ఆచరణాత్మక మతము (కొనసాగింపు)

ఆచరణాత్మక మతము (కొనసాగింపు)

చివరకు మూయబడును. ఇరుకు ద్వారమునకు చివరకు గడియ పెట్టబడి అడ్డుకట్ట వేయబడును. కృప దినము గతించి ముగిసిపోవును. పాపభారముతో నిండిన లోకముతో లెక్క చూచుకొను దినము చివరకు ఆరంభమగును. అప్పుడు ప్రభువైన యేసు చేసిన గంభీరమైన ప్రవచనము నెరవేరును: "అనేకులు ప్రవేశించుటకు ప్రయత్నించెదరు గాని ప్రవేశింపలేకపోవుదురు."

ఇప్పటివరకు నెరవేరిన లేఖనముల ప్రవచనములన్నియు అక్షరమక్షరము నెరవేరినవి. అవి నెరవేరు సమయము వరకు అనేకులకు అసంభవముగా, అవిశ్వసనీయముగా, అశక్యముగా కనబడినవి; అయినను వాటిలో ఒక్క మాటయైనను తప్పిపోలేదు.

"మంచి సంగతుల" వాగ్దానములు అసాధ్యముగా కనబడిన కష్టములను సైతము అధిగమించి నెరవేరినవి:

1. సారా సంతానము కనుటకు వయస్సు మీరినదైనను కుమారుని కనెను.

2. ఇశ్రాయేలీయులు ఐగుప్తు నుండి బయటికి తేబడి వాగ్దానదేశములో స్థిరపరచబడిరి.

3. యూదులు డెబ్బది సంవత్సరముల తరువాత బబులోను చెరనుండి విమోచింపబడి, మరల దేవాలయమును కట్టుటకు శక్తి పొందిరి.

4. ప్రభువైన యేసు లేఖనము ముందే చెప్పినట్లుగా నిర్మలమైన కన్యకకు పుట్టి, జీవించి, పరిచర్య చేసి, అప్పగింపబడి, నిర్మూలము చేయబడెను.

ఈ సందర్భములన్నిటిలో అది జరుగునని దేవుని వాక్యము వాగ్దానము చేసెను. అట్లే జరిగెను. పట్టణములమీదను జనములమీదను తీర్పులను గూర్చిన ప్రవచనములు మొదట పలుకబడినప్పుడు నమ్మశక్యము కానివిగా కనబడినను నెరవేరినవి. ఎదోము అరణ్యమాయెను; తూరు వలలు ఆరవేయు బండయాయెను; "అతి గొప్ప మహా పట్టణమైన" నీనెవె పాడై నిర్జనమాయెను; బబులోను ఎండిన నేలయు అరణ్యమునాయెను—దాని విశాలమైన ప్రాకారములు పూర్తిగా కూలిపోయినవి. ఈ సందర్భములన్నిటిలో అట్లు జరుగునని దేవుని వాక్యము ముందే చెప్పెను. అట్లే జరిగెను.

ఈ దినమున నేను మీ ముందు ఉంచుచున్న ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ప్రవచనము కూడ అదే విధముగా నెరవేరును. దాని నెరవేర్పు సమయము వచ్చినప్పుడు దానిలోని ఒక్క మాటయైనను తప్పిపోదు. "అనేకులు ప్రవేశించుటకు ప్రయత్నించెదరు గాని ప్రవేశింపలేకపోవుదురు."

దేవుని వెదకుట నిష్ఫలమగు కాలము రాబోవుచున్నది. ఆహా, మనుష్యులు దీనిని జ్ఞాపకము చేసికొనిన ఎంత మేలు! అనేకులు తాము వెదకినను కనుగొనలేని గడియ ఎన్నడును రాదని నమ్ముచున్నట్లు కనబడుదురు; కాని వారు బహుగా పొరబడుచున్నారు. మారుమనస్సు పొందనియెడల ఒక దినమున తమ పొరపాటును తెలిసికొని సిగ్గుపడుదురు. క్రీస్తు వచ్చునప్పుడు "అనేకులు ప్రవేశించుటకు ప్రయత్నించెదరు గాని ప్రవేశింపలేకపోవుదురు."

అనేకులు పరలోకము నుండి శాశ్వతముగా వెలుపలికి త్రోయబడు కాలము రాబోవుచున్నది. అది కొద్దిమందికి కాదు, గొప్ప జనసమూహమునకు కలుగు గతి; ఈ ప్రాంతములో ఒకరిద్దరికి, ఆ ప్రాంతములో ఒకరిద్దరికి జరుగునది కాదు: అది అపారమైన జనసమూహమునకు కలుగు దుర్భరమైన అంత్యము. "అనేకులు ప్రవేశించుటకు ప్రయత్నించెదరు గాని ప్రవేశింపలేకపోవుదురు."

అనేకులకు జ్ఞానము మిక్కిలి ఆలస్యముగా వచ్చును. అమరమైన ఆత్మ యొక్క విలువను, దానిని రక్షించుకొనుటవలని ఆనందమును వారు చివరకు చూచెదరు. తమ స్వంత పాపభరితమును, దేవుని పరిశుద్ధతను, క్రీస్తు సువార్త యొక్క మహిమగల యోగ్యతను చివరకు గ్రహించెదరు. పరిచారకులు ఎందుకు అంత ఆతురపడిరో, ఎందుకు అంత దీర్ఘముగా ప్రకటించిరో, మారుమనస్సు పొందవలెనని ఎందుకు అంత దీనముగా వేడుకొనిరో చివరకు వారు అర్థము చేసికొనెదరు. కాని వారి దుఃఖమునకు, ఇదంతయు వారు "మిక్కిలి ఆలస్యముగా" తెలిసికొనెదరు!

అనేకులకు మారుమనస్సు మిక్కిలి ఆలస్యముగా వచ్చును. తమ స్వంత అత్యధిక దుష్టత్వమును వారు కనుగొని తమ గతకాలపు మూర్ఖత్వమునకు పూర్తిగా సిగ్గుపడెదరు. వారు చేదైన పశ్చాత్తాపముతోను నిరీక్షణలేని రోదనలతోను, తీవ్రమైన నేరారోపణలతోను, గుచ్చు దుఃఖములతోను నిండియుందురు. తమ పాపములను తలంచుకొని ఏడ్చెదరు, రోదించెదరు, దుఃఖించెదరు. తమ జీవితపు జ్ఞాపకము వారికి బాధాకరమగును; తమ అపరాధభారము భరింపరానిదిగా కనబడును. కాని వారి దుఃఖమునకు, ఇస్కరియోతు యూదావలె వారు "మిక్కిలి ఆలస్యముగా" పశ్చాత్తాపపడెదరు!

అనేకులకు విశ్వాసము మిక్కిలి ఆలస్యముగా వచ్చును. దేవుడున్నాడనియు, సాతానున్నాడనియు, పరలోకమున్నదనియు, నరకమున్నదనియు వారు ఇక నిరాకరింపలేరు. అబద్ధమతమును, సందేహవాదమును, అవిశ్వాసమును శాశ్వతముగా విడిచిపెట్టబడును; అపహాస్యమును, పరిహాసమును, స్వేచ్ఛాచింతనమును అంతమగును. పరిచారకులు చెప్పినవి చాకచక్యముగా కల్పింపబడిన కథలు కావనియు, గొప్ప నిజమైన సత్యములనియు వారు తమ కన్నులారా చూచి, తమ శరీరములలో అనుభవించెదరు. సువార్త ఆధారిత మతము పెదవుల సేవయు, అతిశయమును, మతోన్మాదమును, ఉన్మాదమును కాదనియు, తమకు కావలసిన ఏకైక వస్తువు అదేననియు, అది లేకపోవుటచేత తాము శాశ్వతముగా నశింతురనియు వారు పెద్ద వెలతో తెలిసికొనెదరు. సాతానువలె వారు చివరకు నమ్మి వణకెదరు, కాని "మిక్కిలి ఆలస్యముగా!"

అనేకులకు రక్షణ కోరిక మిక్కిలి ఆలస్యముగా వచ్చును. ఇక దొరకజాలనప్పుడు వారు క్షమాపణను, సమాధానమును, దేవుని దయను అపేక్షించెదరు. మరియొక ఆదివారము మరల కలుగవలెనని, మరియొక క్షమాపణ ఆహ్వానము కలుగవలెనని, మరియొక ప్రార్థనకు పిలుపు కలుగవలెనని ఆశించెదరు. కాని అప్పుడు వారు ఏమి తలంచినను, ఏమి భావించినను, ఏమి కోరినను ఏమియు ప్రయోజనము లేదు: కృప దినము ముగిసిపోవును; రక్షణ ద్వారమునకు గడియ పెట్టి అడ్డుకట్ట వేయబడును. అది "మిక్కిలి ఆలస్యము!"

ఒక దినమున వస్తువులు విలువ కట్టబడు ధరలోను అంచనాలోను ఎంతటి మార్పు కలుగునో అని నేను తరచుగా తలంచుచుందును. నా భాగము పడిన ఈ లోకమును చుట్టు చూచెదను; ఈ లోకములోని ప్రతిదాని ప్రస్తుత వెలను గమనించెదను; క్రీస్తు రాకడను, దేవుని మహా దినమును ఎదురుచూచెదను. ఆ దినము తెచ్చు క్రొత్త క్రమమును గూర్చి తలంచెదను; ఇంటి యజమానుడు లేచి ద్వారము మూయుటను వర్ణించు ప్రభువైన యేసు మాటలను చదివెదను; చదువుచు నాలో నేను, "త్వరలో గొప్ప మార్పు కలుగును" అని అనుకొందును.

ఇప్పుడు "ప్రియమైన వస్తువులు" ఏవి? బంగారము, వెండి, రత్నములు, బ్యాంకు నోట్లు, గనులు, ఓడలు, భూములు, ఇండ్లు, గుఱ్ఱములు, కార్లు, ఫర్నిచరు, ఆహారము, పానీయము, వస్త్రములు మొదలైనవి. ఇవి విలువైనవిగా ఎంచబడుచున్నవి; ఇవి సిద్ధముగా విక్రయమగు వస్తువులు; ఇవి ఒక నిర్దిష్ట ధరకంటె తక్కువకు మీరు ఎన్నడును పొందజాలని వస్తువులు. వీటిలో పెక్కింటిని కలిగినవాడు ధనవంతుడుగా ఎంచబడును. లోకము అట్టిదే!

ఇప్పుడు "చవకైన వస్తువులు" ఏవి? దేవుని జ్ఞానము, సువార్త యొక్క ఉచిత రక్షణ, క్రీస్తు దయ, పరిశుద్ధాత్మ కృప, దేవుని కుమారుడగు భాగ్యము, నిత్యజీవమునకు హక్కు, జీవవృక్షమునకు అధికారము, పరలోకమందలి తండ్రి ఇంటిలో గది వాగ్దానము, క్షయములేని స్వాస్థ్యమును గూర్చిన వాగ్దానములు, వాడిపోని మహిమ కిరీటము యొక్క అర్పణ.

ఇవే ఎవరూ ఏమాత్రము లక్ష్యపెట్టని విషయములు. ఇవి మనుష్యకుమారులకు డబ్బు లేకుండా, వెల లేకుండా అర్పింపబడుచున్నవి; ఉచితముగా, ఉదారముగా పొందవచ్చును. ఇచ్ఛయించువాడెవడైనను తన వంతు తీసికొనవచ్చును. కానీ విచారకరమేమనగా, ఈ విషయములకు ఎవరి నుండియు కోరిక లేదు! ఇవి యాచకుల వలె తిరుగుచున్నవి. వీటి వైపు ఎవరును కన్నెత్తి చూడరు. ఇవి వ్యర్థముగా అర్పింపబడుచున్నవి. లోకమిట్టిదే!

అయితే మనందరిపై ఒక దినము రాబోవుచున్నది; ఆ దినమున ప్రతిదాని విలువ మారిపోవును. నోట్ల కట్టలు చింపిరి గుడ్డల వలె నిష్ప్రయోజనములగు దినము రాబోవుచున్నది; బంగారము భూమి మట్టి వలె విలువ లేనిదగును. వేలాదిమంది తాము ఒకప్పుడు దేనికొరకు జీవించిరో వాటిని లెక్కచేయని దినము రాబోవుచున్నది; తాము ఒకప్పుడు తృణీకరించిన వాటినే అన్నిటికంటె ఎక్కువగా కోరుకొందురు. "చేతులతో చేయబడని ఇల్లు" కొరకైన ఆశలో భవనములును రాజమందిరములును మరువబడును. రాజులకు రాజు యొక్క దయ కొరకైన ఆశలో ధనికుల యొక్కయు గొప్పవారి యొక్కయు అనుగ్రహము ఇక జ్ఞాపకమునకైనను రాదు. క్రీస్తు నీతి అను వస్త్రము కొరకైన ఆత్రుతగల అవసరములో పట్టు వస్త్రములును, శాటిన్ వస్త్రములును, వెల్వెట్లును, లేసులును దృష్టికి కనబడకుండా పోవును. ప్రభువు తిరిగి వచ్చు ఆ మహాదినమున సమస్తమును మారిపోవును, సమస్తమును వేరగును. "అనేకులు ప్రవేశింప యత్నించుదురు గాని వారికి శక్యము కాదు"

"నరకమనగా ఆలస్యముగా తెలిసికొనబడిన సత్యము" అని ఎవరో జ్ఞాని పలికిన మాట ఎంతో బరువైనది. ఈ దినమున క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను వేలాదిమంది దీనిని అనుభవమువలననే తెలిసికొందురని నేను భయపడుచున్నాను. కనికరము పొందుటకు ఆలస్యమైన తరువాత వారు తమ ఆత్మల విలువను గ్రహింతురు; దాని వలన ఏ ప్రయోజనమును పొందలేని సమయమున సువార్త యొక్క సౌందర్యమును చూతురు. ఆహా, మనుష్యులు జీవితారంభమునందే జ్ఞానవంతులగుదురుగాక! సామెతలు మొదటి అధ్యాయములోని వాక్యభాగము కంటె భయంకరమైన లేఖనభాగములు కొద్దియని నేను తరచుగా తలంచుచుందును,

నేను పిలువగా మీరు ఒప్పుకొనలేదు, నేను చెయ్యి చాపగా ఎవడును లక్ష్యపెట్టలేదు, మీరు నా ఆలోచన అంతయు నిరాకరించితిరి, నా గద్దింపునకు ఒప్పుకొనలేదు; కాబట్టి మీకు ఆపద వచ్చినప్పుడు నేను నవ్వుదును, మీకు భయము వచ్చునప్పుడు పరిహసింతును—మీకు భయము తుఫానువలె వచ్చునప్పుడు, ఆపద సుడిగాలివలె మీపైకి వచ్చునప్పుడు, శ్రమయు వేదనయు మిమ్మును ముంచివేయునప్పుడు.

అప్పుడు వారు నన్ను పిలిచెదరు గాని నేను ఉత్తరమియ్యను; నన్ను వెదకెదరు గాని నన్ను కనుగొనరు.

వారు జ్ఞానమును ద్వేషించిరి, యెహోవాయందలి భయభక్తులను కోరుకొనలేదు; నా ఆలోచనను అంగీకరింపక నా గద్దింపును తృణీకరించిరి; కాబట్టి వారు తమ ప్రవర్తన ఫలమును అనుభవించెదరు, తమ ఆలోచనల ఫలముతో తృప్తి పొందెదరు.

(సామెతలు 1:24-31)

ఈ పత్రికను చదువు ఎవరైనను క్రీస్తు సువార్త కోరు విశ్వాసమును గాని ఆచరణను గాని ఇష్టపడనివారిలో ఒకరై యుండవచ్చును. మారుమనస్సు పొంది మార్పు చెందుడని మేము మిమ్ములను వేడుకొనునప్పుడు మేము మితిమీరుచున్నామని మీరు తలంతురు. లోకమునుండి బయటికి వచ్చి, సిలువను ఎత్తికొని, క్రీస్తును వెంబడించుడని మేము బతిమాలునప్పుడు మేము అధికముగా కోరుచున్నామని మీరు తలంతురు. కానీ ఇది గమనించుడి: మేము చెప్పినది సరియైనదని మీరు ఒక దినమున ఒప్పుకొందురు. ముందో వెనుకో, ఈ లోకమందైనను పరలోకమందైనను, మీరు తప్పుచేసితిరని అంగీకరింతురు. అవును! నమ్మకమైన సువార్త పరిచారకునికి ఇది విచారకరమైన విషయము: తన మాట వినువారందరును ఒక దినమున అతని ఆలోచన మంచిదని ఒప్పుకొందురు. భూమిపై అతని సాక్ష్యము ఎగతాళి చేయబడినను, తృణీకరింపబడినను, నిరసింపబడినను, నిర్లక్ష్యము చేయబడినను, సత్యము అతని పక్షమున ఉండెనని రుజువు చేయు దినము రాబోవుచున్నది. మా మాట వినియు ఈ లోకమును దైవముగా చేసికొను ధనవంతుడు—మా మాట వినియు తన పద్దుపుస్తకమునే తన బైబిలుగా చేసికొను వ్యాపారి—మా మాట వినియు తన భూమిలోని మట్టివలె చల్లగా ఉండు రైతు—మా మాట వినియు రాయికంటె ఎక్కువగా తన ఆత్మ విషయమై చింతింపని కూలివాడు—వీరందరును కాలక్రమమున తాము తప్పుచేసితిమని లోకము ఎదుట ఒప్పుకొందురు. వీరందరును కాలక్రమమున మేము ఇప్పుడు వారి యెదుట వ్యర్థముగా ఉంచుచున్న ఆ కనికరమునే ఆసక్తిగా కోరుదురు. "వారు ప్రవేశింప యత్నించుదురు గాని వారికి శక్యము కాదు."

ఈ పత్రికను చదువు ఎవరైనను ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును యథార్థముగా ప్రేమించువారిలో ఒకరై యుండవచ్చును. అట్టివాడు ముందుకు చూచునప్పుడు ఓదార్పు పొందవచ్చును. మీరు ఇప్పుడు క్రైస్తవ్యము నిమిత్తము తరచుగా హింసను అనుభవించుచున్నారు. కఠినమైన మాటలను, దయలేని సూచనలను భరింపవలసి వచ్చుచున్నది. మీ ఉద్దేశములు తరచుగా తప్పుగా చిత్రింపబడుచున్నవి, మీ నడత దూషింపబడుచున్నది. సిలువ నిందయింకను తొలగిపోలేదు. అయితే ప్రభువు రెండవ రాకడను గూర్చి ముందుకు చూచి ఆలోచించునప్పుడు మీరు ధైర్యము తెచ్చుకొనవచ్చును. ఆ దినము అన్నిటికిని నష్టపరిహారము చేయును. మీరు బైబిలు చదువుచు, ప్రార్థన చేయుచు, క్రీస్తును ప్రేమించుచున్నందున ఇప్పుడు మిమ్ములను చూచి నవ్వువారు ఎంతో భిన్నమైన మనస్థితిలో ఉండుటను మీరు చూతురు. బుద్ధిలేని కన్యకలు బుద్ధిగల కన్యకల యొద్దకు వచ్చినట్లు, "మీ నూనెలో కొంచెము మాకియ్యుడి; మా దీపములు ఆరిపోవుచున్నవి" అని చెప్పుచు వారు మీ యొద్దకు వత్తురు (మత్తయి 25:8).

కాలేబు యెహోషువల వలె మీరు క్రీస్తు సేవను గూర్చి మంచి సమాచారము తెచ్చుచున్నందున ఇప్పుడు మిమ్ములను ద్వేషించి బుద్ధిహీనులని పిలుచువారిని మీరు చూతురు. ఒక దినమున వారు, "అయ్యో, మేము మీతో కలిసియుండినచో ఎంత మేలు! మీరే నిజముగా జ్ఞానవంతులు, మేము బుద్ధిహీనులము" అని చెప్పుదురు. కాబట్టి మనుష్యుల నిందకు భయపడకుడి. లోకము ఎదుట క్రీస్తును ధైర్యముగా ఒప్పుకొనుడి. మీ నిజ స్వరూపమును చూపుడి; మీ యజమానుని విషయమై సిగ్గుపడకుడి. కాలము స్వల్పము: నిత్యత్వము వేగముగా వచ్చుచున్నది. సిలువ కొంత కాలమే: కిరీటము నిరంతరము. "అనేకులు ప్రవేశింప యత్నించుదురు గాని వారికి శక్యము కాదు."

ఇప్పుడు ఈ పత్రికను చదువు ప్రతివానికి, ఈ విషయమంతటిని అతని ఆత్మకు అన్వయించుటకై కొన్ని వీడ్కోలు మాటలు చెప్పనిమ్ము. ప్రభువైన యేసు మాటలు విప్పి వివరింపబడుట మీరు వింటిరి. రక్షణ మార్గము యొక్క చిత్రమును చూచితిరి: అది ఇరుకైన ద్వారము—"ప్రవేశించుటకు ప్రయాసపడుడి" అను రాజాజ్ఞను వింటిరి—"అనేకులు ప్రవేశింప యత్నించుదురు గాని వారికి శక్యము కాదు" అను ఆయన గంభీరమైన హెచ్చరికను గూర్చి మీకు చెప్పబడెను—ఈ సమస్త విషయమును మీ మనస్సాక్షిపై ముద్రింప ప్రయత్నించుచుండగా నన్ను ఇంకొంచెము సేపు సహింపుడి. దేవుని పక్షమున నేను ఇంకను చెప్పవలసినది ఉన్నది.

(1) మొదట, నేను మిమ్ములను ఒక సులభమైన ప్రశ్న అడుగుదును. "మీరు ఇరుకైన ద్వారముగుండా ప్రవేశించితిరా లేదా? వృద్ధులైనను యౌవనులైనను, ధనికులైనను పేదలైనను, భక్తిపరులైనను నాస్తికులైనను, నేను మరల అదే ప్రశ్న అడుగుచున్నాను: "మీరు ఇరుకైన ద్వారముగుండా ప్రవేశించితిరా?"

ద్వారమును గూర్చి మీరు విన్నారా, ఒక ద్వారము ఉన్నదని నమ్ముచున్నారా అని నేను అడుగుట లేదు. మీరు దానిని చూచి, మెచ్చుకొని, ఒక దినమున దాని గుండా వెళ్లుదమని ఆశించుచున్నారా అని అడుగుట లేదు. మీరు దాని యొద్దకు వెళ్లి, తట్టి, లోపలికి చేర్చుకొనబడి, "ఇప్పుడు లోపలనే ఉన్నారా?" అని అడుగుచున్నాను.

మీరు లోపల లేకపోతే, మీ మతము వలన మీకు కలిగిన మేలు ఏమిటి? మీరు క్షమింపబడలేదు, విమోచింపబడలేదు. మీరు దేవునితో సమాధానపరచబడలేదు. మీరు మరల జన్మించలేదు, పరిశుద్ధపరచబడలేదు, పరలోకమునకు తగినవారుగా చేయబడలేదు. మీరున్న స్థితిలోనే మరణించినయెడల, సాతాను ఉండు బాధాకరమైన స్థలములోనే మీరును నిత్యము నివసింతురు; మీ ఆత్మ శాశ్వతముగా దుఃఖములో ఉండును.

ఆహా, ఆలోచించండి, ఇట్టి స్థితిలో జీవించుట ఎంత భయంకరమో ఆలోచించండి! అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, ఇట్టి స్థితిలో మరణించుట ఎంత భయంకరమో ఆలోచించండి! మీ జీవితము ఆవిరివంటిదే. మహా అయితే కొన్ని సంవత్సరములలో మీరు పోవుదురు; లోకములో మీ స్థానము త్వరలో వేరొకరిచే భర్తీ చేయబడును; మీ ఇల్లు మరొకరి వశమగును. సూర్యుడు ప్రకాశించుచునే యుండును; మీ సమాధిపై గడ్డియు డైసీ పూలును దట్టముగా పెరుగును; మీ శరీరము పురుగులకు ఆహారమగును, మీ ఆత్మ నిత్యకాలమునకు నశించును.

ఇంత కాలము మీ యెదుట రక్షణ ద్వారము తెరువబడియే యున్నది. దేవుడు మిమ్మును ఆహ్వానించుచున్నాడు. యేసుక్రీస్తు మిమ్మును రక్షించుటకు సిద్ధముగా నున్నాడు. మీ విడుదలకు సమస్తమును సిద్ధమై యున్నది. ఒక్కటి మాత్రమే కొరతగా నున్నది; అదేమనగా మీరు రక్షింపబడుటకు ఇష్టపడవలెను. ఆహా, ఈ సంగతులను ఆలోచించి జ్ఞానులై యుండుడి!

(2) రెండవదిగా, ఇంకను ఇరుకైన ద్వారము లోపల ప్రవేశింపని వారందరికి నేను స్పష్టమైన సలహా ఇచ్చెదను. ఆ సలహా ఇదే: "ఒక్క దినమైనను ఆలస్యము చేయకుండ లోపలికి ప్రవేశించుడి."

మీరు చెప్పగలిగిన యెడల చెప్పుడి: "ఇరుకైన ద్వారము" గుండా తప్ప మరి యే విధముగానైనను పరలోకము చేరిన వారెవరైన ఉన్నారా? నాకు ఎవరును తెలియదు. మరణించిన మొదటి వాడైన హేబెలు మొదలుకొని బైబిలులోని పేర్ల జాబితా చివరి వరకు, క్రీస్తునందలి విశ్వాసము వలన తప్ప మరి యే విధముగానైనను రక్షింపబడినవారిని నేను చూడను.

మీరు చెప్పగలిగిన యెడల చెప్పుడి: "పూనుకొని ప్రయత్నము చేయకుండ" ఇరుకైన ద్వారము గుండా ప్రవేశించినవారెవరైన ఉన్నారా? బాల్యములోనే మరణించినవారు తప్ప మరెవరును నాకు తెలియదు. పరలోకమును సంపాదింపగోరువాడు దాని కొరకు పోరాడుటకు సిద్ధముగా నుండవలెను.

మీరు చెప్పగలిగిన యెడల చెప్పుడి: ప్రవేశించుటకు ఆసక్తితో పోరాడియు, సఫలము కాకపోయినవారెవరైన ఉన్నారా? నాకు ఎవరును తెలియదు. మనుష్యులు ఎంత బలహీనులైనను అజ్ఞానులైనను, సరియైన ద్వారము వద్ద హృదయపూర్వకముగాను మనస్సాక్షిపూర్వకముగాను జీవమును వెదకినయెడల, సమాధాన సమాధానము లేకుండ విడువబడరని నేను నమ్ముచున్నాను.

మీరు చెప్పగలిగిన యెడల చెప్పుడి: ఇరుకైన ద్వారము గుండా ప్రవేశించి, తరువాత విచారించినవారెవరైన ఉన్నారా? నాకు ఎవరును తెలియదు. ఆ ద్వారపు గడప మీది అడుగులన్నియు ఒకే దిశగా నున్నవని నేను నమ్ముచున్నాను. క్రీస్తును సేవించుట మేలని అందరును కనుగొనిరి; ఆయన సిలువను ఎత్తుకొనుటకు ఎన్నడును పశ్చాత్తాపపడలేదు.

ఈ సంగతులు సత్యమైన యెడల, ఆలస్యము లేకుండ క్రీస్తును వెదకుడి, అవకాశమున్నప్పుడే జీవ ద్వారము గుండా ప్రవేశించుడి! ఈ దినముననే ఆరంభించుడి. కనికరము గలవాడును శక్తిమంతుడునైన ఆ రక్షకుని వద్దకు ప్రార్థనలో వెళ్లి, ఆయన యెదుట మీ హృదయమును కుమ్మరించుడి. మీ అపరాధమును, దుష్టత్వమును, పాపమును ఆయనకు ఒప్పుకొనుడి. ఆయనకు మీ హృదయమును స్వేచ్ఛగా తెరువుడి; ఏదియు దాచకుడి. మిమ్మును, మీ ఆత్మకు సంబంధించిన సమస్త విషయములను పూర్తిగా ఆయన చేతులలో ఉంచుచున్నామని ఆయనతో చెప్పుడి; ఆయన వాగ్దానము ప్రకారము మిమ్మును రక్షించి, తన పరిశుద్ధాత్మను మీలో ఉంచుమని ఆయనను అడుగుడి.

ఇది చేయుటకు "మిమ్మును ప్రోత్సహించు" ప్రతి సంగతియు ఉన్నది. మీవంటి పాపులైన వేలాది మంది ఈ విధముగా క్రీస్తు వద్దకు వచ్చిరి; వారిలో ఒక్కరైనను పంపివేయబడలేదు, తిరస్కరింపబడలేదు. వారు ఎన్నడును ఎరుగని మనస్సాక్షి సమాధానమును కనుగొని, సంతోషించుచు తమ మార్గమున సాగిపోయిరి. జీవితపు సమస్త శ్రమలకు తగిన బలమును కనుగొనిరి; వారిలో ఎవరును అరణ్యములో నశించుటకు విడువబడలేదు. మీరును ఎందుకు క్రీస్తును వెదకకూడదు?

నేను చెప్పిన దానిని "వెంటనే" చేయుటకు మిమ్మును ప్రోత్సహించు ప్రతి సంగతియు ఉన్నది. మీ మారుమనస్సును, మార్పును మీకు ముందున్న ఇతరుల వలె తక్షణమే ఎందుకు కాకూడదో నాకు ఏ కారణమును కనబడదు. సమరయ స్త్రీ అజ్ఞానియైన పాపిగా బావి యొద్దకు వచ్చి, క్రొత్త సృష్టిగా తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లెను. ఫిలిప్పీ చెరసాల అధికారి చీకటిని విడిచి వెలుగులోనికి వచ్చి, ఒక్క దినములోనే క్రీస్తు శిష్యుడని ఒప్పుకొనెను. ఇతరులును ఇట్లే ఎందుకు చేయకూడదు? ఈ దినముననే మీ పాపములను విడిచి, క్రీస్తునందు నమ్మిక యుంచుట ఎందుకు కూడదు?

నేను మీకిచ్చిన సలహా మంచిదని నాకు తెలియును. ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఇదే: మీరు దానిని స్వీకరింతురా?

(3) నేను చెప్పవలసిన చివరి సంగతి, నిజముగా ఇరుకైన ద్వారము గుండా ప్రవేశించిన వారందరికి ఒక విన్నపము. ఆ విన్నపమేమనగా, మీరు కనుగొనిన ఆశీర్వాదములను ఇతరులకు తెలియజేయవలెను.

మారుమనస్సు పొందిన వారందరు మిషనరీలుగా ఉండవలెనని నేను కోరుచున్నాను. వారందరు విదేశములకు వెళ్లి అన్యజనులకు ప్రకటింపవలెనని నేను కోరను; కాని అందరు మిషనరీ ఆత్మ కలిగి, స్వదేశములో మేలు చేయుటకు పూనుకొనవలెనని కోరుచున్నాను. ఇరుకైన ద్వారమే సంతోషమునకు మార్గమని తమ చుట్టునున్న వారందరికి సాక్ష్యమిచ్చి, దాని గుండా ప్రవేశించునట్లు వారిని ఒప్పించవలెనని కోరుచున్నాను.

అంద్రెయ మారుమనస్సు పొందినప్పుడు తన సహోదరుడైన సీమోను పేతురును కనుగొని, "మేము మెస్సీయాను (అనగా క్రీస్తును) కనుగొంటిమి" అని అతనితో చెప్పి, "అతనిని యేసు నొద్దకు తోడుకొని వచ్చెను" (యోహాను 1:41-42). ఫిలిప్పు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు నతనయేలును కనుగొని, "ధర్మశాస్త్రములో మోషేయు ప్రవక్తలును ఎవనిగూర్చి వ్రాసిరో, ఆయనను, అనగా యోసేపు కుమారుడైన నజరేతు యేసును కనుగొంటిమి" అని అతనితో చెప్పెను. అందుకు నతనయేలు, "నజరేతులోనుండి మంచిదేదైన రాగలదా?" అనెను. ఫిలిప్పు, "వచ్చి చూడుము" అనెను (యోహాను 1:45-46). సమరయ స్త్రీ మారుమనస్సు పొందినప్పుడు, ఆమె తన కడవను విడిచిపెట్టి ఊరిలోనికి వెళ్లి, ఆ ఊరివారితో, "నేను చేసినవన్నియు నాతో చెప్పిన మనుష్యుని వచ్చి చూడుడి; ఈయన క్రీస్తు కాడా?" అనెను (యోహాను 4:28-29). పరిసయ్యుడైన సౌలు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు, "వెంటనే సమాజమందిరములలో యేసు దేవుని కుమారుడని ప్రకటించెను" (అపొస్తలుల కార్యములు 9:20).

నేటి క్రైస్తవులలో ఇట్టి ఆత్మను చూడవలెనని నేను ఆశించుచున్నాను. ఇంకను వెలుపల నున్న వారందరికి ఇరుకైన ద్వారమును సిఫారసు చేయుటకు ఎక్కువ ఆసక్తియు, వారు లోపల ప్రవేశించి రక్షింపబడునట్లు వారిని ఒప్పించుటకు ఎక్కువ కోరికయు చూడవలెనని ఆశించుచున్నాను. తాము పరలోకము చేరవలెనని కోరుటయే గాక, ఇతరులను కూడ తమతో తీసుకొని పోవలెనని కోరు సభ్యులు గల సంఘము నిజముగా ధన్యమైనది!

రక్షణ యొక్క గొప్ప ద్వారము ఇంకను తెరచుటకు సిద్ధముగా నున్నది; కాని అది నిత్యమునకు మూయబడు గడియ సమీపించుచున్నది. "ఎవడును పని చేయలేని రాత్రి వచ్చుచున్నది" (యోహాను 9:4); కాబట్టి "నేడు" అని పిలువబడు ఈ కాలములో మనము పని చేయుదము. మనము జీవ మార్గమును అంగీకరించి దానిని ఆనందకరముగా కనుగొంటిమనియు, జీవాహారమును రుచి చూచి అది మంచిదని కనుగొంటిమనియు మన బంధువులకును స్నేహితులకును తెలియజేయుదము.

లోకములోని ప్రతి విశ్వాసి ప్రతి సంవత్సరము ఒక్క ఆత్మను క్రీస్తు వద్దకు తీసుకువచ్చినయెడల, ఇరువది సంవత్సరములలోపుగా సమస్త మానవజాతి మారుమనస్సు పొందునని లెక్కించి చెప్పగా నేను విన్నాను. అట్టి లెక్కపై నేను వ్యాఖ్యానింపను. అట్టిది సంభవించునో లేదో గాని, ఒక్క విషయము మాత్రము నిశ్చయము: క్రైస్తవులు మేలు చేయుటలో మరి ఎక్కువ ఆసక్తి చూపినయెడల, అనేక మంది ఆత్మలు దేవునివైపు తిరుగుటకు అవకాశము ఉన్నది.

కనీసము ఇది మనము జ్ఞాపకము చేసికొనవచ్చును: దేవుడు "ఎవడును నశింపవలెనని ఇష్టపడక, అందరు మారుమనస్సు పొందవలెనని కోరుచున్నాడు" (2 పేతురు 3:9). తన పొరుగువానికి ఇరుకు ద్వారమును చూపుటకు ప్రయత్నించువాడు దేవుడు మెచ్చుకొను పనిని చేయుచున్నాడు. దేవదూతలు ఆసక్తితో చూచు పనిని అతడు చేయుచున్నాడు; దాని ప్రాముఖ్యతతో ఒక పిరమిడ్ నిర్మాణము పోల్చదగినది కాదు. లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? "పాపిని వాని త్రోవ తప్పునుండి మరలించువాడు వానిని మరణమునుండి రక్షించి అనేక పాపములను కప్పివేయునని తెలిసికొనవలెను" (యాకోబు 5:20).

ఈ విషయములో మన బాధ్యతను గూర్చి మనమందరము లోతైన గ్రహింపుతో మేల్కొనుదము. మనము నివసించు వారి చుట్టూ చూచి, దేవుని యెదుట వారి స్థితిని ఆలోచించుదము. వారిలో అనేకులు ఇంకను ద్వారము వెలుపలనే, క్షమాపణ పొందక, పరిశుద్ధపరచబడక, చనిపోవుటకు సిద్ధపడక ఉన్నారు కాదా? వారితో మాటలాడు అవకాశముల కొరకు కనిపెట్టుదము. ఇరుకు ద్వారమును గూర్చి వారికి చెప్పి, "ప్రవేశించుటకు ప్రయాసపడుడి" అని వారిని వేడుకొనుదము.

"సమయోచితముగా పలుకబడిన మాట" ఏమి చేయగలదో ఎవరు చెప్పగలరు? విశ్వాసముతోను ప్రార్థనతోను పలుకబడినప్పుడు అది ఏమి చేయగలదో ఎవరు చెప్పగలరు? అది ఒకని జీవితములో మలుపు కావచ్చును. అది ఆలోచనకును ప్రార్థనకును నిత్యజీవమునకును ఆరంభము కావచ్చును. ఆహా, విశ్వాసులలో మరి ఎక్కువ ప్రేమయు ధైర్యమును ఉండును గాక! హృదయమును మార్చు ఒక్క మాటను పలుకుటకు అనుమతి పొందుట ఎంత గొప్ప ఆశీర్వాదమో ఆలోచించుడి!

ఈ విషయమును గూర్చి నా పాఠకుల భావములు ఎట్టివో నాకు తెలియదు. "అనేకులు ప్రవేశింపజూచెదరు గాని ప్రవేశింపలేరని మీతో చెప్పుచున్నాను" అను క్రీస్తు గంభీరమైన మాటలను మీరు ప్రతిదినము జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని నా హృదయపూర్వక కోరికయు ప్రార్థనయు. ఈ మాటలను మనస్సులో ఉంచుకొనుడి.

నిజమైన మతము

"విసర్జింపబడిన వెండి" (యిర్మీయా 6:30)

"ఆకులు తప్ప మరేమియు లేవు" (మార్కు 11:13)

"మనము మాటతోను నోటితోను కాక, క్రియతోను సత్యముతోను ప్రేమింతము" (1 యోహాను 3:18).

"నీవు బ్రదికియున్నావను పేరు కలిగియున్నావు గాని చచ్చినవాడవే" (ప్రకటన 3:1)

మనకు ఏ మతమైనను ఉన్నదని చెప్పుకొనిన యెడల, అది నిజమైనదిగా ఉండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము. నేను దీనిని నొక్కిచెప్పుచున్నాను, మరల చెప్పుచున్నాను: మన మతము నిజమైనదిగా ఉండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము.

"నిజమైన" అను మాటను వాడునప్పుడు నేను ఏమి ఉద్దేశించుచున్నాను? యథార్థమైనదియు, నిష్కపటమైనదియు, నిజాయితీగలదియు, సంపూర్ణమైనదియునైనదానిని నేను ఉద్దేశించుచున్నాను. తక్కువ రకమైనదియు, డొల్లదియు, పైపైనదియు, అబద్ధమైనదియు, నకిలీదియు, మోసపూరితమైనదియు, పేరుకు మాత్రమైనదియునైనదానిని కాదు. "నిజమైన" మతము కేవలము ప్రదర్శనయు, నటనయు, చర్మమంత పైపై భావమును, తాత్కాలికమైన ఒప్పుకోలును, వెలుపల మాత్రమే పనిచేయు క్రియలును కాదు. అది లోపలి సంగతి; ధృఢమైనది, సారవంతమైనది, సహజమైనది, జీవముగలది, నిలుచునది. నకిలీ డబ్బుకును నిజమైన డబ్బుకును, శుద్ధమైన బంగారమునకును మెరుగు రేకునకును, పూత పూసిన లోహమునకును వెండికిని, నిజమైన రాయికిని ప్లాస్టరు అనుకరణకును గల భేదమును మనము ఎరుగుదుము. ఈ పత్రికలోని విషయమును ఆలోచించునప్పుడు ఈ సంగతులను తలపోయుదము. మన మతము యొక్క స్వభావమేమి? అది నిజమైనదా? అది బలహీనముగాను, నిస్సత్తువగాను, అనేక లోపములతో కలిసినదిగాను ఉండవచ్చును. ఈ దినమున మన ఎదుటనున్న ప్రశ్న అది కాదు. మన మతము నిజమైనదా? అది సత్యమైనదా?

మనము జీవించు కాలములు ఈ విషయముపై శ్రద్ధ చూపవలెనని కోరుచున్నవి. నేటి కాలమున అధిక భాగము మతమునందు కనబడు ప్రత్యేక లక్షణము నిజమైనతనము లేకపోవుట. లోకము నాలుగు వేర్వేరు స్థితులను దాటి వచ్చినదని కవులు కొన్ని సమయములలో మనకు చెప్పిరి. మనకు స్వర్ణయుగము, రజతయుగము, కంచుయుగము, ఇనుపయుగము ఉండెను. ఇది ఎంతవరకు నిజమో నేను విచారింపను. కాని మనము జీవించు యుగము యొక్క స్వభావమును గూర్చి సందేహము లేదని నేను భయపడుచున్నాను. ఇది సర్వత్ర చౌక లోహమును మిశ్రమ లోహమును గల యుగము. యుగము యొక్క మతమును దాని కనిపించు పరిమాణమును బట్టి కొలిచినయెడల, అది విస్తారముగా ఉన్నది. కాని దాని నాణ్యతను బట్టి కొలిచినయెడల, నిజముగా చాలా కొంచెమే ఉన్నది. ప్రతి వైపున మనకు మరి ఎక్కువ నిజమైనతనము కావలెను.

ఈ పత్రికలోని ప్రశ్నను మనుష్యుల మనస్సాక్షులకు అందజేయుటకు నేను ప్రయత్నించుచుండగా మీ శ్రద్ధను కోరుచున్నాను. నేను చేయదలచినవి రెండు:

I. మొదటిగా, "మతమునందు నిజమైనతనము యొక్క ప్రాముఖ్యతను" నేను చూపెదను.

II. రెండవదిగా, "మన స్వంత మతము నిజమైనదో కాదో పరీక్షించుటకు కొన్ని కొలమానములను" అందించెదను.

ఈ పత్రికను చదువు వారిలో ఎవరికైనను తాను చనిపోయినప్పుడు పరలోకమునకు వెళ్లవలెనను కోరిక ఉన్నదా? జీవితములో మిమ్మును ఓదార్చునదియు, మరణములో మంచి నిరీక్షణ నిచ్చునదియు, అంత్యదినమున దేవుని తీర్పును తట్టుకొని నిలుచునదియునైన మతము మీకు కావలెనా? అయితే, మీ ఎదుటనున్న విషయమునుండి తొలగిపోకుడి. కూర్చుండి, మీ క్రైస్తవము నిజమైనదియు సత్యమైనదియో, లేక నకిలీదియు డొల్లదియో నెమ్మదిగా ఆలోచించుడి.

I. "మతమునందు నిజమైనతనము యొక్క ప్రాముఖ్యతను" నేను చూపవలసియున్నది.

ఈ విషయము మొదటి చూపుకు దానిని స్థాపించుటకు చాలా కొద్ది వ్యాఖ్యలే చాలునని అనిపించవచ్చును. నిజమైనతనము యొక్క ప్రాముఖ్యతను గూర్చి మనుష్యులందరికి పూర్తి నమ్మకము ఉన్నదని నాకు చెప్పబడుచున్నది. కాని ఇది నిజమా? క్రైస్తవులలో నిజమైనతనము సరిగా విలువ కట్టబడుచున్నదని నిజముగా చెప్పగలమా? నేను దానిని పూర్తిగా ఖండించుచున్నాను. నిజమైనతనమును మెచ్చుకొందుమని చెప్పుకొను వారిలో అధిక భాగము, అందరికీ అది ఉన్నదని తలంచునట్లు కనబడును! "అందరికి మంచి హృదయములు ఉన్నవని" వారు మనకు చెప్పుదురు; అందరు తప్పులు చేసినను చాలవరకు నిష్కపటులును యథార్థవంతులునని చెప్పుదురు. ఎవరి హృదయ మంచితనమునైనను మనము సందేహించిన యెడల, మనము క్రైస్తవ విరుద్ధులమనియు, కఠినులమనియు, నిందించువారమనియు వారు అందురు. సంక్షిప్తముగా, దాదాపు ప్రతివానికి అది ఉన్నదని తలంచుటవలన వారు నిజమైనతనము యొక్క విలువను నాశనము చేయుదురు.

ఈ విస్తృతమైన భ్రమయే ఈ విషయమును నేను చేపట్టుటకు కారణములలో ఒకటి. సామాన్యముగా అనుకొనబడు దానికంటె "నిజమైనతనము" ఎంతో అరుదైనదియు అసాధారణమైనదియునని మనుష్యులు గ్రహించవలెనని నేను కోరుచున్నాను. క్రైస్తవులు జాగ్రత్తపడవలసిన గొప్ప ప్రమాదములలో "నిజము కానితనము" ఒకటియని మనుష్యులు చూడవలెనని నేను కోరుచున్నాను.

లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? ఈ విషయమును పరీక్షించగల న్యాయాధిపతి అదొక్కటే. మన బైబిళ్లను తెరచి, వాటిని నిష్పక్షపాతముగా పరిశీలించుదము; అప్పుడు మతమునందు నిజమైనతనము యొక్క ప్రాముఖ్యతను, నిజము కానితనములోని ప్రమాదమును మనము తిరస్కరింపగలిగిన యెడల తిరస్కరించుదము.

(1) కాబట్టి మొదట, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు చెప్పిన ఉపమానములను చూతము. వాటిలో ఎన్ని నిజమైన విశ్వాసిని, పేరుకు మాత్రమే శిష్యుడైనవానిని బలమైన వ్యత్యాసముతో చూపుటకు ఉద్దేశింపబడినవో గమనించుడి. విత్తువాని ఉపమానము, గురుగుల ఉపమానము, వల ఉపమానము, ఇద్దరు కుమారుల ఉపమానము, పెండ్లి వస్త్రము ఉపమానము, పది మంది కన్యకల ఉపమానము, తలాంతుల ఉపమానము, గొప్ప విందు ఉపమానము, పది మినాల ఉపమానము, ఇద్దరు కట్టువారి ఉపమానము—ఇవన్నియు ఒక గొప్ప విషయములో సమానములు. ఇవన్నియు మతములో నిజమైనదానికిని వట్టిదానికిని ఉన్న భేదమును స్పష్టమైన రంగులతో చూపించును. నిజము కాని, సంపూర్ణము కాని, సత్యము కాని ప్రతి క్రైస్తవత్వము నిష్ప్రయోజనమైనదియు ప్రమాదకరమైనదియు అని ఇవన్నియు చూపించును.

(2) రెండవదిగా, శాస్త్రులను పరిసయ్యులను గూర్చి మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు పలికిన మాటలను చూతము. ఒకే అధ్యాయములో ఎనిమిదిమారులు ఆయన వారిని "వేషధారులు" అని ఖండించుట మనకు కనబడును; అవి భయంకరమైన కాఠిన్యముగల మాటలు—"సర్పములారా, సర్పసంతానమా, నరకశిక్షను ఎట్లు తప్పించుకొందురు?" (మత్తయి 23:33). ఈ అతిబలమైన వాక్యములనుండి మనమేమి నేర్చుకొనవచ్చును? కనికరముగల మన దయామయుడైన రక్షకుడు, సుంకరులకంటెను వేశ్యలకంటెను ఎలాగైనను ఎక్కువ నీతిగలవారును మర్యాదస్థులునైన మనుష్యులను గూర్చి అంత చురుకైన మాటలు ఎందుకు వాడెను? దేవుని దృష్టిలో కపట ప్రకటనయును వట్టి బాహ్యమైన మతమును ఎంత అసహ్యమైనవో మనకు బోధించుటకే అది. బహిరంగమైన దుష్టత్వమును శరీరేచ్ఛలకు ఉద్దేశపూర్వకముగా లొంగిపోవుటయును విడిచిపెట్టని యెడల నిశ్చయముగా నాశనకరమైన పాపములే. కాని వేషధారణయును నిజములేని తనమునువలె క్రీస్తుకు అంత అసంతోషము కలిగించునది మరేదియు లేదని తోచును.

(3) మూడవదిగా, నిజమైన క్రైస్తవుని స్వభావములోని ఏ కృపకును దేవుని వాక్యములో అనుకరణ వర్ణింపబడకుండా ఉన్నది దాదాపు లేదనెడి ఆశ్చర్యకరమైన సత్యమును కూడ చూతము. విశ్వాసి ముఖములోని ఏ లక్షణమునకును అనుకరణ లేకుండా లేదు. నా మాటకు మనస్సు పెట్టుడి; కొన్ని ఉదాహరణలతో దీనిని చూపెదను.

అబద్ధమైన "మారుమనస్సు" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. సౌలునకును అహాబునకును హేరోదునకును ఇస్కరియోతు యూదాకును పాపమును గూర్చి అనేక దుఃఖభావములు కలిగెను. కాని వారెన్నడును రక్షణకై నిజముగా మారుమనస్సు పొందలేదు.

అబద్ధమైన "విశ్వాసము" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. సమరయలోని సీమోను మాంత్రికుడు "నమ్మెను" అని వ్రాయబడియున్నను అతని హృదయము దేవుని దృష్టికి సరియైనది కాదు. దయ్యములు కూడ "నమ్మి వణకుచున్నవి" అని వ్రాయబడియున్నది (అపొస్తలుల కార్యములు 8:13; యాకోబు 2:19).

అబద్ధమైన "పరిశుద్ధత" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. యూదా రాజైన యోవాషు యాజకుడైన యెహోయాదా జీవించినంతకాలము ప్రతి ఒక్కరికి బహు పరిశుద్ధునిగాను మంచివానిగాను కనబడెను. కాని అతడు చనిపోగానే యోవాషు మతము కూడ అదే సమయములో చచ్చెను (2 దినవృత్తాంతములు 24:2). ఇస్కరియోతు యూదా తన గురువును అప్పగించిన కాలమువరకు అతని బాహ్యజీవితము అపొస్తలులలో ఎవరిదానివలెనైనను సరిగానే ఉండెను. అతనిమీద అనుమానించుటకు ఏమియు లేదు. అయినను వాస్తవములో అతడు "దొంగ"యును ద్రోహియునై యుండెను (యోహాను 12:6).

అబద్ధమైన "ప్రేమయును దయయును" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. మాటలలోను మృదువైన వ్యక్తీకరణలలోను గొప్ప ఆప్యాయత ప్రదర్శనలోను ఇతరులను "ప్రియ సహోదరులారా" అని పిలుచుటలోను మాత్రమే ఉండు ప్రేమ ఉన్నది; హృదయము మాత్రము ఏమాత్రమును ప్రేమింపదు. "మాటతోను నాలుకతోను కాక క్రియతోను సత్యముతోను ప్రేమింతము" అని యోహాను చెప్పుట కారణము లేకుండా కాదు.

"ప్రేమ నిష్కపటమైనదిగా ఉండవలెను" అని పౌలు చెప్పుట కారణము లేకుండా కాదు. (1 యోహాను 3:18; రోమీయులకు 12:19).

అబద్ధమైన "దీనత్వము" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. ప్రవర్తనలో కపటమైన సాత్వికము ఉన్నది; అది తరచు బహు గర్వముగల హృదయమును కప్పివేయును. "బలవంతముగా తెచ్చుకొనిన దీనత్వము" విషయమై పౌలు మనలను హెచ్చరించుచు, "తమకు తామే నియమించుకొనిన ఆరాధనయు, కపట దీనత్వమునుగల జ్ఞానమువంటి రూపమును కలిగియున్నారు" అని చెప్పుచున్నాడు (కొలొస్సయులకు 2:18, 23).

అబద్ధమైన "ప్రార్థన" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. "మనుష్యులకు కనబడునట్లు దీర్ఘప్రార్థనలు చేయుట" పరిసయ్యుల విశేష పాపములలో ఒకటిగా మన ప్రభువు ఖండించెను (మత్తయి 23:14). వారు ప్రార్థన చేయలేదని గాని, చిన్న ప్రార్థనలు చేసిరని గాని ఆయన వారిపై నేరము మోపలేదు. వారి ప్రార్థనలు నిజమైనవి కాకపోవుటయే వారి పాపము.

అబద్ధమైన "ఆరాధన" లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. యూదులను గూర్చి మన ప్రభువు ఇట్లనెను: "ఈ ప్రజలు పెదవులతో నన్ను ఘనపరచుచున్నారు గాని వారి హృదయము నాకు దూరముగా ఉన్నది" (మత్తయి 15:8). వారి దేవాలయములలోను సమాజమందిరములలోను లాంఛనప్రాయమైన సేవలు పుష్కలముగా ఉండెను. కాని వారిలోని ప్రాణాంతకమైన లోపము నిజము లేకపోవుటయు హృదయము లేకపోవుటయు.

మతమును గూర్చిన అబద్ధమైన "మాటలాడుట" చాల లేదా? నిస్సందేహముగా ఉన్నది. దేవుని ప్రజలవలె మాటలాడిన కొందరు ప్రకటించు యూదులను గూర్చి యెహెజ్కేలు వర్ణించెను, కాని "వారి హృదయము అన్యాయలాభముమీద ఆశపెట్టుచున్నది" (యెహెజ్కేలు 33:31). మనము "మనుష్యుల భాషలతోను దేవదూతల భాషలతోను" మాటలాడినను మోగెడు కంచువలెను గణగణలాడు తాళమువలెను మాత్రమే ఉండవచ్చునని పౌలు మనకు చెప్పుచున్నాడు (1 కొరింథీయులకు 13:1).

ఈ విషయములను గూర్చి మనమేమి చెప్పవలెను? కనీసము ఇవి మనలను ఆలోచింపజేయవలెను. నా మనస్సునకైతే ఇవి ఒకే ముగింపునకు నడిపించునట్లు తోచును. మతములో నిజాయితీకి లేఖనము ఎంత అపారమైన ప్రాముఖ్యతనిచ్చునో ఇవి స్పష్టముగా చూపించును. మన క్రైస్తవత్వము వట్టి పేరుకు మాత్రమైనదిగా, లాంఛనప్రాయమైనదిగా, నిజము కానిదిగా, తక్కువ రకమైనదిగా తేలిపోకుండునట్లు మనము జాగ్రత్తగా ఉండవలెనని ఇవి స్పష్టముగా చూపించును.

ఈ విషయము ప్రతి యుగములోను గాఢమైన ప్రాముఖ్యతగలది. యేసుక్రీస్తు సంఘము స్థాపింపబడినప్పటినుండి, క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకొను వారిలో విస్తారమైన స్వల్పమైన, వట్టి పేరుకు మాత్రమైన మతము లేని కాలమెన్నడును లేదు. ప్రస్తుత దినములలోను అట్లే ఉన్నదని నాకు నిశ్చయము. నా కన్నులు ఎటు తిప్పినను, "తక్కువ రకమైన మతమును గూర్చి జాగ్రత్తపడుడి. నిజమైనవారుగా ఉండుడి. సంపూర్ణులుగా ఉండుడి. యథార్థులుగా ఉండుడి. సత్యవంతులుగా ఉండుడి" అనెడి హెచ్చరికకు పుష్కలమైన కారణము నాకు కనబడుచున్నది.

సంఘములోని కొందరు సభ్యులలో ఎంత మతము "సంఘసభ్యత్వము తప్ప మరేమియును కాదు"! వారు స్థాపిత సంఘమునకు చెందినవారు. దాని బాప్తిస్మపు తొట్టిలో బాప్తిస్మము పొందిరి, దాని ప్రార్థనా మందిరములో వివాహము చేసికొనిరి, ఆదివారములలో దాని పరిచారకులు వారికి ప్రసంగించిరి. కాని దాని పల్పిట్లలో ప్రకటింపబడు గొప్ప సిద్ధాంతములకును సత్యములకును వారి హృదయములలో స్థానము లేదు, వారి జీవితములమీద ప్రభావము లేదు. వారు వాటిని గూర్చి ఆలోచింపరు, అనుభవింపరు, లెక్కచేయరు, ఏమియును ఎరుగరు. ఈ ప్రజల మతము నిజమైన క్రైస్తవత్వమా? ఎంతమాత్రమును కాదు. అది చౌకైన అనుకరణ. అది పేతురు, యాకోబు, యోహాను, పౌలు అనువారి క్రైస్తవత్వము కాదు. అది "సంఘవాదము" మాత్రమే, అంతకంటె ఎక్కువ కాదు.

కొందరు స్వతంత్ర సంఘీయులలో మతమంతా "అసమ్మతి తప్ప మరేమియు కాదు!" అధికారిక సంప్రదాయ సంఘముతో తమకు ఏ సంబంధమూ లేదని వారు గర్విస్తారు. తమకు ఆచారవిధులు లేవని, రూపకల్పిత క్రమములు లేవని, బిషప్పులు లేరని వారు సంతోషిస్తారు. తమ స్వంత వివేచనను వినియోగించుకొనుటలోను, తమ బహిరంగ ఆరాధనలో ఆచార సంబంధమైన దేనికీ చోటు లేకపోవుటలోను వారు అతిశయపడతారు. అయితే ఇంత కాలము వారికి కృపయైనను, విశ్వాసమైనను, మారుమనస్సైనను, పరిశుద్ధతయైనను, నడతలోగాని సంభాషణలోగాని ఆత్మీయతయైనను లేదు. ప్రాచీన వేర్పాటువాదుల అనుభవపూర్వకమైన, ఆచరణాత్మకమైన భక్తి వారిలో ఏ మాత్రమూ లేదు. వారి క్రైస్తవము చచ్చిన చెట్టువలె రసములేనిదిగాను ఫలములేనిదిగాను, పాత ఎముకవలె ఎండి మజ్జలేనిదిగాను ఉన్నది. ఈ ప్రజల క్రైస్తవము నిజమైనదేనా? కానేకాదు. అది చౌకబారు అనుకరణ. అది గతకాలపు సంస్కర్తల

క్రైస్తవము కాదు. అది "అనుగుణ్యత లేని వైఖరి" మాత్రమే, అంతకు మించి ఏమీ కాదు.

ఆచారవాద మతములో ఎంతో భాగము పూర్తిగా అబద్ధము! సంఘ సంగీతము, ఆరాధన క్రమము వంటి బాహ్యమైన ఆరాధనా రూపముల విషయమై ఉత్సాహముతో పొంగిపొర్లు మనుష్యులను మీరు కొన్నిసార్లు చూస్తారు; కాని వారి హృదయములు స్పష్టముగా లోకములోనే ఉన్నాయి. పరిశుద్ధాత్ముని అంతరంగ కార్యమును గూర్చి, ప్రభువైన యేసునందలి సజీవ విశ్వాసమును గూర్చి, బైబిలునందును ఆత్మీయ సంభాషణయందును ఆనందించుటను గూర్చి, లౌకిక మూర్ఖత్వము నుండియు వినోదముల నుండియు వేరై యుండుటను గూర్చి, ఆత్మలు క్రీస్తు వైపు మరలుటకై ఉత్సాహమును గూర్చి—ఇవన్నియు వారికి పూర్తిగా తెలియవు. ఈ విధమైన క్రైస్తవము నిజమైనదేనా? కానేకాదు. అది కేవలము ఒక పేరు మాత్రమే.

సువార్త మతములో ఎంతో భాగము పూర్తిగా నటన మాత్రమే! పవిత్రమైన "సువార్త" యెడల గొప్ప ప్రేమ ఉన్నదని చెప్పుకొను మనుష్యులను మీరు కొన్నిసార్లు చూస్తారు; కాని ఆచరణలో వారు దానికే గొప్ప హాని చేయుచున్నారు. విశ్వాసములో స్థిరత్వమును గూర్చి వారు బిగ్గరగా మాట్లాడుదురు, అపసిద్ధాంతమును పసిగట్టు చురుకైన ముక్కు వారికి ఉన్నది. ప్రసిద్ధ ప్రసంగీకుల వెంట ఆసక్తితో పరుగెత్తుదురు, బహిరంగ సభలలో సువార్తికులను చప్పట్లతో మెచ్చుకొందురు. సువార్త మతమునకు సంబంధించిన పదబంధములన్నీ వారికి సుపరిచితమే, దాని ప్రధాన సిద్ధాంతములను గూర్చి అనర్గళముగా మాట్లాడగలరు. బహిరంగ సభలలోను సంఘములోను వారి ముఖములను చూచినయెడల వారు అసాధారణ భక్తిపరులని మీరు అనుకొందురు. వారి మాటలు వినినయెడల వారి జీవితములు అన్ని విధములైన మతకార్యకలాపములతో ముడిపడియున్నవని మీరు ఊహించెదరు. అయినను ఈ ప్రజలు ఏకాంతములో కొన్నిసార్లు అన్యజనులలో కొందరు కూడా సిగ్గుపడునట్టి పనులు చేయుదురు. వారు సత్యవంతులు కారు, యథార్థపరులు కారు, నిజాయితీపరులు కారు, న్యాయవంతులు కారు, సాత్వికులు కారు, నిస్స్వార్థులు కారు, కనికరము గలవారు కారు, దీనులు కారు, దయగలవారు కారు! ఇటువంటి క్రైస్తవము నిజమైనదేనా? కాదు. అది విలువలేని నకిలీ, దుర్భరమైన మోసము మరియు వేషధారణ.

నేటి కాలపు పునరుజ్జీవన మతములో ఎంతో భాగము పూర్తిగా అబద్ధము! పరిశుద్ధాత్ముడు కుమ్మరింపబడు ప్రతి చోట దేవుని కార్యమునకు అపకీర్తి తెచ్చు అబద్ధ విశ్వాసుల గుంపు కనబడును. నేడు ఎందరో హఠాత్తుగా తమకు పాపమును గూర్చిన ఒప్పుకోలు కలిగెనని, యేసునందు సమాధానము పొందితిమని, ఆత్మలో ఆనందములతోను ఉద్వేగములతోను నిండిపోతిమని చెప్పుకొందురు; కాని మతము యొక్క నిజమైన స్వభావములో వారికి కృప ఏ మాత్రమూ లేదు. "రాతినేల" వినువారివలె వారు కొంతకాలము మాత్రమే నిలుతురు. "శోధనకాలమున తొలగిపోవుదురు" (లూకా 8:13). మొదటి ఉద్రేకము గడచిన వెంటనే వారు తమ పాత మార్గములకు తిరిగి వెళ్లి, తమ పూర్వపు పాపములను మరల చేయుదురు. వారి మతము యోనా సొరకాయ తీగవంటిది; అది ఒక రాత్రిలో మొలిచి ఒక రాత్రిలోనే నశించెను. వారికి వేరును లేదు, జీవమును లేదు. వారు దేవుని కార్యమునకు హాని మాత్రమే చేసి, దేవుని శత్రువులు దూషించుటకు అవకాశమిచ్చుదురు. ఇటువంటి క్రైస్తవము నిజమైనదేనా? కానేకాదు. అది అపవాది ముద్రణాలయమునుండి వచ్చిన చౌకబారు అనుకరణ, దేవుని దృష్టిలో విలువలేనిది.

ఈ సంగతులను నేను దుఃఖముతో వ్రాయుచున్నాను. క్రీస్తు సంఘములోని ఏ భాగమునైనను తృణీకారములో పడవేయవలెనని నాకు కోరిక లేదు. దేవుని ఆత్మతో ఆరంభమైన ఏ ఉద్యమముపైనైనను నింద మోపవలెనని నాకు ఇష్టము లేదు. అయితే మన కాలమందు ప్రబలియున్న క్రైస్తవములోని కొన్ని విషయములను గూర్చి చాలా స్పష్టముగా మాట్లాడుట ఈ కాలమునకు అవసరము. మరియు శ్రద్ధ వహింపవలసిన ఒక విషయమేదనగా, ప్రతి వైపున కనబడుచున్న యథార్థత యొక్క విస్తారమైన కొరత అని నాకు పూర్తిగా తెలియును.

ఏ పాఠకుడైనను ఇంతవరకైనను, తన ముందున్న ఈ పత్రికలోని అంశము అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదని కాదనలేడు.

II. ఇప్పుడు నేను చేయదలచిన రెండవ దానికి వెళ్లుచున్నాను. "మన మతము యథార్థమైనదో కాదో పరీక్షించుకొనుటకు కొన్ని పరీక్షలను అందించెదను."

నా అంశములోని ఈ భాగమును సమీపించుచుండగా, ఈ పత్రికను చదువు ప్రతి పాఠకుడును తన ఆత్మతో న్యాయముగాను, నిజాయితీగాను, వివేకముతోను వ్యవహరించవలెనని కోరుచున్నాను. "సంఘమునకు వెళ్లుచున్నంత కాలము అంతా సరిగానే ఉన్నది" అను సామాన్య భావనను మీ మనస్సులోనుండి తొలగించుడి. అట్టి వ్యర్థమైన ఊహలను శాశ్వతముగా విసర్జించుడి. సత్యమును కనుగొనవలెనంటే దీనికంటె ఇంకా దూరముగాను, ఉన్నతముగాను, లోతుగాను చూడవలెను. నా మాట వినుడి, కొన్ని సూచనలు ఇచ్చెదను. నమ్ముడి, ఇది చిన్న విషయము కాదు. ఇది మీ జీవితమే.

(1) మీ మతము యథార్థమైనదో కాదో తెలిసికొనగోరిన యెడల, అది మీ అంతరంగ మనుష్యునిలో "ఆక్రమించిన స్థానము" చేత దానిని పరీక్షించుడి.

అది మీ "తలలో" ఉన్నంత మాత్రమున చాలదు. మీరు సత్యమును ఎరిగియుండవచ్చు, సత్యమునకు అంగీకారము చెప్పవచ్చు, సత్యమును నమ్మవచ్చు, అయినను దేవుని దృష్టిలో తప్పుగా ఉండవచ్చు. అది మీ "పెదవులపై" ఉన్నంత మాత్రమున చాలదు. సంఘములో బహిరంగ ప్రార్థనకు మీరు

"ఆమేన్" అని చెప్పుచు కూడా బాహ్యమైన మతము తప్ప మరేమియు లేకుండవచ్చు. అది మీ "భావనలలో" ఉన్నంత మాత్రమున చాలదు. ఒక దినమున ప్రసంగము వినుచు మీరు ఏడ్వవచ్చు, మరొక దినమున ఆనందోద్వేగముతో మూడవ ఆకాశమునకు ఎత్తబడవచ్చు, అయినను దేవునికి చచ్చినవారుగానే ఉండవచ్చు. మీ మతము యథార్థమైనదై పరిశుద్ధాత్మ ఇచ్చినదైన యెడల అది మీ హృదయములో ఉండవలెను. అది పగ్గములను పట్టుకొనవలెను. అది ప్రేమానురాగములను నడిపింపవలెను. అది చిత్తమును నడిపింపవలెను. అది అభిరుచులను నిర్దేశింపవలెను. అది ఎంపికలను నిర్ణయములను ప్రభావితము చేయవలెను. అది మీ ఆత్మలోని అత్యంత లోతైన, అడుగున ఉన్న, అంతరంగ స్థానమును నింపవలెను. ఇదియే మీ మతమా? కానియెడల అది "యథార్థమైనదా" సత్యమైనదా అని సందేహించుటకు మీకు మంచి కారణము ఉండవచ్చు. (అపొస్తలుల కార్యములు 8:21; రోమీయులకు 10:10)

(2) మీ మతము యథార్థమైనదో కాదో తెలిసికొనగోరిన యెడల, అది పుట్టించు "పాపము యెడల భావనలచేత" దానిని పరీక్షించుడి.

పరిశుద్ధాత్మ నుండి కలిగిన క్రైస్తవ్యము పాపము యొక్క పాపత్వమును గూర్చి ఎల్లప్పుడును అతి లోతైన దృష్టిని కలిగియుండును. అది పాపమును కేవలము ఒక మచ్చగాను, దురదృష్టముగాను, స్త్రీపురుషులను జాలికి, కనికరమునకు పాత్రులనుగా చేయునదిగాను మాత్రమే పరిగణింపదు. పాపములో అది దేవుడు ద్వేషించు హేయమైన వస్తువును, మనుష్యుని తన సృష్టికర్త దృష్టిలో అపరాధిగాను నశించినవానిగాను చేయు దానిని, దేవుని ఉగ్రతకును శిక్షావిధికిని పాత్రమైన దానిని చూచును. పాపమే సమస్త దుఃఖమునకును అసంతృప్తికిని, కలహములకును యుద్ధములకును, తగాదాలకును వివాదములకును, రోగమునకును మరణమునకును కారణమని అది ఎంచును; అది దేవుని సుందరమైన సృష్టిని శపించిన శాపము, భూమియంతయు మూల్గుచు వేదనతో పోరాడునట్లు చేయు శపింపబడిన వస్తువు. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, విమోచన క్రయధనము దొరకనియెడల మనలను నిత్యము నాశనము చేయునదిగాను, దాని సంకెళ్లను త్రెంచుకొనలేనియెడల మనలను చెరపట్టుకొని పోవునదిగాను, మరణము వరకైనను దానితో పోరాడనియెడల ఇహమందును పరమందును మన సంతోషమును నాశనము చేయునదిగాను పాపమును అది చూచును. ఇదియేనా మీ మతము? పాపమును గూర్చి మీ భావములు ఇట్టివేనా? కాకపోయినయెడల, మీ మతము "నిజమైనదా" అని మీరు సందేహింపవలెను.

(3) మీ మతము నిజమైనదో కాదో తెలిసికొనగోరినయెడల, అది కలిగించు "క్రీస్తు పట్ల భావముల"చేత దానిని పరీక్షించుకొనుడి.

పేరునకు మాత్రమైన మతము క్రీస్తు అను ఒక వ్యక్తి ఉండెననియు, ఆయన మానవజాతికి గొప్ప సహాయకుడనియు నమ్మవచ్చును. అది ఆయనకు కొంత బాహ్య గౌరవమును చూపవచ్చును, ప్రభు రాత్రి భోజన ఆచరణకు హాజరు కావచ్చును, ఆయన నామమునకు తల వంచవచ్చును. కాని అది అంతకంటె ముందునకు సాగదు. నిజమైన మతము మనుష్యుని క్రీస్తునందు—విమోచకుడుగాను, రక్షకుడుగాను, యాజకుడుగాను, స్నేహితుడుగాను—అతిశయింపజేయును; ఆయన లేకుండిన అతనికి ఏ నిరీక్షణయును ఉండదు. అది ఆత్మకు మధ్యవర్తియు, ఆహారమును, వెలుగును, జీవమును, సమాధానమునైన ఆయనయందు నమ్మికను, ఆయన పట్ల ప్రేమను, ఆయనయందు ఆనందమును, ఆయనయందు ఆదరణను పుట్టించును. ఇదియేనా మీ మతము? యేసుక్రీస్తు పట్ల ఇట్టి భావములను గూర్చి మీకు ఏమైనను తెలియునా? తెలియనియెడల, మీ మతము "నిజమైనదా" అని సందేహించుటకు మీకు సంపూర్ణ కారణము కలదు.

(4) మీ మతము నిజమైనదో కాదో తెలిసికొనగోరినయెడల, "అది మీ హృదయమునందును జీవితమునందును ఫలించు ఫలము"చేత దానిని పరీక్షించుకొనుడి.

పైనుండి వచ్చిన క్రైస్తవ్యము ఎల్లప్పుడును దాని ఫలములచేత తెలియబడును. అది దానిని కలిగియున్న మనుష్యునియందు మారుమనస్సును, విశ్వాసమును, నిరీక్షణను, ప్రేమను, దీనమనస్సును, ఆత్మసంబంధమైన స్వభావమును, దయను, ఆత్మనిరాకరణను, నిస్వార్థతను, క్షమించు మనస్సును, మితత్వమును, సత్యసంధతను, అతిథిసత్కారమును, ఓర్పును పుట్టించును.

ఈ వివిధ గుణములు కనబడు స్థాయి వేరువేరు విశ్వాసులలో వేరుగా ఉండవచ్చును. అయినను దేవుని పిల్లలైన వారందరిలో వాటి బీజములును విత్తనములును కనబడును. వారు తమ ఫలములచేత తెలియబడుదురు. ఇదియేనా మీ మతము? కాకపోయినయెడల, అది "నిజమైనదా" అని మీరు సందేహింపవలెను.

(5) మీ మతము నిజమైనదో కాదో తెలిసికొనగోరినయెడల, "కృపాసాధనముల విషయమై మీ భావములును అలవాట్లును" చేత దానిని పరీక్షించుకొనుడి.

