ఈ తెలుగు ఎడిషన్ ఆంగ్ల మూలం నుండి పూర్తిగా, పేరా వారీగా, కృత్రిమ మేధ (AI) సహాయంతో అనువదించబడింది; మానవ సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

భాగము 8

ఏలయనగా "అతడు ఒకని ద్వేషించి యొకని ప్రేమించును; లేదా యొకని హత్తుకొని యొకని తృణీకరించును" అని చెప్పినప్పుడు క్రీస్తు కఠినమైన భాష వాడి మిక్కిలి స్పష్టముగా మాటలాడెను. ఇది ఇట్లు చెప్పుటయే: సిరిమీది సిగ్గుమాలిన ప్రేమ మనుష్యులను దేవునికి శత్రువులనుగా చేయును; మా యాజకులలో కొందరు బహిరంగముగా ఇట్లు చెప్పుచున్నారు: అది నిజముగా శ్రేష్ఠమైన బోధా విధానమే, అయితే అది హాని చేయును; కాబట్టి దానికి అభ్యంతరము చెప్పబడుచున్నది, (వారు తలంచునట్లు) అది అసమంజసము కాదు, ఏలయనగా అది కష్టమునకు కారణమగును. అయితే సిరి ఒక అద్భుతమైన దేవుడు; అది వంటింటికి గాని సంచికి గాని హాని చేయదు. కాబట్టి ఇక్కడ "అతడు ఒకని ద్వేషించి యొకని ప్రేమించును" అను మాటలమీద ప్రేమయు స్నేహమును తేలిపోవును. ఏలయనగా ఒకరికొకరు విరోధులైన ఇద్దరు యజమానులు ఉన్నారు, ఒకే ఇంటిలో ఇద్దరు యజమానులు ఎట్లు సమాధానముగా నివసింపలేరో అట్లే వారు ఒకే హృదయములో సమాధానముగా కలిసి నివసింపలేరు; కాబట్టి ఒకనిని సేవించి హత్తుకొనవలసిన పరీక్ష వచ్చినప్పుడు, మరియొకనికి కోపము పుట్టింపవలెను లేక వానిని విడిచిపెట్టవలెను. ఈ విధముగా ఒకడు డబ్బును ఆస్తిని ప్రేమించుచున్నాడు గనుక సహజముగానే దేవునికి శత్రువగును.

ఇదే సిరి సేవ యొక్క అమూల్యమైన ఫలము; విశేషముగా ఇప్పుడు ఇది కనబడుచున్నది; లోభము ఎంత సంపూర్ణముగా పట్టు సాధించెనంటే, సామంతుల మధ్యను రైతుల మధ్యను పౌరుల మధ్యను యాజకుల మధ్యను సామాన్యుల మధ్యను లోభము అను సంపూర్ణ కుష్ఠరోగము వ్యాపించియున్నది. మనుష్యునిలోని శ్రేష్ఠమైన భాగమును దేవునినుండి తీసివేసి సిరికి అప్పగించుట గొప్ప పరిశుద్ధతయు అందమైన సద్గుణమును కాదా? ఏలయనగా హృదయము యథార్థముగా దేనికి అంకితమై యుండునో, దేహమంతయు అవయవములన్నియు దేనికొరకు తహతహలాడునో, అదే నిశ్చయముగా అత్యున్నతమైన సేవ; పైన క్రీస్తు చెప్పినట్లు: "మీ ధనమెక్కడ ఉండునో అక్కడనే మీ హృదయము ఉండును." ఏలయనగా ఒకడు దేనిని ప్రేమించునో, దాని వెంటనే వాడు నిశ్చయముగా పరుగెత్తును, దానిని గూర్చియే సంతోషముగా మాటలాడును, అదే వాని హృదయమంతటిని తలంపులన్నిటిని ఆక్రమించును; కాబట్టి అగస్టీను కూడ ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "Deus meus, amor meus" (నా దేవుడే నా ప్రేమ), నేను దేనిని ప్రేమింతునో అదే నా దేవుడు. దీనినిబట్టి క్రీస్తు ఈ బిరుదును ఎట్టివారికి అన్వయించుచున్నాడో నీవు చూచుచున్నావు—వారు దేవునికి శత్రువులు; అయినను వారు ఆయనకు శ్రేష్ఠమైన స్నేహితులవలె ఆయనను సేవించుచున్నట్లు గొప్ప ప్రదర్శన నటింతురు; అయితే హృదయములో వారు దేవుని, ఆయన వాక్యమును, ఆయన కార్యమును హృదయపూర్వకముగా ద్వేషించి హింసించు నిజమైన అపవాది పరిశుద్ధులు తప్ప మరేమియు కారు.

ఏలయనగా ఒకడు దేవుని వాక్యమును ద్వేషించినయెడల, అదే నిజముగా దేవుని ద్వేషించుట. దాని తీరు ఇదే: ఒకడు ఒక మనుష్యుని లోభము నిమిత్తమును అవిశ్వాసము నిమిత్తమును గద్దించి, "నేను గాక వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు" అను మొదటి ఆజ్ఞను వాని యెదుట ఉంచి, అనగా నీ హృదయమును, ఆశను, ప్రేమను నావైపు తప్ప మరెవరివైపును మొగ్గనియ్యకూడదు అని చెప్పినయెడల; వాడు ఆ గద్దింపును వినడు సహింపడు; పైగా దానిమీద తిరుగబడి రేగుట మొదలుపెట్టి, చివరకు వాక్యముమీదను దాని బోధకులమీదను రగులుచున్న ద్వేషముతో హృదయములో దానిమీద పూర్తిగా కక్షగట్టును. కాబట్టి పది ఆజ్ఞల వాక్యములో ఇట్టి బెదరింపు మాట ఉన్నది: "నేను రోషముగల దేవుడను; నన్ను ద్వేషించువారి విషయములో తండ్రుల దోషమును కుమారులమీదికి రప్పించుచు," మొదలైనవి; దీనిచేత ఆయన సరిగ్గా ఈ పేరాశ కడుపులను సిరి సేవకులను ఉద్దేశించుచున్నాడు; ఏలయనగా

లేఖనములు లోభమును విగ్రహారాధన లేక విగ్రహపూజ అని పిలుచుచున్నవి. అయినను వారు (పైన చెప్పబడినట్లు) గొప్ప పరిశుద్ధులుగాను, విగ్రహారాధనకును అబద్ధ బోధకులకును శత్రువులుగాను పొగడబడగోరుదురు; తాము దేవుని ద్వేషించుచున్నామని ఎంతమాత్రమును చెప్పబడుటకు ఇష్టపడరు. అయితే దేవుని వాక్యము వారి లోభమును ఎదుర్కొనినప్పుడు వారు దానిని వినలేరు చూడలేరు, ఏమాత్రమును గద్దింపబడకుండ ఉండగోరుదురు అనుటయే వారికి విరోధమైన రుజువు; ఒకడు వారిని ఎంత ఎక్కువగా గద్దించి బెదరించునో, అంత ఎక్కువగా వారు నవ్వి ఎగతాళి చేసి, దేవునికిని ప్రతివానికిని విరోధముగా తమకిష్టము వచ్చినది చేయుదురు.

ఇప్పుడు చూడుము, ఇది సిగ్గుకరమైన కీడును అసహ్యమైన పాపమును కాదా? ఇది మనలను భయపెట్టి, సిరికి హృదయపూర్వకముగా విరోధులనుగా చేసి, దానినుండి కాపాడుమని దేవుని వేడుకొనునట్లును, అపవాదినుండి పారిపోయినట్లు దానినుండి పారిపోవునట్లును చేయవలెను గదా? ఏలయనగా దానిలో పడి, తన్ను గూర్చి ఈ తీర్పు వినుటకు ఎవడు భయపడడు? అనగా వాడు దేవునికి శత్రువని పిలువబడవలెను; వాడు ఆయనను తృణీకరించుట మాత్రమే కాదు, దేవునికి చిరాకును బాధను కలిగించుచు తన ఇచ్ఛానుసారమైన సుఖమును చిత్తమును మాత్రమే కలిగియుండునట్లు దేవుడును ఆయన వాక్యమును అసలు లేకుండిన బాగుండునని కోరువాడు. ఏలయనగా అట్టి మనుష్యునికి ఏమి సంభవించునో, వాడు ఎట్టివానిని తనమీద మోపుకొనుచున్నాడో, చివరకు అది వానికి మోయలేనంత భారమగునని నీవే లెక్కించుకొనుము.

మరియు (వాక్యభాగము చెప్పునట్లు) వారు నిజముగా బాగుగానే శిక్షింపబడుచున్నారు; ఎట్లనగా వారు ఎంత దౌర్భాగ్యులనగా, వారి హృదయమును ఆశయు ప్రేమయు సుఖమును పరలోకమందుండి దేవునిదైనదానిమీద నిలిచియుండవలసియుండగా, అవి మరుగుదొడ్డిమీద నిలిచియున్నవి. మేలైన సమస్తమును తనకు ఇచ్చువాడును మన సద్భావమును పొందుటకు పూర్తిగా అర్హుడును అయిన దేవునినుండి తన ఆదరణను మరల్చుకొని, అపవాది వెనుక నిలుచుకొని వాని దుర్గంధమునందును నరకమునందును ఆనందించి, దేవుని వాక్యమును తృణీకరించుట మాత్రమే కాక దేవుడే లేకుండిన బాగుండునని కోరునంతగా దానికి ఘాతుకముగా విరోధియై, ఇంత నారకీయమైన దుష్టుడగుటకంటె ఒక మనుష్యుడు తన్ను తాను ఇంకెంత సంపూర్ణముగా అవమానపరచుకొనగలడు? అనుదినము దేహజీవమును, సూర్యచంద్రులను, వారికున్న ధనమును ఆయన ఇచ్చుచున్న ఈ పేరాశ కడుపులనుండి ఆయనకు దక్కు కృతజ్ఞత అదే. అయితే దానిచేత తాము ఏమి సంపాదించుకొనుచున్నారో వారు తెలిసికొందురు; కొంతవరకు వారికి అది ఇదివరకే దక్కియున్నది; వారు ఎడతెగక అపవాది దుర్గంధమును మలినమును మ్రింగుచునే యుండవలసి వచ్చుచున్నది.

సిరిని గూర్చి చెప్పబడిన వాక్యభాగములో ఇది ఒక భాగము: "అతడు ఒకని ద్వేషించి యొకని ప్రేమించును;" మరియొకటి ఇది: "లేదా యొకని (అనగా దేవుని) హత్తుకొని యొకని తృణీకరించును." ఇక్కడ ఆయన కేవలము "ఒకని ప్రేమించును" అని మాత్రమే చెప్పుటలేదు; "హత్తుకొను" అను మాటచేత ప్రేమ యొక్క క్రియను కార్యమును చూపించుచున్నాడు. ఏలయనగా దేవుని ఆయన వాక్యమును ప్రేమింపవలసినవానికి అది అంత చిన్న సంగతిగా కనబడదు, పైగా తరచుగా చేయుటకు మిక్కిలి కష్టముగా ఉండును; ఆ ప్రేమను అపవాది తరచుగా పుల్లగాను చేదుగాను చేయును. కాబట్టి మన స్వంత శరీరమును సర్వలోకపు మాదిరియు, దానికితోడు అపవాదియు దానిని ఎదిరించి మననుండి దానిని తీసివేయుటకు ప్రయత్నించినను, మనము దేవుని వాక్యమును గట్టిగా పట్టుకొని దానికి అంటుకొనియుండగలిగి, దానినుండి మనలను మనము తెంపివేయబడనియ్యకుండుట అవసరము; ఇంతమంది శత్రువులను ఎదిరింపగలవాడు పౌరుషముగల మనుష్యుడై యోధోచిత ధైర్యము కలిగియుండవలెను; అవును, ప్రేమ యొక్క గొప్ప అగ్నివంటి ఆసక్తి ఉండవలెను, అది ఎంత ప్రకాశముగా మండుచుండవలెననగా, ఒకడు సమస్తమును, ఇల్లు వాకిలి, భార్యాబిడ్డలు, ఘనత ఆస్తి, దేహము ప్రాణము వదులుకొనగలగవలెను, అవును, వాటిని తృణీకరించి కాళ్లక్రింద త్రొక్కగలగవలెను; తాను ఇంకను చూడనిదియు, లోకములో తృణీకరింపబడినదియు, కేవలము వాక్యములో మాత్రమే అందింపబడి హృదయములో విశ్వసింపబడునదియు అయిన ఆ ధనమును మాత్రమే వాడు కాపాడుకొనునట్లు.

అయినను దీనిచేత మనము డబ్బును ఆస్తిని కలిగియుండకూడదనియు, కలిగియుంటే దానిని పారవేయవలెననియు ఆయన ఉద్దేశించుటలేదు; తత్త్వవేత్తలలో కొందరు మూర్ఖులును క్రైస్తవులలో కొందరు విపరీత బుద్ధిగల పరిశుద్ధులును అట్లు బోధించి చేసిరి. ఏలయనగా నీవు ధనవంతుడవై యుండుటకు ఆయన అనుమతించుచున్నాడు, అయితే నీ ప్రేమను దానిమీద నిలుపుట ఆయనకు ఇష్టము లేదు; దావీదు తన స్వంత మాదిరిచేత బోధించి రుజువుచేసినట్లు: "ధనము హెచ్చినయెడల దానిని లక్ష్యపెట్టకుడి (దానిమీద మీ మనస్సు నిలుపకుడి)." కీర్తనలు 62:10. అది ఎట్టి మనఃస్థితి అనగా, దేవుడు ఇచ్చిన డబ్బు ఆస్తి మధ్యలో కూడ హృదయమును స్వతంత్రముగా ఉంచగలదు (లోకము దీనిని చేయలేదు); అది (అందమైన ఫ్లోరిన్లును మెరయు వెండి పాత్రలును ఆభరణములును మంత్రముగ్ధులను చేయునట్లు నవ్వుచుండునట్లు) హృదయమును తనవైపు ఆకర్షించి దేవునినుండి దూరముగా తీసికొనిపోవుటకు ప్రయత్నించినయెడల, అప్పుడు అతడు దానిని కాళ్లక్రింద త్రొక్కగలడు; లోకము దానిని ఎంతగా హత్తుకొని, దానికి విరుద్ధముగా పరలోక ధనమును తృణీకరించునో, అంత సంపూర్ణముగా అతడు దానిని తృణీకరింపగలడు. సంక్షేపముగా, మనుష్యుడు సిరికి యజమానియై యుండవలెను, అది వాని పాదములయొద్ద పడియుండవలెను; అయితే వాడు దేవుని వాక్యమునకు తప్ప మరెవనికిని లోబడకూడదు, మరెవనిని యజమానిగా కలిగియుండకూడదు. అయితే ఇది క్రీస్తునందు విశ్వసించి ఆయన వాక్యమును సత్యమని ఎంచు చిన్న మందకు ప్రకటింపబడుచున్నది; ఇతరుల విషయములో ఇది వ్యర్థమే.

25వ వచనము. అందుచేత నేను మీతో చెప్పునదేమనగా–ఏమి తిందుమో యేమి త్రాగుదుమో అని మీ ప్రాణమును గూర్చియైనను, ఏమి ధరించుకొందుమో అని మీ దేహమును గూర్చియైనను చింతింపకుడి; ఆహారముకంటె ప్రాణమును, వస్త్రముకంటె దేహమును గొప్పవి కావా?

