భాగము 4

భాగము 4

(అ) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచిది, ఏలయనగా అది అత్యుత్తమ సేనాని క్రింద చేయబడుచున్నది. విశ్వాసులందరికి నాయకుడును అధిపతియు మన దివ్య రక్షకుడైన ప్రభువగు యేసుక్రీస్తే—ఆయన పరిపూర్ణ జ్ఞానమును, అనంతమైన ప్రేమయు, సర్వశక్తియు గల రక్షకుడు. మన రక్షణకర్తయైన ఆ నాయకుడు తన సైనికులను జయమునకు నడిపించుటలో ఎన్నడును తప్పిపోడు. ఆయన ఎన్నడును వ్యర్థమైన కదలికలు చేయడు, తీర్పులో ఎన్నడును పొరపడడు, ఏ తప్పిదమును చేయడు. ఆయన దృష్టి తన అనుచరులందరిపై ఉన్నది, వారిలో గొప్పవారి నుండి అల్పులవరకు. ఆయన సైన్యములోని అత్యంత దీనుడైన సేవకుడు కూడ మరువబడడు. అత్యంత బలహీనుడును రోగియునైనవాని విషయమై కూడ ఆయన శ్రద్ధ వహించి, జ్ఞాపకముంచుకొని, రక్షణ వరకు కాపాడును. తన స్వరక్తముతో ఆయన కొని విమోచించిన ఆత్మలు వ్యర్థమై పారవేయబడుటకు మిక్కిలి విలువైనవి. నిశ్చయముగా ఇది మంచిదే!

(ఆ) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచిది, ఏలయనగా అది అత్యుత్తమ సహాయములతో చేయబడుచున్నది. ప్రతి విశ్వాసియు తనలో తాను ఎంత బలహీనుడైనను, పరిశుద్ధాత్మ అతనిలో నివసించుచున్నాడు, అతని శరీరము పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయమై యున్నది. తండ్రియైన దేవునిచే ఏర్పరచబడి, కుమారుని రక్తములో కడుగబడి, ఆత్మచే నూతనపరచబడినవాడై, అతడు తన స్వంత ఖర్చుతో యుద్ధమునకు పోడు, ఎన్నడును ఒంటరివాడు కాడు. పరిశుద్ధాత్మయైన దేవుడు అనుదినము అతనికి బోధించి, నడిపించి, త్రోవ చూపి, దిశానిర్దేశము చేయును. తండ్రియైన దేవుడు తన సర్వశక్తిచే అతనిని కాపాడును. కుమారుడైన దేవుడు, అతడు క్రింది లోయలో పోరాడుచుండగా, పర్వతముపై నున్న మోషే వలె ప్రతి క్షణము అతని కొరకు విజ్ఞాపన చేయును. ఇట్టి మూడు పేటల త్రాడు ఎన్నడును తెగిపోదు! అతని అనుదిన ఆహారమును సరఫరాలును ఎన్నడును తప్పవు. అతని ఆహార సరఫరా వ్యవస్థ ఎన్నడును లోపభూయిష్టము కాదు. అతని ఆహారమును నీళ్లును నిశ్చయములు. తనలో తాను పురుగువలె బలహీనుడుగా కనబడినను, ప్రభువునందు గొప్ప కార్యములు చేయుటకు అతడు బలవంతుడు. నిశ్చయముగా ఇది మంచిదే!

(ఇ) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచి పోరాటము, ఏలయనగా అది అత్యుత్తమ వాగ్దానములతో చేయబడుచున్నది. ప్రతి విశ్వాసికి అత్యధికమును అమూల్యమునైన వాగ్దానములు చెందియున్నవి—అవన్నియు క్రీస్తునందు ఔనును ఆమేనునై యున్నవి—అవి నెరవేరుట నిశ్చయము, ఏలయనగా అవి అబద్ధమాడలేని వాని చేత చేయబడినవి, ఆయన తన మాటను నిలుపుకొనుటకు చిత్తమును శక్తియు గలవాడు. "పాపము మీ మీద ప్రభుత్వము చేయదు."—"సమాధానకర్తయైన దేవుడు వేగముగా సాతానును మీ పాదముల క్రింద చితుకద్రొక్కించును."—"మీలో ఒక సత్క్రియను ఆరంభించినవాడు యేసుక్రీస్తు దినము వరకు దానిని కొనసాగించును."—"నీవు నీళ్లలో బడి దాటునప్పుడు నేను నీతో ఉందును, నదులలో బడి వెళ్లునప్పుడు అవి నిన్ను మంచివేయవు."—"నా గొఱ్ఱెలు ఎన్నడును నశింపవు, ఎవడును వాటిని నా చేతిలో నుండి అపహరింపడు."—"నా యొద్దకు వచ్చువానిని నేను ఎంతమాత్రమును త్రోసివేయను."—"నేను నిన్ను ఎన్నడును విడువను, నిన్ను ఎడబాయను."—"మరణమైనను జీవమైనను, ఇప్పుడున్నవైనను రాబోవునవైనను, మన ప్రభువైన క్రీస్తు యేసునందలి దేవుని ప్రేమ నుండి మనలను ఎడబాపజాలవని నాకు నిశ్చయముగా తెలియును." (రోమీ. 6:14; రోమీ. 16:20; ఫిలి. 1:6; యెష. 43:2; యోహాను 10:28; యోహాను 6:37; హెబ్రీ. 13:5; రోమీ. 8:38.) ఇట్టి మాటలు వాటి తూకమంత బంగారమునకు తగినవి! రాబోవు సహాయమును గూర్చిన వాగ్దానములు లక్నో వంటి ముట్టడింపబడిన పట్టణముల రక్షకులను ప్రోత్సహించి, వారి సహజ బలమునకు మించి వారిని పైకెత్తినవని ఎవరికి తెలియదు? "రాత్రికి ముందే సహాయము" అను వాగ్దానము వాటర్లూ యొక్క గొప్ప విజయములో గొప్ప పాత్ర వహించినదని మనము వినలేదా? అయినను అట్టి వాగ్దానములన్నియు విశ్వాసుల యొక్క గొప్ప నిధియైన దేవుని నిత్య వాగ్దానములతో పోల్చినయెడల ఏమియు కావు. నిశ్చయముగా ఇది మంచిదే!

(ఈ) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచి పోరాటము, ఏలయనగా అది అత్యుత్తమ ఫలితములతో పరిణామములతో చేయబడుచున్నది. అది భయంకరమైన పెనుగులాటలు, వేదనాకరమైన సంఘర్షణలు, గాయములు, దెబ్బలు, జాగరణలు, ఉపవాసములు, అలసట గల యుద్ధమనుటలో సందేహము లేదు. అయినను ప్రతి విశ్వాసియు, ఒక్కడును మినహాయింపు లేకుండ, "తన్ను ప్రేమించినవానివలన జయించుచున్న వారికంటె అధికులు." (రోమీ. 8:37.) క్రీస్తు సైనికులలో ఎవడును ఎన్నడును తప్పిపోడు, కనబడకపోడు, యుద్ధభూమిలో చచ్చి పడియుండడు. క్రీస్తు సైన్యములోని సామాన్య సైనికుని కొరకైనను అధికారి కొరకైనను ఎన్నడును సంతాపవస్త్రములు ధరింపవలసిన అవసరముండదు, కన్నీళ్లు కార్చవలసిన అవసరముండదు. చివరి సాయంకాలము వచ్చినప్పుడు, హాజరు పట్టీ ఉదయము ఎట్లుండెనో సరిగా అట్లే ఉండునని కనబడును. ఇంగ్లీషు గార్డులు క్రిమియా యుద్ధమునకు లండనునుండి బయలుదేరినప్పుడు అద్భుతమైన మనుష్యుల దళముగా ఉండిరి; కాని ఆ ధైర్యశాలులలో అనేకులు పరాయి దేశపు సమాధిలో తమ ఎముకలను విడిచి, మరల లండను చూడలేదు. "దేవుడు శిల్పియు నిర్మాణకుడునైయుండి పునాదులుగల పట్టణము"నకు (హెబ్రీ. 11:10) క్రైస్తవ సైన్యము చేరుట ఎంతో భిన్నముగా ఉండును. ఒక్కడును కొరతగా కనబడడు. మన గొప్ప సేనాని మాటలు సత్యములని కనబడును: "నీవు నాకు అనుగ్రహించినవారిలో ఒక్కనినైనను నేను పోగొట్టుకొనలేదు." (యోహాను 18:9) నిశ్చయముగా ఇది మంచిదే!

(ఉ) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచిది, ఏలయనగా అది పోరాడువాని ఆత్మకు మేలు చేయును. ఇతర యుద్ధములన్నిటికి చెడ్డ, దిగజార్చు, నైతికతను నాశనము చేయు స్వభావము కలదు. అవి మానవ మనస్సులోని అత్యంత చెడ్డ ఉద్రేకములను రేకెత్తించును. అవి మనస్సాక్షిని కఠినపరచి, మతము యొక్కయు నైతికత యొక్కయు పునాదులను శిథిలము చేయును. క్రైస్తవ యుద్ధము మాత్రమే మనుష్యునిలో మిగిలియున్న శ్రేష్ఠమైన వాటిని బయటకు తెచ్చుటకు తోడ్పడును. అది దీనత్వమును దానధర్మమును ప్రోత్సహించును, స్వార్థమును లోకాసక్తిని తగ్గించును, మనుష్యులు తమ మనస్సులను పైనున్న వాటిపై ఉంచునట్లు చేయును. పాపమునకు, లోకమునకు, అపవాదికి విరోధముగా క్రీస్తు యుద్ధములు చేసినందుకు వృద్ధులు, రోగులు, మరణించుచున్నవారు ఎన్నడును పశ్చాత్తాపపడినట్లు తెలియదు. వారి ఏకైక విచారము, క్రీస్తును సేవించుట చాలా ముందుగానే ఆరంభించకపోవుటయే. ఆ ప్రఖ్యాత భక్తుడైన ఫిలిప్ హెన్రీ అనుభవము ఒక్కటే కాదు. తన అంత్య దినములలో ఆయన తన కుటుంబముతో ఇట్లనెను: "క్రీస్తు సేవలో గడిపిన జీవితమే భూమిపై మనుష్యుడు గడుపగల అత్యంత సంతోషకరమైన జీవితమని నేను మీ అందరిని సాక్షులుగా పిలుచుచున్నాను." నిశ్చయముగా ఇది మంచిదే!

(ఎఫ్) క్రైస్తవుని పోరాటము మంచి పోరాటము, ఎందుకనగా అది లోకమునకు మేలు చేయును. ఇతర యుద్ధములన్నియు వినాశకరమైనవి, పాడుచేయునవి, హానికరమైనవి. ఒక దేశము గుండా సైన్యము సాగిపోవుట అక్కడి నివాసులకు భయంకరమైన బాధ. అది ఎక్కడికి వెళ్లినను దరిద్రతను, నాశనమును, కీడును కలుగజేయును. మనుషులకు, ఆస్తికి, మనోభావములకు, నీతి నియమములకు కలుగు హాని దానితో తప్పక కూడి వచ్చును. క్రైస్తవ సైనికులు కలుగజేయు ఫలితములు అందుకు పూర్తిగా భిన్నమైనవి. వారు ఎక్కడ నివసించినను అక్కడ ఆశీర్వాదముగా ఉందురు. వారు మతమును, నీతిని ఉన్నత స్థితికి లేపుదురు. త్రాగుబోతుతనము, విశ్రాంతిదిన భంగము, దుర్వ్యయము, అపనమ్మకత్వము ఇవి వ్యాపించకుండ వారు తప్పక అడ్డుకట్ట వేయుదురు. వారి శత్రువులు సహితము వారిని గౌరవింపవలసి వచ్చును. మీరు ఎక్కడికి వెళ్లినను, సైనిక శిబిరములు, కోటలు ఆ చుట్టుపక్కల వారికి మేలు చేయుట అరుదుగా చూచెదరు. కాని మీరు ఎక్కడికి వెళ్లినను, కొద్దిమంది నిజమైన క్రైస్తవుల ఉనికి ఆశీర్వాదకరమని చూచెదరు. ఇది నిశ్చయముగా మంచిదే!

(జి) చివరకు, క్రైస్తవుని పోరాటము మంచిది, ఎందుకనగా దానిని పోరాడు వారందరికి అది మహిమాన్విత బహుమానముతో ముగియును. క్రీస్తు తన నమ్మకమైన ప్రజలందరికి చెల్లింపబోవు జీతమును ఎవడు చెప్పగలడు? మనుష్యుల యెదుట తనను ఒప్పుకొనువారి కొరకు మన దివ్య సేనాధిపతి దాచి యుంచిన మంచి విషయములను ఎవడు లెక్కింపగలడు? కృతజ్ఞతగల దేశము తన విజయవంతమైన యోధులకు పతకములను, విక్టోరియా శిలువలను, పింఛన్లను, ప్రభు పదవులను, గౌరవములను, బిరుదులను ఇవ్వగలదు. కాని శాశ్వతముగా నిలుచునది, సమాధిని దాటి తీసికొనిపోగలది దేనిని ఇవ్వలేదు. బ్లెన్హైమ్, స్ట్రాత్‌ఫీల్డ్‌సే వంటి భవనములను కొన్ని సంవత్సరములు మాత్రమే అనుభవింపగలము. ధైర్యవంతులైన సేనాపతులును సైనికులును ఒకనాడు భయములకు రాజైన మరణము యెదుటికి దిగిపోవలసినదే. పాపమునకు, లోకమునకు, అపవాదికి విరోధముగా క్రీస్తు పతాకము క్రింద పోరాడువాని స్థితి దానికంటె ఎంతో మేలైనది. అతడు బ్రతికియున్నప్పుడు మనుష్యుల నుండి కొద్దిగా మాత్రమే ప్రశంస పొందవచ్చును, కొద్ది గౌరవముతో సమాధికి దిగిపోవచ్చును; కాని అతనికి దానికంటె ఎంతో శ్రేష్ఠమైనది లభించును, ఎందుకనగా అది ఎంతో శాశ్వతమైనది. అతనికి "వాడబారని మహిమ కిరీటము" లభించును. (1 పేతురు 5:4.) ఇది నిశ్చయముగా మంచిదే!

క్రైస్తవ పోరాటము మంచి పోరాటమని మన మనస్సులలో నిశ్చయించుకొందము—నిజముగా మంచిది, యథార్థముగా మంచిది, స్పష్టముగా మంచిది. మనము ఇంకను దానిలో కొంత భాగమునే చూచుచున్నాము. పోరాటమును చూచుచున్నాము గాని దాని ముగింపును కాదు; ప్రచారమును చూచుచున్నాము గాని బహుమానమును కాదు; శిలువను చూచుచున్నాము గాని కిరీటమును కాదు. కొద్దిమంది దీనులైన, విరిగిన మనస్సుగల, పశ్చాత్తాపపడు, ప్రార్థించు ప్రజలు కష్టములను సహించుచు లోకముచే తిరస్కరింపబడుటను చూచుచున్నాము; కాని వారిపై దేవుని హస్తమును, వారిపై చిరునవ్వు నవ్వు దేవుని ముఖమును, వారి కొరకు సిద్ధపరచబడిన మహిమ రాజ్యమును చూడము. ఈ సంగతులు ఇంకను బయలుపరచబడవలసి యున్నవి. బాహ్య రూపములను బట్టి తీర్పు తీర్చవద్దు. క్రైస్తవ యుద్ధములో మనము చూచుచున్న వాటికంటె ఎక్కువ మంచి సంగతులు ఉన్నవి.

ఇప్పుడు నా విషయమంతటిని కొన్ని ఆచరణాత్మక అన్వయ మాటలతో ముగింతును. యుద్ధములు, పోరాటములు తప్ప మరేమియు లోకము ఆలోచించుట లేదని తోచు కాలములలో మన భాగము పడినది. ఒకటికంటె ఎక్కువ దేశముల ఆత్మలోనికి ఇనుము చొచ్చుచున్నది, ఎన్నో సుందర ప్రాంతముల ఆనందము పూర్తిగా పోయినది. ఇట్టి కాలములలో ఒక పరిచారకుడు తమ ఆత్మసంబంధమైన యుద్ధమును జ్ఞాపకము చేసికొనుడని మనుష్యులను పిలుచుట న్యాయమే. ఆత్మయొక్క గొప్ప పోరాటమును గూర్చి కొన్ని వీడ్కోలు మాటలు చెప్పనిమ్ము.

