రెండు తరగతులు

ఇప్పుడు రెండు తరగతులను గూర్చి మాట్లాడగోరుచున్నాను: మొదటిది, రక్షకుని అవసరము అనుభవింపని, ఆత్మవలన పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడనివారు; రెండవది, పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడి, “రక్షింపబడుటకు నేనేమి చేయవలెను?” అని కేకవేయువారు.

విచారించువారందరు రెండు శీర్షికలక్రింద ఉంచబడగలరు: వారికి పరిసయ్యుని ఆత్మయైనను సుంకరి ఆత్మయైనను ఉండును. పరిసయ్యుని ఆత్మగలవాడు తరువాతి సమావేశములోనికి వచ్చినయెడల, అతని స్థితిని ఎదుర్కొనుటకు రోమీయులకు 3:10కంటె మేలైన లేఖన భాగము నాకు తెలియదు: “వ్రాయబడినట్లు, నీతిమంతుడు లేడు, ఒక్కడైనను లేడు; గ్రహించువాడు లేడు; దేవుని వెదకువాడు లేడు.” ఇక్కడ పౌలు సహజ మనుష్యుని గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు. “వారందరు మార్గము తప్పిపోయిరి, కలిసి నిష్ప్రయోజనులైరి; మేలు చేయువాడు లేడు, ఒక్కడైనను లేడు.” 17వ వచనములోను తరువాతి వచనములలోను, “సమాధాన మార్గము వారు ఎరుగరు; వారి కన్నుల ఎదుట దేవుని భయము లేదు. ధర్మశాస్త్రము చెప్పు సమస్తము ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారితో చెప్పునని ఎరుగుదుము; ప్రతి నోరు మూయబడి లోకమంతయు దేవుని ఎదుట అపరాధమగునట్లు.”

అప్పుడు 22వ వచనము చివరి భాగము గమనించుడి: “భేదము లేదు; ఏలయనగా అందరు పాపము చేసి దేవుని మహిమను పొందలేకపోయిరి.” మానవ కుటుంబములో కొందరు కాదు — అందరు — “పాపము చేసి దేవుని మహిమను పొందలేకపోయిరి.” మనుష్యుల పాపమును ఒప్పించుటకు మిక్కిలి వాడబడిన మరొక వచనము 1 యోహాను 1:8: “మనకు పాపము లేదని చెప్పినయెడల మనలను మనము మోసపుచ్చుకొనుచున్నాము, సత్యము మనలో లేదు.”

ఒకసారి నలువది వేల జనులున్న తూర్పు పట్టణములో సమావేశములు జరుపుచుంటిమి; ఒక స్త్రీ వచ్చి తన భర్తకొరకు ప్రార్థించుమని అడిగెను, అతనిని తరువాతి సమావేశములోనికి తీసికొనిరాగోరుచు. నేను చాలా ప్రయాణించి అనేక పరిసయ్య స్వభావులను కలిసితిని; అయితే ఈ మనుష్యుడు స్వనీతితో అంతగా కప్పబడెను గనుక ఒప్పింపు సూదిని ఎక్కడను దింపలేము. అతని భార్యతో చెప్పితిని: “నీ విశ్వాసము చూచుటకు సంతోషము; అయితే మనము అతని సమీపింపలేము; నేను చూచినందులో అతడు అత్యంత స్వనీతి గలవాడు.” ఆమె చెప్పెను: “మీరు చేయవలెను! ఈ సమావేశములు అతని మారుమనస్సు లేకుండ ముగిసినయెడల నా హృదయము విరిగిపోవును.” అతనిని తీసికొనిరావుటలో ఆమె పట్టుదల చూపెను; అతని రూపము చూచుటకు నేను దాదాపు అలసిపోతిని.

అయితే ముప్పది దినముల సమావేశములు ముగియుచుండగా అతడు నాయొద్దకు వచ్చి వణుకు చేయి నా భుజముపై ఉంచెను. సమావేశములు జరిగిన స్థలము కొంచెము చల్లగా ఉండెను, పక్కన గది ఉండెను అక్కడ గ్యాసు దీపము మాత్రమే వెలిగించబడెను; అతడు నాతో చెప్పెను, “కొన్ని నిమిషములు ఇక్కడికి రాలేవా?” అతడు చలిచే వణుకుచున్నాడని తలంచితిని, మరింత చల్లని చోటుకు పోవుట నాకు ప్రత్యేకముగా ఇష్టము లేదు. అయితే అతడు చెప్పెను: “నేను వెర్మాంట్ రాష్ట్రములో అతి చెడ్డవాడను. నా కొరకు ప్రార్థించుమని కోరుచున్నాను.” అతడు హత్య చేసెననియు మరేదో భయంకర నేరము చేసెననియు తలంచితిని; అడిగితిని: “నిన్ను ప్రత్యేకముగా బాధపెట్టు ఏదైనను ఒక్క పాపమున్నదా?” అతడు చెప్పెను: “నా జీవితమంతయు పాపము. నేను గర్విష్ఠుడను, స్వనీతి గల పరిసయ్యుడను. నా కొరకు ప్రార్థించుమని కోరుచున్నాను.” అతడు లోతైన ఒప్పింపులో ఉండెను. మనుష్యుడు ఈ ఫలితమును కలుగజేయలేడు; ఆత్మయే కలుగజేసెను. ఉదయము రెండు గంటలకు వెలుగు అతని ఆత్మలోనికి వచ్చెను; అతడు పట్టణపు వ్యాపార వీధిలో ఇటు అటు తిరిగి దేవుడు తనకు చేసినదానిని చెప్పెను; అప్పటినుండి అత్యంత క్రియాశీల క్రైస్తవుడాయెను.