దానిని ఆదివారముచేత పరీక్షించుకొనుడి. ఆ దినము మీకు అలసటయు భారమునైన కాలమా, లేక ఆనందమును సేదదీర్పునైనదియు, పరలోకమందు రాబోవు విశ్రాంతిని గూర్చిన మధురమైన ఎదురుచూపునైనదియునా? బహిరంగ కృపాసాధనములచేత దానిని పరీక్షించుకొనుడి. బహిరంగ ప్రార్థనను బహిరంగ స్తుతిని గూర్చి, దేవుని వాక్యము యొక్క బహిరంగ ప్రకటనను, ప్రభు రాత్రి భోజన నిర్వహణను గూర్చి మీ భావములేమి? మీరు చల్లని అంగీకారము మాత్రమే ఇచ్చి, అవి తగినవనియు సరియైనవనియు సహించు విషయములా? లేక వాటియందు మీరు ఆనందించు విషయములా, అవి లేకుండ మీరు సంతోషముగా ఉండలేని విషయములా? చివరకు, వ్యక్తిగత కృపాసాధనములను గూర్చిన మీ భావములచేత దానిని పరీక్షించుకొనుడి. ఏకాంతములో క్రమముగా బైబిలు చదువుటయు దేవునితో ప్రార్థనలో మాటలాడుటయు మీ ఆదరణకు అత్యవసరమని మీరు తలంచుచున్నారా? లేక ఈ అభ్యాసములు మీకు విసుగు పుట్టించునవై, వాటిని తేలికగా ఎంచుచున్నారా, లేదా పూర్తిగా విడిచిపెట్టుచున్నారా? ఈ ప్రశ్నలు మీ ఆలోచనకు అర్హమైనవి. కృపాసాధనములు, బహిరంగమైనను వ్యక్తిగతమైనను, మీ శరీరమునకు అన్నపానములు ఎంత అవసరమో మీ ఆత్మకు అంత అవసరము కానియెడల, మీ మతము "నిజమైనదా" అని మీరు సందేహించుట తగును.

నేను ఇప్పుడు పేర్కొనిన ఐదు విషయములను నా పాఠకులందరి దృష్టికి తీసికొని వచ్చుచున్నాను. ఈ విషయములలో వివరములకు దిగుటకంటె మేలైనది లేదు. మీ మతము "నిజమైనదో", యథార్థమైనదో, సత్యమైనదో తెలిసికొనగోరినయెడల, నేను ఇప్పుడు పేర్కొనిన ఈ ఐదు వివరములతో దానిని కొలిచి చూడుడి. న్యాయముగా కొలువుడి; నిజాయితీగా పరీక్షించుడి. దేవుని దృష్టిలో మీ హృదయము సరిగా ఉండినయెడల పరిశీలనకు వెనుకంజ వేయుటకు మీకు కారణము లేదు. అది సరిగా లేనియెడల, ఎంత త్వరగా తెలిసికొందురో అంత మేలు.

ఇప్పుడు నేను చేయదలచినదానిని చేసియున్నాను. మతమునందు యథార్థత యొక్క వర్ణింపజాలని ప్రాముఖ్యతను, అది లేకపోవుటచేత అనేకులు శాశ్వతముగా నశించు ప్రమాదములో ఉన్నారనియు లేఖనమునుండి చూపించియున్నాను. ఒక మనుష్యుడు తన క్రైస్తవ్యము నిజమైనదో కాదో తెలిసికొనుటకు ఐదు స్పష్టమైన పరీక్షలను ఇచ్చియున్నాను. ఈ పత్రికను చదువు వారందరి ఆత్మలకు ఈ విషయమంతటిని నేరుగా అన్వయించి ముగించెదను. నేను నా విల్లు ఎక్కుపెట్టెదను; దేవుడు ఒక బాణమును అనేకుల హృదయములకును మనస్సాక్షులకును చేర్చునని నమ్ముచున్నాను.

(1) నా మొదటి అన్వయ వాక్యము "ఒక ప్రశ్న".

మీ స్వంత మతము నిజమైనదా, అబద్ధమైనదా? యథార్థమైనదా, నకిలీదా? ఇతరులను గూర్చి మీరేమనుకొనుచున్నారని నేను అడుగుట లేదు. బహుశా మీ చుట్టూ అనేక వేషధారులను మీరు చూడవచ్చును. "యథార్థత" ఏ మాత్రమును లేని అనేకులను మీరు చూపగలుగవచ్చును. ఇది ప్రశ్న కాదు. ఇతరులను గూర్చిన మీ అభిప్రాయము సరియైనదే కావచ్చును. కాని నేను తెలిసికొనగోరునది మిమ్మును గూర్చియే. మీ స్వంత క్రైస్తవ్యము నిజమైనదియు సత్యమైనదియునా? లేక పేరునకు మాత్రమైనదియు నకిలీదియునా?

మీరు ప్రాణమును ప్రేమించుచుండినయెడల, ఇప్పుడు మీ ఎదుట ఉన్న ఈ ప్రశ్ననుండి తొలగిపోకుడి. సత్యమంతయు తెలియబడు సమయము తప్పక వచ్చును. తీర్పుదినము ప్రతి మనుష్యుని మతము ఎట్టిదో బయలుపరచును. పెండ్లి వస్త్రముల ఉపమానము భయంకరముగా నెరవేరును.

తరువాతి లోకములో మారుమనస్సునకు అవకాశము లేనప్పుడు, మిక్కిలి ఆలస్యముగా తెలిసికొనుటకంటె, "ఇప్పుడే" మీ స్థితిని తెలిసికొని మారుమనస్సు పొందుట వేయి రెట్లు మేలు కదా. మీకు సాధారణ వివేకమును, బుద్ధియు, విచక్షణయు ఉన్నయెడల, నేను చెప్పునదానిని ఆలోచించుడి. ఈ దినమే ప్రశాంతముగా కూర్చుని మిమ్మును మీరు పరిశీలించుకొనుడి. మీ మతము యొక్క యథార్థ స్వభావమును కనుగొనుడి. చేతిలో బైబిలును, హృదయములో నిజాయితీని కలిగియుండినయెడల, అది తెలిసికొనవచ్చును. కాబట్టి తెలిసికొనుటకు నిశ్చయించుకొనుడి.

(2) నా రెండవ అన్వయ వాక్యము ఒక "హెచ్చరిక".

తమ స్వంత మనస్సాక్షిలో తమ మతము నిజమైనది కాదని ఎరిగియున్న వారందరికీ నేను దీనిని చెప్పుచున్నాను. తమ ప్రమాదము ఎంత గొప్పదో, దేవుని దృష్టిలో తమ అపరాధము ఎంత అపారమో జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని వారిని కోరుచున్నాను.

కపటమైన క్రైస్తవ్యము మనము ఎవనితో వ్యవహరించవలసియున్నదో ఆ మహా దేవునికి ప్రత్యేకముగా అసహ్యకరమైనది. లేఖనములో ఆయన సత్యస్వరూపియైన దేవుడని నిరంతరము చెప్పబడుచున్నాడు. సత్యము ఆయన లక్షణములలో ఒకటి. నిజము కానిదేదైనను ఆయన అసహ్యించుకొనునని మీరు ఒక్క క్షణమైనను సందేహించగలరా? అంత్యదినమున కేవలము పేరుకు మాత్రమైన మతముతో కనబడుటకంటె, అజ్ఞానియైన అన్యునిగా కనబడుటయే మేలని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. మీ మతము ఇట్టిదైనయెడల జాగ్రత్తపడుడి!

కపటమైన క్రైస్తవ్యము చివరకు మనుష్యుని విడిచిపెట్టుట నిశ్చయము. అది అరిగిపోవును; విరిగిపోవును; ఇసుకతిన్నెపై చిక్కుకొని, పొడినేలపై ఆటుపోటులచే విడిచిపెట్టబడిన ఓడ శిథిలమువలె దాని యజమానిని విడిచిపెట్టును; ఆదరణ ఎక్కువగా అవసరమైన సమయమున, అనగా శ్రమ కాలమున, మరణశయ్యపై, అది ఏ ఆదరణను అందించదు. మీ ఆత్మకు మీ మతము ఏ మాత్రమైనను ఉపయోగపడవలెనని కోరుదురా, కపటమైన క్రైస్తవ్యమును గూర్చి జాగ్రత్తపడుడి! మరణమున ఆదరణ లేకుండను, తీర్పుదినమున నిరీక్షణ లేకుండను ఉండకూడదని కోరుదురా, నిజముగా ఉండుడి, యథార్థముగా ఉండుడి, సత్యముగా ఉండుడి.

(3) నా మూడవ అనువర్తనము "ఉపదేశము."

ఈ వ్యాసములోని విషయమువలన తమ మనస్సాక్షిలో గ్రుచ్చబడినట్లు భావించువారందరికీ దీనిని అందించుచున్నాను. మతముతో కాలక్షేపము చేయుటయు ఆడుకొనుటయు మానివేసి, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును యథార్థముగాను పూర్ణహృదయముతోను వెంబడించువారగుడని వారికి ఉపదేశించుచున్నాను.

ఆలస్యము లేక ప్రభువైన యేసునకు మొఱ్ఱపెట్టి, ఆయన మీకు రక్షకుడుగా, వైద్యుడుగా, యాజకుడుగా, స్నేహితుడుగా ఉండవలెనని ఆయనను వేడుకొనుడి. మీ అయోగ్యతను గూర్చిన తలంపు మిమ్మును దూరముగా ఉంచకూడదు; మీ పాపముల జ్ఞాపకము మీ విన్నపమును ఆటంకపరచకూడదు. మీ ఆత్మను ఆయనకు అప్పగించిన యెడల, ఎంత పాపమునుండియైనను క్రీస్తు మిమ్మును శుద్ధిచేయగలడని ఎన్నడును మరువకుడి. అయితే తన యొద్దకు వచ్చువారినుండి ఆయన కోరునది ఒక్కటే: వారు యథార్థముగాను నిజాయితీగాను సత్యముగాను ఉండవలెనని.

క్రీస్తు యొద్దకు మీరు వచ్చు విధానమునకు యథార్థత ఒక గొప్ప గుర్తుగా ఉండుగాక, అప్పుడు మీకు నిరీక్షణ కలిగించు సమస్తము ఉన్నది. మీ మారుమనస్సు బలహీనమైనది కావచ్చును, అయినను అది యథార్థమైనదిగా ఉండనిండి; మీ విశ్వాసము బలహీనమైనది కావచ్చును, అయినను అది యథార్థమైనదిగా ఉండనిండి; పరిశుద్ధతను గూర్చిన మీ కోరికలు అధిక బలహీనతతో కలిసియుండవచ్చును, అయినను అవి యథార్థమైనవిగా ఉండనిండి. మీ క్రైస్తవ్యములో చల్లదనముగాని, ద్వంద్వవైఖరిగాని, నిజాయితీలేమిగాని, వేషముగాని, నకిలీతనముగాని ఏదియు ఉండకూడదు. మతమను అంగీని ధరించి యుండుటతో ఎన్నడును తృప్తిపడకుడి. మీరు ప్రకటించునదంతయు మీరై యుండుడి. మీరు పాపము చేసినను యథార్థముగా ఉండుడి. మీరు తడబడినను సత్యముగా ఉండుడి. ఈ సూత్రమును నిరంతరము మీ కన్నుల యెదుట ఉంచుకొనుడి, అప్పుడు కృప నుండి మహిమ వరకు సాగు మీ ప్రయాణమంతటను మీ ఆత్మకు క్షేమము కలుగును.

(4) నా చివరి అనువర్తనము "ప్రోత్సాహము."

ధైర్యముగా సిలువనెత్తుకొని క్రీస్తును యథార్థముగా వెంబడించుచున్న వారందరికీ దీనిని అందించుచున్నాను. కష్టములకును ఎదిరింపునకును కదలక స్థిరముగా సాగిపోవలెనని వారిని హెచ్చరించుచున్నాను.

మీతో ఉండువారు కొద్దిమందియు మీకు విరోధులు అనేకులునుగా ఉన్నట్లు మీరు తరచు కనుగొనవచ్చును. మిమ్మును గూర్చి క్రూరమైన మాటలు చెప్పబడుట మీరు తరచు వినవచ్చును. మీరు మరీ ఎక్కువగా వెళ్లుచున్నారనియు, మీరు అతివాదులనియు మీకు తరచు చెప్పబడవచ్చును. దానిని వినకుడి. ఇట్టి మాటలకు చెవులు మూసికొనుడి. ముందుకు సాగిపోవుడి.

మనుష్యుడు సంపూర్ణముగాను యథార్థముగాను సత్యముగాను నిజాయితీగాను పూర్ణహృదయముతోను చేయవలసిన పని ఏదైనను ఉన్నయెడల అది అతని ఆత్మకు సంబంధించిన పనియే. అతడు ఎన్నడును తేలికగా ఎంచి నిర్లక్ష్యముగా చేయకూడని పని ఏదైనను ఉన్నయెడల అది "తన రక్షణను కొనసాగించుకొను" (ఫిలిప్పీయులకు 2:12) మహాకార్యమే. క్రీస్తునందలి విశ్వాసీ, దీనిని జ్ఞాపకముంచుకొనుము! మతవిషయములో నీవు ఏది చేసినను దానిని చక్కగా చేయుము. యథార్థముగా ఉండుము. సంపూర్ణముగా ఉండుము. నిజాయితీగా ఉండుము. సత్యముగా ఉండుము.

లోకములో ఒక మనుష్యుడు సిగ్గుపడనవసరము లేని దేదైనను ఉన్నయెడల అది యేసుక్రీస్తునకు చేయు సేవయే. పాపమును గూర్చియు, లోకాసక్తిని గూర్చియు, చపలత్వమును గూర్చియు, అల్పమైన తలంపులను గూర్చియు, కాలము వృథాచేయుటను గూర్చియు, సుఖాన్వేషణను గూర్చియు, కోపస్వభావమును గూర్చియు, గర్వమును గూర్చియు, ధనమును వస్త్రములను వేటను క్రీడలను పేకాటను నవలా పఠనమును ఇట్టివాటిని విగ్రహముగా చేసికొనుటను గూర్చియు—ఇట్టి వాటన్నిటిని గూర్చి మనుష్యుడు సిగ్గుపడవలెను. ఈ విధముగా జీవించుటవలన అతడు దూతలను దుఃఖపరచి, అపవాదులను సంతోషపరచును. కాని తన ఆత్మ కొరకు జీవించుటను గూర్చియు—తన ఆత్మను గూర్చి చింతించుటను గూర్చియు—తన ఆత్మను గూర్చి ఆలోచించుటను గూర్చియు—తన ఆత్మ కొరకు సిద్ధపరచుటను గూర్చియు—తన ఆత్మ రక్షణను తన దినచర్యలో ప్రధానమైనదిగాను ముఖ్యమైనదిగాను చేసికొనుటను గూర్చియు—మనుష్యుడు ఏ మాత్రమును సిగ్గుపడనవసరము లేదు. క్రీస్తునందలి విశ్వాసీ, దీనిని జ్ఞాపకముంచుకొనుము! నీ బైబిలు పఠనములోను, నీ ఏకాంత ప్రార్థనలోను దీనిని జ్ఞాపకముంచుకొనుము. ఆదివారములలో జ్ఞాపకముంచుకొనుము. దేవుని ఆరాధనలో జ్ఞాపకముంచుకొనుము. ఈ విషయములన్నిటిలో పూర్ణహృదయముతోను యథార్థముగాను సంపూర్ణముగాను సత్యముగాను ఉండుటకు ఎన్నడును సిగ్గుపడకుము.

మన జీవిత సంవత్సరములు వేగముగా గడచిపోవుచున్నవి. ఈ సంవత్సరమే తన జీవితములో చివరిదో కాదో ఎవనికి తెలియును? ఈ సంవత్సరముననే తన దేవుని కలిసికొనుటకు తాను పిలువబడునేమో ఎవడు చెప్పగలడు? మీరు సిద్ధముగా కనబడవలెనని కోరిన యెడల, యథార్థమైన సత్యమైన క్రైస్తవులుగా ఉండుడి. చౌకైన నకిలీవారు కాకుడి.

అగ్నిని తట్టుకొనగలది యథార్థత మాత్రమే అయియున్న కాలము వేగముగా సమీపించుచున్నది. దేవుని యెడల యథార్థమైన మారుమనస్సు—మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యెడల యథార్థమైన విశ్వాసము—హృదయమునందును జీవితమునందును యథార్థమైన పరిశుద్ధత—ఇవియే, ఇవియే అంత్యదినమున తీర్పులో నిలుచునవి. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు చెప్పిన ఒక గంభీరమైన మాట ఉన్నది: "ఆ దినమున అనేకులు నన్ను చూచి—ప్రభువా, ప్రభువా, నీ నామమున మేము ప్రవచింపలేదా? నీ నామమున దయ్యములను వెళ్లగొట్టలేదా? నీ నామమున అనేక అద్భుతములు చేయలేదా? అని చెప్పుదురు. అప్పుడు—నేను మిమ్మును ఎన్నడును ఎరుగను; అక్రమము చేయువారలారా, నాయొద్దనుండి పొండని వారితో స్పష్టముగా చెప్పుదును." (మత్తయి 7:22-23)

ప్రార్థనకు పిలుపు

"మనుష్యులు ఎల్లప్పుడును ప్రార్థనచేయవలెను." లూకా 18:1 "పురుషులు ప్రతిచోటను ప్రార్థనచేయవలెనని నేను కోరుచున్నాను." 1 తిమోతికి 2:1

మీకు ఒక ప్రశ్న అడగాలని ఉన్నది. అది మూడు మాటలలో ఇమిడి ఉన్నది: మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారా? ఈ ప్రశ్నకు మీరు తప్ప మరెవ్వరూ జవాబు చెప్పలేరు. మీరు బహిరంగ ఆరాధనకు హాజరగుచున్నారో లేదో మీ పరిచారకుడికి తెలియును. మీరు కుటుంబ ప్రార్థన చేయుచున్నారో లేదో మీ బంధువులకు తెలియును. కానీ మీరు ఏకాంతములో ప్రార్థన చేయుచున్నారో లేదో అది మీకును దేవునికిని మధ్య ఉన్న సంగతి. నేను మీ ముందు ఉంచుచున్న ఈ విషయమును పూర్ణ ప్రేమతో శ్రద్ధగా పరిగణింపుడని మిమ్మును బతిమాలుచున్నాను. నా ప్రశ్న మరీ లోతుకు పోవుచున్నదని చెప్పకుడి. దేవుని దృష్టిలో మీ హృదయము యథార్థమైనదైతే, దానిలో మీరు భయపడవలసినది ఏమియు లేదు. మీరు మీ ప్రార్థనలు చెప్పుకొనుచున్నారని జవాబిచ్చి నా ప్రశ్నను తప్పించుకొనకుడి. ప్రార్థనలు చెప్పుకొనుట వేరు, ప్రార్థన చేయుట వేరు. నా ప్రశ్న అనవసరమైనదని నాతో అనకుడి. కొన్ని నిమిషములు నా మాట వినుడి; దానిని అడుగుటకు తగిన కారణమును మీకు చూపెదను. I. నేను మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారా అని అడుగుచున్నాను, ఏలయనగా ఒక వ్యక్తి రక్షణకు ప్రార్థన తప్పనిసరిగా అవసరము. తప్పనిసరిగా అవసరమని చెప్పుచున్నాను, ఆలోచించియే చెప్పుచున్నాను. ఇప్పుడు నేను పసిపిల్లలను గూర్చియైనను బుద్ధిహీనులను గూర్చియైనను మాటలాడుటలేదు. అన్యజనుల స్థితిని నిర్ణయించుటకును ప్రయత్నించుటలేదు. ఎక్కడ కొంచెము ఇయ్యబడినదో అక్కడ కొంచెమే అడుగబడునని నాకు తెలియును. నేను ముఖ్యముగా మన దేశము వంటి దేశములో తమను క్రైస్తవులని పిలుచుకొనువారిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాను. అట్టివారిని గూర్చి నేను చెప్పునదేమనగా, ప్రార్థన చేయని ఏ పురుషుడును ఏ స్త్రీయును రక్షింపబడుదునని ఎదురుచూడలేరు. కృప చేత రక్షణ అను సిద్ధాంతమును నేను ఎవరి వలెనైనను గట్టిగా పట్టుకొనియున్నాను. ఇప్పటివరకు బ్రతికిన మహా పాపికైనను ఉచితమైన సంపూర్ణ క్షమాపణను సంతోషముగా అందించెదను. అతని మరణశయ్య దగ్గర నిలిచి, "ఇప్పుడైనను ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును నమ్ముము, నీవు రక్షింపబడుదువు" అని చెప్పుటకు నేను వెనుకాడను. కానీ ఒక వ్యక్తి రక్షణను అడుగకయే దానిని పొందగలడని బైబిలులో నాకు కనబడుటలేదు. "ప్రభువైన యేసూ, దానిని నాకు అనుగ్రహింపుము" అని అంతరంగములో తన హృదయమును ఎత్తి చెప్పనైనను చెప్పని వ్యక్తికి తన పాపములకు క్షమాపణ దొరకునని నేను కనుగొనలేను. ఎవరును తమ ప్రార్థనల వలన రక్షింపబడరని కనుగొనగలను, కానీ ప్రార్థన లేకుండా ఎవరైనను రక్షింపబడుదురని కనుగొనలేను. ఒక వ్యక్తి బైబిలు చదువుట రక్షణకు తప్పనిసరిగా అవసరము కాదు. ఒక వ్యక్తికి విద్య లేకపోవచ్చును, లేక గ్రుడ్డివాడై యుండవచ్చును, అయినను అతని హృదయములో క్రీస్తు ఉండవచ్చును. ఒక వ్యక్తి సువార్త ప్రకటనను బహిరంగముగా వినుట తప్పనిసరిగా అవసరము కాదు. సువార్త ప్రకటింపబడని చోట అతడు జీవించుచుండవచ్చును, లేక మంచమెక్కి యుండవచ్చును, లేక చెవిటివాడై యుండవచ్చును. కానీ ప్రార్థనను గూర్చి అదే మాట చెప్పలేము. ఒక వ్యక్తి ప్రార్థన చేయుట రక్షణకు తప్పనిసరిగా అవసరము. ఆరోగ్యమునకైనను విద్యకైనను రాజమార్గము లేదు. ప్రధానమంత్రులును రాజులును, పేదలును రైతులును అందరును సమానముగా తమ తమ శరీర మనస్సుల అవసరములను తామే తీర్చుకొందురు. ఏ వ్యక్తియు తనకు బదులుగా వేరొకరిచేత తినిపించుకొనలేడు, త్రాగించుకొనలేడు, నిద్రపోవించుకొనలేడు. ఏ వ్యక్తియు తన తరఫున వేరొకరిచేత అక్షరమాల నేర్చుకొనిపించుకొనలేడు. ఇవన్నియు ప్రతి ఒక్కరు తామే చేసికొనవలసినవి; లేనియెడల అవి అసలు జరుగవు. మనస్సు శరీరముల విషయములో ఎట్లున్నదో ఆత్మ విషయములోను అట్లే ఉన్నది. ఆత్మ ఆరోగ్యమునకును క్షేమమునకును తప్పనిసరిగా అవసరమైన కొన్ని సంగతులున్నవి. ప్రతి ఒక్కరు ఈ సంగతులను తామే చూచుకొనవలెను. ప్రతి ఒక్కరు తమ కొరకు తామే మారుమనస్సు పొందవలెను. ప్రతి ఒక్కరు తమ కొరకు తామే క్రీస్తును ఆశ్రయింపవలెను. మరియు ప్రతి ఒక్కరు తమ కొరకు తామే దేవునితో మాటలాడి ప్రార్థన చేయవలెను. మీరు దానిని మీ కొరకు మీరే చేయవలెను, ఏలయనగా వేరొకరి వలన అది చేయబడజాలదు. ప్రార్థన లేకుండుట అనగా దేవుడు లేకుండుట, క్రీస్తు లేకుండుట, కృప లేకుండుట, నిరీక్షణ లేకుండుట, పరలోకము లేకుండుట. అది నరకమునకు పోవు మార్గములో ఉండుట. ఇప్పుడు, మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారా అని నేను అడుగుట మీకు ఆశ్చర్యముగా అనిపించునా? II. నేను మరల అడుగుచున్నాను, మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారా? ఏలయనగా ప్రార్థన చేయు అలవాటు నిజమైన

క్రైస్తవుడు. భూమిమీదనున్న దేవుని పిల్లలందరును ఈ విషయములో ఒకేలా ఉన్నారు. వారి మతములో ఏదైనా జీవమును వాస్తవికతయు కలిగిన క్షణము నుండియే వారు ప్రార్థన చేయుదురు. పసిబిడ్డ లోకములో పుట్టినప్పుడు జీవమున్నదనుటకు మొదటి గుర్తు ఊపిరి పీల్చుట ఎట్లున్నదో, స్త్రీపురుషులు మరల జన్మించినప్పుడు వారు చేయు మొదటి క్రియ ప్రార్థన చేయుటయే. దేవుడు ఏర్పరచుకొనిన వారందరికి ఉండు సామాన్య లక్షణములలో ఇది ఒకటి: "వారు రేయింబగళ్లు ఆయనకు మొఱపెట్టుదురు." లూకా 18:1. వారిని నూతన సృష్టిగా చేయు పరిశుద్ధాత్మ వారిలో దత్తపుత్రత్వ భావమును పుట్టించి, "అబ్బా, తండ్రీ" అని కేక వేయునట్లు చేయును. రోమీయులకు 8:15. ప్రభువైన యేసు వారిని బ్రతికించునప్పుడు వారికి స్వరమును నాలుకను ఇచ్చి, "ఇకమీదట మూగవారై యుండకుడి" అని వారితో చెప్పును. దేవునికి మూగ పిల్లలు లేరు. బిడ్డ ఏడ్చుట ఎంత సహజమో, ప్రార్థన చేయుట వారి నూతన స్వభావమునకు అంత సహజము. వారు కనికరమును కృపను అవసరమని చూచుదురు; తమ రిక్తతను బలహీనతను గ్రహింతురు. వేరుగా చేయుట వారికి సాధ్యము కాదు. వారు ప్రార్థన చేసి తీరవలెను. బైబిలులో దేవుని పరిశుద్ధుల జీవితములను జాగ్రత్తగా పరిశీలించితిని. ఆదికాండము నుండి ప్రకటన గ్రంథము వరకు, వారి చరిత్ర ఎక్కువగా చెప్పబడిన వారిలో ప్రార్థన చేయని వ్యక్తి ఒక్కడును నాకు కనబడలేదు. "వారు తండ్రికి మొఱపెట్టుదురు" అనియు, "వారు యేసుక్రీస్తు ప్రభువు నామమున ప్రార్థన చేయుదురు" అనియు భక్తిగలవారి లక్షణముగా చెప్పబడియున్నది. "వారు ప్రభువునకు మొఱపెట్టరు" అని దుష్టుల లక్షణముగా వ్రాయబడియున్నది. 1 పేతురు 1:17; 1 కొరింథీయులకు 1:2; కీర్తన 14:4. బైబిలు దినముల తరువాత భూమిమీద నివసించిన అనేకమంది ప్రసిద్ధ క్రైస్తవుల జీవితచరిత్రలను చదివితిని. వారిలో కొందరు ధనికులు, కొందరు బీదలు; కొందరు విద్యావంతులు, కొందరు అవిద్యావంతులు; కొందరు ఎపిస్కొపల్ సంఘీయులు, కొందరు ఇతర నామములు గల క్రైస్తవులు; కొందరు కాల్వినిస్టులు, కొందరు ఆర్మీనియనులు; కొందరు ప్రార్థనా క్రమమును వాడుటకు ఇష్టపడిరి, కొందరు వాడకుండిరి. అయినను వారందరికి ఒక్క విషయము సామాన్యముగా ఉండుట చూచుచున్నాను: వారందరు ప్రార్థనాపరులు. మన కాలమునకు చెందిన మిషను సంఘముల నివేదికలను పరిశీలించితిని. భూగోళమున అనేక ప్రాంతములలో నశించిన స్త్రీపురుషులు సువార్తను అంగీకరించుచున్నారని సంతోషముతో చూచుచున్నాను. ఆఫ్రికాలో, న్యూజీలాండులో, భారతదేశములో, చైనాలో మార్పు పొందినవారు ఉన్నారు. మార్పు పొందిన ప్రజలు స్వభావసిద్ధముగా ప్రతి విషయములో ఒకరికొకరు భిన్నులు. అయినను అన్ని మిషను కేంద్రములలో నేను గమనించు విశేషమైన విషయమొకటి: మార్పు పొందినవారు ఎల్లప్పుడును ప్రార్థన చేయుదురు. హృదయములేకుండ, యథార్థతలేకుండ కూడ ఒకడు ప్రార్థన చేయవచ్చునని నేను కాదనను. ప్రజలు ప్రార్థన చేయుచున్నారను వాస్తవమే వారి ఆత్మనుగూర్చి సమస్తమును రుజువు చేయునని నేనొక్క క్షణమైనను చెప్పను. మతములోని ప్రతి ఇతర భాగమునందువలె ఇందును మోసము, కపటము ఉండవచ్చును. కాని నేను చెప్పునదేమనగా, ప్రార్థన చేయకపోవుట ఆ వ్యక్తి ఇంకను నిజమైన క్రైస్తవుడు కాడనుటకు స్పష్టమైన రుజువు. అట్టివారు తమ పాపములను నిజముగా గ్రహింపలేరు; దేవుని ప్రేమింపలేరు; క్రీస్తునకు తాము ఋణపడియున్నామని భావింపలేరు; పరిశుద్ధతకొరకు ఆశింపలేరు; పరలోకమును కోరలేరు. వారు ఇంకను మరల జన్మింపవలసియున్నది; ఇంకను నూతన సృష్టిగా చేయబడవలసియున్నది. ఏర్పాటు, కృప, విశ్వాసము, నిరీక్షణ, జ్ఞానము అనువాటినిగూర్చి వారు ధైర్యముగా గొప్పలు చెప్పి అజ్ఞానులను మోసపుచ్చవచ్చును; కాని వారు ప్రార్థన చేయకపోయినయెడల అదంతయు వ్యర్థ ప్రసంగమేనని నమ్ముడి. ఇంకను నేను చెప్పునదేమనగా, ఆత్మ యొక్క నిజమైన కార్యమునకు కలుగు అన్ని రుజువులలో, హృదయపూర్వకమైన ప్రైవేటు ప్రార్థన అలవాటు అత్యంత తృప్తికరమైన వాటిలో ఒకటి. ఒకడు అపమోహములతో ప్రసంగింపవచ్చును; పుస్తకములు వ్రాయవచ్చును, చక్కని ఉపన్యాసములిచ్చవచ్చును, సత్కార్యములలో శ్రద్ధగలవానివలె కనబడవచ్చును, అయినను ఇస్కరియోతు యూదావలె ఉండవచ్చును. కాని యథార్థముగా ఉంటేనే తప్ప ఒకడు తన గదిలోనికి వెళ్లి రహస్యములో దేవుని యెదుట తన ఆత్మను కుమ్మరించుట అరుదు. మార్పునకు ఉత్తమ రుజువుగా ప్రభువు స్వయముగా ప్రార్థనపై తన ముద్రవేసియున్నాడు. ఆయన అననీయను దమస్కులోని సౌలు నొద్దకు పంపినప్పుడు, అతని హృదయ పరివర్తనకు మరి ఏ రుజువును ఇయ్యక, "ఇదిగో వాడు ప్రార్థన చేయుచున్నాడు" అని మాత్రమే చెప్పెను. అపొస్తలుల కార్యములు 9:11. ఒకడు ప్రార్థన చేయునంతగా తేబడకముందు వాని మనస్సులో అనేకమైనవి జరుగవచ్చునని నేనెరుగుదును. వానికి అనేక ఒప్పుదలలు, కోరికలు, ఆశలు, భావములు, ఉద్దేశములు, తీర్మానములు, నిరీక్షణలు, భయములు కలుగవచ్చును. కాని ఈ సంగతులన్నియు చాలా అనిశ్చితమైన రుజువులే. అవి భక్తిహీనులలోను కనబడును, తరచు వ్యర్థమగును. అనేక సందర్భములలో అవి ఉదయపు మేఘముకంటెను, గతించిపోవు మంచుకంటెను ఎక్కువకాలము నిలువవు. విరిగి నలిగిన ఆత్మనుండి కలుగు నిజమైన హృదయపూర్వక ప్రార్థన ఈ సంగతులన్నిటికంటె విలువైనది. పాపులను వారి దుర్మార్గములనుండి పిలుచు పరిశుద్ధాత్మ, అనేక సందర్భములలో వారిని చాలా నెమ్మదిగా క్రీస్తు పరిచయములోనికి నడిపించునని నేనెరుగుదును. కాని మనుష్యుని కన్ను తాను చూచినదాని బట్టియే తీర్పు తీర్చగలదు. ఒకడు నమ్మువరకు వానిని నీతిమంతునిగా తీర్చబడినవాడని నేను పిలువలేను; ఒకడు ప్రార్థన చేయువరకు వాడు నమ్ముచున్నాడని చెప్పుటకు నేను ధైర్యపడను. మూగ విశ్వాసము నాకు అర్థముకాదు. విశ్వాసము యొక్క మొదటి క్రియ దేవునితో మాటలాడుటయే. శరీరమునకు జీవము ఎట్లో, ఆత్మకు విశ్వాసము అట్లే. శరీరమునకు ఊపిరి ఎట్లో, విశ్వాసమునకు ప్రార్థన అట్లే. ఒకడు ఊపిరి పీల్చకుండ ఎట్లు జీవించగలడో నా గ్రహింపునకు మించినది; ఒకడు ప్రార్థన చేయకుండ ఎట్లు నమ్మగలడో అదియు నా గ్రహింపునకు మించినదే. సువార్త పరిచారకులు ప్రార్థన ప్రాముఖ్యతనుగూర్చి ఎక్కువగా నొక్కి చెప్పుటవిని ఆశ్చర్యపడకుడి. వారు మీ యొద్దకు తీసికొని రావలెనని కోరునది ఈ విషయమే. మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారో లేదో తెలిసికొనగోరుదురు. మీ సిద్ధాంత భావములు సరియైనవి కావచ్చును; ప్రొటెస్టెంటు మతముపై మీ ప్రేమ ఉత్సాహముగాను స్పష్టముగాను ఉండవచ్చును; కాని అదియు తలజ్ఞానము, పక్షపాత భావము మాత్రమే కావచ్చును. మీరు కృపాసనము ఎరిగినవారో కాదో, దేవునిగూర్చి మాటలాడుటయేగాక దేవునితో మాటలాడగలరో లేదో వారు తెలిసికొనగోరుదురు. III. నేను మిమ్ము ప్రార్థన చేయుచున్నారా అని అడుగుటకు కారణము: మతములోని ఏ బాధ్యతయు ప్రైవేటు ప్రార్థనవలె ఇంతగా నిర్లక్ష్యము చేయబడుటలేదు. మనము మతాచరణ సమృద్ధిగా ఉన్న దినములలో జీవించుచున్నాము. ఇంతకుముందు ఎన్నడును లేనన్ని ఆరాధనా స్థలములు ఉన్నవి; ఇంతకుముందు ఎన్నడును లేనంతమంది వాటికి హాజరగుచున్నారు. అయినను ఈ బహిరంగ మతమంతయు ఉన్నప్పటికిని ప్రైవేటు ప్రార్థన విషయములో గొప్ప నిర్లక్ష్యము ఉన్నదని నేను నమ్ముచున్నాను. దేవునికిని మన ఆత్మలకును మధ్య ఉండు, ఏ కన్నును చూడలేని, ఆ రహస్య వ్యవహారములలో ఇదియొకటి; కావున దీనిని విడిచిపెట్టి చేయకుండ ఉండుటకు మనుష్యులు శోధింపబడుదురు.

వందల వేలమంది ఎన్నడూ ఒక్క ప్రార్థన మాటయైనను పలుకరని నేను నమ్ముచున్నాను. వారు తింటారు. త్రాగుతారు. నిద్రించుదురు. లేచెదరు. తమ పనులకు బయలుదేరుదురు. తమ ఇండ్లకు తిరిగి వచ్చెదరు. దేవుని గాలిని పీల్చుదురు. దేవుని భూమిపై సంచరించుదురు. దేవుని కనికరములను అనుభవించుదురు. వారికి చనిపోవు దేహములున్నవి. వారి ఎదుట తీర్పును నిత్యత్వమును ఉన్నవి. అయినను వారు దేవునితో ఎన్నడూ మాట్లాడరు. నశించు జంతువులవలె జీవించుదురు. ఆత్మలేని ప్రాణులవలె ప్రవర్తించుదురు. తమ జీవమును ఊపిరిని సమస్తమును ఎవని చేతిలో ఉన్నవో, ఎవని నోటినుండి ఒకనాడు తమ నిత్యమైన తీర్పును పొందవలసియున్నదో, ఆయనతో చెప్పుటకు వారికి ఒక్క మాటయైనను లేదు. ఇది ఎంత భయంకరముగా కనబడుచున్నది; అయినను మనుష్యుల రహస్యములు ప్రతిదినము తెలియబడినయెడల ఇది ఎంత సాధారణమైనదో తెలియును. వందల వేలమంది ప్రార్థనలు కేవలము లాంఛనప్రాయమైనవే; వాటి భావమును గూర్చి ఆలోచించక, బట్టీపట్టి వల్లించు మాటల సమూహమే అని నేను నమ్ముచున్నాను. కొందరు బాల్యమున పిల్లల గదిలో నేర్చుకొనిన కొన్ని తొందరపాటు వాక్యములను వల్లించుదురు. కొందరు విశ్వాస ప్రమాణమును వల్లించి తృప్తిపడుదురు; దానిలో ఒక్క విన్నపమైనను లేదని మరచిపోవుదురు. కొందరు ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనను కూడ చేర్చుదురు, కానీ దాని గంభీరమైన విన్నపములు నెరవేరవలెనను కొంచెమైనను కోరిక లేకుండనే. మంచి ప్రార్థన క్రమములను వాడువారిలో కూడ అనేకులు పరుండిన తరువాత, లేదా ఉదయమున ముఖము కడుగుకొనుచు బట్టలు వేసికొనుచు, తమ ప్రార్థనలను గొణుగుదురు. ప్రజలు తమకిష్టమైనట్లు తలంచవచ్చును, కానీ దేవుని దృష్టిలో ఇది ప్రార్థన కాదని వారు నిశ్చయముగా తెలిసికొనవలెను. హృదయము లేకుండ పలుకబడిన మాటలు, అన్యజనులు తమ విగ్రహముల యెదుట చేయు డప్పుల మోతవలె మన ఆత్మలకు ఏ మాత్రమును ప్రయోజనము లేనివి. హృదయము లేనిచోట పెదవుల పని, నాలుక పని ఉండవచ్చును గాని ప్రార్థన లేదు. దమస్కు మార్గమున ప్రభువు తనను కలిసికొనక ముందు సౌలు ఎన్నో దీర్ఘ ప్రార్థనలు చేసియుండెనని నాకు సందేహము లేదు. కానీ అతని హృదయము విరిగిన తరువాతనే ప్రభువు, "వాడు ప్రార్థన చేయుచున్నాడు" అని చెప్పెను. ఇది మీకు ఆశ్చర్యముగా ఉన్నదా? నా మాట వినుడి; నేను కారణము లేకుండ ఇట్లు మాట్లాడుట లేదని మీకు చూపెదను. నా ప్రకటనలు మితిమీరినవనియు సమర్థించరానివనియు మీరు తలంచుచున్నారా? నా మాట ఆలకింపుడి; నేను మీకు సత్యమునే చెప్పుచున్నానని త్వరలో చూపెదను.

Have you forgotten that it is not natural to any one to pray? "The carnal mind is enmity against God." The desire of a person's heart is to get far away from God, and have nothing to do with him. Their feelings towards him is not but fear. Why then should a person pray when they have no real sense of sin , no real feeling of spiritual needs, no thorough belief in unseen things, no desire after holiness and heaven? Of all these things the vast majority of people know and feel nothing. The multitudes walk in the broad way. I cannot forget this. Therefore I say boldly, I believe that few pray. Have you forgotten that it is not fashionable to pray? It is one of those things that many would be rather ashamed to admit. There are hundreds who would rather storm a breach, or lead a forlorn hope then confess publicly that they make a habit of prayer. There are thousands who, if obliged to sleep in the same room with a stranger, would lie down in bed without a prayer. To dress well, to go to theaters, to be thought clever and agreeable, all this is fashionable, but not to pray. I cannot forget this. I cannot think a habit is common which so many seem ashamed to admit. Thus I believe that few pray. Have you forgotten the lives that many live? Can we really believe that people are praying against sin night and day, when we see them plunging into it? Can we suppose they pray against the world, when they are entirely absorbed and taken up with its pursuits? Can we think they really ask God for grace to serve him, when they do not show the slightest interest to serve him at all? Oh, no, it is plain as daylight that the great majority of people either ask nothing of God or do not mean what they say when they do ask, which is just the same thing. Praying and sinning will never live together in the same heart. Prayer will consume sin, or sin will choke prayer. I cannot forget this. I look at people's lives. I believe that few pray. Have you forgotten the deaths that many die? How many, when they draw near death, seem entirely strangers to God. Not only are they sadly ignorant of his gospel, but sadly lacking in the power of speaking to him. There is a terrible awkwardness and shyness in their endeavors to approach him. They seem to be taking up a fresh thing. They appear as if they want an introduction to God, and as if they have never talked with him before. I remember having heard of person who was anxious to have a minister to visit them in their last illness. They desired that he would pray for them. He asked her what he should pray for. They did not know, and could not tell. They were utterly unable to name any one thing which they wished to ask God for their soul. All they seemed to want was the form of a minister's prayers. I can quite understand this. Death-beds are great revealers of secrets. I cannot forget what I have seen of sick and dying people. This also leads me to believe that few people pray. I cannot see your heart. I do not know your private history in spiritual things. But from what I see in the Bible and in the world I am certain I cannot ask you a more necessary question than that before youDO YOU PRAY? IV. I ASK WHETHER YOU PRAY, BECAUSE PRAYER IS AN ACT OF RELIGION TO WHICH THERE IS GREAT ENCOURAGEMENT. There is everything on God's part to make prayer east if people will only attempt it. All things are ready on his side. Every objection is anticipated. Every difficulty is provided for. the crooked places are made straight and the rough places made smooth. There is no excuse left for the prayerless person. There is a way by which any person, however sinful and unworthy, may draw near to God the Father. Jesus Christ has opened that way by the sacrifice he made for us upon the cross. The holiness and justice of God need not frighten sinners and keep them back. Only let them cry to God in the name of Jesus, and they shall find God upon the throne of grace, willing and ready to hear. The name of Jesus is a never-failing passport for our prayers. In that name a person may draw near to God with boldness, and ask with confidence. God has engaged to hear him. Think of this. Is this not an encouragement? There is an Advocate and Intercessor always waiting to present the prayers of those who come to God through him. That advocate is Jesus Christ. He mingles our prayers with the incense of his own almighty intercession. So mingled, they go up as a sweet savor before the throne of God. Poor as they are in themselves, they are mighty and powerful in the hand of our High Priest and Elder Brother. The bank-note without a signature at the bottom is nothing but a worthless piece of paper. The stroke of a pen confers on it all its value. The prayer of a poor child of Adam is a feeble thing in itself, but once endorsed by the hand of the Lord Jesus it avails much. There was an officer in the city of Rome who appointed to have his doors always open, in order to receive any Roman citizen who applied to him for help. Just so the ear of the Lord Jesus is ever open to the cry of all who need mercy and grace. It is his office to help them. Their prayer is his delight. Think of this. Is this not and encouragement? There is the Holy Spirit ever ready to help our infirmities in prayer. It is one part of his special office is assist us in our endeavors to speak to God. We need not be cast down and distressed by the fear of not knowing what to say. The Spirit will give us words if we seek his aid. The prayers of the Lord's people are the inspiration of the Lord's Spirit, the work of the Holy Spirit who dwells within them as the Spirit of grace and supplication. Surely the Lord's people may well hope to be heard. It is not merely those who pray, but the Holy Spirit pleading in them. Think of this. Is not this an encouragement? There are exceeding great and precious promises to those who pray. What did the Lord Jesus mean when he spoke such words as these: "Ask and it shall be given you; seek, and you shall find; knock, and the door shall be opened unto you: for every one that asks, receives; and he that seeks, finds; and to him who knocks, it shall be opened." Matthew 7:7,8. "All things whatever you shall ask in prayer believing, you shall receive ." Matthew 12:22. "Whatever you shall ask in my name, that I will do, that the Father may be glorified in the Son. If you shall ask anything in my name I will do it." John 14:13,14. What did the Lord mean when he spoke the parables of The friend at midnight and The importunate widow? Luke 11:5, 18:1. Think over these passages. If this is not an encouragement to pray, words have no meaning. There are wonderful examples in the Scripture of the power of prayer. Nothing seems to be too great, too hard, or too difficult for prayer to do. It has obtained things that seemed impossible and out of reach. It has won victories over fire, air earth, and water. Prayer opened up the Red Sea . Prayer brought water from the rock and bread from heaven. Prayer made the sun stand still. Prayer brought fire from the sky on Elijah's sacrifice. Prayer turned the counsel of Ahithophel into foolishness. Prayer overthrew the army of Sennacherib. Well might Mary Queen of Scots say, "I fear John Knox's prayers more than an army of ten thousand men." Prayer has healed the sick. Prayer has raised the dead. Prayer has procured the conversion of souls. "The child of many prayers," said and old Christian to Augustine's mother, "shall never perish." Prayer, pains, and faith can do anything. Nothing seems impossible when a person has the spirit of adoption. "Let me alone," is the remarkable saying of God to Moses when Moses was about to intercede for the children of Israel. Exodus 32:10. So long as Abraham asked mercy for Sodom, the Lord went on giving. He never ceased to give until Abraham ceased to pray. Think of this. Is this not an encouragement? What can a person need to lead them to take any step in religion, than the things I have just told you about prayer? What more could be done to make the path to the mercy seat easy, and to remove all occasions of stumbling from the sinners way? Surely if the devils in hell had such a door set before them, they would leap for gladness and make the very pit ring with joy. But where will the person hide their head at the last who neglects such glorious encouragements? What can possibly be said for the person who, after all, dies without prayer? Surely I may fell anxious that you should not be that person. Surely I may well ask-DO YOU PRAY? V. I ASK WHETHER YOU PRAY, BECAUSE DILIGENCE IN PRAYER IS THE SECRET OF EMINENT HOLINESS. Without controversy there is a vast difference among true Christians. There is an immense interval between the foremost and the hindermost in the army of God. They are all fighting the same good fight but how much more valiantly some fight than others. They are all doing the Lord's work but how much more some do than others. They are all light in the Lord; but how much more brightly some shine than others. They are all running the same race; but how much faster some get on than others. They all love the same Lord and Savior; but how much more some love him than others. I ask any true Christian whether this is not the case. Are these things not so? There are some of the Lord's people who seem never able to get on from the time of their conversion. They are born again, but they remain babies all their lives. You hear from them the same old experience. You remark in them the same lack of spiritual appetite, the same lack of interest in anything beyond their own little circle, which you remarked ten years ago. They are pilgrims indeed, but pilgrims like the Gibeonites of old; their bread is always dry and moldy, their shoes always old, and their garments always rent and torn. I say this with sorrow and grief; but I ask any real Christian, Is it not true? There are others of the Lord's people who seem to be always advancing. They grow like grass after rain; they increase like Israel in Egypt; they press on like Gideon, though sometimes faint, yet always pursuing. They are ever adding grace to grace, and faith to faith, and strength to strength. Every time you meet them their hearts seems larger, and their spiritual stature taller and stronger. Every year they appear ,ore, and feel more in their religion. They not only have good works to prove the reality of their faith, but the are zealous of them. they are not only do well, but they are unwearied in well doing. They attempt great things, and they do great things. When they fail they try again, and when they fall they are soon up again. And all this time they think themselves poor, unprofitable servants, and fancy that they do nothing at all. These are those who make religion lovely and beautiful in the eyes of all. They wrest praise even from the unconverted and win golden opinions even from the selfish people of the world. It does one good to see. to be with them, and to hear them. When you meet them, you could believe that like Moses, they had just come out from the presence of God. When you part with them you feel warmed by their company, as if your soul had been near a fire. I know such people are rare. I only ask, Are there not many such? Now how can you account for the difference which I have just described? What is the reason that some believers are so much brighter and holier than others? I believe the difference, in nineteen cases out of twenty, arises from different habits about private prayer. I believe that those who are not eminently holy pray little, and those who are eminently holy pray much. I dare say this opinion may startle some hearers. I have little doubt that many look on eminent holiness as a kind of special gift, which none but a few must pretend to aim at. They admire it at a distance in books. They think it beautiful when they he an example near themselves. But as to its being a thing within the reach of any but a very few, such a notion never seems to enter their minds. In short, they consider it a kind of monopoly granted to a few favored believers, but certainly not to all. Now I believe that this is a most dangerous mistake. I believe that spiritual as well as natural greatness depends in a high degree on the faithful use of means within everybody's reach. Of course I do not say we have a right to expect a miraculous grant of intellectual gifts; but I do say, that when a person is once converted to God, his progress in holiness will be much in accordance with their own diligence in the use of God's appointed means. And I assert confidently that the principle means by which most believers have become great in the church of Christ is the habit of diligent private prayer. Look through the lives of the brightest and best of God's servants, whether in the Bible or not. See what is written of Moses and David and Daniel and Paul. Mark what is recorded of Luther and Bradford the Reformers. Observe what is related of the private devotions of Whitefield and Cecil and Venn and Bickersteth and McCheyne. Tell me of one of the goodly fellowship of saints and martyrs, who has not had this mark most prominently-they were men of prayer. Depend on it, prayer is power. Prayer obtains fresh and continued outpourings of the Spirit. He alone begins the work of grace in a people heart. He alone can carry it forward and make it prosper. But the good Spirit loves to be entreated. And those who ask most will have most of his influence. Prayer is the surest remedy against the devil and besetting sins. That sin will never stand firm which is heartily prayed against. The devil will never long keep dominion over us which beseech the Lord to cast forth. But then we must spread out all our case before our heavenly Physician, if he is to give us daily relief. Do you wish to grow in grace and be a devoted Christian? Be very sure, if you wish it, you could not have a more important question than this-DO YOU PRAY? VI. I ASK WHETHER YOU PRAY, BECAUSE NEGLECT OF PRAYER IS ONE OF THE GREATEST CAUSES OF BACKSLIDING. There is such a thing as going back in religion after making a good profession. People may run well for a season, like the Galatians, and then turn aside after false teachers. People may profess loudly while their feelings are warm, as Peter did, and then in the hour of trial deny their Lord. People may cool down in their zeal to do good, like John Mark the companion of Paul. People may follow an apostle for a season, and like Demas go back to the world. All these things people may do. It is a miserable thing to be a backslider. Of all unhappy things that can befall a person, I suppose it is the worst. A stranded ship, a broken-winged eagle, a garden overrun with weeds, a harp without strings, a church in ruins, all these are sad sights, but a backslider is a sadder still. A wounded conscience-a mind sick of itself-a memory full of self-reproach-a heart pierced through with the Lord's arrowsa-spirit broken with the inward accusation-all this is a taste of hell. It is hell on earth. Truly that saying of the wise man is solemn and weighty, "The backslider in heart shall be filled with his own ways." Proverbs 14:14. Now what is the case of most backslidings? I believe, as a general rule, one of the chief causes is neglected private prayer. Of course the secret history of falls will not be know until the last day. I can only give my opinion as a minister of Christ and a student of the heart. That opinions, I repeat distinctly, that backsliding generally first begins with neglect of private prayer. Bibles read without prayer; sermons heard without prayer; marriages contracted without prayer; journeys undertaken without prayer; residences chosen without prayer; friendships formed without prayer; the daily act of prayer itself hurried over, or gone through without heart: these are the kind of downward steps by which many a Christian descends to a condition of spiritual palsy, or reaches the point where God allows them to have a tremendous fall. This is the process which forms the lingering Lots, the unstable Samsons, the innocent Asas, the pliable Jehoshaphats, the overcareful Marthas, of whom so many are to be found in the church of Christ. Often the simple history of such cases is this: the became careless about private prayer. You may be vary sure people fall in private long before they fall in public. They are backsliders on their knees long before they backslide openly in the eyes of the world. Like Peter, they first disregard the Lord's warning to watch and pray, and then like Peter, their strength is gone, and in the hour of temptation they deny their Lord. The world takes notice of their fall, and scoffs loudly. But the world knows nothing of the real reason. The heathen succeeded in making a well-know Christians offer incense to an idol, by threatening them with a punishment worse than death. They triumphed greatly in the sight of their cowardice and apostasy. But the heathen did not know the fact of which history informs us, that on that very morning he had left his bed-chamber hastily, and without finishing his usual prayers. If you are a Christian indeed, I trust you will never be a backslider. But if you do not want to be a backsliding Christian, remember the question I ask you: DO YOU PRAY? VII. I ASK, LASTLY, WHETHER YOU PRAY BECAUSE PRAYER IS ONE OF THE BEST MEANS OF HAPPINESS AND CONTENTMENT. We live in a world where sorrow abounds. This has always been the state since sin came in. There cannot be sin without sorrow. And until sin is driven out from the world, it is vain for any one to suppose they can escape sorrow. Some without doubt have a larger cup of sorrow to drink than others. But few are to be found who live long without sorrows or cares of one sort or another. Our bodies, our property, our families, our children, our relations, our servants, our friends, our neighbors, our worldly callings, each and all of these are fountains of care. Sickness, deaths, losses, disappointments, partings, separations, ingratitude, slander, all these are common things. We cannot get through life without them. Some day or other they find us out. The greater are our affections the deeper are our afflictions, and the more we love the more we have to weep. And what is the best means of cheerfulness in such a world as this? How shall we get through this valley of tears with the least pain? I know no better means than the habit of taking everything to God in prayer. This is the plain advice that the Bible gives, both in the Old Testament and New. What says the Psalmist? "Call upon me in the day of trouble, and I will deliver you and you shall glorify me." Psalm 50:15. "Cast your burden upon the Lord and he shall sustain you: he shall never suffer the righteous to be moved." Psalm 55:22. What says the apostle Paul? "Be careful for nothing; but in everything, by prayer and supplication with thanksgiving, let you requests be made know unto God: and the peace of God, which passes all understanding shall keep your hearts and minds through Christ Jesus." Philippians 4:6,7. What says the apostle James: "Is any afflicted among you? let him pray." James 5:13. This was the practice of all the saints whose history we have recorded in the Scriptures. This is what Jacob did when he feared his brother Esau. this is what Moses did when the people were ready to stone him in the wilderness. This is what Joshua did when Israel was defeated before the men of Ai. This is what David did when he was in danger in Keliah. This what Hezekiah did when he received the letter from Sennacherib. This is what the church did when peter was put in prison. This is what Paul did when he was cast into the dungeon at Philippi. The only way to really happy in such a world as this, is to ever casting all our cares on God. It is trying to carry their own burdens which so often makes believers sad. If they will tell their troubles to God, he will enable them to bear them as easily as Samson did the gates of Gaza. If they are resolved to keep them to themselves, they will one day find that the very grasshopper is a burden. There is a friend ever waiting to help us, if we will unbosom to him our sorrow-a friend who pitied the poor and sick and sorrowful, when he was upon earth-a friend who knows the heart of man, for he lived thirty-three years as a man among us-a friend who can weep with the weepers, for he was a man of sorrows and acquainted with grief-a friend who is able to help us, for there never was earthly pain he could not cure. That friend is Jesus Christ. The way to be happy is to be always opening our hearts to him. Oh that we were all like that poor Christian slave who only answered when threatened and punished, "I must tell the Lord." Jesus can make those happy who trust him and call him, whatever be their outward condition. He can give them peace of heart in a prison, contentment in the midst of poverty, comfort in the midst of bereavements, joy on the brink of the grave. There is a mighty fullness that is ready to be poured out on every one that will ask in prayer. Oh that people would understand that happiness does not depend on outward circumstances, but on the state of the heart. Prayer can lighten crosses for us, however heavy. It can bring down to our side One who will help us to bear them. Prayer can open a door for us when our way seems hedged up. It can bring down One who will say, "This is the way, walk in it." Prayer can let in a ray of hope when all our earthly prospects seem darkened. It can bring down One who will say, "I will never leave you, nor forsake you." Prayer can obtain relief for us when those we love most are taken away, and the world feels empty. It can bring down One who can fill the gap in our hearts with himself, and say to the waves within, "Peace; be still." Oh that people were not so like Hagar in the wilderness, blind to the well of living waters close beside them.

మీరు సంతోషముగా ఉండాలని నేను కోరుచున్నాను. దీనికంటె ఉపయోగకరమైన ప్రశ్న నేను మిమ్మును అడుగలేనని నాకు తెలియును: మీరు ప్రార్థన చేయుచున్నారా? ఇప్పుడు ఈ చిన్న పుస్తకమును ముగించవలసిన సమయము వచ్చినది. గంభీరముగా ఆలోచింపదగిన విషయములను మీ యెదుట ఉంచితినని నమ్ముచున్నాను. ఈ ఆలోచన మీ ఆత్మకు ఆశీర్వాదకరముగా ఉండునట్లు దేవుని హృదయపూర్వకముగా ప్రార్థించుచున్నాను. ప్రార్థన చేయనివారితో ఒక వీడ్కోలు మాట చెప్పనివ్వండి. ఈ పుటలను చదువువారందరు ప్రార్థనాపరులని నేను తలంచుటకు సాహసింపను. మీరు ప్రార్థన లేనివారైనయెడల, ఈ దినమున దేవుని పక్షమున మీతో మాటలాడనివ్వండి. ప్రార్థన లేని చదువరీ, నేను మిమ్మును హెచ్చరింపగలను మాత్రమే; కాని అతి గంభీరముగా హెచ్చరించుచున్నాను. మీరు భయంకరమైన ప్రమాదస్థితిలో ఉన్నారని హెచ్చరించుచున్నాను. మీరు ప్రస్తుత స్థితిలోనే మరణించినయెడల, మీరు నశించిన ఆత్మయే. మీరు మరల లేచునది నిత్యము దుఃఖపడుటకే. క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను మీ అందరికి ఏ సాకును లేదని కూడా హెచ్చరించుచున్నాను. ప్రార్థన లేకుండ జీవించుటకు మీరు చూపగల యొక్క మంచి కారణము కూడ లేదు. ప్రార్థన చేయుట ఎట్లో తెలియదని చెప్పుట వ్యర్థము. ప్రార్థన సమస్త మతములో అతి సులభమైన క్రియ. అది దేవునితో మాటలాడుటయే. దానిని ఆరంభించుటకు చదువైనను జ్ఞానమైనను పుస్తక పరిజ్ఞానమైనను అక్కరలేదు. హృదయమును సంకల్పమును తప్ప మరేమియు అక్కరలేదు. బలహీనమైన శిశువైనను ఆకలిగొనినప్పుడు ఏడ్వగలదు. అతి పేదవాడైన భిక్షకుడు చక్కని మాటలకొరకు వేచియుండక భిక్షకై చేయి చాపును. అతి అజ్ఞానియైనవాడైనను మనస్సుంటే దేవునితో చెప్పుటకు ఏదో ఒకటి కనుగొనును. ప్రార్థన చేయుటకు అనుకూలమైన స్థలము లేదని చెప్పుట వ్యర్థము. మనసు కలిగినవారు ఎవరైనను తగినంత రహస్యమైన స్థలమును కనుగొనగలరు. మన ప్రభువు కొండమీద ప్రార్థించెను; పేతురు మిద్దెమీద; ఇస్సాకు పొలములో; నతనయేలు అంజూరపు చెట్టు క్రింద; యోనా తిమింగలము కడుపులో. ఏ స్థలమైనను అంతరంగ గదిగా, ప్రార్థనా స్థలముగా, బేతేలుగా మారి మనకు దేవుని సన్నిధానమగును.

సమయము లేదని చెప్పుట వ్యర్థము. మనుష్యులు వినియోగించుకొనినయెడల సమయము చాలా ఉన్నది. సమయము కొద్దియే కావచ్చును, కాని ప్రార్థనకు సమయము ఎల్లప్పుడును చాలును. దానియేలు చేతిలో ఒక రాజ్య వ్యవహారములుండినను దినమునకు మూడుసార్లు ప్రార్థించెను. దావీదు ఒక గొప్ప జనముపై పరిపాలకుడైనను, "సాయంకాలమును ఉదయమును మధ్యాహ్నమును నేను ప్రార్థన చేసి మొఱ్ఱపెట్టెదను" అనెను. 55:17. నిజముగా సమయము కావలసినప్పుడు సమయము ఎల్లప్పుడును దొరకును. విశ్వాసమును క్రొత్త హృదయమును కలుగువరకు ప్రార్థింపలేనని, వాటికొరకు కదలక వేచియుండవలెనని చెప్పుట వ్యర్థము. ఇది పాపమునకు పాపమును చేర్చుటయే. మారుమనస్సు పొందక నరకమునకు పోవుట చాలా చెడ్డది. "నాకు తెలియును, కాని కనికరము కొరకు మొఱ్ఱపెట్టను" అని చెప్పుట ఇంకను చెడ్డది. దీనికి లేఖనములో ఏ ఆధారమును లేదు. యెషయా: "యెహోవా కనబడు కాలమందే ఆయనను వెదకుడి; ఆయన సమీపమందుండగా ఆయనను నమ్ముకొనుడి" అనెను. యెషయా 55:6. హోషేయ: "మాటలను సిద్ధము చేసికొని యెహోవావైపు తిరుగుడి" అనెను. హోషేయ 14:1. పేతురు సీమోను మాంత్రికునితో: "పశ్చాత్తాపపడి ప్రార్థన చేయుము" అనెను. అపొస్తలుల కార్యములు 8:22. మీకు విశ్వాసమును క్రొత్త హృదయమును కావలెనంటే, పోయి వాటికొరకు ప్రభువునకు మొఱ్ఱపెట్టుడి. ప్రార్థింప ప్రయత్నించుటయే తరచుగా మృతమైన ఆత్మకు జీవము కలిగించినది. ప్రార్థన లేని చదువరీ, మీరు దేవుని యొద్ద ఏమియు అడుగనివారుగా ఉండుటకు మీరెవరు, మీరేమి? మీరు మృతులతోను నరకముతోను నిబంధన చేసికొనియున్నారా? పురుగుతోను అగ్నితోను సమాధానముగా ఉన్నారా? క్షమింపబడవలసిన పాపములు మీకు లేవా? నిత్య వేదన యెడల మీకు భయము లేదా? పరలోకము కొరకు మీకు ఆశలు లేవా? ఓ, మీ ప్రస్తుత మూర్ఖత్వమునుండి మీరు మేల్కొనుదురు గాక. మీ అంత్యదశను మీరు తలంచెదరు గాక. మీరు లేచి దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టెదరు గాక. అయ్యో, అనేకులు "ప్రభువా, ప్రభువా, మాకు తలుపు తీయుము" అని గట్టిగా ప్రార్థించు దినము వచ్చుచున్నది, కాని చాలా ఆలస్యముగా; దేవునికి ఎన్నడును మొఱ్ఱపెట్టనివారు తమ మీద పడుడని కొండలను పర్వతములను వేడుకొను దినము వచ్చుచున్నది. పూర్ణ ప్రేమతో హెచ్చరించుచున్నాను, మీ ఆత్మకు ఇదే అంతము కాకుండునట్లు జాగ్రత్తపడుడి. రక్షణ మీకు బహు సమీపమున ఉన్నది. అడుగకపోవుటవలన పరలోకమును పోగొట్టుకొనకుడి. రక్షణ కొరకు నిజమైన కోరిక కలిగియుండియు, ఏ అడుగు వేయవలెనో, ఎక్కడ ఆరంభింపవలెనో తెలియనివారితో మాటలాడనివ్వండి.

ఈ మనస్థితిలో ఉన్నవారు కొందరు పాఠకులలో ఉండవచ్చునని నేను ఆశించకుండా ఉండలేను; అలాంటివారు ఒక్కరే ఉన్నను, వారికి ప్రేమపూర్వకమైన ఉపదేశము ఇవ్వవలసియున్నది. ప్రయాణములో మొదటి అడుగు అనేది తప్పనిసరిగా ఉండవలెను. కూర్చుండుట నుండి ముందుకు కదులుటకు మార్పు కలుగవలెను. ఐగుప్తు నుండి కనానుకు ఇశ్రాయేలీయుల ప్రయాణములు దీర్ఘమైనవి, అలసట కలిగించునవి. వారు యొర్దానును దాటక ముందు నలభై సంవత్సరములు గడచిపోయెను. అయినను వారు రామెసేసు నుండి సుక్కోతునకు ప్రయాణమైనప్పుడు మొదట కదలినవాడొకడు ఉండెను. పాపమునుండి లోకమునుండి బయటికి వచ్చుటలో ఒక వ్యక్తి నిజముగా తన మొదటి అడుగు ఎప్పుడు వేయును? హృదయపూర్వకముగా మొదటిసారి ప్రార్థించిన దినమున వేయును. ప్రతి కట్టడములో మొదటి రాయి వేయబడవలెను, మొదటి దెబ్బ కొట్టబడవలెను. ఓడ కట్టబడుటకు నూట ఇరువది సంవత్సరములు పట్టెను. అయినను దానిని నిర్మించుటకై నోవహు తాను నరికిన మొదటి చెట్టుపై తన గొడ్డలి పెట్టిన దినమొకటి ఉండెను. సొలొమోను దేవాలయము మహిమగల కట్టడము. అయినను మోరియా కొండలో మొదటి పెద్ద రాయి లోతుగా వేయబడిన దినమొకటి ఉండెను. ఆత్మ చేయు కట్టడము ఒక వ్యక్తి హృదయములో నిజముగా కనబడ మొదలుపెట్టునది ఎప్పుడు? మనము నిర్ణయింపగలిగినంతవరకు, వారు మొదటిసారి తమ హృదయమును ప్రార్థనలో దేవుని యెదుట కుమ్మరించునప్పుడే అది ప్రారంభమగును. నీవు రక్షణ కోరి, ఏమి చేయవలెనో తెలుసుకొనగోరినయెడల, ఈ దినమే నీకు దొరకు మొదటి ఏకాంత స్థలములో యేసుక్రీస్తు వద్దకు వెళ్లి, నీ ఆత్మను రక్షింపవలెనని ఆయనను ఆసక్తితో హృదయపూర్వకముగా ప్రార్థనలో వేడుకొనుమని సలహా ఇచ్చుచున్నాను. ఆయన పాపులను చేర్చుకొనునని వింటిని అనియు, "నా యొద్దకు వచ్చువానిని నేనెంతమాత్రమును బయటికి త్రోసివేయను" అని ఆయనే చెప్పెనని ఆయనతో చెప్పుము. నీవొక అల్పుడవైన నీచ పాపివని, ఆయన స్వంత పిలుపు మీది విశ్వాసముతో ఆయన వద్దకు వచ్చుచున్నావని ఆయనతో చెప్పుము. నిన్ను సంపూర్ణముగా ఆయన చేతులలో ఉంచుకొనుచున్నావనియు, నీలో నీవు నీచుడవును నిస్సహాయుడవును నిరీక్షణ లేనివాడవునైయున్నావనియు, ఆయన నిన్ను రక్షింపకపోయినయెడల రక్షణ పొందు నిరీక్షణయే నీకు లేదనియు ఆయనతో చెప్పుము. నేరస్థితినుండియు, పాపమునకున్న శక్తినుండియు, దాని పరిణామములనుండియు నిన్ను విడిపింపుమని ఆయనను వేడుకొనుము. నిన్ను క్షమించి తన స్వంత రక్తములో కడుగుమని వేడుకొనుము. నూతన హృదయము అనుగ్రహించి, నీ ఆత్మలో పరిశుద్ధాత్మను నాటుమని వేడుకొనుము. ఈ దినము మొదలుకొని నిత్యము ఆయన శిష్యుడవును సేవకుడవునై యుండుటకు కృపను విశ్వాసమును ఇష్టమును శక్తిని ఇమ్మని వేడుకొనుము. ఓ పాఠకుడా, నీ ఆత్మ విషయమై నీవు నిజముగా గంభీరముగా ఉన్నయెడల, ఈ దినమే వెళ్లి ఈ సంగతులను యేసుక్రీస్తునకు చెప్పుము. నీ స్వంత విధానములో, నీ స్వంత మాటలలో ఆయనకు చెప్పుము. నీవు రోగివైయుండగా వైద్యుడు నిన్ను చూడవచ్చినయెడల, నొప్పి ఎక్కడ ఉన్నదో అతనికి చెప్పగలవు. నీ ఆత్మ తన రోగమును నిజముగా అనుభవించుచున్నయెడల, క్రీస్తునకు చెప్పుటకు నీకేదో తప్పక దొరకును. నీవు పాపివని ఆయన నిన్ను రక్షింపనిష్టపడునా అని సందేహింపకుము. పాపులను రక్షించుట క్రీస్తు కార్యము. ఆయనే ఇట్లు చెప్పెను: "నేను నీతిమంతులను కాదు, పాపులను మారుమనస్సునకు పిలువ వచ్చితిని." లూకా 5:32. యోగ్యుడవు కావని భావించి ఆగిపోకుము. దేనికొరకును ఆగకుము. ఎవరికొరకును ఆగకుము. ఆగుట అనునది సాతాను నుండి వచ్చునది. నీవున్న స్థితిలోనే క్రీస్తు వద్దకు వెళ్లుము. నీవెంత చెడ్డవాడవైతే ఆయనను ఆశ్రయించుట అంత అవసరము. దూరముగా ఉండుటవలన నిన్ను నీవు ఎన్నటికిని సరిదిద్దుకొనజాలవు. నీ ప్రార్థన తడబడుచున్నదనియు, నీ మాటలు బలహీనమనియు, నీ భాష అల్పమనియు భయపడకుము. యేసు నిన్ను అర్థము చేసికొనగలడు. తల్లి తన శిశువు మొదటి ముద్దుమాటలను అర్థము చేసికొనునట్లు, ధన్యుడైన రక్షకుడు పాపులను అర్థము చేసికొనును. ఆయన నిట్టూర్పును చదువగలడు, మూలుగులో అర్థము చూడగలడు. వెంటనే జవాబు రాలేదని నిరాశ చెందకుము. నీవు మాటలాడుచుండగా యేసు ఆలకించుచున్నాడు. ఆయన జవాబును ఆలస్యము చేసినయెడల, అది జ్ఞానయుక్తమైన కారణములవలననే, నీవు నిజముగా గంభీరముగా ఉన్నావో లేదో పరీక్షించుటకే. జవాబు తప్పక వచ్చును. ఆలస్యమైనను దానికొరకు కనిపెట్టుము. అది తప్పక వచ్చును. ఓ పాఠకుడా, నీవు రక్షింపబడవలెనని ఏదైనా కోరిక కలిగియున్నయెడల, నేడు నీకిచ్చిన ఈ సలహాను జ్ఞాపకము చేసికొనుము. దానిని నిజాయితీతో హృదయపూర్వకముగా ఆచరించుము, నీవు రక్షింపబడుదువు. చివరిగా ప్రార్థన చేయువారితో మాటలాడెదను. ఈ చిన్న పుస్తకమును చదువు కొందరు ప్రార్థన అనగా ఏమో బాగుగా ఎరిగినవారును, దత్తపుత్రాత్మను కలిగినవారునైయుందురని నమ్ముచున్నాను. అటువంటివారందరికి సహోదర భావముతో కొన్ని సలహా మాటలను హెచ్చరికను ఇచ్చెదను. గుడారములో అర్పించు ధూపము ఒక ప్రత్యేక విధానములో చేయవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడెను. ఏ విధమైన ధూపమైనను చెల్లదు. దీనిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొని, మన ప్రార్థనల విషయమును విధానమును గూర్చి జాగ్రత్తగా ఉండుదము. ప్రార్థన చేయు సహోదరులారా, క్రైస్తవుని హృదయమును గూర్చి నాకేమైనా తెలిసియున్నయెడల, మీరు మీ స్వంత ప్రార్థనలను చూచి తరచు విసుగు చెందుదురు. "మేలు చేయ గోరునప్పుడు చెడుతనము నాయొద్ద ఉన్నది" అను అపొస్తలుని మాటలలోనికి మీరు కొన్నిసార్లు మోకాళ్లపై ఉన్నప్పుడు ఎంత పూర్తిగా ప్రవేశింతురో మరెప్పుడును అంత ప్రవేశింపరు. "వ్యర్థ ఆలోచనలను నేను ద్వేషించుచున్నాను" అను దావీదు మాటలను మీరు అర్థము చేసికొనగలరు. "ప్రభువా, నా శత్రువులందరినుండి, మరి ముఖ్యముగా ఆ చెడ్డ మనుష్యుడైన నానుండి నన్ను విడిపింపుము" అని ప్రార్థించుచుండగా వినబడిన ఆ మారిన పేద హాటెంటాటు వ్యక్తితో మీరు సానుభూతి చూపగలరు. దేవుని పిల్లలలో ప్రార్థన సమయము పోరాట సమయమని తరచు కనుగొననివారు అరుదు. మనము మోకాళ్లపై ఉండుట చూచినప్పుడు సాతానునకు మనపై ప్రత్యేకమైన కోపము కలుగును. అయినను మనకు శ్రమ కలిగించని ప్రార్థనలను గొప్ప సందేహముతో చూడవలెనని నేను నమ్ముచున్నాను. మన ప్రార్థనల మంచితనమును గూర్చి తీర్పు చెప్పుటలో మనము చాలా అల్పులమనియు, మనకు అతి తక్కువగా నచ్చు ప్రార్థన తరచు దేవునికి అత్యధికముగా నచ్చుననియు నేను నమ్ముచున్నాను. కావున క్రైస్తవ యుద్ధములో తోడుగా ఉన్నవానిగా, కొన్ని హెచ్చరిక మాటలు చెప్పుటకు నన్ను అనుమతింపుడి. కనీసము ఒక సంగతిని మనమందరము అనుభవించుచున్నాము: మనము ప్రార్థింపవలెను. దానిని విడిచిపెట్టజాలము. కొనసాగవలెను. కావున ప్రార్థనలో భయభక్తులును దీనత్వమును ఎంత ప్రాముఖ్యమో మీ దృష్టికి తెచ్చుచున్నాను. మనమెవరమో, దేవునితో మాటలాడుట ఎంత గంభీరమైన విషయమో ఎన్నడును మరచిపోకుందము. నిర్లక్ష్యముతో తేలికభావముతో ఆయన సన్నిధిలోనికి పరుగెత్తుటకు జాగ్రత్తపడుదము. మనలో మనము ఇట్లు చెప్పుకొందము: "నేను పరిశుద్ధ భూమిపై ఉన్నాను. ఇది పరలోక ద్వారమే గాని మరేదియు కాదు. నేను చెప్పునది నా మనస్సులో లేకపోయినయెడల, నేను దేవునితో వేళాకోళము చేయుచున్నాను. నా హృదయములో పాపమును లక్ష్యపెట్టినయెడల ప్రభువు నా ప్రార్థన వినడు." సొలొమోను మాటలను మనస్సులో ఉంచుకొందము: "దేవుని సన్నిధిని ఏదైనా పలుకుటకు నీ నోటిని తొందరపడనియ్యకుము, నీ హృదయమును త్వరపడనియ్యకుము; దేవుడు ఆకాశమందున్నాడు, నీవు భూమిపై ఉన్నావు." ప్రసంగి 5:2. అబ్రాహాము దేవునితో మాటలాడినప్పుడు, "నేను మంటియు బూడిదయునై యున్నాను" అనెను. యాకోబు దేవునితో మాటలాడినప్పుడు, "నేను నీచుడను" అనెను. మనము కూడ అట్లే చేయుదము. ఆత్మానుసారముగా ప్రార్థించుటయొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. అనగా మన ప్రార్థనలలో ఆత్మ యొక్క ప్రత్యక్ష సహాయమును పొందుటకు ఎల్లప్పుడు ప్రయాసపడవలెననియు, అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా కేవలము ఆచారమాత్రపు ప్రార్థనకు దూరముగా ఉండవలెననియు నా భావము. ఎంత ఆత్మసంబంధమైనదైనను అది ఒక ఆచారముగా మారుటకు అవకాశము లేనిదేదియును లేదు; ఏకాంత ప్రార్థన విషయములో ఇది ప్రత్యేకముగా నిజము. మనము తెలియకుండానే అతి యోగ్యమైన మాటలు వాడుటకును, అతి లేఖనానుసారమైన విజ్ఞాపనలు చేయుటకును అలవాటుపడి, ఏమియు అనుభవించకుండా అంతయు కంఠస్థముగా చేసి, ప్రతిదినము అదే పాత త్రొక్కుడుదారిలో తిరుగుచుండవచ్చును. ఈ విషయమును జాగ్రత్తతో సున్నితముగా స్పృశించగోరుచున్నాను. మనకు ప్రతిదినము అవసరమగు కొన్ని సంగతులున్నవనియు, వాటిని అవే మాటలలో అడుగుటలో అవశ్యముగా ఆచారమాత్రత ఏమియు లేదనియు నేనెరుగుదును. లోకము, సాతాను, మన హృదయములు ప్రతిదినము ఒకటే. అవసరముచేత మనము ప్రతిదినము పాత భూమినే దాటవలసి వచ్చును. కాని ఇదియే చెప్పుచున్నాను: ఈ విషయములో మనము చాలా జాగ్రత్తగా ఉండవలెను. మన ప్రార్థనల ఎముకల చట్రము, రూపురేఖలు అలవాటువలన దాదాపు ఆచారమైనయెడల, ప్రార్థనల వస్త్రధారణయు నింపుదలయు సాధ్యమైనంతవరకు ఆత్మానుసారమైనవిగా ఉండునట్లు ప్రయాసపడుదము. మన ఏకాంత భక్తిలో పుస్తకమునుండి ప్రార్థించుట అనునది నేను మెచ్చలేని అలవాటు. మన శరీర స్థితిని పుస్తకము లేకుండా మన వైద్యులకు చెప్పగలిగినయెడల, మన ఆత్మ స్థితిని దేవునికి చెప్పగలిగియుండవలెను. విరిగిన అవయవము నెమ్మదిగా కోలుకొనుచున్నప్పుడు ఒక వ్యక్తి ఊతకర్రలను వాడుటకు నాకు అభ్యంతరము లేదు. అసలు నడువకపోవుటకంటె ఊతకర్రలు వాడుట మేలు. కాని వారు జీవితమంతయు ఊతకర్రలపై ఉండుట చూచినయెడల, అది అభినందింపవలసిన విషయమని నేను తలంపను. వారు తమ ఊతకర్రలను పారవేయునంత బలవంతులగుట చూడగోరుదును. ప్రార్థనను జీవితములో క్రమమైన వ్యాపారముగా చేసికొనుటయొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. ప్రార్థన కొరకు దినములో క్రమమైన వేళలు ఉండుట ఎంత విలువైనదో కొంత చెప్పవచ్చును. దేవుడు క్రమమునకు దేవుడు. యూదుల దేవాలయములో ఉదయ సాయంకాల బలులకు నిర్ణయించిన వేళలు అర్థము లేకుండ నిర్ణయింపబడలేదు. అక్రమము పాపము యొక్క ముఖ్యమైన ఫలములలో ఒకటి. అయినను ఎవరినీ బంధనములో పెట్టగోరను. ఇదియే చెప్పుచున్నాను: మీ జీవితములోని ప్రతి ఇరువది నాలుగు గంటల వ్యాపారములో ప్రార్థనను ఒక భాగముగా చేసికొనుట మీ ఆత్మ ఆరోగ్యమునకు అత్యావశ్యకము. భోజనమునకు, నిద్రకు, పనికి సమయము కేటాయించునట్లే ప్రార్థనకును సమయము కేటాయింపుడి. మీ స్వంత గంటలను సమయములను ఎంచుకొనుడి. కనీసము, లోకముతో మాటలాడకముందు ఉదయమే దేవునితో మాటలాడుడి; లోకముతో మీ పని ముగిసిన తరువాత రాత్రి దేవునితో మాటలాడుడి. కాని ప్రార్థన ప్రతిదినములోని గొప్ప విషయములలో ఒకటి అని మీ మనస్సులలో స్థిరపరచుకొనుడి. దానిని ఒక మూలకు నెట్టివేయకుడి. మీ కర్తవ్యములోని మిగిలిన ముక్కలను చెక్కులను దానికి ఇయ్యకుడి.