(1) బహుశా మీరు ఈ లోక బహుమానముల కొరకు తీవ్రముగా పోరాడుచుండవచ్చును. బహుశా మీరు ధనము, స్థానము, అధికారము లేక సుఖము సంపాదించుటకు సర్వ శక్తిని వినియోగించుచుండవచ్చును. అదే మీ స్థితి అయినయెడల జాగ్రత్తపడుడి. మీరు చేదైన నిరాశ అను పంటను విత్తుచున్నారు. మీరు చేయుచున్న దాని విషయమై జాగ్రత్తపడనియెడల మీ అంత్యము దుఃఖములో పడియుండుటయే అగును.

మీరు అనుసరించుచున్న మార్గమున వేలమంది నడిచిరి, అది దుర్దశలోను నిత్య నాశనములోను ముగియునని తెలిసికొనుటకు చాలా ఆలస్యముగా మేల్కొనిరి. వారు ధనము, గౌరవము, పదవి, పదోన్నతి కొరకు తీవ్రముగా పోరాడి, దేవునికి, క్రీస్తునకు, పరలోకమునకు, రాబోవు లోకమునకు వీపు త్రిప్పిరి. వారి అంత్యము ఏమైనది? తరచుగా, చాలా తరచుగా, తమ జీవితమంతయు ఒక మహా పొరపాటు అని వారు తెలిసికొనిరి. తన అంత్య గడియలలో "యుద్ధము జరిగినది: యుద్ధము జరిగినది: కాని విజయము సాధింపబడలేదు" అని బిగ్గరగా కేకవేసిన ఆ రాజనీతిజ్ఞుని భావములను వారు చేదైన అనుభవముచే రుచి చూచిరి.

మీ స్వంత సంతోషము కొరకు నేడే ప్రభువు పక్షమున చేరుటకు నిశ్చయించుకొనుడి. మీ గత అజాగ్రత్తను, అవిశ్వాసమును విడిచిపెట్టుడి. ఆలోచన లేని, వివేచన లేని లోకము యొక్క మార్గములనుండి బయటికి రండి. శిలువను ఎత్తికొని, క్రీస్తు యొక్క మంచి సైనికుడు కండి. మీరు సురక్షితముగా ఉండుటయే గాక సంతోషముగా కూడ ఉండునట్లు "విశ్వాసమను మంచి పోరాటము పోరాడుడి."

ఏ మత సూత్రమును లేకయే ఈ లోక సంబంధులు స్వాతంత్ర్యము కొరకు తరచుగా ఎంత చేయుదురో ఆలోచించుడి. గ్రీకులును, రోమీయులును, స్విస్ వారును, టైరోలు వారును పరాయి కాడికి మెడ వంచుటకంటె సమస్తమును, ప్రాణమును సహితము కోల్పోవుటకు ఎట్లు సహించిరో జ్ఞాపకము చేసికొనుడి. వారి మాదిరి మిమ్మును అనుకరణకు రేపునుగాక. నశించు కిరీటము కొరకే మనుష్యులు అంత చేయగలిగినయెడల, నాశనము లేని దాని కొరకు మీరు ఎంతో ఎక్కువగా చేయవలెను గదా! దాసుడగుటలోని దుర్దశను గ్రహించుటకు మేల్కొనుడి. జీవము కొరకు, సంతోషము కొరకు, స్వాతంత్ర్యము కొరకు లేచి పోరాడుడి.

క్రీస్తు పతాకము క్రింద చేరి పేరు నమోదు చేసికొనుటకు భయపడకుడి. మీ రక్షణకర్తయగు గొప్ప సేనాధిపతి తన యొద్దకు వచ్చు వారిలో ఎవరిని త్రోసివేయడు. అదుల్లాము గుహలోని దావీదువలె, తమను తాము ఎంత అయోగ్యులని తలంచుకొనినను, తన యొద్దకు వచ్చు వారందరిని చేర్చుకొనుటకు ఆయన సిద్ధముగా ఉన్నాడు. మారుమనస్సు పొంది విశ్వసించువారిలో క్రీస్తు సైన్యపు శ్రేణులలో చేర్చబడుటకు మరీ చెడ్డవారెవరును లేరు. విశ్వాసముచేత ఆయన యొద్దకు వచ్చు వారందరు చేర్చుకొనబడుదురు, వస్త్రములు ధరింపజేయబడుదురు, ఆయుధములు పొందుదురు, శిక్షణ పొందుదురు, చివరకు సంపూర్ణ విజయమునకు నడిపింపబడుదురు. నేడే ప్రారంభించుటకు భయపడకుడి. మీకు ఇంకను చోటు ఉన్నది.

మీరు ఒకసారి పేరు నమోదు చేసికొనిన తరువాత పోరాడుట కొనసాగించుటకు భయపడకుడి. సైనికునిగా మీరు ఎంత సంపూర్ణముగా, పూర్ణహృదయముతో ఉందురో, మీ యుద్ధము మీకు అంత సుఖకరముగా ఉండును. మీ యుద్ధము ముగియుటకు ముందు మీరు తరచుగా కష్టమును, అలసటను, కఠిన పోరాటమును ఎదుర్కొందురనుటలో సందేహము లేదు. కాని వీటిలో ఏదియు మిమ్మును కదిలింపకుండును గాక. మీ పక్షమున ఉన్నవాడు మీకు విరోధముగా ఉన్న వారందరికంటె గొప్పవాడు. నిత్య స్వాతంత్ర్యము లేక నిత్య దాస్యము అనునవి మీ యెదుట ఉన్న ప్రత్యామ్నాయములు. స్వాతంత్ర్యమును ఎన్నుకొని, చివరివరకు పోరాడుడి.

(2) బహుశా మీకు క్రైస్తవ యుద్ధము గురించి కొంత తెలిసి ఉండవచ్చును, మీరు ఇప్పటికే పరీక్షకు నిలిచి నిరూపణ పొందిన సైనికులై ఉండవచ్చును. అదే మీ స్థితియైతే, తోటి సైనికుడినైన నా వీడ్కోలు హితవును ప్రోత్సాహమును అంగీకరించండి. మీతోపాటు నాతో నేను కూడా మాట్లాడుకొనుచున్నాను. జ్ఞాపకము చేసికొనుట ద్వారా మన మనస్సులను రేపుకొందము. మనము ఎంత బాగా జ్ఞాపకము చేసికొన్నను చాలని కొన్ని సంగతులు ఉన్నవి.

మనము జయప్రదముగా పోరాడవలెనంటే దేవుడిచ్చు సర్వాంగ కవచమును ధరించుకొనవలెననియు, చనిపోవువరకు దానిని ఎన్నడును విడువకూడదనియు జ్ఞాపకము చేసికొందము. ఆ కవచములోని ఒక్క భాగమును కూడా విడిచిపెట్టలేము. సత్యమను నడికట్టు, నీతియను మైమరువు, విశ్వాసమను డాలు, ఆత్మ ఖడ్గము, నిరీక్షణయను శిరస్త్రాణము—ఇవన్నియు అవసరములే. ఏ ఒక్కరోజునైనను ఈ కవచములోని ఏ భాగము లేకుండా ఉండలేము. రెండు వందల సంవత్సరముల క్రితము మరణించిన క్రీస్తు సైన్యములోని ఒక పాత యోధుడు చక్కగా చెప్పెను: "పరలోకములో మనము కవచముతో కాదు, మహిమ వస్త్రములతో ప్రత్యక్షమగుదుము. కాని ఇక్కడ మన ఆయుధములను రాత్రింబగళ్లు ధరించవలెను. వాటితోనే నడువవలెను, పనిచేయవలెను, నిద్రపోవవలెను; లేనియెడల మనము క్రీస్తు యథార్థ సైనికులము కాము." (గర్నాల్ రచించిన "క్రైస్తవ కవచము".)

పద్దెనిమిది వందల సంవత్సరముల క్రితము తన విశ్రాంతిలోనికి చేరిన ఒక ప్రేరేపిత యోధుడు పలికిన గంభీరమైన మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొందము: "ఏ సైనికుడును తన్ను సైనికునిగా చేర్చుకొనిన వానిని సంతోషపెట్టవలెనని ఈ జీవన సంబంధమైన వ్యాపారములలో చిక్కుకొనడు." (2 తిమోతి 2:4.) ఆ మాటను మనము ఎన్నడును మరువకుందుము గాక!

కొందరు కొంతకాలము మంచి సైనికులవలె కనబడి, తాము చేయబోవు వాటి గురించి గొప్పగా మాట్లాడి, యుద్ధదినమున అవమానకరముగా వెనుకకు తిరిగిపోయిరని జ్ఞాపకము చేసికొందము.

బిలామును, యూదాను, దేమాను, లోతు భార్యను మనము ఎన్నడును మరువకుందము. మనము ఎట్టివారమైనను, ఎంత బలహీనులమైనను, నిజమైనవారిగా, యథార్థులుగా, సత్యవంతులుగా, నిష్కపటులుగా ఉందుము గాక.

మన ప్రేమగల రక్షకుని దృష్టి ఉదయము, మధ్యాహ్నము, రాత్రి మన మీద ఉన్నదని జ్ఞాపకము చేసికొందము. మనము భరింపగలిగినదానికి మించి మనము శోధింపబడుటకు ఆయన ఎన్నడును అనుమతింపడు. ఆయన తానే శోధింపబడి శ్రమపడెను గనుక మన బలహీనతలను చూచి సానుభూతి చెందగలడు. ఈ లోకాధిపతిచేత ఆయనే దాడి చేయబడెను గనుక యుద్ధములు, పోరాటములు ఎట్టివో ఆయనకు తెలియును. దేవుని కుమారుడైన యేసు అను ఇట్టి ప్రధాన యాజకుడు మనకు ఉన్నందున మన ఒప్పుకోలును గట్టిగా పట్టుకొందము. (హెబ్రీయులకు 4:14.)

మనము చేయుచున్న ఈ యుద్ధమునే మనకంటె ముందు వేలాది సైనికులు చేసి, తమను ప్రేమించినవానిద్వారా జయముకంటె అధికముగా జయించినవారై వచ్చిరని జ్ఞాపకము చేసికొందము. వారు గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తముచేత జయించిరి; మనము కూడా అట్లే జయింపగలము. క్రీస్తు బాహువు ఎప్పటివలెనే బలమైనది, క్రీస్తు హృదయము ఎప్పటివలెనే ప్రేమగలది. మనకు ముందున్న స్త్రీపురుషులను రక్షించినవాడు ఎన్నడును మారనివాడు. ఆయన ద్వారా దేవునియొద్దకు వచ్చువారిని ఆయన సంపూర్ణముగా రక్షింపగలడు. కాబట్టి సందేహములను భయములను విడిచిపెట్టుదము. విశ్వాసముచేతను ఓర్పుచేతను వాగ్దానములను స్వతంత్రించుకొనుచు, తమతో చేరుటకు మన కొరకు కనిపెట్టుచున్న వారిని అనుసరింతము. (హెబ్రీయులకు 7:25; 6:12.)

చివరిగా, కాలము సంక్షేపమైనదనియు, ప్రభువు రాకడ సమీపించుచున్నదనియు జ్ఞాపకము చేసికొందము. ఇంకా కొన్ని యుద్ధములే; అంతట చివరి బూర ఊదబడును, సమాధానకర్తయైన రాజు నూతనపరచబడిన భూమిపై ఏలుటకు వచ్చును. ఇంకా కొన్ని పోరాటములు, కలహములే; అంతట యుద్ధమునకు, పాపమునకు, దుఃఖమునకు, మరణమునకు నిత్యముగా వీడ్కోలు చెప్పుదుము. కాబట్టి చివరివరకు పోరాడుదము, ఎన్నడును లొంగిపోవక ఉందుము. మన రక్షణకర్తయైన నాయకుడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు—"జయించువాడు వీటిని స్వతంత్రించుకొనును; నేను వానికి దేవుడనైయుందును, వాడు నాకు కుమారుడైయుండును." (ప్రకటన 21:7.)

"పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్"లోని అత్యంత సుందరమైన భాగములలో ఒకదానిలో జాన్ బన్యన్ పలికిన మాటలతో ఇదంతయు ముగించెదను. తన యాత్రికులలో అత్యుత్తములైన, అత్యంత పరిశుద్ధులైన వారిలో ఒకరి అంతమును ఆయన వర్ణించుచున్నాడు:—

"దీని తరువాత, మిగిలినవారిని పిలిచిన అదే వర్గమువారిచేత శ్రీ సత్యముకై శౌర్యవంతుడు కూడా పిలుపు సమన్లతో పిలువబడెనని ప్రచారమాయెను. ఆ సమన్లు నిజమైనవని చెప్పుటకు గుర్తుగా ఆయనకు ఈ మాట చెప్పబడెను: 'బుగ్గయొద్ద కుండ పగిలిపోయెను.' (ప్రసంగి 12:6.) అది అర్థము చేసికొనినప్పుడు ఆయన తన స్నేహితులను పిలిచి దాని గురించి వారికి చెప్పెను. అంతట ఆయన ఇట్లనెను: 'నేను నా తండ్రి ఇంటికి వెళ్లుచున్నాను; నేను ఎంతో కష్టముతో ఇక్కడికి చేరితిని గాని, నేను చేరిన చోటుకు వచ్చుటకు పడిన శ్రమలన్నిటికి ఇప్పుడు పశ్చాత్తాపపడుటలేదు. నా యాత్రలో నా తరువాత వచ్చువానికి నా ఖడ్గమును ఇచ్చుచున్నాను; దానిని సంపాదించుకొనగలవానికి నా ధైర్యమును నైపుణ్యమును ఇచ్చుచున్నాను. ఆయన యుద్ధములను నేను పోరాడితిననుటకు నాకు సాక్ష్యముగా ఉండుటకై నా గుర్తులను గాయపు మచ్చలను నాతో తీసికొనిపోవుచున్నాను; ఆయనే ఇప్పుడు నాకు ప్రతిఫలమిచ్చువాడు.' ఆయన ఇంటికి వెళ్లవలసిన దినము వచ్చినప్పుడు అనేకులు ఆయనతోపాటు నదియొడ్డువరకు వెళ్లిరి; ఆయన ఆ నదిలోనికి దిగుచుండగా 'ఓ మరణమా, నీ ముల్లెక్కడ?' అనెను. ఇంకా లోతుగా దిగుచుండగా 'ఓ సమాధీ, నీ జయమెక్కడ?' అని కేకవేసెను. ఆ విధముగా ఆయన అవతలికి దాటెను; అవతలి ఒడ్డున ఆయనకొరకు బూరలన్నియు ఊదబడెను."

మన అంతము కూడా ఇట్లే ఉండునుగాక! మనము జీవించుచుండగా పోరాటము లేకుండా పరిశుద్ధత ఉండదనియు, మనము చనిపోవునప్పుడు మహిమ కిరీటము ఉండదనియు ఎన్నడును మరువకుందుము గాక!

V. వెల

"మీలో ఎవడైనను ఒక గోపురము కట్టింపగోరినయెడల అది ముగించుటకు తనకు చాలినంత ఉన్నదో లేదో అని ముందు కూర్చుండి వ్యయమును లెక్కచూచుకొనడా?"—లూకా 14:28

ఈ పేజీ శీర్షికగా ఉన్న వాక్యము ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. "దీనికి ఎంత వెల?" అని తమను తాము తరచుగా అడుగుకొనవలసిన అవసరము లేనివారు కొద్దిమందే.

