బోధకునిగా వెస్లీ

బోధకునిగా వెస్లీ ''వెస్లీ కొత్త ఆజ్ఞలేవీ ఇవ్వలేదు: సమావేశమైన వేలాది ప్రజల కళ్ళ ఎదుట వాటిని కలిగిన చిన్న గ్రంథాన్ని తెరచి, '""చదవండి! చదవండి!!" అని బిగ్గరగా పిలుపునిచ్చాడు.

వాల్టర్ సావేజ్ ల్యాండర్.

బోధకునిగా వెస్లీ O జాన్ వెస్లీకి ప్రసంగించడం అంటే పక్షికి రెక్కలు ఆడించడం వంటిది, సహజమైన, అవసరమైన వ్యాయామం; చిన్నతనంలో ప్రారంభించి వృద్ధాప్యపు చివరి అంచుల వరకు కొనసాగించిన, ఆయన ఎన్నడూ విసుగు చెందని, అలసట అరుదుగా మాత్రమే అనుభవించిన దాదాపు నిత్యకృత్యం. శీతాకాలంలోను వేసవిలోను, ఉదయం, మధ్యాహ్నం, రాత్రి, కిక్కిరిసిన భవనాలలోను బహిరంగ ప్రదేశంలోను, భక్తిపూర్వక నిశ్శబ్దంలోను, శత్రువుల విసురుతున్న వస్తువుల వర్షంలోను, తిట్ల అరుపుల మధ్యను అత్యంత వైవిధ్యమైన పరిస్థితులలో దానిని ఆచరించారు. ''తన అర్ధశతాబ్ది సంచార జీవితంలో ఆయన పావు మిలియన్ మైళ్ళు ప్రయాణించి, జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ నలభై వేలకు పైగా ప్రసంగాలు చేశారు."* "సాధనతో పరిపూర్ణత కలుగుతుంది" అనే సామెత నిజమని రుజువు కావడానికి ఎప్పుడైనా ఒక సందర్భం ఉన్నట్లయితే, అది ఇదే; ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లినా చివరివరకు ఆయనను అనుసరించిన ప్రజాదరణను బట్టి చూస్తే, ఆయన ప్రగతి అందరికీ స్పష్టంగా కనబడి ఉండాలి.

ఆయన శక్తికి మూలాధారాలు ఏవి? మొదటిగా, ఆయనకు కాలం అనుకూలించిందని స్పష్టమే.

ఒక మనిషి పుట్టిన కాలం తరచుగా అతని ఎదుగుదల పరిమాణాన్ని, అతని ప్రభావపు స్థాయిని నిర్ణయిస్తుంది.

ఒక పరిస్థితులలో మేధావి లేదా వీరుడు మరొక పరిస్థితులలో సగటును మించడు. రాతి సందులో పడిన ఒక ఓక్ గింజ * టెల్ఫర్డ్ రచించిన జాన్ వెస్లీ జీవితచరిత్ర, పుట. 321.

బోధకునిగా వెస్లీ ఎదుగుదలలో కుంచించుకుపోయినట్లే, ఇతరత్రా శక్తివంతమైన వ్యక్తిత్వం కూడా పరిస్థితుల కంచెల బంధనాల వలన సాపేక్షంగా సామాన్యతలోకి అణగదొక్కబడవచ్చు. ఈ విషయంలో వెస్లీ విశేషంగా అదృష్టవంతుడు. ఆయన అవసరమైనప్పుడు వచ్చాడు, చరిత్ర ఆయన కోసం ఒక ఖాళీని సృష్టించినప్పుడు, ఆయనకున్న వరాలు ఆ కాలపు పొడవైన గాడులలో సమర్థవంతంగా ఇమిడిపోగలిగినప్పుడు వచ్చాడు. ఆయన బోధ జనసమూహాలను ఆకర్షించింది, కానీ ఆ కాలపు కాపరులు అందించలేకపోయిన దాని కోసం జనసమూహాల ఆకలి, బోధకుని ఒప్పించే శక్తితో సమానంగా బలమైన కారకం. ప్రసంగపీఠపు వాక్చాతుర్యంలో సగం ఎల్లప్పుడూ సమాజంలోనే ఉంటుంది: ఈనాడు ఒక వెస్లీ బయలుదేరినా, పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు మనస్సుకు సువార్త బోధ ఎంత అనుగుణంగా ఉందో అంత అనుగుణమైన సందేశం అతనికి లేకపోతే అటువంటి ఫలితాలను అతడు సాధించడు. జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్

అయినప్పటికీ, వరానికి, అవసరానికి మధ్య ఈ సంతోషకరమైన సంబంధం మొదటి దానిని తక్కువగా అంచనా వేయడానికి దారితీయకూడదు: ఎందుకంటే యుగం తనకు తగినదిగా ఎన్నుకొని తన అవసరంగా కోరేది ఎల్లప్పుడూ ఒక మనిషినే, మనిషి లాంటి రూపాన్ని కాదు. పరిస్థితుల అయస్కాంతం తాను తాకిన దానిలోని ఉత్తమమైనదాన్ని తన వైపుకు లాక్కుంటుంది, కానీ లేనిదాన్ని ఆకర్షించి కనబడేలా చేసే శక్తి దానికి లేదు. గంటలో ప్రతిధ్వని లేకపోతే, కాలపు గంటనాలుక దానిని ఎంత కొట్టినా వ్యర్థమే. వెస్లీ స్వభావంలో తన యుగపు పిలుపుకు ప్రతిధ్వనించేది, తన సమకాలీనుల ఆత్మీయ అవసరాలకు సేవచేయడానికి ఆయనను విశేషంగా అర్హునిగా చేసేది ఏదో ఉంది.

బోధకునిగా వెస్లీ ఆయన స్వయంగా "మంచి సంస్కారం" అని పిలిచినది నిస్సందేహంగా ఆయన అర్హతలలో అల్పమైనది కాదు. మతగురువులకు విజ్ఞప్తి అనే గ్రంథంలో ఆయన ఇలా అంటాడు:

మతగురువుకు కొంతమేరకు మంచి సంస్కారం తప్పక ఉండాలి.

అంటే, తన భాగ్యం ఎక్కడ ఉన్నా, మాటతీరు, సౌమ్యత, ప్రవర్తనలో ఔచిత్యం అని నా భావం. బహుశా ఇంకా ఇలా చేర్చవచ్చు: (అతడు అందరికీ సేవకుడు కాబట్టి గాంభీర్యం లేకపోయినా) పండితుని ఖచ్చితత్వంతో కూడిన పెద్దమనిషి యొక్క సమస్త మర్యాద అతనికి ఉండాలి."

ఈ పండితోచిత మర్యాదకు ఆయన ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ; ఆయన సామాన్య ప్రవర్తనలో దాని ప్రదర్శన, ఆయన సామాన్య ప్రజలపై పట్టు సాధించడానికి ఒక వివరణ. ఇతర విషయాలలో ఎంత శక్తివంతుడైనా, కఠినుడైన, అజ్ఞానియైన రకపు బోధకుడు

జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ కింగ్స్‌వుడ్, మూర్‌ఫీల్డ్స్ వద్ద జనసమూహాలను ఇంత దృఢంగా పట్టుకొని ఉంచగలిగేవాడా అనేది సందేహమే: ఎందుకంటే సంస్కృతి, లాలిత్యంగల మర్యాదలు కఠినమైన మనస్సులపై బలంగా పనిచేస్తాయి. జనసమూహాలకు ఎల్లప్పుడూ అభిజాత్యం పట్ల మొగ్గు ఉంటుంది: వెస్లీ ప్రసంగించిన సమూహాలు, పుట్టుకతో పెద్దమనిషి, విశ్వవిద్యాలయ పండితుడు అయినా తమలో ఒకడిగా మారడానికి, సరళమైన, బలమైన ఆంగ్లంలో యేసుక్రీస్తు సువార్తను వారికి ప్రకటించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవాని పట్ల తెలియకుండానే అనుకూల భావం కలిగి ఉన్నాయి. సహజంగానే ఆకర్షణీయమైన ఆయన ముఖం, తెలివి, సంస్కారం, పవిత్రత స్పర్శతో మరింత మనోహరమై, వారి ఊహను ఆకట్టుకొని, ఆయన ప్రసంగానికి గణనీయమైన సహాయం చేసింది. న్యూగేట్ కారాగారపు కఠినత్వాన్ని ఎలిజబెత్ ఫ్రైలో చల్లార్చిన ఆ మనోహరమైన నడవడి,

బోధకునిగా వెస్లీ మరియు అక్కడి అధోగతిలోని ఖైదీలలో ఒకరు "అమ్మా, దేవదూతలు తమ స్వరాలను మీకు అరువిచ్చారు" అని ఆశ్చర్యపోయేలా చేసినది, ఇక్కడ కూడా ఉండి, తక్కువ ఆకర్షణగల సందర్శకునికి తమ తలుపులు మూసివేసి ఉండేవారి హృదయాలలో వెస్లీకి ప్రవేశం సంపాదించిపెట్టింది.

కానీ ముఖం, నడవడి అద్భుతమైన ఆకర్షణ చూపినప్పటికీ, ఆయన ప్రసంగంలోనే ఎదిరించడం కష్టమైన గుణం ఉంది. ముద్ర వేయగల లక్షణాలు దానికున్నాయి. వాటిలో అత్యంత గమనార్హమైనది దాని క్రమబద్ధత. వాక్యాలు ఎన్నడూ వదులుగా, అసంబద్ధంగా ఉండవు, అసమర్థమైన లేదా అప్రభావకరమైన అమరిక వలన బలహీనపడవు. వెస్లీ ప్రసంగం కాలిబంట్ల దళంలా క్రమము, ఖచ్చితత్వం కలిగి ఉంటుంది: ప్రతి సైనికుడు తన స్థానంలో, ప్రతి అడుగు లయలో. ఆయన మనస్సు ఎంత తార్కికమైనదంటే జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ ఆయన ఆలోచనలు చక్కగా క్రమబద్ధమై, తగినవిధంగా వరుసలో నిలవకుండా ఉండటం కష్టం. అవి ఒకదాని మడమలను మరొకటి తొక్కవు, ఒకదానిని మరొకటి వరుస నుండి తోసివేయవు.

అయినా ఈ క్రమం కఠిన నియమపాలకుని క్రమం కాదు, ఏకరూపతతో విసుగు కలిగించదు, మరింత యాంత్రికం కాని దాని కోసం నిట్టూర్పు కలిగించదు. సహజత్వాన్ని చంపే క్రమం ఉంది; కానీ వెస్లీ శైలి ఎల్లప్పుడూ పద్ధతిగా ఉన్నప్పటికీ, మృత్యువు యొక్క చక్కదనాన్ని కాక జీవపు నడకను సూచిస్తుంది.

వ్యక్తీకరణలో అస్పష్టతకు కారణమైన ఆలోచనా మాలిన్యం ఏదీ దానిలో కనబడదు.

ఆయన అభిప్రాయాలు అంగీకారయోగ్యమైనా కాకపోయినా, ఆయన భావం ఏమిటో గ్రహించడంలో ఎన్నడూ కష్టం ఉండదు.

గూఢవాదాన్ని సహించలేని ఆయన, దానితో సన్నిహిత సంబంధం ఉన్న మబ్బుమబ్బు ఆలోచనలకు, బోధకునిగా వెస్లీ అస్పష్ట భాషకు ఆమోదమివ్వడు. బహుశా ఆయన శైలి ఇంకా తక్కువ స్పష్టంగా ఉండి ఉంటే, అంటే అధిక కల్పనాశక్తిగల మనస్సులు తమ పలుకులకు జోడించే మసక కాంతి అప్పుడప్పుడు కొంచెం ఉండి ఉంటే, కొందరిలో ఉన్నతమైన మెప్పును రేకెత్తించేది. ఈ విషయంలో అది అత్యున్నత స్థాయికి తగ్గిపోతుంది. మేధావి దృష్టి సాధారణంగా దాని వ్యక్తీకరణ కంటే విశాలమైనది; అది చెప్పగలిగిన దానికంటే ఎక్కువ చూస్తుంది, అది చెప్పినది తరచుగా ఎప్పటికప్పుడు విస్తరించే అర్థాలను కలిగి ఉండగలదు. వెస్లీ సూచనాత్మకంగా ఉండటానికి మరీ స్పష్టంగా ఉన్నాడు; ఆయన తన లోతులను ఎంత స్పష్టంగా చేస్తాడంటే అవి లోతు లేనివి అవుతాయి; ఆయన వాక్యాలు పాఠకుని మనస్సులో తమ స్వంత అడుగుల లయకు ఆవల ఉన్న రాగపు సూచనలను అరుదుగా మాత్రమే రేకెత్తిస్తాయి. ఆయన ఒకరిని నేరుగా నడిపిస్తాడు, కొండలు ఎక్కుతూ లోయలు దిగుతూ, జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ కలలు గనే లోయలో ఆగిపోకుండా, దారిలో కొత్త దృశ్యమార్గాన్ని తెరవకుండా.

ఆలోచనాపరుని మనస్సుకు ఇంత ఫలహీనమైన ఈ ప్రకాశం జనసమూహానికి అమూల్యమైనది. సామాన్య ప్రజలు ఆలోచించాలనుకోరు, కలలు కనడం అంతకన్నా తక్కువ, తమ ఆహారాన్ని నమలనవసరం లేకుండా అంత చిన్న ముక్కలుగా చేసి ఇచ్చే ప్రవక్తకు ఎల్లప్పుడూ కృతజ్ఞులై ఉంటారు. తరచు పైపై తనంతో సంబంధం కలిగి ఉండటం వలన, ఆలోచనాపరుడు జాన్ వెస్లీని విడిచి వెళ్ళడానికి ప్రేరేపించే ఆ స్పష్టతే, ఆయనను జనసమూహానికి ప్రీతిపాత్రునిగా చేసి, నీతి వైపుకు వారిని త్రిప్పడానికి వీలు కల్పించిన లక్షణాలలో ఒకటి.

దీనికి సంబంధించినది, దీని సహాయంతో కలిగినది ఆయన ప్రసంగపు విలక్షణమైన ప్రత్యక్షత. ఆయన మాటలు వెలుగులా సరళరేఖలలో ప్రయాణిస్తాయి, తమ లక్ష్యాన్ని సహజంగా గ్రహిస్తాయి. బోధకునిగా వెస్లీ అవి ఎన్నడూ దారి తప్పవు, ఎన్నడూ తడబడవు, లక్ష్యాన్ని ఎన్నడూ తప్పవు.

నీవు జనసమూహంలో నిలబడి ఉంటావు, ప్రతి మాటా నీకే చెందినదని వింటావు. బోధకునికి నీ గురించి ఇంత బాగా ఎలా తెలుసు? నీ చరిత్రను అతనికి ఎవరు చెప్పారు? నీపైనే తన కళ్ళను ఎందుకు నిలపాలి? అతడు నేరుగా నీ రొమ్ములోకి వేస్తున్న బాణాలను ఎవరు పదునుపెట్టారు?

వ్యక్తిగత సర్వనామాల పదునైన వినియోగం వలన ఈ ప్రభావం నిస్సందేహంగా పెరిగింది. ''ఇప్పుడు నీ అంతరంగ, బాహ్య భక్తిహీనతను చూచి అనుభవిస్తున్న నీవు ఎవరివి? నీవే ఆ మనిషివి!

నా ప్రభువు కోసం నిన్ను కోరుతున్నాను; విశ్వాసము ద్వారా దేవుని బిడ్డగా నిన్ను ప్రకటిస్తున్నాను. ప్రభువుకు నీవు అవసరము. తాను నరకానికి మాత్రమే తగినవాడినని భావించే నీవు సరిగ్గా

జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ ఆయన మహిమను—భక్తిహీనులను, క్రియలు చేయనివారిని నీతిమంతులుగా తీర్చే ఆయన ఉచిత కృప యొక్క మహిమను—ముందుకు తీసికొని వెళ్ళడానికి తగినవాడివి. ఓ, త్వరగా రమ్ము! ప్రభువైన యేసునందు విశ్వసించు, అప్పుడు నీవు, నీవే, దేవునితో సమాధానపరచబడ్డావు."" ఇటువంటి విజ్ఞప్తుల తుఫాను కింద జాన్ నెల్సన్ వర్ణించినట్లు మనుష్యులు భావించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు: ''ఓహ్, అది నా ఆత్మకు ఆశీర్వాదకరమైన ఉదయం!

ఆయన వేదికపైకి ఎక్కగానే తన జుట్టును వెనక్కి నిమురుకొని, నేను నిలబడిన వైపుకు ముఖం త్రిప్పాడు, తన కళ్ళను నాపై నిలిపాడని నాకు తోచింది.

ఆయన మాట్లాడటం నేను వినకముందే ఆయన ముఖం నాపై ఎంత భయంకరమైన భీతిని కలిగించిందంటే నా గుండె గడియార లోలకంలా కొట్టుకొంది; ఆయన మాట్లాడినప్పుడు ఆయన ప్రసంగమంతా నాకే గురి పెట్టి చెప్పబడిందని నేను అనుకొన్నాను."

వెస్లీ ప్రసంగం పూర్తిగా ఆచరణాత్మకమైనదని ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు. బోధకునిగా వెస్లీ సిద్ధాంతాన్ని వివరించినప్పుడు కూడా అది ఎల్లప్పుడూ ఆచరణాత్మక ఉద్దేశ్యంతోనే. ఆయనకు వేదాంతశాస్త్రం ఒక శాస్త్రంగా ఆసక్తికరం కాదు; దానిని కేవలం ఊహాత్మక దృక్కోణం నుండి చర్చించడం కాలహరణమని ఆయన భావించేవాడు.

క్రొత్త నిబంధన బోధను మానవ జీవితానికి, ప్రత్యేకంగా ఆత్మీయ అనుభవపు వివిధ దశలకు, మనఃస్థితులకు అన్వయించడం అన్నింటికంటే ముందుగా ఆయనను నిమగ్నం చేసింది. ఇది ఎంత నిజమంటే, బహిరంగ ప్రదేశంలో ఆయన చేసిన మొదటి ప్రసంగం కూడా కొండమీది ప్రసంగంలోని ఒక భాగానికి శ్రద్ధాపూర్వకమైన, ఆచరణాత్మకమైన వివరణ; ఆ ప్రసంగం తరువాతి సంవత్సరాలలో ఆయన అనేక ప్రసంగాలకు ఆధారమైంది.

ఆయన ఆత్మీయ జీవితపు అంతరంగాన్ని, దాని స్పృహతో కూడిన స్వాధీనతను వివరించినవాడు. జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ మతం బాహ్య ఆచారాల కంటే లోతైనది; మనిషి పాపం నుండి రక్షింపబడడమే కాక, తాను రక్షింపబడ్డానని తెలుసుకోగలడు; క్షమాపణ మాత్రమే కాక దాని గ్రహింపు యొక్క ఆనందం కూడా కలిగి ఉండగలడు. ఆయనది ఆనందం, నిరీక్షణ యొక్క సువార్త; ఆచారవాదం, ఉదాసీనత వలన మనుష్యుల మనస్సులు ఎంత మందగించి ఉన్నాయంటే, చెరసాలలో నివసించేవారు మధ్యాహ్న తేజస్సు ఆకస్మికంగా ప్రవేశించినప్పుడు కలవరపడినట్లు వారు దాని ప్రకటనకు ఉలిక్కిపడ్డారు. వెస్లీ తెచ్చిన ఆనందం ఆయన తన హృదయంలో సంభాషించిన ఆనందమే. ఆయన విడుదల పొందిన బందీ; విముక్తి యొక్క పరవశం ఆయన ముఖాన్ని ప్రకాశింపజేసి, ఆయన స్వరపు లయలను సంపన్నం చేసి, ఆయన స్వరానికి విజయోత్సాహపు నిశ్చయతను ఇచ్చింది. వారు వింటూ ఉండగా మనుష్యులు గ్రహించారు, ఆయన వ్యక్తిగత అనుభవం తన వ్యక్తీకరణకు ప్రాణం పోసినవాడని.

బోధకునిగా వెస్లీ ''కేవలం సానుభూతియే ఏకైక నియమంగా గల ఆ స్వచ్ఛమైన క్రైస్తవ వాక్చాతుర్యపు రహస్యం ఆయనకు సంపూర్ణంగా తెలుసు; అది ప్రజలతో ప్రవక్తలా కఠినంగా కాక, తన భాగ్యాన్ని వారి నుండి వేరు చేయని, తాను ముందుగా చేరిన ఆత్మీయ నౌకాశ్రయంలోకి ప్రవేశించమని వారిని బతిమాలే తోటి దాసుని మృదుత్వంతో మాట్లాడుతుంది.' * ఆయన ప్రసంగాలు జాగ్రత్తగా సిద్ధపరచబడినవి, కానీ అది తక్షణ వ్యక్తీకరణ ప్రవాహానికి అడ్డు కాలేదు. డాక్టర్

జాన్సన్ ఇలా అన్నాడు: ''జాన్ వెస్లీ ఏ విషయం మీదనైనా చక్కగా మాట్లాడగలడు," ఆయన సామాన్య సంభాషణలో అంతగా ఆకట్టుకున్న ధారాళత ఆయనతో పాటు ప్రసంగపీఠంలోకి కూడా వెళ్ళింది,

విస్కౌంట్ సెయింట్ సైర్స్, ఫ్రాంకోయిస్ డి ఫెనెలాన్, పుట. 40.

జాన్ వెస్లీ ఆన్ ప్రీచింగ్ మరియు అక్కడ తన మీద తనకు అధిపతిగా, ఇతరులపై జయశాలిగా ఉండటానికి ఆయనకు సాధ్యమైంది: కానీ అది ఉద్రేకపు ధారాళత కాక వివేచన యొక్క ధారాళత; ఆయన మనుష్యులను ఆవేశపు ప్రసంగంతో కాక వాదనతో కదిలించాడు, ఇంత స్వాధీనంగల, ఇంత తార్కికుడైన, ఇంత నిగ్రహంగల వ్యక్తి చంద్రుడు సముద్రాన్ని పైకి లేపినట్లు జనసమూహపు హృదయాలను ఎలా ఎత్తగలిగాడనేది ఎల్లప్పుడూ ఆశ్చర్యంగానే మిగులుతుంది.