ఈ వినాశకరమైన దుర్గుణమును తీవ్రముగా ఖండించుటలో ప్రభువు ఇక్కడ విస్తారముగా మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా (పైన చెప్పబడినట్లు) అది సాధారణముగా సువార్తతో పాటు బలవంతముగా చొచ్చుకొనివచ్చి, లోకమునే కాక క్రైస్తవులను కూడ భీకరముగా ఎదుర్కొనును; అయితే విశేషముగా దేవుని వాక్యమును ప్రకటించి దాని నిమిత్తము నానావిధములైన అపాయములకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనవలసినవారిని, లోకముచేత తృణీకరింపబడి అణచివేయబడినవారిని ఎదుర్కొనును; కాబట్టి శరీర విషయములో చింతించుటకు వారికి సరియైన కారణము ఉన్నది. ఏలయనగా క్రైస్తవుడై యుండి తన ప్రభువును ఒప్పుకొనగోరువాడు (ఈ లోకాధికారియైన) అపవాదిని తనకు శత్రువునిగా చేసికొనును. కాబట్టి వాడు అతనిని వాక్యము ద్వారాను విశ్వాసము ద్వారాను కాదు గాని తన రాజ్యము క్రిందను అధికారము క్రిందను ఉన్నదాని ద్వారా ఎదుర్కొని పట్టుకొనును. మన పనికిమాలిన దేహము, రక్తమాంసములు ఇంకను వాని రాజ్యములోనే ఉన్నవి; దానిని వాడు నిజముగా బాధింపగలడు, చెరసాలలో వేయగలడు, అన్నపానములను వస్త్రములను దోచుకొనగలడు; కాబట్టి మనము మనకున్న సమస్తముతో ఎల్లప్పుడు ఈ అపాయములో ఉండవలసి వచ్చును. మరొకవైపు, రక్తమాంసములు తానును తన స్థానమును భద్రముగా నిలుపుకొని అపాయమునుండి ఎట్లు తప్పించుకొనగలనా అని ఆలోచించును. ఈ విధముగా జీవనోపాధిని గూర్చిన చింత అను శోధన పుట్టును; అయితే లోకము దానిని శోధనగా ఎంచదు, పైగా దానిని సద్గుణముగా ఎంచి, గొప్ప ఆస్తికొరకును ఘనతకొరకును పన్నాగములు పన్నగల ఈ ప్రజలను పొగడును, మొదలైనవి.

ఇక్కడ సిరికి దాసునిగా ఉండుట అనగా ఏమో నీవు నేర్చుకొనుచున్నావు; అనగా మన ప్రాణమును గూర్చియు దేహమును గూర్చియు, మనము ఏమి తినవలెను ఏమి త్రాగవలెను, ఏమి కలిగియుండవలెను ఏమి ధరించవలెను అని చింతించుట; అనగా మనము ఇక్కడ నిత్యము నిలిచియుండబోవునట్లు, ఇక్కడ ఎట్లు ధనవంతులము కాగలమో, డబ్బును ఆస్తిని ఎట్లు కూడబెట్టి పోగుచేయగలమో అని ఈ జీవితమును గూర్చి మాత్రమే ఆలోచించుట. ఏలయనగా ఈ జీవితపు అవసరములును దేహపు అవసరములును కోరునట్లు, దానికి ఆహారమును వస్త్రమును ఉండునట్లు, మనము తిని త్రాగి వస్త్రములు ధరించుకొనుట పాపము కాదు, సిరికి దాసునిగా ఉండుటయు కాదు; ఆహారమును వెదకి సంపాదించుకొనుటయు పాపము కాదు; అయితే దానిని గూర్చి చింతించుట, అనగా హృదయపు ఆదరణను నమ్మకమును దానిమీద నిలుపుట [పాపము]. ఏలయనగా చింత వస్త్రములోను ఆహారములోను ఉండదు, సరిగ్గా హృదయములోనే ఉండును; అది దానిని విడువలేదు, దానికొరకు తహతహలాడును; మనము చెప్పునట్లు: ధనము ధైర్యమిచ్చును, మొదలైనవి; కాబట్టి చింతించుట అనగా హృదయముతో దానికొరకు తహతహలాడుట. ఏలయనగా హృదయము దేనిని ఉద్దేశింపదో ప్రేమింపదో, దానిని గూర్చి నేను చింతింపను; మరల, నేను దేనిని గూర్చి చింతింతునో, దానిమీద నాకు మనస్సు ఉండవలెను.

అయినను ఏ విషయమును గూర్చియు చింతించుటను నిషేధించుచున్నట్లు నీవు ఈ వాక్యభాగమును మరీ బిగించకూడదు. ఏలయనగా ప్రతి పదవియు పిలుపును తనకు చెందినదానిని గూర్చి శ్రద్ధ వహించు బాధ్యతను తనతో తెచ్చును, విశేషముగా ఒకడు ఇతరులమీద నియమింపబడియున్నచోట; క్రైస్తవ లోకములోని ఆత్మీయ పదవులను గూర్చి పరిశుద్ధ పౌలు రోమీయులకు 12:8లో చెప్పునట్లు: పైవిచారణ చేయువాడు జాగ్రత్తతో పైవిచారణ చేయవలెను. ఈ విధముగా కుటుంబ యజమాని తన పిల్లలను గూర్చియు ఇంటి సేవకులను గూర్చియు, వారు చక్కగా శిక్షణ పొంది తాము చేయవలసినది చేయునట్లు శ్రద్ధ వహింపవలెను; వాడు దీనిని నిర్లక్ష్యము చేసినయెడల తప్పు చేయుచున్నాడు. అదే విధముగా ప్రసంగమును సంస్కారములును సరిగా జరుగునట్లు చూచుట, దుఃఖితులను రోగులను ఆదరించుట, దుష్టులను గద్దించుట, నానావిధములైన అక్కరలో ఉన్నవారి కొరకు ప్రార్థించుట మొదలైనవి ఒక బోధకుని లేక సంఘకాపరి యొక్క శ్రద్ధ (బాధ్యత). ఏలయనగా ఆత్మలకు పరిచర్య చేసి వాటిని నడిపించుమని అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడియున్నది. ఈ విధముగా ఒక అధిపతియు అధికారములో ఉన్న ఇతరులును లౌకిక ప్రభుత్వము తమ పదవి కోరునట్లు సరిగా నిర్వహింపబడునట్లు దానిని గూర్చి శ్రద్ధ వహింపవలెను. అదే విధముగా ప్రజలు (పాలితులు) కూడ తమ విధేయతను నమ్మకముగా చూపి నెరవేర్చునట్లు శ్రద్ధ వహింపవలెను; దాసులును దాసీలును తమ యజమానులను సరిగా సేవించి వారి ప్రయోజనములను కాపాడునట్లు శ్రద్ధ వహింపవలెను, మొదలైనవి.

క్రీస్తు ఇక్కడ ఈ విధమైన చింతను (శ్రద్ధను) గూర్చి మాటలాడుటలేదు; ఏలయనగా లోభమునుండి జాగ్రత్తగా వేరుపరచవలసిన పదవి సంబంధమైన శ్రద్ధ ఒకటి ఉన్నది. ఏలయనగా అది తన్ను గూర్చి కాదు గాని తన పొరుగువానిని గూర్చి చింతించును; అది స్వప్రయోజనమును విచారించుకొనదు, అవును, తనదానిని నిర్లక్ష్యము కూడ చేసి, దానిని గూర్చి ఉదాసీనముగా ఉండి, వేరొకనికి సేవ చేయును; కాబట్టి అది ప్రేమ యొక్క శ్రద్ధ అని పిలువబడును; అది దైవసమానమైనదియు క్రైస్తవమైనదియు; స్వార్థపు చింతయు సిరి చింతయు కాదు; ఆ చింత విశ్వాసమునకును ప్రేమకును రెండింటికిని విరోధమైనది, పదవి సంబంధమైన శ్రద్ధను అడ్డగించునదియు అదే. ఏలయనగా తన డబ్బును ప్రేమించుచు తన స్వలాభమును గూర్చి చింతించువాడు తన పొరుగువానిని గాని, తన పొరుగువానికి సంబంధించిన తన పదవిని గాని అంతగా పట్టించుకొనడు. ఇంతవరకు మన మతాధికారులలో మనము చూచినట్లే; వారు ఆత్మలను సరిగా పరామర్శించుటను గూర్చి ఏమాత్రమును చింతింపలేదు, పైగా లోకము తమకు చాలినంత చందా ఇయ్యవలెను అనుటయే వారి సంపూర్ణ లక్ష్యము; తమకు డబ్బు తేనిదానిని వారు నిర్లక్ష్యము చేసిరి; కాబట్టి వారిలో ఒక్కడును జీతము లేకుండ మరియొకని కొరకు ఒక్క Pater noster (పరలోక ప్రార్థన) అయినను చెప్పడు. అయితే భక్తిగల సంఘకాపరి తన పదవిని సరిగా నిర్వహించునట్లును, దానిచేత ఆత్మలకు మేలు కలుగునట్లును దీనిని గూర్చి మాత్రమే చింతించును; దానిచేత తనకు ఎక్కువ లాభము రాకపోయినను, అవును, దాని నిమిత్తము ఎంతో శ్రమపడవలసి వచ్చినను, పాములతో కాటువేయించుకొనవలసి వచ్చినను, లోకమును అపవాదియు తనకు శత్రువులైనను, దానిని గూర్చి చింతింపడు; తనకు తినుటకు చాలినంత దొరకునట్లు దేవునికే విడిచిపెట్టును, మొదలైనవి; పైగా ఆ జీవములోని మరియొక ధనముచేత (దాని నిమిత్తమే అతడు ఇదంతయు చేయును) తన్ను తాను ఆదరించుకొనును; అది ఎంత గొప్పదనగా, ఇక్కడ అతడు అనుభవించునదంతయు దానితో పోల్చినయెడల మిక్కిలి అల్పమైనది, మొదలైనవి.

లోభపు ఈ చింతను సిరి ఆరాధనను, అది విగ్రహారాధనయై మనుష్యులను దేవునికి శత్రువులనుగా చేయునదని, ఆయన ఇప్పుడు నిషేధించెను గనుక, లోభమును మనకు మరింత అసహ్యముగా చేయుటకై అనేక దృష్టాంతములను పోలికలను చేర్చుచు ఆయన కొనసాగించుచున్నాడు; మనము దానిమీద ఉమ్మివేయవలెనని అనిపించునంత అసహ్యమైన రంగులతో దానిని చిత్రించుటకు ప్రయత్నించుచు, అన్నిటికంటె మొదట ఇట్లనుచున్నాడు: ఆహారముకంటె ప్రాణము గొప్పది కాదా? అనగా నీవు నీ దేహపు ఆత్మ యొక్క జీవమును దేవునికి అప్పగింపగలవు, అప్పగింపవలెను; దానిని ఒక్క గడియయైనను కొనసాగించుట నీ అధికారములో లేదు; అట్లయితే నీ దేహపు పోషణను, అనగా ఆయన నీకు అన్నపానములు సమకూర్చునట్లు, ఆయనకు అప్పగింపనొల్లని మీరు ఎంత మూర్ఖులు? ఏలయనగా అన్నపానములు సంపాదించుకొనుటను గూర్చి బాధాకరముగా ఆతురపడుచు, దేహమును ప్రాణమును సంపాదించుకొనుటను గూర్చి గాని వాటిని ఒక్క గడియయైనను నిలుపుకొనుటను గూర్చి గాని ఏ చింతయు లేకయుండుటకంటె గొప్ప మూర్ఖత్వమును ఎవడు ఊహింపగలడు?—ఒకడు తన ఇంటిని అందముగా అలంకరించుటకు జాగ్రత్తపడుచు, దానిలో ఎవరు నివసింపబోవుదురో ఎరుగనట్లే; లేక వంటింటిలో విస్తారమైన శ్రేష్ఠమైన ఆహారమును ఎట్లు సిద్ధపరచవలెనో అని చింతించుచు, దానిని తినబోవువాడు ఒక్కడును లేనట్లే. సరిగ్గా అట్లే మనము మన లోభముతో ప్రవర్తించుచున్నాము; అతి అల్పమైనదానిని గూర్చి చింతించుచు అతి ముఖ్యమైనదానిని గూర్చి ఎన్నడును ఆలోచింపము. అది నిజముగా అనవసరమైనదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియు, అవును, మూర్ఖమైనదియు అయిన చింత. మనము మన దేహజీవమును గూర్చి ఎంత ఎక్కువగా చింతించినను, దానిచేత ఏమియు సాధింపబడదు, ఏలయనగా అది ఒక్క క్షణమైనను మన అధికారములో లేదు; తాను విత్తని పొలములో ధాన్యము ఎట్లు పెరుగునో అని గాని, తాను అక్కడ ఉంచని వెండి గనిలో ఎక్కడ ఉండునో అని గాని ఎవడైనను చచ్చువరకు చింతించుట ఎంత నిష్ప్రయోజనమో అంతే.

కాబట్టి మన జీవమంతటి విషయములో మనము చింతను విడిచిపెట్టవలెను, మనము దానిని గూర్చి ఏమియు ఆలోచింపకయు చేయకయు ఉండగానే దేవుడు దానిని ప్రతి గడియ కాపాడుచున్నాడు గనుక, ఆయన మనకు ఆహారమును వస్త్రమును ఇయ్యలేనట్లును ఇయ్యనొల్లనట్లును మనము చిన్న విషయములను గూర్చి ఎందుకు చింతింపవలెను? మనము అట్టి మూర్ఖత్వమునకు దోషులమని ఎవరైనను మనలను గూర్చి చెప్పినయెడల మనము సిగ్గుపడవలెను. అయినను మన ప్రవర్తన, విశేషముగా గొప్ప ధనవంతులైన కడుపుల ప్రవర్తన, ఎల్లప్పుడు తమ వంటిండ్లు నిండియుండవలెననియు సమృద్ధి సమకూర్చబడవలెననియు మాత్రమే చింతించుచు, అయినను బల్లయు అతిథులును లేని మూర్ఖుల ప్రవర్తనయే తప్ప మరేమియు కాదు; లేక విలాసవంతమైన అనేక పడకలు సమకూర్చుకొని వాటిమీద పరుండువారెవరును లేనివారి ప్రవర్తనయే; ఒక చెప్పులు కుట్టువాడు తన జీవితమంతయు తన అంగడిని చెప్పుల అచ్చులతో (కాలుబొమ్మలతో) నింపుటయే తప్ప మరేమియు చేయక, ఒక చెప్పు చేయుటకు తోలు ఎక్కడ దొరకునో ఎన్నడును ఆలోచింపనట్లే; వానిని విపరీత బుద్ధిగలవానిగాను మూర్ఖునిగాను దేశమునుండి వెళ్లగొట్టవలెను గదా? చూడుము, మనలను మనమే ఉమ్మివేసికొనునంతగా మనము ఎంత మూర్ఖులమో క్రీస్తు ఈ విధముగా మనకు చూపించుచున్నాడు; అయినను మనము మన దేహజీవమును గూర్చి శ్రద్ధ వహింపలేమని పూర్తిగా స్పష్టముగా ఉన్నను, మనము ఈ అంధత్వములోనే జీవించుచున్నాము; మనము దానిని గూర్చి నిజముగా శ్రద్ధ వహించినయెడల, దానిచేతనే మనము క్రైస్తవులమై ఇట్లు తలంచవలసి వచ్చును: చూడుము, నా స్వంత ప్రాణము కూడ ఒక్క క్షణమైనను నా చేతిలో లేదు. నా దేహజీవమును దేవునికి అప్పగింపవలసియుండగా, ఒకటి రెండు దినములు కడుపు ఎట్లు పోషింపబడునో అని నేను ఎందుకు సందేహించి చింతింపవలెను? నాకు వెయ్యి ఫ్లోరిన్లు సంతోషముగా బహుమానముగా ఇచ్చు ధనవంతుడైన తండ్రి ఉండగా, నాకు అవసరమైనప్పుడు ఒక్క పైసా ఇచ్చునని నేను అతనిని నమ్మనట్లే.

26, 27 వచనములు. ఆకాశపక్షులను చూడుడి; అవి విత్తవు, కోయవు, కొట్లలో కూర్చుకొనవు; అయినను మీ పరలోకపు తండ్రి వాటిని పోషించుచున్నాడు; మీరు వాటికంటె బహు శ్రేష్ఠులు కారా? మీలో ఎవడు చింతించుటవలన తన యెత్తును మూరెడెక్కువ చేసికొనగలడు?

ఇక్కడ ఆయన దౌర్భాగ్యమైన లోభమును కడుపు చింతను ఎగతాళి చేయుచు హేళన చేయుచు తృణీకరించుచు, ఆ హెచ్చరికకు ఒక దృష్టాంతమును ఒక పోలికను చేర్చుచున్నాడు; మనలను దానినుండి తరిమివేయుటకును, మనమెవరమో మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకును, మనము హృదయపూర్వకముగా సిగ్గుపడునట్లును ఇట్లు చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా మనము పక్షులకంటె ఎంతో ఘనులము శ్రేష్ఠులము; మనము పక్షులకు మాత్రమే కాదు సమస్త జీవరాసులకును ప్రభువులము; సమస్తమును మనకు సేవ చేయుటకై ఇయ్యబడి మన నిమిత్తమే సృజింపబడెను: అయినను దేవుడు మనకు ఇచ్చి సమకూర్చిన ఈ సమస్తముతో మనలను మనము పోషించుకొనగలమని నమ్ముటకు తగినంత విశ్వాసము మనకు లేదు; ఆయనయైతే మన సేవకులైన అతి చిన్న పక్షులకు, అవును, అతి చిన్న పురుగులకు సహితము, అవి దానిని గూర్చి ఏమాత్రమును చింతింపకయు ఆలోచింపకయు ఉండగానే, అనుదినము వాటి ఆహారమును పోషణను ఇచ్చుచున్నాడు; అయినను అవి ఏమియు కూర్చుకొనవు, నిలువ చేయవు; అవి విత్తవు, విత్తబడినను దానిని కోసి కూర్చుకొనలేవు.

