ఈ తెలుగు ఎడిషన్ ఆంగ్ల మూలం నుండి పూర్తిగా, పేరా వారీగా, కృత్రిమ మేధ (AI) సహాయంతో అనువదించబడింది; మానవ సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
భాగము 5
దీనిని గూర్చి అతడు మొదట ఎన్నడును కలనైనను ఊహించలేదు. ఆయన ప్రేమయు శక్తియు,—ఆయన హృదయమును ఆయన ఉద్దేశములును,—ప్రతినిధిగాను, విజ్ఞాపనకుడుగాను, యాజకుడుగాను, న్యాయవాదిగాను, వైద్యుడుగాను, కాపరిగాను, స్నేహితుడుగాను ఆయన నెరవేర్చు పరిచర్యలును, ఎదుగుచున్న ఆత్మకు వర్ణింపశక్యము కాని విధముగా వెల్లడియగుచున్నవి. సంక్షేపముగా చెప్పవలెనన్న, తన ఆత్మ యొక్క అవసరములకు క్రీస్తునందు గల తగినతనమును అతడు కనుగొనును; దానిలో సగభాగమైనను అతనికి ఒకప్పుడు తెలియదు. తాను కృపయందు ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, క్రీస్తును గూర్చి పెరిగిన జ్ఞానము కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.
(సి) "కృపయందు ఎదుగుదల"కు మరియొక గుర్తు: జీవితములోను ప్రవర్తనలోను హెచ్చిన పరిశుద్ధత. ఆత్మ "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు ప్రతి సంవత్సరము పాపము మీదను లోకము మీదను అపవాది మీదను ఎక్కువ ఆధిపత్యము పొందును. అతడు తన కోపము విషయములోను, మాటల విషయములోను, క్రియల విషయములోను మరి జాగ్రత్తపరుడగును. జీవితములోని ప్రతి సంబంధములోను తన నడవడిపై మరి ఎక్కువ కనిపెట్టి యుండును. అన్ని విషయములలో క్రీస్తు స్వరూపమునకు అనురూపముగా ఉండుటకును, ఆయనను తన రక్షకునిగా నమ్ముటయేగాక తన ఆదర్శముగా అనుసరించుటకును ఎక్కువగా ప్రయత్నించును. పాత సాధనలతోను గత కృపతోను అతడు తృప్తి పడడు. వెనుకనున్నవాటిని మరచి, ముందున్నవాటికొరకు తన్ను తాను చాచుకొనుచు, "ఇంకను పైకి!" "ఉన్నతమునకు!" "ముందుకు!" "సాగిపోవుము!" అనునదియే తన నిత్య ధ్యేయవాక్యముగా చేసికొనును. (ఫిలిప్పీ. 3:13.) భూమిమీద అతడు తన చిత్తము దేవుని చిత్తముతో మరి సంపూర్ణముగా ఏకీభవించవలెనని దాహము గొనును, ఆశించును. పరలోకమునందు క్రీస్తు సన్నిధి తరువాత అతడు ఎదురుచూచు ముఖ్యమైన సంగతి, సమస్త పాపమునుండి సంపూర్ణ వేరుపడుటయే. తాను కృపయందు ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, హెచ్చిన పరిశుద్ధత కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.*
(డి) "కృపయందు ఎదుగుదల"కు మరియొక గుర్తు: అభిరుచిలోను మనస్సులోను హెచ్చిన ఆత్మీయత. ఆత్మ "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు ప్రతి సంవత్సరము ఆత్మసంబంధమైన సంగతులయందు ఎక్కువ ఆసక్తి చూపును. అతడు లోకములో తన బాధ్యతను నిర్లక్ష్యము చేయడు. ఇంటిలోనైనను బయటనైనను జీవితములోని ప్రతి సంబంధమును నమ్మకముగాను శ్రద్ధగాను మనస్సాక్షి ప్రకారముగాను నెరవేర్చును. అయినను అతడు అన్నిటికంటె ఎక్కువగా ప్రేమించునవి ఆత్మసంబంధమైన సంగతులే. లోకము యొక్క పద్ధతులును, ఫ్యాషన్లును, వినోదములును, విహారములును అతని హృదయములో నిరంతరము తగ్గుచున్న స్థానమును పొందును. అవి ఖచ్చితముగా పాపమని అతడు ఖండింపడు; వాటితో సంబంధము గలవారు నరకమునకు పోవుచున్నారని చెప్పడు. అవి తన స్వంత అభిమానములమీద క్రమముగా తగ్గుచున్న పట్టు కలిగియున్నవనియు, తన దృష్టికి క్రమక్రమముగా చిన్నవిగాను అల్పమైనవిగాను కనబడుచున్నవనియు మాత్రమే అతడు గ్రహించును. ఆత్మీయ స్నేహితులును, ఆత్మీయ వృత్తులును, ఆత్మీయ సంభాషణయును అతనికి నానాటికి హెచ్చుచున్న విలువ గలవిగా కనబడును. తాను కృపయందు ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, హెచ్చుచున్న ఆత్మీయమైన అభిరుచి కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.*
(ఇ) "కృపయందు ఎదుగుదల"కు మరియొక గుర్తు: ప్రేమ యొక్క వృద్ధి. ఆత్మ "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు ప్రతి సంవత్సరము ఎక్కువ ప్రేమతో నిండియుండును—మనుష్యులందరి యెడల ప్రేమ, విశేషముగా సహోదరుల యెడల ప్రేమ. ఆ ప్రేమ చురుకుగా కనబడునది: ఉపకారములు చేయు, ఇతరుల కొరకు శ్రమపడు, అందరితో సాత్వికముగా ఉండు, ఉదారముగాను సానుభూతితోను ఆలోచనతోను మృదువైన హృదయముతోను శ్రద్ధతోను ప్రవర్తించు పెరుగుచున్న మనస్తత్వములో. అది నిష్క్రియముగా కనబడునది: అందరియెడల సాత్వికముగాను ఓర్పుగాను ఉండు, రెచ్చగొట్టబడినను సహించు, తన హక్కులపై పట్టుపట్టక, కలహపడుట కంటె ఎక్కువగా సహించి ఓర్చుకొను పెరుగుచున్న మనస్తత్వములో. ఎదుగుచున్న ఆత్మ ఇతరుల ప్రవర్తనకు మంచి భావమునే ఆపాదించుటకును, అంతమువరకు సమస్తమును నమ్ముటకును సమస్తమునందు నిరీక్షించుటకును ప్రయత్నించును. తప్పులు వెదకుటయు, వంకలు పట్టుటయు, ఇతరులలో బలహీనతలను చూచుటయు అను హెచ్చుచున్న ప్రవృత్తికంటె, వెనుకకు జారిపోవుటకును కృపయందు క్షీణించుటకును నిశ్చయమైన గుర్తు మరొకటి లేదు. తాను కృపయందు ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, హెచ్చుచున్న ప్రేమ కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.
(ఎఫ్) "కృపయందు ఎదుగుదల"కు ఇంకొక గుర్తు: ఆత్మలకు మేలు చేయుటకు ప్రయత్నించుటలో హెచ్చిన ఆసక్తియు శ్రద్ధయు. నిజముగా "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు ప్రతి సంవత్సరము పాపుల రక్షణయందు ఎక్కువ ఆసక్తి చూపును. స్వదేశములోను విదేశములోను మిషన్లును, సువార్తను వ్యాపింపజేయుటకు చేయు ప్రతి విధమైన ప్రయత్నమును, ఆత్మీయ వెలుగును హెచ్చించుటకును ఆత్మీయ చీకటిని తగ్గించుటకును చేయు ఎటువంటి యత్నములైనను—ఇవన్నియు ప్రతి సంవత్సరము అతని దృష్టిలో మరి ఎక్కువ స్థానమును పొందును. ప్రతి ప్రయత్నము సఫలము కాకపోవుటచేత అతడు "మేలు చేయుటలో విసుగడు." వయస్సు పెరిగినకొలది అతడు తక్కువ ఫలితము ఆశింపనేర్చుకొనును గాని, భూమిమీద క్రీస్తు కార్యము యొక్క పురోగతి విషయమై తక్కువ శ్రద్ధ చూపడు. ఫలితము ఏదైనను అతడు పనిచేయుచునే యుండును—తన స్థితికి తగినట్లు ఇచ్చుచు, ప్రార్థించుచు, ప్రకటించుచు, మాటలాడుచు, దర్శించుచు—తన పనియే తనకు ప్రతిఫలమని భావించును. ఆత్మీయ క్షీణతకు నిశ్చయమైన గుర్తులలో ఒకటి: ఇతరుల ఆత్మల విషయములోను క్రీస్తు రాజ్యవృద్ధి విషయములోను తగ్గిన ఆసక్తి. తాను కృపయందు ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, ఆత్మల రక్షణ విషయమై హెచ్చిన శ్రద్ధ కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.
కృపయందు ఎదుగుదలకు అత్యంత నమ్మదగిన గుర్తులు ఇవియే. వీటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించి, వీటిని గూర్చి మనకు తెలిసినదానిని ఆలోచింతము. ఇప్పటి దినములలో క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను కొందరికి ఇవి నచ్చవని నేను నిశ్చయముగా నమ్ముచున్నాను. క్రైస్తవ్యమనగా నిరంతర ఆనందమును పరవశమునుగల స్థితియే అను భావము మాత్రమే గల ఉన్నతగామి మతస్థులు,—తాము పోరాటము, ఆత్మను తగ్గించుకొనుట అను ప్రాంతమును ఎంతో దాటిపోయితిమని చెప్పువారు,—అట్టివారు నేను నిర్ణయించిన గుర్తులను "ధర్మశాస్త్రసంబంధమైనవి," "శారీరకమైనవి," "బంధకమును పుట్టించునవి" అని ఎంచెదరనుటలో సందేహము లేదు. అది నేను నివారింపలేను. ఈ విషయములలో నేను ఎవరినీ గురువని పిలువను. నా మాటలు లేఖనము యొక్క త్రాసులో తూచబడవలెనని మాత్రమే కోరుచున్నాను. నేను చెప్పినది లేఖనానుసారమైనదియే కాక, ప్రతి యుగములోని అత్యంత ప్రసిద్ధులైన పరిశుద్ధుల అనుభవమునకు అనుకూలమైనదని కూడ దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. నేను చెప్పిన ఆరు గుర్తులు ఎవనియందు కనబడునో అట్టి మనుష్యుని నాకు చూపుడు. "మనము ఎదుగుచున్నామా?" అను ప్రశ్నకు సంతృప్తికరమైన జవాబు ఇయ్యగలవాడు అతడే.
III. నేను పరిశీలించుటకు ప్రతిపాదించిన మూడవదియు చివరిదియు ఇది:—కృపయందు ఎదుగగోరువారు ఉపయోగింపవలసిన సాధనములు. యాకోబు మాటలను ఎన్నడును మరువకూడదు: "ప్రతి ఉత్తమ దానమును ప్రతి సంపూర్ణ వరమును పైనుండి వచ్చును; అది వెలుగుల తండ్రియొద్దనుండి దిగివచ్చును." (యాకోబు 1:17.) ఇతర సమస్తమును గూర్చి ఇది ఎంత నిజమో కృపయందు ఎదుగుదలను గూర్చియు అంతే నిజము. అది "దేవుని వరము." అయినను దేవుడు సాధనముల ద్వారా పనిచేయుటకు ఇష్టపడునని ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దేవుడు గమ్యములనే కాక సాధనములను కూడ నియమించియున్నాడు. కృపయందు ఎదుగగోరువాడు ఎదుగుదల సాధనములను ఉపయోగింపవలెను.*
విశ్వాసులు చాలా ఎక్కువగా విస్మరించే అంశమిదే అని నేను భయపడుతున్నాను. చాలామంది ఇతరులలో కృపలో ఎదుగుదలను మెచ్చుకొని, తామును వారివలె ఉండవలెనని కోరుకుంటారు. అయితే ఎదిగినవారు దేవుని నుండి ఏదో ప్రత్యేకమైన వరమువలన లేదా అనుగ్రహమువలన ఆ స్థితిలో ఉన్నారనియు, ఆ వరము తమకు ఇవ్వబడలేదు గనుక తాము ఊరక కూర్చుండుటతో తృప్తిపడవలెననియు వారు తలంచునట్లు కనబడుదురు. ఇది ఘోరమైన భ్రమ; దీనికి వ్యతిరేకముగా నా శక్తినంతటిని ఉపయోగించి సాక్ష్యమిచ్చుటకు నేను కోరుచున్నాను. కృపలో ఎదుగుదల అనునది విశ్వాసులందరికి అందుబాటులో ఉన్న సాధనములను ఉపయోగించుటతో ముడిపడియున్నదనియు, సాధారణ నియమముగా ఎదుగుచున్న ఆత్మలు ఆ సాధనములను ఉపయోగించుటవలననే ఆ స్థితిలో ఉన్నారనియు స్పష్టముగా అర్థము చేసుకొనవలెనని నా కోరిక.
ఎదుగుదలకు సాధనములను క్రమముగా వివరించుటకు ప్రయత్నించుచుండగా, నా పాఠకులు ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించవలెనని కోరుచున్నాను. ఒక విశ్వాసి కృపలో ఎదగనిచో అది అతని తప్పు కాదను వ్యర్థమైన తలంపును ఎప్పటికీ విసర్జించుడి. పరిశుద్ధాత్మచే జీవింపజేయబడిన విశ్వాసి కేవలము ప్రాణములేని జీవి కాడనియు, గొప్ప సామర్థ్యములును బాధ్యతలును గల ప్రాణి అనియు మీ మనస్సులో స్థిరపరచుకొనుడి. సొలొమోను మాటలు మీ హృదయములో నాటుకొనునుగాక: "శ్రద్ధగలవారి ప్రాణము పుష్టిగా చేయబడును." (సామెతలు 13:4.)
(అ) కృపలో ఎదుగుదలకు అత్యవసరమైన ఒక విషయము, వ్యక్తిగత కృపాసాధనములను ఉపయోగించుటలో శ్రద్ధ. వీటి ద్వారా నేను అర్థము చేసుకొనునది, ఒక మనుష్యుడు తనకుతానే ఉపయోగించవలసినవియు, మరెవరును అతని కొరకు ఉపయోగింపలేనివియునైన సాధనములు. ఈ శీర్షికలో వ్యక్తిగత ప్రార్థనను, లేఖనములను వ్యక్తిగతముగా చదువుటను, వ్యక్తిగత ధ్యానమును, ఆత్మపరిశీలనను చేర్చుచున్నాను. ఈ మూడు విషయముల విషయములో శ్రద్ధ తీసుకొనని మనుష్యుడు ఎదుగుదలను ఎన్నడును ఆశింపకూడదు. నిజమైన క్రైస్తవ్యముయొక్క వేర్లు ఇక్కడే ఉన్నవి. ఇక్కడ తప్పిపోయిన మనుష్యుడు అంతట తప్పిపోయినవాడే! క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను అనేకులు ఎన్నడును ముందుకు సాగనట్లు కనబడుటకు కారణమంతయు ఇదే. వారు తమ వ్యక్తిగత ప్రార్థనల విషయములో అశ్రద్ధగాను నిర్లక్ష్యముగాను ఉందురు. తమ బైబిలును కొంచెమే చదువుదురు, అదియు ఆత్మలో చాలా తక్కువ ఆసక్తితో చదువుదురు. తమ ఆత్మల స్థితిని గూర్చి ఆత్మపరిశీలన చేసుకొనుటకును, నిశ్శబ్దముగా ఆలోచించుటకును వారు సమయము కేటాయించుకొనరు.
మనము జీవించుచున్న యుగము విశేషమైన ప్రమాదములతో నిండియున్నదని మనకు మనమే దాచుకొనుట వ్యర్థము. ఇది గొప్ప కార్యశీలత గల యుగము; మతవిషయములలో ఎంతో తొందర, హడావుడి, ఉద్రేకము గల యుగము. అనేకులు నిజముగా "తిరుగులాడుచున్నారు", "విజ్ఞానము అధికమగుచున్నది." (దానియేలు 12:4.) వేలమంది బహిరంగ సభలకును, ప్రసంగములు వినుటకును, "ఉద్రేకము" కలిగించు మరి దేనికైనను సిద్ధముగానే ఉన్నారు. "మీ మనస్సులో ధ్యానించుకొని ఊరకుండుడి" అని చెప్పబడినట్లు (కీర్తన 4:4) అందుకొరకు సమయము చేసికొనుట తప్పనిసరి అని జ్ఞాపకము ఉంచుకొనువారు కొద్దిమందియే. అయితే ఇది లేకుండా లోతైన ఆత్మీయాభివృద్ధి అరుదుగానే కలుగును. రెండువందల సంవత్సరముల క్రిందటి ఇంగ్లాండు క్రైస్తవులు నేటి వారికంటె ఎక్కువగా తమ బైబిలును చదివిరనియు, దేవునితో ఒంటరిగా ఎక్కువసార్లు గడిపిరనియు నేను తలంచుచున్నాను. ఈ విషయమును మనము మనస్సున ఉంచుకొందము! మన ఆత్మలు ఎదుగవలెనని కోరినయెడల వ్యక్తిగత భక్తికే మొదటి శ్రద్ధ ఇయ్యవలెను.
