భాగము 6

భాగము 6

ఈ నిష్కపటమైన ధర్మమును మనము లౌకికులలో కనుగొనము. ఏలయనగా వారి ఇచ్చుట ఎటువంటిదనగా, కుడిచెయ్యి ఇచ్చును, అయితే యెడమచెయ్యి తీసికొనును. పిల్లలు ఒకరినొకరు ఎగతాళిగా పిలుచుకొనునట్లు దీనిని—ఇచ్చువారు, తీసికొనువారు—అని అందురు; అవును, ఒకడు తాను ఇచ్చిన దానికి బదులుగా పదంతలు తీసికొనునట్లు ఇయ్యబడినది; ఒకడు ఒక నీటిబొట్టు ఇచ్చి ఒక పీపా ద్రాక్షారసము తీసికొనునట్లు. ఏలయనగా లోకము సమస్త ధనముకంటెను ఆస్తికంటెను అపరిమితముగా గొప్పదైన ఘనతను పొందగోరునట్లు ఇచ్చుచున్నది; మరియు ఒక అల్పవస్తువుతో నిన్ను కొనుక్కొనుచున్నది; దానిచేత అది నిన్ను నీ దేహముతోను ప్రాణముతోను, నీకు కలిగినదంతటితోను, అవును, మరియు దేవునితో కూడ, శాశ్వత బందీగా కలిగియుండునట్లు.

కాబట్టి క్రీస్తు ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నీవు కుడిచేతితో ధర్మము చేయునప్పుడు, యెడమచేతితో అంతకంటె ఎక్కువ తీసికొనుటకు వెదకకుండునట్లు జాగ్రత్తపడుము; దానిని నీ వెనుక ఉంచుకొని, దానిగూర్చి దానికి ఏమియు తెలియనియ్యకుము; దాని భావము నిష్కపటముగా ఇయ్యబడినది, తీసికొనబడినది కాదు; లేక ఒకడు నీకు పదంతలు ఋణపడి, నిన్ను ఒక విగ్రహమువలె కొనియాడి పూజించునట్లు ఇయ్యబడినది కాదు; మన యువ జమీందారులు (పెద్దమనుష్యులు) ఇప్పుడు చేయునట్లు—వారు ఎవనికైనను ఒకటి రెండు డ్యూకట్లతో (బంగారు నాణెములతో) సహాయము చేసినయెడల, వాడు తమకు ఎంతగా కొనబడి ఎంతగా బద్ధుడై యుండవలెనని కోరుదురనగా, వారు చెప్పునదియు చేయునదియు అంతయు బంగారమే అని వాడు ఒప్పుకొనవలెను, వారు వినగోరుదానిని తప్ప వారితో ఒక్క మాటయైనను చెప్పుటకు వానికి ధైర్యము ఉండకూడదు. నా మంచి స్నేహితుడా, నీ ముక్కలను ఆ ధరకు అమ్మగలిగినయెడల, నీవు ఏ విధముగాను బీద వ్యాపారివి కావు.

కాబట్టి ప్రతివాడును ఈ దుర్గుణమునుండి ఎట్లు కాచుకొనవలెనో తెలిసికొని, తానును వీరిలో ఒకడుగా కనబడకుండునట్లు తన్నుతాను జాగ్రత్తగా గమనించుకొనవలెను. ఏలయనగా దీనిని గుర్తించువారు కొద్దిమందే; మరియు తాము మిక్కిలి భక్తిగలవారమనియు సత్క్రియలతో నిండియున్నామనియు తలంచువారిని కూడ ఇది మోసపుచ్చుచున్నది; అయినను వారు ఈ విధముగా ఇతరులకంటె రెండంతలు చెడ్డవారైయున్నారు; కాబట్టి దేవుడు ఈ దుర్గుణమునకు విశేషముగా విరోధియై యున్నాడు; ఒకడు బహిరంగముగా తన పొరుగువానిని దోచుకొని వానికి అన్యాయము చేయుటను సహించుటకంటె, ఈ విధముగా ఇచ్చి, సత్క్రియను ఇంత సిగ్గుమాలినరీతిగా పాడుచేయుటను, అనగా నిన్ను నీవు ఒక విగ్రహముగా చేసికొని, మరి ఎవనికంటెను నీ పొరుగువానిని మరింత గట్టిగా బంధించి పట్టుకొనుటను ఆయన తక్కువగా సహింపగలడు. అయితే జరుగునది ఇదే: నిజమైన బోధ నేలకూలి పడియున్న చోట, అయినను ప్రతివాడును గొప్ప భక్తిని చెప్పుకొనుచుండు చోట, వ్యర్థమైన ఆడంబరము తప్ప మరేమియు లేని, బహిరంగ దుష్టక్రియలకంటె రెండంతలు హాని చేయు ఈ సత్క్రియలు వెంబడించును.

అయితే ఎవడైనను ఇట్లనవచ్చును: ధర్మము రహస్యముగా ఉండవలెనని ఆయన చెప్పుటవలన ఏమి ఫలించును? దానిని తీసికొని స్వీకరించువారికి ఒకడు దానిని ప్రకటింపనిచ్చుటయు చూపుటయు ఆక్షేపణీయమా? ఉత్తరము: కాదు; క్రీస్తు దేనిని దృష్టిలో ఉంచుకొనియున్నాడో నీవు చూడవలెను; ఏలయనగా ఆయన హృదయమును ఉద్దేశమును చూచుచున్నాడు, అనగా, దానిచేత ఘనతను కీర్తిని వెదకునట్లు అది ఇయ్యబడినను దానము చేయబడినను, దానిచేత అనేకులైన బీదలకు సహాయము కలిగినను, దేవునియెదుట దానికి ఏ విలువయు లేదు. అయితే రహస్యముగా ధర్మము చేయుట అనగా, హృదయము తన్నుతాను బయటపెట్టుకొనక, దానిచేత ఘనతనుగాని పేరునుగాని వెదకక, ప్రజలయెదుట దానికి ఏదైనను ఆడంబరముగాని పొగడ్తగాని కలుగునో లేదో లక్ష్యపెట్టకుండ, ఉచితముగా ఇచ్చివేయు స్వభావము కలిగియుండుటయే; అవును, దానికి తోడు అది ప్రతివానిచేత తృణీకరింపబడి దూషింపబడినను సరే; ఈ విధముగా అది సర్వలోకము ఎదుట బహిరంగముగా జరిగినను, రహస్యమైనదనియు దేవునియెదుట మాత్రమే చేయబడినదనియు పిలువబడును. ఏలయనగా ఫలితమును గూర్చి విచారింపని లక్ష్యపెట్టని ఈ హృదయ నిష్కాపట్యముచేత అది కప్పబడియున్నది; దేవుడే నిర్ణయించునుగాక, దానినుండి కృతజ్ఞతగాని కృతఘ్నతగాని, మేలుగాని కీడుగాని వచ్చునుగాక. ఏలయనగా ఇతరులు దానిని చూచినను, నేను ఈ విధముగా దానిని చూడను; మా ప్రసంగ పదవిలో నేనును ఇతరులును ఈ విధముగానే చేయవలెను; దానిచేత మేము ప్రజలను సంతోషపెట్టుచున్నామో లేదో అని మేము చింతింపకూడదు; అవును, అంతకంటె దానికొరకు తిరస్కారమును, కృతఘ్నతను, హింసను, సకలవిధములైన దురదృష్టమును ఎదురుచూడవలెను. ఏలయనగా ప్రతి సత్క్రియయు దీనిని ఎదురుచూడవలెను; అది నిలిచి యథార్థమైనదిగా కనబడునట్లు దానిచేత శోధింపబడి పరీక్షింపబడవలెను; ఆ ఇతర వేషధారణగల కపట క్రియ విషయములో అట్లు కాదు.

సంక్షేపముగా, క్రైస్తవుడుగా ఉండదలచువాడు ఇతరులను లక్ష్యపెట్టి ఏ సత్క్రియనైనను చేయుటకుగాని మానుటకుగాని కోరకూడదు; అయితే తన పదవితోను, పిలుపుతోను, ధనముతోను, ఆస్తితోను, లేక తనకు కలిగిన దేనితోనైనను, తాను చేయగలిగిన దేనితోనైనను దేవునికి సేవచేయుటకును, దానిచేత భూమిమీద ఎన్నడును ఏ కృతజ్ఞతను సంపాదింపకపోయినను, తనకు చేతనైనంతమట్టుకు ఆయనను ఘనపరచుటకును మాత్రమే చేయవలెను. ఏలయనగా భక్తిగల మనుష్యుడు బంగారుతో కిరీటము ధరింపజేయబడి ఒక రాజ్యమంతయు పొందినను, తాను చేయు అత్యల్పమైన క్రియకైనను ఇక్కడ ప్రతిఫలము పొందుట అసాధ్యము. కాబట్టి దానికొరకు తన రొట్టెయు వెన్నయు (అనుదిన పోషణ) పొందుటకంటె మరేమియు అతడు ఎదురుచూడకూడదు; సత్క్రియకు ప్రతిఫలమిచ్చుటకు, అవును, నిజమైన క్రైస్తవుని గుర్తించి ఘనపరచుటకైనను యోగ్యము కాని లోకమునుండి ఏ ప్రతిఫలమును ఎదురుచూడకూడదు; అది అతనిని ఎరిగినను, అతనికి కృతజ్ఞత చెప్పునంత మంచిది కాదు. కాబట్టి అది లోకమును లక్ష్యపెట్టి చేపట్టబడలేదు గనుక, దాని నిమిత్తము మానివేయబడకూడదు; అయితే దానిని దేవునికి అప్పగించవలెను; ఆయన దానికి సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చును; రహస్యముగా కాదు, సర్వలోకము ఎదుటను దేవదూతలందరి ఎదుటను బహిరంగముగా.

ఈ విషయములో మనము ఈ విధముగా గ్రహింపకయు భావింపకయు ఉన్నయెడల, మనము నిజముగా మంచిదైన ఏ క్రియనైనను చేయలేము; మనము అసహనులమై, అసంతృప్తులమై, లోకపు సిగ్గుమాలిన కృతఘ్నతచేత జయింపబడనిత్తుము; దానిచేత ఈ సత్క్రియ పాడై పోగొట్టుకొనబడును; అప్పుడు మనము దానిని దేవుని నిమిత్తము కాక ప్రజల నిమిత్తము చేయదలచితిమని కనబడును. మరియు నా మట్టుకైతే, లోకము నానుండి ఒక్క మాటయైనను విననిచ్చుటకంటె, ఎన్నడో దానికి వెళ్లిపొమ్మని చీటీ ఇచ్చి అపవాదియొద్దకు పోనిచ్చియుండెదను. అయితే ఇది దాని వ్యవహారము కాదు, పరలోకమందున్న మన ప్రియమైన తండ్రి వ్యవహారము; ఆయనయెడల ప్రేమచేతను, ఆయన స్తుతి ఘనతల నిమిత్తమును మేము ప్రసంగించి మేలు చేసెదము; ఏలయనగా లోకములోని మిగిలినదంతయు ఆయనకు విరోధముగా ఉండి, అత్యంత సిగ్గుమాలినరీతిగా ఆయనను తృణీకరించి దూషించుచు, ఆయనను ఎదిరించుటకును విసికించుటకును తనకు చేతనైనదంతయు చేయుచున్నది; సర్వలోకము నశించినను ఆయన ఇంకను జీవించుచున్నాడు అను సంగతినుండి మేము ఆదరణ పొందుచున్నాము; మరియు ఆయన దానికి తగినరీతిగా ప్రతిఫలమిచ్చి బహుమానమిచ్చెదనని ప్రకటించి వాగ్దానము చేసియున్నాడు గనుక, ఆయన నిశ్చయముగా మనతో అబద్ధమాడడు. అట్లయితే దానిని ప్రయత్నించి చూడుము, అది నిన్ను విఫలపరచదని నీవు కనుగొనెదవు. ధర్మము చేయుట విషయమును ఇతర సత్క్రియలన్నిటి విషయమును, క్రైస్తవుడు వాటి విషయమై హృదయమందు ఏ భావము కలిగియుండవలెనో, ఇత్యాది, మొదట సామాన్యముగా మనము చెప్పవలసినది ఇదే.

5, 6 వచనములు. మరియు మీరు ప్రార్థన చేయునప్పుడు వేషధారులవలె ఉండవద్దు; మనుష్యులకు కనబడవలెనని సమాజమందిరములలోను వీధుల మూలలలోను నిలువబడి ప్రార్థన చేయుట వారికిష్టము. వారు తమ ఫలము పొందియున్నారని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. నీవైతే ప్రార్థన చేయునప్పుడు నీ గదిలోనికి వెళ్లి, తలుపువేసి, రహస్యమందున్న నీ తండ్రికి ప్రార్థన చేయుము; అప్పుడు రహస్యమందు చూచు నీ తండ్రి నీకు బహిరంగముగా ప్రతిఫలమిచ్చును.

ధర్మము చేయుటతోపాటు, అనగా మన పొరుగువానికి మేలు చేయుటతోపాటు, ప్రార్థించుట కూడ మన క్రైస్తవ బాధ్యతయై యున్నది. ఏలయనగా ప్రస్తుత జీవితపు అవసరములు మనము మన పొరుగువానికి మేలు చేసి వాని అక్కరలో వానియెడల సానుభూతి చూపవలెనని కోరుచున్నట్లే (ఏలయనగా ఒకడు మరియొకనికి సేవచేసి సహాయము చేయునట్లే మనము భూమిమీద కలిసి జీవించుచున్నాము); అట్లే మనము ఈ జీవితములో ప్రతిదినము, తప్పించుకొనలేని తొలగించుకొనలేని సకలవిధములైన ప్రమాదములకును అక్కరలకును గురియై యున్నాము గనుక, మనకొరకును ప్రతివానికొరకును, ఎల్లప్పుడు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టి సహాయమును వెదకవలెను.

అయితే సరియైన ధర్మము చేయుట లోకములో అరుదైన సంగతి; లోకములో విస్తరించియున్న సామాన్యమైన దోపిడివలనను దొంగతనమువలనను మాత్రమే కాదు—ఏలయనగా ఎవడును తన పొరుగువానికి మేలు చేయడు, ప్రతివాడును తన సొంత పెంటకుప్పమీద గోకుకొనుచు, తన పొరుగువాడు ఎట్లు బ్రదుకుచున్నాడో అడుగడు—వారు ఒక మంచి కార్యము చేసినను, దానిచేత తమ సొంత లాభమునే వెదకుదురు గనుకను; కాబట్టి ఈ విధముగా లోకము కుడివైపునను ఎడమవైపునను, శరీర సంబంధముగాను ఆత్మ సంబంధముగాను, చెడ్డ క్రియలలోను మంచి క్రియలలోను, దోపిడిదొంగల గుంపే తప్ప మరేమియు కాదు; అట్లే ఇప్పుడు ప్రార్థించుటయు అరుదైన సంగతి, దానిని క్రైస్తవులు తప్ప ఎవడును చేయడు; అయినను క్రీస్తు ఇక్కడ చూపుచున్నట్లు, అది లోకములో, విశేషముగా యూదులలో, సమాజమందిరములలోను వీధుల మూలలలోను ఎంతో సామాన్యమైన సంగతియై యుండెను; ఇప్పుడు ఎన్నో దేవాలయములలోను, మఠములలోను, సన్యాసినీ మఠములలోను, ఇత్యాదులలోను రాత్రింబగళ్లు పాడుచును చదువుచును గొణుగుచు అరచుచున్నారు; కాబట్టి లోకమంతటను అది నిండియున్నది, ఈ క్రియకు ఏ కొదువయు లేదు; అయినను అంతయు కలిపినను దానికి ఒక్క కాసు విలువయు లేదు.

ఏలయనగా మనుష్యులకు కనబడి కీర్తి పొందవలెనని మాత్రమే ఎంతో శ్రద్ధగా దానిని అభ్యసించుచుండినవారి ప్రార్థనలన్నిటిని క్రీస్తు ఇక్కడ గద్దించి త్రోసివేయుచున్నాడు గనుక, దానిచేత తమ కడుపులు నింపుకొనుట తప్ప మరేమియు వెదకని మన మతాధికారుల ప్రార్థన ఇంకను ఎంత ఎక్కువగా ఖండింపబడవలెను! వారిలో ఒక్కడైనను దానికి జీతము దొరకనియెడల ఒక్క pater noster (పరలోకమందున్న మా తండ్రీ) అయినను చెప్పడు. మరియు వారు తమకు చేతనైనంత శ్రేష్ఠముగా చేసినప్పుడు, హృదయము గాని, గ్రహింపు గాని, విశ్వాసము గాని లేకుండ, గంటలవలెను ఆర్గన్ వాద్యములవలెను, ఒక సంచెడు మాటలను గొణిగిరి, లేక రాగముతో పాడిరి; దానిచేత ప్రార్థించువారు తామొక్కరే అను ఘనతను కీర్తిని వారు సంపాదించుకొనిరి; ఇతరులైతే లౌకిక వ్యవహారములలో నిమగ్నులైయున్నందున ప్రార్థింపలేరనియు దేవునికి సేవచేయలేరనియు, వారు మన స్థానమున ప్రార్థింపవలెననియు, దానిచేత మనము మన ధనముచేతను సంపదచేతను వారిని ప్రభువులనుగా చేయవలెననియు చెప్పిరి.

అయితే ప్రార్థన ఎంత అవసరమో ఇక్కడ చెప్పవలసిన పనిలేదు; నిజముగా మనమే దానిని అనుభవించవలెను, ఏలయనగా మనము సకలవిధములైన దుష్ట ప్రవృత్తులతో నిండియున్న రక్తమాంసములలో జీవించుచున్నాము; మరియు మన చుట్టును మనకు విరోధముగాను లోకము ఉన్నది, అది మనకు ఎంతో దుర్దశను శ్రమను, నానావిధములైన కష్టమును కలుగజేయుచున్నది; దానికి తోడు అపవాది మన చుట్టు అంతటను ఉన్నాడు; వాడు లెక్కలేని శాఖలను, పక్షములను, అబద్ధ బోధలను పుట్టించి, మనలను అవిశ్వాసమునకును నిరాశకును, ఇత్యాదులకును త్రోలుచున్నాడు; కాబట్టి దీనికి అంతము లేదు, మనకు విశ్రాంతి లేదు; ఏలయనగా మనలను పడగొట్టువరకు మానని ఈ శత్రువులు మనలను చుట్టుకొనియున్నారు; ఇందరు శత్రువులకు, ఒంటరి బీద మనుష్యులమైన మనము మిక్కిలి బలహీనులము. కాబట్టి దేవుడు జెకర్యా ప్రవక్త 12:10లో, తనవారికి "కృపనొందించు ఆత్మను విజ్ఞాపనచేయు ఆత్మను" అనుగ్రహించెదనని సెలవిచ్చుచున్నాడు; దానిచేత వారు తాము ప్రస్తుతము గురియైయున్న అపాయములో నిలువబడి, దుష్టమైనదియు హానికరమైనదియునైన ఆత్మకు విరోధముగా తమ్మును తాము కాచుకొని కాపాడుకొనగలరు. కాబట్టి దేవుని ఆత్మను కలిగియున్న క్రైస్తవుల విశేషమైన పని ఏదనగా, వారు అలసిపోక సోమరులు కాక, క్రీస్తు మరియొక చోట బోధించునట్లు, ఎడతెగక ప్రార్థించుటయే.

అయితే ఇప్పుడు పరీక్ష వచ్చుచున్నది: అది వారి ప్రార్థనవలెను, ఇంతవరకు మన ప్రార్థనవలెను వేషధారణగల ప్రార్థన కాక, యథార్థమైన ప్రార్థనయై యుండవలెను. కాబట్టి క్రీస్తు సరిగా ఎట్లు ప్రార్థింపవలెనో వారికి బోధించుట ఆరంభించి, వారు దానిని ఎట్లు చేయవలెనో చూపుచున్నాడు, అనగా వారు వీధులలో నిలువబడి బహిరంగముగా ప్రార్థింపక, ఇంటియొద్ద, ఒంటరిగా, తమ గదిలో, రహస్యముగా, ఇత్యాది, ప్రార్థింపవలెను: అనగా, వారు మొట్టమొదట వేషము నిమిత్తమును పేరుప్రతిష్ఠల నిమిత్తమును, లేక అటువంటి దేని నిమిత్తమైనను ప్రార్థింపవలెనను అబద్ధ కోరికను విడిచిపెట్టవలెను. మనము వీధిలోగాని బహిరంగముగాని ప్రార్థించుట నిషేధింపబడినదని కాదు; ఏలయనగా క్రైస్తవుడు ఏ స్థలమునకును బద్ధుడు కాడు, వీధిలోను, పొలములోను, దేవాలయములోను, ఎక్కడనైనను ప్రార్థింపవచ్చును; అయితే అది ప్రజలను లక్ష్యపెట్టి, దానినుండి ఘనతను లాభమును పొందుటకు చేయబడకూడదు, అంతే; ధర్మము చేయునప్పుడు బూర ఊదుటనుగాని గంటలు మ్రోగించుటనుగాని ఆయన నిషేధించునట్లే— ఆ కారణముచేత కాదు, అయితే మనుష్యులకు కనబడవలెనని అను ఈ మాటలచేత ఆయన ఆ చేర్పును అబద్ధ ఉద్దేశమును గద్దించుచున్నాడు.

ఈ విధముగా మనము గదిలోనికి వెళ్లి తలుపు వేయవలెనని అవశ్యకమైనదిగా ఆజ్ఞాపింపబడలేదు; ఒకడు ప్రార్థింపగోరునప్పుడు ఒంటరిగా ఉండుట తగినదే, ఏలయనగా అప్పుడు అతడు స్వేచ్ఛగాను ఆటంకము లేకుండను తన ప్రార్థనను దేవునియెదుట కుమ్మరించి, ఇతరుల సమక్షములో వాడలేని మాటలను సంజ్ఞలను వాడగలడు. ఏలయనగా ఏ మాటయు ఏ బాహ్య సూచనయు లేకుండ ప్రార్థన హృదయమందు జరుగగలిగినను, ఇది ఆత్మను ప్రేరేపించి రగిలించుటకు సహాయపడును; అయితే దీనికి వేరుగా హృదయము దాదాపు ఎడతెగక ప్రార్థించుచుండవలెను. ఏలయనగా (పైన చెప్పినట్లు) క్రైస్తవుడు విజ్ఞాపనచేయు ఆత్మను ఎల్లప్పుడు తనలో కలిగియున్నాడు; కాబట్టి అతడు తినుచున్నను, త్రాగుచున్నను, శ్రమపడుచున్నను, ఇత్యాది, అతని హృదయము దేవునికి విజ్ఞాపనలోను ప్రార్థనలోను నిత్యము నిమగ్నమైయుండును. ఏలయనగా అతని జీవితమంతయు దేవుని నామమును, ఘనతను, రాజ్యమును వ్యాపింపజేయుటకు సమర్పింపబడియున్నది; కాబట్టి అతడు ఏమి చేసినను అది దీనికి తోడ్పడవలెను.

అయినను (నేను చెప్పుచున్నాను) దీనికి తోడు మనము బాహ్యముగా కూడ ప్రార్థింపవలెను; వ్యక్తిగతముగా, ప్రతివాడును ఉదయమును, సాయంకాలమును, భోజనబల్ల యొద్దను, తనకు సమయము దొరికినప్పుడును, ఒక ఆశీర్వచనమునుగాని, ప్రభువు ప్రార్థననుగాని, విశ్వాస సంగ్రహమునుగాని, ఒక కీర్తననుగాని ఉపయోగింపవలెను; సమిష్టిగా, వారు కూడివచ్చి దేవుని వాక్యమును చర్చించి, ఆ పిమ్మట సామాన్య అక్కరను దృష్టిలో ఉంచుకొని ఆయనకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టునప్పుడు. ఇది బహిరంగముగా చేయబడవలెను; ప్రజలు కూడివచ్చునప్పుడు ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తము సమయమును స్థలమును ప్రత్యేకింపబడియున్నవి; ఇది ప్రార్థన యొక్క అమూల్యమైన పద్ధతియు, అపవాదికిని వాని తంత్రములకును విరోధముగా బలమైన రక్షణయునై యున్నది; ఏలయనగా అప్పుడు క్రైస్తవ సమాజమంతయు ఏకమనస్సుతో కలిసికొనును; ప్రయత్నము ఎంత శ్రద్ధగలదైతే, ప్రార్థన అంత త్వరగా వినబడును, అది అంత ఫలవంతమగును: ఇప్పుడు కూడ అది ఎంతో మేలు చేయుచు, అపవాది తన అనుచరుల ద్వారా లేనియెడల ప్రయోగించు అనేక కుతంత్రములను తొలగించి అడ్డగించుచున్నట్లే; కాబట్టి ఆత్మీయ వ్యవహారములలోను లౌకిక వ్యవహారములలోను ఇప్పుడు సురక్షితముగా మిగిలియున్నది నిశ్చయముగా ప్రార్థన ద్వారానే కాపాడబడుచున్నది.

అయితే నిజమైన ప్రార్థనను ఏర్పరచుటకు అవసరమైన అంశములును లక్షణములును ఏవో నేను ఇతర చోట్ల తరచుగా చెప్పి వివరించితిని; ఒక్క మాటలో మరల చెప్పవలెనంటే: మొదటిది, మనలను ప్రార్థించుమని ఖండితముగా ఆజ్ఞాపించిన దేవుని ఆజ్ఞ మనలను దానికి ప్రేరేపించుచున్నది; తరువాత, ఆయన మన ప్రార్థన విందునని నిశ్చయపరచు ఆయన వాగ్దానము; మూడవది, మన అక్కరను దుర్దశను మనము ధ్యానించుట; అది మనలను ఎంతగా అణచి భారపరచుచున్నదనగా, ఆయన ఆజ్ఞాపించినట్లు దీనిని నేరుగా దేవునియొద్దకు తీసికొనిపోయి ఆయనయెదుట కుమ్మరించుట మనకు ఎంతో అవసరము; నాలుగవది, దేవుని ఈ వాక్యమును వాగ్దానమును ఆధారము చేసికొని, ఆయన మన ప్రార్థన విని మనకు సహాయము చేయునను సంపూర్ణ నమ్మకముతో మనము నిజమైన విశ్వాసముతో ప్రార్థించుట; ఇదంతయు క్రీస్తు నామమున, ఆయన ద్వారా మన ప్రార్థన తండ్రికి అంగీకారమగుచున్నది, ఆయన నిమిత్తము తండ్రి మనకు సమస్త కృపను ఆశీర్వాదమును అనుగ్రహించుచున్నాడు.

దీనిని క్రీస్తు ఇక్కడ కూడ: రహస్యమందున్న నీ తండ్రికి ప్రార్థన చేయుము, ఇత్యాది అను మాటచేత చూపుచున్నాడు; తరువాత: పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, ఇత్యాది అని ఆయన చెప్పు చోట మరింత స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా దీని సారాంశము ఏదనగా, మన ప్రార్థన నిరంకుశునియొద్దకుగాని కోపముగల న్యాయాధిపతియొద్దకుగాని కాక, ఇత్యాది, మన కృపగల దయగల తండ్రియొద్దకువలె దేవునియొద్దకు చేయబడవలెను. ఇప్పుడు మనము ఆయనను తండ్రీ అని పిలువవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడనియు, తండ్రిగా ఆయన మన ప్రార్థన విని మనకు సహాయము చేసెదనని వాగ్దానము చేసియున్నాడనియు చెప్పు దేవుని వాక్యము ఒకనికి లేనియెడలను, అతడు సంతోషముగా దేవుని తన తండ్రీ అని పిలుచుటకు ధైర్యపడి, హృదయపూర్వక నమ్మకముతో ప్రార్థించి, ఈ ప్రార్థన నిశ్చయముగా వినబడినదని దానిమీద ఆనుకొని, సహాయము కొరకు కనిపెట్టునట్లు ఈ విశ్వాసము అతని హృదయమందు లేనియెడలను, ఎవడును దానిని చేయలేడు.

అయితే ఆ పరిసయ్యుల ప్రార్థనలో ఈ అంశములలో ఏదియు లేకుండెను; ఏలయనగా ప్రార్థించుటకు ఇష్టపడు పరిశుద్ధ ప్రజలుగా తాము ఎంచబడునట్లు ఆ క్రియ ఎట్లు చేయబడవలెనో అంతకుమించి వారు ఆలోచింపలేదు; లేక మన సన్యాసులును యాజకులును వలె, దానిచేత తమ కడుపు నింపుకొనునట్లు. అవును, అటువంటి విశ్వాసముతో ప్రార్థింపవలెనని వారు ఎంచుటకు ఎంత దూరముగా ఉన్నారనగా, తన ప్రార్థన దేవునికి అంగీకారమైనదనియు ఆయనచేత వినబడినదనియు ఉన్న నిశ్చయతను బట్టి ఒకడు తన్నుతాను అభినందించుకొనుట వెఱ్ఱితనమనియు అహంకారమనియు వారు ఎంచిరి; ఈ విధముగా వారు ప్రార్థించినను, సమస్తమును కేవలము ఒక సాహసమువలె (అదృష్ట పరీక్షవలె) ఎంచిరి; దానిచేత మొదటి రెండవ ఆజ్ఞలకు విరోధముగా, అవిశ్వాసముచేతను ఆయన నామమును దుర్వినియోగము చేయుటచేతను దేవునికి ఘోరముగా కోపము పుట్టించిరి.

కాబట్టి ఈ విశ్వాసము లేకుండ ఏ నిజమైన ప్రార్థనయు చేయబడజాలదని ఇక్కడ నేర్చుకొనుము. అయితే నీవు బలహీనునిగాను భయపడువానిగాను నిన్ను నీవు భావించుచున్నావా? ఏలయనగా రక్తమాంసములు ఎల్లప్పుడు విశ్వాసమునకు ఆటంకము కలిగించుచు, నీవు ప్రార్థించుటకు యోగ్యుడవు కానట్టును, తగినవాడవు కానట్టును, శ్రద్ధగలవాడవు కానట్టును చేయును; లేక నీవు పాపివైనందున దేవుడు నీ మనవి వినెనో లేదో అని సందేహించుచున్నావా? అట్లయితే వాక్యమును అంటిపెట్టుకొని ఇట్లు చెప్పుము: నేను పాపినియు అయోగ్యుడనైనను, నన్ను ప్రార్థించుమని చెప్పు దేవుని ఆజ్ఞయు, నా యోగ్యతనుబట్టి కాక ప్రభువైన క్రీస్తు నిమిత్తము ఆయన నా మనవి కృపతో విందునను ఆయన వాగ్దానమును నాకు కలవు. ఈ సాధనముచేత నీవు ఆ తలంపులను సందేహములను తరిమివేసి, నీ యోగ్యతనుగాని అయోగ్యతనుగాని లక్ష్యపెట్టక, నీ అక్కరను, దానిమీద కట్టుకొనుమని ఆయన నీకు చెప్పు ఆయన వాక్యమును లక్ష్యపెట్టి, సంతోషముగా మోకరించి ప్రార్థింపగలవు; విశేషముగా నీవు ఎట్లు ప్రార్థింపవలెనో దేనికొరకు ప్రార్థింపవలెనో ఆ మాటలను (క్రింద వచ్చునట్లు) ఆయన నీయెదుట ఉంచి నీ నోట పెట్టియున్నాడు గనుక; కాబట్టి నీవు ఈ ప్రార్థనలను ఆయన ద్వారా ఆనందముతో పైకి పంపి, ఆయన తన సొంత యోగ్యతచేత వాటిని తండ్రియెదుట ఉంచునట్లు వాటిని ఆయన ఒడిలో ఉంచగలవు.

7-13 వచనములు. మరియు మీరు ప్రార్థన చేయునప్పుడు అన్యజనులవలె వ్యర్థమైన మాటలు వచింపవద్దు; విస్తరించి మాటలాడుటవలన తమ మనవి వినబడునని వారు తలంచుచున్నారు. మీరు వారివలె ఉండకుడి; మీరు మీ తండ్రిని అడుగకమునుపే మీకు అక్కరగలవేవో ఆయనకు తెలియును. కాబట్టి మీరీలాగు ప్రార్థనచేయుడి: పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడును గాక. నీ రాజ్యము వచ్చును గాక. నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరుచున్నట్లు భూమియందును నెరవేరును గాక. మా అనుదినాహారము నేడు మాకు దయచేయుము. మా ఋణస్థులను మేము క్షమించునట్లు మా ఋణములు క్షమించుము; మమ్మును శోధనలోనికి తేక కీడునుండి మమ్మును తప్పించుము: రాజ్యమును బలమును మహిమయు నిరంతరము నీవియై యున్నవి. ఆమేన్.

