చార్లెస్ వెస్లీ దినచర్య

చార్లెస్ వెస్లీ దినచర్య

1732. వారి పక్షాన ఆయన ఇష్టపూర్వకంగా అనేక శ్రమలను, అపాయాలను ఎదుర్కొన్నాడు; ఆ విధంగా జార్జియా కాలనీకి స్థాపకుడయ్యాడు; ఆ కాలనీ తరువాత బానిసల దిగుమతిని నిషేధించి ఉత్తమ ఆదర్శాన్ని నెలకొల్పింది. ఈ నూతన స్థాపనను స్పెయిన్ దేశస్థుల బలమైన దాడికి వ్యతిరేకంగా ఆయన పట్టుదలతో, విజయవంతంగా సమర్థించాడు. ఈ స్థావరాన్ని స్థాపించడానికి ఆయన ఇంగ్లాండ్‌ను విడిచిన సంవత్సరంలోనే, మన నిజమైన జాతీయ రక్షణను భూమిమీద, సముద్రం మీద భద్రపరచడానికి ఆయన ఘనంగా ప్రయత్నించాడు - బలవంతపు నియామకం లేని స్వేచ్ఛాయుత నౌకాదళం, రాజ్యాంగబద్ధమైన పౌరసైన్యం. అయితే ఆయన సామాజిక ప్రేమ దేశభక్తి అనే మాట వ్యక్తపరచగలిగిన దానికంటే మరింత విశాలమైనది: ఆయన పీడితులైన నీగ్రోలకు మిత్రుడు; భూమిపై ఏ ప్రాంతమూ మరీ దూరమైనదిగా, ఏ ప్రయోజనమూ మరీ సంబంధం లేనిదిగా, లేక తన స్వప్రయోజనానికి మరీ విరుద్ధమైనదిగా ఆయనకు కనబడలేదు; బాధపడే మానవాళికి వెంటనే సహాయం చేయకుండా అవి ఆయనను ఆపలేకపోయాయి. ఇటువంటి గుణాల కోసం ఆయన ఎన్నటికీ స్మరణీయుడైన

డ్యూక్ ఆఫ్ ఆర్గైల్ జాన్ నుండి, బ్రిటిష్ పార్లమెంటులో, ఆయన సైనిక శీలం, సహజమైన ఉదారత, అపాయాన్ని లెక్కచేయని ధైర్యం, ప్రజల పట్ల ఆయనకున్న శ్రద్ధ గురించి సంపూర్ణ సాక్ష్యాన్ని పొందాడు. అటువంటి ప్రశంసే ఒక విదేశీ భాషలో కూడా నిలిచి ఉంది; మన ప్రసిద్ధ కవులలో ఒకరి ద్వారా, ఆయన దయాగుణం యొక్క పవిత్రతను, ఉత్సాహాన్ని, విస్తృతిని యథార్థంగా వ్యక్తపరిచే పంక్తులలో ఆయన స్మృతి భావితరాలకు అందించబడింది. ఆయన 1785 జూలై 1వ తేదీ వరకు జీవించాడు; మితాహారమూ, సద్గుణంతో కూడిన శ్రమా నిండిన జీవితం ఎంతకాలం కొనసాగగలదో చెప్పే గౌరవనీయమైన ఉదాహరణగా. క్రాన్‌హామ్ హాల్‌కు చెందిన బారోనెట్ సర్ నాథన్ రైట్ కుమార్తె, అదే స్థలానికి చెందిన సర్ శామ్యూల్ రైట్ ఏకైక సోదరి అయిన ఆయన భార్య ఎలిజబెత్, నలభై ఏళ్లకు పైగా సాగిన దాంపత్యం తరువాత ఆప్యాయత గల భర్తను కోల్పోయి, దుఃఖంతో కాని దైవిక ప్రావిడెన్స్‌కు తగిన లోబడుతో జీవించి ఉండి, ఆయన శ్రేష్ఠమైన శీలం యొక్క ఈ మందమైన రేఖలను ఆయన జ్ఞాపకార్థం లిఖించింది.

మతం ఆయన చితాభస్మ కలశం పైన కాపలా ఉంది,

సద్గుణాలన్నీ వంగి శోకిస్తున్నాయి:

మానవత్వం, నీరసించిన కన్నులతో,

ఇతరుల దుఃఖానికి కరిగిపోతూ;

వివేకం, ఆమె చేతులలో కొలమానం ఉంది,

సంయమనం, బంగారు గొలుసుతో,

విశ్వసనీయత విజయ వస్త్రంతో,

ధైర్యం, కవచం ధరించి;

జ్ఞానం యొక్క నెరసిన కేశాలు, స్వేచ్ఛ, కలిసి

ఆయన సమాధిని ఆశీర్వదించడానికి నైతిక గుంపుగా నిలిచాయి;

ఆలోచనలో మునిగి అన్నీ, ఆయన పవిత్ర భస్మం చుట్టూ,

తమ చివరి విచారకరమైన గౌరవాలను శోకభరితమైన క్రమంలో అర్పిస్తున్నాయి."