(బి) కృపలో ఎదుగుటకు అవసరమైన మరొక విషయము, బహిరంగ కృపా సాధనములను ఉపయోగించుటలో జాగ్రత్త కలిగియుండుటయే. క్రీస్తు దృశ్య సంఘములో సభ్యునిగా ఒక మనుష్యునికి అందుబాటులో ఉండు సాధనములను వీటి ద్వారా నేను అర్థము చేసికొనుచున్నాను. ఈ శీర్షికక్రింద క్రమమైన ఆదివారపు ఆరాధన విధులను, దేవుని ప్రజలతో కలిసి ఉమ్మడిగా ప్రార్థించుటను స్తుతించుటను, వాక్య ప్రకటనను, ప్రభు రాత్రి భోజన సంస్కారమును చేర్చుచున్నాను. ఈ బహిరంగ కృపా సాధనములను ఉపయోగించు విధానమునకు విశ్వాసి ఆత్మ యొక్క అభివృద్ధితో గొప్ప సంబంధము ఉన్నదని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. వీటిని చల్లగా, హృదయము లేకుండ ఉపయోగించుట సులభము. వీటి పరిచయమే మనలను నిర్లక్ష్యము కలవారిగా చేయుటకు అవకాశము ఉన్నది. అదే స్వరము, అదే విధమైన మాటలు, అవే ఆచారములు క్రమము తప్పక తిరిగి వచ్చుటవలన మనము నిద్రమత్తులోను, మొద్దుబారినవారిగాను, అనుభూతి లేనివారిగాను అగుటకు అవకాశము కలదు. ఇది అనేకమంది క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారు పడు ఉరి. మనము ఎదుగవలెనంటే ఇక్కడ మనము జాగరూకులై యుండవలెను. ఈ విషయములో పరిశుద్ధాత్మ తరచు దుఃఖపడును, పరిశుద్ధులు గొప్ప నష్టము పొందుదురు. మనము మొదట విశ్వసించిన సంవత్సరమున ఎంత తాజాదనముతోను ఆకలితోను ఉంటిమో, అంతే తాజాదనముతోను ఆకలితోను పాత ప్రార్థనలను ఉపయోగించుటకును, పాత కీర్తనలను పాడుటకును, ప్రభు రాత్రి భోజన బల్ల యొద్ద మోకరించుటకును, పాత సత్యములు ప్రకటింపబడుట వినుటకును ప్రయత్నింతము. ఒక వ్యక్తికి ఆహారముపై రుచి పోయినయెడల అది అనారోగ్యమునకు గుర్తు; అలాగే కృపా సాధనములపై మనకు ఆకలి పోయినయెడల అది ఆత్మీయ క్షీణతకు గుర్తు. బహిరంగ సాధనముల విషయమై మనము ఏమి చేసినను, దానిని ఎల్లప్పుడును "మన శక్తి కొలది" చేయుదము. (ప్రసంగి 9:10.) ఎదుగుటకు ఇదే మార్గము!
(సి) కృపలో ఎదుగుటకు అవసరమైన మరొక విషయము, దైనందిన జీవితములోని చిన్న విషయములలో మన ప్రవర్తనపై జాగరూకత కలిగియుండుట. మన ఆత్మలు వర్ధిల్లవలెనని కోరినయెడల మన స్వభావములు, మన నాలుకలు, జీవితములోని మన వివిధ బాధ్యతల నిర్వహణ, మన సమయ వినియోగము—వీటన్నిటిని మెలకువతో గమనించుచుండవలెను. జీవితము దినములతో, దినములు గంటలతో కూడియున్నవి; ప్రతి గంటలోని చిన్న విషయములు క్రైస్తవుడు శ్రద్ధ చూపకూడనంత చిన్నవి ఎన్నడును కావు. ఒక చెట్టు వేరులో గాని గుండెలో గాని కుళ్ళుట మొదలైనప్పుడు, ఆ చెడుతనము మొదట చిన్న కొమ్మల కొనలలోనే కనబడును. "చిన్న విషయములను తృణీకరించువాడు కొంచెము కొంచెముగా పడిపోవును" అని ప్రేరణ లేని ఒక రచయిత చెప్పెను. ఆ సాక్ష్యము సత్యము. ఇతరులు కోరినయెడల మనలను తృణీకరించి, మనము అతి కచ్చితముగాను మితిమీరిన జాగ్రత్త గలవారమనియు అననీ. "మనము కచ్చితమైన దేవుని సేవించుచున్నాము" అనియు, మన ప్రభువు మాదిరి గొప్ప విషయములలో వలె అతి చిన్న విషయములలో కూడ అనుసరింపదగినదనియు, పాపము చేయుటకంటె "ప్రతిదినము", ప్రతి గంట "మన సిలువను ఎత్తికొనవలెను" అనియు జ్ఞాపకము ఉంచుకొనుచు ఓపికతో మన మార్గమున సాగిపోదము. చెట్టులోని రసము ప్రతి చిన్న కొమ్మలోను ప్రతి ఆకులోను ప్రవహించునట్లు, మన స్వభావము యొక్క ప్రతి భాగములోను ప్రవహించి అంతటిని పరిశుద్ధపరచు క్రైస్తవ్యమును కలిగియుండుటకు మనము లక్ష్యముంచవలెను. ఎదుగుటకు ఇది ఒక మార్గము!
(డి) కృపలో ఎదుగుటకు అవసరమైన మరియొక విషయము, మనము చేరే సహవాసము విషయములోను, ఏర్పరచుకొను స్నేహముల విషయములోను జాగ్రత్తగా ఉండుట. మనుష్యుని స్వభావమును ఒక మనుష్యుడు చేరే సహవాసమంత ప్రభావితము చేయునది బహుశా మరేదియు లేదు. మనము ఎవరితో కలిసి జీవించుచు మాటలాడుచుందుమో వారి పద్ధతులను, వారి ధోరణిని అలవరచుకొందుము; దురదృష్టవశాత్తు మేలు కంటె కీడు మనకు చాలా సులభముగా అంటును. రోగము అంటువ్యాధి అగును గాని ఆరోగ్యము అట్లు కాదు. క్రైస్తవుడనని చెప్పుకొను ఒకడు దేవునికి స్నేహితులు కాని వారితోను, లోకమును పట్టుకొని ఉండువారితోను ఉద్దేశపూర్వకముగా సన్నిహితముగా ఉండ నిర్ణయించుకొనినయెడల, అతని ఆత్మకు హాని కలుగుట ఖాయము. ఇట్టి లోకములో ఎట్టి పరిస్థితులలోనైనను క్రీస్తును సేవించుట కష్టమే. అయితే నిర్లక్ష్యముగా ఉండువారికిని భక్తిహీనులకును మనము స్నేహితులమైనయెడల అది రెండింతలు కష్టము. స్నేహము విషయములోను, వివాహ నిశ్చయముల విషయములోను జరిగిన పొరపాట్లే కొందరు పూర్తిగా ఎదుగుట మానివేయుటకు అసలు కారణము. "దుస్సాంగత్యము మంచి నడవడిని చెరుపును." "లోకస్నేహము దేవునితో వైరము." (1 కొరింథీయులకు 15:33; యాకోబు 4:4.) మన ప్రార్థనల గూర్చియు, మన బైబిలు పఠనమును గూర్చియు, మన సమయ వినియోగమును గూర్చియు, మన ఆత్మలను గూర్చియు, మన రక్షణను గూర్చియు, రాబోవు లోకమును గూర్చియు మనలను ప్రేరేపించు స్నేహితులను వెదకుదము. సమయానుకూలముగా పలికిన స్నేహితుని మాట ఎంత మేలు చేయునో, ఎంత కీడును ఆపునో ఎవడు చెప్పగలడు? ఇది ఎదుగుటకు ఒక మార్గము.*
(ఈ) కృపలో ఎదుగుటకు ఖచ్చితముగా అవసరమైన మరియొక విషయము కలదు—అది ప్రభువైన యేసుతో క్రమమైన, అలవాటైన సహవాసము. ఇట్లు చెప్పుటలో ప్రభు భోజనమును గూర్చి నేను మాట్లాడుచున్నానని ఎవడును ఒక్క క్షణమైనను తలంచవద్దు. నా ఉద్దేశము అట్టిది కాదు. విశ్వాసము, ప్రార్థన, ధ్యానము ద్వారా మాత్రమే కొనసాగించగలుగు, విశ్వాసికిని అతని రక్షకునికిని మధ్య ఉండు దినదినపు సాన్నిహిత్యమే నేను చెప్పుచున్నది. ఇది అనేకులైన విశ్వాసులకు ఎరుగని అలవాటని నేను భయపడుచున్నాను. ఒక మనుష్యుడు విశ్వాసియై బండపై తన పాదములు ఉంచియుండియు, తన భాగ్యముల కంటె ఎంతో క్రిందిస్థాయిలో జీవించవచ్చును. క్రీస్తుతో "ఐక్యత" కలిగియుండియు, ఆయనతో "సహవాసము" ఏమాత్రమైనను లేకుండుట సాధ్యమే. అయినను అట్టి సహవాసమనునది ఖచ్చితముగా ఉన్నది.
లేఖనములో నిర్దేశింపబడిన క్రీస్తు నామములును ఆయన పదవులును, పరిశుద్ధునికిని అతని రక్షకునికిని మధ్యనున్న ఈ "సహవాసము" కేవలము కల్పన కాదనియు, నిజమైనదనియు స్పష్టముగా చూపుచున్నట్లు నాకు కనబడుచున్నది. "పెండ్లికుమారునికిని" ఆయన పెండ్లికుమార్తెకును మధ్య,—"శిరస్సుకును" ఆయన అవయవములకును మధ్య,—"వైద్యునికిని" ఆయన రోగులకును మధ్య,—"న్యాయవాదికిని" ఆయన క్లయింట్లకును మధ్య,—"కాపరికిని" ఆయన గొఱ్ఱెలకును మధ్య,—"గురువునకును" ఆయన శిష్యులకును మధ్య—సన్నిహిత సంభాషణ అలవాటును, అవసరమైన వాటి కొరకు దినదినము విన్నవించుకొను అలవాటును, మన హృదయములను మనస్సులను ప్రతిదినము కుమ్మరించి భారము దించుకొను అలవాటును స్పష్టముగా సూచింపబడుచున్నవి. క్రీస్తుతో వ్యవహరించు ఇట్టి అలవాటు, పాపుల కొరకు క్రీస్తు చేసిన కార్యముపై ఉండు అస్పష్టమైన సాధారణ నమ్మకము కంటె నిశ్చయముగా ఎక్కువైనది. అది ఆయనకు సన్నిహితముగా చేరి, ప్రేమగల వ్యక్తిగత స్నేహితునిగా ఆయనను నమ్మకముతో పట్టుకొనుటయే. సహవాసము అనగా నేను ఉద్దేశించునది ఇదే.
ఇప్పుడు, ఈ "సహవాసమును" అనుభవపూర్వకముగా కొంతైనను ఎరుగని వాడెవడును కృపలో ఎన్నడును ఎదగడని నేను నమ్ముచున్నాను. క్రీస్తు దేవునికిని మనుష్యులకును మధ్య మధ్యవర్తి అనియు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట విశ్వాసము వలననే గాని క్రియల వలన కాదనియు, మనము క్రీస్తునందు నమ్మిక యుంచుదుమనియు ఉండు సాధారణమైన సనాతన జ్ఞానముతో మనము తృప్తిపడకూడదు. మనము దీని కంటె ముందుకు సాగవలెను. ప్రభువైన యేసుతో వ్యక్తిగత సాన్నిహిత్యము కలిగియుండుటకును, ఒక మనుష్యుడు ప్రేమగల స్నేహితునితో వ్యవహరించునట్లు ఆయనతో వ్యవహరించుటకును మనము ప్రయత్నించవలెను. ప్రతి అవసరములోను మొదట ఆయన వైపు తిరుగుట, ప్రతి కష్టమును గూర్చి ఆయనతో మాట్లాడుట, ప్రతి అడుగును గూర్చి ఆయనను సంప్రదించుట, మన దుఃఖములన్నిటిని ఆయన యెదుట పరచుట, మన సంతోషములన్నిటిలో ఆయనను భాగస్థునిగా చేసికొనుట, సమస్తమును ఆయన దృష్టిలో ఉన్నట్లు చేయుట, ప్రతిదినమును ఆయనపై ఆనుకొనుచు ఆయన వైపు చూచుచు గడపుట అనగా ఏమిటో మనము గ్రహించవలెను. పౌలు జీవించిన విధానము ఇదే: "ఇప్పుడు నేను శరీరమందు జీవించుచున్న జీవితము, నన్ను ప్రేమించి నా కొరకు తన్ను తాను అప్పగించుకొనిన దేవుని కుమారునియందలి విశ్వాసమువలన జీవించుచున్నాను." "నాకు బ్రదుకుట క్రీస్తే." (గలతీయులకు 2:20; ఫిలిప్పీయులకు 1:21.) ఈ విధముగా జీవించుట ఎరుగకపోవుటయే అనేకులకు పరమగీతము గ్రంథములో ఏ సౌందర్యమును కనబడకపోవుటకు కారణము. అయితే ఈ విధముగా జీవించువాడు, క్రీస్తుతో నిత్య సహవాసమును కొనసాగించువాడు—ఈ మనుష్యుని ఆత్మయే ఎదుగునని నేను ఘంటాపథముగా చెప్పుచున్నాను.
కృపలో ఎదుగుట అను విషయమును ఇక్కడ విడిచిపెట్టుచున్నాను. సమయము అనుమతించినయెడల దీనిని గూర్చి ఇంకా ఎంతో చెప్పవచ్చును. అయినను ఈ విషయము అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదని నా పాఠకులను ఒప్పించుటకు తగినంత చెప్పితినని నేను ఆశించుచున్నాను.—చివరగా కొన్ని ఆచరణాత్మకమైన అన్వయములతో ముగించెదను.
(1) కృపలో ఎదుగుట గూర్చి ఏమియు ఎరుగని కొందరి చేతులలో ఈ పత్రము పడవచ్చును. వారికి మతము విషయమై చింత ఏమాత్రమును లేదు లేక చాలా తక్కువగా ఉన్నది. ఆదివారమున తగిన విధముగా సంఘమునకో ప్రార్థనా మందిరమునకో వెళ్ళుటే వారి క్రైస్తవ్యము యొక్క సారాంశము. వారికి ఆత్మీయ జీవము లేదు, కాబట్టి ప్రస్తుతము వారు ఎదగలేరు. మీరు ఈ జనులలో ఒకరా? అయినయెడల, మీరు జాలి కలిగించు స్థితిలో ఉన్నారు.
సంవత్సరములు జారిపోవుచున్నవి, కాలము ఎగిరిపోవుచున్నది. శ్మశానములు నిండుచున్నవి, కుటుంబములు తరిగిపోవుచున్నవి. మరణమును తీర్పును మనందరికి దగ్గరగా వచ్చుచున్నవి. అయినను మీరు మీ ఆత్మను గూర్చి నిద్రించువానివలె జీవించుచున్నారు! ఎంత పిచ్చితనము! ఎంత మూర్ఖత్వము! దీని కంటె దారుణమైన ఆత్మహత్య ఏది?