దేవునికి మాత్రమే చేయబడవలసినదానిని, అనగా మన అక్కరలోను శోధనలోను ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి సహాయముకొరకు ఆయనను బతిమాలుటను చేయుచుండగా కూడ, వారు ప్రజల మధ్య తమ సొంత ఘనతను లాభమును వెదకినందున, ఆయన పైన ప్రార్థనలో వారి తప్పుడు ఉద్దేశమును గద్దించెను. ఇక్కడ ఆయన ప్రార్థన యొక్క ఈ వక్రీకరణను గద్దించుచున్నాడు: ఒకడు అనేకమైన మాటలను వ్యర్థమైన పునరుక్తులను వాడినయెడల అదే ప్రార్థన అని వారు తలంచుచున్నారు; ఆయన దానిని అన్యజనుల పద్ధతి అనియు, లేనియెడల తమ మనవి వినబడదని తలంచువారి అల్పమైన నిష్ప్రయోజనమైన వదరుబోతుతనము అనియు పిలుచుచున్నాడు. ఏలయనగా ఇది జరుగుననియు, ఆ కాలమందే వారిలో ఉన్నట్లు ఇటువంటి దుర్వినియోగము క్రైస్తవ లోకములో కొనసాగుననియు ఆయన బాగుగా చూచెను; దానిచేత ప్రార్థన కేవలము ఒక క్రియగా చేయబడి, దాని పరిమాణమును నిడివిని బట్టి విలువ కట్టబడును, దానిచేత అది అద్భుతముగా చేయబడినట్టు; ఈ విధముగా నిజమైన ప్రార్థనకు బదులుగా, హృదయమునకు ఏమియు తెలియని కేవలము వదరుబోతుతనమును ప్రేలాపనయు ఉండెను.

మనము చూచుచున్నట్లు, మఠములలోను, సన్యాసినీ మఠములలోను, సమస్త మతాధికారుల గుంపులోను ఇది ఈ విధముగానే జరిగించబడెను; తమ హోరాలను (నియమిత ఘడియల ప్రార్థనలను) పాడుచును చదువుచును ప్రతిదినము అన్ని గంటలును, దానికి తోడు రాత్రియందును తమ్మును తాము అలసటపరచుకొనుట తప్ప వారికి తమ పిలుపులో మరి ఏ పనియు లేనట్టు కనబడెను; మరియు దీనిని వారు ఎంత ఎక్కువగా చేయగలిగిరో, దానిని అంత పరిశుద్ధమైనదియు గొప్పదియునైన ఆరాధన అని పిలిచిరి. అయినను వారందరిలో తన హృదయమునుండి నిజమైన ప్రార్థన పలికినవాడు ఒక్కడైనను లేడు: అయితే దేవుడు లేనియెడల విననేరడు వినగోరడు అన్నట్టు, అరచుటచేతను గొణుగుటచేతను దేవుని తన్నుతాను అలసటపరచవలెనను అన్యజనుల తలంపుతో వారందరు నిండియుండిరి; మరియు దానిచేత వారు తమ ప్రార్థనతో తమ సమయమును వ్యర్థపరచుకొని గాడిదలవలె తమ్మును తాము శిక్షించుకొనుట తప్ప మరేమియు సాధింపలేదు.

కాబట్టి ప్రార్థించుటకంటె కష్టమైన పని లేదని వారే చెప్పిరి; నీవు నీ ప్రార్థనను ఒక క్రియగాను శ్రమగాను చేయ గురిపెట్టి, ఎడతెగక అన్ని గంటలు చదువుటకుగాని పాడుటకుగాని నీ దేహముమీద భారము మోపినయెడల, అది వాస్తవముగా నిజమే; ఎంతగా అనగా, ఏ దినకూలియైనను రెండు మూడు గంటలు ఒకదాని వెంట ఒకటి తన నోరు మాత్రమే కదల్చుటకంటెను, లేక ఒక పుస్తకములోనికి తదేకముగా చూచుటకంటెను, దినమంతయు కళ్లము నూర్చుటనే కోరుకొనును. సంక్షేపముగా, వారి ప్రార్థన హృదయము యొక్క నిట్టూర్పుగాని కోరికగాని కాదు, కేవలము నోటియొక్కగాని నాలుకయొక్కగాని బలవంతపు పనియే: కాబట్టి ఒక సన్యాసి నలువది సంవత్సరములు తన హోరాలను చదువుచు గొణుగుచు ఉండినను, ఆ కాలమంతటిలో ఒక్క గంటయైనను తన హృదయమునుండి ప్రార్థింపలేదు. ఏలయనగా తమ ప్రార్థనలలో తమ అక్కరలను దేవునియెదుట ఉంచవలెనని వారు ఎన్నడును తలంచరు; తాము దానిని చేయవలెననియు, దేవుడు ఈ శ్రమను ప్రయాసను లక్ష్యపెట్టవలెననియు మాత్రమే తలంచుదురు.

అయితే దేవుని వాగ్దానముమీద విశ్వాసముతో చేయబడి, తన అక్కరను హృదయమునుండి ఆయనయెదుట ఉంచు క్రైస్తవుని ప్రార్థన సులభమైనది, అది ఏ శ్రమను కలిగింపదు. ఏలయనగా విశ్వాసము తనకు ఏమి కావలెనో త్వరగా చెప్పును, అవును, పౌలు చెప్పునట్లు, హృదయము పలుకునదియు మాటలలో అందుకొనబడలేనిదియు పలుకబడలేనిదియునైన నిట్టూర్పుతో. క్రైస్తవుడు ప్రార్థించును, దేవుడు తన మనవి వినుచున్నాడని అతనికి తెలియును గనుక, అతడు నిత్యము వదరవలసిన అవసరము లేదు. ఈ విధముగా లేఖనములలోని పరిశుద్ధులు, అనగా ఏలీయా, ఎలీషా, దావీదు మొదలైనవారు, క్లుప్తమైనవియు అయితే బలమైనవియు శక్తిగలవియునైన మాటలతో ప్రార్థించిరి; కీర్తనలలో మనము చూచుచున్నట్లు, వాటిలో అయిదు ఆరు వచనములకంటె ఎక్కువైన ప్రార్థనగల కీర్తన దాదాపు ఒక్కటైనను లేదు. కాబట్టి పూర్వపు తండ్రులు అనేకమైన దీర్ఘ ప్రార్థనలవలన ప్రయోజనము లేదని మిక్కిలి సరిగా చెప్పిరి; ఒకటి రెండు మాటలతో ఒకడు పరలోకమువైపు ఒక నిట్టూర్పును ఎత్తు క్లుప్తమైన ఆకస్మిక ప్రార్థనలను (చిన్న ఆర్తనాదములను) వారు కొనియాడుచున్నారు; ఒకడు చదువుచుండగాను, వ్రాయుచుండగాను, మరి ఏదైన పని చేయుచుండగాను వీటిని ఎంతో తరచుగా చేయవచ్చును.

అయితే దానిని కేవలము ఒక పెద్ద శ్రమగా చేయు ఆ ఇతరులు ఎన్నడును తృప్తితోగాని భక్తితోగాని ప్రార్థింపలేరు; తమ ప్రేలాపన ముగిసినప్పుడు వారు సంతోషింతురు; అట్లు ఉండవలసినదే, ఒకడు విశ్వాసము లేకుండను అక్కరను గూర్చిన ఏ భావము లేకుండను ప్రార్థించినయెడల, దానిలో హృదయము ఉండజాలదు: అయితే దానిలో హృదయము లేక, దేహమే ఆ పని చేయవలసివచ్చినయెడల, అది కష్టమైనదిగాను విసుగుపుట్టించునదిగాను అగును; లౌకిక శ్రమలో కూడ మనము చూచుచున్నట్లు: ఇష్టములేకుండ ఏదైనను చేయువానికి అది ఎంత కష్టమైనదిగాను అసహ్యమైనదిగాను ఉండును; అయితే దానికి భిన్నముగా, హృదయము సంతోషముగాను ఇష్టముగాను ఉన్నయెడల, అది ఆ పనిని గమనింపనే గమనింపదు. ఇక్కడను అట్లే: ఒకడు దానిని గూర్చి శ్రద్ధగలవాడై ప్రార్థనలో ఆనందించినయెడల, అతడు ఏ శ్రమనుగాని కష్టమునుగాని ఎరుగడు, అనుభవింపడు; తన అక్కరను మాత్రమే చూచును, తాను ఏమి చేయుచున్నాడో తెలిసికొనకమునుపే ఆ మాటలను పాడుట గాని ప్రార్థించుట గాని ముగించును. సంక్షేపముగా, ఒకడు క్లుప్తముగా, అయితే తరచుగాను బలముగాను ప్రార్థింపవలెను; ఏలయనగా ఒకడు ఎంత ఎక్కువగా, ఎంత దీర్ఘముగా ప్రార్థించెనని దేవుడు అడుగడు, అది ఎంత మంచిదో, అది హృదయమునుండి ఎట్లు వచ్చుచున్నదో అని అడుగును.

కాబట్టి క్రీస్తు ఇప్పుడు ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు: మీరు అడుగకమునుపే మీకు ఏమి అక్కరయో మీ పరలోకపు తండ్రికి తెలియును; ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్టున్నది: మీకు అక్కరయైనదానిని ఆయన మీకిచ్చునట్లు మీ దీర్ఘమైన ప్రేలాపనతో ఆయనను ముంచివేయవలెనని తలంచుచు మీరు ఏమి చేయుచున్నారు? మీరు మాటలతో ఆయనను ఒప్పింపవలసిన అవసరముగాని, ఆయనకు విస్తారముగా ఉపదేశింపవలసిన అవసరముగాని లేదు; ఏలయనగా మీకు ఏమి అక్కరయో మీకంటె బాగుగా ఆయనకు ముందే తెలియును. నీవు నీ వ్యాజ్యమును ఆయనకు వర్ణింపగలిగినదానికంటె దానిని బాగుగా ఎరిగియున్న ఒక అధిపతియెదుటకుగాని న్యాయాధిపతియెదుటకుగాని నీవు వచ్చి, దానిగూర్చి ఆయనకు తెలియజేయుటకు ఒక దీర్ఘమైన కథ చెప్పుటకు పూనుకొనినయెడల, ఆయన న్యాయముగా నిన్ను చూచి నవ్వును, లేక అంతకంటె నీమీద కోపపడును. అవును, మనము ఏలాగు ప్రార్థన చేయవలెనో మనకు తెలియదు అని పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పుచున్నాడు; కాబట్టి ఆయన మన మనవి విని మనకేదైనను ఇచ్చినయెడల, మనము గ్రహింపగలిగినదానికంటెను నిరీక్షింపగలిగినదానికంటెను మించి దానిని ఇచ్చును. కాబట్టి కొన్నిసార్లు ఆయన త్వరగా ఇయ్యనిదానినిగాని, అసలు ఇయ్యనిదానినిగాని మనలను అడుగనిచ్చును; మనకు ఏమి అక్కరయో, ఏది మనకు ప్రయోజనకరమో ఏది కాదో ఆయనకు బాగుగా తెలియును; అది మనము చూడము, చివరకు ఆయన మన ప్రార్థన ప్రకారము మనకు ఇచ్చియుండినయెడల అది మనకు మంచిది కాకపోయియుండెడిదని మనమే ఒప్పుకొనవలసివచ్చును. కాబట్టి ఆయన మనకు ఏమి ఎట్లు ఇయ్యవలెనో మన దీర్ఘమైన ప్రేలాపనతో మనము ఆయనకు బోధింపనక్కరలేదు, నిర్దేశింపనక్కరలేదు: ఏలయనగా ఆయన నామము పరిశుద్ధపరచబడునట్లును, ఆయన రాజ్యమును ఆయన చిత్తమును వృద్ధిపొంది అభివృద్ధిచెందునట్లును, ఇత్యాది, ఆయన ఇచ్చును.

అయితే నీవు ఇట్లనుచున్నావా: మన సమస్త అక్కరను మనకంటె బాగుగా ఆయన ఎరిగి చూచుచుండగా, ఆయన మనలను ఎందుకు ప్రార్థింపనిచ్చి మన అక్కరను మనవి చేయనిచ్చుచున్నాడు, అడుగకుండనే మనకు దానిని ఎందుకు ఇయ్యడు? సూర్యుడు, వర్షము, ధాన్యము, ధనము, దేహము, ప్రాణము మొదలైన ఎంతో మేలును, ఎవడును అడుగనిదియు దానికై కృతజ్ఞత చూపనిదియునైన మేలును ఆయన నిశ్చయముగా ప్రతిదినము సర్వలోకమునకు ఉచితముగా ఇచ్చుచున్నాడు; వెలుగును తిండియు త్రాగుడును లేకుండ వారు ఒక్క దినమైనను బ్రదుకలేరని ఆయనకు తెలియును; అట్లయితే వీటికొరకు ప్రార్థించుమని ఆయన మనకెందుకు చెప్పుచున్నాడు? ఉత్తరము: ఆయన మనకు ఏమి ఇయ్యవలెనో మన ప్రార్థనతో మనము ఆయనకు బోధించవలెనను కారణముచేత నిజముగా ఆయన దానిని కోరుట లేదు; అయితే ఆయన మనకు ఎటువంటి ఆశీర్వాదములను అనుగ్రహించుచున్నాడో, ఇంకను ఎంతో ఎక్కువగా ఆయన ఇయ్యగలడో ఇయ్యగోరుచున్నాడో మనము గుర్తించి ఒప్పుకొనునట్లే కోరుచున్నాడు; కాబట్టి మన ప్రార్థనచేత మనము ఆయనకంటె మనకే ఎక్కువగా ఉపదేశించుకొనుచున్నాము. ఏలయనగా దీనిని ఎన్నడును గుర్తింపనివారును దానికై కృతజ్ఞత చెల్లింపనివారునైన భక్తిహీనులవలె నేను నడువకుండునట్లు దానిచేత నేను త్రిప్పబడుచున్నాను; మరియు నా హృదయము ఈ విధముగా ఆయనవైపు త్రిప్పబడి మేల్కొల్పబడుచున్నది; దానిచేత నేను ఆయనను స్తుతించి ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించి, అక్కర కాలమందు ఆయనను ఆశ్రయించి ఆయనవలన సహాయము కొరకు కనిపెట్టుచున్నాను; దీనంతటి ఫలితము ఏదనగా ఆయన ఎటువంటి దేవుడో నేను మరి మరి గుర్తింప నేర్చుకొనుచున్నాను; మరియు నేను నా విజ్ఞాపనలను ఆయనకు చేయుచున్నాను గనుక, ఆయన నాకు సమృద్ధిగా ఉత్తరమిచ్చుటకు మరింత సుముఖుడగుచున్నాడు. చూడుము, ఇతడే ఇప్పుడు నిజమైన విజ్ఞాపకుడు; విస్తారముగా ప్రేలాపించుచు దీనిని ఎన్నడును గుర్తింపని ఆ ఇతర నిష్ప్రయోజనమైన వదరుబోతులవంటివాడు కాడు. అయితే ఇతడు తనకున్నది దేవుని వరమని ఎరిగి, తన హృదయమునుండి ఇట్లు చెప్పును: ప్రభువా, నా అనుదిన ఆహారములో ఒక ముక్కనైనను నేను నంతట నేను పుట్టింపలేననియు సంపాదింపలేననియు, ఏవిధమైన అక్కరనుండియైనను దురదృష్టమునుండియైనను నన్ను నేను కాపాడుకొనలేననియు నాకు తెలియును; కాబట్టి నీవు నాకు బోధించునట్లును, నా తలంపులను లక్ష్యపెట్టక మేళ్లు చేయుటకు సిద్ధముగా ఉండి నా అక్కరకు ముందుగానే సమకూర్చువానిగా నీవు నాకు ఇచ్చెదనని వాగ్దానము చేయునట్లును, నేను దానికొరకు కనిపెట్టి దానిని నీవలన బతిమాలుకొనెదను.