దేవుడు ఎవరికొరకు సమస్త సృష్టిని ఇచ్చి సమకూర్చెనో, ఎవరికొరకు ప్రతి సంవత్సరము ఇంత విస్తారముగా పండించుచున్నాడో, ఏటేట విత్తుటకు చాలినంతయు కోయుటకు అంతకంటె చాల ఎక్కువయు ఎవరికి ఉన్నదో, ఆ మనము చింతయు లోభమును లేకుండ మన కడుపును ఆయనకు అప్పగింపలేకపోవుట ఇప్పుడు సిగ్గుకరమైన అవమానము కాదా? ఏలయనగా ఎవరైనను చింతించి కూర్చుకొనవలసియుంటే, అది చిన్న పక్షులే చేయవలెను; అవి దానిని చేయలేవు గనుక, వేసవి సమీపించుచుండగా అవి ఇట్లు తలంచవచ్చును: చూడుము, వేసవిలో మరల కోసి కూర్చుకొనునట్లు ఇప్పుడు లోకమంతయు తన ధాన్యమును విత్తుచున్నది; ఇప్పుడు, లేక కోతకాలములో, ప్రతివాడును కోయుచు కూర్చుకొనుచున్నాడు; మాకందరికిని విత్తుటకు గాని కూర్చుకొనుటకు గాని కొంచెము ధాన్యమైనను లేదు గనుక, సంవత్సరమంతయు, విశేషముగా చలికాలములో, సమస్తమును కొట్లలోనికి చేర్చబడి పొలములలో ఏమియు మిగులనప్పుడు, మేము తినుటకు ఏమైనను ఎక్కడ సంపాదించుకొనగలము? మనుష్యులమైన మనకు ఒక్క వేసవికాలమైనను విత్తుటకు ఏమియు లేకుండినయెడల మనమేమి చేయుదుము? అవును, పదునైదు దినములకు సరిపడు ఆహార సామగ్రి గూర్చి మనకు తెలియకుండినయెడల, మనమందరము ఆకలితో చావవలసి వచ్చునన్నట్లు, లోకమంతయు అప్పుడు ఎట్లు నిరాశచెందును? అయితే చిన్న పక్షులు వేసవిలోను చలికాలములోను ఆకాశములో ఎగురుచు, పాడుచు, సంతోషించుచు, రేపు ఆహారము ఎక్కడ దొరకునో ఎరుగకపోయినను ఎన్నడును ఏమాత్రమును ఆందోళనపడవు చింతింపవు: దౌర్భాగ్యులమును పేరాశ కడుపులమును అయిన మనమైతే, కొట్లును గిడ్డంగులును నిండియున్నను, పొలములలో ధాన్యము ఇంత సమృద్ధిగా పెరుగుట చూచుచున్నను, చింతించుట ఎన్నడును మానము. చూడుము, ఈ విధముగా ఆయన పక్షులను యజమానులనుగాను బోధకులనుగాను చేయుచున్నాడు; కాబట్టి బలహీనమైన ఒక చిన్న పిచ్చుక మనకు గొప్ప శాశ్వత అవమానముగా, మిక్కిలి జ్ఞానియైన మనుష్యునికి బోధకునిగాను ప్రసంగికునిగాను సువార్తలో నిలిచి, దీనిని అనుదినము మన కన్నుల యెదుటను చెవుల యెదుటను ఉంచవలెను; అది మనతో ఇట్లు చెప్పగోరుచున్నట్లున్నది: చూడుము, దౌర్భాగ్యుడవైన మనుష్యుడా, నీకు ఇల్లు వాకిలి, డబ్బు ఆస్తి ఉన్నవి, ప్రతి సంవత్సరము నీకు అవసరమైనదానికంటె ఎక్కువగా ధాన్యముతోను నానావిధములైన పంటతోను నిండిన నీ పొలము ఉన్నది; అయినను నీకు నెమ్మది లేదు, ఆకలితో చచ్చిపోవుదునేమో అని ఎల్లప్పుడు చింతించుచునే యున్నావు; ఆహార సామగ్రిని చూచి అది నీ యెదుట ఉన్నదని తెలిసికొననియెడల, దేవుడు ఒక్క దినమునకైనను నీకు ఆహారము ఇచ్చునని నీవు ఆయనను నమ్మలేవు; మేమైతే ఇంత అసంఖ్యాకముగా ఉన్నాము, మాలో ఒక్కటియు తన జీవితకాలమంతయు ఎన్నడును ఆతురముగా చింతింపదు, అయినను దేవుడు మమ్మును అనుదినము పోషించుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, ఆకాశములో ఎన్ని చిన్న పక్షులు ఉన్నవో అంతమంది యజమానులును బోధకులును మనకు ఉన్నారు; అవి తమ సజీవ మాదిరిచేత మనలను సిగ్గుపరచుచున్నవి; కాబట్టి దేవుని స్తుతిని మన అవమానమును ఆకాశమువైపు ప్రకటించుచు ఒక పక్షి పాడుట మనము వినినప్పుడు మనము సిగ్గుపడి, మన కన్నులెత్తుటకైనను ధైర్యము చేయకూడదు; అయినను అన్నివైపుల అనుదినము ఇది ప్రకటింపబడుటయు పాడబడుటయు మనము వినుచున్నను, దానిని ఏమాత్రమును లక్ష్యపెట్టనంతగా మనము కఠినులమై యున్నాము.

అవును, ప్రియమైన చిన్న పక్షులు ఇంకేమి చేయుచున్నవో చూడుము; అవి ఎంత సంపూర్ణముగా చింతలేకుండ జీవించుచు, తమ ఆహారము కొరకు దేవుని చేతివైపు మాత్రమే కనిపెట్టుచున్నవో చూడుము. అవి పాడవలెనని మనము వాటిని పంజరములో పెట్టి, తినుటకు సమృద్ధిగా ఇచ్చినయెడల, అవి ఇట్లు తలంచవలసియుండును: ఇప్పుడు నాకు చాలినంత ఉన్నది, తినుటకు ఏదైనను ఎక్కడ దొరకునో అని నేను చింతింపనక్కరలేదు; ఏలయనగా ఇప్పుడు నాకు ధనవంతుడైన యజమాని ఉన్నాడు, నా కొట్లు నిండియున్నవి, మొదలైనవి; అయితే అవి అట్లు చేయవు, పైగా ఆకాశములో స్వేచ్ఛగా ఉండుటకే ఎంతో ఎక్కువగా ఇష్టపడును; అక్కడ అవి మరింత బలిసియుండి, తాము తినకముందే తెల్లవారుజామున Laudes (స్తుతి ప్రార్థనలు) మరియు ఉదయకాల ప్రార్థనలు (మాటిన్స్) మరింత చక్కగాను మధురముగాను పాడును; అయినను వాటిలో ఒక్కదానికైనను నిలువ ఉన్న ఒక చిన్న గింజ గూర్చి తెలియదు; అవి అందమైన దీర్ఘమైన Benedicite (భోజన ఆశీర్వాద ప్రార్థన) చేసి, తాము పోషింపవలసిన పిల్లలు ఉన్నప్పుడు సహితము, మన ప్రభువైన దేవునినే చింతించనిచ్చును. కాబట్టి నీవు ఒక కోకిలపక్షి (నైటింగేలు) పాట వినినప్పుడు, అతి చమత్కారమైన బోధకుని వినుచున్నావు; అది కేవలము బలహీనమైన మాటలతో కాదు గాని సజీవ క్రియతోను మాదిరితోను ఈ సువార్తను నీకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నది; ఏలయనగా అది రాత్రంతయు పాడుచు, దాదాపు చచ్చువరకు గొంతెత్తి అరచుచు, పంజరములో బంధింపబడియుండుటకంటె తోపులో ఎక్కువ ఉల్లాసముగా ఉండును; పంజరములోనైతే మనము దానిని సర్వశ్రద్ధతో చూచుకొనవలసియుండును, అక్కడ అది అరుదుగా వర్ధిల్లును లేక బ్రతికియుండును; అది ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: భూమ్యాకాశములను సృజించి, తానే వంటవాడును ఆతిథేయుడునై, అసంఖ్యాకమైన చిన్న పక్షులను అనుదినము తన చేతినుండి పోషించి పెంచుచు, కేవలము ఒక సంచి నిండ కాదు గాని భూమ్యాకాశముల నిండ చిన్న గింజలు కలిగియున్న ప్రభువు వంటింటిలో ఉండుటకే నేను ఎంతో ఎక్కువగా ఇష్టపడుదును.

కాబట్టి క్రీస్తు ఇప్పుడు ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు: పొలములోని చిన్న పక్షులు ఏ చింతయు లేకుండగానే మీ పరలోకపు తండ్రి వాటిని ఎట్లు పోషించుచున్నాడో మీరు అనుదినము చూచుచున్నారు గనుక, ఆయన మీ తండ్రియై మిమ్మును తన పిల్లలని పిలుచుచున్నాడు గనుక మిమ్మును కూడ పోషించునని మీరు ఆయనను అంతమాత్రము నమ్మలేరా? తన పిల్లలు కానివియు మీ సేవకులును అయిన చిన్న పక్షులకంటె, తాను తన పిల్లలనుగా చేసికొని తన వాక్యమును సమస్త సృష్టిని ఎవరికి ఇచ్చుచున్నాడో ఆ మిమ్మును గూర్చి ఆయన ఎంతో ఎక్కువగా శ్రద్ధ వహింపడా? అయినను ఆయన వాటిని ఎంత ఉన్నతముగా ఎంచుచున్నాడనగా, తాను చూచుకొనవలసినవి ఇవి మాత్రమే అన్నట్లు వాటిని అనుదినము పోషించుచున్నాడు; అవి పూర్తిగా చింతలేకుండ ఎగురుచు పాడుచుండుటయందు ఆయన ఆనందించుచున్నాడు; అవి ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: నేను పాడుచు ఉల్లాసముగా ఉన్నాను, అయినను నేను తినబోవు ఒక చిన్న గింజ గూర్చియైనను నాకు తెలియదు; నా రొట్టె ఇంకను కాల్చబడలేదు, నా ధాన్యము ఇంకను విత్తబడలేదు; అయితే నన్ను గూర్చి చింతించు ధనవంతుడైన యజమాని నాకున్నాడు; నేను

పాడుచుండగాను నిద్రించుచుండగాను ఆయన చింతించును; మనుష్యులందరును నేనును మా చింతచేత సంపాదింపగలిగినదానికంటె ఎక్కువగా ఆయన నాకు ఇయ్యగలడు.

పక్షులు ఆయనను ఇంత సంపూర్ణముగా నమ్మి, తమ చింతను తమమీదనుండి దేవునిమీద వేయు కళను గ్రహించియున్నవి గనుక, ఆయన పిల్లలమైన మనము దానిని ఇంకను ఎంతో ఎక్కువగా చేయవలెను. కాబట్టి ఇది మనలందరిని సిగ్గుపరచు శ్రేష్ఠమైన దృష్టాంతము; ఏలయనగా బుద్ధి అనుగ్రహింపబడిన ప్రజలమును, పైగా లేఖనములను చేతిలో కలిగియున్నవారమును అయిన మనకు పక్షులను అనుకరించునంత జ్ఞానమైనను లేదు; చిన్న పక్షులు పాడుట మనము విన్న ప్రతిసారియు దేవుని యెదుటను ప్రజల యెదుటను మనము అవమానపరచబడుట అనుదినము వినవలసి వచ్చుచున్నది. అయితే మనుష్యుడు దేవుని వాక్యమునుండియు ఆజ్ఞనుండియు తొలగిపోయినప్పటినుండి వెఱ్ఱివాడును మూర్ఖుడును అయ్యెను; కాబట్టి ఇకమీదట వానికంటె జ్ఞానము లేని జీవి ఒక్కటియు లేదు; మాటలాడలేని చదువలేని ఒక చిన్న పిచ్చుకపిట్ట (ఫించు) లేఖనముల విషయములో వానికి బోధకుడును యజమానియు అగుచున్నది; వానికి సహాయముగా బైబిలు అంతయు వాని బుద్ధియు ఉన్నను సరే.

ఇది మొదటి దృష్టాంతము; దీనికి ఆయన మన స్వంత అనుభవమునుండి తీసికొనిన ఒక మాటను జతపరచి, మన చింత నిష్ప్రయోజనమైనదనియు ఏమియు సాధింపదనియు చూపించుచున్నాడు: మీలో ఎవడు, (ఆయన అనుచున్నాడు,) దానిని గూర్చి చింతించినను, తన యెత్తును మూరెడెక్కువ చేసికొనగలడు? ఒక మనుష్యుడు తన స్వంత చింతచేత తప్ప పూర్తి ఎత్తుకు ఎన్నడును ఎదుగలేనియెడల, మనము ఎంత ఎత్తు ఎదుగుదుము? లేక ఒక చిన్న మరుగుజ్జు తాను ఎట్లు పెద్దవాడు కాగలనో అని చచ్చువరకు చింతించుటవలన ఏమి ప్రయోజనము? ఆహారమును వస్త్రమును ఎక్కడ సంపాదించుకొనవలెనో అని చింతించుటచేత నీవేమి సాధించుచున్నావు? నీ దేహమును నీకిష్టమైనంత బలిష్ఠముగాను పొడవుగాను చేయుట నీ అధికారములో ఉన్నట్లే! నీ దేహము దాని అవయవములన్నిటితో నిర్ణీతమైన పరిమాణము గలది, దానికి దాని పొడవు వెడల్పు ఉన్నవి; కాబట్టి దానిని నీవు మరొక విధముగా చేయలేవు; దానిని ఒక వెంట్రుకవాసియైనను ఎత్తుగా చేయుమని నీకు సవాలు చేయబడుచున్నది. అట్లయితే నీ అధికారములో లేనిదియు, కాలము విషయములోను పరిమాణము విషయములోను ఇదివరకే పరిమితము చేయబడినదియు అయినదానిని, అనగా నీ దేహజీవము ఎంతకాలము నిలుచునో అను దానిని గూర్చి చింతించుచు, నీవు ఇక్కడ జీవింపవలసినంత కాలము నీకు ఆహారమును వస్త్రమును రెండింటిని ఆయన సమకూర్చునని ఆయనను నమ్మలేని నీవు ఎంత మూర్ఖుడవు, మొదలైనవి!

28-30 వచనములు. వస్త్రములను గూర్చి మీరు చింతింపనేల? పొలములోని లిల్లీ పువ్వులు ఏలాగు ఎదుగుచున్నవో ఆలోచించుడి; అవి కష్టపడవు, ఒడకవు; అయినను తన సమస్త వైభవముతో సొలొమోను సహా వీటిలో ఒకదానివలెనైనను అలంకరింపబడలేదని మీతో చెప్పుచున్నాను. నేడుండి రేపు పొయ్యిలో వేయబడు పొలములోని గడ్డిని దేవుడు ఈలాగు అలంకరించినయెడల, అల్పవిశ్వాసులారా, మీకు మరి నిశ్చయముగా వస్త్రములు ధరింపజేయును గదా?