మీరు మరేదైనా వ్యాపారముగా చేసికొనినను, ప్రార్థనను వ్యాపారముగా చేసికొనుడి. ప్రార్థనలో స్థిరముగా నిలిచియుండుట యొక్క ప్రాముఖ్యమును మీకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. ఒకసారి ఆ అలవాటును ఆరంభించిన తరువాత దానిని ఎన్నడును విడిచిపెట్టకుడి. మీ హృదయము ఒక్కొక్కప్పుడు, "కుటుంబ ప్రార్థనలు జరిగినవి గదా; ఏకాంత ప్రార్థన చేయకపోయినంత మాత్రముచేత గొప్ప హాని ఏమి?" అని చెప్పును. మీ శరీరము ఒక్కొక్కప్పుడు, "నీకు అస్వస్థతగా ఉన్నది, లేదా నిద్రగా ఉన్నది, లేదా అలసటగా ఉన్నది; నీవు ప్రార్థన చేయనక్కరలేదు" అని చెప్పును. మీ మనస్సు ఒక్కొక్కప్పుడు, "ఈ దినమున నీవు చూచుకొనవలసిన ముఖ్యమైన పని ఉన్నది; నీ ప్రార్థనలను కుదించుకొనుము" అని చెప్పును. అట్టి సూచనలన్నిటిని నేరుగా సాతాను నుండి వచ్చినవిగానే ఎంచుడి. అవన్నియు, "నీ ఆత్మను నిర్లక్ష్యము చేయుము" అని చెప్పినట్లే. ప్రార్థనలు ఎల్లప్పుడును ఒకే నిడివి కలిగియుండవలెనని నేను వాదించుట లేదు; కాని ఏ సాకునుబట్టియు ప్రార్థనను విడిచిపెట్టకుడి అని చెప్పుచున్నాను. పౌలు, "ప్రార్థనయందు పట్టుదల కలిగియుండుడి" అనియు, "ఎడతెగక ప్రార్థనచేయుడి" అనియు చెప్పెను. ప్రజలు ఎల్లప్పుడును మోకాళ్లమీదనే ఉండవలెనని అతడు ఉద్దేశింపలేదు; గాని మన ప్రార్థనలు ప్రతిదినమున స్థిరముగా కొనసాగించబడు నిత్య దహనబలివలె ఉండవలెననియు, విత్తనకాలము కోతకాలము, వేసవి చలికాలము వలె క్రమమైన కాలములలో ఎడతెగక తిరిగివచ్చుచుండవలెననియు, బలిపీఠముపై అగ్నివలె ఎల్లప్పుడును బలులను దహింపకపోయినను ఎన్నడును పూర్తిగా ఆరిపోకుండవలెననియు ఉద్దేశించెను. ఉదయ సాయంకాల భక్తిని, దినమంతయు చేయు చిన్న చిన్న సంక్షిప్త ప్రార్థనల అంతులేని గొలుసుతో మీరు కలుపవచ్చునని ఎన్నడును మరచిపోకుడి. నలుగురిలో ఉన్నప్పుడైనను, వ్యాపారములో ఉన్నప్పుడైనను, వీధులలోనైనను, అర్తహషస్త సన్నిధిలోనే నెహెమ్యా చేసినట్లు, చిన్న రెక్కలుగల దూతలను మౌనముగా దేవునియొద్దకు పంపవచ్చును. దేవునికి ఇయ్యబడిన సమయము వృథా అని ఎన్నడును తలంపకుడి. సబ్బాతును ఆచరించుటవలన ఏడు పనిదినములలో ఒకదానిని పోగొట్టుకొనినను ఒక జాతి పేదదగుట లేదు. క్రైస్తవుడు ప్రార్థనలో స్థిరముగా నిలిచియుండుటవలన చివరకు నష్టపడినట్లు ఎన్నడును కనుగొనడు. ప్రార్థనలో ఆసక్తి కలిగియుండుట యొక్క ప్రాముఖ్యమును మీకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. ఒక వ్యక్తి తాను ఆసక్తిగలవాడని రుజువుపరచుటకు అరవవలెననియు, కేకలు వేయవలెననియు, చాల గట్టిగా మాటలాడవలెననియు కాదు. కాని మనము హృదయపూర్వకముగాను, ఉత్సాహముగాను, ఆత్మీయ ఉష్ణముతోను ఉండి, తాము చేయుచున్న దానిలో నిజముగా ఆసక్తి కలవారివలె అడుగుట అభిలషణీయము. "ఫలించు ఆసక్తిగల" ప్రార్థనయే "అధికముగా శక్తిగలది." ప్రార్థనను గూర్చి లేఖనములో వాడబడిన వాక్యములవలన మనకు బోధింపబడు పాఠము ఇదియే. అది "మొఱ్ఱపెట్టుట, తట్టుట, పెనుగులాడుట, ప్రయాసపడుట, పోరాడుట" అని పిలువబడినది. లేఖన ఉదాహరణములవలన మనకు బోధింపబడు పాఠమును ఇదియే. యాకోబు ఒక ఉదాహరణము. పెనూయేలులో అతడు దేవదూతతో, "నీవు నన్ను ఆశీర్వదించితేనే గాని నిన్ను పోనియ్యను" అనెను. ఆదికాండము 32:26. దానియేలు మరియొక ఉదాహరణము. అతడు దేవునితో ఎట్లు వేడుకొనెనో వినుడి: "ప్రభువా, ఆలకింపుము; ప్రభువా, క్షమింపుము; ప్రభువా, ఆలకింపుము, ఆలస్యము చేయక కార్యము జరిగింపుము; నా దేవా, నీ నామమును బట్టి ఆలస్యము చేయకుము." దానియేలు 9:19. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరియొక ఉదాహరణము. ఆయనను గూర్చి, "ఆయన శరీరధారియై యున్న దినములలో... బలమైన మొఱ్ఱతోను కన్నీళ్లతోను ప్రార్థనలను విన్నపములను అర్పించెను" అని వ్రాయబడియున్నది. హెబ్రీయులకు 5:7. అయ్యో, మన విన్నపములలో అనేకములకు ఇది ఎంత భిన్నము! పోల్చిచూచినప్పుడు అవి ఎంత చప్పగాను, చల్లగాను ఉన్నవి! దేవుడు మనలో అనేకులతో, "మీరు ప్రార్థించుదానిని మీరు నిజముగా కోరుటలేదు" అని ఎంత నిజముగా చెప్పగలడు. ఈ లోపమును సరిదిద్దుకొనుటకు ప్రయత్నింతము. పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్‌లోని మెర్సీవలె, మనము ఆలకింపబడకపోయిన నశించిపోవుదుమన్నట్లు కృప యొక్క తలుపును గట్టిగా తట్టుదము. చల్లని ప్రార్థనలు అగ్ని లేని బలివంటివని మన మనస్సులలో నిర్ధారించుకొందము. గొప్ప వక్తయైన డెమోస్థనీసు కథను జ్ఞాపకము చేసికొందము: ఒకడు తన వ్యాజ్యమును వాదింపవలెనని అతనియొద్దకు వచ్చెను. అతడు తన కథను ఆసక్తిలేకుండ చెప్పుచుండగా, డెమోస్థనీసు శ్రద్ధ లేకుండ వినెను. ఆ మనుష్యుడు ఇది గ్రహించి, ఆందోళనతో అంతయు నిజమేనని కేకలు వేసెను. అప్పుడు డెమోస్థనీసు, "ఆహా, ఇప్పుడు నేను నిన్ను నమ్ముచున్నాను" అనెను. విశ్వాసముతో ప్రార్థించుట యొక్క ప్రాముఖ్యమును మీకు సిఫారసు చేయుచున్నాను. మన ప్రార్థనలు ఆలకింపబడుచున్నవనియు, దేవుని చిత్తప్రకారము మనము అడుగునవి అయినయెడల మనకు ఉత్తరమియ్యబడుననియు నమ్ముటకు ప్రయత్నింపవలెను. ఇది మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క స్పష్టమైన ఆజ్ఞ: "మీరు ప్రార్థనచేయునప్పుడు ఏవి అడుగుదురో అవి మీకు దొరికినవని నమ్ముడి, అప్పుడవి మీకు కలుగును." మార్కు 11:24. బాణమునకు ఈక ఎట్టిదో ప్రార్థనకు విశ్వాసము అట్టిది; అది లేకపోయిన ప్రార్థన గురిని తగులదు. మన ప్రార్థనలలో వాగ్దానములను చూపి వేడుకొను అలవాటును మనము పెంపొందించుకొనవలెను. మనము కొన్ని వాగ్దానములను వెంట తీసికొని, "ప్రభువా, ఇదిగో నీవు ప్రమాణము చేసిన నీ స్వంత వాక్యము. నీవు చెప్పినట్లు మాకు చేయుము" అని చెప్పవలెను. ఇది యాకోబు, మోషే, దావీదుల అలవాటు. 119వ కీర్తన "నీ వాక్యప్రకారము" అడుగబడిన విషయములతో నిండియున్నది. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, మన ప్రార్థనలకు ఉత్తరములను ఎదురుచూచు అలవాటును మనము పెంపొందించుకొనవలెను. తన ఓడలను సముద్రమునకు పంపు వర్తకుడు చేయునట్లు మనము చేయవలెను. ఏదైనా ప్రతిఫలము కనబడువరకు మనము తృప్తిపడకూడదు. అయ్యో, క్రైస్తవులు ఇంత ఎక్కువగా తక్కువపడు అంశములు కొద్దియే. యెరూషలేములోని సంఘము చెరసాలలో ఉన్న పేతురు కొరకు ఎడతెగక ప్రార్థన చేసెను; కాని ఆ ప్రార్థనకు ఉత్తరము వచ్చినప్పుడు వారు దానిని నమ్ముటకు కూడ సిద్ధపడలేదు. అపొస్తలుల కార్యములు

12:15. రాబర్ట్ ట్రెయిల్ చెప్పిన గంభీరమైన మాట ఇది: "ప్రార్థనలో తాము ఏమి పొందుతామో పట్టించుకోకపోవడమంత నిశ్చయమైన చపలత్వపు గురుతు మరొకటి లేదు." ప్రార్థనలో ధైర్యము యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. కొందరి ప్రార్థనలలో అనుచితమైన చనువు ఉంది; దానిని నేను మెచ్చుకొనలేను. అయితే పరిశుద్ధమైన ధైర్యము అనేది ఒకటి ఉంది; అది ఎంతో కోరదగినది. ఇశ్రాయేలును నాశనము చేయవద్దని మోషే దేవునికి మనవి చేసినప్పుడు కలిగిన ధైర్యమువంటి ధైర్యమును నేను ఉద్దేశిస్తున్నాను. ఆయన ఇలా అన్నాడు: "కొండలలో వారిని చంపుటకును, భూమిమీద నుండి వారిని నిర్మూలము చేయుటకును కీడుకొరకే వారిని వెలుపలికి రప్పించెనని ఐగుప్తీయులు ఎందుకు చెప్పుకొనవలెను? నీ మహా కోపము మాని ..." నిర్గమకాండము 32:12. ఆయి మనుష్యుల ఎదుట ఇశ్రాయేలీయులు ఓడిపోయినప్పుడు యెహోషువ చూపిన ధైర్యమువంటి ధైర్యమును నేను ఉద్దేశిస్తున్నాను: "నీ గొప్ప నామమునకు నీవు ఏమి చేయుదువు?" అని ఆయన అన్నాడు. యెహోషువ 7:9. లూథర్ ఈ ధైర్యముచేత ప్రసిద్ధుడు. ఆయన ప్రార్థన వినినవాడొకడు ఇలా అన్నాడు: "ఆయన మాటలలోనే ఎంత ఆత్మ, ఎంత నమ్మకము ఉండెను! దేవుని వేడుకొనువానివలె ఎంతో భయభక్తులతో ఆయన విన్నవించెను; అయినను ప్రేమగల తండ్రితోనో స్నేహితునితోనో మాటలాడుచున్నట్టు అంత ఆశతోను నిశ్చయతతోను ఉండెను." పదిహేడవ శతాబ్దపు గొప్ప స్కాట్లండు వేదాంతి బ్రూస్ను కూడా ఈ ధైర్యమే ప్రత్యేకపరచెను. ఆయన ప్రార్థనలు "పరలోకములోనికి వేయబడిన బాణములవంటివి" అని చెప్పబడెను. ఇక్కడ కూడా మనము దురదృష్టవశాత్తు తక్కువపడుచున్నాము. విశ్వాసి యొక్క హక్కులను మనము సరిగా గ్రహించుటలేదు. "ప్రభువా, మేము నీ స్వజనము కామా? మేము పరిశుద్ధపరచబడుట నీ మహిమకు కాదా? నీ సువార్త వృద్ధిపొందుట నీ ఘనతకు కాదా?" అని మనము తరచుగా మనవి చేయుటలేదు. ప్రార్థనలో సంపూర్ణత యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. వేషధారణకై దీర్ఘప్రార్థనలు చేసిన పరిసయ్యుల మాదిరిని గూర్చి మన ప్రభువు హెచ్చరించెననియు, ప్రార్థించునప్పుడు వ్యర్థమైన పునరుక్తులు చేయవద్దని ఆజ్ఞాపించెననియు నేను మరచిపోవుటలేదు. కానీ మరొక వైపు, రాత్రియంతయు దేవునికి ప్రార్థనలో గడపుటచేత విస్తారమైన దీర్ఘ ఆరాధనలకు ఆయన తానే అంగీకారము ఇచ్చెనని కూడా నేను మరచిపోలేను. ఎట్లయినను, ఈ దినములలో మనము అధికముగా ప్రార్థించుటచేత పొరపాటు చేయు అవకాశము లేదు. ఈ తరములోని అనేక విశ్వాసులు చాలా తక్కువగా ప్రార్థించుచున్నారని భయపడవలసి ఉందా? అనేకమంది క్రైస్తవులు ప్రార్థనకు కేటాయించు కాలము మొత్తముమీద చాలా తక్కువ కాదా? ఈ ప్రశ్నలకు తృప్తికరముగా జవాబు చెప్పలేనని భయపడుచున్నాను. అనేకుల రహస్య ఆరాధనలు బాధాకరముగా కొద్దిగాను పరిమితముగాను ఉన్నవి; వారు సజీవులై ఉన్నారని రుజువుచేయుటకు చాలినంత మాత్రమే, అంతకంటె ఎక్కువ కాదు. నిజముగా వారికి దేవునియొద్ద కావలసినది తక్కువగా ఉన్నట్లు కనబడును. ఒప్పుకొనుటకు తక్కువ, అడుగుటకు తక్కువ, కృతజ్ఞత చెప్పుటకు తక్కువ ఉన్నట్లు వారికి కనబడును. అయ్యో, ఇది పూర్తిగా తప్పు. తాము ముందుకు సాగుటలేదని విశ్వాసులు ఫిర్యాదు చేయుట అతి సామాన్యము. తాము కోరినంతగా కృపలో ఎదుగుటలేదని వారు మనతో చెప్పుదురు. అనేకులకు తాము అడిగినంత కృప ఉన్నదని అనుమానింపవలసినది కాదా? అనేకుల విషయములో నిజమైన కారణము, వారు తక్కువ అడుగుటచేత తక్కువ కలిగియుండుటయే కాదా? వారి బలహీనతకు కారణము వారి స్వంత కుంచించుకుపోయిన, పొట్టి, కత్తిరించబడిన, ముడుచుకున్న, తొందరపాటు, ఇరుకైన, అల్పమైన ప్రార్థనలలోనే కనబడును. వారు అడుగరు గనుక వారికి లేదు. అయ్యో, మనము క్రీస్తులో ఇరుకుగా లేము, మనలోనే ఇరుకుగా ఉన్నాము. ప్రభువు ఇలా అనుచున్నాడు: "నీ నోరు బాగుగా తెరువుము, నేను దాని నింపెదను." కానీ మనము ఇశ్రాయేలు రాజువలె ఉన్నాము; అయిదారుసార్లు కొట్టవలసినప్పుడు అతడు నేలను మూడుసార్లు కొట్టి ఆగిపోయెను. ప్రార్థనలో విశిష్టత యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. సాధారణమైన విన్నపములతో మనము తృప్తిపడకూడదు. కృపాసనము ఎదుట మన అవసరములను ప్రత్యేకముగా తెలియజేయవలెను. మనము పాపులమని ఒప్పుకొనుట చాలదు; మన మనస్సాక్షి మనము ఎక్కువగా దోషులమని చెప్పు పాపములను పేర్కొనవలెను. పరిశుద్ధతను అడుగుట చాలదు; మనము ఎక్కువగా కొరతపడిన గుణములను పేర్కొనవలెను. మనము కష్టములో ఉన్నామని ప్రభువుతో చెప్పుట చాలదు; మన కష్టమును దాని విశేషములన్నిటితో వర్ణించవలెను. యాకోబు తన సహోదరుడైన ఏశావుకు భయపడినప్పుడు ఇదే చేసెను. తాను భయపడుచున్నదేమో దేవునికి సరిగ్గా చెప్పెను. ఆదికాండము 32:11. ఎలీయెజెరు తన యజమానుని కుమారునికి భార్యను వెదకినప్పుడు ఇదే చేసెను. తనకు సరిగ్గా ఏమి కావలెనో దేవుని ఎదుట విస్తరించి చెప్పెను. ఆదికాండము 24:12. పౌలు తన శరీరములో ముల్లు కలిగినప్పుడు ఇదే చేసెను. ఆయన ప్రభువును వేడుకొనెను. 2 కొరింథీయులకు 12:8. ఇదే నిజమైన విశ్వాసము, నమ్మకము. దేవుని ఎదుట పేర్కొనుటకు ఏదియు మరీ చిన్నది కాదని మనము నమ్మవలెను. తాను అస్వస్థుడనని వైద్యునితో చెప్పి, వివరములలోనికి ఎన్నడూ వెళ్లని రోగిని గూర్చి మనము ఏమనుకొందుము? తాను సంతోషముగా లేనని భర్తతో చెప్పి, కారణము చెప్పని భార్యను గూర్చి ఏమనుకొందుము? తాను కష్టములో ఉన్నానని తన తండ్రితో చెప్పి, అంతకంటె ఏమియు చెప్పని బిడ్డను గూర్చి ఏమనుకొందుము? క్రీస్తే ఆత్మకు నిజమైన పెండ్లికుమారుడు, హృదయమునకు నిజమైన వైద్యుడు, తన ప్రజలందరికి నిజమైన తండ్రి. ఆయనతో మన సంభాషణలలో దాపరికము లేకుండా ఉండుటచేత దీనిని మనము అనుభవించుచున్నామని చూపుదము. ఆయనకు ఏ రహస్యమును దాచకుందము. మన హృదయమంతయు ఆయనకు చెప్పుదము. మన ప్రార్థనలలో విజ్ఞాపన యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. స్వభావసిద్ధముగా మనమందరము స్వార్థపరులము; మనము మారుమనస్సు పొందినప్పుడు కూడా ఆ స్వార్థము మనకు అంటిపెట్టుకొనియుండును. మన స్వంత ఆత్మలను గూర్చియు, మన స్వంత ఆత్మీయ పోరాటములను గూర్చియు, మతములో మన స్వంత పురోగతిని గూర్చియు మాత్రమే ఆలోచించి ఇతరులను మరచిపోవు ధోరణి మనలో ఉన్నది. ఈ ధోరణికి విరుద్ధముగా మనమందరము, ముఖ్యముగా మన ప్రార్థనలలో, జాగ్రత్తగా ఉండి ప్రయాసపడవలెను. మనము సామాజిక దృక్పథము గలవారిగా ఉండుటకు ప్రయత్నించవలెను. కృపాసనము ఎదుట మన పేరుతో పాటు ఇతరుల పేరులను కూడా పేర్కొనుటకు మనలను మనము ప్రేరేపించుకొనవలెను. లోకమంతటిని, అన్యజనులను, యూదులను, రోమన్ కాథలిక్కులను, నిజవిశ్వాసుల సమూహమును, ప్రొటెస్టెంటు సంఘములుగా చెప్పుకొను వారిని, మనము నివసించు దేశమును, మనము చెందిన సంఘమును, మనము నివసించు కుటుంబమును, మనకు సంబంధించిన స్నేహితులను బంధువులను మన హృదయములలో భరించుటకు ప్రయత్నించవలెను. వీరందరి కొరకును ప్రతివారి కొరకును మనము విన్నవించవలెను. ఇదే ఉన్నతమైన ప్రేమ. నన్ను తమ ప్రార్థనలలో ప్రేమించువారే నన్ను అత్యధికముగా ప్రేమించువారు. ఇది మన ఆత్మ ఆరోగ్యము కొరకే. ఇది మన సానుభూతులను విశాలపరచి మన హృదయములను విస్తరింపజేయును. ఇది సంఘము యొక్క మేలుకొరకే. సువార్తను వ్యాపింపజేయు యంత్రాంగమంతటి చక్రములు ప్రార్థనచేతనే తిరుగును. యుద్ధము యొక్క తీవ్రతలో యెహోషువవలె పోరాడువారు చేయునంత ప్రభువు కార్యమునకు, కొండమీద మోషేవలె విజ్ఞాపన చేయువారును చేయుదురు. ఇది క్రీస్తువలె ఉండుటయే. ఆయన తన ప్రజల పేరులను, వారి ప్రధానయాజకునిగా, తండ్రి యెదుట భరించుచున్నాడు. అయ్యో, యేసువలె ఉండుట ఎంత గొప్ప భాగ్యము! ఇది పరిచారకులకు నిజమైన సహాయకుడిగా ఉండుటయే. నేను ఒక సంఘమును ఎంచుకొనవలసినయెడల, ప్రార్థించు జనమును నాకు ఇమ్ము. ప్రార్థనలో కృతజ్ఞత యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. దేవుని అడుగుట ఒకటి, దేవుని స్తుతించుట మరొకటి అని నాకు బాగా తెలుసు. కానీ బైబిలులో ప్రార్థనకును స్తుతికిని అంత దగ్గరి సంబంధము ఉండుట నేను చూచుచున్నాను; కృతజ్ఞతకు స్థానము లేని దానిని నిజమైన ప్రార్థన అని పిలుచుటకు నాకు ధైర్యము లేదు. పౌలు ఇలా అనుట వ్యర్థముగా కాదు: "ప్రతి విషయములోను ప్రార్థనచేతను విన్నపముచేతను కృతజ్ఞతాపూర్వకముగా మీ విజ్ఞాపనలు దేవునికి తెలియజేయుడి." ఫిలిప్పీయులకు 4:6. "ప్రార్థనయందు పట్టుదలతో కొనసాగుడి; కృతజ్ఞతాస్తుతులతో దానియందు మెలకువగా ఉండుడి." కొలొస్సయులకు 4:2. మనము నరకములో లేకుండుట కనికరమే. మనకు పరలోకము యొక్క నిరీక్షణ ఉండుట కనికరమే. మనము ఆత్మీయ వెలుగు గల దేశములో జీవించుట కనికరమే. పరిశుద్ధాత్మచేత మనము పిలువబడి, మన స్వంత మార్గముల ఫలమును కోయుటకు విడిచిపెట్టబడకుండుట కనికరమే. మనము ఇంకను జీవించుచుండుట, మనము జీవించుచున్న ఆ ఉచిత కృపకును, నిరంతరము నిలుచు ఆ ప్రేమపూర్వక దయకును దేవుని మహిమపరచుటకు అవకాశములు కలిగియుండుట కనికరమే. కృతజ్ఞతతో నిండియుండని ప్రసిద్ధ పరిశుద్ధుడు ఎన్నడూ లేడు. పౌలు కృతజ్ఞతతో ప్రారంభించకుండా ఒక పత్రికను ఎప్పుడూ వ్రాయడు. గత శతాబ్దములో విట్ఫీల్డ్ వంటివారును, మన కాలములో బికర్స్టెత్ వంటివారును కృతజ్ఞతతో నిండియుండిరి. ఓ పాఠకుడా, మన దినములో మనము ప్రకాశించు దీపములుగా ఉండవలెనన్నయెడల, స్తుతి యొక్క ఆత్మను పెంపొందించుకొనవలెను. మన ప్రార్థనలు కృతజ్ఞతగల ప్రార్థనలగునుగాక. మీ ప్రార్థనలపై మెలకువ యొక్క ప్రాముఖ్యతను మీకు సిఫారసు చేస్తున్నాను. మతములో ప్రార్థన అనునది మనము అన్నిటికంటె ఎక్కువగా జాగ్రత్తగా ఉండవలసిన స్థానము. నిజమైన మతము ఇక్కడే ప్రారంభమగును; ఇక్కడే వర్ధిల్లును, ఇక్కడే క్షీణించును. ఒకని ప్రార్థనలు ఎట్లున్నవో నాకు చెప్పుడి, వారి ఆత్మ స్థితిని నేను త్వరలో మీకు చెప్పెదను. ప్రార్థన ఆత్మీయ నాడి. దీనిచేత ఆత్మీయ ఆరోగ్యమును పరీక్షింపవచ్చును. ప్రార్థన ఆత్మీయ వాతావరణ సూచిక. మన హృదయములలో వాతావరణము అనుకూలమో ప్రతికూలమో దీనిచేత మనము తెలిసికొనవచ్చును. అయ్యో, మన రహస్య ఆరాధనలపై ఎల్లప్పుడును ఒక కన్ను ఉంచుదము. ఇదే మన ఆచరణాత్మక క్రైస్తవత్వము యొక్క మార్గము, సారము. ప్రసంగములు, పుస్తకములు, కరపత్రములు, కమిటీ సమావేశములు, మంచి మనుష్యుల సహవాసము అన్నియు తమ తమ రీతిలో మంచివే, కానీ రహస్య ప్రార్థనను నిర్లక్ష్యము చేయుటను అవి ఎన్నడూ పూడ్చలేవు. దేవునితో సహవాసము చేయుటకు మీ హృదయములను అస్తవ్యస్తము చేసి, మీ ప్రార్థనలను బరువుగా సాగునట్లు చేయు స్థలములను, సమాజమును, సహచరులను జాగ్రత్తగా గమనించుడి. అక్కడ జాగ్రత్తగా ఉండుడి. ఏ స్నేహితులు, ఏ పని మీ ఆత్మను అత్యంత ఆత్మీయ స్థితిలో ఉంచి, దేవునితో మాటలాడుటకు మిక్కిలి సిద్ధపరచునో సన్నిహితముగా గమనించుడి. వాటిని పట్టుకొని గట్టిగా అంటిపెట్టుకొనుడి. మీరు మీ ప్రార్థనలను జాగ్రత్తగా కాపాడుకొనిన యెడల, మీ ఆత్మలో ఏదియు చాలా తప్పుగా జరుగదు. ఈ అంశములను మీ స్వంత పరిశీలనకై అందించుచున్నాను. పూర్ణ వినయముతో దీనిని చేయుచున్నాను. వీటిని గూర్చి నాకంటె ఎక్కువగా జ్ఞాపకము చేయవలసినవారు ఎవరో నాకు తెలియదు. కానీ ఇవి దేవుని స్వంత సత్యమని నేను నమ్ముచున్నాను; నేనును నేను ప్రేమించువారందరును వీటిని ఎక్కువగా అనుభవించవలెనని కోరుచున్నాను.

మనము జీవించుచున్న ఈ దినములు ప్రార్థన దినములుగా ఉండవలెనని నేను కోరుచున్నాను. మన కాలపు క్రైస్తవులు ప్రార్థనాపరులైన క్రైస్తవులుగా ఉండవలెనని కోరుచున్నాను. సంఘము ప్రార్థించు సంఘముగా ఉండవలెనని కోరుచున్నాను. ఈ చిన్న పత్రికను పంపుటలో నా హృదయ వాంఛయు ప్రార్థనయు ప్రార్థనాత్మను పెంపొందించుటయే. ఇంతవరకు ఎన్నడును ప్రార్థింపనివారు లేచి దేవుని వేడుకొనవలెనని, ప్రార్థించుచున్నవారు తాము తప్పుగా ప్రార్థింపకుండునట్లు చూచుకొనవలెనని నేను కోరుచున్నాను.

బైబిలు పఠనము

"లేఖనములను పరిశోధించుడి" (యోహాను 5:39).

"నీవేమి చదువుచున్నావు?" (లూకా 10:26).

ప్రార్థన తరువాత, ఆచరణాత్మక మతములో బైబిలు పఠనమంత ప్రాముఖ్యమైనది మరేదియు లేదు. క్రీస్తు యేసునందలి విశ్వాసముచేత "రక్షణార్థమైన జ్ఞానము" మనకు కలిగించుటకు శక్తిగల గ్రంథమును దేవుడు కరుణతో మనకు అనుగ్రహించియున్నాడు (2 తిమోతికి 3:15). ఆ గ్రంథమును చదువుటవలన ఏమి నమ్మవలెనో, ఎట్లుండవలెనో, ఏమి చేయవలెనో, ఓదార్పుతో ఎట్లు జీవించవలెనో, సమాధానముతో ఎట్లు మరణించవలెనో మనము నేర్చుకొనగలము. బైబిలు కలిగియున్నవాడు ధన్యుడు! దానిని చదువువాడు మరి ధన్యుడు! దానిని చదువుట మాత్రమే కాక, దానికి లోబడి, దానిని తన విశ్వాసమునకును ప్రవర్తనకును ప్రమాణముగా చేసికొనువాడు అందరికంటె ధన్యుడు!

అయినను దేవుని వరములను దుర్వినియోగము చేయు శోచనీయమైన నేర్పు మనుష్యునికి కలదనుట దుఃఖకరమైన సత్యము. అతని హక్కులు, శక్తి, సామర్థ్యములన్నియు అవి ఇయ్యబడిన ఉద్దేశములకు వేరైన ప్రయోజనములకు చాకచక్యముగా మళ్ళింపబడుచున్నవి. అతని మాట, ఊహాశక్తి, బుద్ధి, బలము, కాలము, పలుకుబడి, ధనము—ఇవి తన సృష్టికర్తను మహిమపరచు సాధనములుగా వినియోగింపబడుటకు బదులు సాధారణముగా వ్యర్థమగుచున్నవి, లేదా తన స్వార్థ ప్రయోజనములకై వాడబడుచున్నవి. దేవుని ఇతర కరుణావరములను మనుష్యుడు సహజముగా ఎట్లు దుర్వినియోగము చేయుచున్నాడో, లిఖితమైన వాక్యమునందును అట్లే చేయుచున్నాడు. క్రైస్తవ లోకమంతటిపై ఒక్క విస్తృతమైన నింద మోపవచ్చును; ఆ నింద బైబిలును నిర్లక్ష్యము చేయుటయు దుర్వినియోగము చేయుటయునే.

ఈ నిందను రుజువుపరచుటకు మరెక్కడికిని చూడనవసరము లేదు; రుజువు మన ద్వారముల యొద్దనే ఉన్నది. లోకము పుట్టినప్పటినుండి ఎన్నడును లేనన్ని బైబిళ్లు ఈ క్షణమున మన దేశములో ఉన్నవనుటలో నాకు సందేహము లేదు. మనము ఒక జాతిగా ఏర్పడినప్పటినుండి ఎన్నడును లేనంతగా బైబిళ్లు కొనబడుచున్నవి, అమ్మబడుచున్నవి, ముద్రింపబడుచున్నవి, పంచిపెట్టబడుచున్నవి. ప్రతి పుస్తకశాలయందును అన్ని పరిమాణములలో, ధరలలో, రూపములలో బైబిళ్లు కనబడును—పెద్ద బైబిళ్లు, చిన్న బైబిళ్లు—ధనికులకు బైబిళ్లు, బీదలకు బైబిళ్లు. దేశములో దాదాపు ప్రతి యింటిలోను బైబిళ్లు ఉన్నవి. కాని ఇన్నిటి మధ్య, బైబిలును "కలిగియుండుట" ఒకటి, దానిని "చదువుట" మరొకటి అను సంగతిని మనము మరచిపోవు ప్రమాదములో ఉన్నామని భయపడుచున్నాను.

నిర్లక్ష్యము చేయబడిన ఈ గ్రంథమును గూర్చియే నేడు ఈ పత్రికను చదువువారితో మాటలాడుచున్నాను. మీరు బైబిలును ఏమి చేయుచున్నారన్నది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. ఇతర దేశములలో తెగులు వ్యాపించుచుండగా, ఆ తెగులు మచ్చ మీపై ఉన్నదేమో శోధించి చూచుకొనవలెను. తన ఆత్మను గూర్చి శ్రద్ధ గలవాడెవడైనను బైబిలును ఎంతో విలువైనదిగా ఎంచవలెననియు, క్రమముగా దానిని అధ్యయనము చేయవలెననియు, దాని విషయములను పూర్తిగా తెలిసికొనవలెననియు గల కొన్ని సరళమైన కారణములను నేను మీకు తెలియజేయుచుండగా నా మాట శ్రద్ధగా వినుడి.

I. మొదటిగా, "బైబిలు వ్రాయబడిన విధముగా వ్రాయబడిన గ్రంథము మరేదియు లేదు."

బైబిలు "దేవునిచేత ప్రేరేపింపబడినది" (2 తిమోతికి 3:16). ఈ విషయములో అది ఇతర రచనలన్నిటికంటె పూర్తిగా భిన్నమైనది. ఏమి చెప్పవలెనో దాని రచయితలకు దేవుడే బోధించెను. వారి మనస్సులలో ఆలోచనలను భావములను దేవుడే ఉంచెను. ఆ ఆలోచనలను భావములను వ్రాయుటలో వారి కలములను దేవుడే నడిపెను. దానిని చదువునప్పుడు, మీవంటి అపరిపూర్ణులైన బీద మనుష్యుల స్వీయ రచనలను కాక, నిత్యుడైన దేవుని మాటలనే మీరు చదువుచున్నారు. దానిని వినునప్పుడు, అల్పాయుష్కులైన మర్త్యుల తప్పుడు అభిప్రాయములను కాక, రాజాధిరాజు యొక్క మార్పులేని మనస్సునే మీరు వినుచున్నారు. బైబిలును వ్రాయుటకు వినియోగింపబడినవారు తమంతట తాము మాటలాడలేదు. వారు "పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రేరేపింపబడినవారై దేవుని మూలముగా పలికిరి" (2 పేతురు 1:21). లోకములోని ఇతర గ్రంథములన్నియు, తమ తమ రీతిలో ఎంత మంచివైనను ఎంత ఉపయోగకరమైనను, ఎక్కువ తక్కువగా లోపములు గలవే. వాటిని ఎంత ఎక్కువగా పరిశీలించిన అంత ఎక్కువగా వాటి లోపములును మచ్చలును కనబడును. బైబిలు ఒక్కటియే సంపూర్ణమైనది. మొదటినుండి కడవరకు అది "దేవుని వాక్యము."

దీనిని రుజువుపరచుటకు సుదీర్ఘమైన శ్రమతో కూడిన ప్రయత్నము చేసి కాలము వ్యర్థము చేయను. ఆ గ్రంథమే తన ప్రేరణకు ఉత్తమ సాక్షి అని ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. లోకములో అది గొప్ప స్థిరమైన అద్భుతము. బైబిలు ప్రేరేపింపబడినది కాదని చెప్పుటకు తెగించువాడు, తనకు సాధ్యమైనచో, తానెందుకు ఇట్లు నమ్ముచున్నాడో వివరణ ఇయ్యవలెను. సామాన్య జ్ఞానము గల ఏ మనుష్యునికైనను తృప్తి కలిగించునట్లు ఆ గ్రంథము యొక్క విశిష్టమైన స్వభావమును లక్షణమును అతడు వివరింపవలెను. రుజువుపరచు భారము అతనిపైనే ఉన్నట్లు నా మనస్సునకు తోచుచున్నది.

కొందరు చెప్పినట్లు, బైబిలు రచయితలకు ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క శైలి ఉన్నదనుట ప్రేరణకు వ్యతిరేకముగా దేనినీ రుజువుపరచదు. యెషయా యిర్మీయావలె వ్రాయడు, పౌలు యోహానువలె వ్రాయడు. ఇది పూర్తిగా నిజమే, అయినను ఈ మనుష్యుల రచనలు ఏమాత్రమును తక్కువ ప్రేరేపితములు కావు. సముద్ర జలములకు అనేక భిన్న ఛాయలు ఉండును. ఒకచోట అవి నీలముగా కనబడును, మరొకచోట ఆకుపచ్చగా కనబడును. అయినను ఆ భేదము మనకు కనబడు భాగము యొక్క లోతునుబట్టి లేదా నేల స్వభావమునుబట్టి కలుగును. ప్రతి సందర్భములోను నీరు అదే ఉప్పు సముద్రమే. మనుష్యుని ఊపిరి, అతడు వాయించు వాద్యము యొక్క స్వభావమునుబట్టి వేరు వేరు ధ్వనులను పుట్టించును. పిల్లనగ్రోవి, తిత్తి వాయిద్యము, బూర—వీటికి ఒక్కొక్కదానికి ప్రత్యేకమైన స్వరము ఉన్నది. అయినను ఆ స్వరములను పుట్టించు ఊపిరి ప్రతి సందర్భములోను ఒక్కటే. మనము ఆకాశమున చూచు గ్రహముల కాంతి ఎంతో వైవిధ్యముగలది. అంగారకుడు, శని, గురుడు—వీటికి ఒక్కొక్కదానికి ప్రత్యేకమైన వర్ణము ఉన్నది. అయినను ప్రతి గ్రహము ప్రతిఫలించు సూర్యకాంతి ప్రతి సందర్భములోను ఒక్కటే అని మనకు తెలియును. అదే విధముగా పాత కొత్త నిబంధన గ్రంథములన్నియు ప్రేరేపింపబడిన సత్యమే; అయినను పరిశుద్ధాత్మ ఆ సత్యమును ఏ మనస్సు గుండా ప్రవహింపజేయునో దానినిబట్టి ఆ సత్యము యొక్క రూపము మారును. ప్రతి రచయితకును ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిత్వము ఉన్నదని రుజువుపరచుటకు సరిపోవునంతగా వారి చేతివ్రాత శైలి భిన్నముగా ఉన్నది; కాని అంతటిని చెప్పించి నడిపించు దైవిక మార్గదర్శి ఎల్లప్పుడును ఒక్కడే. అన్నియు ప్రేరేపింపబడినవే. ప్రతి అధ్యాయము, ప్రతి వచనము, ప్రతి మాట దేవుని నుండి వచ్చినదే.

సందేహములతోను, ప్రేరణను గూర్చిన తలంపులతోను బాధపడువారు బైబిలును తామే నెమ్మదిగా పరిశీలించినయెడల ఎంత మేలు! అగస్టీను మారుమనస్సునకు మొదటి మెట్టుగా నిలిచిన ఆ సలహాను వారు స్వీకరించినయెడల ఎంత మేలు: "తీసికొని చదువుము! తీసికొని చదువుము!" ఉదయించుచున్న సూర్యుని యెదుట పొగమంచువలె ఎన్ని చిక్కులును అభ్యంతరములును ఒక్కసారిగా మాయమగును! "దేవుని వ్రేలు ఇక్కడ ఉన్నది! ఈ గ్రంథములో దేవుడు ఉన్నాడు, నేను అది ఎరుగకుంటిని" అని ఎందరు వెంటనే ఒప్పుకొందురు!

ఈ పత్రికను చదువువారితో నేను చెప్పుచున్నది ఈ గ్రంథమును గూర్చియే. "మీరు ఈ గ్రంథమును ఏమి చేయుచున్నారు" అనునది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. మనకు బోధించుటకై ఈ గ్రంథము "వ్రాయబడునట్లు" దేవుడు చేసియుండుట చిన్న సంగతి కాదు; "దేవోక్తులు" మీ యెదుట ఉండుట చిన్న సంగతి కాదు (రోమీయులకు 3:2; 15:4). నా ప్రశ్నలకు నిజాయితీగల జవాబు ఇయ్యవలెనని మిమ్ములను హెచ్చరించుచున్నాను, పిలుచుచున్నాను. మీరు బైబిలును ఏమి చేయుచున్నారు? అసలు దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

II. రెండవదిగా, "బైబిలులో కనబడు సంగతులను గూర్చిన జ్ఞానము తప్ప, మనుష్యుని రక్షణకు అవశ్యమైన జ్ఞానము మరి ఏదియు లేదు."

"అనేకులు అటు ఇటు తిరుగులాడుదురు; జ్ఞానము విస్తరించును" అను దానియేలు మాటలు మన కన్నుల ఎదుటనే నెరవేరుచున్న దినములలో మనము జీవించుచున్నాము (దానియేలు 12:4). మీరు ఎటు చూచినను పాఠశాలలు విస్తరించుచున్నవి. క్రొత్త కళాశాలలు స్థాపింపబడుచున్నవి. పాత విశ్వవిద్యాలయములు సంస్కరింపబడి, మెరుగుపరచబడుచున్నవి. క్రొత్త గ్రంథములు నిరంతరము వెలువడుచున్నవి. లోకము ఆరంభమైనప్పటి నుండి ఎన్నడును లేనంతగా ఇప్పుడు ఎక్కువ బోధింపబడుచున్నది, ఎక్కువ నేర్చుకొనబడుచున్నది, ఎక్కువ చదువబడుచున్నది. ఇదంతయు మంచిదే; నేను దీనికి సంతోషించుచున్నాను. అజ్ఞానులైన జనసమూహము ఏ జాతికైనను ప్రమాదకరమైన, వ్యయభరితమైన భారము. కీడు చేయుటకు తనను ప్రేరేపింపవచ్చిన మొదటివానికి అది సిద్ధమైన ఎరయగును. అయితే నేను చెప్పునదేమనగా—బైబిలు సత్యములను ఎరుగని యెడల, ఒక మనుష్యుని తల పొందగల విద్య అంతయు అతని ఆత్మను నరకము నుండి రక్షింపజాలదను సంగతిని మనము ఎన్నడును మరచిపోగూడదు.

మనుష్యుడు "అపారమైన విద్య కలిగియుండియు ఎన్నడును రక్షింపబడకపోవచ్చును." భూమండలమున మాటలాడబడు భాషలలో సగమునకు అతడు ప్రవీణుడై యుండవచ్చును. ఆకాశమందును భూమియందును ఉన్న ఉన్నతమైన, లోతైన సంగతులతో అతడు పరిచయము కలిగియుండవచ్చును. నడచు విజ్ఞానసర్వస్వమువలె అగువరకు అతడు గ్రంథములు చదివియుండవచ్చును. ఆకాశ నక్షత్రములు, గగనపు పక్షులు, భూమి మృగములు, సముద్రపు చేపలు అతనికి పరిచితములై యుండవచ్చును. అతడు,

సొలొమోనువలె, "లెబానోనులోని దేవదారు వృక్షము మొదలుకొని గోడమీద మొలుచు హిస్సోపు వరకు వృక్షములనుగూర్చి, మృగములను పక్షులను పురుగులను చేపలను గూర్చి" వివరించి బోధింపగలవాడై యుండవచ్చును (1 రాజులు 4:33). అగ్ని, వాయువు, భూమి, జలము అను వాటి రహస్యములన్నిటిపై అతడు ఉపన్యసింపగలవాడై యుండవచ్చును. అయినను, బైబిలు సత్యములను ఎరుగక అతడు మరణించినయెడల, అతడు దరిద్రుడుగానే మరణించును! రసాయనశాస్త్రము ఎన్నడును దోషియైన మనస్సాక్షిని నిశ్శబ్దము చేయలేదు. గణితశాస్త్రము ఎన్నడును విరిగిన హృదయమును బాగుచేయలేదు. లోకమందలి శాస్త్రములన్నియు మరణమునకు సమీపించినవానిని ఓదార్చలేదు. ఏ లౌకిక తత్వశాస్త్రమును మరణమందు నిరీక్షణను అనుగ్రహింపలేదు. ఏ సహజ దైవశాస్త్రమును పరిశుద్ధుడైన దేవుని సన్నిధిని కలుసుకొనబోవు వేళ సమాధానమును ఇయ్యలేదు. ఇవన్నియు భూసంబంధమైనవి; మనుష్యుని భూమి మట్టము కంటె పైకి ఎత్తజాలవు. తోటి మానవులకంటె కొంత గంభీరమైన నడకతో ఈ భూమిపై తన చిన్న కాలమును గడుపుటకు అవి అతనికి సహాయపడవచ్చును; కాని అతనికి రెక్కలనిచ్చి పరలోకమువైపు ఎగురునట్లు చేయజాలవు. వాటిలో అత్యధిక భాగము కలిగినవాడు సహితము, బైబిలు జ్ఞానము లేనియెడల తనకు శాశ్వతమైన స్వాస్థ్యము లేదని కాలక్రమమున తెలిసికొనును. మరణము అతని సంపాదనలన్నిటికి అంతము కలుగజేయును; మరణము తరువాత అవి అతనికి ఏ మేలును చేయవు.

మనుష్యుడు "బహు అజ్ఞానియై యుండియు రక్షింపబడవచ్చును." అతడు ఒక్క మాటయైనను చదువలేకపోవచ్చును, ఒక్క అక్షరమైనను వ్రాయలేకపోవచ్చును. తన పట్టణపు లేక జిల్లా సరిహద్దులకు ఆవల భూగోళశాస్త్రమును గూర్చి అతనికి ఏమియు తెలియకపోవచ్చును; పారిస్ లేక న్యూయార్క్ వీటిలో ఏది ఇంగ్లాండునకు దగ్గర అని చెప్పలేకపోవచ్చును. అంకగణితమును గూర్చి అతనికి ఏమియు తెలియకపోవచ్చును; పది లక్షలకును వెయ్యికిని మధ్య భేదమును గుర్తింపలేకపోవచ్చును. చరిత్రను గూర్చి, తన స్వదేశ చరిత్రనైనను అతడు ఎరుగకపోవచ్చును; తన దేశమునకు ఒక గోత్రనాయకుడు అధిపతియా లేక రాణి ఎలిజబెత్ అధిపతియా అను సంగతియే అతనికి తెలియకపోవచ్చును. శాస్త్రమును దాని ఆవిష్కరణలను గూర్చి అతనికి ఏమియు తెలియకపోవచ్చును—జూలియస్ సీజరు తన విజయములను తుపాకి మందుతో సాధించెనా, అపొస్తలులకు ముద్రణ యంత్రము ఉండెనా, సూర్యుడు భూమి చుట్టు తిరుగునా అను సంగతులను గూర్చి అతనికి ఎట్టి భావమును ఉండకపోవచ్చును. అయినను ఆ మనుష్యుడే బైబిలు సత్యమును తన చెవులతో విని తన హృదయముతో నమ్మినయెడల, తన ఆత్మను రక్షించుకొనుటకు సరిపడినంత అతడు ఎరిగియున్నాడు. అంతమున అతడు లాజరుతో కూడ పరలోకమందు కనబడును; మారుమనస్సు పొందకుండా మరణించిన శాస్త్రజ్ఞుడైన అతని తోటి మనుష్యుడు శాశ్వతముగా నశించును.

ఈ దినములలో శాస్త్రమును గూర్చియు "ఉపయోగకరమైన జ్ఞానమును" గూర్చియు చాల మాటలాడబడుచున్నది. కాని బైబిలు జ్ఞానమే అవశ్యమైన, నిత్యమును ఉపయోగకరమైన ఏకైక జ్ఞానము. డబ్బు, విద్య, ఆరోగ్యము, స్నేహితులు లేకయే మనుష్యుడు పరలోకమునకు చేరవచ్చును; కాని బైబిలు జ్ఞానము లేక అతడు ఎన్నటికిని అక్కడికి చేరడు. మనుష్యునికి మహాబలమైన బుద్ధియు, ఆ బలమైన బుద్ధి గ్రహింపగల సమస్తమును నిలువచేసిన జ్ఞాపకశక్తియు ఉండవచ్చును—అయినను అతడు బైబిలులోని సంగతులను ఎరుగనియెడల, అతని ఆత్మ శాశ్వతముగా శపింపబడును. బైబిలును ఎరుగక మరణించు మనుష్యునికి శ్రమ! శ్రమ! శ్రమ!

ఈ దినమున ఈ పుటలను చదువువారితో నేను చెప్పుచున్నది ఈ గ్రంథమును గూర్చియే. "అట్టి గ్రంథమును మీరు ఏమి చేయుచున్నారు" అనునది చిన్న విషయము కాదు. అది మీ ఆత్మ జీవమునకు సంబంధించినది. నా ప్రశ్నకు నిజాయితీగల జవాబు ఇయ్యవలెనని మిమ్ములను పిలుచుచున్నాను, హెచ్చరించుచున్నాను. మీరు బైబిలును ఏమి చేయుచున్నారు? దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

III. మూడవదిగా, "బైబిలులో ఉన్నంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము మరి ఏ గ్రంథములోను లేదు."

బైబిలులో, బైబిలులో మాత్రమే కనబడు మహత్తరమైన సంగతులన్నిటిని సంపూర్ణముగా వివరింపబూనినయెడల నాకు సమయము చాలదు. బైబిలు నిధులను ఏ సంక్షిప్త వివరణతోను రేఖాచిత్రముతోను ప్రదర్శింపజాలము. అది బయలుపరచు అసాధారణ సత్యముల జాబితాతో ఒక గ్రంథమునే నింపుట సులభమే; అయినను దాని ఐశ్వర్యములో సగము చెప్పబడకయే మిగిలిపోవును.

దేవుని రక్షణ ప్రణాళికను గూర్చియు, మన పాపములు క్షమింపబడు మార్గమును గూర్చియు అది మనకిచ్చు వర్ణన ఎంత మహిమాన్వితమైనదియు, ఆత్మకు తృప్తినిచ్చునదియు! పాపులను రక్షించుటకు దేవ-మానవుడైన యేసుక్రీస్తు లోకమునకు వచ్చుట—నీతిమంతుడు అనీతిమంతుల కొరకు మన స్థానములో బాధపడి ఆయన మానవునికి సంపాదించిన విమోచనము—తన స్వరక్తముచేత ఆయన మన పాపములకు చెల్లించిన సంపూర్ణ మూల్యము—యేసునందు కేవలము విశ్వసించు ప్రతి పాపి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట—తండ్రియైన దేవుడు, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మ చేర్చుకొనుటకును, క్షమించుటకును, సంపూర్ణముగా రక్షించుటకును సిద్ధముగా ఉండుట—ఈ సత్యములన్నియు ఎంత వర్ణింపజాలనంత గొప్పవియు, ఓదార్పునిచ్చునవియు! బైబిలు లేకుండిన వీటిని గూర్చి మనకు ఏమియు తెలియకపోవును.

క్రొత్త నిబంధన యొక్క మహా మధ్యవర్తియైన మానవుడగు క్రీస్తు యేసును గూర్చి అది మనకిచ్చు వృత్తాంతము ఎంత ఓదార్పునిచ్చునది! నాలుగు మారులు ఆయన చిత్రము కృపతో మన కన్నుల ముందు చిత్రింపబడెను. నలుగురు వేరువేరు సాక్షులు ఆయన అద్భుతములను, ఆయన పరిచర్యను—ఆయన మాటలను, ఆయన కార్యములను—ఆయన జీవితమును, ఆయన మరణమును—ఆయన శక్తిని, ఆయన ప్రేమను—ఆయన దయను, ఆయన సహనమును—ఆయన మార్గములను, ఆయన వాక్కులను, ఆయన క్రియలను, ఆయన తలంపులను, ఆయన హృదయమును మనకు తెలియజేయుదురు. దేవునికి స్తోత్రము, బైబిలులో అత్యంత పక్షపాతముగల పాఠకుడు కూడా గ్రహింపకుండా ఉండలేని ఒక విషయము కలదు; అదే యేసుక్రీస్తు స్వభావము!

మంచి మనుష్యులను గూర్చి బైబిలు ఇచ్చు ఉదాహరణలు ఎంత ప్రోత్సాహకరమైనవి! మనవంటి భావావేశములుగల అనేకులను గూర్చి అది చెప్పుచున్నది—మనవలెనే చింతలును, సిలువలును, కుటుంబములును, శోధనలును, బాధలును, వ్యాధులును గలిగిన స్త్రీపురుషులు—అయినను "విశ్వాసముచేతను, ఓర్పుచేతను వాగ్దానములను స్వతంత్రించుకొని" క్షేమముగా ఇల్లు చేరిరి (హెబ్రీయులకు 6:12). ఈ జనుల చరిత్రలో అది ఏదియు దాచలేదు. వారి పొరపాట్లు, వారి బలహీనతలు, వారి పోరాటములు, వారి అనుభవము, వారి ప్రార్థనలు, వారి స్తుతులు, వారి ఉపయోగకరమైన జీవితములు, వారి సంతోషకరమైన మరణములు—అన్నియు పూర్ణముగా వ్రాయబడినవి. ఈ స్త్రీపురుషుల దేవుడును రక్షకుడును నేడును నిన్నటివలెనే మారనివాడై ఇంకను కృపచూపుటకు వేచియున్నాడని అది తెలియజేయుచున్నది.

చెడ్డ మనుష్యులను గూర్చి బైబిలు ఇచ్చు ఉదాహరణలు ఎంత బోధాత్మకమైనవి! మనవలెనే వెలుగును, జ్ఞానమును, అవకాశములును కలిగియుండియు, తమ హృదయములను కఠినపరచుకొని, లోకమును ప్రేమించి, తమ పాపములను పట్టుకొనియుండి, తమ ఇష్టము చొప్పున నడచి, గద్దింపును తిరస్కరించి, తమ ఆత్మలను నిత్యము నాశనము చేసికొనిన స్త్రీపురుషులను గూర్చి అది చెప్పుచున్నది. ఫరోను, సౌలును, అహాబును, యెజెబెలును, యూదాను శిక్షించిన దేవుడు ఎన్నడును మారని దేవుడనియు, నిజముగా నరకము ఉన్నదనియు అది మనలను హెచ్చరించుచున్నది.

దేవుని ప్రేమించువారి ఉపయోగము కొరకు బైబిలులో ఉన్న వాగ్దానములు ఎంత అమూల్యమైనవి! ఆశయు ప్రోత్సాహమునుగల మాట లేని సంకట పరిస్థితి గాని స్థితి గాని దాదాపు లేనేలేదు. ఈ వాగ్దానములను తనకు జ్ఞాపకము చేయుట దేవునికి ఇష్టమనియు, ఆయన ఒక పని చేయుదునని చెప్పినయెడల ఆయన వాగ్దానము నిశ్చయముగా నెరవేరుననియు అది మనుష్యులకు తెలియజేయుచున్నది.

యేసుక్రీస్తునందలి విశ్వాసికి బైబిలు చూపు నిరీక్షణలు ఎంత ధన్యకరమైనవి! మరణ సమయమున సమాధానము—సమాధికి అవతల విశ్రాంతియు సంతోషమును—పునరుత్థానపు ఉదయమున మహిమగల శరీరము—తీర్పు దినమున సంపూర్ణమైన విజయవంతమైన నిర్దోషత్వ ప్రకటన—క్రీస్తు రాజ్యములో నిత్యమైన బహుమానము—సమకూడు దినమున ప్రభువు ప్రజలతో ఆనందముగా కలుసుకొనుట—ఇవే, ఇవే ప్రతి నిజమైన క్రైస్తవుని భవిష్యత్తు. ఇవన్నియు గ్రంథములో—సంపూర్ణ సత్యమైన గ్రంథములో—వ్రాయబడియున్నవి.

మనుష్యుని స్వభావముపై బైబిలు ప్రసరింపజేయు వెలుగు ఎంత ఆశ్చర్యకరమైనది! జీవితములోని ప్రతి స్థితిలోను, ప్రతి వృత్తిలోను మనుష్యులు ఎట్లుండవచ్చునో, ఏమి చేయవచ్చునో అది మనకు బోధించును. మానవ క్రియలకు గల రహస్య ఊటలను, ఉద్దేశములను, మానవ కర్తల అధీనములోని సంఘటనల సాధారణ గమనమును గూర్చి అది మనకు అత్యంత లోతైన అంతర్దృష్టిని ఇచ్చును. అదియే "హృదయ సంకల్పములను అభిప్రాయములను శోధించునది" (హెబ్రీయులకు 4:12). సామెతలు, ప్రసంగి గ్రంథములలో ఉన్న జ్ఞానము ఎంత లోతైనది! "నాకొక దీపమును బైబిలును ఇచ్చి చీకటి చెరసాలలో మూసివేయుడి, లోకమంతయు చేయుచున్న ప్రతిదానిని నేను మీకు చెప్పెదను" అని ఒక వృద్ధ క్రైస్తవుడు చెప్పిన మాటను నేను సరిగా గ్రహింపగలను.

ఇవన్నియు బైబిలులో తప్ప మరెక్కడను మనుష్యులు కనుగొనలేని విషయములు. బైబిలు లేకుండిన వీటిని గూర్చి మనకు ఎంత తక్కువ తెలియునో మనకు బహుశః ఏ మాత్రమును తెలియదు. మనము పీల్చు గాలి విలువను, మనపై ప్రకాశించు సూర్యుని విలువను మనము ఎరుగము, ఏలయనగా అవి లేకుండుట ఎట్లుండునో మనకు ఎన్నడును తెలియదు. నేను ఇప్పుడు ఉటంకించిన సత్యముల విలువను మనము గుర్తింపము, ఏలయనగా ఈ సత్యములు బయలుపరచబడని మనుష్యుల అంధకారమును మనము గ్రహింపము. ఈ ఒక్క గ్రంథము కలిగియున్న ధననిధుల విలువను ఏ నాలుకయు సంపూర్ణముగా చెప్పజాలదు. కొన్ని పుస్తకములు తన దృష్టిలో రాగి పుస్తకములనియు, కొన్ని వెండివనియు, కొన్ని కొద్దివి బంగారమువనియు, బైబిలు మాత్రమే పూర్తిగా నోట్లతో కూర్చబడిన పుస్తకమువంటిదనియు వృద్ధుడగు జాన్ న్యూటన్ చెప్పుట సముచితమే.

ఈ దినమున ఈ పత్రము చదువువానికి నేను సంబోధించుచున్న గ్రంథము ఇదే. నీవు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నావనునది నిశ్చయముగా స్వల్ప విషయము కాదు. ఈ నిధిని నీవు ఏ విధముగా ఉపయోగించుచున్నావనునది స్వల్ప విషయము కాదు. నా ప్రశ్నకు నిజాయితీగా జవాబు ఇయ్యవలెనని నిన్ను ఆజ్ఞాపించుచున్నాను, పిలుచుచున్నాను—నీవు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నావు?

నీవు దానిని చదువుచున్నావా? ఎట్లు చదువుచున్నావు?

IV. నాల్గవదిగా, "విశాల మానవాళిపై బైబిలు చూపినంత అద్భుత ప్రభావమును చూపిన గ్రంథము ఉనికిలో మరొకటి లేదు."

(అ) అపొస్తలుల దినములలో లోకమును తలక్రిందులు చేసిన సిద్ధాంతములుగల గ్రంథము ఇదే.

దేవుడు భూమియొక్క ఒక మారుమూల ప్రాంతమునుండి కొద్దిమంది యూదులను ఒక పని చేయుటకు పంపి ఇప్పటికి అనేక శతాబ్దములు గడచిపోయెను; ఆ పని మనుష్యుల తీర్పు ప్రకారము అసాధ్యమైనదిగా కనబడి యుండవలెను. లోకమంతయు మూఢనమ్మకముతోను, క్రూరత్వముతోను, కామముతోను, పాపముతోను నిండియున్న కాలమున ఆయన వారిని పంపెను. భూమిమీద నెలకొనియున్న మతములు అబద్ధములును నిష్ప్రయోజనములునై విడిచిపెట్టబడవలెనని ప్రకటించుటకు ఆయన వారిని పంపెను. పాత అలవాట్లను ఆచారములను విడిచిపెట్టి భిన్నమైన జీవితములను జీవించునట్లు మనుష్యులను ఒప్పించుటకు ఆయన వారిని పంపెను. అత్యంత వక్రమైన విగ్రహారాధనతోను, అత్యంత నీచమైన అసహ్యకరమైన దుర్నీతితోను, మతాంధులైన యాజకవర్గముతోను, ఎగతాళి చేయు తత్వవేత్తలతోను, అజ్ఞానులైన జనసమూహముతోను, రక్తపిపాసులైన చక్రవర్తులతోను, రోమా సామ్రాజ్యపు సమస్త ప్రభావముతోను పోరాడుటకు ఆయన వారిని పంపెను. పైకి కనబడినంతవరకు ఇంతకంటే అసంభవమైనదియు, సఫలమగుటకు ఇంతకంటే తక్కువ అవకాశమున్నదియునైన ప్రయత్నము ఎన్నడును లేదు!

ఈ యుద్ధమునకు ఆయన వారిని ఎట్లు సన్నద్ధులను చేసెను? ఆయన వారికి లౌకికమైన ఆయుధములను ఇయ్యలేదు. ఒప్పుకొనునట్లు బలవంతము చేయుటకు లౌకికమైన అధికారమునైనను, నమ్మికను కొనుటకు లౌకికమైన ఐశ్వర్యమునైనను ఇయ్యలేదు. ఆయన కేవలము పరిశుద్ధాత్మను వారి హృదయములలోను, లేఖనములను వారి చేతులలోను ఉంచెను. బైబిలు సిద్ధాంతములను వివరించి విశదపరచుటకును, వాటికి లోబడవలెనని కోరుటకును, వాటిని ప్రచురించుటకును మాత్రమే ఆయన వారికి ఆజ్ఞాపించెను. మొదటి శతాబ్దములోని క్రైస్తవ ప్రకటకుడు ప్రజలను భయపెట్టుటకు ఖడ్గమును సైన్యమును కలిగినవాడు కాడు; హిందువుల సిగ్గుమాలిన విగ్రహముల పూజారులవలె ప్రజలను ఆకర్షించుటకు ఇంద్రియసుఖములకు అనుమతి పొందినవాడును కాడు. కాదు, అతడు ఒక పరిశుద్ధ గ్రంథమును పట్టుకొనిన ఒక పరిశుద్ధ మనుష్యుడు తప్ప మరేమియు కాడు.

ఈ ఒక్క గ్రంథపు మనుష్యులు ఎట్లు వర్ధిల్లిరి? కొన్ని తరములలోనే వారు బైబిలు సిద్ధాంతములచేత సమాజముయొక్క రూపమునే పూర్తిగా మార్చివేసిరి. అన్యదేవతల గుళ్లను ఖాళీ చేసిరి. విగ్రహారాధనను ఆకలితో మాడ్చి, ఒడ్డున చిక్కుకొనిన ఓడవలె నిస్సహాయముగా వదిలివేసిరి. మనుష్యునికి మనుష్యునికి మధ్య నైతికతను ఉన్నతమైన స్థితికి లోకమునకు తీసుకువచ్చిరి. స్త్రీయొక్క గుణమును స్థానమును ఉన్నతపరచిరి. పవిత్రతయొక్కయు మర్యాదయొక్కయు ప్రమాణమును మార్చిరి. గ్లాడియేటర్ పోరాటములవంటి మనుష్యుల క్రూరమైన రక్తపాతముతో కూడిన ఆచారములను అంతము చేసిరి—ఈ మార్పును ఆపుట సాధ్యము కాలేదు. హింసయు ఎదిరింపును వ్యర్థమాయెను. ఒక విజయము వెంబడి ఒక విజయము లభించెను. ఒక చెడుగు వెంబడి ఒక చెడుగు కరిగిపోయెను. మనుష్యులు ఇష్టపడినను ఇష్టపడకపోయినను, వారు కొత్త మతముయొక్క కదలికచేత నెమ్మదిగా ప్రభావితులై, దాని శక్తియొక్క సుడిగుండములోనికి లాగబడిరి.

భూమి కంపించెను, వారి కుళ్లిన ఆశ్రయములు నేలకూలెను. వరద పొంగెను, దానితో పాటు తాము కూడ పైకి లేవవలసినవారైరని వారు తెలిసికొనిరి. క్రైస్తవ్యమను వృక్షము ఉబ్బి పెరిగెను, దాని ఎదుగుదలను ఆపుటకు వారు దాని చుట్టు వేసిన సంకెళ్లు దారమువలె తెగిపోయెను. ఇదంతయు బైబిలు సిద్ధాంతములచేతనే జరిగెను! గొప్ప విజయములనుగూర్చి మాట్లాడుదురా! నేను ఇప్పుడు చెప్పిన విజయములతో పోల్చిన యెడల అలెగ్జాండరు, సీజరు, నెపోలియనుల విజయములు ఏపాటివి? విస్తారతలోను, సంపూర్ణతలోను, ఫలితములలోను, స్థిరత్వములోను బైబిలు విజయములవంటి విజయములు లేవు.

(బి) మహిమగల ప్రొటెస్టెంటు సంస్కరణ దినములలో ఐరోపాను తలక్రిందులు చేసిన గ్రంథము ఇదియే.