చూడుము, ప్రార్థనలో ఇటువంటి గుర్తింపు దేవునికి ప్రీతికరమైనది; మనము ఆయనకు చెల్లింపగల నిజమైనదియు, అత్యున్నతమైనదియు, అత్యంత అమూల్యమైనదియునైన ఆరాధన ఇదే; ఏలయనగా దానిచేత ఆయనకు చెందవలసిన ఘనతయు కృతజ్ఞతయు ఆయనకు ఇయ్యబడుచున్నవి. ఆ ఇతరులు దీనిని చేయరు; అయితే పందులవలె దేవుని వరములన్నిటిని పట్టుకొని మ్రింగివేయుదురు; ఒక దేశము తరువాత ఒక దేశమును, ఒక పట్టణము తరువాత ఒక పట్టణమును, ఒక ఇల్లు తరువాత ఒక ఇంటిని స్వాధీనపరచుకొందురు; దేవుని ఏమాత్రమైనను లక్ష్యపెట్టవలెనని ఎన్నడును తలంచరు; అంతలో దేవాలయములలో తమ గొప్ప రాగాలాపనలచేతను ప్రేలాపనచేతను పరిశుద్ధులుగా ఉండగోరుదురు. అయితే మనకు సమస్తమును దేవునివలననే కలదు, మనవలన ఏమియు లేదని దేవుని వాక్యమునుండి నేర్చుకొను క్రైస్తవ హృదయము, అటువంటి హృదయము దీనిని విశ్వాసముతో అంగీకరించి దానితో పరిచయము పెంచుకొనును; కాబట్టి అది సమస్తము కొరకు ఆయనవైపు చూచి, దానిని ఆయనవలన ఎదురుచూడగలదు. ఈ విధముగా ప్రార్థించుట మనకు బోధించుచున్నది; దానిచేత మనము మనలను దేవుని గుర్తించి, మనకు ఏమి అక్కరయో, దానిని ఎక్కడనుండి వెదకి పొందవలెనో నేర్చుకొనుచున్నాము. ఈ విధముగా అన్ని పరిస్థితులకు సులభముగా తన్నుతాను సరిపెట్టుకొనగల శ్రేష్ఠుడును వివేకియునైన మనుష్యుడు రూపొందును.

క్రీస్తు ఈ విధముగా ఈ అబద్ధమైనవియు నిష్ప్రయోజనమైనవియునైన ప్రార్థనలను గద్దించి త్రోసివేసిన పిమ్మట, మనము ఎట్లు ప్రార్థింపవలెనో దేనికొరకు ప్రార్థింపవలెనో ఒక శ్రేష్ఠమైన క్లుప్త రూపమును తానే ఇచ్చుటకు పూనుకొనుచున్నాడు; అది మనలను ప్రార్థనకు త్రోలవలసిన సకలవిధములైన అక్కరలను ఇమిడ్చికొనియున్నది; కాబట్టి ఇంత క్లుప్తమైన మాటలలో మనము ప్రతిదినము వాటిని జ్ఞాపకము చేసికొనగలము; మరియు తాను ఎట్లు ప్రార్థింపవలెనో దేనికొరకు ప్రార్థింపవలెనో తనకు తెలియదన్నట్టు ఎవడును సాకు చెప్పుకొనలేడు; మరియు విశేషముగా సామాన్య ప్రజలకును, పిల్లలకును, ఇంటి సేవకులకును, ప్రతిదినము ఉదయమును సాయంకాలమును భోజనబల్ల యొద్దను, ఇతర సమయములయందును ప్రభువు ప్రార్థన అంతయు ప్రార్థించుట మిక్కిలి మంచి అభ్యాసము; దానిచేత ఒకడు దానిలో మన సమస్త అక్కరలను సామాన్యముగా దేవునియెదుట ఉంచగలడు. అయితే ప్రభువు ప్రార్థన ప్రశ్నోత్తర బోధ (కాటెకిజం) లోను ఇతర చోట్లను తగినంతగా వివరింపబడియున్నది గనుక, ప్రస్తుతము నేను మరి ఏ వ్యాఖ్యానమును చేర్చను.

అయితే తరచుగా చెప్పబడినట్లు, భూమిమీద ఎన్నడును పలుకబడిన, లేక ఎవడైనను ఊహింపగలిగిన ప్రార్థనలన్నిటిలో ఇది నిశ్చయముగా అత్యుత్తమమైన ప్రార్థన; ఏలయనగా తండ్రియైన దేవుడు తన కుమారుని ద్వారా దానిని ఇచ్చి, ఆయన పెదవులమీద ఉంచెను; కాబట్టి అది ఆయనకు అత్యంత ప్రీతికరమైనదని మనము సందేహింప సాహసింపము. "పరలోకమందున్న మా తండ్రీ," ఇత్యాది, అను మాటలో ఆయన మొట్టమొదటనే తన ఆజ్ఞను గూర్చియు తన వాగ్దానమును గూర్చియు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు; బిడ్డ తన తండ్రిని అడుగునట్లు మనము ఆయనను అడుగవలెనను ఈ ఘనతను మననుండి కోరువానిగా ఆయన ఉన్నాడు; మరియు మనకు అక్కరయైనదానిని ఆయన సంతోషముగా మనకిచ్చునను నమ్మకము మనకుండవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు; మరియు క్రీస్తు ద్వారా మనము ఆయన పిల్లలమైయున్నామని మనము అతిశయించుట కూడ దీనిలో భాగమే; ఈ విధముగా మనము ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారమును వాగ్దానము ప్రకారమును, ప్రభువైన క్రీస్తు నామమున వచ్చి, సంపూర్ణ నమ్మకముతో ఆయనయెదుట నిలుచుచున్నాము.

ఇప్పుడు మొదటి, రెండవ, మూడవ మనవులు మనము ఆయనవలన పొందు అత్యున్నతమైన మేళ్లను సూచించుచున్నవి: అనగా, మొదటిది, ఆయన మన తండ్రియైనందున, ఆయన మనవలన తన ఘనతను పొందునట్లును, ఆయన నామము సర్వలోకములో మిక్కిలి ఘనముగా ఎంచబడునట్లును. దీనితో నేను సకలవిధములైన అబద్ధ విశ్వాసమును ఆరాధనను, నరకమంతటిని, సమస్త పాపమును దేవదూషణను ఒక్క కుప్పగా పోగుచేసి, ఆయన నామమును అపవిత్రపరచి దుర్వినియోగము చేయు, లేక ఆయన నామము క్రింద తమ సొంత ఘనతను వెదకు పోపు, టర్కులు, కక్షలు పుట్టించు ఆత్మలు (వేర్పాటువాదులు), అబద్ధ బోధకులు అను వీరందరి హేయమైన విశ్వాసమును ఆయన అంతమొందించవలెనని ప్రార్థించుచున్నాను. నిజముగా మాటలు కొద్దియే, అయితే వాటి భావము సమస్త అబద్ధ బోధకును జీవితమునకును విరోధముగా లోకమంత విశాలమైనది. రెండవది, మనము ఆయన వాక్యమును నిజమైన బోధను ఆరాధనను కలిగియున్న తరువాత, ఆయన రాజ్యము కూడ మనయందు ఉండి నిలిచియుండునట్లు, అనగా ఈ బోధలోను జీవితములోను ఆయన మనలను ఏలి, దానిచేత అపవాదియొక్కయు వాని రాజ్యముయొక్కయు సమస్త శక్తికి విరోధముగా మనలను కాపాడి సంరక్షించునట్లు, మరియు ఈ రాజ్యము నిలుచునట్లు దానిమీద రేగు రాజ్యములన్నియు నాశనమునకు పోవునట్లు. మరియు మూడవది, మన చిత్తముగాని ఏ మనుష్యుని చిత్తముగాని కాక, ఆయన చిత్తము మాత్రమే నెరవేరునట్లును, లోకముయొక్క సమస్త ఆలోచనలకును ప్రయత్నములకును, ఈ చిత్తమునకును ఆలోచనకును విరోధముగా పోరాడు దేనికైనను వ్యతిరేకముగా, సర్వలోకము గుంపుగా కూడి తన విరోధ పక్షమును నిలుపుకొనుటకు పోరాడినను, ఆయన తలంచునదియు ఆలోచనచెప్పునదియు సఫలమగునట్లును. ఇవే మూడు అతి ముఖ్యమైన అంశములు.

ఇతర నాలుగు మనవులలో, ఈ బీదయైనదియు బలహీనమైనదియు తాత్కాలికమైనదియునైన జీవితము విషయమై, మన నిమిత్తము ప్రతిదినము మనకు ఎదురగు అక్కర మనయెదుట నిలుచుచున్నది. కాబట్టి మనము మొదట, ఆయన మన అనుదినాహారమును, అనగా ఈ జీవితమును కాపాడుటకు అవసరమైన సమస్తమును: ఆహారమును, ఆరోగ్యముగల దేహమును, మంచి వాతావరణమును, ఇల్లును, గృహమును, భార్యను, బిడ్డను, మంచి ప్రభుత్వమును, సమాధానమును మనకు ఇయ్యవలెననియు, సకలవిధములైన విపత్తునుండియు, రోగమునుండియు, తెగులునుండియు, కరవు కాలమునుండియు, యుద్ధమునుండియు, తిరుగుబాటునుండియు, ఇత్యాదులనుండియు మనలను కాపాడవలెననియు ప్రార్థించుచున్నాము. తరువాత, ఆయన మన అపరాధములను క్షమించి, ఆయన ప్రతిదినము ఇంత సమృద్ధిగా మనకు అనుగ్రహించు ఆశీర్వాదములను మనము సిగ్గుమాలినరీతిగా దుర్వినియోగము చేయుటను వాటికొరకు మనము చూపు కృతఘ్నతను లక్ష్యపెట్టక, ఈ కారణముచేత వాటిని మనకు నిరాకరింపకయు, మనము పాత్రులమైన అప్రసన్నతతో మనలను శిక్షింపకయు, క్రైస్తవులనియు ఆయన పిల్లలనియు పిలువబడు మనము జీవింపవలసినట్లు జీవింపకపోయినను, మనలను కృపతో క్షమించవలెనని ప్రార్థించుచున్నాము. మూడవది, మనము భూమిమీద సకలవిధములైన శోధనల మధ్యను బాధల మధ్యను జీవించుచున్నాము గనుక, అక్కడ ప్రతివైపునుండి దాడిచేయబడి ఆటంకపరచబడుచున్నాము; బాహ్యముగా లోకముచేతను అపవాదిచేతను మాత్రమే కాక, అంతరంగముగా మన సొంత శరీరముచేత కూడ శోధింపబడుచున్నాము; కాబట్టి మనము జీవింపవలసినట్లు జీవింపలేము, ఇంత ప్రమాదము శోధనల మధ్య ఒక్క దినమైనను నిలువలేము; కాబట్టి ఈ ప్రమాదములోను అక్కరలోను మనము దానిచేత జయింపబడి నశింపకుండునట్లు ఆయన మనలను నిలువబెట్టవలెనని ప్రార్థించుచున్నాము. మరియు చివరిగా, ఆయన చివరకు సమస్త కీడునుండి మనలను పూర్తిగా విడిపించి, మనము ఈ జీవితమునుండి దాటిపోవలసిన సమయము వచ్చినప్పుడు, కృపగలదియు ధన్యమైనదియునైన మరణ ఘడియను మనకు అనుగ్రహించవలెనని ప్రార్థించుచున్నాము. ఈ విధముగా మనము మన శరీర సంబంధమైనదియు ఆత్మ సంబంధమైనదియునైన సమస్త అక్కరను క్లుప్తముగా ఆయన ఒడిలో ఉంచి, కొద్ది మాటలలో ఒక లోకమంత భావమును పోగుచేసితిమి.

అయితే వచనములో ప్రార్థనను ఒక సామాన్య కృతజ్ఞతాపూర్వక ఒప్పుకోలుతోవలె ముగించు ఒక చిన్న అనుబంధము ఉన్నది; అది ఇదే: రాజ్యమును బలమును మహిమయు నిరంతరము నీవియై యున్నవి. ఇవి దేవునికి మాత్రమే చెందిన సరియైన బిరుదులును నామములునై యున్నవి. ఏలయనగా ఈ మూడు సంగతులను ఆయన తనకొరకు ప్రత్యేకించుకొనియున్నాడు, అనగా ఏలుట, తీర్పుతీర్చుట, మహిమపొందుట. దేవునికి మాత్రమే తప్ప, లేక ఆయన దానిని అప్పగించినవారికి తప్ప, ఎవనికిని ఏలుటకుగాని ప్రాబల్యము కలిగియుండుటకుగాని హక్కు లేదు; వారి ద్వారా తన సేవకుల ద్వారావలె ఆయన అధికారము నడిపించుచున్నాడు. అట్లే దైవిక నియామకముచేత పదవిని కలిగియున్నవాడు తప్ప, ఏ మనుష్యునికిని మరియొకనికి తీర్పుతీర్చుటకుగాని, కోపపడి శిక్షించుటకుగాని హక్కు లేదు. ఏలయనగా అది మనుష్యుల సహజ హక్కు కాదు, దేవునిచేత ఇయ్యబడిన హక్కు.

ఇవే ఆ రెండు: ఆయన ఇక్కడ రాజ్యము, లేక సార్వభౌమాధికారము అని పిలుచునది, సమస్త అధికారము ఆయనదైయుండునట్లు; తరువాత బలము, అనగా నిర్ణయమును అమలుపరచుట, exsecutio (అమలు), దానిచేత ఆయన శిక్షించి, దుష్టులను లోబరచి, భక్తులను కాపాడగలడు. ఏలయనగా శిక్షించువాడు దేవుని స్థానమున దానిని చేయుచున్నాడు; ఒకడు న్యాయము జరిగించుటయు, కాపాడుటయు, పోషించుటయు అంతయు ఆయన బలమువలననే. కాబట్టి ఎవడును తనకుతాను పగతీర్చుకొనకూడదు, శిక్షింపకూడదు; ఏలయనగా అది వాని పదవిగాని వాని పరిధిగాని కాదు, అది ఫలింపదు; ఆయన సెలవిచ్చునట్లు: పగతీర్చుట నా పని, నేనే ప్రతిఫలము ఇచ్చెదను; మరియొక చోట ఆయన ఇట్లు బెదరించుచున్నాడు: కత్తి పట్టుకొనువాడు కత్తిచేత నశించును.

అట్లే మహిమ, లేక ఘనత, దేవునికి మాత్రమే సొంతమైనది; కాబట్టి ఎవడును ఆయన ద్వారాను ఆయనవలనను తప్ప, తన జ్ఞానమును, పరిశుద్ధతను, సామర్థ్యమును, దేనినిగూర్చియు అతిశయింపకూడదు. ఏలయనగా నేను ఒక రాజునుగాని అధిపతినిగాని ఘనపరచి, అతనిని కృపగల ప్రభువా అని పిలిచినను, లేక అతని యెదుట మోకాలు వంచినను, ఇది అతని వ్యక్తి నిమిత్తము చేయబడదు, దేవుని నిమిత్తమే; ఏలయనగా అతడు దేవుని స్థానమున ప్రభావముతో కూర్చుండియున్నాడు. అట్లే నేను తండ్రికిని తల్లికిని, లేక వారి స్థానమందున్నవారికిని ఘనత చూపినప్పుడు, దీనిని మనుష్యునికి కాదు, దైవిక పదవికే చేయుచున్నాను, వారియందు దేవుని ఘనపరచుచున్నాను; ఈ విధముగా అధికారమును బలమును ఎక్కడ ఉండునో, దానికి ఘనతయు మహిమయు చెందును.

మరియు ఈ విధముగా ఆయన రాజ్యమును, బలమును, మహిమయు సర్వలోకములో ప్రబలుచున్నవి; కాబట్టి తండ్రి, తల్లి, యజమానుడు, న్యాయాధిపతి, అధిపతి, రాజు, చక్రవర్తి, ఇత్యాది దైవిక పదవులలోను స్థితులలోను ఆయన ఒక్కడే ఏలుచు, శిక్షించుచు, మహిమపరచబడుచున్నాడు; అపవాది తన అనుచరుల ద్వారా తన్నుతాను ఎదిరించుకొని, అధికారమును బలమును చేజిక్కించుకొని, పగతీర్చుటను శిక్షించుటను జరిగించి, మహిమనంతటిని తానే గుత్తకు తీసికొనవలెనని గురిపెట్టుచున్నను అట్లే. కాబట్టి మనము విశేషముగా ఆయన నామము కొరకును, ఆయన రాజ్యము కొరకును, ఆయన చిత్తము కొరకును ప్రార్థించుచున్నాము; అవి మాత్రమే ప్రబలవలెననియు, ఇతర నామములన్నియు, రాజ్యములును, బలమును, చిత్తమును నాశనమునకు పోవలెననియు; మరియు ఈ మూడు విషయములన్నిటిలో ఆయనే అత్యున్నతుడనియు, ఇతరులైతే ఆయన సాధనములనియు, వాటిచేత ఆయన ఈ సంగతులను జరిగించి నెరవేర్చుచున్నాడనియు మనము ఈ విధముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము.