ఆస్తిని కొనుటలో, ఇండ్లు కట్టుటలో, గదులను సమకూర్చుటలో, పథకములను రూపొందించుటలో, నివాసములను మార్చుటలో, పిల్లలను చదివించుటలో ముందుచూపుతో ఆలోచించుట జ్ఞానము, వివేకము. "దీనికి ఎంత వెల?" అను ప్రశ్నను జ్ఞాపకముంచుకొనినయెడల అనేకులు తమకు ఎంతో దుఃఖమును శ్రమను తప్పించుకొనగలరు.

అయితే "వెలను లెక్కచూచుకొనుట" ప్రత్యేకముగా ప్రాముఖ్యమైన ఒక విషయము ఉన్నది. ఆ విషయము మన ఆత్మల రక్షణయే. నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు ఎంత వెల? నిజముగా పరిశుద్ధుడగుటకు ఎంత వెల? ఇదే అన్నిటికంటె గొప్ప ప్రశ్న. దీనిని గూర్చి ఆలోచింపకపోవుటవలన వేలాదిమంది బాగుగా ప్రారంభించినట్లు కనబడినను పరలోకమునకు పోవు మార్గమునుండి తొలగిపోయి నరకములో నిత్యము నశించుచున్నారు. ఈ విషయముపై వెలుగు ప్రసరింపజేయగల కొన్ని మాటలు చెప్పుటకు ప్రయత్నించెదను.

I. మొదట, నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు ఎంత వెలయో చూపెదను.

II. రెండవదిగా, వెలను లెక్కచూచుకొనుట ఎందుకు అంత గొప్ప ప్రాముఖ్యమైనదో వివరించెదను.

III. చివరిగా, మనుష్యులు వెలను సరిగా లెక్కచూచుకొనుటకు సహాయపడగల కొన్ని సూచనలను ఇచ్చెదను.

మనము విచిత్రమైన కాలములలో జీవించుచున్నాము. సంఘటనలు అసాధారణమైన వేగముతో సాగిపోవుచున్నవి. "ఒక దినము ఏమి తెచ్చునో" మనకెన్నడును తెలియదు; ఒక సంవత్సరములో ఏమి జరుగునో ఇక ఎంత తక్కువగా తెలియును!—మనము గొప్ప మతాచార ప్రకటన గల దినములలో జీవించుచున్నాము. దేశమందు ప్రతి చోటను అనేకమంది క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారు మరింత పరిశుద్ధతను, ఉన్నతమైన ఆత్మీయ జీవమును కోరుచున్నామని వ్యక్తపరచుచున్నారు. అయినను ప్రజలు వాక్యమును సంతోషముతో అంగీకరించి, రెండు మూడు సంవత్సరములైన తరువాత తొలగిపోయి, తమ పాపములకు తిరిగి వెళ్లుట కంటె సర్వసాధారణమైనది మరేదియు లేదు. నిజముగా నిలకడగల విశ్వాసిగాను పరిశుద్ధ క్రైస్తవునిగాను ఉండుటకు "ఎంత వెల చెల్లింపవలెనో" వారు ఆలోచింపలేదు. నిశ్చయముగా మనము తరచుగా కూర్చుండి "ఖర్చును లెక్కించుకొని", మన ఆత్మల స్థితిని పరిశీలించుకొనవలసిన కాలములివి. మనము ఏమి చేయుచున్నామో గ్రహించవలెను. మనము నిజముగా పరిశుద్ధులమై యుండగోరినయెడల అది మంచి సూచన. దేవుడు ఆ కోరికను మన హృదయములలో ఉంచినందుకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లింపవచ్చును. అయినను ఖర్చును లెక్కించవలసినదే. నిత్యజీవమునకు క్రీస్తు చూపు మార్గము ఆహ్లాదకరమైనదనుటలో సందేహము లేదు. కాని ఆయన మార్గము ఇరుకైనదనియు, కిరీటమునకు ముందు సిలువ వచ్చుననియు వాస్తవమునకు కన్నులు మూసికొనుట మూర్ఖత్వము.

I. మొదట, నిజమైన క్రైస్తవునిగా ఉండుటకు ఎంత వెల చెల్లింపవలెనో నేను చూపవలెను

నా భావమును గూర్చి ఏ పొరపాటు ఉండకూడదు. క్రైస్తవుని ఆత్మను రక్షించుటకు ఎంత వెల చెల్లింపబడెనో నేను పరిశీలించుటలేదు. ప్రాయశ్చిత్తము సిద్ధపరచుటకును, మనుష్యుని నరకమునుండి విమోచించుటకును దేవుని కుమారుని రక్తముకంటె తక్కువ ఏదియు చాలలేదని నేను బాగుగా ఎరుగుదును. మన విమోచనకు చెల్లింపబడిన వెల కల్వరిలో యేసుక్రీస్తు మరణమే గాని అంతకంటె తక్కువ కాదు. మనము "విలువ పెట్టి కొనబడినవారము." "క్రీస్తు అందరి కొరకు తన్నుతానే విమోచనధనముగా అప్పగించుకొనెను." (1 కొరింథీ 6:20; 1 తిమోతి 2:6.) కాని ఇదంతయు ప్రశ్నకు దూరమైనది. నేను పరిశీలింపగోరు విషయము పూర్తిగా వేరొకటి. రక్షణ పొందగోరిన మనుష్యుడు దేనిని విడిచిపెట్టుటకు సిద్ధముగా ఉండవలెనో అదియే. క్రీస్తును సేవింపనుద్దేశించిన మనుష్యుడు ఎంత త్యాగమునకు లోబడవలెనో అదియే. ఈ అర్థములోనే "ఎంత వెల చెల్లింపవలెను?" అను ప్రశ్నను నేను లేవనెత్తుచున్నాను. అది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను.

కేవలము బాహ్యమైన క్రైస్తవునిగా ఉండుటకు కొద్ది వెలయే చెల్లింపవలెనని నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొందును. ఒక మనుష్యుడు ఆదివారమున రెండుసార్లు ఆరాధనా స్థలమునకు వెళ్లి, వారమంతయు సహించదగినంత నీతిగా నడచుకొనిన చాలును; తన చుట్టునున్న వేలకొలది మంది మతములో ఎంతవరకు వెళ్లుదురో అంతవరకు అతడును వెళ్లినట్లే. ఇదంతయు చవకైన తేలికపాటి పని; దీనిలో ఆత్మనిరాకరణగాని ఆత్మత్యాగముగాని లేదు. ఇదే రక్షించు క్రైస్తవమై, మనము చనిపోయినపుడు మనలను పరలోకమునకు చేర్చుననినయెడల, జీవమార్గపు వర్ణనను మార్చి, "పరలోకమునకు పోవు ద్వారము విశాలము, మార్గము వెడల్పు!" అని వ్రాయవలెను.

అయితే బైబిలు ప్రమాణమును బట్టి నిజమైన క్రైస్తవునిగా ఉండుటకు ఏదో వెల చెల్లింపవలసినదే. జయింపవలసిన శత్రువులు ఉన్నారు, పోరాడవలసిన యుద్ధములు ఉన్నవి, చేయవలసిన త్యాగములు ఉన్నవి, విడిచిపెట్టవలసిన ఐగుప్తు ఉన్నది, దాటవలసిన అరణ్యము ఉన్నది, మోయవలసిన సిలువ ఉన్నది, పరుగెత్తవలసిన పందెము ఉన్నది. మారుమనస్సు అనగా మనుష్యుని చేతికుర్చీలో కూర్చుండబెట్టి సులభముగా పరలోకమునకు తీసికొనిపోవుట కాదు. అది ఒక బలమైన పోరాటమునకు ఆరంభము; ఆ పోరాటములో విజయము పొందుటకు ఎంతో వెల చెల్లింపవలెను. అందువలననే "ఖర్చును లెక్కించుకొనుట" వర్ణింపజాలనంత ప్రాముఖ్యమైనది.

నిజమైన క్రైస్తవునిగా ఉండుటకు ఎంత వెల చెల్లింపవలెనో ఖచ్చితముగాను వివరముగాను చూపుటకు నన్ను ప్రయత్నింపనిండు. ఒక మనుష్యుడు క్రీస్తు సేవలో చేరుటకు మనస్సు కలిగి, ఆయనను అనుసరించుటకు ఆకర్షింపబడి మొగ్గు చూపుచున్నాడనుకొందము. ఏదైన బాధ గాని, ఆకస్మిక మరణముగాని, మేల్కొలుపు ప్రసంగముగాని అతని మనస్సాక్షిని కదిలించి, తన ఆత్మ విలువను గ్రహింపజేసి, నిజమైన క్రైస్తవుడు కావలెనను కోరికను కలిగించెనని అనుకొందము. అతనిని ప్రోత్సహించునవి అనేకములు ఉన్నవనుటలో సందేహము లేదు. అతని పాపములు ఎన్ని గొప్పవైనను ఉచితముగా క్షమింపబడవచ్చును. అతని హృదయము ఎంత చల్లనిదైనను కఠినమైనను పూర్తిగా మార్చబడవచ్చును. క్రీస్తును పరిశుద్ధాత్మయు, కనికరమును కృపయు అన్నియు అతని కొరకు సిద్ధముగా ఉన్నవి. అయినను అతడు ఖర్చును లెక్కించవలెను. అతని మతము అతనికి ఏయే వెలలు చెల్లింపజేయునో ఒక్కొక్కటిగా వివరముగా చూతము.

(1) మొదటిది, అది అతని స్వనీతిని వెల చెల్లింపజేయును. అతడు గర్వమును, ఉన్నతమైన తలంపులను, తన మంచితనమును గూర్చిన అహంకారమును అన్నిటిని విడనాడవలెను.

అతడు కేవలము ఉచితమైన కృపచేత రక్షింపబడిన పేద పాపిగా, సమస్తమును మరొకని యోగ్యతకును నీతికిని ఋణపడినవానిగా పరలోకమునకు వెళ్లుటకు తృప్తిపడవలెను. అతడు "తప్పిపోయిన గొఱ్ఱెవలె తప్పి దారి తప్పితిమి" అనియు, "చేయవలసినవి చేయక విడిచితిమి, చేయకూడనివి చేసితిమి, మాలో ఆరోగ్యము లేదు" అనియు ప్రార్థనా గ్రంథపు మాటలను పలుకుటయే కాదు, నిజముగా అనుభవపూర్వకముగా భావింపవలెను. తన నైతికతలోను, గౌరవప్రదమైన నడవడిలోను, ప్రార్థన చేయుటలోను, బైబిలు చదువుటలోను, సంఘమునకు వెళ్లుటలోను, సంస్కారములను పొందుటలోను ఉన్న నమ్మకమంతటిని విడిచిపెట్టి, యేసుక్రీస్తునందు తప్ప మరి దేనియందును నమ్మిక ఉంచకుండుటకు అతడు సిద్ధపడవలెను.

ఇది కొందరికి కఠినముగా వినబడును. నేను ఆశ్చర్యపడను. వెస్టన్ ఫావెల్‌కు చెందిన ప్రసిద్ధుడైన జేమ్స్ హెర్వీతో ఒక భక్తుడైన దుక్కి దున్నువాడు, "అయ్యా, పాపపు స్వయమును నిరాకరించుటకంటె గర్వపు స్వయమును నిరాకరించుట కఠినము. అయినను అది అత్యవసరము" అనెను. ఈ అంశమును మన లెక్కలో మొదటిదిగాను ముఖ్యమైనదిగాను నమోదు చేయుదము. నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యుడు తన స్వనీతిని వెల చెల్లింపవలెను.

(2) రెండవది, అది మనుష్యుని పాపములను వెల చెల్లింపజేయును. దేవుని దృష్టిలో తప్పైన ప్రతి అలవాటును ప్రవర్తనను విడిచిపెట్టుటకు అతడు సిద్ధముగా ఉండవలెను. తన చుట్టునున్న లోకము ఏమి చెప్పినను ఏమి తలంచినను, అతడు దానికి ఎదురుగా ముఖము త్రిప్పి, దానితో కలహించి, దానినుండి తెగతెంపులు చేసికొని, దానితో పోరాడి, దానిని సిలువవేసి, దానిని అణచివేయుటకు ప్రయాసపడవలెను. అతడు దీనిని నిజాయితీగాను న్యాయముగాను చేయవలెను. తాను ప్రేమించు ఏ ప్రత్యేక పాపముతోను వేరుగా సంధి ఉండకూడదు. అతడు సమస్త పాపములను తన ప్రాణాంతక శత్రువులుగా ఎంచి, ప్రతి అబద్ధ మార్గమును ద్వేషింపవలెను. చిన్నదైనను పెద్దదైనను, బహిరంగమైనను రహస్యమైనను, అతని పాపములన్నియు పూర్తిగా విసర్జింపబడవలెను. అవి ప్రతి దినము అతనితో గట్టిగా పెనుగులాడవచ్చును; కొన్నిసార్లు దాదాపు అతనిని అధిగమింపవచ్చును. కాని అతడు వాటికి ఎన్నడును లొంగిపోకూడదు. తన పాపములతో నిరంతర యుద్ధము సాగించుచుండవలెను. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది:—"మీరు చేసిన అపరాధములన్నిటిని మీ మీదనుండి వేసికొనుడి."—"నీ పాపములను నీ దోషములను మానుము."—"కీడు చేయుట మానుడి."—(యెహెజ్కేలు 18:31; దానియేలు 4:27; యెషయా 1:16.)

ఇది కూడా కఠినముగా వినబడుచున్నది. అందులో నాకు ఆశ్చర్యము లేదు. మన పాపములు మనకు తరచుగా మన పిల్లల వలె ప్రియమైనవి; వాటిని ప్రేమించుదుము, కౌగిలించుకొందుము, వాటిని అంటిపెట్టుకొని యుందుము, వాటియందు ఆనందించుదుము. వాటిని విడిచిపెట్టుట కుడిచేతిని నరికివేయుటయంత, కుడికంటిని పెరికివేయుటయంత కఠినము. అయినను అది జరుగవలసినదే. ఆ వియోగము రావలసినదే. "చెడుతనము వాని నోటికి మధురముగా ఉన్నను, వాడు దానిని తన నాలుక క్రింద దాచిపెట్టినను, దానిని విడువక కాపాడుకొనినను," రక్షింపబడవలెనని కోరువాడు దానిని విడిచిపెట్టవలసినదే. (యోబు 20:12, 13.) దేవునితో స్నేహము కావలెనంటే వాడు పాపముతో కలహించవలసినదే. క్రీస్తు ఎట్టి పాపులనైనను చేర్చుకొనుటకు ఇష్టపడుచున్నాడు. కాని వారు తమ పాపములను అంటిపెట్టుకొని యుండినయెడల ఆయన వారిని చేర్చుకొనడు. మన లెక్కలో ఆ అంశమును రెండవదిగా వ్రాసికొందము. క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యునికి తన పాపములు వెలయగును.

(3) మరియొక విషయము: క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యునికి తన సుఖప్రియత్వము వెలయగును. పరలోకము వైపు జయప్రదముగా పరుగెత్తవలెనంటే వాడు శ్రమయు ప్రయాసయు పడవలెను. శత్రుభూమిలోని సైనికుని వలె అనుదినము మెలకువగా ఉండి కావలి కాయవలెను. దినములోని ప్రతి గంటయు, ప్రతి సహవాసములోను, ప్రతి స్థలములోను, బహిరంగముగాను అంతరంగముగాను, అపరిచితుల మధ్యను ఇంటిలోను తన ప్రవర్తనను గూర్చి జాగ్రత్త వహించవలెను. తన సమయము, తన నాలుక, తన కోపస్వభావము, తన తలంపులు, తన ఊహలు, తన ఉద్దేశ్యములు, జీవితములోని ప్రతి సంబంధములో తన నడవడి విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండవలెను. తన ప్రార్థనలను గూర్చియు, తన బైబిలు పఠనమును గూర్చియు, కృపా సాధనములన్నిటితో కూడిన ఆదివారములను వినియోగించుకొనుటను గూర్చియు శ్రద్ధ కలిగి యుండవలెను. ఈ విషయములను పాటించుటలో అతడు సంపూర్ణతకు చాలా తక్కువగా ఉండవచ్చును; అయినను వీటిలో దేనిని నిర్లక్ష్యము చేయుట అతనికి క్షేమకరము కాదు. "సోమరి ఆశపడును గాని వానికేమియు దొరకదు; శ్రద్ధగలవారి ప్రాణము పుష్టిగా చేయబడును." (సామెతలు 13:4.)

