ఈ పుస్తకములో వెతకండి
ప్రజలు మనలను గ్రహింపలేక మన మంచి ఉద్దేశములను విమర్శించినయెడల, లేక అపార్థముచే మనలను ఎదిరించి హింసించినయెడల, అది క్రొత్తదిగాని ఆశ్చర్యకరమైనదిగాని కాదు. తమ జీవిత ఉద్దేశమును కూడా ఎరుగని ప్రజల గుంపులున్నారు, లేనియెడల ఇతరుల పనులలో జోక్యము చేసికొనుటలో కాలము వృథా చేయుటకు వారికి తీరిక ఉండేది కాదు. తమ జీవితములలో దేవుని ఉద్దేశమును గ్రహించినవారికి ఎల్లప్పుడు నియమిత కార్యము ఉండును, ప్రజలు తమను గూర్చి ఏమి తలంచుదురో చెప్పుదురో అనుదానికి వారు నిర్లిప్తులు; ఏలయనగా తాము లెక్క ఒప్పజెప్పవలసిన దేవుడు వారి మంచి ఉద్దేశములను ఎరిగి తన ప్రేమలోను ఆదరణలోను వారిని కాపాడును. మన సృష్టికర్తయు ప్రభువును మన మంచి ఉద్దేశములను ఎరిగినప్పుడు, మనము విరోధమును గూర్చి ఎందుకు కలవరపడవలెను, ప్రత్యేకముగా మన పూర్ణ జీవితముల మంచి ఉద్దేశమును ఆయన స్పష్టపరచు కాలము వచ్చునని మనకు తెలిసినప్పుడు?
ఒకడు అన్యదేశమునకు వెళ్లినప్పుడు ప్రజలు అతనిని తేరిపార చూచెదరు, కుక్కలు అతనిని మొరుగును. అట్లే నిజమైన క్రైస్తవుడు ఈ లోకమునకు చెందినవాడు కాడు. అతడు యాత్రికుడును పరదేశియు (యోహాను 17:14; హెబ్రీయులకు 11:13), కాబట్టి లోకపు కుక్కలు అతనిని పరదేశిగా ఎంచి మొరుగుటయు, ఒకవేళ చీల్చుటయు (మత్తయి 7:6) ఆశ్చర్యముగాను నిరుత్సాహముగాను తోచరాదు. “కుక్కలు మొరుగును గాని కారవాను ముందుకు సాగును.” కుక్కలు కొంతసేపు మొరుగుచు వెంబడించి తిరిగి వెళ్లును గాని, కారవాను ముందుకు సాగి త్వరలోగాని తరువాతగాని తన గమ్యమును చేరును.
సత్యమునకు విరోధమైన విమర్శకులకు నియమింపబడిన ఏ కర్తవ్యము లేదు. ఒకవేళ వారికి ఒకప్పుడు ఆదేశములు ఉండెను గాని, వాటిని నెరవేర్చలేక ఇప్పుడు తమ అధికారమును కోల్పోయిరి; దేవుని పని వారి నుండి తీసివేయబడి వారికి చేయుటకు మరేమియు లేనప్పుడు, తమ పనిలేని చేతులకు పని కల్పించుకొనుటకు దేవుని పని చేయువారిపై రాళ్లు విసురుచు వినోదించుకొన మొదలుపెట్టిరి. సాతాను వారిని పనిలేకుండ కనుగొని తన అధికారమును ఇచ్చెను!
గుడ్డివాడు దారిని తడుముకొనుచు వచ్చినయెడల, చూపుగలవాడు పక్కకు తొలగి అతనిని ఢీకొనకుండ ఉండుట న్యాయము; గుడ్డివాడు అనుకోకుండ అతనిని ఢీకొనినను కోపపడక అతనికి సహాయము చేయవలెను. దానిని గూర్చి అతడు చిరాకు పడినయెడల, తాను గుడ్డివానికంటెను మరింత గుడ్డివాడని నిరూపించును, ఏలయనగా సాధారణ వివేకమును సానుభూతిని లేకుండ అతడు గుడ్డివాడు. కాబట్టి సత్యమును అనుసరించుటచే ఎవడైనను మనలను హింసించినయెడల, అతనిపై కోపపడుటకు బదులు అతనిని క్షమించి ప్రేమతో అతని కొరకు ప్రార్థింపవలెను (మత్తయి 5:44–45); ఇంత చేసినను అతడు స్పందించక తన విరోధమును విడువకపోయినను, మనము ఏమియు కోల్పోము, ఏలయనగా మనకు చూపు ఇచ్చిన, తానే మన భాగమును మన బహుమానమునైన ఆ సత్యము నిమిత్తము మనము దానిని చేసితిమి.
