకాత్మకమైన ప్రవచనములలో కనబడునట్టి అస్పష్టమైన భాగములను తీసికొనుట విషయమై జాగ్రత్తపడుడి. ఒక వ్యక్తి సాధారణ సమాజమునకు ప్రకటన గ్రంథములోని ముద్రలను, పాత్రలను, బూరలను గూర్చి, లేదా యెహెజ్కేలు ఆలయమును గూర్చి, లేదా పూర్వనిర్ణయమును, స్వేచ్ఛాచిత్తమును, దేవుని నిత్య సంకల్పములను గూర్చి నిరంతరము ప్రకటించుచుండిన యెడల, అతడు సరళతను సాధింపలేకపోయినను వివేకముగల ఏ మనస్సుకును ఆశ్చర్యము కలుగదు. ఈ విషయములను ఎప్పుడైనను తగిన సమయములలో, తగిన శ్రోతల యెదుట ముట్టకూడదని నా భావము కాదు. నేను చెప్పునదల్లా, ఇవి చాలా లోతైన విషయములు; వీటిని గూర్చి వివేకముగల క్రైస్తవులు కూడా తరచుగా ఏకీభవించరు; వీటిని చాలా సరళముగా చేయుట దాదాపు అసాధ్యము. మన విషయములను సరళము చేయగోరిన యెడల వాటిని మనము స్పష్టముగా చూడవలెను; దేవుని వాక్యములో స్పష్టమైన విషయములు వందలకొలదిగా కనబడును.

ఇదే కారణముచేత, నేను “కల్పనాత్మక విషయములు” మరియు “ఆత్మీకరించు వాక్యభాగములు” అని పిలుచువాటిని చేపట్టుట విషయమై కూడా జాగ్రత్తపడుడి—ఆ తరువాత పరిశుద్ధాత్మ వాటిలో ఎన్నడును ఉంచదలచని భావములను వాటి నుండి బలవంతముగా లాగుట విషయమై కూడా. ఆత్మ ఆరోగ్యమునకు అవసరమైన ఏ విషయమును లేఖనములో స్పష్టముగా బోధింపబడకయు వివరింపబడకయు లేదు. ఇట్లుండగా, దంతవైద్యుడు దవడనుండి పన్నును లాగునట్లు, ప్రేరేపిత వాక్యముల స్పష్టమైన అక్షరార్థము కాని దానిని—అది స్వయముగా సత్యమైనదే అయినను—ఒక ప్రకటికుడు వాక్యభాగమునుండి ఎన్నడును లాగకూడదని నేను తలంచుచున్నాను. ప్రసంగము మిరుమిట్లు గొలుపునదిగాను, చమత్కారముగలదిగాను కనబడవచ్చును; అతని ప్రజలు “మనకు ఎంత తెలివైన కాపరి దొరికెనో!” అనుకొనుచు వెళ్లిపోవచ్చును. కాని పరిశీలింపగా, వారు ప్రసంగములో వాక్యభాగమును గాని వాక్యభాగములో ప్రసంగమును గాని కనుగొనజాలని యెడల, వారి మనస్సులు కలవరపడి, బైబిలు అర్థము చేసికొనజాలని లోతైన గ్రంథమని భావింప మొదలుపెట్టెదరు. సరళతను సాధింపగోరిన యెడల, వాక్యభాగములను ఆత్మీకరించుట విషయమై జాగ్రత్తపడుడి.

వాక్యభాగములను ఆత్మీకరించుట అని నేను చెప్పినప్పుడు, నా భావమును వివరింపనిండి. ఉత్తర దేశములోని ఒక పట్టణమందలి పరిచారకుడు ఈ శైలిలో ప్రకటించుటకు ప్రసిద్ధుడని వినినట్లు నాకు జ్ఞాపకము. ఒకసారి అతడు తన వాక్యభాగముగా, “అట్టి అర్పణ నర్పింప జాలనంత దరిద్రుడు ఎప్పుడును కుళ్లని మ్రానును ఏర్పరచుకొనును” (యెషయా 40:20) అను మాటలను ఇచ్చెను. “ఇదిగో,” అని అతడు చెప్పెను, “స్వభావమువలన మనుష్యుడు దరిద్రుడును నాశనమైనవాడునై యున్నాడు. తన ఆత్మకొరకు తృప్తి కలుగజేయుటకు అతడు అర్పింప ఏమియు లేదు. అతడు ఏమి చేయవలెను? కుళ్లజాలని మ్రానును—అనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సిలువను—అతడు ఏర్పరచుకొనవలెను.”

