ఈ పుస్తకములో వెతకండి
మనుష్యుడు మరల జన్మించువరకు దేవుని రాజ్యమును చూడజాలడని ప్రభువు చెప్పెను. “ప్రవేశించుట” అటుండనియ్యుడి, అతడు దానిని చూడనే జాలడు. శరీరపు కన్నులు శారీరక భౌతిక వస్తువులను మాత్రమే చూచును. అయితే దేవుడు ఆత్మ, ఆయనను ఆయన ఆత్మీయ రాజ్యమును చూచుటకు మనము ఆత్మవలన జన్మింపవలెను (యోహాను 3:5–6), అప్పుడు మన ఆత్మీయ నేత్రములు ఆయనను చూచుటయేగాక ఆయనతో కూడా పరిపాలింతుము. మనుష్యుడు తన పాపమును గూర్చి మారుమనస్సు పొంది దేవునివైపు తిరిగినప్పుడు, దేవుని ఆత్మ అతనిలో పనిచేయును, అతడు క్రొత్తగా జన్మించి క్రొత్త సృష్టమగును, అప్పుడక్కడనే దేవుని రాజ్యము లేక పరదైసు అతనిలో ఆరంభమగును. సిలువపైని దొంగతో క్రీస్తు చెప్పెను, “నేడు నీవు నాతో కూడా పరదైసులో ఉందువు” (లూకా 23:43). ఇది పరదైసుపై ప్రభువునకు పూర్ణ జ్ఞానమును అధికారమును ఉన్నట్లు చూపును. “ఒకవేళ కొంత కాలము తరువాత నీవు నాతో కూడా పరదైసులో ఉందువు” అనిగాని, “నేను ముందు అక్కడికి వెళ్లి దేవుని నుండి అనుమతి పొంది నీ కొరకు ఏర్పాటు చేసెదను” అనిగాని ఆయన చెప్పలేదు గాని, తన న్యాయమైన స్వాస్థ్యమును గూర్చి అధికారముతో మాట్లాడు యజమానునివలె చనిపోవు దొంగకు ఈ ఆదరణను ఇచ్చి, తన సిలువ యొక్క ఈ ప్రథమఫలమును తనతో కూడా పరదైసులోనికి తీసికొనిపోయెను. కాబట్టి ఇప్పుడు ఆయనతో కూడా పాపమునకు లోకమునకు సిలువ వేయబడినవారు ఆ దినముననే మరల జన్మించి, పరదైసులోనికి లేక దేవుని రాజ్యములోనికి ప్రవేశించి, తమ హృదయములలో ఆశ్చర్యకరమైన ఆనందమును సమాధానమును అనుభవించుదురు. లోకమనస్సుగలవారు పరదైసు సమాధానమును “చూడ” జాలరు, ఈ నూతన జన్మము యొక్క అర్థమేమో దేవుని రాజ్యము యొక్క అర్థమేమో గ్రహింపజాలరు.
ప్రతి మనుష్యునికి మారుమనస్సు పొంది క్రొత్తగా జన్మించి దేవుని రాజ్యములోనికి ప్రవేశించుటకు ప్రభువు అవకాశమిచ్చును. యూదా ఇస్కరియోతు ఎట్టివాడో, తనను ఎట్లు అప్పగించునో ఆయన ఎరిగియుండెను. అయినను కఠినత్వముతో అతనిని చూడలేదు గాని, తనతో నివసించు అమూల్యమైన అవకాశమును అతనికి ఇచ్చెను. దుష్టునికి అవకాశమియ్యలేదని ఎవడును చెప్పలేడు. అయితే యూదా గొప్ప మూఢత్వము చేసెను — తన పాపమును గూర్చి మారుమనస్సు పొంది క్రీస్తునొద్దకు తిరిగి రాకుండ, బయటికి వెళ్లి తాను ఉరి వేసికొనెను. కాబట్టి ఈ దినములలో యూదా పాపము చేసి, పరదైసులోనికి దేవుని రాజ్యములోనికి ప్రవేశించుటకు బదులు తమ సొంత స్థలమునకు వెళ్లి శిక్షింపబడువారు అనేకులున్నారు (అపొస్తలుల కార్యములు 1:25).
“తన సొంత స్థలము” లేక నరకము అనగా, దేవునికి అవిధేయతలో తన స్వేచ్ఛా చిత్త వినియోగముచే మనుష్యుడు తనలో తాను ఒక వేదన స్థితిని సృష్టించుకొను స్థితి. నరకము ఏ ప్రత్యేక స్థలము యొక్క పేరు కాదు, ఏలయనగా అది ఒక స్థలమైనయెడల, ప్రతి స్థలములో సన్నిహితుడైన దేవుడు తన సత్త్వము యొక్క ఒక భాగమును నరకములో కలిగి యుండెడివాడు — అది ఎన్నడును సాధ్యము కాదు. అయితే నరకము దేవునిలో ఉనికిలేని ఒక స్థితి, దేవునితో ఆత్మీయ ఐక్యములో ఉన్న నిజమైన ఆరాధకుడు ఈ పాప స్థితి నుండియు దాని వేదన నుండియు నిత్యము రక్షింపబడును.
దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో అక్కడ పరలోకము లేక దేవుని రాజ్యము ఉన్నది గాని, దేవుడు అన్నిచోట్ల సన్నిహితుడు గనుక పరలోకము అన్నిచోట్ల ఉన్నది. దీనిని ఎరిగి, ఆయన నిజమైన ఆరాధకులు అన్నిచోట్ల, సమస్త పరిస్థితులలో సంతోషముగా ఉందురు — నొప్పిలోగాని అసౌకర్యములోగాని, స్నేహితుల మధ్యగాని శత్రువుల మధ్యగాని, ఈ లోకములోగాని రాబోవు లోకములోగాని. ఏలయనగా వారు దేవునిలో జీవించుదురు, దేవుడు వారిలో నిత్యము జీవించును; ఇదియే దేవుని రాజ్యము (లూకా 17:20–21).
బయట పాపి సుఖముగాను ఐశ్వర్యముగాను జీవించునట్లు కనబడవచ్చును గాని, తన హృదయపు అశాంతిని అతడు ఎన్నడును తొలగింపలేడు. నిజముగా అతడు పరలోకములోనికి ప్రవేశింపగలిగినను, అది కూడా అతనికి నరకమగును, ఏలయనగా నరకము అతని హృదయములోనే ఉన్నది. అతని హృదయము మార్చబడి అతడు క్రొత్తగా జన్మించువరకు దేవుని రాజ్యములోనికి అతడు ప్రవేశింపలేడు.
దేవుని రాజ్యము ప్రేమ రాజ్యము. దేవుని మనుష్యుడు ఒక దర్శనములో తాను ఒక వింత దేశములోనికి వెళ్లెనని చూచెను. అక్కడ చేరినప్పుడు ఆ దేశపు ప్రజలు బయటికి వచ్చి, చిరకాలము పోయిన సహోదరునివలె లేక తమయొద్దకు తిరిగి వచ్చిన స్నేహితునివలె సంతోషముతో అతనిని స్వాగతించుట చూచి అతడు ఆశ్చర్యపడెను. వారితో కూడా పట్టణములోనికి వెళ్లి, సమస్త విధములైన విలువైన సామగ్రి గల గొప్ప మేడలు చూచెను గాని వాటి యజమానులు బయటికి వెళ్లి వాటిని తెరచియుంచిరి. ఇదెందుకని కొందరిని అడిగెను, వారు చెప్పిరి, “ఇక్కడ దొంగలు లేరు. మనుష్యుల హృదయములు దేవునికి తాళము వేయబడి యుండునంతవరకు, వారు తమ తలుపులకు తాళము వేయవలసి వచ్చును. అయితే హృదయపు తలుపు దేవునికి తెరవబడి ఆయన అందు నివసించినప్పుడు, ఏ తలుపునకు తాళము వేయుట అవసరము లేదు; ఏలయనగా హృదయములో దేవుని రాజ్యము ఉన్న చోట అది ప్రేమ రాజ్యము, అక్కడ ప్రతివాడు ప్రేమతో ఇతరుని సేవించి అతని మేలు మాత్రమే కోరును. ఒకప్పుడు ఇక్కడ ఇద్దరు సహోదరులు ఉండిరి. తమ్ముడు అన్నకు కొన్ని వస్తువుల అవసరము ఉన్నదని తెలిసికొని, కొంత పరిమాణము తీసికొని అన్న ఇంటికి తీసికొనిపోవుటకు బయలుదేరెను. తమ్మునికి సహాయము చేయవలెనను అదే తలంపు అన్నకు కూడా వచ్చెను. ప్రేమ మాత్రమే వారిని కదిలించెను, ఒకరికొకరు ఏమియు చెప్పకుండ ప్రతివాడు కొన్ని వస్తువులతో ఇతరుని ఇంటికి బయలుదేరెను. వారు దారిలో కలిసిరి. ప్రతివాడు ఇతరుని నిస్వార్థ ప్రేమను చూచినప్పుడు, నిజమైన సంతోషములో కౌగలించుకొనిరి. ఇట్లు మనము ఒకరికొకరు సహాయము చేసి ప్రేమించి, మన తోటి మనుష్యుల మేలు వెదకవలెను.”
పరదేశి కొంచెము ముందుకు వెళ్లినప్పుడు, ఒక మనుష్యుడును ఒక దూతయు నిజమైన సహోదరులవలె కలిసి, ఏక హృదయముతో ప్రేమావతారమైన క్రీస్తును ఆరాధించ మొదలుపెట్టుట చూచెను. దీనిని చూచి పరదేశి హృదయము వర్ణనాతీతమైన ప్రేమతోను సంతోషముతోను నిండెను, సహజముగా అతడు కేకవేసెను, “సందేహము లేకుండ ఇదియే దేవుని రాజ్యము, మనుష్యుని హృదయము కోరు మన నిజమైన నిత్య నివాసము.” పరలోకము మనుష్యుడు లోకములో ఉన్నప్పుడే అతని హృదయములో ఆరంభమైనను, వేదన లేని, నొప్పి లేని, మరణము లేని, కన్నీరు లేని, అంతులేని జీవము నిరంతర ఆనందము గల ఆ స్థితిలో ఈ జీవితము ఆవల అది కొనసాగును.