ఐదువందల సంవత్సరముల క్రితము క్రైస్తవ లోకముయొక్క స్థితి ఎట్లుండెనో దాని చరిత్రను చదివిన ఎవడును, క్రీస్తును అంగీకరించుచున్నట్లు చెప్పుకొను సంఘమంతటిని చీకటి కప్పియుండెననియు, అది చేతితో తడవగలిగినంత గాఢమైన చీకటియనియు చూడకుండ ఉండలేడు. క్రైస్తవ్యములో కలిగిన మార్పు ఎంత గొప్పదనగా, ఒక అపొస్తలుడు మృతులలోనుండి లేచివచ్చినను దానిని గుర్తుపట్టడు; అన్యమతము మరల పునరుజ్జీవించెనని తలంచును. సువార్త సిద్ధాంతములు మానవ పారంపర్యముల దట్టమైన రాశిక్రింద పాతిపెట్టబడియుండెను. ప్రాయశ్చిత్త క్రియలును, తీర్థయాత్రలును, పాపక్షమాపత్రములును, పరిశుద్ధ అవశేషముల ఆరాధనయు, ప్రతిమల ఆరాధనయు, పరిశుద్ధుల ఆరాధనయు, కన్యమరియ ఆరాధనయు చాలామంది మతమునకు సారాంశముగాను సర్వస్వముగాను ఉండెను. సంఘము ఒక విగ్రహముగా చేయబడెను. సంఘముయొక్క యాజకులును పరిచారకులును క్రీస్తు స్థానమును ఆక్రమించుకొనిరి. ఈ దుఃఖకరమైన చీకటియంతయు ఏ సాధనముచేత తొలగింపబడెను? బైబిలును మరల ముందుకు తెచ్చుటచేతనే.

జర్మనీలో ప్రొటెస్టెంటు మతమును స్థాపించినది కేవలము లూథరు మరియు అతని స్నేహితుల ప్రసంగములు మాత్రమే కాదు. ఆ దేశములో రోమను కాథలిక్ సంఘ అధికారమును కూల్చివేసిన గొప్ప ఆయుధము, లూథరు చేసిన బైబిలు జర్మను భాషా అనువాదమే. ఇంగ్లాండులో రోమను కాథలిక్ మతమును కూలదోసినది కేవలము ఆంగ్ల సంస్కర్తల రచనలు మాత్రమే కాదు. ముందుకు సాగిన ఆ కార్యమునకు విత్తనములు అనేక సంవత్సరముల క్రితమే విక్లిఫ్ చేసిన బైబిలు అనువాదము ద్వారా మొదట నాటబడినవి. ఇంగ్లీషు వారి మనస్సులపై పోపు పట్టును సడలించినది కేవలము ఎనిమిదవ హెన్రీకి రోమ్ పోపునకు మధ్య జరిగిన కలహము మాత్రమే కాదు. బైబిలును అనువదించి సంఘములలో ఉంచుటకు, కోరిన ప్రతి ఒక్కరు దానిని చదువుకొనుటకు రాజు ఇచ్చిన అనుమతియే దానిని సాధించినది. అవును! ఇంగ్లాండులో, జర్మనీలో, స్విట్జర్లాండులో ప్రొటెస్టెంటు కార్యమును ప్రధానముగా స్థాపించినది లేఖనమును చదువుటయు, వ్యాప్తి చేయుటయే. అది లేకుండిన యెడల, తొలి సంస్కర్తలు మరణించిన తరువాత ప్రజలు బహుశః తమ పూర్వపు దాస్యములోనికే తిరిగి వెళ్లియుందురు. కానీ బైబిలును చదువుట వలన ప్రజల మనస్సు క్రమక్రమముగా నిజమైన మత సూత్రములతో పులియచేయబడెను. మనుష్యుల కన్నులు పూర్తిగా తెరవబడెను. వారి ఆత్మీయ గ్రహణశక్తి పూర్తిగా విశాలమాయెను. రోమను కాథలిక్ మతము యొక్క హేయక్రియలు స్పష్టముగా కనబడెను. స్వచ్ఛమైన సువార్త యొక్క శ్రేష్ఠత వారి హృదయములలో నాటుకొనిన భావమాయెను. అప్పుడు పోపులు బహిష్కార శాపములు ఉరుములవలె ప్రకటించుట వ్యర్థమాయెను. రాజులు రాణులు అగ్నితోను ఖడ్గముతోను ప్రొటెస్టెంటు ప్రవాహమును ఆపుటకు ప్రయత్నించుట నిష్ప్రయోజనమాయెను. అంతయు ఆలస్యమైపోయెను. ప్రజలకు చాలా తెలియును. వారు వెలుగును చూచిరి. ఆనందకరమైన ధ్వనిని వినిరి. సత్యమును రుచిచూచిరి. వారి మనస్సులలో సూర్యుడు ఉదయించెను. వారి కన్నుల నుండి పొరలు రాలిపోయెను. బైబిలు వారిలో తన నియమిత కార్యమును చేసెను, ఆ కార్యము కూలదోయబడునది కాదు. ప్రజలు ఐగుప్తునకు తిరిగి వెళ్లరు. గడియారమును మరల వెనుకకు త్రిప్పుట సాధ్యము కాదు. ఒక మానసిక, నైతిక విప్లవము సంభవించెను, అది ప్రధానముగా దేవుని వాక్యము వలననే సంభవించెను. బైబిలు చేయు విప్లవములే నిజమైన విప్లవములు. వీటితో పోల్చినయెడల ఫ్రాన్సు, ఇంగ్లాండు గడచిన విప్లవములన్నియు ఏపాటివి? బైబిలు సాధించు విప్లవములవలె రక్తపాతము లేనివి, అంత సంతృప్తికరమైనవి, శాశ్వత ఫలితములతో అంత సమృద్ధిగా నిండినవి మరేవియు లేవు!

జనముల క్షేమము ఎల్లప్పుడును ఈ గ్రంథముపైనే ఆధారపడియున్నది; ఈ క్షణమున క్రైస్తవ లోకములోని ప్రతి ఒక్కరి శ్రేష్ఠమైన హితము దీనితో విడదీయరానంతగా ముడిపడియున్నది. బైబిలు ఎంతగా గౌరవింపబడునో లేక గౌరవింపబడదో, అంతే నిష్పత్తిలో ఒక జనములో వెలుగు లేదా చీకటి, నీతి లేదా అవినీతి, నిజమైన మతము లేదా మూఢనమ్మకము, స్వాతంత్ర్యము లేదా నిరంకుశత్వము, మంచి చట్టములు లేదా చెడ్డ చట్టములు కనబడును. నాతో వచ్చి చరిత్ర పుటలను తెరువుము, గతకాలములలోని రుజువులను నీవు చదువుదువు.

రాజుల పాలనలోని ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో దీనిని చదువుము. అప్పుడు ఎంత గొప్ప దుష్టత్వము వ్యాపించియుండెను! కానీ ఆశ్చర్యపడవలసినదేమున్నది? ప్రభువు ధర్మశాస్త్రము పూర్తిగా విస్మరింపబడెను, యోషీయా దినములలో అది దేవాలయములో ఒక మూలను పారవేయబడి కనబడెను. (2 రాజులు 22:8). మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కాలమునాటి యూదుల చరిత్రలో దీనిని చదువుము. శాస్త్రులు, పరిసయ్యులు, వారి మతము అనే చిత్రము ఎంత భయంకరమైనది! కానీ ఆశ్చర్యపడవలసినదేమున్నది? లేఖనము "మనుష్యుల పారంపర్యాచారము కొరకు నిరర్థకము చేయబడెను" (మత్తయి 15:6). మధ్యయుగములలోని క్రీస్తు సంఘ చరిత్రలో దీనిని చదువుము. దాని అజ్ఞానము గూర్చియు మూఢనమ్మకము గూర్చియు మనకున్న వృత్తాంతములకంటె హీనమైనది ఏది? కానీ ఆశ్చర్యపడవలసినదేమున్నది? మనుష్యులకు బైబిలు వెలుగు లేనప్పుడు ఆ కాలములు అత్యంత చీకటిమయములు.

నాగరిక లోకము తన శ్రేష్ఠమైన, ప్రశంసనీయమైన అనేక సంస్థలకు ఈ గ్రంథమునకే ఋణపడియున్నది. ప్రజల ప్రయోజనము కొరకు మనుష్యులు అనుసరించిన మంచి విషయములలో అనేకము యొక్క మూలము బైబిలులో స్పష్టముగా కనబడునని ఎరిగినవారు బహుశః కొద్దిమందే. అది ఎక్కడ అంగీకరింపబడెనో అక్కడ శాశ్వతమైన ముద్రలు విడిచెను. సమాజమును క్రమములో ఉంచు ఉత్తమమైన అనేక చట్టములు బైబిలు నుండియే తీసికొనబడినవి. సత్యము, నిజాయితీ, భార్యాభర్తల సంబంధములను గూర్చిన నైతిక ప్రమాణము క్రైస్తవ జనములలో నెలకొనియున్నది; అది అనేక సందర్భములలో బలహీనముగా మాత్రమే గౌరవింపబడినను, క్రైస్తవులకును అన్యులకును ఎంతో గొప్ప భేదమును కలుగజేయుచున్నది; అది బైబిలు నుండియే లభించినది. శ్రమజీవియైన పేదవానికి అత్యంత కనికరముతో కూడిన ఏర్పాటైన ప్రభువు దినపు విశ్రాంతికి—ఆదివారమునకు—మనము బైబిలుకే ఋణపడియున్నాము. ప్రస్తుతము ఉన్న దాదాపు ప్రతి మానవతా సంస్థకును, దాతృత్వ సంస్థకును మనము బైబిలు ప్రభావమునకే ఋణపడియున్నాము. రోగులను, పేదలను, వృద్ధులను, అనాథలను, పిచ్చివారిని, బుద్ధిమాంద్యులను, అంధులను గూర్చి బైబిలు లోకముపై ప్రభావము చూపక మునుపు అరుదుగా లేదా ఎన్నడును ఆలోచింపబడలేదు. వారికి సహాయము చేయు సంస్థల గూర్చి ఏథెన్సు లేదా రోమ్ చరిత్రలలో ఏ వృత్తాంతమును నీవు వెదకినను వ్యర్థమే. అవును! బైబిలును ఎగతాళి చేసి, అది లేకుండనే లోకము చక్కగా నడచునని చెప్పువారు అనేకులు ఉన్నారు; తమకు బైబిలుపట్ల ఎంత గొప్ప ఋణమున్నదో వారు ఆలోచింపరు. మన గొప్ప ఆసుపత్రులలో ఒకదానిలో జబ్బుపడి పడియున్న అవిశ్వాసి, తాను తృణీకరించు ఆ గ్రంథమునకే తన ప్రస్తుత సౌకర్యములన్నిటికిని ఋణపడియున్నాడని ఏమాత్రమును ఆలోచింపడు. బైబిలు లేకుండిన యెడల అతడు ఎవరి సంరక్షణయు, గమనింపును లేక ఒంటరిగా దుఃఖములో మరణించియుండవచ్చును. నిజముగా మనము జీవించు లోకము తన ఋణములను ఎరుగదు. బైబిలు వలన మానవజాతికి కలిగిన ప్రయోజనము యొక్క పూర్తి మొత్తమును తీర్పు దినము బయలుపరచునని నేను నమ్ముచున్నాను.

ఈ అద్భుతమైన గ్రంథమును గూర్చియే నేడు ఈ పత్రమును చదువువారికి నేను చెప్పుచున్నాను. బైబిలుతో నీవు ఏమి చేయుచున్నావనునది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. జయించిన సేనాపతుల ఖడ్గములు—ఇంగ్లాండు నౌకాదళములను విజయమునకు నడిపించిన నెల్సన్ ఎక్కిన ఓడ—మెనాయి వద్ద గొట్టపు వంతెనను ఎత్తిన జలబల యంత్రము; ఇవన్నియు గొప్ప శక్తి గల సాధనములుగా ఆసక్తికరమైన వస్తువులు. నేడు నేను చెప్పుచున్న గ్రంథము వీటన్నిటికంటె వేయి రెట్లు బలమైన సాధనము. అది అర్హమైన శ్రద్ధను నీవు దానికి ఇచ్చుచున్నావా లేదా అనునది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. నేడు నాకు యథార్థమైన జవాబు ఇయ్యవలెనని నిన్ను ఆజ్ఞాపించుచున్నాను, పిలుచుచున్నాను—బైబిలుతో నీవు ఏమి చేయుచున్నావు? నీవు దానిని చదువుచున్నావా? ఎట్లు చదువుచున్నావు?

V. ఐదవదిగా, "తెరచిన హృదయముతో చదివిన ప్రతి వానికి బైబిలు చేయునంతగా మరి ఏ గ్రంథమును చేయజాలదు."

బైబిలు ఈ లోక జ్ఞానమును బోధించునని చెప్పుకొనదు. భూగర్భశాస్త్రమును గాని ఖగోళశాస్త్రమును గాని వివరించుటకు అది వ్రాయబడలేదు. అది మీకు గణితశాస్త్రమును గాని ప్రకృతి తత్త్వశాస్త్రమును గాని నేర్పదు. అది మిమ్మును వైద్యునిగా గాని న్యాయవాదిగా గాని ఇంజనీరుగా గాని చేయదు.

అయితే మనుష్యుడు ఇప్పుడు నివసించుచున్న ఈ లోకము గాక ఆలోచింపవలసిన మరియొక లోకము కూడ ఉన్నది. ధనము సంపాదించుటకును పనిచేయుటకును తప్ప మనుష్యుడు సృజింపబడిన ఇతర ఉద్దేశములును ఉన్నవి. అతడు తన శరీర సంబంధమైన ప్రయోజనములు గాక శ్రద్ధ వహింపవలసిన ఇతర ప్రయోజనములును ఉన్నవి; ఆ ప్రయోజనములు అతని ఆత్మ ప్రయోజనములే. అమరమైన ఆత్మ ప్రయోజనములను అభివృద్ధిపరచుటకు బైబిలు విశేషముగా సమర్థమైనది. మీరు న్యాయశాస్త్రమును తెలిసికొనగోరిన బ్లాక్‌స్టోన్ లేక సగ్డెన్‌ను చదువవచ్చును. ఖగోళశాస్త్రమును గాని భూగర్భశాస్త్రమును గాని తెలిసికొనగోరిన హెర్షెల్ మరియు లైల్‌ను చదువవచ్చును. కాని మీ ఆత్మ రక్షింపబడుటకు మార్గము తెలిసికొనగోరిన మీరు వ్రాయబడిన దేవుని వాక్యమును చదువవలెను.

బైబిలు "క్రీస్తుయేసునందలి విశ్వాసము ద్వారా రక్షణ పొందుటకు నిన్ను జ్ఞానవంతునిగా చేయగలదు" (2 తిమోతికి 3:15). అది పరలోకమునకు తీసికొనిపోవు మార్గమును చూపగలదు. మీరు తెలిసికొనవలసిన ప్రతి సంగతిని అది బోధింపగలదు, మీరు నమ్మవలసిన ప్రతి దానిని సూచింపగలదు, మీరు చేయవలసిన ప్రతి దానిని వివరింపగలదు. మీరు ఎట్టివారో—పాపులని—అది చూపగలదు. దేవుడు ఎట్టివాడో—సంపూర్ణ పరిశుద్ధుడని—అది చూపగలదు. క్షమాపణ, సమాధానము, కృప అనువాటిని అనుగ్రహించు మహా దాతను—యేసుక్రీస్తును—అది చూపగలదు. బ్లెయిర్, రూథర్‌ఫర్డ్, డిక్సన్ అను ముగ్గురు ప్రసిద్ధ బోధకుల దినములలో స్కాట్లాండునకు వెళ్లిన ఒక ఆంగ్లేయుని గూర్చి నేను చదివితిని; అతడు ఆ ముగ్గురి ప్రసంగములను వరుసగా వినెను. మొదటివాడు దేవుని మహత్త్వమును చూపెనని, రెండవవాడు క్రీస్తు సౌందర్యమును చూపెనని, మూడవవాడు తన హృదయములోని సమస్తమును చూపెనని అతడు చెప్పెను. బైబిలు యొక్క మొదటి అధ్యాయము నుండి కడవరి అధ్యాయము వరకు ఈ మూడు సంగతులను ఎక్కువ తక్కువగా ఎల్లప్పుడును బోధించుచుండుటయే దాని మహిమయు సౌందర్యమునై యున్నది.

పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా హృదయమునకు అన్వయింపబడిన బైబిలు, "ఆత్మలు మొదట దేవునితట్టు మరలింపబడు మహా సాధనము." ఆ గొప్ప మార్పు సాధారణముగా వాక్యములోని ఏదో ఒక వచనము లేక సిద్ధాంతము మనుష్యుని మనస్సాక్షికి తగులుటచేత ఆరంభమగును. ఈ విధముగా బైబిలు వేలకొలది నైతిక అద్భుతములను చేసెను. త్రాగుబోతులను నిగ్రహులనుగాను, అవినీతిపరులను పవిత్రులనుగాను, దొంగలను నిజాయితీపరులనుగాను, కోపస్వభావులను సాత్వికులనుగాను అది చేసెను. మనుష్యుల జీవిత గతిని అది పూర్తిగా మార్చివేసెను. వారి పాత సంగతులు గతించిపోవునట్లును వారి మార్గములన్నియు క్రొత్తవగునట్లును చేసెను. లౌకికులు మొదట దేవుని రాజ్యమును వెదకునట్లు అది నేర్పెను. సుఖప్రియులు దేవుని ప్రేమించువారగునట్లు నేర్పెను. మనుష్యుల అనురాగ ప్రవాహము క్రిందికి ప్రవహింపక పైకి ప్రవహించునట్లు నేర్పెను. ఎల్లప్పుడు భూమిని తలంచుటకు బదులు పరలోకమును తలంచునట్లును, చూపునుబట్టి జీవించుటకు బదులు విశ్వాసముచేత జీవించునట్లును మనుష్యులను చేసెను. ఇదంతయు అది లోకమందలి ప్రతి భాగమునందును చేసెను. ఇప్పటికిని ఇదంతయు జరుగుచున్నది. బలహీనులైన మనుష్యులు నమ్ము రోమను కాథలిక్కుల అద్భుతములు నిజమైనవైనను వీటితో పోల్చిన ఏపాటివి? వాక్యముచేత నిరంతరము జరుగుచుండునవియే నిజముగా గొప్ప అద్భుతములు.

పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా హృదయమునకు అన్వయింపబడిన బైబిలు, మారుమనస్సు పొందిన తరువాత మనుష్యులు విశ్వాసమందు అభివృద్ధి పొంది బలపరచబడుటకు "ముఖ్య సాధనము." అది వారిని పవిత్రులనుగా చేయగలదు, పరిశుద్ధపరచగలదు, నీతియందు శిక్షణ ఇవ్వగలదు, ప్రతి సత్కార్యమునకు వారిని పూర్ణముగా సిద్ధపరచగలదు. (కీర్తన 119:9; యోహాను 17:17; 2 తిమోతికి 3:16-17). ఆత్మ ఈ కార్యములను సాధారణముగా వ్రాయబడిన వాక్యము ద్వారా చేయును; కొన్నిసార్లు చదువబడిన వాక్యము ద్వారా, కొన్నిసార్లు ప్రకటింపబడిన వాక్యము ద్వారా; వాక్యము లేకుండ చేయుట అరుదు, అసలు లేదనవచ్చును. దేవుని సంతోషపరచునట్లు ఈ లోకములో ఎట్లు నడువవలెనో విశ్వాసికి బైబిలు చూపగలదు. జీవితములోని అన్ని సంబంధములలో క్రీస్తును ఎట్లు మహిమపరచవలెనో అది అతనికి నేర్పగలదు; అతనిని మంచి నాయకునిగా, ఉద్యోగిగా, అధీనునిగా, భర్తగా, తండ్రిగా, కుమారునిగా చేయగలదు. దురదృష్టములను నష్టములను సణుగుకొనక సహించి "ఇది క్షేమమే" అని చెప్పుటకు అది అతనికి సామర్థ్యము ఇచ్చును. సమాధిలోనికి చూచి "ఏ అపాయమునకును నేను భయపడను" (కీర్తన 23:4) అని చెప్పుటకు అది అతనికి సామర్థ్యము ఇచ్చును. తీర్పును నిత్యత్వమును గూర్చి ఆలోచించి భయపడకుండునట్లు అది అతనికి సామర్థ్యము ఇచ్చును. వెనుకంజ వేయక హింసను సహించుటకును, క్రీస్తు సత్యమును ఎరుగమని చెప్పుటకంటె స్వేచ్ఛను ప్రాణమును విడిచిపెట్టుటకును అది అతనికి సామర్థ్యము ఇచ్చును.

అతడు ఆత్మలో అలసియున్నాడా? అది అతనిని మేల్కొల్పగలదు.

అతడు దుఃఖించుచున్నాడా? అది అతనిని ఓదార్చగలదు.

అతడు తప్పిపోవుచున్నాడా? అది అతనిని మరల తీసికొనివచ్చగలదు.

అతడు బలహీనుడా? అది అతనిని బలపరచగలదు.

అతడు అవిశ్వాసుల సహవాసములో ఉన్నాడా? అది అతనిని కీడునుండి కాపాడగలదు.

అతడు ఒంటరిగా ఉన్నాడా? అది అతనితో మాటలాడగలదు. (కీర్తన 6:22).

ఇదంతయు బైబిలు విశ్వాసులందరికిని—గొప్పవారికి వలెనే అల్పులకును, ధనికులకు వలెనే దరిద్రులకును—చేయగలదు. అది ఇప్పటికే వేలకొలదిమందికి దీనిని చేసెను, ప్రతిదినము వేలకొలదిమందికి చేయుచున్నది.

బైబిలును తన హృదయములో పరిశుద్ధాత్మను కలిగియున్న మనుష్యునికి ఆత్మసంబంధముగా జ్ఞానవంతుడగుటకు అత్యవసరమైన సమస్తమును ఉన్నది. తన కొరకు జీవాహారమును విరుచుటకు అతనికి యాజకుడు అక్కరలేదు. సమస్త సత్యములోనికి తనను నడిపించుటకు అతనికి పురాతన పారంపర్యములు గాని పితరుల వ్రాతలు గాని సంఘము యొక్క స్వరము గాని అక్కరలేదు. సత్యపు బావి అతని యెదుట తెరవబడియున్నది; ఇంకను అతనికి ఏమి కావలెను? అవును! అతడు చెరసాలలో ఒంటరిగా మూయబడినను, నిర్జన ద్వీపములో పడవేయబడినను—ఇక ఎన్నడును సంఘమును గాని పరిచారకుని గాని చూడకపోయినను—అతనికి బైబిలు మాత్రమున్న యెడల అతనికి తప్పులేని మార్గదర్శి ఉన్నాడు, మరియొకటి అక్కరలేదు. ఆ బైబిలును సరిగా చదువ మనస్సు మాత్రమున్న యెడల అది పరలోకమునకు తీసికొనిపోవు మార్గమును అతనికి నిశ్చయముగా బోధించును. తప్పులేనితనము ఇక్కడ మాత్రమే నివసించుచున్నది. అది సంఘములో లేదు. సభలలో లేదు. పరిచారకులలో లేదు. వ్రాయబడిన వాక్యములో మాత్రమే ఉన్నది.

(అ) బైబిలులో రక్షించు శక్తి తమకు కనబడలేదని అనేకులు చెప్పుదురని నాకు బాగుగా తెలియును.

తాము దానిని చదువ ప్రయత్నించితిమనియు, దానినుండి ఏమియు నేర్చుకొనలేదనియు వారు మనకు చెప్పుదురు. భారమైనవియు నైరూప్యమైనవియునైన సంగతులు తప్ప వేరేమియు దానిలో వారికి కనబడదు. దాని శక్తిని గూర్చి మనము మాటలాడుటలో మన భావమేమని వారు మనలను అడుగుదురు.

బైబిలులో కష్టమైన విషయములు కొన్ని ఉన్నవనుటలో సందేహము లేదు; లేనియెడల అది దేవుని గ్రంథమే కాకపోవును. అందులో గ్రహించుటకు కఠినమైన సంగతులు ఉన్నవి; అయితే వాటిని గ్రహించుటకు తగిన బుద్ధి మనకు లేనందువలననే అవి కఠినములు. మన తర్కశక్తికి మించిన సంగతులు అందులో ఉన్నవి; అయితే మన అంతరంగ నేత్రములు బలహీనముగాను మసకగాను ఉండకపోయినట్టయితే వివరింపబడలేని సంగతి ఒక్కటియు అందులో లేదు. అయితే మన స్వంత అజ్ఞానమును ఒప్పుకొనుటయే సమస్త జ్ఞానమునకు మూలరాయియు పునాదియు కాదా? ప్రతి శాస్త్రము యొక్క ఆరంభమున అనేక సంగతులను నమ్మి అంగీకరింపవలసి యుండును గదా; లేనియెడల దాని పరిచయమువైపు ఒక్క అడుగైనను ముందుకు వేయలేము. మన పిల్లలు మొదట అర్థము గ్రహింపలేని అనేక సంగతులను నేర్చుకొనవలెనని మనము కోరుచున్నాము గదా? అట్లయినయెడల, మనము దేవుని వాక్యమును అధ్యయనము చేయ మొదలుపెట్టునప్పుడు "గూఢమైన సంగతులు" ఉండునని ఎదురుచూడవలసినదే; అయినను పట్టుదలతో చదువుచుండినయెడల వాటిలో అనేకమైన వాటి భావము ఒకనాడు తేటపరచబడునని నమ్మవలసినదే. నిశ్చయముగా మనము ఆలాగే ఎదురుచూడవలెను, ఆలాగే నమ్మవలెను. మనము దీనమనస్సుతో చదువవలెను. అనేక సంగతులను విశ్వాసముతో అంగీకరింపవలెను. ఇప్పుడు మనకు తెలియనిది తరువాత తెలియునని, కొంత ఈ లోకములోను, సమస్తమును రాబోవు లోకములోను తెలియునని నమ్మవలెను.

అయితే కష్టమైన సంగతులు ఉన్నవని బైబిలు చదువుట మానివేసినవానిని నేనడుగునదేమనగా, అందులో అనేక సంగతులు సులభముగాను స్పష్టముగాను అతనికి కనబడలేదా? అది అంతటను గొప్ప గురుతులును సూత్రములును ఉన్నవని అతడు చూడలేదా అని అతని మనస్సాక్షినే అడుగుచున్నాను. రక్షణకు అవసరమైన సంగతులు దీపస్తంభములవలె అతని కన్నుల ఎదుట స్పష్టముగా నిలిచియుండలేదా అని అడుగుచున్నాను. రాత్రివేళ ఛానెల్ ముఖద్వారములోనికి వచ్చిన ఒక ఆవిరి ఓడ కెప్టెన్, బ్రిటిష్ తీరమునందలి ప్రతి గ్రామమును ప్రతి కుగ్రామమును ప్రతి సన్నని కాలువను నేను ఎరుగనని చెప్పినయెడల అతని విషయమై మనమేమి తలంచెదము? లిజార్డ్, ఎడిస్టోన్, స్టార్ట్, పోర్ట్‌లాండ్, సెయింట్ కేథరిన్స్, బీచీ హెడ్, డంజెనెస్, ఫోర్‌లాండ్స్ అను చోట్లలోని దీపములు ఓడను నదివరకు నడిపించుటకు అనేక దీపములవలె ప్రకాశించుచుండగా, అతడు సోమరియైన పిరికివాడని మనము తలంచమా? ఆ గొప్ప మార్గదర్శక దీపముల ననుసరించి ఎందుకు నడుపలేదని మనము అడుగమా? మరి కష్టమైన సంగతులు ఉన్నవని బైబిలు చదువుట మానివేయువాని విషయమై ఏమి చెప్పవలెను? అతని స్వంత స్థితియు, పరలోకమునకు పోవు మార్గమును, దేవుని సేవించు విధానమును సూర్యకిరణముతో వ్రాసినట్టు స్పష్టముగాను సందేహము లేకుండగాను వ్రాయబడియున్నవి గదా. అతని అభ్యంతరములు సోమరితనపు సాకులకంటె మంచివి కావనియు, వినదగినవి కావనియు మనము నిశ్చయముగా అతనితో చెప్పవలెను.

(బి) వేలకొలది మంది బైబిలు చదువుచున్నను వారికి ఏమాత్రమును మేలు కలుగుటలేదని అనేకులు అభ్యంతరము లేవనెత్తుదురని నేను బాగుగా ఎరుగుదును.

అదే నిజమైనయెడల బైబిలు యొక్క గొప్పగా చెప్పబడు శక్తి ఏమాయెనని వారు మనలను అడుగుదురు.

నేను చెప్పు సమాధానమేమనగా, ఇంత అనేకులు ఏ ప్రయోజనమును లేకుండ బైబిలు చదువుటకు కారణము స్పష్టమును సులభమునై యున్నది—వారు దానిని సరియైన విధముగా చదువరు. లోకములో ప్రతి పనికి సాధారణముగా ఒక సరియైన విధానమును ఒక తప్పు విధానమును ఉండును; ఇతర విషయములలో ఎట్లున్నదో బైబిలు చదువు విషయములోను అట్లే ఉన్నది. బైబిలు ఇతర గ్రంథములన్నిటికంటె ఎంతగా భిన్నమైనదనగా, మీరు ఏ మనస్సుతోను ఏ విధానముతోను చదివినను ఏమియు తేడా ఉండదని చెప్పునంత భిన్నమైనది కాదు. ప్రభు రాత్రి భోజనమును బాప్తిస్మమును పొందుట మాత్రముచేతనే వాటి ప్రభావమువలన మేలు కలుగనట్లు, కేవలము ముద్రణపై కన్నులు తిప్పినంత మాత్రముచేత అది సహజముగా మేలు చేయదు. దీనమనస్సుతోను తీవ్రమైన ప్రార్థనతోను చదువనియెడల అది సాధారణముగా ఏ మేలును చేయదు. ఎంత శ్రేష్ఠమైన యంత్రమైనను దానిని ఎట్లు నడిపించవలెనో తెలియనివానికి నిరుపయోగమే. ఎంత శ్రేష్ఠముగా నిర్మింపబడిన సూర్యఘడియారమైనను, దాని యజమాని దానిని నీడలో పెట్టునంత అజ్ఞానియైనయెడల అతనికి సమయమును చెప్పదు. ఆ యంత్రము విషయమున, ఆ సూర్యఘడియారము విషయమున ఎట్లో బైబిలు విషయమునను అట్లే. మనుష్యులు ప్రయోజనము లేకుండ దానిని చదివినప్పుడు "తప్పు గ్రంథములో లేదు, వారిలోనే ఉన్నది."

అనేకులు బైబిలు చదివియు ఆ చదువువలన మెరుగుపడకపోవుటచేత బైబిలు శక్తిని సందేహించువానితో నేను చెప్పునదేమనగా, ఒక వస్తువును దుర్వినియోగము చేయుట దాని సద్వినియోగమునకు విరోధమైన వాదము కాదు. ఇతియోపీయుడైన షండునివలెను బెరయ ప్రజలవలెను (అపొస్తలుల కార్యములు 8:28; 17:11) పిల్లవంటి పట్టుదల గల మనస్సుతో ఆ గ్రంథమును చదివిన స్త్రీపురుషులలో ఎవరును పరలోకమునకు పోవు మార్గము తప్పిపోలేదని నేను ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను. నిజమే, తీర్పు దినమున అనేకులు సిగ్గునొందుదురు; అయితే నేను దాహముతో బైబిలు వద్దకు పోయితిని, అందులో జీవజలమును కనుగొనలేదు—లేఖనములలో సత్యమును వెదకితిని, వెదకినను అది దొరకలేదు అని చెప్పగలవాడు ఒక్క ఆత్మయైనను లేవడు. సామెతలులో జ్ఞానమును గూర్చి చెప్పబడిన మాటలు బైబిలునకు ఖచ్చితముగా వర్తించును: "వివేచనకై మొఱ్ఱపెట్టి బుద్ధికై ఎలుగెత్తి వెండిని వెదకినట్లు దానిని వెదకి దాచబడిన ధనమును వెదకినట్లు దాని కొరకు వెదకినయెడల యెహోవాయందలి భయమును నీవు గ్రహించెదవు దేవుని గూర్చిన జ్ఞానము నీకు లభించును" (సామెతలు 2:3-5).

ఈ అద్భుతమైన గ్రంథమునుగూర్చియే నేను ఈ పత్రికను చదువువారితో నేడు మాటలాడుచున్నాను. "మీరు బైబిలును ఏమి చేయుచున్నారు" అనునది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. కలరా వ్యాపించిన కాలములో తన శరీర ఆరోగ్యమును కాపాడుకొనుటకు నిశ్చయమైన మందును తృణీకరించినవాని విషయమై మీరేమి తలంచెదరు? మీ ఆత్మ యొక్క నిత్య ఆరోగ్యమునకు ఉన్న ఏకైక నిశ్చయమైన మందును మీరు తృణీకరించినయెడల మీ విషయమై ఏమి తలంపవలెను? నా ప్రశ్నకు నిజాయితీగల సమాధానము ఇయ్యవలెనని మిమ్మును హెచ్చరించుచున్నాను, వేడుకొనుచున్నాను. మీరు బైబిలును ఏమి చేయుచున్నారు? దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

VI. ఆరవదిగా, "సిద్ధాంతమునకును కర్తవ్యమునకును సంబంధించిన సమస్త ప్రశ్నలను పరీక్షించుటకు బైబిలే ఏకైక ప్రమాణము."

మన పడిపోయిన దీనమైన బుద్ధి యొక్క బలహీనతలను లోపములను దేవుడైన ప్రభువు ఎరుగును. పరివర్తన తరువాతను సరియేదో తప్పేదో అను మన గ్రహింపు మిక్కిలి అస్పష్టముగానే యుండునని ఆయన ఎరుగును. సాతాను దోషమును సత్యమువలె కనబడునట్లు ఎంత నేర్పుగా కప్పివేయగలడో, తప్పును నమ్మదగిన వాదములతో అలంకరించి అది సరియైనదానివలె కనబడునట్లు ఎట్లు చేయగలడో ఆయన ఎరుగును. ఇదంతయు ఎరిగినవాడై, సత్యదోషములకును సరిపొరపాటులకును తప్పిపోని ప్రమాణమును మనకు కనికరముతో ఏర్పరచెను; ఆ ప్రమాణము వ్రాయబడిన గ్రంథముగా, అనగా లేఖనముగా ఉండునట్లు జాగ్రత్తయు తీసికొనెను.

ఇటువంటి ఏర్పాటులోని జ్ఞానమును లోకమును చుట్టిచూచిన ఎవడును గ్రహింపకుండా ఉండలేడు. తనకు ఎల్లప్పుడును ఒక ఆలోచనకర్తయు సలహాదారుడును, తాను ఆధారపడగల విశ్వాసమునకును ఆచరణకును ఒక నియమమును అవసరమని దీర్ఘకాలము జీవించిన ఎవడును తెలిసికొనకుండా ఉండలేడు. ఆత్మయు మనస్సాక్షియు లేని మృగమువలె జీవించకపోతే, కఠినమైనవియు తికమకపెట్టునవియునైన ప్రశ్నలు నిరంతరము తనపై దాడిచేయుటను అతడు చూచును. నేను ఏమి నమ్మవలెను? నేను ఏమి చేయవలెను? అని అతడు తరచుగా తనను తానే ప్రశ్నించుకొనును.

(అ) సిద్ధాంతాంశములనుగూర్చి లోకము ఇబ్బందులతో నిండియున్నది. దోషపు గృహము సత్యపు గృహమునకు ఆనుకొనియే ఉన్నది. ఒకదాని ద్వారము మరొకదాని ద్వారమువలె ఉండుటచేత పొరపాట్లు జరుగు అపాయము నిరంతరము ఉన్నది.

ఒకడు విస్తారముగా చదువునా లేక ప్రయాణించునా? క్రైస్తవులని పిలువబడువారిలో పూర్తిగా వ్యతిరేకములైన అభిప్రాయములు ప్రబలియుండుటను అతడు త్వరలోనే కనుగొనును. నేను రక్షింపబడుటకు ఏమి చేయవలెను? అను ముఖ్యమైన ప్రశ్నకు వేర్వేరు మనుష్యులు పూర్తిగా వేర్వేరు జవాబులు ఇచ్చుటను అతడు తెలిసికొనును. రోమన్ కాథలిక్కు, ప్రొటెస్టెంటు, మార్మనువాడు అనువారిలో ప్రతివాడును సత్యము తనకు మాత్రమే ఉన్నదని చెప్పును. భద్రత తన పక్షములోనే దొరకునని ప్రతివాడును అతనితో అనును. "మాతో రండి" అని ప్రతివాడును చెప్పును. ఇదంతయు తికమకపెట్టునదే. మనుష్యుడు ఏమి చేయును?

అతడు ఇక్కడ స్వదేశములో ఏదైనా సంఘములో ప్రశాంతముగా స్థిరపడునా? మన స్వంత దేశములోనైనను పరస్పర విరుద్ధములైన అభిప్రాయములు ఉండుటను అతడు త్వరలోనే చూచును. విశ్వాసములోని వివిధ భాగములకును అంశములకును గల ప్రాముఖ్యత విషయమై క్రైస్తవులమధ్య తీవ్రమైన భేదములు ఉండుటను అతడు త్వరలోనే కనుగొనును. ఒకడు సంఘ పరిపాలనను గూర్చి మాత్రమే ఆలోచించును—మరొకడు సంస్కారములనుగూర్చియు ఆరాధనలనుగూర్చియు ఆచారములనుగూర్చియు మాత్రమే—మూడవవాడు సువార్త ప్రకటనను గూర్చి మాత్రమే. పరిష్కారము కొరకు అతడు పరిచారకులను ఆశ్రయించునా? ఒక పరిచారకుడు ఒక సిద్ధాంతమును, మరొకడు మరొక సిద్ధాంతమును బోధించుటను అతడు బహుశా చూచును. ఇదంతయు తికమకపెట్టునదే. మనుష్యుడు ఏమి చేయును?

ఈ ప్రశ్నకు ఒక్క జవాబు మాత్రమే ఉన్నది. మనుష్యుడు బైబిలును మాత్రమే తన నియమముగా చేసికొనవలెను. వాక్యమునకు అనుగుణముగా లేని దేనినైనను అతడు అంగీకరింపకూడదు, నమ్మకూడదు. సమస్త మత బోధను అతడు ఒక సరళమైన పరీక్షతో పరిశీలింపవలెను—ఇది బైబిలుతో సరిపోవుచున్నదా? లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది?

ఈ విషయమై ఈ దేశపు క్రైస్తవుల కన్నులు మరింతగా తెరవబడవలెనని నేను దేవునిని ప్రార్థించుచున్నాను. ప్రసంగములను, పుస్తకములను, అభిప్రాయములను, పరిచారకులను వారు బైబిలు త్రాసులో తూచి, వాక్యమునకు అనుగుణముగా ఉండుటను బట్టియే అన్నిటికిని విలువ ఇచ్చుటను నేర్చుకొనవలెనని దేవునిని ప్రార్థించుచున్నాను. ఒక సంగతిని ఎవడు చెప్పెననునది ఎంతమాత్రమును ముఖ్యము కాదని వారు గ్రహింపవలెనని ప్రార్థించుచున్నాను. ప్రశ్న ఏమనగా—చెప్పబడినది లేఖనానుసారమైనదేనా? అది లేఖనానుసారమైనదైతే, అది అంగీకరింపబడి నమ్మబడవలెను. కానిచో, అది తిరస్కరింపబడి పారవేయబడవలెను. "బోధకుడు" చెప్పునదంతయు లోబడి అంగీకరించుట అనేక క్రైస్తవులలో సాధారణముగా ఉన్నది; దాని పర్యవసానములకు నేను భయపడుచున్నాను. గ్రుడ్డివారైన సిరియనులవలె వారు ఎక్కడికో తెలియకుండా నడిపింపబడి, ఒకనాడు తాము రోమా అధికారములో ఉన్నామని మేల్కొందురేమోయని భయపడుచున్నాను. (2 రాజులు 6:20). అయ్యో, బైబిలు తమకు ఏ ఉద్దేశ్యముతో ఇయ్యబడెనో మనుష్యులు జ్ఞాపకము చేసికొనినయెడల ఎంత మేలు!

పరిచారకుని బోధను వాక్యముతో పోల్చి విమర్శించుట అహంకారమని కొందరు చెప్పుట అర్థరహితమని నేను క్రైస్తవులకు చెప్పుచున్నాను. ఒక సంఘములో ఒక సిద్ధాంతమును మరొక సంఘములో మరొక సిద్ధాంతమును ప్రకటింపబడినప్పుడు, ప్రజలు స్వయముగా చదివి నిర్ణయించుకొనవలెను. రెండు సిద్ధాంతములును సరియైనవి కాజాలవు, రెండును వాక్యముతో పరీక్షింపబడవలెను. సువార్తకు నిజమైన పరిచారకుడెవడును తాను బోధించునదంతయు తన ప్రజలు బైబిలుతో కొలుచుటను ఇష్టపడకుండా ఉండునని ఎన్నడును తలంపవద్దని అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా వారిని హెచ్చరించుచున్నాను. దానికి విరుద్ధముగా, వారు బైబిలును ఎంత ఎక్కువగా చదివి, అతడు చెప్పునదంతయు బైబిలుతో ఎంత ఎక్కువగా నిరూపించుదురో, అతడు అంత ఎక్కువగా సంతోషించును. అబద్ధ పరిచారకుడు "మీ స్వంత విచక్షణను ఉపయోగించుటకు మీకు హక్కు లేదు; బైబిలును అభిషిక్తులమైన మాకు వదిలివేయుడి" అని చెప్పవచ్చును. నిజమైన పరిచారకుడు "లేఖనములను పరిశోధించుడి; నేను లేఖనానుసారమైనదానిని మీకు బోధింపకపోయినయెడల నన్ను నమ్మకుడి" అని చెప్పును. అబద్ధ పరిచారకుడు "సంఘము చెప్పునది వినుడి," "నేను చెప్పునది వినుడి" అని కేకలువేయవచ్చును. నిజమైన పరిచారకుడు "దేవుని వాక్యమును వినుడి" అని చెప్పును.

(ఆ) అయితే సిద్ధాంతాంశములనుగూర్చి మాత్రమే కాక, "ఆచరణ" అంశములనుగూర్చియు లోకము అంతే ఇబ్బందులతో నిండియున్నది.

మనస్సాక్షి ప్రకారము నడుచుకొనగోరు ప్రతి ఒప్పుకొను క్రైస్తవుడును ఇది ఇట్లే ఉన్నదని తెలిసికొనియుండవలెను. అత్యంత తికమకపెట్టు ప్రశ్నలు నిరంతరము పుట్టుచున్నవి. కర్తవ్యమార్గమును గూర్చిన సందేహములచేత అతడు అన్ని వైపులనుండి పరీక్షింపబడును, ఏది చేయుట సరియో అతనికి తరచుగా కనబడనే కనబడదు.

అతడు వ్యాపారములోనో వర్తకములోనో ఉన్నయెడల, తన "లౌకిక వృత్తి" నిర్వహణకు సంబంధించిన ప్రశ్నలచేత అతడు పరీక్షింపబడును. కొన్నిసార్లు చాలా సందేహాస్పదమైన పనులు జరుగుటను అతడు చూచును—న్యాయమైనవి, నిజాయితీగలవి, సత్యమైనవి అని పిలువజాలనివి, మీకు ఎవరైనను చేయుటను మీరు కోరనివి. అయితే వ్యాపారములోని ప్రతివాడును ఈ పనులు చేయుచున్నాడు. అత్యంత గౌరవనీయమైన సంస్థలలో అవి ఎల్లప్పుడును జరుగుచున్నవి. అవి జరగనియెడల లాభదాయకమైన వ్యాపార నిర్వహణ ఉండదు. అవి దేవునిచేత స్పష్టముగా పేర్కొనబడి నిషేధింపబడినవి కావు. ఇదంతయు చాలా తికమకపెట్టునదే. మనుష్యుడు ఏమి చేయవలెను?

లౌకిక వినోదములనుగూర్చిన ప్రశ్నలచేత అతడు పరీక్షింపబడును. గుర్రపు పందెములు, నాట్యసభలు, సంగీత నాటకములు, రంగస్థలములు, పేకాట విందులు ఇవన్నియు కాలము గడుపుటకు చాలా సందేహాస్పదమైన మార్గములు. అయితే అనేకమంది గొప్పవారు వాటిలో పాల్గొనుటను అతడు చూచును. ఈ ప్రజలందరును తప్పులో ఉన్నారా? ఈ విషయములలో నిజముగా అంత గొప్ప హాని ఉండునా? ఇదంతయు చాలా తికమకపెట్టునదే. మనుష్యుడు ఏమి చేయవలెను?

తన పిల్లల విద్యనుగూర్చిన ప్రశ్నలచేత అతడు పరీక్షింపబడును. వారిని నైతికముగాను మతపరముగాను పెంచి, వారి ఆత్మలను జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని అతడు కోరును. కాని యువకులు యువకులుగానే ఉందురనియు, వారిని మరీ ఎక్కువగా అడ్డగించి అదుపులో ఉంచుట సరికాదనియు, అతడు ప్రదర్శనలకు, పిల్లల విందులకు వెళ్లి తానే పిల్లల నాట్యసభలు ఏర్పరచవలెననియు వివేకవంతులైన అనేకులు అతనితో చెప్పుదురు. ఈ గొప్ప వ్యక్తి కాని, ఆ గొప్ప వంశపు స్త్రీ కాని ఎల్లప్పుడును ఇట్లే చేయుదురనియు, అయినను వారు భక్తిపరులని ఎంచబడుదురనియు అతనికి తెలియజేయబడును. ఇది తప్పు అయియుండదు గదా. ఇదంతయు చాలా తికమకపెట్టునదే. అతడు ఏమి చేయవలెను?

ఈ ప్రశ్నలన్నిటికీ ఒకే ఒక్క జవాబు ఉంది. మనుష్యుడు బైబిలును తన ప్రవర్తనకు ప్రమాణముగా చేసికొనవలెను. దాని ప్రధాన సూత్రములను, తాను జీవితమార్గమున పడవను నడిపించు దిక్సూచిగా చేసికొనవలెను. ప్రతి కఠినమైన విషయమును, ప్రశ్నను బైబిలులోని అక్షరముచేతను ఆత్మచేతను పరీక్షించవలెను. "ధర్మోపదేశమునకును సాక్ష్యమునకును వెళ్ళుడి! లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది?" ఇతరులు ఏది సరియని తలంతురో దానిని అతడు లెక్కచేయకూడదు. తన పొరుగువాని గడియారమునుబట్టి కాక, వాక్యమను గడియారమునుబట్టియే తన గడియారమును సరిచేసికొనవలెను.

నేను ఇప్పుడు నిర్ణయించిన సూత్రమునుబట్టి నడుచుకొనవలెనని, మీ జీవితదినములన్నిటను దానిని దృఢముగా పట్టుకొనియుండవలెనని నా పాఠకులను గంభీరముగా హెచ్చరించుచున్నాను. దానినిబట్టి మీరెన్నడును పశ్చాత్తాపపడరు. వాక్యమునకు విరుద్ధముగా ఎన్నడును ప్రవర్తింపకూడదని దానిని ఒక ప్రధాన సూత్రముగా చేసికొనుడి. మరీ కఠినముగా ఉన్నారనియు, అనవసరమైన ఖచ్చితత్వము గల వ్యక్తి అనియు వచ్చు నింద విషయమై చింతింపకుడి. మీరు కఠినుడును పరిశుద్ధుడునైన దేవునికి సేవ చేయుచున్నారని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. మీరు నిర్ణయించిన నియమము అసాధ్యమైనదనియు, ఇట్టి లోకములో దానిని పాటింపజాలమనియు వచ్చు సామాన్యమైన ఆక్షేపణకు చెవియొగ్గకుడి. అట్టి ఆక్షేపణ చేయువారు బైబిలు మనుష్యునికి ఏ ఉద్దేశ్యముతో ఇవ్వబడెనో స్పష్టముగా చెప్పవలెను. అంత్యదినమున మనమందరము బైబిలునుబట్టియే తీర్పు పొందుదుమని వారు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; తీర్పుదినమున దానిచేత తీర్పు పొంది శిక్షింపబడకుండునట్లు ఇక్కడనే దానిచేత తమను తాము విమర్శించుకొనుట నేర్చుకొనవలెను.

విశ్వాసమునకును ఆచరణకును ప్రమాణమైన ఈ మహత్తరమైన గ్రంథమును గూర్చియే నేడు ఈ పత్రికను చదువువారితో నేను మాట్లాడుచున్నాను. "మీరు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నారు" అనునది నిశ్చయముగా చిన్న విషయము కాదు. కుడివైపునను ఎడమవైపునను అపాయము సమీపించియుండగా, దేవుడు ఏర్పరచిన రక్షణ సాధనముతో మీరేమి చేయుచున్నారో ఆలోచింపవలెను. నా ప్రశ్నకు యథార్థమైన జవాబిమ్మని మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాను, హెచ్చరించుచున్నాను. మీరు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నారు? దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

VII. ఏడవదిగా, "దేవుని నిజమైన సేవకులందరును ఎల్లప్పుడును ఆధారముగా చేసికొని జీవించినదియు ప్రేమించినదియు బైబిలే."

దేవుడు సృష్టించు ప్రతి జీవికిని ఆహారము అవసరము. దేవుడు అనుగ్రహించు జీవమునకు పోషణయు ఆధారమును కావలెను. ఇది జంతువుల జీవమునకును వృక్షజీవమునకును—పక్షులకును మృగములకును చేపలకును పురుగులకును కీటకములకును మొక్కలకును—వర్తించును. ఆత్మీయ జీవమునకు కూడ అంతే వర్తించును. పరిశుద్ధాత్మ ఒక మనుష్యుని పాపమను మరణము నుండి లేపి యేసుక్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా చేయునప్పుడు, ఆ మనుష్యుని హృదయములోని నూతన సూత్రమునకు ఆహారము కావలెను; దానిని నిలబెట్టగల ఏకైక ఆహారము దేవుని వాక్యమే.

లోకమున ఈ చివరినుండి ఆ చివరివరకు, నిజముగా మార్పు పొందిన ఏ పురుషుడును ఏ స్త్రీయును దేవుని ప్రత్యక్షమైన చిత్తమును ప్రేమింపకుండ ఉండలేదు. లోకములో పుట్టిన శిశువు తన పోషణకై ఏర్పాటైన పాలను సహజముగా కోరునట్లు, "మరల జన్మించిన" ఆత్మ వాక్యమను నిష్కపటమైన పాలను కోరును. ఇది దేవుని పిల్లలందరికిని ఉన్న సామాన్య గుర్తు—వారు "యెహోవా ధర్మశాస్త్రమందు ఆనందించుదురు" (కీర్తన 1:2).

బైబిలు చదువుటను తృణీకరించువానిని, లేక బైబిలు ప్రకటనను అల్పముగా ఎంచువానిని నాకు చూపుడి; అతడు ఇంకను "మరల జన్మింపలేదు" అనుట నిశ్చయమైన సంగతియని నేను భావించుచున్నాను. అతడు కర్మకాండలమీదను ఆచారములమీదను ఆసక్తి గలవాడై యుండవచ్చును. సంఘమునకు హాజరగుటలోను ప్రభు రాత్రి భోజనము పుచ్చుకొనుటలోను శ్రద్ధ గలవాడై యుండవచ్చును. కాని ఈ సంగతులు అతనికి బైబిలుకంటె విలువైనవైనయెడల, అతడు మార్పు పొందినవాడని నేను నమ్మజాలను. బైబిలు ఒక మనుష్యునికి ఏమైయున్నదో నాకు చెప్పుడి, అతడు ఎట్టివాడో నేను సాధారణముగా చెప్పగలను. హృదయ స్థితిని తెలిసికొనగోరిన, పరీక్షించవలసిన నాడి ఇదే—చూడవలసిన వాతావరణ మాపకము ఇదే. పరిశుద్ధాత్మ ఒక మనుష్యునిలో నివసించుచు తన ఉనికికి స్పష్టమైన సాక్ష్యము ఇయ్యకుండ ఉండునను భావనే నాకు లేదు. వాక్యము ఒక మనుష్యుని ఆత్మకు నిజముగా విలువైనదైనప్పుడు, అది పరిశుద్ధాత్మ ఉనికికి స్పష్టమైన సాక్ష్యమని నేను నమ్ముచున్నాను.

వాక్యముపై ప్రేమ యోబులో మనము చూచు లక్షణములలో ఒకటి. ఈ పితరుని గూర్చియు అతని కాలమును గూర్చియు మనకు తెలిసినది కొద్దియే అయినను, ఇది మాత్రము స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. అతడు ఇట్లనుచున్నాడు, "ఆయన నోటి మాటలను నా నిత్యాహారముకంటె ఎక్కువగా ఆదరించితిని" (యోబు 23:12).

వాక్యముపై ప్రేమ దావీదు స్వభావములో ప్రకాశించు లక్షణము. లేఖనములోని ఆ అద్భుతమైన భాగమైన 119వ కీర్తన అంతటను అది ఎట్లు కనబడుచున్నదో గమనింపుడి. అతడు "అయ్యో, నీ ధర్మశాస్త్రమును నేనెంతగా ప్రేమించుచున్నాను!" అని చెప్పుట ఎంతో తగును (కీర్తన 119:97).

వాక్యముపై ప్రేమ పౌలు స్వభావములో ప్రత్యేకముగా కనబడు అంశము. అతడును అతని సహచరులును లేఖనములలో బలవంతులైన మనుష్యులు కాక మరేమి? అతని ప్రసంగములు వాక్యమును వివరించుటయు అన్వయించుటయు కాక మరేమి?

వాక్యముపై ప్రేమ మన ప్రభువును రక్షకుడునైన యేసుక్రీస్తులో సర్వోన్నతముగా కనబడును. ఆయన దానిని బహిరంగముగా చదివెను. దానిని నిరంతరము ఉదాహరించెను. దానిని తరచుగా వివరించెను. దానిని "పరిశోధించుడి" అని యూదులకు సలహా ఇచ్చెను. సాతానును ఎదిరించుటకు దానిని తన ఆయుధముగా ఉపయోగించెను. "లేఖనము నెరవేరవలెను" అని పలుమారు చెప్పెను. ఆయన చేసిన చివరి కార్యములలో ఒకటి "లేఖనములను గ్రహించునట్లు వారి మనస్సును [శిష్యుల మనస్సును] తెరచుట" (లూకా 24:45). తన యజమాని మనస్సును భావమును బైబిలు విషయమై కొంతయైనను కలిగియుండనివాడు క్రీస్తు యొక్క నిజమైన సేవకుడు కాజాలడని నేను భయపడుచున్నాను.

అపొస్తలుల దినములనుండి మనకు తెలిసిన సమస్త పరిశుద్ధుల చరిత్రలో వాక్యముపై ప్రేమ ప్రముఖమైన లక్షణముగా ఉన్నది. అతనాసియస్, క్రిసోస్టమ్, అగస్టీన్ అనువారు అనుసరించిన దీపము ఇదే. వాల్డెన్సీయులను ఆల్బిజెన్సీయులను విశ్వాసమునుగూర్చి ఓడ బద్దలగుట నుండి కాపాడిన దిక్సూచి ఇదే. చాలాకాలము మూయబడియుండిన తరువాత విక్లిఫ్, లూథర్ మరల తెరచిన బావి ఇదే. లాటిమర్, జ్యూవెల్, నాక్స్ అనువారు విజయములు సాధించిన ఖడ్గము ఇదే. బాక్స్టర్, ఓవెన్, ప్యూరిటన్ల మహా సమూహమును పోషించి యుద్ధములో వారిని బలవంతులనుగా చేసిన మన్నా ఇదే. విట్‌ఫీల్డ్, వెస్లీ తమ శక్తివంతమైన ఆయుధములను తీసికొనిన ఆయుధశాల ఇదే. బికర్‌స్టెత్, మెక్‌చెయిన్ అనువారు సమృద్ధియైన బంగారమును వెలికితీసిన గని ఇదే.

ఈ పరిశుద్ధ పురుషులు కొన్ని విషయములలో భేదించినను, ఒక విషయములో అందరును ఏకీభవించిరి—వారందరును వాక్యమందు ఆనందించిరి.

లోకమంతటా ఉన్న వివిధ మిషను కేంద్రములలో మారుమనస్సు పొందిన అన్యులలో మొదట కనబడే విషయములలో దేవుని వాక్యముపట్ల ప్రేమ ఒకటి. వేడి దేశములలోనైనా చలి దేశములలోనైనా, క్రూరజాతులలోనైనా నాగరిక జనములలోనైనా, న్యూజీలాండులోనైనా, దక్షిణ సముద్ర ద్వీపములలోనైనా, ఆఫ్రికాలోనైనా, హిందూస్థానములోనైనా ఇది ఎల్లప్పుడును ఒకటే. వారు దానిని చదివి వినిపించుటను ఆనందింతురు. తామే దానిని చదువగలుగవలెనని ఆశింతురు. క్రైస్తవులు దానిని ఇంతకుముందే తమకు ఎందుకు పంపలేదా అని ఆశ్చర్యపడుదురు. దక్షిణ ఆఫ్రికాలోని క్రూరుడైన నాయకుడు ఆఫ్రికానేరు మొదట సువార్త ప్రభావమునకు లోనైనప్పుడు మొఫాట్ చిత్రించిన చిత్రము ఎంత గొప్పది! ఆయన ఇట్లు చెప్పెను: "అతడు దాదాపు దినమంతయు ఒక పెద్ద బండ నీడలో కూర్చుని బైబిలు పుటలను ఆసక్తితో చదువుచుండుటను నేను తరచుగా చూచితిని." మారుమనస్సు పొందిన ఒక పేద నల్లజాతి మనుష్యుడు బైబిలును గూర్చి మాట్లాడిన మాట ఎంత హృదయమును తాకునది! అతడు, "అది ఎప్పుడును పాతదికాదు, ఎప్పుడును చల్లారదు" అనెను. వయసు మళ్ళినందున చదువు నేర్చుకొనవద్దని కొందరు నిరుత్సాహపరచినప్పుడు మరొక వృద్ధ నల్లజాతి మనుష్యుడు పలికిన మాటలు ఎంత మనస్సును కదిలించునవి! అతడు, "లేదు! నేను చనిపోవు వరకు దీనిని విడువను. 'దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను, కావున తన అద్వితీయ కుమారుని అనుగ్రహించెను; ఆయనయందు విశ్వసించు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవము పొందునట్లు ఆయనను అనుగ్రహించెను' (యోహాను 3:16) అను ఈ ఒక్క వచనమును చదువగలుగుటకే ఈ శ్రమంతయు విలువైనది" అనెను.

మన స్వదేశములో మారుమనస్సు పొందిన స్త్రీపురుషులందరి మధ్య ఏకీభావము కలిగించు గొప్ప అంశములలో బైబిలుపట్ల ప్రేమ ఒకటి. అనేక సువార్త సంఘ శాఖలకు చెందినవారు నిజమైన క్రైస్తవులైన వెంటనే బైబిలును గౌరవించుటలో ఏకమగుదురు. మన క్రొత్త ఇశ్రాయేలు గోత్రములన్నియు ఈ మన్నాను భుజించి తృప్తికరమైన ఆహారముగా కనుగొనును. క్రీస్తు మందలోని వివిధ భాగములన్నియు ఈ ఊట చుట్టు కూడును; దాని యొద్ద నుండి ఏ గొఱ్ఱెయు దప్పికతో తిరిగి వెళ్లదు.

ఆహా, ఈ దేశములోని విశ్వాసులు వ్రాయబడిన వాక్యమునకు మరింత దగ్గరగా హత్తుకొని ఉండుట నేర్చుకొనిన ఎంత మేలు! మనుష్యుల మతములో బైబిలు, బైబిలు మాత్రమే ప్రధాన సారముగా ఉండునకొలది వారు మరింత ఏకీభవింతురని వారు గ్రహించిన ఎంత మేలు! దైవప్రేరణ లేని గ్రంథములలో ఇంత విశ్వవ్యాప్తముగా మెచ్చుకొనబడిన గ్రంథము బహుశా మరొకటి ఎన్నడును లేదు;

అది బన్యన్ రచించిన "యాత్రికుని ప్రయాణము." క్రైస్తవుల శాఖలన్నియు గౌరవించుటకు ఆనందించు గ్రంథమిది. ఇది అన్ని పక్షముల నుండి ప్రశంస పొందెను. అయితే దీని రచయిత ముఖ్యముగా ఒకే గ్రంథము గల మనుష్యుడు అనుట ఎంత గమనార్హమైన సంగతి! ఆయన బైబిలు తప్ప దాదాపు మరేదియు చదువలేదు.

చివరకు పరలోకములో "అనేకమంది" ఉందురు అనునది ఆశీర్వాదకరమైన తలంపు. ఏ ఒక్క కాలములోనైనా ఏ ఒక్క స్థలములోనైనా ప్రభువు ప్రజలు నిస్సందేహముగా కొద్దిమందే అయినను, చివరకు అందరూ కూడినప్పుడు వారు "ఎవడును లెక్కింపజాలని గొప్ప సమూహముగా" ఉందురు (ప్రకటన 7:9; 19:1). వారు ఏక హృదయముతో ఏక మనస్సుతో ఉందురు. వారందరు ఒకే అనుభవము గుండా వెళ్లియుందురు. వారందరు మారుమనస్సు పొంది, విశ్వసించి, పరిశుద్ధమైన ప్రార్థనాపూర్వకమైన దీనమైన జీవితములు జీవించియుందురు. వారందరు తమ వస్త్రములను గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తములో ఉదికి తెల్లగా చేసికొనియుందురు. కాని వీటన్నిటితో పాటు వారికి ఇంకొక్క సంగతి సాధారణముగా ఉండును: వారందరు బైబిలులోని వాక్యములను సిద్ధాంతములను ప్రేమింతురు. భూమిపై వారి యాత్రా దినములలో బైబిలు వారి ఆహారముగా ఆనందముగా ఉండెను. వారు పరలోకములో కూడినప్పుడు బైబిలు వారి ఆనందభరితమైన ధ్యానమునకు, గతమును తలంచుకొనుటకు సాధారణ విషయముగా ఉండును.

నిజ క్రైస్తవులందరు దేనిపై ఆధారపడి జీవించి దేనిని ప్రేమింతురో ఆ గ్రంథమే ఈ దినమున ఈ పత్రికను చదువువారితో నేను మాట్లాడుచున్న విషయము. మీరు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నారనునది నిశ్చయముగా చిన్న సంగతి కాదు. వాక్యముపట్ల ప్రేమ గూర్చి మీకేమైనా తెలియునా, "గొఱ్ఱెల అడుగుజాడలను" అనుసరించువారి ఈ గుర్తు మీకు ఉన్నదా అనునది నిశ్చయముగా గంభీరముగా విచారించవలసిన సంగతి (పరమగీతము 1:8). నాకు నిజాయితీగా సమాధానము చెప్పుడని మిమ్మును హెచ్చరించుచున్నాను, వేడుకొనుచున్నాను. మీరు బైబిలుతో ఏమి చేయుచున్నారు? మీరు దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

VIII. చివరిగా, "ఒక మనుష్యుని జీవితపు చివరి గడియలలో అతనిని ఓదార్చగలిగిన గ్రంథము బైబిలు ఒక్కటే."

మరణము మన అందరి ముందు ఉన్న సంఘటన అనుటకు సందేహములేదు. దానిని తప్పించుకొనలేము. అది మనలో ప్రతివాడును దాటవలసిన నది. ఇది వ్రాయు నేనును ఇది చదువు మీరును ఒక దినమున చనిపోవలసినవారమే. దీనిని జ్ఞాపకముంచుకొనుట మంచిది. ఈ విషయమును మన నుండి దూరముగా ఉంచుకొనుటకు మనమందరము విచారకరముగా మొగ్గు చూపుదుము. "ప్రతి మనుష్యుడు తనను తప్ప ప్రతి మనుష్యుడును మర్త్యుడని తలంచును." ప్రతివాడును జీవితములో తన కర్తవ్యమును నెరవేర్చవలెనని నేను కోరుచున్నాను, అయితే ప్రతివాడును మరణమును గూర్చి కూడా ఆలోచించవలెనని కోరుచున్నాను. ప్రతివాడును ఎట్లు జీవించవలెనో తెలిసికొనవలెనని కోరుచున్నాను, అయితే ఎట్లు చనిపోవలెనో కూడా తెలిసికొనవలెనని కోరుచున్నాను.

మరణము ప్రతివానికి గంభీరమైన సంఘటన. అది భూసంబంధమైన ప్రణాళికలు ఆశలన్నిటికి ముగింపు. మనము ప్రేమించినవారి నుండి మనతో కలిసి జీవించినవారి నుండి అది వేరుచేయును. తరచుగా అది శారీరకమైన అధిక బాధతో వేదనతో కూడియుండును. అది మనలను సమాధి వద్దకు, పురుగు వద్దకు, కుళ్లుదల వద్దకు తీసికొని వచ్చును. అది తీర్పునకు, నిత్యత్వమునకు, పరలోకమునకు లేక నరకమునకు ద్వారము తెరచును. దాని తరువాత ఏ మార్పును, మారుమనస్సునకు అవకాశమును లేదు. ఇతర పొరపాట్లను సరిదిద్దుకొనవచ్చును, తిరిగి సాధించవచ్చును, కాని మన మరణశయ్యపై చేసిన పొరపాటును కాదు. చెట్టు ఎట్లు కూలునో అక్కడనే అది పడియుండవలెను. శవపేటికలో మార్పు లేదు! మనము ఊపిరి విడిచిన తరువాత క్రొత్త జన్మము లేదు! మరణము మన అందరి ముందు ఉన్నది. అది సమీపములో ఉండవచ్చును. మన నిష్క్రమణ సమయము పూర్తిగా అనిశ్చితము. కాని ముందుగానో వెనుకగానో మనలో ప్రతివాడును ఒంటరిగా పడుకొని చనిపోవలసినదే. ఇవన్నియు గంభీరమైన పరిగణనలు.

క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచిన వానికి కూడా మరణము గంభీరమైన సంఘటనే. అతనికి నిస్సందేహముగా "మరణపు ముల్లు" తొలగించబడినది. (1 కొరింథీయులకు 15:55). మరణము అతని విశేషాధికారములలో ఒకటిగా మారినది, ఏలయనగా అతడు క్రీస్తువాడు; బ్రతికినను చచ్చినను అతడు ప్రభువువాడే. అతడు బ్రతికినయెడల క్రీస్తు అతనిలో జీవించుచున్నాడు; అతడు చనిపోయినయెడల క్రీస్తుతో కూడ జీవించుటకు వెళ్లును. అతనికి "బ్రతుకుట క్రీస్తే, చావైతే లాభము" (ఫిలిప్పీయులకు 1:21). మరణము అతనిని అనేక శ్రమలనుండి విడిపించును—బలహీనమైన దేహము, చెడిపోయిన హృదయము, శోధించు అపవాది, వలలో చిక్కించు లేక హింసించు లోకము అనువాటినుండి. మరణము అతనిని అనేక ఆశీర్వాదముల అనుభవములోనికి చేర్చును. అతడు తన ప్రయాసములనుండి విశ్రమించును—సంతోషకరమైన పునరుత్థానమునకై గల నిరీక్షణ నిశ్చయతగా మారును; విమోచింపబడిన పరిశుద్ధాత్మల సాంగత్యము అతనికి కలుగును—అతడు "క్రీస్తుతో కూడ" ఉండును. ఇదంతయు సత్యమే; అయినను విశ్వాసికి కూడా మరణము గంభీరమైన విషయమే. రక్తమాంసములు స్వభావసిద్ధముగా దానికి జంకును. మనము ప్రేమించు వారందరినుండి వేరగుట మనోభావములకు కష్టమైన పరీక్ష. మనము వెళ్లు లోకము మన నిజమైన నివాసమైనను అది మనకు తెలియని లోకమే. విశ్వాసికి మరణము స్నేహపూర్వకమైనదియు హానిలేనిదియు అయినను, దానిని తేలికగా పరిగణించదగిన సంఘటన కాదు. అది ఎల్లప్పుడును అత్యంత గంభీరమైన విషయమే.

ఆలోచనాపరుడును వివేకియునైన ప్రతి మనుష్యుడును తాను మరణమును ఎట్లు ఎదుర్కొనబోవుచున్నాడో ప్రశాంతముగా ఆలోచించుకొనుట మంచిది. మనిషివలె ధైర్యముగా ఉండి ఈ విషయమును ముఖాముఖిగా చూడుము. మనము చేరబోవుచున్న ఈ అంతమును గూర్చి కొన్ని సంగతులను నేను చెప్పుచుండగా వినుడి.

మనుష్యుడు మరణమునకు సమీపించునప్పుడు లోకములోని మంచి వస్తువులు అతనిని ఆదరింపజేయజాలవు. కాలిఫోర్నియా, ఆస్ట్రేలియా బంగారమంతయు మరణపు చీకటి లోయకు వెలుగునివ్వజాలదు. డబ్బు ఒక మనుష్యుని శరీరమునకు ఉత్తమమైన వైద్యసలహాను, పరిచర్యను కొనగలదు; కాని అతని మనస్సాక్షికిని హృదయమునకును ఆత్మకును శాంతిని కొనజాలదు.

మనుష్యుడు మరణమునకు సమీపించునప్పుడు బంధువులు, ప్రేమించువారు, స్నేహితులు, సహోద్యోగులు అతనిని ఆదరింపజేయజాలరు. వారు అతని శారీరక అవసరములను ప్రేమతో తీర్చవచ్చును. అతని మంచము దగ్గర మృదువుగా కనిపెట్టి ఉండి అతని ప్రతి కోరికను ముందుగా గ్రహించవచ్చును. అతని మరణపు తలగడను సరిచేయవచ్చును, క్షీణించుచున్న అతని దేహమును తమ బాహువులలో ఆదుకొనవచ్చును. కాని వారు "రోగగ్రస్తమైన మనస్సునకు పరిచర్య చేయజాలరు." కలత చెందిన హృదయపు బాధను ఆపజాలరు. అశాంతిగల మనస్సాక్షిని దేవుని దృష్టినుండి దాచజాలరు.

మనుష్యుడు మరణమునకు సమీపించునప్పుడు లోకసుఖములు అతనిని ఆదరింపజేయజాలవు. తళతళలాడు నృత్యశాల, ఉల్లాసమైన నాట్యము, అర్ధరాత్రి వినోదములు, గుఱ్ఱపు పందెపు విందు, పేకాట బల్ల, నాటకశాలలోని బాక్సు, పాడు స్త్రీపురుషుల స్వరములు—ఇవన్నియు చివరకు అతనికి రుచింపనివగును. వేట, తుపాకీ పోటీల సంగతులు వినుట అతనికి సంతోషమీయదు. విందులకును పడవ పందెములకును అలంకార సంతలకును ఆహ్వానింపబడుట అతనికి ఉపశమనమీయదు. ఇవి డొల్లవియు శూన్యమైనవియు శక్తిలేనివియునని అతడు తనకు తానే దాచుకొనజాలడు. అవి అతని మనస్సాక్షి చెవికి కేవలము శబ్దము. అవి అతని స్థితికి సరిపడవు. చివరి శత్రువు వరదవలె ముంచుకొని వచ్చుచుండగా అతని హృదయములోని ఒక్క ఖాళీని కూడ అవి పూరింపజాలవు. పరిశుద్ధుడైన దేవుని ఎదుర్కొనవలసిన అవకాశము ముందు అతనిని ప్రశాంతపరచజాలవు.

మనుష్యుడు మరణమునకు సమీపించునప్పుడు పుస్తకములును వార్తాపత్రికలును అతనిని ఆదరింపజేయజాలవు. డికెన్స్ యొక్క అత్యంత తేజోవంతమైన రచనలు అతని చెవికి దిగులుగా ఉండును. టైమ్స్ పత్రికలోని అత్యంత సమర్థమైన వ్యాసము కూడ అతనికి ఆసక్తి కలిగింపజాలదు. ఎడిన్బరో, క్వార్టర్లీ సమీక్షలు అతనికి సంతోషమీయవు. ఇలస్ట్రేటెడ్ న్యూస్, సరికొత్త నవల తెరువబడకుండ లక్ష్యము చేయబడకుండ పడియుండును. వాటి సమయము గతించిపోయినది. వాటి పని ముగిసినది. ఆరోగ్యములో అవి ఎట్టివైనను, మరణ ఘడియలో అవి నిష్ప్రయోజనములు.