ఆలస్యమైపోకముందే మేల్కొనుడి; మేల్కొని, మృతులలోనుండి లేచి, దేవునికొరకు జీవించుడి. మీ రక్షకునిగాను స్నేహితునిగాను ఉండుటకు దేవుని కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండియున్న ఆయన వైపు తిరుగుడి. క్రీస్తు వైపు తిరిగి, మీ ఆత్మను గూర్చి ఆయనకు బలముగా మొఱ్ఱపెట్టుడి. ఇంకను నిరీక్షణ ఉన్నది! లాజరును సమాధిలోనుండి పిలిచినవాడు మారలేదు. నాయీనులోని విధవరాలి కుమారుని శవపేటికపైనుండి లేవుమని ఆజ్ఞాపించినవాడు మీ ఆత్మ కొరకు ఇంకను అద్భుతములను చేయగలడు. వెంటనే ఆయనను వెదకుడి: శాశ్వతముగా నశించకుండ ఉండగోరినయెడల క్రీస్తును వెదకుడి. మాట్లాడుచు, ఉద్దేశించుచు, తలంచుచు, కోరుచు, ఆశించుచు నిలిచిపోకుడి. మీరు జీవించునట్లును, జీవించుచు ఎదుగునట్లును క్రీస్తును వెదకుడి.
(2) ఈ పత్రము కృపలో ఎదుగుదల గూర్చి ఎంతో కొంత తెలిసికొనవలసిన కొందరి చేతులలో పడవచ్చును గాని, ప్రస్తుతము వారికి దాని గూర్చి ఏమియు తెలియదు. వారు మొదట మారుమనస్సు పొందినప్పటి నుండి కొంచెమైనను ముందుకు సాగలేదు. వారు "తమ మడ్డిమీద స్థిరపడినవారివలె" ఉన్నారు. (జెఫన్యా 1:12.) వారు సంవత్సరము తర్వాత సంవత్సరము పాత కృపతో, పాత అనుభవముతో, పాత జ్ఞానముతో, పాత విశ్వాసముతో, పాత ప్రమాణములోని సాధనతో, పాత మతపరమైన వ్యక్తీకరణలతో, పాత నిర్ణీత పదప్రయోగములతో తృప్తి పొందుచు సాగిపోవుదురు. గిబియోనీయులవలె వారి రొట్టె ఎల్లప్పుడును బూజుపట్టినదే, వారి చెప్పులు అతుకులు వేయబడి పాతవైనవే. వారు ఎప్పుడును ముందుకు సాగుచున్నట్లు కనబడరు. నీవు ఈ జనులలో ఒకడవా? అయినయెడల నీ ఆధిక్యతలకును బాధ్యతలకును ఎంతో క్రిందిస్థాయిలో జీవించుచున్నావు. నిన్ను నీవు పరీక్షించుకొనవలసిన సమయము ఎప్పుడో వచ్చినది.
నీవు నిజమైన విశ్వాసివని నమ్ముటకు నీకు కారణము ఉన్నను కృపలో ఎదుగకపోయినయెడల, ఎక్కడో ఒక తప్పు, అదియు గంభీరమైన తప్పు ఉండి తీరవలెను. నీ ఆత్మ ఒకే స్థితిలో నిలిచిపోవుట దేవుని చిత్తము కాజాలదు. "ఆయన మరి విశేషమైన కృప అనుగ్రహించును." ఆయన "తన సేవకుల క్షేమమునందు ఆనందించువాడు." (యాకోబు 4:6; కీర్తన 35:27.) నీ ఆత్మ ఒకే స్థితిలో నిలిచిపోవుట నీ సంతోషమునకైనను ఉపయోగమునకైనను కాజాలదు. ఎదుగుదల లేకుండా నీవు ప్రభువునందు ఎన్నడును సంతోషింపజాలవు. (ఫిలిప్పీయులకు 4:4.) ఎదుగుదల లేకుండా నీవు ఇతరులకు ఎన్నడును మేలు చేయజాలవు. ఈ ఎదుగుదల లేమి నిశ్చయముగా గంభీరమైన విషయమే! అది నీలో గొప్ప హృదయ పరిశోధనను పుట్టింపవలెను. ఏదో ఒక "రహస్య విషయము" ఉండి తీరవలెను. (యోబు 15:11.) ఏదో ఒక కారణము ఉండి తీరవలెను.
నేను చెప్పు సలహాను స్వీకరింపుము. నీవు ఒకే స్థితిలో నిలిచిపోవుటకు గల కారణమును ఈ దినమే కనుగొనుటకు నిశ్చయించుకొనుము. నమ్మకమైన స్థిరమైన చేతితో నీ ఆత్మలోని ప్రతి మూలను పరిశోధింపుము. నీ చేతులను బలహీనపరచుచున్న ఆకానును కనుగొనువరకు పాళెము ఒక చివర నుండి మరియొక చివర వరకు వెదకుము. ఆత్మల గొప్ప వైద్యుడైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ఆశ్రయించుటతో ఆరంభింపుము; నీలోని రహస్య వ్యాధి ఏదైనను దానిని స్వస్థపరచమని ఆయనను వేడుకొనుము. ఇంతకుముందెన్నడును ఆయనను ఆశ్రయింపనివాడవలె ఆరంభింపుము; కుడిచేతిని నరికివేయుటకును కుడికంటిని పెరికివేయుటకును కృప అడుగుము. అయితే నీ ఆత్మ ఎదుగకపోయినయెడల ఎన్నడును, ఎన్నడును తృప్తి పొందకుము. నీ సమాధానము కొరకు, నీ ఉపయోగము కొరకు, నీ సృష్టికర్త కార్యము యొక్క ఘనత కొరకు, కారణమేమో కనుగొనుటకు నిశ్చయించుకొనుము.
(3) ఈ పత్రము నిజముగా కృపలో ఎదుగుచున్నవారి చేతులలో పడవచ్చును, కానీ వారు దానిని గ్రహింపరు, దానిని ఒప్పుకొనరు. వారి ఎదుగుదలయే వారు తమ ఎదుగుదలను చూడకపోవుటకు కారణము! వారి దీనత్వములోని నిరంతర వృద్ధి వారు ముందుకు సాగుచున్నట్లు భావించకుండా వారిని ఆటంకపరచును.* మోషే దేవునితో సహవాసము చేసి పర్వతమునుండి దిగి వచ్చినప్పుడు వలె, వారి ముఖములు ప్రకాశించుచున్నవి. అయినను మోషేవలెనే వారు దానిని గ్రహింపరు. (నిర్గమకాండము 34:29.) అట్టి క్రైస్తవులు సామాన్యులు కారని నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయినను అక్కడక్కడ అట్టివారు కనబడుదురు. దూతల సందర్శనములవలె వారు అరుదుగాను చాలా దూరముగాను ఉందురు. అట్లు ఎదుగుచున్న క్రైస్తవులు నివసించు ప్రాంతము ధన్యము! వారిని కలుసుకొనుట, వారిని చూచుట, వారి సహవాసములో ఉండుట "భూమిమీద పరలోకము"లో కొంత భాగమును కలుసుకొని చూచినట్లుండును.
ఇప్పుడు అట్టివారితో నేనేమి చెప్పవలెను? నేనేమి చెప్పగలను? నేనేమి చెప్పవలెను? తమ స్వంత ఎదుగుదలను గూర్చి మేలుకొని దానితో సంతోషించుడని వారికి చెప్పవలెనా? అట్టిదేదియు నేను చేయను.—తమ స్వంత సాధనలను బట్టి గర్వపడుడనియు, ఇతరులకంటె తమ గొప్పతనమును చూచుకొనుడనియు చెప్పవలెనా? అదెంత మాత్రమును వద్దు! అట్టిదేదియు నేను చేయను.—అట్టి సంగతులు వారికి చెప్పుట వారికి మేలు చేయదు. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, అట్టి సంగతులు చెప్పుట వ్యర్థమైన కాలహరణము. ఎదుగుచున్న ఆత్మను విశేషముగా గుర్తించు లక్షణమేదైనను ఉన్నయెడల, అది తన స్వంత అయోగ్యతను గూర్చిన అతని గాఢమైన భావనయే. అతడు తనలో ప్రశంసింపదగినది ఏదియు చూడడు. తాను నిష్ప్రయోజనమైన సేవకుడననియు పాపులలో ప్రధానుడననియు మాత్రమే భావించును. తీర్పు దినపు చిత్రములో 'ప్రభువా, నీవు ఆకలిగొనియుండుట ఎప్పుడు చూచి నీకు భోజనము పెట్టితిమి?' అని చెప్పువారు నీతిమంతులే. (మత్తయి 25:37.) విపరీతములు కొన్నిసార్లు విచిత్రముగా కలియును. మనస్సాక్షి కఠినమైన పాపియు ఉన్నతుడైన పరిశుద్ధుడును ఒక విషయములో ఆశ్చర్యకరముగా ఒకేరీతిగా ఉందురు. వారిద్దరిలో ఎవడును తన స్వంత స్థితిని పూర్తిగా గ్రహింపడు. ఒకడు తన స్వంత పాపమును చూడడు, మరియొకడు తన స్వంత కృపను చూడడు!
అయితే ఎదుగుచున్న క్రైస్తవులతో నేను ఏమియు చెప్పకూడదా? వారికి నేను చెప్పగల ఆలోచనా వాక్యము ఏదియు లేదా? నేను చెప్పగలిగినదంతయు సారాంశముగా రెండు వాక్యములలో ఉన్నది: "ముందుకు సాగుడి!" "సాగిపొండి!"
మనకు ఎన్నడును అధికమైన దీనత్వము గాని, క్రీస్తునందు అధికమైన విశ్వాసము గాని, అధికమైన పరిశుద్ధత గాని, అధికమైన ఆత్మీయ మనస్సు గాని, అధికమైన ప్రేమ గాని, ఇతరులకు మేలు చేయుటలో అధికమైన ఆసక్తి గాని ఉండజాలదు. కాబట్టి వెనుకనున్నవాటిని మరచి, ముందున్నవాటికొరకు వెంటాడుచుందము. (ఫిలిప్పీయులకు 3:13.) ఈ విషయములలో క్రైస్తవులలో శ్రేష్ఠుడు సహితము తన ప్రభువు యొక్క పరిపూర్ణ మాదిరి కంటె అపరిమితముగా క్రిందనే ఉన్నాడు. లోకము ఏమి చెప్పినను, మనలో ఎవరును "మరీ మంచివారు" అగుటకు ప్రమాదము లేదని మనము నిశ్చయముగా ఎరుగవచ్చును.
మతములో "అతివాదిగా" ఉండుట సాధ్యమనియు "మరీ దూరము" వెళ్ళుట సాధ్యమనియు ఉన్న సామాన్య భావనను వ్యర్థప్రసంగముగా గాలికి వదలివేయుదము. ఇది అపవాది యొక్క ఇష్టమైన అబద్ధము, అతడు దీనిని ఎంతో శ్రద్ధతో వ్యాపింపజేయుచున్నాడు. తమ అతిశయములతోను మూర్ఖత్వములతోను క్రైస్తవ్యమునకు చెడ్డపేరు తెచ్చు ఉద్రేకులును మతోన్మాదులును కనబడుదురనుటలో సందేహము లేదు. అయితే మర్త్యుడొకడు మరీ దీనుడు, మరీ ప్రేమగలవాడు, మరీ పరిశుద్ధుడు, లేదా మేలు చేయుటలో మరీ శ్రద్ధగలవాడు కాగలడని ఎవరైనను చెప్పినయెడల, అతడు అవిశ్వాసియైనను అయి యుండవలెను లేక మూర్ఖుడైనను అయి యుండవలెను. సుఖభోగములను సేవించుటలోను ధనమును సేవించుటలోను మరీ దూరము వెళ్ళుట సులభము. అయితే నిజమైన మతమును ఏర్పరచు సంగతులను అనుసరించుటలోను క్రీస్తును సేవించుటలోను అతివాదము ఉండజాలదు.
మన మతమును ఇతరుల మతముతో కొలుచుకొనవద్దు; మన పొరుగువారిని మించిపోయియుంటే చాలునని తలంచవద్దు. ఇది సాతాను పన్నిన మరొక ఉరి. మన పనిని మనము చూచుకొందము. మన ప్రభువు ఒక సందర్భమున, "అది నీకెందుకు? నీవు నన్ను వెంబడించుము" అని చెప్పెను. (యోహాను 21:22.) మనము ముందుకు సాగిపోదము; సంపూర్ణతకు తక్కువైనదేదియు లక్ష్యముగా పెట్టుకొనవద్దు. క్రీస్తు జీవితమును ఆయన స్వభావమునే మన ఏకైక మాదిరిగాను ఆదర్శముగాను పెట్టుకొని ముందుకు సాగిపోదము. మన శ్రేష్ఠ స్థితిలో కూడా మనము దౌర్భాగ్యులైన పాపులమేనని ప్రతిదినము జ్ఞాపకము చేసికొనుచు ముందుకు సాగిపోదము. మనము ఇతరులకంటె మంచివారమైనను కాకపోయినను అది ఏమాత్రమును ప్రధానము కాదని ఎన్నడును మరువక ముందుకు సాగిపోదము. మన అత్యుత్తమ స్థితిలో కూడా ఉండవలసినదానికంటె మనము ఎంతో హీనముగా ఉన్నాము. మనలో మెరుగుదలకు ఎల్లప్పుడును అవకాశము ఉండును. చివరివరకు మనము క్రీస్తు కనికరమునకును కృపకును ఋణపడినవారమై యుందుము. కాబట్టి ఇతరులను చూచుట మానుదము; మనలను ఇతరులతో పోల్చుకొనుట మానుదము. మన స్వహృదయములను చూచుకొనినయెడల మనకు చేయవలసినది చాలా కనబడును.
చివరిదైనను తక్కువది కాదు: కృపయందు ఎదుగుదల గూర్చి మనకేమైనను తెలిసియుండి, ఇంకా ఎక్కువగా తెలిసికొనగోరినయెడల, ఈ లోకములో మనము అనేక శోధనల గుండాను బాధల గుండాను వెళ్లవలసి వచ్చినయెడల ఆశ్చర్యపడవద్దు. ఇది దాదాపు అత్యంత ప్రముఖులైన పరిశుద్ధులందరి అనుభవమని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. తమ ధన్యుడైన యజమానుని వలె వారు "వ్యసనాక్రాంతుడును వేదనను ఎరిగినవాడును" గాను, "శ్రమల ద్వారా సంపూర్ణులుగా చేయబడినవారు" గాను ఉన్నారు. (యెషయా 53:3; హెబ్రీయులకు 2:10.) "నాయందున్న ప్రతి తీగె ఫలించిన యెడల అది మరి ఎక్కువగా ఫలింపవలెనని నా తండ్రి దానిని శుద్ధిచేయును" అని మన ప్రభువు చెప్పిన మాట గొప్ప అర్థము గలది. (యోహాను 15:2.) సర్వసాధారణముగా నిరంతర ఐహిక సమృద్ధి విశ్వాసి ఆత్మకు హాని కలిగించునన్నది విచారకరమైన సత్యము. మనము దానిని తట్టుకొనలేము. రోగములును నష్టములును సిలువలును చింతలును నిరాశలును మనలను దీనులుగాను జాగరూకులుగాను ఆత్మీయమనస్కులుగాను ఉంచుటకు నిజముగా అవసరమనిపించును. ద్రాక్షతీగెకు కత్తిరించు కత్తి ఎంత అవసరమో, బంగారమునకు కొలిమి ఎంత అవసరమో అవి అంత అవసరమైనవి. అవి శరీరమునకు సుఖకరమైనవి కావు. మనకు అవి ఇష్టము లేవు, తరచుగా వాటి భావమును మనము గ్రహింపము. "ఏ శిక్షయైనను తాత్కాలికముగా సంతోషకరముగా కాక దుఃఖకరముగానే కనబడును; అయినను తరువాత అది దానిచేత అభ్యాసము పొందినవారికి నీతియను సమాధానకరమైన ఫలమును ఇచ్చును." (హెబ్రీయులకు 12:11.) మనము పరలోకమునకు చేరినప్పుడు అన్నియు మన మేలుకే కలిసి పనిచేసెనని తెలిసికొందుము. కృపయందు ఎదుగుటను మనము ప్రేమించినయెడల ఈ తలంపులు మన మనస్సులలో నిలిచియుండనిమ్ము. చీకటి దినములు మనకు వచ్చినప్పుడు దానిని విచిత్రముగా ఎంచవద్దు. వెలుగు దినములలో ఎన్నడును నేర్చుకొనలేని పాఠములు అట్టి దినములలో నేర్చుకొనబడునని జ్ఞాపకము చేసికొందము. "ఇది కూడ నా మేలుకే; నేను దేవుని పరిశుద్ధతలో పాలుపొందునట్లు ఇది నాకు కలిగెను. ఇది ప్రేమతో పంపబడినది. నేను దేవుని శ్రేష్ఠమైన పాఠశాలలో ఉన్నాను. శిక్ష అనగా శిక్షణయే. ఇది నేను ఎదుగుటకే ఉద్దేశింపబడినది" అని మనకు మనము చెప్పుకొందము.