ఇది కూడా కఠినముగా వినబడుచున్నది. మన మతమును గూర్చిన "శ్రమ" అనిన మనకు సహజముగా అంత అసహ్యము మరి దేనియందును లేదు. శ్రమను మనము ద్వేషించుదుము. "ప్రతినిధి ద్వారా" క్రైస్తవత్వము కలిగి, ప్రతినిధి ద్వారా మంచివారమై, అంతయు మనకొరకు ఇతరులే చేయునట్లు ఉండవలెనని మనము రహస్యముగా కోరుదుము. ప్రయత్నమును కష్టమును కోరునది ఏదైనను మన హృదయములకు పూర్తిగా విరుద్ధము. కాని ఆత్మకు "శ్రమ లేక లాభము" ఉండదు. మన లెక్కలో ఆ అంశమును మూడవదిగా వ్రాసికొందము. క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యునికి తన సుఖప్రియత్వము వెలయగును.

(4) చివరిగా, క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యునికి లోకము యొక్క అనుగ్రహము వెలయగును. అతడు దేవుని సంతోషపరచినయెడల మనుష్యులచేత చెడుగా భావింపబడుటకు తృప్తి కలిగి యుండవలెను. ఎగతాళి చేయబడుటయు, పరిహసింపబడుటయు, నిందింపబడుటయు, హింసింపబడుటయు, ద్వేషింపబడుటయు కూడా వింత కాదని అతడు ఎంచవలెను. మతవిషయములో తన అభిప్రాయములు, ఆచారములు తిరస్కరింపబడి అపహాస్యమునకు గురియగుట చూచి ఆశ్చర్యపడకూడదు. అనేకులు అతనిని మూర్ఖుడనియు, ఉద్రేకియనియు, మతోన్మాదియనియు తలంచుటకును, అతని మాటలు వక్రీకరింపబడుటకును, అతని క్రియలు తప్పుగా చూపబడుటకును అతడు లోబడవలెను. నిజముగా, కొందరు అతనిని వెఱ్ఱివాడని అనినయెడల అతడు ఆశ్చర్యపడకూడదు. ప్రభువు ఇట్లనెను: "దాసుడు తన యజమానుని కంటె గొప్పవాడు కాడని నేను మీతో చెప్పిన మాట జ్ఞాపకము చేసికొనుడి. వారు నన్ను హింసించినయెడల మిమ్మును కూడ హింసింతురు; వారు నా మాట గైకొనినయెడల మీ మాటయు గైకొందురు." (యోహాను 15:20.)

ఇది కూడా కఠినముగా వినబడుచున్నదని నేను చెప్పగలను. అన్యాయపు వ్యవహారమును, అబద్ధపు నేరారోపణలను మనము సహజముగా ఇష్టపడము; కారణము లేకుండా నేరము మోపబడుట చాలా కఠినమని తలంచుదుము. మన పొరుగువారి మంచి అభిప్రాయమును కోరకపోయినయెడల మనము రక్తమాంసములు గలవారమే కాము. విరోధముగా మాటలాడబడుటయు, విడువబడుటయు, మన విషయమై అబద్ధములు చెప్పబడుటయు, ఒంటరిగా నిలుచుటయు ఎల్లప్పుడును అసహ్యకరమే. కాని దానికి తప్పించుకొను మార్గము లేదు. మన ప్రభువు త్రాగిన గిన్నెను ఆయన శిష్యులును త్రాగవలసినదే. వారు "మనుష్యులచేత తృణీకరింపబడి విసర్జింపబడినవారు" కావలెను. (యెషయా 53:3.) మన లెక్కలో ఆ అంశమును చివరిదిగా వ్రాసికొందము. క్రైస్తవుడగుటకు మనుష్యునికి లోకము యొక్క అనుగ్రహము వెలయగును.

నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు ఎంత వెల చెల్లింపవలెనో ఆ లెక్క ఇదియే. ఆ జాబితా భారమైనదని నేను ఒప్పుకొందును. కాని దానిలో తీసివేయదగిన అంశమేది? మన స్వనీతిని, మన పాపములను, మన సోమరితనమును, మన లోకప్రేమను ఉంచుకొనియు రక్షింపబడవచ్చునని చెప్పుటకు సాహసించువాడు నిజముగా ధైర్యశాలియే!

నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు చాలా వెలయగునని నేను ఒప్పుకొందును. అయితే ఆత్మను రక్షించుకొనుటకు ఎంత వెలయైనను విలువైనదే అని తన స్వస్థబుద్ధితో ఎవడు సందేహింపగలడు? ఓడ మునిగిపోవు ప్రమాదములో ఉన్నప్పుడు, నావికులు విలువైన సరకును సముద్రములో పారవేయుటకు వెనుకాడరు. అవయవము కుళ్ళిపోయినప్పుడు, ప్రాణమును కాపాడుకొనుటకు మనుష్యుడు ఎంత కఠినమైన శస్త్రచికిత్సకైనను, అవయవమును కోసివేయుటకైనను లోబడును. తనకును పరలోకమునకును మధ్య అడ్డుగా నిలుచు దేనినైనను విడిచిపెట్టుటకు క్రైస్తవుడు తప్పక సిద్ధముగా ఉండవలెను. ఏమియు వెలయవని మతము ఏమియు విలువ లేనిదే! సిలువ లేని చౌక క్రైస్తవత్వము చివరికి కిరీటము లేని నిరుపయోగమైన క్రైస్తవత్వముగా తేలును.

II. ఇప్పుడు రెండవ విషయముగా, "వెలను లెక్కించుట" మనుష్యుని ఆత్మకు ఎందుకింత ప్రాముఖ్యమైనదో వివరింపవలెను.

క్రీస్తు ఆజ్ఞాపించిన ఏ కర్తవ్యమునైనను నష్టము లేకుండా నిర్లక్ష్యము చేయలేమను సూత్రమును నిర్ణయించుటద్వారా నేను ఈ ప్రశ్నను సులభముగా పరిష్కరింపగలను. రక్షణకరమైన మతము యొక్క స్వభావమునకు అనేకులు జీవితమంతయు కన్నులు మూసికొని, క్రైస్తవుడగుటకు నిజముగా ఏమి వెలయగునో ఆలోచింపనిరాకరించుదురని చూపగలను. జీవితము క్షీణించుచుండగా చివరికి వారు మేల్కొని, దేవుని వైపు తిరుగుటకు కొన్ని ఆవేశపూరిత ప్రయత్నములు చేయుదురని వర్ణింపగలను. మారుమనస్సు, మనఃపరివర్తనము వారు తలంచినంత సులభమైన సంగతులు కావనియు, నిజమైన క్రైస్తవుడగుటకు "గొప్ప మొత్తము" వెలయగుననియు వారు ఆశ్చర్యముతో కనుగొందురని చెప్పగలను. అహంకారపు అలవాట్లు, పాపభోగము, సుఖప్రియత్వము, లోకాసక్తి వారు కలగన్నంత సులభముగా విడువబడవని వారు తెలిసికొందురు. అట్లు, బలహీనమైన పోరాటము తరువాత వారు నిరాశతో విడిచిపెట్టి, నిరీక్షణ లేక, కృప లేక, దేవుని ఎదుర్కొనుటకు అనర్హులై లోకమును విడిచిపోవుదురు! తాము ఒకసారి గంభీరముగా చేపట్టినప్పుడు మతము సులభమైన పని అగునని వారు తమ దినములన్నిటిలో తమను తాము మోసగించుకొనిరి. కాని వారు ఆలస్యముగా కన్నులు తెరచి, తాము "వెలను లెక్కింపలేదు" గనుక నాశనమైతిమని మొదటిసారి తెలిసికొందురు.

అయితే ఈ విషయపు భాగమును చర్చించుటలో నేను ప్రత్యేకముగా సంబోధింప కోరు ఒక తరగతి ప్రజలు ఉన్నారు. అది పెద్ద తరగతి,—పెరుగుచున్న తరగతి,—ఈ దినములలో విశేషమైన ప్రమాదములో ఉన్న తరగతి. ఈ తరగతిని కొన్ని సరళమైన మాటలలో వర్ణింప ప్రయత్నింతును. ఇది మన శ్రేష్ఠమైన శ్రద్ధకు తగినది.

నేను చెప్పుచున్న వ్యక్తులు మతమును గూర్చి ఆలోచనారహితులు కారు; దానిని గూర్చి చాలా ఆలోచించుచున్నారు. వారు మతమును గూర్చి తెలియనివారు కారు; దాని స్థూలరూపము వారికి బాగానే తెలియును. అయితే వారి గొప్ప లోపమేమనగా, వారు తమ విశ్వాసములో "వేరుపారి స్థిరపరచబడినవారు" కారు. చాలాసార్లు వారు తమ జ్ఞానమును రెండవ చేతి నుండి సంపాదించుకొనిరి—మతపరమైన కుటుంబములలో ఉండుటవలన గాని, మతపరమైన పద్ధతులలో శిక్షణ పొందుటవలన గాని—కాని దానిని తమ స్వంత అంతరంగ అనుభవముచేత ఎన్నడును సాధన చేసుకొనలేదు. చాలాసార్లు వారు పరిస్థితుల ఒత్తిడివలన, భావోద్వేగములవలన, శారీరకమైన ఉద్రేకమువలన, లేక తమ చుట్టునున్న వారివలె చేయవలెనను అస్పష్టమైన కోరికవలన, తమ హృదయములలో కృప యొక్క దృఢమైన క్రియ ఏదియు లేకుండానే తొందరపడి మత ప్రకటన చేసిరి. ఇట్టివారు అపారమైన ప్రమాదములో ఉన్నారు. బైబిలు ఉదాహరణలకు ఏమైనా విలువ ఉన్నయెడల, "వెల లెక్కించుకొనుడని" హెచ్చరింపబడవలసినవారు సరిగా వీరే.

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" ఐగుప్తునకును కనానునకును మధ్య అరణ్యములో ఇశ్రాయేలీయుల పిల్లలలో లెక్కలేనంతమంది దుర్దశలో నశించిరి. వారు ఏదియు తమను ఆపలేదన్నట్లు ఆసక్తితోను ఉత్సాహముతోను ఐగుప్తు నుండి బయలుదేరిరి. కాని మార్గములో ప్రమాదములును కష్టములును ఎదురైనప్పుడు వారి ధైర్యము త్వరగా చల్లారిపోయెను. కష్టము వచ్చునని వారెన్నడును అనుకొనలేదు. వాగ్దాన దేశము కొన్ని దినములలోనే తమ ఎదుట ఉండునని వారు తలంచిరి. కాబట్టి శత్రువులును కొరతలును ఆకలియు దప్పికయు వారిని పరీక్షింపసాగినప్పుడు వారు మోషే మీదను దేవుని మీదను సణుగుకొని, తిరిగి ఐగుప్తునకు వెళ్లుటకు ఇష్టపడిరి. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, వారు "వెల లెక్కించుకొనలేదు"; అందువలన సమస్తమును పోగొట్టుకొని తమ పాపములలోనే చనిపోయిరి.

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు శ్రోతలలో అనేకులు కొంతకాలమైన తరువాత వెనుకకు తిరిగి "ఇకను ఆయనతో కూడ సంచరింపలేదు." (యోహాను 6:66.) ఆయన అద్భుతములను మొదట చూచి, ఆయన ప్రకటనను విన్నప్పుడు "దేవుని రాజ్యము వెంటనే ప్రత్యక్షమగునని" వారు తలంచిరి. వారు ఆయన అపొస్తలులతో తమ భాగము వేసుకొని, పర్యవసానములను ఆలోచింపకుండా ఆయనను వెంబడించిరి. కాని నమ్మవలసిన కఠినమైన సిద్ధాంతములును, చేయవలసిన కఠినమైన పనియు, సహింపవలసిన కఠినమైన వ్యవహారమును ఉన్నవని కనుగొనినప్పుడు వారి విశ్వాసము సంపూర్ణముగా కూలిపోయి, అది వట్టిదేనని రుజువాయెను. ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, వారు "వెల లెక్కించుకొనలేదు"; అందువలన తమ ప్రకటనను ఓడ బద్దలైనట్లు పాడుచేసుకొనిరి.

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" రాజైన హేరోదు తన పాత పాపములకు తిరిగి వెళ్లి తన ఆత్మను నాశనము చేసికొనెను. బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను ప్రసంగించుట వినుట అతనికి ఇష్టము. అతడు యోహానును నీతిమంతుడును పరిశుద్ధుడునైన మనుష్యునిగా "లక్ష్యపెట్టి" గౌరవించెను. అతడు మంచివియు సరియైనవియునైన అనేక కార్యములు కూడ "చేసెను." కాని తన ప్రియురాలైన హేరోదియను విడిచిపెట్టవలెనని తెలిసినప్పుడు అతని మతము సంపూర్ణముగా కూలిపోయెను. దీనిని అతడు అనుకొనలేదు. "అతడు వెల లెక్కించుకొనలేదు." (మార్కు 6:20.)

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" దేమా అపొస్తలుడైన పౌలు సహవాసమును విడిచెను, సువార్తను విడిచెను, క్రీస్తును విడిచెను, పరలోకమును విడిచెను. చాలాకాలము అతడు అన్యజనుల గొప్ప అపొస్తలునితో కలిసి ప్రయాణము చేసెను, నిజముగా "జతపనివాడు"గా ఉండెను. కాని ఈ లోకముతో స్నేహమును దేవునితో స్నేహమును రెండును కలిగియుండలేనని తెలిసికొనినప్పుడు అతడు తన క్రైస్తవ్యమును విడిచి లోకమును హత్తుకొనెను. "దేమా ఇప్పటి లోకమును ప్రేమించి నన్ను విడిచిపెట్టెను" అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. (2 తిమోతి 4:10.) అతడు "వెల లెక్కించుకొనలేదు."

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" శక్తిగల సువార్తికులైన ప్రసంగీకుల శ్రోతలు తరచుగా దుఃఖకరమైన అంతములకు చేరుదురు. వారు నిజముగా అనుభవింపనిదానిని ప్రకటించునట్లు ఉద్రేకపరచబడి రేపబడుదురు. వారు వాక్యమును అంత అతిశయమైన "ఆనందముతో" స్వీకరింతురు, అది పాత క్రైస్తవులను దాదాపు ఆశ్చర్యపరచును. వారు కొంతకాలము అంత ఆసక్తితోను ఉత్సాహముతోను పరుగెత్తుదురు, అందరిని మించిపోవుదురేమో అనిపించును. వారు ఆత్మీయ విషయములను గూర్చి అంత ఉత్సాహముతో మాటలాడి పనిచేయుదురు, పెద్ద విశ్వాసులు సిగ్గుపడునట్లు చేయుదురు. కాని వారి భావముల నూతనత్వమును తాజాతనమును పోయినప్పుడు వారిలో మార్పు కలుగును. వారు రాతినేలవంటి శ్రోతలే తప్ప మరేమియు కారని రుజువగును. విత్తువాని ఉపమానములో గొప్ప బోధకుడు ఇచ్చిన వర్ణన సరిగా ఇక్కడ నెరవేరును. "వాక్యము నిమిత్తము శ్రమయైనను హింసయైనను కలుగగానే వారు అభ్యంతరపడుదురు." (మత్తయి 13:21.) కొంచెము కొంచెముగా వారి ఆసక్తి కరిగిపోవును, వారి ప్రేమ చల్లారును. కొంతకాలమునకు దేవుని ప్రజల సభలో వారి స్థలములు ఖాళీగా ఉండును, క్రైస్తవులలో వారిని గూర్చి ఇక వినబడదు. ఎందుకు? వారు "ఎన్నడును వెల లెక్కించుకొనలేదు."