తన అంతమునకు సమీపించుచున్న మనుష్యునికి ఆదరణకు ఒక్క ఊట మాత్రమే ఉన్నది, అదియే బైబిలు. బైబిలులోని అధ్యాయములు, బైబిలులోని వాక్యములు, బైబిలునుండి తీసికొనబడిన సత్యప్రకటనలు, బైబిలునుండి గ్రహింపబడిన విషయములుగల గ్రంథములు—ఇవియే మనుష్యుడు చనిపోవునప్పుడు అతనికి ఆదరణ కలుగు ఏకైక అవకాశము. మునుపు బైబిలును విలువైనదిగా ఎంచని మరణించు మనుష్యునికి అది సహజముగానే మేలు చేయునని నేను చెప్పను. మరణశయ్యలను గూర్చి నేను దురదృష్టవశాత్తు చాల ఎరుగుదును గనుక అట్లు చెప్పజాలను. జీవితములో బైబిలును నమ్మకుండ నిర్లక్ష్యము చేసినవాడు మరణములో వెంటనే నమ్మి దానినుండి ఆదరణ పొందుట సంభవమో కాదో నేను చెప్పను. కాని దేవుని వాక్యములోని విషయములనుండి తప్ప మరణించు ఏ మనుష్యుడును నిజమైన ఆదరణ పొందడని నేను నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. మరి ఏ ఇతర మూలమునుండి కలుగు ఆదరణయైనను ఇసుకమీద కట్టబడిన ఇల్లువంటిదే.

దీనిని నేను సార్వత్రికముగా వర్తించు నియమముగా నిర్దేశించుచున్నాను. భూమిమీది ఏ వర్గమునకును మినహాయింపు ఇయ్యను. రాజులైనను బీదలైనను, విద్యావంతులైనను విద్యలేనివారైనను—ఈ విషయములో అందరును సమానులే. బైబిలునుండి పొందితేనే తప్ప మరణించు ఏ మనుష్యునికిని కొంచెమైనను నిజమైన ఆదరణ లేదు. లేఖనములోని అధ్యాయములు, భాగములు, వాక్యములు, వాగ్దానములు, సిద్ధాంతములు వినబడి, అంగీకరింపబడి, నమ్మబడి, ఆధారము చేసికొనబడినప్పుడే—ఒకడు లోకమును విడుచునప్పుడు అతనికి వాగ్దానము చేయదగిన ఆదరణకర్తలు ఇవి మాత్రమే. వాక్యము అంగీకరింపబడి నమ్మబడనంతవరకు ప్రభు రాత్రి భోజనములో పాలుపొందుట రోమన్ కాథలిక్కుల "అంత్యాభిషేక" సంస్కారముకంటె అధికమైన మేలు చేయదు. పాపియైన ఆ మరణించువాడు బైబిలు సత్యమును అంగీకరించి నమ్మకపోయినయెడల, రోమన్ కాథలిక్ యాజకుని పాపక్షమాపణ ఒక అన్యమాంత్రికుని మంత్రములకంటె అధికముగా మనస్సాక్షిని శాంతింపజేయదు. ఈ పత్రమును చదువు ప్రతివానికి నేను చెప్పుచున్నాను: మనుష్యులు బ్రతికియుండు కాలములో బైబిలు లేకుండ సుఖముగా కాలము గడపుచున్నట్లు కనబడవచ్చునేమో గాని, బైబిలు లేకుండ వారు సుఖముగా చనిపోజాలరని నిశ్చయముగా ఎరుగవలెను. పండితుడైన సెల్డన్ చేసిన ఒప్పుకోలు సత్యమైనది: "మరణపు క్షణములో మనము ఆధారపడదగిన గ్రంథము బైబిలు తప్ప మరొకటి లేదు."

నేను ఇప్పుడే చెప్పినదంతటినీ ఉదాహరణలతోను దృష్టాంతములతోను సులభముగా స్థిరపరచగలను. బైబిలును తృణీకరించిన మనుష్యుల మరణశయ్యలను మీకు చూపగలను. ప్రసిద్ధ నాస్తికులైన వోల్టేర్, పెయిన్ అనువారు ఎట్లు దుఃఖములోను, కటుత్వములోను, క్రోధములోను, భయములోను, నిరాశలోను మరణించిరో మీకు చెప్పగలను. బైబిలును ప్రేమించి విశ్వసించినవారి సంతోషకరమైన మరణశయ్యలను, వారి మరణశయ్యల దృశ్యము ఇతరులపై కలిగించిన ధన్యకరమైన ప్రభావమును కూడ మీకు చూపగలను. సెసిల్ అను పరిచారకుని స్తుతి అన్ని సంఘములలోను వినబడవలెను; ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మరణించుచున్న నా తల్లి పడక యొద్ద నేను నిలిచిన సంగతిని నేనెన్నడును మరువను. 'నీవు చావుకు భయపడుచున్నావా?' అని అడిగితిని. 'లేదు!' అని ఆమె బదులిచ్చెను. 'అయితే మరొక స్థితి యొక్క అనిశ్చితత్వము నీకు ఎందుకు చింత కలిగించదు?' 'ఏలయనగా నీవు జలములలో బడి దాటునప్పుడు నేను నీకు తోడైయుందును; నదులలో బడి వెళ్లునప్పుడు అవి నీ మీద పొర్లిపారవు అని దేవుడు సెలవిచ్చియున్నాడు గనుక'" (యెషయా 43:2). ఇట్టి దృష్టాంతములను నేను సులభముగా ఎన్నియో చెప్పగలను. అయితే ఒక పరిచారకునిగా నా స్వంత పరిశీలన ఫలితమును తెలిపి నా ప్రసంగములోని ఈ భాగమును ముగించుట మేలని తలంచుచున్నాను.

నా కాలములో మరణించుచున్న అనేకులను నేను చూచితిని. వారిలో అనేక విధములైన స్వభావములను, ప్రవర్తనలను చూచితిని. కొందరు కోపముతోను, మౌనముగాను, ఆదరణ లేకయు మరణించుట చూచితిని. మరికొందరు అజ్ఞానులుగాను, చింతలేనివారుగాను, భయము అంతగా లేనివారివలెను మరణించుట చూచితిని. కొందరు దీర్ఘ రోగముచే అలసిపోయి బయలుదేరుటకు పూర్తిగా సిద్ధపడియుండిరి; అయినను దేవుని యెదుటికి వెళ్లుటకు వారు తగిన స్థితిలో ఉన్నట్లు నాకు కనబడలేదు. మరికొందరు దేవునియందు ఆశయు నమ్మికయు ఉన్నట్లు చెప్పుకొనుచు మరణించిరి, కాని తాము ఆ బండపై ఉన్నారనుటకు తృప్తికరమైన ఆధారములను విడిచిపోలేదు. వేరు కొందరు "క్రీస్తునందు" ఉండి, సురక్షితముగా ఉన్నారని నేను నమ్ముచున్నాను, అయినను వారు అంతగా స్పష్టమైన ఆదరణను అనుభవించినట్లు కనబడలేదు. కొద్దిమందిని పూర్తి నిరీక్షణ నిశ్చయతతో మరణించుట చూచితిని; వారు బన్యన్ "స్టాండ్‌ఫాస్ట్" వలె నది మధ్యలో కూడ క్రీస్తు నమ్మకత్వమును గూర్చి మహిమకరమైన సాక్ష్యమిచ్చిరి. కాని ఒక్క సంగతిని నేనెన్నడును చూడలేదు. బైబిలు నుండి తన సమాధానమును పొందనివాడు మరణశయ్యపై నిజమైన, స్థిరమైన, ప్రశాంతమైన, యుక్తమైన సమాధానమును అనుభవించుట నేనెన్నడును చూడలేదు. ఇది నేను ధైర్యముగా చెప్పుదును: బైబిలును తన ఆదరణకర్తగాను,

తన సహచరునిగాను, తన స్నేహితునిగాను కలిగియుండకయే మరణశయ్యకు చేరగలనని తలంచువాడు లోకములో గొప్ప పిచ్చివారిలో ఒకడు. ఆత్మకు బైబిలు ఆదరణలు తప్ప వేరే ఆదరణలు లేవు; వీటిని పట్టుకొనని వాడు విరిగిన రెల్లును తప్ప మరేమియు పట్టుకొనలేదు.

మరణశయ్యకు ఏకైక ఆదరణకర్త, ఈ వ్యాసమును చదువువారితో నేడు నేను మాటలాడుచున్న గ్రంథమే. మీరు ఆ గ్రంథమును చదువుదురో లేదో అది తేలికైన సంగతి కాదు. మరణించుచున్న లోకములో మరణించు మనుష్యుడు తన మరణ సమయము వచ్చినప్పుడు తనను ఆదరించుటకు ఏమైనా ఉన్నదా అని గంభీరముగా ఆలోచింపవలెను. చివరిసారిగా మిమ్మును హెచ్చరించుచున్నాను, వేడుకొనుచున్నాను: నా ప్రశ్నకు నిజాయితీగా జవాబు చెప్పుడి. బైబిలును మీరేమి చేయుచున్నారు? దానిని చదువుచున్నారా? ఎట్లు చదువుచున్నారు?

ప్రతి పాఠకుడును బైబిలు చదువవలసిన కర్తవ్యమును, దాని ప్రాముఖ్యతను నేనెందుకు నొక్కి చెప్పుచున్నానో కారణములను ఇప్పుడు తెలిపితిని. బైబిలు వలె మరి ఏ గ్రంథమును ఈ విధముగా వ్రాయబడలేదని చూపితిని,

—బైబిలు గూర్చిన జ్ఞానము రక్షణకు అత్యవసరమని,

—ఏ గ్రంథమునందును ఇట్టి విషయము లేదని,

—సాధారణముగా లోకమునకు ఏ గ్రంథమును ఇంతగా చేయలేదని,

—దానిని చదివిన ప్రతివానికి ఏ గ్రంథమును ఇంతగా చేయజాలదని,

—ఈ గ్రంథమే విశ్వాసమునకును ఆచరణకును ఏకైక ప్రమాణమని.

—అది దేవుని నిజమైన సేవకులందరికి ఎల్లప్పుడూ ఆహారమై యున్నది, ఇప్పటికీ ఆహారమై యున్నది

—మనుష్యులు చనిపోవునప్పుడు వారిని ఓదార్చగల గ్రంథము అదొక్కటే.

ఇవన్నియు పురాతనమైన సంగతులే. నేను క్రొత్తదేదో చెప్పుచున్నానని నటించుట లేదు. పాత సత్యములనే ఒకచోట చేర్చి, వాటిని క్రొత్త రూపములో పోతపోయుటకు ప్రయత్నించితిని. ప్రతి వర్గపు పాఠకుల మనస్సాక్షికి కొన్ని స్పష్టమైన మాటలు చెప్పి అన్నిటిని ముగించెదను.

(1) "చదువ గలిగియుండియు బైబిలును ఎన్నడును చదువని" కొందరి చేతికి ఈ పత్రము చేరవచ్చును.

మీరు వారిలో ఒకరా? అయినయెడల మీతో నేను చెప్పవలసినది ఒకటి యున్నది. మీ ప్రస్తుత మనస్థితిలో నేను మిమ్మును ఓదార్చలేను. అలా చేయుట అపహాస్యమును వంచనయు అగును. మీరు బైబిలును ఇలా చూచుచుండగా, శాంతిని గూర్చియు పరలోకమును గూర్చియు నేను మీతో మాటలాడలేను. మీ ఆత్మను పోగొట్టుకొను ప్రమాదములో ఉన్నారు.

మీరు ప్రమాదములో ఉన్నారు, ఏలయనగా "నిర్లక్ష్యము చేయబడిన మీ బైబిలు మీరు దేవుని ప్రేమించుట లేదనుటకు స్పష్టమైన సాక్ష్యము." ఒక మనుష్యుని శరీర ఆరోగ్యము సాధారణముగా అతని ఆకలిని బట్టి తెలియును. ఒక మనుష్యుని ఆత్మ ఆరోగ్యము అతడు బైబిలును చూచు విధమును బట్టి తెలియును. మీరైతే స్పష్టముగా తీవ్రమైన వ్యాధితో జీవించుచున్నారు. మీరు మారుమనస్సు పొందరా?

మీ హృదయమును నేను తాకలేనని నాకు తెలియును. ఈ సంగతులను మీరు చూచునట్లును అనుభవించునట్లును నేను చేయలేను. బైబిలు విషయములో మీ ప్రస్తుత వైఖరికి వ్యతిరేకముగా నా గంభీరమైన నిరసనను తెలిపి, ఆ నిరసనను మీ మనస్సాక్షి యెదుట ఉంచుట మాత్రమే నేను చేయగలను. నా పూర్ణాత్మతో ఇది చేయుచున్నాను. ఓ, ఆలస్యముగా పశ్చాత్తాపపడకుండ జాగ్రత్తపడుడి! మీ చివరి రోగములో వైద్యుని పిలువనంపు వరకు బైబిలు చదువుట వాయిదా వేసి, అప్పుడు బైబిలు ముద్రవేయబడిన గ్రంథమై, ఇశ్రాయేలు సైన్యములకును ఐగుప్తు సైన్యములకును మధ్య నున్న మేఘమువలె మీ ఆందోళన చెందిన ఆత్మకు చీకటిగా ఉండుటను చూడకుండ జాగ్రత్తపడుడి! "ఈ బైబిలు చదువు లేకయే మనుష్యులు బాగానే గడుపుదురు" అని జీవితమంతయు చెప్పుచు, బైబిలు లేని మనుష్యులు చాలా దీనస్థితిలో ఉండి నరకములో ముగించుదురని కాలక్రమమున మీ నష్టముతో తెలిసికొనకుండ జాగ్రత్తపడుడి! "వార్తాపత్రికను ఘనపరచినంతగా నేను బైబిలును ఘనపరచియున్నయెడల, నా చివరి గడియలలో ఓదార్పు లేకుండ నేను విడువబడియుండను!" అని మీరు అనుభవించు దినము రాకుండ జాగ్రత్తపడుడి! బైబిలును నిర్లక్ష్యము చేయు పాఠకుడా, నేను మీకు స్పష్టమైన హెచ్చరిక ఇచ్చుచున్నాను. తీర్పు మీ తలుపు వెలుపల లోపలికి వచ్చి మిమ్మును నాశనము చేయుటకు సిద్ధముగా ఉన్నది. ప్రభువు మీ ఆత్మను కనికరించును గాక!

(2) "బైబిలు చదువుట ఆరంభించుటకు ఇష్టపడియుండియు, ఎలా ఆరంభించవలెనో సలహా కోరు" ఒకని చేతికి ఈ పత్రము చేరవచ్చును.

మీరు ఆ మనుష్యుడా? నా మాట వినుడి, నేను కొన్ని సంక్షిప్త సూచనలు ఇచ్చెదను.

(అ) మొదటిది, "ఈ రోజే మీ బైబిలు చదువుట ఆరంభించుడి."

ఏదైనా పని చేయాలంటే మార్గం దానిని చేయడమే; అలాగే బైబిలు చదివే మార్గం నిజంగా దానిని చదవడమే. దాని గురించి ఉద్దేశించడం, కోరుకోవడం, తీర్మానించుకోవడం, అనుకోవడం, ఆలోచించడం మిమ్మల్ని ఒక్క అడుగైనా ముందుకు తీసుకెళ్లవు. మీరు తప్పక చదవాలి. ప్రార్థన విషయంలో వలె ఈ విషయంలోనూ రాజమార్గమంటూ ఏదీ లేదు. మీరు స్వయంగా చదవలేకపోతే, మీకు చదివి వినిపించమని మరొకరిని ఒప్పించుకోండి. అయితే ఏదో ఒక విధంగా, కళ్ల ద్వారా గాని చెవుల ద్వారా గాని, లేఖనము యొక్క మాటలు నిజంగా మీ మనస్సు ముందు నుండి సాగిపోవాలి.

(ఆ) మరొక విషయమేమిటంటే, "దానిని అర్థం చేసుకోవాలనే ఆసక్తితో బైబిలు చదవండి."

కొంత ముద్రిత కాగితాన్ని తిప్పి వేయడమే గొప్ప ఉద్దేశమనీ, అది అర్థమైనా కాకపోయినా పట్టింపు లేదనీ ఒక్క క్షణమైనా తలంచకండి. అజ్ఞానులైన కొందరు ప్రతిరోజు ఇన్ని అధ్యాయాలు చదివితే అంతా అయిపోయిందని భావిస్తారు; అవి దేని గురించో వారికి ఏమాత్రం తెలియకపోయినా, తమ గుర్తు కాగితాన్ని ఇన్ని పేజీలు ముందుకు జరిపామని మాత్రమే వారికి తెలుసు. ఇది బైబిలు పఠనాన్ని కేవలం ఒక ఆచారంగా మార్చడమే. "హెయిల్ మేరీ"లను, "ఆవర్ ఫాదర్"లను నమ్మశక్యం కానన్ని సార్లు చెప్పి పాప క్షమాపణ పత్రాలను కొనే రోమన్ కాథలిక్కుల అలవాటుకు ఇది దాదాపు సమానమే. అర్థం కాని బైబిలు ఏ మేలూ చేయని బైబిలు అని సాధారణ సూత్రంగా మీ మనస్సులో నిశ్చయించుకోండి. చదువుతున్నప్పుడు మీకు మీరే తరచుగా, "ఇదంతా దేని గురించి?" అని ప్రశ్నించుకోండి. బంగారం కోసం తవ్వే మనిషి వలె అర్థం కోసం తవ్వండి. కష్టపడి పని చేయండి; త్వరపడి ఆ పనిని విడిచిపెట్టకండి.

(ఇ) మరొక విషయమేమిటంటే, "బాలుని వంటి విశ్వాసముతోను వినయముతోను బైబిలు చదవండి."

మీ గ్రంథాన్ని తెరచినట్లే మీ హృదయాన్ని తెరచి, "ప్రభువా, పలుకుము, నీ సేవకుడు వినుచున్నాడు" అని చెప్పండి. అక్కడ మీకు కనబడేదంతా, అది మీ స్వంత పూర్వాభిప్రాయాలకు ఎంత విరుద్ధంగా ఉన్నా, నిస్సంశయంగా నమ్మాలని తీర్మానించుకోండి. సత్యము యొక్క ప్రతి ప్రకటననూ, అది మీకు ఇష్టమైనా కాకపోయినా, హృదయపూర్వకంగా అంగీకరించాలని తీర్మానించుకోండి.

బైబిలు చదివేవారిలో కొందరు పడిపోయే ఆ దయనీయమైన మనస్తత్వం విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండండి. వారు కొన్ని సిద్ధాంతములను అవి తమకు ఇష్టమైనందున అంగీకరిస్తారు; మరికొన్నిటిని అవి తమను, లేదా తమ ప్రియులను, బంధువులను, స్నేహితులను ఖండించేవి కనుక తిరస్కరిస్తారు. ఈ విధంగా అయితే బైబిలు నిష్ప్రయోజనమే. వాక్యములో ఏమి ఉండాలో తీర్పు చెప్పేవారమా మనం? దేవునికంటే మనకు ఎక్కువ తెలుసా? ప్రతిదీ అంగీకరించి ప్రతిదీ నమ్ముతానని, అర్థం కానిదానిని నమ్మికతో స్వీకరిస్తానని మీ మనస్సులో నిశ్చయించుకోండి. మీరు ప్రార్థన చేసేటప్పుడు దేవునితో మాట్లాడుతున్నారని, దేవుడు మీ మాట వింటున్నాడని జ్ఞాపకముంచుకోండి. కాని మీరు చదివేటప్పుడు దేవుడే మీతో మాట్లాడుతున్నాడని జ్ఞాపకముంచుకోండి; మీరు ఎదురు చెప్పకూడదు, వినాలి.

(ఈ) మరొక విషయమేమిటంటే, "విధేయత, స్వీయ అన్వయం అనే మనస్సుతో బైబిలు చదవండి."

"మీరు" దాని నియమాల ప్రకారం జీవిస్తారని, దాని ప్రకటనల మీద ఆధారపడతారని, దాని ఆజ్ఞల ప్రకారం నడుచుకుంటారని ప్రతిదినం దృఢ నిశ్చయంతో దానిని అధ్యయనం చేయడానికి కూర్చోండి. ప్రతి అధ్యాయం గుండా సాగిపోతున్నప్పుడు, "ఇది "నా" దృక్పథాన్ని, నా ప్రవర్తన విధానాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది? ఇది "నాకు" ఏమి బోధిస్తున్నది?" అని ఆలోచించండి. కేవలం కుతూహలంతో, ఊహాత్మక ప్రయోజనాల కోసం, గ్రంథం మీ హృదయాన్ని జీవితాన్ని ప్రభావితం చేయనివ్వకుండా మీ తలను మనస్సును అభిప్రాయాలతో నింపుకోవడానికి బైబిలు చదవడం తగదు. మన దైనందిన జీవితాల్లో ఆచరణలో పెట్టబడిన బైబిలే ఉత్తమంగా చదవబడిన బైబిలు.

(ఉ) మరొక విషయమేమిటంటే, "ప్రతిదినము బైబిలు చదవండి."

దేవుని వాక్యములోని ఏదో ఒక భాగాన్ని చదివి ధ్యానించడాన్ని ప్రతిదినపు పనిలో ఒక భాగంగా చేసుకోండి. మన శరీరాలకు ఆహారం, వస్త్రం ఎంత అవసరమో, మన ఆత్మలకు వ్యక్తిగతమైన కృపాసాధనాలు ప్రతిదినం అంతే అవసరం. నిన్నటి భోజనం ఈ రోజు పనివాడిని పోషించదు, ఈ రోజు భోజనం రేపు అతనిని పోషించదు. అరణ్యంలో ఇశ్రాయేలీయులు చేసినట్లు చేయండి. ప్రతి ఉదయం మీ మన్నాను తాజాగా కూర్చుకోండి. మీ స్వంత సమయాలను, గంటలను ఎంచుకోండి. మీ పఠనాన్ని తొందరపెట్టకండి. మీ బైబిలుకు మీ సమయంలో ఉత్తమమైన భాగాన్ని ఇవ్వండి, నికృష్టమైనదానిని కాదు. అయితే ఏ పద్ధతిని అనుసరించినా, ప్రతిదినం కృపాసింహాసనాన్ని, బైబిలును దర్శించడం మీ జీవిత నియమంగా ఉండాలి.

(ఊ) మరొక విషయమేమిటంటే, "బైబిలంతటినీ చదవండి, క్రమపద్ధతిలో చదవండి."

వాక్యములోని అనేక భాగాలను కొందరు అసలే చదవరని నేను భయపడుతున్నాను. ఇది చాలా అహంకారపూరితమైన అలవాటు. "లేఖనమంతయు దేవుని శ్వాసముచేత కలిగినది, ఉపదేశించుటకు ప్రయోజనకరమై యున్నది" (2 తిమోతికి 3:16). నేటి కాలంలో అంత సాధారణంగా ఉన్న సత్యం గురించిన విశాలమైన, సమతుల్యమైన అవగాహన లేకపోవడానికి కారణం ఈ అలవాటేనని చెప్పవచ్చు. కొందరి బైబిలు పఠనం నిరంతరం అక్కడక్కడ ముంచి ఏరుకునే పద్ధతి. గ్రంథమంతటినీ క్రమంగా చదవాలన్న ఆలోచనే వారికి ఉన్నట్లు కనబడదు. ఇది కూడా పెద్ద పొరపాటు. అనారోగ్యంలో, బాధలో సందర్భానికి తగిన భాగాలను వెదకడం నిస్సందేహంగా అనుమతించదగినదే. కాని ఈ మినహాయింపు ఉన్నా, పాత నిబంధన, క్రొత్త నిబంధనలను ఒకేసారి ప్రారంభించి, ప్రతిదానిని చివరి వరకు సూటిగా చదివి, తిరిగి మొదలుపెట్టడమే చాలా మంచి పద్ధతి అని నేను నమ్ముతున్నాను. ఈ విషయంలో ప్రతివాడు తన స్వంత మనస్సులో నిశ్చయత కలిగి ఉండాలి. నేను చెప్పగలిగేది ఒక్కటే: దాదాపు నలభై సంవత్సరాలుగా ఇదే నా పద్ధతి, దానిని మార్చవలసిన కారణం నాకు ఎప్పుడూ కనబడలేదు.

(ఋ) మరొక విషయమేమిటంటే, "బైబిలును నిష్పక్షపాతంగా, నిజాయితీగా చదవండి."

ప్రతిదానినీ దాని సరళమైన, స్పష్టమైన అర్థంలో తీసుకోవాలని నిశ్చయించుకోండి; బలవంతపు వ్యాఖ్యానాలన్నింటినీ గొప్ప అనుమానంతో చూడండి. సాధారణ నియమంగా, బైబిలులోని ఒక వచనం ఏ అర్థం ఇస్తున్నట్లు కనబడుతుందో, అదే దాని అర్థం. సిసిల్ నియమం చాలా విలువైనది: "లేఖనమును వ్యాఖ్యానించడానికి సరైన మార్గం, దానిని ఏదో ఒక ప్రత్యేక వ్యవస్థలోకి బలవంతంగా ఇమడ్చడానికి ప్రయత్నించకుండా, మనకు కనబడినట్లే తీసుకోవడం." హూకర్ ఎంతో చక్కగా చెప్పాడు: "లేఖన వివరణలో నేను పాటించే తిరుగులేని నియమం ఇది: అక్షరార్థం నిలబడగలిగినప్పుడు, అక్షరార్థానికి అత్యంత దూరమైనది సాధారణంగా అత్యంత చెడ్డది."

(ఎ) చివరిగా, "క్రీస్తును నిరంతరం దృష్టిలో ఉంచుకొని బైబిలు చదవండి."

లేఖనమంతటి ప్రధాన ఉద్దేశం యేసును గూర్చి సాక్ష్యమివ్వడమే:

పాత నిబంధన ఆచారాలు క్రీస్తు యొక్క ఛాయలు.

పాత నిబంధన న్యాయాధిపతులు, విమోచకులు క్రీస్తుకు సాదృశ్యములు.

పాత నిబంధన చరిత్ర లోకానికి క్రీస్తు అవసరాన్ని చూపుతుంది.

పాత నిబంధన ప్రవచనములు క్రీస్తు శ్రమలతో నిండియున్నవి.

పాత నిబంధన ప్రవచనములు రాబోవు క్రీస్తు మహిమతో నిండియున్నవి.

మొదటి రాకడ, రెండవ రాకడ.

ప్రభువు యొక్క దీనత్వము.

ప్రభువు యొక్క రాజ్యము.

ప్రభువు యొక్క సిలువ, కిరీటము.

ఇవన్నీ బైబిలులో ప్రతిచోటా ప్రకాశిస్తున్నాయి. మీరు బైబిలును సరిగా చదవాలనుకుంటే ఈ సూచనను జ్ఞాపకముంచుకోండి.

స్థలము చాలినయెడల ఈ సూచనలకు నేను ఇంకా సులభముగా జోడింపగలను. ఇవి కొద్దివైనను, చిన్నవైనను, మీ శ్రద్ధకు తగినవని మీరు కనుగొందురు. వీటి ప్రకారము నడుచుకొనుడి; అప్పుడు పరలోకమునకు పోవు మార్గమును మీరు ఎన్నడును తప్పిపోనియ్యబడరని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. వీటి ప్రకారము నడుచుకొనుడి; అప్పుడు మీ మనస్సులో వెలుగు నిరంతరము హెచ్చుచుండునని మీరు తెలిసికొందురు. వాక్యమును సరియైన విధముగా దినదినము ఉపయోగించువాడు పొందు అంతరంగ సాక్ష్యముతో ఏ సాక్ష్యగ్రంథమును పోల్చలేము. అట్టి మనుష్యునికి పండితుల గ్రంథములు అవసరము లేదు—అతనిలో అతనికే సాక్ష్యమున్నది. ఆ గ్రంథము అతని ఆత్మను తృప్తిపరచి పోషించును. ఒక పేద క్రైస్తవ స్త్రీ ఒక అవిశ్వాసితో ఇట్లనెను: "నేను చదువుకొనినదానను కాను. మీవలె నేను వాదింపలేను. అయితే తేనె తేనెయని నాకు తెలియును, ఏలయనగా అది నా నోటిలో మధురమైన రుచిని విడుచును. మరియు బైబిలు దేవుని గ్రంథమని నాకు తెలియును, ఏలయనగా అది నా హృదయములో విడుచు రుచిని బట్టియే."

(3) "బైబిలును ప్రేమించి నమ్మియు, దానిని కొంచెము మాత్రమే చదువు" ఒకని చేతికి ఈ పత్రిక చేరవచ్చును.

ఈ దినములలో అట్టివారు అనేకులున్నారని నేను భయపడుచున్నాను. ఇది తొందరపాటు, హడావుడి గల దినము. ఇది మాటలాడుటయు, కమిటీ సమావేశములును, ప్రజాసేవయు గల దినము. ఇవన్నియు తమ తమ స్థానములో మంచివే, అయితే అవి కొన్నిసార్లు బైబిలును ఏకాంతముగా చదువుటను తగ్గించి కుదించునని నేను భయపడుచున్నాను. నేను చెప్పుచున్న వారిలో మీరును ఒకరని మీ మనస్సాక్షి మీకు చెప్పుచున్నదా? నా మాట వినుడి; మీ గంభీరమైన శ్రద్ధకు తగిన కొన్ని సంగతులను నేను చెప్పెదను.

"అవసరమైనప్పుడు బైబిలునుండి కొంచెమే ఆదరణను పొందు" మనుష్యుడవు నీవే కావచ్చును. శ్రమలు వివిధ కాలములలో వచ్చును. బాధ ఒక పరిశోధించు గాలి; అది చెట్ల ఆకులను రాల్చి పక్షుల గూళ్లను బయలుపరచును. ఇప్పుడు బైబిలు ఆదరణల మీ నిలువలు ఒకనాడు చాలా తగ్గిపోవునేమోయని నేను భయపడుచున్నాను. మీరు చివరకు చాలా తక్కువ ఆహారముతో ఉండి, బలహీనులై, అలసి, చిక్కినవారై రేవునకు చేరుదురేమోయని నేను భయపడుచున్నాను.

"సత్యమందు ఎన్నడును స్థిరపరచబడని" మనుష్యుడవు నీవే కావచ్చును. నిశ్చయత, కృప, విశ్వాసము, స్థిరత్వము మొదలైనవాటిని గూర్చిన సందేహములతోను ప్రశ్నలతోను మీరు కలతచెందుచున్నారని వినినయెడల నేను ఆశ్చర్యపడను. అపవాది పాత కాలపు కపటమైన శత్రువు. బెన్యామీనీయులవలె అతడు "వెండ్రుకకు గురిచూచి రాయి విసరి గురి తప్పనివాడు" (న్యాయాధిపతులు 20:16). తనకు ఇష్టమైనప్పుడు అతడు లేఖనమును సులభముగా ఉదాహరింపగలడు. అయితే అతనితో మంచి పోరాటము పోరాడునంతగా మీరు ఆయుధములతో సిద్ధముగా లేరు. మీ కవచము సరిగా అమరలేదు. మీ ఖడ్గము మీ చేతిలో వదులుగా ఉన్నది.

"జీవితములో పొరపాట్లు చేయు" మనుష్యుడవు నీవే కావచ్చును. మీ స్వంత వివాహమును గూర్చి తప్పిపోయితిరనియు—మీ పిల్లల ఆత్మీయ విద్యను గూర్చి తప్పిపోయితిరనియు—మీ ఇంటి నడతను గూర్చి తప్పిపోయితిరనియు—మీరు చేయు సహవాసమును గూర్చి తప్పిపోయితిరనియు నాకు చెప్పబడినయెడల నేను ఆశ్చర్యపడను. మీరు ప్రయాణించు లోకము రాళ్లతోను, దిబ్బలతోను, ఇసుక తిప్పలతోను నిండియున్నది. మీరు వెలుగు దీపములతోను, పటములతోను తగినంతగా పరిచయము కలిగియుండలేదు.

"మోసపుచ్చు ఒక అబద్ధ బోధకునిచేత కొంతకాలము కొనిపోబడు" మనుష్యుడవు నీవే కావచ్చును. "అబద్ధమును సత్యమువలె కనబడజేయగల" ఆ తెలివైన, వాక్చాతుర్యము గల మనుష్యులు మిమ్మును అనేక అవివేకమైన భావములలోనికి నడిపించుచున్నారని వినినయెడల నాకు ఆశ్చర్యము కలుగదు. మీరు సమతుల్యము తప్పియున్నారు. అలలమీది బెండువలె మీరు ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోవుట ఆశ్చర్యము కాదు.

ఇవన్నియు అసౌకర్యకరమైన సంగతులు. ఈ పత్రికను చదువు ప్రతి వాడును వీటన్నిటినుండి తప్పించుకొనవలెనని నేను కోరుచున్నాను. నేడు నేను మీకు అందించు సలహాను స్వీకరించుడి. మీ బైబిలును "కొంచెము" మాత్రమే చదువక, చాలా ఎక్కువగా చదువుడి. "క్రీస్తు వాక్యము మీలో సమృద్ధిగా నివసింపవలెను" (కొలొస్సయులకు 3:16). ఆత్మీయ జ్ఞానములో కేవలము పసిబిడ్డలుగా ఉండకుడి. "పరలోకరాజ్యమునుగూర్చి బాగుగా బోధింపబడినవారై" ఉండి, పాతదానికి క్రొత్తవాటిని నిరంతరము చేర్చుచుండుటకు ప్రయత్నించుడి. భావన మీద ఆధారపడు మతము అస్థిరమైనది. అది సముద్రపు పోటువంటిది; ఒకప్పుడు ఎక్కువ, ఒకప్పుడు తక్కువ. అది చంద్రునివంటిది; ఒకప్పుడు ప్రకాశించును, ఒకప్పుడు మసకబారును. బైబిలును గూర్చిన లోతైన జ్ఞానముపై ఆధారపడు మతము దృఢమైన, శాశ్వతమైన స్వాస్థ్యము. అది మనుష్యుని "క్రీస్తునందు నాకు నిరీక్షణ కలదు" అని కేవలము అనుభూతి చెందుట మాత్రమే కాక, "నేను ఎవనిని నమ్మితినో ఆయనను ఎరుగుదును" (2 తిమోతికి 1:12) అని చెప్పగలుగునట్లు చేయును.

(4) "బైబిలును విస్తారముగా చదువుచును, అయినను తన చదువు వలన తాను ఏమాత్రము మంచివాడు కాలేదని నమ్ము" ఒకని చేతికి ఈ పత్రిక చేరవచ్చును.

ఇది అపవాది యొక్క కపటమైన శోధన. ఒక దశలో అతడు "బైబిలును అసలే చదువకుము" అనును. మరియొక దశలో "నీ చదువు వలన నీకు ఏ మేలును కలుగుట లేదు; దానిని విడిచిపెట్టుము" అనును. ఆ మనుష్యుడవు నీవేనా? నా హృదయపు లోతులనుండి నేను నీ పట్ల సానుభూతి చెందుచున్నాను. నీకు మేలు చేయుటకు ప్రయత్నించుటకు నన్ను అనుమతింపుము.

ఆ మేలును దినదినము మీరు చూడలేక పోవుటను బట్టి బైబిలునుండి మీకు ఏ మేలును కలుగుట లేదని తలంపకుడి. గొప్ప ఫలితములు తరచుగా నిశ్శబ్దముగాను, ప్రశాంతముగాను ఉండును; అవి కలుగుచున్న సమయములో వాటిని కనుగొనుట కష్టము. భూమిమీద చంద్రుని ప్రభావమును, మానవుని ఊపిరితిత్తులపై గాలి ప్రభావమును తలంచుడి.

మంచు ఎంత నిశ్శబ్దముగా పడునో, గడ్డి ఎంత గోచరముగాకుండ పెరుగునో జ్ఞాపకము చేసికొనుడి. మీరు బైబిలు చదువుట వలన మీ ఆత్మలో మీరు తలంచు దానికంటె ఎంతో ఎక్కువ జరుగుచుండవచ్చును.

వాక్యము మీ హృదయముపై లోతైన "ముద్రలను" క్రమక్రమముగా వేయుచుండవచ్చును; వాటిని గూర్చి ఇప్పుడు మీకు తెలియకపోవచ్చును. జ్ఞాపకము ఏ సంగతులను నిలుపుకొనకపోయినను, తరచుగా మనుష్యుని స్వభావము ఏదో నిత్యమైన ముద్రను పొందుచుండును. ప్రతి సంవత్సరము పాపము మీకు మరింత అసహ్యముగా అగుచున్నదా? ప్రతి సంవత్సరము క్రీస్తు మీకు మరింత అమూల్యుడగుచున్నాడా? ప్రతి సంవత్సరము పరిశుద్ధత మీ దృష్టిలో మరింత సుందరమైనదిగాను, కోరదగినదిగాను అగుచున్నదా? ఇవి ఇట్లుండినయెడల ధైర్యము తెచ్చుకొనుడి. దినదినము మీరు దానిని కనుగొనలేకపోయినను బైబిలు మీకు మేలు చేయుచున్నది.

మీరు లేకున్న యెడల పడిపోవు ఏదో పాపమునుండి లేక మాయనుండి బైబిలు మిమ్మును అడ్డగించుచుండవచ్చును. అది ప్రతిదినము మిమ్మును వెనుకకు నిలుపుచు, మీ చుట్టు కంచె వేయుచు, అనేక తప్పటడుగులను నివారించుచుండవచ్చును. అవును, మీరు వాక్యము చదువుట మానివేసినయెడల ఇది మీకు హాని కలుగునట్లు త్వరగా తెలిసికొందురు! ఆశీర్వాదములతో కలిగిన పరిచయమే కొన్నిసార్లు వాటి విలువను గూర్చి మనలను అజ్ఞానులనుగా చేయును. అపవాదిని ఎదిరించుడి. ఆ క్షణమున మీకు అనిపించినను అనిపించకపోయినను, బైబిలు చదువుటవలన మీరు ఆత్మీయ ఆరోగ్యమును పీల్చుకొనుచున్నారనియు, తెలియకయే మరింత బలవంతులగుచున్నారనియు స్థిరమైన నియమముగా మీ మనస్సులో నిశ్చయించుకొనుడి.

(5) "నిజముగా బైబిలును ప్రేమించి, బైబిలుమీదనే జీవించి, దానిని క్రమముగా చదువు" కొందరి చేతికి ఈ పత్రిక చేరవచ్చును.

మీరు వీరిలో ఒకరా? నా మాట వినుడి; రాబోవు కాలమునకు మనము హృదయమునకు తీసికొనుట మంచిదైన కొన్ని సంగతులను నేను పేర్కొనెదను.

మనము జీవించు ప్రతి సంవత్సరము "బైబిలును ఇంకా ఎక్కువగా చదువుటకు" తీర్మానించుకొందము. అది మన జ్ఞాపకములలో వేరుపారునట్లును, మన హృదయములలో చెక్కబడునట్లును ప్రయత్నించుదము. మరణమను ప్రయాణమునకు వ్యతిరేకముగా దానితో సంపూర్ణముగా సిద్ధపడియుందము. మన ప్రయాణము అతి తుఫానుతో కూడినదిగా ఉండునేమో ఎవరికి తెలియును? చూపును వినికిడియు మనలను విడిచిపోవచ్చును, మనము లోతైన జలములలో ఉండవచ్చును. అట్టి గడియలో వాక్యము "మన హృదయములో దాచుకొనబడి" యుండుట ఎంత మేలు! (కీర్తన 119:11).

మనము జీవించు ప్రతి సంవత్సరము "మన బైబిలు పఠనమును గూర్చి మరింత జాగరూకులమై యుండుటకు" తీర్మానించుకొందము. దానికి మనమిచ్చు సమయమును గూర్చియు, ఆ సమయము గడుపు విధానమును గూర్చియు మిక్కిలి శ్రద్ధ వహించుదము. తగిన కారణము లేకుండ మన దినచర్య పఠనమును విడిచిపెట్టకుండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము. చదువునప్పుడు మన గ్రంథముపై ఆవులించుచు, నిద్రమత్తులో జోగుచు ఉండకుందము. లండను వర్తకుడు టైమ్స్ పత్రికలోని నగర వార్తలను శ్రద్ధగా చదువునట్లు—లేక దూరదేశమునుండి వచ్చిన భర్త లేఖను భార్య చదువునట్లు చదువుదము. ఏ పరిచారకుని గాని, ప్రసంగమును గాని, గ్రంథమును గాని, కరపత్రమును గాని, స్నేహితుని గాని వాక్యముకంటె ఉన్నతముగా ఎంచకుండునట్లు మిక్కిలి జాగ్రత్తపడుదము. మనకును బైబిలునకును మధ్య దూరి బైబిలును మన కన్నులకు మరుగుపరచు గ్రంథము గాని, కరపత్రము గాని, మానవ సలహా గాని శాపగ్రస్తమగును గాక! మరల చెప్పుచున్నాను, మిక్కిలి మెలకువగా ఉండుదము. మనము బైబిలు తెరచిన క్షణమే అపవాది మన ప్రక్కన కూర్చుండును. ఆకలిగొనిన ఆత్మతోను, క్షేమాభివృద్ధిని గూర్చిన నిష్కపటమైన కోరికతోను చదువుట ఎంత మేలు!

మనము "మన కుటుంబములలో బైబిలును మరింత ఘనపరచుటకు" తీర్మానించుకొందము. ఉదయమును సాయంత్రమును మన పిల్లలకును జీవితభాగస్వాములకును దానిని చదివి వినిపించుదము; మనము అట్లు చేయుట మనుష్యులు చూచుటకు సిగ్గుపడకుందము. దానివలన ఏ మేలును కలుగుట కనబడకపోయినను నిరుత్సాహపడకుందము. కుటుంబములో జరుగు బైబిలు పఠనము అనేకులను చెరసాలనుండియు, కారాగారమునుండియు, నరకపు నిత్యాగ్నినుండియు కాపాడెను.

మనము "బైబిలును గూర్చి మరింతగా ధ్యానించుటకు" తీర్మానించుకొందము. లోకములోనికి వెళ్లునప్పుడు రెండు మూడు వాక్యములను వెంట తీసికొనిపోయి, కొంచెము తీరిక దొరికినప్పుడెల్ల వాటిని మనస్సులో మరల మరల తిప్పి ఆలోచించుట మంచిది. అది అనేక వ్యర్థ తలంపులను దూరముగా ఉంచును. అది దినచర్య పఠనమను మేకును బిగించును. అది మన ఆత్మలు నిలిచిపోయి చెడిపోయినవాటిని పుట్టించకుండ కాపాడును. కప్పలు జీవించి చేపలు చచ్చు కుంటలవలె మన జ్ఞాపకశక్తి కాకుండ, దానిని పరిశుద్ధపరచి ఉత్తేజపరచును.

విశ్వాసులను కలిసినప్పుడు "బైబిలును గూర్చి వారితో ఎక్కువగా మాటలాడుటకు" తీర్మానించుకొందము. విచారకరమేమనగా, క్రైస్తవులు కలిసినప్పుడు వారి సంభాషణ తరచుగా ఎంతో నిష్ప్రయోజనముగా ఉండును! ఎన్నో చపలమైన, అల్పమైన, ప్రేమలేని మాటలు చెప్పబడుచున్నవి! బైబిలును ఎక్కువగా బయటకు తీయుదము; అది అపవాదిని తరిమివేయుటకును మన హృదయములను అనుకూలముగా ఉంచుటకును సహాయపడును. ఎమ్మాయికి ప్రయాణమైపోవుచున్న ఇద్దరు శిష్యులతో యేసు సమీపించి కూడ నడచినట్లు, ఈ చెడ్డ లోకములో మనమందరము ఒకరితో ఒకరము కలిసి నడచుటకు ప్రయత్నించుదుమా; అప్పుడు ఆయన తరచుగా దగ్గరకు వచ్చి మనతో కూడ వచ్చును గాక!

చివరిగా, మనము జీవించు ప్రతి సంవత్సరము "బైబిలును బట్టి మరింతగా జీవించుటకు" తీర్మానించుకొందము. మన అభిప్రాయములన్నిటిని, ఆచారములన్నిటిని—మన అలవాట్లను, స్వభావములను—బహిరంగముగాను ఏకాంతముగాను, లోకములోను మన స్వంత గృహములలోను మన ప్రవర్తనను తరచుగా లెక్కచూచుకొందము. సమస్తమును బైబిలుతో కొలిచి, దేవుని సహాయముతో దానికి అనుగుణముగా ఉండుటకు తీర్మానించుకొందము.

"తన నడత శుద్ధముగా ఉంచుకొనుటకు" అనగా వాక్యమునకు అనుగుణముగా జీవించుటద్వారా మనము అంతకంతకు నేర్చుకొందుము గాక! (కీర్తన 119:9).

ఈ సంగతులన్నిటిని ఈ పత్రము ఎవరి చేతికి చిక్కునో వారందరి గంభీరమైన ప్రార్థనాపూర్వకమైన దృష్టికి సిఫారసు చేయుచున్నాను. నా ప్రియమైన దేశపు పరిచారకులు బైబిలు చదువు పరిచారకులుగా, సమాజములు బైబిలు చదువు సమాజములుగా, జాతి బైబిలు చదువు జాతిగా ఉండవలెనని నేను కోరుచున్నాను. ఈ కోరదగిన ఫలితమును సాధించుటకు నా సామర్థ్యమును దేవుని ఖజానాలో వేయుచున్నాను. అది వ్యర్థము కాకుండునట్లు ప్రభువు అనుగ్రహించును గాక!

ప్రభు రాత్రి భోజనము

"కాబట్టి ప్రతి మనుష్యుడును తన్ను తాను పరీక్షించుకొనవలెను; ఆలాగు చేసి ఆ రొట్టెలోనిది తిని ఆ గిన్నెలోనిది త్రాగవలెను" (1 కొరింథీయులకు 11:28)

ఈ పత్రము యొక్క శీర్షికను ఏర్పరచు మాటలు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయమును సూచించును. ఆ విషయము ప్రభు రాత్రి భోజనము.

క్రైస్తవ మతములోని ఏ భాగమును ప్రభు రాత్రి భోజనమంతగా పూర్తిగా అపార్థము చేసికొనబడినదిగా ఉండకపోవచ్చును. దాదాపు 1800 సంవత్సరములుగా ఏ విషయమునందును ఇన్ని వివాదములు, కలహములు, తర్కములు కలుగలేదు. ఏ విషయమునందును పొరపాట్లు ఇంత హాని చేయలేదు. మన సమాధానము కొరకును లాభము కొరకును ఉద్దేశింపబడిన ఆ విధియే కలహమునకు కారణమై పాపమునకు అవకాశమాయెను. ఇట్టివి జరుగకూడదు!

"ఆచరణాత్మక" క్రైస్తవ్యములోని ముఖ్య అంశములలో ప్రభు రాత్రి భోజనమును చేర్చుటకు నేను క్షమాపణ చెప్పుకొనను. ఈ విధిని గూర్చిన అజ్ఞానపూరితమైన అభిప్రాయములును, తప్పుడు సిద్ధాంతమును క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారి ప్రస్తుత విభేదములలో కొన్నిటికి మూలములో ఉన్నవని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. కొందరు దానిని పూర్తిగా విస్మరించుదురు; కొందరు పూర్తిగా అపార్థము చేసికొందురు; కొందరు దానికి ఎన్నడును ఉద్దేశింపబడని స్థానమునకు హెచ్చించి దానిని విగ్రహముగా చేయుదురు. నేను దీనిపై కొంచెము వెలుగు ప్రసరింపజేసి, కొందరి మనస్సులలోని సందేహములను తొలగించగలిగినయెడల నేను ఎంతో కృతజ్ఞుడనగుదును. ప్రభువు వచ్చువరకు ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చిన వివాదము ఎన్నడును పూర్తిగా ముగియునని ఆశించుట నిరాశాజనకమని నేను భయపడుచున్నాను. అయితే కొందరి మనస్సులలో దానిని చుట్టుముట్టియున్న మంచును, మర్మమును, అస్పష్టతను బైబిలు యొక్క స్పష్టమైన సత్యము తొలగించునని ఆశించుట అధికమైన ఆశ కాదు.

ప్రభు రాత్రి భోజనమును పరిశీలించుటలో నాలుగు ఆచరణాత్మక ప్రశ్నలను అడిగి వాటికి జవాబులిచ్చుటతో నేను తృప్తిపడుదును.

I. ప్రభు రాత్రి భోజనము ఎందుకు నియమింపబడెను?

II. భోజనపు బల్ల వద్దకు వెళ్లి సహవాసులుగా ఉండవలసినవారు ఎవరు?

III. ప్రభు రాత్రి భోజనమునుండి సహవాసులు ఏమి ఆశించవచ్చును?

IV. క్రైస్తవులని పిలువబడు అనేకులు (సంఘమునకు వెళ్లు అవిశ్వాసులు) ప్రభువు బల్ల వద్దకు ఎన్నడును ఎందుకు వెళ్లరు?

ఈ నాలుగు ప్రశ్నలను న్యాయముగాను, నిజాయితీగాను, పక్షపాతము లేకుండను పరిశీలించినయెడల, ఈ పత్రపు విషయమును మరింత స్పష్టముగా చూచుటయు, మన దినములలోని కొన్ని ప్రధాన దోషములను గూర్చి కొన్ని స్పష్టమైన ఆచరణాత్మక భావములను పొందుటయు తప్పక జరుగునని నేను తలంచుచున్నాను. "ఆచరణాత్మక" అని ఒత్తిచెప్పుచున్నాను. ఈ గ్రంథములో నా ముఖ్య ఉద్దేశము ఆచరణాత్మక క్రైస్తవ్యమును ప్రోత్సహించుటయే.

I. మొదటిగా, "ప్రభు రాత్రి భోజనము ఎందుకు నియమింపబడెను?"

ఇది క్రీస్తు మరణమనే బలిని, దాని వలన మనకు కలిగిన ప్రయోజనములను నిరంతరము జ్ఞాపకము చేసికొనుటకు నియమింపబడినది. ప్రభు రాత్రి భోజనములో విరువబడి, ఇయ్యబడి, తినబడు రొట్టె, మన పాపముల నిమిత్తము సిలువపై అర్పింపబడిన క్రీస్తు శరీరమును మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకే ఉద్దేశింపబడినది. పోయబడి, పుచ్చుకొనబడు ద్రాక్షారసము, మన పాపముల నిమిత్తము సిలువపై చిందింపబడిన క్రీస్తు రక్తమును మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకే ఉద్దేశింపబడినది. ఆ రొట్టెను తిని ఆ ద్రాక్షారసమును త్రాగువాడు, క్రీస్తు తన ఆత్మ కొరకు సంపాదించిన ప్రయోజనములను, ఆ ప్రయోజనములన్నియు ఆధారపడియున్న మూలాధారముగాను మలుపు తిరుగు స్థానముగాను ఉన్న క్రీస్తు మరణమును, అత్యంత స్పష్టముగాను బలముగాను జ్ఞాపకము చేసికొనును.

ఇప్పుడు, ఇక్కడ చెప్పబడిన అభిప్రాయము క్రొత్త నిబంధన బోధించు సిద్ధాంతమేనా? కానట్లయితే, మనుష్యులు దానిని ఎప్పటికీ త్రోసివేసి, పారవేసి, తిరస్కరింతురు గాక. అదే అయినట్లయితే, ఎవరు బోధించినను, దానిని గట్టిగా పట్టుకొనుటకును, దానియందలి మన నమ్మికను ఒప్పుకొనుటకును, దానిపై మన విశ్వాసమును నిలుపుటకును, మరి ఏ ఇతర అభిప్రాయమును అంగీకరింపక స్థిరముగా నిరాకరించుటకును మనము ఎన్నడును సిగ్గుపడకుందుము గాక. ఇట్టి విషయములలో మనము ఏ మనుష్యుని గురువని పిలువకూడదు. ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చి గొప్ప వేదాంతులును పండితులైన బోధకులును ఏమి ప్రకటించుట యుక్తమని తలంచినను అది అంతగా ముఖ్యము కాదు. దేవుని వాక్యము తెలియజేయు దానికంటె ఎక్కువగా వారు బోధించినయెడల వారిని నమ్మకూడదు.

నేను నా బైబిలును తీసి క్రొత్త నిబంధనను తిరగవేయుదును. అక్కడ ప్రభు రాత్రి భోజనము మొదట నియమింపబడిన సంగతిని గూర్చి నాలుగు వేరు వేరు వృత్తాంతములు నాకు కనబడుచున్నవి. మత్తయి, మార్కు, లూకా, పౌలు అను నలుగురును దానిని వర్ణించిరి; ఈ మరపురాని సందర్భమున మన ప్రభువు ఏమి చేసెనో చెప్పుటలో ఆ నలుగురును ఏకీభవించుచున్నారు. అయితే, తన శిష్యులు రొట్టెను తిని పాత్రలోనిది త్రాగవలెనని ప్రభువు ఎందుకు ఆజ్ఞాపించెనో ఇద్దరు మాత్రమే తెలియజేయుదురు. పౌలును లూకాయును "నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై దీనిని చేయుడి" అను ఆశ్చర్యకరమైన మాటలను వ్రాసిరి. పౌలు తన ఆత్మనిర్దేశిత వ్యాఖ్యానమును జోడించెను: "మీరు ఈ రొట్టెను తిని ఈ పాత్రలోనిది త్రాగునప్పుడెల్ల ప్రభువు వచ్చు వరకు ఆయన మరణమును ప్రచురించుదురు." (లూకా 22:19; 1 కొరింథీయులకు 11:25-26). లేఖనము ఇంత స్పష్టముగా మాటలాడుచుండగా, మనుష్యులు దానితో తృప్తిపడలేక పోవుట ఎందుకు? క్రొత్త నిబంధనలో ఇంత సరళముగా ఉన్న విషయమును మనము గూఢముగాను గందరగోళముగాను చేయనేల? "క్రీస్తు మరణమును నిరంతరము జ్ఞాపకము చేసికొనుట" అనునదియే ప్రభు రాత్రి భోజనము నియమింపబడిన ఏకైక గొప్ప ఉద్దేశము. దీనికంటె ముందుకు వెళ్లువాడు దేవుని వాక్యమునకు తన మాటలను చేర్చుచున్నాడు; అట్లు చేయుట వలన తన ఆత్మను గొప్ప ప్రమాదములో పడవేయుచున్నాడు.

ఇప్పుడు, "తన మరణమును జ్ఞాపకము చేసికొనుట" అను ఇంత సరళమైన ఉద్దేశము కొరకు మన ప్రభువు ఒక విధిని నియమించెనని తలంచుట సహేతుకమేనా? నిశ్చయముగా సహేతుకమే. ఆయన భూలోక పరిచర్యలోని సంగతులన్నిటిలో ఆయన మరణమునకు సమానమైన ప్రాముఖ్యత గలది ఏదియు లేదు. అది లోక పునాది వేయబడినప్పటి నుండి దేవుని వాగ్దానములో నియమింపబడిన, మనుష్యుని పాపము కొరకైన గొప్ప పరిష్కారము. మనుష్యుడు పడిపోయినప్పటి నుండి అర్పింపబడిన ప్రతి జంతు బలియు నిరంతరము దేనిని సూచించెనో, సర్వశక్తిగల దేవుని అట్టి గొప్ప విమోచనము అదియే. మెస్సీయా లోకమునకు వచ్చిన గొప్ప అంతము, ఉద్దేశము అదియే. క్షమాపణ విషయములోను దేవునితో సమాధానము విషయములోను మనుష్యుని నిరీక్షణలన్నిటికి మూలరాయి, పునాది అదియే. సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే, క్రీస్తు "సిలువపై మన స్థానములో నిలిచి మన పాపముల నిమిత్తము మరణించుట చేత అంతటిని సంపూర్ణము చేయకపోయినయెడల," ఆయన జీవించినదియు, బోధించినదియు, ప్రకటించినదియు, ప్రవచించినదియు, అద్భుతములు చేసినదియు వ్యర్థమగును. ఆయన మరణమే మన జీవము. ఆయన మరణమే దేవునికి మనము చెల్లింపవలసిన ఋణము చెల్లింపు. ఆయన మరణము లేకుండా మనము సృష్టిలో అత్యంత దౌర్భాగ్యులమై యుండెడివారము. మన రక్షకుని మరణమును మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకు ప్రత్యేకముగా ఒక విధి నియమింపబడుటలో ఆశ్చర్యము లేదు. పేద, బలహీన, పాపియైన మనుష్యునికి నిరంతరము జ్ఞాపకము చేయబడవలసిన ఏకైక సంగతి ఇదియే.

ప్రభు రాత్రి భోజనము ఒక బలిగా నియమింపబడెననియు, దానిలో రొట్టె ద్రాక్షారసముల రూపములలో క్రీస్తు యొక్క అక్షరార్థమైన శరీరము రక్తము ఉన్నవనియు చెప్పుటకు క్రొత్త నిబంధన మనుష్యులకు అధికారమిచ్చుచున్నదా? ఎంతమాత్రమును లేదు! ప్రభువైన యేసు శిష్యులతో "ఇది నా శరీరము," "ఇది నా రక్తము" అని చెప్పినప్పుడు, "నా చేతిలోని ఈ రొట్టె నా శరీరమునకు ఒక సంకేతము, నా చేతిలోని ఈ ద్రాక్షారసపు పాత్ర నా రక్తమునకు ఒక సంకేతమును కలిగియున్నది" అని ఆయన స్పష్టముగా భావించెను. శిష్యులు ఆయన అట్టి భాష వాడుట వినుటకు అలవాటుపడినవారు. "పొలము లోకము, మంచి విత్తనము రాజ్యమునకు కుమారులు; గురుగులు దుష్టుని కుమారులు" (మత్తయి 13:38) అని ఆయన చెప్పిన మాట వారికి జ్ఞాపకమున్నది. తన స్వంత శరీరమును తన స్వంత రక్తమును తన చేతులలో పట్టుకొనియున్నానని, తన అక్షరార్థమైన శరీరమును రక్తమును వారికి తిని త్రాగుటకు అక్షరార్థముగా ఇచ్చుచున్నానని ఆయన చెప్పదలచెనని వారి మనస్సులలో ఎన్నడును తోచలేదు. క్రొత్త నిబంధన గ్రంథకర్తలలో ఒక్కడైనను ప్రభు రాత్రి భోజనమును బలిగా చెప్పలేదు, ప్రభువు బల్లను బలిపీఠమని పిలువలేదు, క్రైస్తవ పరిచారకుడు బలులర్పించు యాజకుడని సూచనగానైనను చెప్పలేదు. క్రీస్తు ఒక్కసారి అర్పించుకొనిన తరువాత ఇంక బలి యొక్క అవసరము లేదనుటయే క్రొత్త నిబంధన యొక్క సర్వజనీనమైన సిద్ధాంతము.

హెబ్రీయులకు పౌలు వ్రాసిన "మనకు బలిపీఠము ఉన్నది" (హెబ్రీయులకు 13:10) అను మాటలు ప్రభువు బల్ల ఒక బలిపీఠమనుటకు రుజువని ఎవరైనను నమ్మినయెడల, నేను వారికి జ్ఞాపకము చేయునదేమనగా: "క్రైస్తవులకు వారు పాలుపొందు బలిపీఠము ఒకటి ఉన్నది. ఆ బలిపీఠము మన ప్రభువైన క్రీస్తే; ఆయనే బలిపీఠము, యాజకుడు, బలి అను ముగ్గురును ఒక్కడే."

సహవాస సేవ అంతటిలోను, మన దృష్టికి నిరంతరము నొక్కి చెప్పబడు ఈ విధి యొక్క ఏకైక భావన క్రీస్తు మరణమును "జ్ఞాపకము చేసికొనుట". రొట్టె ద్రాక్షారసముల రూపములలో క్రీస్తు సహజ శరీరము రక్తము ఉన్నవను విషయమై, "క్రీస్తు సహజ శరీరము రక్తము పరలోకమందున్నవి, ఇక్కడ లేవు" అనునదే స్పష్టమైన సమాధానము. ప్రభు రాత్రి భోజనములో "బలిపీఠము," "బలి," "యాజకుడు," "నిజమైన ఉనికి" అను మాటలను గూర్చి సంతోషముగా మాటలాడు రోమన్ కాథలిక్కులు, తాము వాడుచున్న భాష బైబిలునకు పూర్తిగా వెలుపలిదని జ్ఞాపకము చేసికొనుట మేలు.

మన ముందున్న విషయము అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. దానిని గట్టిగా పట్టుకొని, ఎన్నడును విడిచిపెట్టకుందము. మన సంస్కర్తలు రోమన్ కాథలిక్కులతో అతి తీవ్రముగా వాదించినది ఈ విషయముపైనే; దీనికొరకే వారు వెనుకంజ వేయక అగ్నికి తమను తాము అప్పగించుకొనిరి. ప్రభు రాత్రి భోజనము ఒక బలి అని ఒప్పుకొనుటకంటె వారు సంతోషముగా తమ ప్రాణములనే అర్పించిరి. "ప్రత్యక్ష సన్నిధి" అను సిద్ధాంతమును తిరిగి తెచ్చుట, సహవాసమును రోమన్ కాథలిక్కుల "మాస్"గా మార్చుట అనగా మన హతసాక్షులను అవమానపరచుటయే, ప్రొటెస్టెంటు సంస్కరణ యొక్క మొదటి సూత్రములను తలక్రిందులు చేయుటయే. కాదు, ఇంకను ఎక్కువగా, అది దేవుని వాక్యము యొక్క స్పష్టమైన బోధను విస్మరించుటయే, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క యాజక పరిచర్యను అగౌరవపరచుటయే. ప్రభు రాత్రి భోజనము అర్పణగా కాక, "క్రీస్తు శరీరమును రక్తమును జ్ఞాపకము చేసికొనుటకు" నియమింపబడినదని బైబిలు స్పష్టముగా బోధించుచున్నది. పాపము కొరకు క్రీస్తు సిలువపై చేసిన ప్రత్యామ్నాయ మరణము సంపూర్ణమైన బలి అనియు, అది ఎన్నడును పునరావృతము కానవసరము లేదనియు బైబిలు బోధించుచున్నది. క్రైస్తవ విశ్వాసము యొక్క ఈ రెండు గొప్ప సూత్రములయందు స్థిరముగా నిలిచియుందము. ప్రభు రాత్రి భోజనము యొక్క ఉద్దేశ్యమును స్పష్టముగా గ్రహించుట, తప్పుడు సిద్ధాంతముల భ్రమల నుండి ఆత్మను కాపాడు ఉత్తమ రక్షణలలో ఒకటి.

II. రెండవదిగా, "ప్రభు రాత్రి భోజనమును ఎవరు పొందవలెను?" అను దానిని చూపుటకు ప్రయత్నించెదను. ఎట్టి వారు బల్ల యొద్దకు వెళ్లి ప్రభు రాత్రి భోజనమును పొందవలెనని ఉద్దేశింపబడినది?

ఈ విధిలో పాలుపొందకూడని వారెవరో మొదట చూపెదను. ఈ విషయమునందును, ఈ అంశమునందు ప్రతి భాగమునందును వ్యాపించియున్న అజ్ఞానము విస్తారమైనది, శోచనీయమైనది, భయంకరమైనది. దీనిపై ఏదైనా వెలుగు ప్రసరింపజేయుటకు నేను ఏమైనను చేయగలిగినయెడల చాలా కృతజ్ఞుడనగుదును. "పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్"లో జాన్ బన్యన్ క్రైస్తవ యాత్రికులకు ప్రమాదకరమైన వారిగా వర్ణించిన ముఖ్యమైన రాక్షసులు ఇద్దరు: పోపు మరియు

అన్యమతస్థుడు. ఆ మంచి పాత ప్యూరిటన్ మనము జీవించుచున్న కాలములను ముందుగా చూచియుండినయెడల, అజ్ఞానము అను రాక్షసుని గూర్చి కూడ ఏదో చెప్పియుండెడివాడు.

(అ) క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను వారందరినీ ప్రభు బల్ల యొద్దకు రమ్మని ఒత్తిడి చేయుట తగదు. ఈ విధికి తగినతనమును సిద్ధపాటును అనునవి ఉన్నవి. అది ఒక ఔషధమువలె, దానిని పొందువారి మనస్థితితో సంబంధము లేకుండా పనిచేయదు. తమ సంఘమునందలి వారందరూ ప్రభు బల్ల యొద్దకు రావలెనని, ఆ రాకడ ప్రతి ఒక్కరికి తప్పక మేలు చేయునన్నట్లు ఒత్తిడి చేయువారి బోధకు లేఖనమునందు ఏ ఆధారమూ లేదు. కాదు, అది మనుష్యుల ఆత్మలకు అపారమైన హాని కలిగించు బోధయే, ప్రభు రాత్రి భోజనమును పొందుటను కేవలము ఒక ఆచారముగా మార్చు బోధయే. అజ్ఞానము ఎన్నడును అంగీకారయోగ్యమైన ఆరాధనకు తల్లి కాజాలదు; తాను ఎందుకు వచ్చుచున్నాడో తెలియకుండా ప్రభు బల్ల యొద్దకు వచ్చు అజ్ఞానియైన సంభాషకుడు పూర్తిగా తప్పు స్థలమునందున్నాడు. "ప్రతి మనుష్యుడు తనను తాను పరీక్షించుకొని, ఆ రొట్టెలో నుండి తిని ఆ పాత్రలో నుండి త్రాగవలెను"—"ప్రభువు శరీరమును వివేచించుట"—అనగా రొట్టె ద్రాక్షారసముల చిహ్నములు దేనిని సూచించుచున్నవో, అవి ఎందుకు నియమింపబడినవో, క్రీస్తు మరణమును జ్ఞాపకము చేసికొనుట యొక్క ప్రత్యేక ప్రయోజనమేమో గ్రహించుట—నిజమైన సంభాషకునికి అత్యావశ్యకమైన అర్హత. సువార్తను నమ్మి మారుమనస్సు పొందవలెనని దేవుడు అంతటను అందరినీ ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 17:30); కానీ ప్రభు బల్ల యొద్దకు రావలెనని ప్రతి ఒక్కరినీ ఆ విధముగా, ఆ రీతిగా ఆజ్ఞాపించుట లేదు. కాదు: ఇది తేలికగా గాని, అజాగ్రత్తగా గాని తీసికొనవలసిన విషయము కాదు! ఇది గంభీరమైన విధి, గంభీరముగానే దీనిని ఆచరింపవలెను.

(ఆ) కానీ ఇంతటితో ముగియలేదు. బహిరంగ పాపమునందు జీవించుచు, దానిని విడువకూడదని నిశ్చయించుకొనిన పాపులు ఎన్నడును ప్రభు బల్ల యొద్దకు రాకూడదు. అలా చేయుట క్రీస్తును స్పష్టముగా అవమానించుటయే, ఆయన సువార్తను తిరస్కరించుటయే. క్రీస్తు మరణించుట అవసరమగునట్లు చేసిన ఆ శాపగ్రస్తమైన దానిని పట్టుకొనియుండగా, ఆయన మరణమును జ్ఞాపకము చేసికొనగోరుచున్నామని చెప్పుకొనుట అర్థరహితము. ఒక మనుష్యుడు పాపమునందు కొనసాగుచున్నాడన్న వాస్తవమే అతడు క్రీస్తును లక్ష్యపెట్టుట లేదనుటకును, విమోచన అర్పణకు కృతజ్ఞత చూపుట లేదనుటకును స్పష్టమైన సాక్ష్యము.

యాజకుని పాపనివేదన పీఠము వద్దకు వెళ్లి పాప విమోచనము పొందు అజ్ఞానియైన రోమన్ కాథలిక్కు, తాను రోమన్

కాథలిక్కు మాస్‌కు వెళ్లుటకు తగినవాడనని తలంచవచ్చును, మాస్ అయిన తరువాత తన పాపములకు తిరిగి వెళ్లవచ్చును. అతడు బైబిలును ఎన్నడును చదువడు, అంతకంటె బాగా తెలియదు! కానీ దేవుని ఆజ్ఞలలో దేనినైనను అలవాటుగా మీరుచుండి కూడ, అది తనకు మేలు చేయునన్నట్లు, తన పాపములను తుడిచివేయునన్నట్లు ప్రభు బల్ల యొద్దకు వెళ్లు క్రైస్తవుడునని చెప్పుకొను వాడు నిజముగా మిక్కిలి దోషియే. తన దుష్ట అలవాట్లను కొనసాగించుటకే అతడు ఎంచుకొను కాలమంతయు ప్రభు బల్ల వలన అతనికి ఏ కొంచెమైనను మేలు కలుగదు, అతడు పాపముపై పాపమునే చేర్చుకొనుచున్నాడు. పశ్చాత్తాపపడని పాపమును ప్రభు బల్ల యొద్దకు తీసికొనిపోయి, మనము ఇంకను దుష్టత్వముతో స్నేహముగానే ఉన్నామని మన హృదయములో ఎరిగియుండియు, అక్కడ రొట్టెను ద్రాక్షారసమును పొందుట మనుష్యుడు చేయగల అత్యంత చెడు కార్యములలో ఒకటి, మనస్సాక్షిని అత్యంత కఠినపరచు వాటిలో ఒకటి. ఒక మనుష్యునికి తన పాపములు కావలసినయెడల, వాటిని విడువలేనియెడల, అతడు తప్పక ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు దూరముగా ఉండవలెను. "అపాత్రముగా తినుట మరియు త్రాగుట" అనునది ఉన్నది, అది మన స్వంత "తీర్పునకు" కారణమగును. ఈ మాటలు పశ్చాత్తాపపడని పాపికి ఉన్నంత పూర్ణముగా మరి ఎవరికిని వర్తింపవు.

(ఇ) కానీ నేను ఇంకను ముగించలేదు. తమ స్వంత క్రియలచేత తాము రక్షింపబడుదుమని తలంచు స్వనీతిపరులు ప్రభు బల్ల యొద్దకు రావలసిన అవసరము లేదు. మొదట వినుటకు వింతగా అనిపించినను, ప్రభు బల్లను పొందుటకు ఈ జనులే అందరిలో అతి తక్కువ అర్హులు. వారు బాహ్యముగా సరియైనవారుగా, నీతిమంతులుగా, గౌరవనీయులుగా తమ జీవితములలో ఉండవచ్చును, కానీ రక్షణ కొరకు తమ స్వంత మంచితనమును నమ్ముకొనుచున్నంతకాలము ప్రభు రాత్రి భోజనమునందు వారు పూర్తిగా తప్పు స్థలమునందున్నారు. ఏలయనగా ప్రభు రాత్రి భోజనమునందు మనము దేనిని ప్రకటించుచున్నాము? మనకు స్వంతమైన మంచితనము గాని, నీతి గాని, యోగ్యత గాని లేదనియు, మన ఆశ అంతయు క్రీస్తునందే అనియు బహిరంగముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము.

మనము అపరాధులమనియు, పాపులమనియు, భ్రష్టులమనియు, స్వభావసిద్ధముగా దేవుని ఉగ్రతకును శిక్షకును పాత్రులమనియు బహిరంగముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము. దేవునియొద్ద అంగీకారము కొరకు మనము చూచుటకు క్రీస్తు యోగ్యతయే గాని మన యోగ్యత కాదనియు, క్రీస్తు నీతియే గాని మన నీతి కాదనియు ఏకైక కారణమని బహిరంగముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము. ఇప్పుడు ఇట్టి విధితో స్వనీతిపరునికి ఏమి సంబంధము? స్పష్టముగా ఏమియు లేదు.

ఏది ఏమైనను ఒక విషయము చాలా స్పష్టము: స్వనీతిపరుడు ప్రభు రాత్రి భోజనమును పొందవలసిన అవసరము లేదు. సహవాస సేవ

Church bids all communicants declare that "they do not presume to come to the Table trusting in their own righteousness, but in God's numerous and great mercies." It tells them to say, "We are not worthy so much as to gather up the crumbs under Your table," "the memory of our sins is grievous to us; the burden of them is intolerable." How many self-righteous professing Christians can ever go to the Lord's Table and take these words into his mouth, is beyond my understanding! It only shows that many professing Christians use the "forms" of worship without taking the trouble to consider what they mean.

The plain truth is that the Lord's Supper was not meant for dead souls, but for living ones. The careless, the ignorant, the willfully wicked, the selfrighteous, are no more fit to come to the Lord's Table than a dead corpse is fit to sit down at a king's feast. To enjoy a spiritual feast we must have a spiritual heart, and taste, and appetite. To suppose that the Lord's Table can do any good to an unspiritual man, is as foolish as to put bread and wine into the mouth of a dead person. The careless, the ignorant, and the willfully wicked, so long as they continue in that state, are utterly unfit to come to the Lord's Supper. To urge them to partake is not to do them good but harm. The Lord's Supper is not a converting or justifying ordinance. If a man goes to the Table unconverted or unforgiven, he will be no better when he comes away (actually worse due to the associated judgments for coming unworthily).