ఇక్కడ మీకు మరియొక దృష్టాంతమును పోలికయు ఉన్నది; దీనిలో పశువులచేత త్రొక్కబడుచు మేయబడుచుండు పొలములోని చిన్న పువ్వులు కూడ మనకు బోధకులును గురువులును కావలసివచ్చుచున్నవి, తద్వారా మన అవమానము ఇంకను ఎక్కువగును. ఏలయనగా అవి ఎంత అందముగా రంగులతో అలంకరింపబడి ఎదుగుచున్నవో చూడుడి; అయినను వాటిలో ఒక్కటియు తాను ఏలాగు ఎదుగవలెనో, తనకు ఎట్టి రంగు ఉండవలెనో అని చింతింపదు, ఆలోచింపదు; దాని విషయమై దేవుడే చింతించునట్లు దానిని ఆయనకు విడిచిపెట్టును; మరియు దాని పక్షమున ఏ చింతయు ప్రయాసయు లేకుండనే దేవుడు దానిని ఎంత అందమైన, మనోహరమైన రంగులతో అలంకరించునంటే, సొలొమోను తన సమస్త వైభవముతో వీటిలో ఒకదానియంత అందముగా లేడని క్రీస్తు చెప్పుచున్నాడు; అవును, తన పరివారమంతటితోను, తన బంగారమంతటితోను, ముత్యములతోను, రత్నములతోను కూడిన యే మహారాణియు అంత అందముగా లేదు. ఏలయనగా సొలొమోనుకంటె ఎక్కువ ధనవంతుడును, ఎక్కువ మహిమగలవాడును, ఎక్కువ వైభవముగా అలంకరింపబడినవాడును అయిన యే రాజు పేరును ఆయన చెప్పలేడు; అయినను ఆ రాజు తన గొప్ప ఆడంబరమంతటితోను వైభవమంతటితోను పొలములోని ఒక గులాబీతో గాని, కార్నేషను పువ్వుతో గాని, వయొలెట్ పువ్వుతో గాని పోల్చినయెడల ఏమియు కాడు. ఈలాగున మన ప్రభువైన దేవుడు తాను అలంకరింపగోరువారిని, అలంకరింపబడినది అని పిలువబడుటకు తగినట్లుగా అలంకరింపగలడు; అట్టి రంగును ఏ మనుష్యుడును చేయలేడు, చిత్రింపలేడు; ఇంతకంటె అందమైన మరియొక అలంకారమును కోరుకొనలేడు, సంపాదింపలేడు; మనము వాటిని బంగారముతోను పట్టు బట్టతోను (శాటినుతోను) సింగారించినను అవి ఇంకను ఇట్లు చెప్పును: భూమిమీదనున్న దర్జీలందరును, బుట్టాపని చేయువారందరును కాక, చిన్న పక్షులను అలంకరించు పైన పరలోకమందున్న నా యజమానుడే నన్ను అలంకరింపవలెనని నేను కోరుదును.

ఆయన ఇన్ని పువ్వులను ఇన్ని విధములైన రంగులతో వస్త్రము ధరింపజేసి అలంకరించుచుండగా, ప్రతిదానికిని దాని దాని స్వంత వస్త్రము ఉండి, దానితో అది లోకపు వైభవమంతటిని మించిపోవుచుండగా, ఆయన మనకును వస్త్రములు ధరింపజేయునని మనము ఆయనను ఎందుకు నమ్మలేము? మనతో పోల్చినయెడల పొలములోని పువ్వులును గడ్డియు ఏపాటివి? లేదా ఒకటి రెండు దినములు అక్కడ నిలిచి తమ్మును తాము కనుపరచుకొని, ఆ తరువాత వాడిపోయి ఎండుగడ్డి అగుటకు గాక, లేదా క్రీస్తు చెప్పినట్లు, ఎవడైనను వాటిని కాల్చి పొయ్యిని వేడిచేయునట్లు పొయ్యిలో వేయబడుటకు గాక, అవి మరి దేనికొరకు సృజింపబడినవి? అయినను మన ప్రభువైన దేవుడు నశించిపోవు ఈ అల్పమైన వస్తువులను ఎంతో విలువైనవిగా ఎంచి, వాటిమీద ఎంత వ్యయము చేయుచున్నాడనగా, భూమిమీదనున్న యే రాజుకంటెను వాటిని మరి వైభవముగా అలంకరించుచున్నాడు; వాటికి ఈ అలంకారము అవసరము లేకపోయినను, అవి పువ్వుతో కూడ త్వరలోనే నశించిపోవుచున్నందున అది వాటియందు వ్యర్థమైపోయినను ఆయన అట్లు చేయుచున్నాడు. అయితే ఆయన సృష్టిలో శ్రేష్ఠులమైన మనము, ఎవరి నిమిత్తము ఆయన మిగిలినదంతయు చేసెనో, ఎవరికి ఆయన సమస్తమును ఇచ్చుచున్నాడో, ఈ జీవితము మనకు అంతము కాకుండునట్లు, ఈ జీవితము తరువాత మనకు నిత్యజీవమును ఇయ్యవలెనని ఆయన ఉద్దేశించునంతగా ఆయన దృష్టికి విలువైనవారమైన మనము, పొలములోని పువ్వులకును ఆకాశపక్షులకును నానావిధములైన అందమైన రంగులను ఈకలను ధరింపజేయునట్లే ఆయన మనకును వస్త్రములు ధరింపజేయునని ఆయనయందు అంతమాత్రము నమ్మికయుంచకూడదా? ఇది మనకు ఎంతో అవమానకరముగా విషయమును చెప్పుటయు, మన అవిశ్వాసమును ఎంతో సిగ్గుకరముగా చిత్రించుటయునై యున్నది; దానిని ఇంతకంటె నీచముగా ఆయన చేయలేకపోయెను.

అయితే మనకు విరోధముగా ఈ పక్షుల దృష్టాంతములతో లోకమంతయు నిండియుండుట మనము చూడవలసివచ్చుట దౌర్భాగ్యుడైన అపవాది యొక్కయు, మనము పడిన భయంకరమైన పతనము యొక్కయు [దోషమే]; ఆ పక్షులు తమ మాదిరిచేతను తమ రూపముచేతను మన అవిశ్వాసమును గద్దించుచు, మనకు అత్యున్నతమైన బోధకులు (Doctores) అగుచు, మనము కేవలము నమ్మవలెనని మనకు పాడుచు ప్రకటించుచు, ఎంతో ప్రేమతో మనవైపు చూచి నవ్వుచున్నవి; అయినను మనము అలాగే బ్రదుకుచు, మనకు ప్రకటింపబడుటకును పాడబడుటకును మనలను విడిచిపెట్టుచు, లోభముతో పోగుచేయుచునే యుందుము; అయితే ప్రతి చిన్న పువ్వును మనకు విరోధముగా సాక్ష్యమిచ్చుచు, దేవుని యెదుటను సమస్త సృష్టి యెదుటను తీర్పుదినము వరకు మన అవిశ్వాసమునకు శిక్ష విధించుచుండుట మనకు నిత్యమైన సిగ్గును అవమానమును [కలిగించును]. కాబట్టి ఆయన ఇప్పుడు తన క్రైస్తవుల యెదుట ఈ ప్రసంగమును ముగించుచున్నాడు.

31, 32 వచనములు. కాబట్టి ఏమి తిందుమో, ఏమి త్రాగుదుమో, ఏమి ధరించుకొందుమో అని చింతింపకుడి (ఏలయనగా అన్యజనులు వీటన్నిటిని వెదకుదురు); ఇవన్నియు మీకు కావలెనని మీ పరలోకపు తండ్రికి తెలియును.

భూమిలోనుండి బ్రదుకుచు ఎదుగుచున్న ప్రతిదానియందును, దేవుడు దానిని ఏలాగు పోషించి ఆహారమిచ్చుచున్నాడో, ఏలాగు అతి అందముగా దానికి వస్త్రము ధరింపజేసి అలంకరించుచున్నాడో అను ఈ దృష్టాంతములను మీరు అనుదినము చూచుచుండగా, చింతను అవిశ్వాసమును విడిచిపెట్టుటకు ప్రేరేపింపబడుడి; మీరు క్రైస్తవులు గాని అన్యజనులు కారని ఆలోచించుకొనుడి. ఏలయనగా ఇట్టి చింతయు లోభమును దేవుని ఎరుగని, ఆయనను గూర్చి విచారింపని అన్యజనులకే చెందినవి; పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పుచున్నట్లును, పైన చెప్పబడినట్లును, అది నిజమైన విగ్రహారాధనయే; అక్కడ ఆయన దానిని సిరికి సేవచేయుట అని పిలుచుచున్నాడు.

కాబట్టి బాప్తిస్మము పొందినవాడైనను, తిండిపోతైన లోభియగు యే మనుష్యుడును క్రైస్తవుడు కాడు; అతడు నిశ్చయముగా క్రీస్తును పోగొట్టుకొని అన్యజనుడాయెను. ఏలయనగా లోభియై చింతతో నిండియుండుటయు, విశ్వసించుటయు అను ఈ రెండును ఒకదానినొకటి సహింపలేవు; ఒకటి మరియొకదానిని త్రోసివేయవలెను. దేవుని వాక్యమును విని ఎరిగియున్న క్రైస్తవులు, దేవుడు తమను పోషించి తమకు సమస్తమును ఇచ్చుచున్నాడని నమ్మని అన్యజనులవంటివారని వారిని గూర్చి చెప్పబడుటకంటె, ఆ విధముగా వారు దేవుని విడిచి తొలగిపోయి, విశ్వాసమును విసర్జించి, ఆయన వాక్యమును గాని ఈ స్పష్టమైన దృష్టాంతములను గాని లక్ష్యపెట్టకుండుటకంటె, దేవుని యెదుటను సమస్త సృష్టి యెదుటను మరి సిగ్గుకరమైనది ఏదియు లేదు. ఇది ప్రతివానిని న్యాయముగా భయపెట్టవలసిన కఠినమైన తీర్పు. ఏలయనగా క్రైస్తవుడనని చెప్పుకొనువాడు ఆలోచించుకొని లోభముతో చింతించుట మానుకొనవలెను, లేదా తాను క్రైస్తవుడు కాడనియు, అన్యజనునికంటె పదిరెట్లు హీనుడనియు తెలిసికొనవలెను అనునది సూటియైన నిర్ణయము.

అంతేకాక, (ఆయన చెప్పుచున్నాడు,) మీరు క్రైస్తవులు గనుక, ఇదంతయు మీకు అవసరమని మీ తండ్రికి బాగుగా తెలియును అను విషయమును గూర్చి మీరు సందేహింపకూడదు; అనగా మీకు తినుటయు త్రాగుటయు అవసరమైన కడుపును, వస్త్రము ధరింపవలసిన శరీరమును ఉన్నవని ఆయనకు తెలియును. అది ఆయనకు తెలియనియెడల, మిమ్మును మీరు ఏలాగు పోషించుకొనవలెనని చింతించుటకును ఆలోచించుటకును మీకు కారణము ఉండును; అయితే ఇప్పుడు అది ఆయనకు తెలియును గనుక ఆయన మిమ్మును నిర్లక్ష్యము చేయడు. ఏలయనగా ఆయన ఎంతో దయగలవాడు గనుక దానిని సంతోషముగా చూచుకొనును; మరి విశేషముగా క్రైస్తవులైన మీ నిమిత్తము చూచుకొనును, ఏలయనగా (చెప్పబడినట్లు) ఆయన ఆకాశపక్షులను గూర్చియు చింతించుచున్నాడు. కాబట్టి చింతను విడిచిపెట్టుడి, ఏలయనగా ఎట్లయినను దానివలన మీకు ఏ లాభమును లేదు. అది మీ చింతమీద ఆధారపడియుండదు గాని ఆయన ఎరుకమీదను ఆయన చింతమీదను ఆధారపడియున్నది. మనము చింతించకముందు పొలములో ఏదియు ఎదుగనియెడల, మనమందరము మన ఊయలలోనే చనిపోయియుందుము; మనము నిద్రించుచున్న రాత్రివేళ ఏదియు ఎదుగజాలకుండును; అవును, మనమందరము చింతించి చింతించి చచ్చిపోయినను, మన చింతవలన పొలములో ఒక్క కాడైనను ఎదుగదు; మన చింత లేకుండనే దేవుడు సమస్తమును ఇచ్చుచున్నాడని మనమే చూచి గ్రహింపవలెను; అయినను మనము ఎంత భక్తిహీనులమనగా, మన చింతను లోభమును మానుకొనము, తండ్రి తన పిల్లల విషయమై చింతించునట్లు, ఎవనికి మాత్రమే అది చెందునో ఆ దేవుడొక్కడే చింతించునట్లు ఆయనకు విడిచిపెట్టము.

33వ వచనము. మీరు మొదట దేవుని రాజ్యమును ఆయన నీతిని వెదకుడి; అప్పుడు ఇవన్నియు మీకు అనుగ్రహింపబడును.

నేను చెప్పినట్లు, బాహ్యమైన స్థూల దుర్గుణములన్నిటిలో లోభమువలె మరి యేదియు సువార్తను అంత ఘోరముగా ఎదిరింపదనియు, దేవుని రాజ్యమును [దాని అభివృద్ధిని] అంతగా ఆటంకపరచదనియు ప్రభువు బాగుగా చూచెను. ఏలయనగా ఒక బోధకుడు ధనవంతుడగుటకు తన ప్రణాళికలు వేసికొనిన వెంటనే, అతడు తన పదవిని ఇక సరిగా నిర్వహింపడు; ఏలయనగా పరిశుద్ధ పౌలు దానిని పిలుచునట్లు, వలలో చిక్కినట్లుగా అతని హృదయము జీవనోపాధిని గూర్చిన చింతలో చిక్కుకొనును; కాబట్టి అతడు బోధింపవలసిన విధముగాను, బోధింపవలసిన చోటను ఇక బోధింపలేడు, గద్దింపలేడు; ఎవరివలన తాను దయను స్నేహమును సంపాదింపగలడో వారియొద్ద వాటిని పోగొట్టుకొందునేమో అని కలవరపడుచుండును; తాను మోసపోవుటకు ఒప్పుకొనును, కాబట్టి మౌనముగా నుండి ఇతర ప్రజలను కూడ తప్పుదారి పట్టించును; అబద్ధ బోధచేత కాదు గాని తన విగ్రహమైన తన కడుపుచేతనే. ఏలయనగా సరియైన బోధకుడుగా నుండి తన విధిని నమ్మకముగా నెరవేర్చగోరువాడు, ముఖపక్షపాతము లేకుండ, అవసరమైనయెడల గొప్పవారిని చిన్నవారిని, ధనికులను, బీదలను, బలవంతులను, మిత్రుని, శత్రువును గద్దించుచు, నిర్భయముగా సత్యము చెప్పుటకు తనకున్న స్వాతంత్ర్యమును నిలుపుకొని స్థిరపరచుకొనవలెను. లోభము దీనిని చేయదు. ఏలయనగా అనేకులకు గాని మంచి మిత్రులకు గాని తాను అభ్యంతరము కలిగించినయెడల తనకు రొట్టె కొరత కలుగునేమో అని అది భయపడును. కాబట్టి అది తన ఈలలను లోపలికి లాగుకొని మౌనముగా నుండును.

అదే విధముగా బోధకులు కాని ప్రజల సమూహము కూడ, అనగా దేవుని వాక్యమును విని, ప్రతివాడును తన తన స్థితిలోను జీవనవిధానములోను దేవుని రాజ్యమును అభివృద్ధిపరచుటకు సహాయము చేయవలసినవారు కూడ, సువార్త నిమిత్తము యే అపాయమునకు తెగించుటకు గాని, యే కొరతకు సిద్ధపడుటకు గాని దానిని సహించుటకు గాని ఇష్టపడరు; సువార్త నిలిచియున్నను వెనుకబడిపోయినను లెక్కచేయక, తమకు సమృద్ధిగా ఉండవలెననియు, తమ కడుపునకు ఏర్పాటు చేయబడవలెననియు వారు అన్నిటికంటె ముందుగా చూచుకొందురు; ఈ విధముగా వారు తమ చేతనైనంత మట్టుకు పోగుచేయుచు గీకుకొనుచు సాగిపోవుదురు; బోధకులకు ఏమియు ఇయ్యరు, అంతేకాక వారికి ఉన్నదానిని కూడ వారియొద్దనుండి తీసికొందురు. ఈ విధముగా అపవాది కోరికల చొప్పున జరుగును; తద్వారా ఎవడును ఇక ప్రకటింపగోరడు, వినగోరడు; ఈ విధముగా బోధయు, ప్రజల హృదయములలో దాని ఫలములును రెండును అదృశ్యమైపోవును, దేవుని రాజ్యము పూర్తిగా పడిపోవును. ఇది కేవలము హేయమైన అపవాది సంబంధమైన సిరి యొక్క పనియే. చూడుడి, అందుచేతనే ప్రభువైన క్రీస్తు ఇంత దీర్ఘమైన ప్రసంగముచేత తనవారిని దానిని గూర్చి ఇంత నమ్మకముగా హెచ్చరించుచున్నాడు.