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" మతపరమైన పునరుజ్జీవనములలో విశ్వాసులుగా చెప్పబడిన వందలమంది కొంతకాలమునకు లోకమునకు తిరిగి వెళ్లి, మతమునకు అవమానము తెచ్చుదురు. నిజమైన క్రైస్తవ్యమేమో అనుదాని విషయమై వారు శోచనీయమైన తప్పుడు అభిప్రాయముతో ఆరంభింతురు. అది "క్రీస్తు నొద్దకు రావుట" అనబడునదియు, ఆనందమును సమాధానమును గూర్చిన బలమైన అంతరంగ భావములు కలిగియుండుటయు తప్ప మరేమియు కాదని వారు తలంచుదురు. అందువలన కొంతకాలమునకు మోయవలసిన సిలువ ఉన్నదనియు, మన హృదయములు మోసకరమైనవనియు, మన దగ్గరనే ఎల్లప్పుడును ఒక చురుకైన సాతాను ఉన్నాడనియు తెలిసినప్పుడు వారు అసహ్యముతో చల్లారిపోయి తమ పాత పాపములకు తిరిగి వెళ్లుదురు. ఎందుకు? ఏలయనగా బైబిలు క్రైస్తవ్యము ఏమిటో వారు నిజముగా ఎన్నడును ఎరుగలేదు. మనము "వెల లెక్కించుకొనవలెనని" వారు ఎన్నడును నేర్చుకొనలేదు.*

"వెల లెక్కించుకొనకపోవుటవలన" భక్తిగల తల్లిదండ్రుల పిల్లలు తరచుగా చెడిపోయి క్రైస్తవ్యమునకు అవమానము తెచ్చుదురు. తమ మొదటి సంవత్సరముల నుండి సువార్త యొక్క రూపమును సిద్ధాంతమును బాగుగా ఎరిగినవారై,—బాల్యము నుండియే ప్రధానమైన వచనములను ఒప్పజెప్పుటకు నేర్పబడినవారై,—ప్రతి వారమును సువార్తలో బోధింపబడుటకు లేక ఆదివారపు బడులలో ఇతరులకు బోధించుటకు అలవాటుపడినవారై,—వారు తరచుగా ఎందుకో తెలియకుండా, లేక దానిని గూర్చి ఎన్నడును గంభీరముగా ఆలోచింపకుండా, ఒక మతమును ప్రకటించుచు పెరుగుదురు. తరువాత పెద్దవారి జీవితపు వాస్తవములు వారిపై ఒత్తిడి చేయసాగినప్పుడు వారు తమ మతమంతటిని విడిచి లోకములోనికి నేరుగా దూకి అందరిని ఆశ్చర్యపరచుదురు. ఎందుకు? క్రైస్తవ్యము తెచ్చు త్యాగములను వారు ఎన్నడును సంపూర్ణముగా గ్రహింపలేదు. "వెల లెక్కించుకొనవలెనని" వారికి ఎన్నడును నేర్పబడలేదు.

ఇవి గంభీరమైనవియు బాధాకరమైనవియునైన సత్యములు. అయినను ఇవి సత్యములే. నేను ఇప్పుడు ఆలోచించుచున్న విషయము యొక్క అపారమైన ప్రాముఖ్యతను చూపుటకు ఇవన్నియు తోడ్పడును. పరిశుద్ధత కొరకు కోరిక కలదని ప్రకటించు వారందరిపై ఈ పత్రము యొక్క విషయమును నొక్కి చెప్పుట అవసరమనియు, సంఘములన్నిటిలో—"వెల లెక్కించుకొనుడని" బిగ్గరగా కేకలు వేయవలెననియు ఇవన్నియు స్పష్టము చేయుచున్నవి.

"వెల లెక్కించుకొను" కర్తవ్యమును ఇప్పటికంటే తరచుగా బోధించినయెడల మేలని నేను ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. అసహనపు తొందరపాటు అనేకమంది మతవాదులలో నేటి నియమమైయున్నది. తక్షణ మార్పు, వెంటనే అనుభవమునకు వచ్చు సమాధానము — సువార్త నుండి వారు లక్ష్యపెట్టు ఫలితములు ఇవే. వీటితో పోల్చిన యెడల మిగిలినవన్నియు నీడలోనికి త్రోయబడుచున్నవి. వారి శ్రమలన్నిటికి ఇవియే ముఖ్య ఉద్దేశ్యమును లక్ష్యమునైయున్నట్లు కనబడుచున్నది. క్రైస్తవ్యమును ఇట్లు నగ్నముగా, ఏకపక్షముగా బోధించుట అత్యంత హానికరమని నేను సంకోచింపక చెప్పుచున్నాను.

నా భావమును ఎవరును తప్పుగా గ్రహింపవద్దు. యేసుక్రీస్తులో సంపూర్ణమైన, ఉచితమైన, ప్రస్తుతమైన, తక్షణ రక్షణను మనుష్యులకు అర్పించుటను నేను పూర్తిగా ఆమోదించుచున్నాను. తక్షణ మార్పు సాధ్యమనియు అది కర్తవ్యమనియు మనుష్యులను హెచ్చరించుటను నేను పూర్తిగా ఆమోదించుచున్నాను. ఈ విషయములలో నేను ఎవరికిని తీసిపోను. అయితే ఈ సత్యములను మనుష్యుల యెదుట నగ్నముగా, ఒంటరిగా, ఏకాకిగా ఉంచకూడదని నేను చెప్పుచున్నాను. లోకమునుండి బయటికి వచ్చి క్రీస్తును సేవింప కోరికను ప్రకటించువారికి, తాము దేనిని చేపట్టుచున్నారో నిజాయితీగా చెప్పవలెను. యుద్ధము ఏమి కోరునో చెప్పకుండా క్రీస్తు సైన్యపు పంక్తులలోనికి వారిని త్రోయకూడదు. ఒక్క మాటలో, "వెల లెక్కించుకొనుడి" అని వారికి నిజాయితీగా చెప్పవలెను.

ఈ విషయములో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ఆచరణ ఏమిటని ఎవరైనను అడుగుదురా? లూకా వ్రాసినదానిని చదువనిండి. ఒక సందర్భమున "బహు జనసమూహములు ఆయనతోకూడ వెళ్లుచుండగా ఆయన వారివైపు తిరిగి—ఎవడైనను నా యొద్దకు వచ్చి, తన తండ్రిని తల్లిని భార్యను పిల్లలను అన్నదమ్ములను అక్క చెల్లెండ్రను తన ప్రాణమునుకూడ ద్వేషింపని యెడల అతడు నా శిష్యుడు కానేరడు. మరియు ఎవడైనను తన సిలువను మోసికొని నా వెంట రానియెడల అతడు నా శిష్యుడు కానేరడు" అని వారితో చెప్పెను అని ఆయన తెలుపుచున్నాడు (లూకా 14:25–27). నేటి అనేక మత బోధకుల చర్యలతో ఈ వాక్యభాగమును నేను సరిపోల్చలేనని స్పష్టముగా చెప్పవలెను. అయినను నా దృష్టిలో దీని బోధ మధ్యాహ్న సూర్యుని వలె స్పష్టమైనది. "వెల లెక్కించుకొనుడి" అని స్పష్టముగా హెచ్చరింపకుండా మనుష్యులను శిష్యత్వమును ప్రకటించుటకు తొందరపెట్టకూడదని ఇది మనకు చూపుచున్నది.

గడచిన దినములలో సువార్త యొక్క ప్రముఖులును శ్రేష్ఠులునైన బోధకుల ఆచరణ ఏమిటని ఎవరైనను అడుగుదురా? నేను ఇప్పుడు చెప్పిన జనసమూహముల విషయములో మన ప్రభువు ప్రవర్తించిన జ్ఞానమునకు వారందరు ఏకకంఠముతో సాక్ష్యమిచ్చిరని ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. లూథర్, లాటిమర్, బాక్స్టర్, వెస్లీ, విట్ఫీల్డ్, బెరిడ్జ్, రోలాండ్ హిల్ అందరును మనుష్య హృదయపు వంచనను బాగుగా ఎరిగియుండిరి. మెరయునదంతయు బంగారము కాదనియు, నేరారోపణ మార్పు కాదనియు, భావోద్రేకము విశ్వాసము కాదనియు, సెంటిమెంటు కృప కాదనియు, పూవులన్నియు ఫలములగునని లేదనియు వారు బాగుగా ఎరిగియుండిరి. "మోసపోకుడి" అనియే వారి నిత్య ఘోష. "మీరు చేయునదాని గూర్చి బాగుగా ఆలోచింపుడి. పిలువబడకముందే పరుగెత్తకుడి. వెల లెక్కించుకొనుడి."

మనము మేలు చేయగోరిన యెడల, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అడుగుజాడలలో నడుచుటకు ఎన్నడును సిగ్గుపడకుందము. అవకాశము కలిగి మనసున్న యెడల ఇతరుల ఆత్మల కొరకు కష్టపడి పనిచేయుడి. వారి మార్గములను ఆలోచించుకొనుడని వారిని ప్రోత్సహింపుడి. లోపలికి వచ్చి, ఆయుధములను క్రింద పెట్టి, దేవునికి తమ్మును తాము అప్పగించుకొనునట్లు పరిశుద్ధమైన బలవంతముతో వారిని ప్రేరేపింపుడి. వారికి రక్షణను — సిద్ధమైనదియు, ఉచితమైనదియు, సంపూర్ణమైనదియు, తక్షణమైనదియునైన రక్షణను — అర్పింపుడి. క్రీస్తును ఆయన సర్వ ఉపకారములను అంగీకరింపుడని వారిని ఒత్తిడి చేయుడి. అయితే మీ పనియంతటిలో సత్యమును, సంపూర్ణ సత్యమును చెప్పుడి. సైనికులను చేర్చుకొను సార్జెంటు యొక్క మోటు ఎత్తులను వాడుటకు సిగ్గుపడుడి. యూనిఫారమును, జీతమును, ఘనతను గూర్చి మాత్రమే కాక, శత్రువులను, యుద్ధమును, కవచమును, కావలిని, కవాతును, శిక్షణను గూర్చి కూడ మాట్లాడుడి. క్రైస్తవ్యములో ఒక పక్షమునే చూపకుడి. మన విమోచన కొరకు క్రీస్తు మరణించిన సిలువను గూర్చి మాట్లాడునప్పుడు, మోయవలసిన ఆత్మనిరసన అను "సిలువ"ను దాచిపెట్టకుడి. క్రైస్తవ్యము ఏమి కోరునో పూర్తిగా వివరింపుడి. మారుమనస్సు పొంది క్రీస్తు యొద్దకు రండని మనుష్యులను బ్రతిమాలుడి; కాని అదే సమయములో "వెల లెక్కించుకొనుడి" అని వారికి చెప్పుడి.

III. నేను చేయదలచిన మూడవది, చివరిదియునైన పని, మనుష్యులు "వెల"ను సరిగా లెక్కించుకొనుటకు సహాయపడు కొన్ని సూచనలను ఇచ్చుట

నా విషయము యొక్క ఈ భాగమును గూర్చి నేను ఏమియు చెప్పకపోయిన యెడల నిజముగా విచారింతును. ఎవరిని నిరుత్సాహపరచుటయు, క్రీస్తు సేవనుండి ఎవరిని ఆపుటయు నా ఉద్దేశ్యము కాదు. ప్రతివాడును ముందుకు సాగి సిలువను ఎత్తికొనుటకు ప్రోత్సహించుటయే నా హృదయ వాంఛ. తప్పక "వెల లెక్కించుకొందము", జాగ్రత్తగా లెక్కించుకొందము. అయితే మనము సరిగా లెక్కించి, అన్ని వైపులను చూచిన యెడల, మనలను భయపెట్టవలసినది ఏదియు లేదని జ్ఞాపకముంచుకొందము.

నిజమైన క్రైస్తవ్యపు వెలను లెక్కించుటలో ఎల్లప్పుడును మన లెక్కలలో చేరవలసిన కొన్ని విషయములను చెప్పెదను. మీరు క్రీస్తు శిష్యులైన యెడల మీరు ఏమి విడిచిపెట్టవలెనో, ఏమి అనుభవింపవలెనో నిజాయితీగా, న్యాయముగా వ్రాసికొనుడి. దేనిని విడిచిపెట్టకుడి. అంతయు వ్రాసికొనుడి. అయితే నేను మీకు చెప్పబోవు ఈ మొత్తములను దానికి ప్రక్కనే వ్రాసికొనుడి. దీనిని న్యాయముగాను సరిగాను చేసిన యెడల ఫలితమును గూర్చి నాకు భయము లేదు.

(అ) మీరు యథార్థ హృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవులైన యెడల, లాభనష్టములను లెక్కించి పోల్చిచూడుడి. ఈ లోకములో మీరు ఏదైన పోగొట్టుకొనవచ్చును, కాని మీ అమర్త్యమైన ఆత్మ యొక్క రక్షణను పొందెదరు. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది — "ఒకడు లోకమంతయు సంపాదించుకొని తన ప్రాణమును పోగొట్టుకొనిన యెడల వానికేమి లాభము?" (మార్కు 8:36.)

(ఆ) మీరు యథార్థ హృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవులైన యెడల, ప్రశంసను నిందను కూడ లెక్కించి పోల్చిచూడుడి. మనుష్యులు మిమ్మును నిందింపవచ్చును, కాని తండ్రియైన దేవుని, కుమారుడైన దేవుని, పరిశుద్ధాత్మయైన దేవుని ప్రశంసను పొందెదరు. మీ నింద తప్పిపోవు, గ్రుడ్డివారు, పొరబడగల కొద్దిమంది స్త్రీ పురుషుల పెదవులనుండి వచ్చును. మీ ప్రశంస రాజులకు రాజు, సర్వలోక న్యాయాధిపతియైన వానినుండి వచ్చును. ఆయన ఆశీర్వదించినవారే నిజముగా ఆశీర్వదింపబడినవారు. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది — "నా నిమిత్తము జనులు మిమ్మును నిందించి హింసించి మీమీద అబద్ధముగా చెడ్డమాటలెల్ల పలుకునప్పుడు మీరు ధన్యులు. సంతోషించి ఆనందించుడి, పరలోకమందు మీ ఫలము అధికమగును." (మత్తయి 5:11, 12.)

(c) మరొక విషయమై, మీరు యథార్థహృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవులైతే, మీ స్నేహితులను శత్రువులను లెక్కించి పోల్చి చూడుడి. మీకు ఒక పక్క అపవాది యొక్కయు దుష్టుల యొక్కయు శత్రుత్వము ఉన్నది. మరొక పక్క మీకు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృపయు స్నేహమును ఉన్నవి. మీ శత్రువులు ఎక్కువలో ఎక్కువ మీ మడిమెను మాత్రమే నలుగగొట్టగలరు. వారు గట్టిగా ఆర్భటించవచ్చును, సముద్రమును భూమిని చుట్టివచ్చి మీ నాశనమును కోరవచ్చును; కాని వారు మిమ్మును నాశనము చేయలేరు. మీ స్నేహితుడు తన ద్వారా దేవునియొద్దకు వచ్చువారిని సంపూర్ణముగా రక్షించుటకు శక్తిమంతుడు. ఆయన గొఱ్ఱెలను ఆయన చేతిలోనుండి ఎవడును ఎన్నడును లాగివేయడు. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది,—"శరీరమును చంపి పిమ్మట ఇంకేమియు చేయలేనివారికి భయపడకుడి. అయితే మీరెవనికి భయపడవలెనో మీకు తెలియజేయుదును: చంపిన తరువాత నరకములో పడద్రోయుటకు అధికారము గలవానికి భయపడుడి; అవును, ఆయనకే భయపడుడని మీతో చెప్పుచున్నాను." (లూకా 12:5.)