మరియొక సందర్భమున, ఆత్మలో నివసించు పాపమను సిద్ధాంతమును గూర్చి ప్రకటింప ఆతురపడి, అతడు యోసేపు మరియు అతని సహోదరుల చరిత్రనుండి తన వాక్యభాగమును ఎన్నుకొని, “మీరు చెప్పిన ముసలివాడైన మీ తండ్రి క్షేమముగా ఉన్నాడా? ఇంక జీవించియున్నాడా?” (ఆదికాండము 43:27) అను మాటలను ఇచ్చెను. ఈ ప్రశ్నలోనుండి విశ్వాసిలో మిగిలియున్న స్వభావ సంక్రమణను గూర్చి ఒక ప్రసంగమును అతడు చతురతతో మెలితిప్పి తీసెను—ఇది నిస్సందేహముగా గొప్ప సత్యమే, కాని ఆ వాక్యభాగము యొక్క సత్యము మాత్రము ఖచ్చితముగా కాదు. అటువంటి ఉదాహరణలు నా యువ సహోదరులందరికి హెచ్చరికగా ఉండునని నమ్ముచున్నాను. మానవ స్వభావములో నివసించు భ్రష్టత్వమును గూర్చి గాని, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును గూర్చి గాని ప్రకటింపగోరిన యెడల, నేను పేర్కొనిన వాటివంటి దూరమైన వాక్యభాగములను వెదకనక్కరలేదు. సరళముగా ఉండగోరిన యెడల, స్పష్టమైన సరళమైన వాక్యభాగములనే ఎన్నుకొనుడి!

ఇంకా, మీ అంశములను సంపూర్ణముగా గ్రహించి, తద్వారా సరళతకు పునాదిని పొందగోరినయెడల, మీ ప్రసంగములను విభాగములుగా విభజించుటకును, ఆ విభాగములను చెప్పుటకును సిగ్గుపడకుడి. ఇది చాలా వివాదాస్పదమైన ప్రశ్న అని నేను చెప్పనక్కరలేదు. అనేక వర్గములలో "మొదటిది, రెండవది, మూడవది" అనుదానిపట్ల ఒక విధమైన అనారోగ్యకరమైన భయము ఉన్నది. 'నాగరికత' అను ప్రవాహము విభాగములకు వ్యతిరేకముగా బలముగా ప్రవహించుచున్నది; మరియు మందమతితో, తర్కహీనముగా విభజింపబడిన ప్రసంగముకంటె ఉత్సాహభరితమైన, విభజింపబడని ప్రసంగము ఎంతో మేలైనదని నేను నిష్కపటముగా ఒప్పుకొనవలెను. ప్రతి మనుష్యుడు తన తన మనస్సులో సంపూర్ణ నిశ్చయము కలిగియుండవలెను. విభాగములు లేకయే హృదయమును తాకి నిలిచిపోవు ప్రసంగములను చేయగలవాడు, తప్పక తన మార్గమున సాగి పట్టుదలతో కొనసాగుగాక. అయితే విభజించు తన పొరుగువానిని అతడు తృణీకరింపకుండును గాక. నేను చెప్పునది ఇంతే—మనము సరళముగా ఉండగోరినయెడల, సైన్యములో ఉన్నట్లే ప్రసంగములోను క్రమము ఉండవలెను. యుద్ధదినమున ఫిరంగిదళమును, కాల్బలమును, అశ్వదళమును ఒకే గందరగోళపు గుంపుగా కలిపివేయు వివేకవంతుడైన సైన్యాధిపతి ఎవడు? విందునైనను భోజనమునైనను ఏర్పాటు చేయువాడు—సూపు, చేప, ప్రధాన వంటకములు, మాంసము, సలాడ్లు, తీపి పదార్థములు, పండ్లు అన్నిటిని ఒకే భారీ పాత్రలో ఒకేసారి బల్లమీద పెట్టుటను కలలోనైనను తలంచునా? అట్టి ఆతిథేయుడు తన భోజనమును బాగుగా వడ్డించెనని ఎవరును అనుకొనరు. ప్రసంగముల విషయములోను అంతే అని నేను చెప్పుచున్నాను. మీరు "మొదటిది, రెండవది, మూడవది" అని బయటకు చెప్పినను చెప్పకపోయినను, ఏ విధముగానైనను క్రమము ఉండనిండి—మీ విభాగములు దాగియున్నను వ్యక్తపరచబడినను క్రమము ఉండనిండి—విండ్సర్ పార్కులో సమీక్షాదినమున రాణి ఎదుట పటాలములు కవాతు చేయుచు సాగిపోవునట్లు, మీ అంశములును భావములును అందమైన క్రమబద్ధతతో ఒకదాని వెంట ఒకటి వచ్చునంతగా జాగ్రత్తగా సమకూర్చబడిన క్రమము ఉండనిండి.

నా విషయమునకు వచ్చినయెడల, నా జీవితములో విభాగములు లేని ప్రసంగములను రెండైనను చేసియుండలేదని నేను నిజాయితీగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. నేను చెప్పునది ప్రజలు గ్రహించునట్లును, జ్ఞాపకముంచుకొనునట్లును, వెంట తీసికొనిపోవునట్లును చేయుట అత్యంత ముఖ్యమని నేను భావించుచున్నాను—దానికి విభాగములు నాకు సహాయపడునని నాకు నిశ్చయము. నిజముగా అవి మనస్సులో కొక్కెములవలెను, మేకులవలెను, అరలవలెను ఉన్నవి. విజయవంతులైన, విజయవంతులగుచున్న మనుష్యుల ప్రసంగములను మీరు పరిశీలించినయెడల

↑ పైకి వెళ్ళండి