But, after all, the ground having been cleared of error, the question still remains to be answered--Who are the sort of persons who ought to receive the Lord's Supper? I answer that by saying, people who have "examined themselves to see whether they have truly repented of their former sins, steadfastly purposing to lead a new life--have a true faith in God's mercy through Christ, with a thankful remembrance of His death--they are in love with all men." In a word, I find that a worthy communicant is one who possesses three simple marks and qualifications--repentance, faith, and love. Does a man truly repent of sin and hate it? Does a man put his trust in Jesus Christ as his only hope of salvation? Does a man live in love towards others? He that can truly answer each of these questions, "I do," he is a man that is Scripturally qualified for the Lord's Supper. Let him come boldly. Let no barrier be put in his way. He comes up to the Bible standard of communicants. He may draw near with confidence, and feel assured that the great Master of the banquet is not displeased.

Such a man's repentance may be very much imperfect. Never mind! Is it real? Is he truly repentant? His faith in Christ may be very weak. Never mind! Is it real? A penny is as much true currency as is a one hundred dollar bill. His love may be very defective in quantity and degree. Never mind! Is it genuine? The grand test of a man's Christianity is not the quantity of holiness he has, but whether he has any all.

The first twelve communicants, when Christ Himself gave the bread and wine, were weak indeed--weak in knowledge, weak in faith, weak in courage, weak in patience, weak in love! But eleven of them had something about them which outweighed all defects: they were real, genuine, sincere, and true.

Forever let this great principle be rooted in our minds--the only worthy communicant is the man who has demonstrated repentance toward God, faith toward our Lord Jesus Christ, and practical love toward others. Are you that man? Then you may draw near to the table, and take the ordinance to your comfort. Anything less than this I dare not change in my standard of a communicant. I will never encourage someone to receive the Lord's Supper who is careless, ignorant, and self-righteous. I will never tell anyone to keep away till he is perfect, and to wait till his heart is as unruffled as an angel's. I will not do so, because I believe that neither my Master nor His Apostles would have done so. Show me a man that really feels his sins, really leans on Christ, really struggles to be holy, and I will welcome him in My Master's name. He may feel weak, erring, empty, feeble, doubting, wretched, and poor. But what does that matter? Paul, I believe, would have received him as a right communicant, and I will do likewise.

III. In the third place, let us consider "what benefit communicants may expect to get by receiving the Lord's Supper."

This is a point of grave importance, and one on which many mistakes abound. On no point, perhaps, connected with this ordinance are the views of Christians so vague and indistinct and undefined.

One common idea among men is that "receiving the Lord's Supper must do them some good." Why, they can't explain. What good, they can't exactly say. But they have a loose general notion that it is the right thing to be a communicant, and that somehow or other it is of value to their souls! This is of course nothing better than ignorance. It is unreasonable to suppose that such communicants can please Christ, or receive any real benefit from what they do. If there is any principle clearly laid down in the Bible about any act of religious worship, it is this that it must be with understanding. The worshiper must at least understand something about what he is doing. Mere bodily worship, unaccompanied by mind or heart, is utterly worthless. The man who eats the bread and drinks the wine, as a mere matter of form, because it is the "right" thing to do, without any clear idea of what it all means, derives no benefit. He might just as well stay at home!

మనుష్యులలో సాధారణమైన మరొక ఊహ ఏమనగా, "ప్రభు రాత్రి భోజనము పుచ్చుకొనుట తమను పరలోకమునకు చేర్చుటకు సహాయపడును, తమ పాపములను తొలగించును" అనునది. ఈ తప్పుడు ఊహలోనుండియే కొన్ని సంఘములలో సంవత్సరమునకు ఒక్కసారి ప్రభువు బల్ల యొద్దకు వెళ్లు అలవాటు పుట్టినదని మీరు గుర్తింపవచ్చును; ఒక ముసలి రైతు అన్నట్లు, "ఏడాది పాపములను తుడిచివేసికొనుటకు" వారు అట్లు చేయుదురు. ఇదే ఊహనుండి, రోగములో ఉన్న సమయమున మరణమునకు ముందు ఆ విధిని పొందుటకై పరిచారకుని పిలిపించు అతి సాధారణమైన ఆచారమును కూడ మీరు గుర్తింపవచ్చును. అవును, మిక్కిలి భక్తిహీనమైన జీవితము జీవించిన తమ బంధువులను గూర్చి, వారు చనిపోవు సమయమున ప్రభు రాత్రి భోజనము పుచ్చుకొనిరనెడి కారణము తప్ప మరి ఏ మంచి కారణమును లేకయే, ఎందరు ఓదార్పు పొందుచున్నారు! వారు మారుమనస్సు పొంది, విశ్వసించి, క్రొత్త హృదయములను పొందిరా లేదా అనునది వారికి తెలియదు, వారు పట్టించుకొనరు. "వారు చనిపోవుటకు ముందు ప్రభు రాత్రి భోజనము పుచ్చుకొనిరి" అనుట మాత్రమే వారికి తెలియును. ప్రజలు ఇట్టి సాక్ష్యముపై ఆధారపడుట వినినప్పుడు నా హృదయము క్రుంగిపోవుచున్నది.

ఇట్టి ఊహలు ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చి మనుష్యుల మనస్సులను నింపియున్న అజ్ఞానమునకు దుఃఖకరమైన రుజువులు. వీటికి లేఖనములో ఏమాత్రమును ఆధారము లేదు. వీటిని ఎంత త్వరగా విడిచిపెట్టి వదలుకొందుమో, సంఘమునకును లోకమునకును అంత మేలు.

ప్రభు రాత్రి భోజనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకైనను పరివర్తనకైనను సాధనముగా ఇయ్యబడలేదని మన మనస్సులలో స్థిరముగా నిశ్చయించుకొందము. కృప లేనిచోట కృపను ఇచ్చుటకైనను, క్షమాపణ పొందనిచోట క్షమాపణను అనుగ్రహించుటకైనను అది ఎన్నడును ఉద్దేశింపబడలేదు. దేవునియెడల మారుమనస్సును ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసమును లేనిచోట ఉన్న లోటును అది ఏమాత్రమును తీర్చజాలదు. అది పశ్చాత్తాపపడువారికొరకైన విధియే గాని పశ్చాత్తాపపడనివారికొరకు కాదు; విశ్వసించువారికొరకే గాని అవిశ్వాసులకొరకు కాదు; మారుమనస్సు పొందినవారికొరకే గాని మారుమనస్సు పొందనివారికొరకు కాదు. మారుమనస్సు, విశ్వాసము అను తరచుగా నడువబడిన మెట్లను ఎక్కక, ప్రభు రాత్రి భోజనము పుచ్చుకొనుటచేత పరలోకమునకు "దగ్గరదారి" దొరకునని తలంచు మారుమనస్సు పొందని మనుష్యుడు, తాను పూర్తిగా మోసపోయితినని ఒకనాడు తన నష్టమునకే తెలిసికొనును. ప్రభు రాత్రి భోజనము ఒక మనుష్యునికి ఉన్న కృపను వృద్ధిపరచి సహాయపడుటకే ఉద్దేశింపబడెను గాని, అతనికి లేని కృపను ఇచ్చుటకు కాదు. దేవునితో మన సమాధానమును కుదుర్చుటకైనను, నీతిమంతులుగా తీర్చుటకైనను, పరివర్తన కలిగించుటకైనను అది ఎన్నడును ఉద్దేశింపబడలేదు.

యథార్థహృదయముగల సంస్కారపాత్రుడు ప్రభు రాత్రి భోజనమువలన పొందగల ప్రయోజనమును సరళముగా చెప్పవలెనన్నచో, అది మన ఆత్మలు బలపరచబడుటయు సేదదీర్చబడుటయే—క్రీస్తును ఆయన ప్రాయశ్చిత్తమును గూర్చి స్పష్టమైన దృష్టి; మన మధ్యవర్తిగాను విజ్ఞాపకునిగాను క్రీస్తు నెరవేర్చు సమస్త పదవులను గూర్చి స్పష్టమైన దృష్టి; సిలువపై తన ప్రతినిధి మరణముచేత క్రీస్తు మనకొరకు సంపాదించిన సంపూర్ణ విమోచనమును గూర్చి స్పష్టమైన దృష్టి; దేవుని యెదుట క్రీస్తునందు మనము పూర్ణముగాను సంపూర్ణముగాను అంగీకరింపబడుటను గూర్చి స్పష్టమైన దృష్టి; పాపమునుగూర్చి లోతైన మారుమనస్సునకు నూతన కారణములు, సజీవమైన విశ్వాసమునకు నూతన కారణములు—ఇవి ఒక విశ్వాసి ప్రభువు బల్ల యొద్దకు వచ్చుటవలన నమ్మకముతో పొందగోరగల ప్రధాన ఫలములలో కొన్ని. సరియైన మనస్సుతో ఆ రొట్టెను తిని ఆ ద్రాక్షారసమును త్రాగువాడు, క్రీస్తుతో మరింత సన్నిహితమైన సహవాసములోనికి నడిపింపబడుటయు, ఆయనను ఎక్కువగా ఎరుగుటయు, ఆయనను బాగుగా అర్థము చేసికొనుటయు తనకు అనుభవమగుట చూచును.

(అ) ప్రభు రాత్రి భోజనమును సరిగా పొందుట ఆత్మపై "తగ్గించు" ప్రభావమును కలిగించును. క్రీస్తు శరీరమునకును రక్తమునకును సూచనలైన రొట్టెను ద్రాక్షారసమును చూచుట, దేవుని స్వకుమారుని మరణము తప్ప మరి ఏదియు దాని కొరకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయజాలనిచో, దాని అపరాధమునుండి మనలను విమోచింపజాలనిచో, పాపము ఎంత పాపమైనదో మనకు జ్ఞాపకము చేయును. ప్రభు రాత్రి భోజనము పొందునప్పటివలె మనము ఎన్నడును "వినయముతో అలంకరింపబడినవారముగా" ఉండము.

(ఆ) ప్రభు రాత్రి భోజనమును సరిగా పొందుట ఆత్మపై "ఉల్లాసపరచు" ప్రభావమును కలిగించును. విరువబడిన రొట్టెను పోయబడిన ద్రాక్షారసమును చూచుట, మన రక్షణ ఎంత నిండుగాను పరిపూర్ణముగాను సంపూర్ణముగాను ఉన్నదో మనకు జ్ఞాపకము చేయును. ఆ స్పష్టమైన సూచనలు మన విమోచనకొరకు ఎంత గొప్ప వెల చెల్లింపబడెనో మనకు జ్ఞాపకము చేయును. క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుటవలన మనకు భయపడవలసినదేమియు లేదనెడి మహత్తరమైన సత్యమును అవి మనపై నొక్కి చెప్పును; ఏలయనగా మన ఋణమునకు చాలినంత చెల్లింపు చేయబడినది. "క్రీస్తు ప్రశస్తమైన రక్తము" మనపై మోపబడగల ప్రతి నేరారోపణకును సమాధానమిచ్చును. దేవుడు "నీతిమంతుడును, యేసునందు విశ్వాసముగలవానిని నీతిమంతునిగా తీర్చువాడునై యుండును" (రోమీయులకు 3:26).

(ఇ) ప్రభు రాత్రి భోజనమును సరిగా పొందుట ఆత్మపై "పరిశుద్ధపరచు" ప్రభావమును కలిగించును. మన ప్రభువునకు మనము ఎంత గొప్ప కృతజ్ఞతా ఋణము పడియున్నామో, మన పాపములకొరకు చనిపోయినవానికొరకు జీవించుటకు మనము ఎంత పూర్తిగా బద్ధులమై యున్నామో ఆ రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును మనకు జ్ఞాపకము చేయును. "క్రీస్తు నీకొరకు ఏమి చేసెనో జ్ఞాపకము చేసికొనుము; ఆయనకొరకు చేయుటకు మరీ గొప్పదైనది ఏదైనను ఉన్నదేమో నిన్ను నీవు ప్రశ్నించుకొనుము" అని అవి మనతో చెప్పుచున్నట్లుండును.

(ఈ) ప్రభు రాత్రి భోజనమును హృదయములలోనికి సరిగా పొందుట ఆత్మపై అడ్డగించు ప్రభావమును కలిగించును. విశ్వాసి రొట్టెను ద్రాక్షారసమును పుచ్చుకొనిన ప్రతిసారి, క్రైస్తవుడగుట ఎంత గంభీరమైన విషయమో, స్థిరమైన జీవితము జీవించుటకు తనపై ఎంత బాధ్యత ఉన్నదో అతనికి జ్ఞాపకము చేయబడును. ఆ రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును అతని జ్ఞాపకమునకు తెచ్చు అట్టి వెలతో కొనబడినవాడై, ఆయనవైన తన శరీరమందును ఆత్మయందును అతడు క్రీస్తును మహిమపరచవలెను గదా? క్రమముగాను వివేకముతోను ప్రభువు బల్ల యొద్దకు వెళ్లు మనుష్యునికి పాపమునకు లోబడుట, లోకమునకు సరూపమగుట అంతకంతకు కష్టమగును.

యథార్థ హృదయముగల సంస్కారపాత్రుడు ప్రభు రాత్రి భోజనమువలన పొందగల ప్రయోజనములను గూర్చిన సంక్షిప్త వివరణ ఇది. ఆ రొట్టెను తిని ఆ పాత్రను త్రాగుటలో, అట్టి మనుష్యుని మారుమనస్సు లోతగును, విశ్వాసము వృద్ధియగును, జ్ఞానము విశాలమగును, పరిశుద్ధ జీవన అలవాటు బలపడును. అతడు తన హృదయములో క్రీస్తు "యథార్థ సన్నిధిని" ఎక్కువగా గ్రహించును. ఆ రొట్టెను విశ్వాసముతో తినుచు, క్రీస్తు శరీరముతో మరింత సన్నిహిత సహవాసమును అనుభవించును. ఆ ద్రాక్షారసమును విశ్వాసముతో త్రాగుచు, క్రీస్తు రక్తముతో మరింత సన్నిహిత సహవాసమును అనుభవించును. క్రీస్తు తనకు ఏమైయున్నాడో, తాను క్రీస్తుకు ఏమైయున్నాడో అతడు మరింత స్పష్టముగా చూచును. "క్రీస్తుతో ఏకమైయుండుట, క్రీస్తు తనతో ఏకమైయుండుట" అనగా ఏమో అతడు మరింత సంపూర్ణముగా గ్రహించును. తన ఆత్మ యొక్క ఆత్మీయ జీవమునకు వేళ్లు తడుపబడుటయు, తన హృదయములో కృపా కార్యము స్థిరపరచబడి, కట్టబడి, ముందుకు సాగించబడుటయు అతడు అనుభవించును. ఈ సంగతులన్నియు ప్రకృతి సంబంధియైన మనుష్యునికి వెర్రితనముగా అనిపించి వినిపించవచ్చును; అయితే నిజమైన క్రైస్తవునికి ఇవి వెలుగును ఆరోగ్యమును జీవమును సమాధానమునై యున్నవి. నిజమైన క్రైస్తవుడు ప్రభు రాత్రి భోజనమును ఆశీర్వాదమునకు ఊటగా కనుగొనుటలో ఆశ్చర్యమేమున్నది!

గుర్తుంచుకోండి, నేను ఇప్పుడే వివరించడానికి ప్రయత్నించిన ప్రభు రాత్రి భోజనము యొక్క సంపూర్ణ ఆశీర్వాదమును క్రైస్తవులందరూ అనుభవిస్తారని నేను చెప్పడం లేదు. అలాగే ఒకే విశ్వాసి తన ఆత్మను ఎల్లప్పుడూ ఒకే ఆత్మీయ స్థితిలో కనుగొంటాడనీ, ఈ విధి నుండి ఎల్లప్పుడూ సమాన ప్రయోజనాన్ని పొందుతాడనీ నేను చెప్పను. అయితే నేను ధైర్యంగా చెప్పేదేమనగా: ప్రభు రాత్రి భోజనము తన ఉత్తమ సహాయములలో, అత్యున్నత విశేషాధికారములలో ఒకటి అని నమ్మనివాడు నిజమైన విశ్వాసులలో అరుదుగా కనబడతాడు. ప్రభు రాత్రి భోజనము క్రమంగా తనకు దొరకకుండా పోతే, దాని లేమి తన ఆత్మకు గొప్ప హానిగా ఉంటుందని అతడు మీకు చెప్తాడు. కొన్ని విషయముల విలువ అవి మన నుండి తీసివేయబడినప్పుడే గానీ మనకు తెలియదు. ప్రభు రాత్రి భోజనము విషయంలో కూడా అలాగే ఉంటుందని నేను నమ్ముచున్నాను. దేవుని పిల్లలలో అత్యంత బలహీనుడు, అత్యంత దీనుడు కూడా ఈ విధి ద్వారా తనకు తెలియనంత మేరకు ఆశీర్వాదము పొందుతాడు.

IV. చివరిగా, "క్రైస్తవులని పిలువబడుచున్న (అబద్ధ విశ్వాసులైన) అనేకులు ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు ఎందుకు ఎన్నడూ రారు" అనే దానిని నేను పరిశీలింపవలసియున్నది.

తమను క్రైస్తవులని పిలుచుకొను లక్షలాది మంది ప్రభువు బల్ల వద్దకు ఎన్నడూ రారనేది సాధారణమైన వాస్తవము. తాము విశ్వాసమును ఎరుగమనీ, క్రీస్తుతో సహవాసములో లేమనీ చెప్పబడుట వారు సహింపరు. వారు ఆరాధించునప్పుడు క్రైస్తవ ఆరాధనా స్థలమునకు వెళ్తారు; మతబోధ వినునప్పుడు అది క్రైస్తవ బోధయే; వివాహము చేసికొనునప్పుడు క్రైస్తవ విధిని వాడుదురు. అయినను ఇన్నాళ్లూ వారు ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు ఎన్నడూ రారు! వారు తరచుగా అనేక సంవత్సరములు ఈ మనఃస్థితిలోనే జీవింతురు, పైకి చూడగా సిగ్గుపడరు. వారు తరచుగా ఈ విధిని ఎన్నడూ పొందకుండానే ఈ స్థితిలో మరణింతురు; అయినను చివరకు నిరీక్షణ కలదని చెప్పుకొందురు, వారి స్నేహితులు కూడా వారి గూర్చి నిరీక్షణ వ్యక్తపరతురు. అయినను వారు క్రీస్తు యొక్క స్పష్టమైన ఆజ్ఞకు బహిరంగ అవిధేయతలో జీవించి మరణింతురు! ఇవి సాదా వాస్తవములు. తన చుట్టూ చూచి, ఎవడైనను వీటిని ఖండింపగలిగిన ఖండించవచ్చు.

ఇది ఎందుకు? మనమేమి వివరణ ఇవ్వగలము? మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తన శిష్యులకు ఇచ్చిన చివరి ఆజ్ఞలు స్పష్టమైనవి, సులభమైనవి, సందేహము లేనివి. ఆయన అందరితో "తినుడి, త్రాగుడి: నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై దీనిని చేయుడి" అని చెప్పుచున్నాడు. ఆయన ఆజ్ఞకు విధేయులమగుదుమో కామో అనేది మన ఇష్టమునకు వదలెనా? తాను ఇప్పుడే స్థాపించిన విధిని తన శిష్యులు పాటించినను పాటింపకపోయినను అది ముఖ్యము కాదని ఆయన భావించెనా? ఎంతమాత్రమును కాదు. ఆ ఆలోచనే అసంబద్ధము, అపొస్తలుల కాలములో అది ఎవరికీ కలలో కూడా తోచనిది. అవకాశము ఉన్నప్పుడు ప్రతి క్రైస్తవుడును ప్రభువు బల్ల వద్దకు వెళ్తాడని పౌలు స్పష్టముగా భావించెను. బల్ల వద్దకు ఎన్నడూ రాని క్రైస్తవ ఆరాధికుల తరగతి అతనికి తెలియనిది. అయితే సిగ్గు లేకుండా, దీనత్వము లేకుండా, భయము లేకుండా, కొంచెమైనను సిగ్గుపడకుండా ప్రభు రాత్రి భోజనమును పొందక తప్పిపోవు ఆ సంఖ్య గూర్చి మనమేమి చెప్పవలెను? ఇది ఎందుకు? ఇది ఎలా? దీని అర్థమేమి? ఈ ప్రశ్నలను నిజాయితీగా ఎదుర్కొని, వాటికి జవాబు ఇచ్చుటకు ప్రయత్నింతము.

(1) మొదటిది, అనేకులు పూర్తిగా నిర్లక్ష్యముగా, ఆలోచన లేనివారై మతము విషయంలో ఉండుటను బట్టియు, క్రైస్తవ్యము యొక్క మొట్టమొదటి సూత్రములను ఎరుగనివారగుటను బట్టియు బల్ల వద్దకు వెళ్లరు.

వారు ఆచారము కొరకు సంఘమునకు వెళ్తారు, కానీ సంఘములో ఏమి జరుగుతుందో వారికి తెలియదు, వారు పట్టించుకొనరు కూడా! క్రీస్తు విశ్వాసము వారి హృదయములలోను, తలలలోను, మనస్సాక్షులలోను, ఇచ్ఛలలోను, వివేచనలలోను స్థానము కలిగి లేదు. అది కేవలము "మాటలు పేర్లు" గూర్చిన విషయము; దాని గూర్చి వారికి ఫేస్తు లేక గల్లియోనుకు తెలిసినంత కంటే ఎక్కువ తెలియదు. పౌలు కాలములో అటువంటి అబద్ధ క్రైస్తవులు చాలా కొద్దిమంది ఉండిరి, అసలు ఉండిరో లేదో కూడా. ఈ లోకము యొక్క చివరి దినములలో వారు మరీ ఎక్కువమంది ఉన్నారు. వారు సంఘములకు భారమైన బరువు, క్రైస్తవ్యమునకు అపకీర్తి. అటువంటి వారికి కావలసినవి వెలుగు, జ్ఞానము, కృప, నూతనపరచబడిన మనస్సాక్షి, మార్పు చెందిన హృదయము. వారి ప్రస్తుత స్థితిలో వారికి క్రీస్తులో ఏ భాగమును లేదు; ఈ స్థితిలో మరణిస్తే వారు నరకములో పడవేయబడుదురు. వారు ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు రావలెనని నేను కోరుచున్నానా? ఎంతమాత్రమును కాదు, వారు మారుమనస్సు పొందు వరకు కాదు. ఎవడైనను తిరిగి జన్మించితేనే గాని దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశింపలేడు.

(2) మరొకటి, అనేకమంది అబద్ధ క్రైస్తవులు తాము ఏదో ఒక పాపమును అలవాటుగా ఆచరించుచూ, లేదా ఏదో ఒక క్రైస్తవ బాధ్యతను నిర్లక్ష్యము చేయుచూ జీవించుచున్నామని ఎరిగి ఉండుటను బట్టి ప్రభు రాత్రి భోజనమును పొందరు.

వారు ఈ స్థితిలో జీవించుచూ, తమ పాపముల నుండి తిరుగనంత కాలము ప్రభువు బల్ల వద్దకు రావడానికి తాము అనర్హులని వారి మనస్సాక్షి వారికి చెప్పుచున్నది. సరే: ఇంతవరకు వారు పూర్తిగా సరైనవారే! తన పాపములను విడువలేని వాడు భోజనములో పాల్గొనువాడు కావలెనని నేను కోరను. అయితే ఆ స్థితిలో వారు ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు అనర్హులైతే వారు నిత్యము నశించిపోవుదురని మరచిపోవద్దని ఈ ప్రజలను హెచ్చరించుచున్నాను. ఈ విధికి వారిని అనర్హులను చేయు ఆ పాపములే నిశ్చయముగా పరలోకమునకును వారిని అనర్హులను చేయును. వారు ఉన్నట్లే ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు రావలెనని నేను కోరుచున్నానా? ఎంతమాత్రమును కాదు! కానీ వారు మారుమనస్సు పొంది, మార్పు చెంది, చెడు చేయుట మానుకొని, తమ పాపములను విడిచిపెట్టవలెనని నేను కోరుచున్నాను. ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు అనర్హుడైన మనుష్యుడు చనిపోవుటకును అనర్హుడని ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను.

(3) మరొకటి, కొందరు అది తమ బాధ్యతను పెంచునని భావించుటను బట్టి సహవాసులు కారు.

వారు అనేకులవలె మతమును గూర్చి అజ్ఞానులును అశ్రద్ధగలవారునై యుండరు. వారు క్రమముగా సంఘమునకు హాజరై సువార్త ప్రకటనను ఆలకించుచున్నారు. అయినను ప్రభువు బల్లయొద్దకు వచ్చి ఒప్పుకోలును అంగీకారమును చేయుటకు భయపడుచున్నామని వారు చెప్పుదురు. తరువాత తాము తొలగిపోయి క్రైస్తవ్యమునకు అపకీర్తి తెచ్చెదమేమో అని భయపడుదురు. సురక్షితముగా ఉండుటయే వివేకమనియు, తమను తాము ఏ విధముగాను బద్ధులను చేసికొనకుండుటయే మేలనియు తలంచుదురు. అట్టివారు ఒకటి జ్ఞాపకముంచుకొనుట మంచిది: ప్రభువు బల్లయొద్దకు రాకుండుటవలన ఒక విధమైన బాధ్యతను తప్పించుకొనినను, అంతే గంభీరమైనదియు, ఆత్మకు అంతే హానికరమైనదియునైన మరియొక విధమైన బాధ్యతను వారు తమ మీదికి తెచ్చుకొనుచున్నారు. క్రీస్తు ఆజ్ఞకు బహిరంగముగా అవిధేయులగుటకు వారు బాధ్యులు. తమ యజమానుడు తన శిష్యులకు ఎడతెగక ఆజ్ఞాపించు పనిని—మనుష్యుల యెదుట ఆయనను ఒప్పుకొనుటను—వారు తప్పించుకొనుచున్నారు. ప్రభు భోజనపు బల్లయొద్దకు వచ్చి రొట్టెను ద్రాక్షారసమును పుచ్చుకొనుట నిజముగా గంభీరమైన అడుగే. తనను తాను పరీక్షించుకొనకుండ ఎవడును దానిని తేలికగా వేయకూడదు. కాని దానిని పుచ్చుకొనుటకు మనలను ఆహ్వానించుచున్నది ఎవరో, ఏ ఉద్దేశముతో అది నియమింపబడెనో జ్ఞాపకము చేసికొనినప్పుడు, "దూరముగా వెళ్లి ఆ ఆచారమును నిరాకరించుట కూడ అంతే గంభీరమైన అడుగే!" ఇప్పుడు నేను ఎవరిని గూర్చి చెప్పుచున్నానో ఆ ప్రజలు తాము ఏమి చేయుచున్నారో జాగ్రత్తగా చూచుకొనవలెనని హెచ్చరించుచున్నాను. క్రీస్తు స్పష్టమైన ఆజ్ఞను నిర్లక్ష్యము చేయుట ఎప్పటికిని జ్ఞానమైనదియు వివేకమైనదియు సురక్షితమైనదియునైన నడవడి కాగలదని వారు తమను తాము మోసపుచ్చుకొనకూడదు. తమ అపరాధమును హెచ్చించుకొని తమ కనికరములను విడిచిపెట్టిరని వారు చివరకు తమ నష్టముచేతనే తెలిసికొందురు.

(4) మరియొక సంగతి: కొందరు కపట క్రైస్తవులు తాము ఇంకను యోగ్యులము కామని నమ్మి ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు దూరముగా ఉందురు.

తమలో పరిపూర్ణతవంటిదేదో అనుభవించువాడు తప్ప మరెవడును ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు అర్హుడు కాడను తప్పుడు భావముతో వారు ఎదురు చూచుచు నిలిచిపోవుదురు. పాల్గొనువాని విషయమై వారి ఊహను ఎంత ఎత్తున పెట్టుకొందురనగా దానిని చేరుట అసాధ్యమని నిరాశపడుదురు. అంతరంగ పరిపూర్ణత కొరకు ఎదురు చూచుచు జీవింతురు, దాని కొరకే ఎదురు చూచుచు చనిపోవుదురు. అట్టివారు "యోగ్యత" నిజముగా ఏమైయున్నదో దానిని గూర్చిన తమ అంచనాలో పూర్తిగా పొరబడుచున్నారని గ్రహించుట మంచిది. ప్రభు రాత్రి భోజనము పాపము చేయని దూతల కొరకు ఏర్పరచబడలేదనియు, బలహీనతకు లోనైనవారును, శోధనలతో నిండిన లోకములో జీవించువారును, తాము జీవించు ప్రతి దినము కనికరమును కృపను అవసరముగా కలిగినవారునైన స్త్రీపురుషుల కొరకే ఏర్పరచబడెననియు వారు మరచిపోవుచున్నారు.

మన సంపూర్ణ అయోగ్యతను గూర్చిన భావనయే ప్రభువు బల్లయొద్దకు మనము తీసికొని రాగల ఉత్తమమైన యోగ్యత. మనకు కలిగిన దానికంతటికిని, మనము ఆశించు దానికంతటికిని క్రీస్తునకు మనము పూర్తిగా ఋణపడియున్నామను గాఢమైన భావనయే మనము తెచ్చుకొనగల ఉత్తమమైన భావము. నేను ఇప్పుడు దృష్టిలో ఉంచుకొనిన ప్రజలు, తాము ఎన్నుకొనిన నేల సమర్థింపదగినదేనా, తమ వెలుగునకు తామే అడ్డుపడుచున్నారా కారా అని గంభీరముగా ఆలోచింపవలెను. తమలో పరిపూర్ణమైన హృదయములను, పరిపూర్ణమైన ఉద్దేశములను, పరిపూర్ణమైన భావములను, పరిపూర్ణమైన మారుమనస్సును, పరిపూర్ణమైన ప్రేమను, పరిపూర్ణమైన విశ్వాసమును అనుభవించువరకు వారు ఎదురు చూచినయెడల, వారు ఎన్నటికిని ఎదురు చూచుచునే ఉందురు. అట్టి పాల్గొనువారు ఏ యుగములోను లేరు—మన ప్రభువు దినములలోను అపొస్తలుల దినములలోను ఖచ్చితముగా లేరు—లోకము నిలుచునంతవరకు ఉండరు. కాదు, మనము అక్షరాలా యోగ్యులమను తలంపే రహస్యమైన స్వనీతికి సూచనయై, దేవుని దృష్టిలో ప్రభువు బల్లకు మనము అనర్హులమని రుజువుచేయును. కృపా సింహాసనము నొద్దకు మొదట వచ్చినప్పుడు మనము పాపులమే—చనిపోవువరకు పాపులమే; మార్పు నొందినవారము, మారినవారము, నూతనపరచబడినవారము, పరిశుద్ధపరచబడినవారము, అయినను ఇంకను పాపులమే (మునుపటివలె కాదు—పాపము విశ్వాసి నూతన జీవితమునకు మాదిరి కాదు). మొత్తముమీద, తాను "దౌర్భాగ్యపు పాపి" అని గాఢముగా భావించనివాడు ప్రభు రాత్రి భోజనమును పుచ్చుకొనుటకు నిజముగా యోగ్యుడు కాడు.

(5) చివరిగా, కొందరు తమకు యోగ్యత లేనివారును సరియైన మనస్సు లేనివారునైన ఇతరులు పాల్గొనుట చూచి ప్రభువు బల్లయొద్దకు వెళ్లుటకు అభ్యంతరపడుదురు.

ఇతరులు అయోగ్యముగా తినుచు త్రాగుచున్నందున, వారు అసలే తినుటకును త్రాగుటకును నిరాకరింతురు. ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు రాకుండుటవారు క్రీస్తు ఆచారమును తాము నిర్లక్ష్యము చేయుటను సమర్థించుకొనుటకు చెప్పు కారణములన్నిటిలో, ఇంత మూర్ఖమైనదియు, ఇంత బలహీనమైనదియు, ఇంత అసమంజసమైనదియు, ఇంత లేఖన విరుద్ధమైనదియు నాకు మరేదియు కనబడదని స్పష్టముగా చెప్పవలెను. అది మనము ప్రభు రాత్రి భోజనమును అసలే పుచ్చుకొనమని చెప్పినట్లే! పాల్గొనువారందరును మార్పు నొంది పరిపూర్ణ జీవితములు జీవించు సమూహమును భూమిపై మనము ఎప్పుడైనను కనుగొందుమా? ఇతరులకు తీర్పు తీర్చు మిక్కిలి అనారోగ్యకరమైన వైఖరిలో మనలను మనమే నిలుపుకొనుటయే ఇది. "ఇతరునికి తీర్పు తీర్చుటకు నీవు ఎవడవు?" "అది నీకెందుకు? నీవు నన్ను వెంబడింపుము" (యోహాను 21:22). ఇతరులు దానిని అపవిత్రము చేసి దుర్వినియోగము చేయుచున్నందున గొప్ప ఆధిక్యతను మనము కోల్పోవుటయే ఇది. మన యజమానుడైన ఆయన కంటెను మనము జ్ఞానులమని నటించుటయే ఇది. లేఖనములో ఏ ఆధారమును లేని నేలను తీసికొనుటయే ఇది. పాల్గొనువారిలో కొందరి అగౌరవ ప్రవర్తనను గూర్చి పౌలు కొరింథీయులను తీవ్రముగా గద్దించెను; కాని కొందరు అయోగ్యముగా బల్లయొద్దకు వచ్చినప్పుడు ఇతరులు వెనుకకు తగ్గవలెననియు దూరముగా ఉండవలెననియు అతడు ఒక్క సూచన అయినను ఇచ్చినట్లు నాకు కనబడదు. నేను ఇప్పుడు దృష్టిలో ఉంచుకొనిన పాల్గొననివారు, వ్రాయబడినదానికి మించి జ్ఞానులగుటనుండి జాగ్రత్తపడవలెనని సలహా ఇచ్చుచున్నాను. గోధుమల కలుపుమొక్కల ఉపమానమును వారు చదివి, రెండును "కోతకాలమువరకు కలిసి పెరుగవలెను" (మత్తయి 13:30) అను సంగతిని గమనింపవలెను.

పరిపూర్ణమైన సంఘములు, పరిపూర్ణమైన సమాజములు, పరిపూర్ణమైన పాల్గొనువారి సమూహములు ఈ గందరగోళమును పాపమును నిండిన లోకములో అందరానివే. శ్రేష్ఠమైన వరములను ఆశింతము, ఇతరులలోని పాపమును అరికట్టుటకు మనకు చేతనైనదంతయు చేయుదము; కాని ఇతరులు అజ్ఞానులైన పాపులై తమ ఆహారమును విషముగా మార్చుకొనుచున్నందున మనము ఆకలితో ఉండవద్దు. ఇతరులు అయోగ్యముగా తినుచు త్రాగుటకు మూర్ఖులైనయెడల, మనము క్రీస్తు ఆచారమునకు వెన్ను త్రిప్పి అసలే తినుటకును త్రాగుటకును నిరాకరింపవద్దు.

ఈనాడు తమను క్రైస్తవులని చెప్పుకొనే (కాని వాస్తవానికి కానివారైన) లక్షలాది మంది ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు ఎన్నడును రాకుండా ఉండుటకు చెప్పే సాధారణమైన ఐదు సాకులు ఇవే. వీటన్నిటి గూర్చి ఒక సాధారణ వ్యాఖ్య చేయవచ్చును: ఈ ఐదింటిలో "మంచిది" అని పిలువదగిన కారణమొక్కటియైనను లేదు; ఆ కారణము చెప్పినవానినే అది నిందిస్తుంది. దీనిని ఎవడైనను ఖండించగలడేమో చూడుడని నేను సవాలు చేయుచున్నాను. సరియైన అర్హతలేనివాడు ప్రభు బల్లయొద్దకు రావలెనని నేను కోరను అని పలుమారులు చెప్పియున్నాను. అయితే దూరముగా ఉండువారు తమ ప్రవర్తనకు చూపించే కారణములే తమను నిందించునని ఎన్నడును మరువకుడని వారిని అడుగుచున్నాను. వారు దేవుని యెదుట ఈ రెంటిలో ఒకదానికి దోషులుగా నిలుచుచున్నారని వారికి చెప్పుచున్నాను: ప్రభు భోజనములో పాలుపొందువాడు ఎట్టివాడో, ప్రభు రాత్రి భోజనము ఏమిటో బొత్తిగా ఎరుగనివారై యుండుట; లేదా సరిగా జీవించనివారును చనిపోవుటకు సిద్ధపడనివారునైన వ్యక్తులై యుండుట. సంక్షిప్తముగా, "నేను ప్రభు భోజనములో పాలుపొందనివాడను" అని చెప్పుట ఈ మూడింటిలో ఒకటి చెప్పినట్లే—నేను పాపములో జీవించుచున్నాను, కావున రాలేను—క్రీస్తు నాకు ఆజ్ఞాపించినట్లు నాకు తెలియును, అయినను నేను విధేయత చూపను—నేను ఏమియు ఎరుగని వాడను, ప్రభు రాత్రి భోజనమునకు అర్థమేమో నాకు తెలియదు.

ఈ పత్రిక చదువువాని మనస్సు ఏ స్థితిలో ఉన్నదో, ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చి అతని అభిప్రాయములేమో నాకు తెలియదు. అయినను ఈ కాలమునకు మిక్కిలి అవసరమని నేను భావించు కొన్ని హెచ్చరికలను అందరికిని ఇచ్చి ఈ విషయమంతటిని ముగించెదను.

(1) మొదటిగా, ప్రభు రాత్రి భోజనమును "నిర్లక్ష్యము చేయకుడి."

తన మేలుకొరకు యేసుక్రీస్తు ప్రభువు నియమించిన విధిని నిర్లక్ష్యముగాను ఉద్దేశపూర్వకముగాను త్రోసివేయువాడు, తన ఆత్మ మిక్కిలి తప్పు స్థితిలో ఉన్నదని నిశ్చయముగా ఎరుగవలెను. తీర్పు రాబోవుచున్నది; భూమిమీద మన ప్రవర్తన అంతటిని గూర్చి లెక్క అప్పగింపవలసిన దినము ఉన్నది. తన జీవితమంతయు క్రీస్తు బల్లయొద్ద ఆయనతో సహవాసము చేయుటకు నిరాకరించినవాడు, ఆ దినమును ఎదురుచూచుచు, క్రీస్తును ఆదరణతోను సమాధానముతోను కలిసికొందునని ఎలా ఆశించగలడో నాకు అర్థము కాదు. ఇది మీకు తగులుచున్నదా? మీరు ఏమి చేయుచున్నారో జాగ్రత్త వహించుడి.

(2) రెండవదిగా, ప్రభు రాత్రి భోజనమును "అజాగ్రత్తగా", భక్తిలేకుండా, కేవలము ఆచారముగా స్వీకరింపకుడి.

హృదయము దూరముగా ఉండగా ప్రభు బల్లయొద్దకు వెళ్లి రొట్టె తినుచు ద్రాక్షారసము త్రాగువాడు గొప్ప పాపము చేయుచున్నాడు, గొప్ప ఆశీర్వాదమును తనకు తానే దోచుకొనుచున్నాడు. కృపాసాధనములన్నిటిలోవలెనే ఇందులోను, ఆ విధిని ఏ మనస్సుతో ఉపయోగించుచున్నామో దానిపైనే సమస్తము ఆధారపడియున్నది. మారుమనస్సు, విశ్వాసము, ప్రేమ లేకుండా, పాపముతోను లోకముతోను నిండిన హృదయముతో సమీపించువాడు నిశ్చయముగా మేలు పొందడు, పైగా మరింత చెడిపోవును. ఇది మీకు తగులుచున్నదా? మీరు ఏమి చేయుచున్నారో జాగ్రత్త వహించుడి.

(3) మూడవదిగా, ప్రభు రాత్రి భోజనమును "విగ్రహముగా చేయకుడి."

క్రైస్తవ్యములో ఇదే మొదటిదియు, అగ్రగణ్యమైనదియు, ప్రధానమైనదియునైన ఆజ్ఞ అని మీతో చెప్పువాడు, నిరూపించుట కష్టమైన దానినే చెప్పుచున్నాడు. క్రొత్త నిబంధన గ్రంథములలో అధిక భాగములో ప్రభు రాత్రి భోజనము పేరైనను లేదు. పరిచారకుని విధులను గూర్చి తిమోతికిని తీతుకును వ్రాసిన పత్రికలలో ఈ విషయము ప్రస్తావనకైనను రాదు. మారుమనస్సు పొంది తిరుగుట, విశ్వసించి పరిశుద్ధులై యుండుట, క్రొత్తగా జన్మించి మన హృదయములలో కృపను కలిగియుండుట—ఇవన్నియు ప్రభు భోజనములో పాలుపొందుట కంటె ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనవి. అవి లేకుండా మనము రక్షింపబడలేము. ప్రభు రాత్రి భోజనము లేకుండా రక్షింపబడగలము. ప్రభు రాత్రి భోజనమును క్రైస్తవ్యములోని సమస్తముపై అధికారము చెలాయించునట్లును, దానిని నీడలో ఉంచునట్లును చేసి, ప్రార్థనకును ప్రకటనకును పైగా ఉంచుటకు మీరు శోధింపబడుచున్నారా? జాగ్రత్త. మీరు ఏమి చేయుచున్నారో గమనించుడి.

(4) నాల్గవదిగా, ప్రభు రాత్రి భోజనమును "క్రమము తప్పి ఉపయోగింపకుడి."

ప్రభు రాత్రి భోజనము జరుగునప్పుడు ఎన్నడును గైర్హాజరు కాకుడి. హాజరగుటకు సర్వ ప్రయత్నము చేయుడి. మన శరీరముల ఆరోగ్యము కాపాడబడుటకు క్రమమైన అలవాట్లు అవసరము. మన ఆత్మల క్షేమమునకు ప్రభు రాత్రి భోజనమును క్రమముగా ఉపయోగించుట అవసరము. ప్రభు బల్ల సిద్ధపరచబడిన ప్రతి సందర్భములోను హాజరగుట భారముగా తోచువాడు, తనలో అంతయు సరిగా ఉన్నదో లేదో, గొఱ్ఱపిల్ల వివాహ విందునకు తాను సిద్ధముగా ఉన్నాడో లేదో సందేహపడవలెను. ప్రభువు మొదటిసారి కూడియున్న శిష్యులకు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు తోమా గైర్హాజరు కాకుండా ఉండియుంటే, అతడు చెప్పిన ఆ అవివేకపు మాటలు చెప్పి ఉండడు. గైర్హాజరు వలన అతడు ఒక ఆశీర్వాదమును పోగొట్టుకొనెను. ఇది మీకు తగులుచున్నదా? మీరు ఏమి చేయుచున్నారో జాగ్రత్త వహించుడి.

(5) ఐదవదిగా, ప్రభు భోజనములో పాలుపొందువానిగా మీ ప్రకటనకు "అపకీర్తి తెచ్చునదేదియు" చేయకుడి.

ప్రభు బల్లయొద్దకు వచ్చిన తరువాత పాపములోనికి పరుగెత్తువాడు, బహుశా ఏ పాపియు చేయనంత హాని చేయును. అతడు సాతాను పక్షమున నడచుచున్న ప్రసంగముగా ఉన్నాడు. ప్రభువు శత్రువులు దూషించుటకు అతడు అవకాశమిచ్చుచున్నాడు. ప్రజలను క్రీస్తునొద్దకు రాకుండా ఆపుటకు సహాయపడుచున్నాడు. అబద్ధమాడువారు, త్రాగుబోతులు, వ్యభిచారులు, నిజాయితీలేనివారు, కోపిష్ఠులునైన పాలుపొందువారు సాతానునకు సహాయకులు, సువార్తకు అతి నీచమైన శత్రువులు. ఇది మీకు తగులుచున్నదా? మీరు ఏమి చేయుచున్నారో జాగ్రత్త వహించుడి.

(6) చివరిగా, మీ కోరికలన్నిటితో కూడ ప్రభు రాత్రి భోజనము వలన మీరు గొప్ప మేలు పొందుచున్నట్లు మీకు అనిపించకపోయినను "నిరాశపడకుడి," క్రుంగిపోకుడి.

బహుశా మీరు మరీ ఎక్కువగా ఆశించుచున్నారు. బహుశా మీ స్వంత స్థితిని గూర్చి మీరు సరిగా తీర్పు తీర్చలేకున్నారు. మీరు ఎదుగుటలేదని తలంచుచుండగా మీ ఆత్మ వేళ్లు బలపడుచు పెరుగుచుండవచ్చును. బహుశా భూమి పరలోకము కాదనియు, ఇక్కడ మనము విశ్వాసముచేత కాక చూపుచేత నడచుచున్నామనియు, పరిపూర్ణమైనదేదియు ఆశింపరాదనియు మీరు మరచిపోవుచున్నారు. ఈ సంగతులను మనస్సులో ఉంచుకొనుడి. కారణము లేకుండా మీ గూర్చి కఠినమైన తలంపులు తలంచకుడి.

ఈ పత్రిక ఎవరి చేతికి వచ్చునో ఆ ప్రతి పాఠకునికిని, దీనిలోని విషయమంతయు గంభీరమైన, భక్తిపూర్వకమైన ఆలోచనకు తగినదని సిఫారసు చేయుచున్నాను. నేను స్వయముగా ఒక పేదవాడను, తప్పిపోగలవాడనైన మనుష్యుడను మాత్రమే. అయితే ఏ విషయములోనైనను నా మనస్సు స్థిరపరచుకొనియున్నచో అది ఇదే—ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చిన సత్యమునకు వలె, ఇంత స్పష్టముగా మాట్లాడవలసిన సత్యము మరేదియు లేదు.

ప్రేమ

ప్రేమ "క్రైస్తవ గుణములకు రాణి" అని సరిగ్గానే పిలువబడుచున్నది. పౌలు, "ఈ ఆజ్ఞ యొక్క లక్ష్యము ప్రేమయే" అనెను (1 తిమోతికి 1:5). ఇది ప్రజలందరును మెచ్చుకొనునట్లు చెప్పుకొను కృప. ఇది అందరికిని అర్థమగు సామాన్యమైన ఆచరణాత్మక విషయమువలె కనబడును. క్రైస్తవులు ఏకీభవింపని "ఆ ఇబ్బందికరమైన సిద్ధాంత విషయములలో" ఇది ఒకటి కాదు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చియైనను, పునర్జన్మను గూర్చియైనను, క్రీస్తు కార్యమును గూర్చియైనను, పరిశుద్ధాత్మ కార్యమును గూర్చియైనను తమకు ఏమియు తెలియదని చెప్పుటకు వేలమంది సిగ్గుపడరని నేను అనుమానించుచున్నాను. కాని ప్రేమను గూర్చి తనకు ఏమియు తెలియదని చెప్పుటకు ఎవడును ఇష్టపడడని నేను నమ్ముచున్నాను! మతములో మరేమియు లేకపోయినను, తమకు "ప్రేమ" ఉన్నదని మనుష్యులు ఎల్లప్పుడును తమ్మును తాము పొగడుకొందురు.

ప్రేమను గూర్చిన కొన్ని సామాన్యమైన ఆలోచనలు చాలా ఉపయోగకరములగును. ప్రేమను గూర్చి తప్పుడు భావనలు ఉన్నవి; అవి తొలగింపబడవలెను. దానిని గూర్చి పొరపాట్లు ఉన్నవి; అవి సరిచేయబడవలెను. ప్రేమను మెచ్చుకొనుటలో నేను ఎవరికిని తీసిపోను. అయినను అనేకుల మనస్సులలో ఈ విషయమంతయు పూర్తిగా అపార్థము చేసికొనబడినట్టున్నదని నేను ధైర్యముగా చెప్పుచున్నాను.

I. మొదటిది, "బైబిలు ప్రేమకు ఇచ్చు స్థానమును" చూపెదను.

II. రెండవది, "బైబిలు చెప్పు ప్రేమ నిజముగా ఏమైయున్నదో" చూపెదను.

III. మూడవది, "నిజమైన ప్రేమ ఎక్కడినుండి వచ్చునో" చూపెదను.

IV. చివరిది, "ప్రేమ కృపలన్నిటిలో `గొప్పది' ఎందుకో" చూపెదను.

ఈ విషయముపై నా పాఠకులు యథార్థమైన శ్రద్ధ చూపవలెనని కోరుచున్నాను. పాపభారముతో నున్న ఈ లోకములో ప్రేమ వర్ధిల్లవలెనని దేవుని యెదుట నా హృదయ వాంఛయు ప్రార్థనయునై యున్నది. క్రైస్తవ ప్రేమ అరుదుగా ఉండుటలో మనుష్యుని పతనస్థితి అన్నిటికంటె స్పష్టముగా కనబడును. భూమిపై విశ్వాసము కొంచెమే, నిరీక్షణ కొంచెమే, దైవికమైన సంగతులను గూర్చిన జ్ఞానము కొంచెమే. కాని అన్నిటికంటె అరుదైనది నిజమైన ప్రేమయే.

I. "బైబిలు ప్రేమకు ఇచ్చు స్థానమును" చూపెదను.

నా విషయము యొక్క అపారమైన ఆచరణాత్మక ప్రాముఖ్యతను స్థాపించుటకు ఈ అంశముతో ఆరంభించుచున్నాను. ఈ కాలములో అనేకమంది క్రైస్తవులు క్రైస్తవ్యములోని ఆచరణాత్మకమైన దేనిని చూచుటకైనను దాదాపు నిరాకరించుచున్నారని నేను మరచిపోలేదు. వారు రెండు మూడు ఇష్టమైన సిద్ధాంతములనుగూర్చి తప్ప మరి దేనిని గూర్చియు మాటలాడలేరు. బైబిలు సిద్ధాంతమును గూర్చియే గాక ఆచరణను గూర్చియు విస్తారముగా చెప్పుచున్నదనియు, అది గొప్ప ప్రాముఖ్యతనిచ్చు ఒక విషయము "ప్రేమ" అనియు నా పాఠకులకు జ్ఞాపకము చేయగోరుచున్నాను.

నేను క్రొత్త నిబంధన వైపు తిరిగి, ప్రేమను గూర్చి అది ఏమి చెప్పుచున్నదో గమనింపుడని మనుష్యులను కోరుచున్నాను. అన్ని మతపరమైన విచారణలలో లేఖనమును తానే మాటలాడనిచ్చుటకంటె మేలైనది లేదు. సామాన్యమైన బైబిలు వాక్యములను చూచు పాత పద్ధతికంటె సత్యమును కనుగొనుటకు నిశ్చయమైన మార్గము లేదు. సాతానుకు జవాబిచ్చుటలోను, యూదులతో వాదించుటలోను మన ప్రభువు ఆయుధములు లేఖన వాక్యములే. ఈ కాలమునందును మనము ఎప్పుడును సిగ్గుపడక సూచించవలసిన మార్గదర్శకములు ఇవియే—లేఖనము ఏమి చెప్పుచున్నది? ఏమి వ్రాయబడియున్నది? నీవు దానిని ఎట్లు చదువుచున్నావు?

కొరింథీయులకు పౌలు చెప్పినది వినుదము: "నేను మనుష్యుల భాషలతోను దేవదూతల భాషలతోను మాటలాడినను, ప్రేమ లేనివాడనైతే, మ్రోగెడి కంచువలెను గణగణలాడు తాళమువలెను ఉందును. నాకు ప్రవచనవరము కలిగి, సమస్త మర్మములను సమస్త జ్ఞానమును ఎరిగినవాడనైనను, పర్వతములను పెల్లగింపగల పూర్ణవిశ్వాసము కలిగినవాడనైనను, ప్రేమ లేనివాడనైతే, నేను ఏమియు కాను. నా ఆస్తి అంతయు పేదలకు పెట్టినను, నా శరీరమును దహనమునకు అప్పగించినను, ప్రేమ లేనివాడనైతే, నాకు ప్రయోజనమేమియు లేదు" (1 కొరింథీయులకు 13:1-

3). కొలొస్సయులకు పౌలు చెప్పినది వినుదము: "వీటన్నిటిపైన పరిపూర్ణతకు ఐక్యతా బంధమైన ప్రేమను ధరించుకొనుడి" (కొలొస్సయులకు 3:14). తిమోతికి పౌలు చెప్పినది వినుదము: "ఈ ఆజ్ఞ యొక్క లక్ష్యము, శుద్ధహృదయమునుండియు మంచి మనస్సాక్షినుండియు నిష్కపటమైన విశ్వాసమునుండియు కలుగు ప్రేమయే" (1 తిమోతికి 1:5). పేతురు చెప్పినది వినుదము: "ప్రేమ విస్తారమైన పాపములను కప్పును గనుక, అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా ఒకనినొకడు ఎక్కువగా ప్రేమించుడి" (1 పేతురు 4:8). మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తానే ఆ ప్రేమను గూర్చి చెప్పినది వినుదము: "మీరు ఒకనినొకడు ప్రేమింపవలెనన్న క్రొత్త ఆజ్ఞ మీకిచ్చుచున్నాను; నేను మిమ్మును ప్రేమించినట్లే మీరును ఒకనినొకడు ప్రేమింపవలెను. మీరు ఒకనిపట్ల ఒకడు ప్రేమ కలిగియుండినయెడల దానిబట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరును తెలిసికొందురు" (యోహాను 13:34-35). అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, అంత్య తీర్పును గూర్చిన మన ప్రభువు వృత్తాంతమును చదివి, ప్రేమ లేకపోవుట లక్షలమందిని శిక్షకు గురిచేయునని గమనింతము: "అప్పుడు ఆయన ఎడమవైపున ఉండువారిని చూచి—శాపగ్రస్తులారా, నన్ను విడిచి, అపవాదికిని వాని దూతలకును సిద్ధపరచబడిన నిత్యాగ్నిలోనికి పోవుడి. నేను ఆకలిగొని యుంటిని, మీరు నాకు భోజనము పెట్టలేదు; దప్పిగొనియుంటిని, నాకు దాహమిచ్చలేదు" (మత్తయి 25:41-42).

రోమీయులకు పౌలు చెప్పినది వినుదము: "ఒకనినొకడు ప్రేమించు ఋణము తప్ప మరి దేనినిగూర్చియు ఎవనికిని ఋణపడియుండకుడి; ఇతరులను ప్రేమించువాడు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చినవాడు" (రోమీయులకు 13:8). ఎఫెసీయులకు పౌలు చెప్పినది వినుదము: "క్రీస్తు మిమ్మును ప్రేమించి, మన నిమిత్తము తన్నుతానే దేవునికి పరిమళ వాసనగల అర్పణముగాను బలిగాను సమర్పించుకొనినట్లే, మీరును ప్రేమలో నడుచుకొనుడి" (ఎఫెసీయులకు 5:2). యోహాను చెప్పినది వినుదము: "ప్రియులారా, మనము ఒకనినొకడు ప్రేమింతము; ఏలయనగా ప్రేమ దేవునివలన కలుగుచున్నది. ప్రేమించు ప్రతివాడును దేవునివలన పుట్టినవాడై దేవుని ఎరుగును. ప్రేమ లేనివాడు దేవుని ఎరుగడు; ఏలయనగా దేవుడు ప్రేమాస్వరూపి" (1 యోహాను 5:7-8).

ఈ వాక్యములపై నేను ఏ వ్యాఖ్యానమును చేయను. వాటిని వాటి నగ్న సరళతలో నా పాఠకుల ముందు ఉంచి, అవి తమకు తామే మాటలాడనిచ్చుట మేలని తలంచుచున్నాను. ఈ వ్యాసపు విషయము అల్పమైనదని ఎవడైనను తలంచిన యెడల, ఈ వాక్యములను చూచి మరల ఆలోచింపుమని మాత్రమే అడుగుదును. బైబిలులో "ప్రేమ" ఆక్రమించియున్న ఉన్నతమైన పరిశుద్ధమైన స్థానమునుండి దానిని దింపి, రెండవ తరగతి విషయముగా భావింపగోరువాడు దేవుని వాక్యముతో తన లెక్క తేల్చుకొనవలెను. అతనితో వాదించుటలో నేను నిశ్చయముగా కాలమును వ్యర్థము చేయను.

నా మనస్సునకు ఈ వాక్యముల సాక్ష్యము స్పష్టముగాను, సామాన్యముగాను, ఖండింపజాలనిదిగాను కనబడుచున్నది. "రక్షణతో కూడియుండు సంగతులలో" ఒకటిగా ప్రేమ యొక్క అపారమైన ప్రాముఖ్యతను అవి చూపుచున్నవి. తమ్మును తాము క్రైస్తవులని పిలుచుకొనువారందరి గంభీరమైన శ్రద్ధను కోరుటకు దానికి హక్కు కలదనియు, ఈ విషయమును తృణీకరించువారు లేఖనమును గూర్చిన తమ అజ్ఞానమునే బయలుపరచుకొనుచున్నారనియు అవి నిరూపించుచున్నవి.

II. రెండవది, "బైబిలు చెప్పు ప్రేమ నిజముగా ఏమైయున్నదో" చూపెదను.

ఈ విషయంలో స్పష్టమైన అభిప్రాయాలు కలిగియుండుట చాలా ప్రాముఖ్యమని నేను భావిస్తున్నాను. ప్రేమను గూర్చిన పొరపాట్లు ఇక్కడే మొదలగును. లేఖనమును గూర్చిన పూర్తి అజ్ఞానము వలన, తమకు "ప్రేమ" ఉన్నదని వేలాదిమంది తమను తాము మోసపుచ్చుకొందురు, కాని వాస్తవమున వారికి అది లేదు. వారి ప్రేమ బైబిలు వర్ణించు ప్రేమ కాదు.

(అ) బైబిలు చెప్పు ప్రేమ పేదలకు ఇచ్చుటలో ఉండదు. అది అలాగే ఉండునని తలంచుట ఒక సాధారణమైన భ్రమ. అయినను ఒక మనుష్యుడు "తనకు కలిగినదంతయు పేదలకు ఇచ్చినను" (1 కొరింథీయులకు 13:3) అతనికి ప్రేమ లేకపోవచ్చునని పౌలు స్పష్టముగా మనకు చెప్పుచున్నాడు. ప్రేమగల మనుష్యుడు "బీదలను జ్ఞాపకము చేసికొనును" అనుటలో సందేహమే లేదు. (గలతీయులకు 6:10) వారికి సహాయము చేయుటకును, వారిని ఆదుకొనుటకును, వారి భారములను తేలిక చేయుటకును అతడు తన శక్తి కొలది అన్నియు చేయునని నేను ఒక్క క్షణమైనను కాదనను. నేను చెప్పునదంతయు ఇదే: ఇది మాత్రమే "ప్రేమ" కాదు. డబ్బును, చారును, రొట్టెను, కంబళ్లను, బట్టలను పంచిపెట్టుటలో ఆస్తి అంతయు ఖర్చు చేసియు, బైబిలు చెప్పు ప్రేమ ఏమాత్రము లేకుండా ఉండుట సులభమే.

(ఆ) బైబిలు చెప్పు ప్రేమ ఎవరి ప్రవర్తనను కూడా ఎన్నడును ఆమోదింపకుండుటలో ఉండదు. ఇది మరొక సాధారణమైన భ్రమ! ఇతరులు ఏమి చేసినను వారిని ఎన్నడును ఖండింపకుండుటను, వారు తప్పు చేయుచున్నారని చెప్పకుండుటను చూచి వేలాదిమంది గర్వపడుదురు. "తీర్పు తీర్చకుడి" అను మన ప్రభువు ఆజ్ఞను, ఎవరిని గూర్చియు ప్రతికూల అభిప్రాయమే లేకుండుటకు సాకుగా మార్చుకొందురు. తొందరపాటుతోను నిందాపూర్వకముగాను చేయు తీర్పులపై ఆయన విధించిన నిషేధమును, ఎట్టి తీర్పునైనను చేయరాదను నిషేధముగా వక్రీకరింతురు. మీ పొరుగువాడు త్రాగుబోతు కావచ్చును, అబద్ధికుడు కావచ్చును, హింసాత్మకుడు కావచ్చును. అయినను పర్వాలేదు! "అతడు తప్పు అని ప్రకటించుట ప్రేమ కాదు" అని వారు మీతో చెప్పుదురు. అతనికి అంతరంగమున మంచి హృదయము ఉన్నదని మీరు నమ్మవలెనట! ప్రేమను గూర్చిన ఈ భావన దురదృష్టవశాత్తు చాలా సాధారణమైనది. ఇది కీడుతో నిండియున్నది. పాపమును కప్పిపుచ్చుటయు, విషయములను వాటి సరైన పేర్లతో పిలువనిరాకరించుటయు, "జీవితములు" పూర్తిగా తప్పుగా ఉన్నప్పుడు "హృదయములు" మంచివని చెప్పుటయు, దుష్టత్వమునకు కన్నులు మూసికొనుటయు, వారి అనైతికతను సమర్థించుటయు, ఇది లేఖనానుసారమైన ప్రేమ కాదు.

(ఇ) బైబిలు చెప్పు ప్రేమ ఎవరి మతపరమైన అభిప్రాయములను కూడా ఎన్నడును ఆమోదింపకుండుటలో ఉండదు. ఇది మరొక అత్యంత తీవ్రమైనదియు, పెరుగుచున్నదియునైన భ్రమ. ఇతరులు ఎట్టి అభిప్రాయములను కలిగియున్నను, వారు పొరపాటుపడుచున్నారని ఎన్నడును ప్రకటింపకుండుటను చూచి గర్వపడువారు అనేకులు ఉన్నారు. ఉదాహరణకు, మీ పొరుగువాడు రోమన్ క్యాథలిక్కు కావచ్చును, లేక మార్మన్ కావచ్చును. అయినను అతడు తప్పు అని తలంచుటకు మీకు హక్కు లేదని అనేకుల "ప్రేమ" చెప్పును! అతడు చిత్తశుద్ధి గలవాడైతే, అతని ఆత్మీయ స్థితిని గూర్చి అననుకూలముగా తలంచుట "ప్రేమ లేనితనము" అట! అట్టి ప్రేమ నుండి నేను ఎల్లప్పుడును విడిపింపబడుదునుగాక! ఈ లెక్కన అపొస్తలులు అన్యజనులకు ప్రకటించుటకు వెళ్లుట తప్పు అగును! ఈ లెక్కన మిషన్ల వలన ప్రయోజనమే లేదు! ఈ లెక్కన మనము మన బైబిళ్లను మూసివేసి, మన సంఘములకు తాళములు వేయుట మేలు! ప్రతివాడును సరియే, ఎవడును తప్పు కాదు!

ప్రతివాడును పరలోకమునకు వెళ్లుచున్నాడు, ఎవడును నరకమునకు వెళ్లుటలేదు!

అట్టి ప్రేమ ఒక భయంకరమైన వ్యంగ్యచిత్రము. తమ అభిప్రాయములు ఒకదానికొకటి పూర్తిగా విరుద్ధముగా ఉన్నను అందరును తమ అభిప్రాయములలో సమానముగా సరియైనవారని చెప్పుట, తమ సిద్ధాంతపరమైన భావములు నలుపు తెలుపువలె పరస్పర విరుద్ధములైనను అందరును సమానముగా పరలోకమునకు పోవుచున్నారని చెప్పుట, ఇది లేఖనానుసారమైన ప్రేమ కాదు. ఇట్టి ప్రేమ బైబిలును తృణీకరించి, సత్యమునకు వ్రాతపూర్వకమైన పరీక్షగా దేవుడు దానిని ఇయ్యనట్లు మాట్లాడును. ఇట్టి ప్రేమ పరలోకమును గూర్చిన మన భావనలన్నిటిని గందరగోళపరచి, దానిని అసమ్మతమైన అస్తవ్యస్తమైన గుంపుతో నింపును. నిజమైన ప్రేమ ప్రతివాడును తన సిద్ధాంతములలో సరియైనవాడని తలంచదు. నిజమైన ప్రేమ ఇట్లు ఘోషించును: "ప్రియులారా, ప్రతి ఆత్మను నమ్మక, ఆ ఆత్మలు దేవుని సంబంధమైనవో కావో పరీక్షించుడి; ఏలయనగా అనేకమంది అబద్ధ ప్రవక్తలు లోకములోనికి బయలుదేరి వచ్చియున్నారు." "ఎవడైనను ఈ బోధను తీసికొని రాకుండ మీ యొద్దకు వచ్చినయెడల, వానిని మీ యింట చేర్చుకొనకుడి, వానికి వందనము చేయకుడి" (2 యోహాను 1:10).

ప్రశ్నలోని ప్రతికూల పార్శ్వమును ఇక్కడ విడిచిపెట్టుచున్నాను. మనము జీవించుచున్న దినములను, విస్తరించియున్న విచిత్రమైన భావనలను బట్టి దీనిని కొంత విపులముగా వివరించితిని. ఇప్పుడు అనుకూల పార్శ్వమునకు వచ్చెదను. ప్రేమ ఏది కాదో చూపితిని గనుక, ఇప్పుడు అది ఏదియో చూపెదను.

ప్రేమ అనగా, విశ్వాసి హృదయమున ఫలించు ఫలములలో పౌలు మొదటి స్థానమున ఉంచిన "ప్రేమ". "ఆత్మ ఫలము ప్రేమ" (గలతీయులకు 5:22). పతనమునకు ముందు ఆదాముకు ఉన్న వంటి దేవుని యెడల ప్రేమ దాని మొదటి లక్షణము. ప్రేమ గలవాడు పూర్ణహృదయముతోను, పూర్ణాత్మతోను, పూర్ణమనస్సుతోను, పూర్ణశక్తితోను దేవుని ప్రేమింపగోరును. మనుష్యుల యెడల ప్రేమ దాని రెండవ లక్షణము. ప్రేమ గలవాడు తన పొరుగువానిని తనవలె ప్రేమింపగోరును. లేఖనములో "ప్రేమ" అను పదము ముఖ్యముగా ఈ దృష్టితోనే పరిగణింపబడును. ఒక విశ్వాసి హృదయమున "ప్రేమ" ఉన్నదని నేను చెప్పినప్పుడు, అతనికి దేవుని యెడలను మనుష్యుల యెడలను ప్రేమ ఉన్నదని నా భావము. ఒక విశ్వాసికి "ప్రేమ" ఉన్నదని నేను చెప్పినప్పుడు, ముఖ్యముగా అతనికి మనుష్యుల యెడల ప్రేమ ఉన్నదని నా భావము.

బైబిలు చెప్పు ప్రేమ విశ్వాసి క్రియలలో కనబడును. తన పరిధిలో ఉన్న ప్రతివానికి, వారి శరీరములకును ఆత్మలకును, దయగల కార్యములు చేయుటకు అది అతనిని సిద్ధపరచును. మృదువైన మాటలతోను దయగల కోరికలతోను తృప్తి చెందనియ్యదు. ఇతరుల దుఃఖమును తగ్గించుటకును వారి సంతోషమును హెచ్చించుటకును తన శక్తిలో ఉన్నదంతయు చేయుటలో అది అతనిని శ్రద్ధగలవానిగా చేయును. తన యజమానివలె, తనకు పరిచర్య చేయబడుటకంటె పరిచర్య చేయుటనే అతడు ఎక్కువగా లక్ష్యపెట్టును, ప్రతిఫలముగా దేనినీ ఎదురుచూడడు. తన యజమాని యొక్క గొప్ప అపొస్తలుని వలె, ఇతరులు ప్రేమతో కాక ద్వేషముతో తిరిగి చెల్లించినను, వారి కొరకు అతడు మిక్కిలి సంతోషముగా "ఖర్చుపెట్టును, ఖర్చుపెట్టబడును." నిజమైన ప్రేమ ప్రతిఫలములను కోరదు. దాని పనియే దాని ప్రతిఫలము.

బైబిలు చెప్పు ప్రేమ మేలు చేయుటకు మాత్రమేగాక కీడును "సహించుటకు సిద్ధపాటు" లోను విశ్వాసికి కనబడును. రెచ్చగొట్టబడినప్పుడు సహనము గలవానిగాను, అన్యాయము చేయబడినప్పుడు క్షమించువానిగాను, అన్యాయముగా దాడి చేయబడినప్పుడు సాత్వికునిగాను, అపనింద వేయబడినప్పుడు ప్రశాంతముగాను అతనిని అది చేయును. శాంతి కొరకు అతడు అనేకమును సహించునట్లును, అనేకమును భరించునట్లును, అనేకమును విడిచిపెట్టునట్లును, తరచుగా లొంగియుండునట్లును, తరచుగా తన్ను తాను నిరాకరించుకొనునట్లును అది చేయును. తన కోపమును అదుపులో ఉంచుకొనునట్లును, తన నాలుకను అరికట్టునట్లును అది చేయును. నిజమైన ప్రేమ ఎల్లప్పుడును "నా హక్కులేవి? నాకు తగినట్లుగా నాతో ప్రవర్తించబడుచున్నదా?" అని అడుగదు, గాని "శాంతిని నేను ఎట్లు ఉత్తమముగా వృద్ధిచేయగలను? ఇతరులకు మిక్కిలి క్షేమాభివృద్ధి కలిగించునది నేను ఎట్లు చేయగలను?" అని అడుగును.

బైబిలు యెడల ప్రేమ విశ్వాసి యొక్క "సాధారణ స్వభావములోను, నడవడిలోను" కనబడును. అది అతనిని దయగలవానిగా, నిస్వార్థపరునిగా, సాత్వికునిగా, శాంతస్వభావునిగా, ఇతరులను గూర్చి ఆలోచించువానిగా చేయును. వ్యక్తిగత జీవితపు దైనందిన సంబంధములన్నిటిలో అది అతనిని సౌమ్యునిగా, స్నేహశీలునిగా, మర్యాదస్థునిగా చేయును; ఇతరుల సౌఖ్యమును గూర్చి శ్రద్ధ వహించువానిగా, ఇతరుల భావములను గూర్చి మృదుహృదయునిగా, తాను పొందుటకంటె ఇతరులకు ఆనందము కలిగించుటకు ఎక్కువ ఆసక్తి గలవానిగా చేయును. నిజమైన ప్రేమ ఇతరులు వర్ధిల్లునప్పుడు అసూయపడదు, ఇతరులు కష్టములలో ఉన్నప్పుడు వారి విపత్తులను చూచి సంతోషింపదు. అది ఎల్లప్పుడును నమ్మును, ఆశించును, ఇతరుల క్రియలను మంచికొరకు ఉపయోగించుటకు ప్రయత్నించును. మరియు అత్యంత చెడ్డ స్థితిలో సహితము, అది జాలితోను, కనికరముతోను, దయతోను నిండియుండును.

ఇట్టి ప్రేమకు నిజమైన ఆదర్శము ఎక్కడ కనబడునో మనము తెలిసికొనగోరుచున్నామా? సువార్తలలో వర్ణింపబడిన మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు జీవితమును చూచినయెడల, అది అక్కడ సంపూర్ణముగా నిదర్శనమగుట మనకు కనబడును. ఆయన చేసిన ప్రతి దానిలో ప్రేమ ప్రకాశించెను. ఆయన దైనందిన జీవితము ఎడతెగక మేలు చేయుచు "సంచరించుటయే" అయియుండెను.--ఆయన ప్రవర్తనయంతటిలో ప్రేమ ప్రకాశించెను. ఆయన నిరంతరము ద్వేషింపబడెను, హింసింపబడెను, నిందింపబడెను, తప్పుగా చిత్రింపబడెను. అయినను ఆయన అదంతయు ఓర్పుతో సహించెను. ఆయన పెదవుల నుండి ఏ కోపవాక్యమును రాలేదు. ఆయన నడవడిలో ఏ చిరాకును కనబడలేదు. "ఆయన దూషింపబడియు తిరిగి దూషింపలేదు; బాధింపబడియు బెదిరింపలేదు" (1 పేతురు 2:23). ఆయన ఆత్మయంతటిలోను, నడతయంతటిలోను ప్రేమ ప్రకాశించెను. దయ యొక్క నియమము ఎల్లప్పుడును ఆయన పెదవులపై ఉండెను. బలహీనులును అజ్ఞానులునైన శిష్యులలో, సహాయమును ఉపశమనమును వేడుకొను రోగులలోను దుఃఖితులలోను, సుంకరులలోను పాపులలోను, పరిసయ్యులలోను సద్దూకయ్యులలోను, ఆయన ఎల్లప్పుడును ఒకేవిధముగా ఉండెను--అందరియెడల దయ గలవాడును ఓర్పు గలవాడునై ఉండెను.

