Vision One
εις 'Ρώρην ρετά πολλά ετη ταύτην άνεγνωρισάρην καί ήρζάρην αντήν αγαπάν ώς άδελφήν.
2. ρβτά χρόνον τινά λονορενην βίς τον ποταρον τον Ύίββριν βϊδον καί βπβδωκα αντή τήν χβίρα καί βζήγαγον αντήν βκ τον ποταρον. ταύτης ονν ίδών το κάλλος διβλογιζόμην βν τή καρδία ρον λβγων ρακάριος ήρην βί τοιαύτην γνναΐκα βΐχον Ό θρέφας ρε πεπρακεν pe ΐ*όδη τινϊ καί τώ κάλλβι καί τώ τρόπω, ρόνον τούτο ββονλβνσάρην, βτβρον δβ ούδβν. 3. ρβτά χρόνον τινά πορβνορβνον ρον βίς κώρας
καί δοζάζοντος τάς κτίσβις τού θβού, ώς ρβγάλαι καί βκπρβπβίς καί δνναταί βίσιν, περίπατων άφύπνωοτα. καί πνβύρά ρβ βλαββν καί άπήνβγκβν ρβ δι άνοδίας τινός, δι ής άνθρωπος ούκ βδύνατο όδβύο-αιήν δβ ό τόπος κρηρνώδης καί άπβρρηγώς άπο τών υδάτων, διαβάς ούν τον ποταρον βκβίνον ήλθον βίς τά όραλά, καί τιθώ τά γόνατα καί 1:
Hermae prophetae Ε: Άρχή σύν θβώ βίβλον λεγομένης Titulus] Υλοιμην S: Liber pastoris nuntii paenitentiae L
THE S H E P H E R D OF HERMAS
Vision One KI.l) The one who raised me sold me to a certain woman named Rhoda, in Rome. After many years, I regained her ac quaintance and began to love her as a sister. 2. When some time had passed, I saw her bathing in the Tiber river; and I gave her my hand to help her out of the river. When I ob served her beauty I began reasoning in my heart, "I would be fortunate to have a wife of such beauty and character."
This is all I had in mind, nothing else. 3. When some time had passed, I was traveling to the countryside, glorifying the creations of God and thinking how great, remarkable, and powerful they are. On the way I fell asleep and a spirit took me and carried me through a certain deserted place that was impassable, for the place was steep and split up by the courses of water. When I crossed the river I came to ΐίοιμήν. "Ορασις a A: (Incipit) libellus sancti pastons. Incipit visio prima quam vidit Herma L 2: opac[ ] Β 1 πέπρακύν pe Ρόδτ} TLVL S L 2 Ε [Β]: πέπρακβ προς γυναικά τινα A (L 1)
2 κώμας S Α Β Ε: Κονμας cj. Dindorf: cum his L 1: civitatem Ostiorum L
S H E P H E R D OF HERMAS
4. προσενχορένον δέ ρον ήνοίγη 6 ουρανός, καϊ βλέπω τήν γνναϊκα έκείνην ήν έπεθύμησα άσπαζομένην pe έκ τον ουρανού, λέγουσαν Έρρά, χαίρε.
5. βλέφας δέ βίς αντήν λέγω αντή· κνρία, τί σν ώδβ ποιείς; ή δέ άπεκρίθη ρον άνελήμφθην ΐνα σον τάς άραρτίας έλέγζω προς τον κνρίον.
6. λέγω αντήννν σν ρον έλεγχος βί; ον, φησίν, άλλά άκουσον τά ρήρατα ά σοι ρέλλω λέγβιν. ό θβός ό έν τοΐς ούρανοΐς κάτοικων και κτίσας έκ τού ρή οντος τά όντα καϊ πληθύνας καϊ αύζήσας βνβκβν τής άγιας εκκλησίας αυτού οργίζεται σοι ότι ήραρτβς βίς έρέ.
7. αποκριθείς αύτη λέγωεις σέ ήμαρτον; ποίω τρό πω; 4 ή πότε σοι αίσχρόν ρήρα έλάλησα; ού πάντοτε σε ώς θεάν 5 ήγησάρην;
ού πάντοτε σε ένετράπην ώς άδελφήν; τί ρον καταφεύδη, ώ γύναι, τά πονηρά ταύτα καί ακάθαρτα; 8. γελάσασά μοι λέγει· έπϊ τήν καρδίαν σον άνέβη ή έπιθνρία τής πονηρίας.