(d) మరొక విషయమై, మీరు యథార్థహృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవులైతే, ఇప్పటి జీవితమును రాబోవు జీవితమును లెక్కించి పోల్చి చూడుడి. ప్రస్తుత కాలము నిస్సందేహముగా సుఖమైన కాలము కాదు. అది మెలకువగా ఉండి ప్రార్థించు కాలము, పోరాడి ప్రయాసపడు కాలము, నమ్మి పనిచేయు కాలము. కాని అది కొన్ని సంవత్సరములు మాత్రమే. భవిష్యత్కాలము విశ్రాంతి ఉల్లాసములు గల కాలము. పాపము వెలుపలికి త్రోయబడును. సాతాను బంధింపబడును. అన్నిటికంటె శ్రేష్ఠమైనది, అది శాశ్వతమైన విశ్రాంతి. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది,—"మన ప్రస్తుత తేలికైన శ్రమ మనకొరకు అత్యధికమైన నిత్యమైన మహిమ భారమును కలుగజేయుచున్నది; మనము చూచునవాటిని కాక చూడబడనివాటినే లక్ష్యపెట్టుచున్నాము; ఏలయనగా చూడబడునవి అనిత్యములు, చూడబడనివి నిత్యములు." (2 కొరింథీయులకు 4:17, 18.)

(e) మరొక విషయమై, మీరు యథార్థహృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవులైతే, పాపము యొక్క సుఖములను దేవుని సేవయందలి సంతోషమును లెక్కించి పోల్చి చూడుడి. లోకస్థుడు తన మార్గములవలన పొందు సుఖములు డొల్లవి, వాస్తవములు కానివి, తృప్తినివ్వనివి. అవి ముళ్ళ మంటవంటివి, కొన్ని నిమిషములు మెరిసి చిటపటలాడి, ఆ తరువాత శాశ్వతముగా ఆరిపోవును. క్రీస్తు తన ప్రజలకిచ్చు సంతోషము స్థిరమైనది, నిలుచునది, సారవంతమైనది. అది ఆరోగ్యముపైనగాని పరిస్థితులపైనగాని ఆధారపడదు. మరణములో కూడ అది మనుష్యుని విడువదు. అది వాడిపోని మహిమ కిరీటములో ముగియును. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది,—"భక్తిహీనుని సంతోషము క్షణకాలమే."—"కుండక్రింద ముళ్ళు చిటపటలాడునట్లు బుద్ధిహీనుని నవ్వు ఉండును." (యోబు 20:5; ప్రసంగి 7:6.) అయితే ఇట్లును వ్రాయబడియున్నది,—"శాంతి మీకు అనుగ్రహించి వెళ్ళుచున్నాను; నా శాంతినే మీకనుగ్రహించుచున్నాను; లోకము ఇచ్చునట్టు నేను మీకనుగ్రహించుటలేదు. మీ హృదయము కలవరపడకుండునుగాక, వెరవకుండునుగాక." (యోహాను 14:27.)

(f) మరొక విషయమై, నిజమైన క్రైస్తవ జీవితము తెచ్చు శ్రమను, సమాధికి అవతల భక్తిహీనులకొరకు సిద్ధపరచబడిన శ్రమలను లెక్కించి పోల్చి చూడుడి. బైబిలు చదువుట, ప్రార్థించుట, పశ్చాత్తాపపడుట, నమ్ముట, పరిశుద్ధముగా జీవించుట అనువాటికి శ్రమయు ఆత్మనిరాకరణయు అవసరమని ఒక క్షణము ఒప్పుకొందము. పశ్చాత్తాపపడనివారికొరకును అవిశ్వాసులకొరకును సిద్ధపరచబడిన "రాబోవు ఉగ్రత"తో పోలిస్తే అదంతయు ఏమియు కాదు. నరకములో ఒక్క దినము సిలువను మోయుటలో గడిపిన జీవితమంతటికంటె దుర్భరము. "చావని పురుగు, ఆరని అగ్ని" అనునవి సంపూర్ణముగా గ్రహించుటకును వర్ణించుటకును మనుష్యుని శక్తికి మించినవి. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది,—"కుమారుడా, నీ జీవితకాలములో నీవు నీ సుఖములను అనుభవించితివనియు, ఆలాగుననే లాజరు బాధలను అనుభవించెననియు జ్ఞాపకము చేసికొనుము; ఇప్పుడైతే అతడు ఓదార్పు పొందుచున్నాడు, నీవు వేదనపడుచున్నావు." (లూకా 16:25.)

(g) చివరిగా, పాపమునుండియు లోకమునుండియు తిరిగి క్రీస్తును సేవించువారి సంఖ్యను, క్రీస్తును విడిచి లోకమునకు తిరిగి వెళ్ళువారి సంఖ్యను లెక్కించి పోల్చి చూడుడి. ఒక పక్క వేలమందిని మీరు కనుగొందురు;—మరొక పక్క ఎవరినీ కనుగొనరు. ప్రతి సంవత్సరము అనేకులు విశాలమార్గమునుండి తొలగి ఇరుకు మార్గములో ప్రవేశించుచున్నారు. నిజముగా ఇరుకు మార్గములో ప్రవేశించినవారిలో ఎవడును దానితో విసిగి విశాలమార్గమునకు తిరిగి వెళ్ళడు. క్రిందికి పోవు మార్గమునుండి తొలగిపోవు అడుగుజాడలు తరచుగా కనబడును. పరలోకమునకు పోవు మార్గములోని అడుగుజాడలన్నియు ఒకే వైపునకు ఉన్నవి. ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది,—"భక్తిహీనుల మార్గము అంధకారమయము."—"ద్రోహుల మార్గము కఠినము." (సామెతలు 4:19; 13:15.) అయితే ఇట్లును వ్రాయబడియున్నది,—"నీతిమంతుల మార్గము తెల్లవారుజామున ప్రకాశించు వెలుగువంటిది, అది మధ్యాహ్నము వరకు అంతకంతకు ప్రకాశించును." (సామెతలు 4:18.)

ఇట్టి లెక్కలు తరచుగా సరిగా చేయబడవు అనుటలో సందేహము లేదు. అనేకులు ఎల్లప్పుడును "రెండు తలంపుల మధ్య తడబడుచున్నారు" అని నాకు బాగా తెలియును. క్రీస్తును సేవించుట విలువైనదని వారు నిర్ణయించుకొనలేరు. నష్టలాభములు, అనుకూలప్రతికూలతలు, దుఃఖసంతోషములు, సహాయములు, ఆటంకములు వారికి దాదాపు సమతులముగా కనబడుటచేత వారు దేవుని పక్షమున నిలువలేరు. ఈ గొప్ప లెక్కను వారు సరిగా చేయలేరు. ఫలితమును ఉండవలసినంత స్పష్టముగా చేయలేరు. వారు సరిగా లెక్కించరు.

అయితే వారి పొరపాట్ల రహస్యమేమి? అది విశ్వాసము లేకపోవుట. మన ఆత్మలనుగూర్చి సరియైన నిర్ణయమునకు రావలెనంటే, పౌలు హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రికలోని 11వ అధ్యాయములో వర్ణించిన ఆ శక్తిమంతమైన సూత్రములో కొంత మనకు ఉండవలెను. "వెల లెక్కించుట" అను గొప్ప పనిలో ఆ సూత్రము ఎట్లు పనిచేయునో చూపుటకు ప్రయత్నించెదను.

నోవహు ఓడను కట్టుటలో ఎట్లు స్థిరముగా కొనసాగెను? ఆయన పాపులును అవిశ్వాసులునైన లోకమధ్యమున ఒంటరిగా నిలిచెను. ఆయన తిరస్కారమును, అపహాస్యమును, హేళనను సహింపవలసి వచ్చెను. ఆయన చేతికి బలమిచ్చి, ఓపికగా పనిచేయుచు వాటన్నిటిని ఎదుర్కొనునట్లు చేసినదేమి? అది విశ్వాసము. రాబోవు ఉగ్రతను ఆయన నమ్మెను. తాను సిద్ధపరచుచున్న ఓడలో తప్ప మరెక్కడను రక్షణ లేదని ఆయన నమ్మెను. నమ్మినందున లోకము యొక్క అభిప్రాయమును ఆయన చాలా తక్కువగా ఎంచెను. ఆయన విశ్వాసముచేత "వెల లెక్కించెను," ఓడను కట్టుట లాభమేనని ఆయనకు సందేహము లేకుండెను.

మోషే ఫరో ఇంటి సుఖములను ఎందుకు విడిచిపెట్టాడు? ఫరో కుమార్తె కుమారుడని పిలువబడుటకు ఎందుకు నిరాకరించాడు? హెబ్రీయులవంటి తృణీకరింపబడిన జనముతో తన భాగమును ఎందుకు చేర్చుకొన్నాడు? వారిని దాస్యమునుండి విడిపించు మహా కార్యమును నెరవేర్చుటలో ఈ లోకములో సమస్తమును ఎందుకు పణముగా పెట్టాడు? లౌకిక దృష్టికి అతడు సమస్తమును కోల్పోవుచు ఏమియు పొందనివాడుగా కనబడెను. అతనిని కదిలించినదేమిటి? విశ్వాసమే. ఫరోకంటె ఎంతో పైగా ఉన్న ఒకడు తన ప్రయత్నమంతటిలో తనను క్షేమముగా నడిపించునని అతడు నమ్మెను. "ప్రతిఫలముగా కలుగు బహుమానము" ఐగుప్తు ఘనతలన్నిటికంటె ఎంతో శ్రేష్ఠమైనదని అతడు నమ్మెను. "అదృశ్యుడైనవానిని చూచుచున్నట్టు" విశ్వాసముచేత అతడు "వెల లెక్కించుకొనెను"; ఐగుప్తును విడిచి అరణ్యములోనికి వెళ్లుట లాభమేనని అతడు ఒప్పించబడెను.

పరిసయ్యుడైన సౌలు క్రైస్తవుడగుటకు ఎప్పుడైనా ఎలా మనస్సు నిశ్చయించుకొనగలిగెను? ఆ మార్పులోని వెలయు త్యాగములు భయంకరముగా గొప్పవి. తన స్వజనులలో తనకుండిన ప్రకాశవంతమైన భవిష్యత్తునంతటిని అతడు విడిచిపెట్టెను. మనుష్యుల అనుగ్రహమునకు బదులుగా మనుష్యుల ద్వేషమును, విరోధమును, మరణమువరకు హింసను తనపైకి తెచ్చుకొనెను. వీటన్నిటిని ఎదుర్కొనుటకు అతనికి సామర్థ్యమిచ్చినదేమిటి? విశ్వాసమే. దమస్కు మార్గములో తనను కలిసిన యేసు తాను విడిచినదానికంటె నూరంతలు ఎక్కువగా, రాబోవు లోకములో నిత్యజీవమును ఇయ్యగలడని అతడు నమ్మెను. విశ్వాసముచేత అతడు "వెల లెక్కించుకొని", త్రాసు ఏ వైపు మొగ్గునో స్పష్టముగా చూచెను. క్రీస్తు సిలువను మోయుట లాభమేనని అతడు దృఢముగా నమ్మెను.

ఈ సంగతులను బాగుగా గమనించుదము. నోవహు, మోషే, పౌలు చేసిన దానిని చేయునట్లు చేసిన ఆ విశ్వాసమే మన ఆత్మల విషయమై సరైన నిర్ణయమునకు వచ్చుటకు గొప్ప రహస్యము. నిజమైన క్రైస్తవులగుటకు అయ్యే వెలను లెక్కించుటకు కూర్చున్నప్పుడు ఆ విశ్వాసమే మనకు సహాయకారిగాను, సిద్ధమైన లెక్కగాను ఉండవలెను. ఆ విశ్వాసము అడిగినంతనే పొందదగినది. "ఆయన ఎక్కువ కృప అనుగ్రహించును." (యాకోబు 4:6.) ఆ విశ్వాసముతో సాయుధులమై, సంగతులను వాటి నిజమైన విలువతో నమోదు చేయుదుము. ఆ విశ్వాసముతో నింపబడినవారమై, సిలువకు ఏమియు చేర్చము, కిరీటమునుండి ఏమియు తీసివేయము. మన నిర్ణయములన్నియు సరియైనవిగా ఉండును. మన మొత్తము లెక్క దోషములేనిదిగా ఉండును.

(1) ముగింపుగా, ఈ పత్రికను చదువు ప్రతి పాఠకుడు తన మతము ప్రస్తుతము తనకు ఏమైనా వెలయగుచున్నదా అని గంభీరముగా ఆలోచించుగాక. బహుశః అది మీకు ఏమియు వెలయగుటలేదు. అది మీకు శ్రమగాని, సమయముగాని, ఆలోచనగాని, చింతగాని, ప్రయాసగాని, చదువుటగాని, ప్రార్థనగాని, ఆత్మనిరాకరణగాని, పోరాటముగాని, పనిగాని, ఏ విధమైన కష్టముగాని వెలయకపోవచ్చు. నేను చెప్పునది గమనించుడి. ఇట్టి మతము మీ ఆత్మను ఎన్నడును రక్షింపదు. మీరు జీవించియుండగా అది సమాధానమును, మరణించునప్పుడు నిరీక్షణను ఇయ్యదు. ఆపత్కాలమున అది మిమ్ములను ఆదుకొనదు, మరణ సమయమున మిమ్ములను ఉత్సాహపరచదు. ఏమియు వెలయని మతము విలువలేనిది. ఆలస్యమగుటకు ముందే మేల్కొనుడి. మేల్కొని పశ్చాత్తాపపడుడి. మేల్కొని మార్పు పొందుడి. మేల్కొని విశ్వసించుడి. మేల్కొని ప్రార్థించుడి. "దీని వెల ఏమిటి?" అను నా ప్రశ్నకు తృప్తికరమైన సమాధానము ఇయ్యగలుగువరకు విశ్రమింపకుడి.

(2) దేవుని సేవించుటకు ప్రేరేపించు కారణములు మీకు కావలెనన్న, మీ ఆత్మకు రక్షణను సిద్ధపరచుటకు ఎంత వెల చెల్లింపబడెనో ఆలోచించుడి. దేవుని కుమారుడు పరలోకమును విడిచి మనుష్యుడై, సిలువపై శ్రమపడి, సమాధిలో పడియుండి, మీరు దేవునికి చెల్లించవలసిన ఋణమును తీర్చి, మీకొరకు సంపూర్ణ విమోచనమును సాధించెనని ఆలోచించుడి. ఇదంతయు ఆలోచించి, అమర్త్యమైన ఆత్మను కలిగియుండుట చిన్న విషయము కాదని నేర్చుకొనుడి. ఒకని ఆత్మ విషయమై కొంత శ్రమ తీసుకొనుట తగినదే.

ఆహా, సోమరియైన పురుషుడా లేక స్త్రీయా, శ్రమ లేనందున పరలోకమును తప్పిపోవుదురనుటకు నిజముగా వచ్చినదా? కేవలము ప్రయత్నమునందలి అయిష్టతచేత శాశ్వతముగా నౌకాభంగము పొందుటకు నిజముగా నిశ్చయించుకొని యున్నారా? ఈ పిరికి, అయోగ్యమైన తలంపును దూరముగా పారవేయుడి. లేచి పురుషుని వలె ప్రవర్తించుడి. మీతో మీరు ఇట్లు చెప్పుకొనుడి,

"ఎంత వెలయైనను, ఇరుకు ద్వారమున ప్రవేశించుటకు నేను ఎట్లయినను ప్రయాసపడెదను." క్రీస్తు సిలువను చూచి క్రొత్త ధైర్యము తెచ్చుకొనుడి. మరణము, తీర్పు, నిత్యత్వమును ఎదురుచూచి, ఆసక్తి గలవారై యుండుడి. క్రైస్తవుడగుట చాలా వెలయగునేమో, కాని అది లాభకరమని నిశ్చయముగా ఎరుగుడి.

(3) ఈ పత్రికను చదువు పాఠకుడెవడైనను తాను వెల లెక్కించి సిలువను ఎత్తుకొనినట్టు నిజముగా భావించినయెడల, పట్టుదలతో ముందుకు సాగుమని అతనికి చెప్పుచున్నాను. మీ హృదయము తరచు క్షీణించుచున్నదని, నిరాశతో విడిచిపెట్టుటకు తీవ్రముగా శోధింపబడుచున్నారని నేను అనుకొనుచున్నాను. మీ శత్రువులు అనేకులుగా, మిమ్ములను చిక్కించుకొను పాపములు బలముగా, మీ స్నేహితులు కొద్దిమందిగా, మార్గము నిటారుగాను ఇరుకుగాను కనబడుచున్నది; ఏమి చేయవలెనో మీకు తోచదు. అయినను నేను చెప్పునదేమనగా, పట్టుదలతో ముందుకు సాగుడి.

