ఐదవ అధ్యాయము: పాపుల తీర్పు

ఐదవ అధ్యాయము: పాపుల తీర్పు. 1926 మాక్‌మిలన్ ప్రతి పాఠము; సుందర్ సింగ్ అసలు ఉర్దూ నుండి రెవ. టి. ఇ. రిడిల్ అనువదించెను. క్రింది ఉపశీర్షికలు అసలు పుస్తకములోనే ముద్రింపబడినవి.

రహస్యముగా పాపము చేసినయెడల ఎవరికిని తెలియదని అనేకులు తలంచుదురు; అయితే ఏ పాపమును నిత్యము దాగియుండుట అసాధ్యము. ఏదో ఒక కాలమున అది నిశ్చయముగా తెలియబడును, పాపి తనకు తగిన శిక్ష పొందును. అట్లే మంచితనమును సత్యమును ఎన్నడు దాగియుండజాలవు. కొంతకాలము అవి గుర్తింపబడకపోయినను, చివరకు అవి జయమొందవలెను. క్రింది సంఘటనలు పాపి స్థితిపై వెలుగు వేయును.

ఒక మంచివాడును ఒక దొంగయు

ఒకసారి దర్శనములో పరిశుద్ధులలో ఒకడు నాకు ఈ కథ చెప్పెను: «ఒక రాత్రి ఆలస్యముగా ఒక భక్తుడు అవసరమైన పని కొరకు దూరము వెళ్లవలసి వచ్చెను. వెళ్లుచుండగా ఒక దొంగ దుకాణములోనికి చొరబడుట చూచెను. అతనితో చెప్పెను: ‘ఇతరుల ఆస్తిని తీసికొని వారికి నష్టము కలుగజేయుటకు నీకు హక్కు లేదు. అట్లు చేయుట గొప్ప పాపము.’ దొంగ జవాబిచ్చెను: ‘నీవు సురక్షితముగా బయటపడగోరినయెడల నిశ్శబ్దముగా వెళ్లుము. లేనియెడల నీకు కష్టము వచ్చును.’ మంచివాడు పట్టుదలగా ప్రయత్నించి, దొంగ విననందున కేకలు వేసి పొరుగువారిని లేపెను. వారు దొంగను పట్టుకొనుటకు పరుగెత్తిరి; అయితే మంచివాడు అతనిమీద నేరము మోప నారంభించిన వెంటనే దొంగ ప్రతిఘటించి మంచివానిమీదనే నేరము మోపెను. ‘అవును,’ అని అతడు చెప్పెను, ‘ఈ మనుష్యుడు మిక్కిలి భక్తుడని మీరు తలంచుదురు, అయితే దొంగిలించుచుండగానే నేను అతనిని పట్టుకొంటిని.’ సాక్షులు లేనందున ఇద్దరిని పట్టుకొని ఒక గదిలో కలిపి బంధించిరి; ఒక పోలీసు అధికారి తన మనుష్యులలో కొందరితో దాగి వారి సంభాషణ వినుచుండెను. అప్పుడు దొంగ తన తోటి ఖైదీని చూచి నవ్వ నారంభించెను. ‘చూడుము,’ అని అతడు చెప్పెను, ‘నిన్ను బాగుగా పట్టుకొంటిని కదా? మొదటనే వెళ్లుము లేనియెడల నీకు మరింత కీడు వచ్చునని చెప్పితిని. ఇప్పుడు నీ భక్తి నిన్ను ఎట్లు రక్షించునో చూతము.’ అధికారి ఇది వినిన వెంటనే తలుపు తెరచి మంచివానిని గౌరవముతోను బహుమానముతోను విడిపించి, దొంగను తీవ్రముగా కొట్టి చెరసాల గదిలో బంధించెను. ఇట్లు ఈ లోకములోనే మంచివారికిని చెడ్డవారికిని ఏదో మట్టుకు తీర్పు ఉన్నది; అయితే పూర్ణ శిక్షయు ప్రతిఫలమును రాబోవు లోకములోనే ఇయ్యబడును.»