అయినను, మన ధన్యుడగు గురువు పాపులను ఎన్నడును పొగడలేదనియు, పాపమును చూచి చూడనట్లు ఊరకుండలేదనియు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. ఆయన దుష్టత్వమును దాని నిజమైన రంగులతో బయలుపరచుటకును, దానిని అంటిపెట్టుకొనువారిని గద్దించుటకును ఎన్నడును వెనుకాడలేదు. అబద్ధ సిద్ధాంతమును ఎవరు అవలంబించినను దానిని ఖండించుటకును, అబద్ధపు ఆచరణను దాని నిజమైన రంగులతోను అది చేర్చు నిశ్చితమైన అంతముతోను చూపించుటకును ఆయన ఎన్నడును సందేహింపలేదు. ఆయన విషయములను వాటి సరియైన పేర్లతో పిలిచెను. పరలోకమును గూర్చియు మహిమగల రాజ్యమును గూర్చియు ఎంత స్వేచ్ఛగా మాటలాడెనో, నరకమును గూర్చియు ఆరని అగ్నిని గూర్చియు అంత స్వేచ్ఛగా మాటలాడెను. సంపూర్ణ ప్రేమ అనగా అందరి జీవితమును అభిప్రాయములను ఆమోదించుట కాదనియు, అబద్ధ సిద్ధాంతమును దుష్టాచారమును ఖండించుచు అదే సమయమున ప్రేమతో నిండియుండుట సంపూర్ణముగా సాధ్యమేననియు ఆయన నిత్యమైన నిదర్శనమును విడిచిపెట్టెను.

ఇప్పుడు లేఖనానుసారమైన ప్రేమ యొక్క నిజస్వభావమును నా పాఠకుల ముందు ఉంచితిని. అది ఏది కాదో, ఏదో అనుదానిని గూర్చి స్వల్పమైన, అతి సంక్షిప్తమైన వివరణ ఇచ్చితిని. నా మనస్సులో గొప్ప బలముతో నాటుకొనుచున్న రెండు ఆచరణాత్మక ఆలోచనలను సూచించకుండా ముందుకు సాగలేను; అవి ఇతరుల మనస్సులలోను నాటుకొనునని ఆశించుచున్నాను.

మీరు ప్రేమను గూర్చి విన్నారు. భూమి మీద ప్రేమ ఎంత శోచనీయమైనంత తక్కువగా ఉన్నదో ఒక్క క్షణము ఆలోచించుడి! క్రైస్తవులలో నిజమైన ప్రేమ లేకపోవుట ఎంత స్పష్టముగా కనబడుచున్నది! నేను అన్యజనులను గూర్చి చెప్పుట లేదు, ఇప్పుడు క్రైస్తవులను గూర్చి చెప్పుచున్నాను. కుటుంబములలో ఎంతటి కోపస్వభావములు, ఎంతటి ఆవేశములు, ఎంతటి స్వార్థము, ఎంతటి చేదైన నాలుకలు కనబడుచున్నవి! పొరుగువారి మధ్యను, సంఘ సభ్యుల మధ్యను ఎంతటి కలహములు, ఎంతటి తగవులు, ఎంతటి ద్వేషము, ఎంతటి పగ, ఎంతటి ప్రతీకారము, ఎంతటి అసూయ! భిన్న సిద్ధాంతములు గలవారి మధ్య ఎంతటి రోషములు, వివాదములు! లోకములో ప్రబలుచున్న ఆత్మను చూచినప్పుడు, "ప్రేమ ఎక్కడ?" అని మనము అడుగుట యుక్తమే,--"ప్రేమ ఎక్కడ? క్రీస్తు మనస్సు ఎక్కడ?" మనుష్యుల హృదయములకు ప్రేమ ఇంత తక్కువగా తెలిసినప్పుడు, క్రీస్తు కార్యము నిలిచిపోవుటయు, పాపము విస్తరించుటయు ఆశ్చర్యము కాదు! నిశ్చయముగా మనము ఇట్లు చెప్పగలము: "మనుష్యకుమారుడు వచ్చునప్పుడు భూమి మీద ప్రేమను ఆయన కనుగొనునా?"

మరియొక సంగతిని ఆలోచింపుడి: ప్రేమ ఎక్కువగా ఉన్నయెడల ఈ లోకము ఎంత సంతోషకరమైనదిగా ఉండును! భూమి మీది దుఃఖములలో సగము ప్రేమ లేకపోవుట వలననే కలుగుచున్నది. రోగము, మరణము, దారిద్ర్యము దుఃఖములలో సగముకంటె ఎక్కువ వాటిని వివరింపజాలవు. మిగిలినవి చిరాకు, దుష్టస్వభావము, కలహములు, తగవులు, వ్యాజ్యములు, ద్వేషము, అసూయ, పగ, మోసములు, హింస, యుద్ధములు మొదలగువాటి నుండి వచ్చును. స్త్రీపురుషులందరు లేఖనానుసారమైన ప్రేమతో నిండియున్నయెడల, అది మానవజాతి సంతోషమును రెట్టింపు చేయుటకును, వారి దుఃఖములను సగము చేయుటకును ఒక గొప్ప అడుగు అగును.

III. మూడవదిగా, "బైబిలు ప్రేమ ఎక్కడ నుండి వచ్చును" అని చూపెదను.

నేను వర్ణించిన ప్రేమ నిశ్చయముగా మనుష్యునికి సహజమైనది కాదు. సహజముగా మనమందరము ఎక్కువగాగాని తక్కువగాగాని స్వార్థపరులము, అసూయపరులము, చిరాకుపరులము, ద్వేషపూరితులము, దుష్టస్వభావులము, కఠినులము. పిల్లలను వారి మానాన వదిలినప్పుడు వారిని గమనించినయెడల దీని నిదర్శనము కనబడును. బాలబాలికలను సరియైన శిక్షణయు విద్యయు లేకుండ పెరుగనిచ్చినయెడల, వారిలో ఒక్కరైనను క్రైస్తవ ప్రేమను కలిగియుండరు. వారిలో కొందరు మొదట తమను గూర్చియు, తమ సౌఖ్యమును ప్రయోజనమును గూర్చియు ఎట్లు ఆలోచింతురో గమనింపుడి! మరికొందరు గర్వముతోను, ఆవేశముతోను, దుష్టస్వభావములతోను ఎట్లు నిండియుందురో గమనింపుడి! దీనిని మనమెట్లు వివరింపగలము? ఒక్క సమాధానము మాత్రమే ఉన్నది: సహజ హృదయమునకు నిజమైన ప్రేమ ఏమియు తెలియదు.

పరిశుద్ధాత్మచేత సిద్ధపరచబడిన హృదయములో తప్ప బైబిలు ప్రేమ ఎన్నడును కనబడదు. అది సున్నితమైన మొక్క, ఒక్క నేలలో తప్ప ఎక్కడను పెరుగదు. ముళ్లపై ద్రాక్షపండ్లను, ముళ్లచెట్లపై అంజూరపు పండ్లను ఆశించినట్లే, హృదయము సరిగా లేనప్పుడు ప్రేమను ఆశించుట.

ప్రేమ పెరుగు హృదయము పరిశుద్ధాత్మచేత మార్చబడి, నూతనపరచబడి, రూపాంతరము చెందిన హృదయము. ఆదాము పతనమునందు కోల్పోయిన దేవుని ప్రతిరూపము, పోలిక, ఆ పునరుద్ధరణ ఎంత బలహీనముగాను అసంపూర్ణముగాను కనబడినను, దానికి పునరుద్ధరింపబడెను. క్రీస్తుతో ఐక్యత ద్వారాను, దేవునికి కుమారత్వము ద్వారాను "దైవస్వభావములో పాలుపొందుట" అదే; ఆ స్వభావము యొక్క మొదటి లక్షణములలో ఒకటి ప్రేమ. (2 పేతురు 1:4)

అట్టి హృదయము పాపమును గూర్చి గాఢముగా ఒప్పింపబడి, దానిని ద్వేషించి, దాని నుండి పారిపోయి, దినదినము దానితో పోరాడును. మరియు అది ప్రతిదినము జయింపుటకు ప్రయాసపడు పాపము యొక్క ప్రధాన అంశములలో ఒకటి స్వార్థమును ప్రేమ లేకపోవుటయు.

ఇట్టి హృదయము మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు తనకున్న గొప్ప ఋణమును గూర్చి లోతుగా ఎరిగియుండును. సిలువపై మనకొరకు మరణించినవానికి తనకు ప్రస్తుతమున్న ఓదార్పు, నిరీక్షణ, సమాధానము అంతయు తాను ఋణపడియున్నానని అది నిరంతరము గ్రహించును. తన కృతజ్ఞతను అది ఎట్లు చూపగలదు? తన విమోచకునికి అది ఏమి చెల్లింపగలదు? మరేమియు చేయలేకపోయినను, ఆయనవలె ఉండుటకును, ఆయన అడుగుజాడలలో నడుచుటకును, ఆయనవలె ప్రేమతో నిండియుండుటకును అది ప్రయాసపడును. "మనకు అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరింపబడియున్నది" అను సత్యమే క్రైస్తవ ప్రేమకు అత్యంత నిశ్చయమైన ఊటయై యున్నది. ప్రేమ ప్రేమను పుట్టించును.

ఈ విషయముపై నా పాఠకులు ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహింపవలెనని కోరుచున్నాను. ఇది నేటి కాలమున అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము. సజీవమైన క్రైస్తవ్యమును గూర్చి ఏమాత్రమును లక్ష్యపెట్టకయే ప్రేమను మెచ్చుకొనుచున్నామని చెప్పువారు అనేకులు ఉన్నారు. సువార్త ఫలములలో కొన్నిటిని, దాని ఫలితములలో కొన్నిటిని వారు ఇష్టపడుదురు గాని, ఆ ఫలములు ఏ వేరునుండి మాత్రమే పెరుగగలవో ఆ వేరును గాని, వాటితో విడదీయరాని రీతిగా కలిసియున్న సిద్ధాంతములను గాని ఇష్టపడరు.

మనుష్యుని భ్రష్టత్వమును గూర్చియు, క్రీస్తు రక్తమును గూర్చియు, పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అంతరంగ కార్యమును గూర్చియు వినుటకు అసహ్యించుకొను వందలమంది ప్రేమను పొగడుదురు. తమ పిల్లలు స్వార్థరహితులుగాను మంచి స్వభావముగలవారిగాను ఎదుగవలెనని కోరుకొను అనేకమంది తల్లిదండ్రులు, మారుమనస్సు, పునర్జన్మ, విశ్వాసము అవసరమని ఎవరైనా తమ పిల్లలకు నొక్కి చెప్పినయెడల అంతగా సంతోషింపరు.

ఇప్పుడు ఈ అభిప్రాయమునకు వ్యతిరేకముగా నేను నిరసన తెలుపగోరుచున్నాను. అదేమనగా, వేరు లేకుండానే క్రైస్తవ్యపు ఫలములను పొందవచ్చునని, క్రైస్తవ సిద్ధాంతములను బోధింపకయే క్రైస్తవ స్వభావములను కలుగజేయవచ్చునని, హృదయములో కృప లేకయే నిలుచునట్టియు సహించునట్టియు ప్రేమను కలిగియుండవచ్చునని అనుకొనుట.

ప్రత్యేకమైన సిద్ధాంతపరమైన మతము లేకయే ఎంతో ప్రేమగలవాడుగాను సౌమ్యుడుగాను కనబడు వ్యక్తిని అప్పుడప్పుడు చూచుచుందుమని నేను మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. కాని అట్టి సందర్భములు ఎంత అరుదైనవిగాను విశేషమైనవిగాను ఉన్నవనగా, అవి అపవాదములై సాధారణ నియమము యొక్క సత్యమునే రుజువుపరచును. పైగా అట్టి సందర్భములలో కనబడు ప్రేమ కేవలము బాహ్యమైనదే అయి, అంతరంగమున పూర్తిగా విఫలమగుట తరచుగా, మిక్కిలి తరచుగా జరుగునేమో అని భయపడవలసియున్నది. సాధారణ నియమముగా, బైబిలు మతముతో హృదయము సంపూర్ణముగా నింపబడిన నేలలో తప్ప, బైబిలు వర్ణించు విధమైన ప్రేమ మరెక్కడను కనబడదని నేను దృఢముగా నమ్ముచున్నాను. హితబోధ లేకుండా పరిశుద్ధమైన ఆచరణ వర్ధిల్లదు. దేవుడు కలిపినదానిని వేరుచేసి వేరుగా ఉంచవచ్చునని ఆశించుట వ్యర్థము.

నేను ఎదుర్కొనుటకు ప్రయత్నించుచున్న ఈ భ్రమ, నవలలు, ప్రణయకథలు, కల్పనా కథలలో అత్యధిక భాగమువలన మిక్కిలి హానికరమైన స్థాయికి ప్రోత్సహింపబడుచున్నది. ఈ రచనలలోని నాయకులు నాయికలు నిరంతరము పరిపూర్ణతకు ఆదర్శములుగా వర్ణింపబడుచున్నారని ఎవరికి తెలియదు? వారు ఎల్లప్పుడును సరియైనదే చేయుచుందురు, సరియైనదే పలుకుచుందురు, సరియైన స్వభావమునే కనుపరచుచుందురు! వారు ఎల్లప్పుడును దయగలవారు, సౌమ్యులు, స్వార్థరహితులు, క్షమించువారు! అయినను వారి మతమును గూర్చి ఒక్క మాటయైనను మీరు వినరు! సంక్షిప్తముగా చెప్పవలెనంటే, సాధారణ కల్పనా రచనలనుబట్టి చూచినయెడల, సిద్ధాంతము లేకయే ఉత్తమమైన ఆచరణాత్మక మతమును, ఆత్మ యొక్క కృప లేకయే ఆత్మ ఫలములను, క్రీస్తుతో ఐక్యత లేకయే క్రీస్తు మనస్సును కలిగియుండుట సాధ్యమే అనిపించును!

సంక్షిప్తముగా చెప్పవలెనంటే, చాలా నవలలను, ప్రణయకథలను, కల్పనా రచనలను చదువుటలోని గొప్ప ప్రమాదము ఇదే. వాటిలో గొప్పవి మానవ స్వభావమును గూర్చి అసత్యమైన లేక తప్పైన దృక్పథమును ఇచ్చును. తమ ఆదర్శ స్త్రీపురుషులను వారు నిజముగా ఉన్నట్లు కాక, ఉండవలసినట్లుగా చిత్రించును. అట్టి రచనలను చదువువారి మనస్సులు లోకము ఎట్టిదో అను విషయమై తప్పుడు భావనలతో నిండిపోవును. మనుష్యులను గూర్చిన వారి అభిప్రాయములు కల్పితములుగాను వాస్తవవిరుద్ధములుగాను మారును. తాము ఎన్నడును కలిసికొనని స్త్రీపురుషులకొరకు వారు నిరంతరము వెదకుచుందురు; ఎన్నడును కనుగొనని దానిని ఆశించుచుందురు.

నా పాఠకులు తమ మానవ స్వభావపు భావనలను నవలలనుండి కాక బైబిలునుండి తీసికొనవలెనని ఒక్కసారిగా వేడుకొనుచున్నాను. కృపవలన నూతనపరచబడిన హృదయము లేకుండా నిజమైన ప్రేమ ఉండజాలదని మీ మనస్సులో నిశ్చయించుకొనుడి. సజీవమైన మతము లేని అనేకులలో కొంతవరకు దయ, మర్యాద, సౌమ్యత, మంచి స్వభావము నిస్సందేహముగా కనబడవచ్చును. కాని బైబిలు ప్రేమ అను మహిమగల మొక్క దాని సంపూర్ణతలోను పరిపూర్ణతలోను క్రీస్తుతో ఐక్యత లేకయు, పరిశుద్ధాత్మ కార్యము లేకయు ఎన్నడును కనబడదు. మీకు పిల్లలుండినయెడల వారికి దీనిని బోధింపుడి. మీకు సంబంధమున్న పాఠశాలలలో దీనిని ఎత్తిపట్టుడి. ప్రేమను హెచ్చించుడి. ప్రేమను గొప్పగా ఎంచుడి. దయ, ప్రేమ, మంచి స్వభావము, స్వార్థరాహిత్యము, సాత్వికమను కృపను హెచ్చించుటలో ఎవరికిని తీసిపోకుడి. కాని ఈ విషయములను సంపూర్ణముగా నేర్చుకొనగల పాఠశాల ఒక్కటే ఉన్నదని, అది క్రీస్తు పాఠశాలయని ఎన్నడును, ఎన్నడును మరువకుడి. నిజమైన ప్రేమ పైనుండి దిగివచ్చును. నిజమైన ప్రేమ ఆత్మ ఫలము. దానిని కోరువాడు క్రీస్తు పాదముల వద్ద కూర్చుండి ఆయనవద్ద నేర్చుకొనవలెను.

IV. చివరిగా, "ప్రేమ కృపలన్నిటిలో 'గొప్పది' అని ఎందుకు పిలువబడుచున్నదో" చూపెదను.

ఈ విషయమై పౌలు మాటలు స్పష్టమైనవి, తప్పుపట్టలేనివి. ప్రేమను గూర్చిన తన అద్భుతమైన అధ్యాయమును ఆయన ఈ విధముగా ముగించుచున్నాడు: "కాగా విశ్వాసము, నిరీక్షణ, ప్రేమ ఈ మూడును నిలిచియున్నవి; వీటిలో ప్రేమ గొప్పది" (1 కొరింథీయులకు 13:13).

ఈ వాక్యము మిక్కిలి విశేషమైనది. క్రొత్త నిబంధనలోని రచయితలందరిలో, పౌలువలె "విశ్వాసమును" అంత ఉన్నతముగా హెచ్చించినవారు నిశ్చయముగా ఎవరును లేరు. రోమీయులకు, గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికలలో దాని విశాలమైన ప్రాముఖ్యతను చూపు వాక్యములు పుష్కలముగా ఉన్నవి. దాని ద్వారా పాపి క్రీస్తును పట్టుకొని రక్షింపబడును. దాని ద్వారా మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడి దేవునితో సమాధానము కలిగియుందుము. అయినను ఇక్కడ అదే పౌలు విశ్వాసముకంటెను గొప్పదైన దానిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. ఆయన ప్రధానమైన మూడు క్రైస్తవ కృపలను మన ముందుంచి వాటిపై ఈ తీర్పు ప్రకటించుచున్నాడు: "వీటిలో ప్రేమ గొప్పది." అట్టి రచయితనుండి వచ్చిన అట్టి వాక్యము ప్రత్యేక శ్రద్ధను కోరుచున్నది. ప్రేమ విశ్వాసముకంటెను నిరీక్షణకంటెను గొప్పదని వినినప్పుడు మనము ఏమి గ్రహింపవలెను?

మన పాపములకు ప్రేమ ప్రాయశ్చిత్తము చేయగలదని, లేక దేవునితో మనకు సమాధానము కలుగజేయగలదని ఒక్క క్షణమైనను తలంచకూడదు. క్రీస్తు రక్తము తప్ప మరేదియు మనకొరకు దానిని చేయజాలదు; విశ్వాసము తప్ప మరేదియు క్రీస్తు రక్తములో మనకు భాగమును ఇయ్యజాలదు. ఇది తెలియకపోవుట లేఖనవిరుద్ధమైన అజ్ఞానము. ఆత్మను నీతిమంతురాలిగా తీర్చి క్రీస్తుతో జతచేయు పని విశ్వాసమునకు మాత్రమే చెందినది. మన ప్రేమయు, మన ఇతర కృపలన్నియు ఎక్కువ తక్కువగా అసంపూర్ణములే; దేవుని తీర్పు యొక్క కఠినతను అవి నిలువలేవు. మనము సమస్తమును చేసిన తరువాత కూడ మనము "నిష్ప్రయోజకులైన దాసులమే" (లూకా 17:10).

విశ్వాసము లేకుండా ప్రేమ ఉండగలదని మనము తలంచకూడదు. పౌలు ఒక కృపను మరొక కృపకు ప్రతిస్పర్ధిగా నిలబెట్టాలని అనుకొనలేదు. ఒకనికి విశ్వాసము, మరొకనికి నిరీక్షణ, ఇంకొకనికి ప్రేమ ఉండవచ్చుననియు, వీరిలో ప్రేమగలవాడే శ్రేష్ఠుడనియు అతని భావము కాదు. ఈ మూడు కృపలు విడదీయరాని విధముగా ఒకదానితో ఒకటి కలిసియున్నవి. విశ్వాసమున్న చోట ప్రేమ ఎల్లప్పుడును ఉండును; ప్రేమ ఉన్న చోట విశ్వాసము ఉండును. సూర్యుడు మరియు వెలుగు, అగ్ని మరియు వేడిమి, మంచు మరియు చలి ఎంత సన్నిహితముగా కలిసియున్నవో, విశ్వాసము మరియు ప్రేమ అంతకంటె ఎక్కువ సన్నిహితముగా కలిసియున్నవి.

ఈ మూడు కృపలలో ప్రేమ గొప్పదని ఎందుకు చెప్పబడినదో కారణములు నాకు స్పష్టముగాను సులభముగాను కనబడుచున్నవి. అవి ఏవో చూపెదను.

(అ) ప్రేమ కృపలన్నిటిలో గొప్పదని చెప్పబడుటకు కారణము, అది "విశ్వాసికిని అతని దేవునికిని మధ్య కొంత పోలిక" ఉన్న కృప కావడమే. దేవునికి విశ్వాసము అవసరము లేదు. ఆయన ఎవరిపైనను ఆధారపడువాడు కాడు. ఆయన నమ్ముకొనవలసినంత ఆయనకంటె గొప్పవాడెవడును లేడు.—దేవునికి నిరీక్షణ అవసరము లేదు. ఆయనకు భూతకాలమైనను వర్తమానమైనను భవిష్యత్తైనను సమస్తమును నిశ్చయమే.—అయితే "దేవుడు ప్రేమాస్వరూపి"; ఆయన ప్రజలకు ప్రేమ ఎంత ఎక్కువగా ఉన్నదో, పరలోకమందున్న తమ తండ్రిని వారు అంత ఎక్కువగా పోలియుందురు.

(ఆ) ప్రేమ గొప్పదని చెప్పబడుటకు మరొక కారణము, అది "ఇతరులకు అత్యంత ఉపయోగకరమైనది" కావడమే. విశ్వాసము మరియు నిరీక్షణ ఎంత విలువైనవైనను, అవి ముఖ్యముగా విశ్వాసి యొక్క సొంత వ్యక్తిగత ప్రయోజనమును గూర్చినవని నిస్సందేహము. విశ్వాసము ఆత్మను క్రీస్తుతో ఐక్యపరచును, దేవునితో సమాధానమును కలుగజేయును,

పరలోకమునకు మార్గమును తెరచును. నిరీక్షణ రాబోవు వాటిని గూర్చిన సంతోషకరమైన ఎదురుచూపుతో ఆత్మను నింపును; కనబడు వాటిలోని అనేక నిరుత్సాహముల మధ్య కనబడని వాటి దర్శనములతో ఓదార్చును. కాని మనుష్యుని ఉపయోగకరునిగా చేయు కృప ముఖ్యముగా ప్రేమయే. అది సత్క్రియలకును దయాకార్యములకును ఊట. అది మిషనులకును పాఠశాలలకును ఆసుపత్రులకును మూలము. ప్రేమ అపొస్తలులను ఆత్మల కొరకు తమను తాము వెచ్చించుకొనునట్లు చేసెను. ప్రేమ క్రీస్తు కొరకు పనివారిని పుట్టించి వారిని పనిలో నిలుపును. ప్రేమ కలహములను సరిచేసి వివాదమును ఆపును; ఈ భావములో అది "అనేక పాపములను కప్పును" (1 పేతురు 4:8). ప్రేమ క్రైస్తవ్యమును అలంకరించి లోకమునకు దానిని సిఫారసు చేయును. ఒక మనుష్యునికి నిజమైన విశ్వాసము ఉండి అతడు దానిని అనుభవించవచ్చును, అయినను అతని విశ్వాసము ఇతరులకు కనబడకపోవచ్చును. కాని మనుష్యుని ప్రేమ దాగియుండదు.

(ఇ) చివరిగా, ప్రేమ కృపలన్నిటిలో గొప్పదనుటకు కారణము, అది "అన్నిటికంటె ఎక్కువకాలము నిలుచునది" కావడమే. నిజమునకు అది ఎన్నడును మరణించదు. విశ్వాసము ఒకనాడు చూపులో మింగబడును, నిరీక్షణ నిశ్చయతలో మింగబడును. పునరుత్థాన ఉదయమున వాటి పని నిష్ప్రయోజనమగును; పాత పంచాంగములవలె అవి పక్కన పెట్టబడును. కాని ప్రేమ నిత్యత్వపు అంతములేని యుగములన్నిటిలో జీవించి యుండును. పరలోకము ప్రేమకు నివాసమగును. పరలోక నివాసులు ప్రేమతో నిండియుందురు. వారి హృదయములన్నిటిలో ఒకే భావము ఉండును, అది ప్రేమయే.

నా అంశములోని ఈ భాగమును ఇక్కడ విడిచి ముగింపునకు వెళ్లుచున్నాను. ప్రేమకును ఇతర కృపలకును మధ్య నేను ఇప్పుడు పేర్కొనిన ప్రతి పోలిక అంశమును గూర్చి విపులముగా చెప్పుట సులభమే. కాని సమయమును స్థలమును రెండును నన్ను అలా చేయనీయవు. ప్రేమ యొక్క "గొప్పతనము" యొక్క సరియైన అర్థమును గూర్చి మనుష్యులను తప్పిదముల నుండి కాపాడుటకు సరిపడినంత చెప్పియుంటే నేను తృప్తి చెందుదును. ప్రేమ మన పాపములను నీతిమంతులుగా తీర్చి తొలగింపజాలదు అని ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. అది క్రీస్తు కాదు, విశ్వాసమును కాదు. కాని ప్రేమ మనలను కొంతవరకు దేవునివలె చేయును. ప్రేమ లోకమునకు గొప్ప ఉపయోగము కలది. విశ్వాసము యొక్క పని ముగిసినప్పుడు ప్రేమ జీవించి వర్ధిల్లును. ఈ దృక్కోణములలో ప్రేమ కిరీటమునకు నిశ్చయముగా తగినదే.

(1) ఇప్పుడు ఈ పత్రము ఎవని చేతికి చేరునో ప్రతి ఒక్కనిని ఒక సరళమైన ప్రశ్న అడుగనిమ్ము. ఈ పత్రము యొక్క మొత్తం అంశమును మీ మనస్సాక్షికి గట్టిగా తెలియజేయనిమ్ము. నేను చెప్పుచున్న కృపను గూర్చి మీకేమైనను తెలియునా? మీకు ప్రేమ ఉన్నదా?

అపొస్తలుడైన పౌలు యొక్క బలమైన మాటలు ఈ విచారణను తేలికగా పక్కనపెట్టదగినది కాదని మిమ్మును నిశ్చయముగా ఒప్పించవలెను. ఆ పరిశుద్ధుడు ఏ కృప లేకుండా "నేను వ్యర్థుడను" అని చెప్పగలిగెనో, యేసు ప్రభువు తన శిష్యుడనుటకు గొప్ప గుర్తు అని స్పష్టముగా చెప్పిన కృప,—ఇట్టి కృప తన ఆత్మ రక్షణ విషయమై ఆసక్తిగల ప్రతి ఒక్కని గంభీర పరిగణనను కోరును. అది అతనిని ఆలోచింపజేయవలెను,—"ఇది నన్ను ఎట్లు సంబంధించును? నాకు ప్రేమ ఉన్నదా?"

మీకు బహుశా మతమును గూర్చి కొంత జ్ఞానము ఉండవచ్చును. సత్యమైన సిద్ధాంతమునకును అబద్ధ సిద్ధాంతమునకును మధ్య భేదము మీకు తెలియును. బహుశా మీరు వాక్యములను ఉదాహరించి, మీరు పట్టుకొనిన అభిప్రాయములను సమర్థించగలరు. కాని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి, జీవితములోను స్వభావములోను ఆచరణీయ ఫలితములు లేని జ్ఞానము నిష్ప్రయోజనమైన ఆస్తి. అపొస్తలుని మాటలు బహు స్పష్టము: "నేను సమస్త మర్మములను సమస్త జ్ఞానమును ఎరిగినవాడనైనను, నాకు ప్రేమ లేనియెడల నేను వ్యర్థుడను" (1 కొరింథీయులకు 13:3).

బహుశా మీకు విశ్వాసమున్నదని మీరు తలంచవచ్చును. మీరు దేవుడు ఏర్పరచుకొనిన వారిలో ఒకరని నమ్మి, దానిపై ఆనుకొనుచున్నారు. అయితే దయ్యములకు కూడ ఒక విశ్వాసము ఉన్నదనియు, అది పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమనియు, దేవుని ఏర్పరచబడినవారి విశ్వాసము "ప్రేమ ద్వారా వ్యక్తమగు విశ్వాసము" అనియు మీరు తప్పక జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. థెస్సలొనీకయుల విశ్వాసమును నిరీక్షణను మాత్రమే కాక వారి "ప్రేమ"ను కూడ పౌలు జ్ఞాపకము చేసికొనినప్పుడే "ఆయన మిమ్మును ఏర్పరచుకొనెనని మేము ఎరుగుదుము" అని చెప్పెను (1 థెస్సలొనీకయులకు 1:4).

ఇంటిలోను బయటను మీ స్వంత దైనందిన జీవితమును చూచి, దానిలో లేఖనము చెప్పు ప్రేమకు ఏ స్థానమున్నదో ఆలోచించుడి. మీ స్వభావము ఎట్టిది? మీ స్వంత కుటుంబములో మీ చుట్టునున్న వారందరి యెడల మీ ప్రవర్తన ఎట్టిది? ముఖ్యముగా చిరాకు పడు సమయములలోను రెచ్చగొట్టబడు సమయములలోను మీరు మాటలాడు విధము ఎట్టిది? మీ సద్భావము, మీ మర్యాద, మీ సహనము, మీ సాత్వికము, మీ మృదుత్వము, మీ ఓర్పు ఎక్కడ? ఇతరులతో మీ వ్యవహారములలో ప్రేమ యొక్క ఆచరణాత్మక క్రియలు ఎక్కడ? "మేలు చేయుచు సంచరించిన" ఆయన మనస్సును గూర్చి మీకేమి తెలియును?—ముఖ్యముగా తన శిష్యులను, అయినను ప్రతి ఒక్కరిని ప్రేమించిన, చెడుకు బదులుగా మేలును ద్వేషమునకు బదులుగా దయను చూపిన, ప్రతి ఒక్కరి కొరకు సానుభూతి చెందగల విశాలమైన హృదయము గలవాని మనస్సును గూర్చి?

పరలోకములో ప్రేమ లేకుండా అడుగుపెట్టినయెడల నీవు అక్కడ ఏమి చేయుదువో నాకు తెలియదు. ప్రేమయే నియమముగా ఉండి, స్వార్థమునకును దుష్టస్వభావమునకును ఏమాత్రము చోటులేని నివాసములో నీకు ఏ ఆదరణ ఉండును? అవును! ప్రేమలేని కోపస్వభావముగల మనుష్యునికి పరలోకము తగిన స్థలము కాదని నేను భయపడుచున్నాను!—ఒక చిన్న బాలుడు ఒక రోజు చెప్పినదానిని గమనింపుము: "తాతయ్య పరలోకమునకు వెళ్లినయెడల, నేనును నా తమ్ముడును అక్కడికి వెళ్లకుండా ఉండుదుము గాక." "నీవెందుకు ఇట్లు అంటున్నావు?" అని అతనిని అడిగిరి. అతడు, "ఆయన మమ్మల్ని అక్కడ చూచినయెడల, ఇప్పుడు అనునట్లే—'ఈ పిల్లలు ఇక్కడ ఏమి చేయుచున్నారు? వారిని దారి నుండి తొలగిపొమ్మనుడి' అని అనును అని నాకు ఖచ్చితముగా తెలియును. ఆయన మమ్మల్ని భూమిమీద చూడగోరడు, పరలోకములో కూడా చూడగోరడని నా ఊహ" అని జవాబిచ్చెను.

క్రైస్తవ ప్రేమను గూర్చి అనుభవపూర్వకముగా కొంచెమైనను తెలిసికొనువరకు విశ్రాంతి తీసికొనకుడి. సాత్వికుడును దీనమనస్సుగలవాడునైన ఆయన యొద్దకు వెళ్లి నేర్చుకొనుడి; ప్రేమింప నేర్పుమని ఆయనను వేడుకొనుడి. తన ఆత్మను మీలో ఉంచి, పాత హృదయమును తీసివేసి, క్రొత్త స్వభావమును అనుగ్రహించి, తన మనస్సును గూర్చి కొంచెమైనను మీకు తెలియజేయుమని ప్రభువైన యేసును అడుగుడి. ఈ పత్రికలో నేను వర్ణించినదానిలో కొంతయైనను మీరు అనుభవించువరకు రేయింబవళ్లు కృపకొరకు ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుడి, ఆయనకు విశ్రాంతి ఇయ్యకుడి. "ప్రేమలో నడచుకొనుట" నిజముగా మీరు గ్రహించినప్పుడు మీ జీవితము నిజముగా సంతోషభరితమగును.

(2) అయితే లేఖనములోని ప్రేమను ఎరుగని వారు కాక, దానిని ప్రతి సంవత్సరము ఇంకను ఎక్కువగా అనుభవింపగోరువారికి కూడా నేను వ్రాయుచున్నానని మరచిపోను. మీకు రెండు సరళమైన హెచ్చరిక మాటలు చెప్పుదును. అవి ఇవే:—"ప్రేమ అను కృపను ఆచరించుడి, బోధించుడి."

ప్రేమను శ్రద్ధగా ఆచరించుడి. నిరంతరము అభ్యాసము చేయుటవలన వృద్ధిపొందు కృపలలో ఇది అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది. దీనిని దినచర్యలోని ప్రతి చిన్న విషయములోనికి కూడా తీసికొనిపోవుటకు అంతకంతకు ప్రయత్నించుడి. దినములోని ప్రతి గంటయందును మీ నాలుకను మీ కోపమును కాపాడుకొనుడి—విశేషముగా పిల్లలతోను సమీప బంధువులతోను వ్యవహరించునప్పుడు. ఉత్తమురాలైన స్త్రీ లక్షణమును జ్ఞాపకము చేసికొనుడి: "ఆమె జ్ఞానముతో నోరు తెరచును, ఆమె నాలుకమీద దయగల ఉపదేశము ఉండును" (సామెతలు 31:26). పౌలు మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొనుడి: "మీరు చేయునదంతయు ప్రేమతో చేయుడి" (1 కొరింథీయులకు 16:14). ప్రేమ గొప్ప విషయములలోనే గాక చిన్న విషయములలో కూడా కనబడవలెను. పేతురు మాటలను కూడా జ్ఞాపకము చేసికొనుడి: "ఒకనియెడల ఒకడు ఎడతెగని ప్రేమ కలిగియుండుడి"; అది కేవలము మినుకుమినుకుమను జ్వాలగా కాక, మన చుట్టునున్న ప్రతివాడును చూడగలుగునట్లు మండుచు ప్రకాశించు అగ్నిగా ఉండవలెను (1 పేతురు 4:8). ఈ సంగతులను మనస్సులో ఉంచుకొనుటకు శ్రమయు కష్టమును కలుగవచ్చును. ఇతరుల మాదిరివలన ప్రోత్సాహము తక్కువగా ఉండవచ్చును. అయినను పట్టుదలతో కొనసాగుడి. ఇట్టి ప్రేమ తనకు తగిన ప్రతిఫలమును తెచ్చును.

చివరకు, ఇతరులకు ప్రేమను బోధించుడి. మీకు పిల్లలుండినయెడల, వారికి దీనిని విశేషముగా నొక్కి చెప్పుడి. దయ, మంచి స్వభావము, సౌమ్యమైన మనస్సు అనునవి పిల్లలలో క్రీస్తు కోరు మొదటి రుజువులలో ఉన్నవని వారికి ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకము చేయుడి. వారు ఎక్కువ తెలిసికొనలేకపోయినను, సిద్ధాంతములను వివరింపలేకపోయినను, ప్రేమను గ్రహింపగలరు. ఒక పిల్లవాని విశ్వాసము వచనములను కీర్తనలను వల్లించుటలోనే ముగిసిపోయినయెడల దాని విలువ చాలా స్వల్పము. అవి ఎంత ఉపయోగకరమైనను, తరచు ఆలోచన లేకుండా నేర్చుకొనబడును, భావము లేకుండా జ్ఞాపకముంచుకొనబడును, అర్థమును ఆలోచింపకుండా వల్లింపబడును, బాల్యము గడచిన తరువాత మరువబడును. పిల్లలకు వచనములను కీర్తనలను నేర్పవలసినదే; కానీ వారి విశ్వాసమంతయు అట్టి బోధనలోనే ఉండునట్లు చేయకుడి. తమ కోపమును అదుపులో ఉంచుకొనుటకును, ఒకరియెడల ఒకరు దయగా ఉండుటకును, నిస్స్వార్థముగాను సౌమ్యముగాను ఉపకారబుద్ధితోను ఓర్పుతోను సాత్వికముగాను క్షమించువారుగాను ఉండుటకును వారికి నేర్పుడి. వారు మెతూషెలహు అంతకాలము బ్రదికినను, తమ మరణదినమువరకు ఇది మరువకూడదని వారికి చెప్పుడి: ప్రేమ లేకుండా మనము ఏమియు కాము అని పరిశుద్ధాత్మ చెప్పుచున్నాడు. "సమస్త సద్గుణములపైన, వాటినన్నిటిని సంపూర్ణ ఐక్యతలో బంధించు ప్రేమను ధరించుకొనుడి" అని వారికి చెప్పుడి (కొలొస్సయులకు 3:14).

క్రైస్తవ ఆసక్తి

"మంచి విషయములో ఎల్లప్పుడును ఆసక్తి కలిగియుండుట మంచిదే." (గలతీయులకు 4:18)

మతవిషయములలోని అనేకమైన ఇతర విషయములవలె ఆసక్తి అనునది విచారకరముగా తప్పుగా అర్థము చేసికొనబడిన విషయము. అనేకులు తాము ఆసక్తిగల క్రైస్తవులని ఎంచబడుటకు సిగ్గుపడుదురు. ఫేస్తు పౌలును గూర్చి అన్నట్లుగా, ఆసక్తిగలవారిని గూర్చి అనేకులు అనుటకు సిద్ధముగా ఉన్నారు: "పౌలా, నీవు వెర్రివాడవు; నీ గొప్ప విద్య నిన్ను వెర్రివానిగా చేయుచున్నది" (అపొస్తలుల కార్యములు 26:24).

అయితే ఆసక్తి అనునది బైబిలు చదువు ఎవడును విడిచిపెట్టుటకు అధికారము లేని విషయము. బైబిలును మన విశ్వాసమునకును ఆచరణకును ప్రమాణముగా చేసికొనినయెడల, ఆసక్తి అను విషయమునుండి మనము తప్పుకొనలేము. దానిని నేరుగా ముఖాముఖిగా చూడవలెను. అపొస్తలుడైన పౌలు తీతునకు ఏమి చెప్పుచున్నాడు? "ఆయన మనలను ప్రతి దుర్నీతినుండి విమోచించి, సత్క్రియల విషయమై ఆసక్తిగల ప్రత్యేక ప్రజలను తన కొరకు పవిత్రపరచుకొనునట్లు మన నిమిత్తము తన్నుతానే అర్పించుకొనెను" (తీతుకు 2:14). ప్రభువైన యేసు లవొదికయ సంఘముతో ఏమి చెప్పుచున్నాడు? "నీవు ఆసక్తి కలిగి మారుమనస్సు పొందుము" (ప్రకటన 3:19).

ఈ సందేశములో నా ఉద్దేశ్యము మతములో ఆసక్తి పక్షమున వాదించుట. మనము దానికి భయపడకూడదు గాని, దానిని ప్రేమించి మెచ్చుకొనవలెనని నేను నమ్ముచున్నాను. అది లోకమునకు గొప్ప ఆశీర్వాదమనియు, మానవజాతికి లెక్కలేని మేలులకు మూలమనియు నేను నమ్ముచున్నాను. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అపొస్తలులలో ఒకనికి "జెలోతే" అనగా ఆసక్తిపరుడు అను పేరు ఇయ్యబడెనని క్రైస్తవులకు జ్ఞాపకము చేసి, వారు ఆసక్తిగల స్త్రీపురుషులుగా ఉండునట్లు వారిని ఒప్పించగోరుచున్నాను.

నేను ఆసక్తిని గూర్చి మీకు కొంత చెప్పుచుండగా, మీలో ప్రతి ఒక్కరిని నా మాట శ్రద్ధగా వినుమని కోరుచున్నాను. మీ స్వంత మేలు కొరకు, లోకము కొరకు, మన క్రీస్తు సంఘము కొరకు నా మాట వినుడి. దేవుని సహాయముతో "ఆసక్తిగలవారై" ఉండుట జ్ఞానమని నేను మీకు చూపించెదను.

I. మొదటిగా, క్రైస్తవ్యములో ఆసక్తి అనగా ఏమియో చూపెదను.

II. రెండవదిగా, క్రైస్తవ్యములో ఒక వ్యక్తిని ఎప్పుడు సరిగా "ఆసక్తిగలవాడు" అని పిలువవచ్చునో చూపెదను.

III. మూడవదిగా, క్రైస్తవ్యములో ఒక వ్యక్తి ఆసక్తిగలవాడై యుండుట ఎందుకు మంచిదో చూపెదను.

I. మొదట ఈ ప్రశ్నను పరిశీలించగోరుచున్నాను. క్రైస్తవ్యములో ఆసక్తి అనగా ఏమి?

క్రైస్తవ్యములో ఆసక్తి అనగా దేవుని సంతోషపెట్టవలెననియు, ఆయన చిత్తమును నెరవేర్చవలెననియు, సాధ్యమైన ప్రతి విధముగా లోకములో ఆయన మహిమను వృద్ధిపరచవలెననియు కలిగియుండు తీవ్రమైన కోరిక. ఇది స్త్రీపురుషులకు సహజమైన కోరిక కాదు. ప్రతి విశ్వాసి క్రీస్తునకు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ వారి హృదయములో ఉంచు కోరిక ఇది.

అయితే కొందరు విశ్వాసులు దీనిని ఇతరులకంటే ఎంతో బలముగా అనుభవింతురు; అందువలన వారు మాత్రమే "ఆసక్తిగల" స్త్రీపురుషులని పిలువబడుటకు తగియున్నారు.

ఈ ఆశ ఒక వ్యక్తిలో నిజంగా ఏలుబడి చేసినప్పుడు అది ఎంత బలమైనదంటే, ఎలాంటి త్యాగమైనా చేయడానికి, ఎంత కష్టమైనా భరించడానికి, దేనినైనా విడిచిపెట్టడానికి, బాధపడడానికి, పని చేయడానికి, శ్రమించడానికి, కష్టపడడానికి, తన్ను తాను వెచ్చించుకొని ఖర్చయిపోవడానికి, చివరకు చనిపోవడానికి కూడా అతనిని పురికొల్పుతుంది—దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టి క్రీస్తును ఘనపరచగలిగితే చాలు.

క్రైస్తవ్యంలో ఆసక్తిగల వ్యక్తి ప్రధానంగా ఒకే ఒక్క విషయం గల వ్యక్తి. అతడు శ్రద్ధగలవాడు, బలమైనవాడు, రాజీపడనివాడు, నిష్కర్షగా ఉండేవాడు, పూర్ణహృదయము గలవాడు, ఆత్మలో ఉత్సాహము గలవాడు అని చెప్పడం చాలదు. అతడు ఒకే ఒక్క దానిని చూస్తాడు, ఒకే ఒక్క దాని గురించి పట్టించుకుంటాడు, ఒకే ఒక్క దాని కోసం జీవిస్తాడు, ఒకే ఒక్క దానిలో మునిగిపోతాడు; ఆ ఒక్కటి దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడమే. బ్రతికినా, చనిపోయినా—ఆరోగ్యంగా ఉన్నా, రోగిగా ఉన్నా—ధనవంతుడైనా, దరిద్రుడైనా—మనుష్యులను సంతోషపెట్టినా, వారికి అభ్యంతరం కలిగించినా—జ్ఞానిగా ఎంచబడినా, మూర్ఖునిగా ఎంచబడినా—నిందింపబడినా, పొగడబడినా—ఘనత పొందినా, అవమానం పొందినా—వీటిలో దేని గురించీ ఆసక్తిగల వ్యక్తి ఏమాత్రం లెక్క చేయడు. అతనికి ఒకే ఒక్క విషయం మీద తీవ్రమైన మక్కువ ఉంటుంది; ఆ ఒక్కటి దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టి దేవుని మహిమను అభివృద్ధి చేయడమే. దేవుని కొరకైన తన మక్కువ అనే అగ్నిలోనే తాను దహించబడిపోయినా అతడు లెక్క చేయడు—తృప్తిగా ఉంటాడు. కొవ్వొత్తి వలె తాను మండడానికే సృష్టింపబడ్డానని అతడు భావిస్తాడు; మండుతూ కరిగిపోతే, దేవుడు తనకు నియమించిన పనినే తాను చేసినట్టు అవుతుంది. అలాంటి వ్యక్తి తన ఆసక్తికి ఎల్లప్పుడూ ఒక క్షేత్రాన్ని కనుగొంటాడు. అతడు పని చేయలేకపోతే, లేదా డబ్బు ఇవ్వలేకపోతే, లేదా ప్రకటించలేకపోతే, మొఱ్ఱపెడతాడు, నిట్టూర్చుతాడు, ప్రార్థిస్తాడు. అవును: అతడు మిక్కిలి పేదవాడై, శాశ్వతంగా రోగశయ్యపై ఉన్నా, పాపం చేసే కార్యకలాపాన్ని అది స్తంభించిపోయేలా దానికి వ్యతిరేకంగా ఎడతెగక విజ్ఞాపన చేస్తాడు. లోయలో యెహోషువతో కలిసి పోరాడలేకపోతే, కొండపై మోషే, అహరోను, హూరుల పనిని చేస్తాడు. (నిర్గమకాండము 17:9-13) తానే స్వయంగా పని చేయకుండా అడ్డగింపబడితే, మరొక వైపు నుండి సహాయం లేవనెత్తబడి పని జరిగే వరకు అతడు ప్రభువుకు విశ్రాంతి ఇవ్వడు. క్రైస్తవ్యంలో ఆసక్తి అని నేను చెప్పేది ఇదే.

ఈ లోకంలో మనుష్యులను గొప్పవారిగా చేసే మనస్తత్వం మనందరికీ తెలుసు—మహా అలెగ్జాండరు, జూలియస్ సీజరు, ఆలివర్ క్రాంవెల్, మహా పీటరు, నెపోలియన్ వంటి వారిని చేసినది. వారి లోపాలన్నీ ఉన్నా వారందరూ ఒకే ఒక్క విషయం గల మనుష్యులని మనకు తెలుసు. వారు ఒక గొప్ప లక్ష్యంలో తమను తాము పూర్తిగా ముంచివేసుకున్నారు. వారు మరి దేని గురించీ పట్టించుకోలేదు. తాము జీవించిన ప్రతి దినమూ కళ్ల ముందు ఉంచుకున్న ఆ ఒక్క విషయంతో పోల్చి చూస్తే మిగతా ప్రతిదానిని వారు పక్కన పెట్టేశారు, రెండవ తరగతిగా, గౌణమైన ప్రాముఖ్యత గలదిగా ఎంచారు. అదే మనస్తత్వం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సేవకు అన్వయింపబడినప్పుడు క్రైస్తవ ఆసక్తి అవుతుందని నేను చెప్తున్నాను.

ఈ లోకంలోని శాస్త్రాలలో మనుష్యులను గొప్పవారిగా చేసే మనస్తత్వం మనకు తెలుసు—ఆర్కిమెడీస్, సర్ ఐజాక్ న్యూటన్, గెలీలియో, జేమ్స్ వాట్ వంటి వారిని చేసినది. వీరందరూ ఒకే ఒక్క విషయం గల మనుష్యులు. వారు తమ మనస్సుల శక్తులను ఒకే ఒక్క కేంద్రబిందువుపై కేంద్రీకరించారు. వారు మరి దేని గురించీ పట్టించుకోలేదు. వారి విజయ రహస్యం ఇదే. ఇదే మనస్తత్వం దేవుని సేవకు సమర్పింపబడినప్పుడు క్రైస్తవ ఆసక్తి అవుతుందని నేను చెప్తున్నాను.

మనుష్యులను ధనవంతులను చేసే మనస్తత్వం మనకు తెలుసు—గొప్ప సంపదలను కూడబెట్టి, లక్షల కొలదీ వెనుక విడిచిపెట్టేలా చేసేది. అపారమైన ధనాన్ని సంపాదించి, పేదరికంలో పుట్టినా ధనవంతులైనవారిగా పేరు నిలుపుకున్న బ్యాంకర్లు, వర్తకులు, వ్యాపారులు ఎలాంటి మనుష్యులు? వారందరూ తమ వ్యాపారంలో పూర్తిగా మునిగిపోయి, ఆ వ్యాపారం కోసం మిగతా ప్రతిదానినీ నిర్లక్ష్యం చేసినవారే. తాము నిమగ్నమైన లావాదేవీలను ముందుకు నడిపించడానికి వారు తమ మొదటి శ్రద్ధను, మొదటి ఆలోచనలను, తమ సమయంలోని ఉత్తమ భాగాన్ని, తమ మనస్సులోని ఉత్తమ భాగాన్ని ఇచ్చారు. వారు ఒకే ఒక్క విషయం గల మనుష్యులు. వారి హృదయాలు విభజింపబడలేదు. వారు తమను తాము శరీరం, ఆత్మ, మనస్సు సహా తమ వ్యాపారానికి అంకితం చేసుకున్నారు. వారు మరి దేని కోసమూ జీవించనట్టు కనిపించారు. ఆ మనస్తత్వాన్ని దేవుని సేవకు, ఆయన క్రీస్తు సేవకు తిప్పితే అది క్రైస్తవ ఆసక్తిని పుట్టిస్తుందని నేను చెప్తున్నాను.

(a) ఇప్పుడు ఈ మనస్తత్వం—ఈ ఆసక్తి—అపొస్తలులందరి లక్షణమై ఉండెను.

అపొస్తలుడైన పౌలు ఉదాహరణను చూడండి. ఎఫెసు పెద్దలతో అతడు చివరిసారిగా మాట్లాడినప్పుడు అతని మాట వినండి: "నేను నా ప్రాణమును నాకు ప్రియమైనదిగా ఎంచను; నా పరుగును, అనగా దేవుని కృపను గూర్చిన సువార్తను సాక్ష్యమిచ్చుటకు ప్రభువైన యేసువలన నేను పొందిన పరిచర్యను, సంపూర్ణము చేయవలెనని కోరుచున్నాను" (అపొస్తలుల కార్యములు 20:24). ఫిలిప్పీయులకు వ్రాసినప్పుడు కూడా అతని మాట వినండి: "ఒక్క పనిచేయుచున్నాను; వెనుకనున్నవాటిని మరచి, ముందున్నవాటికొరకు పరుగెత్తుచు, క్రీస్తుయేసునందు దేవుడు నన్ను పిలిచిన పరలోకపు పిలుపునకు కలుగు బహుమానమును పొందుటకై గురియొద్దకే పరుగెత్తుచున్నాను" (ఫిలిప్పీయులకు 3:13-14). అతడు మారుమనస్సు పొందిన దినము నుండి, తన ఉజ్వలమైన భవిష్యత్తును వదులుకొని—క్రీస్తు నిమిత్తము సమస్తమును విడిచిపెట్టి—తాను ఒకప్పుడు తృణీకరించిన ఆ యేసునే ప్రకటించడానికి బయలుదేరడం చూడండి. ఆ సమయం నుండి అతడు హింసల గుండా—బాధల గుండా—వ్యతిరేకత గుండా—చెరసాలల గుండా—సంకెళ్ల గుండా—శ్రమల గుండా—మరణానికి దాదాపు సమానమైన విషయాల గుండా, లోకమంతటా అటూ ఇటూ తిరగడం చూడండి; తాను ఎంతో కాలంగా ప్రకటించిన ఆ సువార్త కొరకు రోమ్‌లో తన రక్తంతో తన విశ్వాసానికి ముద్రవేసి, హతసాక్షిగా మరణించిన దినం వరకు. ఇదే నిజమైన క్రైస్తవ ఆసక్తి.

(b) ఇదే మళ్లీ "ఆదిమ క్రైస్తవుల లక్షణమై ఉండెను."

వారు "అంతటను ప్రజలు ఎదిరించి మాటలాడుచున్న" వారు (అపొస్తలుల కార్యములు 28:22). వారు గుహలలోను భూమి గుండ్రములలోను దేవుని ఆరాధింపవలసి వచ్చెను. తమ మతము నిమిత్తము లోకములో తమకున్న సమస్తమును తరచుగా కోల్పోయిరి. సాధారణముగా వారు సిలువ, హింస, అవమానము, నిందయే తప్ప మరేమియు పొందలేదు. అయినను వారు వెనుకకు మరలుట అరుదు, ఎంతో అరుదు. వారు వాదింపజాలకపోయినను, కనీసము శ్రమపడగలిగిరి. తమ విరోధులను తర్కముచే ఒప్పింపజాలకపోయినను, ఎటువంటి పరిస్థితిలోనైనను మరణించి, తాము ఎంతో గంభీరముగా ఉన్నామని రుజువుపరచగలిగిరి. సింహములచే మ్రింగబడు స్థలమునకు సంతోషముగా ప్రయాణించుచు, "ఇప్పుడే నేను నా యజమానుడైన క్రీస్తునకు శిష్యుడనగుటకు ఆరంభించుచున్నాను" అని పలికిన ఇగ్నేషియస్‌ను చూడుడి. క్రీస్తును ఎరుగనని చెప్పుమని కోరబడినప్పుడు రోమా అధిపతి యెదుట ధైర్యముగా, "నేను ఎనుబది ఆరు సంవత్సరములుగా క్రీస్తునకు సేవ చేసితిని, ఆయన ఏ విషయములోనైనను నన్ను నొప్పింపలేదు; అట్టి నా రాజును నేనెట్లు దూషింతును?" అని పలికిన వృద్ధుడైన పాలికార్ప్‌ను వినుడి. ఇదియే నిజమైన ఆసక్తి.

(c) ఇదియే మార్టిన్ లూథర్ యొక్క విశిష్ట లక్షణము కూడ. లోకము ఎన్నడును చూడని అతి బలమైన మతాధికార వ్యవస్థను అతడు ధైర్యముగా ఎదిరించెను. వారి చెడుతనమును వెనుదీయని చేతితో బయలుపరచెను. తనపై కుమ్మరింపబడిన శాపములును వెలివేతలును ఎన్ని ఉన్నను, విశ్వాసముచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను చాలకాలము విస్మరింపబడిన సత్యమును బోధించెను. చక్రవర్తి యెదుటను, ఈ లోకసంబంధులైన గొప్ప సమూహము యెదుటను తన వాదమును వినిపించుచున్న అతనిని చూడుడి. వెళ్లవద్దని మనుష్యులు అతనిని ఒప్పించుచు, యోహాను హస్ గతిని అతనికి జ్ఞాపకము చేయుచుండగా అతడు, "ఈ భవనపు కప్పుమీది ప్రతి పెంకు క్రింద ఒక దెయ్యము ఉన్నను, ప్రభువు నామమున నేను ముందుకు సాగిపోవుదును" అనెను. ఇదియే నిజమైన ఆసక్తి.

(d) ఇదియే మన ఇంగ్లీషు సంస్కర్తల విశిష్ట లక్షణము కూడ. మన మొదటి సంస్కర్తయైన విక్లిఫ్‌లో ఇది కనబడును; పోపునకు వ్యతిరేకముగా తాను చెప్పిన సమస్తమును వెనుకకు తీసికొనవలెనని కోరిన సన్యాసులతో అతడు తన రోగశయ్యపై లేచి, "నేను చనిపోను, బ్రతికియుండి సన్యాసుల చెడుతనమును ప్రకటింతును" అనెను.

క్రాన్మర్‌లో ఇది కనబడును; క్రీస్తు సువార్తను ఎరుగనని చెప్పుటకంటె అతడు కొయ్యమీద మరణించెను; బలహీనత కలిగిన ఒక క్షణమున తిరస్కార పత్రముపై సంతకము చేసిన తన చేతిని మొదట కాలుటకై చాచి, దానిని మంటలలో ఉంచి, "ఈ అయోగ్యమైన చేయి!" అనెను.

వృద్ధుడైన లాటిమర్‌లో ఇది కనబడును; డెబ్బది ఏండ్ల వయస్సులో మంటల కొరకు పేర్చిన కట్టెలపై ధైర్యముగా నిలుచుండి, రిడ్లీతో, "ధైర్యము తెచ్చుకొనుము, సహోదరుడా రిడ్లీ! దేవుని కృపచేత ఎన్నడును ఆరిపోనటువంటి దీపమును ఈ దినమున మనము వెలిగింతుము" అనెను. ఇదియే ఆసక్తి.

(ఇ) మహా గొప్ప మిషనరీలందరి లక్షణమూ ఇదే. డాక్టర్ జడ్సన్‌లో, కేరీలో, మారిసన్‌లో, ష్వార్ట్జ్‌లో, విలియమ్స్‌లో, బ్రెయినర్డ్‌లో, ఎలియట్‌లో దీనిని మీరు చూస్తారు. హెన్రీ మార్టిన్‌లో కంటె ప్రకాశవంతంగా మరెవరిలోనూ దీనిని చూడలేరు. కేంబ్రిడ్జి ఇవ్వగల అత్యున్నతమైన విద్యా గౌరవాలను పొందిన వ్యక్తి ఇతడు. ఏ వృత్తిని ఎంచుకున్నా అతనికి కళ్లు మిరుమిట్లు గొలిపే విజయావకాశాలు ఉండేవి. అతడు అదంతా వదులుకున్నాడు. వివేకహీనులైన పేద అన్యజనులకు సువార్తను ప్రకటించుటకు ఎంచుకున్నాడు. పరదేశంలో అకాల సమాధికి వెళ్లాడు. అక్కడికి చేరి ప్రజల స్థితిని చూసినప్పుడు అతడు, "మారుమనస్సు యొక్క ఏడుపులను వినగలిగితే—విమోచకుని వైపు తిరిగిన విశ్వాస నేత్రాలను చూడగలిగితే—నేను ముక్కలుగా చీల్చబడుటకైనా సిద్ధమే!" అన్నాడు. ఇదే ఆసక్తి.

(ఈ) అయితే లోకసంబంధమైన ఉదాహరణలన్నిటినీ విడిచి చూద్దాం—మన ప్రభువును రక్షకుడును అయిన యేసుక్రీస్తు తానే ఆసక్తికి అన్నింటికంటె ప్రధానమైన నిదర్శనమని జ్ఞాపకం చేసుకుందాం. ఆయన భూమిపైకి రాకముందు వందల సంవత్సరాల క్రితమే ఆయన గురించి, ఆయన "ఆసక్తిని పైవస్త్రముగా ధరించుకొనెను" అనియు, "నీ మందిరమునుగూర్చిన ఆసక్తి నన్ను భక్షించెను" అనియు వ్రాయబడెను. ఆయన స్వంత మాటలు: "నన్ను పంపినవానియొక్క చిత్తముచొప్పున చేసి ఆయన పని సంపూర్ణము చేయుటయే నా ఆహారము." (కీర్తన 69:9; యెషయా 59:17; యోహాను 4:34).

ఆయన ఆసక్తికి ఉదాహరణలు ఇవ్వాలనుకుంటే ఎక్కడ మొదలుపెట్టాలి? మొదలుపెడితే ఎక్కడ ముగించాలి? నాలుగు సువార్తలలో ఆయన జీవిత వృత్తాంతాలన్నిటినీ పరిశీలించండి. ఆయన పరిచర్య ఆరంభం నుండి అంతం వరకు ఆయన ఎలాంటివాడో ఆ చరిత్రనంతటినీ చదవండి. సంపూర్ణ ఆసక్తిగల వ్యక్తి ఎవరైనా ఉన్నట్లయితే, ఆయన మన గొప్ప ఆదర్శము—మన శిరస్సు—మన ప్రధాన యాజకుడు—మన ఒప్పుకోలుకు గొప్ప కాపరి అయిన యేసుక్రీస్తు ప్రభువే.

ఈ విషయాలు నిజమైతే, మనం ఆసక్తిని కించపరచకుండా జాగ్రత్తపడటమే కాదు, మన సమక్షంలో ఆసక్తిని కించపరచనీయకుండా కూడా జాగ్రత్తపడాలి. అది తప్పుగా నడిపించబడవచ్చు, అప్పుడు అది శాపమవుతుంది—కానీ అది అత్యున్నతమైన, ఉత్తమమైన ఉద్దేశాల వైపు మళ్లించబడవచ్చు, అప్పుడు అది గొప్ప ఆశీర్వాదము. అగ్నివలె అది ఉత్తమ సేవకులలో ఒకటి—కానీ అగ్నివలెనే, సరిగా నడిపించబడకపోతే అది అత్యంత చెడ్డ యజమాని కావచ్చు. ఆసక్తిని బలహీనత అనీ ఉన్మాదమనీ మాట్లాడేవారి మాట వినవద్దు. మిషన్లలో ఏ అందమూ కనిపించనివారి మాట వినవద్దు; ఆత్మల మార్పు కోసం చేసే ప్రయత్నాలన్నిటినీ చూసి నవ్వేవారి మాట, లోకానికి సువార్తను పంపే సంస్థలను నిష్ప్రయోజనమని చెప్పేవారి మాట, నగర మిషన్లను, గృహ సందర్శనలను, బహిరంగ ప్రదేశాలలో చేసే ప్రకటనను మూర్ఖత్వము, మతోన్మాదము తప్ప మరేమీ కాదని భావించేవారి మాట వినవద్దు. అలాంటి కేకలో చేరి, యేసుక్రీస్తు ప్రభువునే ఖండించకుండా జాగ్రత్తపడండి. "మనము ఆయన అడుగుజాడలలో నడుచుకొనునట్లు మనకు మాదిరి యుంచిపోయిన" ఆయనకు విరోధంగా మాట్లాడకుండా జాగ్రత్తపడండి (1 పేతురు 2:21).

అవును! మన ప్రభువు, ఆయన అపొస్తలులు భూమిపై నడిచిన దినాలలో జీవించి ఉంటే, ఆయనను, ఆయన అనుచరులందరినీ ఉద్రేకవాదులనీ ఉన్మాదులనీ పిలిచే పేరుక్రైస్తవులు అనేకులు ఉన్నారని నేను భయపడుతున్నాను. పౌలుతోను, యేసుక్రీస్తు ప్రభువుతోను కంటె అన్నా, కయప—పిలాతు, హేరోదు—ఫేస్తు, అగ్రిప్ప—ఫేలిక్సు, గల్లియోనులతో ఎక్కువ సామ్యం కలిగినవారు అనేకులు ఉన్నారని నేను భయపడుతున్నాను.

II. ఇప్పుడు నా రెండవ విషయానికి వెళ్తాను. క్రైస్తవ్యములో ఒక వ్యక్తి ఎప్పుడు నిజంగా ఆసక్తిగలవాడు?

సాతాను నకిలీ చేయని కృప ఏదీ లేదు. టంకశాలలో నుండి విడుదలైన ఏ నాణెమునైనను కపటులు వెంటనే పోలిన నకిలీ నాణెమును చేయకపోయిన దాఖలా లేదు. క్రైస్తవులను మొదట అడవి మృగముల చర్మములలో కుట్టి, తరువాత కుక్కలను వారిపై వదలుట నీరో చేసిన క్రూరమైన పనులలో ఒకటి. విశ్వాసి యొక్క కృపలను పోలిన వికృతమైన నకిలీలను మనుష్యుల కన్నుల ముందు ఉంచి, తద్వారా నిజమైన కృపలను తృణీకారమునకు గురిచేయుట సాతాను యొక్క పన్నాగములలో ఒకటి. ఈ విధముగా ఉత్సాహమంత నష్టపోయిన కృప మరొకటి లేదు. బహుశా మరి ఏ కృపకును ఇన్ని కపటరూపములును నకిలీలును లేవు. కాబట్టి ఈ విషయములో మనము చెత్తనంతటిని తొలగించి నేలను శుభ్రపరచవలెను. క్రైస్తవ్యములో ఉత్సాహము ఎప్పుడు నిజముగా మంచిదై, యథార్థమై, దేవునిదై ఉండునో మనము తెలిసికొనవలెను.

(1) ఉత్సాహము యథార్థమైనదైతే అది జ్ఞానమునకు అనుగుణమైన ఉత్సాహమై ఉండును. అది గ్రుడ్డిదైన, అజ్ఞానమైన ఉత్సాహము కాకూడదు. అది తాను వేయు ప్రతి అడుగునకును లేఖనాధారమును చూపగల ప్రశాంతమైన, వివేకవంతమైన, తెలివైన సూత్రమై ఉండవలెను. మారుమనస్సు పొందని యూదులకు ఉత్సాహము ఉండెను. పౌలు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "వారికి దేవుని విషయమై ఆసక్తి గలదని వారిపక్షమున సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాను; అయితే అది జ్ఞానానుసారమైనది కాదు" (రోమీయులకు 10:2). సౌలు హింసించు పరిసయ్యుడుగా ఉన్న దినములలో అతనికి ఉత్సాహము ఉండెను. యూదులతో మాటలాడిన ఒక ప్రసంగములో అతడే ఇట్లు చెప్పెను: "ఈ దినమున మీరందరు ఉన్నట్టే నేనును దేవుని విషయమై ఆసక్తిపరుడనైయుంటిని" (అపొస్తలుల కార్యములు 22:3). మనష్షే విగ్రహారాధికుడుగా ఉన్న దినములలో అతనికి ఉత్సాహము ఉండెను. తన స్వంత పిల్లలను అగ్నిలో వేసినవాడు, తన ఆత్మ చేసిన పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తముగా తన శరీరఫలమును అబద్ధదేవుడైన మోలెకునకు అర్పించినవాడు, ఆ మనిషికి ఉత్సాహము ఉండెను. యాకోబు యోహానులు ఒక సమరయ గ్రామముపై ఆకాశమునుండి అగ్ని దించవలెనని కోరినప్పుడు వారికి ఉత్సాహము ఉండెను. కాని మన ప్రభువు వారిని గద్దించెను. పేతురు తన కత్తి దూసి మల్కు చెవిని నరికినప్పుడు అతనికి ఉత్సాహము ఉండెను. అయితే అతడు పూర్తిగా తప్పు చేసెను. బోనరు గార్డినరులు లాటిమరును క్రాన్మరును కాల్చినప్పుడు వారికి ఉత్సాహము ఉండెను. వారు యథార్థముగా ఉండలేదా? వారికి న్యాయము చేయుదము. అది అసత్యమైన మతము కొరకే అయినను వారు ఉత్సాహవంతులే.

స్పెయిన్‌లోని రోమన్ కేథలిక్ విచారణసభ సభ్యులు సువార్తను విడిచిపెట్టనందున మనుష్యులను హింసించి భయంకరమైన మరణములకు గురిచేసినప్పుడు వారికి ఉత్సాహము ఉండెను. అవును! వారు స్త్రీపురుషులను గంభీరమైన ఊరేగింపుగా కొయ్యకు నడిపించి దానిని "విశ్వాస క్రియ" అని పిలిచి, తాము దేవునికి సేవ చేయుచున్నామని నమ్మిరి. జగన్నాథుని రథము ముందు పడుకొని తమ శరీరములను దాని చక్రముల క్రింద నలిగిపోనిచ్చిన హిందువులకు ఉత్సాహము లేదా? చనిపోయిన తమ భర్తల చితిపై తమను తామే కాల్చుకొనిన భారతదేశపు విధవలకు, వాల్డెన్సీయులను అల్బిజెన్సీయులను అపసిద్ధాంతులని చెప్పి హింసించి చంపి, స్త్రీపురుషులను కొండచరియల నుండి క్రింది రాళ్లపైకి విసిరివేసిన రోమన్ కేథలిక్కులకు ఉత్సాహము లేదా? సారసెనులకు, ధర్మయుద్ధ వీరులకు, జెస్యూటులకు, మన్స్టర్ అనాబాప్టిస్టులకు ఉత్సాహము లేదా? ఉన్నది! ఉన్నది! నేను దానిని కాదనను. ఈ సమూహములన్నిటికీ నిస్సందేహముగా ఉత్సాహము ఉండెను. వారందరు ఉత్సాహవంతులే. వారందరు మిక్కిలి తీవ్రతగలవారే. కాని వారి ఉత్సాహము దేవుడు మెచ్చు ఉత్సాహము కాదు—అది జ్ఞానముపై ఆధారపడిన ఉత్సాహము కాదు.

(2) అంతేకాక, ఉత్సాహము యథార్థమైనదైతే అది నిజమైన ఉద్దేశ్యములనుండి పుట్టిన ఉత్సాహమై ఉండును.

హృదయము ఎంత సూక్ష్మమైనదనగా మనుష్యులు తరచుగా తప్పుడు ఉద్దేశ్యములతో సరైన పనులు చేయుదురు. యూదా రాజులైన అమజ్యా యోవాషులు దీనికి స్పష్టమైన నిదర్శనములు. అదే విధముగా ఒక మనుష్యుడు మంచివైన, సరైనవైన విషయములలో ఉత్సాహము కలిగియుండవచ్చును, కాని అది దేవుని సంతోషపెట్టవలెనను కోరిక వలన కాక రెండవ తరగతి ఉద్దేశ్యములనుండి కలిగినదై ఉండవచ్చును. అట్టి ఉత్సాహము ఎందుకును కొరగానిది. అది కల్తీ వెండి. దేవుని త్రాసులో ఉంచినప్పుడు అది పూర్తిగా సరిపోనిది. మనుష్యుడు క్రియను మాత్రమే చూచును; దేవుడు ఉద్దేశ్యమును చూచును. మనుష్యుడు చేసిన పని పరిమాణమును మాత్రమే ఆలోచించును; దేవుడు చేయువాని హృదయమును పరిగణించును.

పక్షపాత స్వభావము వలన కలుగు ఉత్సాహము అనునది ఒకటి ఉన్నది. ఒక మనుష్యుడు తన స్వంత సంఘము లేక తెగ యొక్క ప్రయోజనములను పెంపొందించుటలో అలసట ఎరుగక ఉండి కూడా, తన హృదయములో కృప లేకుండా ఉండుట సాధ్యమే; తన క్రైస్తవ్యపు శాఖ యొక్క ప్రత్యేక అభిప్రాయముల కొరకు చనిపోవుటకు సిద్ధముగా ఉండి కూడా క్రీస్తు యెడల నిజమైన ప్రేమ లేకుండా ఉండుట సాధ్యమే. పరిసయ్యుల ఉత్సాహము అట్టిదే. వారు "ఒక్క మనుష్యుని తమ మతములో చేర్చుకొనుటకై సముద్రమును భూమిని చుట్టి తిరుగుదురు; అతడు చేరిన తరువాత అతనిని తమకంటె రెండింతలు నరకపాత్రునిగా చేయుదురు" (మత్తయి 23:15). ఈ ఉత్సాహము నిజమైనది కాదు.

కేవలము స్వార్థము వలన కలుగు ఉత్సాహము అనునది ఒకటి ఉన్నది. మనుష్యులు తమ క్రైస్తవ్యములో ఉత్సాహము చూపుట వారి ప్రయోజనమునకు అనుకూలముగా ఉండు సమయములు ఉన్నవి. భక్తిగల మనుష్యులకు కొన్నిసార్లు అధికారమును పలుకుబడియు ఇవ్వబడును. కొన్నిసార్లు మతమను ముసుగు వేసికొనుట వలన లోకములోని మంచి వస్తువులు సంపాదింపబడును. అట్టి సందర్భములో కపట ఉత్సాహమునకు కొదువ ఉండదు. యోవాబు దావీదునకు సేవ చేసినప్పటి ఉత్సాహము అట్టిదే.

పొగడ్త మీది ప్రేమ వలన కలుగు ఉత్సాహము అనునది ఒకటి ఉన్నది. యెహు బయలు ఆరాధనను అణచివేయుచున్నప్పటి ఉత్సాహము అట్టిదే. అతడు రేకాబు కుమారుడైన యెహోనాదాబును కలిసి, "నాతో కూడ రమ్ము, యెహోవాను గూర్చి నాకున్న ఆసక్తిని చూడుము" (2 రాజులు 10:16) అని చెప్పినదానిని జ్ఞాపకము చేసికొనుడి. "పిలిగ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్"లో జాన్ బన్యన్ "పొగడ్త కొరకు" సీయోను పర్వతమునకు వెళ్లినవారిని గూర్చి చెప్పినప్పుడు సూచించిన ఉత్సాహము అట్టిదే. కొందరు తమ తోటి మనుష్యుల పొగడ్తతో తృప్తి పొందుదురు. అసలు పొగడ్త లేకుండుటకంటె క్రైస్తవుల నుండియైనను దానిని పొందుటకు వారు ఇష్టపడుదురు.

