భాగము 2

భాగము 2

(సి) తరువాత, పాపమును గూర్చిన సరియైన దృక్పథము, గడచిన ఇరవై అయిదు సంవత్సరములలో ఇంగ్లాండును వరదవలె ముంచెత్తి ఎందరినో తనతో కొట్టుకొనిపోయిన ఇంద్రియసంబంధమైన, ఆచారప్రధానమైన, పైపై రూపమాత్రమైన క్రైస్తవ్యమునకు శ్రేష్ఠమైన విరుగుడు. మనస్సాక్షి పూర్తిగా ప్రకాశింపజేయబడనంతవరకు, ఈ మత పద్ధతిలో కొంత వర్గపు మనస్సులను ఆకర్షించునది చాలా ఉన్నదని నేను నమ్మగలను. కానీ మనస్సాక్షి అనబడు మన స్వభావములోని ఆ అద్భుతమైన భాగము నిజముగా మేల్కొని సజీవముగా ఉన్నప్పుడు, ఇంద్రియసంబంధమైన ఆచార క్రైస్తవ్యము మనలను సంపూర్ణముగా తృప్తిపరచునని నమ్ముట నాకు కష్టము. చిన్న బిడ్డ ఆకలిగా లేనంతకాలము మిలమిల మెరిసే బొమ్మలతోను, గిలకలతోను సులభముగా శాంతించి సంతోషించును; కానీ అంతరంగమున సహజమైన ఆకలి పుట్టినప్పుడు ఆహారము తప్ప మరేదియు దానిని తృప్తిపరచదని మనకు తెలియును. తన ఆత్మ విషయములో మనుష్యుని స్థితియు సరిగా అంతే. సంగీతము, పుష్పములు, కొవ్వొత్తులు, ధూపము, పతాకములు, ఊరేగింపులు, సుందరమైన వస్త్రములు, పాపసంకీర్తన మందిరములు, కొంతవరకు రోమను మత స్వభావముగల మానవ నిర్మిత ఆచారములు—ఇవి కొన్ని పరిస్థితులలో అతనికి సరిపోవచ్చును. కానీ అతడు “మేల్కొని మృతులలోనుండి లేచినప్పుడు” ఈ సంగతులతో తృప్తిపడడు. అవి అతనికి గంభీరమైన వ్యర్థక్రీడలుగాను, కాలము వృథా చేయునవిగాను కనబడును. అతడు తన పాపమును చూచినప్పుడు తన రక్షకుని చూడక తప్పదు. తాను ప్రాణాంతకమైన వ్యాధితో బాధపడుచున్నట్లు అతడు భావించును; గొప్ప వైద్యుడు తప్ప మరేదియు అతనిని తృప్తిపరచదు. అతడు ఆకలిదప్పులు గలవాడై జీవాహారము కంటె తక్కువైనదేదియు పొందకూడదు. నేను చెప్పబోవునది ధైర్యముగా చెప్పినట్లు అనిపించవచ్చును; కానీ ఇంగ్లీషు ప్రజలకు పాపము యొక్క స్వభావమును, నీచత్వమును, పాపమయ స్వభావమును మరింత సంపూర్ణముగాను స్పష్టముగాను బోధించి ఉండినట్లయితే, గడచిన పావు శతాబ్దపు అర్ధ-రోమను మతములో అయిదింట నాలుగు భాగములు అసలు ఉండేవే కావని నేను నిర్భయముగా ఘంటాపథముగా చెప్పుచున్నాను.

(డి) తరువాత, పాపమును గూర్చిన సరియైన దృక్పథము, ఈ కాలములలో మనము ఎంతగానో వినుచున్న సంపూర్ణతను గూర్చిన అతిశయించిన సిద్ధాంతములకు శ్రేష్ఠమైన విరుగుడులలో ఒకటి. దీనిని గూర్చి నేను కొంచెమే చెప్పెదను, చెప్పునప్పుడు అభ్యంతరము కలిగింపను అని నమ్ముచున్నాను. సంపూర్ణతను మనపై ఒత్తిడి చేయువారు సర్వతోముఖమైన స్థిరత్వమును, క్రైస్తవ శీలమును ఏర్పరచు సమస్త కృపలపై జాగ్రత్తగల శ్రద్ధను తప్ప మరేదియు ఉద్దేశింపకపోయినట్లయితే, మనము వారిని సహించుటయే కాక వారితో పూర్తిగా ఏకీభవించుట న్యాయము. తప్పక మనము ఉన్నతమైన గురి పెట్టుదము.—కానీ ఈ లోకములో విశ్వాసి పాపమునుండి సంపూర్ణ విడుదలను పొందగలడనియు, సంవత్సరములపాటు దేవునితో అవిచ్ఛిన్నమైన, నిరంతరమైన సహవాసములో జీవింపగలడనియు, నెలల తరబడి ఒక్క చెడు తలంపైనను అనుభవింపకుండా ఉండగలడనియు మనుష్యులు నిజముగా మనకు చెప్పదలచినట్లయితే, అట్టి అభిప్రాయము నాకు లేఖనవిరుద్ధముగా కనబడునని నేను యథార్థముగా చెప్పవలసి వచ్చును.—నేను ఇంకను ముందుకు పోవుదును. ఆ అభిప్రాయము దానిని అవలంబించువానికి చాలా ప్రమాదకరమనియు, రక్షణను గూర్చి విచారించువారిని నిరుత్సాహపరచి, కృంగదీసి, వెనుకకు నెట్టుటకు ఎంతో అవకాశము కలదనియు నేను చెప్పుచున్నాను. మనము శరీరములో ఉన్నంతకాలము ఇట్టి సంపూర్ణతను ఆశించుటకు దేవుని వాక్యములో కొంచెమైనను ఆధారము నాకు కనబడదు. మన పదునైదవ ఆర్టికల్ మాటలు పూర్తిగా సత్యమని నమ్ముచున్నాను—“క్రీస్తు ఒక్కడే పాపములేనివాడు; మిగిలిన మనమందరమును క్రీస్తులో బాప్తిస్మము పొంది క్రొత్తగా జన్మించినను అనేక విషయములలో తప్పిదము చేయుచున్నాము; మనకు పాపము లేదని చెప్పుకొనిన యెడల మనలను మనమే మోసపరచుకొనుచున్నాము, సత్యము మనలో లేదు.”—మన మొదటి హోమిలీ భాషలో చెప్పవలెనన్న, “మన శ్రేష్ఠమైన క్రియలలో సహా అపరిపూర్ణతలు ఉన్నవి: మనము మన పూర్ణహృదయముతోను, మనస్సుతోను, శక్తితోను దేవుని ప్రేమింపవలసినంతగా ప్రేమింపము; మనము భయపడవలసినంతగా దేవునికి భయపడము; అనేకమైన గొప్ప అపరిపూర్ణతలతో తప్ప దేవునికి ప్రార్థన చేయము. మనము ఇచ్చుటయు, క్షమించుటయు, విశ్వసించుటయు, జీవించుటయు, నిరీక్షించుటయు అపరిపూర్ణముగానే చేయుచున్నాము; మాటలాడుటయు, ఆలోచించుటయు, చేయుటయు అపరిపూర్ణముగానే చేయుచున్నాము; అపవాదితోను, లోకముతోను, శరీరముతోను అపరిపూర్ణముగానే పోరాడుచున్నాము. కావున మన అపరిపూర్ణ స్థితిని స్పష్టముగా ఒప్పుకొనుటకు సిగ్గుపడకుందము.”—కొందరి మనస్సులను కమ్ముకొనిన సంపూర్ణతను గూర్చిన ఈ తాత్కాలిక భ్రాంతికి—దీనిని అట్లు పిలువవచ్చునని ఆశించుచున్నాను—శ్రేష్ఠమైన నివారణ, పాపము యొక్క స్వభావమును, పాపమయ స్థితిని, మోసకరమైన గుణమును గూర్చిన స్పష్టమైన, సంపూర్ణమైన, నిర్దిష్టమైన అవగాహనయే అని నేను చెప్పినదానిని మరల చెప్పుచున్నాను.

(ఇ) చివరిగా, పాపమును గూర్చిన లేఖనానుసారమైన దృక్పథము, సంఘము యొక్క ఈ చివరి దినములలో బాధాకరముగా వ్యాపించియున్న వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతను గూర్చిన తక్కువ అభిప్రాయములకు అద్భుతమైన విరుగుడుగా ఉండును. ఇది చాలా బాధాకరమైన, సున్నితమైన విషయమని నాకు తెలియును; అయినను దీనినుండి తొలగిపోవుటకు నేను సాహసింపను. ఈ దేశములో క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారి దినచర్యా ప్రమాణము క్రమక్రమముగా పడిపోవుచున్నదని చాలాకాలముగా నాకు దుఃఖకరమైన నమ్మకము కలదు. క్రీస్తువంటి ప్రేమ, దయ, సౌమ్యస్వభావము, నిస్స్వార్థత, సాత్వికము, మృదుత్వము, మంచి స్వభావము, ఆత్మనిరసన, మేలు చేయుటలో ఆసక్తి, లోకమునుండి వేరుగా ఉండుట అనునవి ఉండవలసినంతగాను, మన పితరుల దినములలో ఉండినంతగాను ఇప్పుడు విలువ పొందుటలేదని నేను భయపడుచున్నాను.

ఈ స్థితికి గల కారణములను పూర్తిగా వివరించుటకు నేను ప్రయత్నింపజాలను; పరిశీలన కొరకు కొన్ని ఊహలను మాత్రమే సూచింపగలను. ప్రస్తుత యుగములో ఒక విధమైన మత ప్రకటన ఎంతో నాగరికమై, సాపేక్షముగా సులభమైనందున, ఒకప్పుడు ఇరుకుగాను లోతుగాను ఉన్న ప్రవాహములు వెడల్పుగాను లోతు తక్కువగాను అయిపోయి ఉండవచ్చును; బాహ్య ప్రదర్శనలో మనము సంపాదించినది నాణ్యతలో కోల్పోయి ఉండవచ్చును. గడచిన ఇరవై అయిదు సంవత్సరములలో సంపద అపారముగా పెరుగుట, తెలియకుండగనే సామాజిక జీవితములోనికి లోకాసక్తి, స్వసుఖభోగము, సుఖప్రియత్వము అను తెగులును తెచ్చి ఉండవచ్చును. ఒకప్పుడు విలాసములని పిలువబడినవి ఇప్పుడు సౌకర్యములుగాను అవసరములుగాను ఉన్నవి; అందువలన ఆత్మనిరసనయు, “కష్టము సహించుటయు” బహు స్వల్పముగానే తెలియబడుచున్నవి. ఈ యుగమును గుర్తించు విపరీతమైన వాదవివాదములు తెలియకుండగనే మన ఆత్మీయ జీవితమును ఎండిపోజేసి ఉండవచ్చును. మనము తరచుగా సనాతన సిద్ధాంతముపై ఆసక్తితో తృప్తిపడి, దినదిన ఆచరణాత్మక భక్తి యొక్క గంభీరమైన వాస్తవములను నిర్లక్ష్యము చేసియున్నాము. కారణములు ఏవైనను, ఫలితము నిలిచియున్నదని నా స్వంత నమ్మకమును చెప్పక తప్పదు. ఇటీవలి సంవత్సరములలో విశ్వాసులలో వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత ప్రమాణము మన పితరుల దినములలో ఉండినదానికంటె తక్కువగా ఉన్నది. మొత్తము ఫలితము ఆత్మ దుఃఖపరచబడుచున్నదనుటయే! ఈ విషయము ఎంతో తగ్గింపును, హృదయపరిశోధనను కోరుచున్నది.

నేను ప్రస్తావించిన పరిస్థితికి ఉత్తమమైన పరిహారమేదో నా అభిప్రాయము చెప్పుటకు సాహసించెదను. సంఘములలోని ఇతర ఆలోచనా వర్గములు తమ తీర్పు తామే చేసికొనవలెను. సువార్తికులైన సంఘస్థులకు నివారణ, పాపము యొక్క స్వభావమును దాని పాపిష్ఠతను మరింత స్పష్టముగా గ్రహించుటలోనే ఉన్నదని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును. మన ఆత్మీయ జీవమును పునరుద్ధరించుకొనుటకు మనము ఐగుప్తునకు తిరిగిపోయి రోమీయ మతమును పోలిన ఆచారములను అరువు తెచ్చుకొనవలసిన పనిలేదు. పాప ఒప్పుకోలు పీఠమును తిరిగి నిలుపవలసిన పనిలేదు, సన్యాసాశ్రమమునకైనను కఠోర తపోనియమములకైనను తిరిగిపోవలసిన పనిలేదు. అట్టిదేదియు వద్దు! మనము కేవలము మారుమనస్సు పొంది మన మొదటి క్రియలను చేయవలెను. మొదటి మూలసూత్రములకు తిరిగి రావలెను. "పురాతన మార్గములకు" తిరిగిపోవలెను. దేవుని సన్నిధిలో వినయముగా కూర్చుండి, ఈ విషయమంతటిని ముఖాముఖిగా చూచి, ప్రభువైన యేసు దేనిని పాపమని పిలుచునో, దేనిని తన చిత్తము చేయుటయని పిలుచునో స్పష్టముగా పరిశీలించవలెను. అప్పుడు నిర్లక్ష్యముగా, సుఖముగా, సగము లోకానుసారముగా జీవించుచునే, అదే సమయములో సువార్త సూత్రములను పట్టుకొని మనల్ని మనము సువార్తికులమని పిలుచుకొనుట భయంకరముగా సాధ్యమేనని గ్రహించుటకు ప్రయత్నించవలెను! పాపము మనము తలంచినదాని కంటె ఎంతో నీచమైనదనియు, ఎంతో సమీపమైనదనియు, మనకు ఎంతో గట్టిగా అంటుకొని యున్నదనియు ఒకసారి చూచినయెడల, మనము క్రీస్తునకు మరింత సమీపమగుటకు నడిపింపబడుదుమని నేను నమ్ముచున్నాను, విశ్వసించుచున్నాను. క్రీస్తునకు సమీపమైన తరువాత ఆయన సంపూర్ణతలో నుండి మరింత లోతుగా పానము చేయుదుము; పౌలు వలె ఆయనయందు "విశ్వాస జీవితమును జీవించుట" మరింత సంపూర్ణముగా నేర్చుకొందుము. యేసునందు విశ్వాస జీవితము జీవించుటయు ఆయనయందు నిలిచియుండుటయు నేర్చుకొనిన తరువాత మనము మరింత ఫలము ఫలింతుము; విధి నిర్వహణలో మరింత బలము, శోధనలో మరింత ఓర్పు, మన బలహీనమైన పేద హృదయములపై మరింత మెలకువ గలవారమగుదుము; మన చిన్న దినచర్యలన్నిటిలో మన యజమానుని మరింత పోలియుందుము. క్రీస్తు మనకొరకు ఎంత చేసెనో ఎంత ఎక్కువగా గ్రహింతుమో, అంత ఎక్కువగా క్రీస్తు కొరకు చేయుటకు ప్రయాసపడుదుము. ఎక్కువగా క్షమింపబడినవారమై ఎక్కువగా ప్రేమింతుము. సంక్షేపముగా అపొస్తలుడు చెప్పినట్లు, "మనమందరమును ముసుగులేని ముఖముతో అద్దమునందువలె ప్రభువు మహిమను చూచుచు, ప్రభువగు ఆత్మవలన కలుగునట్లు ఆ పోలికగానే రూపాంతరము పొందుచున్నాము." (2 కొరింథీయులకు 3:18.)

కొందరు ఏమి తలంచినను ఏమి చెప్పినను, పరిశుద్ధత విషయమై పెరుగుచున్న ఆసక్తి కాలలక్షణములలో ఒకటి అనుటలో సందేహము లేదు. "ఆత్మీయ జీవము"ను ప్రోత్సహించుటకు సమావేశములు ఈ దినములలో సర్వసామాన్యమగుచున్నవి. "ఆత్మీయ జీవము" అనే విషయము దాదాపు ప్రతి సంవత్సరము మహాసభల వేదికలపై స్థానము పొందుచున్నది. ఇది దేశమంతటను ఎంతో ఆసక్తిని సాధారణ గమనమును రేకెత్తించినది; దీనికొరకు మనము కృతజ్ఞులమై యుండవలెను. మన ఆత్మీయ జీవమును లోతు చేయుటకును మన వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతను హెచ్చించుటకును సహాయపడు, ఆరోగ్యకరమైన సూత్రములపై ఆధారపడిన ఏ ఉద్యమమైనను ఇంగ్లాండు సంఘమునకు నిజమైన ఆశీర్వాదమగును. అది మనలను ఏకము చేయుటకును మన దురదృష్టకరమైన భేదములను స్వస్థపరచుటకును ఎంతో తోడ్పడును. పరిశుద్ధాత్మ కృప యొక్క క్రొత్త కుమ్మరింపును అది తీసికొని రావచ్చును; ఈ చివరి కాలములలో "మృతులలో నుండి జీవమును" కావచ్చును. అయితే ఈ వ్యాసము ఆరంభములో నేను చెప్పినట్లు, ఎత్తుగా కట్టవలెనంటే మనము క్రింది నుండి ఆరంభించవలెనని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును. ఉన్నతమైన పరిశుద్ధత ప్రమాణమును చేరుటకు మొదటి అడుగు, పాపము యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన పాపిష్ఠతను మరింత సంపూర్ణముగా గ్రహించుటయే అని నాకు నిశ్చయము.

