ఈ పుస్తకములో వెతకండి
యేసునందు నిజమైన విశ్వాసమునకు వెదకువానికి సహాయమగునట్లు, పాపుల స్థానమునను స్థలమునను ప్రతినిధిగా ప్రభువైన యేసు చేసిన కార్యమును నేను అతనికి జ్ఞాపకము చేయుదును. «మనమింకను బలహీనులమై యుండగా తగిన కాలమున క్రీస్తు భక్తిహీనుల కొరకు చనిపోయెను» (రోమీయులు 5:6). «ఆయన తానే తన దేహమునందు మన పాపములను మ్రానుపై మోసెను» (1 పేతురు 2:24). «యెహోవా మనమందరి దోషమును ఆయనమీద మోపెను» (యెషయా 53:6). «క్రీస్తు కూడ నీతిమంతుడై అనీతిమంతులకొరకు పాపముల విషయమై ఒక్కసారే శ్రమపడెను; అది మనలను దేవుని యొద్దకు తేవలెనని» (1 పేతురు 3:18).
లేఖనము యొక్క ఒక ప్రకటనపై పాఠకుడు తన దృష్టిని నిలుపును గాక. «ఆయన దెబ్బలచేత మనము స్వస్థత నొందితిమి» (యెషయా 53:5). ఇక్కడ దేవుడు పాపమును రోగముగా చూచును, తాను సిద్ధపరచిన మహా వ్యయమైన ఔషధమును మన ఎదుట ఉంచును.
ప్రభువైన యేసు యొక్క దెబ్బలను మీ ధ్యానమునకు తెచ్చుచు, కొద్ది నిమిషములు గంభీరముగా నాతో కూడ నడువుడని మిమ్మును అడుగుచున్నాను. ప్రభువు మనలను పునరుద్ధరింప నిశ్చయించెను గనుక తన అద్వితీయ కుమారుని పంపెను; «నిజమైన దేవుని నిజమైన దేవుడు» అయిన ఆయన ఈ లోకములోనికి దిగి, మన విమోచన నిమిత్తము మన స్వభావమును ధరించెను. మనుష్యుల మధ్య మనుష్యునిగా బ్రదికెను; ముప్పది సంవత్సరములకు మించిన విధేయత తరువాత, మనకు అతి గొప్ప సేవ చేయు కాలము వచ్చెను, అనగా మన స్థానమున నిలిచి «మన సమాధానమునకైన శిక్ష»ను మోయుట. ఆయన గెత్సేమనేకు వెళ్లెను, అక్కడ మన చేదు పాత్ర యొక్క మొదటి రుచియందే గొప్ప రక్తపు చుక్కలు చిమ్మెను. పిలాతు మందిరమునకును హేరోదు న్యాయపీఠమునకును వెళ్లెను, అక్కడ మన స్థానమునను స్థలమునను వేదనను నిందను త్రాగెను. చివరకు సిలువకు తీసికొనిపోయి అక్కడ చావునట్లు మేకులు వేసిరి — మన స్థానమున చావునట్లు. «దెబ్బలు» అను పదము ఆయన దేహ శ్రమలను ఆత్మ శ్రమలను రెండింటిని సూచించును. క్రీస్తు అంతయు మనకొరకు బలియాయెను: ఆయన పూర్ణ మానవత్వము శ్రమపడెను. ఆయన దేహము, వర్ణింపజాలని దుఃఖములో ఆయన మనస్సుతో పాలుపొందెను. ఆయన అభిరుచి ఆరంభమున, మన స్థానమున ఆయన ప్రత్యేకముగా శ్రమపడినప్పుడు, ఆయన వేదనలో ఉండెను, ఆయన దేహమునుండి రక్తపు చెమట అంత విస్తారముగా కారి నేలపై పడెను. మనుష్యుడు రక్తము చిమ్ముట అతి అరుదు. ఒక్కటి రెండు సందర్భములు ఉండెను, అవి దాదాపు వెంటనే మరణమును అనుసరించెను; అయినను మరొకనికి ప్రాణాంతకమైన వేదన తరువాతను మన రక్షకుడు బ్రదికెను — బ్రదికి నిలిచెను. ఈ భయంకర కెంపును ముఖమునుండి తుడుచుకొనుటకు ముందే ప్రధానయాజకుని మందిరమునకు తొందరపెట్టి తీసికొనిపోయిరి. అర్ధరాత్రి ఆయనను బంధించి నడిపించిరి. తరువాత పిలాతు యొద్దకును హేరోదు యొద్దకును తీసికొనిపోయిరి. వీరు ఆయనను కొరడాలతో కొట్టిరి, వారి సైనికులు ఆయన ముఖముపై ఉమిసిరి, ఆయనను గుద్దిరి, ఆయన తలపై ముండ్ల కిరీటము పెట్టిరి. కొరడా దెబ్బలు ద్వేషము కలుగించగల అతి భయంకర వేదనలలో ఒకటి. బ్రిటిషు సైన్యమున «కాట్» అను కొరడా సైనికునిపై వాడబడుట పూర్వము ఆ సైన్యము యొక్క అవమానమై యుండెను: క్రూరమైన వేదన. అయితే రోమీయునికి క్రౌర్యము సహజము గనుక సాధారణ శిక్షలను క్రూరతకంటెను ఘోరముగా చేసెను. రోమా కొరడా ఎద్దుల నరములతో ముడులు వేసి చేయబడెననియు, ఆ ముడులలో ఎముక ముక్కలును గొఱ్ఱెల మడమ ఎముకలును పెట్టబడెననియు చెప్పబడును; కాబట్టి కొరడా నగ్న వీపుపై పడు ప్రతిసారి «దున్నువారు లోతైన చాళ్లు చేసిరి.» మన రక్షకుడు రోమా కొరడా యొక్క తీవ్ర వేదనను సహింపవలసి వచ్చెను, ఇది ఆయన శిక్ష యొక్క అంతముగా కాదు, సిలువకు ముందుమాటగా. దీనికి హింసకులు గుద్దుటను వెండ్రుకలు పెరికివేయుటను చేర్చిరి: ఏ విధమైన నొప్పిని ఆయనను విడిచిపెట్టలేదు. రక్తస్రావముచేతను ఉపవాసముచేతను సొమ్మసిల్లినను, మార్గమున బలి చనిపోవునేమో అను వారి క్రౌర్యపు ముందుచూపువలన మరొకడు మోయవలసి వచ్చువరకు, ఆయన సిలువను మోయించిరి. ఆయనను వస్త్రహీనుని చేసి నేలపై పడవేసి కొయ్యకు మేకులు వేసిరి. ఆయన చేతులను పాదములను పొడిచిరి. ఆయనపైనున్న ఆ మ్రానును ఎత్తి నేలలోని గుంటలో కొట్టివేసిరి, ఇరువది రెండవ కీర్తన విలాపము చొప్పున ఆయన అవయవములన్నియు విరిగిపోయెను: «నేను నీళ్లవలె ఒలికింపబడితిని, నా ఎముకలన్నియు విడిపోయెను.» ఆయన మండు ఎండలో వేలాడెను, జ్వరము ఆయన బలమును కరిగించువరకు, ఆయన «నా హృదయము మైనమువలె ఉన్నది; అది నా ఆంతర్యములో కరిగిపోయెను. నా బలము పెంకుపాత్రవలె ఎండిపోయెను; నా నాలుక నా దవడలకు అంటుకొనెను; నీవు నన్ను మరణపు మన్నులోనికి తెచ్చితివి» అనెను. అక్కడ ఆయన దేవునికిని మనుష్యులకును దృశ్యముగా వేలాడెను. ఆయన దేహ భారము మొదట పాదములపై నిలిచెను, మేకులు సున్నిత నరములను చింపువరకు; తరువాత ఆ బాధాకర భారము చేతులను లాగి ఆయన దేహము యొక్క ఆ సున్నిత భాగములను చింప నారంభించెను. చేతిలోని ఎంత చిన్న గాయము దవడ బిగుసుకొను రోగమును తెచ్చెను! ఆ లాగు ఇనుము చేతుల పాదముల సున్నిత భాగములగుండా చించుటవలన కలిగిన వేదన ఎంత భయంకరమై యుండును! ఇప్పుడు సమస్త విధములైన