త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదకొండవ ఆదివారము

ఒకడు మంచివాడనియు మరియొకడు చెడ్డవాడనియు నేను చెప్పవలెనంటే, ఆ ఇద్దరి హృదయములలోనికి నేను చూడగలిగియుండవలెను.

అయితే నేను హృదయములోనికి చూడలేను; కావున క్రీస్తు చెప్పినట్లు, వారి క్రియలను బట్టియే సరియైన భేదమును నేను కనుగొనవలెను:

"వారి ఫలములవలన మీరు వారిని తెలిసికొందురు."

5. సుంకరి అంతకుముందే దేవుని యొద్దనుండి ఒక వాక్యమును విని యుండవలెననియు, అది అతని హృదయమును తాకగా అతడు దానిని నమ్మి ఆ విధముగా భక్తిపరుడాయెననియు ఆయన అతనిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; పరిశుద్ధ పౌలు రోమీయులకు 10:17 లో చెప్పినట్లు: "కాగా వినుటవలన విశ్వాసము కలుగును; వినుట క్రీస్తును గూర్చిన మాటవలన కలుగును."

వాక్యము హృదయములో పడినప్పుడు మనుష్యుడు పవిత్రుడును మంచివాడును అగును. అయితే అతడు ఇక్కడనే మొదటిసారిగా సువార్తను వినెనని సువార్తికుడు సూచించుట లేదు; అతడు దానిని ఎక్కడనో వినెను, ఎక్కడ అనునది ముఖ్యము కాదు.

ఏలయనగా అతడు: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము" అని చెప్పుచున్నాడు.

ఈ జ్ఞానము హేతుబుద్ధి శక్తులకు మించినది.

అయినను తమ పాపములను ఒప్పుకొను వారందరియెడల, ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి కృపకొరకు ఆశపడు వారందరియెడల దేవుడు కనికరముగలవాడును కృపగలవాడును స్నేహపూర్వకుడును అని అతనికి అంతకుముందే తెలిసియుండవలెను.

తమ్మును తాము తగ్గించుకొని ఆయనయందు ఆదరణను వెదకు వారందరియెడల దేవుడు తన స్వభావమునుబట్టియే కృపగలవాడు. ఈ విధముగా బోధించుటయే ఎల్లప్పుడును శుద్ధమైన సువార్త.

6. కావున మంచితనమునకు లేక దైవభక్తికి ఆరంభము మనలో లేదు, దేవుని వాక్యములోనే యున్నది. దేవుడు మొదట తన వాక్యమును మన హృదయములలో ధ్వనింపజేయవలెను; దానిద్వారా మనము ఆయనను తెలిసికొనుటయు నమ్ముటయు నేర్చుకొని, ఆ తరువాత సత్క్రియలు చేయుదుము. కావున సుంకరి దేవుని వాక్యమును నేర్చుకొనియుండెనని దీనిని బట్టి మనము నమ్మవలెను.

లేనియెడల, ఈ సువార్త తెలుపుచున్నట్లు, తాను దీనుడైన పాపినని ఒప్పుకొనుట అతనికి నిశ్చయముగా అసాధ్యమైయుండును.

నిజమే, ఇక్కడ అది వేరుగా కనబడుచున్నది; ఏలయనగా పరిశుద్ధ లూకా విశ్వాసముకంటె బాహ్య క్రియలను బాహ్య రూపమును ఎక్కువగా నొక్కి చెప్పుచున్నట్లును, లోపలనున్న హృదయపు వేరుకంటెను విశ్వాసముకంటెను బాహ్య ప్రవర్తనమీదను నడవడిమీదను ఎక్కువ భారముంచుచున్నట్లును కనబడుచున్నది. అయినను సుంకరి అంతకుముందే [వాక్యమును] వినియుండెనని మనము నిర్ధారించవలెను. లేనియెడల, అతని హృదయములో అంతకుముందే విశ్వాసము లేకపోయినయెడల, అతడు రొమ్ము కొట్టుకొనుటయు దీనముగా ఒప్పుకొనుటయు జరిగియుండెడివి కావు.

7. ఇదియు సరియైన ఫలమే, ఏలయనగా ఇది దేవుని ఘనతను వృద్ధిచేయును; దేవుడు స్తుతియాగమును తప్ప మరేదియు కోరడు, ఇట్లు వ్రాయబడినట్లు:

"స్తుతియాగము అర్పించువాడు నన్ను మహిమపరచుచున్నాడు; తన మార్గమును సరిచేసికొనువానికి దేవుని రక్షణను కనుపరచెదను." సుంకరియు ఈ విధముగానే చేయుచున్నాడు; దేవునికి కృతజ్ఞతార్పణము చెల్లించి, పాపక్షమాపణను తనకు సంపాదించుకొని, దేవుని స్తుతించి, తన్ను తాను సిగ్గుపరచుకొని, సత్యమును తనకంటె పైగా హెచ్చించుచున్నాడు.

కావున మనము అతని క్రియను పొగడి మెచ్చుకొనవలెను; ఏలయనగా అతడు దేవునికి అత్యున్నతమైన ఘనతను నిజమైన ఆరాధనను చెల్లించుచున్నాడు.

ఏలయనగా అతడు: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము" అని చెప్పుచున్నాడు. అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది.

నేను దుష్టుడను, నీకే తెలిసినట్లు దీనిని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను. ఇక్కడ అతడు సత్యమును ఒప్పుకొనుచున్నాడనియు, దేవుడు తన్ను గద్దించి దూషించుటకు అతడు ఇష్టపడుచున్నాడనియు నీవు చూచుచున్నావు; అవును, అతడే స్వయముగా అట్లు చేసి, తన్ను తాను అత్యంత హీనస్థితికి పడద్రోసికొనుచున్నాడు; మరల దేవునితో కూడ పైకి లేచి, ఆయన కృపగలవాడును దయగలవాడును కనికరముగలవాడును అని దేవునికి మహిమ చెల్లించుచున్నాడు.

అయితే తనలో తాను పాపము తప్ప మరేమియు కనుగొనడు. కావున ఇవే విశ్వాసము యొక్క నిజమైన ఫలములు.

8. ఈ విధముగా సుంకరి ఫలములనుబట్టి అతని విశ్వాసమును మనము తెలిసికొంటిమి.

అయితే క్రీస్తు చెప్పుచున్న ఈ మాటను మనము ఎట్లు అర్థము చేసికొనవలెను:

"ఇతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడి తన యింటికి వెళ్లెను" అని; అతడు రొమ్ము కొట్టుకొనకముందే విశ్వాసముద్వారా నీతిమంతుడై యుండెను గదా?

అతడు అంతకుముందే నిశ్చయముగా నీతిమంతుడై యుండవలెను.

[అట్లయితే] క్రీస్తు ఇక్కడ: "అతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడి తన యింటికి వెళ్లెను" అని [ఎందుకు] చెప్పుచున్నాడు?

నేను తరచుగా చెప్పినదే ఇది: విశ్వాసము నిజమైనదైతే అది బయలుపడి ఫలము ఫలించును. చెట్టు పచ్చగాను మంచిదిగాను ఉంటే అది ఆకులును ఫలములును పుట్టించుట మానదు.

అది స్వభావసిద్ధముగానే అట్లు చేయును. నేను మొదట దానికి ఆజ్ఞాపించి: ఇదిగో చెట్టా, ఆపిల్ పండ్లు కాయుము అని చెప్పనక్కరలేదు. చెట్టు ఉండి అది మంచిదైతే, అడుగకుండగనే ఫలము వచ్చును. విశ్వాసము ఉంటే క్రియలు తప్పక వెంబడించును. నేను పాపినని ఒప్పుకొంటే, నేను ఇట్లు చెప్పుట తప్పక వెంబడించును: అయ్యో దేవా! నేను దుష్టుడను, నీవే నన్ను మంచివానిగా చేయుము.

కాబట్టి ఈ సుంకరి దేనిని లెక్కచేయక ధైర్యముగా మాటలాడుచున్నాడు; అందరి యెదుట తన్ను తాను సిగ్గుపరచుకొనుచున్నను దానిని అతడు లెక్కచేయడు; కీర్తనలు 116:10 చెప్పుచున్నట్లు: "నేను విశ్వసించుచున్నాను, గనుక మాటలాడెదను.

నేను మిక్కిలి బాధపడితిని"; మరియు అతడు: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" అని చెప్పుచున్నాడు. అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: నేను నశించినవాడనని ఇప్పుడు చూచుచున్నాను, ఏలయనగా నేను చెడ్డ మనుష్యుడను, నా పాపములను ఒప్పుకొనుచున్నాను. నేను నమ్మి పట్టుకొనని యెడల

దేవుని కనికరమును పట్టుకొని, రక్షకుని పాత్రను చేతపట్టుకొని, దేవుని కృపకై మొఱ్ఱపెట్టని యెడల, నేను నాశనమైపోదును.

9. ఈ విధముగా విశ్వాసము తన్ను తాను దేవునిమీద వేసికొని, బయలుపడి, తన క్రియలద్వారా నిశ్చయతను పొందును. ఇది జరిగినప్పుడు ఒక వ్యక్తి నాకును ఇతర ప్రజలకును తెలియబడును. ఏలయనగా నేను ఈ విధముగా బయలుపడినప్పుడు మనుష్యుని గాని అపవాదిని గాని లెక్కచేయను; నన్ను నేను తగ్గించుకొని, గొప్ప విషయములతో నాకేమియు పనిలేదని, భూమిమీద అందరికంటె దీనుడైన పాపినిగా నన్ను నేను ఎంచుకొందును.

ఇది నా విశ్వాసమును గూర్చి నాకు నిశ్చయత కలిగించును. ఏలయనగా "ఇతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడి తన యింటికి వెళ్లెను" అని చెప్పబడినదాని భావము ఇదే. ఈ విధముగా మనము రక్షణను ముఖ్య విషయముగా విశ్వాసమునకే ఆరోపించుచున్నాము, క్రియలను విశ్వాసమునకు సాక్షులుగా ఎంచుచున్నాము. బాహ్య జీవితమునుబట్టి విశ్వాసము యథార్థమైనదని నిర్ధారించునంతగా అవి మనుష్యునికి నిశ్చయత కలిగించును.

10. అబ్రాహాము తన కుమారుడైన ఇస్సాకును అర్పించినప్పుడు అతనియందును మనము దీనినే చూచుచున్నాము. అప్పుడు దేవుడు ఇట్లనెను: "నీవు [దేవునికి] భయపడువాడవని ఇప్పుడు నేనెరుగుదును." నిశ్చయముగా అతడు దేవునికి భయపడనియెడల తన కుమారుని అర్పించియుండడు; దీనినిబట్టి ఆ ఫలము పూర్తిగా మంచిదని మనము తెలిసికొనుచున్నాము.

ఇప్పుడు దీనిని మనము హృదయపూర్వకముగా మనకు అన్వయించుకొందము.

11. అందుచేతనే పరిశుద్ధ లూకాయు పరిశుద్ధ యాకోబును క్రియలను గూర్చి అంత ఎక్కువగా చెప్పుచున్నారు; ఏలయనగా ఒకడు: అవును, ఇప్పుడు నేను నమ్మెదను అని చెప్పి, వెళ్లి తనకొరకు ఒక కల్పిత భ్రమను సృష్టించుకొనును; అది నీటిమీది నురుగువలె పెదవులమీద మాత్రమే తేలియాడుచుండును.

కాదు, కాదు; విశ్వాసము సజీవమైనదియు సారవంతమైనదియునైన విషయము; అది మనుష్యుని నూతన సృష్టిగా చేసి, అతని ఆత్మను మార్చి, అతనిని సంపూర్ణముగాను పూర్తిగాను మార్చివేయును. అది పునాదివరకు వెళ్లి, అక్కడ మనుష్యుని సమస్తమును నూతనపరచును; కావున నేను అంతకుముందు ఒక పాపిని చూచియుంటే, ఇప్పుడు అతని మారిన ప్రవర్తనలోను రీతిలోను జీవితములోను అతడు నమ్ముచున్నాడని నేను చూచెదను.

విశ్వాసము అంత ఉన్నతమైనదియు గొప్పదియునైన విషయము.

ఈ కారణముచేత పరిశుద్ధాత్మ క్రియలను నొక్కి చెప్పుచున్నాడు, అవి విశ్వాసమునకు సాక్షులుగా ఉండవలెనని. కావున ఎవరియందు సత్క్రియలను మనము కనుగొనలేమో, వారిని గూర్చి మనము వెంటనే ఇట్లు చెప్పి నిర్ధారించవచ్చును: వారు విశ్వాసమును గూర్చి వినిరి, గాని అది మంచి నేలలో దిగలేదు. ఏలయనగా నీవు గర్వములోను కామవికారములోను, లోభములోను కోపములోను నిలిచియుండి, అయినను విశ్వాసమును గూర్చి ఎక్కువగా మాటలాడినయెడల, పరిశుద్ధ పౌలు వచ్చి 1 కొరింథీయులకు 4:20 లో ఇట్లు చెప్పును: ఇదిగో నా ప్రియుడా, "దేవుని రాజ్యము

మాటలతో కాదు శక్తితోనే యున్నది." దానికి జీవితమును క్రియయు అవసరము; అది కేవలము మాటలవలన జరుగదు.

12. ఈ విధముగా మనము రెండు వైపులను తప్పిపోవుచున్నాము: మనుష్యుడు నమ్మితే చాలును అని చెప్పితే, అతడు సత్క్రియలు చేయుటను మంచి ఫలములు ఫలించుటను నిర్లక్ష్యము చేయును. మరల, నీవు క్రియలను బోధించితే, ప్రజలు వెంటనే క్రియలయందు ఆదరణ పొంది వాటిని నమ్ముకొందురు.

కావున మనము రాజమార్గమునందే నడువవలెను.

విశ్వాసము మాత్రమే మనలను మంచివారినిగా చేసి రక్షించవలెను.

అయితే విశ్వాసము సరియైనదో సత్యమైనదో తెలిసికొనుటకు, నీవు దానిని నీ క్రియలద్వారా చూపవలెను. నీ వేషధారణను దేవుడు సహించలేడు; ఈ కారణముచేత ఆయన నీకొరకు క్రియలను పొగడు ఒక బోధను నియమించెను; ఆ క్రియలు నీవు నమ్ముచున్నావనుటకు సాక్షులు మాత్రమే; వాటిద్వారా దేనినైనను సంపాదించుటకు కాదు, అవి మన పొరుగువానియెడల ఉచితముగాను ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండను చేయబడవలెను.

13. ఇది మనకు రెండవ స్వభావముగా మారువరకు అభ్యసింపబడవలెను. ఏలయనగా దేవుడు కూడ క్రియలను ఈ విధముగానే ప్రవేశపెట్టెను; ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: నీవు నమ్మితే నీకు పరలోక రాజ్యము కలదు; అయినను మిమ్మును మీరు మోసపుచ్చుకొనకుండునట్లు క్రియలు చేయుడి. ప్రభువు యోహాను 15:17 లో తన శిష్యులతో ఇట్లు చెప్పినప్పుడు దీనినే సూచించుచున్నాడు: "మీరు ఒకని నొకడు ప్రేమించునట్లు

ఈ సంగతులను మీకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాను."

దీనికి ముందు భోజనసమయమందు ఆయన యోహాను 13:34-35 లో ఇట్లు చెప్పెను: "మీరు ఒకని నొకడు ప్రేమింపవలెనని మీకు క్రొత్త ఆజ్ఞ ఇచ్చుచున్నాను; నేను మిమ్మును ప్రేమించినట్టే మీరును ఒకని నొకడు ప్రేమింపవలెను. మీరు ఒకని యెడల ఒకడు ప్రేమగలవారైనయెడల దీనిని బట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరును తెలిసికొందురు." మరియు దీనికి కొంచెము ముందు ఆయన 5వ వచనములో ఇట్లు చెప్పెను: "నేను మీకు చేసిన ప్రకారము మీరును చేయవలెనని మీకు మాదిరి యుంచితిని."

ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: మీరు నా స్నేహితులు, అయితే ఇది ప్రజలు మీ విశ్వాసమునుబట్టి తెలిసికొనరు; మీరు విశ్వాస ఫలములను చూపి ప్రేమయందు బయలుపడినప్పుడే వారు మిమ్మును తెలిసికొందురు.

ఫలములు మిమ్మును రక్షించవు, మిమ్మును నా స్నేహితులనుగా చేయవు; అయితే మీరు రక్షింపబడినవారనియు నా స్నేహితులనియు అవి చూపి రుజువుచేయవలెను.

కావున దీనిని బాగుగా గుర్తించుకొనుము: విశ్వాసము మాత్రమే మనలను మంచివారినిగా చేయును; అయితే విశ్వాసము నాలో దాగియున్నది, అది గొప్ప జీవము, గొప్ప నిధి గనుక, దేవుని కృపను స్తుతించుటకును మనుష్యుల క్రియలను ఖండించుటకును క్రియలు బయటికి వచ్చి విశ్వాసమునకు సాక్ష్యమియ్యవలెను.

నీ కన్నులను నేలవైపు దించుకొని, ప్రతివాని యెదుట నిన్ను నీవు తగ్గించుకొనుము; నీ సేవలద్వారా నీ పొరుగువానిని కూడ సంపాదించునట్లు అట్లు చేయుము; ఈ కారణముచేతనే దేవుడు నిన్ను బ్రదుకనిచ్చుచున్నాడు; లేనియెడల చనిపోయి పరలోకమునకు వెళ్లుటకంటె నీకు మేలైనది మరేదియు ఉండదు.

దీనిని నీవు ఇప్పుడు ఆ మంచి సుంకరియందు కూడ స్పష్టముగా గమనించుచున్నావు.

14. కాబట్టి రెండు తీర్పులు నీకు కనబడుచున్నవి: ఒకటి విశ్వాసమునుబట్టి, మరియొకటి బాహ్య క్రియలనుబట్టి. ఆ విశ్వాసమందు నీకున్న పునాది దాగియున్నది; నమ్మువాడు దానిని అనుభవించును; అయితే అది చాలదు, పైన సుంకరియందు నీవు చూచినట్లు అది బయలుపడవలెను; అతడు దీనత్వమునందు బయలుపడి, తన కన్నులనైనను ఆకాశమువైపు ఎత్తక, రొమ్ము కొట్టుకొని దేవుని స్తుతించుచున్నాడు; దీనిద్వారా నా పాపములు నన్ను అణచివేయునప్పుడు నేను ఇట్లు చెప్పుటకు అతడు నాకు సహాయము చేయుచున్నాడు: ఇదిగో, సుంకరి కూడ పాపియై యుండి: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము" అని చెప్పెను; నేనును అట్లే చేసెదను. దీనిద్వారా నేనును బలపరచబడెదను; నా పాపములను నేను చూచునప్పుడు అతని మాదిరిని తలంచుకొని, దానితో నన్ను నేను ఆదరించుకొని బలపరచుకొందును; అప్పుడు నేను ఇట్లు చెప్పగలను: ఓ దేవా, దీనులైన పాపులయెడల నీవు కృపగలవాడవని సుంకరియందు నేను చూచుచున్నాను.

విశ్వాసమును విశ్వాసి తనకొరకే ఉంచుకొనును, అయితే బాహ్యముగా దాని ఫలములను ఇతర ప్రజలకు పంచును.

15. సుంకరి సరియైన మార్గములో ఉన్నాడు, రెండుమార్లు నీతిమంతునిగా తీర్చబడినాడు: ఒకసారి దేవుని యెదుట విశ్వాసముద్వారా, మరల నా యెదుట తన క్రియలద్వారా. ఇక్కడ అతడు దేవునికి ఆయన మహిమను చెల్లించి, విశ్వాసముద్వారా స్తుతితో ఆయనకు ప్రత్యుపకారము చేయుచున్నాడు. నా యెడల కూడ అతడు ప్రేమ యొక్క విధిని నెరవేర్చి, నా నోట మాటలు పెట్టి, ఎట్లు ప్రార్థించవలెనో నాకు నేర్పుచున్నాడు. ఇప్పుడు అతడు దేవునియెడలను మనుష్యునియెడలను తన ఋణములన్నియు చెల్లించివేసెను. విశ్వాసము అతనిని అట్లు చేయుటకు ప్రేరేపించును; అయినను విశ్వాసమునకు ప్రతిఫలముగా దేవునియొద్దనుండి ఏమియు కోరకుండనే.

16. ఇది సుంకరి యొక్క ఒక స్వరూపము; ఆత్మసంబంధమైన తీర్పైన విశ్వాసమునుబట్టి అతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడని గుర్తింపబడుచున్నాడు, శరీరమునుబట్టియైతే అతడు నిష్ప్రయోజకుడు.

ఏలయనగా పరిసయ్యుడు అతనిని దాటిపోవుచు అతనిని గమనించడు, అతని విశ్వాసమును చూడడు, అతనిని దూరముగా వెనుక నిలువనిచ్చి, అతనిని అతని పాపములలోనే చూచును; దేవుడు అతనియెడల కృప చూపి అతనిని మార్చి సంస్కరించెనని అతడు ఎరుగడు.

కాబట్టి శరీరానుసారమైన మనస్సుగల మనుష్యుడు ఒక పాపిని అతని పాపములనుబట్టి ఖండింపగోరినప్పుడు, అది మరొక విధముగా అసాధ్యము, అతడు తప్పక పొరబడును.

17. ఇప్పుడు ఆ మూర్ఖుడైన పరిసయ్యుని గూర్చి ఆలోచించుదము. ఇక్కడ

అత్యంత సుందరమైన క్రియలు ఉన్నవి. మొదటిగా అతడు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించుచున్నాడు, వారమునకు రెండుమారులు ఉపవాసము చేయుచున్నాడు, ఇదంతయు దేవుని ఘనపరచుటకే గాని, పరిశుద్ధ

నికొలాసును గాని పరిశుద్ధ బర్నబాను గాని ఘనపరచుటకు కాదు; అతడు తన సంపాదన అంతటిలో పదియవ వంతు ఇచ్చుచున్నాడు; ఎప్పుడును వ్యభిచారము చేయలేదు, ఎవనికిని ఎన్నడును బలాత్కారము చేయలేదు, ఎవని సొత్తును దోచుకొనలేదు.

ఈ విధముగా అతడు ఆదర్శప్రాయముగా ప్రవర్తించెను.

ఇది సుందరమైన యథార్థ జీవితము, ఇది మనకు ఆశ్చర్యమును విస్మయమును కలిగించును.

నిజముగా, లోకరీతిని ఎవడును అతనిలో తప్పు పట్టలేడు; అవును, అతనిని పొగడవలసినదే. అవును, నిశ్చయముగా అతడే స్వయముగా అట్లు చేయుచున్నాడు.