రహస్య పాపములు

దర్శనములో నాకు ఇదియు చెప్పబడెను. ఒక మనుష్యుడు తన గది రహస్యములో పాపక్రియ చేయుచుండెను; తన పాపము దాగియున్నదని తలంచెను. పరిశుద్ధులలో ఒకడు చెప్పెను: «ఆ సమయములో ఈ మనుష్యుని ఆత్మీయ కన్నులు తెరవబడియుంటే, ఈ పాపము చేయుటకు అతడు ఎన్నడు సాహసింపకపోయెను!» ఎందుకనగా ఆ గదిలో అనేకమంది దేవదూతలు పరిశుద్ధులు, అతనికి సహాయపడుటకు వచ్చిన అతని ప్రియుల ఆత్మలు కొందరు ఉండిరి. అతని సిగ్గుచేటు ప్రవర్తన చూచి అందరును దుఃఖించిరి; వారిలో ఒకడు చెప్పెను: «అతనికి సహాయపడుటకు వచ్చితిమి, అయితే ఇప్పుడు అతని తీర్పు కాలమున అతనికి విరోధముగా సాక్షులము కావలసి వచ్చును. అతడు మమ్మును చూడలేడు, అయితే మనమందరము అతడు ఈ పాపములో మునిగియుండుట చూడగలము. ఈ మనుష్యుడు పశ్చాత్తాపపడి రాబోవు శిక్ష నుండి రక్షింపబడును గాక!»

వృథా అయిన అవకాశములు

ఒకసారి ఆత్మల లోకములో ఒక ఆత్మ పశ్చాత్తాపపు కేకలతో పిచ్చివానివలె ఇటు అటు పరుగెత్తుట నేను చూచితిని. ఒక దేవదూత చెప్పెను: «లోకములో ఈ మనుష్యునికి పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరుగుటకు అనేక అవకాశములు ఉండెను; అయితే అతని మనస్సాక్షి బాధించ నారంభించినప్పుడల్లా దాని ముల్లులను మద్యములో ముంచి మరచిపోయెను. తన ఆస్తి అంతయు వృథా చేసి కుటుంబమును నాశనము చేసి, చివరకు ఆత్మహత్య చేసికొనెను; ఇప్పుడు ఆత్మల లోకములో పిచ్చి కుక్కవలె విపరీతముగా పరుగెత్తుచు, పోగొట్టుకొనిన అవకాశములను తలంచి పశ్చాత్తాపములో పొర్లుచున్నాడు. మేము అతనికి సహాయపడుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాము, అయితే అతని వికృత స్వభావమే అతనిని పశ్చాత్తాపపడనియ్యదు; పాపము అతని హృదయమును కఠినపరచెను, అయినను అతని పాపపు జ్ఞాపకము అతనికి ఎల్లప్పుడు తాజాగా ఉండును. లోకములో మనస్సాక్షి స్వరమును మరచిపోవుటకు త్రాగెను; ఇక్కడ ఏదియు కప్పిపెట్టుటకు అవకాశమే లేదు. ఇప్పుడు అతని ఆత్మ అంత నగ్నము గనుక తానును ఆత్మీయ లోక నివాసులందరును అతని పాప జీవితమును చూడగలరు. పాపముచేత కఠినపడిన ఈ స్థితిలో అతనికి మరొక మార్గము లేదు: ఇతర దుష్టాత్మలతో చీకటిలో దాగుకొని, వెలుగు యొక్క హింస నుండి కొంతవరకు తప్పించుకొనుటయే.»

ఒక దుష్టునికి పరలోకములోనికి ప్రవేశము అనుమతింపబడుట

ఒకసారి నా సమక్షములో దుష్ట జీవితము గడిపిన ఒకడు మరణమందు ఆత్మల లోకములోనికి ప్రవేశించెను. దేవదూతలు పరిశుద్ధులు అతనికి సహాయపడగోరినప్పుడు అతడు వెంటనే వారిని దూషించి తిట్టి ఇట్లు చెప్పెను: «దేవుడు పూర్తిగా అన్యాయము. మీవంటి ముఖస్తుతి దాసులకు పరలోకము సిద్ధపరచి మిగిలిన మానవజాతిని నరకములో పడవేయును. అయినను ఆయనను ప్రేమ అని పిలుచుదురు!» దేవదూతలు జవాబిచ్చిరి: «దేవుడు నిశ్చయముగా ప్రేమయే. మనుష్యులు ఆయనతో సంతోషకరమైన సహవాసములో నిత్యము జీవించునట్లు ఆయన వారిని సృజించెను; అయితే మనుష్యులు తమ మూర్ఖత్వముచేతను తమ స్వేచ్ఛా చిత్తమును దుర్వినియోగపరచుటచేతను ఆయన నుండి ముఖము త్రిప్పుకొని తమకు తామే నరకము చేసికొందురు. దేవుడు ఎవనిని నరకములో పడవేయడు, ఎన్నడు పడవేయడు కూడా; మనుష్యుడు తానే పాపములో చిక్కుకొని తనకు తానే నరకము సృజించుకొనును. దేవుడు ఎన్నడు ఏ నరకమును సృజింపలేదు.»

అప్పుడే పైనుండి ఉన్నత దేవదూతలలో ఒకని అతి మధురమైన స్వరము వినబడెను: «ఈ మనుష్యుని పరలోకములోనికి తీసికొనిరావచ్చునని దేవుడు అనుమతి ఇచ్చుచున్నాడు.» ఆతురతతో ఆ మనుష్యుడు ఇద్దరు దేవదూతలతో ముందుకు అడుగుపెట్టెను; అయితే వారు పరలోక ద్వారమునకు చేరి పరిశుద్ధమైన వెలుగుతో కప్పబడిన స్థలమును అక్కడ నివసించు మహిమగల ధన్య నివాసులను చూచినప్పుడు అతడు అసౌకర్యము పొంద నారంభించెను. దేవదూతలు అతనితో చెప్పిరి: «ఈ లోకము ఎంత సుందరమో చూడుము! కొంచెము ముందుకు వెళ్లి సింహాసనమున కూర్చున్న ప్రియ ప్రభువును చూడుము.» ద్వారము నుండి అతడు చూచెను; అప్పుడు నీతిసూర్యుని వెలుగు అతని పాపముమరకగల జీవితపు అపవిత్రతను అతనికి బయలుపరచగా, స్వయం-అసహ్యము వేదనతో వెనుకకు దూకి, అంత వేగముగా పరుగెత్తెను గనుక ఆత్మల లోకపు మధ్యస్థితిలోనైనను ఆగక, రాయివలె దానిగుండా వెళ్లి అగాధములో తలక్రిందులుగా పడెను.

అప్పుడు ప్రభువు యొక్క మధురమైన మనోహరమైన స్వరము వినబడెను: «చూడుడి, నా ప్రియ పిల్లలారా, ఇక్కడికి రావద్దని ఎవనికిని నిషేధము లేదు; ఈ మనుష్యుని ఎవడును నివారింపలేదు, వెళ్లుమని ఎవడును అడుగలేదు. అతని స్వంత అపవిత్ర జీవితమే ఈ పరిశుద్ధ స్థలము నుండి పరుగెత్తనిచ్చెను; ఎందుకనగా, ‘ఒకడు మరల పుట్టితేనే గాని దేవుని రాజ్యమును చూడలేడు’» (యోహాను 3:3).

ఒక హంతకుని ఆత్మ

కొన్ని సంవత్సరముల క్రిందట ఒక క్రైస్తవ ప్రచారకుని చంపిన మనుష్యుని అడవిలో పాము కాటువేసి చనిపోయెను. అతడు ఆత్మల లోకములోనికి ప్రవేశించినప్పుడు మంచి ఆత్మలును చెడ్డ ఆత్మలును తన చుట్టూ చూచెను; అతని ఆత్మ మొత్తము రూపము అతడు చీకటి కుమారుడని చూపెను గనుక దుష్టాత్మలు త్వరలో అతనిని వశపరచుకొని చీకటివైపు తమతో నెట్టిరి. పరిశుద్ధులలో ఒకడు చెప్పెను: «అతడు తన కోపపు విషముతో దేవుని మనుష్యుని చంపెను, ఇప్పుడు పాము విషముతో తాను చంపబడెను. పాత సర్పమైన అపవాది ఈ మనుష్యుని ద్వారా నిరపరాధిని చంపెను. ఇప్పుడు అతనివంటి మరొక పాము ద్వారా ఈ మనుష్యుని చంపెను; ఎందుకనగా అతడు ఆదినుండి నరహంతకుడు!» (యోహాను 8:44).