కృపయందు ఎదుగుదల అను అంశమును ఇక్కడ విడిచిపెట్టుచున్నాను. కొందరు పాఠకులను దీనిని గూర్చి ఆలోచింపజేయుటకు చాలినంత చెప్పితినని నమ్ముచున్నాను. అన్నియు వృద్ధాప్యమువైపు సాగుచున్నవి: లోకము ముసలిదగుచున్నది; మనము కూడా వయస్సు మీరుచున్నాము. ఇంకా కొన్ని వేసవులు, కొన్ని శీతకాలములు, కొన్ని రోగములు, కొన్ని దుఃఖములు, కొన్ని వివాహములు, కొన్ని అంత్యక్రియలు, కొన్ని సమావేశములు, కొన్ని వీడ్కోళ్లు, ఆ తరువాత—ఏమి? మన సమాధులపై గడ్డి పెరుగుచుండును!
ఇప్పుడు మనలోనికి చూచుకొని, మన ఆత్మలను ఒక సరళమైన ప్రశ్న అడుగుట మేలు కాదా? మతమునందు, మన సమాధానమునకు సంబంధించిన విషయములయందు, వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత అను గొప్ప విషయమునందు, మనము ముందుకు సాగుచున్నామా? మనము ఎదుగుచున్నామా?
VII. "నిశ్చయత"
"నేను ఇప్పుడే పానార్పణముగా పోయబడుచున్నాను; నేను వెళ్లిపోవు కాలము సమీపించియున్నది."
"మంచి పోరాటము పోరాడితిని, నా పరుగు కడముట్టించితిని, విశ్వాసమును కాపాడుకొంటిని;"
"ఇకమీదట నాకొరకు నీతికిరీటము ఉంచబడియున్నది; ఆ దినమందు నీతిగల న్యాయాధిపతియైన ప్రభువు దానిని నాకును, నాకు మాత్రమే కాక ఆయన ప్రత్యక్షతను ప్రేమించిన వారికందరికిని అనుగ్రహించును."—2 తిమోతి 4:6, 7, 8.
ఈ పుటకు శిరస్సుగా ఉన్న లేఖనవాక్యములలో అపొస్తలుడైన పౌలు మూడు వైపులకు చూచుచుండుట మనకు కనబడును—క్రిందికి, వెనుకకు, ముందుకు; క్రిందికి సమాధివైపు—వెనుకకు తన పరిచర్యవైపు—ముందుకు ఆ గొప్ప దినమువైపు, అనగా తీర్పు దినమువైపు!
ఆ అపొస్తలుని ప్రక్కన కొన్ని నిమిషములు నిలుచుండి అతడు వాడిన మాటలను గమనించుట మనకు మేలు చేయును. పౌలు చూచినవైపు చూచి, పౌలు మాట్లాడినట్లు మాట్లాడగల ఆత్మ ధన్యమైనది!
(అ) అతడు భయములేక సమాధివైపు క్రిందికి చూచుచున్నాడు. అతడు చెప్పునది వినుడి:—
"నేను పానార్పణముగా పోయబడుచున్నాను."—బలిస్థలమునకు తేబడి, బలిపీఠపు కొమ్ముల వరకు త్రాళ్లతో కట్టబడిన జంతువువలె ఉన్నాను. సాధారణముగా అర్పణతో పాటు వచ్చు పానార్పణము ఇప్పటికే పోయబడుచున్నది. చివరి క్రతువులు జరిగిపోయినవి. ప్రతి సిద్ధపాటు చేయబడినది. ఇక మరణాఘాతమును పొందుటయే మిగిలియున్నది; ఆ తరువాత అంతయు ముగిసిపోవును.
"నేను వెళ్లిపోవు కాలము సమీపించియున్నది."—లంగరు విప్పి సముద్రమునకు బయలుదేరబోవు ఓడవలె ఉన్నాను. ఓడలోనున్నదంతయు సిద్ధముగా ఉన్నది. నన్ను తీరమునకు బంధించు త్రాళ్లు విప్పబడుటకు మాత్రమే నేను ఎదురుచూచుచున్నాను; అప్పుడు నేను నావ నడిపి నా ప్రయాణము ఆరంభింతును.
మనవంటి ఆదాము సంతానములో ఒకని పెదవులనుండి వచ్చుటకు ఇవి విశేషమైన మాటలు! మరణము గంభీరమైన విషయము, అది సమీపమున ఉన్నట్లు చూచినప్పుడు మరెక్కువగా ఉండును. సమాధి చల్లగాను హృదయమును కలతపెట్టునదిగాను ఉన్న స్థలము; దానికి భయములు లేవని నటించుట వ్యర్థము. అయినను ఇక్కడ ఒక మర్త్యుడు, "సమస్త జీవులకు నియమింపబడిన" ఇరుకైన ఆ "గృహము" లోనికి ప్రశాంతముగా చూడగలిగి, దాని అంచున నిలిచి, "నేను అంతయు చూచుచున్నాను, నాకు భయము లేదు" అని చెప్పుచున్నాడు.
(ఆ) అతని మాటలు మరల వినుదము. అతడు సిగ్గు లేక తన పరిచర్య జీవితమువైపు వెనుకకు చూచుచున్నాడు. అతడు చెప్పునది వినుడి:—
"మంచి పోరాటము పోరాడితిని."—ఇక్కడ అతడు సైనికుడుగా మాట్లాడుచున్నాడు. అనేకులు వెనుకంజ వేయు, వెనుదీయు లోకము, శరీరము, అపవాది అను వాటితో ఆ మంచి పోరాటమును నేను పోరాడితిని.
"నా పరుగు కడముట్టించితిని."—ఇక్కడ అతడు బహుమానము కొరకు పరుగెత్తిన వానివలె మాట్లాడుచున్నాడు. నాకు నియమింపబడిన పరుగును నేను పరుగెత్తితిని. ఎంత కఠినమైనదైనను ఎంత ఏటవాలుదైనను నాకు నియమింపబడిన మార్గమును నేను దాటితిని. కష్టములవలన ప్రక్కకు తొలగలేదు, మార్గపు దూరమునకు నిరుత్సాహపడలేదు. చివరకు గమ్యము కనుచూపులో ఉన్నది.
"నేను విశ్వాసము కాపాడుకొన్నాను."—ఇక్కడ అతడు గృహనిర్వాహకునిగా మాట్లాడుచున్నాడు. నా చేతికి అప్పగింపబడిన ఆ మహిమగల సువార్తను నేను గట్టిగా పట్టుకొని యున్నాను. దానిని మనుష్యుల పారంపర్యాచారములతో కలుపలేదు, నా స్వంత కల్పనలను చేర్చి దాని సరళతను చెరుపలేదు, ఇతరులు దానిని కల్తీ చేయుచున్నప్పుడు వారిని ముఖాముఖిగా ఎదిరింపకుండా ఊరుకొనలేదు. "సైనికునిగా,—పరుగెత్తువానిగా,—గృహనిర్వాహకునిగా,—నేను సిగ్గుపడువాడను కాను" అని అతడు చెప్పుచున్నట్టున్నది.
ఈ లోకమును విడిచిపోవుచున్నప్పుడు అట్టి సాక్ష్యమును వెనుక విడిచిపోగలిగిన క్రైస్తవుడు ధన్యుడు. మంచి మనస్సాక్షి ఏ మనుష్యుని రక్షింపదు,—ఏ పాపమునైనను కడుగదు,—మనలను పరలోకము వైపునకు ఒక్క కేశపు వెడల్పు కూడ ఎత్తదు. అయినను మరణ సమయమున మంచి మనస్సాక్షి మన శయ్య ప్రక్కన ఆహ్లాదకరమైన అతిథిగా ఉండునని తెలియును. "పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్"లో వృద్ధుడైన ఆనెస్టు మరణ నదిని దాటుటను వర్ణించు చక్కని భాగము ఉన్నది. "ఆ సమయమున నది కొన్ని చోట్ల గట్లు మీరి పొంగుచుండెను; కాని మిస్టర్ ఆనెస్టు తన జీవితకాలమందు గుడ్ కాన్షన్సు అనువానితో అక్కడ తనను కలుసుకొనుమని చెప్పియుండెను; అతడు అట్లే చేసి, తన చేయి అందించి అతనిని దాటించెను" అని బన్యన్ చెప్పుచున్నాడు. ఆ భాగములో సత్యమను గని యున్నదని మనము నిశ్చయముగా చెప్పవచ్చును.
(సి) అపొస్తలుని మాట మరల ఆలకింతము. అతడు గొప్ప లెక్క చెప్పు దినమువైపు చూచుచున్నాడు, అదియును సందేహము లేకుండా చూచుచున్నాడు. అతని మాటలను గమనింపుడి:—
"ఇకమీదట నీతికిరీటము నా కొరకు సిద్ధపరచబడియున్నది; ఆ దినమున నీతిగల న్యాయాధిపతియైన ప్రభువు దానిని నాకు అనుగ్రహించును; నాకు మాత్రమే కాదు, ఆయన ప్రత్యక్షతను ప్రేమించు వారికందరికిని అనుగ్రహించును."—"మహిమగల బహుమానము నా కొరకు సిద్ధముగా నిల్వ చేయబడియున్నది,—అనగా నీతిమంతులకు మాత్రమే ఇయ్యబడు ఆ కిరీటము. గొప్ప తీర్పు దినమున ప్రభువు ఈ కిరీటమును నాకును, అదృశ్య రక్షకునిగా ఆయనను ప్రేమించి ఆయనను ముఖాముఖిగా చూడ ఆశించిన నాతోపాటు ఇతరులందరికిని అనుగ్రహించును. భూమిపై నా పని ముగిసెను. ఇక ఎదురుచూడవలసినది ఇదొక్కటియే, మరేదియును లేదు" అని అతడు చెప్పుచున్నట్టున్నది.
అపొస్తలుడు ఏ తడబాటును అపనమ్మకమును లేకుండా మాట్లాడుచున్నాడని గమనింతము. అతడు ఆ కిరీటమును నిశ్చయమైనదానిగా, అప్పుడే తనదానిగా భావించుచున్నాడు. నీతిగల న్యాయాధిపతి దానిని తనకు అనుగ్రహించునని తన స్థిరమైన నమ్మకమును చలింపని ధైర్యముతో ప్రకటించుచున్నాడు. అతడు పేర్కొనిన ఆ గంభీరమైన దినము యొక్క సమస్త పరిస్థితులు, సన్నివేశములు పౌలునకు అపరిచితములు కావు. గొప్ప శ్వేత సింహాసనము,—సమకూడిన లోకము,—తెరువబడిన గ్రంథములు,—సమస్త రహస్యముల బయలుపరచబడుట,—ఆలకించు దేవదూతలు,—భయంకరమైన తీర్పు,—నశించినవారికిని రక్షింపబడినవారికిని మధ్య నిత్య వేర్పాటు,—ఇవన్నియు అతనికి బాగుగా తెలిసినవే. కాని వీటిలో ఏదియు అతనిని కదలింపలేదు. అతని బలమైన విశ్వాసము వీటన్నిటిని దాటి, సర్వము సాధించు తన విజ్ఞాపకుడైన యేసును, చిలకరింపబడిన రక్తమును, కడుగబడిన పాపమును మాత్రమే చూచెను. "నా కొరకు కిరీటము సిద్ధపరచబడియున్నది" అనును. "ప్రభువే దానిని నాకు అనుగ్రహించును" అనును. తన స్వంత కన్నులతో అంతయు చూచుచున్నట్లు మాట్లాడుచున్నాడు.
ఈ వచనములలో ఉన్న ముఖ్యమైన విషయములు ఇవే. వీటిలో చాలావాటిని గూర్చి నేను మాట్లాడను, ఏలయనగా ఈ పత్రికలోని విశేషమైన విషయమునకే నన్ను పరిమితము చేసికొన దలచుచున్నాను. ఈ భాగములోని ఒకే అంశమును పరిశీలింప ప్రయత్నింతును. ఆ అంశము ఏదనగా, తీర్పు దినమున తన స్వంత భవిష్యత్తు వైపు అపొస్తలుడు చూచు బలమైన "నిరీక్షణ నిశ్చయత".
నిశ్చయత అను విషయమునకు గల గొప్ప ప్రాముఖ్యతను బట్టియు, ఈ దినములలో దానిని తరచుగా ఎంతో నిర్లక్ష్యముగా చూచుచున్నారని నేను వినయముగా తలంచుచున్నందున నేనిది మరింత సులభముగా చేయుదును.
కాని నేనిది భయముతోను వణకుతోను చేయుచున్నాను. నేను చాలా కష్టమైన నేలపై నడచుచున్నానని, ఈ విషయములో తొందరపడి లేఖనవిరుద్ధముగా మాట్లాడుట సులభమని నాకు తోచుచున్నది. సత్యమునకును దోషమునకును మధ్య త్రోవ ఇక్కడ ప్రత్యేకముగా ఇరుకైన కనుమ; కొందరికి మేలు చేయుచు ఇతరులకు కీడు చేయకుండునట్లు నేను సామర్థ్యము పొందిన యెడల నేను ఎంతో కృతజ్ఞుడనగుదును.
నిశ్చయత అను విషయమును గూర్చి మాట్లాడుటలో నేను ముందుంచదలచిన నాలుగు సంగతులు ఉన్నవి; వాటిని ఇప్పుడే పేర్కొనిన యెడల మన మార్గము స్పష్టమగును.
I. మొదటిది, పౌలు ఇక్కడ వ్యక్తపరచిన విధమైన స్థిరమైన నిరీక్షణ సత్యమైనదియు లేఖనానుసారమైనదియునై యున్నదని చూపుటకు ప్రయత్నింతును.
II. రెండవది, ఈ విశాలమైన అంగీకారమును ఇచ్చెదను,—ఒక మనుష్యుడు ఈ స్థిరమైన నిరీక్షణను ఎన్నడును పొందకపోయినను రక్షింపబడవచ్చును.
III. మూడవది, స్థిరమైన నిరీక్షణ అత్యధికముగా కోరదగినదగుటకు కొన్ని కారణములను తెల్పెదను.
IV. చివరిది, స్థిరమైన నిరీక్షణ ఇంత అరుదుగా పొందబడుటకు గల కొన్ని కారణములను చూపుటకు ప్రయత్నింతును.
ఈ గ్రంథములోని గొప్ప విషయమునందు ఆసక్తి గలవారందరి ప్రత్యేక శ్రద్ధను కోరుచున్నాను. నేను చాలా పొరపడకపోయిన యెడల నిజమైన పరిశుద్ధతకును నిశ్చయతకును మధ్య అతి సన్నిహిత సంబంధము ఉన్నది. ఈ పత్రికను ముగింపక మునుపు ఆ సంబంధము యొక్క స్వభావమును నా పాఠకులకు చూపగలనని ఆశించుచున్నాను. ప్రస్తుతమునకు, ఎక్కడ ఎక్కువ పరిశుద్ధత ఉండునో అక్కడ సాధారణముగా ఎక్కువ నిశ్చయత ఉండునని చెప్పుటతో సంతృప్తి చెందుచున్నాను.
I. మొదటిది, స్థిరమైన నిరీక్షణ సత్యమైనదియు లేఖనానుసారమైనదియునై యున్నదని చూపుటకు ప్రయత్నింతును
ఈ పత్రికకు శిరస్సుగా ఉన్న వచనములలో పౌలు వ్యక్తపరచిన విధమైన నిశ్చయత కేవలము కల్పనయో భావమో కాదు. అది ఉన్నత ప్రాణ చైతన్యము వలననో శరీరమందలి ఆశావాద స్వభావము వలననో కలుగునది కాదు. అది పరిశుద్ధాత్మ యొక్క నిజమైన వరము; మనుష్యుల శరీర నిర్మాణమును లక్ష్యపెట్టక అనుగ్రహింపబడునది; క్రీస్తునందు ప్రతి విశ్వాసియు లక్ష్యముగా పెట్టుకొని వెదకవలసిన వరము.
ఇట్టి విషయములలో మొదటి ప్రశ్న ఇది,—లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? ఆ ప్రశ్నకు నేను ఏ మాత్రము సంకోచింపక జవాబిచ్చుచున్నాను. విశ్వాసి తన స్వంత రక్షణ విషయమై స్థిరమైన నమ్మకమును పొందగలడని దేవుని వాక్యము స్పష్టముగా బోధించుచున్నట్లు నాకు కనబడుచున్నది.