ή ού δοκεΐ σοι άνδρί δικαίω πονηρόν πράγμα είναι έάν άναβή αυτού έπι τήν καρδίαν ή πονηρά έπιθνρία; αμαρτία γέ έστιν και ρεγάλη, φησίν. ό γάρ δίκαιος άνήρ δίκαια βονλεύεται. έν τώ ονν δίκαια βονλεύεσθαι αυτόν κατορθούται ή δόξα αυτού έν τοΐς ούρανοΐς καί εύκατάλλακτον έχει τον κύριον έν παντϊ πράγματι αυτού, οί δέ πονηρά βονλενόρενοι έν ταΐς καρδίαις αυτών θάνατον καϊ αίχμαλωτισμόν έαντοΐς έπισπώνται, μάλιστα οί τον αιώνα τούτον περιποιούμενοι καί γανριώντες έν τώ πλούτω αυτών καί μή άντεχόμενοι
VISIONS 1 (1.1) level ground and bowed my knees; and I began praying to the Lord and confessing my sins. 4. While I was praying the sky opened up and I saw the woman I had desired, address ing me from heaven: "Hermas, greetings!" I looked at her and said, "Lady, what are you doing here?" 5. She replied to me, "I have been taken up to accuse you of your sins be fore the Lord." 6. I said to her, "So now are you accusing me?" "No," she said, "but listen to what I have to say to you.
The God who dwells in heaven and who, for the sake of his holy church, created, increased, and multiplied that which exists out of that which does not exist, is angry at you for sinning against me." 7. I answered her, "Have I sinned against you? In what way? When did I speak an inappropri ate word to you? Have I not always thought of you as a god dess? Have I not always respected you as a sister? Why do you make such evil and foul accusations against me, Ο woman?" 8. But she laughed and said to me, "The desire for evil did rise up in your heart. Or do you not think it is evil for an evil desire to arise in the heart of an upright man? Indeed," she said, "it is a great sin. For the upright man intends to do what is right. And so, when he intends to do what is right his reputation is firmly established in heaven and he finds that the Lord looks favorably on every thing he does. But those who intend in their hearts to do evil bring death and captivity on themselves—especially those who are invested in this age, who rejoice in their
5 θ εάν S B L 1 : θυγατέρα A: dominam meam Ε 6 ον . . . ήγησάρην S A Β L 1 Ε: om. L
S H E P H E R D OF HERMAS
αί φνχαί αντών, οΐτινες ονκ έχονσιν ελπίδα, άλλά έαν τονς άπεγνώκασιν καϊ τήν ζωήν αντών. άλλά σν προσενχον προς τον θεον, καϊ ίάσεται τά αμαρτήματα σον καϊ όλον τον οίκον σον καϊ πάντων τών άγιων.
2 (1.2) Μβτά τό λαλήσαι αντήν τά ρήρατα ταντα έκλείσθησαν οί ονρανοίκάγώ όλος ήμην πεφρικώς και λνπονμενος. ελεγον δε εν έμαντώεί αντη ροι ή αμαρτία αναγράφεται, πώς δννήσοραι σωθήναι; ή πώς εξιλάσοραι τον θεον περί τών άραρτιών ρον τών τελείων; ποίοις
ρήμασιν ερωτήσω τον κνρίον ΐνα ίλατενσηταί ροι; 2. ταύτα ρον σνμβονλενομενον καί διακρίνοντος εν τή καρδία ρον βλέπω κατεναντί ρον καθεδραν λενκήν εξ ερίων χιονίνων γεγοννίαν ρεγάλην καί ήλθεν γννή πρεσβντις εν ίρατισρώ λαρπροτάτω, εχονσα βιβλίον εις τάς χείρας, καί εκάθισεν ρόνη καϊ ασπάζεται ρεΈρμα, χαίρε, κάγώ λνπονρενος καϊ κλαίων είπον κνρία, χαίρε.
3. καί εΐπεν μοιτί στνγνός, Έρρά ό ρακρόθνρος, ό άστοράχητος, ό πάντοτε γελών; τί όντως κατηφής τή ίδεα καί ονχ ιλαρός; κάγώ είπον αντήνπό
4. ή δέ εφη· ρηδαρώς έπι τον δονλον τον θεον τό πράγρα τοντο. άλλά πάντως έπϊ τήν καρδίαν σον
VISIONS 2 ( 1 . 2 ) wealth and do not cling to the good things yet to come.
9. Those who have no hope but have already abandoned themselves and their lives will regret it. But pray to God, and he will heal your sins, along with those of your entire household and of all the saints."
2 (1.2) After she had spoken these words, the skies were shut; I was trembling all over and upset. I began saying to myself,
"If this sin is recorded against me, how can I be saved? Or how will I appease God for the sins I have recently com mitted? What words can I use to ask the Lord for mercy?"
2. While I was mulling these things over in my heart and trying to reach a decision, I saw across from me a large white chair, made of wool, white as snow. And an elderly woman came, dressed in radiant clothes and holding a book in her hands. She sat down, alone, and addressed me,
"Greetings, Hermas." And I said, still upset and weeping, "Greetings Lady." 3. She said to me, "Why are you sad,
Hermas—you who are patient, slow to anger, and always laughing? Why are you so downcast, and not cheerful?" I replied to her, "Because of a very good woman who has been telling me that I sinned against her." 4. And she said,
"May such a thing never happen to a slave of God! But probably something did rise up in your heart about her.
8 μεταμελήσονταί Β: μετανοήσονσιν S (Ε): πολλά μβταμβλήσ-ονσ-υν A: vagantur L 1: non resistent hisdem luxuriis L
9 ποίοις S A Β L 1: ή ποίος S a c L 2 Ε 2 Β Ε: add τίνος Α: κυρία όνίδισμός μοι yeyovev ύπο S 10 νπό P A m v i d L c L
1 1 μοί Β A L 2 Ε: om. S L
S H E P H E R D OF HERMAS
άνέβη περϊ αυτής, εστίν μεν τοΐς δούλοις του θεού ή τοιαύτη βουλή άμαρτίαν έπιφέρουσαπονηρά yap βουλή καϊ έκπληκτος εις πάνσερνον πνευρα καϊ ήδη δεδοκιμασμένον, εάν έπιθυρήση πονηρον έργον, καϊ μάλιστα 'Έρράς 6 εγκρατής, 6 άπεχόρενος πάσης επι θυμίας πονηράς καϊ πλήρης πάσης άπλότητος καϊ ακακίας ρεγάλης.
3 (1.3) Άλλ' ούχ ένεκα τούτου σοι οργίζεται 6 θεός, άλλ' ΐνα τον οίκον σου τον άνομήσαντα εις τον κύριον καί εις υμάς τούς γονείς αυτών έπιστρέφης.
άλλά φιλότεκνος ών ούκ ένουθέτεις σου τον οίκον, άλλά άφήκες αυτόν καταφθαρήναι δεινώς·
διά τούτο οργίζεται σοι ό κύριοςάλλά ίάσεταί σου πάντα τά προγεγονότα πονηρά έν τώ οΐκω σουδιά γάρ τάς εκείνων αμαρτίας καί άνομήματα σύ κατεφθάρης άπο τών βιωτικών πράξεων.
2. άλλ' ή πολυσπλαγχνία τού κυρίου ήλέησέν σε καί τον οίκον σου καί ισχυροποιήσει σε καί θερελιώσει σε έν τή δόζη αυτού, σύ μόνον μή ραθυρήσης, άλλά εύφύχει καί ισχυροποιεί σου τον οίκον, ώς γάρ ό χαλκεύς σφυροκοπών τό έργον αυτού περιγίνεται τού πράγρατος ού θέλει, ούτω καϊ ό λόγος ό καθηρερινός ό δίκαιος περιγίνεται πάσης πονηρίας, ρή διαλίπης ούν νουθετών σου τά τέκναοΐδα γάρ ότι έάν μετανοήσουσιν έζ όλης καρδίας αυτών, ένγραφήσονται
VISIONS 3 (1.3) This kind of idea carries the slaves of God into sin. For when someone longs to do what is evil, it is an evil and shocking idea, directed against a fully reverend and tested spirit—especially for Hermas, the self-controlled, who ab stains from every evil desire and is full of all simplicity and great innocence.