మంచు ప్రాంతములలో ఎలుగుబంట్లు కొన్ని ఇతర జంతువులు వేసవికాలములో తిని తమ శరీరములలో కొవ్వు నిల్వ చేయును, పిమ్మట శీతాకాలము వచ్చి అనేక నెలలు ఆహారము దొరకనప్పుడు ఆ కొవ్వు నిల్వపై జీవించును. అట్లే, ప్రార్థన ద్వారా మనము దేవుని నుండి ఆహారము శక్తి నిల్వను పొందుదుము, హింసా కాలము వచ్చినప్పుడు బలముగాను కదలనివారముగాను కాపాడబడుదుము. మన ప్రభువునకు విరోధము అంతగా సాగి ఆయనను సిలువకు మేకులు కొట్టునంతవరకు వెళ్లినప్పుడు (అపొస్తలుల కార్యములు 3:15), హింస నుండి వెనుకాడుటకు మనమెవరము? “ఆయన తన సొంతవారియొద్దకు వచ్చెను, అయితే తన సొంతవారు ఆయనను అంగీకరింపలేదు.”
ఒకసారి ఒక వ్యాపారి అన్యదేశములో నివసించుటకు వెళ్లెను. అతడు వెళ్లిన కొద్ది కాలములోనే అతని ఇంటిలో కుమారుడు పుట్టెను గాని తల్లి చనిపోయెను. కాలకాలమున వ్యాపారి బిడ్డ ఖర్చుల కొరకు తన బంధువులకు డబ్బు పంపెను. సంవత్సరముల తరువాత బాలుడు పెరిగినప్పుడు, తండ్రి రాత్రి తిరిగి వచ్చి తలుపు తట్టి అతనిని మేల్కొలిపెను. పరాయివానిని చూచి యువకుడు అతడు దొంగ అని తలంచి అతనితో మర్యాదలేకుండ మాట్లాడెను. తాను అతని తండ్రినని వ్యాపారి మరల మరల వివరింప జూచెను గాని, యువకుడు తన తండ్రిని ఎన్నడును చూడలేదు, అతనిని గూర్చియు అతని ప్రేమను గూర్చియు ఏ జ్ఞానము లేదు. అతనిని కొట్టి గాయపరచి పోలీసులకు అప్పగించెను. మరునాడు ఉదయము విచారణలో అతడు నిజముగా చిరకాలము లేని తండ్రియే అని నిరూపింపబడెను. అప్పుడు యువకుడు పశ్చాత్తాపముతో నిండెను. రొమ్ము కొట్టుకొని ఏడ్చి క్షమాపణ కొరకు ఆతురముగా వేడుకొని, ఇకమీదట విధేయతతో అతనిని సేవించుటలో తప్పిపోనని వాగ్దానము చేసెను. కథ చివర యువకుడు తండ్రికి చూపిన అవమానమునకు సిగ్గుపడి క్షమాపణ అడిగెను; అయితే మనలో ఇప్పటికిని మారుమనస్సు పొంది మన పరలోకపు తండ్రివైపు తిరుగని లక్షల కొలది మనుష్యులున్నారు. వారి కఠినహృదయమునకు విచారముతో, దేవుడు కనికరములో తనను తాను వారికి ప్రత్యక్షపరచునట్లు ప్రార్థింతము.
తమ స్వంత లోపములను లోటులను ఎన్నడును చూడని, ఇతరులలో తప్పులను ఎల్లప్పుడు వెదకువారు అనేకులున్నారు. బాహ్య వస్తువులన్నిటిని చూచు కన్ను తనను తాను గాని తన లోపములను గాని చూడదు; అట్లే సత్యమునకు విరోధులు తమ స్వంత తప్పులు తప్ప సమస్తమును చూచెదరు. అద్దములో చూచినప్పుడు కన్ను తనను తాను తన లోపములను చూచును; అట్లే శరీరధారియైన వాక్యముతో సహవాసములో జీవించి, దేవుని వ్రాయబడిన వాక్యముతో మన జీవితములను కొలిచినయెడల, మనలను మనము నిజముగా తెలిసికొనగలము. ఆయన మన పాపస్థితిని మాత్రమే చూపడు గాని, స్వస్థపరచు రక్షించు శక్తిలో తనను తాను మనకు ప్రత్యక్షపరచును. అప్పుడు విధేయతతో ఆయనవైపు తిరిగి, ప్రార్థనలో నిలిచి, ఆయన పరిశుద్ధ సహవాసములో జీవించినయెడల, ఆయన మన లోపములను తీసివేసి నిత్యమునకు తన మహిమగల స్వరూపములోనికి మనలను మార్చును, తద్వారా ఆయన మహిమలో కూడా మనము పాలు పొందుదుము (యోహాను 14:26; యోహాను 17:24).