దేవుని సత్యముగా నేను విస్తారముగాను స్పష్టముగాను చెప్పునదేమనగా: నిజమైన క్రైస్తవుడు, మార్పు పొందిన మనుష్యుడు, క్రీస్తునందు ఎంతో ఓదార్పుకరమైన విశ్వాస స్థాయిని చేరగలడు; అందువలన అతడు తన ఆత్మ యొక్క క్షమాపణ విషయములోను భద్రత విషయములోను సాధారణముగా పూర్తి నమ్మకముగా ఉండును,—అరుదుగా సందేహములచే కలవరపడును,—అరుదుగా భయములచే చెదరును,—అరుదుగా ఆందోళన కలిగించు ప్రశ్నలచే వేదనపడును,—ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, పాపముతో లోపలి అనేక పోరాటములచే బాధపడినను, మరణమును వణకకుండ, తీర్పును భయపడకుండ ఎదురుచూచును.* ఇదే, నేను చెప్పుచున్నాను, బైబిలు సిద్ధాంతము.
నిశ్చయతను గూర్చి నా వివరణ ఇదే. దీనిని బాగుగా గమనింపుడని నా పాఠకులను కోరుచున్నాను. ఇక్కడ నేను చెప్పినదానికంటె తక్కువ గాని ఎక్కువ గాని చెప్పను.
ఇప్పుడు ఇట్టి ప్రకటనను తరచుగా వివాదము చేయుదురు, నిరాకరింతురు. అనేకులు దాని సత్యమును ఏ మాత్రమును చూడలేరు.
రోమా సంఘము నిశ్చయతను అత్యంత నిర్దాక్షిణ్యమైన మాటలతో ఖండించుచున్నది. ట్రెంట్ మహాసభ "తన పాపక్షమాపణ విషయమై విశ్వాసికి కలుగు నిశ్చయత వ్యర్థమైనదియు భక్తిహీనమైనదియునైన నమ్మకము" అని తెగేసి ప్రకటించెను; రోమను మతమునకు సుప్రసిద్ధ సమర్థకుడైన బెల్లార్మిన్ కార్డినల్ దానిని "అపసిద్ధాంతవాదుల ప్రధాన దోషము" అని పిలిచెను.
మన మధ్యనున్న లోకసంబంధులును ఆలోచనలేనివారునైన క్రైస్తవులలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు నిశ్చయత సిద్ధాంతమును వ్యతిరేకించుదురు. దానిని గూర్చి వినుట వారికి కోపమును చికాకును కలిగించును. తాము ఎన్నడును అట్లు భావింపరు గనుక ఇతరులు ధైర్యముగాను నిశ్చయముగాను ఉండుట వారికి ఇష్టముండదు. తమ పాపములు క్షమింపబడినవా అని వారిని అడిగిన యెడల, తమకు తెలియదని వారు బహుశా చెప్పుదురు! వారు నిశ్చయత సిద్ధాంతమును అంగీకరింపలేకపోవుట ఏమాత్రమూ ఆశ్చర్యము కాదు.
అయితే నిశ్చయతను తిరస్కరించు, లేదా అది ప్రమాదముతో నిండిన సిద్ధాంతమని భయపడి వెనుకకు తగ్గు కొందరు నిజ విశ్వాసులును కలరు. అది అహంకారమునకు దగ్గరగా ఉన్నదని వారు తలంతురు. ఎన్నడును నిశ్చయముగా ఉండకపోవుటయు, ధైర్యముగా ఉండకపోవుటయు, తమ ఆత్మలను గూర్చి కొంత సందేహములోను అనిశ్చితిలోను జీవించుటయు సరియైన వినయమని వారు భావించునట్లున్నది. ఇది విచారకరము, మరియు ఎంతో హాని కలుగజేయును.
లేఖనాధారము లేని ధైర్యమును తాము కలిగియున్నామని చెప్పుకొను కొందరు అహంకారులు ఉన్నారని నేను నిష్కపటముగా అంగీకరించుచున్నాను. దేవుడు చెడుగా ఎంచుచుండగా తమను గూర్చి మంచిగా తలంచుకొను వారు ఎల్లప్పుడును కొందరుందురు; అట్లే దేవుడు మంచిగా ఎంచుచుండగా తమను గూర్చి చెడుగా తలంచుకొను వారును కొందరుందురు. ఇట్టివారు ఎల్లప్పుడును ఉందురు. దుర్వినియోగములును నకిలీలును లేని లేఖనసత్యము ఇంతవరకు ఎన్నడును లేదు. దేవుని ఏర్పాటు, మనుష్యుని నిస్సహాయత, కృపచేత రక్షణ—ఇవన్నియు సమానముగా దుర్వినియోగము చేయబడుచున్నవి. లోకము నిలిచియున్నంతవరకు మతోన్మాదులును ఉద్రేకపరులును ఉందురు. అయినను నిశ్చయత ఒక వాస్తవమును సత్యమైన విషయమునై యున్నది; కేవలము ఒక సత్యము దుర్వినియోగము చేయబడుచున్నందున దానిని ఉపయోగించుట నుండి దేవుని పిల్లలు తమను తరిమివేయనీయకూడదు.*
నిశ్చయత, అనగా వాస్తవమైన, బాగుగా స్థాపింపబడిన నిశ్చయత ఉనికిని నిరాకరించు వారందరికి నా సమాధానము ఇదియే—లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? అది అందులో లేని యెడల, నేను చెప్పవలసిన మాట మరొకటి లేదు.
అయితే యోబు ఇట్లు చెప్పలేదా: "అయితే నా విమోచకుడు జీవించుచున్నాడనియు, తుదకు ఆయన భూమిమీద నిలుచుననియు నేనెరుగుదును; నా చర్మము ఈలాగున నాశనమైన తరువాత నేను శరీరముతో దేవుని చూచెదను." (యోబు 19:25, 26.)
దావీదు ఇట్లు చెప్పలేదా: "గాఢాంధకారపు లోయలో నేను నడిచినను ఏ అపాయమునకు భయపడను, నీవు నాకు తోడైయుందువు; నీ దుడ్డుకర్రయు నీ దండమును నన్ను ఆదరించును." (కీర్తన 23:4.)
యెషయా ఇట్లు చెప్పలేదా: "ఎవని మనస్సు నీ మీద ఆనుకొనియున్నదో వాడు నీయందు నమ్మిక యుంచుచున్నాడు గనుక వానిని నీవు సంపూర్ణ శాంతితో కాపాడుదువు." (యెషయా 26:3.)
మరియు, "నీతి సమాధానమును కలుగజేయును; నీతి ఫలము నిత్యమైన నెమ్మదియు నిశ్చింతయునై యుండును." (యెషయా 32:17.)
పౌలు రోమీయులకు ఇట్లు చెప్పలేదా: "మరణమైనను జీవమైనను దేవదూతలైనను ప్రధానులైనను అధికారులైనను ప్రస్తుతమున్నవైనను రాబోవునవైనను ఎత్తయినను లోతయినను సృష్టింపబడిన మరి ఏదైనను, మన ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందలి దేవుని ప్రేమనుండి మనలను ఎడబాపనేరవని నేను రూఢిగా నమ్ముచున్నాను." (రోమీయులకు 8:38, 39.)
అతడు కొరింథీయులకు ఇట్లు చెప్పలేదా: "భూసంబంధమైన మన ఈ గుడారము శిథిలమైపోయినయెడల, చేతులతో చేయబడని నిత్యమైన నివాసమొకటి దేవునివలన పరలోకమందు మనకు కలదని యెరుగుదుము." (2 కొరింథీయులకు 5:1.)
మరియు, "కాబట్టి మనము ఎల్లప్పుడును ధైర్యముగలవారమై, ఈ శరీరమందు నివాసముగా ఉన్నంత కాలము ప్రభువునకు దూరముగా ఉన్నామని యెరుగుదుము." (2 కొరింథీయులకు 5:6.)
అతడు తిమోతికి ఇట్లు చెప్పలేదా: "నేను ఎవనియందు నమ్మిక యుంచితినో ఆయనను ఎరుగుదును; నేను ఆయనకు అప్పగించినదానిని ఆయన కాపాడుటకు శక్తిమంతుడని రూఢిగా నమ్ముచున్నాను." (2 తిమోతికి 1:12.)
మరియు అతడు కొలొస్సయులకు "గ్రహింపులోని సంపూర్ణ నిశ్చయతను" గూర్చియు (కొలొస్సయులకు 2:2), హెబ్రీయులకు "విశ్వాసము యొక్క సంపూర్ణ నిశ్చయతను" గూర్చియు "నిరీక్షణ యొక్క సంపూర్ణ నిశ్చయతను" గూర్చియు చెప్పలేదా? (హెబ్రీయులకు 6:11; 10:22.)
పేతురు స్పష్టముగా ఇట్లు చెప్పలేదా: "మీ పిలుపును ఏర్పాటును స్థిరపరచుకొనుటకు మరి విశేషముగా ప్రయత్నించుడి." (2 పేతురు 1:10.)
యోహాను ఇట్లు చెప్పలేదా: "మనము మరణములో నుండి జీవములోనికి దాటి వచ్చితిమని యెరుగుదుము." (1 యోహాను 3:14.)
మరియు, "దేవుని కుమారుని నామమందు విశ్వాసముంచు మీరు నిత్యజీవము గలవారని తెలిసికొనవలెనని ఈ సంగతులు మీకు వ్రాయుచున్నాను." (1 యోహాను 5:13.)
మరియు, "మనము దేవుని సంబంధులమని యెరుగుదుము." (1 యోహాను 5:19.)
ఈ విషయములకు మనము ఏమి చెప్పవలెను? వివాదాస్పదమైన ఏ విషయమునందైనను పూర్ణ వినయముతో మాటలాడ గోరుచున్నాను. నేను కూడ ఆదాము యొక్క బలహీనుడైన ఒక పేద సంతానమునని యెరుగుదును. అయితే నేను ఇప్పుడు ఉదహరించిన భాగములలో, నేడు అనేకులైన విశ్వాసులు తృప్తిపడుచున్నట్లు కనబడు కేవల "ఆశలకును" "నమ్మికలకును" ఎంతో ఉన్నతమైనదానిని చూచుచున్నానని చెప్పవలెను. నేను ఒప్పింపు, ధైర్యము, తెలివి అను భాషను చూచుచున్నాను—ఇంకను చెప్పవలెనన్న, నిశ్చయమను భాషను చూచుచున్నాను. ఈ లేఖనములను వాటి సాదా స్పష్టమైన అర్థములో తీసుకొనగలిగితే, నిశ్చయత సిద్ధాంతము సత్యమని నా స్వంత భావన.
అంతేకాక, నిశ్చయత సిద్ధాంతము అహంకారమునకు దగ్గరగా ఉన్నదని దానిని ఇష్టపడని వారందరికి నా సమాధానము ఇది:—పేతురు, పౌలు, యోబు, యోహాను అడుగుజాడలలో నడుచుట అహంకారము కానేరదు. ఎవరైనను ఉన్నచో, వారందరును అత్యంత వినయముగల వినమ్రమనస్కులు; అయినను వారందరును తమ స్వంత స్థితిని గూర్చి నిశ్చయమైన నిరీక్షణతో మాటలాడుదురు. లోతైన వినయమును బలమైన నిశ్చయతయు పూర్తిగా అనుకూలమైనవనియు, ఆత్మసంబంధమైన ధైర్యమునకును గర్వమునకును అవసరమైన సంబంధమేదియు లేదనియు ఇది మనకు నేర్పవలెను.*
అంతేకాక, మన పాఠ్యభాగము వ్యక్తపరచు నిశ్చయమైన నిరీక్షణను ఆధునిక కాలములో కూడ అనేకులు పొందియున్నారని నా సమాధానము. అది అపొస్తలుల కాలమునకు మాత్రమే పరిమితమైన విశేష ఆధిక్యత అని ఒక్క క్షణమైనను నేను ఒప్పుకొనను. మన స్వదేశములో తండ్రితోను కుమారునితోను దాదాపు నిరంతర సహవాసములో నడచినట్లు కనబడిన అనేకులైన విశ్వాసులు ఉండిరి—
తమపై ప్రకాశించు దేవుని సమాధానపడిన ముఖకాంతిని దాదాపు ఎడతెగక అనుభవించినట్లు తోచినవారు, తమ అనుభవమును వ్రాతపూర్వకముగా విడిచిపోయిరి. స్థలము చాలినయెడల సుప్రసిద్ధ నామములను పేర్కొనగలను. ఇది ఉన్నది, ఉండెను—అది చాలు.
చివరిగా నా జవాబు ఏమనగా: దేవుడు షరతు లేకుండా మాట్లాడిన విషయములో నమ్మకముతో ఉండుట తప్పు కానేరదు; దేవుడు స్పష్టముగా వాగ్దానము చేసినప్పుడు స్పష్టముగా నమ్ముట, ఎన్నడును మారని ఆయన మాటయు ప్రమాణమును ఆధారము చేసికొని క్షమాపణ విషయములోను సమాధానము విషయములోను స్థిరమైన నిశ్చయము కలిగియుండుట తప్పు కాదు. నిశ్చయత కలిగిన విశ్వాసి తనలో తాను చూచుకొను దేనిమీదనైనను ఆధారపడుచున్నాడని తలంచుట పూర్తిగా పొరపాటు. అతడు కేవలము క్రొత్త నిబంధన మధ్యవర్తియైనవానిమీదను సత్య లేఖనము మీదను ఆనుకొనుచున్నాడు. ప్రభువైన యేసు తాను చెప్పినట్లే ఉద్దేశించుచున్నాడని నమ్మి, ఆయన మాటను అంగీకరించుచున్నాడు. నిశ్చయత అనగా సంపూర్ణముగా ఎదిగిన విశ్వాసమే గాని మరేమియు కాదు; అది క్రీస్తు వాగ్దానమును రెండు చేతులతో పట్టుకొను పౌరుషమైన విశ్వాసము—మంచి శతాధిపతివలె, ప్రభువు "మాట మాత్రము సెలవిమ్ము" నేను స్వస్థపడుదును అని వాదించు విశ్వాసము. కాబట్టి నేనెందుకు సందేహించవలెను? (మత్తయి 8:8.)*
పౌలు తన నిశ్చయతను తన స్వంతమైన దేనిమీదనైనను కట్టుకొనిన వాడు కాడని నిశ్చయముగా చెప్పవచ్చును. తనను తాను "పాపులలో ప్రధానుడు" అని వ్రాసికొనగలిగిన అతనికి (1 తిమోతి 1:15) తన అపరాధమును గూర్చియు చెడుతనమును గూర్చియు లోతైన భావము ఉండెను. కాని క్రీస్తు నీతి తనకు ఆరోపింపబడిన దాని పొడవును వెడల్పును గూర్చిన భావము ఇంకను లోతుగా ఉండెను.—"అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను" అని కేకలు వేసిన అతనికి (రోమీయులకు 7:24) తన హృదయములోని చెడుతనపు ఊటను గూర్చిన స్పష్టమైన దృష్టి ఉండెను. కాని "సమస్త పాపమును అపవిత్రతను" తొలగింపగల ఆ మరియొక ఊటను గూర్చిన దృష్టి ఇంకను స్పష్టముగా ఉండెను.—తనను తాను "పరిశుద్ధులందరిలో అత్యల్పుని కంటె అల్పుడు" అని తలంచిన అతనికి (ఎఫెసీయులకు 3:8) తన బలహీనతను గూర్చి సజీవమును నిలకడయునైన భావము ఉండెను. కాని "నా గొఱ్ఱెలు ఎన్నడును నశింపవు" (యోహాను 10:28) అను క్రీస్తు వాగ్దానము భంగపరచబడజాలదను భావము ఇంకను సజీవముగా ఉండెను.—మనుష్యులలో ఎవడైనను ఎరిగినట్లు పౌలు తాను తుఫానుతో నిండిన సముద్రముపై తేలియాడు బలహీనమైన చిన్న పడవయని ఎరిగియుండెను. తనను చుట్టుకొనిన ఉరుములెత్తు అలలను గర్జించు తుఫానును ఎవరైనను చూచినట్లు అతడు చూచెను. అయినను అతడు తనను విడిచి యేసువైపు చూచెను, భయపడలేదు. తెరకు లోపల "స్థిరమును దృఢమునైన" లంగరును అతడు జ్ఞాపకము చేసికొనెను. (హెబ్రీయులకు 6:19.) తనను ప్రేమించి తన కొరకు తన్నుతాను అప్పగించుకొనినవాని మాటను, కార్యమును, నిరంతర విజ్ఞాపనను అతడు జ్ఞాపకము చేసికొనెను. అతడు ఇంత ధైర్యముగా "కిరీటము నా కొరకు ఉంచబడియున్నది, ప్రభువు దానిని నాకిచ్చును" అని చెప్పుటకును, "ప్రభువు నన్ను కాపాడును: నేనెన్నడును సిగ్గుపడను" అని ఇంత నిశ్చయముగా ముగించుటకును ఇదియే, ఇది తప్ప మరేదియు కాదు, అతనికి శక్తినిచ్చెను.*
ఈ విషయములోని ఈ భాగమునుగూర్చి నేను ఇంకను ఎక్కువగా ఆలస్యము చేయకూడదు. నిశ్చయత నిజమైన విషయమని నేను చెప్పిన మాటకు కొంత మంచి ఆధారమును చూపితినని అంగీకరింపబడునని తలంచుచున్నాను.
II. నేను చెప్పిన రెండవ విషయమునకు వచ్చుచున్నాను. పౌలు వ్యక్తపరచిన ఈ నిశ్చయమైన నిరీక్షణను విశ్వాసి ఎన్నడును పొందకపోయినను రక్షింపబడవచ్చునని నేను చెప్పితిని.
దీనిని నేను పూర్తిగా అంగీకరించుచున్నాను. ఒక్క క్షణమైనను దీనిని నేను వివాదము చేయను. దేవుడు దుఃఖపరచని ఒక్క నలిగిన హృదయమునైనను దుఃఖపరచుటకును, మూర్ఛపోవుచున్న దేవుని బిడ్డనొకనినైనను నిరుత్సాహపరచుటకును, నిశ్చయతను అనుభవించితేనే తప్ప క్రీస్తులో మనుష్యులకు వంతు గాని భాగము గాని లేదనెడి భావమును కలిగించుటకును నేను కోరను.
ఒకడు క్రీస్తునందు రక్షించు విశ్వాసము కలిగియుండియు, అపొస్తలుడైన పౌలు అనుభవించిన నిశ్చయమైన నిరీక్షణను ఎన్నడును అనుభవింపకపోవచ్చును. నమ్మి, అంగీకారమును గూర్చి మసకగా కనబడు నిరీక్షణ కలిగియుండుట ఒక విషయము; మన నమ్మకములో "ఆనందమును సమాధానమును" కలిగి, నిరీక్షణలో విస్తరించుట మరియొక విషయము. దేవుని బిడ్డలందరికి విశ్వాసము ఉన్నది; అందరికి నిశ్చయత లేదు. ఇది ఎన్నడును మరువబడకూడదని నేను తలంచుచున్నాను.
కొందరు గొప్ప, మంచి మనుష్యులు వేరు అభిప్రాయము కలిగియున్నారని నాకు తెలియును. నేను ఎవని పాదముల యొద్ద సంతోషముగా కూర్చుండగోరెదనో అట్టి సువార్త పరిచారకులు అనేకులు, నేను చెప్పిన ఈ భేదమును అంగీకరింపరని నమ్ముచున్నాను. అయినను నేను ఎవనినైనను గురువని పిలువగోరను. మనస్సాక్షి గాయములను పైపైన మాత్రము స్వస్థపరచు తలంపునకు ఎవరైనను భయపడునంతగా నేనును భయపడుచున్నాను; కాని నేను ఇచ్చిన దానికంటె వేరొక అభిప్రాయము ప్రకటించుటకు మిక్కిలి అసౌకర్యమైన సువార్తయనియు, ప్రాణములను జీవద్వారము నుండి చాలాకాలము వెనుకకు ఉంచుటకు అవకాశమున్నదనియు తలంచుచున్నాను.*
కృప చేత ఒకనికి క్రీస్తు వద్దకు పారిపోవుటకు చాలిన విశ్వాసము—నిజముగా ఆయనను పట్టుకొనుటకును, నిజముగా ఆయనయందు నమ్మిక యుంచుటకును, నిజముగా దేవుని బిడ్డగా ఉండుటకును, నిజముగా రక్షింపబడుటకును చాలిన విశ్వాసము—ఉండవచ్చును, అయినను తన చివరి దినము వరకు అతడు ఎంతో ఆందోళన, సందేహము, భయము నుండి ఎన్నడును విడుదల పొందకపోవచ్చునని చెప్పుటకు నేను వెనుకంజ వేయను.
ఒక పురాతన గ్రంథకర్త చెప్పినట్లు, "ముద్ర వేయబడని ఉత్తరము వ్రాయబడవచ్చును; అలాగే కృప హృదయములో వ్రాయబడియుండవచ్చును, అయినను ఆత్మ దానికి నిశ్చయత ముద్రను వేయకపోవచ్చును."
ఒక బిడ్డ గొప్ప సంపదకు వారసుడుగా పుట్టియు, తన ఐశ్వర్యమును ఎన్నడును ఎరుగక, బాలుడుగానే జీవించి, బాలుడుగానే చనిపోయి, తన ఆస్తి గొప్పతనమును ఎన్నడును తెలిసికొనకపోవచ్చును. అలాగే ఒకడు క్రీస్తు కుటుంబములో శిశువుగా ఉండి, శిశువువలె తలంచి, శిశువువలె మాటలాడి, రక్షింపబడినను, సజీవమైన నిరీక్షణను ఎన్నడును అనుభవింపకపోవచ్చును, తన స్వాస్థ్యము యొక్క నిజమైన హక్కులను తెలిసికొనకపోవచ్చును.
నిశ్చయత యొక్క వాస్తవికతను, ప్రత్యేక హక్కును, ప్రాముఖ్యతను నేను బలముగా నొక్కి చెప్పునప్పుడు, ఎవడును నా భావమును తప్పుగా అర్థము చేసికొనకుడి. "నాకు తెలియును, నేను ఒప్పింపబడియున్నాను,—కిరీటము నా కొరకు ఉంచబడియున్నది" అని పౌలుతో కూడ చెప్పగలవారు తప్ప మరెవరును రక్షింపబడరని నేను బోధించుచున్నానని చెప్పి నాకు అన్యాయము చేయకుడి. నేను అలా చెప్పను. అట్టిదేదియు నేను బోధింపను.
రక్షింపబడవలెనంటే ఎవడైనను ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసము నిస్సందేహముగా కలిగియుండవలెను. తండ్రి యొద్దకు చేరుటకు నాకు వేరొక మార్గము తెలియదు. క్రీస్తు ద్వారా తప్ప కనికరమును గూర్చిన సూచన ఎక్కడను నాకు కనబడదు. ఒకడు తన పాపములను, తన నష్టస్థితిని గ్రహింపవలెను,—క్షమాపణ కొరకును రక్షణ కొరకును యేసు యొద్దకు రావలెను,—తన నిరీక్షణను ఆయనమీదనే, ఆయనమీద మాత్రమే ఉంచవలెను. అయితే ఎంత బలహీనమైనదైనను, అతనికి దీనిని చేయుటకు విశ్వాసము మాత్రమున్నయెడల, లేఖనముల ఆధారములనుబట్టి నేను హామీ ఇచ్చెదను—అతడు పరలోకమును కోల్పోడు.
మహిమగల సువార్త యొక్క ఉచితత్వమును ఎన్నడును తగ్గింపకుడి, దాని చక్కని పరిమాణములను ఎన్నడును కత్తిరింపకుడి. గర్వమును పాపప్రేమయును ఇప్పటికే ద్వారమును ఇరుకుగాను మార్గమును సంకుచితముగాను చేసినదానికంటె ఇంకను ఇరుకుగా ఎన్నడును చేయకుడి. ప్రభువైన యేసు మిక్కిలి జాలి గలవాడు, సున్నితమైన కనికరము గలవాడు. ఆయన విశ్వాసము యొక్క పరిమాణమును కాదు, దాని గుణమును చూచును: దాని మోతాదును కొలువడు, దాని సత్యమును చూచును. ఆయన నలిగిన రెల్లును విరువడు, మసకగా మండు వత్తిని ఆర్పడు. సిలువ పాదము వద్ద ఎవడును నశించెనని చెప్పబడుటకు ఆయన ఎన్నడును అనుమతింపడు. "నా యొద్దకు వచ్చువానిని నేను ఏ మాత్రమును త్రోసివేయను" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. (యోహాను 6:37.)*
అవును! ఒక మనుష్యుని విశ్వాసము ఆవగింజంత చిన్నదైనను, అది అతనిని క్రీస్తు వద్దకు తెచ్చి, ఆయన వస్త్రపు చెంగును ముట్టుకొనగల శక్తి నిచ్చినయెడల అతడు రక్షింపబడును,—పరదైసులోని పురాతన భక్తుడు రక్షింపబడినంత నిశ్చయముగా,—పేతురు, యోహాను, పౌలు రక్షింపబడినంత సంపూర్ణముగా నిత్యముగా రక్షింపబడును. మన పరిశుద్ధీకరణలో తరతమ భేదములు కలవు. మన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటలో అవి లేవు. వ్రాయబడినది వ్రాయబడినదే, అది ఎన్నటికీ తప్పిపోదు: "ఆయనను నమ్మువాడెవడును",—బలమైన గొప్ప విశ్వాసము గలవాడని కాదు,—"ఆయనను నమ్మువాడెవడును సిగ్గుపడడు." (రోమీయులకు 10:11.)
అయితే ఇదంతయు జరుగుచున్నప్పుడు, నమ్మిన ఆ దీనాత్మకు తన క్షమాపణ గూర్చియు దేవుని యెదుట తన అంగీకారము గూర్చియు సంపూర్ణ నిశ్చయత లేకపోవచ్చునని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. అతడు భయము వెంబడి భయముతోను సందేహము వెంబడి సందేహముతోను కలతచెందవచ్చును. అతనికి అనేక అంతరంగ ప్రశ్నలును ఆందోళనలును,—అనేక పోరాటములును సంశయములును,—మేఘములును అంధకారమును,—అంతమువరకు తుపానును ఉప్పెనయు ఉండవచ్చును.
నేను మరల చెప్పుచున్నాను, క్రీస్తునందలి కేవల సామాన్య విశ్వాసము ఒక మనుష్యుని రక్షించునని హామీ ఇయ్యగలను, అతడు నిశ్చయతను ఎన్నడును పొందకపోయినను; కాని అది అతనిని బలమైన సమృద్ధియైన ఆదరణలతో పరలోకమునకు చేర్చునని హామీ ఇయ్యను. అది అతనిని రేవునకు క్షేమముగా చేర్చునని హామీ ఇయ్యగలను; కాని అతడు నిబ్బరముతోను సంతోషముతోను నిండు తెరచాపలతో ఆ రేవులో ప్రవేశించునని హామీ ఇయ్యను. అతడు తుపానుకు దెబ్బతిని, ఉప్పెనలలో కొట్టుకొనిపోయి, తన కోరిన రేవునకు చేరి, మహిమలో కన్నులు తెరచువరకు తన క్షేమమును గ్రహించలేకపోయినను నేను ఆశ్చర్యపడను.
విశ్వాసమునకును నిశ్చయతకును గల ఈ భేదమును దృష్టిలో ఉంచుకొనుట మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమని నేను నమ్ముచున్నాను. మతవిషయమై విచారించువానికి గ్రహించుటకు కష్టమైన కొన్ని సంగతులను ఇది వివరించును.
విశ్వాసము వేరనియు నిశ్చయత పుష్పమనియు జ్ఞాపకముంచుకొందము. నిస్సందేహముగా వేరు లేకుండా పుష్పము ఉండదు; కాని వేరు ఉండియు పుష్పము లేకపోవచ్చునను సంగతియు అంతే నిశ్చయము.
విశ్వాసము అనగా జనసమూహములో యేసు వెనుక వచ్చి ఆయన వస్త్రపు చెంగును ముట్టిన ఆ వణకుచున్న దీనురాలైన స్త్రీ. (మార్కు 5:25.) నిశ్చయత అనగా తన హంతకుల మధ్య ప్రశాంతముగా నిలిచి, "ఇదిగో ఆకాశము తెరవబడుటయు, మనుష్యకుమారుడు దేవుని కుడిపార్శ్వమున నిలిచియుండుటయు చూచుచున్నాను" అని పలికిన స్తెఫను. (అపొస్తలుల కార్యములు 7:56.)
విశ్వాసము అనగా "ప్రభువా, నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుము" అని మొఱపెట్టిన పశ్చాత్తాపపడిన దొంగ. (లూకా 23:42.) నిశ్చయత అనగా పుండ్లతో నిండినవాడై ధూళిలో కూర్చుండి, "నా విమోచకుడు సజీవుడని నేనెరుగుదును" (యోబు 19:25); "ఆయన నన్ను చంపినను ఆయనయందు నమ్మిక యుంచెదను" (యోబు 13:15) అని పలికిన యోబు.
విశ్వాసము అనగా మునుగుచుండగా పేతురు పెట్టిన కేక: "ప్రభువా, నన్ను రక్షింపుము!" (మత్తయి 14:30.) నిశ్చయత అనగా అదే పేతురు తరువాత కాలమున సభ యెదుట, "ఇల్లు కట్టువారైన మీరు విసర్జించిన రాయి ఇదే; ఇదే మూలకు తలరాయి ఆయెను. మరి ఎవని వలనను రక్షణ కలుగదు; ఈ నామముననే గాని మనుష్యులు రక్షణ పొందుటకు ఆకాశము క్రింద మనుష్యులలో ఇయ్యబడిన మరి ఏ నామమును లేదు" అని ప్రకటించుట. (అపొస్తలుల కార్యములు 4:11, 12.)
విశ్వాసము అనగా ఆతురతతో వణకుచున్న స్వరము: "ప్రభువా, నమ్ముచున్నాను; నా అపనమ్మకమునకు సహాయము చేయుము." (మార్కు 9:24.) నిశ్చయత అనగా నిబ్బరమైన సవాలు: "దేవునిచేత ఏర్పరచబడినవారిమీద నేరము మోపువాడెవడు? శిక్ష విధించువాడెవడు?" (రోమీయులకు 8:33, 34.) విశ్వాసము అనగా దమస్కులో యూదా ఇంట దుఃఖముతో, గ్రుడ్డివాడై, ఒంటరిగా ప్రార్థన చేయుచున్న సౌలు. (అపొస్తలుల కార్యములు 9:11.) నిశ్చయత అనగా వృద్ధుడైన ఖైదీ పౌలు సమాధిని ప్రశాంతముగా చూచుచు, "నేనెవని నమ్మియున్నానో ఆయనను ఎరుగుదును. నాకొరకు కిరీటము ఉంచబడియున్నది" అని పలుకుట. (2 తిమోతికి 1:12; 4:8.)
విశ్వాసము జీవము. ఎంత గొప్ప ఆశీర్వాదము! జీవమరణముల మధ్య గల అగాధమును ఎవడు వర్ణింపగలడు? "చచ్చిన సింహముకంటె బ్రతికియున్న కుక్క మేలు." (ప్రసంగి 9:4.) అయినను జీవము బలహీనముగాను రోగముగాను అనారోగ్యముగాను బాధాకరముగాను శ్రమకరముగాను ఆందోళనగాను అలసటగాను భారముగాను ఆనందరహితముగాను అంతమువరకు చిరునవ్వు లేనిదిగాను ఉండవచ్చును. నిశ్చయత జీవముకంటె ఎక్కువైనది. అది ఆరోగ్యము, బలము, శక్తి, ఓజస్సు, చురుకుదనము, ఉత్సాహము, పౌరుషము, సౌందర్యము.
మన యెదుట ఉన్నది "రక్షింపబడుట లేక రక్షింపబడకపోవుట" అను ప్రశ్న కాదు గాని "విశేషాధికారము కలదా లేదా" అను ప్రశ్న.—ఇది సమాధానము ఉన్నదా లేదా అను ప్రశ్న కాదు గాని గొప్ప సమాధానమా కొద్ది సమాధానమా అను ప్రశ్న.—ఇది ఈ లోకములోని దారితప్పినవారికిని క్రీస్తు పాఠశాలకును మధ్య ఉన్న ప్రశ్న కాదు: ఇది పాఠశాలకు మాత్రమే చెందినది: మొదటి తరగతికిని చివరి తరగతికిని మధ్య ఉన్న ప్రశ్న.