దేహ వేదనలు ఆయన హింసింపబడిన దేహములో కేంద్రీకృతమాయెను. ఈలోగా శత్రువులు చుట్టూ నిలిచి ఎగతాళితో ఆయనవైపు చూపి, అపహాస్యముతో నాలుకలు చాచి, ఆయన ప్రార్థనలను పరిహసించి, ఆయన శ్రమలపై సంతోషించిరి. ఆయన «దప్పిగొనుచున్నాను» అని మొఱ్ఱపెట్టెను, అప్పుడు చేదుతో కలిపిన పులిసిన ద్రాక్షరసము ఇచ్చిరి. కొంతసేపటి తరువాత «సమాప్తమైనది» అనెను. నియమింపబడిన దుఃఖము యొక్క అంత్యమును సహించి దైవ న్యాయమునకు పూర్ణ ప్రత్యుత్తరము చేసెను: అప్పుడే, అంతవరకే కాదు, ఆయన ప్రాణము విడిచెను. పూర్వ పరిశుద్ధులు మన ప్రభువు యొక్క దేహ శ్రమలను అత్యంత ప్రేమతో విప్పిరి, నేనును అట్లే చేయుటకు సంకోచింపను; వణకు పాపులు విమోచకుని ఈ బాధాకర «దెబ్బల»లో రక్షణను చూచెదరని నమ్ముచున్నాను.
మన ప్రభువు యొక్క బహిరంగ శ్రమలను వర్ణించుట సులభము కాదు: నేను విఫలుడనైతినని ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయితే ఆయన ఆత్మ శ్రమలు, అవియే ఆయన శ్రమల సారము, వాటిని ఎవడు ఊహింపగలడు, ఇంకను వ్యక్తపరచుటెట్లు? మొదటనే ఆయన గొప్ప రక్తపు చుక్కలు చిమ్మెనని చెప్పితిని. అది ఆయనపైనున్న భయంకర ఆత్మ నిరాశవలన హృదయము తన జీవపు ప్రవాహములను పైకి తోసినది. ఆయన «నా ప్రాణము మరణమువరకు అత్యధికముగా దుఃఖించుచున్నది» అనెను. యూదా ద్రోహమును పన్నిద్దరు విడిచిపెట్టుటయు మన ప్రభువును దుఃఖపెట్టెను; అయితే మన పాపము యొక్క భారమే ఆయన హృదయముపై నిజమైన ఒత్తిడి. మన అపరాధమే ఆయననుండి జీవపు తేమను పిండిన ఒలీవ తొక్కుడు. ఆయన అభిరుచిని గూర్చిన వేదనను ఏ భాషయును చెప్పజాలదు; అయితే అభిరుచిని తానే ఎంత కొద్దిగా ఊహింపగలము? సిలువకు మేకులు వేయబడినప్పుడు, ఏ విశ్వాసహింసాసాక్షియును సహింపని దానిని సహించెను; ఏలయనగా విశ్వాసహింసాసాక్షులు చనిపోయినప్పుడు దేవునిచే అంతగా నిలుపబడి తమ నొప్పిలోనే సంతోషించిరి; అయితే మన విమోచకుడు తండ్రిచే విడువబడెను, «నా దేవా, నా దేవా, నన్నెందుకు విడిచిపెట్టితివి?» అని మొఱ్ఱపెట్టువరకు. అదియే అతి చేదు మొఱ్ఱ, ఆయన అగాధ దుఃఖము యొక్క అంత్య లోతు. అయినను ఆయన విడువబడుట అవసరము, ఏలయనగా దేవుడు పాపమునకు వీపు చూపవలెను, కాబట్టి మనకొరకు పాపముగా చేయబడిన వానికి కూడా. మహా ప్రతినిధి యొక్క ఆత్మ, పాపులు తమ పాపమును ఆయన మోయకుండను వారికొరకు శాపముగా చేయబడకుండను ఉండినయెడల పడవలసిన నరక భయము స్థానమున దుఃఖ భయమును సహించెను. «మ్రానుపై వేలాడు ప్రతివాడును శాపగ్రస్తుడు» అని వ్రాయబడియున్నది; అయితే ఆ శాపము అర్థమేమో ఎవడు ఎరుగును?