మరియు దానినుండి మనలను మనము మరి బాగుగా కాపాడుకొనునట్లు, ఆయన ఈ మాటలలో మిక్కిలి శక్తిగల ఒక ఔషధమును నిర్ణయించుచున్నాడు; అనగా మనము చింతింపవలసిన అవసరము లేకుండునట్లును, అయినను మనకు సమృద్ధిగా ఉండునట్లును, అవును, సిరి మనకు ఇయ్యగలదానికంటెను, మన చింతచేత మనము సంపాదింపగలదానికంటెను ఎంతో గొప్పదైన, ఎంతో శ్రేష్ఠమైన ధనము మనకు ఉండునట్లును దానితో మనము ఏలాగు వ్యవహరింపవలెనో చెప్పుచున్నాడు; ఆ ఔషధము ఏదనగా, దేవుని రాజ్యమును వెదకుటయే.

అయితే దేవుని రాజ్యము ఏమిటో, అది ఏమి అనుగ్రహించునో మన హృదయములో లోతుగా ముద్రింపబడుట మిక్కిలి ప్రాముఖ్యము. ఏలయనగా దీనిని మనము గ్రహించునట్లు చేయబడినయెడల, అనగా సిరితోను లోక రాజ్యముతోను, అనగా భూమిమీదనున్న సమస్తముతోను పోల్చినయెడల అది ఎంత గొప్పదైన, ఎంత ప్రశస్తమైన ధనమో మనము సరిగా గ్రహించి మన హృదయములో కొలిచి తూచగలిగినయెడల, అప్పుడు మనము సిరిమీద ఉమ్మివేయుదుము. ఏలయనగా నీకు ఫ్రాన్సు రాజు యొక్క ఆస్తియు అధికారమును, దానితోపాటు టర్కు చక్రవర్తి యొక్క ఆస్తియు అధికారమును ఉన్నను, ద్వారము ఎదుటనున్న ఒక భిక్షకునికి తన ముక్కలతో ఉన్నదానికంటె నీకు ఎక్కువ ఏమి ఉండును? ఏలయనగా మనము చేయవలసిన ఏకైక పని ప్రతిదినము మన కడుపు నింపుకొనుటయే; మన లౌకిక సంపదలన్నిటితోను మహిమ అంతటితోను మనము అంతకంటె ఎక్కువ ఏమియు చేయలేము; మరియు అతి బీదయైన భిక్షకునికిని దీనిలో మహాబలవంతుడైన చక్రవర్తికి ఉన్నంత ఉన్నది; అవును, ఆ రాజవైభవముగల గొప్ప భోజనము చక్రవర్తికి చేయుదానికంటె భిక్షకుని మిగిలిన ముక్కలు అతనికి ఎంతో రుచిగా ఉండి ఎంతో మేలు చేయును. అంతే సంగతి; దానినుండి ఎవడును అంతకంటె ఎక్కువ పొందడు; కొద్దికాలములోనే మనము దానంతటికిని వీడ్కోలు చెప్పవలెను; సమయము వచ్చినప్పుడు దానితో మన జీవితమును ఒక్క గంటయైనను పొడిగించుకొనలేము. కాబట్టి అది ఒక దీనమైన, దౌర్భాగ్యమైన, అవును, అసహ్యమైన, కంపుకొట్టు రాజ్యము.

అయితే దానికి భిన్నముగా దేవుని రాజ్యము, లేదా ప్రభువైన క్రీస్తు రాజ్యము ఏమిటి? దానిని నీవే లెక్కవేసికొని ఇట్లు చెప్పుము: సృష్టికర్తతో పోల్చినయెడల సృష్టి ఏపాటిది, దేవునితో పోల్చినయెడల లోకము ఏపాటిది? ఏలయనగా ఆకాశమును భూమియు అంతయు నాకొక్కనికే చెందినను, దేవునితో పోల్చినయెడల నాకు ఏమి ఉండును? సముద్రమంతటితో పోల్చినయెడల ఒక చిన్న నీటిబొట్టంతయు గాని ఒక ధూళికణమంతయు గాని ఉండదు; అంతేకాక అది ఎన్నడును నిలిచిపోని, తరిగిపోని, చిన్నదికాని ధనము; కాబట్టి దాని గొప్పతనము విషయములోను దాని నిత్యస్థిరత్వము విషయములోను దానిని యే మానవ హృదయమైనను ఇంద్రియములైనను కొలువలేవు, గ్రహింపలేవు; అట్టియెడ, నాకు నిత్యజీవమును, నీతిని, సమాధానమును, సంతోషమును, రక్షణను ఇచ్చు ఆ దైవికమైన, నాశనములేని రాజ్యమునకు బదులుగా ఈ మురికియైన, మరణకరమైన కడుపు రాజ్యమును తీసికొనుటకై నేను దేవుని ఆయన రాజ్యమును అంత సిగ్గుమాలినట్లు త్రోసివేసి విడిచిపెట్టుదునా? ఇక్కడ కాలములో నేను వెదకి కోరుకొను సమస్తమును ఆ రాజ్యములో నాకు నిత్యముగా ఉండును; ఇక్కడ భూమిమీద గొప్ప కష్టముతోను చింతతోను ప్రయాసతోను నేను సంపాదింపగలదానికంటె సమస్తమును అపరిమితముగా మరి మహిమకరముగాను అత్యధిక సమృద్ధిగాను ఉండును; [ఇక్కడ అయితే] నేను దానిని పొందకముందే, నేను కోరినదానిని సాధింపకముందే, నేను వెళ్ళిపోయి సమస్తమును విడిచిపెట్టవలెను. మనము దీనిని చూడకుండుట గొప్పదైన, సిగ్గుకరమైన మూర్ఖత్వమును అంధత్వమును కాదా? అవును, మనము దీనిని దానికి ప్రకటించునప్పుడు అది ఉపదేశము పొందదు, లక్ష్యపెట్టదు అనునది అపవాది పట్టిన లోకము యొక్క మొండి దుష్టత్వము కాదా?

కాబట్టి క్రీస్తు ఈ మాటలతో మనలను రేపి ఇట్లు చెప్పగోరుచున్నాడు: నీకు ఎల్లప్పుడును సమృద్ధిగా ఉండుట విషయమై నీవు సరిగా జాగ్రత్తపడి శ్రద్ధవహింపగోరినయెడల, దేవుని రాజ్యము అని పిలువబడు ఆ ధనమును వెదకుము. ఆయన ఇంతకుముందు చెప్పినట్లు చిమ్మెటయు తుప్పును నాశనము చేయు తాత్కాలికమైన, నశించిపోవు ధనము విషయమై చింతింపకుము. పరలోకములో నీకు చాల భిన్నమైన ధనము ఉన్నది, దానిని నేను నీకు చూపించుచున్నాను; దానిని గూర్చి శ్రద్ధవహించి దానిని వెదకుము, దానిలో నీకు ఏమి ఉన్నదో ధ్యానించుము, అప్పుడు నీవు మరియొకదానిని సులభముగా మరచిపోవుదువు. ఏలయనగా అది నిన్ను నిత్యము నిలువబెట్టు, పోగొట్టుకొనబడని, తీసివేయబడని ధనము; కాబట్టి ఆ ధనము నిలిచియుండునది గనుకను, నీవు దానిని హత్తుకొనియున్నావు గనుకను, లోకమునుండి నీకు ఒక్క పైసయైనను లేకపోయినను నీవును నిలిచియుండవలసినదే.

దేవుని రాజ్యము ఏమిటో తరచుగా చెప్పబడినది; అనగా అతి సంక్షేపముగా, అది బాహ్యమైన విషయములలో, అనగా తినుటలోను త్రాగుటలోను మొదలగువాటిలో గాని, మనము చేయగల ఇతర క్రియలలో గాని లేదు; అయితే ఈ రాజ్యములో శిరస్సును ఏకైక రాజునై యున్న యేసు క్రీస్తునందు మనము విశ్వసించుటలో ఉన్నది; ఆయనయందును ఆయనద్వారాను మనకు సమస్తమును కలదు; కాబట్టి దానిలో [ఆ రాజ్యములో] నిలిచియుండువానికి యే పాపమును, మరణమును, దురదృష్టమును హాని చేయలేవు; అతనికి నిత్యజీవమును, సంతోషమును, రక్షణయు కలవు; అవి ఇక్కడ ఈ విశ్వాసములో ఆరంభమగును గాని అంత్యదినమున బయలుపరచబడి నిత్యముగా సంపూర్ణము చేయబడును.

ఇప్పుడు ఈ రాజ్యమును వెదకుట అనగా ఏమి? లేదా మనము దానిని ఏలాగు పొందుదుము? మనము ఏ మార్గమున పోవలెను? ఒకడు ఈ దిక్కును చూపును, మరియొకడు ఆ దిక్కును చూపును. ఈలాగున పోపు ఇట్లు బోధించును: రోమునకు వెళ్ళి పాపక్షమాపణ పత్రము (ఇండల్జెన్సు) సంపాదించుము, పాపపు ఒప్పుకోలు చేసి ప్రాయశ్చిత్తము చేయుము, మిస్సా (పూజాబలి) చదువుము లేదా వినుము, సన్యాసి ముసుగు ధరించుము, దీర్ఘమైన బహిరంగ ఆరాధనను, కఠినమైన, నిష్ఠగల జీవితమును అభ్యసించుము. బుద్ధిలేని, మూర్ఖులైన ప్రజలవలె మనకు చెప్పబడినట్లే మనము ఎల్లప్పుడు పరుగెత్తుచుండిన మార్గము అదే; అందరమును దేవుని రాజ్యమును కనుగొనగోరితిమి; అయితే మనము కనుగొనినది కేవలము అపవాది రాజ్యమే. ఏలయనగా ఇక్కడ అనేక మార్గములు కలవు, అయితే అవి ఒకటియు విడువకుండ అన్నియు ఏకైక [సత్య] మార్గమునకు ప్రక్కగా ఉన్నవి; ఆ మార్గము ఏదనగా, క్రీస్తునందు విశ్వసించుటయు, విశ్వాసము ఆధారపడియున్న సువార్తను ప్రకటించుటచేతను, వినుటచేతను, చదువుటచేతను, పాడుటచేతను, ధ్యానించుటచేతను, సాధ్యమైన ప్రతి విధముగాను శ్రద్ధగా ఉపయోగించి అభ్యసించుటయు; తద్వారా ఒకడు హృదయములో ఎల్లప్పుడును ఎదుగుచు బలపడుచుండి, బాహ్యముగా తన ఫలములచేత దానిని కనుపరచుచు, దానిని ఎల్లప్పుడును అభివృద్ధిపరచుచు, అనేకులను దానియొద్దకు నడిపించుచుండును; (దేవునికి స్తోత్రము) మనము ఇప్పుడు చేయుచున్నది ఇదే; ఇంకను అనేకులు, బోధకులును ఇతర క్రైస్తవులును, సమస్త శ్రద్ధతో దీనిని పట్టుదలతో ముందుకు సాగించుచున్నారు; కాబట్టి వారు తమకు కలిగినదంతయు దానికి లోబరచి, వాక్యమును విడిచిపెట్టుటకంటె దానినంతయు పోగొట్టుకొనుటకు సిద్ధముగా ఉందురు.

తాము దేవుని సేవకులమనియు క్రీస్తుకు ప్రధానము చేయబడినవారమనియు అతిశయించుచున్నను, యే సన్యాసియు, సన్యాసినియు, యాజకుడును దీనిని చేయడు, గ్రహింపడు. ఏలయనగా వారందరును ఏకైక సరియైన మార్గమును తప్పిపోయి, సువార్తను లక్ష్యపెట్టరు; వారు దేవుని గాని, క్రీస్తును ఆయన రాజ్యమును గాని ఎరుగరు. ఏలయనగా దానిని తెలిసికొని కనుగొనగోరువాడు తన స్వంత ఊహచొప్పున దానిని వెదకక, పునాదియు మూలరాయియునైన ఆయన వాక్యమును విని, ఆయన నిన్ను ఎక్కడికి నడిపించుచున్నాడో, ఆయన దానిని ఏలాగు వివరించుచున్నాడో చూడవలెను. ఇప్పుడు తన రాజ్యమును గూర్చిన ఆయన వాక్యము ఇదే: నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును. ఈ మాట మన తలలలోనుండి అల్లబడలేదు, యే మనుష్యుని హృదయములోనుండియు పుట్టలేదు; అయితే మనము సంపూర్ణ నిశ్చయతగలవారమై సరియైన మార్గమును తప్పిపోకుండునట్లు, అది పరలోకమునుండి దిగివచ్చి దేవుని నోటిచేత ప్రకటింపబడెను. ఇప్పుడు బోధకులలోను వినువారిలోను ఇది అభ్యసింపబడుచుండు చోట, అనగా వాక్యమును సంస్కారములును శ్రద్ధగా ఉపయోగింపబడుచుండు చోట, మనుష్యులు దాని ప్రకారము జీవించుచు అట్లు చేయుటలో స్థిరముగా నిలుచుచుండు చోట, తద్వారా అది ప్రజలలో తెలియబడి, యౌవనులు దానిలోనికి ఆకర్షింపబడి బోధింపబడుచుండు చోట: దేవుని రాజ్యమును వెదకుట, అభివృద్ధిపరచుట, దానిని గూర్చి సరిగా శ్రద్ధవహించుట అని మేము చెప్పునది అదే.

ఆయన నీతిని అని ఆయన చేర్చుటకు అర్థమేమి? ఆ రాజ్యమునకు కూడ ఒక నీతి కలదు; అయితే అది వేరొక రాజ్యమై యున్నట్లే, అది లోకపు నీతికంటె భిన్నమైన నీతి. ఇప్పుడు దీని అర్థము విశ్వాసమువలన కలుగు నీతి, సత్క్రియలద్వారా ఫలవంతమై క్రియాశీలమైయుండు నీతి; ఈ విధముగా: సువార్త నాకు మిక్కిలి గంభీరమైన విషయమై యుండి, నేను దానిని శ్రద్ధగా విని అభ్యసించుచు, వాస్తవముగా దాని ప్రకారము జీవించుచుండవలెను; ఒక చెవితో లోపలికి వినివేసి మరియొక చెవితో బయటికి వదలివేయు పనికిమాలిన వదరుబోతుగా గాని వేషధారిగా గాని ఉండక, 1 కొరింథీయులకు 4:20 లో పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పుచున్నట్లు ఆ రాజ్యము ఇక్కడ ఉన్నదని ఆచరణలో రుజువుచేయువాడనై యుండవలెను: దేవుని రాజ్యము మాటలతో కాదు శక్తితోనే యున్నది. దానిని మేము ఫలములతో కూడిన సువార్త అని పిలుచుచున్నాము, అనగా సత్క్రియలు చేయుట, శ్రద్ధతోను నమ్మకముతోను తన పనిని లేదా పదవిని చూచుకొనుట, దాని నిమిత్తము నానావిధములుగా శ్రమపడుట. ఏలయనగా చెట్టును దాని ఫలములతో కూడ [ఒక్కటిగా] ఎంచునట్లు, దేవుని యెడలను మనుష్యుల యెడలను క్రైస్తవుని జీవితమంతటిని ఆయన సాధారణముగా నీతి అని పిలుచుచున్నాడు; అయితే అందుచేత అది పూర్తిగా సంపూర్ణమైనదని ఆయన ఉద్దేశము కాదు గాని ఎల్లప్పుడును అభివృద్ధి చెందుచుండునదని ఆయన ఉద్దేశము; ఇక్కడ ఆయన తన శిష్యులను ఎల్లప్పుడును వెదకుచుండుడని ఆజ్ఞాపించుచున్నట్లు, వారు దానిని ఇంకను వాస్తవముగా పట్టుకొనలేదు, ఇంకను దానిని పూర్తిగా నేర్చుకొని జీవించలేదు. ఏలయనగా క్రీస్తు రాజ్యములో మనయందు సగము పాపమును సగము పరిశుద్ధతయు ఉన్నవి. ఏలయనగా మనయందు విశ్వాసమునకును క్రీస్తునకును సంబంధించినదేదైనను అది మన స్వంతము కాక, విశ్వాసముద్వారా మనవాడై మనయందు జీవించుచు పనిచేయుచున్న క్రీస్తుకు సంబంధించినదైనందున, అది పూర్తిగా పవిత్రమును సంపూర్ణమునై యున్నది. అయితే ఇంకను మన స్వంతమైనదేదో అది పూర్తిగా పాపమే; అయినను క్రీస్తు క్రిందను క్రీస్తునందును పాపక్షమాపణద్వారా కప్పబడి తుడిచివేయబడియున్నది; అంతేకాక మనము ఈ జీవితమునకు పూర్తిగా చనిపోవువరకు, ఆత్మ యొక్క అదే కృపద్వారా అనుదినము చంపబడుచున్నది.

