పీఠిక

ఈ చిన్న గ్రంథములో మన ఆత్మీయ జీవితము యొక్క వివిధ అంశములపై కొన్ని ధ్యానములను నేను వ్రాసియున్నాను; దేవుని మనుష్యుడు తన ఆత్మీయ జీవితము యొక్క వివిధ దశల గుండా వెళ్లుచుండగా తప్పక ఎదుర్కొను కష్టములను గూర్చియు ఇందు ప్రస్తావించితిని.

ఇందు చర్చింపబడిన కొన్ని ప్రశ్నలపై నా దృష్టికి అందరును ఏకీభవింపకపోవచ్చును. వారు ఏకీభవించినయెడల అది వింతగా ఉండెడిది. ఏలయనగా రూపములోను ముఖములోను ఏ ఇద్దరు మనుష్యులును పూర్తిగా సమానులు కారు, వినుటలోను చూచుటలోను అందరును సమాన శక్తి గలవారు కారు; అట్లే ప్రతి మనుష్యుని ఆత్మీయ సత్యగ్రహణము అతని స్వభావము, అనుభవము, ఆత్మీయ దృష్టి చేత నియమింపబడును. మూల సూత్రములపై భిన్నాభిప్రాయములు ఉండుట సంభవము కాదు గాని, అప్రధానమైన అంశములపై అవి బహు సంభవమే. ఏలయనగా దేవుడు తన చిత్తమును ప్రత్యక్షపరచునప్పుడు ప్రతి మనుష్యుని ఆత్మీయ స్థితిని శక్తిని పరిగణనలోనికి తీసికొనును. కాబట్టి ఒకనికి కాలమునకు ముందున్నట్లు తోచునది మరియొకనికి కాలదోషమైనదిగాను అనవసరమైనదిగాను కనబడవచ్చును.

మరియు, దేవునితో ఐక్యముగా జీవించి ఆయన వెలుగుచే ప్రకాశింపబడిన ఒకడు నమోదు చేసిన ఆ దైవప్రత్యక్ష వాస్తవముల అర్థమును అనేకులు గ్రహింపలేరు. తామే దేవుని అనుభవించుటలో ఏ నిశ్చితమైన అనుభవము లేకుండ, ఆయనను గూర్చిన తమ సిద్ధాంతములను సమర్థించుటకు బయలుదేరి, ఎండిపోయిన ఎముకలపై కుక్కలు పోరాడునట్లు అప్రధానమైన పొట్టుపై పోరాడుదురు. అయితే దేవునితో సహవాసమును ఐక్యమును అనుభవించి ఈ నిష్ప్రయోజనపు వాదములకు పైగా ఎత్తబడినవారు, తమ స్వంత అనుభవపు భాండారమునుండి “పాతవియు క్రొత్తవియు” తెచ్చి, ఇతరులు ఏకీభవింతురో లేరో అను ఆలోచన లేకుండ సాక్ష్యమిచ్చెదరు.

ఈ గ్రంథమును ఉర్దూ నుండి ఆంగ్లములోనికి అనువదించుటలో మరల నాకు సహాయము చేసిన రెవ. టి. ఇ. రిడిల్ గారికి నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు; ప్రూఫును చదివి సరిచేయుటలో గొప్ప సహాయము చేసిన మిస్ ఇ. సాండర్స్ గారికిని కృతజ్ఞతలు.

సుందర్ సింగ్. సుబాథు, సిమ్లా కొండలు. ఆగస్టు 1925.