3 (1.3) "Still, God is angry with you, not about this, but so that you may convert your household, which has acted lawlessly against the Lord and against you, their parents. But since you yourself are so fond of your children you do not ad monish your household, and so you allow it to be terribly ruined. This is why the Lord is angry with you. But he will heal every evil your household formerly committed. For you yourself have been brought to ruin by the affairs of daily life—because of their sins and lawless acts. 2. But the Lords compassion has granted you and your household mercy, and it will make you strong and establish you in its glory. But you must not relax; instead, take courage and strengthen your household. For as the coppersmith ham mers his work to master the material as he wants, so also the upright word spoken every day masters all evil. Do not stop exhorting your children. For I know that if they re pent from their whole heart, they will be recorded with the saints in the books of the living." 3. When she finished
1 2 έπιο-τρέψης S c Β P A m Α: επιο-τρεψη S 13 δβινώς B A L L E : om. S PAm 14 OTL eav . . . ένγραφήσονται S (A) Ε: on . . . καί ένγραφήσονται Β L L
S H E P H E R D OF HERMAS
3. μετά το παήναι αυτής τά ρήματα ταντα λβγβι μοι· θέλεις άκούσαί ρον άναγινωσκούσης; λέγω κάγώ· θβλω, κυρία, λβγβι ροι· γβνού ακροατής καϊ άκουβ τάς δόξας του θβον. ήκονσα ρβγάλως καϊ θανραστώς δ 1 5 ούκ Ισχυσα μνημονεύσαι· πάντα γάρ τά ρήρατα βκφρικτα, ά ού δύναται άνθρωπος βαστάσαι. τά ούν έσχατα ρήρατα έμνημόνενσαήν γάρ ήμΐν σύμφορα καϊ ήρβρα· 4. ιδού 6 θεός τών δννάρβων,
δννάμβι και κραταιά και τή ρεγάλη σννέσει αυτού κτίσας τον κόσρον καϊ τή ένδόξω βονλή πβριθβϊς τήν βύπρβπβιαν τή κτίσει αυτού, και τώ ίσχυρώ ρήματι πήζας τον ούρανον καϊ θερελιώσας τήν γήν επί υδάτων καϊ τή ιδία σοφία καϊ πρόνοια
κτίσας τήν άγίαν έκκλησίαν αυτού, ήν καϊ ηύλόγησεν, ιδού ρεθιστάνει τούς ουρανούς καϊ τά ορη καϊ τούς βοννούς καϊ τάς θάλασσας, καϊ πάντα ομαλά γίνεται τοΐς εκλεκτοΐς αυτού, ΐνα άποδοΐ αύτοΐς τήν επαγγελίαν, ήν επηγγείλατο, μετά πολλής δόζης καϊ χαράς, εάν τηρήσωσιν τά νόριρα τού θεού ά παρελαβον εν ρεγάλη πίστει.
4 (1.4) Ότβ ούν ετελεσεν άναγινώσκουσα καϊ ήγερθη άπο τής καθέδρας, ήλθαν τέσσαρες νεανίαι καϊ ήραν τήν καθεδραν καϊ άπήλθον προς τήν άνατολήν.
2. προσ καλείται δε ρε και ήφατο τού στήθους ρου και λέγει μοι· ήρεσεν σοι ή άνάγνωσίς μον; και λέγω αύτη·
VISIONS 4 (1.4) these words, she said to me, "Do you want to hear me read?" I replied to her, "Yes, Lady, I do." She said to me,
"Be a hearer and hear the glories of God." I heard great and amazing matters that I could not remember. For all the words were terrifying, more than a person can bear.
But I have remembered the final words, for they were ben eficial to us, and gentle: 4. "Behold, the powerful God, who with his invisible power, might, and great understanding created the world, and by his glorious plan encompassed his creation with beauty, and by his powerful word fixed the sky and founded the earth upon the waters, and by his unique wisdom and foreknowledge created his holy church, which he also blessed—behold, he transforms the skies and the mountains and the hills and the seas, and ev erything becomes level for his elect, that he may deliver over to them the promise he made, with great glory and joy, if they keep the ordinances of God, which they re ceived in great faith."
4 (1.4) Then, when she finished reading and rose up from the chair, four young men came and took the chair and went away to the east. 2. She called me over and touched my breast and said to me, "Did my reading please you?" I said
1: μεγάλας καϊ θανμαστάς ών A ( L 15 μβγάλως καϊ θανμαστώς ό S Β L 2 Ε) 16 6 άορτάτω L 1 (invisibili), cf. L 2 (sustentabili): όν αγαπώ S Β A: in misencordia sua et in amove suo Ε