18. అయితే దేవుడే మొదట వచ్చి, పరిసయ్యుని క్రియ అంతయు దేవదూషణయే అని చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు మనకు సహాయము చేయుగాక, ఇది ఎంత భయంకరమైన తీర్పు! యాజకులును సన్యాసినులును దీనిని విని భయపడి, వారి ఎముకలన్నియు వణకవచ్చును; ఏలయనగా ఈ పరిసయ్యుని అంత భక్తిగలవానిని వారిలో ఒక్కనినైనను నీవు కనుగొనుట అరుదు. ఇటువంటి వేషధారులును పరిసయ్యులును మనకు అనేకులు ఉండిన బాగుండును; అప్పుడు వారికి మేలైన సంగతులను బోధించవచ్చును.

19. సరే, ఈ మంచి మనుష్యునికి కలిగిన లోపమేమి?

ఇది మాత్రమే: అతడు తన స్వంత హృదయమును ఎరుగడు. ఇక్కడ మనమే మనకు గొప్ప శత్రువులమని నీవు చూచుచున్నావు; మనము మన కన్నులను హృదయములను మూసికొని, మనకు తోచినట్లే మనము ఉన్నామని తలంచుచున్నాము.

ఏలయనగా అటువంటి వేషధారిని నేను: అయ్యా, నీవు చెప్పుచున్నదానినే నిజముగా ఉద్దేశించుచున్నావా? అని అడిగితే, అది మరొక విధముగా లేదని అతడు ప్రమాణము చేయును.

అయితే ఇదిగో, దేవుని ఖడ్గము ఎంత లోతుగా కోయుచున్నదో, ఆత్మ యొక్క మరుగైన స్థలములన్నిటిని ఎట్లు దూసిపోవుచున్నదో చూడుము, హెబ్రీయులకు 4:12.

ఇక్కడ సమస్తమును నాశనమైపోవలెను, లేదా దీనత్వముతో నేలకు పడవలెను; లేనియెడల దేవుని యెదుట ఏదియు నిలువలేదు. కాబట్టి ఇక్కడ భక్తిగల స్త్రీ సహితము సాగిలపడి అత్యంత నీచమైన వేశ్య పాదములను, అవును, ఆమె అడుగుజాడలను ముద్దుపెట్టుకొనవలెను.

20. ఇప్పుడు దీనిని గూర్చి ప్రభువు ఏమి చెప్పుచున్నాడో మరింత బాగుగా చూచి విందము. అక్కడ సుంకరి నిలువబడి తన్ను తాను తగ్గించుకొనుచున్నాడు; ఉపవాసమును గూర్చి గాని తన సత్క్రియలను గూర్చి గాని దేనిని గూర్చియు ఏమియు చెప్పడు. అయినను అతని పాపములు వేషధారి పాపములంత గొప్పవి కావని ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు; ఇప్పుడు ఎవడైనను అత్యంత నీచుడైన పాపికంటె తన్ను తాను హెచ్చించుకొనినను అంతే. నేను నా పొరుగువానికంటె గాని అత్యంత నీచుడైన పాపికంటె గాని ఒక వ్రేలి వెడల్పంత నన్ను నేను హెచ్చించుకొనినయెడల, నేను పడద్రోయబడుదును.

ఏలయనగా సుంకరి తన జీవితకాలమంతటిలో చేసిన పాపములు, ఈ

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పదకొండవ ఆదివారము.

పరిసయ్యుడు ఇక్కడ: దేవా, నేను ఇతర మనుష్యులవలె ఉండనందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుచున్నాను అని చెప్పుటలో చేయుచున్న పాపములంత అనేకమైనవియు గొప్పవియు కావు; అతడు పరలోకమంతయు బద్దలగునన్ని అబద్ధములాడుచున్నాడు. అతని నోటనుండి: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" అనువంటి ఒక్క మాటయైనను నీవు వినవు. దేవుని కనికరము, సానుభూతి, సహనము, ప్రేమ ఇవన్నియు అతడు మరచిపోయెను; దేవుడైతే కేవలము శుద్ధ కనికరమే; దీనిని ఎరుగనివాడు దేవుడు లేడని తలంచును, కీర్తనలు 14:1 లో ఉన్నట్లు:

"దేవుడు లేడని బుద్ధిహీనులు తమ హృదయములో అనుకొందురు." తన్ను తాను ఎరుగని అవిశ్వాసి విషయమును అట్లే యున్నది.

కావున నేను మరియొక సంగతి చెప్పుచున్నాను: అతడు అత్యంత నీచమైన పాపము చేసి కన్యకలను చెరిపియుండినను, అతడు: "దేవా, నేను చోరులును అన్యాయస్థులును వ్యభిచారులునైన ఇతర మనుష్యులవలెనైనను, ఈ సుంకరివలెనైనను ఉండనందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుచున్నాను" అని చెప్పినంత చెడ్డదైయుండదు. అవును, అవును,

నీకు దేవుని అవసరము లేదనియు, ఆయన మంచితనమును కనికరమును ప్రేమను దేవుడైన సమస్తమును నీవు తృణీకరించుచున్నావనియు నేను వినుచున్నానా?

ఇదిగో, ఇవే నీ పాపములు. కావున బయలుపడు బహిరంగమైన స్థూల పాపములు అల్పమైనవి; అయితే హృదయములో ఉండి

మనము చూడలేని అవిశ్వాసమే నిజమైన పాపము; దానిలోనే సన్యాసులును యాజకులును గర్వముగా ఊరేగుచున్నారు; నశించిన ఈ చెడిపోయినవారు తలవరకు చెవులవరకు ఈ పాపములో మునిగియుండి, దానినుండి పూర్తిగా విముక్తులమని నటించుచున్నారు.

21. ఇంకను, అతడు తన పాపములను ఒప్పుకొనుటకు ఇష్టపడనందున, ఇప్పుడు దేవుని దూషించి ఆయనతో అబద్ధమాడెను గనుక, అతడు ఇంకను పడిపోయి తన పొరుగువానియెడల ప్రేమకు విరోధముగా పాపము చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు ఇట్లనుచున్నాడు:

"ఈ సుంకరివలెనైనను." అతనిని నిందించి ఖండించకుండ అతని సన్నిధిని అతడు సహింపలేకపోయెను. ఇక్కడ ఆజ్ఞలన్నియు కొట్టివేయబడి అతిక్రమింపబడినవి; ఏలయనగా అతడు దేవుని విసర్జించి తన పొరుగువానికి ఏ మేలును చేయడు.

ఈ విధముగా అతడు నాశనమునకు పోవుచున్నాడు, ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రములోని ఒక్క అక్షరమునకైనను అతడు లోబడలేదు.

ఏలయనగా అతడు: ఓ దేవా, మేమందరము పాపులము, ఈ దీనుడైన పాపియు నావలెను మిగిలినవారందరివలెను ఉన్నాడు అని చెప్పి, సంఘముతో కలిసి ఇట్లు చెప్పియుండినయెడల:

ఓ దేవా, మమ్మును కరుణించుము! అప్పుడు అతడు దేవుని ఆజ్ఞను, అనగా మొదటిదానిని, నెరవేర్చియుండును, ఏలయనగా అతడు దేవునికి ఘనతను స్తుతిని చెల్లించియుండును; మరియు ఆ తరువాత అతడు: ఓ దేవా, ఇతడు పాపియై అపవాది దవడలలో ఉన్నాడని నేను చూచుచున్నాను; ప్రియమైన ప్రభువా, ఇతనికి సహాయము చేయుము! అని చెప్పి, ఈ విధముగా అతనిని దేవునియొద్దకు తెచ్చి అతనికొరకు దేవునికి ప్రార్థించియుండినయెడల, పౌలు గలతీయులకు 6:2 లో చెప్పి బోధించుచున్నట్లు, క్రైస్తవ ప్రేమను గూర్చిన రెండవ ఆజ్ఞకు కూడ అతడు లోబడియుండును: "ఒకని భారముల నొకడు భరించి, యీలాగు క్రీస్తు నియమమును నెరవేర్చుడి."

22. ఇప్పుడు అతడు వచ్చి తాను నీతిమంతుడనని తన్ను తాను పొగడుకొనుచున్నాడు.

తాను ఎట్లు ఉపవాసముండెనో, తనకు కలిగిన సమస్తములో పదియవ వంతు ఎట్లు ఇచ్చెనో అని తన కల్పిత సత్క్రియలనుబట్టి తన్ను తాను అత్యంత ఘనముగా పొగడుకొనువానికి విషపూరితమైన దుష్ట హృదయము కలదు. కావున అతడు తన పొరుగువానియెడల ఎంత ద్వేషముతో నిండియున్నాడనగా, దేవుడు అతనిని తీర్పు తీర్చనిచ్చినయెడల, ఆ దీనుడైన సుంకరిని అతడు అత్యంత లోతైన నరకములోనికి త్రోసివేయును. ఇదిగో, నన్ను మాత్రమే పొగడినయెడల మనుష్యులందరును నాశనమైపోవలెనని నేను కోరుట, ఇది దుష్ట హృదయము కాదా, వినుటకే భయంకరము కాదా? అయినను ఇదంతయు బాహ్య ప్రవర్తనచేత ఎంత చక్కగా అలంకరింపబడి సింగారింపబడియున్నదనగా, ఎవడును దానిని తప్పుపట్టలేడు.

చెట్టును దాని ఫలములనుబట్టి మనము ఎట్లు తెలిసికొనవలెనో ఇక్కడ చూచుచున్నాము.

ఏలయనగా నేను ఆత్మీయ నేత్రములతో అతని హృదయమును చూచినప్పుడు, అది దేవదూషణతోను పొరుగువానియెడల ద్వేషముతోను నిండియున్నదని నేను గుర్తించుచున్నాను.

ఈ ఫలములనుబట్టి చెట్టు చెడ్డదని నేను తెలిసికొనుచున్నాను. ఏలయనగా క్రియలు తమంతట తాము చెడ్డవి కావు, అయితే హృదయములోని చెడ్డ వేరు వాటిని చెడ్డవిగా చేయును. మనము జాగ్రత్తపడి దానినుండి మనలను మనము కాపాడుకొనునట్లు ఇది మన యెదుట ఉంచబడియున్నది.

23. మరల, మరొకవైపు, సుంకరి హృదయమును కూడ పరీక్షించుము. ఇక్కడ అతడు నమ్ముచున్నాడని మనము కనుగొనుచున్నాము.

కావున అతని క్రియలు మంచివి, సర్వలోకమునకు ఉపయోగకరమైనవి; ఏలయనగా మనుష్యుడు తన్ను తాను తగ్గించుకొని దేవుని స్తుతించవలెనని అతడు బోధించుచున్నాడు.

దీనికి విరుద్ధముగా ఆ మరియొకడు తన క్రియలతో ఉబ్బిపోయిన గర్వహృదయముగల పరిశుద్ధులను తయారుచేయుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు పాపములలో చిక్కుకొనియున్నాడు, అతని ఆత్మ శిక్షావిధి పొందినది, అపవాది దవడలలో గట్టిగా చిక్కుకొనియున్నది; అయినను ఆ ఉన్నతమనస్సుగల దుష్టుడు ముందుకు వచ్చి, అక్కడనున్న తన పొరుగువాడు పాపియైనందున తన్ను తాను పొగడుకొనుచున్నాడు.

సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే, అతడు తన వేషధారణ జీవితముచేత సర్వలోకమును తప్పుదారి పట్టించుచున్నాడు. కావున ఇప్పుడు ఈ ఇద్దరిని మనము తీర్పు తీర్చినట్లే, ఫలములను ఆత్మీయ నేత్రములతో తీర్పు తీర్చవలెను; అప్పుడు చెట్టు మంచిదో చెడ్డదో మనము తెలిసికొందుము.

24. అయితే ఈ తీర్పు నాకు ఎక్కడనుండి వచ్చినది? ఇక్కడనుండియే: దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును ఒక అద్దమువలె నాకు ఇచ్చెను; దానిలో మంచి ఏదో చెడు ఏదో నేను చూచుచున్నాను. అది ఇట్లు చెప్పుచున్నది: నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయముతోను నీ పూర్ణాత్మతోను నీ పూర్ణమనస్సుతోను ప్రేమింపవలెను, నిన్నువలె నీ పొరుగువానిని ప్రేమింపవలెను," ద్వితీయోపదేశకాండము 6:5, మత్తయి 22:37.

ఇప్పుడు సుంకరి క్రియలు దేవుని స్తుతించి సర్వ

లోకమునకు మేలు చేయుచున్నవి; ఏలయనగా అవి మన రక్షకుడైన దేవుని మార్గమును తెలిసికొనుటకు మనకు నేర్పి దానిని మనకు చూపుచున్నవి. కావున అవి దేవుని స్తుతించి మన పొరుగువానికి మేలు చేయుచున్నందున మంచివి.

మరొకవైపు, వేషధారి గర్వముగా ముందుకు వచ్చి దేవుని దూషించి, తన చెడిపోయిన జీవితముతో సర్వలోకమును తప్పుదారి పట్టించుచున్నాడు.

25. కొండెములాడుట అను గొప్పదియు సిగ్గుకరమైనదియునైన దుర్గుణమును గూర్చి కూడ నేను మాటలాడవలెను; అనగా ఒకడు మరియొకనిమీద అబద్ధములు చెప్పి, అతనిని బయలుపరచి, అతనిని గూర్చి చెడుగా మాటలాడుట; తుదకు మనమందరము ఒకేవిధముగా ఉన్నాము, మరియొకనికంటె తన్ను తాను హెచ్చించుకొనుటకు ఎవనికిని కారణము లేదు. అయితే ప్రభుత్వము నేరమును తీర్పుతీర్చి శిక్షించుట, అది తన పదవినిబట్టి చేయుచున్నది.

ఏలయనగా అతిక్రమించువాడు భయపడునట్లు అది ఖడ్గమును ధరించుచున్నది.

ఏలయనగా దేవుడు పాపమును సహింపడు, దుష్టులకు విశ్రాంతి లేకుండవలెనని కోరుచున్నాడు; యెషయా ప్రవక్త 48:22 లో చెప్పుచున్నట్లు: "దుష్టులకు నెమ్మదియుండదని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు."

కావున దేవుడు పాపులను అంతరంగములో కలవరపరచని చోట, బయటనుండి వారికి నెమ్మది లేకుండునట్లు అగ్నిచేతను నీటిచేతను పాపమును తుడిచివేయును.

అటువంటి పాపములు శిక్షింపబడవలసినప్పుడు, అధికారులును న్యాయాధిపతులును ప్రజలును ఇట్లు తలంచవలెను:

ఓ దేవా! నేనే దీనుడైన పాపినైనను, ఈ వ్యక్తికంటె చాల గొప్ప పాపినైనను, ఇతనికంటె చాల గొప్ప దొంగను వ్యభిచారినైనను, అయినను నేను నా పదవిని నిర్వర్తించి, అతనిని అతని పాపములలో విశ్రాంతిగా ఉండనీయక అతనిని దండించెదను; ఏలయనగా ఇది నీ దైవాజ్ఞ. దీనిని గూర్చి నేను ఇతర సందర్భములలో, ముఖ్యముగా లౌకిక ప్రభుత్వమును గూర్చిన నా గ్రంథములో, ఎక్కువగా చెప్పితిని; దానిని మీరే చదువుకొనవచ్చును; ప్రస్తుతమునకు ఇది చాలును; కృపకొరకు దేవునికి ప్రార్థించుడి.

ఈ ప్రసంగము లూథరు గ్రంథముల c ప్రచురణలో పై ప్రసంగమునకు బదులుగా ప్రచురింపబడెను.

రెండవ ప్రసంగము—లూకా 18:9-14.

విషయసూచిక: పరిసయ్యుడును సుంకరియు.

ఈ సువార్త యొక్క విషయము. 1-2.

I. పరిసయ్యుని గూర్చియు [సుంకరిని గూర్చియు]. 1. పరిసయ్యులును సుంకరులును ఎటువంటి ప్రజలు. 3-4.

2. క్రీస్తు పరిసయ్యుని సుంకరిని ఒకచోట ఉంచి, వారిమీద అంత భిన్నమైన తీర్పులు తీర్చుట ఎట్లు ఎందుకు ఆశ్చర్యకరము. 5.

II. పరిసయ్యుని గూర్చియు సుంకరిని గూర్చియు ప్రత్యేకముగా.

1. పరిసయ్యుడు చక్కని జీవితమును గూర్చి ఎట్లు అతిశయించగలడు. a. ధర్మశాస్త్రము యొక్క మొదటి పలకనుబట్టి. 6. b. ధర్మశాస్త్రము యొక్క రెండవ పలకనుబట్టి. 7-8.

2. పరిశుద్ధతలో పరిసయ్యుడు సుంకరిని ఎంతగా మించిపోయెను. 9.

3. దేవుడు పరిసయ్యుని ఎందుకు ఖండించుచున్నాడు. a. సాధారణముగా, అతడు తన్ను తానే నమ్ముకొని ఇతరులను తృణీకరించినందున. 10-12.

(1) అతడు ధర్మశాస్త్రము యొక్క మొదటి పలకకు విరోధముగా ఘోరముగా పాపము చేసినందున. 13-15.

(2) అతడు ధర్మశాస్త్రము యొక్క రెండవ పలకకు విరోధముగా ఘోరముగా పాపము చేసినందున.

నీ పొరుగువాని దురదృష్టమునుబట్టి సంతోషించుట అత్యంత అపకీర్తికరమైన దుర్గుణము. 17-20.

4. సత్క్రియల రూపమును ధరించుకొను ఒక భయంకరమైన అపవాది పరిసయ్యునిలో ఎట్లు దాగియున్నాడు. 21.

5. మనుష్యుడు తన స్వంత శక్తులచేత ఏమి చేయగలడో దానికి పరిసయ్యుడు ఎట్లు ఉదాహరణగా ఇవ్వబడెను. 22.

1. సుంకరి తన పాపమును తెలిసికొని తన్ను తాను ఎట్లు తగ్గించుకొనెను. b. తన తోటి మనుష్యుల యెదుట. 24.

2. సుంకరి అతి విశేషమైన ప్రార్థనను ఎట్లు అర్పించుచున్నాడు. a. సుంకరి ఈ ప్రార్థనను ఎక్కడ నేర్చుకొనెను. 25f. b. హేతుబుద్ధి ఈ ప్రార్థనను ఎట్లు ఎందుకు కల్పించియుండలేదు, మరియు ఇది క్రైస్తవుల పాఠశాలకును వేదాంతమునకును ఎట్లు చెందినది. 26-28.

… యొక్క బోధను గ్రహించుట ఎట్లు ఎందుకు కష్టము. దేవుని తీర్పును లోకము యొక్క తీర్పును చాల భిన్నమైనవి. 31. e. ఏ వ్యక్తులు ఈ ప్రార్థనను పలుకుదురు, అయితే అట్లు చేయుటకు వారికి హక్కు లేదు.

(1) మొదటి తరగతి. 32.

(2) రెండవ తరగతి. 33-35. d. ఈ ప్రార్థనను పలుకుటకు ఏ వ్యక్తులకు హక్కు కలదు. 36-38. e. ఈ ప్రార్థనను మనము సరిగా ఎట్లు ఎందుకు నేర్చుకొని గ్రహించవలెను. 39-40.

3. సుంకరి నిజమైన పశ్చాత్తాపమునకును విశ్వాసమునకును ఎట్లు చక్కని ఉదాహరణ. a. సుంకరి దేనియందు ఉదాహరణ. 41.

అబద్ధ సంఘమునకును నిజమైన సంఘమునకును ఉన్న భేదము. 42. b. ఈ మాదిరిని మనము ఎట్లు ఎందుకు అనుసరించవలెను.

(1) మన పాపములను ఒప్పుకొని దేవుని కృపను పట్టుకొనుటయందు. 43.

[దేవుడు ఎవరియెడల] కృపగలవాడో, ఎవరియెడల కృపగలవాడు కాడో. 44.

(2) మన పాపములను విడిచిపెట్టుటయందు. 45.

కుడివైపునను ఎడమవైపునను క్రైస్తవులు. 46.

1. ఈ సువార్త ఇద్దరు అసాధారణ వ్యక్తులను, లేక దేవుని ప్రజలని పిలువబడు సమూహములోనుండి రెండు రకముల ప్రజలను మన దృష్టికి తెచ్చుచున్నది; వారు దేవుని సేవకులుగా ఉండగోరి, నీతిని వెదకుచు ఆయన సన్నిధికి వచ్చుచున్నారు.

భూమిమీద కనబడు రెండు రకముల నీతి కూడ ఇక్కడ చిత్రింపబడుచున్నది: ఒకటి, సర్వలోకము యెదుటను మనుష్యుల దృష్టిలోను గొప్ప ఆడంబరము చూపునది, అయినను దేవుని యెదుట అది శూన్యము, కావున ఖండింపబడినది; మరియొకటి, మనుష్యులలో తెలియబడనిది, అయినను దేవుని యెదుట అది నీతి అని పిలువబడి ఆయన దృష్టికి ప్రీతికరముగా ఉన్నది.

ఒకటి, సుందరుడును గర్విష్ఠుడునైన పరిశుద్ధుడగు పరిసయ్యునిది; మరియొకటి, దీనుడును తగ్గింపుగలవాడును దుఃఖించువాడునైన పాపియగు సుంకరిది.

2. రెండు ఆశ్చర్యకరమైన, వింతైన తీర్పులను కూడ మనము వినుచున్నాము; అవి మానవ జ్ఞానమునకును హేతుబుద్ధి యొక్క చపలతలకును పూర్తిగా సంపూర్ణముగా విరుద్ధమైనవి, సర్వలోకమునకు కఠినమైనవియు భయంకరమైనవియు; ఏలయనగా అవి గొప్ప పరిశుద్ధులను అన్యాయస్థులని ఖండించి, దీనులైన పాపులను అంగీకారయోగ్యులని, నీతిమంతులని, పరిశుద్ధులని ప్రకటించుచున్నవి.

అయితే, పాఠమే చూపుచున్నట్లు, తమ స్వంత జీవితములోను క్రియలలోను దేవుడు గౌరవింపవలసిన నీతిని కనుగొనవలెనని తమ్మును తామే నమ్ముకొనిన పరిశుద్ధులను గూర్చియు, మరల తమ పాపములనుండి విముక్తులు కావలెనని హృదయపూర్వకముగా కోరి, క్షమాపణకొరకును దేవుని కృపకొరకును ఆశపడు పాపులను గూర్చియు ఆయన మాటలాడుచున్నాడు.

ఏలయనగా ఈ సుంకరివలెను ఈ పరిసయ్యునివలెను ఉండక, పాపమును గాని కృపను గాని ఏమాత్రము లెక్కచేయక, ఏ దేవుని గూర్చియు, పరలోకమును గూర్చియు నరకమును గూర్చియు విచారించకుండ నిర్భయముగాను దుష్టత్వముగాను కొనసాగు లోకములోని ఆ మరియొక గొప్ప సమూహమును గూర్చి ఇక్కడ ఏమియు చెప్పబడలేదు.

3. యూదులలోని రెండు రకముల వ్యక్తులైన పరిసయ్యులను సుంకరులను గూర్చి మనము మరియొక చోట చాలినంత వింటిమి; అనగా పరిసయ్యుడు అను పేరు అత్యంత ప్రథములైన, అత్యంత యథార్థవంతులైన, భక్తిగల ప్రజలను సూచించును; వారు పూర్ణ

శ్రద్ధతో దేవుని సేవించుటకును ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకును ప్రయత్నించిరి; పరిశుద్ధ పౌలు కూడ తన మారుమనస్సుకు ముందు తాను వారిలో ఒకడనని తన్ను గూర్చి అతిశయించుచున్నట్లు, ఫిలిప్పీయులకు 3:5.

4. మరల, వారిలో "సుంకరి" అను పేరు బహిరంగ పాపములోను దుర్గుణములోను జీవించుచు, దేవునికిగాని మనుష్యునికిగాని సేవ చేయక, తన పొరుగువానిని దోచుకొనుటకును బాధించుటకును హాని చేయుటకును మాత్రమే పాటుపడు మనుష్యుని సూచించెను; వారు రోమీయులయొద్దనుండి పెద్ద మొత్తముల ధనమిచ్చి కొనిన తమ వృత్తినుండి పూర్తి లాభము పొందగోరినయెడల అట్లు చేయుటకు వారు బలవంతపెట్టబడిరి. సంక్షేపముగా, వారు జన్మచేత యూదులైనను, బహిరంగముగా భక్తిహీనులైన అన్యులకంటె మంచివారు కారని ఎంచబడిన ప్రజలు; క్రీస్తు కూడ మత్తయి 18:17 లో వారిని అన్యజనులతో పోల్చుచున్నాడు:

"అతడు సంఘపు మాటయు విననియెడల అతనిని నీకు అన్యునిగాను సుంకరిగాను ఉండనిమ్ము."

5. ఇంత పూర్తిగా భిన్నమైనవారును ఒకరికొకరు అత్యంత దూరమైనవారునైన ఇద్దరు వ్యక్తులను క్రీస్తు ఒకచోటికి తెచ్చుట నిజముగా ఆశ్చర్యకరము; ఇంకను ఎక్కువ ఆశ్చర్యకరమైనదియు అభ్యంతరకరమైనదియు ఏమనగా, ఆయన అంత భారమైన

తీర్పులను పలుకుచు, పరిసయ్యుని పూర్తిగా ఖండించి సుంకరిని నీతిమంతుడని ప్రకటించుట.

ఆయన ఇద్దరిని గూర్చి స్పష్టముగా ఈ విధముగా మాటలాడుచున్నను, పరిసయ్యుడు ఇక్కడ అతిశయించుచున్న అటువంటి క్రియలను తాను విసర్జించుట లేదనియు, అవి విసర్జింపబడవలెనని కోరుట లేదనియు ఆయన చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన అతనిని, గద్దింపదగనివియు శిక్షింపదగనివియు గాక మంచివియు స్తుతిపాత్రమైనవియునైన క్రియలుగల సుందరమైన పరిశుద్ధునిగా చిత్రించి చూపుచున్నాడు. మరొకవైపు సుంకరిని అతని జీవితమునుబట్టి గాని క్రియలనుబట్టి గాని ఆయన అతిశయించలేడు, పొగడలేడు; ఏలయనగా అతడే దేవుని యెదుట ఒప్పుకొని, తన్ను తాను పాపిగా ఖండించుకొనవలసి వచ్చెను; తాను చేసిన ఏ మంచిని గూర్చియు అతడు తలంచలేకపోయెను.

అయినను క్రీస్తు ఈ విధముగా ఇద్దరిని శోధించి, పరీక్షించి, విచారించి, పరిశుద్ధుడైన పరిసయ్యుడు అనేక విలువైన క్రియలు చేసినను అతనిలో మంచి ఏదియు కనుగొనుట లేదు; క్రియలనుబట్టి కాదు, అవి తమంతట తాము తప్పువి కావు; అయితే ఆ వ్యక్తి మంచివాడు కాక దుర్నీతితో నిండియున్నందున.

మరొకవైపు, ఇంతవరకు బహిరంగముగా శిక్షావిధి పొందిన పాపియై యుండిన సుంకరియందు, అతడు పరిసయ్యుని గొప్ప క్రియలతో ప్రకాశించకపోయినను, ఆయన ఇప్పుడు నిజముగా మంచి చెట్టును మంచి ఫలమును కనుగొనుచున్నాడు. కావున ఈ ఇద్దరు వ్యక్తులను క్లుప్తముగా పరిశీలించుదము.

6. అన్నిటికంటె మొదట, క్రీస్తు పరిసయ్యుని అతని సుందరమైన జీవితముతో చూపుచున్నట్లే, నీవు అతనిని సరిగా ఘనపరచి అలంకరింపవలెను; ఏలయనగా ఇక్కడ దేవుని యెదుట నిలువబడుటకును, దైవ సన్నిధిలో తన జీవితమును పొగడుకొనుటకును ధైర్యముచేయు మనుష్యుడు నీకు కనబడుచున్నాడు.

ఇది ఎన్నడును అబద్ధపు పొగడ్తగా ఉద్దేశింపబడలేదు, పూర్తి శ్రద్ధతోను సత్యముతోను ఉద్దేశింపబడినది. అతడు తన్ను తానే సాక్షిగా ఆశ్రయించి, దేవుని యెదుట తన్ను తాను ప్రకటించుకొని, నిజమైన ఆరాధనలో కనబడుటకును, తన జీవితమంతయు దేవునికి విధేయతలో గడుపబడినదని దాని లెక్క అప్పగించుటకును సిద్ధముగా ఉన్నాడు. అతడు అత్యున్నతమైనదియు మొదటిదియునైన ఆజ్ఞతో ఆరంభించి, సత్యదేవుడును అద్వితీయ దేవుడునైన వానిని ఆరాధించుచు, అన్నిటికంటె మొదట ఆయన రాజ్యమును ఆయన చిత్తమును వెదకువానిగా తన్ను తాను చూపుకొనుచున్నాడు; తాను ఏమైయున్నాడో, ఏమి జీవించుచున్నాడో అంతయు దేవునివలననే కలిగినదని అతడు ఒప్పుకొని, సమస్తమును ఆయనకే తిరిగి అప్పగించి, ఆయన తనకిచ్చిన సమస్తమునకై, ముఖ్యముగా బహిరంగ పాపులవలెను సుంకరులవలెను తాను ఉండకుండ పాపమునుండియు సిగ్గునుండియు ఆయన తనను కాపాడుచున్న ఈ ప్రత్యేక కృపకును దయకును ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుచు, దేవుడు తనను దీనిలో కాపాడి, ఇంకను తన కృపను మంచితనమును తనకు అనుగ్రహించవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము యొక్క మొదటి పలకకు చెందిన, మూడు ఆజ్ఞలన్నిటికి చెందిన సుందరమైన క్రియలు తప్ప మరేమియు నీకు కనబడవు; ఏలయనగా దీనిద్వారా అతడు విశ్రాంతిదినమును కూడ ఆచరించుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు దేవుని వెదకుటకును ప్రార్థించుటకును మాత్రమే దేవాలయమునకు వెళ్లుచున్నాడు.

7. తరువాత అతడు రెండవ పలకలోనికి ఇంకను ముందుకు సాగి, దేవుని యెదుటను లోకము యెదుటను తన మనస్సాక్షిని శుద్ధిచేసికొనుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రజలలో అధికసంఖ్యాకులవలె అతడు అన్యాయస్థుడు గాని, దోపిడిగాడు గాని, వ్యభిచారి గాని కాడు. ఇక్కడ మిగిలిన ఐదు ఆజ్ఞలు కలిపి తీసికొనబడినవి; కావున అతడు ఎవనికిని అన్యాయము గాని బలాత్కారము గాని బాధ గాని చేయలేదనియు, ఎవనిని అణచివేయలేదనియు, ఐదవ ఆరవ ఎనిమిదవ ఆజ్ఞలకు విరోధముగా అపరాధము చేయలేదనియు సర్వలోకము యెదుట తన్ను గూర్చి అతిశయించగల మనుష్యుడు; ఈ విషయములో తనకు విరోధముగా వేరుగా ఏదైనను రుజువుచేయుమని అతడు ప్రతివానిని సవాలు చేయుటకు ధైర్యముచేయుచున్నాడు.

అంతేకాక అతడు ఆరవ ఆజ్ఞను ఖచ్చితముగా గైకొనెను; అతడు వ్యభిచారము చేయలేదు, అపవిత్ర జీవితము జీవించలేదు, తన శరీరమును లోబరచుకొని క్రమశిక్షణలో ఉంచెను; మరియు ప్రతి వారము రెండుమారులు ఉపవాసము చేసెను; అది మన యాజకులును సన్యాసులును ముఖ్యముగా చేయు ఉపవాసమువలె అబద్ధపు ఉపవాసము కాదు, యూదులు ఉదయమునుండి సాయంకాలమువరకు, సూర్యుడు అస్తమించువరకు ఆచరించినట్లు నిజమైన ఉపవాసము.

వీటన్నిటికంటె పైగా, అతడు అన్యాయస్థుడు కాకుండుటయు తన పొరుగువాని సొత్తును ఘనతను బలవంతముగా లాగుకొనువాడు కాకుండుటయు మాత్రమే కాదు, తాను యథార్థముగాను న్యాయముగాను సంపాదించిన సమస్తములో పదియవ వంతు ఇచ్చెను; దీనిద్వారా కూడ అతడు దేవునికి తన విధేయతను చూపి, దేవుడు తనకిచ్చిన సమస్తములోనుండి దైవారాధనకును యాజక పదవికిని పోషణకై ఇచ్చుచు, పిసినారితనముతో గాని లోభబుద్ధితో గాని ఏమియు కూడబెట్టుకొనడు.

8. ఇక్కడ ఆజ్ఞలన్నిటిని కలిపి నీవు చూచుచున్నావు; అతడు లోకమునకు దైవభక్తికి ఆదర్శముగా, చక్కనివాడుగా, భక్తిపరుడుగా, దేవునికి భయపడువాడుగా, పరిశుద్ధుడుగా కనబడుచున్నాడు; సర్వలోకమునకు అద్దముగాను మాదిరిగాను అతడు కొనియాడబడదగినవాడు; అటువంటివానిని ప్రజలు కోరుకొనవచ్చును, నిజముగా కోరుకొనుట మంచిదే; అటువంటి ప్రజలు అనేకులుండినయెడల లోకము చాల రమ్యముగా ఉండును.

9. ఇప్పుడు ఈ చిత్రముతో సుంకరిని పోల్చి చూడుము; పరిశుద్ధుడైన పరిసయ్యునితో అతనికి ఏ పోలికయు లేదని నీవు చూచెదవు; ఏలయనగా అతని పేరే అతనియందు సద్గుణము గాని ఘనత గాని కొద్దిగానైనను కనబడదని వెంటనే సూచించుచున్నది; అతడు దేవుని గూర్చి గాని ఆయన ఆజ్ఞలను గూర్చి గాని ఎక్కువగా విచారించువాడని ఎవడును ఎంచలేడు; అతడు తన సొత్తులో దేనినైనను దేవుని సేవకొరకు ఇయ్యకపోవుట మాత్రమే కాదు, తన పొరుగువానిని బహిరంగముగా దోచుకొని అతని సొత్తును దొంగిలించుచున్నాడు; సంక్షేపముగా, అతడు తన పాపజీవితముతో బహిరంగమైనదియు అందరికి తెలిసినదియునైన దృష్టాంతముగా ఉన్న మనుష్యుడు; పరిసయ్యుడు కూడ అతనిని గూర్చి తెలుపుచున్నట్లు, అతడు చెడిపోయినవాడును భక్తిహీనుడును, అతని మనస్సాక్షి చెడిపోయినది, అతనినుండి ఏ మంచియు నిరీక్షింపవలసినది లేదు.

10. అయితే పరిసయ్యుడు దేవునిచేత ఖండింపబడుటయు సుంకరి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటయు, ఇంత విరుద్ధముగా ఎట్లు జరుగుచున్నది?

తన ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము జీవించువారిని బహిరంగ పాపములో దానికి విరుద్ధముగా జీవించువారికంటె న్యాయముగా ఎక్కువగా ఎంచు తన స్వంత ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధముగా దేవుడు ఇప్పుడు మాటలాడి తీర్మానించునా? లేక ఏ మంచియు చేయక కేవలము దోపిడిగాండ్రును వ్యభిచారులును అన్యాయస్థులునైనవారియందు దేవుడు ఆనందించునా? ఎంతమాత్రమును కాదు; అయితే లోకము గాని రక్తమాంసములు గాని గ్రహించుదానికంటె పూర్తిగా వేరైనదియు ఉన్నతమైనదియునైన నియమము ఇక్కడ మనకున్నది; అది ఈ ఇద్దరు వ్యక్తుల హృదయములలోనికి మరింత లోతుగా చూచి, పరిసయ్యునియందు ఒక గొప్ప దుష్ట సూత్రమును కనుగొనుచున్నది; అది లేనియెడల మంచిదని పిలువబడదగిన సమస్తమును అది నాశనము చేయును; సువార్తికుడు దానిని, తన్ను తానే నమ్ముకొని ఇతరులను తృణీకరించుట అని పిలుచుచున్నాడు.

11. లోకము యెదుట గొప్పవాడైన ఈ చక్కని మనుష్యుని, ఈ దుష్టుని మీదనున్న నింద ఇట్టిదే. ఇతడొక్కడే అట్టివాడై యుండి, ఇంత మంది పిల్లలను వారసులను విడిచిపెట్టకుండిన బాగుండును. ఏలయనగా సర్వలోకము, దానిలోనున్న శ్రేష్ఠమైనదానితో సహా, ఈ దుర్గుణములో పూర్తిగా మునిగియున్నది; అది దానిని విడిచిపెట్టదు, విడిచిపెట్టలేదు.

తనకున్న ఏ మంచినైనను అది ఎరిగినచోట, అది తన్ను తాను హెచ్చించుకొని, అది లేని ఇతరులను తృణీకరించి, దేవునికంటెను మనుష్యునికంటెను తన్ను తాను హెచ్చించుకొనును; వారు దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్నట్లు నటించినను వాటిని అతిక్రమించుచున్నారు; పరిశుద్ధ పౌలు తన యూదులను గూర్చి రోమీయులకు 9:31 లో చెప్పుచున్నట్లు, వారు నిజముగా నీతి నియమమును వెంటాడినను నీతిని పొందలేదు.

ధర్మశాస్త్రమును శ్రద్ధగా పట్టుకొని దేవుని అధికముగా ఆరాధించువారే ధర్మశాస్త్రమును గైకొనువారు కాకపోవుట ఎంత ఆశ్చర్యకరమైన సంగతి! పౌలు గలతీయులకు 6:13 లో చెప్పుచున్నట్లు: "సున్నతి పొందువారైనను తామే ధర్మశాస్త్రమును గైకొనరు" ఇత్యాది. ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము చేయుచుండియు దానిని గైకొనక ఉల్లంఘించువారు నిజముగా వింతైన పరిశుద్ధులే.

అయితే దానిని గైకొనువారెవరు?

12. ఈ పరిసయ్యుడును అతనివంటివారును, వారి చక్కని క్రమశిక్షణతోను ఘనతతోను — అది నిజముగా శ్రేష్ఠమైనదియు మహిమగలదియు సుందరమైనదియునైన వరము, దేవుని గొప్ప వరముగా లోకములో సమస్తముకంటె పైగా పొగడబడి గౌరవింపబడవలసినది, ఇతర సౌందర్యము అలంకారము బంగారము వెండి అన్నిటికంటెను, అవును, సూర్యుని వెలుగుకంటెను సుందరమైనది. అతనిని గూర్చియే, నేను చెప్పుచున్నాను, దేవుని యెదుట అతడు దోపిడిగానికంటెను నరహంతకునికంటెను వ్యభిచారికంటెను చెడ్డవాడని తీర్పు పలుకబడుచున్నది. దేవునియెడల బహిరంగముగా తృణీకారము చూపుచు, దేవునికిని ప్రజలకును విరోధముగా సమస్త దుష్టత్వమును చేయుచున్నందున మనమే ఖండించుచున్న ఈ లోకపు గొప్ప సమూహము మధ్యకు — ఆ దుష్టత్వము ఆకాశమువరకు మొఱ్ఱపెట్టుచు, భూమి దానిని భరించలేనంతగా సమస్తమును ముంచివేయుచున్నది — ఈ బోధతో మనము ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్లుదము?

13. సరే, పరిసయ్యుడు ధర్మశాస్త్ర క్రియలు చేయుచున్నందున గద్దింపబడుట గాని ఖండింపబడుట గాని లేదని నేను ఇంతకుముందు చెప్పితిని; లేనియెడల మనము దేవుని వరమును ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఖండించి, దానికి విరుద్ధమైనదానిని పొగడవలసి వచ్చును. అయినను నేను ఇది చెప్పుచున్నాను: ఇక్కడ ఆ వ్యక్తి దేవుని న్యాయపీఠము యెదుట నిలువబెట్టబడి, ఈ లోకపు తీర్పు యెదుటకంటె అక్కడ వేరుగా ఉన్నదని కనుగొనుచున్నాడు;

అతనికి నిజముగా కొన్ని సుందరమైన, స్తుతిపాత్రమైన వరములున్నను, వాటికి సిగ్గు అను గొప్ప మచ్చ అంటుకొనియున్నది; ఏలయనగా అతడు ఈ వరములను దుర్వినియోగము చేయుచున్నాడు, దేవుని దృష్టిలో వాటిచేతనే పూర్తిగా నాశనమైపోయెను.

ఏలయనగా ఈ వరములతోనే అతడు ఇక్కడ దేవునికిని మనుష్యునికిని, ధర్మశాస్త్రము యొక్క రెండు పలకలకును విరోధముగా అతిక్రమించెనని నిందింపబడుచున్నాడు.

ఏలయనగా మొదటి ఆజ్ఞలో ముఖ్యముగాను అత్యున్నతమైన మాటలతోను అహంకారము నిషేధింపబడియున్నది; అనగా మనుష్యుడు తన్ను తానే గాని తన స్వంత వరములనే గాని నమ్ముకొనకూడదు, తనయందు తానే సంతోషించకూడదు; ఈ క్రియానీతిపరుడు అట్లే చేయుచున్నాడు; అతడు గర్వముగా ముందుకు వచ్చి, దేవునియొద్దనుండి తాను పొందిన వరములను బట్టి ఉప్పొంగిపోయి, వాటిని విగ్రహముగా చేసికొని తన్ను తానే ఆరాధించుకొనుచున్నాడు; దేవుడు తన్ను మాత్రమే గౌరవించి ఘనపరచవలసిన శ్రేష్ఠమైన పరిశుద్ధ మనుష్యుడు తానే అయినట్లు.

14. ఇదే ఇప్పటికే గొప్ప పాపమును దుర్గుణమును; దానిలో అతడు దేవునికే విరోధముగా పరుగెత్తుచున్నాడు; నిశ్చయముగా దేవుని గూర్చి ఏమియు ఎరుగని అవిశ్వాసియైన అన్యునివలెను టర్కువలెను గ్రుడ్డివాడై కఠినపరచబడియున్నాడు; పశ్చాత్తాపము లేనివాడై, తన గొప్ప పరిశుద్ధతనుబట్టి పాపమును గూర్చి ఏమియు తెలిసికొనగోరడు, దేవుని ఉగ్రతకు భయపడడు. తన స్వంత క్రియలచేత స్థిరముగా నిలువవచ్చునని అతడు అహంకరించుచున్నాడు; తానును మనుష్యులందరును, నిజమైన పరిశుద్ధులు సహితము తమ స్వంత నీతి అంతటితోను జీవితముతోను దేవుని యెదుట నిలువలేరనియు, ఆయన ఉగ్రతకును శిక్షావిధికిని పాత్రులనియు అతడు చూడడు; దావీదు కీర్తనలు 130:3 లో సాక్ష్యమిచ్చుచున్నట్లు:

"యెహోవా, నీవు దోషములను కనిపెట్టి చూచినయెడల ప్రభువా, ఎవడు నిలువగలడు?"

మరియు కీర్తనలు 143:2: "నీ సేవకుని తీర్పులోనికి తేవద్దు; సజీవులలో ఒక్కడును నీ సన్నిధిని నీతిమంతుడుగా ఎంచబడడు." కావున అతడు కృపను గాని పాపక్షమాపణను గాని వెదకడు, తనకు అవి అవసరమను తలంపు అతనికి కలుగదు.

15. ఇప్పుడు అతడు తన స్వంత పరిశుద్ధతమీద ఆధారపడి, సిగ్గుకరమైనదియు భయంకరమైనదియునైన విగ్రహారాధనలోను అహంకారములోను తిరుగుబాటులోను మొదటిదియు అత్యున్నతమైనదియునైన ఆజ్ఞకు విరోధముగా ఇంత ఘోరముగా పాపము చేయుచున్నాడు గనుక, ఇక్కడ దేవుని భయము గాని, నమ్మకము గాని, ప్రేమ గాని లేక, అతడు తన స్వంత ఘనతను పొగడ్తను మాత్రమే వెదకుచున్నాడు గనుక, అతడు మిగిలిన ఆజ్ఞలలో దేనినైనను యథార్థముగాను హృదయపూర్వకముగాను గైకొనుట లేదనియు, తన ప్రార్థనలతోను ఆరాధనతోను అతడు నటించునదంతయు అబద్ధమును మోసమునేయనియు మనము నిర్ధారించవలెను; దీనిద్వారా అతడు తన అబద్ధములను అలంకరించుటకు

దేవుని నామమును అత్యధికముగా దుర్వినియోగము చేసి అవమానపరచుచున్నాడు; దీనిద్వారా తనమీదికి దేవుని ఉగ్రతను కఠినమైన శిక్షావిధిని మాత్రమే తెచ్చుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా తన నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరించువానిని శిక్షింపక విడువనని దేవుడు ప్రకటించియున్నాడు.

ఏలయనగా అతడు ప్రార్థించుచు ఇట్లు చెప్పునప్పుడు, అది దేవుని ఉన్నతమైన మహిమను దూషించి ధిక్కరించుట కాక మరేమి:

దేవా, నీ కృప నాకెన్నడును అవసరము లేనంతగా నేను పరిశుద్ధుడను మంచివాడను; నేను ధర్మశాస్త్రమును గైకొంటినని నాలో నేను ఎంతో కనుగొనుచున్నాను, నీవు నామీద ఏ నేరమును మోపలేవు; నేను ఎంతో యోగ్యత సంపాదించితిని గనుక, నీవు నీ స్వంత ఘనతను కాపాడుకొని న్యాయవంతుడవును సత్యవంతుడవునైన దేవునిగా ఉండగోరినయెడల, దానికొరకు ఈ కాలమందును నిత్యత్వమందును నాకు తిరిగి చెల్లించి ప్రతిఫలమియ్యవలసిన బాధ్యత నీకున్నది.

16. అదే విధముగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క రెండవ పలకలో కూడ అతడు తన పొరుగువానికి విరోధముగా ఎట్లు గర్జించి బెదిరించుచున్నాడో చూడుము; ఏలయనగా అతడు తన పొరుగువాని ఘనతను రక్షణను వెదకి కోరెనని గుర్తించుటకు ఇక్కడ కూడ ఏ క్రైస్తవ ప్రేమయు నమ్మకత్వమును లేవు; అయితే అతడు నీచముగా పనిచేసి, తన సిగ్గుకరమైన తృణీకారముతో అతనిని తన పాదముల క్రింద త్రొక్కి, అతనిని మనుష్యునిగా ఎంచుటకైనను యోగ్యుడని తలంచడు; అవును, తన పొరుగువానికి ఏ అన్యాయము గాని హాని గాని జరుగకుండ అతనికి సహాయము చేసి సేవచేయవలసినప్పుడు, అతడే అతనికి అత్యంత గొప్ప అన్యాయము చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా తన పొరుగువాడు దేవునికి విరోధముగా పాపము చేయుచున్నాడని అతడు చూచి ఎరిగినప్పుడు, అతడు దిద్దుబాటు పొందునట్లు అతనిని మార్చి దేవుని ఉగ్రతనుండియు శిక్షావిధినుండియు ఎట్లు రక్షించవలెనో అతడు ఆలోచించడు; దీనుడైన పాపి యొక్క దుఃఖమునుగూర్చియు శ్రమనుగూర్చియు అతని హృదయములో ఏ కనికరమును సానుభూతియు లేవు; అతడు తన శిక్షావిధిలోను నాశనములోను విడువబడుటచేత అతనికి సరిగాను న్యాయముగాను జరిగెనని తలంచుచున్నాడు; దేవుడు తనకు ఆజ్ఞాపించిన ప్రేమ సేవా విధులన్నిటిని అతనినుండి ఉపసంహరించుకొనుచున్నాడు; అనగా బోధచేతను హెచ్చరికచేతను గద్దింపుచేతను దిద్దుబాటుచేతను, అన్నిటికంటె పైగా తన పొరుగువానిని అతని పాపములనుండియు శిక్షావిధినుండియు దేవుని రాజ్యములోనికి తెచ్చుట ఇత్యాది; అన్నిటికంటె ఘోరమైనదేమనగా, తన పొరుగువాడు పాపము యొక్క అధికారము క్రిందను దేవుని ఉగ్రత క్రిందను ఉన్నందున అతడు సంతోషించి ఉల్లాసముగా ఉన్నాడు. ఈ విధముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమునెడల అతనికి ఎంత ఆశయు ప్రేమయు ఉన్నదో, అతడు దుర్గుణమునకు ఎంత శత్రువో నిజముగా గుర్తించవచ్చును.

17. ఏలయనగా అటువంటి మనుష్యుడు దేవుని రాజ్యములో

ఏమి ఉపయోగపడగలడు? దేవునికి విరోధముగా సర్వలోకము చేయు పాపములనుబట్టియు అవిధేయతనుబట్టియు అతడు ఇంకను సంతోషించగలడు, అవును, నవ్వి హృదయపూర్వకముగా ఆనందించగలడు; ఎవడైనను హృదయమందు మంచివాడై దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనినయెడల అతడు విచారించును; తాను చేయగలిగినను దీనికి అతనికి కొంచెమైనను సహాయము చేయుటకు గాని, తన పొరుగువానికి కలుగు కీడును శిక్షావిధిని ఆపుటకు గాని అతడు ఇష్టపడడు. తన పొరుగువాని రక్షణను కోరనంత దుష్టుడైనవానియందు మనము ఏ మంచిని వెదకవలెను, ఏమి నిరీక్షింపవలెను?

తన పొరుగువానికి కష్టము కలిగినప్పుడు మాత్రమే ఆనందించి సంతోషించునంత ద్వేషపూరితుడును అసూయాపరుడునైనవానికంటె గొప్ప దుష్టత్వమును అన్యులే ఎరుగరు, అంతకంటె దుష్టుడైన మనుష్యుని ఎట్లు చిత్రించవలెనో వారికి తెలియదు. కొందరు ఎంత దుష్టులనగా, మరియొకడు దానిద్వారా ఎక్కువ నష్టము పొందినయెడల తామే ఇష్టపూర్వకముగా హాని పొందుటకు సిద్ధపడుదురు.

దేవుని యెదుటను లోకము యెదుటను సమస్త ఘనతను తామే కోరుకొని, తాము మాత్రమే శుద్ధులును పరిశుద్ధులును కావలెననియు ఇతరులందరు అసహ్యులును మలినులును కావలెననియు కోరు అటువంటి అబద్ధ పరిశుద్ధులలో కంటె ఈ అపవాది సంబంధమైన, నరక సంబంధమైన దుష్టత్వము మరి ఎవనియందును గొప్పదిగా ఉండలేదు.

18. శరీర రోగముల విషయములో, ఘనుడును మంచివాడునని చెప్పుకొను ఒక వైద్యుడు మరణకరమైన వ్యాధితో ఉన్న ఒక వ్యక్తిని దర్శించినప్పుడు, అతనికి మంచి సలహా ఇచ్చి ఆరోగ్యము తిరిగి పొందుటకు సహాయము చేయుటకు బదులు, ఆ దౌర్భాగ్యుని చూచి నవ్వుచు ఎగతాళి చేయుట తప్ప మరేమియు చేయడని చెప్పబడినయెడల, దౌర్భాగ్యుడైన వ్యక్తికి అతని గొప్ప ఆపదలో సహాయమును ఉపసంహరించుకొనుట మాత్రమే కాక, అతని బాధలను చూచి నవ్వి అతనిమీద తన కోపమును వెళ్లగ్రక్కుచున్నందున, భూమిమీద నడచువారిలో అతనిని అత్యంత ఘోరమైన దుష్టునిగా ఎవడు ఎంచడు? తన పొరుగువాని ఆత్మ అపాయములోను నిత్య శిక్షావిధి భయములోను ఉన్నట్లు చూచియు, అతనిని రక్షించుటకు తన శరీరమును ప్రాణమును తెగించుట తన విధియైయుండగా, ఒక్క మాటతోనో సానుభూతిగల ఒక్క నిట్టూర్పుతోనో అతనిని రక్షించగలిగినప్పుడు సహితము అట్లు చేయుటకు నిరాకరించుటయే కాక, దానికి బదులు దానిని అతనిమీద ఎత్తిచూపి, తనకు చేతనైనంతమట్టుకు సంతోషముగా అతనిని శిక్షావిధిలోనికి ఇంకను లోతుగా త్రోయు అబద్ధ పరిశుద్ధుని దుష్టత్వము ఇంకెంత గొప్పది!

తన శత్రువైనవానికి, లేక తనకు ఏదైనా అన్యాయము చేసినవానికి, అయినను తనకు చేతనైనంతమట్టుకు ప్రేమించి సహాయము చేయుటకు తాను బద్ధుడైయున్నవానికి అటువంటి మనుష్యుడు ఏమి చేయును, ఏమి కోరును

… ఈ విషయములో అతడు కోపముతోను శాపములతోను దెబ్బలతోను విరుచుకుపడడా? కావున అతడు నరహత్యను పాపముగా కాక పరిశుద్ధతగా ఎంచును; ముఖ్యముగా తాను మంచివాడనియు పరిశుద్ధుడనియు ఒప్పుకొననివానియందు; మంచి సహోదరుడైన నరహంతకుడు కయీను తన సహోదరుడైన హేబెలుకు చేసినట్లును, అతని సంతానము ఇప్పటికిని ఎల్లప్పుడును చేయుచున్నట్లును; క్రీస్తే అట్టివారిని గూర్చి యోహాను

16:2 లో చెప్పుచున్నట్లు: "మిమ్మును చంపు ప్రతివాడు తాను దేవునికి సేవ చేయుచున్నానని అనుకొను కాలము వచ్చుచున్నది."

20. అటువంటి వ్యక్తి తన హృదయములో మరి ఏ ఆజ్ఞనైనను గైకొనుట నీవు అంతే తక్కువగా కనుగొందువు; ఏలయనగా తన పొరుగువాని భార్యకు గాని బిడ్డకు గాని అవమానము కలుగకుండ ఆపుటకు గాని, వారి ఘనతను కాపాడుటకు సహాయము చేయుటకు గాని అతడు అంతే తక్కువగా ప్రయత్నించును; అవును, అది పోయినప్పుడు అతడు దానిని బట్టి సంతోషించి లోలోపల నవ్వుకొనును; లేక అవకాశము దొరికినయెడల తానే దానిని చేయును, లేదా కనీసము చేయూతనిచ్చును. అటువంటి బహిరంగ దుష్కార్యమును అతడు విసర్జించుట, సద్గుణమునెడల తనకున్న ప్రేమనుబట్టి గాని దేవునికి విధేయతనుబట్టి గాని కాదు; ఏలయనగా తన పొరుగువాని ఆత్మకు కలుగు నష్టమును ఆపదను ఆపుటకు అతడు ప్రయత్నించనియెడల, అతని ఘనతను గాని అతని కుటుంబ ఘనతను గాని అతడు కాపాడునని నీవు ఎట్లు నిరీక్షించగలవు? తన పొరుగువాని సొత్తు దోచుకొనబడకుండను దొంగిలింపబడకుండను మరేవిధముగా నాశనము కాకుండను దానికి కలుగు హానినిగూర్చి అతడు విలపించుట గాని దానిని ఆపుటకు ఆలోచించుట గాని ఇంకను తక్కువ; అయితే దానిని బట్టి సంతోషించి: వానికి తగినశాస్తి జరిగినది అని చెప్పును. తన పేదరికములో తన స్వంత ఆస్తితో అతనికి సహాయము చేయుట, లేక ఉచితముగా ధనముతో అతనికి తోడ్పడుట అను అతని విధిని గూర్చి నేనేమియు చెప్పను.

తన పొరుగువాని మంచి పేరు దూషింపబడుటయు దానిమీద అబద్ధములు చెప్పబడుటయు వినినప్పుడు అతడు దానిని కాపాడడు, తన స్వంత ఘనతతో అతని అవమానమును కప్పి అలంకరింపను ప్రయత్నించడు; అయితే సంతోషించి, అతనిమీద అబద్ధములు చెప్పి అతనిని అందరికంటె చెడ్డవానిగా చిత్రించుటకు సహాయము చేయును; అటువంటి పరిశుద్ధులు ముఖ్యముగా చేయ అలవాటుపడినట్లు, ఇక్కడ ఇతడు దేవుని యెదుటను ఇతర ప్రజల యెదుటను, నిజముగా ఏ నేరమును మోపలేని ఈ దీనుడైన సుంకరిమీద అబద్ధములు చెప్పుచున్నట్లు.

21. ఇప్పుడు చూడుము, ఇంత సుందరమైన పరిశుద్ధునిలో ఎంత అవమానకరమైన, భయంకరమైన అపవాది ఉన్నాడో; అతడు ప్రజల కన్నుల యెదుట తాను చేయు కొన్ని క్రియల పలుచని రూపముతోను, తన ఆరాధనలోను కృతజ్ఞతాస్తుతులలోను ప్రార్థనలలోను తాను చేయుదానితోను తన్ను తాను కప్పుకొనగలడు; దానిద్వారా అతడు బహిరంగముగా అందరి యెదుట దౌర్జన్యముతోను ధిక్కారముతోను ఉన్నతమైన మహిమను దూషించి అవమానపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు అటువంటి సిగ్గుమాలిన

దుర్గుణములనుగూర్చి దేవుని యెదుట అతిశయించుటకు ధైర్యముచేయుచు, దేవుడు తనను ఆదర్శ పరిశుద్ధునిగా చూడవలసినవాడైనట్లును, ఋణముగాను విధిగాను తనకు పరలోకమును తాను అడుగు సమస్తమును ఇయ్యవలసినవాడైనట్లును ఇంత ధైర్యముగా ఉన్నాడు. లేక దేవుడు అట్లు చేయడనియు, తనకంటె ఆ దీనుడైన సుంకరినే అంగీకరించుననియు అతనికి తెలిసినయెడల, అతడు దేవునిమీద కోపముతోను ద్వేషముతోను ఎంతగా రేగిపోవునంటే, బహిరంగముగా దేవుని నోటనుండి మాటను లాగుకొని, ఆయన దేవుడు కాడు నరకమునుండి వచ్చిన అపవాది అని చెప్పును; చేతనైనయెడల ఆయనను ఆయన సింహాసనమునుండి త్రోసివేసి ఆయన స్థానమును సంతోషముగా ఆక్రమించుకొనును. ఇదంతటిలోను అతడు ఎవనిచేతను తన్ను తాను శిక్షింపబడనీయడు, తాను సరిగానే చేసితినని వాదించును; అయితే దేవుడు వెంటనే భూమిని తెరచి అతనిని సజీవముగా మ్రింగివేయుటకు ఇతర దూషకులందరికంటె అతడే ఎక్కువ పాత్రుడు.

22. తన స్వంత స్వేచ్ఛా చిత్తముచేతనో స్వభావ శక్తిచేతనో నడిపింపబడు మనుష్యుడు ఎట్టివాడో, ఏమి చేయునో ఇక్కడ నీవు చూచుచున్నావు. ఏలయనగా మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము తన స్వంత బలముచేత ఏమి చేయగలడో దానికి అత్యున్నత ఉదాహరణగా క్రీస్తు ఈ పరిసయ్యుని నిలువబెట్టుచున్నాడు.

మనుష్యులందరును స్వభావముచేతను ఆదామునుండియు ఇంతకంటె మంచివారు కారనియు, దేవుని యెదుట పరిశుద్ధులుగాను ఇతర ప్రజలకంటె మంచివారుగాను ఉండగోరినప్పుడు ఇటువంటి దుర్గుణములే వారియందు బయలుపడుననియు, దేవునియెడలను సమస్త మానవజాతియెడలను హానికరమైన తృణీకారము తప్ప మరేమియు లేదనియు, మనుష్యులు దేవునికి విరోధముగా పాపము చేయునప్పుడు వారు ఆనందముతోను సంతోషముతోను నిండియుందురనియు నిశ్చయము. అట్టివారు సుంకరికంటెను అతనివంటి బహిరంగ పాపులకంటెను రెండంతలు, అవును, అనేకంతలు చెడ్డవారు; ఏలయనగా వారు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనకపోవుట మాత్రమే కాదు, మరి ఎవడును దానిని గైకొనుట వారికి ఇష్టము లేదు; వారు ఎవనికిని సహాయము చేయకపోవుట మేలు చేయకపోవుట మాత్రమే కాదు, వారి నాశనమునుబట్టియు శిక్షావిధినిబట్టియు సంతోషించుదురు; వీటన్నిటికంటె పైగా తమ్మును తాము అలంకరించుకొని, మిక్కిలి పరిశుద్ధులమని నటించి, శిక్షావిధి పొందిన మనస్సాక్షితో, తాము ఇతర మనుష్యులవలె కామనియు,

దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొంటిమనియు దేవుని మహిమ యెదుట దూషించి అబద్ధమాడుటకు ధైర్యముచేయుదురు; వారి యెదుట పరలోకమే ముక్కలైపోవునంతగా.

23. అయితే ఇప్పుడు దీనికి విరుద్ధముగా ఈ సుంకరిని చూడుము; అతడును ప్రార్థించుటకు దేవాలయమునకు వచ్చుచున్నాడు, అయితే పరిసయ్యుని తలంపులకును ప్రార్థనకును పూర్తిగా భిన్నమైన తలంపులతోను భిన్నమైన ప్రార్థనతోను. ఏలయనగా మొదటిగా అతనికి ఈ ఆధిక్యత కలదు: అతడు తన స్వంత మనస్సాక్షిచేత ఒప్పింపబడి

శిక్షావిధి పొందిన దీనుడైన పాపినని తన్ను తాను ఒప్పుకొనుచున్నాడు; దేవుని యెదుట గాని లోకము యెదుట గాని అతిశయించుటకు గాని గర్వించుటకు గాని అతనికి ఏమియు లేదు, తన్ను గూర్చి తాను సిగ్గుపడవలసినదే; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము అతని హృదయమును ఎంతగా కొట్టినదనగా, అతడు తన దౌర్భాగ్యమును దుఃఖమును అనుభవించుచు, దేవుని తీర్పునుబట్టియు ఉగ్రతనుబట్టియు భయపడి వేదనతో నిండియున్నాడు; విడిపింపబడవలెనని హృదయమునుండి నిట్టూర్చుచున్నాడు, అయితే తన దుర్దశకు ఎక్కడను ఆదరణ కనుగొనలేడు; కేవలము పాపమును సిగ్గును తప్ప దేవుని యెదుటికి ఏమియు తేలేడు. దీనిచేత అతడు ఎంతగా భారము మోయుచు అణచివేయబడియున్నాడనగా, తన కన్నులనైనను ఎత్తుటకు ధైర్యముచేయడు; ఏలయనగా నరకమును నిత్యమరణమును తప్ప మరేదియు తాను పొందదగినవాడు కాడని అతడు గ్రహించి అనుభవించుచున్నాడు; దేవుని యెదుట తన్ను తాను ఖండించుకొనవలసి వచ్చెను; రొమ్ము కొట్టుకొనుటచేత దేవుని యెదుట అతడు దీనిని చూపి ఒప్పుకొనుచున్నాడు.

సంక్షేపముగా, ఇక్కడ నిజముగా పాపములును శిక్షావిధియు తప్ప మరేమియు లేదు; దేవుని యెదుట పరిసయ్యుని పాపములంతగానే; అయితే పరిసయ్యుడు తన మాలిన్యమును ఒప్పుకొనక దానినుండి పవిత్రతను తయారుచేయ గోరుచున్నాడు, సుంకరియైతే తన పాపములను ఎంతగా అనుభవించుచున్నాడనగా వాటి యెదుట నిలువలేక, దేవుని సమస్త కనికరమునకును మంచితనమునకును, ఈ గడియవరకు ఆయన తనను బ్రదుకనిచ్చినందుకును, తాను అవమానకరమైన కృతఘ్నతతోను తృణీకారముతోను అవిధేయతతోను అనుదినము దేవునికి అపరాధము చేయుచున్నానని ఒప్పుకొనవలసి వచ్చుచున్నది.

కావున అతడు ఆదరణకొరకు తన్ను తానే నమ్ముకొనలేడు, తన స్వంత క్రియలతో తన్ను తాను ఆదరించుకొనలేడు; [దేవుని] యొద్ద కృపను కనికరమును కనుగొననియెడల తనయందు తాను పూర్తిగా సంపూర్ణముగా నిరాశచెందవలసినదే. 24. అతడు ఎవనినైనను తృణీకరించలేడు, తన తోటివానికంటె తన్ను తాను హెచ్చించుకొనలేడు; ఏలయనగా తానొక్కడే అత్యంత లోతుగా శిక్షావిధి పొందినవాడని అతడు అనుభవించుచు, ఇతరులందరిని, ముఖ్యముగా ఇంత జరిగినను దేవుని యెదుట మాలిన్యముతో నిండియున్న ఈ పరిసయ్యుని, తనకంటె ధన్యులుగాను మంచివారుగాను ఎంచుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, తన పాపములనుబట్టి హృదయపూర్వకముగా పశ్చాత్తాపపడి దుఃఖించుచు, వాటినుండి విడుదల కావలెనని హృదయపూర్వకముగా కోరుచు, దేవునియొద్ద కృపను కనికరమును వెదకుచు, అంతేకాక మేలైన జీవితము జీవింపవలెనని తన హృదయములో తీర్మానించుకొను అటువంటి వ్యక్తియందు నిజమైన పశ్చాత్తాపము యొక్క ఆరంభమును ఇక్కడ ఇప్పటికే నీవు చూచుచున్నావు.

25. అయితే సుంకరి ఇట్లు చెప్పునప్పుడు అతని మాటయు ప్రార్థనయు ఎట్లు పొందికగా ఉన్నవో గమనించుము:

"దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" దేవునితో ఈ విధముగా మాటలాడుట అతడు ఎక్కడ నేర్చుకొనెను, లేక ఇటువంటి మాటలను

తలంచి, కూర్చి, పలుకుటకు అతడు ఎట్లు ధైర్యముచేయుచున్నాడు? ఏలయనగా హేతుబుద్ధిని బట్టియు మానవ తీర్పును బట్టియు అవి పొందికగా లేవు; ఇది ఎంత చిన్నదైనను, ఏ మనుష్యుడును తన స్వంత హృదయమునుండియు తలంపులనుండియు ఇటువంటి ప్రార్థనను బలవంతముగా బయటికి తేలేడు. పరిసయ్యుని మాటలు: "దేవా,

నేను చోరులును అన్యాయస్థులును ఇత్యాదియైన ఇతర మనుష్యులవలె ఉండనందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుచున్నాను," అనునవి భక్తిగల మనుష్యుడు నిజముగా చెప్పగలవి, చెప్పవలసినవి.

ఏలయనగా తాను దోపిడిగాడు, వ్యభిచారి ఇత్యాది అని తన మనస్సాక్షి తనను నిందింపని యెడల ఎవడును అంత అబద్ధికుడై యుండుటకు సాహసించడు; అతడు సత్యమే చెప్పవలెను, మంచి మనస్సాక్షి అను పేరు తననుండి తీసివేయబడనీయకూడదు; దీనిని సత్యముగా చెప్పువాడు భక్తిగల మనుష్యుడై యుండవలెను. మరొకవైపు, దుష్టుడు కూడ నిశ్చయముగా ఈ మాటలను పలుకగలడు: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" ఏలయనగా నిజముగా పశ్చాత్తాపపడిన భక్తిగల ప్రజలకంటె దుష్టులే ఈ మాటలను ఎక్కువ తరచుగా పలుకుదురు.

అయినను పాపియు శిక్షావిధి పొందినవాడునైన వ్యక్తి తప్ప మరి ఎవడు వాటిని పలుకును?

అయినను ఇక్కడ ఆ వాక్యము మారిపోయి, నీవు దానిని ఎంత త్రిప్పి మార్చినను, రెండు వైపులను అబద్ధమగునట్లు బెదిరించుచున్నది.

26. అయితే మూలార్థములో తీసికొనినయెడల ఇది క్రైస్తవుల పాఠశాలకును వేదాంతమునకును చెందిన మాటయు ఉదాహరణయునై యున్నది; లోకము దానిని అబద్ధ బోధ అని పిలుచును. ఏలయనగా నేను చెప్పినట్లు, ఏ హేతుబుద్ధియు దానిని పొందిక చేయలేదు; మనుష్యుడు ఎంత ఉన్నతుడును జ్ఞానియు పండితుడునైనను, ఒకదానికొకటి పూర్తిగా విరుద్ధమైన మాటలనుండి ఒక ప్రార్థనను రూపొందించి నిర్మించుటకు ఈ సుంకరి ఇక్కడ కూర్చినదానిని ఏ మనుష్యుడును పొందిక చేయలేడు: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" అవును, నిశ్చయముగా, ఇది ఒక గొప్ప గురువు యొక్క కళ; ఇది మానవ గ్రహింపునకు పూర్తిగా సంపూర్ణముగా అన్యమైనది, ఉన్నతమైనది, దానికి చాల పైనున్నది.

27. దేవుడు ఆదియందు తన స్వరమును వినిపింపనిచ్చి మనుష్యునితో మాటలాడినప్పటినుండి ఇటువంటి మాటలు ఎన్నడును పలుకబడలేదు. పరదైసులో దేవుడు మనుష్యునితో ఇట్లు చెప్పెనని లేఖనములు చెప్పుచున్నవి, ఆదికాండము 2:17: "నీవు దానిని తిను దినమున

(నిషేధింపబడిన ఫలమును తిను దినమున, అనగా నీవు నా ఆజ్ఞకు విరోధముగా పాపము చేయు దినమున) నిశ్చయముగా చచ్చెదవు."

దేవుడు ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చినప్పుడు సీనాయి పర్వతముమీద అది ఈ విధముగా ఉండెను, నిర్గమకాండము

20:5: "నీ దేవుడనైన యెహోవానగు నేను రోషముగల దేవుడను," అనగా కోపముగల దేవుడను, "నన్ను ద్వేషించువారి విషయములో తండ్రుల దోషమును

మూడు నాలుగు తరములవరకు కుమారులమీదికి రప్పించువాడను." సంక్షేపముగా, పాపము శిక్షావిధి పొందినదనియు, దేవుని ఉగ్రతయు శిక్షయు దానికి విరోధముగా ప్రకటింపబడినవనియు మనుష్యుడు తెలిసికొనవలెను.

అట్టి పాపియు శిక్షావిధి పొందినవాడును దేవుని సన్నిధికి వచ్చి: "దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము!" అని ప్రార్థించుటకు తెగించుట దీనితో ఏ మాత్రమును పొసగదు, సరిపడదు. ఏలయనగా పాపము, కనికరము అను ఈ రెండును అగ్నియు నీరును వలె ఒకదానికొకటి విరుద్ధములైయున్నవి.

పాపము విస్తరించిన చోట కనికరమునకు స్థానము లేదు, ఉగ్రతకును శిక్షకును మాత్రమే స్థానము కలదు. అట్లయితే ఈ మనుష్యుడు ఆ రెండిటిని ఏకము చేసి పొందికపరచు విద్యను ఎట్లు కనుగొనెను? తన పాపములను కప్పుటకు కృపను కోరుటకును దానికొరకు మొఱ్ఱపెట్టుటకును అతడు ఎట్లు తెగించెను? దీనికి ధర్మశాస్త్రమును పది ఆజ్ఞలను ఎరుగుటకంటె ఎక్కువ అవసరము; వాటిని పరిసయ్యుడును ఎరిగియుండెను; ఇది వేరొక విద్య, దానిని గూర్చి పరిసయ్యునికి ఏమియు తెలియదు, మనుష్యులందరును తమంతట తాము దానిని గూర్చి ఏమియు ఎరుగరు.

28. ఇది క్రీస్తునందు దేవుని కృపను కనికరమును గూర్చిన అమూల్యమైన సువార్తను ప్రకటించుటయే; అది శిక్షావిధి పొందిన పాపులకు వారి స్వంత యోగ్యత ఏమియు లేకుండనే ప్రకటింపబడి అర్పింపబడుచున్నది.

ఈ సుంకరియు దీనిని గూర్చి వినియుండవలెను; ధర్మశాస్త్రము ద్వారా అతడు తన పాపములను అనుభవించుచుండగా పరిశుద్ధాత్మ దీనిచేత అతని హృదయమును తాకి కదిలించియుండవలెను; అందుచేతనే అతడు దేవుని సన్నిధికి వచ్చి ఈ ప్రార్థన చేయుచున్నాడు; దేవుడు వాగ్దానము చేయబడిన మెస్సీయయైన తన కుమారుని నిమిత్తము పాపములను క్షమించి కనికరించుననియు, అనగా తన ఉగ్రతను నిత్యమరణమును వారినుండి తొలగించుననియు, దేవుని వాక్యమునుండి తాను వినినట్లే అతడు నిశ్చయముగా నమ్మి గట్టిగా పట్టుకొనుచున్నాడు. అట్టి విశ్వాసమే ఈ ప్రార్థనలో పరస్పర విరుద్ధములైన ఈ రెండు అంశములను ఏకము చేసి కలిపి బంధించెను.

29. ఈ సువార్త ప్రకటనను అనేకులు నిజముగా విందురు, దీనిని చెప్పుట సులభమైన సంగతివలె కనబడును; అయితే మనుష్యులు తలంచునంత సామాన్యముగా ప్రతివాడును దీనిని ఎరుగడు; సుంకరివలె తామును నమ్మి ప్రార్థించవలెనని దీనిని అభ్యసించుచు దీనియందు సాధన చేయుచున్న ఆ కొద్దిమందికంటె ఇది ఎంత కష్టమైనదో బాగుగా గ్రహించువారెవరును లేరు. దీనికి కారణమేమనగా, భక్తిపరుడైన ఆ దుష్టుడు, వేషధారియైన ఆ పరిసయ్యుడు, ఇంకను మనలోనే యున్నాడు; అతడే మనము వీటిని ఈ విధముగా ఏకము చేయకుండ మనలను అడ్డగించి ఆటంకపరచుచున్నాడు.

30. అవును, ఇది మన బాహ్యమైన, లౌకికమైన స్వభావమునుబట్టియు దాని భక్తినిబట్టియు ఉండకూడదు; ఏలయనగా అక్కడ కృప పాపికి కాదు, ఉగ్రతయు శిక్షయు మాత్రమే అని తప్ప మనము వేరేమియు చెప్పకూడదు, బోధింపకూడదు, ఇత్యాదులు; లేనియెడల భూమిమీద ఎవడును జీవింపలేడు; పాపము శిక్షింపబడవలెననియు సత్క్రియలు ప్రతిఫలము పొందవలెననియు దేవుడు పట్టుపట్టనియెడల ఆయన తన మహిమను కాపాడుకొనలేడు; అప్పుడు ప్రతివాడును వెంటనే: మనము ధైర్యముగా పాపము చేయుదము, అప్పుడు మనకు ఇంకను ఎక్కువ కృప దొరకును! అని చెప్పును. అయితే ఇక్కడ ఆయన ఆత్మీయ రాజ్యములో అది పూర్తిగా వేరుగా ఉన్నది; దుష్టుడైనవాడు కృపను పొంది నీతిమంతుడని తీర్చబడును, మంచివాడని పిలువబడువాడు దుష్టుడై శిక్షావిధి పొందును.

31. దేవుని తీర్పును లోకము యొక్క తీర్పును వేరువేరుగా ఉండి, భూమ్యాకాశములంత దూరముగా ఉన్నందున ఇక్కడ ఇది జరుగుచున్నది. లోకము ఎదుట అది ఈ విధముగా ఉండవలెను: నీవు మంచివాడవైతే దాని ఫలమును అనుభవించెదవు; నీవు దొంగవైతే ఉరికంబముమీద ఉరితీయబడెదవు; నీవు నరహత్య చేసితే నీ తల నరకబడును. ఈ పరిపాలనను దేవుడే స్వయముగా పట్టుపట్టి నిలుపవలెను, లేనియెడల భూమిమీద సమాధానమే యుండదు. అయితే మధ్యవర్తులైన సాధనములేవియు లేకుండ ఆయన ఒక్కడే ప్రభువును న్యాయాధిపతియునైయున్న ఆయన స్వంత పరిపాలనలో ఆయన దీనులైన పాపులయెడల మాత్రమే కనికరము చూపును; ఏలయనగా లేఖనములు చెప్పుచున్నట్లు, ఇక్కడ పాపము తప్ప మరేమియు లేదు, ఆయన ఎదుట ఎవడును నిర్దోషి కాడు.

32. అయినను పాపులందరును ఒకే విధముగా ఉండరు అనుటయు సత్యమే; కాబట్టి ఇక్కడ మనము ఇంకను భేదము చూపి, తీర్పు క్రింద ఉన్నవారిని కృప క్రింద ఉన్నవారిని వర్ణించి చూపవలెను. ఏలయనగా కొందరు ఘోరమైన, తెగించిన పాపులున్నారు: దోపిడిగాండ్రు, నరహంతకులు, దొంగలు, మోసగాండ్రు, వ్యభిచారులు; వారు అంత ఘోరముగా ప్రవర్తించుచు పాపముచేత మత్తులైయుండి, ఎల్లప్పుడును ముందుకు దూసుకొనిపోవుచు, దేవునియొద్ద కనికరమును ఎట్లు పొందగలమో అని ఎన్నడును ఆలోచింపరు, అడుగరు; తాము ఏ అపాయములోను లేనట్టుగా ఏ చింతయు లేకుండ తిరుగుచుందురు. వీరికి

పరిశుద్ధ పౌలు ఇట్లు ప్రకటించుచున్నాడు, 1 కొరింథీయులకు 6:9:

"మోసపోకుడి; జారులైనను విగ్రహారాధకులైనను వ్యభిచారులైనను ఆడంగితనముగలవారైనను పురుష సంయోగులైనను దొంగలైనను లోభులైనను త్రాగుబోతులైనను దూషకులైనను దోచుకొనువారైనను దేవుని రాజ్యమునకు వారసులు కానేరరు." మరియు క్రీస్తు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, లూకా 13:3-5:

"కాదని మీతో చెప్పుచున్నాను; మీరు మారుమనస్సు పొందనియెడల మీరందరును ఆలాగే నశింతురు." ఏలయనగా అట్టివారు ఈ సుంకరివంటివారు కారు; వారు పూర్తిగా పశ్చాత్తాపము లేనివారై దుష్టముగా

జీవించుచున్నారు; వారు ఇంకను దేవుని కృపగల పరిపాలనకు చెందినవారు కారు, ఈ లోకపు పరిపాలనకే చెందినవారు.

33. ఇదిగాక ఈ సుంకరిని అనుకరించుటకు ప్రయత్నించుచు ప్రభువు ప్రార్థనను వాడుకొను ఇతర దుష్టులు కూడ ఉన్నారు; దేవుడు దీనులైన పాపులయెడల కనికరము చూపును అను మాటలను వారు వినియున్నారు, ఆ మాటలను వల్లించుటయు రొమ్ము కొట్టుకొనుటయు నేర్చుకొనియున్నారు; మాటలలోను ప్రశ్నలలోను తమ్మును తాము ఎంత దీనులుగాను పశ్చాత్తాపపడినవారిగాను కనుపరచుకొనగలరనగా, వారు సరిగ్గా ఈ సుంకరివంటివారే అని ఒకడు ప్రమాణము చేయవచ్చును, వారును స్వయముగా ప్రమాణము చేయుదురు; అయినను అదంతయు అబద్ధమును భ్రమయునైయున్నది.

ఏలయనగా వారు పరిసయ్యునికంటె ఏ మాత్రమును శ్రేష్ఠులు కారు; దేవుడు అతనియెడల కనికరము చూపునంతగానే వారియెడలను కనికరము చూపును; అనగా వారు ఆయన ఉగ్రతను అనుభవింపరు, ఆయన వారిని శిక్షించుటకు వారి మధ్య తన దండముతో కొట్టడు, వారిని వారి దుష్టస్థితిలోనే కొనసాగనిచ్చును.

వీరు అబద్ధ క్రైస్తవులును కలహకారులును అబద్ధ సహోదరులునైయున్నారు; వీరు మా సహవాసములో కూడ గొప్ప సమూహముగా ఉన్నారు; వారు ఆ మాటలు చెప్పగలరు, సువార్తను దేవుని కృపను మిక్కిలి పొగడగలరు, తాము దీనులైన పాపులమని ఒప్పుకొనగలరు; అయితే పరీక్ష వచ్చినప్పుడు, వారు ఎదిరింపబడి గద్దింపబడినప్పుడు, వారు దానిని వినరు, సహింపరు; కోపపడుట మొదలుపెట్టి: మా ఘనతకు భంగము కలిగెను, మా మనస్సాక్షి కలవరపడెను అని చెప్పుదురు; లేదా వారు ఇంకేమియు చేయలేనియెడల సువార్తకు విరోధముగా అన్ని విధములైన దుష్టతంత్రములు ప్రయోగింతురు.

34. మాటలలోను వేషములోను వీరు సుంకరివంటివారమని నటింపవచ్చును, అయితే వాస్తవమునకు వారు ఆ దుష్టుడైన వేషధారివంటివారే.

ఏలయనగా మనుష్యులు తమ్మును భక్తిపరులుగా ఎంచవలసివచ్చుటకును, ఎవడును తమ్మును మరి ఏ విధముగాను పిలువ తెగింపకుండుటకును మాత్రమే వారు ఈ విధముగా మాటలాడి తమ్మును కనుపరచుకొందురు; దేవుడు అపవాదిద్వారా గాని లోకముద్వారా గాని తన వాక్యముద్వారా గాని వారిని కొంచెము పట్టుకొను వరకే అది; అప్పుడు వారు ఎంత సుకుమారులగుదురనగా వారు ఏమియు సహింపలేరు, బలాత్కారము జరిగెను, అన్యాయము జరిగెను అని మొఱ్ఱపెట్టుదురు. సంక్షేపముగా, ఇంతకుముందు వారు దీనులైన పాపులైయుండిరి, ఇప్పుడు వారు సంపూర్ణ పరిశుద్ధులు; ఎవడును వారి పరిశుద్ధతతో సర్దుకొనలేనంత గర్విష్ఠులు.

35. నేడు లోకమంతయు ఎక్కడ చూచినను ఇట్టివారితో నిండియున్నది, విశేషముగా గొప్పవారును బలవంతులునైన కులీనులతోను పండితులైన కుతర్కవాదులతోను నిండియున్నది.

మన సువార్తనుండి దీనిని నేర్చుకొనిన సామాన్య పౌరుడును రైతును కూడ, దేవుడు పాపులయెడల కనికరము చూపును అను తలంపును అంగీకరించి దానితో తమ్మును తాము ఆదరించుకొనగోరుదురు; అయినను పాపులుగా గద్దింపబడుటకును నిందింపబడుటకును ఒప్పుకొనరు; దేవుని వాక్యము పాపమును గూర్చి మౌనముగా ఉండజాలదని వారు ఇంకను పట్టుపట్టుచుండగానే, పాపమును గద్దించు దేవుని వాక్యమును వారు ఇతరులకు అన్వయించి, సరిగ్గా ఈ పరిసయ్యునివలె ఇట్లు చెప్పుదురు:

నేను ఇతరులవంటివాడను కాను, ఎవడైనను అట్లు చెప్పినయెడల వాడు నాయెడల దయలేనివాడు.

వారు చేయు తప్పును ఎవడైనను వారికి జ్ఞాపకము చేయుట మొదలుపెట్టినప్పుడు, అతడు అధికారమునకు విరోధముగా మాటలాడుచున్నాడనియు గొప్ప కలహమునకు కారణమిచ్చుచున్నాడనియు వారు నటింతురు. సంక్షేపముగా, వారు వినుటకు ఇష్టపడుదానినే ఒకడు ప్రకటింపవలెను; లేనియెడల అది ఇక సువార్త ప్రకటన అని పిలువబడదు. అట్టి జనులు అబద్ధమైన వేషధారులైన పరిశుద్ధులందరివంటివారు; వారు తాము దీనులైన పాపులమని నిజముగా చెప్పగలరు గాని, అది సత్యమని ఎవడును ఎంచుట వారికి ఇష్టము లేదు; ఏలయనగా ఇతరులు దానిని చెప్పినప్పుడు వారు అభ్యంతరపడుదురు.

36. ఈ రెండు వర్గములవారు మాత్రమే, అదియు మిక్కిలి సులభముగా, నేను పాపిని, మరియు దేవా, నన్ను కరుణించుము అను ఈ రెండు మాటలను పొందికపరచగలరు.

అయితే ఇంకను మూడవ తరగతివారున్నారు; వారు దానిని సత్యముగా చెప్పవలసినవారును చెప్పుటకు సంతోషముగా ఇష్టపడువారునైయున్నారు; ఈ రెండు వాక్యములను ఒకే సమయమున హృదయపూర్వకముగా చెప్పుటయు, అట్టి ఒప్పుకోలును అట్టి పాపవిమోచన ప్రకటనను ఏకము చేయుటయు వారికి అన్నిటికంటె కష్టమైనది.

ఏలయనగా వారు తమలో రెండు గొప్ప ఆటంకములను కనుగొందురు. ఒకవైపున, నేను చెప్పినట్లు, ఆ పాత దుష్టుడైన పరిసయ్యుని గుణము మనలో ఇంకను మిక్కుటముగా ఉన్నది; దేవుని యెదుట మనము మంచివారముగాను నీతిమంతులముగాను ఇతరులకంటె శ్రేష్ఠులముగాను ఉండవలెనని ఆతురపడుదుము; దీనిని సాధింపగలవానికి ఇది హృదయమును శాంతపరచి అత్యంత మధురమైన ఆనందముగా ఉండును.

మనము చేసినదానిని దేవుడు ఆమోదించి దానియందు సంతోషించవలెనని మనమందరము కోరుకొందుము; మాటలలో కూడ ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించి ఇది ఆయన దైవిక వరమని ఒప్పుకొందుము.

అయితే పరదైసు ప్రవేశమువద్ద అగ్నిఖడ్గముగల దూతవలె, ఎవడును సమీపించి దేవుని యెదుట అతిశయింపకుండునట్లు, దారిని అడ్డగించు ఒక ఆటంకము ఉంచబడియున్నది.

37. మరొకవైపున, సుంకరి కేవలము పాపముతోను సిగ్గుతోను, తన ఘనతయంతయు తీసివేయబడినవాడై, భ్రష్టత్వముతో తప్ప మరిదేనితోను నిండియుండనివాడై దేవుని సన్నిధికి రావలసినప్పుడు, అక్కడ ఆందోళనయు చింతయు కలుగును; కాబట్టి అతడు ఈ మాటలను పట్టుకొని తనకు అన్వయించుకొనును:

"నన్ను కరుణించుము!" అయితే ఇక్కడ మరల అతని స్వంత నమ్రతయు మానవ జ్ఞానమంతయు అతనిని అడ్డగించును

మరియు అతనిని ఇంకను ఎక్కువగా ఆటంకపరచును; అవును, అపవాదియే స్వయముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రముద్వారా ఆటంకపరచును; మనుష్యులను ఇబ్బందిలోను నిరాశలోను పడవేయుటకై వాడు ఇక్కడ దానిని పట్టుపట్టి, చేయకూడని విధముగా దానిని బలవంతముగా అమలుపరచును.

38. కాబట్టి ఒక మనుష్యుడు తనను తాను నిజముగా పాపిగా ఎరుగు కృపను పొంది, అయినను మరల తిరిగి దేవుని ఉగ్రతను గూర్చిన తలంపులన్నిటిని త్రోసివేసి కేవలము కృపను పట్టుకొనుట నిశ్చయముగా మానవ విద్యలన్నిటికంటె పైనున్న విద్య, అవును, భూమిమీద అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైన సంగతి.

ఏలయనగా పాపమును నిజముగా అనుభవించు హృదయము, దేవుడు తనయెడల కనికరము లేనివాడును తనమీద కోపముగలవాడునైయున్నాడని తప్ప మరి ఏ విధముగాను తలంపజాలదు, నిర్ణయింపజాలదు. యూదా తాను యేసును మరణమునకు అప్పగించెనని చూచినప్పుడు, వెంటనే తనను తాను నిందించుకొనుట మొదలుపెట్టి, హృదయముతోను బుద్ధితోను తాను దేవుని నిత్య ఉగ్రతకును శిక్షావిధికిని పాత్రుడనని తనను తాను దోషిగా నిర్ధారించుకొనెను.

ఏ మానవ హృదయమును దీనినుండి తప్పించుకొనలేదు; ఏలయనగా మరణమునకు శిక్షవిధించు దేవుని ఆజ్ఞయు ధర్మశాస్త్రమును దారికి అడ్డముగా నిలుచుచున్నవి, అదే సమయమున అపవాది నిన్ను నాశనములోనికి తోలి తరుముచున్నాడు. ఉగ్రతను సిగ్గును తప్ప మరేమియు నీ హృదయమునకు కనుపరచని ధర్మశాస్త్రము ఎదుటను, నీ స్వంత బుద్ధి ఎదుటను, నీ భావముల ఎదుటను సుంకరి యొక్క అట్టి మాటలను ఏకము చేయుట ఎట్లు సాధ్యము? పాపమేదో, అది ఎందుకు పాపమో పది ఆజ్ఞలు చూపితేనే తప్ప, పాపమును ఒప్పుకొనవలెనను తలంపు ఏ హృదయములోనికిని ప్రవేశింపదు. కాబట్టి ఈ రెండు భాగములు కలవు, అవి అదే సమయమున ఒకదానికొకటి విరుద్ధములైయున్నవి; అవేవనగా, మరణమునకును నరకమునకును శిక్షవిధించు పది ఆజ్ఞలను వినుట, మరల వాటినుండి విడుదలపొంది వాటి పట్టునుండి పెనుగులాడి తప్పించుకొని, ఈ విధముగా నరకమునుండి పరలోకమునకు ఎక్కిపోవుట.

39. కాబట్టి చేయగలవాడు ఈ ఉన్నతమైన జ్ఞానమును నేర్చుకొని ఈ సుంకరికి శిష్యుడగును గాక; అప్పుడు అతడును ఈ రెండు భాగములను ఒకదానినుండి ఒకటి వేరుపరచగలుగును; ఉగ్రత పాపమునకు అంటుకొని నిలిచియుండక, సమాధానమును క్షమాపణను పట్టుకొనును; అనగా అతడు దీనిని మానవ బుద్ధినిబట్టి గాని ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి గాని తీర్పుతీర్చక, క్రీస్తు సువార్త యొక్క ఆదరణను బోధను విశ్వాసముచేత పట్టుకొనవలెను; ఈ ఆశ్చర్యకరమైన ఐక్యతను క్రీస్తు ఒక్కడే బోధించుచున్నాడు; అందుచేత పరలోకము నరకములకంటె ఎక్కువ దూరముగానున్న పరస్పర విరుద్ధమైన ఆ రెండు మాటలను మనుష్యుడు ఏకము చేయగలుగును. ఏలయనగా, నేను పాపిని అను మాటలకు, దేవుడు నాకు శత్రువై నాకు శిక్షవిధించుచున్నాడు, నేను నిత్య ఉగ్రతను శాపమును శిక్షావిధిని తప్ప మరేమియు సంపాదించుకొనలేదు అను అర్థము తప్ప మరి ఏ అర్థము కలదు?

40. కాబట్టి నీవు దానిని అనుభవించినప్పుడు, రొమ్ము కొట్టుకొనుటచేతను నీ స్వంత సత్క్రియలచేతను నీవు దానిని నీలోనుండి బలవంతముగా బయటికి రప్పింపలేవు, ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము నీలో నిజముగా తన పని చేసినయెడల అది తనంతట తానే వచ్చును; రొమ్ము ఎట్లు కొట్టుకొనవలెనో, నిన్ను నీవు ఎట్లు తగ్గించుకొనవలెనో అది నిశ్చయముగా నీకు నేర్పును. ఓ, నేను పాపిని! అని చెప్పుట తప్ప నీవు మరేమియు చేయలేనప్పుడు నీవు నశించినవాడవే; ఏలయనగా పది ఆజ్ఞలు నిన్ను బలవంతముగా నేరుగా నాశనములోనికి త్రోసివేయును; అప్పుడు నీ హృదయము: నీవు అపవాదికి చెందినవాడవు, దేవునికి నీవు అక్కరలేదు అని చెప్పవలసివచ్చును; నీవు ఆయనయెదుటనుండి పారిపోవుట మొదలుపెట్టుదువు, నీకు సాధ్యమైతే కేవలము తప్పించుకొనుటకే వంద లోకముల గుండా పరుగెత్తిపోవుదువు.

అప్పుడు అట్టి పలాయనములోను భయములోను నీ పరుగును ఆపి, వెనుకకు తిరిగి ఇట్లు చెప్పవలసిన సమయము వచ్చినది:

నా అమూల్యమైన సువార్త నాకును మంచి సుంకరికిని ఇట్లు బోధించుచున్నది: దేవుడు అట్టి మనస్సుగలవాడై, శిక్షావిధి పొందిన దీనులైన పాపులకు సహాయము చేయుటకు కృపచూపునట్టి రాజ్యమును క్రీస్తుద్వారా స్థాపించెనని ఎరుగుటయు నమ్ముటయు దేవుని యెదుట అత్యున్నతమైన జ్ఞానము. ఈ విధముగా నీవు ఆ రెండిటిని ఒకే మాటలోను ఒకే ఒప్పుకోలులోను ఏకము చేయగలవు: నేను నిశ్చయముగా పాపినే, అయినను దేవుడు నాయెడల కృపగలవాడు; నేను దేవునికి శత్రువును, అయితే ఇప్పుడు ఆయన నాకు స్నేహితుడు; నేను న్యాయముగా శిక్షావిధి పొందవలసినవాడను, అయినను ఆయన నాకు శిక్షవిధింప కోరక, పరలోకమునకు వారసునిగా నన్ను రక్షింప కోరుచున్నాడని నేను ఎరుగుదును. ఇదే ఆయన చిత్తము; దానిని ఆయన నాకు ప్రకటింపజేసెను, నాకొరకు ఆయన అప్పగించిన తన ప్రియ కుమారుని నిమిత్తము దానిని నమ్ముమని నాకు ఆజ్ఞాపించెను.

41. చూడుము, ఈ విధముగా ఈ సుంకరియందు నిజమైన క్రైస్తవ పశ్చాత్తాపమునకును విశ్వాసమునకును ఒక చక్కని మాదిరియు, ఉన్నతమైన ఆత్మీయ జ్ఞానము లేక వేదాంతము యొక్క ఒక శ్రేష్ఠమైన మహాకృతియు నీకు కలదు; పరిసయ్యుడును అతనివంటివారును దాని రుచినైనను వాసననైనను ఎన్నడును పొందలేదు. ఇదిగాక విశ్వాసమును వెంబడించు సరియైన ఫలములను నీవు ఇక్కడ చూచుచున్నావు: అతడు ఇప్పుడు వేరొక మనుష్యుడాయెను; పూర్వముకంటె వేరైన మనస్సు, తలంపులు, మాటలు, క్రియలు గలవాడాయెను; తన దైవిక కృపనిమిత్తము అతడు దేవునికి మాత్రమే ఘనతను స్తుతిని చెల్లించుచున్నాడు; హృదయపూర్వకముగాను ఆయన వాక్యమునందును వాగ్దానమునందును నిజమైన నమ్మికతోను ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి ప్రార్థించుచున్నాడు; లేనియెడల అతడు ఈ మాటలను తలంపనైనను ప్రార్థింపనైనను లేకపోవును; ఈ విధముగా అతడు దేవునికి నిజమైన, అంగీకారయోగ్యమైన

ఆరాధనను చెల్లించుచు నిజమైన విశ్రాంతిదినమును ఆచరించుచున్నాడు. ఇప్పుడు పాపమునకును అవిధేయతకును శత్రువైన హృదయము కూడ అతనికి కలదు.

దేవుని ఆజ్ఞలను మీరి తాను జీవించినందుకు అతడు సంతోషింపక దుఃఖపడుచున్నాడు; ఇప్పుడు అతడు తన దుర్మార్గములను విడిచిపెట్టుటకును, ఎవనికిని అపకారము చేయకుండుటకును, ఎవనిని మోసపుచ్చకుండుటకును, ఎవనిమీదను అబద్ధమాడకుండుటకును, ఎవనియెడలను అన్యాయముగా గాని బలాత్కారముగా గాని ప్రవర్తింపకుండుటకును మనఃపూర్వకముగాను తన పూర్ణహృదయముతోను ప్రయత్నించుచున్నాడు; ప్రతివాడును అదే విధముగా జీవింపవలెనని ఆతురతతో కోరుచున్నాడు.

42. దేవుని ప్రజలని పిలువబడువారిలోని రెండు రకముల వ్యక్తులను గూర్చి నేటి సువార్త చూపు చిత్రము ఇదే.

ఒక రకము అబద్ధ సంఘము యొక్క గొప్ప కక్ష; అయినను తామే అత్యంత భక్తిపరులును పరిశుద్ధపరచబడినవారునైన దేవుని సేవకులన్నట్టుగా వారు ఆ వేషమును పేరును ధరించుదురు; రెండవది, లోకము ఎదుట స్తుతియు గొప్ప కీర్తియు లేకపోయినను, సంఘమునకు నిజమైన అవయవములును దేవుని నిజమైన పిల్లలునైనవారి చిన్న మంద. వారి మధ్యనున్న భేదమేమనగా, ప్రతి పక్షమును దాని లక్షణములచేతను ఫలములచేతను గుర్తింపబడును; వాటిచేత వేషమును పేరును వారి నిజ స్వభావమునుండి వేరుపరచవలెను; దీనిని గూర్చి మీరు చాలినంత వినియున్నారు.

43. కాబట్టి నీవు ఈ సుంకరిని సరిగా అనుసరించి అతనివంటివాడవగునట్లు చూచుకొనుము. అనగా, మొదటిగా, నీవు అబద్ధ పాపివి కాక నిజమైన పాపివై యుండవలెను; కేవలము మాటలలో మాత్రమే కాక వాస్తవముగాను హృదయపూర్వకముగాను దేవుని యెదుట నిన్ను నీవు ఆయన ఉగ్రతకును నిత్యశిక్షకును పాత్రుడవని ఒప్పుకొని, "పాపినైన నన్ను" అను ఈ మాటలను సత్యముగా ఆయన యెదుటికి తీసికొనిరావలెను; అయితే అదే పలాయనములో: "నన్ను కరుణించుము" అను రెండవ మాటలను పట్టుకొనుము; ఆ మాటలచేత నీవు ధర్మశాస్త్రము యొక్క మొనను పదునును తీసివేసి, ధర్మశాస్త్రము నీమీద బలవంతముగా మోపజూచు తీర్పును శిక్షావిధిని ఈ విధముగా నీనుండి త్రోసివేసి తొలగించుకొందువు.

44. రెండు రకముల పాపులలోని ఈ భేదమునుబట్టి నీవు రెండు పక్షములను గూర్చి సరియైన అంచనా వేయగలవు. పాపులుగా ఉండ కోరనివారికి, అనగా దేవుని ఉగ్రతకు భయపడక, అయినను తమ నిర్భయస్థితిలో కొనసాగుచు శిక్షింపబడ కోరనివారికి, దేవుడు నిశ్చయముగా కనికరము లేనివాడును శత్రువునైయున్నాడు. మరల, తమ పాపములను అనుభవించి ఒప్పుకొను దీనులైన పాపులయెడల దేవుడు కనికరము చూపును; వారు ఒప్పుకొనునదేమనగా

దేవుని తీర్పు ఎదుట తాము శిక్షావిధి పొందినవారమని.

ఈ విధముగా ఇక్కడ వ్యక్తులు ఎట్లున్నారో సరిగ్గా అట్లే దేవుని వాక్యమునుబట్టియు తీర్పునుబట్టియు అంతయు తారుమారగును; అందుచేత పది ఆజ్ఞలకు ఈ అర్థము కలుగును: పరిశుద్ధులుగా ఉండ కోరువారిమీదను, పాపులుగా నిందింపబడ కోరనివారిమీదను, అట్టి తీర్పు తమను తగులునని ఎన్నడును తలంపనివారిమీదను అవి తీర్పు తీర్చును.

అయితే సువార్తయు కృపను ఆదరణను గూర్చిన తీర్పును మరణభయములోను వణకులోను పడియున్నవారిమీదికి వచ్చును.

45. మరల, ఇకమీదట నీవు పాపమును విడిచిపెట్టుటలో నీవు సుంకరివలె ఉండవలెను; ఏలయనగా అతడు పూర్వము ఉన్నట్లే కొనసాగెనని అతనిని గూర్చి చెప్పబడలేదు; అతడు ముందుకు సాగి కృపను తన స్వంత హృదయమునకు అన్వయించుకొనెను; అందుచేత దేవుడు అతనిని నీతిమంతునిగా తీర్చెను; పాఠ్యభాగము చెప్పుచున్నట్లు: "ఇతడు నీతిమంతుడని తీర్పు పొందినవాడై తన యింటికి వెళ్లెను." అతడు తన పాపములో నిలిచియుండెనని ఈ మాటలు నిర్ణయింపవు; ఏలయనగా అతడు దానికొరకు దేవాలయములోనికి వెళ్లి ప్రార్థింపలేదు; పాపములో కొనసాగ కోరువాడు కృపకొరకును క్షమాపణకొరకును ప్రార్థింపలేడు; ఈ విధముగా ప్రార్థించువాడు నీతిమంతుడుగాను పాపమునుండి పూర్తిగా విడుదలపొందినవాడుగాను ఉండవలెనని తలంచును, ఇచ్ఛయించును, కోరును.

నిన్ను నీవు మోసపుచ్చుకొనకుండునట్లు దీనిని నీవు ఎరుగవలెను. ఏలయనగా పాపియైన సుంకరి కృపను క్షమాపణను పొందుచున్నాడని మాత్రమే ఆలోచించి, తాము పాపమును విడిచిపెట్టవలెననియు, పొందిన కృప ఇకమీదట తమ జీవితములలో బలముగా పనిచేయనియ్యవలెననియు దేవుడు కోరుచున్నాడని తలంపనివారు అనేకులున్నారు. అయితే కొందరు, పాపులు ఇంకను పాపములోను అవినీతిలోను నిలిచియుండునట్టి విధముగా దేవుడు వారిని రక్షించుచున్నట్టు దానిని అర్థము చేసికొనగోరుదురు.

46. కాబట్టి క్రైస్తవులు అపవాదితోను తమ స్వంత శరీరముతోను రెండు వైపులను పోరాడుట అవసరము. ఏలయనగా వారు పశ్చాత్తాపపడుట మొదలుపెట్టి వేరైన మనుష్యులుగా అగుటకు సంతోషముగా కోరినప్పుడు, మొదట వారు అపవాది యొక్క ప్రభావమును అనుభవించుదురు; వారు ఏ అభివృద్ధియు పొందక తమ పాత స్థితిలోనే నిలిచియుండునట్లు వాడు వారిని ఎట్లు రేపి, ఆటంకపరచి, అదుపులో ఉంచునో వారు అనుభవించుదురు, ఇత్యాదులు.

మరల, వారు దీనిని అడ్డగింపలేకపోయినను, అపవాది ఉన్నను వారు దేవునివైపు తిరిగి ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టినయెడల, వాడు బలహీనమైన ధైర్యముతోను పిరికితనముతోను వారిమీద దాడిచేయును.

మొదట, వాడు పాపమును మిక్కిలి చిన్నదిగా చేసి, మనుష్యులు దానిని తృణీకరించి కృపను కోరకుండునట్లు, లేక వారు పశ్చాత్తాపమును వాయిదా వేయునట్లు, మనుష్యుల కన్నులకును హృదయములకును అందనంత దూరముగా వాటిని ఉంచును.

తరువాత దానికి భిన్నముగా, వాడు పాపమును నిజముగా మిక్కిలి గొప్పదిగా చేయును; వాడు ఒక నిప్పురవ్వనుండి భూమ్యాకాశములకంటె గొప్ప అగ్నిని ఊది రగిలింపగలడు; అందుచేత క్షమాపణను పట్టుకొనుట గాని, ఈ మాటలను తన హృదయములోనికి తెచ్చుకొనుట గాని మరల కష్టమగును:

"దేవా, నన్ను కరుణించుము!" ఈ విధముగా ఇది నిశ్చయముగా గొప్ప విద్యయైయున్నది, ఇకముందును అట్లే యుండును; మనము ఈ సుంకరిని మన మాదిరిగాను మన బోధకునిగాను ఆచార్యునిగాను తీసికొని అతనినుండి నేర్చుకొని, మనమును మన విశ్వాసఫలమును పొందునట్లు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుట మంచిది.

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పండ్రెండవ ఆదివారము.

ఈ ప్రసంగము "మార్కు 7లోని చెవిటి మూగవానిని గూర్చి, డాక్టర్ మార్టిన్ లూథర్ చేత విట్టెన్‌బర్గ్‌లో ప్రకటింపబడినది, 1522" అను శీర్షికతో కరపత్రరూపములో ప్రచురింపబడెను. ఇది 14 ప్రసంగముల సంకలనములోనిది కూడ

మార్కు 7:31-37. ఆయన మరల తూరు ప్రాంతములనుండి బయలుదేరి, సీదోను మార్గముగా దెకపొలి ప్రాంతముల మధ్యనుండి గలిలయ సముద్రమునొద్దకు వచ్చెను. అప్పుడు చెవుడుగల నత్తివాని ఒకని ఆయనయొద్దకు తీసికొనివచ్చి, వానిమీద చెయ్యియుంచుమని ఆయనను వేడుకొనిరి. ఆయన జనసమూహములోనుండి వానిని ఏకాంతముగా తీసికొనిపోయి, వాని చెవులలో తన వ్రేళ్లుపెట్టి, ఉమ్మివేసి, వాని నాలుక ముట్టి, ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తి, నిట్టూర్పు విడిచి, ఎప్ఫతా అని వానితో చెప్పెను; ఆ మాటకు తెరవబడుము అని అర్థము. అంతట వాని చెవులు తెరవబడెను, వాని నాలుక నరము సడలి, వాడు తేటగా మాటలాడెను. అప్పుడాయన ఇది ఎవనితోను చెప్పవద్దని వారికి ఆజ్ఞాపించెను; అయితే ఆయన చెప్పవద్దని వారికి ఆజ్ఞాపించిన కొలది వారు మరి ఎక్కువగా దానిని ప్రచురము చేసిరి.

మరియు వారు అత్యధికముగా ఆశ్చర్యపడి: ఈయన సమస్తమును బాగుగా చేసియున్నాడు; చెవిటివారు వినునట్లును మూగవారు మాటలాడునట్లును చేయుచున్నాడని చెప్పుకొనిరి.

విషయసూచిక: విశ్వాసమును ప్రేమయు; ఇతరుల విశ్వాసము, విజ్ఞాపన, యోగ్యతలు; ఈ సువార్త యొక్క ఆత్మీయ అర్థము.

ఈ ప్రసంగము యొక్క విషయములు. 1.

1. విశ్వాసము సువార్తనుండియు క్రీస్తు వాక్యమునుండియు పుట్టును. 2-3.

సువార్త యొక్క స్వభావము. 3.

2. విశ్వాసము యొక్క నిజమైన లక్షణమును స్వభావమును. 4.

1. ప్రేమ యొక్క స్వభావము. 5-6.

2. ప్రేమ స్వచ్ఛందమైనదిగాను స్వతంత్రమైనదిగాను ఉండవలెను. 6.

III. ఇతరుల విశ్వాసము, యోగ్యత, విజ్ఞాపనలను గూర్చి.

1. ఇతరుల విశ్వాసముద్వారా ఎవడును రక్షింపబడలేడు. 7వ.

2. ఇతరుల విశ్వాసము, విజ్ఞాపన, యోగ్యత ఏ ప్రయోజనమునకు ఉపయోగపడును. 8-14.

3. విజ్ఞాపన యొక్క ఆధారము. 14- 4. విజ్ఞాపనలో కావలసినది.

5. విజ్ఞాపన యొక్క శక్తి. 18-

IV. ఆత్మీయ అర్థము.

1. చెవిటి మూగవానిని క్రీస్తునొద్దకు తీసికొనివచ్చినవారిని గూర్చి. 20-21.

2. క్రీస్తు చెవిటి మూగవాని చెవులలో తన వ్రేళ్లు పెట్టుటను గూర్చి. 22.

3. క్రీస్తు చెవిటి మూగవాని నాలుకమీద ఉంచిన ఉమ్మిని గూర్చి. 23.

4. ఆ సహాయము నిమిత్తము ప్రజలు దేవుని స్తుతించుటను గూర్చి. 24.

5. క్రీస్తు చెవిటి మూగవానిని ఒక ప్రత్యేక స్థలమునకు తీసికొనిపోయి ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తుటను గూర్చి. 25.

ఈ సువార్త యొక్క సారాంశము: 1. పొరుగువారి విశ్వాసము చెవిటి మూగవానిని తీసికొనివచ్చును; వానిలోనుండి అపవాది వెళ్లగొట్టబడినప్పుడు వాడు నమ్మునట్లు అట్లు చేయును.

2. క్రీస్తు ఒకనికి స్వంత విశ్వాసమును అనుగ్రహించునంతవరకు ఇతరుల విశ్వాసము అతనికి సహాయకరమగును. ఈ అర్థములో మనము టర్కుల కొరకు ప్రార్థించుచున్నాము.

3. విశ్వాసముచేత నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడు, ఇక్కడ వీరు చేయుచున్నట్లు, వాక్యమును విని నోటితో క్రీస్తును ఒప్పుకొనును. ఇది క్రొత్త మనుష్యుని యొక్క క్రొత్త ఫలము.

4. ప్రభువు దానిని ఎవనితోను చెప్పవద్దని వారిని నిషేధించుట, క్రీస్తు తన స్వంత ఘనతను మహిమను వెదకడని సూచించుచున్నది.

1. ప్రియులారా: ఈ సువార్త స్పష్టముగా ఉన్నది గనుక మీరు దానిని సంపూర్ణముగా గ్రహించుచున్నారని నేను నిరీక్షించుచున్నాను. అయినను ప్రకటించుటకు మనకు ఒకే ఒక పాత కథ ఉన్నందునను, అది అంత అమూల్యమైనదై చాలినంతగా ధ్యానింపబడజాలనిదై యున్నందునను, మనము మన పాఠ్యభాగమును ఈ పాత కథకు కూడ అన్వయించి, విశ్వాసమును ప్రేమను గూర్చి క్లుప్తముగా మాటలాడుదము. మొదటిగా, పాఠ్యభాగము యొక్క సాదా చరిత్రను మనము పరిశీలించుదము; తరువాత సమయము అనుమతించినయెడల దాని ఆత్మీయ అర్థమును గూర్చి కూడ కొంచెము మాటలాడుదము.

భాగము I. చరిత్ర లేక మాదిరి.

2. మొదటిగా, మన యెదుటనున్న ఈ చరిత్ర లేక మాదిరి తనంతట తానే మంచిది; ఏలయనగా అనేకులు ఆ దీనుడైన మనుష్యుని శ్రమ తమ స్వంత శ్రమయైనట్టుగా అతనిని చేర్చుకొని, అతనికి సహాయము కలుగుటకై యేసునొద్దకు తీసికొనివచ్చుట ఇక్కడ మనము చూచుచున్నాము. దీనిచేత విశ్వాసమును ప్రేమయు రెండును మనకు చూపబడుచున్నవి. విశ్వాసము ఎట్లనగా, ప్రభువు దయగలవాడును కనికరముగలవాడునై తనయొద్దకు వచ్చిన వారందరికి సహాయము చేయువాడని వారు ఆయనను గూర్చి ఇంతకుముందే వినియుండిరి. ఏలయనగా వాక్యము మొదట వినబడి, మొదట మానవ హృదయములోనికి ప్రవేశించి, మనము దేవుని కనికరముమీద ఆధారపడునంతగా దానిని మనకు చూపవలెను.

కాబట్టి ఇక్కడ కూడ క్రీస్తు వాక్యమే ఈ ప్రజలకు దీనిని నేర్పియుండవలెను; లేనియెడల అది రాని చోట విశ్వాసమును క్రియలును అన్నియు వ్యర్థమే.

3. మునుపటి సువార్త పాఠమువలె ఈ సువార్త పాఠము కూడ వారు ఇంతకుముందు సువార్త వర్తమానమును వినియుండిరని చెప్పకపోయినను, ప్రభువైన క్రీస్తు యొక్క శుభవర్తమానమును సువార్తను వారు ఇంతకుముందు వినియుండవలెననియు, దానిద్వారానే వారు నమ్మిరనియు మనము నిశ్చయముగా నిర్ణయించవలెను; ఆ సంగతియే దీనిని రుజువుచేయుచున్నది.

ఏలయనగా శుభవర్తమానము, మంచి సమాచారము అని పిలువబడునదే సరిగా సువార్త; కాగితముమీద వ్రాయబడినది కాదు, లోకములో ప్రకటింపబడి సజీవ స్వరముచేత తెలియజేయబడునదే.

ఈ విధముగా క్రీస్తు దయగలవాడును స్నేహపూర్వకుడును సహాయకుడునై అందరికి సహాయము చేయుటకు ఇష్టపడువాడని వారు నిస్సందేహముగా వినియుండిరి; ఇదే వారి విశ్వాసమునకు ఆరంభము.

ఈ విధముగా నీవు సువార్తను శ్రద్ధగా పరిశోధింపవలెను; అప్పుడు దేవుడు మొదటి రాయి వేయునట్లు ఆ వర్తమానము మొదట బయలుదేరి మనలను దేవునియొద్దకు నడిపింపవలెనని నీవు ఎల్లప్పుడును కనుగొందువు; లేనియెడల అంతయు వ్యర్థమే.

తరువాత, వారు ఆ వర్తమానమును హత్తుకొని తమ ఆదరణకొరకు దానిని నమ్మినందున వారు అక్కడికి వెళ్లి, తాము వినినదానిని ఆయననుండి పొందవలెనని నిరీక్షించిరని నీవు నేర్చుకొందువు.

4. ఇప్పుడు వాక్యమునుండి పెరుగు విశ్వాసము యొక్క స్వభావమును నీవు ఇక్కడ గమనించుచున్నావు. ఏలయనగా వాక్యము మొదట దేవుని కనికరమును మంచితనమును మనకు చూపును; తరువాత విశ్వాసము దృఢమైన నమ్మికతో దానిని హత్తుకొనునట్లును వాక్యమునకు లోబడునట్లును మనలను చేయును. ఏలయనగా ఇప్పుడు మన హృదయములలో దీనిని మనము ఎరిగి తృప్తిపొందుదుము; మనము నమ్మిన వెంటనే మనము ఇప్పటికే ఈ స్వాస్థ్యములో క్రీస్తుతోకూడ ఉన్నాము, నీతిమంతులుగా తీర్చబడియున్నాము.

5. మూడవదిగా, ఈ సువార్త పాఠము ప్రేమ క్రియలను వర్ణించుచున్నది; క్రీస్తు వారి యోగ్యత లేకుండను వారు ఏమియు చేయకుండను తన వాక్యమును పంపి తన మంచితనమును కనికరమును వ్యాపింపజేయునట్లే, ఈ ప్రజలు వెళ్లి ఆ దీనుడైన మనుష్యుని గూర్చి శ్రద్ధ వహించుచున్నారు.

ఈ విధముగా వారు ఊటను పట్టుకొని దానినుండి త్రాగినట్లే, వారును మరల ఉచితముగా ప్రవహించి, ఏ యోగ్యతయు లేకుండ ఉచితముగా తమ్మును తాము తమ పొరుగువారికి అందజేయుదురు.

ఈ విధముగా ప్రేమ తన పని చేయవలెను; తనకు అది అవసరమైనట్టు కాదు, కేవలము తన పొరుగువాని మేలుకొరకే తన్ను తాను సమర్పించుకొనును; పౌలు ఇతర సంగతులతోపాటు కొరింథీయులతో ప్రేమను గూర్చి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, 1 కొరింథీయులకు 13:5: "ప్రేమ స్వప్రయోజనమును విచారించుకొనదు"; మరియు ఫిలిప్పీయులతో అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, ఫిలిప్పీయులకు 2:4: "మీలో ప్రతివాడును తన సొంతకార్యములను మాత్రమేగాక యితరుల కార్యములను కూడ చూడవలెను."

6. ఇక్కడ ఈ మంచి ప్రజలయందు కూడ మనము దీనిని నేర్చుకొనవచ్చును.

వారికి స్వయముగా ఈ పని అవసరము లేదు, వారు తమ్మును

తాము చూచుకొనక ఆ దీనుడైన మనుష్యునివైపే చూచి, అతనికి ఎట్లు సహాయము చేయగలమో అని ఆలోచించుచున్నారు; వారు ఏ ప్రతిఫలమును వెదకక, స్వతంత్రముగాను ఉచితముగాను ప్రవర్తించుచున్నారు. ఈ విధముగా న్యాయముగా నీవును అట్లే చేయవలెను; లేనియెడల మీరు క్రైస్తవులు కారు.

కాబట్టి ఇక్కడ ప్రేమ ఎట్లు వర్ణింపబడుచున్నదో, అది ఇతరుల భారమును తనమీద వేసికొనునని జాగ్రత్తగా ఆలోచించుడి.

మనము ఈ పాఠమును అంగీకరించినయెడల మనకు మేలగును; లేనియెడల దేవుడు మనలను అంధత్వముతో శిక్షించును, మన దుఃఖమునకు కారణమగునట్లు దాదాపు నాలుగువందల సంవత్సరములుగా ఆయన అట్లు చేయుచునే యున్నాడు.

విశ్వాసమును ప్రేమను గూర్చి ఇంత మట్టుకు క్లుప్తముగా చెప్పుచున్నాము.

ఇంకను, ఇప్పుడు నాలుగవదిగా, ఇతర వ్యక్తుల విశ్వాసమును గూర్చి మనము చర్చించవలెను.

7. విశ్వాసముచేత తప్ప మరి దేనిచేతను మనుష్యుడు దేవుని యెదుట నీతిమంతుడుగాను అంగీకారయోగ్యుడుగాను ఉండలేడు అనునదే మూల సత్యమని మీరు ఎరుగుదురు.

కాబట్టి మనము మన క్రియలద్వారా దేవునితో వ్యవహరించవచ్చునని ఇంతవరకు బోధించినవారు అబద్ధమాడి అసత్యము పలికిరి.

అంతేకాక, సన్యాసినులు, సన్యాసులు, యాజకులు రాత్రివేళ తమ మఠములలో చేయు రోదనముచేత ఇతర వ్యక్తులకు సహాయము చేయగలరనియు, ఈ విధముగా వారు ఇతర ప్రజలకు సహాయము చేసి తమ ధననిధులను పంచిపెట్టగలరనియు నటించుచు, ఇతర వ్యక్తుల క్రియలమీదను విశ్వాసముమీదను ఆధారపడవలెనని వారు మనకు బోధించుట ఇంకను ఎంతో బుద్ధిహీనమైనది.

కాబట్టి ఇక్కడ ప్రతివాడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను: వేరొక వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసముచేత గాని క్రియచేత గాని రక్షింపబడుటకు ఎవడును పూనుకొన తెగింపకూడదు; నిజముగా, మరియ యొక్క గాని ఏ పరిశుద్ధుని యొక్క గాని విశ్వాసముచేతను క్రియచేతను అది జరుగదు, అవును, క్రీస్తు యొక్క క్రియచేతను విశ్వాసముచేతను కూడ కాదు, నీ స్వంత వ్యక్తిగత విశ్వాసముద్వారానే జరుగును. ఏలయనగా దేవుడు

మరియను గాని మరి ఏ పరిశుద్ధుని గాని, క్రీస్తును స్వయముగా కూడ, నీవు భక్తిపరుడవుగాను నీతిమంతుడవుగాను ఉండునట్లు నీ స్థానమును తీసికొననియ్యడు; నీవు నీకొరకు నీవే నమ్మితేనే తప్ప. క్రీస్తు యొక్క విశ్వాసమును క్రియయు దానిని చేయలేనియెడల, సన్యాసులందరి యొక్కయు యాజకులందరి యొక్కయు క్రియచేత గాని విశ్వాసముచేత గాని నీవు దానిని సాధించుట ఇంకను ఎంతో అసాధ్యము.

[ఈ] సువార్త పాఠము ఇతరుల విశ్వాసమును గూర్చి మాటలాడుటకు మనకు ఒక సందర్భమిచ్చుచున్నది.

ఏలయనగా వారు తమ స్వంత విశ్వాసముతోను క్రియతోను ఈ వ్యక్తిని క్రీస్తునొద్దకు నడిపించిరని ఇక్కడ మనము చదువుచున్నాము; ఆ మనుష్యుడు దానికొరకు ఏమియు చేయలేదు, అది జరుగునట్లు ఊరకనే ఒప్పుకొనెను.

8. కాబట్టి వేరొక వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసముద్వారా తాను ఎన్నడును రక్షింపబడలేనని ప్రతివాడును బాగుగా గుర్తించవలెను. అయితే ఇతర వ్యక్తుల విశ్వాసముచేత నీవు నీ స్వంత విశ్వాసమునకు నడిపింపబడుట నిశ్చయముగా జరుగవచ్చును. అదే విధముగా ఇతర వ్యక్తుల సత్క్రియలు నా స్వంత క్రియలను పొందుటకు నాకు ఉపయోగపడవచ్చును. కాబట్టి మనము స్వయముగా నమ్మినను నమ్మకపోయినను ఇతర వ్యక్తుల క్రియలద్వారా గాని విశ్వాసముద్వారా గాని రక్షింపబడవచ్చునని ప్రకటించువారు అబద్ధమాడుచున్నారు.

నీవు స్వయముగా దేవుని దయనుండియు కనికరమునుండియు నీ స్వంత విశ్వాసమును పొందనియెడల నీవు రక్షింపబడవు. అది ఈ విధముగానే యుండవలెను; లేనియెడల మరి ఏ వ్యక్తి యొక్క విశ్వాసమైనను క్రియలైనను ప్రయోజనకరము కావు, చివరకు

క్రీస్తు కూడ కాదు; ఆయన సర్వలోకమునకు రక్షకుడైనను, నీవు దానియందు నమ్మి దానిచేత వెలిగింపబడనియెడల ఆయన దయయు ఆయన సహాయమును నీకు ఏ మేలును చేయవు.

9. కాబట్టి సన్యాసుల మధ్య నీవు తరచుగా వినిన బోధకుల విషయమై అన్ని విధముల జాగ్రత్తగా ఉండుము; వారు మరణించుచున్న వ్యక్తియొద్దకు వచ్చి ఇట్లు చెప్పుదురు: "ఇదిగో, నా ధైర్యశాలీ, నిరాశపడకుము; నీవు పాపములు చేసియుంటే వాటినిమిత్తము దుఃఖపడుము; అయితే నీకు ఇంకను మేలు కలుగునట్లు నా నీతిగల జీవితమును నా సత్క్రియలను నీకు బహుమానముగా ఇచ్చెదను." ఇప్పుడు మరణించుచున్న వ్యక్తి అట్టి బహుమానమును అంగీకరించినయెడల, వాడును ఆ రెండవవానివలెనే బుద్ధిహీనుడు, ఈ క్రియలన్నిటితో వాడు అపవాదియొద్దకు పోవును. కాబట్టి అట్టి ఆదరణ విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండి ఇట్లు చెప్పుము:

నీవు నీ సత్క్రియలతో నాకు సేవచేయ ఇష్టపడినయెడల, దేవునియొద్దకు వెళ్లి ఇట్లు చెప్పుము:

ఓ పరలోకపు తండ్రీ, నీ కృపచేత నేను ఇప్పుడు నమ్ముచున్నాను; కాబట్టి నా దేవా, ఈ దీనుడైన మనుష్యునికి కూడ అతని స్వంత విశ్వాసమును దయచేయుమని నిన్ను ప్రార్థించుచున్నాను.

ఇది నాకు సహాయపడవచ్చును; అయితే నీవు నీ స్వంత విశ్వాసమును నాకు ఇచ్చుట, దీనిని నీవు చేయలేవు, అది నాకు సహాయమును చేయదు.

నీ స్వంత విశ్వాసముచేత రక్షింపబడుటకే నీకు చేయవలసినది చాలినంత ఉండును.

10. బుద్ధిలేని కన్యకల విషయములో దీనిని నీవు చూడవచ్చును; వారి దివిటీలు ఆరిపోవుచుండగా వారు బుద్ధిగల కన్యకలతో: "మా దివిటీలు ఆరిపోవుచున్నవి గనుక మీ నూనెలో కొంచెము మాకియ్యుడి" అని చెప్పిరి.

అప్పుడు బుద్ధిగలవారు: "మాకును మీకును ఇది చాలదేమో" అని ఉత్తరమిచ్చిరి. మత్తయి 25:8-9.

అట్టి స్థితిలో నాకొరకే నాకు ఇంకను ఎక్కువ విశ్వాసము అవసరము; అట్లయితే దానిని నేను మరియొకనితో ఎట్లు పంచుకొనగలను? ఏలయనగా నా స్వంత విశ్వాసము దేవుని తీర్పు ఎదుట నిలువవలెను; అది గెలువవలెనంటే దాని ముఖముమీదనుండి చెమట కారునంతగా అది పోరాడి దేవుని కనికరమును అంత గట్టిగా హత్తుకొనవలెను. పరిశుద్ధ పేతురు మాటల యొక్క నిజమైన

అర్థము ఇదే, 1 పేతురు 4:18:

"నీతిమంతుడే రక్షింపబడుట దుర్లభమైతే భక్తిహీనుడు ఎక్కడ కనబడును?" ఏలయనగా మరణము దాడి చేసినప్పుడు, అట్టి భయమును వేదనయు అతనిని పట్టుకొనును గనుక తన బలమంతటితో అతడు తనకొరకు నిలిచి విశ్వాసములో నిలుపబడుట కష్టము. కాబట్టి వారు ఇంత మోసమును స్థాపించి, మృతులకు సన్యాసుల ముసుగు అంగీలు తొడిగించి, ఇతర బుద్ధిహీనమైన సంగతులను కల్పించుట మిక్కిలి విచారకరము; వాటిచేత వారు దీనులైన ఆత్మలను నేరుగా నాశనమునకు నడిపించిరి.

11. ఇతరుల విశ్వాసము మనకు ఎంతవరకు ఉపయోగపడునో, నీ స్వంత విశ్వాసము నీకు ఎట్లు సహాయము చేయగలదో నీవు ఎరుగునట్లు ఇప్పుడు నేను దీనిని చెప్పుచున్నాను. ఇతర ప్రజల యోగ్యతలు నీ స్వంత యోగ్యతను పొందుటకు నీకు సహాయపడును, అంతకంటె ఎక్కువేమియు కాదు.

దేవదూతలందరును, అవును, దేవుని కనికరమే స్వయముగా నీకొరకు నిలుచుటకు సిద్ధముగా ఉన్నను, నీవు నీ స్వంత విశ్వాసముతో దానిని హత్తుకొననియెడల అది నీకు ఏమియు ప్రయోజనము కలుగజేయదు.

అయితే అది ఇది మాత్రము చేయగలదు: నీకు సహాయపడు నీ స్వంత విశ్వాసమును పొందుటకు అది నీకు తోడ్పడును. ఇంకను, క్రీస్తు మనకొరకు మరణించి, తన శరీరమును ప్రాణమును, రక్తమును మాంసమును మనకొరకు తాకట్టుపెట్టి అర్పించి, మనకు ఉత్తరవాదియైనను, మనము ఆయనయందు నమ్మనియెడల అది ఏమియు ప్రయోజనము కలుగజేయదు. అయితే ఆయన ఈ విధముగా మనకు తోడ్పడగలడు: ఆయన తండ్రి సన్నిధిని కనబడి ఇట్లు చెప్పును:

"ఓ తండ్రీ, మనుష్యులకొరకు నేను దీనిని చేసితిని; వారు దానిని అనుభవించునట్లు నీవు వారికి విశ్వాసమును దయచేయుము."

ఆయన క్రియలును యోగ్యతయు మనవేనని మనము నిశ్చయముగా నమ్మినయెడల, ఇదే మనకు సహాయపడును. అదే విధముగా ఇతర పరిశుద్ధులను గూర్చియు చెప్పవలెను: మనము స్వయముగా నమ్మనియెడల ఏ పరిశుద్ధుని విజ్ఞాపనయు యోగ్యతయు ప్రయోజనకరము కాదు.

మన పాఠములో కూడ నీవు దీనిని గమనించుచున్నావు. అక్కడ మాటలాడుటకును వినుటకును అశక్తుడైన ఆ దీనుడైన మనుష్యుడు పడియున్నాడు. అతనిని ప్రభువునొద్దకు తీసికొనివచ్చువారు మాటలాడగలరు, వినగలరు. అయితే వారు తమ వినుటచేతను మాటలాడుటచేతను అతనిని మాటలాడునట్లు చేయలేరు; వారందరును అతనిని సమీపించి: "మేము నీకొరకు మాటలాడెదము, వినెదము" అని చెప్పినను, దానితో నిమిత్తము లేకుండ అతడు ఎల్లప్పుడును మూగవాడుగాను చెవిటివాడుగాను ఉండిపోయి, ఎన్నడును మాటలాడలేకపోవును.

12. అదే విధముగా, నేను నీకు ఒక వ్రాతపూర్వక ప్రకటన ఇచ్చి: "వెళ్లుము, ఇది నా క్రియ; ఇది నీదగును" అని చెప్పినను, అది నీకు ఇసుమంతయు సహాయము చేయదు, అది నిన్ను

అట్లయితే అది నీకు ఏ విధముగా సహాయపడును?

క్రీస్తునొద్దకు వచ్చి: "ఓ ప్రభువా, ఈ దీనుడైన మనుష్యునికి మాట వచ్చునట్లు ఇతనికి సహాయము చేయుము!" అని చెప్పు ఈ మనుష్యులు చేయునట్లు నేను చేసినయెడలనే. "నీకు బదులుగా మేము విని మాటలాడెదము" అని వారు చెప్పరు, క్రీస్తే స్వయముగా అతనికి మాటను అనుగ్రహింపవలెనని వారు ప్రార్థించుచున్నారు. అదే విధముగా, నీవు నా పక్షము వహించి, నా స్వంత విశ్వాసమును పొందుటకు నాకు సహాయపడునట్టి విధముగా నీ విశ్వాసమును వినియోగించినయెడల, ఇది నాకు సహాయపడవచ్చును; ఇట్లే! ఇట్లే అది యుండవలెను! దేవునికి స్తోత్రము!

లేనియెడల ఏ క్రియయైనను ఏ సహోదర సంఘమైనను ప్రయోజనకరము కాదు.

13. కాబట్టి ఇట్లు చెప్పుము: నేను నీ క్రియలమీద ఆధారపడకూడదు, నీవును నా క్రియలమీద ఆధారపడకూడదు; అయితే నీకు నీ స్వంత విశ్వాసమును దయచేయుమని నేను నా స్వంత విశ్వాసముచేత దేవుని ప్రార్థించెదను. మనమందరము యాజకులమును రాజులమునైయున్నాము అని చెప్పబడినదానికి అర్థము ఇదే; అనగా క్రీస్తు స్వయముగా చేయునట్లే, మనము దేవుని యెదుట ఒకరికొరకు ఒకరము విజ్ఞాపన చేసి, వ్యక్తిగత విశ్వాసముకొరకు ప్రార్థింపవచ్చును. ఈ విధముగా, నీకు స్వంత విశ్వాసము లేదనియు, లేక బలహీనమైన విశ్వాసము ఉన్నదనియు నేను గమనించినయెడల, నేను వెళ్లి, నీవు విశ్వాసమును పొందునట్లు నీకు సహాయము చేయుమని దేవుని అడుగుదును; నా విశ్వాసమును నా క్రియలను నీకు ఇచ్చుటచేత కాదు, నీ స్వంత విశ్వాసమును నీ స్వంత క్రియలను ఇచ్చుటచేతనే; అందుచేత క్రీస్తు విశ్వాసముద్వారా తన క్రియలన్నిటిని రక్షణను మనకు ఇచ్చినట్లే, విశ్వాసముద్వారా అతనికిని వాటినన్నిటిని ఇచ్చును.

14. యోహాను 16:26-27లో క్రీస్తు చెప్పిన మాటకు అర్థము ఇదే: "నేను మీ పక్షముగా తండ్రిని వేడుకొందునని మీతో చెప్పుటలేదు; మీరు నన్ను ప్రేమించి, నేను [తండ్రి]యొద్దనుండి బయలుదేరి వచ్చితినని నమ్మితిరి గనుక తండ్రి తానే మిమ్మును ప్రేమించుచున్నాడు." ఇది ఒక చక్కని చేర్పు; ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్టున్నది: నేను మీకొరకు ప్రార్థించితిని, నాది మీకు ఇమ్మని దేవుని వేడుకొంటిని. కాబట్టి నా నామమును ఎరుగుడి.

ఏలయనగా నా ప్రార్థనద్వారా ఆయన మిమ్మును అంగీకరించి మీకు విశ్వాసమును అనుగ్రహించెను; అందుచేత ఇకమీదట మీరు మీకొరకు ప్రార్థింపవచ్చును, నేను దానిని చేయనక్కరలేదు; అయితే మీరు దానిని నా నామమున చేయవలెను.

ఇక్కడ ఆయన మనకు కిరీటము పెట్టి, పరిశుద్ధాత్మతో మనలను ప్రతిష్ఠించి అభిషేకించెను; అందుచేత మనమందరము క్రీస్తునందు యాజకులమైయుండి, యాజక ఉద్యోగమును జరిగించి, దేవుని సన్నిధికి వెళ్లి ఒకరికొరకు ఒకరము ప్రార్థింపవచ్చును. పరిశుద్ధ పేతురు తన మొదటి పత్రికలో 2:9-10లో ఇట్లు వ్రాయుటలో దీనినే ఉద్దేశించుచున్నాడు: "మీరైతే చీకటిలోనుండి ఆశ్చర్యకరమైన తన వెలుగులోనికి మిమ్మును పిలిచినవాని గుణాతిశయములను ప్రచురముచేయు నిమిత్తము ఏర్పరచబడిన వంశమును, రాజులైన యాజకసమూహమును, పరిశుద్ధ జనమును, దేవుని సొత్తయిన ప్రజలునైయున్నారు. ఒకప్పుడు

ప్రజలు కాకుండిన మీరు ఇప్పుడు దేవుని ప్రజలైయున్నారు; ఒకప్పుడు కనికరింపబడకుండిన మీరు ఇప్పుడు కనికరింపబడినవారైయున్నారు."

15. కాబట్టి మనమందరము ఇట్లు చెప్పవచ్చును:

క్రీస్తు నా యాజకుడైయుండెను; ఆయన నాకొరకు ప్రార్థించి నాకొరకు విశ్వాసమును ఆత్మను సంపాదించెను; కాబట్టి నేనును యాజకుడను, దేవుడు ఈ వ్యక్తికిని ఆ వ్యక్తికిని కూడ విశ్వాసము అనుగ్రహించునట్లు నేను లోకములో ప్రార్థించుచునే యుండవలెను. కాబట్టి నిజమైన విశ్వాసములో మనము మనఃపూర్వకముగా దేనికొరకు ప్రార్థించెదమో దానిని పొందుదుమని మనము నిర్ణయించుచున్నాము; ప్రభువు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, యోహాను

16:24: "అడుగుడి, మీరు పొందుదురు."

16. అయితే బలముగా ప్రార్థించుట మన శక్తిలో లేదు; ఏలయనగా బలముతో ప్రార్థించుటను ఆత్మ ఎల్లప్పుడును మనకు అనుగ్రహింపదు.

ఇశ్రాయేలీయులందరును రక్షింపబడవలెనని పౌలు ప్రార్థించెను, రోమీయులకు

9:1 మొదలుకొని; అది ఎందుకు జరుగలేదు? భేదము విశ్వాసములోనే యున్నది, ఏలయనగా ఆత్మ అతనికి దానిని ఇయ్యలేదు; అతడు ఈ విశ్వాసమును చేర్చగలిగియుంటే అది నిశ్చయముగా జరిగియుండును.

ఏలయనగా పౌలు, "ఇశ్రాయేలీయులందరికొరకు నేను ప్రార్థించుచున్నాను" అని చెప్పి, నమ్మి: "ప్రభువా, నీవు దీనిని చేయుదువని నాకు నిశ్చయముగా తెలియును" అని చెప్పియుంటే, అది నిశ్చయముగా జరిగియుండును. అయితే అతడు తరచుగా హృదయపూర్వకముగా వారికొరకు ప్రార్థించినను, దానిని ధైర్యముగా నమ్ముటను ఆత్మ అతనికి అనుగ్రహింపలేదు.

కాబట్టి దృఢమైన నమ్మికతో ప్రార్థించుట మన శక్తిలో లేదు; పరిశుద్ధాత్మయే దానిని చేయును.

మనము ఎవనికొరకైనను ప్రార్థించి, "అది జరుగును" అని చేర్చగలిగినప్పుడెల్ల అది నిశ్చయముగా జరుగును; అయితే మనము ప్రార్థించునప్పుడెల్ల ఇట్లు చేర్చవలెను:

"నీ చిత్తము సిద్ధించును గాక." నేను దానిని ఆయన చిత్తప్రకారము జరుగనియ్యవలసియుంటే, వ్యక్తినైనను సమయమునైనను విధానమునైనను నేను ఆయనకు సూచింపలేను; అదంతయు ఉచితముగా ఆయనకే విడిచిపెట్టవలెను; అప్పుడు నిశ్చయముగా దానిని గూర్చి నాకు రూఢి కలుగును. క్రీస్తు కూడ ఈ విధముగానే ప్రవర్తించెను; ఆయన స్వయముగా ఇట్లు ప్రార్థించెను: "నా తండ్రీ, సాధ్యమైతే ఈ గిన్నె నాయొద్దనుండి తొలగిపోనిమ్ము," అయితే వెంటనే ఇట్లు చేర్చెను:

"అయినను నా యిష్టప్రకారము కాదు నీ చిత్తప్రకారమే కానిమ్ము." మత్తయి 26:39.

17. కాబట్టి ఒక పట్టణమంతటికొరకు గాని సమాజమంతటికొరకు గాని నేను ప్రార్థింపవలసినప్పుడు నేను ఇట్లు చెప్పవలెను: "ఓ తండ్రీ, వారందరికొరకు నేను ప్రార్థించుచున్నాను." అయినను నేను ఆయన నామమునకు లేక చిత్తమునకు ఘనత చెల్లించి ఇట్లు చెప్పవలెను: "ప్రియమైన తండ్రీ, వీరికొరకు నేను ప్రార్థించుచున్నాను; నేను ప్రార్థింపవలెననియు ప్రార్థనను తృణీకరింపకూడదనియు నీ చిత్తమని నేను ఎరుగుదును; అయితే ఎల్లప్పుడును నీ చిత్తమే సిద్ధించును గాక; ఏలయనగా నీ యెదుట దానికి యోగ్యుడు కాని ఒకనికొరకు

నేను ఏదైనా అడుగవచ్చును; లేక మరల, యోగ్యుడైన ఒకనిని నేను ఒకవేళ త్రోసివేయవచ్చును; కాబట్టి నీవు నీ దైవిక చిత్తప్రకారము చేయుము, ఏలయనగా నేను ఎన్నడును ఊహింపగలిగినదానికంటె నీవు నిశ్చయముగా మేలుగా చేయుదువు."

ఈ విధముగా అది అట్లు జరుగును అను ఈ మాటలను మనము ఎల్లప్పుడును చేర్చలేమని నీవు చూచుచున్నావు. అయితే: "అది నిశ్చయముగా అట్లు జరుగును" అని చేర్చవచ్చునని మన హృదయములలో మనకు నిశ్చయముగా తెలిసినయెడల అది జరుగును.

18. మన పాఠ్యభాగములో దీనిని మనము చూచుచున్నాము.

ఈ ప్రజలు దృఢమైన నమ్మికతో ప్రభువును సమీపించి ఆ దీనుడైన మనుష్యునికొరకు ప్రార్థించుచున్నారు; వారి ప్రార్థనయు ఆలకింపబడుచున్నది.

అదే విధముగా, బాప్తిస్మము జరిగించబడునప్పుడు పిల్లల విశ్వాసములో ఇది జరుగుట మనము చూచుచున్నాము. అక్కడ శరీరమునందును ఆత్మయందును దిగంబరులై, విశ్వాసమైనను క్రియలైనను లేని శిశువులున్నారు. అప్పుడు క్రైస్తవ సంఘము ముందుకు వచ్చి, దేవుడు ఆ బిడ్డలో విశ్వాసమును కుమ్మరింపవలెనని ప్రార్థించును; మన విశ్వాసము ఆ బిడ్డకు సహాయపడవలెనని కాదు, అది తన స్వంత విశ్వాసమును పొందవలెననియే.

దానికి విశ్వాసముంటే, ఆ తరువాత అది తన తల్లి స్తన్యము త్రాగినను, తన్ను తాను మలినపరచుకొనినను, తనకు ఇష్టమైనది ఏది చేసినను, అది చేయునదంతయు బాగుగా చేయబడినదే. అయితే అది విశ్వాసమును పొందనియెడల మన విశ్వాసము ఆ బిడ్డకు ఏ విలువయు లేనిది.

19. కాబట్టి నీవు నీ స్వంత విశ్వాసమును పొందుటకు సహాయపడుట తప్ప మరి ఏ విధముగాను నా విశ్వాసము నీకు సహాయపడజాలదు. కాబట్టి అంతటిని క్రోడీకరించి చెప్పవలెనంటే, సమస్తమును వ్యక్తిగత విశ్వాసముమీదనే ఆధారపడియున్నది; అది ఎంత బలముగా ఉన్నను, బలములో వృద్ధిపొందుటకై దానికి ఇతర ప్రజల విశ్వాసమును ప్రార్థనయు అంతగా అవసరము. సహోదర సంఘములతో కలిసి మిస్సాలను జాగరణ ఆరాధనలను జరిగించినవారు గొప్ప బుద్ధిహీనులని ఇప్పుడు నీవు సులభముగా తీర్పుతీర్చగలవు; ఏలయనగా బుద్ధిగల కన్యకలకు తమకొరకు మాత్రమే చాలినంత నూనె ఉన్నది, అదియు కేవలము చాలినంతగానే ఉన్నది.

సువార్త పాఠము యొక్క చరిత్రకు ఇది సాదా వివరణ. ఇప్పుడు మన ప్రభువు దానిలో ఉంచిన అర్థమును క్లుప్తముగా పరిశీలించుదము.

భాగము II. ఆత్మీయ అర్థము.

20. ప్రజలు ఆ దీనుడైన మనుష్యుని ప్రభువునొద్దకు తీసికొనివచ్చుచున్నారు; ప్రభువు అతనిని ఒక ప్రత్యేక స్థలమునకు తీసికొనిపోయి, ఆ మనుష్యుని చెవులలో తన వ్రేళ్లు పెట్టి, ఉమ్మివేసి, ఆ ఉమ్మితో అతని నాలుకను ముట్టి, ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తి, నిట్టూర్పు విడిచి, ఎప్ఫతా అని చెప్పుచున్నాడు, అనగా,

ఇది ఒక మనోహరమైన చిత్రము, దాని అర్థము

మంచిది. ఏలయనగా ఇక్కడ చెవిటి మూగవానిని ప్రభువునొద్దకు తీసికొనివచ్చువారిచేత వాక్యపరిచర్య ఉద్యోగము సూచింపబడుచున్నది.

సంఘపరిచారకులును అపొస్తలులును మనుష్యుల దీనమైన మనస్సాక్షులను దేవునియొద్దకు నడిపించుదురు. ఇది మూడు విధములుగా జరుగును: ప్రకటనచేత, దైవభక్తిగల జీవితముచేత, విజ్ఞాపనచేత.

వాక్యముచేతను ప్రకటనచేతను వారు దేవునియొద్దకు తీసికొనిరాబడుదురు; దైవభక్తిగల జీవితము వాక్యమును దాని శక్తిలో ఇంకను బలవంతముగా కనుపరచుటకు ఉపయోగపడును. అయితే వాక్యము ఒక పాపిచేత ప్రకటింపబడినను, అదే స్వయముగా క్రీస్తునొద్దకు నడిపించును. అయినను మంచి జీవితము సువార్తకు ఒత్తిడిగాను అభివృద్ధిగాను ఉపయోగపడును; దుష్ట జీవితమైతే దాని పదునును మొద్దుబారజేయును.

ప్రజలకొరకు ప్రార్థించుట అను వారి మూడవ విధియు అదే విధముగా విశ్వాసమునకును క్రియలకును నడిపించు మార్గములో వారిని నడిపించును.

21. ఇప్పుడు వాక్యము ఈ మూడు విధములుగా తన మార్గమున సాగిపోయినయెడల, అది ఫలము ఫలింపక మానదు; దేవుడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, యెషయా 55:11:

"నా నోటనుండి వచ్చు వచనము నిష్ఫలముగా నాయొద్దకు మరలదు." మూగవానిని క్రీస్తు సన్నిధికి మోసికొనివచ్చు భక్తిగల వ్యక్తుల క్రియచేత ఇది సూచింపబడుచున్నది; ఇది పాపిని ముందుకు తీసికొనివచ్చు సంఘపరిచారకులను సూచించుచున్నది; అప్పుడు దేవుడు ప్రత్యక్షమై ఎదుగుదలను వృద్ధిని అనుగ్రహించును; పౌలు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు,

1 కొరింథీయులకు 3:7. ఆయన పాపి కన్నులను, చెవులను, నోటిని తెరచును.

ఇది రెప్పపాటులో జరుగును; ఏలయనగా దేవుని వాక్యము మెరుపువంటిది, అది ఒక్క క్షణములో సూర్యోదయమునుండి భూదిగంతములవరకు వ్యాపించును. ఈ విధముగా అట్టి వ్యక్తులు దేవునియొద్దకు తీసికొనిరాబడినప్పుడు, ఆయన నమ్ముటకు వారికి కృపను అనుగ్రహించును.

22. ఆ మనుష్యుని చెవులలో తన వ్రేళ్లు పెట్టు క్రియచేత ఇది సూచింపబడుచున్నది; వాక్యముద్వారా ఆయన అతనిలోనికి పరిశుద్ధాత్మను ఊది, హృదయమును విశ్వసించునదిగాను, మర్యాదగలదిగాను, పవిత్రమైనదిగాను, పరిశుద్ధమైనదిగాను చేయును; ఏలయనగా వ్రేలు పరిశుద్ధాత్మను సూచించును.

23. మరల, ఆ మనుష్యుని నాలుకమీద ఉంచబడిన ఉమ్మి దేవుని వాక్యమునకు ముంగుర్తుగా ఉన్నది; అతడు దానిని పలుకగలుగునట్లు అది అతని నోటిలో ఉంచబడుచున్నది.

ఈ ఉమ్మి, అనగా దేవుని వాక్యము, ఒక ఘనమైన వస్తువు, అయితే దానికి మిక్కిలి చేదైనది 24. అప్పుడు వారు దేవుని స్తుతించుచు ఇట్లు చెప్పుదురు:

"ఈయన సమస్తమును బాగుగా చేసియున్నాడు, చెవిటివారు వినునట్లును మూగవారు మాటలాడునట్లును చేసియున్నాడు." ఏలయనగా నిజమైన విశ్వాసము ఎక్కడ ఉన్నదో అక్కడ ఆత్మ నిన్ను విశ్రమింపనియ్యదు; నీవు బయలువెడలి, యాజకుడవై, ఇతర ప్రజలకును బోధించెదవు; కీర్తనలు 116:10లో మనము చదువుచున్నట్లు: "నేను నమ్ముచున్నాను, గనుక మాటలాడెదను."

అక్కడ హృదయము నిండియుండును, నోరు పొర్లిపోవలసియుండును. అప్పుడు వారు హింసింపబడినను లక్ష్యపెట్టరు.

25. అయితే క్రీస్తు ఆ మనుష్యుని ఇతరులనుండి ప్రత్యేకముగా తీసికొనిపోయి ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తుట అను చరిత్రభాగమునకు ఈ అర్థము కలదు:

దేవుడు నన్ను ఒంటరిగా ఒక ప్రత్యేక స్థలమునకు తీసికొనిపోయి, నేను వినిన వాక్యమును నేను హత్తుకొనునట్లు నాకు పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహింపనియెడల, ప్రకటన యంతయు వ్యర్థమే. అయితే ఆయన ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తి దైవశక్తిని వినియోగించి, దేవుని కృప వచ్చి పనిచేయవలెనని ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టునంతగా దీనికి ఇంత ఎందుకు అవసరము? దీనిచేత ఆయన మనకు ఇట్లు బోధించుచున్నాడు: అట్టి శక్తి పరలోకమునుండి రావలెను, దైవబలముచేత మనుష్యుని హృదయములో పనిచేయవలెను; అప్పుడు అతనికి సహాయము వచ్చును. మరల, దేవుని వాక్యమైన ఉమ్మి ఘనమైన వస్తువు, [అయితే] ప్రాచీన ఆదామునకు [మిక్కిలి చేదైనది].

అప్పుడు వారు దేవుని స్తుతించుటకును మహిమపరచుటకును బయలువెళ్లుదురు.

26. ఈ విధముగా మనము మొదట దేవుని వాక్యమును విని, ఈ విధముగా క్రీస్తు విజ్ఞాపనద్వారా మన స్వంత విశ్వాసమును పొందవలెననియు, అప్పుడు మనము బయటికి వచ్చి దీనిని ఒప్పుకొనుచు నిత్యము దేవుని స్తుతించుదుమనియు చరిత్రనుండియు దాని ఆత్మీయమైన లేక మర్మమైన అర్థమునుండియు మీరు నేర్చుకొంటిరి.

ఈ సువార్త పాఠమును గూర్చి ఇది చాలును గాక.

కృపకొరకు దేవుని ప్రార్థించుదము.

త్రిత్వ పండుగ తరువాతి పండ్రెండవ ఆదివారము.

రెండవ ప్రసంగము—మార్కు 7:31-37.

ఈ ప్రసంగము c ప్రచురణలో పై ప్రసంగమునకు బదులుగా ఇవ్వబడినది; ఇది "మార్కు సువార్త 7వ అధ్యాయముపై ఒక ప్రసంగము; విట్టెన్‌బర్గ్‌లోని కోట దేవాలయములో ఎలెక్టరు ఎదుటను సాక్సనీ డ్యూక్ హెన్రీ ఎదుటను డాక్టర్

మార్టిన్ లూథర్ చేత ప్రకటింపబడినది. విట్టెన్‌బర్గ్, 1534" అను శీర్షికతో కరపత్రరూపములో ప్రచురింపబడెను. చివర ఇట్లున్నది: విట్టెన్‌బర్గ్‌లో నికొలస్ షిర్లెంట్జ్ చేత ముద్రింపబడినది, 1534. ఇది 1543 నాటి పోస్టిల్ ప్రచురణలో కూడ ప్రచురింపబడెను.

1. మన ప్రభువైన క్రీస్తు కనికరముగలవాడును కృపగలవాడునైన మనుష్యుడై, మాటచేతను క్రియచేతను, శరీరమునందును ఆత్మయందును ప్రతివానికి సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాడని సువార్త ఎక్కడ చూచినను చూపుచున్నట్లే, చెవిటివాడును మూగవాడునైన ఈ దీనుడైన మనుష్యునికి ఆయన ఎంత ఇష్టపూర్వకముగా సహాయము చేసెనో ఈ సువార్త పాఠము మనకు చిత్రించి చూపుచున్నది; మనము నమ్ముటకు ఆహ్వానింపబడి, మేలైనదంతయు ఆయననుండి పొందుదుమని నమ్మికయుంచునట్లును, దీనిద్వారా ప్రతి క్రైస్తవుడు అదే విధముగా తన పొరుగువానికి సహాయము చేయుచు అనుసరింపవలసిన మాదిరిని నమూనాను మనకు చూపునట్లును అది అట్లు చేయుచున్నది.

2. ఏలయనగా క్రైస్తవ జీవితము పూర్తిగా ఈ క్రిందివాటియందే ఉన్నది:

మొదటిది, మనకు ఏ అవసరము గాని అపాయము గాని సంభవించినను ఆయన మనలను విడిచిపెట్టడని సంపూర్ణ నిశ్చయతగలవారమై, మన రక్షకుడైన క్రీస్తునందు మనము నమ్మి నమ్మికయుంచుట. రెండవది, ప్రతివానికి సహాయము చేయుటకు అంత ఇష్టపడు క్రీస్తు చేయుచున్నట్లు చూచునట్లే, ప్రతి క్రైస్తవ వ్యక్తియు స్నేహితునియెడలను శత్రువునియెడలను అదే విధముగా ప్రవర్తించుట. దీనిని చేయువాడు క్రైస్తవుడు; దీనిని చేయనివాడు తన్ను తాను క్రైస్తవుడని పిలుచుకొనినను క్రైస్తవుడు కాడు.

ఏలయనగా ఈ రెండును వేరుపరచబడజాలవు; విశ్వాసమును దాని ఫలములు వెంబడింపవలెను, లేనియెడల అది నిజమైన విశ్వాసము కాదు.

ఈ సువార్త పాఠము యొక్క సారాంశము ఇదే.

3. ఇప్పుడు ఈ అద్భుతకార్యములో క్రీస్తు మొదట ఆ దీనుడైన మనుష్యుని పట్టుకొని ప్రజలనుండి ప్రత్యేకముగా తీసికొనిపోయి, ప్రత్యేకమైన ఆచారములను జరిగించి, ఆ మనుష్యుని చెవులలో తన

వ్రేళ్లు పెట్టి, ఉమ్మివేసి, అతని నాలుకను ముట్టి, ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తి, నిట్టూర్పు విడిచి, విలక్షణమైన భాషను వాడుట విషయమై కొందరు కలవరపడిరి; ఏలయనగా ఇంతకుముందు ఆయన ఇతర మూగవారికిని మూగవారు కాని అనేకులకును అట్టి ఆచారములేవియు లేకుండ కేవలము ఒక్క మాటచేతనే సహాయము చేసెను.

ఇదంతయు, నేను చెప్పుచున్నాను, కొందరిని ఆలోచనలో పడవేసెను; వారు దీనిని ఇట్లు వివరించిరి: ఇప్పుడు తాను సహాయము చేయుచున్న ఈ మనుష్యుడే తరువాత తన నాలుకతోను చెవులతోను ఎట్లు పాపము చేయునో క్రీస్తు ఈ సందర్భములో జ్ఞాపకము చేసికొనెను; కాబట్టి ఈ గొప్ప కార్యము జరిగిన తరువాత అట్టి పాపములు చేయబోవువానియెడల ఆయన జాలిపడెను; మాటలేని నాలుక దూషించు నాలుకగా మారి, తన పొరుగువారిని అపకీర్తిపాలు చేయుటయేగాక పరలోకమందున్న దేవుని కూడ అవమానపరచుటచేత, ఈ కనికర కార్యము అంత కొంచెముగా గౌరవింపబడునని ఆయన జాలిపడెను; దేవుని వాక్యమును వినుటకై తెరవబడిన చెవులు [దేవుని] వాక్యముకంటె అన్ని విధములైన తప్పుడు అబద్ధ బోధలను వినుటకే ఇష్టపడునని ఆయన జాలిపడెను. క్రీస్తు నిట్టూర్పు విడిచి ఆకాశమువైపు కన్నులెత్తుటకు ఇదే కారణమని వారు చెప్పుదురు.

4. ఈ అభిప్రాయమును నేను త్రోసివేయను; [మేము దేనితోను ఎన్నడును సంతృప్తిపడక, అంతయు క్రొత్తదిగాను మార్చబడినదిగాను ఉండవలెనని కోరుదుమని చెప్పబడకుండునట్లు.]

అయితే మనము, ఆయన ఒక్క వ్యక్తినే లక్ష్యపెట్టినట్టుగా, క్రీస్తును మరీ ఇరుకుగా బంధింపకూడదు; ఆయన ఈ మనుష్యునికి మాత్రమే సహాయము చేయునని తలంచుటకంటె ఆయనను ఉన్నతముగా ఎంచవలెను. ఏలయనగా పరిశుద్ధ లేఖనములన్నియు, విశేషముగా ప్రవక్తలును కీర్తనలును, సర్వ మానవజాతి యొక్క దుర్దశయంతటిమీదను అవసరమంతటిమీదను లోతైన కనికరము చూపుటకై ఆయన పంపబడెననియు, మన అవసరమంతటిని దుఃఖమంతటిని తనవైనట్టుగా నిశ్చయముగా తనమీద వేసికొనునంతగా మనయెడల అట్టి మనస్సుగలవాడై యుండుటకు పరిశుద్ధులందరికంటె విశేషముగా ఏర్పరచబడిన వ్యక్తి క్రీస్తే అనియు ప్రకటించుచున్నవి; కీర్తనలు 40:12లో మన పాపములను గూర్చి ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నా దోషములు నన్ను పట్టుకొనెను, నేను తలయెత్తి చూడలేకున్నాను," మరియు కీర్తనలు 41:4లో,

"యెహోవా, నన్ను కరుణించుము, నేను నీకు విరోధముగా పాపము చేసియున్నాను, నా ప్రాణమును స్వస్థపరచుము." ఇక్కడ మన కనికరముగల ప్రభువు మన పాపములను తనవైనట్టుగాను, వాటిని తానే చేసినట్టుగాను మోయుచు మన పక్షముగా మాటలాడుచున్నాడు. మరల, కీర్తనలు

69:5: "దేవా, నా బుద్ధిహీనత నీకు తెలిసియున్నది, నా అపరాధములు నీకు మరుగైయుండలేదు"; మరల, యెషయా 53:6: "యెహోవా మన యందరి దోషమును అతనిమీద మోపెను"; మరియు 4-5 వచనములు: "అతడు మన

[స్కాన్ ప్రతిపై ముద్రణ గుర్తు మాత్రమే — అనువాదములో విడువబడినది]