కాలము చాలా కొద్ది. ఇంక కొన్ని సంవత్సరముల జాగరూకత, ప్రార్థన, ఈ లోకసముద్రముపై ఇంక కొన్ని తూగులాటలు, ఇంక కొన్ని మరణములు మార్పులు, ఇంక కొన్ని శీతాకాలములు వేసవికాలములు, అంతయు ముగియును. మనము మన ఆఖరి యుద్ధమును చేసియుందుము, ఇక పోరాడవలసిన అవసరముండదు.

క్రీస్తు సన్నిధియు సహవాసమును ఇక్కడ క్రింద మనము పడు శ్రమలన్నిటికి పరిహారము చేయును. మనము ఎరుగబడినట్లు ఎరుగునప్పుడు, జీవిత ప్రయాణమును వెనుకకు చూచునప్పుడు, మన హృదయ దౌర్బల్యమునకు ఆశ్చర్యపడుదుము. మన సిలువను ఇంత గొప్పగా చేసికొని, మన కిరీటమును ఇంత తక్కువగా తలంచినందుకు విస్మయమొందుదుము. "వెల లెక్కించుకొనునప్పుడు" లాభము త్రాసు ఏ వైపున ఉన్నదనుదానిని ఎన్నడైనను సందేహించినందుకు ఆశ్చర్యపడుదుము. ధైర్యము తెచ్చుకొందము. మనము ఇంటికి దూరముగా లేము. నిజమైన క్రైస్తవుడుగాను స్థిరమైన పరిశుద్ధుడుగాను ఉండుటకు చాలా వెలయగును; కాని అది లాభకరము.

VI. అభివృద్ధి

"మన ప్రభువును రక్షకుడునైన యేసుక్రీస్తు యొక్క కృపయందును జ్ఞానమందును అభివృద్ధి పొందుడి."—2 పేతురు 3:18

ఈ పేజీ శిరస్సుగా ఉన్న వాక్యభాగపు విషయమును పరిశుద్ధతను గూర్చిన ఈ గ్రంథములో విడిచిపెట్టుటకు నేను తెగింపను. ఇది ప్రతి నిజమైన క్రైస్తవునికి లోతుగా ఆసక్తి కలిగించవలసిన విషయము. ఇది సహజముగా ఈ ప్రశ్నలను లేవనెత్తును: మనము కృపయందు అభివృద్ధి పొందుచున్నామా? మన మతమునందు మనము ముందుకు సాగుచున్నామా? మనము ప్రగతి సాధించుచున్నామా?

కేవలము పైరూప క్రైస్తవునికి ఈ విచారణ శ్రద్ధకు తగినదిగా కనబడునని నేను ఆశింపజాలను. ఒక విధమైన ఆదివారపు మతముకంటె మరేమియు లేనివాడు—అతని క్రైస్తవత్వము వారమునకొకసారి ధరించి తరువాత పక్కనపెట్టు అతని ఆదివారపు బట్టలవంటిది—అట్టివాడు "కృపయందు అభివృద్ధి" విషయమై లెక్కచేయవలెనని ఆశింపజాలము. అట్టి సంగతులను గూర్చి అతనికేమియు తెలియదు. "అవి అతనికి వెఱ్ఱితనము." (1 కొరింథీయులకు 2:14.) కాని తన ఆత్మ విషయమై నిజముగా ఆసక్తి గలవాడును ఆత్మసంబంధమైన జీవమునకై ఆకలిదప్పులు గలవాడునైన ప్రతివానికి ఈ ప్రశ్న శోధించు శక్తితో తగులవలెను. మన మతమునందు మనము ప్రగతి సాధించుచున్నామా? మనము అభివృద్ధి పొందుచున్నామా?

ఈ ప్రశ్న ఎల్లప్పుడును ప్రయోజనకరమైనదే, కాని కొన్ని సమయములలో విశేషముగా ప్రయోజనకరము. శనివారపు రాత్రి, ప్రభు భోజనపు ఆదివారము, పుట్టినదినము తిరిగి వచ్చుట, సంవత్సరాంతము—ఇవన్నియు మనలను ఆలోచింపజేసి, మనలోనికి మనము చూచుకొనునట్లు చేయవలసిన సమయములు. కాలము వేగముగా ఎగిరిపోవుచున్నది. జీవితము వేగముగా క్షీణించిపోవుచున్నది. మన క్రైస్తవత్వము యొక్క వాస్తవము పరీక్షకు నిలిచి, మనము "బండపై" కట్టితిమో "ఇసుకపై" కట్టితిమో తెలియబడు గడియ ప్రతిదినము దగ్గరగుచున్నది. ఎప్పటికప్పుడు మనలను మనము పరీక్షించుకొని, మన ఆత్మల లెక్క చూచుకొనుట మనకు తగదా? ఆత్మసంబంధమైన విషయములలో మనము ముందుకు సాగుచున్నామా? ఎదుగుచున్నామా?

ఈ ప్రశ్న నేటి దినములలో విశేష ప్రాముఖ్యము గలది. కొన్ని సిద్ధాంత విషయములలో, ముఖ్యముగా నిజమైన పరిశుద్ధతలో ముఖ్య భాగమైన "కృపయందు ఎదుగుట" అను విషయములో, అపరిపక్వమైన వింత అభిప్రాయములు మనుష్యుల మనస్సులలో తేలియాడుచున్నవి. కొందరు దానిని పూర్తిగా ఖండించుదురు. మరికొందరు దానిని త్రోసివేసి, ఏమియు లేకుండునట్లు కుదించివేయుదురు. వేలమంది దానిని అపార్థము చేసికొనుచున్నారు, కావున దానిని నిర్లక్ష్యము చేయుచున్నారు. ఇట్టి దినమున క్రైస్తవ ఎదుగుదల అను ఈ విషయమంతటిని సూటిగా ముఖాముఖి చూచుట ప్రయోజనకరము.

ఈ విషయమును పరిశీలించుటలో నేను ముందుకు తెచ్చి స్థిరపరచగోరు మూడు సంగతులు ఉన్నవి:—

I. మతపరమైన ఎదుగుదల యొక్క వాస్తవికత. "కృపయందు ఎదుగుట" అను దొకటి కలదు.

II. మతపరమైన ఎదుగుదల యొక్క గుర్తులు. "కృపయందు ఎదుగుట" ను గుర్తింపగల గుర్తులు ఉన్నవి.

III. మతపరమైన ఎదుగుదలకు సాధనములు. "కృపయందు ఎదుగుట" ను కోరువారు ఉపయోగింపవలసిన సాధనములు ఉన్నవి.

ఈ పత్రము ఎవరి చేతిలో పడినదో నాకు తెలియదు. కాని దాని విషయములపై మీ శ్రేష్ఠమైన శ్రద్ధను కోరుటకు నేను సిగ్గుపడను. నన్ను నమ్ముడి, ఈ విషయము కేవలము ఊహాగానమునకును వివాదమునకును సంబంధించినది కాదు. మతములో ఏదైనా ఆచరణాత్మకమైనదనిన ఇదియే అత్యంత ఆచరణాత్మకమైనది. ఇది "పరిశుద్ధీకరణ" అను ప్రశ్న అంతటితో సన్నిహితముగాను విడదీయరానిదిగాను ముడిపడియున్నది. నిజమైన పరిశుద్ధులు ఎదుగుదురనుట వారి ముఖ్య గుర్తు. ప్రతి యథార్థహృదయముగల పరిశుద్ధ క్రైస్తవుని ఆత్మసంబంధమైన ఆరోగ్యము, అభివృద్ధి, ఆత్మసంబంధమైన సంతోషము, ఆదరణ ఆత్మీయ ఎదుగుదల అను విషయముతో సన్నిహితముగా ముడిపడియున్నవి.

I. నేను స్థిరపరచుటకు ప్రతిపాదించు మొదటి సంగతి ఇది: కృపయందు ఎదుగుట అను దొకటి కలదు

ఏ క్రైస్తవుడైనను ఈ ప్రతిపాదనను ఖండించుట మొదటి చూపులో వింతయైనది, విచారకరమైనది. కాని మనుష్యుని చిత్తము వలె అతని బుద్ధియు పతనమైనదని జ్ఞాపకముంచుకొనుట న్యాయము. సిద్ధాంతములను గూర్చిన భేదాభిప్రాయములు తరచు పదముల అర్థమును గూర్చిన భేదాభిప్రాయములే. ఈ విషయములో కూడ అట్లేయని నేను ఆశింపజూచుచున్నాను. నేను "కృపయందు ఎదుగుట" అని పలికి దానిని సమర్థించునప్పుడు ఒక అర్థమును, దానిని ఖండించు నా సహోదరులు మరియొక అర్థమును ఉద్దేశించుచున్నారని నమ్ముటకు ప్రయత్నించుచున్నాను. కావున నా ఉద్దేశమును వివరించి మార్గమును సరిచేయనిమ్ము.

నేను "కృపయందు ఎదుగుట" అని చెప్పునప్పుడు, విశ్వాసికి క్రీస్తులో గల భాగము ఎదుగగలదని ఎంతమాత్రమును అర్థము కాదు. అతడు క్షేమములోను, దేవుని యెదుట అంగీకారములోను, భద్రతలోను ఎదుగగలడని అర్థము కాదు. అతడు విశ్వసించిన మొదటి క్షణమున ఉన్నదానికంటె ఎన్నడును ఎక్కువగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడియుండుట, ఎక్కువగా క్షమింపబడియుండుట, దేవునితో ఎక్కువ సమాధానము కలిగియుండుట సాధ్యమని నా భావము కాదు. విశ్వాసి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట ముగిసిన, సంపూర్ణమైన, పరిపూర్ణమైన కార్యమని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను; బలహీనుడైన పరిశుద్ధుడు దానిని ఎరుగకపోయినను, అనుభవింపకపోయినను, బలవంతుని వలె సంపూర్ణముగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడియున్నాడు. మన ఏర్పాటు, పిలుపు, క్రీస్తులో మన స్థితి అను వానికి తరగతులు గాని, వృద్ధి గాని, తగ్గుదల గాని లేవని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. "కృపయందు ఎదుగుట" అనగా నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటలో ఎదుగుటయని ఎవడైనను కలగనినయెడల, అతడు గురి తప్పి, నేను పరిశీలించుచున్న ఈ విషయమంతటిని గూర్చి పూర్తిగా పొరబడియున్నాడు. దేవుని సహాయముతో, దేవుని యెదుట నీతిమంతునిగా తీర్చబడు విషయములో ప్రతి విశ్వాసియు "క్రీస్తునందు సంపూర్ణులై" యున్నాడను మహిమగల సత్యము కొరకు నేను కొయ్యకైనను వెళ్లుదును. (కొలొ. 2:10.) అతడు విశ్వసించిన క్షణము నుండి అతని నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటకు ఏదియు కలుపబడజాలదు, ఏదియు తీసివేయబడజాలదు.

నేను "కృపయందు ఎదుగుట" అని చెప్పునప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ విశ్వాసి హృదయములో నాటు కృపల యొక్క తరగతి, పరిమాణము, బలము, శక్తి, ప్రభావములలో వృద్ధి అని మాత్రమే అర్థము. ఆ కృపలలో ప్రతి ఒక్కటియు ఎదుగుదలను, ప్రగతిని, వృద్ధిని అంగీకరించునని నేను నమ్ముచున్నాను. మారుమనస్సు, విశ్వాసము, నిరీక్షణ, ప్రేమ, దీనత్వము, ఆసక్తి, ధైర్యము మొదలైనవి చిన్నవిగాని గొప్పవిగాని, బలమైనవిగాని బలహీనమైనవిగాని, శక్తివంతమైనవిగాని నీరసమైనవిగాని కావచ్చును; ఒకే మనుష్యునిలో అతని జీవితపు వేర్వేరు కాలములలో అవి మిక్కిలి మారుచుండవచ్చును. ఒక మనుష్యుడు "కృపయందు ఎదుగుచున్నాడు" అని నేను చెప్పునప్పుడు, అతని పాపజ్ఞానము లోతగుచున్నది, అతని విశ్వాసము బలపడుచున్నది, అతని నిరీక్షణ ప్రకాశించుచున్నది, అతని ప్రేమ విస్తరించుచున్నది, అతని ఆత్మసంబంధమైన మనస్తత్వము స్పష్టమగుచున్నది అని మాత్రమే అర్థము. భక్తి యొక్క శక్తిని అతడు తన హృదయములో ఎక్కువగా అనుభవించును. తన జీవితములో ఎక్కువగా కనుపరచును. అతడు బలము నుండి బలమునకు, విశ్వాసము నుండి విశ్వాసమునకు, కృప నుండి కృపకు సాగిపోవుచున్నాడు. అట్టి మనుష్యుని స్థితిని ఇతరులు తమకు ఇష్టమైన పదములతో వర్ణించుటకు వారికే వదలుచున్నాను. నా వరకు అతని గూర్చిన నిజమైన, శ్రేష్ఠమైన వర్ణన ఇదియే అనుకొనుచున్నాను—అతడు "కృపయందు ఎదుగుచున్నాడు."

"కృపయందు ఎదుగుట" అను ఈ సిద్ధాంతమును నేను నిర్మించు ముఖ్య ఆధారములలో ఒకటి లేఖనము యొక్క స్పష్టమైన భాష. బైబిలులోని మాటలకు అర్థమున్నయెడల, "ఎదుగుట" అను దొకటి కలదు, విశ్వాసులు "ఎదుగుడని" ఉపదేశింపబడవలెను.—పౌలు ఏమి చెప్పుచున్నాడు? "మీ విశ్వాసము బహుగా వర్ధిల్లుచున్నది." (2 థెస్స. 1:3.) "మీరు అంతకంతకు ఎక్కువగా అభివృద్ధి పొందవలెనని మిమ్మును బతిమాలుకొనుచున్నాము." (1 థెస్స. 4:10.) "దేవుని విషయమైన జ్ఞానమందు అభివృద్ధి పొందుచు." (కొలొ. 1:10.) "మీ విశ్వాసము వృద్ధియగునప్పుడు." (2 కొరింథీ. 10:15.) "ప్రభువు మీరు ప్రేమయందు వృద్ధి పొందునట్లు చేయును గాక." (1 థెస్స. 3:12.) "సమస్త విషయములలో ఆయనయందు ఎదుగునట్లు." (ఎఫె. 4:15.) "మీ ప్రేమ అంతకంతకు అభివృద్ధి పొందవలెనని ప్రార్థించుచున్నాను." (ఫిలి. 1:9.) "మీరెట్లు నడుచుకొని దేవుని సంతోషపెట్టవలెనో మా వలన నేర్చుకొనిన ప్రకారము, అంతకంతకు ఎక్కువగా అభివృద్ధి పొందవలెనని మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాము." (1 థెస్స. 4:1.)—పేతురు ఏమి చెప్పుచున్నాడు? "దాని వలన ఎదుగునట్లు, కల్మషము లేని వాక్యమను పాలను అపేక్షించుడి." (1 పేతురు 2:2.) "మన ప్రభువును రక్షకుడునైన యేసుక్రీస్తు యొక్క కృపయందును ఆయనను గూర్చిన జ్ఞానమందును ఎదుగుడి." (2 పేతురు 3:18.) అట్టి వచనములను గూర్చి ఇతరులు ఏమనుకొందురో నాకు తెలియదు. నాకు అవి నేను సమర్థించు సిద్ధాంతమును స్థిరపరచుచున్నవిగాను, వేరొక వివరణకు అవకాశము లేనివిగాను కనబడుచున్నవి. కృపయందు ఎదుగుట బైబిలులో బోధింపబడినది. నేను ఇక్కడే ఆగి ఇక చెప్పకుండ ఉండవచ్చును.