చంపబడిన మనుష్యుని ఆత్మయు

అతనిని తీసికొనిపోవుచుండగా, అతనికి సహాయపడుటకు వచ్చిన మంచి ఆత్మలలో ఒకడు అతనితో చెప్పెను: «నేను పూర్ణ హృదయముతో నిన్ను క్షమించితిని. ఇప్పుడు నీకు సహాయపడుటకు నేనేమైనను చేయగలనా?» హంతకుడు వెంటనే అతనిని కొన్ని సంవత్సరముల క్రిందట తాను చంపిన అదే మనుష్యునిగా గుర్తుపట్టెను. సిగ్గుతోను భయముతోను కొట్టబడి అతని ఎదుట పడెను; వెంటనే దుష్టాత్మలు గట్టిగా కేకలు వేయ నారంభించిరి, అయితే దూరముగా నిలిచియున్న దేవదూతలు వారిని గద్దించి మౌనపరచిరి. అప్పుడు హంతకుడు తాను చంపినవానితో చెప్పెను: «లోకములో నేను ఇప్పుడు చూచునట్లు నీ నిస్వార్థపు ప్రేమ జీవితము చూచియుంటే ఎంత బాగుండెను! నా గుడ్డితనముచేతను, నీ నిజమైన ఆత్మీయ జీవితము నీ శరీరముచేత కప్పబడినందునను, అప్పుడు నీ జీవితపు అంతర సౌందర్యము చూడలేకపోతినని విచారము. నిన్ను చంపుటవలన నీవు అనేకులకు ఇచ్చియుండు ఆశీర్వాదమును ప్రయోజనమును వారికి అందకుండా చేసితిని. ఇప్పుడు నేను దేవుని దృష్టికి నిత్యము పాపిని, నా శిక్ష పూర్తిగా అర్హమైనది. ఈ వెలుగును భరింపలేను గనుక ఏదో చీకటి గుహలో దాగుకొనుట తప్ప ఇప్పుడు నేనేమి చేయగలనో నాకు తెలియదు. దానిలో నా స్వంత హృదయమే నన్ను దుఃఖపరచుటయేగాక, నా పాప జీవితపు ప్రతి వివరమును అందరు చూడగలరు.»

దీనికి చంపబడినవాడు జవాబిచ్చెను: «నీవు నిజముగా పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరుగవలెను; అట్లు చేసినయెడల దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల తన స్వంత రక్తములో నిన్ను కడిగి నూతన జీవమిచ్చి మాతో పరలోకములో జీవింపనిచ్చి నరక వేదన నుండి రక్షించునను నిరీక్షణ ఉన్నది.»

హంతకుడు జవాబుగా చెప్పెను: «నా పాపములు ఒప్పుకొనుట అవసరము లేదు; అవి అందరికి బహిరంగము. లోకములో వాటిని దాచగలిగితిని, ఇక్కడ కాదు. మీవంటి పరిశుద్ధులతో పరలోకములో జీవింపగోరుచున్నాను; అయితే ఆత్మల లోకములో స్వయముగా బయలుపరచు వెలుగు యొక్క మసకను కూడా భరింపలేనప్పుడు, ఆ వెలుగునిండిన స్థలపు శోధించు ప్రకాశములోను మహిమలోను నా స్థితి ఏమగును? నా అతి పెద్ద అడ్డంకి ఇది: నా పాపములవలన నా మనస్సాక్షి అంత మందముగాను కఠినముగాను అయినది గనుక నా స్వభావము దేవునివైపు పశ్చాత్తాపమువైపు మొగ్గదు. నాలో పశ్చాత్తాపపడు శక్తి మిగిలియున్నట్లు కనబడదు. ఇప్పుడు ఇక్కడనుండి నిత్యము తరిమివేయబడుట తప్ప మరొకటి లేదు. నా దురదృష్ట స్థితికి అయ్యో!» ఇట్లు చెప్పుచు భయముతో పడెను; అతని తోటి దుష్టాత్మలు అతనిని చీకటిలోనికి ఈడ్చిపోయిరి. అప్పుడు దేవదూతలలో ఒకడు చెప్పెను: «చూడుడి! ఇక్కడ ఎవడును శిక్షాతీర్పు ప్రకటించుట అవసరము లేదు. పాపి జీవితము తనంతట తానే అతనిని అపరాధిగా నిరూపించును. అతనికి చెప్పుటగాని అతనికి విరోధముగా సాక్షులను నిలువబెట్టుటగాని అవసరము లేదు. ఏదో మట్టుకు శిక్ష ప్రతి పాపి హృదయములో లోకములోనే ఆరంభమగును, అయితే ఇక్కడ వారు దాని పూర్ణ ఫలితము అనుభవించుదురు. ఇక్కడ దేవుని ఏర్పాటు అట్లుండును గనుక మేకలు గొఱ్ఱెలు, అనగా పాపులు నీతిమంతులు, తమంతట తామే వేరుపడుదురు. దేవుడు మనుష్యుని వెలుగులో జీవించునట్లు సృజించెను; దానిలో అతని ఆత్మీయ ఆరోగ్యమును ఆనందమును నిత్యము స్థిరపరచబడును. కాబట్టి ఏ మనుష్యుడును నరక చీకటిలో సంతోషింపలేడు; తన పాపముచేత వికృతమైన జీవితము వలన వెలుగులోను సంతోషింపలేడు. కాబట్టి పాపి ఎక్కడికి వెళ్లినను తనను నరకములోనే కనుగొనును. నీతిమంతుని స్థితి దీనికి ఎంత విరుద్ధము—పాపము నుండి విడుదల పొంది అతడు అంతటను పరలోకములోనే ఉండును!»

ఒక అబద్ధికుని ఆత్మ

లోకములో ఒకడు అబద్ధమాడుటకు అంతగా బానిసయైనవాడు గనుక అది అతనికి రెండవ స్వభావమాయెను. అతడు చనిపోయి ఆత్మల లోకములోనికి ప్రవేశించినప్పుడు సాధారణముగా అబద్ధమాడ ప్రయత్నించెను, అయితే మిక్కిలి సిగ్గుపడెను; ఎందుకనగా అతడు మాట్లాడకమునుపే అతని తలంపులు అందరికి తెలిసియుండెను. అక్కడ ఎవడును కపటి కాజాలడు; ఏ హృదయపు తలంపును దాగియుండజాలదు. శరీరము విడచు ఆత్మ తన పాపమంతటి ముద్రను ధరించుకొని వెళ్లును; పరలోక వెలుగులో అది పూర్తిగా నగ్నముగా నిలుచునప్పుడు అందరు దాని పాపము చూడగలరు, దాని అవయవములే దానికి విరోధముగా సాక్షులగును. క్రీస్తు రక్తము తప్ప ఆ పాపమరకను తుడిచివేయగలది మరేదియు లేదు. లోకములో ఈ మనుష్యుడు నిత్యము న్యాయమును అన్యాయముగాను అన్యాయమును న్యాయముగాను వంచ ప్రయత్నించెను; అయితే శరీర మరణము తరువాత సత్యమును అసత్యముగా వంచుటకు ఎన్నడు అవకాశము లేదని ఎన్నడు ఉండదని నేర్చుకొనెను. అబద్ధమాడువాడు మరెవనిని హానిచేయడు మోసగించడు, తనను తానే; కాబట్టి ఈ మనుష్యుడు అబద్ధమాడుటవలన తనకు ఒకప్పుడు ఉన్న సత్యపు అంతర గ్రహణమును చంపుకొనెను. అతడు తన స్వంత మోసములో విడదీయశక్యముకాని విధముగా చిక్కుకొని పైనుండి వచ్చు వెలుగు నుండి ముఖము త్రిప్పుకొని చీకటిలోకి దూరముగా త్వరపడుట నేను చూచితిని; అక్కడ అతని అసహ్యమైన అబద్ధపు ప్రేమను అతని స్వభావమువంటి ఆత్మలు తప్ప మరెవరును చూడలేరు. సత్యము ఎల్లప్పుడు సత్యమే; అదియే ఈ మనుష్యుని అసత్యముపై తీర్పు ఇచ్చి అతనిని అబద్ధికునిగా శిక్షించెను.

ఒక వ్యభిచారి ఆత్మ

ఇటీవల ఆత్మల లోకమునకు చేరిన ఒక వ్యభిచారిని నేను చూచితిని. దాహముతో క్షీణించినవానివలె అతని నాలుక వేలాడుచుండెను, నాసికాద్వారములు వ్యాకోచించియుండెను, లోపల ఏదో అగ్ని మండుచున్నట్లు చేతులు కొట్టుకొనుచుండెను. అతని రూపము అంత చెడ్డదియు అసహ్యకరమునైయుండెను గనుక అతనిని చూచుటకు నాకు అసహ్యము కలిగెను. విలాసము ఇంద్రియాసక్తి యొక్క సమస్త ఉపకరణములు లోకములో విడువబడెను; ఇప్పుడు పిచ్చి కుక్కవలె అతడు విపరీతముగా పరుగెత్తి కేకవేసెను: «ఈ జీవితముపై శాపము! ఈ నొప్పి అంతటికి అంతము పెట్టు మరణము ఇక్కడ లేదు. ఇక్కడ ఆత్మ చనిపోజాలదు; లేనియెడల లోకములోని బాధల నుండి తప్పించుకొనుటకు పిస్తోలుతో నన్ను నేను చంపుకొనినట్లు మరల చంపుకొందును. అయితే ఈ నొప్పి లోకపు నొప్పికంటె మిక్కిలి గొప్పది. నేనేమి చేయుదును?» ఇట్లు చెప్పుచు చీకటివైపు పరుగెత్తెను; అక్కడ అతనివంటి మనస్సుగల అనేక ఆత్మలు ఉండిరి, అక్కడనే కనబడకుండా పోయెను. పరిశుద్ధులలో ఒకడు చెప్పెను: «చెడు క్రియ మాత్రమే పాపము కాదు; చెడు తలంపును చెడు చూపును కూడా పాపమే. ఈ పాపము అన్య స్త్రీలతో వ్యవహరించుటకు మాత్రమే పరిమితము కాదు; తన భార్యయెడల అతిశయమును పశుప్రవృత్తియు కూడా పాపమే. పురుషుడును భార్యయు నిజముగా ఇంద్రియాసక్తి కొరకు కాక పరస్పర సహాయము ఆధారము కొరకు కలుపబడుదురు, తమ పిల్లలతో మానవజాతి సేవలోను దేవుని మహిమ కొరకును జీవితము గడుపునట్లు. అయితే జీవితములోని ఈ లక్ష్యము నుండి తొలగువాడు వ్యభిచారి పాపమునకు అపరాధి.»

ఒక దోపిడీదారుని ఆత్మ

ఒక దోపిడీదారు చనిపోయి ఆత్మల లోకములోనికి ప్రవేశించెను. మొదట తన స్థితిని గూర్చియు తన చుట్టూ ఉన్న ఆత్మలను గూర్చియు అతనికి ఆసక్తి లేకపోయెను; తన అలవాటు ప్రకారము వెంటనే ఆ స్థలపు విలువైన వస్తువులను తనకు తాను తీసికొన నారంభించెను. అయితే ఆత్మల లోకములో ఆ వస్తువులే మాట్లాడి అతని అనర్హ క్రియను ఆరోపించుచున్నట్లు అతడు ఆశ్చర్యపడెను. అతని స్వభావము అంత వికృతమైనది గనుక ఈ వస్తువుల నిజమైన ఉపయోగము అతనికి తెలియదు, వాటిని సరిగా ఉపయోగించుటకు అతడు తగినవాడు కాదు. లోకములో అతని వాంఛలు అంత అదుపులేనివి గనుక అతి చిన్న కారణమునకైనను కోపములో తనను అవమానపరచినవారిని చంపెను గాయపరచెను. ఇప్పుడు ఆత్మల లోకములో అదే విధముగా ప్రవర్తింప నారంభించెను. తనకు బోధించుటకు వచ్చిన ఆత్మలమీద తిరిగి, అడవి కుక్క తన యజమాని సమక్షములోనైనను చీల్చివేయునట్లు వారిని చీల్చివేయగోరినట్లు ఉండెను. దీనిపై దేవదూతలలో ఒకడు చెప్పెను: «ఇట్టి ఆత్మలను అగాధపు చీకటిలో ఉంచకుండినయెడల వారు వెళ్లు చోటంతట అపార హాని చేయుదురు. ఈ మనుష్యుని మనస్సాక్షి అంత చచ్చిపోయినది గనుక ఆత్మల లోకమునకు చేరిన తరువాత కూడా, లోకములో చంపుట దోపిడి చేయుటవలన తన స్వంత ఆత్మీయ ఐశ్వర్యమును వృథా చేసి తన ఆత్మీయ గ్రహణమును జీవమును నాశనము చేసికొనెనని గుర్తింపలేడు. ఇతరులను చంపి నాశనము చేసెను, అయితే నిజముగా తనను తానే నాశనము చేసికొనెను. ఈ మనుష్యుడును అతనివంటివారును యుగయుగములు నిత్యము వేదనలో ఉందురో దేవుడు మాత్రమే ఎరుగును.»

తరువాత ఆ విధికి నియమింపబడిన దేవదూతలు అతనిని పట్టుకొని చీకటిలో మూసివేసిరి; అక్కడనుండి బయటకు రావడానికి అతనికి అనుమతి లేదు. ఆ స్థలములో దుష్కర్ముల స్థితి అంత భయంకరము, వారి వేదన అంత వర్ణింపశక్యముకాని తీవ్రము గనుక వారిని చూచువారు ఆ దృశ్యమునకు వణకుదురు. మన లౌకిక భాష పరిమితులవలన ఇంతే చెప్పగలము: పాపి ఆత్మ ఎక్కడ ఉన్నను, ఎల్లప్పుడు ప్రతి విధముగా, ఒక్క క్షణమైనను ఆగని నొప్పి తప్ప మరేదియు లేదు. ఒక విధమైన వెలుగులేని అగ్ని నిత్యము మండి ఈ ఆత్మలను బాధించును; అయితే వారు పూర్తిగా కాలిపోరు, అగ్ని ఆరిపోదు. ఇప్పుడే జరిగినదానిని చూచుచున్న ఒక ఆత్మ చెప్పెను: «చివరకు ఇది శుద్ధీకరణ జ్వాల కాకపోవచ్చునేమో ఎవరికి తెలియును?» నరకమని పిలువబడు ఆత్మల లోకపు చీకటి భాగములో అనేక శ్రేణులు తలములు ఉన్నవి; ఏ ఆత్మ ఏ తలములో బాధపడునో అది అతని పాపముల పరిమాణము స్వభావము మీద ఆధారపడును. దేవుడు వారినందరిని తన స్వరూపమందు, అనగా అదృశ్య దేవుని స్వరూపమైన తన కుమారుని స్వరూపమందు సృజించెననుట వాస్తవము (ఆదికాండము 1:26-27; కొలొస్సయులకు 1:15); అయినను పాపముతో సంబంధమువలన ఈ స్వరూపమును వారు వికారపరచి అసుందరముగాను చెడ్డదిగాను చేసిరి. వారికి ఒక విధమైన ఆత్మీయ శరీరము ఉన్నది నిజమే, అయితే అది అత్యంత అసహ్యకరమును భయంకరమునైయున్నది; నిజమైన పశ్చాత్తాపమువలనను దేవుని కృపవలనను పునరుద్ధరింపబడకుండినయెడల ఈ భయంకర రూపములోనే వారు నిత్యము వేదనలో ఉండవలెను.