చూడుడి, అది యథార్థమైనదై యుండి వేషధారణ కాకుండుట ఈ రాజ్యపు నీతికి చెందినది. ఏలయనగా సువార్తను గూర్చి మాటలాడుచు అతిశయించుచున్నను తమ జీవితములో దానిలో ఏమియు లేనివారికి ఇది విరోధముగా ఉంచబడినది. ఏలయనగా దేవుని వాక్యమును ప్రకటించుటయు, అందరికిని మేలుచేయుటయు, అంతేకాక నానావిధములైన దురదృష్టములను సహించుటయు నిజముగా కష్టమైన పనియే; అయితే అందుచేతనే అది దేవుని నీతి అని పిలువబడుచున్నది. ఏలయనగా తాను సరియైనది చేసి దాని నిమిత్తము హాని అనుభవింపవలెనను సంగతి లోకమునకు రుచింపదు; ఇది దాని పరిపాలనా విధానములో భాగము కాదు. ఏలయనగా అక్కడ సరియైనది చేయువాడు శిక్షింపబడుటయు బలాత్కారము అనుభవించుటయు సరికాదు గాని అతడు తన ప్రతిఫలముగా కృతజ్ఞతను ఏదైన మేలును పొందవలెను. అయితే మన ప్రతిఫలము భూమిమీద మనకొరకు దాచియుంచబడలేదు గాని పరలోకములో ఉన్నది: అక్కడ మనము దానిని కనుగొందుము. ఇప్పుడు దీనిని ఎరిగి, దాని ప్రకారము చేయగోరువానికి చేయవలసినది చాలినంత ఉండును; కాబట్టి ఇతర మార్గములను వెదకవలసిన అవసరము అతనికి ఉండదు; అతడు బహుశ లోభమును సిరి చింతలను కూడ మరచిపోవును. ఏలయనగా లోకము అతనికి దానిని ఎంత చేదుగా చేయునంటే, అతడు ప్రాణమును తాత్కాలిక మేలును అంతగా లక్ష్యపెట్టడు; అతడు దానితో ఎంత విసిగిపోవునంటే ప్రతి గడియయు మరణము కొరకు చూచుచు నిరీక్షించుచుండవలసి వచ్చును.

ఇది ఆయన మనలను తాత్కాలికమైన మేలునుండి నిత్యమైన ధనమువైపు చూపించు హెచ్చరిక; తద్వారా పరలోకములో మనకు ఉన్న మేలుతో పోల్చి ఈ మేలును మనము విలువైనదిగా ఎంచకుందుము, మొదలగునవి. దీనితోపాటు ఆయన ఒక వాగ్దానమును ఆదరణయు ఇచ్చుచున్నాడు; అనగా మనకు ఏమియు ఇయ్యని, మనకు ఏమియు మేలు కోరని లోకమువలన మనము ఇంత శ్రమ అనుభవింపవలసియున్నందునను, మనకున్నదంతయు మనయొద్దనుండి తీసివేయబడునని ప్రతి గడియయు మనము ఎదురుచూచుచున్నందునను, ఆయన భూమిమీద మనకు అసలు ఏమియు ఇయ్యక మనలను ఆకలితో చావనిచ్చునని మనము తలంచకూడదు; అయితే ఈ జీవితపు అవసరముల నిమిత్తము మనకు కావలసినది కలిగియుండుటకు మనము ఇంకను ఇక్కడ ఉన్నామని మనము తెలిసికొనవలెను. కాబట్టి ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: మొదట దేవుని రాజ్యమును వెదకుడి, అప్పుడు ఇవన్నియు మీకు అనుగ్రహింపబడును; అనగా మీ స్వంత చింత ఏమియు లేకుండనే, తినుటకును త్రాగుటకును ధరించుటకును మీకు అదనముగా కలుగును; అవును, మీరు ఆ విషయములను గూర్చి చింతింపకుండునట్లును, దేవుని నిమిత్తము సమస్తమును తెగించి పణముగా పెట్టునట్లును సరిగ్గా అందుకొరకే; మరియు మన అనుదిన అనుభవము మనకు బోధించునట్లు, అది ఎక్కడనుండి వచ్చునో మీకు తెలియని విధముగా అది మీయొద్దకు వచ్చును. ఏలయనగా దేవునియొద్ద లోకములో ఇంకను ఎంతో ఉన్నది, కాబట్టి ఆయన తనవారిని కూడ పోషింపగలడు; ఏలయనగా మనము వినినట్లు ఆయన చిన్న పక్షులన్నిటిని పురుగులన్నిటిని పోషించుచు, పొలములోని లిల్లీ పువ్వులకు వస్త్రము ధరింపజేయుచున్నాడు; అవును, దుష్టులమైన మనకొరకు ఆయన ఎంతో ఇచ్చుచు ఎదుగనిచ్చుచున్నాడు; కాబట్టి లోకమునకు ఇది కోపము పుట్టించినను, అయినను అది మనలను తనతోపాటు తిననియ్యవలెను, త్రాగనియ్యవలెను.

మనము దీనిని ఎరిగియుండి, దేవుని వాక్యమును కలిగియుండి దానిని వినియోగించుచుండి, ప్రతివాడును తాను చేయవలసినట్లు చేయుచుండి, తినుటకును త్రాగుటకును ధరించుటకును మనకు సమృద్ధిగా ఉండి, ఒక రాజుకు గాని చక్రవర్తికి గాని లభించునంతయే, అనగా మన కడుపును పోషించుకొనుటయే, మనకును లభించుచుండగా, ఇంక మనము ఏమి కోరుదుము? భేదమేదనగా అతడు తన హోదాకు తగినట్లు మరి ఎక్కువైన, మరి గొప్పవైన వస్తువులను కలిగియుండవలెను, అయినను అతడు అంతకంటె ఎక్కువ ఏమియు అనుభవింపడు; అతని రాజభోజనమును అతని బంగారు వెండి వస్త్రములును అతనికి చేయునట్లే నా రొట్టె నన్ను బాగుగా పోషించును, నా బట్టలు నన్ను బాగుగా కప్పి వెచ్చగా ఉంచును. ఏలయనగా లోకమంతటికిని ఇంత సమృద్ధిగా ఇచ్చుచుండు దేవుని నమ్మకముగా సేవించుచు ఆయన రాజ్యమును అభివృద్ధిపరచువాడు ఆకలితో చచ్చుట ఏలాగు సాధ్యము? ఒక క్రైస్తవుడు ఆకలితో చావవలసివచ్చినయెడల, భూమిమీద ఇక రొట్టె యేమియు లేకపోవలెను, లేదా ఆకాశము ఇక వర్షింపలేకపోవలెను; అవును, దేవుడే మొదట ఆకలితో చచ్చియుండవలెను.

ఆయన ఇంత అత్యధిక సమృద్ధిగా సృజించుచు ఇచ్చుచుండగా, అంతేకాక తాను సమృద్ధిగా ఇచ్చెదననియు, మనము దానికొరకు చూడకముందే, దానిని తెలిసికొనకముందే ఇచ్చెదననియు ఇంత నిశ్చయముగా వాగ్దానము చేసియుండగా: నీవు ఆ అసహ్యకరమైన చింతతోను లోభముతోను నిన్ను నీవు ఎందుకు వేధించుకొందువు? నిశ్చయముగా లేఖనములు (ముఖ్యముగా కీర్తనలు) ఇట్టి వాక్యభాగములతో నిండియున్నవి; అనగా కరవుకాలమందు ఆయన భక్తులను పోషించుననియు, "అతని సంతానము రొట్టెకై భిక్షమెత్తుట" ఆయన ఎన్నడును "చూడలేదనియు." నీవు నమ్మగలిగినయెడల చాలును, నీ విషయములో ఆయన అబద్ధికుడుగా కనబడడు. ఇప్పుడు లోకము, అది ఉన్నట్లే, అనగా సరదారులును రైతులును పౌరులును దానిని చేయనియెడల, ఆయన ఇంకను మనుష్యులను గాని ఇతర సాధనములను గాని కనుగొనును; వాటిద్వారా ఆయన ఇయ్యగలడు, మరియు వారు ఇప్పుడు నీయొద్దనుండి తీసికొనగలదానికంటె ఎక్కువగా ఇయ్యగలడు.

34వ వచనము. కాబట్టి రేపటిని గూర్చి చింతింపకుడి; రేపటి దినము దాని సంగతులను గూర్చి చింతించును. ఏనాటి కీడు ఆనాటికి చాలును.

(ఆయన చెప్పగోరునదేమనగా,) దేవుని రాజ్యమును నీయొద్ద ఏలాగు నిలుపుకొనవలెనో దానిని గూర్చి చింతించుము; మరియొక చింతను ఎంత పూర్తిగా విడిచిపెట్టవలెనంటే రేపటిని గూర్చి నీవు కలవరపడకుండవలెను. ఏలయనగా రేపు వచ్చినప్పుడు అది తన స్వంత చింతను తెచ్చును; దినము వచ్చినప్పుడు ఆలోచనయు వచ్చును అని మనము చెప్పుకొనునట్లు. ఏలయనగా నేను ఒక్క దినమును గూర్చియే చింతించినను, ఎట్లయినను మన చింత ఏమియు సాధింపదు; మరియు తరచుగా ఈ దినముకంటె త్వరగా రెండు మూడు దినములు మనయొద్దనుండి జారిపోవునని అనుభవము బోధించుచున్నది; దేవుడు ఎవనియెడల అనుకూలుడై యుండి ఎవనికి సఫలత ఇచ్చునో, వాడు తరచుగా కష్టమును చింతయు లేకుండనే, మరియొకడు గొప్ప కష్టముతోను చింతతోను నాలుగు పూర్తి దినములలో సాధించుదానికంటె ఒక్క గంటలో ఎక్కువ సాధింపగలడు; మరియు ఒకడు చాలకాలము పనిచేసి, తనకు విసుగు కలుగునట్లు గొప్ప ప్రయాసపడినను, మరియొకడు దానిని ఒక్క గంటలో సాధించియుండవచ్చును; కాబట్టి మన చింత లేకుండనే అనుగ్రహింపబడునట్లు దేవుడు ఇచ్చు సమయము వచ్చినప్పుడే తప్ప ఎవడును ఏమియు చేయలేడు; మరియు నీవు ముందుగానే చేయబూని నీ చింతచేత (నీవు తలంచునట్లు) గొప్ప కార్యములు చేయ ప్రయత్నించుట వ్యర్థమే.

ఏలయనగా మన ప్రభువైన దేవుడు మనకొరకు సమయమును రహస్యముగా తగ్గించుటయు పెంచుటయు అను కళను ఎరిగియున్నాడు; తద్వారా ఒకనికి ఒక గంట పదునాలుగు దినములంత కావచ్చును; మరల ఒకడు దీర్ఘమైన ప్రయాసతోను కష్టముతోను, మరియొకడు కొద్దిపాటి సులభమైన శ్రమతో సంపాదించుదానికంటె ఎక్కువ ఏమియు సంపాదింపకుండునట్లును ఆయన చేయును; కఠినమైన, ఎడతెగని శ్రమచేత తమ అనుదిన ఆహారమును కష్టముమీద సంపాదించుకొనువారు అనేకులున్నారనియు, మరికొందరు ప్రత్యేకమైన శ్రమ ఏమియు లేకుండనే తమ వ్యవహారములను ఎంతగా చక్కబెట్టుకొని క్రమపరచుకొనిరంటే అంతయు సులభముగా సాగి వారు సఫలులగుచున్నారనియు అనుదినము స్పష్టముగా చూడవచ్చును. మన చింతకు ఆశీర్వాదము తప్పనిసరిగా ఉండనవసరము లేని విధముగా దేవుడు సమస్తమును చేయును. ఏలయనగా ఈ మంచి వస్తువులు దేవునియొద్దనుండి మనయొద్దకు వచ్చునట్లు మనము కనిపెట్టియుండము గాని, దేవునియొద్దనుండి ఆ వరము రాకముందే వాటిని మనమే కనుగొనగోరుదుము.

మనుష్యులు శ్రద్ధగా త్రవ్వుచు వెదకుచుండు గనులలో ఏలాగు జరుగునో చూడుడి; ఎక్కడ అత్యధికముగా ఖనిజము దొరకునని ఒకడు నిరీక్షించునో, ఎక్కడ అంతయు బంగారమగునని కనబడునో, అక్కడ ఏమియు దొరకకుండుట, లేదా అది అకస్మాత్తుగా తెగిపోయి మాయమైపోవుట ఇంకను తరచుగా జరుగుచుండును. మరల వ్యర్థమైనవిగా ఎంచబడి నిర్లక్ష్యము చేయబడిన ఇతర స్థలములలో అనుకోకుండ అత్యంత సమృద్ధియైన ఫలితములు కలుగును; తన ఆస్తి అంతయు అక్కడ పెట్టుబడిగా పెట్టినవానికి ఏమియు దొరకదు; మరియొకడు భిక్షకుడై యుండి ప్రభువగును; తరువాత అనేక వేల గుల్డెనులు (బంగారు నాణెములు) పోగుచేసినవారు పది సంవత్సరములు ముగియకముందే మరల భిక్షకులగుదురు; ఈ గొప్ప ఆస్తులు మూడవ వారసునివరకు చేరుట తరచుగా జరుగదు. సంక్షేపముగా, దానితోపాటు సఫలతయు ఆశీర్వాదమును రావలెనంటే: వెదకబడినది కాదు గాని అనుగ్రహింపబడినది; కనుగొనబడినది కాదు గాని దైవికముగా ఏర్పాటు చేయబడినది అనునదే నినాదముగా ఉండవలెను. అయితే మనము ఉద్దేశించినట్లు అది వచ్చునట్లు చేయగోరుదుము; అయితే అది వ్యర్థమే; ఏలయనగా ఆయన దానికి భిన్నముగా ఇట్లు తలంచుచున్నాడు: నీవు దానిని ఆ విధముగా పొందవు, లేదా కనీసము దానిని చాలకాలము నిలుపుకొని అనుభవింపవు. ఏలయనగా గుల్డెనులతో నిండిన జేబులలో చేతులు పెట్టుచుండిన అనేకులను నేనే ఎరిగియుంటిని; గ్రోషెనులు (చిన్న వెండి నాణెములు) వారి దృష్టికి అల్పమైనవిగా నుండెను; అయితే తరువాత అన్ని పైసలు దొరికినను వారు సంతోషించియుండేవారు.

దానివలన ఏ ప్రయోజనమును లేదనియు, నీ చింత ఏమియు సాధింపదనియు నీవు ఇప్పుడు చూచుచుండగా, నీవు దానిని ఎందుకు విడిచిపెట్టి దేవుని రాజ్యమును కలిగియుండుటవైపు నీ ఆలోచనలను మళ్ళించవు? ఏలయనగా ఆయన నీకు ఇచ్చును; అయితే నీవు పనిచేయవలసియున్నను, నీ చింతను బట్టి కాదు. ఏలయనగా అట్టి చింత ఏమియు సాధింపదు; అయితే నీ పదవికి చెందిన చింత సాధించును; మరియు నీకు ఆజ్ఞాపింపబడినది చేయుట, దేవుని వాక్యమును ప్రకటించి వ్యాపింపజేయుట, నీ పిలుపు చొప్పున నీ పొరుగువానికి సేవచేయుట, దేవుడు నీకు ఇచ్చినదానిని తీసికొనుట దేవుని రాజ్యమునకు చెందినవి. ఏలయనగా ఆలోచింపబడక, అనుగ్రహింపబడి దైవికముగా ఏర్పాటు చేయబడినవే శ్రేష్ఠమైన ఆస్తులు; మన చింతచేత మనము సంపాదించినవియు, నిలుపుకొనవలెనని ఉద్దేశించినవియు అన్నిటికంటె ముందుగా మనకు దక్కక నాశనమైపోవును; ధనవంతులైన తిండిపోతులకు తరచుగా జరుగునట్లు, వారి గొప్ప చింత నిమిత్తమే వారి ధాన్యమును ఇతర నిల్వలును తరచుగా పాడైపోవును; పొలములో ధాన్యము ఏలాగు ఎదుగునో దానిని గూర్చి దేవుడు మనలను చింతింపనియ్యక, మనము పండుకొని నిద్రించుచుండగానే దానిని మనకు ఇచ్చుట గొప్ప కృప; లేనియెడల మన చింతచేత మనమే దానిని మనకు పాడుచేసికొని ఏమియు పొందకుందుము.