14, 15 వచనములు. "మనుష్యుల అపరాధములను మీరు క్షమించినయెడల, మీ పరలోకపు తండ్రియు మిమ్మును క్షమించును. మీరు మనుష్యుల అపరాధములను క్షమింపకపోయినయెడల, మీ తండ్రియు మీ అపరాధములను క్షమింపడు.

అది ఒక విశేషమైన చేర్పు, అయితే మిక్కిలి అమూల్యమైనది; మా అపరాధములను క్షమించుము, ఇత్యాది అను ఈ ప్రత్యేకమైన మనవికి ఆయన ఇటువంటి అనుబంధమును ఎట్లు చేర్చెనో అని ఎవడైనను ఆశ్చర్యపడవచ్చును; ఆయన ఇతర మనవులలో ఒకదానికి కూడ ఇటువంటి ఒక ముక్కను చేర్చి: మేము మా పిల్లలకు ఇచ్చునట్లు మా అనుదినాహారము మాకు దయచేయుము; లేక, మేము ఎవనిని శోధింపనట్లు మమ్మును శోధనలోనికి తేకుము; మేము మా పొరుగువానిని రక్షించి విడిపించునట్లు కీడునుండి మమ్మును తప్పించుము అని అంతే సులభముగా చెప్పియుండవచ్చును గదా; అయినను ఈ ఒక్క మనవికి తప్ప మరి ఏ మనవికిని ఏదియు చేర్చబడలేదు. మరియు దానికి తోడు, మనము క్షమించుటచేత పాపక్షమాపణ సంపాదింపబడి యోగ్యతచేత పొందబడినట్టు కనబడుచున్నది: అట్లయితే క్షమాపణ క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే వచ్చుననియు విశ్వాసముచేత పొందబడుననియు ఉన్న మన బోధ ఏమగును? మొదటిదానికి ఉత్తరము: ఆయన విశేషముగా ఈ మనవిని ఈ విధముగా చెప్పి, పాపక్షమాపణను మనము క్షమించుటతో ముడివేయ దలచెను; దీనిచేత ఆయన క్రైస్తవులు ఒకరినొకరు ప్రేమించుటకును, విశ్వాసమునకును క్షమాపణను పొందుటకును తరువాత, ఎడతెగక తమ పొరుగువానిని క్షమించుచుండుటను తమ ప్రధానమైనదియు ముఖ్యమైనదియునైన బాధ్యతగా చేసికొనుటకును వారిని బద్ధులనుగా చేయగోరెను; కాబట్టి మనము ఆయనయెడల విశ్వాసములో జీవించునట్లే మన పొరుగువానియెడల ప్రేమలో జీవించి, ఇతరులను విసికింపకయు హాని చేయకయు, మనకు హాని కలిగినను (ఈ జీవితములో ఇది తరచుగా జరుగవలసియున్నది) మనము ఎల్లప్పుడు క్షమించవలెనని తలంచవలెను; లేనియెడల మనము కూడ క్షమింపబడలేదని తెలిసికొనవలెను. ఏలయనగా కోపమును దుర్భావమును ఉన్నయెడల, అది ప్రార్థనయంతటిని పాడుచేయును; కాబట్టి ఒకడు పూర్వపు మనవులలో దేనినైనను ప్రార్థింపలేడు, కోరలేడు. చూడుము, దీని అర్థము ఒక దృఢమైనదియు బలమైనదియునైన బంధమును ఏర్పరచుటయే; దానిచేత మనము కలిసి పట్టబడుచున్నాము; కాబట్టి మనము దేవునియెదుటకు వచ్చి, ప్రార్థించి, మనకు అక్కరయైనదానిని పొందుటకు బదులుగా, విభేదించి, విభజనలను, పక్షములను, శాఖలను పుట్టించము: అయితే ప్రేమచేత ఒకరినొకరు సహించి ఏకమనస్సుతో నిలిచియుండవలెను. ఇట్లున్నయెడల, క్రైస్తవ మనుష్యుడు సరిగా విశ్వసించుచును ప్రేమించుచును ఉన్నవాడై సంపూర్ణుడై యున్నాడు. అతనికి మరి ఏ లోపములు ఉన్నను, అవి ప్రార్థనలో దహింపబడును, సమస్తమును క్షమింపబడి రద్దుచేయబడును.

అయితే ఈ మాటలలో ఆయన పాపక్షమాపణను మన క్రియకు ఎలా జోడించుచున్నాడు? ఆయన ఇట్లనుచున్నాడు: మీరు మీ పొరుగువానిని క్షమించినయెడల మీరును క్షమింపబడుదురు, మరియు ఇంకను మొదలైనవి. ఇది క్షమాపణను క్రియలమీద ఆధారపడునట్లు చేయదా? [ఆంగ్ల పాఠములో పొరపాటున "faith" అని ముద్రింపబడెను] జవాబు: నేను ఇతర చోట్ల తరచుగా చెప్పినట్లు, పాపక్షమాపణ రెండు విధములుగా జరుగును; మొదటిది, సువార్త ద్వారాను దేవుని వాక్యము ద్వారాను, అది దేవుని యెదుట హృదయములో అంతరంగముగా విశ్వాసము ద్వారా స్వీకరింపబడును; రెండవది, బాహ్యముగా క్రియల ద్వారా; వీటిని గూర్చి 2 పేతురు 1:10 సత్క్రియలను గూర్చి బోధించుచు ఇట్లు చెప్పుచున్నది: ప్రియ సహోదరులారా, మీ పిలుపును ఏర్పాటును నిశ్చయము చేసికొనుటకు జాగ్రత్తపడుడి, మొదలైనవి. ఇక్కడ ఆయన భావమేమనగా, మనకు విశ్వాసమును పాపక్షమాపణయు ఉన్నవని మనము నిశ్చయము చేసికొనవలెను, అనగా మనము క్రియలను కనుపరచవలెను; అప్పుడు చెట్టును దాని ఫలములను బట్టి గుర్తింపవచ్చును, అది చెడ్డ చెట్టు కాదు మంచి చెట్టు అని స్పష్టముగా తెలియును. ఏలయనగా నిజమైన విశ్వాసము ఎక్కడ ఉండునో అక్కడ సత్క్రియలు నిశ్చయముగా దాని వెంట వచ్చును. ఈ విధముగా మనుష్యుడు దేవుని యెదుటను మనుష్యుల యెదుటను అంతరంగముగాను బాహ్యముగాను భక్తిగలవాడును యథార్థవంతుడునై యుండును. ఏలయనగా నేను నిజమైన విశ్వాసినని నన్ను నేనును ఇతరులను నిశ్చయపరచుకొనునది ఈ ఫలితమును ఈ ఫలమునే; దీనిని నేను మరి ఏ విధముగాను తెలిసికొనలేను, చూడలేను.

అలాగే ఇక్కడ కూడ, నేను క్రియాపూర్వకముగా కనుపరచు బాహ్యమైన క్షమాపణ, నా పాపములకు దైవిక క్షమాపణ నాకు కలదనుటకు నిశ్చయమైన గురుతై యున్నది. మరల, ఇది నా పొరుగువానియెడల కనుపరచబడనియెడల, నేను దేవుని యెదుట క్షమింపబడలేదనియు, ఇంకను అవిశ్వాసములోనే యున్నాననియు నాకు నిశ్చయమైన రుజువు కలదు. చూడుడి, ఇదే రెండు విధముల క్షమాపణ; ఒకటి హృదయములో అంతరంగమైనది, అది దేవుని వాక్యమును మాత్రమే హత్తుకొనును; మరియొకటి బాహ్యమైనది, అది బయటకు వెల్లడియై, అంతరంగమైనది మనకు కలదని మనలను నిశ్చయపరచును.

ఈ విధముగా మనము క్రియలను విశ్వాసము నుండి వేరుపరచుచున్నాము, అంతరంగ నీతి బాహ్య నీతి అని; అయితే అంతరంగమైనది మొదట ఉండునట్లు, అది వేరును మొదలునై యుండి, దాని నుండి సత్క్రియలు ఫలముగా ఎదుగవలెను; బాహ్యమైనదైతే వాటికి సాక్ష్యమును, పేతురు చెప్పినట్లు, ఆ మరియొకటి నిశ్చయముగా అక్కడ ఉన్నదను ధ్రువీకరణయు నిశ్చయతయునై యున్నది. ఏలయనగా అంతరంగ నీతి లేనివాడు బాహ్య క్రియలలో ఏదియు చేయడు. మరల, బాహ్యమైన గురుతులును రుజువులును లేనియెడల, మొదటిదానిని గూర్చి నేను నిశ్చయముగా ఉండలేను, నన్ను నేనును ఇతరులను మోసపుచ్చుకొనుచున్నాను. అయితే నేను నా పొరుగువానిని సంతోషముగా క్షమించుచున్నానని నేను చూచి అనుభవించినయెడల, నేను ఇట్లు నిర్ణయించి చెప్పగలను: ఈ క్రియను నేను స్వభావసిద్ధముగా చేయుట లేదు, దేవుని కృపచేత నేను మునుపటికంటె వేరుగా మనస్సుగలవాడనైతినని నాకు అనుభవమగుచున్నది.

కుతర్కవాదుల పిచ్చి వాగుడుకు ఇది సంక్షిప్తమైన జవాబు. అయితే ఇదియు సత్యమే, ఆయన ఇక్కడ పిలుచుచున్న ఈ క్రియ, మనంతట మనము చేయు ఇతర క్రియలవంటి కేవలము ఒక క్రియ కాదు; ఏలయనగా దీనిచేత విశ్వాసము విస్మరింపబడదు. ఏలయనగా ఆయన ఈ క్రియను తీసికొని దానిమీద ఒక వాగ్దానమును నాటుచున్నాడు, కాబట్టి దీనిని యథార్థముగా ఒక సంస్కారము అని పిలువవచ్చును, దానిచేత విశ్వాసమును బలపరచుటకై. బాప్తిస్మమును కూడ, నేను బాప్తిస్మమిచ్చునప్పుడు గాని బాప్తిస్మము పొందునప్పుడు గాని, నేను చేయు క్రియగా ఎంచవలసియున్నట్లే; అయితే దేవుని వాక్యము దానితో జతపరచబడియున్నందున, అది తనంతట తానే ప్రయోజనకరమైనదిగా గాని ఏదైన సాధించునదిగా గాని కేవలము ఒక క్రియ కాదు; అది విశ్వాసము ఆధారపడు దైవిక వాక్యమును గురుతునై యున్నది. అలాగే మన ప్రార్థన కూడ, మన క్రియగా, దేనికిని పనికిరాదు ఏమియు సాధింపదు; అయితే దాని సామర్థ్యము, అది ఆయన ఆజ్ఞకును వాగ్దానమునకును అనుగుణముగా చేయబడుటవలననే కలుగును; కాబట్టి దానిని ఒక సంస్కారముగా ఎంచవచ్చును, మన స్వంత క్రియగా కంటె దైవిక క్రియగానే ఎంచవచ్చును.

నేను దీనిని ఈ కారణముచేత చెప్పుచున్నాను, ఏలయనగా కుతర్కవాదులు మనము చేయు క్రియలను దేవుని వాక్యమునకును వాగ్దానమునకును వెలుపల, వాటిని మాత్రమే చూచుచున్నారు. కాబట్టి క్రియలను సూచించు ఈ వాక్యభాగములను వారు విని చదివినప్పుడు, మనుష్యుడు తన క్రియచేత దీనిని సంపాదించుకొనుచున్నాడని వారు తప్పక చెప్పవలసి వచ్చుచున్నది. అయితే లేఖనములు ఇట్లు బోధించుచున్నవి: మనము మనవైపు చూడక, దేవుని వాక్యమువైపును వాగ్దానమువైపును చూచి, విశ్వాసముచేత దానిని హత్తుకొనవలెను; కాబట్టి వాక్యముచేతను వాగ్దానముచేతను ప్రేరేపింపబడి నీవు ఒక క్రియ చేసినయెడల, దేవుడు నీయెడల కృపగలవాడని నీకు నిశ్చయమైన రుజువు కలదు; దేవుడు ఇప్పుడు తనదిగా స్వీకరించిన నీ స్వంత క్రియ, నీకు క్షమాపణను గూర్చిన నిశ్చయమైన రుజువై యుండును, మొదలైనవి.

మనము కృపను పాపక్షమాపణను పొందుటకు దేవుడు వివిధ మార్గములను, రీతులను, విధానములను ఏర్పాటు చేసియున్నాడు; మొదటిది, బాప్తిస్మము మరియు సంస్కారము; అలాగే (ఇప్పుడే చెప్పినట్లు) ప్రార్థన; అలాగే పాపవిమోచన ప్రకటన; మరియు ఇక్కడ మనము చేయు క్షమాపణ; కాబట్టి మనకు సమృద్ధిగా ఏర్పాటు చేయబడియున్నది, ప్రతిచోటను కృపను కనికరమును కనుగొనగలము. ఏలయనగా నీవు ప్రతిదినము కలిసి జీవించుచు, ఈ క్షమాపణను అభ్యసించుటకు ప్రతిదినము అవకాశము కలిగియున్న నీ పొరుగువాని కంటె దగ్గరగా దానిని ఎక్కడ వెదకుదువు? ఏలయనగా నీవు అధికముగాను తరచుగాను నొప్పింపబడకుండుట అసాధ్యము; కాబట్టి మనకు దేవాలయములో గాని యాజకుని యొద్ద గాని మాత్రమే కాక, మన జీవితము మధ్యలోనే, సహోదరుడు సహోదరునితో, ప్రతివాడు ఇంటిలో తన గృహములో, ప్రతిదినము ఒక సంస్కారమును లేక బాప్తిస్మమును కలిగియున్నాము. ఏలయనగా ఈ క్రియ ద్వారా నీవు వాగ్దానమును పట్టుకొనినయెడల, బాప్తిస్మములో నీవు పొందు దానినే నీవు పొందుచున్నావు. ఇంత సాధారణమైన బాప్తిస్మమును మన మెడకు వ్రేలాడదీసి, దానిని ప్రభువు ప్రార్థనకు బంధించుట కంటె దేవుడు మనయెడల ఇంకెంత సమృద్ధిగా కృప చూపగలడు? ప్రతివాడును ప్రార్థించి తన పొరుగువానిని క్షమించునప్పుడు ఆ [బాప్తిస్మమును] తనలో తాను అనుభవించును. కాబట్టి తాను దానికి మనస్సు కుదుర్చుకొనలేననియు, అది తనకు చాల ఉన్నతమైనది దూరమైనది అనియు, లేక చాల భారమైనది ఖరీదైనది అనియు ఫిర్యాదు చేయుటకు గాని తప్పించుకొనుటకు గాని ఎవనికిని కారణము లేదు; ఏలయనగా అది అతని యింటికిని అతని పొరుగువాని యొద్దకును, అతని వాకిటి ముందుకే తేబడియున్నది, అవును, అతని ఒడిలోనే పెట్టబడియున్నది.

చూడుడి, నీవు దీనిని క్రియను బట్టి కాక, దానితో జతపరచబడిన వాక్యమును బట్టి చూచినయెడల, అది శ్రేష్ఠమైన, అమూల్యమైన నిధి అని నీవు కనుగొందువు; కాబట్టి అది ఇక నీ క్రియ కాదు, దైవిక సంస్కారము; ఇతర సంస్కారముల యొద్దకు నీవు రాలేకపోయినను, నీ పొరుగువానిని క్షమించుట అను కృపను నీవు పొందగలవనునది శక్తిగల ఆదరణ. ఇది ఈ క్రియను హృదయపూర్వకముగా ఇష్టముతో చేయుటకును, ఈ కృపకు నీవు యోగ్యుడవైనందుకు దేవునికి కృతజ్ఞుడవై యుండుటకును నిన్ను ప్రేరేపింపవలెను: దీనికొరకు నీవు నిశ్చయముగా లోకము అంతమువరకు పరుగెత్తి, నీ ఆస్తి అంతయు వెచ్చింపవలెను; కల్పితమైన పాపక్షమాపణ పత్రముల (ఇండల్జెన్సుల) కొరకు మనము మునుపు చేసినట్లే. దీనిని స్వీకరింపనివాడు సిగ్గుమాలిన, శాపగ్రస్తుడైన మనుష్యుడై యుండవలెను; విశేషముగా అతడు ఈ కృపను గూర్చి విని దానిని గుర్తించియు, క్షమింపనంత వక్రబుద్ధియు మొండితనమును గలవాడై యుండినయెడల; దానిచేత అతడు ఒక్కసారిగా బాప్తిస్మమును సంస్కారమును మిగిలినదంతయు పోగొట్టుకొనును. ఏలయనగా అవన్నియు ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడియున్నవి, కాబట్టి ఒకటి కలిగియున్నవాడు అన్నియు కలిగియుండవలెను, లేక ఏదియు నిలుపుకొనడు. ఏలయనగా బాప్తిస్మము పొందినవాడు సంస్కారమును కూడ పొందవలెను; సంస్కారమును పొందువాడు ప్రార్థన కూడ చేయవలెను; ప్రార్థించువాడు క్షమింపను వలెను, మొదలైనవి. నీవు క్షమింపనియెడల, నీవు క్రైస్తవుల మధ్య ఉండి సంస్కారమును ఇతర ఆశీర్వాదములను అనుభవించుచున్నను, నీ పాపములును క్షమింపబడవు అను భయంకరమైన తీర్పు ఇక్కడ నీకు కలదు; అంతేకాక ఇవి నీకు మరింత హానికరమైనవిగాను శిక్షావిధికరమైనవిగాను ఉండును.

దీనిని చేయుటకు మనలను మరింత ప్రేరేపించుటకు క్రీస్తు దయగల, స్నేహపూర్వకమైన మాటలను వాడి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: మీరు మనుష్యుల అపరాధములను క్షమించినయెడల, మొదలైనవి. ఆయన వారి దుష్టత్వమును దౌర్జన్యమును, లేక వక్రతను దుర్గుణమును అని చెప్పుట లేదు. ఏలయనగా అపరాధము అనుటచేత ఆయన ద్వేషముచేత కంటె బలహీనతచేతనో అజ్ఞానముచేతనో చేయబడు పాపమును సూచించుచున్నాడు. ఆయన మన పొరుగువాని పాపమును ఎందుకు ఇట్లు తగ్గించి చిన్నదిగా చేయుచున్నాడు—ఏలయనగా అనేకులు కేవలము దుష్టత్వముచేతను చెడ్డ ఇష్టముచేతను బుద్ధిపూర్వకముగా పాపము చేయుట మనము తరచుగా చూచుచున్నాము కదా? నీ కోపమును చల్లార్చి, నిన్ను మెత్తబరచి, నీవు ఇష్టముతో క్షమించునట్లు చేయగోరుచున్నందుననే ఆయన దీనిని చేయుచున్నాడు; పాపమును అది తనంతట తాను ఎంత గొప్పదో అంత గొప్పదిగా చేయుట కంటె, నీ హృదయమును మధురముగాను స్నేహపూర్వకముగాను చేయుటయందే ఆయనకు ఎక్కువ శ్రద్ధ.

ఏలయనగా దేవుని యెదుట అది ఎంత గొప్పదిగా ఉన్నదనగా, ఉండవలసినదనగా, అది నిత్య శిక్షావిధికి పాత్రమై, పరలోకము నుండి బహిష్కరించును; అది చిన్న పాపమైనను, కేవలము ఒక తప్పిదమైనను, ఒకడు దానిని ఒప్పుకొని దానికొరకు నీ క్షమాపణ అడుగనియెడల అట్లే. అయితే పాపమును శిక్షించుట కాక క్షమించుటయే హక్కుగా గల నీవును నేనును పాపమును ఆ విధముగా ఎంచవలెనని ఆయన భావము కాదు; కాబట్టి నీవు ఇట్లు తలంచవలెను: నీ పొరుగువాడు ద్వేషముచేత నీకు విరోధముగా ఏదైన చేసినను, అతడు అపవాదిచేత మోసపోయి, చెరపట్టబడి, గ్రుడ్డివాడుగా చేయబడియున్నాడు. కాబట్టి అపవాదిచేత జయింపబడిన అతనిమీద జాలిపడునంత భక్తి నీకుండవలెను; అప్పుడు అతనిని దానికి పురికొల్పిన అపవాది పక్షమున అది గొప్ప, క్షమింపరాని పాపమనియు, నీ పొరుగువాని పక్షమున ఒక పొరపాటు, తప్పిదమనియు పిలువబడును; క్రీస్తు తానే సిలువమీద: తండ్రీ, వీరేమి చేయుచున్నారో వీరెరుగరు గనుక వీరిని క్షమించుము అని ప్రార్థించినప్పుడు మనయెడల చేసినట్లే. అది తనంతట తాను భూమిమీద ఎన్నడును చేయబడిన పాపములన్నిటిలో అతి గొప్పదైనను, మన పాపమును చిన్నదిగాను స్వల్పమైనదిగాను చేయుటయే. ఏలయనగా దేవుని అద్వితీయ కుమారుని అత్యంత అవమానకరముగా హింసించి చంపుట కంటె గొప్ప పాపము ఏది చేయబడగలదు?

అయినను నీకు విరోధముగా పాపము చేసిన నీ పొరుగువాడు దానిని ఒప్పుకొని, క్షమాపణ కోరి, తనను సరిదిద్దుకొనగోరునట్లుగా నీవు ఈ పొరపాటును తప్పిదమును అర్థము చేసికొనవలెను. ఏలయనగా పాపము రెండు రకములని నేను ఇతర చోట్ల చెప్పియున్నాను; ఒకటి ఒప్పుకొనబడినది, దానిని ఎవడును క్షమింపకుండ విడువరాదు; మరియొకటి సమర్థింపబడునది—దానిని ఎవడును క్షమింపలేడు, ఏలయనగా అది పాపముగా ఎంచబడుటకు గాని క్షమాపణగా అంగీకరింపబడుటకు గాని ఇష్టపడదు. కాబట్టి క్రీస్తు కూడ మత్తయి 18:18లో క్షమాపణను లేక తాళపుచెవులను గూర్చి మాటలాడుచు, బంధించుటను విప్పుటను రెండింటిని ప్రక్కప్రక్కన ఉంచుచున్నాడు; ఒకడు పాపమని ఒప్పుకొనని, క్షమింపబడుటకు ఇష్టపడని పాపమును విప్పలేము, దానిని నరకపు అగాధములో బంధింపవలెను అని చూపుటకు; అయితే మరియొక వైపు, ఒప్పుకొనబడిన పాపములను మనము విప్పి పరలోకమునకు లేపవలెను, మొదలైనవి. తాళపుచెవుల అధికారము విషయములో ఎట్లున్నదో, ప్రతి క్రైస్తవుడు తన పొరుగువాని విషయములోను అట్లే యున్నది; తనకు హాని చేయు ప్రతివానిని క్షమించుటకు అతడు సిద్ధముగా ఉండవలసినను, ఎవడైనను పాపమును ఒప్పుకొని దానిని మానక, పైగా దానిలోనే కొనసాగినయెడల, నీవు అతనిని క్షమింపలేవు; ఇది నీ నిమిత్తము కాదు, అతని నిమిత్తమే, ఏలయనగా అతడు క్షమాపణను కోరుట లేదు. అయితే అతడు తన దోషమును ఒప్పుకొని క్షమాపణ అడిగిన వెంటనే, సమస్తమును అనుగ్రహింపవలెను, పాపవిమోచన వెంటనే తప్పక రావలెను. ఏలయనగా అతడు తన్ను తాను గద్దించుకొని తన పాపములను విడిచిపెట్టుచున్నాడు గనుక, ఇక ఏ పాపమును అతనికి అంటియుండదు, కాబట్టి నేను వాటిని మరింత సులభముగా విడిచిపెట్టవలెను; అయితే అతడు తానే వాటిని హత్తుకొని, వాటిని విడువనియెడల, నేను వాటిని అతని నుండి తీసివేయలేను, అతనిని వాటిలోనే పడియుండనియ్యవలెను; క్షమింపదగిన పాపమును అతడు తనకు తానే క్షమింపరానిదిగా చేసికొనుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, అతడు తన్ను తాను గుర్తింపనియెడల, మనము అతని మనస్సాక్షిమీద సాధ్యమైనంత భారము మోపి, కనికరము చూపకూడదు, ఏలయనగా అతడు మూర్ఖముగా అపవాదికి స్వంతమైనవాడై యుండగోరుచున్నాడు. మరియొక వైపు, అతడు తన పాపమును ఒప్పుకొని నీ క్షమాపణను కోరగా, నీవు క్షమించుటకు నిరాకరించినయెడల, నీవు దానిని నీమీదనే వేసికొనియున్నావు, కాబట్టి అది నిన్నును శిక్షావిధికి లోనుచేయును.

ఈ విధముగా క్రీస్తు కూడ పాపము ఒప్పుకొనబడవలెనని ఉద్దేశించుచున్నాడు, ఏలయనగా ఆయన దానిని ఇంకను అపరాధము అనియే పిలుచుచున్నాడు; అది తప్పు కాదని కాదనుటకు గాని, అది సరిగా చేయబడినదని దానిని సమర్థించుమని నీమీద మోపుటకు గాని, దానిని న్యాయమైనదిగా మంచిదిగా ఎంచుటకు గాని ఆయన ఉద్దేశము కాదు; అది క్షమింపదగినదై, కేవలము తప్పిదమని పిలువబడునంత స్వల్పమైనదైనప్పుడు మాత్రమే, నీవు నీ పొరుగువానితో ఇట్లు చెప్పవలెను: నేను దానిని మెచ్చుకొనలేనప్పటికిని, అది తప్పే అయినప్పటికిని, నీవు నీ పొరపాటును ఒప్పుకొనుచున్నావు, నీ హృదయము ఇప్పుడు మారినది, నామీద నీకు ద్వేషము లేదు గనుక, నేను కూడ దానిని తప్పిదముగాను పొరపాటుగాను సంతోషముగా విడిచిపెట్టి, నా కోపమును మరచిపోదును.

నీవు ఇప్పుడు నీ పొరుగువానియెడల ఈ విధమైన మనస్సుగలవాడవైతే, దేవుడు కూడ నీయెడల మధురమైన స్నేహపూర్వకమైన హృదయముతో తన్ను తాను కనుపరచుకొనును; నీవు ఆయనకు విరోధముగా చేసిన, ఇంకను చేయుచున్న నీ గొప్ప, భారమైన పాపమును, నీవు దానిని ఒప్పుకొని క్షమాపణ కొరకు ప్రార్థించినయెడల, ఆయన దానిని కేవలము తప్పిదమని పిలుచునంత స్వల్పమైనదిగా చేయును; ఏలయనగా మనము ఆయన నుండి ఆశింపగలిగిన దానికంటె ఆయన క్షమించుటకు ఎక్కువ ఇష్టపడువాడు. ఇట్టి హృదయము కొరకు నీవు నీ శరీరమును ప్రాణమును దేవునికి అర్పించి, లోకము అంతమువరకు దానిని వెదకవలెను; పోపు పాలనా వ్యవస్థలో వారు దానిని వెదకి, దానికొరకు అనేక విధములైన క్రియలతో తమ్మును తాము శ్రమపెట్టుకొనినట్లే. ఇప్పుడు ఇక్కడ ఇట్టి హృదయము నీకు అర్పింపబడి, అందింపబడి, బాప్తిస్మమువలెను సువార్తవలెను దాని ఆశీర్వాదములన్నిటివలెను పూర్తిగా ఉచితముగా ఇయ్యబడియున్నది; నీ క్రియలన్నిటితోను మనుష్యులందరి క్రియలతోను నీవు సంపాదింపగలిగిన దానికంటె ఎక్కువ నీకు లభించుచున్నది. ఏలయనగా నీ పాపములన్నియు, అవి ఎన్ని గాని ఎంత గొప్పవి గాని, ఆయన యెదుట మనుష్యుల అనుదిన బలహీనతలంత స్వల్పమైనవిగా ఉండును, నీకు క్రీస్తునందు విశ్వాసమున్నంతవరకు ఆయన వాటిని లెక్కింపడు జ్ఞాపకము చేసికొనడు అను, నిన్ను వంచింపలేని మోసపుచ్చలేని నిశ్చయమైన వాగ్దానము ఇక్కడ నీకు కలదు. ఏలయనగా ఇతర సంస్కారములు ప్రభువైన క్రీస్తునందు ఉద్భవించి ఆయన ద్వారా పనిచేయునట్లే; మన ప్రార్థన ఆలకింపబడుటయు మనకు నిశ్చయమైన క్షమాపణ కలుగుటయు కూడ అట్లే; మనము దానికి అర్హులము కాము, సమస్తమును ఆయన ద్వారా సంపాదింపబడి మనకు అనుగ్రహింపబడినది; కాబట్టి ఆయనే ఎల్లప్పుడు ఏకైక మధ్యవర్తిగా నిలిచియుండును, ఆయన ద్వారానే మనకు సమస్తమును కలదు, కాబట్టి ఈ క్రియమీద ఆధారపడిన క్షమాపణ కూడ ఆయన ద్వారా మాత్రమే ప్రయోజనకరమగును.

కాబట్టి క్రీస్తు ఈ అనుబంధమును ప్రార్థనకు ఎందుకు చేర్చెనో ఇప్పుడు నీవు చూచుచున్నావు; దానిచేత ఆయన మనలను మరింత సన్నిహితముగా ఒకటిగా కలిపి, తన అనుచరులను విశ్వాసములోను ప్రేమలోను ఆత్మైక్యతలో కాపాడుటకును, మనము ఏ పాపము నిమిత్తము గాని తప్పిదము నిమిత్తము గాని విడిపోనియ్యకుండునట్లును, విశ్వాసమును మిగిలినదంతయు పోగొట్టుకొనకుండునట్లును. ఏలయనగా అన్ని పిలుపులలోను అన్ని విధముల వ్యవహారములలోను మన మధ్య ప్రతిదినము అనేక అభ్యంతరములు కలుగకుండుట అసాధ్యము; మనము ఒకరితో ఒకరు, ఒకడు వినుటకు గాని సహించుటకు గాని ఇష్టపడని మాటలు పలుకుచు పనులు చేయుచు, కోపమునకును కలహమునకును కారణమిచ్చుచున్నాము. ఏలయనగా మనకు ఇంకను మన రక్తమాంసములు ఉన్నవి, అవి తమ రీతిని బట్టి ప్రవర్తించును, సులభముగా ఒక చెడ్డ మాటను, లేక కోపపు సైగను క్రియను జారవిడుచును, దానిచేత ప్రేమ గాయపడును; కాబట్టి క్రైస్తవుల మధ్య చాల క్షమాపణ ఉండవలెను; మనకు కూడ దేవుని నుండి నిరంతరము క్షమాపణ అవసరము, మేము క్షమించునట్లు మమ్మును క్షమించుము అను ప్రార్థనను ఎల్లప్పుడు హత్తుకొనియుండవలెను; మనము ఎల్లప్పుడు మన కంటిలోని దూలము కంటె మన పొరుగువాని కంటిలోని నలుసునే సులభముగా చూచి, మన పాపములను మన వెనుకకు త్రోసివేయునంత భక్తిహీనులమైతే తప్ప. ఏలయనగా మనము ప్రతిదినము ఉదయమునుండి సాయంత్రమువరకు మనలను మనము చూచుకొనినయెడల, మనకు అంటియున్న పాపములు ఎన్నో కనుగొని, ఇతరులను మరచిపోయి, ప్రార్థనలో నిమగ్నులము కాగలిగినందుకు సంతోషింతుము.

16-18 వచనములు. మరియు మీరు ఉపవాసము చేయునప్పుడు వేషధారులవలె దుఃఖముఖులై యుండకుడి; తాము ఉపవాసము చేయుచున్నట్టు మనుష్యులకు కనబడవలెనని వారు తమ ముఖములను వికారము చేసికొందురు. వారు తమ ఫలము పొందియున్నారని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. నీవు ఉపవాసము చేయునప్పుడు నీ ఉపవాసము మనుష్యులకు కనబడవలెనని కాక రహస్యమందున్న నీ తండ్రికే కనబడవలెనని నీ తల అంటుకొని నీ ముఖము కడుగుకొనుము; అప్పుడు రహస్యమందు చూచు నీ తండ్రి నీకు బాహాటముగా ప్రతిఫలమిచ్చును.

వారి ధర్మము చేయుటను ప్రార్థించుటను ఆయన గద్దించినట్లే, ఇక్కడ వారి ఉపవాసమును గద్దించుచున్నాడు. ఏలయనగా మిగిలిన వాటన్నిటిని ఇముడ్చుకొను మూడు సత్క్రియలు దాదాపు ఇవే: మొదటిది, మన పొరుగువానియెడల అన్ని విధముల మేళ్లు; రెండవది, ఇతరులవియు మనవియు అన్ని విధముల అవసరములను గూర్చి మనము చింతించి వాటిని దేవుని యెదుటకు తెచ్చుట; మూడవది, మన శరీరమును అణచుట. అయితే వారు ధర్మము చేయుటను ప్రార్థించుటను రెండింటిని సిగ్గుమాలినరీతిగా దుర్వినియోగము చేసి, వాటిచేత దేవుని మహిమను కాక తమ స్వంత ఘనతనే వెదకినట్లు; అలాగే వారు ఉపవాసమును కూడ దుర్వినియోగము చేసి వక్రపరచిరి, తమ స్వంత శరీరమును అదుపులోను క్రమశిక్షణలోను ఉంచుటకు గాని, దేవుని స్తుతించి కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటకు గాని కాక; మనుష్యులకు కనబడుటకును, పేరు సంపాదించుటకును, ప్రజలు ఆశ్చర్యపడి ఇట్లనవలెనని: ఓహో, వీరు శ్రేష్ఠమైన పరిశుద్ధులు, వీరు ఇతర సామాన్య ప్రజలవలె జీవింపక, బూడిదరంగు అంగీలు ధరించి, తలలు వంచుకొని, దుఃఖముగాను పాలిపోయినట్లుగాను కనబడుచు తిరుగుచున్నారు, మొదలైనవి. వీరే పరలోకమునకు చేరనియెడల, మిగిలిన మన గతి ఏమగును?

అయితే ధర్మము చేయుటను ప్రార్థించుటను ఆయన ఎంతమాత్రము తిరస్కరింపనట్లే, ఉపవాసమును కూడ తనంతట తాను తిరస్కరింపబడవలెనని గాని తృణీకరింపబడవలెనని గాని ఆయన ఉద్దేశము కాదు; ఆయన వాటిని ధ్రువపరచి, వాటిని సరిగా ఎలా వాడవలెనో బోధించుచున్నాడు: అలాగే ఉపవాసమును కూడ సరిగా పునరుద్ధరింపగోరుచున్నాడు, అది సరిగా వాడబడి సరిగా అర్థము చేసికొనబడవలెనని, ఒక సత్క్రియ విషయములో ఉండవలసినట్లే.

అది యూదుల మధ్య ఉద్భవించినది, మోషే వారిని శరదృతువులో ప్రాయశ్చిత్తపు పండుగ సమయమున దాదాపు పదునాలుగు దినములు వరుసగా ఉపవాసముండుమని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు. అది సాధారణ ఉపవాసము, వారందరు ఒకే సమయమున దానిని ఆచరించిరి. దీనికి తోడు పరిసయ్యులకు తమ ప్రత్యేక ఉపవాసములుండెను, వారు ఏదో ఎక్కువ చేసి ఇతరులకంటె ఎక్కువ పరిశుద్ధులుగా ఎంచబడవలెనని. ఏలయనగా ఆ ఉపవాసము దానిచేత వారు ఇతరులకు కనబడి గమనింపబడవలెనని నియమింపబడలేదు, ఏలయనగా దానిని ప్రజలందరు ఆచరించిరి; అందరికి సాధారణమైన దానిచేత ఎవడును ప్రత్యేకముగా తనను తాను విశిష్టునిగా చేసికొనలేడు. కాబట్టి సామాన్య ప్రజలకంటె చాల ఉన్నతులుగాను ఆత్మీయులుగాను కనబడుటకై వారు అనేక ప్రత్యేక ఉపవాసములు చేపట్టవలసి వచ్చెను; అందుచేతనే వారు సువార్తలో క్రీస్తుకు విరోధముగా ఇట్లు గొప్పలు చెప్పుకొనుచున్నారు: పరిసయ్యుల శిష్యులు తరచుగా ఉపవాసము చేయుచుండగా నీ శిష్యులు ఉపవాసము చేయరేల? మొదలైనవి. అంతేకాక వారు ఉపవాసము చేయుచున్నప్పుడు తెలియవలెనని ప్రత్యేకమైన భంగిమలను గురుతులను ధరించిరి; వారు తమ ముఖములను వికారము చేసికొనిరి, అనగా స్నానము చేయకయు తల అంటుకొనకయు, దుఃఖముగాను విచారముగాను కనబడి, మనుష్యులు దానిని గూర్చి మాటలాడి పాటలు పాడవలసినంత అద్భుతమైన గంభీరతను ధరించిరి, మొదలైనవి.

ఇప్పుడు క్రీస్తు వచ్చి ఈ ఉపవాసమును కూలద్రోసి, దానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకమైనది బోధించి ఇట్లనుచున్నాడు: నీవు ఉపవాసము చేయగోరినయెడల, దుఃఖముఖము లేకుండునట్లు ఉపవాసము చేయుము; నీ ముఖము కడుగుకొని తల అంటుకొనుము, అప్పుడు నీవు పండుగ దినమునందువలె ఉల్లాసముగాను సంతోషముగాను కనబడుదువు, నీ ఉపవాసమునకును పండుగ ఆచరించుటకును ఏ భేదమును కనబడదు. ఏలయనగా యూదులు పండుగ ఆచరించునప్పుడు గాని సంతోషముగా ఉండగోరినప్పుడు గాని తమ శరీరములమీద సుగంధ జలము చల్లుకొని తలలకు తైలము అంటుకొనుట వారి ఆచారము, అప్పుడు వారి శరీరమంతయు సువాసన వెదజల్లును. నీవు ఈ విధముగా, నీకును నీ తండ్రికిని మధ్య మాత్రమే ఉపవాసము చేసినయెడల, నీవు సరిగా ఉపవాసము చేసితివి, అది ఆయనకు ఇష్టమగును; అయితే ఉపవాస దినమున బీద వస్త్రములు ధరించుట గాని స్నానము చేయకుండుట గాని నిషేధింపబడినదని కాదు; అయితే అది పేరుప్రతిష్ఠల నిమిత్తమును, నీ విచిత్రమైన విధానమును చూచి ప్రజలు కన్నులు తెరచి ఆశ్చర్యపడవలెనని చేయబడవలెను అను తలంపే తిరస్కరింపబడుచున్నది. నిజముగా వారు గోనెపట్ట కట్టుకొని తమ తలలమీద బూడిద పోసికొని ఎట్లు ఉపవాసము చేసిరో మనము తరచుగా చదువుచున్నాము; నీనెవె రాజు విషయములోను ఆ పట్టణమంతటి విషయములోను జరిగినట్లు. అయితే అది వారి అవసరమును దుర్దశయు వారికి నేర్పిన మరియొక విధమైన ఉపవాసము.

ఇప్పుడు మనము మన గొప్ప ఉపవాస కాలమును యూదుల నుండి అనుకరించి, మొదట పదునాలుగు దినములు ఆచరించితిమి; తరువాత మనము ఇంకా పరిశుద్ధులమై దానిని నాలుగు వారములకు పొడిగించితిమి, చివరకు అది నలుబది దినములకు సాగదీయబడెను; అయితే దానితో తృప్తిపడక, సంవత్సరమంతయు ప్రతి వారములో రెండు దినములను, శుక్రవారమును శనివారమును, ఉపవాసము కొరకు ప్రత్యేకించితిమి; చివరకు నాలుగు బంగారు లేక నిర్బంధ ఉపవాసములు; ఇవన్నియు ఇంకను సాధారణమైన లేక సార్వత్రికమైన ఉపవాసములే: ఇవిగాక, మఠములలో సన్యాసులు ఆచరించిన వాటిని ప్రక్కన పెట్టి, ఆగమన కాలమును (అడ్వెంట్) ఉపవాసముగా చేసిన కొందరు ప్రత్యేక పరిశుద్ధులు కనబడిరి; తరువాత ప్రతివాడును సాధారణ ఉపవాసములకు తోడుగా కొందరు ప్రత్యేక పరిశుద్ధులను ఎన్నుకొనెను; తుదకు ప్రతివాడును తన స్వంత ఉపవాసమును చేసికొననియెడల ఇదంతయు లెక్కలోనికి రాదు అను స్థితి వచ్చెను.

ఇట్టి ఉపవాసము అంతయు కలిపినను ఒక్క పైసా విలువ చేయదు. ఏలయనగా ఆది పితరులు దానిని మంచి ఉద్దేశముతోనే ఏర్పరచి, ఉపవాసములను సరిగా ఆచరించియుండవచ్చును; అయితే అది త్వరలోనే మితిమీరి, మాలిన్యముచేత పాడైపోయి, దేనికిని కొరగాకపోయెను. దానికి తగినదే దానికి లభించెను. ఏలయనగా ఉపవాసములను ఈ ఆశ్చర్యకరముగా పెంచుట కేవలము మనుష్యుల ఆటయై యుండెను గనుక, అది త్వరలోనే సిగ్గుమాలిన దుర్వినియోగముగా దిగజారెను. ఏలయనగా పోపు పాలనా వ్యవస్థలో వారు ఉపవాసము అని పిలుచుదానిలో నేను ఎన్నడును నిజమైన ఉపవాసమును చూడలేదని యథార్థముగా చెప్పగలను. ఏలయనగా మధ్యాహ్నము ఖరీదైన చేపలతో, శ్రేష్ఠముగా మసాలా వేసి, ఇతర రెండు మూడు భోజనముల కంటె ఎక్కువగాను మెరుగుగాను భోజనము సిద్ధపరచి, దానితోపాటు అతి ఘాటైన పానీయమును త్రాగి, తమ పొట్టలు నిండువరకు ఒక గంటో మూడు గంటలో దానిమీద గడుపునప్పుడు, అది నాకు ఏమి ఉపవాసము? అత్యంత కఠినులైన సన్యాసుల మధ్యనైనను అది సామాన్యమైన విషయము, చిన్న సంగతి. అయితే పరిశుద్ధ పితరులు, బిషప్పులు, మఠాధిపతులు, ఇతర పీఠాధిపతులు వెంటనే పది ఇరువది వంటకములతో గంభీరముగా దానికి పూనుకొనిరి, రాత్రివేళ ఎంత ఉపాహారము తీసికొనిరనగా అనేకమంది కళ్లము నూర్చువారు మూడు దినములు దానిమీద బ్రతుకగలిగియుండిరి. కొందరు ఖైదీలు గాని, బీదలు రోగులు గాని దారిద్ర్యముచేత ఉపవాసముండవలసి వచ్చియుండవచ్చును; అయితే భక్తి నిమిత్తము ఉపవాసము చేసినవాడు ఒక్కడును నాకు తెలియదు, ఇప్పుడైతే ఇంకను తక్కువ. అయితే ఇప్పుడు ఈ నా ప్రియమైన పోపు పక్షపాతులు అందరు మంచి లూథరన్లై పోయిరి, కాబట్టి వారిలో ఎవడును ఇక ఉపవాసమును గూర్చి తలంచుట లేదు; అయితే అదే సమయములో మా బీద సంఘకాపరులను ఆకలిని కష్టమును అనుభవించనిచ్చి, వారి స్థానములో ప్రతిదినము నిజమైన ఉపవాసము చేయనిచ్చుచున్నారు.

కాబట్టి ఈ ఉపవాసము యూదుల పరిసయ్యుల ఉపవాసము కంటె ఎంతో అధ్వానముగా తయారైనది; వారు యథార్థముగాను నిజముగాను ఉపవాసము చేసిరి, దానిచేత తమ స్వంత ఘనతను వెదకిరి అంతే; అయితే మనది ఉపవాసము అను పేరుతో కేవలము విందుగా మారినది, అది ఉపవాసము కాదు, దేవుని మరియు ప్రజలను అపహాస్యము చేయుటయే; దానికి తోడు ఆహార రకములలో భేదము చూపి, కొన్నిటిని వాడుట నిషేధించు అవమానకరమైన చేర్పు కూడ ఉన్నది; మాంసము వాడుట మానుటను మాత్రమే వారు ఉపవాసము అని పిలుచుదురు, అయితే అదే సమయములో శ్రేష్ఠమైన రుచికర పదార్థములతోను మసాలాలతోను శ్రేష్ఠమైన చేపలను, అతి ఘాటైన ద్రాక్షారసమును కలిగియుందురు; కాబట్టి ఇట్టి ఉపవాసమును దేవుని హేయమైన అపహాస్యముగా మన కాళ్లక్రింద త్రొక్కివేయవలెనని నేను సలహా ఇచ్చితిని, ఇంకను ఇచ్చుచున్నాను; క్రైస్తవ లోకములో మనుష్యులు ఈ దైవదూషణను కొనసాగించి సహించుచు, ఇట్టి విలాస జీవితమును పొట్ట నింపుకొనుటను ఉపవాసమనియు సత్క్రియ అనియు పిలుచు ముసుగుతో దేవుని మోసపుచ్చుట నాకు చాల బాధ కలిగించుచున్నది.

ఇది ఇప్పుడు స్థూలమైన, సిగ్గులేని, అవమానకరమైన మోసము, దీనిని గద్దించుటకు లేఖనములు అవసరము లేదు, ప్రతి రైతు, అవును ఏడేండ్ల బిడ్డయైనను దీనిని గ్రహించి అర్థము చేసికొనగలడు. అయితే వారు ఇంకను అవమానకరమైన దుర్వినియోగమును (ఇది నిజమైన ఉపవాసమును కూడ పాడుచేయును) దీనికి చేర్చిరి, అదేమనగా దానిచేత పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేసి దేవుని శాంతపరచునంత గొప్ప పుణ్యమును దేవుని యెదుట వారు వెదకిరి; కాబట్టి వారు పాపవిమోచన ప్రకటనలో ఈ ఉపవాసమును ప్రాయశ్చిత్తముగా విధించుచున్నారు. అది నిజముగా అపవాదులందరి పేరట ఉపవాసము చేయుటయే, క్రీస్తును నోటిమీద కొట్టి ఆయనను కాళ్లక్రింద త్రొక్కుటయే: కాబట్టి దుర్వినియోగము విషయమైతే, ఏదైన చెడ్డది చేయక తప్పనియెడల, ఒకడు కడుపారా తిని త్రాగి మెక్కుటనే నేను అనుమతింతును; మాలిన్యమును చూడవలసి వచ్చినయెడల, నీళ్లమీదను రొట్టెమీదను అతి కఠినముగా ఉపవాసము చేయు అట్టి పరిశుద్ధుని కంటె కడుపు నిండిన పందినే చూచుటకు నేను ఇష్టపడుదును.

సన్యాసులందరి బోధయు గ్రంథములును, పోపు శాసనపత్రములు (బుల్లులు), పీఠములన్నియు ఇంకను ఈ హేయక్రియతో నిండియున్నవి, కాబట్టి వారు తమ శక్తిమేరకు శ్రేష్ఠముగా చేయుచున్నప్పుడు సైతము వారికి వేరే ఉపవాసమేదియు తెలియదు. మనము మాటలాడిన స్థూలమైన, సిగ్గుమాలిన, అబద్ధపు ఉపవాసములను వారు ఘనపరచుటను గూర్చియు, దానిచేత పరిశుద్ధుల ఆరాధనను స్థాపించి ధ్రువపరచుటను గూర్చియు నేను ఏమియు చెప్పను; ఈ దుర్వినియోగములకు విరోధముగా ఒక్క మాటయు పలుకువాడు ఒక్కడును కనబడలేదు. కాబట్టి నా జీవితకాలమంతయు పోపు పాలనా వ్యవస్థ అంతటిలో నిజముగా క్రైస్తవమైన ఉపవాసమును నేను ఎన్నడును చూడలేదని ఇంకను నొక్కి చెప్పుచున్నాను; నిజమైన ఉపవాసమునకు బదులుగా అవమానకరమైన ఉపవాసమును విందును మాత్రమే, దానితోపాటు కేవలము విగ్రహారాధనను వేషధారణను మాత్రమే చూచితిని, వాటిచేత దేవుడు అవమానింపబడెను, ప్రజలు మోసపోయిరి. కాబట్టి సరిగా ఉపవాసము చేయుట అనగా ఏమో ఇక్కడ మనము నేర్చుకొందము.

మంచివియు మెచ్చుకొనదగినవియునైన ఉపవాసములు రెండు రకములు; ఒకటి లౌకిక లేక పౌర ఉపవాసము అని పిలువవచ్చును, అది అధికారుల ఇతర ఏ శాసనమువలెనో ఆజ్ఞవలెనో ప్రభుత్వముచేత నియమింపబడును, సత్క్రియగా గాని దైవసేవగా గాని కోరబడదు. ఏలయనగా దేశమునకు మంచి ఉపయోగకరమైన శాసనముగా, వారములో ఒకటి రెండు దినములు మాంసము తినబడకూడదు అమ్మబడకూడదు అని చక్రవర్తి గాని అధిపతి గాని ఆజ్ఞ జారీ చేయుటను నేను చూడగోరుదును, దానికి సలహా ఇచ్చి, దానిని జరిగించుటకు సహాయము చేయుదును; ఇప్పుడు జరుగుచున్నట్లు సమస్తమును మింగివేయబడకుండునట్లు, చివరకు కరవు కాలము వచ్చి ఏమియు దొరకని స్థితి రాకుండునట్లు. ఆ తరువాత, నిర్ణీత సమయములలో, వారమునకొకసారి గాని శ్రేష్ఠమని తోచినట్లు గాని, ప్రజలు సాయంత్రము కొంచెము రొట్టెయు ఒక పానీయమును తప్ప భోజనము చేయకుండినయెడల నేను సంతోషింతును; మన జర్మనులు చేయునట్లు ఎడతెగని తిండిపోతుతనముచేతను త్రాగుబోతుతనముచేతను సమస్తము ఖర్చైపోకుండునట్లు, మనము మితముగా జీవించుట నేర్చుకొనునట్లు, విశేషముగా బలిసిన బలమైన యౌవనులు. అయితే అది పూర్తిగా లౌకిక విషయమై, లౌకిక అధికారమునకు లోబడియుండవలెను.

దీనికి తోడు ఒక సాధారణ ఆత్మీయ ఉపవాసము కూడ ఉండవలెను, దానిని క్రైస్తవులమైన మనము ఆచరింపవలెను; ఈస్టరు (పునరుత్థాన పండుగ), పెంతెకొస్తు, క్రిస్మస్ పండుగలకు కొన్ని దినములు ముందు ఒక సాధారణ ఉపవాసము ఆచరించి, ఈ విధముగా ఉపవాసములను సంవత్సరమంతట పంచుట మంచి ఏర్పాటై యుండును. అయితే ఏ మాత్రమును దానిని ఆరాధనా క్రియగా చేయుటకు గాని, దానిచేత ఏదైన సంపాదించుటకు గాని, దేవుని శాంతపరచుటకు గాని కాదు; యౌవనులును సామాన్యులును కాలములకు అనుగుణముగా నడచుకొనుటయు, సంవత్సరమంతట అవసరమైన భేదములను గుర్తించుటయు నేర్చుకొనునట్లు, బాహ్యమైన క్రైస్తవ క్రమశిక్షణగాను అభ్యాసముగాను మాత్రమే; ఇంతవరకు మనము నాలుగు ఎంబర్ వారములను (ఋతు ఉపవాస వారములు) ఆచరించినట్లు, ప్రతివాడును వాటిని బట్టి నడచుకొనెను. ఏలయనగా మోటైన సామాన్య జనసమూహము కొరకు, క్రీస్తు జీవితములోని ముఖ్య సంఘటనలను ప్రకటించుటకును జ్ఞాపకము చేసికొనుటకును, ఉపవాస దినములుగాను పండుగ దినములుగాను కొన్ని సమయములను మనము వేరుపరచి గుర్తించవలెను; దానిచేత ఏ ప్రత్యేక దైవసేవయు ఉద్దేశింపబడక, కేవలము జ్ఞాపకార్థ దినముగా మాత్రమే, దానిచేత ఒకడు సంవత్సరమంతయు విభజించి, ఇది ఏ ప్రత్యేక కాలమో చెప్పగలుగునట్లు. కాబట్టి ప్రజలు సంవత్సరమంతయు ప్రతి శుక్రవారము సాయంత్రము ఉపవాసము చేసి, దానిని ప్రత్యేకముగా గుర్తింపదగిన దినముగా వేరుపరచినను నాకు అభ్యంతరము లేదు. అయితే ముందుగా ఏకాభిప్రాయముతో అంగీకరింపబడితే తప్ప, ఇట్టి ఉపవాసమును నేను ప్రారంభింపలేను ప్రారంభింపను. చూడుడి, ఈ విధముగా క్రైస్తవ సంఘమునకు చేయవలసిన ఉపవాసము సమృద్ధిగా ఉండును, కాబట్టి మనము ఉపవాసమును తృణీకరించి పూర్తిగా నిరాకరించుచున్నామని వారు మనలను నిందింపలేరు.

అయితే క్రీస్తు ఉద్దేశించుచున్న నిజమైన క్రైస్తవ ఉపవాసము ఇది కూడ ఇంకను కాదు; అది ప్రతి వ్యక్తిని ప్రత్యేకముగా సూచించును; అది నిజమైన క్రైస్తవ ఉపవాసము అను పేరుకు తగినదై యుండవలెనంటే, ఇట్లు చేయబడవలెను: కేవలము సాయంత్రము తినకుండుటచేత కాదు, అది దానిలో ఒక భాగము మాత్రమే, అతి స్వల్పమైన భాగము; అయితే అది నీవు నీ శరీరమును క్రమశిక్షణలో ఉంచి అదుపుచేయుటయందే ఉన్నది. ఇది తినుట, త్రాగుట, నిద్రించుట మొదలైనవాటికి మాత్రమే కాక, సోమరిగా ఉండుటకును, ఆటలలో మునిగియుండుటకును, శరీరమును సంతోషపరచి గారాబము చేయు ప్రతిదానికిని సంబంధించినది. నిజమైన ఉపవాసము అనగా అట్టి వాటినన్నిటిని విడిచిపెట్టి మానుట, అదియు శరీరమును అణచి తగ్గించుటకు మాత్రమే; లేఖనములు ఉపవాసమును బోధించి, దానిని affligere animam (ప్రాణమును శ్రమపరచుట), అనగా శరీరమును అణచుట అని పిలుచునట్లు, మొదలైనవి, అది విషయాసక్తిని, విలాస జీవితమును, సుఖభోగమును విసర్జించునట్లు. ఇదే ఆది పితరుల ఉపవాసము; వారు దినమంతయు ఏమియు తినక, దుఃఖించుచు తిరిగి, స్వభావము అనుమతించినంతవరకు శరీరమునకు సమస్తమును నిరాకరించిరి.

ఈ ఉపవాసము ఇప్పుడు అరుదుగా కనబడుచున్నది, విశేషముగా మన ఆత్మీయ సన్యాసుల మధ్యను యాజకుల మధ్యను. ఏలయనగా అతి కఠినమైన జీవితము జీవించుచున్నామని చెప్పుకొను కార్తూసియను సన్యాసులు, గొంగళి వస్త్రము ధరించుటచేత దానిని చేయుచున్నట్లు కొంత నటించినను, దానిని ఆచరించుట లేదు; అయినను వారు తిండిపోతులై, శ్రేష్ఠమైన అన్నపానములతో తమ పొట్టలు కుక్కుకొని, ఏ చింతయు లేక అత్యంత విలాసముగా జీవించుచున్నారు. కాదు; దాని అర్థము ఈ విధముగా కుయుక్తులు పన్ని మోసపుచ్చుట కాదు, అది శరీరమును అణచుటను, దానిని సంతోషపరచి తృప్తిపరచు సమస్తమును దానికి నిరాకరించుటను కోరుచున్నది; వారు నిజముగా సరిగా ఉపవాసము చేసినను, తమ పరిశుద్ధతను దానిమీద ఆధారము చేసికొని, దానిచేత దేవుని నుండి ఏదో ప్రత్యేకమైనది పొందుదుమని చెప్పుకొనుటచేత వారు దానిని ఇంకను అపవాదిసంబంధమైన దుర్వినియోగము చేయుదురు, మొదలైనవి. కాబట్టి మన ఉపవాసము అతి శ్రేష్ఠమైనదైనను, మనము దానిమీద దేనిని కట్టకూడదు. ఏలయనగా దాని వెనుక విశ్వాసమునకు గాని ప్రేమకు గాని విరోధమైన ఒక రహస్య దుష్టుడు దాగియుండవచ్చును; ప్రవక్తయైన యెషయా కూడ 58:3లో (పైన ఉదహరించినట్లు) వారు తమ శరీరములను అణచుకొనిన ఉపవాసమును గద్దించుచున్నాడు, ఏలయనగా అదే సమయములో వారు తమ ఋణస్థులను మోసపుచ్చి బాధించిరి, మొదలైనవి. ఈ విధముగా క్రీస్తు కూడ పరిసయ్యుల ఉపవాసమును తిరస్కరించెను; వారు యథార్థముగా ఉపవాసము చేయలేదని కాదు, దానిచేత వారు తమ స్వంత మహిమను ఘనతను వెదకినందునే, మొదలైనవి.

కాబట్టి ఉపవాసమును నిజముగా సత్క్రియగాను దేవునికి ఇష్టమైనదిగాను చేయుటకు చాల అవసరము. ఏలయనగా నీవు గొప్ప పరిశుద్ధునివలె నీ ఉపవాసముతో ఆయనను ప్రసన్నము చేసికొనుచు, అదే సమయములో నీ పొరుగువానిమీద ద్వేషమును కోపమును పెంచుకొనుటను ఆయన ఏ మాత్రమును సహింపలేడు, మొదలైనవి; అయితే నీవు సరిగా ఉపవాసము చేయగోరినయెడల, నీవు మొదట భక్తిగల మనుష్యుడవై, నిజమైన విశ్వాసమును ప్రేమయు కలిగియుండవలెనని జ్ఞాపకముంచుకొనుము. ఏలయనగా ఈ వ్యవహారము దేవునితో గాని మన పొరుగువానితో గాని కాదు, మన స్వంత శరీరముతోనే సంబంధించినది, మొదలైనవి. అయితే దీనిని చేయుటకు ఎవడును ఇష్టపడడు. కాబట్టి నేను నిజమైన ఉపవాసమును ఎన్నడును చూడలేదని చెప్పవచ్చును. ఏలయనగా అది సగము సగముగాను ముక్కలుముక్కలుగాను ఉన్న ఉపవాసము, దౌర్భాగ్యమైన మోసము తప్ప మరేమియు కాదు; వారు పైకి కనబడుటకై ఒక భోజనమును మానినను, ప్రతిదినము శరీరమునకు చక్కిలిగింతలు పెట్టుచునే యుందురు; ఇప్పుడు గ్రామములలోను ఇతర చోట్లను కొందరు భక్తిగల బోధకులను సంఘకాపరులను తప్ప; వారు అవసరముచేత దానిని చేయవలసి వచ్చుచున్నది, అంతేకాక నిందను, ఎగతాళిని, అన్ని విధముల వేధింపులను సహించుచున్నారు, ఎవని నుండియు ఒక రొట్టె ముక్కయైనను పొందుట లేదు. వీరియొద్ద సుఖమును లేదు, ఆడంబరమును లేదు, సుఖకాలమును లేదు; ఎవడును ఎరుగని, లోకము యోగ్యము కాని (హెబ్రీయులకు 11:38లో చెప్పబడినట్లు) లోకములో తిరుగులాడువారు వీరే. అయితే కార్తూసియను సన్యాసులను, గొంగళి వస్త్రములును బూడిదరంగు అంగీలును ధరించిన మన తిరుగుబాటుదారుల గుంపును మనము ఆశ్చర్యముతో చూచి ఇట్లనవలెను: ఓహో, వీరెంత పరిశుద్ధ ప్రజలు! ఇంత చిరిగిన బట్టలతో తిరుగుట వీరికి ఎంత కష్టము; అయినను వారు ఎల్లప్పుడు తమ పొట్టలు నిండునట్లు మెక్కుచు త్రాగుచున్నారు.

చూడుడి, ఒకడు శరీరమంతటిని అణచి, దానిని ఐదు ఇంద్రియములతో సహా దాని సుఖమునకు ఉపకరించు ప్రతిదానిని విడిచిపెట్టి లేకుండ జీవించునట్లు బలవంతము చేయుటను, అది ఇష్టముగా చేయబడినను బలవంతముగా చేయబడినను (అయినను ఒకడు దానికి సంతోషముగా సమ్మతించి సహించునట్లు), ఒకడు చేపలు తినినను మాంసము తినినను, నేను క్రైస్తవుల నిజమైన ఉపవాసము అని పిలుచుచున్నాను; అయితే కేవలము అవసరమునకు మించి ఏమియు కాదు, దానిచేత శరీరము హాని పొందకుండను అశక్తము కాకుండను, అదుపులోను పనిలోను ఉంచబడునట్లు, అది సోమరిగాను మందముగాను కాముకముగాను మారకుండునట్లు. అయితే ఇట్టి ఉపవాసమును కోరుటకు నేను సాహసింపను, ఎవనిమీదను దానిని మోపను. ఏలయనగా ఇక్కడ ప్రతివాడును తన్ను తాను చూచుకొని, తన భావములను తానే తీర్పు తీర్చుకొనవలెను, ఏలయనగా మనమందరము ఒకే విధముగా ఉండము, కాబట్టి ఒక సాధారణ నియమము ఏర్పరచలేము; అయితే ప్రతివాడును తాను ఎంత బలవంతుడో, తన శరీరము దేనిని కోరుచున్నదో అనుభవించి, ఆ పరిమాణమును బట్టి దానిని శ్రమపరచవలెను లేక ఉపశమనము చేయవలెను. ఏలయనగా ఇక్కడ ఉద్దేశము దురాశకును శరీరపు ఉద్రేకమునకును విరోధముగా పోరాడుటయే గాని స్వభావమునకు విరోధముగా కాదు; అది సమయము గాని స్థలము గాని ఏ నియమముచేతను పరిమాణముచేతను పరిమితము చేయబడదు; అయితే అవసరమైతే దానిని నిలకడగా అభ్యసింపవలెను, మనము శరీరమును అదుపులో ఉంచి, అవసరమైనయెడల అసౌకర్యమును సహించుటకు దానిని అలవాటుచేయునట్లు; దానిని ప్రతివాని విచక్షణను బట్టి వాడవలెను, పోపు చేసినట్లు ఎవడును దానిని నియమములచేత కొలిచి వేయ బూనకుండునట్లు; ప్రార్థనలను మనము కొలిచి వేయలేనట్లే, ఎవని భక్తియైనను వాటిని సూచించినను కోరినను వాటిని స్వతంత్రముగా విడిచిపెట్టవలెను; ధర్మము చేయుట విషయములో కూడ, ఎవనికి, ఎప్పుడు, ఎంత ఇయ్యవలెనో, అవసరముచేతను ధర్మశాస్త్రముచేతను బలవంతము చేయబడినట్లుగా మనము దానిని వర్తింపజేయలేము.

క్రైస్తవులందరికిని సామాన్య నియమము యొక్క పరిధి ఇదే; ప్రతివాడును ఒక దినము లేక ఒక సంవత్సరము కొరకు కాక, ప్రతిదినమును నిరంతరమును మితముగాను, మెలకువగాను, వివేకముగాను జీవించవలెనని ఇది ఉపదేశింపబడుచున్నది; దీనిని లేఖనములు sobrietatem [మితత్వము], అనగా మితముగా జీవించుట అని పిలుచుచున్నవి; వారు ముఖ్యమైన ఉపవాసములన్నిటిని ఆచరింపలేకపోయినను, తినుట, త్రాగుట, నిద్రించుట, శరీరము యొక్క సమస్త అవసరములలోను మితముగా ఉండునంతమట్టుకైనను చేయవలెను; అది అనవసరమైనదానికిని ఇష్టానుసారమైనదానికిని కాక అవసరమైనదానికి సేవచేయునట్లును, మనము ఇక్కడ కేవలము తినుటకును త్రాగుటకును, నాట్యమాడుటకును సంతోషించుటకును ఉన్నట్టు జీవింపకుండునట్లును. అయితే,

↑ పైకి