విచారించువారితో వ్యవహరించుటలో క్రీస్తు తానే వాడిన మరి నాలుగు భాగములున్నవి. “నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా నీతో చెప్పుచున్నాను, ఒకడు మరల పుట్టకుండినయెడల అతడు దేవుని రాజ్యమును చూడలేడు.” (యోహాను 3:3.)

లూకా 13:3లో ఇట్లు చదువుదుము: “మీరు మారుమనస్సు పొందకుండినయెడల మీరందరును అట్లే నశించెదరు.”

మత్తయి 18లో శిష్యులు పరలోక రాజ్యములో ఎవడు గొప్పవాడగునో తెలిసికొనుటకు యేసుయొద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఆయన ఒక చిన్న బిడ్డను తీసికొని మధ్యను ఉంచి చెప్పెనని చెప్పబడినది, “నిశ్చయముగా మీతో చెప్పుచున్నాను, మీరు మారుమనస్సు పొంది పసిపిల్లలవలె కాకుండినయెడల పరలోక రాజ్యములోనికి ప్రవేశింపరు” (18:1–3).

మత్తయి 5:20లో మరొక ముఖ్యమైన “కుండినయెడల” ఉన్నది: “మీ నీతి శాస్త్రుల నీతిని పరిసయ్యుల నీతిని మించకుండినయెడల మీరు ఏ విధముగాను పరలోక రాజ్యములోనికి ప్రవేశింపరు.”

దేవుని రాజ్యములోనికి పోవగోరుటకు ముందు ఒకడు తగినవాడు చేయబడవలెను. పెద్దవానితో బయట ఉండుటకంటె చిన్నవానితో రాజ్యములోనికి పోవుట నాకు ఇష్టము. అట్టివానికి పరలోకము నరకమగును. తన తమ్ముని తిరిగి రావుటకు సంతోషింపలేని పెద్దవాడు దేవుని రాజ్యమునకు “తగినవాడు” కాడు. ఆలోచించుట గంభీరమైన సంగతి; అయితే తెర దిగి అతనిని బయటను చిన్నవానిని లోపలను విడిచిపెట్టును. ఇతర సందర్భములలో రక్షకుని మాటలు అతనికి తగినవిగా కనబడును: “నిశ్చయముగా మీతో చెప్పుచున్నాను, సుంకరులును వేశ్యలును మీకంటె ముందుగా దేవుని రాజ్యములోనికి పోవుదురు” (మత్తయి 21:31).

ఒకసారి ఒక స్త్రీ నాయొద్దకు వచ్చి తన కుమార్తెకు ఒక అనుగ్రహము కోరెను. ఆమె చెప్పెను: “నీ బోధను నేను అంగీకరింపనని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.” నేను అడిగితిని: “నీ ఇబ్బంది ఏమి?” ఆమె చెప్పెను: “పెద్ద సహోదరునిపై నీ దూషణ భయంకరమని తలంచుచున్నాను. అతడు ఉన్నత స్వభావము గలవాడని తలంచుచున్నాను.” అతనిని సమర్థించుటకు సిద్ధమని చెప్పితిని; అయితే అట్టి స్థానము తీసికొనుట గంభీరమైన సంగతి అనియు, చిన్నవానికి ఎంత అవసరమో పెద్దవానికిని అంతే మారుమనస్సు అవసరమనియు చెప్పితిని. ప్రజలు నైతికులమని మాట్లాడునప్పుడు లోనికి రానొల్లని కుమారునితో వేడుకొను ముసలివానిని బాగుగా చూచునట్లు చేయుట మేలు.

అయితే ఇప్పుడు మనము వ్యవహరింపవలసిన మరొక తరగతికి వెళ్లుదము. అది పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడినవారితో కూడినది, ఫిలిప్పీయుల కారాగారపాలకునివలె వారినుండి కేక వచ్చును, “రక్షింపబడుటకు నేనేమి చేయవలెను?” ఈ పశ్చాత్తాప కేక పలుకువారికి ధర్మశాస్త్రము అన్వయించుట అవసరము లేదు. వారిని నేరుగా లేఖనమునకు తీసికొనిరావుట మేలు: “ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వసించుము, నీవు రక్షింపబడుదువు.” (అపొస్తలుల కార్యములు 16:31). అనేకులు కోపముతో నిన్ను ఎదుర్కొని చెప్పుదురు, “విశ్వసించుట ఏమిటో నాకు తెలియదు;” రక్షింపబడుటకు వారు విశ్వసింపవలెననునది పరలోక నియమమైనను — వారు దానికి మించినది అడుగుదురు. వారు ఏమి విశ్వసింపవలెనో, ఎక్కడ, ఎట్లు విశ్వసింపవలెనో మనము చెప్పవలెను.

యోహాను 3:35, 36లో ఇట్లు చదువుదుము: “తండ్రి కుమారుని ప్రేమించి సమస్తమును ఆయన చేతికి అప్పగించెను. కుమారునందు విశ్వసించువాడు నిత్యజీవము గలవాడు; కుమారునందు విశ్వసింపనివాడు జీవమును చూడడు, దేవుని కోపము అతనిపై నిలుచును.”

ఇప్పుడు ఇది సబబుగా కనబడును. మనుష్యుడు అవిశ్వాసమువలన — దేవుని వాక్యమును నమ్మకపోవుటవలన — జీవమును పోగొట్టుకొనెను; విశ్వసించుటవలన — దేవుని మాటను నమ్ముటవలన — జీవమును మరల పొందుదుము. మరొక విధముగా ఆదాము పడిన చోటున మనము లేచుదుము. అతడు అవిశ్వాసపు రాతిపై తొట్రిల్లి పడెను; మనము విశ్వసించుటవలన ఎత్తబడి నిటారుగా నిలుచుదుము. ప్రజలు విశ్వసింపలేమని చెప్పినప్పుడు అధ్యాయమును వచనమును చూపి ఈ ఒక్క సంగతికి వారిని పట్టుకొనుము: “ఈ ఆరువేల సంవత్సరములలో దేవుడు తన వాగ్దానమును ఎన్నడైనను భంగపరచెనా?” సాతానును మనుష్యులును అన్ని కాలము ప్రయత్నించుచు ఆయన ఒక్క వాగ్దానమైనను భంగపరచెనని చూపలేకపోయిరి; ఆయన పలికిన ఒక్క మాటైనను భంగపడినయెడల ఈనాడు నరకములో ఉత్సవము ఉండెడిది. ఒకడు విశ్వసింపలేనని చెప్పినయెడల ఆ ఒక్క సంగతిపై అతనిని ఒత్తుట మేలు.

ఈనాడు నా స్వంత హృదయమును నమ్ముటకంటె దేవుని నమ్ముట నాకు సులభము. “హృదయము అన్నిటికంటె మోసకరము, అది అత్యంత దుష్టము; దానిని ఎరుగువాడెవడు?” (యిర్మీయా 17:9). నన్ను నేను నమ్ముటకంటె దేవుని నమ్మగలను. జీవ మార్గము ఎరుగగోరినయెడల యేసుక్రీస్తు వ్యక్తిగత రక్షకుడని నమ్ముము; సమస్త బోధలనుండి విశ్వాస ప్రకటనలనుండి తెగత్రుంచుకొని దేవుని కుమారుని హృదయమునకు నేరుగా రమ్ము. నీవు ఎండిన బోధను తినుచుంటివి గనుక ఆ ఆహారమువలన పెద్దగా ఎదుగుదల లేదు. నన్ను భోజనమునకు పిలిచిన స్నేహితుని ఇంటికి నడిపించు వీధులు దేహమునకు ఎట్లుండునో బోధలు ఆత్మకు అట్లుండును. సరియైనదానిని తీసికొనినయెడల అవి నన్ను అక్కడికి నడిపించును; అయితే వీధులలోనే నిలిచినయెడల నా ఆకలి ఎన్నడును తీరదు. బోధలను తినుట ఎండిన పొట్టుపై బ్రదుకుటవలెను; పరలోకమునుండి దింపబడిన రొట్టెను పుచ్చుకొనని ఆత్మ నిజముగా కృశించి యుండును.

కొందరు అడుగుదురు: “నా హృదయమును ఎట్లు వెచ్చగా చేసికొనుదును?” విశ్వసించుటవలనే. నీవు విశ్వసించువరకు దేవుని ప్రేమించి సేవించు శక్తి పొందవు.

అపొస్తలుడైన యోహాను చెప్పును, “మనుష్యుల సాక్ష్యము మనము అంగీకరించినయెడల దేవుని సాక్ష్యము గొప్పది; ఏలయనగా దేవుడు తన కుమారుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చినది ఇదే. దేవుని కుమారునందు విశ్వసించువానికి తనలోనే సాక్ష్యమున్నది; దేవుని నమ్మనివాడు ఆయనను అబద్ధికునిగా చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు తన కుమారుని గూర్చి ఇచ్చిన సాక్ష్యమును అతడు నమ్మడు. సాక్ష్యము ఇది, దేవుడు మనకు నిత్యజీవము ఇచ్చెను, ఈ జీవము ఆయన కుమారునియందున్నది. కుమారుని గలవాడు జీవము గలవాడు; దేవుని కుమారుని లేనివాడు జీవము లేనివాడు” (1 యోహాను 5:9).

మనుష్యుల సాక్ష్యమును తీసికొనకుండినయెడల మానవ వ్యవహారములు నిలిచిపోవును. దినదిన సహవాసములో మనమెట్లు సాగుదుము, వ్యాపారము ఎట్లు సాగును, మనుష్యుల సాక్ష్యమును లక్ష్యపెట్టకుండినయెడల? నలువది ఎనిమిది గంటలలో సామాజికమైనవియు వాణిజ్యమైనవియు నిశ్చలముగా నిలిచిపోవును! అపొస్తలుని వాదము ఇక్కడ ఈ దిశలోనే. “మనుష్యుల సాక్ష్యము మనము అంగీకరించినయెడల దేవుని సాక్ష్యము గొప్పది.” దేవుడు యేసుక్రీస్తును గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను. తరచుగా అబద్ధము చెప్పు, నిరంతరము నమ్మకము లేనివారని కనుగొను తోటి మనుష్యులను మనుష్యుడు నమ్మగలిగినయెడల, దేవుని మాటను నమ్మి ఆయన సాక్ష్యమును ఎందుకు తీసికొనకూడదు?

విశ్వాసము సాక్ష్యమునందు నమ్మకము. కొందరు చెప్పునట్లు అది చీకటిలో దూకుట కాదు. అది విశ్వాసమే కాదు. నమ్ముటకు ఏమియు ఇయ్యకుండ ఎవనిని నమ్మమని దేవుడు అడుగడు. కన్నులు లేకుండ చూడమనియు, చెవులు లేకుండ వినమనియు, పాదములు లేకుండ నడువమనియు అడుగుట ఎంతో, నమ్ముటకు ఏమియు ఇయ్యకుండ నమ్మమనుట అంతే.

నేను కాలిఫోర్నియాకు బయలుదేరినప్పుడు ఒక మార్గదర్శక గ్రంథము సంపాదించుకొంటిని. ఇల్లినాయి రాష్ట్రము విడిచిన తరువాత మిస్సిస్సిప్పి దాటి, తరువాత మిస్సోరి దాటి, నెబ్రాస్కాలోనికి ప్రవేశించి, తరువాత రాకీ పర్వతములు దాటి సాల్ట్ లేక్ సిటీలోని మోర్మన్ నివాసమునకు, సియెర్రా నెవాడా మార్గమున శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలోనికి వచ్చెదనని అది చెప్పెను. నేను వెళ్లుచుండగా మార్గదర్శక గ్రంథము సరియైనదని కనుగొంటిని; మార్గములో మూడు నాలుగవ వంతు సరియైనదని రుజువు చేసిన తరువాత మిగిలిన ప్రయాణమునకు దానిని నమ్మనని చెప్పినయెడల నేను దయనీయ సంశయవాదిని అయి యుండెడివాడను.

ఒకడు తపాలా కార్యాలయమునకు నన్ను నడిపించుచు పది గుర్తులు చెప్పెననుకొనుము; అక్కడికి పోవుచు తొమ్మిది అతడు చెప్పినట్లే కనుగొంటిని; నేను తపాలా కార్యాలయమునకు వచ్చుచున్నానని నమ్ముటకు మంచి కారణముండును.

విశ్వసించుటవలన నాకు ఇంతకు ముందెన్నడును లేని క్రొత్త జీవమును నిరీక్షణను సమాధానమును ఆనందమును ఆత్మ విశ్రాంతిని పొందినయెడల; స్వయం నిగ్రహము పొంది కీడును ఎదిరించి మేలు చేయు శక్తి నాకున్నదని కనుగొనినయెడల, “పునాదులుగల పట్టణము, దాని శిల్పియు నిర్మాణకుడును దేవుడే” అను దానికి సరియైన మార్గములో ఉన్నానని మంచి రుజువు నాకున్నది. దేవుని వాక్యములో నమోదు చేయబడినట్లు సంగతులు జరిగినయెడల, ఇప్పుడు జరుగుచున్నయెడల, మిగిలినది నెరవేరునని నిశ్చయించుకొనుటకు మంచి కారణమున్నది. అయినను ప్రజలు సంశయించుటను గూర్చి మాట్లాడుదురు. భయమున్న చోట నిజమైన విశ్వాసము ఉండదు. విశ్వాసము దేవుని మాటను నిబంధన లేకుండ నమ్ముట. భయమున్న చోట నిజమైన సమాధానము ఉండదు. “పరిపూర్ణ ప్రేమ భయమును వెలివేయును.” భార్య తన భర్తను సంశయించినయెడల ఎంత దుఃఖితురాలగును! కుమారుడు ఇంటినుండి వెళ్లిన తరువాత అతని నిర్లక్ష్యమువలన ఆ కుమారుని భక్తిని తల్లి సంశయించుటకు కారణముండినయెడల ఆమె ఎంత దుఃఖితురాలగును! నిజమైన ప్రేమకు సంశయము ఎన్నడును లేదు.

విశ్వాసమునకు మూడు అవశ్యకములు — జ్ఞానము, అంగీకారము, స్వాధీనము.

మనము దేవుని ఎరుగవలెను. “నిజమైన ఏకైక దేవుడవైన నిన్నును నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును ఎరుగుటయే నిత్యజీవము” (యోహాను 17:3). తరువాత మనము ఎరిగినదానికి అంగీకారము మాత్రమే ఇయ్యక సత్యమును పట్టుకొనవలెను. ఒకడు రక్షణ పథకమునకు అంగీకారము మాత్రమే ఇచ్చినయెడల అది అతనిని రక్షింపదు: అతడు క్రీస్తును తన రక్షకునిగా చేర్చుకొనవలెను. ఆయనను పుచ్చుకొని స్వాధీనము చేసికొనవలెను.

ఒకని విశ్వాసము అతని జీవితమును ఎట్లు ప్రభావితము చేయునో చెప్పలేమని కొందరు చెప్పుదురు. అయితే మనము కూర్చున్న ఏదో భవనము మంటలు అంటుకొనెనని ఎవడో కేకవేసినయెడల, మనము ఎంత త్వరగా మన విశ్వాసముపై నడచి బయటికి పోవుదుమో చూడుము. మనము నమ్మునదానివలన నిరంతరము ప్రభావితమగుచున్నాము. తప్పదు. దేవుడు క్రీస్తును గూర్చి ఇచ్చిన సాక్ష్యమును ఒకడు నమ్మినయెడల అది అతని జీవితమంతటిని మిక్కిలి త్వరగా ప్రభావితము చేయును.

యోహాను 5:24ను తీసికొనుము. ప్రతి ఆత్మయు రక్షణకొరకు ఊనుటకు ఆ ఒక్క వచనములో చాలు సత్యమున్నది. అది సంశయపు నీడను అనుమతింపదు. “నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా” — అనగా నిజముగా నిజముగా — “మీతో చెప్పుచున్నాను, నా వాక్యము విని నన్ను పంపినవానియందు విశ్వసించువాడు నిత్యజీవము గలవాడు — గలవాడు — శిక్షకు రాడు; మరణమునుండి జీవములోనికి దాటియున్నాడు.”

ఇప్పుడు ఒకడు నిజముగా యేసు వాక్యము విని, లోక రక్షకునిగా కుమారుని పంపిన దేవునియందు హృదయముతో విశ్వసించి, ఈ గొప్ప రక్షణను పట్టుకొని స్వాధీనము చేసికొనినయెడల, తీర్పునకు భయము లేదు. మహా తెల్లని సింహాసనమును భయముతో ఎదురుచూడడు; ఏలయనగా 1 యోహాను 4:17లో చదువుదుము: “ఇందులోనే ప్రేమ మనలో సంపూర్ణమైనది, తీర్పు దినమున మనకు ధైర్యముండునట్లు; ఏలయనగా ఆయన ఎట్లున్నాడో ఈ లోకములో మనమును అట్లున్నాము.”

మనము విశ్వసించినయెడల మనకు శిక్ష లేదు, తీర్పు లేదు. అది మన వెనుకను గతించినదియు; తీర్పు దినమున మనకు ధైర్యముండును.

ప్రాణమునకు విచారణలో ఉన్న ఒకని గూర్చి చదివినది నాకు జ్ఞాపకము. అతనికి ప్రభావముగల స్నేహితులుండిరి; విచారణ జరిగి శిక్ష విధింపబడునట్లు అను నిబంధనతో రాజునుండి అతనికి క్షమాపణ సంపాదించిరి. అతడు క్షమాపణ జేబులో ఉంచుకొని న్యాయస్థానములోనికి వెళ్లెను. అతనికి విరోధముగా భావము మిక్కిలి బలముగా ఉండెను, న్యాయాధిపతి అతడు అంత నిర్లక్ష్యముగా ఉండుట న్యాయస్థానమును ఆశ్చర్యపరచెనని చెప్పెను. అయితే శిక్ష ప్రకటింపబడినప్పుడు అతడు క్షమాపణ బయటికి తీసి చూపి స్వతంత్రుడై నడిచి వెళ్లెను. అతడు క్షమింపబడెను; మనమును అట్లే. అప్పుడు మరణము రానియ్యుము, మనకు భయపడుటకు ఏమియు లేదు. లోకములోని సమస్త సమాధి త్రవ్వువారును నిత్యజీవమును పట్టునంత పెద్దదిగాను లోతుగాను సమాధి త్రవ్వలేరు; లోకములోని సమస్త శవపేటిక చేయువారును నిత్యజీవమును పట్టునంత పెద్దదిగాను బిగువుగాను పేటిక చేయలేరు. మరణము ఒక్కసారి క్రీస్తుపై చేయి ఉంచెను, ఇక ఎన్నడును కాదు.

యేసు చెప్పెను: “నేనే పునరుత్థానమును జీవమును: నాయందు విశ్వసించువాడు చనిపోయినను బ్రదుకును; బ్రదుకుచు నాయందు విశ్వసించు ప్రతివాడును ఎన్నడును చావడు” (యోహాను 11:25, 26). ప్రకటనలో లేచిన రక్షకుడు యోహానుతో చెప్పెనని చదువుదుము, “నేను బ్రదుకువాడను, చనిపోయితిని; ఇదిగో, నేను యుగయుగములు బ్రదుకుచున్నాను” (ప్రకటన 1:18). మరణము ఆయనను మరల తాకలేదు.

విశ్వసించుటవలన జీవము పొందుదుము. నిజముగా ఆదాము పోగొట్టుకొనినదానికంటె ఎక్కువ పొందుదుము; ఏలయనగా విమోచింపబడిన దేవుని బిడ్డ పరదైసులో ఆదాము ఎన్నడును ఊహింపలేని ఐశ్వర్యమైన మహిమగల స్వాస్థ్యమునకు వారసుడు; అవును, ఆ స్వాస్థ్యము నిత్యము నిలుచును — అది తీసివేయబడదు.

పరదైసులో బ్రదికినదానికంటె నా జీవము క్రీస్తుతో దేవునియందు దాగియుండుట నాకు మిక్కిలి ఇష్టము; ఏలయనగా అక్కడ పదివేల సంవత్సరములు ఉన్న తరువాత కూడా ఆదాము పాపము చేసి పడి యుండవచ్చును. అయితే ఈ సంగతులు అతనికి నిజమైనయెడల విశ్వాసి మరింత సురక్షితుడు. వాటిని కల్పన కాక వాస్తవము చేసికొందము. దేవుడు చెప్పెను; అది చాలును. ఆయనను అనుసరింపలేని చోటున కూడా ఆయనను నమ్ముదము. బైబిలు ట్రెజరీలో నేను చదివిన ఈ సరళమైన కాని తాకు సంఘటనలో చిన్న మాగ్గీలో ఉన్న అదే నమ్మకము మనలను ప్రేరేపించనిమ్ము:—

“నేను కొన్ని దినములు ఇంటికి దూరముగా ఉంటిని, మరల ఇంటిని సమీపించుచు, ఇప్పుడే ఒంటరిగా కూర్చుండగల నా చిన్న మాగ్గీ నన్ను జ్ఞాపకముంచుకొనునా అని ఆశ్చర్యపడుచుంటిని. ఆమె జ్ఞాపకమును పరీక్షించుటకు, నేను ఆమెను చూడగలిగినను ఆమె నన్ను చూడలేని చోటు నిలిచి, పరిచయమైన స్వరముతో ఆమె పేరు పిలిచితిని, ‘మాగ్గీ!’ ఆమె తన ఆటవస్తువులు పడవేసి గదిని చుట్టూ చూచి, తరువాత తన ఆటవస్తువులవైపు చూచెను. మరల ఆమె పేరు పిలిచితిని, ‘మాగ్గీ!’ అప్పుడు ఆమె మరల గదిని పరిశీలించెను; అయితే తండ్రి ముఖము చూడక ఆమె మిక్కిలి విచారముగా కనబడి నెమ్మదిగా తన పని మరల మొదలుపెట్టెను. మరల పిలిచితిని, ‘మాగ్గీ!’ అప్పుడు ఆటవస్తువులు పడవేసి కన్నీళ్లు కార్చుచు, ధ్వని వచ్చిన దిశగా చేతులు చాపెను, తండ్రిని చూడలేకపోయినను తండ్రి అక్కడ ఉండవలెనని ఎరిగి, ఏలయనగా ఆమె అతని స్వరమును ఎరిగెను.”

ఇప్పుడు మనకు చూచు శక్తియు విను శక్తియు విశ్వసించు శక్తియు ఉన్నవి. విచారించువారు విశ్వసింపలేమను స్థానము తీసికొనుట సమస్తము మూఢత్వము. ఇష్టపడినయెడల వారు చేయగలరు. అయితే చాలా మందితో ఇబ్బంది ఏమనగా వారు అనుభూతిని విశ్వసించుటతో కలిపిరి. అనుభూతికి విశ్వసించుటతో ఏమాత్రము సంబంధము లేదు. బైబిలు — అనుభవించువాడు, లేక అనుభవించి విశ్వసించువాడు నిత్యజీవము గలవాడు అని చెప్పదు. అట్టిది ఏమియు లేదు. నా అనుభూతులను నేను అదుపు చేయలేను. చేయగలిగినయెడల నేను ఎన్నడును అనారోగ్యము అనుభవింపను, తలనొప్పిగాని పంటినొప్పిగాని ఉండదు. అన్ని కాలము స్వస్థుడనై యుందును. అయితే దేవుని నమ్మగలను; ఆ బండపై మన పాదములు ఉంచినయెడల సంశయములు భయములు వచ్చినను అలలు మన చుట్టూ పొర్లినను లంగరు పట్టుకొనును.

కొందరు అన్ని కాలము తమ విశ్వాసమును చూచుచుందురు. విశ్వాసము ఆశీర్వాదమును పుచ్చుకొను చేయి. ఒక బిచ్చగాడి ఈ చిత్రము వింటిని. సంవత్సరములు బిచ్చమెత్తుటకు అలవాటు పడినవానిని వీధిలో కలిసి అతనికి కొంత డబ్బు ఇచ్చినయెడల, అతడు నీతో ఇట్లు చెప్పెననుకొనుము: “కృతజ్ఞుడను; నీ డబ్బు నాకు అక్కరలేదు: నేను బిచ్చగాడను కాదు.” “ఎట్లు?” “నిన్నటి రాత్రి ఒకడు నా చేతిలో వెయ్యి డాలర్లు ఉంచెను.” “ఉంచెనా! అది మంచి డబ్బని నీకెట్లు తెలిసెను?” “దానిని బ్యాంకునకు తీసికొనిపోయి జమ చేసితిని, బ్యాంకు పుస్తకము పొందితిని.” “ఈ దానము ఎట్లు పొందితివి?” “బిచ్చము అడిగితిని; ఆ సజ్జనుడు నాతో మాట్లాడిన తరువాత వెయ్యి డాలర్లు తీసి నా చేతిలో ఉంచెను.” “సరియైన చేతిలో ఉంచెనని నీకెట్లు తెలిసెను?” “ఏ చేతిలోనైనను నాకేమి; డబ్బు నాకు వచ్చినంతనే.” అనేకులు క్రీస్తును పట్టుకొను విశ్వాసము సరియైన జాతిదో అని అన్ని కాలము తలంచుదురు — అయితే మరింత అవసరమైనది సరియైన జాతి క్రీస్తు మనకున్నదో చూచుట.

విశ్వాసము ఆత్మ యొక్క కన్ను; చూపు సంపూర్ణముగా ఉన్నంతకాలము అది సరియైన జాతిదో చూచుటకు కన్ను తీసివేయుట ఎవడు తలంచును? నా రుచి కాదు, నేను రుచిచూచునదే నా ఆకలిని తీర్చును. కాబట్టి ప్రియ స్నేహితులారా, దేవుని మాటను నమ్ముటయే మన రక్షణ సాధనము. సత్యమును అతి సరళముగా చేయుట అధికము కాదు.

న్యూయార్కు నగరములో నివసించు ఒకనికి హడ్సన్ నదిపై ఇల్లున్నది. అతని కుమార్తెయు ఆమె కుటుంబమును శీతకాలము అతనితో గడుపుటకు వెళ్లిరి; ఆ కాలములో స్కార్లెట్ జ్వరము వ్యాపించెను. ఒక చిన్న బాలికను మిగిలినవారినుండి వేరుగా ఉంచుటకు ఏకాంతములో ఉంచబడెను. ప్రతి ఉదయము ఆ ముసలి తాత తన వ్యాపారమునకు పోవుటకు ముందు మనవరాలికి “వెళ్లివచ్చుచున్నాను” చెప్పుటకు పోయెడివాడు. ఒకసారి ఆ చిన్నది ముసలివాని చేయి పట్టుకొని గది మూలకు తీసికొనిపోయి, ఒక్క మాటైనను చెప్పక నేలపై చిన్న బిస్కెట్లు అమర్చి “తాతా, నాకు రంగుల పెట్టె కావలెను” అని అక్షరములు చేసెను. అతడు ఏమియు చెప్పలేదు. ఇంటికి తిరిగి వచ్చి అంగీ వేలాడదీసి అలవాటువలె గదికి వెళ్లెను; అప్పుడు అతని చిన్న మనవరాలు తన కోరిక నెరవేరెనో చూడకుండ అతనిని అదే మూలకు తీసికొనిపోయెను, అక్కడ అదే విధముగా “తాతా, రంగుల పెట్టెకు కృతజ్ఞతలు” అని అక్షరములు చూచెను. ఆ ముసలివాడు ఏ ధరకైనను ఆ బిడ్డను సంతోషపెట్టకుండ ఉండెడివాడు కాదు. అదియే విశ్వాసము.

విశ్వాసము దేవుని మాటను నమ్ముట; ఏదో గుర్తు కోరువారు నిరంతరము ఇబ్బందిలో పడుదురు. ఇక్కడికి రావలెను: దేవుడు చెప్పెను — దానిని నమ్ముదము.

అయితే కొందరు చెప్పుదురు, విశ్వాసము దేవుని వరము. గాలియు అట్లే; అయితే నీవు ఊపిరి పీల్చవలెను. రొట్టెయు అట్లే; అయితే నీవు తినవలెను. నీళ్లు అట్లే; అయితే నీవు త్రాగవలెను. కొందరు అద్భుతమైన అనుభూతిని కోరుచున్నారు. అది విశ్వాసము కాదు. “విశ్వాసము వినుటవలన కలుగును, వినుట దేవుని వాక్యమువలన కలుగును” (రోమీయులకు 10:17). విశ్వాసము అక్కడనుండి వచ్చును. నేను కూర్చుండి విశ్వాసము వింత అనుభూతితో నాపై దొరలి రావునట్లు కనిపెట్టుట కాదు; దేవుని మాటను నమ్ముట నాది. నమ్ముటకు ఏమియు లేకుండ నీవు విశ్వసింపలేవు. కాబట్టి వ్రాయబడినట్లు వాక్యమును తీసికొని స్వాధీనము చేసికొని పట్టుకొనుము.

యోహాను 6:47, 48లో ఇట్లు చదువుదుము: “నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా మీతో చెప్పుచున్నాను, నాయందు విశ్వసించువాడు నిత్యజీవము గలవాడు. నేనే ఆ జీవాహారము.” రొట్టె అక్కడనే ఉన్నది. దానిని పుచ్చుకొనుము. నా ఇంటిలో వేల రొట్టెలు ఉండవచ్చును, అంతమంది ఆకలిగల మనుష్యులు కనిపెట్టుచుండవచ్చును. రొట్టె అక్కడ ఉన్నదను వాస్తవమును వారు అంగీకరింపవచ్చును; అయితే ప్రతివాడును ఒక రొట్టె తీసికొని తిన నారంభింపకుండినయెడల వారి ఆకలి తీరదు. అట్లే క్రీస్తు పరలోకపు రొట్టె; దేహము సహజ ఆహారమును తినునట్లు ఆత్మ క్రీస్తును తినవలెను.

మునిగిపోవు మనుష్యుడు తనను రక్షించుటకు వేయబడిన తాడును చూచినయెడల దానిని పట్టుకొనవలెను; అట్లు చేయుటకు అతడు మిగిలినదంతయు విడువవలెను. ఒకడు జబ్బుపడినయెడల ఔషధము తీసికొనవలెను — కేవలము చూచుటవలన నయము కాదు. విచారించువాడు ఆయనను నమ్మి తన ఏకైక నిరీక్షణగా పట్టుకొనకుండినయెడల క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానము సహాయము చేయదు. కరచబడిన ఇశ్రాయేలీయులు సర్పము ఎత్తబడెనని నమ్మి యుండవచ్చును; అయితే చూడకుండినయెడల బ్రదికి యుండెడివారు కాదు (సంఖ్యాకాండము 21:6–9).

ఒక వరుస ఆవిరి ఓడలు నన్ను సముద్రము దాటించునని నమ్ముచున్నాను, ఏలయనగా నేను శోధించితిని: అయితే నా జ్ఞానముపై నడువకుండినయెడల పోవగోరు మరొకనికి ఇది సహాయము చేయదు. అట్లే క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానము దానిపై నడువకుండినయెడల మనకు సహాయము చేయదు. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వసించుట అదియే. మనము నమ్మునదానిపై నడుచుట. ఒకడు అట్లాంటిక్ దాటుటకు ఆవిరి ఓడపై అడుగు పెట్టునట్లు, మనము క్రీస్తును చేర్చుకొని మన ఆత్మలను ఆయనకు అప్పగింపవలెను; తనయందు నమ్మకముంచువారినందరిని కాపాడుదునని ఆయన వాగ్దానము చేసెను. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వసించుట ఆయన మాటను నమ్ముటయే.