మీ పాపములకును నా పాపములకును ఔషధము ప్రభువైన యేసు యొక్క ప్రతినిధి శ్రమలలోనే కనబడును, అందులోనే మాత్రము. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క ఈ «దెబ్బలు» మన నిమిత్తము. «పాపము యొక్క అపరాధమును తొలగించుటకు మనము చేయవలసినదేదైనను ఉన్నదా?» అని మీరు అడుగుదురా? నేను జవాబిచ్చెదను: మీరు చేయవలసినది ఏమియు లేదు. యేసు దెబ్బలచేత మనము స్వస్థపరచబడుచున్నాము. ఆ దెబ్బలన్నిటిని ఆయన సహించెను, మనము మోయుటకు ఒక్కటిని విడువలేదు.
«అయితే మనము ఆయనను నమ్మవలెను కాదా?» అవును, నిశ్చయముగా. ఒక లేపనము స్వస్థపరచునని నేను చెప్పినయెడల, గాయమునకు దానిని కట్టుటకు పట్టీ అవసరమని నేను కాదనను. విశ్వాసము క్రీస్తు సమాధానపు లేపనమును మన పాపపు పుండునకు కట్టు నారబట్ట. నారబట్ట స్వస్థపరచదు; అది లేపనపు పని. అట్లే విశ్వాసము స్వస్థపరచదు; అది క్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్తపు పని.
«అయితే మనము పశ్చాత్తాపపడవలెను» అని మరొకడు మొఱ్ఱపెట్టును. నిశ్చయముగా మనము పడవలెను, పడుదుము, ఏలయనగా పశ్చాత్తాపము స్వస్థత యొక్క మొదటి సూచన; అయితే యేసు దెబ్బలు మనలను స్వస్థపరచును, మన పశ్చాత్తాపము కాదు. హృదయమునకు అన్వయింపబడిన ఈ దెబ్బలు మనలో పశ్చాత్తాపమును పనిచేయును: యేసును శ్రమపెట్టినందున మనము పాపమును ద్వేషించుదుము.
యేసు మీకొరకు శ్రమపడెనని బుద్ధితో నమ్మినప్పుడు, యేసు చనిపోయిన అదే అపరాధమునకు దేవుడు మిమ్మును ఎన్నడును శిక్షింపడను సత్యమును మీరు కనుగొందురు. జామీనుదారునిచే మొదటను, తరువాత రుణస్థునిచే మరల అప్పు తీర్చబడుటను చూచుటకు ఆయన న్యాయము సహింపదు. న్యాయము రెండుసార్లు ప్రతిఫలము అడుగజాలదు: నా రక్తము కారు జామీనుదారు నా అపరాధమును మోసినయెడల, నేను దానిని మోయజాలను. నా కొరకు శ్రమపడిన క్రీస్తుయేసును అంగీకరించుచు, న్యాయపు బాధ్యతనుండి పూర్ణ విముక్తిని అంగీకరించితిని. క్రీస్తునందు నేను శిక్షింపబడితిని గనుక ఇక నాకు శిక్షావిధి లేదు. యేసును నమ్ము పాపి యొక్క నిశ్చయతకు ఇదియే పునాది: ఆయన స్థానమునను స్థలమునను ప్రతినిధిగా యేసు చనిపోయెను గనుక అతడు బ్రదుకును; యేసు అంగీకరింపబడెను గనుక అతడు దేవుని ఎదుట అంగీకారుడు. యేసు అంగీకరింపబడిన ప్రతినిధిగా ఉన్న వ్యక్తి విడుదల పొందవలెను; ఎవడును అతనిని ముట్టజాలడు; అతడు నిర్దోషి. ఓ నా వినువాడా, యేసుక్రీస్తు నీ ప్రతినిధిగా ఉండునా? అట్లయిన నీవు విడుదల పొందితివి. «ఆయనను నమ్మువాడు శిక్షకు లోనుకాడు.» ఈలాగున «ఆయన దెబ్బలచేత మనము స్వస్థత నొందితిమి.»