II. పరిశుద్ధీకరణ

"సత్యమువలన వారిని పరిశుద్ధపరచుము."—యోహాను 17:17

"మీరు పరిశుద్ధులగుటయే దేవుని చిత్తము."—1 థెస్సలొనీకయులకు 4:3

పరిశుద్ధీకరణ అనే విషయమును అనేకులు అత్యధికముగా అసహ్యించుకొందురని నేను భయపడుచున్నాను. కొందరు దానిని నిరసనతోను తిరస్కారముతోను విడిచిపెట్టెదరు. "పరిశుద్ధుడు" కావలెననుట గాని "పరిశుద్ధపరచబడిన" మనుష్యుడు కావలెననుట గాని వారికి అన్నిటికంటె అయిష్టము. అయినను ఈ విషయము ఇట్లు చూడబడుటకు తగినది కాదు. అది శత్రువు కాదు, స్నేహితుడు.

ఇది మన ఆత్మలకు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము. బైబిలు సత్యమైనదైతే, మనము "పరిశుద్ధపరచబడితేనే" తప్ప రక్షింపబడమన్నది నిశ్చయము. బైబిలు ప్రకారము క్రైస్తవ లోకములోని ప్రతి పురుషునికిని స్త్రీకిని రక్షణకు అత్యవసరమైనవి మూడు ఉన్నవి. అవి నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, పునర్జన్మ, పరిశుద్ధీకరణ. ఈ మూడును దేవుని ప్రతి బిడ్డయందును కలిసియుండును: అతడు మరల జన్మించినవాడును, నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడును, పరిశుద్ధపరచబడినవాడునై యుండును. ఈ మూడింటిలో ఏ ఒక్కటియైనను లేనివాడు దేవుని దృష్టిలో నిజమైన క్రైస్తవుడు కాడు; ఆ స్థితిలో మరణించినవాడు పరలోకములో కనబడడు, అంత్యదినమున మహిమపరచబడడు.

ఇది ఈ దినములకు ప్రత్యేకముగా తగిన విషయము. ఇటీవల పరిశుద్ధీకరణ విషయమై వింత సిద్ధాంతములు పుట్టుకొచ్చినవి. కొందరు దానిని నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటతో కలిపివేయుచున్నట్లు కనబడుదురు. మరికొందరు ఉచిత కృప యెడల ఆసక్తి అను పేరిట దానిని శూన్యముగా కరిగించివేసి, ఆచరణలో దానిని పూర్తిగా విస్మరించుచున్నారు. ఇంకొందరు "క్రియలు" నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటలో భాగముగా చేయబడునేమోయని ఎంతగా భయపడుదురనగా, తమ మతములో "క్రియలకు" ఎంతమాత్రమైనను స్థలము కనుగొనలేరు. మరికొందరు పరిశుద్ధీకరణ విషయములో తప్పు ప్రమాణమును తమ ఎదుట నిలుపుకొని, దానిని చేరలేక, తమకు కావలసినది దొరకునను వ్యర్థమైన ఆశతో సంఘము నుండి సంఘమునకు, ప్రార్థనాలయము నుండి ప్రార్థనాలయమునకు, తెగ నుండి తెగకు మాటిమాటికి విడిపోవుచు తమ జీవితములను వ్యర్థము చేసికొనుచున్నారు. ఇట్టి దినమున సువార్త యొక్క గొప్ప ప్రధాన సిద్ధాంతముగా ఈ విషయమును ప్రశాంతముగా పరిశీలించుట మన ఆత్మలకు ఎంతో ఉపయోగకరము కావచ్చును.

I. మొదట, పరిశుద్ధీకరణ యొక్క నిజమైన స్వభావమును పరిశీలింతము.

II. రెండవదిగా, పరిశుద్ధీకరణ యొక్క కనబడు గురుతులను పరిశీలింతము.

III. చివరిగా, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయు పరిశుద్ధీకరణయు ఏ విషయములో ఏకీభవించి ఒకదానినొకటి పోలియున్నవో, ఏ విషయములో భేదించి ఒకదానికొకటి విరుద్ధముగా నున్నవో పరిశీలింతము.

దురదృష్టవశాత్తు ఈ పుటల పాఠకుడు ఈ లోకమును గూర్చి తప్ప మరి దేనిని గూర్చియు పట్టించుకొనక, మతమును ఎంతమాత్రమును ప్రకటించుకొనని వారిలో ఒకడైనయెడల, నేను వ్రాయుచున్న దానిలో అతడు ఎక్కువ ఆసక్తి చూపునని నేనాశింపలేను. ఇది "మాటలు, పేర్లు" గూర్చినదనియు, మీరు ఏమి నమ్మినను ఏమి పట్టుకొనినను ఏమీ ప్రాముఖ్యము లేని సూక్ష్మమైన ప్రశ్నలనియు మీరు బహుశా తలంతురు. కాని మీరు ఆలోచనాపరుడును వివేచనగలవాడును బుద్ధిమంతుడునైన క్రైస్తవుడైనయెడల, పరిశుద్ధీకరణను గూర్చి కొన్ని స్పష్టమైన భావనలు కలిగియుండుట విలువైనదని మీరు గ్రహింతురని ధైర్యముగా చెప్పుదును.

I. మొదట, పరిశుద్ధీకరణ యొక్క స్వభావమును మనము పరిశీలింపవలెను. "పరిశుద్ధపరచబడిన" మనుష్యుని గూర్చి బైబిలు చెప్పునప్పుడు దాని భావమేమి?

పరిశుద్ధీకరణ అనగా, యేసుక్రీస్తు ప్రభువు ఒక మనుష్యుని నిజమైన విశ్వాసిగా పిలిచినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా అతనిలో జరిగించే అంతరంగ ఆత్మీయ కార్యము. ఆయన తన స్వరక్తములో అతని పాపములను కడిగివేయుట మాత్రమే గాక, పాపముపైనను లోకముపైనను అతనికి గల సహజమైన ప్రేమ నుండి అతనిని వేరుపరచి, అతని హృదయములో ఒక క్రొత్త సూత్రమును ఉంచి, అతనిని జీవితములో ఆచరణాత్మకముగా భక్తిపరునిగా చేయును. ఆత్మ ఈ కార్యమును నెరవేర్చుటకు సాధారణముగా ఉపయోగించు సాధనము దేవుని వాక్యము; అయినను ఆయన కొన్నిసార్లు "వాక్యము లేకయే" బాధలను, దైవికమైన సందర్శనములను ఉపయోగించును (1 పేతురు 3:1). ఆత్మ ద్వారా క్రీస్తు చేయు ఈ కార్యమునకు పాత్రుడైనవాడు లేఖనములో "పరిశుద్ధపరచబడిన" మనుష్యుడని పిలువబడును.*

యేసుక్రీస్తు తన ప్రజలకు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను, పాప క్షమాపణను అనుగ్రహించుటకు మాత్రమే జీవించి, మరణించి, తిరిగి లేచెనని తలంచువాడు ఇంకను నేర్చుకొనవలసినది ఎంతో ఉన్నది. అతడు ఎరిగినను ఎరుగకపోయినను, మన ధన్యుడైన ప్రభువును అవమానపరచుచు, ఆయనను సగము రక్షకునిగా మాత్రమే చేయుచున్నాడు. తన ప్రజల ఆత్మలకు అవసరమైనదంతయు యేసు ప్రభువు తనపై వహించుకొనెను; తన ప్రాయశ్చిత్త మరణము ద్వారా వారి పాపముల అపరాధము నుండి విడిపించుట మాత్రమే గాక, వారి హృదయములలో పరిశుద్ధాత్మను ఉంచుట ద్వారా వారి పాపముల ఆధిపత్యము నుండి కూడా విడిపించుటకు; వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు మాత్రమే గాక, వారిని పరిశుద్ధపరచుటకు కూడా. ఆయన ఆ విధముగా వారి "నీతి" మాత్రమే గాక వారి "పరిశుద్ధీకరణ" కూడా అయియున్నాడు (1 కొరింథీ. 1:30). బైబిలు ఏమి చెప్పుచున్నదో వినుదము: "వారును సత్యమందు పరిశుద్ధపరచబడునట్లు వారి కొరకై నన్ను నేను పరిశుద్ధపరచుకొనుచున్నాను."—"క్రీస్తు సంఘమును ప్రేమించి, దానిని పరిశుద్ధపరచి శుద్ధి చేయుటకై దాని కొరకు తన్నుతానే అప్పగించుకొనెను."—"ఆయన మనలను ప్రతి దుర్నీతి నుండి విమోచించి, సత్క్రియల యందు ఆసక్తిగల ప్రత్యేక ప్రజలుగా తన కొరకు శుద్ధి చేయుటకై మన కొరకు తన్నుతానే అప్పగించుకొనెను."—"క్రీస్తు మన పాపములను తన స్వశరీరమందు మ్రానుమీద మోసెను, మనము పాపముల విషయమై చనిపోయి నీతి విషయమై జీవించునట్లు."—"క్రీస్తు మిమ్మును తన దృష్టికి పరిశుద్ధులుగాను, నిందారహితులుగాను, అనింద్యులుగాను నిలువబెట్టుటకై తన శరీరమందు మరణము ద్వారా సమాధానపరచెను." (యోహాను 17:19; ఎఫెసీ. 5:25; తీతుకు 2:14; 1 పేతురు 2:24; కొలొస్సి. 1:22.) ఈ ఐదు వచనముల భావమును జాగ్రత్తగా ఆలోచింపుడి. మాటలకు అర్థమున్నచో, క్రీస్తు తన విశ్వసించు ప్రజలను నీతిమంతులుగా తీర్చుటయే కాక వారి పరిశుద్ధీకరణను కూడా తనపై వహించుకొనెనని అవి బోధించుచున్నవి. మధ్యవర్తి క్రీస్తు అయిన, "అన్ని విషయములలో క్రమపరచబడి స్థిరపరచబడిన నిత్యమైన నిబంధన"లో ఈ రెండును సమానముగా ఏర్పాటు చేయబడినవి. నిజమునకు, ఒకచోట క్రీస్తు "పరిశుద్ధపరచువాడు" అనియు, ఆయన ప్రజలు "పరిశుద్ధపరచబడువారు" అనియు పిలువబడిరి (హెబ్రీ. 2:11).

మన ముందున్న అంశము ఎంతో లోతైన, విశాలమైన ప్రాముఖ్యత గలది గనుక దానికి అన్ని వైపుల కంచెవేసి, కాపాడి, స్పష్టపరచి, హద్దులు గుర్తించుట అవసరము. రక్షణకు అవసరమైన సిద్ధాంతము ఎన్నడును మరీ పదునుగా వివరింపబడదు, మరీ పూర్తిగా వెలుగులోనికి తేబడదు. క్రైస్తవులలో విచారకరముగా సర్వసాధారణమైయున్న సిద్ధాంతములకును సిద్ధాంతములకును మధ్యగల గందరగోళమును తొలగించుటయు, మతములో సత్యములకును సత్యములకును మధ్యగల ఖచ్చితమైన సంబంధమును పటము గీసి చూపుటయు మన వేదాంతములో కచ్చితత్వమును సాధించుటకు ఒక మార్గము. కాబట్టి పరిశుద్ధీకరణ యొక్క నిజ స్వభావమును నిర్వచించుటలో ఉపయోగకరముగా ఉండునని నేను తలంచు, లేఖనము నుండి తీసికొనబడిన, ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడిన ప్రతిపాదనల వరుసను నా పాఠకుల ముందు ఉంచుటకు వెనుదీయను.

(1) కాబట్టి పరిశుద్ధీకరణ అనునది నిజమైన విశ్వాసము క్రైస్తవునికి అనుగ్రహించు క్రీస్తుతో జీవముగల ఐక్యత యొక్క మారని ఫలితము.—"ఎవడు నాయందు నిలిచియుండునో, వాని యందు నేను నిలిచియుందునో, వాడు విస్తారముగా ఫలించును." (యోహాను 15:5.) ఫలింపని కొమ్మ ద్రాక్షవల్లి యొక్క సజీవమైన కొమ్మ కాదు. హృదయముపైనను జీవితముపైనను ఏ ప్రభావమును చూపని క్రీస్తుతో ఐక్యత కేవలము పైపై ఐక్యత మాత్రమే, అది దేవుని యెదుట వ్యర్థము. స్వభావముపై పరిశుద్ధపరచు ప్రభావము లేని విశ్వాసము దయ్యముల విశ్వాసముకంటె మెరుగైనది కాదు. అది "ఒంటరిగా ఉన్నందున చచ్చిన విశ్వాసము." అది దేవుని వరము కాదు. అది దేవుడు ఏర్పరచుకొనినవారి విశ్వాసము కాదు. సంక్షేపముగా, జీవిత పరిశుద్ధీకరణ లేనిచోట క్రీస్తునందు నిజమైన విశ్వాసము లేదు. నిజమైన విశ్వాసము ప్రేమ ద్వారా కార్యసాధకమగును. విమోచనము విషయమైన లోతైన కృతజ్ఞతాభావముతో ప్రభువు కొరకు జీవించుటకు అది మనుష్యుని పురికొల్పును. తన కొరకు మరణించినవాని కొరకు తాను ఎన్నడును ఎక్కువగా చేయలేనని అది అతనికి తెలియజేయును. ఎక్కువగా క్షమింపబడినవాడై అతడు ఎక్కువగా ప్రేమించును. రక్తము ఎవనిని శుద్ధి చేయునో వాడు వెలుగులో నడుచును. క్రీస్తునందు నిజమైన సజీవమైన నిరీక్షణ గలవాడు ఆయన పవిత్రుడైనట్లుగా తన్నుతాను పవిత్రపరచుకొనును. (యాకోబు 2:17–20; తీతుకు 1:1; గలతీ. 5:6; 1 యోహాను 1:7; 3:3.)

(2) మరియు పరిశుద్ధీకరణ అనునది పునర్జన్మ యొక్క ఫలితమును, దానినుండి వేరుపరచలేని పర్యవసానమునై యున్నది. మరల జన్మించి నూతన సృష్టిగా చేయబడినవాడు క్రొత్త స్వభావమును క్రొత్త సూత్రమును పొందును, ఎల్లప్పుడును క్రొత్త జీవితమును జీవించును. మనుష్యుడు కలిగియుండియు నిర్లక్ష్యముగా పాపములోనో లోకానుసారముగానో జీవించగల పునర్జన్మ, ప్రేరేపణ లేని వేదాంతులు కల్పించిన పునర్జన్మయే గాని లేఖనములో ఎన్నడును చెప్పబడలేదు. దీనికి విరుద్ధముగా, "దేవునివలన పుట్టినవాడు పాపము చేయడు,—నీతిని జరిగించును,—సహోదరులను ప్రేమించును,—తన్నుతాను కాపాడుకొనును,—లోకమును జయించును" అని పరిశుద్ధుడైన యోహాను స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు (1 యోహాను 2:29; 3:9–14; 5:4–18). ఒక్క మాటలో, పరిశుద్ధీకరణ లేనిచోట పునర్జన్మ లేదు, పరిశుద్ధ జీవితము లేనిచోట నూతన జన్మ లేదు. ఇది అనేకుల మనస్సులకు కఠినమైన మాట అనుటలో సందేహము లేదు; అయినను కఠినమైనదైనను కాకపోయినను ఇది బైబిలు యొక్క సరళమైన సత్యము. దేవునివలన పుట్టినవాడు "దేవుని బీజము తనలో నిలిచియుండుటచేత పాపము చేయజాలడు; ఏలయనగా అతడు దేవునివలన పుట్టినవాడు" అని స్పష్టముగా వ్రాయబడియున్నది (1 యోహాను 3:9).

(3) పరిశుద్ధీకరణ, మరల, రక్షణకు అత్యవసరమైన పరిశుద్ధాత్మ నివాసమునకు ఏకైక నిశ్చయమైన సాక్ష్యము. "ఎవనియందు క్రీస్తు ఆత్మ లేదో వాడాయనవాడు కాడు." (రోమా. 8:9.) ఆత్మ ఎన్నడును ఆత్మలో నిద్రాణముగా, నిష్క్రియముగా ఉండడు; హృదయములోను, స్వభావములోను, జీవితములోను ఆయన కలుగజేయు ఫలమువలన ఆయన తన ఉనికిని ఎల్లప్పుడును తెలియజేయును. "ఆత్మ ఫలమేమనగా ప్రేమ, సంతోషము, సమాధానము, దీర్ఘశాంతము, కృప, దయాళుత్వము, విశ్వాసము, సాత్వికము, ఆశానిగ్రహము" మొదలైనవి అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. (గల. 5:22.) ఈ సంగతులు ఎక్కడ కనబడునో అక్కడ ఆత్మ ఉన్నాడు; ఇవి ఎక్కడ లోపించునో అక్కడి మనుష్యులు దేవుని యెదుట మృతులే. ఆత్మను గాలితో పోల్చిరి; గాలివలె ఆయనను మన శరీరపు కన్నులతో చూడలేము. అయితే గాలి అలలమీదను, చెట్లమీదను, పొగమీదను చూపు ప్రభావమువలన గాలి ఉన్నదని మనము ఎట్లు తెలిసికొందుమో, అట్లే ఒక మనుష్యుని నడవడిలో ఆత్మ కలుగజేయు ప్రభావమువలన ఆత్మ ఆ మనుష్యునిలో ఉన్నాడని తెలిసికొనవచ్చును. మనము "ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొనని" యెడల మనకు ఆత్మ ఉన్నాడని భావించుట అర్థరహితము. (గల. 5:25.) పరిశుద్ధమైన జీవనము ఎక్కడ లేదో అక్కడ పరిశుద్ధాత్మ లేడని నిశ్చయముగా నమ్మవచ్చును. క్రీస్తు ప్రజలపై ఆత్మ వేయు ముద్ర పరిశుద్ధీకరణయే. "దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడువారెవరో వారే," వారు మాత్రమే "దేవుని కుమారులై యున్నారు." (రోమా. 8:14.)

(4) పరిశుద్ధీకరణ, మరల, దేవుని ఏర్పాటుకు ఏకైక నిశ్చయమైన గుర్తు. ఏర్పరచబడినవారి పేర్లును సంఖ్యయును నిస్సందేహముగా రహస్యమైన సంగతి; దేవుడు దానిని జ్ఞానముతో తన అధికారములోనే ఉంచుకొనెను, మనుష్యునికి బయలుపరచలేదు. జీవగ్రంథపు పుటలను చదివి మన పేర్లు అందులో ఉన్నవో లేదో చూచుట ఈ లోకములో మనకు అనుగ్రహింపబడలేదు. అయితే ఏర్పాటును గూర్చి స్పష్టముగా తేటగా చెప్పబడిన ఒక సంగతి ఉన్నది—అదేమనగా, ఏర్పరచబడిన పురుషులను స్త్రీలను పరిశుద్ధమైన జీవితములవలన తెలిసికొని గుర్తింపవచ్చును. వారు "పరిశుద్ధీకరణవలన ఏర్పరచబడినవారు,—పరిశుద్ధీకరణవలన రక్షణకు ఏర్పరచబడినవారు,—దేవుని కుమారుని పోలికకు సమానులుగా ఉండుటకు ముందుగా నిర్ణయింపబడినవారు,—తాము పరిశుద్ధులై యుండునట్లు లోకపునాది వేయబడకమునుపే క్రీస్తునందు ఏర్పరచబడినవారు" అని స్పష్టముగా వ్రాయబడియున్నది.—కాబట్టి థెస్సలొనీక విశ్వాసుల క్రియాశీలమైన "విశ్వాసమును," శ్రమించు "ప్రేమను," ఓర్పుగల "నిరీక్షణను" చూచినప్పుడు పౌలు, "దేవునిచేత మీరు ఏర్పరచబడినవారని నేనెరుగుదును" అని చెప్పెను. (1 పేతురు 1:2; 2 థెస్స. 2:13; రోమా. 8:29; ఎఫె. 1:4; 1 థెస్స. 1:3, 4.) తాను దేవుడు ఏర్పరచుకొనినవారిలో ఒకడనని అతిశయించుచు, ఉద్దేశపూర్వకముగాను అలవాటుగాను పాపములో జీవించువాడు తనను తానే మోసపరచుకొనుచున్నాడు, దుష్టమైన దూషణ పలుకుచున్నాడు. మనుష్యులు నిజముగా ఎట్టివారో తెలిసికొనుట కష్టమే; మతవిషయములో బయటికి మంచిగా కనబడు అనేకులు చివరికి కుళ్లిన హృదయముగల కపటులుగా బయటపడవచ్చును. అయినను ఎక్కడ కనీసము కొంత పరిశుద్ధీకరణ లక్షణమైనను లేదో అక్కడ ఏర్పాటు లేదని నిశ్చయముగా చెప్పవచ్చును. పరిశుద్ధాత్మ "దేవుడు ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలందరిని పరిశుద్ధపరచును" అని సంఘ ప్రశ్నోత్తర బోధ సరిగ్గాను జ్ఞానముతోను బోధించుచున్నది.

(5) పరిశుద్ధీకరణ, మరల, ఎల్లప్పుడును కనబడు సంగతి. అది ఎవని నుండి ఉద్భవించునో ఆ సంఘమునకు మహా శిరస్సైన ఆయనవలె అది "మరుగై యుండనేరదు." "ప్రతి చెట్టును దాని దాని ఫలమువలన ఎరుగబడును." (లూకా 6:44.) నిజముగా పరిశుద్ధపరచబడిన వ్యక్తి తనలో బలహీనతయు లోపములును తప్ప మరేమియు చూడలేనంతగా దీనత్వమును ధరించుకొనియుండవచ్చును. మోషే పర్వతము దిగి వచ్చినప్పుడు తన ముఖము ప్రకాశించుచున్నదని ఎరుగనట్లు, అతడును ఎరుగకపోవచ్చును. గొఱ్ఱెలను మేకలను గూర్చిన గొప్ప ఉపమానములోని నీతిమంతులవలె, తన యజమానుని దృష్టికి, మెప్పుకు తగినది ఏదైనా తాను చేసితినని అతడు చూడకపోవచ్చును: "మేము ఎప్పుడు నీవు ఆకలిగొనియుండుట చూచి నీకు భోజనము పెట్టితిమి?" (మత్త. 25:37.) అయితే తాను చూచినను చూడకపోయినను, ఇతర మనుష్యులకు భిన్నమైన స్వరమును, అభిరుచిని, స్వభావమును, జీవన విధానమును ఇతరులు అతనిలో ఎల్లప్పుడును చూచెదరు. ఒక మనుష్యుడు "పరిశుద్ధపరచబడెను" అనుచుండగా అతని జీవితములో ఏ పరిశుద్ధతయు కనబడకపోవుట అను ఆలోచన కేవలము అర్థరహితము, పదములను దుర్వినియోగము చేయుటయే. వెలుగు చాలా మసకగా ఉండవచ్చును; అయినను చీకటి గదిలో ఒక్క నిప్ప రవ్వ మాత్రమే ఉన్నను అది కనబడును. జీవము చాలా బలహీనముగా ఉండవచ్చును; అయినను నాడి కొంచెము కొట్టుకొనినను అది తెలియును. పరిశుద్ధపరచబడిన మనుష్యుని విషయములోను అంతే: అతడు తానే దానిని గ్రహింపకపోయినను అతని పరిశుద్ధీకరణ తెలియబడునదిగాను చూడబడునదిగాను ఉండును. ఏ లోకాసక్తియు పాపమును తప్ప మరేమియు కనబడని "పరిశుద్ధుడు" బైబిలు గుర్తింపని ఒక విధమైన వింత జీవి!

(6) పరిశుద్ధీకరణ, మరల, ప్రతి విశ్వాసియు బాధ్యత వహించవలసిన సంగతి. ఇది చెప్పుటలో నేను తప్పుగా అర్థము చేసికొనబడకూడదు. భూమిమీద ప్రతి మనుష్యుడును దేవునికి లెక్క అప్పగింపవలసినవాడేనని, అంత్యదినమున నశించినవారందరును మాటలేనివారై సాకు లేనివారై యుందురని నేను ఎవరివలెనే బలముగా నమ్ముచున్నాను. ప్రతి మనుష్యునికి "తన ఆత్మను పోగొట్టుకొనుటకు" శక్తి ఉన్నది. (మత్త. 16:26) అయితే దీనిని నమ్ముచునే, విశ్వాసులు విశేషముగాను ప్రత్యేకముగాను బాధ్యులని, పరిశుద్ధ జీవితములు జీవించుటకు వారికి ప్రత్యేక కర్తవ్యము ఉన్నదని నేను చెప్పుచున్నాను. వారు ఇతరులవలె మృతులు, గ్రుడ్డివారు, నూతనపరచబడనివారు కారు; వారు దేవునికి సజీవులై, వెలుగును జ్ఞానమును, తమలో ఒక క్రొత్త సూత్రమును కలిగియున్నారు. వారు పరిశుద్ధులు కాకపోయినయెడల అది వారి తప్పే కాక మరెవరిది? వారు పరిశుద్ధపరచబడకపోయిన యెడల వారు తప్ప మరెవరిపై నింద వేయగలరు? వారికి కృపను, క్రొత్త హృదయమును, క్రొత్త స్వభావమును ఇచ్చిన దేవుడు, వారు ఆయన స్తుతికొరకు జీవింపనియెడల వారికి ఏ సాకును లేకుండ చేసెను. ఇది చాలా ఎక్కువగా మరువబడుచున్న సంగతి. తాను నిజమైన క్రైస్తవుడనని చెప్పుకొనుచు, అతి తక్కువ స్థాయి పరిశుద్ధీకరణతో (అది ఏమైనా ఉన్నయెడల) తృప్తిపడి కూర్చుండి, "నేను ఏమియు చేయలేను" అని నిర్లక్ష్యముగా చెప్పువాడు చాలా జాలికరమైన దృశ్యము, చాలా అజ్ఞానియైన మనుష్యుడు. ఈ భ్రమకు వ్యతిరేకముగా మనము మెలకువగా ఉండి జాగ్రత్తపడుదము. దేవుని వాక్యము తన ఆజ్ఞలను విశ్వాసులకు లెక్క అప్పగింపవలసిన బాధ్యతగల జీవులుగా ఎల్లప్పుడును సంబోధించును. పాపులకు రక్షకుడు మనకు నూతనపరచు కృపను అనుగ్రహించి తన ఆత్మచేత మనలను పిలిచిన యెడల, మనము మన కృపను వినియోగించవలెనని, నిద్రపోవకూడదని ఆయన ఆశించునని నిశ్చయముగా ఉండవచ్చును. దీనిని మరచుటవలననే అనేకమంది విశ్వాసులు "పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖపరచుచున్నారు," మరియు వారిని చాలా నిష్ప్రయోజనులుగాను అసౌకర్యముగా ఉండు క్రైస్తవులుగాను చేయుచున్నది.

(7) మరియు, పరిశుద్ధీకరణ అభివృద్ధికి, స్థాయిలకు ఆస్కారమున్న విషయము. మనుష్యుడు పరిశుద్ధతలో ఒక మెట్టు నుండి మరొక మెట్టుకు ఎక్కగలడు; తన జీవితములోని ఒక కాలమున మరొక కాలములో కంటె ఎంతో ఎక్కువగా పరిశుద్ధీకరింపబడి యుండగలడు. అతడు మొదట విశ్వసించినప్పటి కంటె ఎక్కువగా క్షమింపబడుట గాని ఎక్కువగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట గాని సాధ్యము కాదు, అయితే దానిని అతడు మరి ఎక్కువగా అనుభవపూర్వకముగా గ్రహించవచ్చును. అతడు నిశ్చయముగా ఎక్కువగా పరిశుద్ధీకరింపబడగలడు, ఏలయనగా అతని నూతన స్వభావములోని ప్రతి కృప బలపడి, విస్తరించి, లోతుగా వేరుపారగలదు. తన శిష్యుల కొరకు మన ప్రభువు చేసిన చివరి ప్రార్థనలో "వారిని ప్రతిష్ఠించుము" అను మాటలను వాడినప్పుడు, అలాగే థెస్సలొనీకయులకై పౌలు చేసిన ప్రార్థనలో "సమాధానకర్తయగు దేవుడే మిమ్మును సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచును గాక" అని చెప్పినప్పుడు, వాటి స్పష్టమైన భావమిదే. (యోహాను 17:17; 1 థెస్స. 4:3.) ఈ రెండు చోట్లను ఆ వాక్యము పెరిగే పరిశుద్ధీకరణ సాధ్యమని స్పష్టముగా సూచించుచున్నది; అయితే "వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చుము" వంటి మాట లేఖనములో ఒక్కసారైనను విశ్వాసికి వర్తింపజేయబడలేదు, ఏలయనగా అతడు తానున్న దానికంటె ఎక్కువగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడలేడు. "ఆరోపించబడిన పరిశుద్ధీకరణ" అను సిద్ధాంతమునకు లేఖనములో నాకు ఏ ఆధారమును కనబడదు. అది భిన్నమైన విషయములను కలగలిపి, చాలా హానికరమైన ఫలితములకు దారితీయునట్లు నాకు తోచుచున్నది. అంతేగాక, అది అత్యంత ప్రముఖులైన క్రైస్తవులందరి అనుభవమునకు పూర్తిగా విరుద్ధము. దేవుని అత్యంత పరిశుద్ధులైన భక్తులందరు ఒప్పుకొను ఒక విషయమున్నయెడల అది ఇదే: ఆత్మీయ జీవితములో వారు ముందుకు సాగుచుండగా, దేవునితో వారి నడక ఎంత సన్నిహితమగునో అంత మేరకు, వారు ఎక్కువగా చూచుదురు, ఎక్కువగా ఎరుగుదురు, ఎక్కువగా అనుభవించుదురు, ఎక్కువగా చేయుదురు, ఎక్కువగా పశ్చాత్తాపపడుదురు, ఎక్కువగా విశ్వసించుదురు. సంక్షేపముగా, విశ్వాసులను పేతురు హెచ్చరించునట్లు వారు "కృపయందు అభివృద్ధి పొందుదురు"; పౌలు మాటల ప్రకారము "మరి ఎక్కువగా అభివృద్ధి పొందుదురు." (2 పేతురు 3:18; 1 థెస్స. 4:1.)

(8) మరియు, పరిశుద్ధీకరణ లేఖనసంబంధమైన సాధనములను శ్రద్ధగా ఉపయోగించుటపై ఎంతో ఆధారపడియున్న విషయము. "సాధనములు" అని నేను చెప్పునప్పుడు నా దృష్టిలో ఉన్నవి: బైబిలు చదువుట, ఏకాంత ప్రార్థన, బహిరంగ ఆరాధనకు క్రమముగా హాజరగుట, దేవుని వాక్యమును క్రమముగా వినుట, ప్రభు రాత్రి భోజనమును క్రమముగా స్వీకరించుట. ఇట్టి విషయములలో అశ్రద్ధగా ఉండు వ్యక్తి పరిశుద్ధీకరణలో ఎక్కువ పురోగతి సాధింపగలడని ఎన్నడును ఆశింపకూడదని నేను ఒక సాధారణ వాస్తవముగా చెప్పుచున్నాను. వీటిని ఉపేక్షించిన ఏ ప్రముఖ భక్తుని గూర్చియు నేను ఏ వృత్తాంతమును కనుగొనలేదు. ఇవి పరిశుద్ధాత్మ ఆత్మకు క్రొత్త కృపను అందించుటకును, అంతరంగ మనుష్యునిలో తాను ఆరంభించిన కార్యమును బలపరచుటకును నియమింపబడిన మార్గములు. ఇది ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతమని ప్రజలు కోరుకొనిన పిలువవచ్చును; అయితే "శ్రమ లేకుండా ఆత్మీయ లాభములు లేవు" అని నా నమ్మకమును ప్రకటించుటకు నేనెన్నడును వెనుకాడను. తన పొలములను విత్తి, కోతకాలము వచ్చువరకు వాటిని చూడకుండా తృప్తిపడు రైతు తన వ్యవసాయములో వృద్ధిపొందునని ఎలా ఆశింపజాలమో, తన బైబిలు పఠనములోను, తన ప్రార్థనలలోను, తన ఆదివారములను వినియోగించుటలోను శ్రద్ధ చూపని విశ్వాసి ఎక్కువ పరిశుద్ధతను పొందునని అలాగే ఆశింపజాలము. మన దేవుడు సాధనముల ద్వారా కార్యము చేయు దేవుడు; వాటి అవసరము లేకుండా నడువగలిగినంత ఉన్నతుడను ఆత్మీయుడనని నటించు వ్యక్తి ఆత్మను ఆయన ఎన్నడును ఆశీర్వదింపడు.

(9) మరియు, పరిశుద్ధీకరణ ఒక వ్యక్తికి అంతరంగములో విస్తారమైన ఆత్మీయ పోరాటము కలుగకుండా అడ్డగించదు. పోరాటము అని నేను చెప్పునప్పుడు, ప్రతి విశ్వాసిలో కలిసి కనబడు పాత స్వభావమునకును నూతన స్వభావమునకును, శరీరమునకును ఆత్మకును మధ్య హృదయములో జరుగు సంఘర్షణ అని భావము. (గలతీ. 5:17.) ఆ సంఘర్షణ యొక్క లోతైన అనుభూతియు, దాని వలన కలుగు అపారమైన మానసిక అశాంతియు, ఒక వ్యక్తి పరిశుద్ధీకరింపబడలేదనుటకు రుజువు కావు. అవి మన స్థితి ఆరోగ్యకరమని తెలుపు లక్షణములనియు, మనము మృతులము కాక సజీవులమనియు రుజువు చేయుననియే నేను నమ్ముచున్నాను. నిజమైన క్రైస్తవుడు మనస్సాక్షి సమాధానమును మాత్రము గాక, అంతరంగములో యుద్ధమును కూడ కలిగియుండువాడు. అతడు తన సమాధానము వలన ఎట్లు గుర్తింపబడునో తన పోరాటము వలన కూడ అట్లే గుర్తింపబడును. ఇది చెప్పుచు, "నిష్పాపమైన సంపూర్ణత" అనబడు సిద్ధాంతమును పట్టుకొనియున్న కొందరు మంచి ఉద్దేశముగల క్రైస్తవుల అభిప్రాయములతో నేను విభేదించుచున్నానని నేను మరచిపోలేదు. అది నా చేతిలో లేదు. నేను చెప్పునది రోమీయులకు ఏడవ అధ్యాయములో పౌలు పలికిన మాటల వలన బలపరచబడుచున్నదని నేను నమ్ముచున్నాను. ఆ అధ్యాయమును నా పాఠకులందరు జాగ్రత్తగా అధ్యయనము చేయవలెనని సిఫారసు చేయుచున్నాను. అది మారుమనస్సు పొందని మనుష్యుని అనుభవమును గాని, యౌవనుడైన, ఇంకను స్థిరపడని క్రైస్తవుని అనుభవమును గాని వర్ణించుటలేదనియు, దేవునితో సన్నిహిత సహవాసములో ఉన్న వయస్సు మీరిన అనుభవజ్ఞుడైన భక్తుని అనుభవమును వర్ణించుచున్నదనియు నాకు పూర్తి నిశ్చయము కలదు. అట్టి వ్యక్తి తప్ప మరెవరును "అంతరంగ పురుషుని బట్టి నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను" అని పలుకజాలరు. (రోమీ. 7:22.) ఇంకను, నేను చెప్పునది ఇంతవరకు జీవించిన క్రీస్తు ప్రముఖ సేవకులందరి అనుభవము వలన రుజువగుచున్నదని నేను నమ్ముచున్నాను. సంపూర్ణ రుజువు వారి దినచర్యలలోను, ఆత్మకథలలోను, జీవితములలోను కనబడును.— ఇదంతయు నమ్ముచుండుటచేత, అంతరంగ పోరాటము ఒక వ్యక్తి పరిశుద్ధుడు కాడనుటకు రుజువు కాదనియు, అంతరంగ సంఘర్షణ నుండి తాము పూర్తిగా విముక్తులమని అనిపించనందున తాము పరిశుద్ధీకరింపబడలేదని వారు తలంచకూడదనియు ప్రజలకు చెప్పుటకు నేనెన్నడును సందేహింపను. అట్టి విముక్తి మనకు పరలోకములో నిస్సందేహముగా కలుగును; కాని ఈ లోకములో ఎన్నడును అనుభవింపము. ఉత్తమ క్రైస్తవుని హృదయము, అతడు ఉత్తమ స్థితిలో ఉన్నప్పుడు సయితము, రెండు ప్రత్యర్థి శిబిరములు ఆక్రమించుకొనిన క్షేత్రము, మరియు "రెండు సైన్యముల సమూహము." (పరమ. 6:13.) పదమూడవ, పదునైదవ ఆర్టికల్స్ యొక్క మాటలను సంఘ సభ్యులందరు జాగ్రత్తగా ఆలోచింతురు గాక: "పునర్జన్మ పొందిన వారిలో కూడ స్వభావ సంక్రమణము నిలిచియుండును." "క్రీస్తునందు బాప్తిస్మము పొంది మరల జన్మించినను, మనము అనేక విషయములలో తప్పిపోవుదుము; మనకు పాపము లేదని చెప్పుకొనిన యెడల మనలను మనమే మోసపరచుకొనుచున్నాము, సత్యము మనలో లేదు."*

(10) పరిశుద్ధీకరణ అనునది మనుష్యుని నీతిమంతునిగా తీర్చలేనిది, అయినను అది దేవునికి ఇష్టమైనది. ఇది ఆశ్చర్యముగా అనిపించవచ్చును, అయినను ఇది సత్యము. ఇంతవరకు జీవించిన పరిశుద్ధులలో అత్యంత పరిశుద్ధుని యొక్క పరిశుద్ధమైన కార్యములన్నియు ఎక్కువగానో తక్కువగానో లోపములతోను అపరిపూర్ణతలతోను నిండియున్నవి. అవి ఉద్దేశములో తప్పైనవి కావచ్చును, లేదా నెరవేర్పులో లోపభూయిష్టమైనవి కావచ్చును; స్వతహాగా అవి దేవుని ఉగ్రతకును శిక్షావిధికిని పాత్రమైన "మెరుగైన పాపములు" కంటె మరేమియు కావు. అట్టి కార్యములు దేవుని తీర్పు యొక్క కఠినతను తట్టుకొనగలవనియు, పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయగలవనియు, పరలోకమును సంపాదించగలవనియు తలంచుట కేవలము అసంబద్ధము. "ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన క్రియల మూలమున ఏ శరీరియు ఆయన దృష్టికి నీతిమంతుడని తీర్చబడడు"—"ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన క్రియలు లేకుండ విశ్వాసముచేతనే మనుష్యుడు నీతిమంతుడని తీర్చబడునని మనము ఎంచుచున్నాము." (రోమీయులకు 3:20–28.) దేవుని ఎదుట మనము నిలువగల ఏకైక నీతి వేరొకని నీతియే,—అనగా మన ప్రతినిధియు మన స్థానమున నిలిచినవాడునైన ప్రభువగు యేసుక్రీస్తు యొక్క పరిపూర్ణ నీతియే. పరలోకమునకు మనకున్న ఏకైక హక్కు ఆయన కార్యమే గాని మన కార్యము కాదు. ఈ సత్యమును నిలబెట్టుటకు మనము చచ్చుటకైనను సిద్ధముగా ఉండవలెను.—అయినను, పరిశుద్ధీకరింపబడిన వ్యక్తి యొక్క పరిశుద్ధ కార్యములు అపరిపూర్ణములైనను దేవుని దృష్టికి ఇష్టమైనవని బైబిలు స్పష్టముగా బోధించుచున్నది. "అట్టి బలులవలన దేవుడు సంతోషించును." (హెబ్రీయులకు 13:16.) "మీ తల్లిదండ్రులకు విధేయులై యుండుడి; ఇది ప్రభువునకు ఇష్టమైనది." (కొలొస్సయులకు 3:20.) "ఆయన దృష్టికి ఇష్టమైనవి చేయుచున్నాము." (1 యోహాను 3:22.) ఇది ఎన్నడును మరువకుడి, ఏలయనగా ఇది ఎంతో ఓదార్పునిచ్చు సిద్ధాంతము. ఒక చిన్న బిడ్డ తన తండ్రిని సంతోషపెట్టుటకు చేయు ప్రయత్నములను—అది ఒక చామంతి పువ్వును కోయుటయే కావచ్చును, ఒక గదిని దాటి నడచుటయే కావచ్చును—చూచి తండ్రి సంతోషించునట్లు, పరలోకమందున్న మన తండ్రియు తన విశ్వసించు బిడ్డల బలహీనమైన కార్యములను చూచి సంతోషించును. ఆయన వారి కార్యముల పరిమాణమును నాణ్యతను మాత్రమే చూడక, వాటి ఉద్దేశమును సూత్రమును అభిప్రాయమును చూచును. ఆయన వారిని తన ప్రియ కుమారుని అవయవములుగా ఎంచును; ఆయన నిమిత్తము, ఎక్కడ ఒకే దృష్టి యున్నదో అక్కడ ఆయన సంతోషించును. దీనిని వివాదము చేయు సంఘ సభ్యులు ఇంగ్లండు సంఘము యొక్క పన్నెండవ అధ్యాయమును పఠించుట మేలు.

(11) పరిశుద్ధీకరణ అనునది మహా తీర్పు దినమున మన స్వభావమునకు సాక్ష్యముగా అత్యవసరమైనదిగా కనబడును. మన విశ్వాసము ఏదైనా పరిశుద్ధపరచు ప్రభావమును చూపి మన జీవితములలో కనబడకుంటే, మేము క్రీస్తును విశ్వసించితిమని వాదించుట వ్యర్థమగును. మహా శ్వేత సింహాసనము స్థాపించబడినప్పుడు, గ్రంథములు విప్పబడినప్పుడు, సమాధులు తమ నివాసులను అప్పగించినప్పుడు, మృతులు దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట నిలబెట్టబడినప్పుడు, కావలసిన ఒకే ఒక్క విషయము సాక్ష్యము, సాక్ష్యము, సాక్ష్యమే. క్రీస్తునందు మన విశ్వాసము నిజమైనదనియు యథార్థమైనదనియు చూపు కొంత సాక్ష్యము లేకుండ మనము లేచునది శిక్షకే. ఆ దినమున అంగీకరింపబడు సాక్ష్యము పరిశుద్ధీకరణ తప్ప మరేదియు నాకు కనబడదు. మనము ఎట్లు మాట్లాడితిమి, ఏమి ప్రకటించితిమి అనునది ప్రశ్న కాదు; ఎట్లు జీవించితిమి, ఏమి చేసితిమి అనునదియే ప్రశ్న. ఈ విషయమున ఎవడును తనను తాను మోసపరచుకొనవద్దు. భవిష్యత్తు గూర్చి ఏదైనా నిశ్చయమైనచో, తీర్పు ఉండునన్నదియే నిశ్చయము; తీర్పు గూర్చి ఏదైనా నిశ్చయమైనచో, మనుష్యుల "క్రియలు" "చేతలు" అందులో పరిగణింపబడి పరిశీలింపబడునన్నదియే నిశ్చయము. (యోహాను 5:29; 2 కొరింథీయులకు 5:10; ప్రకటన 20:13.) క్రియలు మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చలేవు గనుక అవి ప్రాముఖ్యము లేనివని తలంచువాడు మిక్కిలి అజ్ఞానియైన క్రైస్తవుడు. అతడు కన్నులు తెరువనిచో, కృపకు సంబంధించిన ఏ సాక్ష్యమును లేకుండ దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి వచ్చినయెడల తాను పుట్టకుండుటయే మేలైయుండెనని తన నష్టముచేత తెలిసికొనును.

(12) చివరిగా, మనలను పరలోకమునకు సిద్ధపరచి తర్ఫీదు చేయుటకు పరిశుద్ధీకరణ అత్యవసరము. చాలమంది మనుష్యులు చనిపోయినప్పుడు పరలోకమునకు వెళ్లుదుమని ఆశించుదురు; కాని తాము అక్కడికి చేరినయెడల పరలోకమును అనుభవించగలరా అని ఆలోచించుటకు శ్రమ తీసికొను వారు కొద్దిమందియే అని భయపడవలసి యున్నది. పరలోకము సారమున పరిశుద్ధ స్థలము; దాని నివాసులందరును పరిశుద్ధులు; దాని కార్యములన్నియు పరిశుద్ధములు. పరలోకమున నిజముగా సంతోషముగా ఉండుటకు, భూమిపై ఉన్నప్పుడే మనము కొంతవరకు పరలోకమునకు తర్ఫీదు పొంది సిద్ధపడియుండవలెనని స్పష్టము. మరణానంతరము పాపులను పరిశుద్ధులుగా మార్చు శుద్ధీకరణ స్థలము (పర్గటరీ) అను భావన మనుష్యుని అబద్ధపు కల్పన; అది బైబిలులో ఎక్కడను బోధింపబడలేదు. మహిమలో తరువాత పరిశుద్ధులుగా ఉండవలెనంటే, చనిపోకముందే మనము పరిశుద్ధులై యుండవలెను. చనిపోవువారికి వారి గొప్ప మార్పునకు సిద్ధపడుటకు పాపక్షమాపణయు విమోచనమును తప్ప మరేమియు అవసరము లేదను అనేకుల ఇష్టమైన తలంపు గాఢమైన భ్రమ. మనకు క్రీస్తు కార్యమువలెనే పరిశుద్ధాత్మ కార్యమును అవసరము; ప్రాయశ్చిత్త రక్తమువలెనే హృదయ నూతనీకరణయు అవసరము; నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటవలెనే పరిశుద్ధీకరింపబడుటయు అవసరము. "ప్రభువు నా పాపములను క్షమించి నన్ను విశ్రాంతిలోనికి తీసికొని పోవలెనని మాత్రమే నేను కోరుచున్నాను" అని మరణశయ్యపై ప్రజలు చెప్పుట సర్వసాధారణము. కాని అట్లు చెప్పువారు, దానిని అనుభవించు హృదయము మనకు లేకున్నయెడల పరలోక విశ్రాంతి పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమగునని మరచిపోవుదురు! పరిశుద్ధీకరింపబడని మనుష్యుడు ఏదో విధముగా పరలోకమునకు చేరినయెడల అక్కడ ఏమి చేయగలడు? ఆ ప్రశ్నను నిష్పక్షపాతముగా ఎదుర్కొని నిష్పక్షపాతముగా సమాధానము చెప్పవలెను. తన స్వభావమునకు తగని స్థలమందును, తన అభిరుచులకును అలవాట్లకును స్వభావమునకును అనుకూలము కాని పరిసరములందును ఏ మనుష్యుడును సంతోషముగా ఉండజాలడు. గ్రద్ద ఇనుప పంజరములో సంతోషముగా ఉన్నప్పుడు, గొఱ్ఱె నీటిలో సంతోషముగా ఉన్నప్పుడు, గుడ్లగూబ మధ్యాహ్న సూర్యకాంతిలో సంతోషముగా ఉన్నప్పుడు, చేప పొడినేలపై సంతోషముగా ఉన్నప్పుడు,—అప్పుడు మాత్రమే, అంతకు ముందు కాదు, పరిశుద్ధీకరింపబడని మనుష్యుడు పరలోకమున సంతోషముగా ఉండగలడని నేను అంగీకరింతును.*

పరిశుద్ధీకరణ గూర్చిన ఈ పన్నెండు ప్రతిపాదనలను అవి సత్యమను దృఢ విశ్వాసముతో నేను ఉంచుచున్నాను; ఈ పుటలను చదువు వారందరును వాటిని బాగుగా ఆలోచింపవలెనని కోరుచున్నాను. వీటిలో ప్రతి ఒక్కటియు విస్తరించి మరింత సంపూర్ణముగా చర్చించుటకు తగినది, అన్నియు ఏకాంత ఆలోచనకును పరిశీలనకును తగినవి. వీటిలో కొన్నింటిని వివాదము చేయవచ్చును, ఖండింపవచ్చును; కాని వీటిలో ఏదైనను కూలద్రోయబడగలదనియు అసత్యమని రుజువు చేయబడగలదనియు నేను సందేహించుచున్నాను. వాటికి న్యాయమైన నిష్పక్షపాత విచారణ మాత్రమే కోరుచున్నాను. పరిశుద్ధీకరణ గూర్చి స్పష్టమైన అభిప్రాయములను పొందుటకు ఇవి మనుష్యులకు సహాయపడునని నా మనస్సాక్షియందు నమ్ముచున్నాను.

II. నేను పరిశీలించుటకు ప్రతిపాదించిన రెండవ అంశమును ఇప్పుడు చేపట్టుచున్నాను. ఆ అంశము పరిశుద్ధీకరణ యొక్క కనబడు సాక్ష్యము. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనంటే, పరిశుద్ధీకరింపబడిన వ్యక్తి యొక్క కనబడు గుర్తులు ఏవి? అతనియందు మనము ఏమి చూడవచ్చును?

మన విషయములో ఇది చాలా విస్తృతమైనది, కష్టమైనది అయిన భాగము. ఇది విస్తృతమైనది, ఎందుకనగా ఇలాంటి వ్యాసపు పరిమితులలో పూర్తిగా చర్చించలేని అనేక వివరములను ప్రస్తావించవలసి వచ్చును. ఇది కష్టమైనది, ఎందుకనగా అభ్యంతరము కలిగించకుండా దీనిని చర్చించుట ఏ విధముగాను సాధ్యము కాదు. అయినను ఎంత ప్రమాదమైనను సత్యము చెప్పబడవలెను; మరియు ఈ కాలమున ప్రత్యేకముగా చెప్పబడవలసిన ఒక విధమైన సత్యము ఉన్నది.

(1) కాబట్టి నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ మతమును గూర్చి మాటలాడుటలో ఉండదు. ఇది ఎన్నడును మరువకూడని విషయము. ఈ చివరి దినములలో విద్య, ప్రసంగములు విపరీతముగా పెరిగినందున హెచ్చరిక స్వరమెత్తుట అత్యవసరమైయున్నది. ప్రజలు సువార్త సత్యమును గూర్చి ఎంతగా వినుచున్నారనగా దాని మాటలతోను పదజాలముతోను అపవిత్రమైన పరిచయము ఏర్పరచుకొందురు, మరియు దాని సిద్ధాంతములను గూర్చి ఎంత ధారాళముగా మాటలాడుదురనగా వారిని నిజమైన క్రైస్తవులని మీరు తలంచవచ్చును. నిజమునకు, పాపమునకు దాసులైయుండియు, లోకము కొరకే జీవించుచుండియు, "మారుమనస్సు, రక్షకుడు, సువార్త, సమాధానము పొందుట, ఉచితమైన కృప" మొదలగు వాటిని గూర్చి అనేకులు చల్లగా, తేలికగా మాటలాడుట వినుటకు అసహ్యముగాను, వెగటుగాను ఉన్నది. అట్టి మాటలు దేవుని దృష్టిలో హేయమైనవనియు, శపించుటకును, ప్రమాణము చేయుటకును, దేవుని నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరించుటకును వాటికిని ఎక్కువ తేడా లేదనియు మనము సందేహింపగలమా? మనము క్రీస్తునకు సమర్పింపవలెనని ఆయన కోరునది నాలుక ఒక్కటే కాదు. తన ప్రజలు కేవలము ఖాళీ పీపాలు, మ్రోగెడు కంచు, గణగణలాడు తాళము వలె ఉండవలెనని దేవుడు కోరడు. మనము "మాటతోను నాలుకతోను కాక, క్రియతోను సత్యముతోను" పరిశుద్ధపరచబడవలెను. (1 యోహాను 3:18.)

(2) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ తాత్కాలికమైన మతపరమైన భావోద్వేగములలో ఉండదు. దీనిని గూర్చి కూడ గొప్ప హెచ్చరిక అవసరము. మిషను సభలును, పునరుజ్జీవన కూటములును దేశమంతటను గొప్ప ఆసక్తిని ఆకర్షించుచు, గొప్ప సంచలనమును కలిగించుచున్నవి. ఇంగ్లాండు సంఘము క్రొత్త జీవమును పొందినట్లును, క్రొత్త చురుకుదనమును కనబరచుచున్నట్లును కనబడుచున్నది; దానికై మనము దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లింపవలెను. అయితే ఈ విషయములకు ప్రయోజనములతో పాటు తోడైన ప్రమాదములు కూడ ఉన్నవి.

గోధుమలు విత్తబడిన చోటెల్ల సాతాను కలుపు మొక్కలను విత్తును. సువార్త ప్రకటనలో అనేకులు కదిలినట్లును, స్పృశింపబడినట్లును, రేకెత్తింపబడినట్లును కనబడుదురు గాని వాస్తవమునకు వారి హృదయములు ఏ మాత్రమును మారలేదని భయపడవలసియున్నది. ఇతరులు ఏడ్చుటయు, ఆనందించుటయు, చలించుటయు చూచుట వలన అంటుకొను ఒక విధమైన పశు సంబంధమైన ఉద్రేకమే వారి స్థితికి నిజమైన కారణము. వారి గాయములు చర్మమంత లోతు మాత్రమే, వారు అనుభవించుచున్నామని చెప్పుకొను సమాధానము కూడ చర్మమంత లోతే. రాతినేలపై పడిన విత్తనమువంటి వారివలె వారు "వాక్యమును ఆనందముతో అంగీకరింతురు" (మత్తయి 13:20); కాని కొంతకాలమునకే వారు తొలగిపోయి, లోకమునకు తిరిగి వెళ్లి, మునుపటికంటె కఠినులును అధములునగుదురు. యోనా సొరచెట్టు వలె వారు ఒక్క రాత్రిలో హఠాత్తుగా మొలిచి ఒక్క రాత్రిలోనే నశింతురు. ఈ విషయములను మరువకుందము. ఈ దినమున గాయములను పైపైన మాత్రమే స్వస్థపరచుట గూర్చియు, సమాధానము లేనప్పుడు సమాధానము సమాధానము అని కేకలు వేయుట గూర్చియు జాగ్రత్తపడుదము. మతమునందు క్రొత్త ఆసక్తిని కనబరచు ప్రతివాడును పరిశుద్ధాత్ముని యొక్క లోతైన, దృఢమైన, పరిశుద్ధీకరించు కార్యముకంటె తక్కువైన దానితో తృప్తిపడకుండునట్లు బుద్ధిచెప్పుదము. తప్పుడు మతపరమైన ఉద్రేకము తరువాత కలుగు ప్రతిక్రియ ఆత్మకు అత్యంత ఘోరమైన వ్యాధి. పునరుజ్జీవన వేడిలో ఒక మనుష్యునిలోనుండి సాతాను తాత్కాలికముగా మాత్రమే వెళ్లగొట్టబడి, కొంతకాలమునకు తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చినయెడల, వాని చివరి స్థితి మొదటి స్థితికంటె చెడ్డదగును. తొందరపడి, వెల లెక్కింపకుండ ఆరంభించి, కొంతకాలమునకు లోతు భార్యవలె వెనుకకు చూచి లోకమునకు తిరిగి వచ్చుటకంటె, నెమ్మదిగా ఆరంభించి "వాక్యమందు" స్థిరముగా "నిలిచియుండుట" వేయి రెట్లు మేలు. కొన్ని మతపరమైన భావోద్వేగములను పొందినందున మనము పరిశుద్ధాత్మ వలన క్రొత్తగా జన్మించి పరిశుద్ధపరచబడితిమని తలంచుట కంటె ఎక్కువ ప్రమాదకరమైన ఆత్మ స్థితి నాకు తెలియదని నేను ప్రకటించుచున్నాను.

(3) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ బాహ్యమైన ఆచార బద్ధతలోను, పైకి కనబడు భక్తిలోను ఉండదు. ఇది గొప్ప భ్రమ, కాని విచారకరముగా చాలా సామాన్యమైనది. వేలమంది నిజమైన పరిశుద్ధత అనునది శరీర సంబంధమైన మతాచారము అధిక మొత్తములో కనబడుటలో ఉన్నదని తలంచుచున్నట్లు కనబడును,—సంఘ ఆరాధనలకు నిరంతరము హాజరగుటలోను, ప్రభు రాత్రి భోజనమును స్వీకరించుటలోను, ఉపవాసములను, పరిశుద్ధుల దినములను ఆచరించుటలోను,—బహిరంగ ఆరాధన సమయమున అనేక సార్లు వంగుటలోను, తిరుగుటలోను, సంజ్ఞలలోను, భంగిమలలోను,—స్వయముగా విధించుకొనిన కఠోర నియమములలోను, చిన్న చిన్న స్వయం నిరాకరణములలోను,—ప్రత్యేకమైన వస్త్రములు ధరించుటలోను, చిత్రపటములను సిలువలను ఉపయోగించుటలోను. కొందరు ఈ విషయములను మనస్సాక్షి ప్రేరణతో చేపట్టుదురనియు, అవి తమ ఆత్మలకు సహాయపడునని నిజముగా నమ్ముదురనియు నేను స్వేచ్ఛగా అంగీకరించుచున్నాను. కాని అనేక సందర్భములలో ఈ బాహ్య మతనిష్ఠ అంతరంగ పరిశుద్ధతకు బదులుగా ఉంచబడుచున్నదని నేను భయపడుచున్నాను; మరియు అది హృదయ పరిశుద్ధీకరణకు పూర్తిగా తక్కువైనదని నాకు ఖచ్చితముగా తెలియును. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, ఈ బాహ్యమైన, ఇంద్రియ సంబంధమైన, ఆచారబద్ధమైన క్రైస్తవ శైలిని అనుసరించు అనేకులు లౌకికత్వములో మునిగి, సిగ్గులేకుండా దాని ఆడంబరములలోను వ్యర్థములలోను తలకిందులుగా పడుచుండుట చూచినప్పుడు, ఈ విషయమును గూర్చి చాలా స్పష్టముగా మాటలాడవలసిన అవసరమున్నదని నేను భావించుచున్నాను. "శరీర సంబంధమైన సేవ" అపారముగా ఉండవచ్చును, అయినను నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ ఇసుమంతయైనను ఉండకపోవచ్చును.

(4) పరిశుద్ధీకరణ అనేది జీవితంలో మన స్థానము నుండి వైదొలగుటలోను, మన సామాజిక బాధ్యతలను విడిచిపెట్టుటలోను ఉండదు. పరిశుద్ధత కోసం ప్రయత్నించుటలో ఈ మార్గము అనుసరించుట ప్రతి యుగములోను అనేకులకు ఒక ఉరిగా ఉన్నది. వందలాది సన్యాసులు ఏదో అరణ్యములో తమను తాము పాతిపెట్టుకొన్నారు; వేలాది స్త్రీపురుషులు ఆ విధముగా చేయుట వలన పాపమునుండి తప్పించుకొని ఉన్నతమైన పరిశుద్ధులమవుతామను వ్యర్థ భావనతో మఠముల గోడల లోపలను కన్యామఠముల లోపలను తమను తాము బంధించుకొన్నారు. ఏ తాళములును అడ్డుగడలును సాతానును బయట ఉంచలేవనియు, మనము ఎక్కడికి వెళ్లినను సమస్త కీడునకు మూలమైన మన స్వంత హృదయములను మనతోనే మోసుకొని వెళ్తామనియు వారు మరచిపోయిరి. సన్యాసిగా గాని సన్యాసినిగా గాని అగుటయు, కనికర గృహములో చేరుటయు పరిశుద్ధీకరణకు రాజమార్గము కాదు. నిజమైన పరిశుద్ధత క్రైస్తవుని కష్టములనుండి తప్పించుకొనునట్లు చేయదు; వాటిని ఎదుర్కొని జయించునట్లు చేయును. తన కృప కేవలము ఆశ్రయములో మాత్రమే పెరుగగల గ్రీన్‌హౌస్ మొక్క వంటిది కాదనియు, జీవితములోని ప్రతి సంబంధములోను వర్ధిల్లగల బలమైన దృఢమైన వస్తువనియు తన ప్రజలు చూపవలెనని క్రీస్తు కోరుచున్నాడు. దేవుడు మనలను పిలిచిన స్థితిలో—చెడిపోవుట మధ్య ఉప్పువలెను, చీకటి మధ్య వెలుగువలెను—మన బాధ్యతను నెరవేర్చుట పరిశుద్ధీకరణలో ప్రాథమికమైన అంశము. గుహలో దాగిన వ్యక్తి కాదు గాని, యజమానిగా గాని సేవకునిగా గాని, తల్లిదండ్రులుగా గాని బిడ్డలుగా గాని, కుటుంబములోను వీధిలోను, వ్యాపారములోను వర్తకములోను దేవుని మహిమపరచు వ్యక్తియే లేఖనములో చెప్పబడిన పరిశుద్ధపరచబడిన మనుష్యునికి నమూనా. మన ప్రభువు తన చివరి ప్రార్థనలో, "నీవు వారిని లోకములోనుండి తీసికొనిపొమ్మని వేడుకొనుటలేదు గాని దుష్టునివలన వారిని కాపాడుమని వేడుకొనుచున్నాను" అని చెప్పెను. (యోహాను 17:15.)

(5) పరిశుద్ధీకరణ అనేది అప్పుడప్పుడు సరైన కార్యములు చేయుటలో ఉండదు. అది లోపల ఉన్న క్రొత్త పరలోక సూత్రము యొక్క నిరంతర కార్యము; ఇది ఒక మనుష్యుని దైనందిన ప్రవర్తన అంతటిలోను, గొప్ప విషయములలోను చిన్న విషయములలోను ప్రవహించును. దాని స్థానము హృదయములో ఉన్నది; శరీరములోని హృదయమువలె అది స్వభావములోని ప్రతి భాగముపై క్రమమైన ప్రభావము చూపును. అది బయటినుండి కదిలించినప్పుడు మాత్రమే నీళ్లు విడుచు పంపు వంటిది కాదు, ఎల్లప్పుడును సహజముగాను స్వచ్ఛందముగాను ప్రవాహము పారు నిత్య ఊట వంటిది. హేరోదు కూడా యోహాను బాప్తిస్మమిచ్చువాని మాట వినినప్పుడు "అనేకమైన పనులు చేసెను"; అయినను దేవుని దృష్టిలో అతని హృదయము పూర్తిగా చెడ్డదే. (మార్కు 6:20.) అలాగే, నేటి కాలములో వ్యాధి, శ్రమ, కుటుంబములో మరణము, ప్రజా విపత్తులు, లేక మనస్సాక్షి అకస్మాత్తుగా పొడుచుటవంటి వాటి ప్రభావముచేత "మంచితనము" అని పిలువబడు మూర్ఛలవంటి వాటిని చూపి అనేక సరైన కార్యములు చేయు వారు చాలామంది ఉన్నారు. అయినను ఆ సమయమంతయు, వారు మార్పు చెందలేదనియు, "పరిశుద్ధీకరణ" గూర్చి వారికేమియు తెలియదనియు తెలివిగల ఏ పరిశీలకుడైనను స్పష్టముగా చూడగలడు. నిజమైన పరిశుద్ధుడు హిజ్కియావలె పూర్ణహృదయము కలవాడై యుండును. అతడు "సమస్త విషయములను గూర్చిన దేవుని ఆజ్ఞలన్నియు సరైనవని ఎంచి, ప్రతి అబద్ధ మార్గమును ద్వేషించును." (2 దినవృత్తాంతములు 31:21; కీర్తన 119:104.)

(6) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ దేవుని ధర్మశాస్త్రము పట్ల అలవాటైన గౌరవములోను, దానిని జీవిత నియమముగా దానికి విధేయతతో జీవించుటకు అలవాటైన ప్రయత్నములోను కనబడును. క్రైస్తవునికి ధర్మశాస్త్రముతోను పది ఆజ్ఞలతోను ఏ సంబంధమును లేదు, ఎందుకనగా వాటిని పాటించుట వలన అతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడలేడు అని తలంచుటకంటె గొప్ప పొరపాటు మరేదియు లేదు. ధర్మశాస్త్రము ద్వారా విశ్వాసికి పాపమును గూర్చి ఒప్పింపజేసి, నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటకు క్రీస్తు వద్దకు నడిపించు అదే పరిశుద్ధాత్మ, పరిశుద్ధీకరణ సాధనలో ధర్మశాస్త్రమును స్నేహపూర్వకమైన మార్గదర్శిగా ఆత్మీయముగా ఉపయోగించుటకు అతనిని ఎల్లప్పుడును నడిపించును. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు పది ఆజ్ఞలను ఎన్నడును తేలికగా తీసికొనలేదు; దానికి విరుద్ధముగా ఆయన తన మొదటి బహిరంగ ప్రసంగమైన కొండమీది ప్రసంగములో వాటిని వివరించి, వాటి అవసరముల పరిశీలనా స్వభావమును చూపెను. పౌలు ధర్మశాస్త్రమును ఎన్నడును తేలికగా తీసికొనలేదు; దానికి విరుద్ధముగా, "ధర్మశాస్త్రమును ఒకడు ధర్మశాస్త్రానుసారముగా ఉపయోగించినయెడల అది మంచిదే" అనియు, "నేను అంతరంగ పురుషుని బట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రమందు సంతోషించుచున్నాను" అనియు చెప్పుచున్నాడు. (1 తిమోతి 1:8; రోమీయులకు 7:22.) పది ఆజ్ఞలను ఎగతాళి చేయుచు, అబద్ధము, వేషధారణ, మోసము, కోపస్వభావము, అపవాదము, త్రాగుబోతుతనము, ఏడవ ఆజ్ఞ భంగము అనువాటిని ఏమాత్రమును లెక్కచేయక, తాను పరిశుద్ధుడనని చెప్పుకొను వాడు భయంకరమైన భ్రమలో ఉన్నాడు. అంత్యదినమున తాను "పరిశుద్ధుడ"నని రుజువు చేసికొనుట అతనికి కష్టమగును!

(7) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ క్రీస్తు చిత్తమును చేయుటకును, ఆయన ఆచరణాత్మక ఆజ్ఞలననుసరించి జీవించుటకును అలవాటైన ప్రయత్నములో కనబడును. ఈ ఆజ్ఞలు నాలుగు సువార్తలలోను, విశేషముగా కొండమీది ప్రసంగములోను అంతటను చెదరి ఉన్నవి. అవి పరిశుద్ధతను ప్రోత్సహించు ఉద్దేశము లేకుండా చెప్పబడినవనియు, క్రైస్తవుడు తన దైనందిన జీవితములో వాటిని గమనింపనవసరము లేదనియు తలంచువాడు నిజముగా పిచ్చివానికంటె ఏమాత్రమును మెరుగైనవాడు కాదు, ఏ విధముగానైనను తీవ్రమైన అజ్ఞానుడు. కొందరి మాటలు వినినను, కొందరి వ్రాతలు చదివినను, మన ధన్యుడైన ప్రభువు భూమిపై ఉన్నప్పుడు సిద్ధాంతము తప్ప మరేమియు బోధింపలేదనియు, ఆచరణాత్మక బాధ్యతలను ఇతరులు బోధించుటకు విడిచిపెట్టెననియు ఎవరైనను అనుకొనవచ్చును! నాలుగు సువార్తల గూర్చి స్వల్పమైన జ్ఞానము కూడా ఇది సంపూర్ణమైన పొరపాటని మనకు చెప్పవలెను. ఆయన శిష్యులు ఎట్టివారుగా ఉండవలెనో, ఏమి చేయవలెనో మన ప్రభువు బోధలో నిరంతరము ముందుకు తేబడుచున్నది. నిజముగా పరిశుద్ధపరచబడిన మనుష్యుడు దీనిని ఎన్నడును మరచిపోడు. "నేను మీకాజ్ఞాపించిన వాటినన్నిటిని మీరు చేసినయెడల మీరు నా స్నేహితులై యుందురు" అని చెప్పిన యజమానుని అతడు సేవించుచున్నాడు. (యోహాను 15:14.)

(8) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ, పౌలు సంఘములకు తన పత్రికలలో ఉంచిన ప్రమాణమునకు తగినట్లు జీవించవలెనను నిత్యమైన కోరికలో కనబడును. ఆ ప్రమాణము ఆయన దాదాపు అన్ని పత్రికల చివరి అధ్యాయములలో కనబడును. పౌలు వ్రాతలు సిద్ధాంత ప్రకటనలతోను వివాదాంశములతోను—నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, ఏర్పాటు, పూర్వనిర్ణయము, ప్రవచనము మొదలైనవాటితోను—మాత్రమే నిండియున్నవను అనేకుల సాధారణ అభిప్రాయము సంపూర్ణ భ్రమ; ఈ చివరి దినములలో లేఖనము విషయమై నెలకొనియున్న అజ్ఞానమునకు ఇది విచారకరమైన నిదర్శనము. పౌలు వ్రాతలను జాగ్రత్తగా చదివి, జీవితములోని ప్రతి సంబంధములో క్రైస్తవుని కర్తవ్యమును గూర్చియు, మన దినచర్యలను, స్వభావమును, ఒకరియెడల ఒకరు ప్రవర్తించు విధమును గూర్చియు విస్తారమైన స్పష్టమైన ఆచరణాత్మక సూచనలు వాటిలో కనబడకుండా ఎవడైనను చదువగలడని నేను సవాలు చేయుచున్నాను. ఈ సూచనలు క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారికి నిరంతర మార్గదర్శకముగా దేవుని ప్రేరణచేత వ్రాయబడినవి. వీటిని లక్ష్యపెట్టనివాడు బహుశా ఒక సంఘములోనో ప్రార్థనా మందిరములోనో సభ్యుడుగా గణనకు రావచ్చును గాని, బైబిలు "పరిశుద్ధపరచబడినవాడు" అని పిలుచు మనుష్యుడు మాత్రము కాడు.

(9) నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ, మన ప్రభువు అంత సుందరముగా కనపరచిన క్రియాశీల కృపలయందు, విశేషముగా ప్రేమ అను కృపయందు, నిత్యమైన శ్రద్ధలో కనబడును. "మీరు ఒకరినొకరు ప్రేమించవలెనని క్రొత్త ఆజ్ఞ మీకు ఇచ్చుచున్నాను; నేను మిమ్మును ప్రేమించినట్లు మీరును ఒకరినొకరు ప్రేమించవలెను. మీరు ఒకనియెడల ఒకడు ప్రేమగలవారైతే దీనిబట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరును తెలిసికొందురు." (యోహాను 13:34, 35.) పరిశుద్ధపరచబడినవాడు లోకములో మేలు చేయుటకును, తన చుట్టునున్న వారందరి దుఃఖమును తగ్గించి సంతోషమును హెచ్చించుటకును ప్రయత్నించును. అతడు తన యజమానుని వలె ప్రతి ఒక్కరియెడల దయయు ప్రేమయు కలిగియుండుటకు ఆశించును; ఇది ప్రజలను "ప్రియమైనవారా" అని పిలుచుటలో మాటలతో మాత్రమే కాక, అవకాశము దొరికినప్పుడెల్ల క్రియలతోను, కార్యములతోను, ఆత్మత్యాగముతో కూడిన పనితోను చూపబడవలెను. తన శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానమను గర్వములో తనను తాను చుట్టుకొని, ఇతరులు మునిగినను తేలినను, పరలోకమునకు పోయినను నరకమునకు పోయినను లెక్కచేయక, ఆదివారము మంచి బట్టలు ధరించి సంఘమునకో ప్రార్థనా మందిరమునకో నడచి వెళ్లి "సరియైన సభ్యుడు" అని పిలువబడుటతోనే తృప్తిపడు స్వార్థపరుడైన క్రైస్తవుడు—అట్టివాడు పరిశుద్ధీకరణను గూర్చి ఏమియు ఎరుగడు. అతడు భూమిపై తనను పరిశుద్ధునిగా తలంచుకొనవచ్చును గాని, పరలోకములో పరిశుద్ధుడు కాడు. క్రీస్తు మాదిరిని అనుసరించుటను గూర్చి ఏమియు ఎరుగనివారికి ఆయన రక్షకుడుగా కనబడడు. రక్షించు విశ్వాసమును నిజమైన మార్పు కలిగించు కృపయు ఎల్లప్పుడును యేసు స్వరూపమునకు కొంతవరకైనను అనుగుణ్యతను పుట్టించును.* (కొలొస్సయులకు 3:10.)

(10) చివరిగా, నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ క్రైస్తవత్వములోని నిష్క్రియ కృపలయందు నిత్యమైన శ్రద్ధలో కనబడును. నిష్క్రియ కృపలు అని నేను చెప్పునప్పుడు, దేవుని చిత్తమునకు లోబడుటలోను, ఒకరినొకరు సహించుటలోను క్షమించుటలోను విశేషముగా కనబడు కృపలను అర్థము చేసికొనుచున్నాను. ఈ కృపలను గూర్చి క్రొత్త నిబంధనలో ఎంత విస్తారముగా చెప్పబడియున్నదో, అవి ఎంత ప్రాముఖ్యమైన స్థానమును ఆక్రమించియున్నవో, ఈ విషయమును పరిశీలించని వారిలో కొద్దిమందికే తెలియును. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మాదిరిని మన దృష్టికి తెచ్చుచు పేతురు నొక్కి చెప్పిన ప్రత్యేక విషయమిదియే: "క్రీస్తును మీకొరకు returned నష్టము అనుభవించి, మీరు ఆయన అడుగుజాడలలో నడుచుకొనవలెనని మీకు ఒక మాదిరిని ఉంచిపోయెను. ఆయన పాపము చేయలేదు, ఆయన నోటను ఏ కపటమును కనబడలేదు. ఆయన నిందింపబడినప్పుడు ఎదురు నిందింపలేదు; బాధింపబడినప్పుడు బెదిరింపక, న్యాయముగా తీర్పు తీర్చువానికి తన్ను తాను అప్పగించుకొనెను." (1 పేతురు 2:21–23.)—ప్రభువు ప్రార్థన మననుండి కోరు ఒకే ప్రకటన ఇదియే: "మా అపరాధములను క్షమించుము, మా యెడల అపరాధము చేసినవారిని మేము క్షమించునట్లు;" మరియు ప్రార్థన చివర వ్యాఖ్యానింపబడిన ఒకే విషయమును ఇదియే.—పౌలు ఇచ్చిన ఆత్మ ఫలముల జాబితాలో మూడవ వంతును ఆక్రమించు విషయమిదియే. తొమ్మిది పేర్కొనబడినవి, వాటిలో మూడు, "దీర్ఘశాంతము, ఉపకారము, సాత్వికము," నిస్సందేహముగా నిష్క్రియ కృపలే. (గలతీయులకు 5:22, 23.) ఈ విషయమును క్రైస్తవులు తగినంతగా ఆలోచించుట లేదని నేను స్పష్టముగా చెప్పవలెను. నిష్క్రియ కృపలను సాధించుట క్రియాశీల కృపలకంటె కఠినమే, అయినను లోకముపై అత్యధిక ప్రభావము చూపునవి సరిగా ఈ కృపలే. ఒక విషయము నాకు ఖచ్చితముగా తోచుచున్నది—బైబిలు ఎంతో ప్రాధాన్యమిచ్చు సాత్వికము, ఉపకారము, దీర్ఘశాంతము, క్షమాగుణములను అనుసరించకుండా పరిశుద్ధీకరణ కలదని చెప్పుకొనుట అర్థరహితము. దినచర్యలో ఎల్లప్పుడును చిరాకుకును కోపస్వభావమునకును లొంగిపోవువారు, నాలుకతో ఎల్లప్పుడును తీక్షణముగా మాటలాడువారు, తమ చుట్టునున్నవారందరికి అప్రియముగా ఉండువారు,—ద్వేషముగలవారు, పగ తీర్చుకొనువారు, కక్ష సాధించువారు, దుష్టబుద్ధిగలవారు,—అయ్యో, లోకము అట్టివారితో నిండియున్నదే!—ఇట్టివారందరును పరిశుద్ధీకరణను గూర్చి తెలిసికొనవలసినంతగా తెలియరు.

పరిశుద్ధపరచబడినవాని కనబడు గుర్తులు ఇవియే. ఇవి దేవుని ప్రజలందరిలో సమానముగా కనబడునని నేను చెప్పను. శ్రేష్ఠమైనవారిలో కూడా ఇవి సంపూర్ణముగాను పరిపూర్ణముగాను కనబడవని నేను స్వేచ్ఛగా అంగీకరించుచున్నాను. అయినను నేను చెప్పిన సంగతులు పరిశుద్ధీకరణకు లేఖన సంబంధమైన గుర్తులనియు, వాటిని గూర్చి ఏమియు ఎరుగనివారు తమకు ఏ కృపయైనను కలదో లేదో సందేహించుట మంచిదనియు నేను ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. ఇతరులు ఏమి చెప్పదలచినను, నిజమైన పరిశుద్ధీకరణ కనబడగల విషయమనియు, నేను వర్ణించుటకు ప్రయత్నించిన గుర్తులు ఎక్కువ తక్కువగా పరిశుద్ధపరచబడినవాని గుర్తులనియు చెప్పుటకు నేను ఎన్నడును వెనుకాడను.

III. ఇప్పుడు, చివరిగా, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకును పరిశుద్ధీకరణకును మధ్యగల భేదమును పరిశీలించుటకు ప్రతిపాదించుచున్నాను. అవి దేనిలో ఏకీభవించును, దేనిలో భేదించును?

మా అంశములోని ఈ శాఖ చాలా ప్రాముఖ్యమైనది, అయితే ఇది నా పాఠకులందరికీ అలా తోచదేమోనని భయపడుచున్నాను. దీనిని సంక్షిప్తముగా చర్చించెదను, కానీ దీనిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టుటకు సాహసింపను. మతవిషయములలో అనేకులు పైపై విషయములను మాత్రమే చూచుచు, వేదాంతములోని సూక్ష్మభేదములను "మాటలును పేర్లును" మాత్రమే అనియు, వాటికి నిజమైన విలువ లేదనియు తలంచుదురు. అయితే తమ ఆత్మల విషయమై నిజముగా శ్రద్ధగలవారందరినీ నేను హెచ్చరించునదేమనగా, క్రైస్తవ సిద్ధాంతములో "భేదములను గుర్తింపకపోవుట" వలన కలుగు అశాంతి నిజముగా చాలా గొప్పది; సమాధానమును ప్రేమించువారు మన ఎదుట ఉన్న ఈ విషయమై స్పష్టమైన అవగాహనను వెదకవలెనని ప్రత్యేకముగా సలహా ఇచ్చుచున్నాను. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, పరిశుద్ధీకరణ అనునవి రెండు వేర్వేరు విషయములని మనము ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. అయినను అవి ఏ విషయములలో ఏకీభవించునో, ఏ విషయములలో భేదించునో ఉన్నవి. అవేవో కనుగొనుటకు ప్రయత్నింతము.

అయితే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయు పరిశుద్ధీకరణయు ఏ విషయములలో ఒకదానినొకటి పోలియున్నవి?

(అ) రెండును మొదట దేవుని ఉచిత కృప నుండియే కలుగును. విశ్వాసులు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయు, పరిశుద్ధపరచబడుటయు ఆయన దానము వలననే.

(ఆ) రెండును క్రీస్తు నిత్య నిబంధనలో తన ప్రజల పక్షమున చేపట్టిన ఆ గొప్ప రక్షణ కార్యములో భాగములు. క్రీస్తే జీవపు ఊట; క్షమాపణయు పరిశుద్ధతయు రెండును దాని నుండియే ప్రవహించును. రెంటికిని మూలము క్రీస్తే.

(ఇ) రెండును ఒకే వ్యక్తులలో కనబడును. నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారు ఎల్లప్పుడును పరిశుద్ధపరచబడినవారే, పరిశుద్ధపరచబడినవారు ఎల్లప్పుడును నీతిమంతులుగా తీర్చబడినవారే. దేవుడు వాటిని కలిపియున్నాడు; అవి వేరుచేయబడలేవు.

(ఈ) రెండును ఒకే సమయమున ఆరంభమగును. ఒక వ్యక్తి నీతిమంతునిగా తీర్చబడిన క్షణముననే పరిశుద్ధపరచబడుట కూడా ఆరంభమగును. అతడు దానిని అనుభవములో గ్రహింపకపోవచ్చు, కానీ అది వాస్తవము.

(ఉ) రెండును రక్షణకు సమానముగా అవసరము. క్షమాపణతో పాటు నూతనపరచబడిన హృదయము లేకుండా, క్రీస్తు రక్తముతో పాటు ఆత్మ కృప లేకుండా, హక్కుతో పాటు నిత్య మహిమకు తగిన అర్హత లేకుండా ఎవడును పరలోకమునకు చేరలేదు. ఒకటి ఎంత అవసరమో రెండవదియు అంతే అవసరము.

నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయు పరిశుద్ధీకరణయు ఏకీభవించు అంశములు ఇవియే. ఇప్పుడు చిత్రమును త్రిప్పి, అవి ఏ విషయములలో భేదించునో చూతము.

(అ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనగా మరియొకని నిమిత్తము, అనగా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము, ఒక మనుష్యుని నీతిమంతునిగా ఎంచి లెక్కించుట. పరిశుద్ధీకరణ అనగా ఒక మనుష్యుని నిజముగా అంతరంగమున నీతిమంతునిగా చేయుట; అది ఎంతో బలహీనమైన స్థాయిలోనే అయినను.

(ఆ) మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట వలన కలుగు నీతి మనది కాదు; అది మన గొప్ప మధ్యవర్తియైన క్రీస్తు యొక్క నిత్యమైన సంపూర్ణ నీతి; అది మనకు ఆరోపింపబడి, విశ్వాసము వలన మనదిగా చేయబడును. పరిశుద్ధీకరణ వలన మనకు కలుగు నీతి మన స్వంత నీతి; అది మనకు అనుగ్రహింపబడినది, మనలో నెలకొనినది, పరిశుద్ధాత్మ చేత మనలో కలుగజేయబడినది, అయినను అనేక బలహీనతలతోను అసంపూర్ణతలతోను కలిసినది.

(ఇ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటలో మన స్వంత క్రియలకు ఏ స్థానమును లేదు; క్రీస్తునందు సాధారణ విశ్వాసమే అవసరమైన ఏకైక విషయము. పరిశుద్ధీకరణలో మన స్వంత క్రియలు మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైనవి; పోరాడుడనియు, కనిపెట్టుడనియు, ప్రార్థించుడనియు, ప్రయాసపడుడనియు, శ్రద్ధవహించుడనియు, కష్టపడుడనియు దేవుడు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.

(ఈ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట ముగిసిన సంపూర్ణ కార్యము; మనుష్యుడు విశ్వసించిన క్షణముననే సంపూర్ణముగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడును. పరిశుద్ధీకరణ పోల్చి చూచినప్పుడు అసంపూర్ణ కార్యము; మనము పరలోకము చేరువరకు అది సంపూర్ణము కాదు.

(ఉ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటలో ఎదుగుదలకు గాని వృద్ధికి గాని తావు లేదు; ఒకడు మొదట విశ్వాసము వలన క్రీస్తు వద్దకు వచ్చిన గడియలో ఎంతగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడునో, నిత్యత్వమంతయును అంతగానే ఉండును. పరిశుద్ధీకరణ విశేషముగా ప్రగతిశీలమైన కార్యము; ఒక మనుష్యుడు జీవించుచున్నంత కాలము అది నిరంతరము ఎదుగుటకును విస్తరించుటకును అవకాశము ఇచ్చును.

(ఊ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట ముఖ్యముగా మన వ్యక్తులను గూర్చినది, అనగా దేవుని దృష్టిలో మన స్థానమును, అపరాధము నుండి మన విడుదలను గూర్చినది. పరిశుద్ధీకరణ ముఖ్యముగా మన స్వభావములను గూర్చినది, అనగా మన హృదయముల నైతిక నూతనీకరణను గూర్చినది.

(ఋ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట పరలోకమునకు మనకు హక్కును, దానిలో ప్రవేశించుటకు ధైర్యమును ఇచ్చును. పరిశుద్ధీకరణ పరలోకమునకు మనకు తగిన అర్హతను ఇచ్చి, అక్కడ నివసించునప్పుడు దానిని అనుభవించుటకు మనలను సిద్ధపరచును.

(ౠ) నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట మన విషయమై దేవుడు చేయు కార్యము; ఇతరులు దానిని సులభముగా గుర్తింపజాలరు. పరిశుద్ధీకరణ మనలో దేవుడు చేయు కార్యము; దాని బాహ్య ప్రదర్శనలో అది మనుష్యుల కన్నులకు మరుగై యుండజాలదు.

ఈ భేదములను నా పాఠకులందరి గమనమునకు సిఫారసు చేయుచున్నాను; వాటిని బాగుగా ఆలోచింపవలెనని వారిని కోరుచున్నాను. మతవిషయములో అనేక మంచి ఉద్దేశముగల వ్యక్తుల అంధకారమునకును అశాంతికరమైన భావములకును ఒక గొప్ప కారణము ఏమనగా, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను పరిశుద్ధీకరణను కలగలపుకొనుట, వాటి మధ్య భేదమును గుర్తింపకుండుట అనే వారి అలవాటే అని నేను నమ్ముచున్నాను. అవి రెండు వేర్వేరు విషయములని మన మనస్సులలో ఎంత బలముగా ముద్రింపబడినను చాలదు. అవి విభజింపబడజాలవనుటలో సందేహము లేదు; వాటిలో ఒకదానిలో పాలుపొందువాడు రెంటిలోను పాలుపొందును. అయినను అవి ఎన్నడును కలగలపబడకూడదు, వాటి మధ్య భేదమును ఎన్నడును మరువకూడదు.

ఇప్పుడు కొన్ని సరళమైన అన్వయ వాక్యములతో ఈ అంశమును ముగించుట మాత్రమే మిగిలియున్నది. పరిశుద్ధీకరణ స్వభావమును, దాని కనబడు గుర్తులను మన ఎదుట ఉంచబడినవి. ఈ అంతటి విషయము మన మనస్సులలో ఏ ఆచరణాత్మక ఆలోచనలను రేకెత్తింపవలెను?

(1) మొదటిగా, క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను అనేకుల ప్రమాదకరమైన స్థితిని గూర్చి మనమందరము మేల్కొనుదము. "పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవడును ప్రభువును చూడడు"; పరిశుద్ధీకరణ లేకుండ రక్షణ లేదు. (హెబ్రీ. 12:14.) అట్లయితే పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమైన "మతము" అనబడునది ఎంతో అపారముగా ఉన్నది! సంఘమునకును ప్రార్థనా మందిరమునకును వెళ్ళువారిలో ఎంత గొప్ప భాగము నాశనమునకు పోవు విశాలమైన మార్గములో ఉన్నది! ఆ తలంపు భయంకరమైనది, నలిపివేయునది, అణగద్రొక్కునది. ఆహా, బోధకులును ఉపదేశకులును తమ కన్నులు తెరచి తమ చుట్టునున్న ఆత్మల స్థితిని గ్రహించినయెడల ఎంత మేలు! ఆహా, మనుష్యులు "రాబోవు ఉగ్రత నుండి పారిపోవునట్లు" ఒప్పింపబడినయెడల ఎంత మేలు! పరిశుద్ధపరచబడని ఆత్మలు రక్షింపబడి పరలోకమునకు పోగలిగినయెడల బైబిలు సత్యము కాదు. అయితే బైబిలు సత్యమే, అది అబద్ధమాడజాలదు! అంతము ఏమగునో!

(2) రెండవదిగా, మన స్వంత స్థితిని నిశ్చయపరచుకొందము; మనమే "పరిశుద్ధపరచబడితిమి" అని మనకు అనిపించి తెలియు వరకు విశ్రమింపకుందము. మన అభిరుచులు, ఎంపికలు, ఇష్టములు, మొగ్గులు ఏవి? ఇదే గొప్ప పరీక్షా ప్రశ్న. మనము చనిపోవుటకు ముందు మనము ఏమి కోరుకొనుచున్నామో, ఏమి ఆశించుచున్నామో, ఏమి కావలెనని అభిలషించుచున్నామో అది అంతగా ముఖ్యము కాదు.

మనము ఇప్పుడు ఏమై యున్నాము? ఏమి చేయుచున్నాము? మనము పరిశుద్ధపరచబడితిమా లేదా? లేనియెడల తప్పు పూర్తిగా మనదే.

(3) మరియొక విషయమేమనగా, మనము పరిశుద్ధపరచబడవలెనంటే మన మార్గము స్పష్టముగా, సరళముగా ఉన్నది—మనము క్రీస్తుతోనే ఆరంభించవలెను. పాపులమై, పూర్తి అవసరము తప్ప మరొక విన్నపము లేకుండా ఆయన యొద్దకు వెళ్లి, దేవునితో సమాధానము, సమాధానపడుట కొరకు విశ్వాసముచేత మన ఆత్మలను ఆయనపై మోపవలెను. ఒక మంచి వైద్యుని చేతులలో ఉన్నట్లు మనలను ఆయన చేతులలో ఉంచుకొని, కనికరమును కృపను ఆయనను వేడుకొనవలెను. సిఫారసుగా తీసికొని వచ్చుటకు ఏదియు కొరకు ఎదురుచూడకూడదు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు వలె పరిశుద్ధీకరణ వైపు మొదటి అడుగు కూడా విశ్వాసముతో క్రీస్తు యొద్దకు రావడమే. మనము మొదట జీవించి, తరువాత పనిచేయవలెను.

(4) మరియొక విషయమేమనగా, మనము పరిశుద్ధతలో ఎదిగి మరింత పరిశుద్ధపరచబడవలెనంటే, మనము ఆరంభించిన విధముగానే నిరంతరము కొనసాగుచు, ఎల్లప్పుడును క్రీస్తు యొద్దకు తిరిగి తిరిగి వెళ్లుచుండవలెను. ప్రతి అవయవమునకు సరఫరా అందవలసిన శిరస్సు ఆయనే. (ఎఫెసీయులకు 4:16.) దేవుని కుమారునియందు ప్రతిదిన విశ్వాస జీవితము జీవించుచు, ఆయన తన ప్రజల కొరకు దాచియుంచిన వాగ్దానము చేయబడిన కృపను బలమును ఆయన సంపూర్ణత్వములోనుండి ప్రతిదినము తీసికొనుచుండుటయే క్రమమైన పరిశుద్ధీకరణ యొక్క గొప్ప రహస్యము. ఆగిపోయినట్లు కనబడు విశ్వాసులు సాధారణముగా యేసుతో సన్నిహిత సహవాసమును నిర్లక్ష్యము చేయుచు, ఆ విధముగా ఆత్మను దుఃఖపరచుచున్నారు. తన సిలువ వేయబడుటకు ముందురాత్రి “వారిని పరిశుద్ధపరచుము” అని ప్రార్థించినవాడు, విశ్వాసముతో తన సహాయము కొరకు తన యొద్దకు వచ్చి మరింత పరిశుద్ధుడు కావలెనని కోరు ప్రతి ఒక్కనికి సహాయపడుటకు అపరిమితముగా సిద్ధముగా ఉన్నాడు.

(5) మరియొక విషయమేమనగా, ఇక్కడ క్రింద మన స్వంత హృదయముల నుండి మనము అధికముగా ఆశింపకూడదు. మనము ఉత్తమ స్థితిలో ఉన్నప్పటికిని ప్రతిదినము మనలో తగ్గించుకొనుటకు కారణమును కనుగొందుము, ప్రతి గంటయును కనికరమునకును కృపకును మనము అక్కరగల రుణగ్రస్తులమని తెలిసికొందుము. మనకు ఎంత ఎక్కువ వెలుగు ఉండునో అంత ఎక్కువగా మన స్వంత అసంపూర్ణతను చూచెదము. ఆరంభమున మనము పాపులము; ముందుకు సాగుచుండగా పాపులముగానే ఉన్నామని కనుగొందుము; నూతనపరచబడినను, క్షమింపబడినను, నీతిమంతులుగా తీర్చబడినను—అంతము వరకు పాపులమే. మన సంపూర్ణ పరిపూర్ణత ఇంకను రావలసియున్నది, దానికొరకైన నిరీక్షణ మనము పరలోకమును ఆశింపవలసిన ఒక కారణము.

(6) చివరిగా, పరిశుద్ధీకరణకు ఎక్కువ ప్రాముఖ్యమిచ్చుటకును, పరిశుద్ధత యొక్క ఉన్నత ప్రమాణము కొరకు పోరాడుటకును మనము ఎన్నడును సిగ్గుపడకూడదు. కొందరు అత్యల్ప స్థాయి సాధనతో తృప్తిపడుచుండగా, మరికొందరు ఏ పరిశుద్ధత లేకుండానే జీవించుటకు సిగ్గుపడక, కేవలము సంఘమునకును ప్రార్థనా మందిరమునకును వెళ్లు ఒక చక్రముతో తృప్తిపడి, తిరుగలిలోని గుఱ్ఱమువలె ఎన్నడును ముందుకు సాగక ఉన్నప్పుడు, మనము పురాతన మార్గములలో స్థిరముగా నిలిచి, శ్రేష్ఠమైన పరిశుద్ధతను మనము అనుసరించుచు ధైర్యముగా ఇతరులకు సిఫారసు చేయుదము. నిజముగా సంతోషముగా ఉండుటకు ఇదియే ఏకైక మార్గము.

ఇతరులు ఏమి చెప్పినను, పరిశుద్ధతయే సంతోషమనియు, జీవితమును అత్యంత సుఖముగా గడుపువాడు పరిశుద్ధపరచబడినవాడనియు మనకు నమ్మకము కలుగునుగాక. అనారోగ్యము వలనగాని, కుటుంబ శ్రమల వలనగాని, ఇతర రహస్య కారణముల వలనగాని, కొందరు నిజ క్రైస్తవులు అనుభవపూర్వకమైన ఓదార్పును కొద్దిగానే పొంది, పరలోక మార్గమున తమ దినములన్నియు దుఃఖించుచు సాగుదురనుటలో సందేహము లేదు. కాని ఇవి మినహాయింపు సందర్భములు. సాధారణ నియమముగా, జీవితము యొక్క దీర్ఘ గమనములో “పరిశుద్ధపరచబడిన” ప్రజలే భూమిపై అత్యంత సంతోషముగల ప్రజలని సత్యమైనదిగా కనబడును. లోకము ఇయ్యలేనివియు తీసివేయలేనివియునైన స్థిరమైన ఓదార్పులు వారికి ఉన్నవి. “జ్ఞానమార్గములు ఇంపైన మార్గములు.”—“నీ ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించువారికి మహా సమాధానము కలదు.”—అబద్ధమాడలేనివాడు ఈలాగు చెప్పెను: “నా కాడి సులభమైనది, నా భారము తేలికైనది.”—అయితే “దుష్టులకు సమాధానము లేదు” అని కూడా వ్రాయబడియున్నది. (సామెతలు 3:17; కీర్తన 119:165; మత్తయి 11:30; యెషయా 48:22.)

పరిశుద్ధీకరణ అంశము ఇంత గాఢమైన ప్రాముఖ్యత గలది, దానిని గూర్చి చేయబడిన పొరపాట్లు ఇంత అనేకములును గొప్పవియునైనందున, పరిశుద్ధీకరణ సిద్ధాంతమంతటిని మరింత సంపూర్ణముగా అధ్యయనము చేయగోరు వారందరికి “పరిశుద్ధాత్మను గూర్చి ఓవెన్” గ్రంథమును గట్టిగా సిఫారసు చేయుటకు నేను క్షమాపణ చెప్పను. ఇటువంటి ఒక్క పత్రము దానినంతటినీ ఇముడ్చలేదు.

ఓవెన్ రచనలు ప్రస్తుత దినములలో ఫ్యాషనబుల్ కావనియు, చాలామంది ఆయనను ప్యూరిటన్ అని నిర్లక్ష్యము చేయుటకును ఎగతాళి చేయుటకును తగినదని తలంచుచున్నారనియు నాకు బాగా తెలియును! అయినను కామన్వెల్త్ కాలములలో ఆక్స్‌ఫర్డులోని క్రైస్ట్ చర్చ్‌కు డీన్‌గా ఉన్న ఆ మహా దైవజ్ఞుడు ఈ విధముగా చూడబడుటకు అర్హుడు కాడు. ఆయనను తక్కువ చేయువారి శరీరమంతటిలో ఉన్న దానికంటె ఎక్కువ విద్యయు లేఖనము యొక్క శుద్ధ జ్ఞానమును ఆయన చిటికెన వ్రేలిలోనే ఉండెను. అనుభవపూర్వక వేదాంతమును అధ్యయనము చేయగోరువాడు, తాము చర్చించు అంశములను సంపూర్ణముగా, లేఖనానుసారముగా, సమగ్రముగా నిర్వహించుటలో ఓవెన్ గ్రంథములకును ఆయన సమకాలీనులలో కొందరివి కును సాటియైన గ్రంథములు కనుగొనడని నేను సందేహించక నొక్కి చెప్పుచున్నాను.

III. పరిశుద్ధత

“పరిశుద్ధత లేకుండా ఎవడును ప్రభువును చూడడు.”—హెబ్రీయులకు 12:14

ఈ పేజీ శిరస్సుగా ఉన్న వాక్యము ఒక గాఢమైన ప్రాముఖ్యతగల అంశమును తెరచుచున్నది. ఆ అంశము క్రియాత్మక పరిశుద్ధత. క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను వారందరి గమనమును కోరు ఒక ప్రశ్నను అది సూచించుచున్నది—మనము పరిశుద్ధులమా? మనము ప్రభువును చూచెదమా?

ఆ ప్రశ్న ఎన్నడును అకాలమైనది కాదు. జ్ఞాని మనకు చెప్పుచున్నాడు, “ఏడ్చుటకు సమయము కలదు, నవ్వుటకు సమయము కలదు—మౌనముగా ఉండుటకు సమయము కలదు, మాటలాడుటకు సమయము కలదు” (ప్రసంగి 3:4, 7); అయితే మనుష్యుడు పరిశుద్ధుడై ఉండకూడని సమయమేదియు, ఒక్క దినమైనను, లేదు. మనము పరిశుద్ధులమా?

ఆ ప్రశ్న అన్ని స్థాయిల వారిని, అన్ని స్థితుల వారిని సంబంధించినది. కొందరు ధనికులు, కొందరు దరిద్రులు—కొందరు విద్యావంతులు, కొందరు విద్యలేనివారు—కొందరు యజమానులు, కొందరు సేవకులు; అయితే మనుష్యుడు పరిశుద్ధుడై ఉండకూడని స్థాయియు స్థితియు జీవితములో లేదు. మనము పరిశుద్ధులమా?

ఈ ప్రశ్న గూర్చి నేడు నేను వినబడవలెనని కోరుచున్నాను. మన ఆత్మలకును దేవునికిని మధ్య లెక్క ఎట్లున్నది? ఈ తొందరపాటు గల, గందరగోళముగల లోకములో, కొద్ది నిమిషములు నిలిచి పరిశుద్ధత విషయమును ఆలోచింతము. నేను మరింత ప్రజాదరణ గల, ఆహ్లాదకరమైన అంశమును ఎన్నుకొనియుండవచ్చునని నమ్ముచున్నాను. చర్చించుటకు మరింత సులభమైనది కనుగొనియుండగలనని నాకు నమ్మకము. అయితే మన ఆత్మలకు మరింత సమయోచితమైనదియు, మరింత ప్రయోజనకరమైనదియు నేను ఎన్నుకొనలేనని గాఢముగా భావించుచున్నాను. “పరిశుద్ధత లేకుండా ఎవడును ప్రభువును చూడడు” అని దేవుని వాక్యము చెప్పుట వినుట ఒక గంభీరమైన విషయము. (హెబ్రీయులకు 12:14.)

దేవుని సహాయముతో, నిజమైన పరిశుద్ధత ఏమిటో, అది ఎందుకు అంత అవసరమో పరిశీలింప ప్రయత్నించెదను. చివరిగా పరిశుద్ధత సాధింపబడగల ఏకైక మార్గమును చూపుటకు ప్రయత్నించెదను. ఈ సంపుటిలోని రెండవ పత్రములో నేను ఈ అంశమును సిద్ధాంత కోణమునుండి ఇంతకుముందే సమీపించితిని. ఇప్పుడు దానిని నా పాఠకులకు మరింత సరళమైన, క్రియాత్మకమైన దృక్కోణమున సమర్పించుటకు ప్రయత్నించుదును.

I. మొదట, నిజమైన క్రియాత్మక పరిశుద్ధత ఏమిటో చూపుటకు ప్రయత్నించెదను—దేవుడు పరిశుద్ధులని పిలుచు వారు ఎట్టి వ్యక్తులు

ఒక మనుష్యుడు చాలా దూరము వెళ్లియు నిజమైన పరిశుద్ధతను ఎన్నడును చేరకపోవచ్చును. అది జ్ఞానము కాదు—బిలాముకు అది ఉండెను; గొప్ప ఒప్పుకోలు కాదు—ఇస్కరియోతు యూదాకు అది ఉండెను; అనేక పనులు చేయుట కాదు—హేరోదుకు అది ఉండెను; మతములోని కొన్ని విషయముల కొరకైన ఆసక్తి కాదు—యెహూకు అది ఉండెను; నైతికత, బాహ్య ప్రవర్తనలోని గౌరవప్రదమైన తీరు కాదు—ఆ యౌవన అధికారికి అది ఉండెను; బోధకుల ప్రసంగములు వినుటలో ఆనందించుట కాదు—యెహెజ్కేలు కాలమందలి యూదులకు అది ఉండెను; భక్తిపరులతో సహవాసము చేయుట కాదు—యోవాబునకును గేహజీకిని దేమాకును అది ఉండెను. అయినను వీరిలో ఎవరును పరిశుద్ధులు కారు! ఈ సంగతులు మాత్రమే పరిశుద్ధత కాదు. ఒక మనుష్యునికి వీటిలో ఏదైనా ఒకటి ఉండవచ్చును, అయినను అతడు ఎన్నడును ప్రభువును చూడకపోవచ్చును.

అయితే నిజమైన ఆచరణాత్మక పరిశుద్ధత అనగా ఏమిటి? ఇది జవాబు చెప్పుటకు కఠినమైన ప్రశ్న. ఈ విషయమై లేఖనాధారమైన సమాచారమునకు లోపము కలదని నా భావము కాదు. కాని నేను పరిశుద్ధత గూర్చి లోపభూయిష్టమైన దృక్కోణమును ఇచ్చుదునేమో, చెప్పవలసినదంతయు చెప్పకపోదునేమో అని భయపడుచున్నాను; లేక చెప్పకూడని సంగతులను దాని గూర్చి చెప్పి హాని చేయుదునేమో అని భయపడుచున్నాను. అయినను, మన మనస్సు యొక్క కన్నుల ఎదుట పరిశుద్ధత స్పష్టముగా కనబడునట్లు దాని చిత్రమును గీయుటకు ప్రయత్నించెదను. నేను అంతయు చెప్పిన తరువాత కూడ, నా వివరణ ఉత్తమమైనను అసంపూర్ణమైన, పేలవమైన రూపురేఖ మాత్రమే అని ఎన్నడును మరువకూడదు.

(అ) పరిశుద్ధత అనగా లేఖనములో దేవుని మనస్సు వర్ణింపబడిన ప్రకారము ఆయనతో ఏకమనస్సు కలిగియుండు అలవాటు. అది దేవుని తీర్పునకు అంగీకరించు అలవాటు—ఆయన ద్వేషించువాటిని ద్వేషించుట, ఆయన ప్రేమించువాటిని ప్రేమించుట, ఈ లోకములోని ప్రతి దానిని ఆయన వాక్యమను ప్రమాణముతో కొలుచుట. దేవునితో అత్యంత సంపూర్ణముగా ఏకీభవించువాడే అత్యంత పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు.

(ఆ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు తెలిసిన ప్రతి పాపమునకు దూరముగా ఉండుటకును, తెలిసిన ప్రతి ఆజ్ఞను పాటించుటకును ప్రయత్నించును. అతనికి దేవుని వైపు స్థిరమైన మనస్సు యొక్క మొగ్గు ఉండును, ఆయన చిత్తమును జరిగించవలెనను హృదయపూర్వకమైన కోరిక ఉండును—లోకమును అసంతోషపరచుటకంటె ఆయనను అసంతోషపరచుటకు ఎక్కువ భయపడును, ఆయన మార్గములన్నిటిపై ప్రేమ కలిగియుండును. "అంతరంగ పురుషుని బట్టి నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను" (రోమీయులకు 7:22) అని పౌలు చెప్పినప్పుడు అతడు అనుభవించిన దానిని, "ప్రతి విషయమును గూర్చి నీ ఆజ్ఞలన్నియు యథార్థములని యెంచుచున్నాను, ప్రతి అబద్ధమార్గమును నేను ద్వేషించుచున్నాను" (కీర్తన 119:128) అని దావీదు చెప్పినప్పుడు అతడు అనుభవించిన దానిని అతడు అనుభవించును.

(ఇ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు వలె ఉండుటకు పోరాడును. అతడు ఆయనయందు విశ్వాసముతో జీవించుట మాత్రమే కాక, తన దినదిన శాంతిని బలమును ఆయన నుండియే పొందును; అంతేకాదు, ఆయనలో ఉన్న మనస్సును కలిగియుండుటకును, "ఆయన స్వరూపమునకు అనుకారులగుటకును" (రోమీయులకు 8:29) ప్రయాసపడును. క్రీస్తు మనలను క్షమించినట్లే ఇతరులను సహించి క్షమించుటయు, క్రీస్తు తన్ను తాను సంతోషపరచుకొనని రీతిగా స్వార్థరహితుడగుటయు, క్రీస్తు మనలను ప్రేమించినట్లే ప్రేమలో నడుచుటయు, క్రీస్తు తన్ను తాను వ్యర్థునిగా చేసికొని తగ్గించుకొనినట్లే దీనమనస్కుడును వినయుడును అగుటయు అతని లక్ష్యమై యుండును. క్రీస్తు సత్యమునకు నమ్మకమైన సాక్షియై యుండెననియు, ఆయన తన చిత్తమును జరిగించుటకు రాలేదనియు, తన తండ్రి చిత్తమును జరిగించుటయే ఆయనకు ఆహారపానములైనవనియు, ఇతరులకు పరిచర్య చేయుటకై ఆయన నిరంతరము తన్ను తాను విడనాడుచుండెననియు, అన్యాయముగా వచ్చిన అవమానములలో ఆయన సాత్వికుడును సహనశీలియునై యుండెననియు, ఆయన రాజులకంటె భక్తిపరులైన పేదవారిని గూర్చి ఎక్కువగా ఆలోచించెననియు, పాపులయెడల ఆయన ప్రేమతోను కరుణతోను నిండియుండెననియు, పాపమును ఖండించుటలో ఆయన ధైర్యశాలియు రాజీలేనివాడునై యుండెననియు, ఆయనకు లభించగలిగినను మనుష్యుల పొగడ్తను ఆయన కోరలేదనియు, ఆయన మేలు చేయుచు సంచరించెననియు, ఆయన లోకసంబంధులనుండి వేరుగా ఉండెననియు, ఆయన ప్రార్థనయందు నిలకడగా ఉండెననియు, దేవుని కార్యము జరిగించవలసినప్పుడు తన సన్నిహిత బంధువులనైనను తనకు అడ్డుపడనీయలేదనియు అతడు జ్ఞాపకముంచుకొనును. పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు ఈ సంగతులను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకు ప్రయత్నించును. వీటి చేత తన జీవిత మార్గమును తీర్చిదిద్దుకొనుటకు పాటుపడును. "ఆయనయందు నిలిచియున్నానని చెప్పుకొనువాడు ఆయన నడచిన ప్రకారము తానును నడచుకొనవలెను" (1 యోహాను 2:6) అను యోహాను మాటను, "క్రీస్తు మీ కొరకు శ్రమపడి, మీరు ఆయన అడుగుజాడలలో నడుచుకొనవలెనని మీకు మాదిరి యుంచిపోయెను" (1 పేతురు 2:21) అను పేతురు మాటను అతడు హృదయమున పదిలపరచుకొనును. రక్షణకును మాదిరికిని క్రీస్తునే తన "సర్వస్వముగా" చేసికొనుట నేర్చుకొనినవాడు ధన్యుడు! "నా స్థానములో క్రీస్తు ఉండినయెడల ఆయన ఏమి చెప్పును, ఏమి చేయును?" అని మనుష్యులు తమను తాము తరచుగా ప్రశ్నించుకొనినయెడల ఎంతో సమయము ఆదా అగును, ఎంతో పాపము నివారింపబడును.

(ఈ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు సాత్వికతను, దీర్ఘశాంతమును, సౌమ్యతను, సహనమును, దయగల స్వభావమును, నాలుకను అదుపులో ఉంచుకొనుటను అనుసరించును. అతడు చాలా సహించును, చాలా ఓర్చుకొనును, చాలా విస్మరించును, తన హక్కులపై నిలబడుట గూర్చి మాట్లాడుటకు తొందరపడడు. షిమీ దావీదును శపించినప్పుడు దావీదు ప్రవర్తించిన తీరులోను, అహరోనును మిర్యాములును తనకు విరోధముగా మాట్లాడినప్పుడు మోషే ప్రవర్తించిన తీరులోను దీనికి ప్రకాశవంతమైన మాదిరిని చూచెదము. (2 సమూయేలు 16:10; సంఖ్యాకాండము 12:3.)

(ఉ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు ఆత్మనిగ్రహమును, ఆత్మత్యాగమును అనుసరించును. అతడు తన శరీరపు కోరికలను చంపుటకును, తన శరీరమును దాని రాగద్వేషములతోను దురాశలతోను సిలువవేయుటకును, తన ఆవేశములను అదుపులో ఉంచుటకును, తన శరీర సంబంధమైన మొగ్గులు ఎప్పుడైనను అదుపు తప్పకుండునట్లు వాటిని అణచుటకును ప్రయాసపడును. అపొస్తలులకు యేసుప్రభువు చెప్పిన మాట ఎంత గొప్పది: "మీ హృదయములు తిండిపోతుతనముచేతను మద్యపానముచేతను ఈ జీవన సంబంధమైన విచారములచేతను భారము కొనకుండునట్లు జాగ్రత్తగా ఉండుడి" (లూకా 21:34); అపొస్తలుడైన పౌలు చెప్పిన మాటయు అట్టిదే: "ఇతరులకు ప్రకటించిన తరువాత నేనే ఏ విధముచేతనైనను భ్రష్టుడనైపోవుదునేమో అని నా శరీరమును నలుగగొట్టి లోపరచుకొనుచున్నాను." (1 కొరింథీయులకు 9:27.)

(ఊ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు దాతృత్వమును, సహోదర ప్రేమను అనుసరించును. మనుష్యులు తనకు చేయవలెనని కోరునట్లు తానును చేయుట, మనుష్యులు తనతో మాట్లాడవలెనని కోరునట్లు తానును మాట్లాడుట అను బంగారు నియమమును పాటించుటకు అతడు ప్రయత్నించును. అతడు తన సహోదరులయెడల—వారి శరీరములయెడల, ఆస్తియెడల, పేరుప్రతిష్ఠలయెడల, భావములయెడల, ఆత్మలయెడల—ప్రేమతో నిండియుండును. "పరునిప్రేమించువాడు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చినవాడు" అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. (రోమీయులకు 13:8.) అతడు అతి చిన్న విషయములలోనైనను అబద్ధములను, అపవాదములను, కొండెములను, మోసమును, అప్రామాణికతను, అన్యాయపు వ్యవహారమును అసహ్యించుకొనును. పరిశుద్ధ స్థలపు తులము మరియు మూర సామాన్యముగా వాడుకలోనివాటికంటె పెద్దవి. అతడు తన బాహ్య ప్రవర్తనంతటి చేత తన మతమును అలంకరించుటకును, తన చుట్టునున్న వారందరి దృష్టిలో దానిని మనోహరముగాను సుందరముగాను చేయుటకును పాటుపడును. అయ్యో, 1 కొరింథీయులకు 13వ అధ్యాయమును, కొండమీది ప్రసంగమును, క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను అనేకుల ప్రవర్తన ప్రక్కన పెట్టి చూచినప్పుడు అవి ఎంత దోషారోపణ చేయు మాటలు!

(ఘ) పరిశుద్ధుడైన మనుష్యుడు ఇతరుల యెడల కనికరమును దయాగుణమును గల మనస్సును అనుసరించును. అతడు దినమంతయు పనిలేక నిలిచియుండడు. ఏ కీడునూ చేయకుండుటతో తృప్తిపడడు,—మేలు చేయుటకు ప్రయత్నించును. తన తరములో తన కాలములో ఉపయోగకరుడై యుండుటకును, తన చుట్టునున్న ఆత్మసంబంధమైన అవసరములను బాధలను తనకు చేతనైనంత వరకు తగ్గించుటకును శ్రమించును. దొర్కా అట్టిది; ఆమె "సత్క్రియలను దానధర్మములను విస్తారముగా చేయుచుండెను",—కేవలము తలంచుటయు మాటలాడుటయు కాదు, చేసెను. పౌలు అట్టివాడు: "నేను మిక్కిలి సంతోషముతో మీ ఆత్మల నిమిత్తము వ్యయపడుటకును, నన్నే వ్యయపరచుకొనుటకును సిద్ధముగా ఉన్నాను; నేను మిమ్మును ఎంతగా ఎక్కువగా ప్రేమించినను మీరు నన్ను తక్కువగా ప్రేమించుదురు" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. (అపొస్తలుల కార్యములు 9:36; 2 కొరింథీయులకు 12:15.)

↑ పైకి తిరిగి వెళ్ళండి