విశ్వాసము గలవాడు మంచి చేయుచున్నాడు. ఈ పత్రమును చదువు వారందరికిని అది ఉన్నదని నేను తలంచగలిగిన యెడల నేను సంతోషించెదను. నమ్మినవారు ధన్యులు, ముమ్మారు ధన్యులు! వారు క్షేమముగా ఉన్నారు. వారు కడుగబడిరి. వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడిరి. వారు నరకము యొక్క శక్తికి అతీతులు. సాతాను తన ద్వేషమంతయు చూపినను వారిని క్రీస్తు చేతిలోనుండి ఎన్నడును లాగివేయలేడు. కాని నిశ్చయత గలవాడు మరి ఎక్కువ మేలు చేయుచున్నాడు,—ఎక్కువ చూచును, ఎక్కువ అనుభవించును, ఎక్కువ ఎరుగును, ఎక్కువ ఆనందించును, ద్వితీయోపదేశకాండములో చెప్పబడిన "భూమిమీద ఆకాశమండల దినములు" వంటి దినములను ఎక్కువగా కలిగియుండును. (ద్వితీయోపదేశకాండము 11:21.)*
III. నేను చెప్పిన మూడవ విషయమునకు వచ్చెదను. స్థిరమైన నిశ్చయతతో కూడిన నిరీక్షణ ఎంతో కోరదగినదని చెప్పుటకు కొన్ని కారణములు తెలిపెదను.
ఈ విషయమును ప్రత్యేకముగా గమనింపుడని కోరుచున్నాను. నిశ్చయత ఇప్పటికంటె ఎక్కువగా వెదకబడవలెనని నేను హృదయపూర్వకముగా కోరుచున్నాను. నమ్మినవారిలో అనేకులు సందేహింప మొదలుపెట్టి, సందేహించుచునే సాగి, సందేహించుచునే జీవించి, సందేహించుచునే చనిపోయి, పొగమంచులో వలె పరలోకమునకు వెళ్ళుచున్నారు.
"నిరీక్షణలను" "నమ్మికలను" తేలికగా మాట్లాడుట నాకు తగదు. అయితే మనలో అనేకులు వాటితోనే తృప్తిపడి కూర్చుండి ముందుకు సాగరని భయపడుచున్నాను. ప్రభువు కుటుంబములో "బహుశా" అనువారు తక్కువగాను, "నేను ఎరుగుదును, నాకు రూఢిగా తెలియును" అని చెప్పగలవారు ఎక్కువగాను ఉండుటను చూడగోరుదును. ఓహో, విశ్వాసులందరు శ్రేష్ఠమైన వరములను ఆశించి, అంతకంటె తక్కువదానితో తృప్తిపడకుందురు గాక! సువార్త అందించవలెనని ఉద్దేశింపబడిన ఆనందపు సంపూర్ణ ప్రవాహమును అనేకులు కోల్పోవుచున్నారు. అనేకులు తమ ఆత్మను దీనముగాను ఆకలితోను ఉంచుకొనుచున్నారు, అయితే వారి ప్రభువు, "ప్రియులారా, తినుడి, సమృద్ధిగా త్రాగుడి" అనియు "అడుగుడి, పొందుదురు; అప్పుడు మీ ఆనందము పరిపూర్ణమగును" అనియు చెప్పుచున్నాడు. (పరమగీతము 5:1; యోహాను 16:24.)
(1) కాబట్టి మొదటిగా ఇది జ్ఞాపకము చేసికొందము: నిశ్చయత అది ఇచ్చు ప్రస్తుత ఆదరణ వలనను సమాధానము వలనను కోరదగినది.
సందేహములు, భయములు క్రీస్తునందు నిజముగా విశ్వసించినవాని సంతోషములో అధిక భాగమును పాడుచేయగలవు. అనిశ్చితి, ఎదురుచూపుతో కూడిన ఉత్కంఠ ఏ స్థితిలోనైనను చెడ్డవే—మన ఆరోగ్యము, ఆస్తి, కుటుంబములు, అనురాగములు, లౌకిక వృత్తుల విషయములో కూడా—కాని మన ఆత్మల విషయములో ఉన్నంత చెడ్డవి మరి ఎక్కడను కావు. విశ్వాసి "నేను ఆశించుచున్నాను" అనియు, "నేను నమ్ముచున్నాను" అనియు చెప్పుటకంటె ముందుకు పోలేనంతవరకు, తన ఆత్మీయ స్థితి విషయములో కొంత అనిశ్చితిని అతడు అనుభవించుచున్నాడని స్పష్టముగా తెలియును. ఆ మాటలే అంతటిని సూచించుచున్నవి. "నేను ఎరుగుదును" అని చెప్పుటకు ధైర్యము చాలనందున అతడు "నేను ఆశించుచున్నాను" అని చెప్పుచున్నాడు.
ఇప్పుడు నిశ్చయత దేవుని బిడ్డను ఈ బాధాకరమైన బానిసత్వమునుండి విడిపించుటలో గొప్ప పాత్ర వహించి, అతని ఓదార్పునకు ఎంతో తోడ్పడును. జీవితములోని గొప్ప వ్యవహారము తీరిన వ్యవహారమనియు, గొప్ప ఋణము చెల్లింపబడిన ఋణమనియు, గొప్ప వ్యాధి స్వస్థపడిన వ్యాధియనియు, గొప్ప కార్యము ముగిసిన కార్యమనియు అతడు భావించునట్లు అది అతనికి సామర్థ్యమిచ్చును; అప్పుడు మిగిలిన వ్యవహారములు, వ్యాధులు, ఋణములు, కార్యములన్నియు దానితో పోల్చిచూడగా చిన్నవగును. ఈ విధముగా నిశ్చయత అతనిని శ్రమలో ఓర్పు గలవానిగాను, ఎడబాటులలో ప్రశాంతముగలవానిగాను, దుఃఖములో చలించనివానిగాను, చెడు వార్తలకు భయపడనివానిగాను, ప్రతి స్థితిలోను తృప్తి పొందినవానిగాను చేయును; ఏలయనగా అది అతనికి హృదయములో స్థిరత్వమును ఇచ్చును. అది అతని చేదు పాత్రలను మధురము చేయును; అతని సిలువల భారమును తగ్గించును; అతడు ప్రయాణించు కఠినమైన స్థలములను సమము చేయును; మరణాంధకార లోయను తేలిక చేయును. తన పాదముల క్రింద ఘనమైనదేదో ఉన్నదనియు, తన చేతులకు గట్టిగా దొరికినదేదో ఉన్నదనియు—మార్గములో నమ్మదగిన స్నేహితుడును, అంతమున నమ్మదగిన గృహమును ఉన్నవనియు అతడు ఎల్లప్పుడును భావించునట్లు చేయును.*
నిశ్చయత మనుష్యుడు దారిద్ర్యమును, నష్టమును సహించుటకు సహాయపడును. "పరలోకములో నాకు శ్రేష్ఠమైనది, నిలుచునది అయిన సొత్తు ఉన్నదని నేను ఎరుగుదును. వెండిబంగారములు నాకు లేవు, కాని కృప, మహిమ నావి; అవి ఎన్నడును రెక్కలు కట్టుకొని ఎగిరిపోజాలవు. అంజూరపు చెట్టు చిగిరింపకపోయినను నేను ప్రభువునందు ఆనందించెదను" అని చెప్పుట అది అతనికి నేర్పును. (హబక్కూకు 3:17, 18.)
నిశ్చయత దేవుని బిడ్డను అతి భారమైన ఎడబాటులలో ఆదుకొని, "క్షేమమే" అని అనుకొనుటకు తోడ్పడును. నిశ్చయత గల ఆత్మ, "ప్రియులు నానుండి తీసికొనబడినను, యేసు ఆయనే, యుగయుగములు సజీవుడై యున్నాడు. క్రీస్తు మృతులలోనుండి లేపబడి ఇక మరణింపడు. నా యిల్లు శరీరరక్తములు కోరినట్లుండకపోయినను, సమస్తమునందు క్రమపరచబడిన, స్థిరమైన నిత్య నిబంధన నాకున్నది" అని చెప్పును. (2 రాజులు 4:26; హెబ్రీయులకు 13:8; రోమీయులకు 6:9; 2 సమూయేలు 23:5.)
ఫిలిప్పీలో పౌలు, సీల వలె చెరసాలలో కూడ దేవుని స్తుతించి కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటకు నిశ్చయత మనుష్యునికి సామర్థ్యమిచ్చును. అది విశ్వాసికి అతి చీకటి రాత్రిలో కూడ కీర్తనలను, సమస్తము అతనికి విరుద్ధముగా సాగుచున్నట్లు కనబడునప్పుడు ఆనందమును ఇవ్వగలదు.* (యోబు 35:10; కీర్తన 42:8.)
హేరోదు చెరసాలలో పేతురు వలె, రేపు మరణము ఖాయమని తెలిసియు నిద్రపోవుటకు నిశ్చయత మనుష్యునికి సామర్థ్యమిచ్చును. "నేను సమాధానముగా పండుకొని నిద్రపోవుదును; ప్రభువా, నీవు మాత్రమే నన్ను క్షేమముగా నివసింపజేయుచున్నావు" అని చెప్పుట అది అతనికి నేర్పును. (కీర్తన 4:8.)
యెరూషలేములో చెరసాలలో వేయబడినప్పుడు అపొస్తలులు చేసినట్లు, క్రీస్తు నిమిత్తము అవమానమును సహించుటలో ఆనందించునట్లు నిశ్చయత మనుష్యుని చేయగలదు. (అపొస్తలుల కార్యములు 5:41.) "సంతోషించి మహానందపడుడి" (మత్తయి 5:12) అని ఆయన చేయవచ్చుననియు, అన్నిటికి సరిపెట్టునట్టి అత్యధికమైన మహిమ భారము పరలోకములో ఉన్నదనియు అది అతనికి జ్ఞాపకము చేయును. (2 కొరింథీయులకు 4:17.)
క్రీస్తు సంఘ ఆరంభమున స్తెఫను చేసినట్లును, మన స్వదేశములో క్రాన్మర్, రిడ్లీ, హూపర్, లాటిమర్, రోజర్స్, టేలర్ చేసినట్లును, విశ్వాసి హింసాత్మకమైన బాధాకరమైన మరణమును భయములేకుండ ఎదుర్కొనుటకు నిశ్చయత సామర్థ్యమిచ్చును. "శరీరమును చంపి పిమ్మట ఇంక ఏమియు చేయలేనివారికి భయపడకుడి" (లూకా 12:4), "ప్రభువైన యేసూ, నా ఆత్మను చేర్చుకొనుము" (అపొస్తలుల కార్యములు 7:59) అను వాక్యములను అది అతని హృదయమునకు తెచ్చును.†
నిశ్చయత నొప్పిలోను రోగములోను మనుష్యుని ఆదుకొని, అతని పడకను సరిచేసి, అతని మరణ దిండును సమముచేయును. "నా భూసంబంధమైన గృహము శిథిలమైనను, దేవుడు నిర్మించిన నివాసము నాకున్నది" (2 కొరింథీయులకు 5:1), "నేను వెడలిపోయి క్రీస్తుతో కూడ నుండవలెనని కోరుచున్నాను" (ఫిలిప్పీయులకు 1:23), "నా శరీరమును నా హృదయమును క్షీణించినను, దేవుడు నా హృదయమునకు ఆశ్రయ దుర్గమును నిత్యము నా స్వాస్థ్యమునై యున్నాడు"* (కీర్తన 73:26) అని చెప్పుటకు అది అతనికి సామర్థ్యమిచ్చును.
మరణ సమయములో నిశ్చయత ఇయ్యగల బలమైన ఓదార్పు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము. మన వంతు మరణించుటకు వచ్చినప్పుడు వలె నిశ్చయత మనకు ఎన్నడును అంత విలువైనదిగా తోచదని మనము నమ్మవచ్చును. ఆ భయంకర ఘడియలో, తమ జీవితకాలములో దాని గూర్చి ఏమి తలంచినను, "నిశ్చయమైన నిరీక్షణ" యొక్క విలువను, ఆధిక్యతను గ్రహింపని విశ్వాసులు కొద్దిమందే. సూర్యుడు ప్రకాశించుచు శరీరము బలముగా ఉన్నంతకాలము సామాన్యమైన "ఆశలు", "నమ్మకములు" జీవించుటకు సరిపోవును; కాని మనము మరణించునప్పుడు "నేను ఎరుగుదును" అనియు "నేను అనుభవించుచున్నాను" అనియు చెప్పగలుగుటకు మనకు కోరిక కలుగును. మరణ నది చల్లని ప్రవాహము, మనము దానిని ఒంటరిగా దాటవలెను. ఏ భూసంబంధ స్నేహితుడును మనకు సహాయపడజాలడు. చివరి శత్రువు, భయములకు రాజు బలమైన విరోధి. మన ఆత్మలు వెడలిపోవునప్పుడు నిశ్చయత అను బలమైన ద్రాక్షారసమువంటి ఉల్లాసకరమైన పానీయము మరేదియు లేదు.
రోగులను దర్శించు ఆరాధనా క్రమములో ఒక అందమైన వాక్యము ఉన్నది: "తన్ను నమ్ముకొనువారందరికి మిక్కిలి బలమైన దుర్గమైన సర్వశక్తిగల ప్రభువు, ఇప్పుడును ఎల్లప్పుడును నీ రక్షణగా ఉండి, ఆరోగ్యమును రక్షణయును నీవు పొందగల నామము ఆకాశము క్రింద మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నామము తప్ప మరొకటి లేదని నీవు ఎరిగి అనుభవించునట్లు చేయునుగాక." ఆ క్రమమును సంకలనము చేసినవారు అక్కడ గొప్ప జ్ఞానమును కనుపరచిరి. కన్నులు మసకబారి, హృదయము క్షీణించి, ఆత్మ వెడలిపోవుటకు సిద్ధముగా ఉన్నప్పుడు, క్రీస్తు మన కొరకు చేసినదానిని ఎరిగి అనుభవించుట తప్పక ఉండవలెననియు, లేనియెడల సంపూర్ణ సమాధానము ఉండజాలదనియు వారు చూచిరి.*
(2) మరియొక సంగతిగా, నిశ్చయత కోరదగినదని జ్ఞాపకముంచుకొందము; ఏలయనగా అది క్రైస్తవుని చురుకుగా పనిచేయు క్రైస్తవునిగా చేయును.
సాధారణముగా చెప్పవలెనంటే, పరలోకములో ప్రవేశించుటకు సంపూర్ణ ధైర్యము గలవారును, తమ స్వక్రియలయందు కాక క్రీస్తు ముగించిన కార్యమునందు నమ్మిక యుంచువారును భూమిపై క్రీస్తు కొరకు చేయునంతగా మరెవ్వరును చేయరు. అది ఆశ్చర్యముగా వినబడునని నేను ధైర్యముగా చెప్పుదును, కాని అది సత్యము.
నిశ్చయమైన నిరీక్షణ లేని విశ్వాసి, తన సొంత స్థితిని గూర్చి హృదయములో పరిశీలనలు చేసుకొనుటలో తన కాలములో అధిక భాగమును గడుపును. భయస్థుడైన, లేని రోగములను ఊహించుకొను మనుష్యునివలె, అతడు తన సొంత బాధలతో, తన సొంత సందేహములతో ప్రశ్నలతో, తన సొంత పోరాటములతో భ్రష్టత్వముతో నిండియుండును. సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే, అతడు తన అంతరంగ యుద్ధములో ఎంతగా నిమగ్నమై యుండునంటే ఇతర విషయములకు అతనికి తీరిక చాలా తక్కువ, దేవుని కొరకు పనిచేయుటకు సమయము కూడా తక్కువేనని మీరు తరచుగా కనుగొందురు.
అయితే పౌలువలె నిశ్చయమైన నిరీక్షణ గల విశ్వాసి ఈ బాధాకరమైన కలతలనుండి విముక్తుడై యుండును. తన క్షమాపణను, అంగీకారమును గూర్చిన సందేహములతో అతడు తన ఆత్మను వేధించుకొనడు. రక్తముతో ముద్రింపబడిన నిత్యనిబంధనను, తన ప్రభువును రక్షకుని సంపూర్ణమైన కార్యమును, ఎన్నడును భంగపడని వాక్యమును అతడు చూచును; కాబట్టి తన రక్షణను స్థిరపడిన విషయముగా ఎంచుకొనును.
ఈ విధముగా అతడు ప్రభువు కార్యముపై అవిభక్తమైన శ్రద్ధ నిలుపగలుగును, తద్వారా చివరకు ఎక్కువ చేయగలుగును.*
దీనికి ఉదాహరణగా, ఇద్దరు ఇంగ్లీషు వలసదారులను తీసికొనుడి; వారు న్యూజీలాండులో లేక ఆస్ట్రేలియాలో ప్రక్కప్రక్కనే స్థిరపడిరని అనుకొనుడి. వారిలో ప్రతి ఒక్కనికి చదును చేసి సాగుచేయుటకు ఒక భూమి ముక్కను ఇయ్యుడి. వారికి కేటాయించిన భాగములు పరిమాణములోను నాణ్యతలోను సమానముగా ఉండనిండి. అవసరమైన ప్రతి న్యాయపత్రము ద్వారా ఆ భూమిని వారికి భద్రపరచుడి; అది వారికిని వారి సంతతికిని శాశ్వతముగా స్వంత భూమిగా బదలాయింపబడనిండి; ఆ బదలాయింపు బహిరంగముగా నమోదు చేయబడనిండి; మనుష్యుని తెలివి కల్పింపగల ప్రతి పత్రము ద్వారాను భద్రత ద్వారాను ఆ ఆస్తి వారికి నిశ్చయముగా ఏర్పడనిండి.
అప్పుడు వారిలో ఒకడు తన భూమిని చదును చేసి సాగులోనికి తెచ్చుటకు పనిచేయసాగి, విరామమును విరమణయు లేక దినదినమును దానిపై కష్టపడునని అనుకొనుడి.
ఇంతలో రెండవవాడు తన పనిని నిరంతరము విడిచిపెట్టి, ఆ భూమి నిజముగా తనదేనా అని అడుగుటకు పదేపదే ప్రభుత్వ నమోదు కార్యాలయమునకు వెళ్లుచుండునని అనుకొనుడి—ఏదైనా పొరపాటు జరిగియుండలేదా, తనకు దానిని బదలాయించిన న్యాయపత్రములలో ఎక్కడైనా లోపము లేదా అని అడుగుచుండునని అనుకొనుడి.
ఒకడు తన హక్కును గూర్చి ఎన్నడును సందేహపడక, శ్రద్ధగా పనిచేయును. మరొకడు తన హక్కును గూర్చి నిశ్చయముగా ఉండుట అరుదు; దానిని గూర్చి అనవసరమైన విచారణల కొరకు సిడ్నీకి లేక మెల్బోర్నుకు లేక ఆక్లాండుకు వెళ్లుటలో తన సమయములో సగము గడపును.
ఈ ఇద్దరిలో ఒక సంవత్సరము గడచిన తరువాత ఎవడు ఎక్కువ ప్రగతి సాధించియుండును? తన భూమికి ఎవడు ఎక్కువ చేసియుండును, ఎవడు విశాలమైన నేలను సాగులోనికి తెచ్చియుండును, ఎవనికి మంచి పంటలు చూపుటకు ఉండును, మొత్తముమీద ఎవడు అత్యంత వర్ధిల్లియుండును?
సామాన్య జ్ఞానము గల ఎవడైనను ఆ ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పగలడు. నేను జవాబు చెప్పనవసరము లేదు. ఒకే జవాబు ఉండగలదు. అవిభక్తమైన శ్రద్ధ ఎల్లప్పుడును గొప్ప విజయమును సాధించును.
"ఆకాశములోని నివాసములకు" మన హక్కు విషయములో కూడా ఇంచుమించు ఇదే. తన హక్కు స్పష్టమై యుండుట చూచి, అవిశ్వాసముతో కూడిన సందేహములతో ప్రశ్నలతో సంశయములతో కలత చెందని విశ్వాసి, తనను కొనిన ప్రభువు కొరకు ఇతరులందరికంటె ఎక్కువ చేయును. ప్రభువు యొక్క ఆనందము ఆ మనుష్యునికి బలము అగును. దావీదు ఇట్లనెను: "నీ రక్షణానందమును నాకు మరల అనుగ్రహింపుము; అప్పుడు అతిక్రమము చేయువారికి నీ మార్గములను బోధించెదను." (కీర్తన 51:12.)
అపొస్తలులవంటి కష్టపడి పనిచేసిన క్రైస్తవులు ఎన్నడును లేరు. వారు పనిచేయుటకే జీవించినట్లు కనబడెను. క్రీస్తు కార్యము నిజముగా వారికి అన్నపానములు. తమ ప్రాణములను తమకు ప్రియముగా ఎంచుకొనలేదు. వారు ఖర్చు చేసిరి, ఖర్చుచేయబడిరి. సుఖమును ఆరోగ్యమును లౌకిక సౌఖ్యమును సిలువ పాదమున ఉంచివేసిరి. దీనికి ఒక ముఖ్యమైన కారణము వారి నిశ్చయమైన నిరీక్షణయే అని నేను నమ్ముచున్నాను. "మనము దేవుని సంబంధులమని యెరుగుదుము, లోకమంతయు దుష్టుని యందున్నదని యెరుగుదుము" అని చెప్పగల మనుష్యులు వారు. (1 యోహాను 5:19.)
(3) మరొక విషయముగా, నిశ్చయత కోరదగినదని జ్ఞాపకము చేసికొనుదము; ఏలయనగా అది క్రైస్తవుని దృఢమైన క్రైస్తవునిగా చేయుటకు తోడ్పడును.
దేవుని దృష్టిలో మన సొంత స్థితిని గూర్చిన అనిశ్చయతయు సందేహమును ఘోరమైన కీడు, అనేక కీడులకు తల్లి. ప్రభువును వెంబడించుటలో అది తరచుగా తడబడు అస్థిరమైన నడకను పుట్టించును. నిశ్చయత అనేక ముడులను విప్పుటకును క్రైస్తవ ధర్మమార్గమును స్పష్టముగాను సులభముగాను చేయుటకును సహాయపడును.
వీరు దేవుని పిల్లలు, ఎంత బలహీనమైనను నిజమైన కృప గలవారు అని మనకు నిరీక్షణ కలిగించువారు అనేకులు ఆచరణ విషయములలో సందేహములతో నిరంతరము కలవరపడుదురు. "మనము ఇట్టిది చేయవలెనా? ఈ కుటుంబ ఆచారమును విడువవలెనా? ఆ సహవాసములోనికి మనము వెళ్లవచ్చునా? సందర్శనల విషయములో హద్దు ఎక్కడ గీయవలెను? మన వస్త్రధారణకును విందులకును కొలమానము ఏది? ఎట్టి పరిస్థితులలోను మనము నృత్యము చేయకూడదా, పేకముక్కలను ముట్టకూడదా, వినోద సభలకు వెళ్లకూడదా?" ఇట్టి ప్రశ్నలు వారికి నిరంతరము ఇబ్బంది కలిగించునట్లు కనబడును. వారి కలవరమునకు సరళమైన మూలము తరచుగా—చాలా తరచుగా—తాము దేవుని పిల్లలమని వారికి నిశ్చయత లేకపోవుటయే. తాము ద్వారముయొక్క ఏ ప్రక్కన ఉన్నారో ఆ విషయమును వారింకను నిర్ణయించుకొనలేదు. తాము ఓడ లోపల ఉన్నారో లేదో వారికి తెలియదు.
దేవుని బిడ్డ ఒక నిర్దిష్టమైన దృఢమైన విధముగా నడుచుకొనవలెనని వారు బాగుగా గ్రహింతురు; కాని అసలు ప్రశ్న ఏమనగా "తాముతాము దేవుని పిల్లలమా?" తాము అట్టివారమని వారు భావించినయెడల, వారు సూటిగా వెళ్లి దృఢమైన మార్గము పట్టుదురు. కాని దానిని గూర్చి నిశ్చయము లేక, వారి మనస్సాక్షి ఎల్లప్పుడును సంశయించుచు స్తంభించిపోవును. అపవాది ఇట్లు గుసగుసలాడును: "బహుశా నీవు కపటివే కావచ్చును; దృఢమైన మార్గము పట్టుటకు నీకేమి హక్కు ఉన్నది? నీవు నిజముగా క్రైస్తవుడవగువరకు వేచియుండుము." ఈ గుసగుస తరచుగా తక్కెడను మార్చి, ఏదో దౌర్భాగ్యమైన రాజీకి, లేక లోకానుసారమైన హేయమైన నడతకు నడిపించును!
ఈ దినములలో అనేకులు లోకము విషయములో అస్థిరముగాను, ఎటుబడితే అటు మొగ్గుచుపుచుపుచు, తృప్తి కలిగించని విధముగాను, అర్ధహృదయముతోను ప్రవర్తించుటకు ఇదొక ప్రధాన కారణమని నేను నమ్ముచున్నాను. వారి విశ్వాసము విఫలమగును. తాము క్రీస్తు సంబంధులమని వారికి నిశ్చయత లేదు, కాబట్టి లోకముతో విడిపోవుటకు వారికి సందేహము కలుగును. క్రొత్త మనుష్యుని ధరించుకొంటిమని వారికి పూర్తి నమ్మకము లేనందున, పాత మనుష్యుని ప్రవర్తనలన్నిటిని విడిచిపెట్టుటకు వెనుకంజ వేయుదురు. సంక్షేపముగా, "రెండు అభిప్రాయముల మధ్య తడబడుటకు" ఒక రహస్య కారణము నిశ్చయత లేకపోవుటయే అని నాకు సందేహము లేదు. ప్రజలు "యెహోవాయే దేవుడు" అని దృఢముగా చెప్పగలిగినప్పుడు వారి మార్గము చాలా స్పష్టమగును. (1 రాజులు 18:39.)
(4) చివరిగా, నిశ్చయత కోరదగినదని జ్ఞాపకము చేసికొనుదము; ఏలయనగా అది అత్యంత పరిశుద్ధులైన క్రైస్తవులను తయారుచేయుటకు తోడ్పడును.
ఇది కూడా అద్భుతముగాను విచిత్రముగాను వినబడును, అయినను ఇది సత్యమే. ఇది సువార్తలోని వైరుధ్యములలో ఒకటి; మొదటి చూపులో బుద్ధికిని సాధారణ వివేకమునకును విరుద్ధముగా కనబడును, అయినను ఇది యథార్థమే. "నిశ్చయత అజాగ్రత్తకును సోమరితనమునకును దారితీయును" అని కార్డినల్ బెల్లార్మిన్ చెప్పినప్పుడు ఆయన సత్యమునకు ఎంతో దూరముగా ఉండెను. క్రీస్తు చేత ఉచితముగా క్షమింపబడినవాడు క్రీస్తు మహిమ కొరకు ఎల్లప్పుడును ఎంతో చేయును; ఈ క్షమాపణ విషయమై పరిపూర్ణమైన నిశ్చయతను అనుభవించువాడు సాధారణముగా దేవునితో అత్యంత సన్నిహితముగా నడుచుకొనును. "ఆయనయందు ఈ నిరీక్షణ గలవాడు ఆయన పవిత్రుడై యున్నట్లు తన్ను తాను పవిత్రపరచుకొనును" (1 యోహాను 3:3) అనునది నమ్మదగిన మాట, విశ్వాసులందరును జ్ఞాపకముంచుకొనదగిన మాట. పవిత్రపరచని నిరీక్షణ పరిహాసము, భ్రాంతి, ఉరి.*
దేవునితో సన్నిహిత సహవాసములో జీవించుటలోని ఓదార్పును ఎరిగినవారివలె తమ హృదయములను జీవితములను జాగ్రత్తగా కాచుకొనువారు మరెవరును ఉండరు. వారు తమ భాగ్యమును గ్రహించుచున్నారు; దానిని పోగొట్టుకొందుమేమో అని భయపడుదురు. ఆ ఉన్నత స్థితి నుండి పడిపోవుటకును, తమకును క్రీస్తునకును మధ్య మేఘములను రప్పించి తమ ఓదార్పులను చెరుపుకొనుటకును వారు భయపడుదురు. చేతిలో కొద్ది ధనముతో ప్రయాణము చేయువాడు ప్రమాదమును గూర్చి అంతగా ఆలోచింపడు, ఎంత ఆలస్యముగా ప్రయాణించినను లెక్కచేయడు. అయితే బంగారమును రత్నములను మోయువాడు జాగ్రత్తగా ప్రయాణించును; తన దారులను, బసలను, సహవాసులను జాగ్రత్తగా చూచుకొనును, ఏ ప్రమాదమునకును లోనుకాడు. శాస్త్రీయము కాకపోయినను, స్థిరమైన నక్షత్రములే ఎక్కువగా వణకునవని ఒక పాత మాట కలదు. దేవుని సమాధానపడిన ముఖకాంతిని పూర్ణముగా అనుభవించువాడు, దాని ధన్యకరమైన ఓదార్పులను పోగొట్టుకొందునేమో అని వణకుచు భయపడువాడును, పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖపరచు దేనినైనను చేయుటకు అసూయతో భయపడువాడునై యుండును.
ఈ నాలుగు విషయములను క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను వారందరును గంభీరముగా పరిశీలింపవలెనని సిఫారసు చేయుచున్నాను. నిత్యమైన బాహువులు మీ చుట్టును ఉన్నట్లు అనుభవించి, "నేను నీ రక్షణ" అని యేసు ప్రతిదినము మీ ఆత్మకు సమీపించి పలుకు స్వరమును వినగోరుదురా?—మీ తరములో ద్రాక్షతోటలో ఉపయోగకరమైన పనివారిగా ఉండగోరుదురా?—ధైర్యవంతుడును, స్థిరుడును, నిశ్చయముగల వాడును, ఏకదృష్టి గలవాడును, రాజీపడని క్రీస్తు అనుచరునిగా మనుష్యులందరికి తెలియబడగోరుదురా?—విశేషముగా ఆత్మీయ మనస్కులుగాను పరిశుద్ధులుగాను ఉండగోరుదురా?—కొందరు పాఠకులు, "ఇవియే మా హృదయములు కోరుచున్నవి. మేము వీటి కొరకు ఆశించుచున్నాము, వాటి వెంట ఆతురపడుచున్నాము; కాని అవి మాకు దూరముగా ఉన్నట్లున్నవి" అని చెప్పుదురనుటలో నాకు సందేహము లేదు.
మీరు నిశ్చయతను నిర్లక్ష్యము చేయుటయే మీ వైఫల్యములన్నిటి ప్రధాన రహస్యమై యుండవచ్చునని, మీకు తృప్తినిచ్చు అల్ప విశ్వాసమే మీ అల్ప సమాధానమునకు కారణమై యుండవచ్చునని మీకెప్పుడైనను తోచలేదా? వాటన్నిటికిని మూలమును తల్లియునైన విశ్వాసము బలహీనముగా ఉండనిచ్చినప్పుడు, మీ కృపలు క్షీణించి సొమ్మసిల్లుటను విచిత్రముగా భావింపగలరా?
ఈ దినమే నా ఆలోచన పాటించుడి. విశ్వాసవృద్ధిని వెదకుడి. అపొస్తలుడైన పౌలునకు ఉన్నటువంటి నిశ్చయమైన రక్షణ నిరీక్షణను వెదకుడి. దేవుని వాగ్దానములపై సరళమైన, బాలసమానమైన నమ్మకమును సంపాదించుటకు ప్రయత్నించుడి. పౌలువలె, "నేను ఎవనియందు నమ్మిక యుంచితినో ఆయనను ఎరుగుదును; ఆయన నా వాడనియు, నేను ఆయన వాడనియు నాకు నిశ్చయముగా తెలియును" అని చెప్పగలుగుటకు ప్రయత్నించుడి.
మీరు బహుశః ఇతర మార్గములను పద్ధతులను ప్రయత్నించి పూర్తిగా విఫలమై యుందురు. మీ పథకమును మార్చుకొనుడి. వేరొక మార్గమున పోవుడి. మీ సందేహములను విడిచిపెట్టుడి. ప్రభువు బాహువుపై మరింత సంపూర్ణముగా ఆనుకొనుడి. సంపూర్ణ నమ్మికతో ఆరంభించుడి. ప్రభువును ఆయన మాటనుబట్టి నమ్ముటకు విశ్వాసరహితమైన వెనుకంజను విడిచిపెట్టుడి. మిమ్మును, మీ ఆత్మను, మీ పాపములను కృపగల మీ రక్షకునిపై మోపుటకు రండి. సరళమైన విశ్వసించుటతో ఆరంభించుడి; మిగిలినవన్నియు శీఘ్రముగా మీకు అనుగ్రహింపబడును.*