కాబట్టి ఆయన ఇప్పుడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: ప్రస్తుత దినముకంటె ఎక్కువ విషయమై మీరు ఎందుకు కలవరపడుచు, రెండు దినముల కష్టమును మీమీద మోపుకొందురు? ప్రస్తుత దినము మీమీద మోపుదానితో తృప్తిపడియుండుడి; రేపు మీకొరకు మరియొకదానిని తెచ్చును. ఏలయనగా మన నొసటి చెమటతో మనలను మనము పోషించుకొనవలసి వచ్చుటయు, దైవికముగా ఏర్పాటు చేయబడిన ఇతర అనుదిన చింతలను దురదృష్టములను అపాయములను మనము కలిగియుండవలసి వచ్చుటయు ఒక కీడు లేదా తెగులు అని ఆయన పిలుచుచున్నాడు; ఉదాహరణకు, నీయొద్దనుండి ఏదైన దొంగిలింపబడినయెడల, లేదా నీకు మరి యే హానియైన సంభవించినయెడల; అలాగే నీవు గాని నీ ఇంటివారు గాని రోగులైనయెడల, మొదలగునవి; ఈ జీవితములో అట్టి కష్టమును మనము అనుదినము ఎదురుచూచి చూడవలసివచ్చునట్లు జరుగుచుండును. ఈ కీడును, కష్టమును, దురదృష్టమును సహించి దానితో తృప్తిపడియుండుము, ఏలయనగా నీవు మోయుటకు అది చాలును; ఆతురతను విడిచిపెట్టుము, దానిచేత నీవు కష్టమును దాని స్వభావముకంటె మరి గొప్పదిగాను మరి బరువుగాను మాత్రమే చేయుదువు; ఈ దృష్టాంతములను చూడుము: దేవుడు ఎవనిని అతని ఆతురమైన చింతద్వారా ఎన్నడును ధనవంతునిగా చేయలేదు, అయితే వారిలో అనేకులు మిక్కిలి ఆతురముగా చింతించుచున్నను వారికి ఏమియు లేదు. అయితే ఆయన నిశ్చయముగా చేయునది ఇదే: ఒకడు తన విధిని శ్రద్ధగాను నమ్మకముగాను చూచుకొనుచు, దేవుని సంతోషపెట్టునట్లు దానిని చేయుటకు జాగ్రత్తపడుచు, దాని సఫలత విషయమై దేవుడే చింతించునట్లు ఆయనకు విడిచిపెట్టుట ఆయన చూచినయెడల, ఆయన అతనిని సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించును. ఏలయనగా సామెతలు 10:4 లో ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది: "శ్రద్ధగలవారి చెయ్యి ధనము సంపాదించును." ఏలయనగా సోమరులైన తిండిపోతు కడుపులవలె, తాము కూర్చుండి ఆయన తమ నోటిలోనికి ఒక కాల్చిన బాతును పంపువరకు కనిపెట్టుచుండుటయే తమ పని అన్నట్లు, చింతింపని పనిచేయని అట్టివారిలో ఎవనిని ఆయన కోరడు; అయితే మనము యథార్థముగా చేయిపెట్టి పనిచేయవలెనని ఆయన ఆజ్ఞ; అప్పుడు ఆయన తన ఆశీర్వాదముతో సిద్ధముగా నుండి సమృద్ధిగా ఇచ్చును. ఈ ప్రసంగమును గూర్చి ఇంతమట్టుకు చాలును.

ఏడవ అధ్యాయము.

1-2 వచనములు. మీకు తీర్పు తీర్చబడకుండునట్లు తీర్పు తీర్చకుడి. ఏలయనగా మీరు తీర్చు తీర్పుచొప్పుననే మీకును తీర్పు తీర్చబడును; మీరు కొలుచు కొలత చొప్పుననే మీకును మరల కొలువబడును.

నిజముగా మంచి క్రియలను గూర్చిన బోధకు అనుగుణముగా, బోధలోను జీవితములోను దేవుని రాజ్యమును ఎంతో ఆటంకపరచి క్రైస్తవ లోకములో ప్రాణాంతకమైన హాని కలిగించు లోభమునకు విరోధముగా హెచ్చరికగా ప్రభువైన క్రీస్తు ఏలాగు దీర్ఘమైన ప్రసంగము చేసెనో మునుపటి అధ్యాయములో మనము వింటిమి. ఇక్కడ ఆయన ఇప్పుడు మరియొక విషయమును గూర్చి కూడ హెచ్చరించుట ఆరంభించుచున్నాడు; అదియు ఒక గొప్ప, నాశనకరమైన దుర్గుణమే; అది ప్రతివానికి తీర్పు తీర్చుచు ప్రతివానిని నిందించు స్వబుద్ధి గర్వము అని పిలువబడుచున్నది. ఏలయనగా ఈ రెండు దుర్గుణములు ఏలుచుండు చోట సువార్త నిలువలేదు. ఏలయనగా లోభము యొక్క ఫలితమేదనగా, బోధకులు మౌనముగా నుందురు, లేదా వినువారు సువార్తను లక్ష్యపెట్టరు; ఈ విధముగా అది తిరస్కారముచేత నిర్లక్ష్యము చేయబడును. అయితే స్వబుద్ధి గర్వము లోభముతో జతకలిసినయెడల, అప్పుడు ప్రతివాడును తానే శ్రేష్ఠమైన బోధకుడననియు తానే గురువుననియు చెప్పుకొనును; ఎవడును ఇతరులయొద్ద వినడు, నేర్చుకొనడు. అప్పుడు వాక్యము పవిత్రముగా నిలువలేనట్లు దానిని వక్రీకరించి చెరుపు శాఖలును పక్షములును వచ్చును; ఈ విధముగా మరల సువార్త తన ఫలములతో కూడ పునాదిక్రింద త్రవ్వబడి కూలద్రోయబడును. ప్రతివాడును తాను చేయుదానితో మాత్రమే తృప్తిపడి, ఇతరులు చేయునదేదైనను కంపుకొట్టవలెను అనునప్పుడు, దానినే ఆయన ఇక్కడ తీర్పు తీర్చుట లేదా తీర్పు విధించుట అని పిలుచుచున్నాడు. ఎంత అందమైన, దయగల సద్గుణము! మనము స్వయంజ్ఞాని దొరగారు అని పిలుచు ఆ మహాఘనుడు; దేవునికి గాని లోకమునకు గాని అతడు ఇష్టుడు కాడు, అయినను అతడు అన్నిచోట్లను కనబడును.

అయితే ఈ ప్రసంగమునుబట్టి మనము తొట్రిల్లి, దీనిచేత తీర్పు తీర్చుటయు తీర్పు విధించుటయు పూర్తిగా నిషేధింపబడినట్లు దానిని అపార్థము చేసికొనకుండునట్లు, పైన తరచుగా చెప్పబడినదానినుండి స్పష్టమేమనగా, క్రీస్తు ఇక్కడ తన శిష్యులకు మాత్రమే ప్రకటించుచున్నాడు; లోకములో జరుగవలసిన తీర్పును గూర్చి గాని శిక్షను గూర్చి గాని ఆయన ఎంతమాత్రమును మాటలాడుట లేదు; ఉదాహరణకు, ఇంటిలో తండ్రియు తల్లియు పిల్లలును సేవకులును సరిగా ప్రవర్తింపనియెడల వారి మధ్య తీర్పు తీర్చవలెను, గద్దింపవలెను, శిక్షింపవలెను కూడ. అలాగే ఒక అధిపతి గాని న్యాయాధిపతి గాని తన విధిని సరిగా నిర్వహింపగోరినయెడల, తీర్పు తీర్చి శిక్షించుట తప్ప మరియొకటి చేయలేడు. అది లౌకిక పరిపాలనకు చెందినది, దానితో మనకు ఏ సంబంధమును లేదు. కాబట్టి ఆ రంగములో విషయములు ఏలాగు జరుగవలెనో దానిలో మనము జోక్యము కలుగజేసికొనము. అయితే ఇక్కడ మనము మరియొక రాజ్యమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాము; అది నిశ్చయముగా ఆ మరియొకదానిని బలహీనపరచదు, రద్దుచేయదు; అదేదనగా క్రైస్తవుల మధ్యనుండు ఆత్మసంబంధమైన జీవితమును స్థితియు; ఇక్కడ ఒకడు మరియొకనికి తీర్పు తీర్చుటయు శిక్షావిధి చేయుటయు నిషేధింపబడినది. ఏలయనగా అక్కడ అపవాది ఎల్లప్పుడును కలగలిసి తన పనిని సాగించుచుండును; తద్వారా ప్రతివాడును తన్నుగూర్చి గొప్పగా తలంచుకొని, తన మార్గమొక్కటే చెల్లవలెననియు అదే శ్రేష్ఠమైనదనియు నమ్మి, తన కొలతచేత కొలువబడని ప్రతిదానిని నిందించి నిరర్థకము చేయును.

ఇది లౌకిక వ్యవహారములలో అత్యంత మూర్ఖత్వమే అయినను, తప్పైనను సహింపబడవచ్చును, ఏలయనగా అది ఎంత స్థూలమైనదనగా ప్రతివాడును దానిని గ్రహించును; ఉదాహరణకు ఒక వేశ్య తాను ఇతరులందరికంటె అందగత్తెనని ఊహించుకొని, ఇతరులలో తాను చూచునదేదియు తనకు నచ్చకుండుట; లేదా ఒక యౌవన మూర్ఖుడు తనవంటివాడు లేడని ఎంచుకొనునంతగా అందగాడును చురుకైనవాడును అగుట; మరియు అటుపిమ్మట జ్ఞానులలోను విద్వాంసులలోను ఇది ఎంతో వ్యాప్తిలో ఉన్నది; అక్కడ మరియొకడు ఎరిగినదానిని గాని చేయుదానిని గాని దేనికిని విలువ ఉన్నదని ఎవడును ఒప్పుకొనడు; ప్రతివాడును సమస్తమును మరి బాగుగా చేయగలవాడు తానొక్కడేనని చెప్పుకొని, ప్రతివానిలో తప్పు పట్టును. ప్రతివాడును దీనిని బాగుగా చూచి గ్రహించును; అయినను ఈ స్వయంజ్ఞాని దొరగారు అన్నిచోట్లను ఉన్నాడు; లోకములో మిగిలినవారందరును గుఱ్ఱమునకు నోటిద్వారా కళ్ళెము వేయవలసియుండగా, తాను తోకద్వారా దానికి కళ్ళెము వేయగలనంత తెలివిగలవాడనని అతడు తన్నుతాను ఎరుగును.

అయితే ఆత్మసంబంధమైన విషయములలో మనమధ్య ఇది సంభవించి, అపవాది క్రీస్తు రాజ్యములో తన విత్తనమును విత్తి, అది బోధను జీవితమును రెండిటిని పట్టుకొనినప్పుడు, అప్పుడు గంభీరమైన కష్టము వచ్చును. బోధ విషయములో దాని ఫలితమేదనగా, సువార్తను ప్రకటించుటకు దేవుడు దానిని ఒకనికి అనుగ్రహించి అప్పగించినను, శిష్యులలోనే కొందరు అతనికంటె పదిరెట్లు బాగుగా తమకు తెలియునని ఎంచుకొనువారు కనబడుదురు; సువార్త ప్రతివానిచేతను తీర్పు తీర్చబడు బాధను దురదృష్టమును అనుభవింపవలసి వచ్చును; ప్రతివాడును పండితుడై (doctor), బోధ విషయములో తానే గురువునని చెప్పుకొనును; సంఖ్యాకాండము 16 లో మోషేకు జరిగినట్లే; అక్కడ కోరహు తన గుంపుతో అతనికి విరోధముగా లేచి ఇట్లనెను: "మీరు మితిమీరి మీమీద వేసికొనుచున్నారు; సమాజమంతయు పరిశుద్ధమైనదే. దేవుడు మోషే అహరోనులద్వారా మాత్రమే మాటలాడవలెనా?"—ఇప్పుడు వారు చెప్పుచున్నట్లే: ఇతరులవలెనే మాకును ఆత్మ లేదా, మేమును లేఖనములను గ్రహింపమా? అప్పుడు వెంటనే మరియొక బోధ వడ్డింపబడును, శాఖలు ఆరంభింపబడును; తీర్పు తీర్చుటయు ఖండించుటయు మొదలగును; ముఖ్యముగా ఒక పక్షము మరియొకదానిని మిక్కిలి కటువుగా నిందించుచు తప్పుగా చిత్రించుచుండు సిగ్గుకరమైన దూషణ మొదలగును; ఇప్పుడు అనుభవముద్వారా మనము దీనిని బాగుగా నేర్చుకొనుచున్నాము. దీనినుండి క్రైస్తవ లోకము విభజింపబడుటయు, పవిత్రమైన బోధ అన్నిచోట్లను ఓడ బద్దలైనట్లు నాశనమగుటయు అను ప్రాణాంతకమైన హాని కలుగును.

దీనిని క్రీస్తు భయపడెను; అవును, భయపడుట మాత్రమే కాదు, ఇట్లు జరుగునని ముందుగా చెప్పెను కూడ. ఏలయనగా మనము ప్రకటించి ప్రకటించి చచ్చిపోయినను, లోకమునుండి మరేమియు తయారుచేయలేము. కాబట్టి సువార్త వర్ధిల్లు ప్రతిచోటను, దానిని మరల చెరిపి అడ్డగించు పక్షములును శాఖలును వెంబడింపవలసినదే. కారణమేదనగా: అపవాది మంచి విత్తనముల మధ్య తన విత్తనమును విత్తవలసినదే; దేవుడు ఎక్కడ ఒక దేవాలయమును కట్టునో అక్కడ వాడు దాని ప్రక్కనే ఒక ప్రార్థనా మందిరమును గాని ఒక గుడారమును గాని కట్టును. ఏలయనగా లేఖనములు చెప్పుచున్నట్లు సాతాను ఎల్లప్పుడును దేవుని కుమారుల మధ్య ఉండగోరును. కాబట్టి క్రీస్తు దీనిచేత తన అపొస్తలులను యథార్థమైన బోధకులను ఈ దుర్గుణమునుండి తమ్మును తాము శ్రద్ధగా కాపాడుకొనవలెననియు, ముఖ్యముగా బోధ విషయములో వేర్పాటును అనైక్యతను కలిగించుటకు దానిని లోపలికి రానియ్యకుండ చూచుకొనవలెననియు హెచ్చరింపగోరుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పగోరినట్లుగా: మీరు నా శిష్యులుగా ఉండగోరినయెడల, బోధ విషయములో మీ గ్రహింపును అభిప్రాయములును సమానముగాను ఏకరీతిగాను ఉండనియ్యుడి; తద్వారా ఎవడును గురువుగా నుండగోరకయు, ఏదైన క్రొత్తదానిని గాని మరి మంచిదానిని గాని ఎరిగియుండగోరకయు, మిగిలినవారికి తీర్పు తీర్చకయు శిక్షావిధి చేయకయు ఉండవలెను; వ్యక్తులను ప్రత్యేకముగా లక్ష్యపెట్టకుడి, అయితే నేను మీకు ప్రకటింపుమని ఆజ్ఞాపించుదానికి కట్టుబడియుండి ఏకమనస్సుగలవారై యుండుడి; తద్వారా ఒకడు మరియొకని తృణీకరింపకయు, క్రొత్తదేదైనను ఆరంభింపకయు ఉండును.

అయినను దీనిని ఇట్లు గ్రహించుము: ప్రకటించుటకు అధికారపూర్వకముగా నియమింపబడినవాడు బోధ విషయములోను, అంతేకాక జీవితము విషయములోను తీర్పు తీర్చుట ఇంకను నిషేధింపబడలేదు. ఏలయనగా శాఖలు లోపలికి ప్రవేశించి పుట్టకుండునట్లు అతడు అనుమతింపకుండుటకై, సత్యబోధకు అనుగుణముగా లేనిదానిని బహిరంగముగా గద్దించుట అతని పదవి యొక్క విధి; అదే విధముగా ఒకడు సరిగా జీవించుట లేదని అతడు చూచినప్పుడు, అతడు గద్దించి హెచ్చరింపవలెను. ఏలయనగా దానిని పరిశీలించుటకే అతడు అక్కడ ఉన్నాడు, దాని నిమిత్తము అతడు లెక్క అప్పగింపవలెను. అవును, ప్రతి క్రైస్తవుడును తన పొరుగువాడు తప్పు చేయుట చూచినయెడల, అతనిని గద్దించి జాగ్రత్తపరచుటకు బద్ధుడై యున్నాడు. మరియు తీర్పు తీర్చకుండ ఇది చేయబడజాలదు. అయితే ఇదంతయు ఒకని పదవిని బట్టి గాని అధికారమును బట్టి గాని చేయబడును; దానిని గూర్చి క్రీస్తు ఇక్కడ మాటలాడుట లేదు; ఇది ఇంతకుముందు చాలినంతగా చెప్పబడినది.