తప్పుడు ఉద్దేశ్యములతో మనుష్యులు వెళ్లలేని ఆత్మనిరాకరణ, ఆత్మత్యాగముల స్థాయి ఏదీ లేదనుట మనుష్యుని చెడిపోయిన స్థితికి విచారకరమును, దీనత కలిగించునదియునైన నిదర్శనము. ఒక మనుష్యుడు "తన శరీరమును కాల్చబడుటకు అప్పగించినందున" లేక "తన ఆస్తిని బీదలకు పెట్టినందున" అతని మతము నిజమైనదని చెప్పజాలము. మనుష్యుడు ఇది చేసి కూడా నిజమైన ప్రేమ లేకుండా ఉండవచ్చని అపొస్తలుడైన పౌలు మనకు చెప్పుచున్నాడు. (1 కొరింథీయులకు 13:1, మొదలగునవి.) మనుష్యులు అరణ్యములోనికి వెళ్లి సన్యాసులగుటచేత వారికి నిజమైన ఆత్మనిరాకరణ ఏమిటో తెలియునని చెప్పజాలము. ప్రజలు మఠములలోను కన్యాసంఘములలోను తమను మూసికొనుటచేతను, "దాతృత్వ సోదరీమణులు"గా "కనికర సోదరీమణులు"గా మారుటచేతను, దేవుని దృష్టిలో శరీరమును సిలువవేయుట, ఆత్మత్యాగము ఏమిటో వారికి తెలియునని చెప్పజాలము. ఇవన్నియు ప్రజలు తప్పుడు సూత్రముపై చేయవచ్చును. వారు వాటిని తప్పుడు ఉద్దేశ్యములతో—రహస్యమైన గర్వమును ఖ్యాతి మీది ప్రేమను తృప్తిపరచుకొనుటకు—చేయవచ్చును గాని దేవుని మహిమ కొరకైన ఉత్సాహమను నిజమైన ఉద్దేశ్యముతో కాదు. అట్టి ఉత్సాహమంతయు అసత్యమైనదని మనము గ్రహించుదము. అది భూసంబంధమైనది, పరలోకసంబంధమైనది కాదు.

(3) ఇంకను, ఉత్సాహము నిజమైనదైతే అది దేవుని మనస్సునకు అనుగుణమైన విషయముల గూర్చిన ఉత్సాహమై, దేవుని వాక్యములోని స్పష్టమైన ఉదాహరణలచే ఆమోదింపబడినదై యుండును.

ఉదాహరణకు, అత్యున్నతమైన ఉత్తమమైన ఉత్సాహమును తీసికొనుడి—అనగా మన స్వంత పరిశుద్ధతలో ఎదుగుదల గూర్చిన ఉత్సాహము.

అట్టి ఉత్సాహము మనుష్యుడు పాపము అన్నిటికంటె బలమైన కీడని, క్రీస్తును పోలి యుండుట అన్నిటికంటె గొప్ప ఆశీర్వాదమని నిరంతరము భావించునట్లు చేయును. దేవునితో సన్నిహితమైన నడక కొనసాగించుటకై చేయవలసినదంతయు చేయవలెనని అతడు భావించునట్లు చేయును. యేసుతో మరింత సన్నిహిత సహవాసము పొందగలిగిన యెడల, తన కుడిచేతిని నరుకుకొనుటకైనను, తన కుడికంటిని తీసివేసికొనుటకైనను, ఎట్టి త్యాగము చేయుటకైనను అతడు సిద్ధపడునట్లు చేయును. అపొస్తలుడైన పౌలులో మీరు చూచునది ఇదే కాదా? అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఇతరులకు ప్రకటించిన తరువాత నేనే నిరర్హుడనై పోకుండునట్లు నా శరీరమును నలగగొట్టి లోబరచుకొనుచున్నాను.—నేను దీనిని ఇంకను పట్టుకొనిన వానినిగా ఎంచుకొనను. అయితే ఒక్క పని చేయుచున్నాను: వెనుక ఉన్నవాటిని మరచి, ముందున్నవాటికొరకు వేగిరపడుచు, గురి యొద్దకు పరుగెత్తుచున్నాను" (1 కొరింథీయులకు 9:27, ఫిలిప్పీయులకు 3:13-14).

మరొక ఉదాహరణగా, ఆత్మల రక్షణ కొరకైన ఉత్సాహమును తీసికొనుడి.

అట్టి ఉత్సాహము అనేకుల ఆత్మలను కప్పియున్న అంధకారమును తొలగించవలెనని, తాను చూచు ప్రతి పురుషుని, స్త్రీని, బిడ్డను సువార్త జ్ఞానమునకు తీసికొని రావలెనని అతడు ఆశతో రగులుకొనునట్లు చేయును. ప్రభువైన యేసులో మీరు చూచునది ఇదే కాదా? ఆయన తనకుగాని తన శిష్యులకుగాని విశ్రాంతి సమయము అంతగా ఇచ్చుకొనలేదనియు, ఒక్కొక్కప్పుడు భోజనము చేయుటకైనను వారికి అవకాశము లేకపోయెననియు చెప్పబడియున్నది (మార్కు 6:31). అపొస్తలుడైన పౌలులో మీరు చూచునది ఇదే కాదా? అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఏ విధము చేతనైనను కొందరిని రక్షింపవలెనని నేను అందరికి అన్ని విధములవాడనైతిని" (1 కొరింథీయులకు 9:22).

మరొక ఉదాహరణగా, చెడు ఆచారములకు విరోధమైన ఉత్సాహమును తీసికొనుడి.

అట్టి ఉత్సాహము దేవుడు ద్వేషించు ప్రతిదానిని, అనగా త్రాగుబోతుతనము, బానిసత్వము, శిశుహత్య వంటివాటిని మనుష్యుడు ద్వేషించి, వాటిని భూమి మీద నుండి తుడిచివేయవలెనని కోరునట్లు చేయును. అది అతడు దేవుని ఘనత విషయమును మహిమ విషయమును రోషము గలవాడగునట్లు చేసి, ఆయనకు ఆ ఘనతను దోచుకొను ప్రతిదానిని అపరాధముగా భావించునట్లు చేయును. ఎలియాజరు కుమారుడైన ఫీనెహాసులో మీరు చూచునది ఇదే కాదా? లేక దేశములో విగ్రహారాధనను తొలగించిన హిజ్కియాలోను యోషీయాలోను మీరు చూచునది ఇదే కాదా?

మరొక ఉదాహరణగా, సువార్త సిద్ధాంతములను నిలుపుకొనుటకైన ఉత్సాహమును తీసికొనుడి.

అట్టి ఉత్సాహము అతడు పాపమును ద్వేషించునట్లే లేఖన విరుద్ధమైన బోధను ద్వేషించునట్లు చేయును. వెల ఎంతయినను సరే, మతపరమైన దోషమును ఆపవలసిన తెగులుగా అతడు భావించునట్లు చేయును. ఏదైనా విడిచిపెట్టుటవలన సువార్త అంతయు చెడిపోవునేమో అని, దేవుని సంకల్పములోని ప్రతి మాట విషయమును అతడు మిక్కిలి జాగ్రత్తపడునట్లు చేయును. అంతియొకయలో పౌలు పేతురును ముఖాముఖిగా ఎదిరించి అతడు స్పష్టముగా తప్పులో ఉన్నాడని చెప్పినప్పుడు మీరు చూచునది ఇదే కాదా? (గలతీయులకు 2:11) నిజమైన ఉత్సాహము దేనితో నిర్మితమగునో అట్టివి ఇవే. అట్టి ఉత్సాహము దేవుని యెదుట గౌరవనీయమైనదని మనము గ్రహించుదము.

(4) ఇంకను, ఉత్సాహము నిజమైనదైతే అది ప్రేమచే నియమింపబడిన ఉత్సాహమై యుండును.

అది చేదైన ఉత్సాహము కాదు. అది మనుష్యులపై తీవ్రమైన ద్వేషము కాదు. అది ఖడ్గము పట్టుకొని లోక ఆయుధములతో విరుచుకుపడుటకు సిద్ధముగా ఉండు ఉత్సాహము కాదు. నిజమైన ఉత్సాహము యొక్క ఆయుధములు లౌకికమైనవి కావు, ఆత్మసంబంధమైనవి. నిజమైన ఉత్సాహము పాపమును ద్వేషించును, అయినను పాపిని ప్రేమించును. నిజమైన ఉత్సాహము అపసిద్ధాంతమును ద్వేషించును, అయినను అపసిద్ధాంతిని ప్రేమించును. నిజమైన ఉత్సాహము విగ్రహమును పగులగొట్టవలెనని కోరును, అయినను విగ్రహారాధకుని యెడల లోతైన జాలి చూపును. నిజమైన ఉత్సాహము ప్రతి విధమైన దుష్టత్వమును అసహ్యించుకొనును, అయినను అతి నీచుడైన పాపికి సహితము మేలు చేయుటకు ప్రయాసపడును.

నిజమైన ఉత్సాహము పౌలు గలతీయులను హెచ్చరించినట్లు హెచ్చరించును, అయినను తప్పిపోవు పిల్లలపై దాది లేక తల్లి వలె మృదువుగా భావించును. అది యేసు శాస్త్రులను పరిసయ్యులను బయలుపరచినట్లు అబద్ధ బోధకులను బయలుపరచును, అయినను యేసు చివరిసారిగా యెరూషలేము సమీపించినప్పుడు దానిని గూర్చి మృదువుగా విలపించినట్లు విలపించును. నిజమైన ఉత్సాహము రోగగ్రస్త అవయవమును చికిత్స చేయు శస్త్రవైద్యుని వలె నిర్ణయాత్మకముగా ఉండును; అయినను సహోదరుని గాయములకు కట్టు కట్టువాని వలె మృదువుగా ఉండును. నిజమైన ఉత్సాహము లోకమంతటికి విరోధముగా అతనాసియస్ వలె సత్యమును ధైర్యముగా పలుకును, ఎవరు నొచ్చుకొనినను లెక్కచేయదు; అయినను మాట్లాడుచుండగా "ప్రేమతో సత్యమును పలుకుటకు" ప్రయత్నించును.

(5) ఇంకను, ఉత్సాహము నిజమైనదైతే అది లోతైన దీనత్వముతో కూడినదై యుండును.

నిజముగా ఉత్సాహము గల మనుష్యుడు తన స్వంత సాధనల గొప్పతనమును గ్రహించుటలో చివరివాడై యుండును. అతడు ఏమై యున్నాడో, ఏమి చేయుచున్నాడో అంతయు అతని స్వంత కోరికలకంటె ఎంతో తక్కువగా ఉండును గనుక, అతడు తన స్వంత బలహీనత యొక్క భావనతో నిండి, దేవుడు అతని ద్వారా ఏ పనియైనను చేయుట తలంచి ఆశ్చర్యపడును. మోషే కొండ దిగివచ్చినప్పుడు తన ముఖము ప్రకాశించుచున్నదని ఎరుగనట్లే, మత్తయి ఇరువది అయిదవ అధ్యాయములోని నీతిమంతులు తమ స్వంత సత్క్రియలను ఎరుగనట్లే, అతడు కూడ ఎరుగడు. డాక్టర్ బుకానన్ అన్ని సంఘములచే కొనియాడబడినవాడు. నశించుచున్న అన్యజనుల కార్యమును చేపట్టిన మొదటివారిలో అతడు ఒకడు. నిద్రించుచున్న క్రైస్తవులను మిషను ప్రాముఖ్యతను చూచునట్లు మేల్కొల్పుటకు ప్రయాసపడుచు అతడు తన శరీరమును మనస్సును అక్షరాలా వెచ్చించెను. అయినను తన ఉత్తరములలో ఒకదానిలో అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "క్రైస్తవులు ఉత్సాహమని పిలుచునది నాకు ఎప్పుడైనను ఉన్నదని నేను ఎరుగను." వైట్‌ఫీల్డ్ లోకము ఎన్నడును చూచిన అత్యంత ఉత్సాహవంతులైన సువార్త ప్రకటికులలో ఒకడు. ఆత్మలో తీవ్రత గలవాడై, సమయమైనను అసమయమైనను సిద్ధముగా ఉండి, అతడు మండుచు ప్రకాశించు దీపమై వేలమందిని దేవుని వైపునకు త్రిప్పెను. అయినను ముప్పది సంవత్సరములు ప్రకటించిన తరువాత అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ప్రభువా, నేను ఇప్పుడే ఆరంభించుటకు నాకు సహాయము చేయుము."

మెక్‌చెయిన్ స్కాట్లాండ్ సంఘమునకు దేవుడు ఇచ్చిన గొప్ప ఆశీర్వాదములలో ఒకడు. అతడు ఆత్మల రక్షణ కొరకు తృప్తి లేని కోరిక గల పరిచారకుడు. అతడు ఇరువది తొమ్మిది సంవత్సరముల వయస్సులో మరణించినను, అతడు చేసినంత మేలు చేసినవారు కొద్దిమందే. అయినను తన ఉత్తరములలో ఒకదానిలో అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నా హృదయములో ఎంత లోతైన భ్రష్టత్వపు అగాధము ఉన్నదో దేవునికే తప్ప మరెవ్వరికిని తెలియదు. అట్టి పరిచర్యను దేవుడు ఎప్పుడైనను ఆశీర్వదించగలడనుట పూర్తిగా ఆశ్చర్యకరము." స్వాభిమానము ఉన్నచోట నిజమైన ఉత్సాహము తక్కువగా ఉండునని మనము నిశ్చయముగా చెప్పవచ్చును.

నేను ఇప్పుడు ఇచ్చిన నిజమైన ఉత్సాహము యొక్క వర్ణనను ప్రత్యేకముగా జ్ఞాపకము ఉంచుకొనవలెనని మీ అందరిని కోరుచున్నాను. జ్ఞానము ప్రకారమైన ఉత్సాహము—నిజమైన ఉద్దేశములతో కూడిన ఉత్సాహము—లేఖన ఉదాహరణలచే సమర్థింపబడిన ఉత్సాహము—ప్రేమచే నియమింపబడిన ఉత్సాహము—లోతైన దీనత్వముతో కూడిన ఉత్సాహము—ఇదే నిజమైన నిజ ఉత్సాహము—ఇదే దేవుడు ఆమోదించు ఉత్సాహము. అట్టి ఉత్సాహము మనకు మిక్కిలి ఎక్కువగా ఉన్నదని మీరును నేనును ఎన్నడును భయపడనక్కరలేదు.

మనము జీవిస్తున్న కాలమును బట్టి ఈ వర్ణనను జ్ఞాపకముంచుకొనవలెనని మిమ్మును కోరుచున్నాను. చిత్తశుద్ధి ఒక్కటే నిజమైన ఆసక్తిని పూర్తి చేయగలదని, అనగా ఎంత అజ్ఞానముతో కూడినదైనను ఆసక్తి ఒక మనుష్యుని దేవుని దృష్టిలో నిజముగా ఆసక్తిగల క్రైస్తవునిగా చేయునని భావించుటలో జాగ్రత్తగా ఉండుడి. ఈ దినములలో క్రైస్తవ్యములో "గంభీరత" అని తాము పిలుచుదానిని విగ్రహముగా చేసికొనిన ఒక తరము ఉన్నది. ఈ మనుష్యులు గంభీరముగా ఉన్న వ్యక్తిలో ఏ తప్పును ఎంచనియ్యరు. అతని వేదాంత అభిప్రాయములు ఏవైనను సరే, అతడు గంభీరమైన మనుష్యుడైతే ఈ జనులకు అదే చాలును, మనము ఇక ఏమియు అడుగకూడదు. సిద్ధాంతములోని సూక్ష్మ విషయములను, మరియు క్రైస్తవులు ఏకీభవింపని పదములు పేర్లను గూర్చిన ప్రశ్నలను మనము పట్టించుకొనకూడదని వారు మీతో చెప్పుదురు. ఆ మనుష్యుడు గంభీరమైన మనుష్యుడా? అయితే మనము తృప్తిపడవలెను. వారి దృష్టిలో గంభీరత అనేక పాపములను కప్పివేయును. ఈ సందేహాస్పదమైన బోధను గూర్చి జాగ్రత్తగా ఉండుడని నేను గంభీరముగా హెచ్చరించుచున్నాను. సువార్త పేరట, బైబిలు పేరట, కేవలము గంభీరత ఒక మనుష్యుని దేవుని దృష్టిలో నిజముగా ఆసక్తిగల పరిశుద్ధుడైన వానిగా చేయగలదను సిద్ధాంతమునకు వ్యతిరేకముగా నా నిరసనను తెలియజేయుచున్నాను.

గంభీరతను ఆరాధించు ఈ విగ్రహారాధికులు, దేవుడు మనకు సత్యము దోషములను కొలుచు ప్రమాణమును ఇయ్యలేదనియు, లేక నిజమైన ప్రమాణమైన బైబిలు ఎంత మరుగైనదనగా దానిని చదివినంత మాత్రముచేత సత్యమేమో ఏ మనుష్యుడును తెలిసికొనజాలడనియు మనలను నమ్మింపజూతురు. వారు వాక్యమును, అనగా వ్రాయబడిన వాక్యమును తృణీకరించుచున్నారు, కాబట్టి వారు తప్పక పొరబడుచున్నారు.

గంభీరతను ఆరాధించు ఈ విగ్రహారాధికులు, ప్రభువైన యేసు కాలము నుండి నేటి వరకు సత్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చిన ప్రతి సాక్షిని, అసత్య బోధను ఎదిరించిన ప్రతి వానిని మనము ఖండించునట్లు చేయుదురు. శాస్త్రులు పరిసయ్యులు గంభీరులే, అయినను మన ప్రభువు వారిని ఎదిరించెను. వారిని విడిచిపెట్టవలసినదని సూచించుటకైనను మనము తెగింతుమా? మేరీ రాణి రోమన్ కాథలిక్ మతమును పునరుద్ధరించుటలోను ప్రొటెస్టెంటు మతమును అణచివేయుటకు ప్రయత్నించుటలోను గంభీరురాలే, అయినను క్రీస్తును సత్యముతోను గంభీరతతోను నమ్మిన భక్తిగల సహోదరులు మరణము వరకు ఆమెను ఎదిరించిరి. ఇరు పక్షములు "గంభీరులు" గనుక ఇరువురును సరియైనవారే అని చెప్పుటకు మనము తెగింతుమా? నేటి సైతాను ఆరాధకులును విగ్రహారాధికులును గంభీరులే, అయినను మన మిషనరీలు వారి దోషములను బయలుపరచుటకు ప్రయాసపడుచున్నారు. గంభీరత వారిని పరలోకమునకు చేర్చును గనుక అన్యులయొద్దకును రోమన్ కాథలిక్కులయొద్దకును వెళ్ళు మిషనరీలు ఇంటి వద్దనే ఉండవలెనని చెప్పుటకు మనము తెగింతుమా? సత్యమేమో బైబిలు మనకు చూపదని మనము నిజముగా ఒప్పుకొనబోవుచున్నామా? గంభీరత అను అస్పష్టమైన దానిని క్రీస్తు స్థానములో ఉంచి, గంభీరమైన ఏ మనుష్యుడును పొరబడలేడని నిలబెట్టబోవుచున్నామా? అట్టి బోధకు మనము చోటిచ్చుట దేవుడు నివారించును గాక! అట్టి వేదాంతమును చూచి నేను భయముతో వెనుకంజ వేయుచున్నాను. దాని వలన కొట్టుకొనిపోకుండ జాగ్రత్తగా ఉండవలెనని మనుష్యులను గంభీరముగా హెచ్చరించుచున్నాను, ఏలయనగా ఈ దినమున అది సాధారణమైనదియు మిక్కిలి మోసకరమైనదియునై యున్నది. దానిని గూర్చి జాగ్రత్తగా ఉండుడి, ఏలయనగా అది పాత దోషమునకు కొత్త రూపమే, అనగా గంభీరమైన నీతిగల జీవితము జీవించు మనుష్యుడు పొరబడలేడని చెప్పు ఆ పాత దోషమే.

ఆసక్తిని మెచ్చుకొనుడి. ఆసక్తిని వెదకుడి. ఆసక్తిని ప్రోత్సహింపుడి. అయితే మీ స్వంత ఆసక్తి నిజమైనదో కాదో చూచుకొనుడి. ఇతరులలో మీరు మెచ్చుకొను ఆసక్తి జ్ఞానముపై ఆధారపడినదో, సరియైన ఉద్దేశ్యములనుండి కలిగినదో, తన పునాది కొరకు బైబిలులో నుండి అధ్యాయమును వచనమును చూపగలిగినదో చూచుకొనుడి. దీనికి తప్ప మరి ఏ ఆసక్తియు మోసకరమైన అగ్ని కంటె ఎక్కువ కాదు. దానిని పరిశుద్ధాత్మ రగిలింపలేదు.

III. ఇప్పుడు నా మూడవ అంశమునకు వచ్చుచున్నాను. ఒక వ్యక్తి ఆసక్తిగలవాడై యుండుట ఎందుకు మంచిదో చూపెదను.

విధేయులగుట తమ మేలునకు కాని ఆజ్ఞను దేవుడు ఏ స్త్రీపురుషులకును ఎన్నడును ఇయ్యలేదనుట నిశ్చయము. తన విశ్వాసులైన ప్రజలు అనుసరించుటయే తమ పరమానందముగా కనుగొననిదైన ఏ బోధనను ఆయన వారికి ఇయ్యలేదు. క్రైస్తవ స్వభావమును గూర్చిన బోధలన్నిటి విషయమును ఇది నిజము. ఆసక్తి విషయములో ఇది బహుశ మిక్కిలి ముఖ్యముగా నిజము.

(అ) ఆసక్తి క్రైస్తవుని ఆత్మకు మేలు.

వ్యాయామము ఆరోగ్యమునకు మంచిదని, మన కండరములకును అవయవములకును క్రమముగా వ్యాయామము చేయుట మన శారీరక సౌఖ్యమును వృద్ధి చేసి శారీరక బలమును హెచ్చించునని మనమందరము ఎరుగుదుము. ఆయన మహిమ కొరకు ఎల్లప్పుడును ఆసక్తిగలవారై, తమ స్వంత నడతను గూర్చి మెలకువగలవారై, తమ స్వంత మనస్సాక్షులను గూర్చి సున్నితముగలవారై, ఇతరుల ఆత్మలను గూర్చి చింతతో నిండినవారై, భూమిపై యేసుక్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానమును వ్యాపింపజేయుటకు ఎల్లప్పుడును మెలకువగా ఉండి, పనిచేయుచు, ప్రయాసపడుచు, పోరాడువారికి ఉన్నంత క్రీస్తు ఆనందము మరి ఎవరికిని లేదు. అట్టి స్త్రీపురుషులు సూర్యుని పూర్ణ వెలుగులో జీవింతురు, కాబట్టి వారి హృదయములు ఎల్లప్పుడును వెచ్చగా ఉండును. అట్టి స్త్రీపురుషులు ఇతరులకు నీళ్ళు పోయుదురు గనుక వారికి వారే నీళ్ళు పోయబడుదురు. వారి హృదయములు పరిశుద్ధాత్మ మంచుచేత ప్రతిదినము చల్లబడు తోటవలె నుండును. వారు దేవుని ఘనపరచుదురు, కాబట్టి దేవుడు వారిని ఘనపరచును.

నేను చెప్పేది అందరికీ స్పష్టంగా అర్థమయ్యేలా చూడాలని కోరుతున్నాను. ఏ విశ్వాసినీ తేలికగా మాట్లాడినట్లు కనబడటం నాకు ఇష్టము లేదు. "యెహోవా తన ప్రజలయందు ఆనందించువాడు" (కీర్తన 149:4) అని నేనెరుగుదును. చిన్నవాడైనా పెద్దవాడైనా, దేవుని రాజ్యములో అతి చిన్న బిడ్డ మొదలుకొని సాతానుపై జరుగు యుద్ధములో అతి వృద్ధుడైన యోధుని వరకు, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ఎంతో ఆనందించని వారు ఒక్కరైనా లేరు. మనమందరమును ఆయన బిడ్డలము; మనలో కొందరు ఎంత బలహీనులైనను, తండ్రి తన పిల్లలయందు జాలిపడునట్లు యెహోవా తనకు భయపడువారియందు జాలిపడును (కీర్తన 103:13). మనమందరమును ఆయన నాటిన మొక్కలము; మనలో అనేకులము పరదేశపు నేలలో బ్రతుకు కష్టముగా కాపాడుకొను బీద బలహీనమైన విదేశీ మొక్కలమైనను, తోటమాలి తన చేతులతో పెంచినదానిని ప్రేమించునట్లు, తనయందు నమ్మిక యుంచు బీద పాపులను ప్రభువైన యేసు ప్రేమించును. అయినను ఇది చెప్పుచునే, తనపట్ల ఆసక్తి కలవారియందు, ఈ లోకములో తన మహిమను వ్యాపింపజేయుటకు శరీరమును ఆత్మను అర్పించువారియందు ప్రభువు విశేషముగా ఆనందించునని నేను నమ్ముచున్నాను. వారికి ఆయన ఇతరులకు తెలియజేసికొనునట్లు కాక వేరుగా తన్ను ప్రత్యక్షపరచుకొనును. ఇతరులు ఎన్నడూ చూడని సంగతులను వారికి చూపించును. వారి చేతుల కార్యమును ఆశీర్వదించును. ఇతరులు వినుట మాత్రమే కలిగిన ఆత్మీయ తృప్తిని వారికి అనుగ్రహించును. వారు ఆయన హృదయమునకు తగినవారు, ఏలయనగా ఇతరులకంటె వారు ఆయనవలె ఎక్కువగా ఉన్నారు. ఆసక్తి, గంభీరత, భక్తి గల క్రైస్తవులవలె విశ్వాసమునందు అంత ఆనందమును సమాధానమును ఎవరును కలిగియుండరు; తమ క్రైస్తవ జీవితమునందు అంత స్పష్టమైన తృప్తి ఎవరికిని ఉండదు; భూమిపై పరలోకమును ఎవరును అంతగా అనుభవించరు; సువార్త కనికరమును ఎవరును అంతగా చూచి అనుభవించరు. మరి ఏ కారణము లేకపోయినను, మన స్వంత ఆత్మల కొరకైనను, ఆసక్తి కలిగియుండుట, మన క్రైస్తవ జీవితమునందు మిక్కిలి ఆసక్తి కలిగియుండుట మంచిది.

(బి) ఆసక్తి మనకు వ్యక్తిగతముగా ఎంత మేలో, సాధారణ భావములో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ప్రకటించు సంఘమునకును అంత మేలు.

సంఘమంతట చెదరియున్న ఆసక్తి గల క్రైస్తవులనే పులిపిండి వలె, నిజమైన క్రైస్తవ్యమును సజీవముగా ఉంచుటలో మరేదియు అంత ప్రభావవంతము కాదు. ఉప్పువలె వారు శరీరమంతయు కుళ్లిపోకుండ కాపాడుదురు. చనిపోనైయున్న సంఘములను తిరిగి లేపగలవారు ఈ రకమైన మనుష్యులే తప్ప మరెవరును కారు. క్రైస్తవులందరును ఆసక్తికి ఎంత ఋణపడియున్నారో అంచనా వేయుట అసాధ్యము. ఒక సంఘ నాయకులు చేయగల అతి పెద్ద పొరపాటు, ఆసక్తి గల మనుష్యులను దాని సమాజమునుండి వెళ్లగొట్టుట. అట్లు చేయుటవలన వారు ఆ వ్యవస్థ యొక్క ప్రాణరక్తమును ఇంకిపోజేసి, సంఘము యొక్క క్షీణతను మరణమును వేగిరపరచుదురు.

ఆసక్తిని ఘనపరచుటలో దేవుడు ఆనందించును. దేవుడు అత్యధికముగా వాడుకొనిన క్రైస్తవుల జాబితాను చూడుడు. తమ కాలపు సంఘముపై అత్యంత లోతైన, చెరగని ముద్ర వేసినవారు ఎవరు? తన సీయోను ప్రాకారములను కట్టుటకును, ద్వారమునొద్ద శత్రువుతో పోరాడుటకును దేవుడు సాధారణముగా ఘనపరచినవారు ఎవరు? విద్వాంసులను, సాహిత్య ప్రతిభ గలవారిని ఆయన వాడుకొనునంత సులభముగా కాక, ఆసక్తి గల మనుష్యులనే ఎక్కువగా వాడుకొనును.

లాటిమర్ క్రాన్మర్ లేదా రిడ్లీవలె లోతుగా చదివిన పండితుడు కాడు. వారివలె ఆదిమ సంఘము గూర్చి జ్ఞాపకమునుండి ఉదాహరణలు చెప్పలేడు. సంఘ చరిత్ర గూర్చిన వాదములలోనికి దిగుటకు ఆయన నిరాకరించెను. ఆయన తన బైబిలునే పట్టుకొనియుండెను. అయినను ముసలి లాటిమర్ వలె ఇంగ్లీషు సంస్కర్తలలో ఏ ఒక్కరును ఆ జనముపై శాశ్వతమైన ముద్ర వేయలేదు అనుట స్పష్టము. దీనికి కారణమేమి? ఆయన నిరాడంబరమైన ఆసక్తియే.

ప్యూరిటన్ అయిన బాక్స్టర్ మేధాశక్తిలో తన సమకాలీనులలో కొందరితో సమానుడు కాడు. మాంటన్ లేదా ఓవెన్ స్థాయిలో ఆయన ఎంత మాత్రమును నిలువలేడు. అయినను తాను జీవించిన తరముపై ఆయనవలె విశాలమైన ప్రభావము చూపినవారు బహుశా అరుదు. దీనికి కారణమేమి? ఆయన మండుచున్న ఆసక్తి.

వైట్ఫీల్డ్, వెస్లీ, బెరిడ్జ్, వెన్ అనువారు బుద్ధిబలములో బట్లర్, వాట్సన్ లకంటె తక్కువవారు. కాని యాబైమంది బట్లర్లును వాట్సన్లును బహుశా కలిగింపలేని ఫలితములను ఈ దేశ ప్రజలపై వారు కలిగించిరి. ఇంగ్లాండు సంఘమును వారు నాశనమునుండి రక్షించిరి. వారి శక్తి రహస్యములలో ఒకటి ఏమిటి? వారి ఆసక్తియే.

సంఘ చరిత్రలో నిర్ణయాత్మక సంధి సమయములలో ఈ మనుష్యులు ముందు వరుసలో నిలిచిరి. వ్యతిరేకత, హింసల తుఫానుల మధ్య వారు చలింపక నిలిచిరి. ఇట్లు చెప్పవచ్చును:

--ఒంటరిగా నిలుచుటకు వారు భయపడలేదు.

--తమ ఉద్దేశములు తప్పుగా అర్థము చేసికొనబడినను వారు లెక్కచేయలేదు.

--సత్యము కొరకు సమస్తమును నష్టముగా ఎంచిరి.

--వారిలో ప్రతి ఒక్కరును ముఖ్యముగా ఒకే విషయపు మనుష్యుడు: ఆ ఒక్క విషయము, దేవుని మహిమను అభివృద్ధి చేయుట, లోకములో ఆయన సత్యమును ప్రకటించుట.

--వారందరును అగ్నివలె మండుచుండిరి, కావున ఇతరులను రగిలించిరి.

--వారు పూర్తిగా మేల్కొని యుండిరి, కావున ఇతరులను మేల్కొలిపిరి.

--వారు ఎల్లప్పుడును పని చేయుచుండిరి, కావున ఇతరులను సిగ్గుపరచి పని చేయించిరి.

--పర్వతమునుండి దిగి వచ్చిన మోషేవలె వారు మనుష్యులయొద్దకు వచ్చిరి; దేవుని సన్నిధిలో ఉండినట్లు వారు ప్రకాశించిరి.

--లోకములో వారు ఎక్కడ నడిచినను, పరలోకపు వాతావరణమును సువాసనను తమతో కొంతవరకు తీసికొని పోయిరి.

ఆసక్తి అంటువ్యాధివంటిదని చెప్పగల ఒక భావము ఉన్నది. తాము క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనువారికి నిజమైన సజీవ క్రైస్తవుని, పూర్తిగా ఆసక్తి గల దేవుని మనుష్యుని చూచుటకంటె ఉపయోగకరమైనది మరేదియు లేదు. వారు అతనిని నిందింపవచ్చును, విమర్శింపవచ్చును, అతని ప్రవర్తనలో తప్పులు వెదకవచ్చును, అనుమానముతో చూడవచ్చును; ఆకాశములో క్రొత్త దృగ్విషయము కనబడినపుడు మనుష్యులు దానిని అర్థము చేసికొనలేనట్లే వారు అతనిని అర్థము చేసికొనకపోవచ్చును; అయినను దాదాపు గ్రహింపశక్యము కానంత స్వల్ప స్థాయిలలో ఆసక్తి గల మనుష్యుడు వారికి మేలు చేయును. అతడు వారి కన్నులు తెరచును. వారి స్వంత ఉదాసీనతను వారు అనుభవించునట్లు చేయును. వారి స్వంత గొప్ప అంధకారమును కనబడునట్లు చేయును. వారి స్వంత శూన్యతను చూచునట్లు బలవంతము చేయును. ఇష్టమున్నను లేకున్నను వారు ఆలోచించునట్లు చేయును: మనము ఏమి చేయుచున్నాము? నేలనుండి మొలుచు చెట్టుకంటె మనము ఏ విధముగా మెరుగైనవారము?

ఒక్క పాపి అనేకమంది మంచివారిని నాశనము చేయును అనునది దుఃఖకరమైన సత్యమై యుండవచ్చును; కాని ఆసక్తి గల ఒక్క క్రైస్తవుడు ఎంతో మేలు చేయగలడు అనునది ధన్యకరమైన సత్యము కూడా. అవును: ఒక పట్టణములో ఒక్క ఆసక్తి గల మనుష్యుడు, ఒక సమాజములో ఒక్క ఆసక్తి గల మనుష్యుడు, ఒక సంఘములో ఒక్క ఆసక్తి గల మనుష్యుడు, ఒక కుటుంబములో ఒక్క ఆసక్తి గల మనుష్యుడు గొప్ప ఆశీర్వాదమై యుండవచ్చును.

అట్టి వ్యక్తి ఎన్ని ఉపయోగకరమైన పరిచర్యలను ప్రారంభింపజేయును! లేనిచో నిద్రాణముగా పడియుండునట్టి ఎంత క్రైస్తవ కార్యశీలతను అతడు తరచుగా పుట్టించును! లేనిచో మూయబడియుండునట్టి ఎన్ని ఊటలను అతడు తెరచును! కొరింథీయులకు అపొస్తలుడైన పౌలు వ్రాసిన ఈ మాటలలో నిజముగా లోతైన సత్యపు గని కలదు: "మీ ఆసక్తి అనేకులను పురికొల్పెను." (2 కొరింథీయులకు 9:2).

(సి) అయితే, ఆసక్తి సంఘమునకును వ్యక్తులకును మేలైనట్లే, లోకమునకును ఆసక్తి మేలైనదే.

ఆసక్తి లేనిచో మిషనరీ పని ఎక్కడ ఉండును? ఆసక్తి లేనిచో మన పట్టణ మిషనులును పాఠశాల మిషనులును ఎక్కడ ఉండును? ఆసక్తి లేనిచో మన సువార్త ప్రచార కార్యక్రమము ఎక్కడ ఉండును? ఆసక్తి లేనిచో పాపమును అజ్ఞానమును పెరికివేయుటకును, భూమి యొక్క చీకటి స్థలములను కనుగొనుటకును, నశించిన దీనాత్మలను తిరిగి రక్షించుటకును ఎవరు సిద్ధపడుదురు? క్రైస్తవ ఆసక్తి లేనిచో మేలు చేయు ఈ మహిమగల సాధనములన్నియు ఎక్కడ ఉండును? ఈ సంస్థలలో అనేకమును ఆసక్తియే పుట్టించెను; అవి ఆరంభమైన తరువాత వాటిని పనిలో నిలుపునదియు ఆసక్తియే. ఆసక్తి తృణీకరింపబడిన కొద్దిమంది మనుష్యులను సమకూర్చి, వారిని అనేక శక్తిగల పరిచర్యలకు కేంద్రముగా చేయును. పరిచర్య విస్తరించి లోకము యొక్క ఆదరణ పొందనారంభించినప్పుడు, మనుష్యులు సోమరులును నిద్రమత్తులునై పోకుండ ఆసక్తి కాపాడును. తమ ప్రాణములను చేతుల్లో పెట్టుకొని బయలుదేరి వెళ్ళువారిని ఆసక్తి లేపును. వారి ప్రాణములు వారి నుండి తీసికొనబడి వారు పరలోకమునకు వెళ్ళినప్పుడు, వారి స్థానములను భర్తీ చేయువారిని ఆసక్తియే సమకూర్చును.

క్రైస్తవ ఆసక్తి లేనిచో, మన విస్తరించిన పట్టణముల వీధులలోను సందులలోను కిటకిటలాడు అజ్ఞానపు జనసమూహములకు ఏమగును? ప్రభుత్వములు వారిని ఏమియు చేయజాలవు; చెడుతనమును ఎదిరించు చట్టములను అవి చేయజాలవు. క్రైస్తవులమని చెప్పుకొను మహా సంఖ్యాకులకు దానిని చూచుటకు కన్నులు లేవు; యాజకుడును లేవీయుడును వలె వారు ఆవలి ప్రక్కగా వెళ్ళిపోవుదురు. కాని ఆసక్తికి చూచుటకు కన్నులును, అనుభవించుటకు హృదయమును, ఆలోచించుటకు బుద్ధియును, వాదించుటకు నాలుకయును, పనిచేయుటకు చేతులును, ప్రయాణించుటకు పాదములును కలవు; దీనాత్మలను రక్షించి వారి పతన స్థితినుండి లేపుటకై అది ఇవన్నియు వినియోగించును.

ఆసక్తి కష్టములను గూర్చి ధ్యానించుచు నిలువదు; "ఇక్కడ నశించుచున్న ఆత్మలు ఉన్నవి, మనము ఏదైనా చేయుదుము" అని మాత్రమే చెప్పును. శత్రువులు అడ్డుగా నిలిచియున్నారని ఆసక్తి వెనుకంజ వేయదు; పిస్గా శిఖరముపై నిలిచిన మోషే వలె వారి తలలపై నుండి చూచి, "మనము ఆ దేశమును స్వాధీనపరచుకొనెదము" అని చెప్పును. ఆసక్తి సహాయక బలగముల కొరకు ఎదురుచూడదు, సత్క్రియలు నాగరికమగువరకు ఆలస్యము చేయదు; విడిచిపెట్టబడినవాని వలె ముందుకు సాగిపోవును, ఎప్పటికైనను ఇతరులు వెంబడించెదరని నమ్మును. నిజముగా, క్రైస్తవ ఆసక్తికి లోకము ఎంత ఋణపడియున్నదో లోకమునకు చాలా తక్కువగా తెలియును. అది ఎంత నేరమును అరికట్టెను! ఎంత అవిధేయతను నివారించెను! ఎంత ప్రజా అసంతృప్తిని శాంతింపజేసెను! ఎంత చట్టవిధేయతను క్రమప్రేమను పుట్టించెను! ఎన్ని ఆత్మలను రక్షించెను! అవును! ప్రతి క్రైస్తవుడును ఆసక్తిగలవాడైనచో ఏమి సాధింపబడునో మనకు చాలా తక్కువగా తెలియునని నేను నమ్ముచున్నాను! ఎక్కువమంది పరిచారకులు ఆసక్తిగలవారైనచో ఎంత! ఎక్కువమంది సామాన్య విశ్వాసులు మరింత ఆసక్తిగలవారైనచో ఎంత! ఓ, లోకము కొరకును, మీ కొరకును, ఆసక్తిగల క్రైస్తవుడవుగా ఉండుటకు నిశ్చయించుకొనుడి, కష్టపడుడి, ప్రయత్నించుడి!

క్రైస్తవుడనని చెప్పుకొను ప్రతివాడును ఆసక్తిని అణచివేయకుండ జాగ్రత్తపడవలెను. దానిని వెదకుడి. దానిని పెంచుకొనుడి. మీ స్వంత హృదయములోను ఇతరుల హృదయములలోను అగ్నిని పెంచుటకు ప్రయత్నించుడి, కాని దానిని ఎన్నడును ఆర్పివేయకుడి. ఆసక్తిగల ఆత్మలను ఎక్కడ కలిసినను వారిపై చల్లని నీళ్లు పోయకుండ జాగ్రత్తపడుడి. ఈ అమూల్యమైన వరము మొదట మొలకెత్తునప్పుడే దానిని త్రుంచివేయకుండ జాగ్రత్తపడుడి. మీరు తల్లిదండ్రులైనచో మీ పిల్లలలో దానిని అణచకుండ జాగ్రత్తపడుడి. మీరు భర్తయైనచో మీ భార్యలో దానిని ఆపకుండ జాగ్రత్తపడుడి. మీరు సహోదరులైనచో మీ సహోదరీలలో దానిని అడ్డగించకుండ జాగ్రత్తపడుడి—మీరు పరిచారకులైనచో మీ సంఘ సభ్యులలో దానిని అడ్డగించకుండ జాగ్రత్తపడుడి. అది పరలోకము స్వయముగా నాటిన మొలక. క్రీస్తు నిమిత్తము దానిని నలిపివేయకుండ జాగ్రత్తపడుడి.

ఆసక్తి పొరపాట్లు చేయవచ్చును. ఆసక్తికి దిశానిర్దేశము అవసరము కావచ్చును. ఆసక్తికి మార్గదర్శనమును, నియంత్రణయును, సలహాయును లోపించవచ్చును. ప్రాచీన యుద్ధభూములలో ఏనుగుల వలె అది కొన్నిసార్లు తన స్వంత పక్షమునే గాయపరచవచ్చును. కాని ఇట్టి దౌర్భాగ్యమును, చల్లనిదియు, చెడిపోయినదియు, దుఃఖభరితమునైన లోకములో ఆసక్తిని అడ్డగించవలసిన అవసరము లేదు. స్కాట్లాండు ఆశ్రమములను కూల్చివేసిన జాన్ నాక్సు వలె, ఆసక్తి సంకుచిత మనస్కులైన నిద్రమత్తు క్రైస్తవుల మనోభావములను నొప్పించవచ్చును. క్రొత్తదంతటిని ద్వేషించు పాత పద్ధతి మతవాదుల అభిప్రాయములకు (సైనికులును నావికులును జడలు ధరించుచు ఉండవలెనని కోరినవారి వలె) ఎట్టి మార్పునైనను అసహ్యించుకొనువారికి అది అభ్యంతరము కలిగించవచ్చును. కాని చివరకు ఆసక్తి తన ఫలితములచేత సమర్థింపబడును. జాన్ నాక్సు వలె ఆసక్తి దీర్ఘకాలమున హాని కంటె అనంతముగా ఎక్కువ మేలు చేయును. దేవుని మహిమ కొరకు అధిక ఆసక్తి ఉండునను భయము ఎన్నడును లేదు. అట్లు తలంచువారిని దేవుడు క్షమించునుగాక! మీకు మానవ స్వభావము గూర్చి తక్కువగా తెలియును. ఆరోగ్యము కంటె రోగము చాలా ఎక్కువగా అంటుకొనుననియు, వెచ్చదనము ఇచ్చుటకంటె జలుబు పట్టుకొనుట చాలా సులభమనియు మీరు మరచుచున్నారు.

ఇది నమ్ముడి, సంఘమునకు కళ్లెము అరుదుగా అవసరమగును, కాని అది తరచుగా ములుకోలను కోరును. అది అరుదుగా అదుపు చేయబడవలెను; తరచుగా ముందుకు నడిపింపబడవలెను.

ఇప్పుడు ముగింపుగా, ఈ విషయమును మీలో ప్రతివాని మనస్సాక్షికి అన్వయించుటకు నన్ను ప్రయత్నింపనిండి.

మన హృదయముల స్థితిని బట్టి ఇది హెచ్చరించు విషయము, మేల్కొలుపు విషయము, ప్రోత్సహించు విషయము. దేవుని సహాయముచేత ప్రతి చదువరికి అతని వంతు ఇయ్యగలనని నేను ఆశించుచున్నాను.

(1) మొదటిగా, సంఘములలో కూర్చుండియు స్పష్టమైన ఒప్పుకోలు చేయని వారందరికి నేను ఒక హెచ్చరిక ఇయ్యనిండి.

క్రైస్తవత్వమును గూర్చి.

ఈ స్థితిలో లక్షలాదిమంది ఉన్నారని నేను భయపడుచున్నాను. మీరు వారిలో ఒకరైనచో, మీ ముందున్న ఈ విషయము గంభీరమైన హెచ్చరికతో నిండియున్నది. ఓ, దానిని స్వీకరించుటకు ప్రభువు కనికరించి మీ హృదయమును మరల్చును గాక!

కాబట్టి నేను మీ అందరినీ ప్రేమతో అడుగుతున్నాను: క్రైస్తవ్యములో మీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? బైబిలు నా ఎదుట తెరువబడి ఉన్నందున నేను ధైర్యముగా అడుగుతున్నాను. అయితే మీ జీవితమును చూచినప్పుడు, మీ సమాధానము ఏమై ఉండునో అని వణకుచున్నాను. మరల అడుగుచున్నాను: దేవుని మహిమ పట్ల మీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? చెడ్డ లోకమునకు క్రీస్తు సువార్తను పంచుట పట్ల మీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? ప్రభువైన యేసు లక్షణమైన ఆసక్తి, దేవదూతల లక్షణమైన ఆసక్తి, మిక్కిలి ప్రకాశించు క్రైస్తవులందరిలో వెలుగొందు ఆసక్తి—మారుమనస్సు పొందని పాఠకుడా, నీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? నీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? అది ఎక్కడా లేదని నీకు తెలియును; దానిలో ఏ విలువయు నీకు కనబడదని నీకు తెలియును; నీవును నీ సహవాసులును దానిని చెడ్డదానిగా తిరస్కరించి త్రోసివేయుదురని నీకు తెలియును; నీ ఆత్మ యొక్క మతములో దానికి స్థానమైనను, భాగమైనను, నివాసమైనను లేదని నీకు తెలియును. ఆసక్తిగా ఉండుట అనగా ఏమో నీకు తెలియదని కాదు. నీకు ఆసక్తి ఉన్నది, కాని అది అంతయు తప్పుగా వినియోగింపబడుచున్నది. అది అంతయు భూసంబంధమైనది; ఈ యుగపు సంగతులను గూర్చినదే. అది దేవుని మహిమ కొరకైన ఆసక్తి కాదు; ఆత్మల రక్షణ కొరకైన ఆసక్తి కాదు. అవును, చాలామంది మనుష్యులకు వార్తాపత్రిక పట్ల ఆసక్తి ఉన్నది గాని బైబిలు పట్ల లేదు—దినవార్తలు చదువుటలో ఆసక్తి ఉన్నది గాని దేవుని ధన్యమైన వాక్యమును ప్రతిదినము చదువుటలో ఆసక్తి లేదు. చాలామంది మనుష్యులకు చెక్కు పుస్తకము పట్ల, ఇతర వ్యాపార పుస్తకముల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నది గాని జీవగ్రంథము పట్లను, గొప్ప తెల్లని సింహాసనము ఎదుట జరుగు తీర్పు నందలి చివరి గొప్ప లెక్క పట్లను ఆసక్తి లేదు—బంగారము పట్ల ఆసక్తి ఉన్నది గాని క్రీస్తు యొక్క అగమ్యమైన ఐశ్వర్యముల పట్ల ఆసక్తి లేదు. చాలామంది మనుష్యులకు తమ భూసంబంధమైన విషయముల పట్ల—తమ కుటుంబము, తమ సుఖములు, తమ దినచర్యల పట్ల—ఆసక్తి ఉన్నది; కాని దేవుని గూర్చియు, పరలోకమును గూర్చియు, నిత్యత్వమును గూర్చియు ఆసక్తి లేదు.

మీలో ఎవరి స్థితి అయినను ఇదియే అయినయెడల, మేల్కొనుడి, నేను మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాను, మీ ఘోరమైన మూర్ఖత్వమును చూడుడి. మీరు ఎల్లకాలము జీవింపజాలరు. మీరు చనిపోవుటకు సిద్ధముగా లేరు. పరిశుద్ధులతోను దేవదూతలతోను సహవాసము చేయుటకు మీరు ఏ మాత్రమును తగినవారు కారు. మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై మారుమనస్సు పొందుడి! మీరు చేయుచున్న హానిని చూచుటకు మేల్కొనుడి! మీ సిగ్గుమాలిన చల్లదనము ద్వారా అవిశ్వాసుల చేతికి వాదములను అందించుచున్నారు. పరిచారకులు కట్టినంత వేగముగా మీరు పడగొట్టుచున్నారు. మీరు అపవాదికి సహాయము చేయుచున్నారు. మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై మారుమనస్సు పొందుడి! మీ బాల్యచేష్టల వంటి అసంగతమైన నడతను చూచుటకు మేల్కొనుడి! నిత్యమైన సంగతుల కంటెను, దేవుని మహిమ కంటెను, ఆత్మల రక్షణ కంటెను యోగ్యమైన ఆసక్తి ఇంకేది కాగలదు?

తాత్కాలికమైన బహుమానముల కొరకు కష్టపడుట మంచిదే; కాని నిత్యమైన వాటి కొరకు కష్టపడుట వేయి రెట్లు మంచిది. మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై మారుమనస్సు పొందుడి! వెళ్లి, ఎంతోకాలము విస్మరింపబడిన ఆ బైబిలును చదువుడి. మీ వద్ద ఉండియు, బహుశా ఎన్నడును ఉపయోగించని ఆ ధన్యమైన గ్రంథమును చేతబట్టుడి. ఆ క్రొత్త నిబంధనను పూర్తిగా చదువుడి. మిమ్మును ఆసక్తిపరులనుగా చేయుటకును, మీ ఆత్మను గూర్చి మిమ్మును గంభీరులనుగా చేయుటకును అక్కడ మీకు ఏమియు కనబడదా? వెళ్లి క్రీస్తు సిలువను చూడుడి. దేవుని కుమారుడు మీ కొరకు తన అమూల్యమైన రక్తమును అక్కడ ఎట్లు చిందించెనో చూడుడి—మీ కొరకు ఆయన ఎట్లు బాధపడెనో, మూల్గెనో, మరణించెనో చూడుడి—పాపులైన సహోదరుడా లేదా సహోదరీ, మీరు నశింపక నిత్యజీవమును పొందులాగున పాపము నిమిత్తమైన అర్పణగా ఆయన తన ప్రాణమును ఎట్లు ధారపోసెనో చూడుడి. వెళ్లి క్రీస్తు సిలువను చూడుడి; మీ స్వంత ఆత్మ పట్ల కొంత ఆసక్తిని, దేవుని మహిమ పట్ల కొంత ఆసక్తిని, లోకమంతట సువార్తను పంచుట పట్ల కొంత ఆసక్తిని మీరు అనుభవించు వరకు విశ్రమింపకుడి. మరొక్కసారి చెప్పుచున్నాను: మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై మారుమనస్సు పొందుడి!

(2) తరువాత, “తాము నిబద్ధులైన క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనుచు, తమ ఆచరణలో గోరువెచ్చగా ఉన్నవారిని” మేల్కొలుపుటకు కొంత చెప్పెదను.

ఈ స్థితిలో ఉన్నవారు అనేకులు ఉన్నారని చెప్పుటకు నేను విచారించుచున్నాను. మీరు వారిలో ఒకరైనయెడల, మీ హృదయమును క్షుణ్ణముగా పరిశీలించుకొనునట్లు చేయవలసిన విషయము ఈ అంశములో అనేకము ఉన్నది.

మీ మనస్సాక్షితో మాటలాడనిమ్ము. సంపూర్ణమైన సహోదర ప్రేమతో ఈ ప్రశ్నను మీ ఎదుట ఉంచుటకు నేనును కోరుచున్నాను: మీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? దేవుని మహిమ పట్లను, లోకమంతట సువార్తను వ్యాపింపజేయుట పట్లను మీ ఆసక్తి ఎక్కడ ఉన్నది? మీ ఆసక్తి దాదాపు లేదని మీకే ఎవరికంటెను బాగుగా తెలియును. మీ ఆసక్తి కేవలము బలహీనమైన మినుకుమినుకుమను నిప్పురవ్వ మాత్రమేనని, అది ఏమియు చేయక అక్కడ ఉండునని మీకు తెలియును—అది “చావనైయున్న” దానివంటిదే. (ప్రకటన 3:2). ఇట్లుండినయెడల, ఎక్కడో తప్పు ఉన్నదనుటలో సందేహము లేదు. ఈ స్థితి ఇట్లుండకూడదు. దేవుని బిడ్డా—ఇంత మహిమకరమైన వెలతో విమోచింపబడినవాడా—ఇంత అమూల్యమైన రక్తముచేత విమోచింపబడినవాడా—లోకము ఎన్నడును చూడని, చెప్పని మహిమకు వారసుడవైనవాడా—నీవు నిశ్చయముగా గొప్ప ఆసక్తి గల మనుష్యుడవై ఉండవలెను. నీ ఆసక్తి ఇంత బలహీనముగా ఉండకూడదు.

ఇది మాటలాడుటకు బాధాకరమైన విషయమని నేను లోతుగా భావించుచున్నాను. నేను దీనిని అయిష్టముతో, నా స్వంత బలహీనతను నిరంతరము జ్ఞాపకము చేసికొనుచు చేయుచున్నాను. అయినను నేను సత్యమును చెప్పవలెను. స్పష్టమైన సత్యమేమనగా, నేడు అనేకమంది విశ్వాసులు ఏదైనా హాని చేయుదురేమోనని ఎంతగా భయపడుచున్నారనగా, వారు మేలైనది ఏదైనను చేయుట అరుదు. ఏదో ఒకదానిని అభ్యంతరపెట్టుటకు త్వరపడువారు అనేకులు ఉన్నారు, కాని ఏ చర్యయు తీసికొనరు; క్రైస్తవ అగ్ని వంటి దేదైనను వారిలో నిజముగా కొరవడియున్నది. వారు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు చరిత్రలో నమోదైన డచ్ ప్రభుత్వ అధికారులవంటివారు; వారు మార్ల్బరోను దేనిలోను సాహసము చేయనిచ్చెడివారు కారు, వారి అతి జాగ్రత్త అనేక విజయములు సాధింపబడకుండ అడ్డుకొనెను. నిజముగా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సంఘమును చుట్టిచూచినప్పుడు, కొందరు విశ్వాసులు చూపు ఆసక్తి ఇంత స్వల్పముగా ఉన్నందున, దేవుని రాజ్యము వచ్చెననియు, దేవుని చిత్తము భూమిమీద జరుగుచున్నదనియు ఒక మనుష్యునికి కొన్నిసార్లు తోచవచ్చును. దీనిని నిరాకరించుట వ్యర్థము. నాకు సాక్ష్యము కొరకు దూరము వెళ్లవలసిన అవసరము లేదు. విదేశములలోని అన్యజనులను, మన స్వదేశములోని నశించువారిని కూడ చేరుటకు ప్రయత్నించుచున్న అనేక మిషనరీ సంస్థలను నేను చూపుచున్నాను; అవి పనివారి కొరతవలనను, నిధుల కొరతవలనను కష్టపడుచు, పక్షవాతము పొందినట్లున్నవి. నేను మిమ్మును అడుగుచున్నాను, “ఇది ఆసక్తియా?” మన సంఘములలోను ఇండ్లలోను దానిని ఆపుటకు ఏ ప్రయత్నమును చేయకుండ వర్ధిల్లుటకు అనుమతింపబడుచున్న అబద్ధ సిద్ధాంతమును నేను చూపుచున్నాను; అట్లు పిలువబడు విశ్వాసులు చూచుచు, అది అట్లు లేకుండిన బాగుండునని కోరుటతో తృప్తిపడుచున్నారు. నేను అడుగుచున్నాను, “ఇది ఆసక్తియా?” అపొస్తలులు ఇట్టి స్థితితో తృప్తిపడియుందురా? వారు తృప్తిపడియుండరని మనకు తెలియును.

మీలో ఎవరి మనస్సాక్షి నేను ఇప్పుడే చెప్పిన బలహీనతలలో దేనికైనా తాను దోషినని ఒప్పుకొనుచున్నదో, వారిని ప్రభువు నామమున పిలుచుచున్నాను: మేల్కొనుడి, ఆసక్తి గలవారై యుండుడి, మారుమనస్సు పొందుడి. సంతలోను, షేర్ల బజారులోను ధనము సంపాదించుటలో నిమగ్నమైన వారికి మాత్రమే ఆసక్తి పరిమితము కాకూడదు. ఐశ్వర్యమును వెంబడించుటకును, లోకములో క్రొత్త ఆవిష్కరణలు చేయుటకును మనకు ఇంత ఆసక్తి యుండి, అన్యజనులకు సువార్తను పంపుటలోను, రోమన్ కాథలిక్కులను రాబోవు నరకాగ్ని నుండి లాగివేయుటలోను, మన స్వదేశములోని వారికి సువార్తను పంచుటలోను ఉదాసీనులమై యుండకూడదు. ఇన్ని అవకాశ ద్వారములు ఎన్నడును తెరవబడలేదు; మేలు చేయుటకు ఇన్ని సదవకాశములు ఎన్నడును లేవు. పని జరుగు పద్ధతులలో ఏదో లోపమున్నదని క్రైస్తవ పరిచర్యలకు సహాయము చేయుటకు నిరాకరించు ఆ అతి సున్నితత్వమును నేను అసహ్యించుకొనుచున్నాను. ఆ లెక్కన మనము ఏ పనియు ఎన్నడును చేయలేము. అట్టి భావన మనలను ప్రలోభపెట్టిన యెడల దానిని ఎదిరించుదము. అది సాతాను పన్నాగములలో ఒకటి. అసలు పని చేయకపోవుట కంటె బలహీనమైన సాధనములతోనైనను పని చేయుట మేలు. ఎల్లప్పుడును దేవుని కొరకును క్రీస్తు కొరకును ఏదైనా చేయుటకు ప్రయత్నించుడి—అజ్ఞానమునకును పాపమునకును వ్యతిరేకముగా ఏదైనా చేయుడి. దేవుడు మీకు శక్తి నిచ్చు కొలది ఇమ్ము, బోధింపుడి, హెచ్చరింపుడి, దర్శింపుడి, ప్రార్థింపుడి. ప్రతి వ్యక్తియు ఏదో ఒకటి చేయగలడని మనస్సులో నిశ్చయించుకొనుడి; కనీసము మీరు ఏదో ఒకటి చేయుదురని తీర్మానించుకొనుడి. మీకు ఒక్క తలాంతు మాత్రమే యున్నను దానిని నేలలో పాతిపెట్టకుడి. మీరు వెళ్లిపోయినప్పుడు మీ లోటు తెలియునట్లుగా జీవించుటకు ప్రయత్నించుడి. చాలామంది తమ జీవితములో ఏ దినమునను చేసినదానికంటె మీరు పండ్రెండు గంటలలో ఎక్కువ చేయగలరు.

మీరు నిద్రించుచుండగా నశించుచున్న అమూల్యమైన ఆత్మలను తలంచుడి. మీకు ఇష్టమైన యెడల మీ అంతరంగ పోరాటములలో మునిగియుండుడి. మీరు ఖచ్చితముగా నిర్ణయించుకొనిన యెడల మీ స్వంత భావములను విశ్లేషించుకొనుచు మీ స్వంత దోషములను గూర్చి విలపించుచుండుడి. కాని ఇదంతయు జరుగుచుండగా ఆత్మలు నరకమునకు పోవుచున్నవని జ్ఞాపకము చేసికొనుడి; పనిచేయుట ద్వారాను, ఇచ్చుట ద్వారాను, వ్రాయుట ద్వారాను, వేడుకొనుట ద్వారాను, ప్రార్థన ద్వారాను వారిని రక్షించుటకు మీరు ఏదైనా చేయగలిగి యుండవచ్చును. ఓ, మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై యుండుడి, మారుమనస్సు పొందుడి!

కాలము ఎంత కొద్దియో తలంచుడి. మీరు త్వరలో వెళ్లిపోవుదురు. పరలోకములో కనికరపు క్రియలు చేయుటకు మీకు అవకాశము ఉండదు. పరలోకములో బోధింపవలసిన విద్య లేనివారు ఉండరు, రక్షింపవలసిన మారుమనస్సు పొందనివారు ఉండరు. మీరు చేయునది ఏదైనను ఇప్పుడే చేయవలెను. ఓ, మీరు ఎప్పుడు ఆరంభించెదరు? మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై యుండుడి, మారుమనస్సు పొందుడి.

అపవాదిని, మనుష్యులను నాశనము చేయుటలో వాని ఆసక్తిని తలంచుడి. బెర్నార్డు పలికిన ఒక గంభీరమైన మాట ఇది: "అంత్య దినమున సాతాను కొందరికి వ్యతిరేకముగా తీర్పులో లేచును; ఏలయనగా ఆత్మలను రక్షించుటలో వారు చూపిన ఆసక్తి కంటె వాటిని నాశనము చేయుటలో వాడు ఎక్కువ ఆసక్తి చూపెను." మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై యుండుడి, మారుమనస్సు పొందుడి.

"మీ రక్షకుని" గూర్చియు, మీ కొరకు ఆయనకు గల ఆసక్తి అంతటిని గూర్చియు తలంచుడి. గెత్సేమనేలోను కల్వరిలోను పాపుల కొరకు తన రక్తమును చిందించిన ఆయనను తలంచుడి. ఆయన జీవితమును, మరణమును, ఆయన పడిన బాధలను తలంచుడి. ఇదంతయు ఆయన మీ కొరకు చేసెను. ఆయన కొరకు మీరు ఏమి చేయుచున్నారు? ఓ, ఇకమీదట క్రీస్తు కొరకు మీరు ఖర్చు పెట్టుదురనియు, ఖర్చు పెట్టబడుదురనియు తీర్మానించుకొనుడి! మేల్కొనుడి! ఆసక్తి గలవారై యుండుడి, మారుమనస్సు పొందుడి.

(3) చివరిగా, "నిజముగా ఆసక్తి గల క్రైస్తవులైన మీరందరిని" నేను ప్రోత్సహించెదను.

నేను చేయు విన్నపము ఒక్కటే; అదేమనగా మీరు పట్టుదలతో కొనసాగవలెను. మీ ఆసక్తిని నిలుపుకొనుడనియు, దానిని ఎన్నడును విడిచిపెట్టకుడనియు మిమ్ములను వేడుకొనుచున్నాను. మొదట మీరు చేసిన క్రియలను ఎన్నడును మానకుడనియు, మీ మొదటి ప్రేమను విడువకుడనియు, మీ క్రైస్తవ జీవితపు తొలి భాగములో మీరు చేసినవి తరువాతి సంవత్సరములలో చేసినవాటికంటె శ్రేష్ఠమైనవని మీ గూర్చి ఎన్నడును చెప్పబడకూడదనియు హెచ్చరించుచున్నాను—చల్లారిపోవుటను గూర్చి జాగ్రత్తపడుడి. మీరు సోమరులై ఊరక కూర్చుండిన చాలును, మీ ఆసక్తి అంతయు త్వరలో పోవును. ఇప్పుడు మీరున్న స్థితికి భిన్నమైన వ్యక్తిగా మీరు త్వరలో మారిపోవుదురు. ఓ, ఇది అనవసరమైన హెచ్చరిక అని తలంచకుడి!

జ్ఞానము గల యువ విశ్వాసులు అరుదుగా ఉందురనుట నిజమే కావచ్చును. కాని ఆసక్తి గల వృద్ధ విశ్వాసులును అంతే అరుదుగా ఉందురనుట కూడ నిజమే. క్రీస్తు కార్యము కొరకు మీరు మరీ ఎక్కువ చేయగలరనియు, మరీ ఎక్కువగాను మరీ దీర్ఘకాలమును కష్టపడగలరనియు ఎన్నడును తలంచకుడి. మరీ ఎక్కువ చేయు ప్రతి వ్యక్తికి బదులుగా చాలనంతగా చేయని వేయిమందిని నేను మీకు చూపగలను. అంతేకాదు, "రాత్రి వచ్చుచున్నది, అప్పుడు ఎవడును పని చేయలేడు" (యోహాను 9:4) అని తలంచుడి. చివరిసారిగా చేయుచున్నట్లుగా ఇయ్యుడి, బోధింపుడి, దర్శింపుడి, పని చేయుడి, ప్రార్థింపుడి.

కొంచెము విశ్రాంతి తీసికొనవలెనని చెప్పబడినప్పుడు, "మనము దేనికి విశ్రాంతి తీసికొనవలెను? విశ్రాంతి తీసికొనుటకు మనకు నిత్యత్వమంతయు లేదా?" అని పలికిన ఒక ఆసక్తి గల క్రైస్తవుని మాటలను హృదయమున ఉంచుకొనుడి.

మనుష్యుల నిందకు భయపడకుడి. కొన్నిసార్లు మీరు దూషింపబడుచున్నందున కృంగిపోకుడి. కొన్నిసార్లు మిమ్ములను మతఛాందసుడనియు, అతివాదియనియు, ఉన్మాదియనియు, వెర్రివాడనియు, బుద్ధిహీనుడనియు పిలిచినను చింతింపకుడి. ఈ బిరుదులలో అవమానకరమైనది ఏదియు లేదు. ఇవి తరచుగా శ్రేష్ఠులకును అత్యంత జ్ఞానవంతులకును ఇవ్వబడినవి. మీకు పొగడ్త లభించినప్పుడు మాత్రమే మీరు ఆసక్తి చూపిన యెడల—లోకము యొక్క ప్రశంసయను నూనె మీ ఆసక్తి చక్రములకు పూయబడవలసి వచ్చిన యెడల—మీ ఆసక్తి స్వల్పకాలమే నిలుచును. మనుష్యుల పొగడ్తను గూర్చియైనను, అప్రసన్నతను గూర్చియైనను లక్ష్యపెట్టకుడి. లక్ష్యపెట్టదగినది ఒక్కటే; అది దేవుని ప్రశంస. మన క్రియలను గూర్చి అడుగదగిన ప్రశ్న ఒక్కటే: "తీర్పు దినమున అవి ఎట్లు కనబడును?" ఆమేన్.

స్వాతంత్ర్యము

"కాబట్టి కుమారుడు మిమ్మును స్వతంత్రులనుగా చేసిన యెడల మీరు నిజముగా స్వతంత్రులైయుందురు."--యోహాను 8:36

ఈ దినమున మన ముందున్న విషయము మన శ్రద్ధకు తగినది. ఇది బూర ధ్వనివలె ప్రతి మనుష్యుని చెవులలో మ్రోగవలెను. మనము స్వాతంత్ర్యమునకు ఊయలయైన దేశములో జీవించుచున్నాము. అయితే మనము స్వయముగా స్వతంత్రులమా?

ప్రస్తుత ప్రజాభిప్రాయ స్థితిలో ఈ ప్రశ్న ప్రత్యేక శ్రద్ధను కోరుచున్నది. అనేకుల మనస్సులు రాజకీయములలో మునిగియున్నవి. అయినను మనందరికి అందుబాటులో ఉన్న ఒక స్వాతంత్ర్యము కలదు; దానిని గూర్చి కొద్దిమంది మాత్రమే ఆలోచింతురని నేను భయపడుచున్నాను—ఇది రాజకీయ మార్పులన్నిటి నుండి స్వతంత్రమైన స్వాతంత్ర్యము; ప్రస్తుత ప్రభుత్వముగాని, అతి చతురుడైన రాజకీయవేత్తగాని దీనిని ఇయ్యలేడు. నేడు నేను మాటలాడుచున్న స్వాతంత్ర్యము ఇదియే. దీనిని గూర్చి మనకు ఏమైనా తెలియునా? మనము స్వతంత్రులమా?

ఈ విషయమును ఆరంభించుటలో, నేను సమర్పింపగోరు మూడు అంశములు కలవు.

I. మొదటిగా, నేను చూపెదను: "స్వాతంత్ర్యము యొక్క శ్రేష్ఠత."

II. రెండవదిగా, నేను చూపెదను: "అత్యుత్తమమైన, అత్యంత నిజమైన స్వాతంత్ర్యము."

III. చివరిగా, నేను చూపెదను: "అత్యుత్తమమైన స్వాతంత్ర్యము మీ స్వంతము కాగల మార్గము."

ఇది రాజకీయ ప్రసంగమని ఎవరూ ఒక్క క్షణమైనా అనుకొనవద్దు. నేను రాజకీయవేత్తను కాను; బైబిలు రాజకీయాలే తప్ప నాకు మరే రాజకీయాలూ లేవు. నేను అభిమానించే పక్షము ప్రభువు పక్షము ఒక్కటే; అది ఎక్కడ ఉన్నదో నాకు చూపండి, దానికి నా మద్దతు ఉంటుంది. నాకు ఆందోళన కలిగించే ఎన్నిక కృప యొక్క ఏర్పాటు మాత్రమే. పాపులు తమ పిలుపును తమ ఏర్పాటును నిశ్చయము చేసికొనవలెనన్నదే నా ఏకైక కోరిక. అన్నిటికంటే ఎక్కువగా నేను ప్రకటింపగోరునది, వృద్ధి చేయగోరునది దేవుని పిల్లల మహిమగల స్వాతంత్ర్యమునే. నేను బలపరచగోరు ప్రభుత్వము నా ప్రభువును రక్షకుడునైన యేసుక్రీస్తు భుజముపై ఉన్న ప్రభుత్వమే. ప్రతి మోకాలు క్రీస్తు ఎదుట వంగవలెనని, ప్రతి నాలుక ఆయనే ప్రభువని ఒప్పుకొనవలెనని నేను కోరుచున్నాను. ఈ విషయములను నేను పరిశీలించుచుండగా మీ దృష్టిని కోరుచున్నాను. మీరు స్వతంత్రులు కాకపోయినయెడల నిజమైన స్వాతంత్ర్యములోనికి మిమ్మును నడిపింపగోరుచున్నాను. మీరు స్వతంత్రులైనయెడల మీ స్వాతంత్ర్యము యొక్క పూర్ణ విలువను మీరు తెలిసికొనవలెనని కోరుచున్నాను.

I. నేను మొదట చూపగోరునది "స్వాతంత్ర్యము యొక్క శ్రేష్ఠత."

ఈ విషయమును గూర్చి ఏమైనా చెప్పనవసరము లేదని కొందరు అనుకొనవచ్చును; స్వాతంత్ర్యము యొక్క విలువ అందరికీ తెలిసినదేనని, దానిపై నిలిచి మాట్లాడుట కేవలము సమయము వ్యర్థము చేయుటయేనని వారు భావింతురు. అట్టివారితో నేను ఏ మాత్రమూ ఏకీభవింపను. మన దేశీయులలో లక్షలాది మంది తమ స్వదేశములో తాము అనుభవించుచున్న ఆశీర్వాదములను గూర్చి ఏమియు ఎరుగరని నేను నమ్ముచున్నాను; వారు బాల్యమునుండి యౌవనము వరకు స్వాతంత్ర్యము మధ్యనే పెరిగిరి. ఇతర దేశములలోని స్థితిగతులను గూర్చి వారికి కొంచెమైనా తెలియదు; రెండు అత్యంత దుష్టమైన నిరంకుశత్వములను, అనగా క్రూరుడైన సైనిక నియంత యొక్క నలుగగొట్టు నిరంకుశత్వమును, విచక్షణలేని గుంపు యొక్క అసహన నిరంకుశత్వమును వారు ఎరుగరు. సంక్షిప్తముగా చెప్పవలెనంటే, మనలో అనేకులు స్వాతంత్ర్యము మధ్యనే పుట్టినందున, ఒక్క క్షణమైనా అది లేకుండా ఉండనందున, దాని విలువను ఎరుగరు.

సమాధికి ఈ వైపున మనకు కలుగగల గొప్ప లౌకిక ఆశీర్వాదములలో స్వాతంత్ర్యము ఒకటి అని మీలో ప్రతి ఒక్కరు జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని నేను మిమ్మును పిలుచుచున్నాను.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి