సర్వదా చీకటిమయమైనట్టు కనిపించు ఈ కాలములో ఒక్క ఆనందకరమైన కిరణము కానవచ్చుచున్నది: సనాతన క్రైస్తవ్యపు మందలో దేవుని కొరకే అంతకంతకు హెచ్చుచున్న ఆకలిగల జనుల సంఖ్య పెరుగుచున్నది. వారు ఆధ్యాత్మిక వాస్తవికతల కొరకు ఆతురతతో ఉందురు; కేవలము మాటలతో తృప్తిపడరు, సత్యము గూర్చిన సరైన “వివరణలతో” కూడా తృప్తిపడరు. వారు దేవుని కొరకు దప్పికగొనియున్నారు; జీవజల ఊటలో పూర్తిగా దాహము తీర్చుకొనువరకు వారు తృప్తిచెందరు.
మతసంబంధమైన క్షితిజముపై నేను గుర్తించగలిగిన పునరుజ్జీవన సూచన ఇది ఒక్కటే. ఇచ్చటచ్చట కొందరు సాధువులు కనిపెట్టుచున్న మనుష్యుని అరచేయంత మేఘము ఇదే కావచ్చును. ఇది అనేక ఆత్మలకు జీవపు పునరుత్థానమును, క్రీస్తునందలి విశ్వాసముతో పాటు ఉండవలసిన ఆ ప్రకాశవంతమైన విస్మయమును తిరిగి పొందుటకును కారణమవగలదు — నేటి దినములలో దేవుని సంఘమునుండి దాదాపు తొలగిపోయిన ఆ విస్మయము.
అయితే ఈ ఆకలిని మన మతనాయకులు గుర్తింపవలెను. నేటి సువార్తికమతము (భావమును మార్చి చెప్పవలెనంటే) బలిపీఠమును సిద్ధపరచి, బలిని భాగములుగా విభజించినది గాని, ఔన్నత్యముగల కర్మెలు కొండ శిఖరముపై అగ్ని జాడ ఏమాత్రము లేకపోయినను, రాళ్లను లెక్కించుటతోను, ముక్కలను తిరిగి సర్దుటతోను తృప్తిపడుచున్నట్లు కనిపించుచున్నది. అయితే లక్ష్యపెట్టు కొందరు ఉన్నందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు. వీరు బలిపీఠమును ప్రేమించుచు, బలియందు ఆనందించుచున్నను, అగ్ని నిరంతరము లేకపోవుటను సరిచేసికొనలేనివారు. వారు అన్నిటికంటె మిన్నగా దేవుని అపేక్షింతురు. పరిశుద్ధ ప్రవక్తలందరు ఎవరిని గూర్చి వ్రాసిరో, కీర్తనకారులు ఎవరిని గూర్చి పాడిరో ఆ క్రీస్తు ప్రేమయొక్క “హృదయము దూసుకుపోవు మాధుర్యమును” స్వయముగా రుచిచూడ వారు దప్పికగొనియున్నారు.
క్రీస్తు సిద్ధాంతముల మూలసూత్రములను సరిగా బోధించు బైబిలు బోధకులకు నేడు కొరతలేదు; అయితే వీరిలో అనేకులు, తమ పరిచర్యలో దేవుని ప్రత్యక్ష సన్నిధి కనిపింపకపోయినను, తమ వ్యక్తిగత జీవితములలో అసాధారణమైనదేదియు లేకపోయినను, ఏమాత్రము గుర్తింపకుండా, సంవత్సరము తరువాత సంవత్సరము విశ్వాసపు మూలసత్యములను బోధించుచు తృప్తిపడుచున్నట్లు కనిపించుచున్నారు. వీరు నిత్యము పరిచర్య చేయు విశ్వాసులు తమ హృదయాంతరములలో ఒక ఆరాటమును అనుభవించుచున్నారు గాని, వారి బోధన దానిని ఏమాత్రము తృప్తిపరచదు.
నేను ప్రేమతోనే మాట్లాడుచున్నానని నమ్ముచున్నాను, అయినను మన వేదికలలో ఉన్న కొరత వాస్తవమైనది. మిల్టన్ పలికిన భయంకరమైన వాక్యము తన కాలమునకు వర్తించినట్లే మన కాలమునకును సరిగా వర్తించును: “ఆకలిగొన్న గొఱ్ఱెలు పైకి చూచుచున్నవి గాని వాటికి మేత దొరకుటలేదు.” తండ్రి బల్లయొద్దనే కూర్చుండియు దేవుని పిల్లలు ఆకలితో అలమటించుట గంభీరమైన సంగతి, రాజ్యములో చిన్నదికాని అవమానము. వెస్లీ మాటల సత్యము మన కన్నుల యెదుటనే స్థిరపడుచున్నది: “సనాతన సిద్ధాంతము, అనగా సరైన అభిప్రాయము, గొప్పలో గొప్పదిగా చూచినను మతములో ఎంతో స్వల్పభాగము మాత్రమే. సరైన స్వభావములు సరైన అభిప్రాయములు లేకుండా నిలువలేకపోయినను, సరైన అభిప్రాయములు మాత్రము సరైన స్వభావములు లేకయే నిలువగలవు. దేవుని గూర్చి ప్రేమగాని, ఆయనయెడల ఒక్క సరైన స్వభావముగాని లేకయే దేవుని గూర్చి సరైన అభిప్రాయము ఉండవచ్చును. సాతానే దీనికి ఋజువు.”
వాక్యమును వ్యాప్తిచేయు మన ఘనమైన బైబిలు సంఘములకును, ఇతర సమర్థమైన సంస్థలకును కృతజ్ఞతలు చెల్లించవలెను; నేడు “సరైన అభిప్రాయములు” కలిగియున్న కోట్లాదిమంది ప్రజలు ఉన్నారు — బహుశా సంఘచరిత్రలో ఎన్నడూ లేనంతమంది. అయినను నిజమైన ఆధ్యాత్మిక ఆరాధన ఇంతకంటె అధమస్థితిలో ఎన్నడైనా ఉండెనా అని నేను సందేహించుచున్నాను. సంఘములోని అనేక భాగములకు ఆరాధనా కళ పూర్తిగా కోల్పోయినది; దాని స్థానములో “కార్యక్రమము” అనబడు వింత, పరాయి వస్తువు వచ్చినది. ఈ మాట రంగస్థలమునుండి తీసికొనబడి, నేడు మనమధ్య ఆరాధనగా చెల్లుచున్న బహిరంగ సేవా విధానమునకు దురదృష్టకరమైన నేర్పుతో అన్వయింపబడినది.
జీవముగల దేవుని సంఘములో స్థిరమైన బైబిలు వివరణ తప్పనిసరిగా ఉండవలసినదే. అది లేనిదే ఏ సంఘమును ఖచ్చితమైన అర్థములో నూతన నిబంధన సంఘము కాజాలదు. కాని వినువారికి యథార్థమైన ఆధ్యాత్మిక పోషణ ఏమాత్రము లభింపకుండునట్లు వివరణ సాగించుటయు సాధ్యమే. ఏలయనగా ఆత్మను పోషించునది కేవలము మాటలు కావు, దేవుడే స్వయముగా పోషించును; వినువారు వ్యక్తిగత అనుభవములో దేవుని కనుగొనువరకు, సత్యమును విన్నందుకు వారికి ఏ ప్రయోజనము కలుగదు. బైబిలు తనలో తానే గమ్యము కాదు; అది మనుష్యులను దేవుని సన్నిహిత, తృప్తికరమైన జ్ఞానములోనికి తీసికొనిరావలసిన సాధనము మాత్రమే — వారు ఆయనలోనికి ప్రవేశించునట్లు, ఆయన సన్నిధిలో ఆనందించునట్లు, తమ హృదయపు అంతరంగములో దేవుని స్వీయ మాధుర్యమును రుచిచూచి తెలిసికొనునట్లు చేయుటకే.
దేవుని ఆకలిగొన్న పిల్లలు ఆయనను ఈ విధముగా కనుగొనుటకు సహాయపడవలెనని చేయు ఒక సాధారణ ప్రయత్నమే ఈ గ్రంథము. దీనిలో క్రొత్తదేదియు లేదు — నా స్వహృదయము కనుగొనిన, నాకు అత్యంత ఆనందకరమైన, ఆశ్చర్యకరమైన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవికతల ఆవిష్కరణ మాత్రమే తప్ప. నాకంటె ముందు అనేకులు ఈ పరిశుద్ధ మర్మములలోనికి నాకంటె చాలా దూరము వెళ్లియున్నారు; అయినను నా అగ్ని పెద్దదిగా లేకపోయినను అది నిజమైనదే, మరియు దాని జ్వాలనుండి తమ దీపమును వెలిగించుకొనగల కొందరు ఉండవచ్చును.