అయితే నిషేధింపబడినది ఇదే: ప్రతివాడును దాని విషయములో తన స్వంత మార్గమును పట్టి, తన స్వంత బోధను స్వంత ఆత్మను కల్పించుకొని, తాను అతిజ్ఞాని దొరగారినని ఊహించుకొని, తనకు ఏమియు అప్పగింపబడకపోయినను ప్రతివానిమీద పెత్తనము చేయుటకును ప్రతివానిని గద్దించుటకును పూనుకొనుట. క్రీస్తు ఇక్కడ గద్దించువారు వీరే. ఏలయనగా ఆజ్ఞాపింపబడకుండ ఒకని స్వంత ఊహచొప్పున ఏదియు పూనుకొనబడకూడదు, చేయబడకూడదు, ముఖ్యముగా ఇతర ప్రజలకు తీర్పు తీర్చు విషయములో అని ఆయన ఉద్దేశము. దానినే నేను ఇప్పుడు బోధ విషయములో తీర్పు తీర్చుట అని పిలుచుచున్నాను; అది భూమిమీదనున్న అత్యంత గొప్పవియు, అత్యంత సిగ్గుకరమైనవియు, అత్యంత అపాయకరమైనవియునైన దుర్గుణములలో ఒకటి; దానినుండియే కక్షలు పుట్టించు ఆత్మలన్నియు (తిరుగుబాటు శాఖలన్నియు) పుట్టినవి; ప్రతివాడును తన విషయమే శ్రేష్ఠమైనదని స్థిరపరచుచు ఇతరులను ఖండించుచుండినప్పుడు, ఇంతవరకు సన్యాసులును యాజకులును పోపు పాలనా వ్యవస్థలో ఉన్నవారందరును ఈ దోషమునకు పాత్రులైయుండిరి; దానిని గూర్చి ఇప్పుడు మాటలాడవలసిన అవసరము లేదు.

మరియొక విధమైన తీర్పు తీర్చుట జీవితమును గూర్చినది; అనగా ఒకడు మరియొకని జీవితమును క్రియలను నిందించి ఖండించుచు, ఇతరులు చేయునదేదియు తనకు నచ్చకుండుట; అది నిశ్చయముగా విస్తారముగా వ్యాపించియున్న సాధారణ దుర్గుణము. ఇప్పుడు మనకు కఠినమైన ఆజ్ఞ కలదు; అనగా బోధ విషయములో మనము ఏకమనస్సును ఏకగ్రహింపును లేదా ఏకవిశ్వాసమును కలిగియుండవలసినట్లే, బాహ్య జీవితములో కూడ మనము ఒకే విధముగా మనస్సుగలవారమై ఒకే విధమైన హృదయము కలిగియుండవలెను; అయితే విశ్వాసము విషయములో వలె అది అంతయు ఒకే విధముగా ఉండజాలదు. ఏలయనగా అనేక విధములైన పిలుపులు ఉన్నందున, వాటి క్రియలు అసమానముగాను నానావిధములుగాను ఉండవలసినదే. అంతేకాక, స్వభావముచేతనే నానావిధములైన ఈ జీవితములో, అనేక విధములైన లోపములను కూడ మనము చూచుచున్నాము; ఉదాహరణకు, కొందరు మిక్కిలి విచిత్రమైనవారు, కోపిష్ఠులు, ఓర్పులేని ప్రజలు; మన పాత ఆదాము ఇంకను చావలేదు గనుకను, శరీరము ఎల్లప్పుడును ఆత్మకు విరోధముగా పోరాడుచున్నది గనుకను క్రైస్తవ ప్రజలమధ్య ఇట్లు ఉండక తప్పదు.

ఇక్కడ ఇప్పుడు tolerantia (సహనము) మరియు remissio peccatorum (పాపక్షమాపణ) అని పిలువబడు ఒక సద్గుణము పనిలోనికి వచ్చును; తద్వారా ఒకడు మరియొకని భరించి, అతనియెడల ఓర్పు కలిగి అతనిని క్షమించును; రోమీయులకు 15:1 లో పరిశుద్ధ పౌలు ఎంతో అందముగా బోధించుచున్నట్లు: బలవంతులమైన మనము బలహీనుల దౌర్బల్యములను భరింపవలెను, మనలను మనమే సంతోషపెట్టుకొనకూడదు; క్రీస్తు ఇక్కడ చెప్పుచున్నట్లే: తీర్పు తీర్చకుడి, మొదలగునవి; తద్వారా క్రైస్తవ లోకములో ఉన్నతమైన, మరి శ్రేష్ఠమైన వరములు గలవారు (కొందరికి, ముఖ్యముగా బోధకులకు అవి ఉండవలసినదే) అయినను వేరొక దర్పము ప్రదర్శింపకుండునట్లును, ఆ వరములు లేనివారికంటె తాము ఏమాత్రమును శ్రేష్ఠులమని తలంచుకొనకుండునట్లును; తద్వారా ఆత్మసంబంధమైన విషయములలో ఎవడును ఇతరులమీద ప్రభుత్వము చేయకుండవలెను. బాహ్యముగా ఒక భేదము ఉండవలసినదే; ఒక అధిపతి ఒక రైతుకంటె ఉన్నతుడును శ్రేష్ఠుడును, ఒక బోధకుడు ఒక సామాన్య చేతిపనివానికంటె ఎక్కువ విద్వాంసుడు; ఈలాగున యజమానుడు సేవకుడుగా ఉండలేడు, యజమానురాలు దాసిగా ఉండలేదు, మొదలగునవి; అయినను ఈ భేదములో హృదయములు ఒకే విధముగా మనస్సుగలవై యుండి ఆ అసమానతను లక్ష్యపెట్టకుండవలెను.

నా పొరుగువాడు నాకంటె తక్కువ హోదాగలవాడై నాకంటె తక్కువ వరములు గలవాడైనను, నేను అతనిని భరించి, బోధకుడనుగా గాని దేశమునకును ప్రజలకును పాలకుడనుగా గాని నా పని నాకు నచ్చునట్లే, నా ఇంటి సేవకుడుగా నా గుఱ్ఱమును చూచుకొనుటలో అతని పనియు నాకు అంతే నచ్చినయెడల, నా పని అతని పనికంటె శ్రేష్ఠమైనదై ఎక్కువ ప్రాముఖ్యమైనదైనను, ఇది జరుగును. ఏలయనగా నేను బాహ్యమైన ముసుగులను (వేషములను) చూడకూడదు గాని, నాకు వేరొక ఉన్నతమైన పనియు పదవియు ఉన్నను, అతడు అదే విశ్వాసములోను క్రీస్తునందును జీవించుచున్నాడనియు, కృపనుండియు బాప్తిస్మమునుండియు సంస్కారమునుండియు అతనికిని అంతే లభించుచున్నదనియు చూడవలెను. ఏలయనగా ఇదంతయు చేయుచు ఇచ్చుచుండు దేవుడు ఒక్కడే, అత్యంత గొప్పదానియందు ఎంత సంతోషించునో అత్యంత అల్పమైనదానియందును అంతే సంతోషించును.

దీనికి భిన్నముగా లోకములో పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పుచున్న ఆ ప్రశంసనీయమైన, అందమైన సద్గుణము ఏలుచున్నది; అనగా ప్రతివాడును తన్నుతానే సంతోషపెట్టుకొనుట; ఉదాహరణకు ఒక మనుష్యుడు అపవాది పేరట వచ్చి, తన స్వంత దుర్గుణములను చూడలేక ఇతరుల దుర్గుణములను మాత్రమే చూచుట; ఇది స్వభావసిద్ధముగా మనకందరికిని అంటుకొనియున్నది, మనము బాప్తిస్మము పొందినవారమైనను దీనినుండి విడుదల పొందలేము; కాబట్టి మనలను మనము సింగారించుకొనుటయు అలంకరించుకొనుటయు, మనలో మంచిగా ఉన్నదానిని చూచుటయు, అది మన స్వంతమైనట్లు దానితో మనలను మనము పొగడుకొనుటయు మనకు ఇష్టము; మరియు మనమొక్కరమే అందముగా ఉండునట్లు, మన పొరుగువానిలో మంచిగా ఉన్నదానిని మనము చూడము; దానిని దృష్టికి దూరముగా ఉంచి, ఒక చిన్న మొటిమను మనము గమనించినయెడల, దానితో మన కన్నులు నింపుకొని, దానిని ఎంత పెద్దదిగా చేయుదుమనగా, అతనికి డేగ కన్నులవంటి కన్నులును దేవదూత ముఖమువంటి ముఖమును ఉన్నను, దానిని బట్టి మనము మంచిదేదియు చూడము. బంగారు వస్త్రము ధరించిన ఒకనిని నేను చూచి, బహుశ దానిలో ఒక కుట్టుగాని దానిగుండా దూర్చిన ఒక తెల్లని దారముగాని ఉండగా, దానినిబట్టి అది తృణీకరింపదగినదన్నట్లు నేను ఆశ్చర్యముతో చూచుచు, మరొకవైపు బంగారు మాసికవేయబడిన నా ముతక చొక్కా విషయమై నన్ను నేను అభినందించుకొనినట్లే ఇది. ఈలాగున మనము నిండియున్న మన స్వంత దుర్గుణములను మనము చూడము, అయినను ఇతర ప్రజలలో మంచిదేదియు చూడలేము. ఇప్పుడు ఈ స్వాభావికమైన చెడు అలవాటు క్రైస్తవుల మధ్యకు ప్రవేశించినయెడల, అక్కడ మనము తీర్పు తీర్చుట ఆరంభింతుము; తద్వారా మరియొకడు కొంచెము తొట్రిల్లినను లోపముగలవాడైనను నేను వెంటనే అతనిని తృణీకరించి ఖండింతును; అతడును మరల నాకు అదే చేయును, (క్రీస్తు ఇక్కడ చెప్పునట్లు) అదే కొలతతో నన్ను కొలుచును, నన్ను గూర్చి తాను కనుగొనగలిగిన అత్యంత చెడ్డదానిని మాత్రమే వెదకి గద్దించును. దీనిచేత ప్రేమ పూర్తిగా అణచివేయబడును; వారు ఒకరినొకరు పూర్తిగా తినివేసి తమ క్రైస్తవత్వమును సంపూర్ణముగా పోగొట్టుకొనువరకు ఒకరినొకరు కరచుకొనుటయు మ్రింగుటయు మాత్రమే మిగిలియుండును.

ఒకడు మరియొకని జీవితమును చూచుచు తన్నుతాను చూచుకొననియెడల కూడ అదే సంగతి; అప్పుడు తనకు నచ్చనిదేదైనను అతడు త్వరలోనే కనుగొనును; మరియొకడు మనలో కూడ అదే కనుగొనును; అన్యజనులు తమ మధ్యనున్న వ్యవహారములను గూర్చి ఫిర్యాదు చేయునట్లే: తన స్వంత వీపుమీద తాను మోయుచున్నదానిని ఎవడును చూడడు, అయితే అతని వెనుక వచ్చువాడు దానిని బాగుగా చూచును; అనగా తనలో ఎక్కడ లోపమున్నదో ఎవడును చూడడు, అయితే మరియొకనిలో దానిని త్వరలోనే చూచును. ఒకడు ఇతర ప్రజలను ఈ విధముగా చూచినయెడల, ఒకరినొకరు దూషించుకొనుటయు ఒకరికొకరు తీర్పు తీర్చుకొనుటయు మాత్రమే దాని ఫలితము. అపవాది క్రైస్తవుల మధ్య దీనిని రేపి, బోధ విషయములో వలెనే జీవనవిధానము విషయములో కూడ కఠినమైన తీర్పు తీర్చుట తప్ప వారిమధ్య మరేమియు మిగులనంతవరకు దానిని సాగించును; తద్వారా క్రీస్తు రాజ్యము (అది బోధలోను జీవితములోను ఏకీభావముగల, సమాధానకరమైన రాజ్యము) విభజింపబడును; దానికి బదులుగా శాఖాభిమాన ఆత్మయు, అహంకారమును, తిరస్కారమును ప్రబలును.

కాబట్టి, మన స్వంత పదవి విధిని, అది ప్రకటించుటయు బహిరంగముగా గద్దించుటయు కానిండి, లేదా సహోదరభావముతో హెచ్చరించుటయు కానిండి (దానిని గూర్చి మత్తయి 18 బోధించుచున్నది), మనము నెరవేర్చియుండగా, మన పొరుగువాని లోపములను భరించుటయు, కప్పుటయు, అలంకరించుటయు నేర్చుకొని అలవాటు చేసికొనవలెనని మనము హెచ్చరింపబడుట మిక్కిలి అవసరము; మరియు నా పొరుగువానిలో నాకు పూర్తిగా నచ్చనిదేదైనను నేను చూచినయెడల, నేను తిరిగి నన్ను నేను చూచుకొనవలెను; అప్పుడు ఇతర ప్రజలకు నచ్చనిదియు, క్షమింపబడవలెననియు భరింపబడవలెననియు నేను సంతోషముగా కోరుకొనునదియు నాలో కూడ అనేకము కనుగొందును; ఈలాగున తన్నుతాను గిలిగింతలు పెట్టుకొనుచు ఇతరుల లోపములను చూచి వినోదించు ఆ దురద త్వరలోనే అణగిపోవును; స్వయంజ్ఞాని దొరగారు పారిపోయి తన తీర్పు తీర్చుటను విడిచిపెట్టును. అవును, నీవు సంతోషించుదువు; తద్వారా నీ పొరుగువానితో ఆ విషయమును త్వరలోనే పరిష్కరించుకొని, మొట్టమొదట ఇట్లు చెప్పుదువు: ప్రభువా, నా ఋణమును నాకు క్షమించుము; అటుతరువాత నీ పొరుగువానితో ఇట్లు చెప్పుదువు: నీవు నాకు విరోధముగా పాపము చేసియున్నను, నేను నీకు విరోధముగా పాపము చేసియున్నను, ఇప్పుడు మనము ఒకరినొకరు క్షమించుకొందము.

అయితే అతడు మరీ మర్యాదలేనివాడై యున్నాడనియు, నీవు అతనిని గద్దింపకుండ అతడు మానడనియు నీవు చూచినయెడల, ఇప్పుడు చెప్పబడినట్లును తరచుగా చెప్పబడినట్లును (మత్తయి 18), అతడు దిద్దుకొని మానుకొనునట్లు వెళ్ళి ఆ విషయమును అతనికే చెప్పుము. అది తీర్పు తీర్చుటయు శిక్షావిధి చేయుటయు కాదు గాని దిద్దుబాటు నిమిత్తము సహోదరభావముతో హెచ్చరించుటయే; ఈ విధముగా దేవుని ఆజ్ఞ చొప్పున ఆ హెచ్చరిక సమాధానకరమైన రీతిలో చేయబడును. లేనియెడల నీ గిలిగింతలతోను, పరిహాసముతోను, ఎగతాళితోను నీవు నీ పొరుగువానికి నీమీద చేదు పుట్టించి అతనిని కఠినపరచుటయే చేయుదువు; అతనినుండి నీ ప్రేమను ఉపసంహరించుకొని అతని పాపమునందు ఆనందించుటచేత నీవే అతనికంటె ఎంతో చెడ్డవాడవును, రెట్టింపు పాపివియు అగుదువు; అంతేకాక నిన్ను నీవు దేవుని తీర్పునకు గురిచేసికొని, దేవుడు ఖండింపనివానిని నీవు ఖండించి, ఈలాగున క్రీస్తు ఇక్కడ హెచ్చరించుచున్న మరింత బరువైన తీర్పును నీమీదికి రప్పించుకొందువు; దేవుడు నిన్ను మరి నిశ్చయముగా ఖండించుటకు నీవు పాత్రుడవగుదువు.

↑ పైకి

↑