అయితే "కృపలో ఎదుగుదల" అనే సిద్ధాంతమును నేను నిర్మించుకొను రెండవ ఆధారము వాస్తవమును అనుభవమునూ. క్రొత్త నిబంధనను నిజాయితీగా చదువు ఏ పాఠకుని నైనను నేను అడుగుచున్నాను: క్రొత్త నిబంధనలో చరిత్రలు వ్రాయబడిన పరిశుద్ధులలో కృప యొక్క స్థాయిలు మధ్యాహ్న సూర్యుని వలె స్పష్టముగా అతనికి కనబడుట లేదా?—ఒకే వ్యక్తులలో ఒక కాలమందును మరియొక కాలమందును వారి విశ్వాసమునకును జ్ఞానమునకును మధ్య, ఒకే మనుష్యుడు శిశువుగా ఉన్నప్పటి బలమునకును పెద్దవాడైనప్పటి బలమునకును మధ్య ఉన్నంత గొప్ప భేదము అతనికి కనబడుట లేదా?—"బలహీనమైన" విశ్వాసమును "బలమైన" విశ్వాసమును గూర్చియు, క్రైస్తవులను "క్రొత్తగా పుట్టిన శిశువులు," "చిన్నపిల్లలు," "యౌవనులు," "తండ్రులు" అని పిలుచుటను గూర్చియు మాటలాడునప్పుడు లేఖనము తాను వాడు భాషలో దీనిని స్పష్టముగా అంగీకరించుట లేదా? (1 పేతురు 2:2; 1 యోహాను 2:12–14.) అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, ఈ కాలమున విశ్వాసులను గూర్చి అతడు స్వయముగా గమనించినది కూడా అతనిని ఇదే నిర్ణయమునకు తీసుకురాదా?—ఏ నిజమైన క్రైస్తవుడు, తాను మొట్టమొదట మారుమనస్సు పొందినప్పటి తన విశ్వాస జ్ఞానముల స్థాయికిని నేటి తన ప్రగతికిని మధ్య, లేత మొక్కకును పూర్తిగా ఎదిగిన వృక్షమునకును మధ్య ఉన్నంత భేదము ఉన్నదని ఒప్పుకొనడు? అతని కృపలు మూలసూత్రమున ఒక్కటే; కాని అవి ఎదిగియున్నవి. ఈ సంగతులు ఇతరులకు ఎట్లు తోచునో నేను ఎరుగను; నా దృష్టికి అవి "కృపలో ఎదుగుదల" నిజమైన విషయమని ఖండింపజాలని రీతిగా రుజువు చేయుచున్నట్లు కనబడుచున్నవి.

నా అంశములోని ఈ భాగమును గూర్చి ఇంత దీర్ఘముగా చెప్పుటకు నాకు దాదాపు సిగ్గుగా ఉన్నది. వాస్తవమునకు, క్రొత్తగా మారుమనస్సు పొందిన వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసము, నిరీక్షణ, జ్ఞానము, పరిశుద్ధత పాత విశ్వాసి వాటివలె బలమైనవే గనుక వాటికి వృద్ధి అక్కరలేదని ఎవడైనను చెప్పదలచినయెడల, ఇక వాదించుట సమయము వృథాయే. అవి నిజమైనవే కాని అంత బలమైనవి కావు;—యథార్థమైనవే కాని అంత దృఢమైనవి కావు;—ఆత్మ నాటిన విత్తనములే కాని ఇంకను అంత ఫలభరితమైనవి కావు. అవి ఎట్లు బలపడవలెనని ఎవడైనను అడిగితే, జీవముగల సమస్తము వృద్ధి చెందు ప్రక్రియ చేతనే అవి బలపడవలెను,—అవి ఎదుగవలెనని నేను చెప్పుదును. "కృపలో ఎదుగుదల" అని నేను చెప్పునది ఇదే.*

నేను చర్చించిన సంగతులను విడిచి, మన ముందున్న ఈ గొప్ప అంశమును గూర్చిన మరింత ఆచరణాత్మకమైన దృష్టికి మళ్లుదము. "కృపలో ఎదుగుదల"ను ఆత్మకు అనంతమైన ప్రాముఖ్యత గల విషయముగా మనుష్యులు చూడవలెనని నేను కోరుచున్నాను. ఇతరులు ఏమి తలంచినను, "మనము ఎదుగుచున్నామా?" అను ప్రశ్నను సరిగ్గా అర్థము చేసికొనుటలోనే మన శ్రేష్ఠమైన ప్రయోజనములు ముడిపడియున్నవని నేను నమ్ముచున్నాను.

(అ) మొదటిగా, "కృపలో ఎదుగుదల" ఆత్మీయ ఆరోగ్యమునకును అభివృద్ధికిని ఉత్తమ సాక్ష్యమని తెలిసికొనవలెను. పిల్లవానిలో గాని, పువ్వులో గాని, చెట్టులో గాని ఎదుగుదల లేనప్పుడు ఏదో లోపమున్నదని మనమందరమును ఎరుగుదుము. జంతువులో గాని మొక్కలో గాని ఆరోగ్యవంతమైన జీవము ఎల్లప్పుడును పురోగతి వృద్ధి ద్వారా తన్ను తాను కనుపరచుకొనును. మన ఆత్మల విషయమును సరిగ్గా అంతే. అవి ముందుకు సాగుచు, క్షేమముగా ఉన్నయెడల ఎదుగును.†

(ఆ) మరియు, "కృపలో ఎదుగుదల" మన మతమునందు సంతోషముగా ఉండుటకు ఒక మార్గమని తెలిసికొనవలెను. దేవుడు జ్ఞానముతో మన ఆదరణను, పరిశుద్ధతలో మన వృద్ధిని కలిపియుంచెను. మన క్రైస్తవ్యములో ముందుకు సాగి ఉన్నత లక్ష్యమును పెట్టుకొనుట మన ప్రయోజనమగునట్లు ఆయన కృపతో చేసెను. ఒక విశ్వాసి తన మతమునందు అనుభవించు ప్రత్యక్ష ఆనందమునకును మరియొకని ఆనందమునకును గొప్ప భేదము ఉన్నది. అయితే సాధారణముగా, "విశ్వసించుటలో ఎక్కువ సంతోషమును సమాధానమును" అనుభవించుచు, తన హృదయములో ఆత్మ యొక్క స్పష్టమైన సాక్ష్యమును కలిగియుండు మనుష్యుడు ఎదుగువాడేనని మీరు నిశ్చయించుకొనవచ్చును.

(ఇ) మరియు, "కృపలో ఎదుగుదల" ఇతరులకు ఉపయోగకరముగా ఉండుటకు ఒక రహస్యమని తెలిసికొనవలెను. ఇతరులపై మేలుకై మనకుండు ప్రభావము, వారు మనలో ఏమి చూచుచున్నారనుదానిపై గొప్పగా ఆధారపడియుండును. లోకపు బిడ్డలు క్రైస్తవ్యమును తమ చెవులతో కొలుచునంతగా తమ కన్నులతో కూడ కొలుచుదురు. ఎల్లప్పుడు ఒకే స్థితిలో నిలిచియుండి, పైకి ఒకే మనుష్యునివలె కనబడుచు, అవే చిన్న తప్పులు, బలహీనతలు, చుట్టుకొనిన పాపములు, స్వల్ప దౌర్బల్యములతో ఉండు క్రైస్తవుడు ఎక్కువ మేలు చేయువాడగుట అరుదు. మనస్సులను కదిలించి, లోకమును ఆలోచింపజేయు మనుష్యుడు నిరంతరము అభివృద్ధి చెందుచు ముందుకు సాగు విశ్వాసియే. ఎదుగుదలను చూచినప్పుడు అక్కడ జీవమును వాస్తవికతయు ఉన్నవని మనుష్యులు తలంతురు.*

(ఈ) మరియు, "కృపలో ఎదుగుదల" దేవునికి ఇష్టమైనదని తెలిసికొనవలెను. మనవంటి జీవులు చేయు ఏదైనను సర్వోన్నతుడైన దేవునికి సంతోషము కలిగించగలదనుట నిస్సందేహముగా ఆశ్చర్యకరమైన సంగతిగా కనబడవచ్చును. అయినను అది అట్లే. "దేవునికి ఇష్టులగునట్లు" నడచుకొనుటను గూర్చి లేఖనము మాటలాడుచున్నది.

"దేవుడు సంతోషించు" బలులు ఉన్నవని లేఖనము చెప్పుచున్నది. (1 థెస్సలొనీకయులకు 4:1; హెబ్రీయులకు 13:16.) తాను శ్రమపడి పెంచిన మొక్కలు వర్ధిల్లుచు ఫలించుట చూచుట వ్యవసాయకునికి ఇష్టము. అవి గిడసబారి నిలిచియుండుట చూచుట అతనికి నిరాశయు దుఃఖమునే కలిగించును. మన ప్రభువు స్వయముగా ఏమి చెప్పుచున్నాడు? "నేను నిజమైన ద్రాక్షావల్లిని, నా తండ్రి వ్యవసాయకుడు."—"మీరు విస్తారముగా ఫలింపుటవలన నా తండ్రి మహిమపరచబడును; అప్పుడు మీరు నా శిష్యులగుదురు." (యోహాను 15:1, 8.) ప్రభువు తన ప్రజలందరియందును సంతోషించును,—కాని ప్రత్యేకముగా ఎదుగువారియందు.

(ఉ) అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, "కృపలో ఎదుగుదల" సాధ్యమైనది మాత్రమే కాదు, విశ్వాసులు లెక్క అప్పగించవలసిన విషయమని తెలిసికొనవలెను. పాపములలో మృతుడైన మారుమనస్సు పొందని వానికి "కృపలో ఎదుగుము" అని చెప్పుట నిస్సందేహముగా అసంబద్ధము. జీవింపజేయబడి దేవుని యెదుట జీవించుచున్న విశ్వాసికి ఎదుగుమని చెప్పుట, స్పష్టమైన లేఖనానుసార కర్తవ్యమునకు అతనిని పిలుచుటయే. అతనిలో క్రొత్త సూత్రము ఉన్నది, దానిని ఆర్పివేయకుండుట గంభీరమైన కర్తవ్యము. ఎదుగుదలను నిర్లక్ష్యము చేయుట అతని హక్కులను అపహరించి, ఆత్మను దుఃఖపరచి, అతని ఆత్మ యొక్క రథచక్రములు బరువుగా తిరుగునట్లు చేయును. ఒక విశ్వాసి కృపలో ఎదగనియెడల అది ఎవరి తప్పో నేను తెలిసికొనగోరుచున్నాను. ఆ తప్పు దేవునిపై మోపబడజాలదని నిశ్చయము. ఆయన "ఎక్కువ కృపను అనుగ్రహించుటలో" ఆనందించును; "తన సేవకుల క్షేమమునందు ఆయన సంతోషించును." (యాకోబు 4:6; కీర్తన 35:27.) ఆ తప్పు నిస్సందేహముగా మనదే. మనము ఎదగనియెడల మనమే నిందింపబడవలసినవారము, మరి ఎవరును కాదు.

II. నేను స్థాపించుటకు ప్రతిపాదించిన రెండవ అంశము ఇది: కృపలో ఎదుగుదలను గుర్తించగల చిహ్నములు కలవు

దేవుని కృపలో ఎదుగుదల వాస్తవమేనని, అది ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనదని మనం సందేహించమని ఒప్పుకొని ముందుకు సాగుదాము.—ఇంతవరకు బాగుంది. అయితే ఒకడు తాను కృపలో ఎదుగుతున్నాడో లేదో ఎలా తెలిసికొనగలడని మీరు ఇప్పుడు అడుగుతున్నారు. ఆ ప్రశ్నకు నేను మొదట ఇలా సమాధానమిస్తున్నాను: మన స్వంత స్థితిని గూర్చి తీర్పు చెప్పుటలో మనము చాలా అసమర్థులము; మనలను మనము ఎరిగినదానికంటె చూచేవారు తరచుగా మనలను బాగా ఎరుగుదురు. ఇంకా ఇలా చెప్పుచున్నాను: కృపలో ఎదుగుదలకు నిస్సందేహమైన కొన్ని గొప్ప గుర్తులును సూచనలును ఉన్నాయి; ఈ గుర్తులు ఎక్కడ మీకు కనబడునో అక్కడ "ఎదుగుచున్న" ఆత్మను మీరు చూచుచున్నారు. వీటిలో కొన్నిటిని ఇప్పుడు క్రమముగా మీ ముందు ఉంచెదను.

(అ) "కృపలో ఎదుగుదల"కు ఒక గుర్తు హెచ్చుతున్న దీనత్వము. ఆత్మ "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు తన పాపమును తన అయోగ్యతను ప్రతి సంవత్సరము ఎక్కువగా గ్రహించును. అతడు యోబుతో కూడ "నేను నీచుడను" అనియు, అబ్రాహాముతో కూడ "నేను მტვერును బూడిదెయునైయున్నాను" అనియు, యాకోబుతో కూడ "నీవు నాకు చూపిన సమస్త కనికరములలో అతి స్వల్పమైనదానికైనను నేను పాత్రుడను కాను" అనియు, దావీదుతో కూడ "నేను పురుగును" అనియు, యెషయాతో కూడ "నేను అపవిత్రమైన పెదవులు గలవాడను" అనియు, పేతురుతో కూడ "ప్రభువా, నేను పాపాత్ముడను" అనియు చెప్పుటకు సిద్ధముగా ఉండును. (యోబు 40:4; ఆది. 18:27; 32:10; కీర్త. 22:6; యెష. 6:5; లూకా 5:8.) అతడు దేవునికి ఎంత సమీపించునో, దేవుని పరిశుద్ధతను పరిపూర్ణతలను ఎంత ఎక్కువగా చూచునో, తన లెక్కలేని అపరిపూర్ణతలను అంత పూర్తిగా గ్రహించును. పరలోకమునకు పోవు మార్గమున అతడు ఎంత దూరము సాగునో, "నేను ఇప్పటికే పరిపూర్ణుడనైతిననుకొనను", "అపొస్తలుడనబడుటకు నేను యోగ్యుడను కాను", "నేను పరిశుద్ధులందరిలో అత్యల్పుడనైన వాని కంటె అల్పుడను", "పాపులలో నేను ప్రధముడను" అని పౌలు చెప్పినదాని అర్థమును అంత బాగా గ్రహించును. (ఫిలి. 3:12; 1 కొరింథీ. 15:9; ఎఫె. 3:8; 1 తిమోతి 1:15.) మహిమకు అతడు ఎంత పక్వమగునో, పండిన పైరువలె అంత తల వంచును. అతని వెలుగు ఎంత ప్రకాశమానమై స్పష్టమగునో, తన హృదయపు లోపములను బలహీనతలను అంత ఎక్కువగా చూచును. అతడు మొదట మారుమనస్సు పొందినప్పుడు వాటిలో అతి కొద్దిగానే చూచితినని, ఇప్పుడు చూచుదానితో పోల్చిన యెడల అది అల్పమేనని చెప్పును. తాను కృపలో ఎదుగుచున్నాడో లేదో ఎవడైనను తెలిసికొనగోరిన యెడల, హెచ్చుతున్న దీనత్వము కొరకు తన లోపల చూచుకొనవలెను.*

(ఆ) "కృపలో ఎదుగుదల"కు మరొక గుర్తు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యెడల హెచ్చుతున్న విశ్వాసము ప్రేమయు. ఆత్మ "ఎదుగుచున్న" మనుష్యుడు ప్రతి సంవత్సరము ఆధారపడుటకు క్రీస్తులో ఎక్కువ కనుగొనును; అట్టి రక్షకుడు తనకు ఉన్నందుకు ఎక్కువగా సంతోషించును. మొదట విశ్వసించినప్పుడు అతడు ఆయనలో ఎంతో చూచెననుటలో సందేహము లేదు. అతని విశ్వాసము క్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్తమును పట్టుకొని అతనికి నిరీక్షణ నిచ్చెను.—అయితే అతడు కృపలో ఎదుగుచుండగా క్రీస్తులో వేయి విషయములను చూచును

↑ పైకి వెళ్ళండి