వెస్లీ సోదరులను, వారు తమ జీవితకాలమంతా గడపాలని తలపెట్టిన సన్యాస, ఏకాంత జీవన స్థితి నుండి, మానవాళి మేలు కోసం చురుకైన సేవా మార్గంలోకి లాగిన వ్యక్తి ఇతడే; అందువల్ల సంఘం యొక్క అక్షయమైన రికార్డులలో ఆయన పేరు వారి పేరుతో ముడిపడి ఉంది.

IV. (నాల్గవ)

ఈ పరిచయం ఊహించని పొడవుకు విస్తరించినందున, రాబోయే సంపుటాల విషయాలను గూర్చిన కొన్ని సంక్షిప్త పరిశీలనలు సరిపోతాయి.

మొదటి స్థానంలో ఉంచబడిన శ్రీ చార్లెస్ వెస్లీ దినచర్యలో, జార్జియాలో ఆయన శ్రమలను, బాధలను గూర్చిన కృత్రిమత్వం లేని, అయినా ఉత్సాహభరితమైన వృత్తాంతం ఉంది; దానితో పాటు కాలనీ గురించిన అనేక ఆసక్తికరమైన వివరాలు; గవర్నర్ పంపిన పత్రాలను మోసుకొని ఆయన ఇంగ్లాండ్‌కు తిరిగి రావడం, ప్రయాణంలో ఆయన గమనించిన కొందరు విచిత్ర వ్యక్తుల వర్ణన; ప్రభువైన యేసునందు విశ్వాసం ద్వారా పాపం నుండి ప్రస్తుతమే కలిగే రక్షణ అనే సిద్ధాంతాన్ని ఆయన ఆచరణాత్మకంగా స్వీకరించడానికి నడిపించబడిన విధానం కూడా ఉన్నాయి. ఈ సమయం నుండి ఆయన స్వభావం పూర్తిగా మారిపోయిందని కనబడుతుంది. ఆయన ఇక శాంతి కోసం, పరిశుద్ధత కోసం ఆత్రుతగా, కలవరపడుతూ, నిరాశ చెందుతూ వెదికేవాడు కాదు; ఈ ఆశీర్వాదాలను ఆసక్తిగా వెదికినా అవి దొరకకపోవడం వల్ల మరణించాలని కోరుకొనేవాడు కాదు; దేవునియొద్ద అంగీకారం పొందిన ఆనందకరమైన నిశ్చయతా, ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉండడమూ ఈ జీవితంలో అసాధ్యమని తలంచేవాడు కాదు. ఆయన ఇంతకుముందు చేసినట్లుగా విచార నిరాశల స్వరంతో పాడడానికి బదులు,

"సందేహంతో, ఆనందం గూర్చి అభద్రతతో,

మరణమొక్కటే నన్ను ఆయనకు స్థిరపరుస్తుంది కాబట్టి," అనే పాటకు బదులు, ఇప్పుడు తన వ్యక్తిగత దత్తత గూర్చిన అంతరంగిక, స్థిరమైన సాక్ష్యాన్ని కలిగి, పరిశుద్ధమైన కృతజ్ఞతతో ఇలా ప్రకటించాడు,

"ఇప్పుడు నేను శిక్షావిధికి భయపడను,

యేసు, ఆయనలో ఉన్నదంతా నాది!

నా సజీవ శిరస్సైన ఆయనలో సజీవుడినై,

దైవిక నీతిని ధరించినవాడినై,

ధైర్యంగా నిత్య సింహాసనాన్ని సమీపిస్తాను,

క్రీస్తు ద్వారా కిరీటం నాదే అని ప్రకటిస్తాను."

"శరీర స్వభావం గలవాడై, పాపమునకు అమ్మబడినవాడై" ఉండడానికి బదులు, "ఆత్మను బట్టిన మనస్సు జీవమును సమాధానమునై యున్నది" అని ఆయన అనుభవించాడు. పాపం యొక్క నేరం నుండి, దుఃఖం నుండి, శక్తి నుండి కలిగే ఈ గొప్ప రక్షణ, దానిని పొందే విశ్వాసం, దానికి ముందు ఉండే పశ్చాత్తాపం, దాని వెనుక తప్పక వచ్చే ఆచరణాత్మక పరిశుద్ధత - ఇవి ఆయన జీవితంతోనే ముగిసిన ఆయన ఫలవంతమైన పరిచర్యకు ప్రధాన అంశాలుగా ఉన్నాయి.

సంచార సువార్తికునిగా ఆయన శ్రమతో కూడిన ఉత్సాహం, ఆయన సాధించిన విజయం - వీటిని ఆయన దినచర్యలోని తరువాతి భాగాల నుండి గ్రహించవచ్చు - అపొస్తలుల కాలం నుండి కనీసం, అరుదుగా మాత్రమే సరిసమానంగా ఉండినవి, బహుశా ఏ సందర్భంలోనూ అధిగమించబడనివి. అవి ఆయనను తన గౌరవనీయ సోదరునితో, వారి ఉమ్మడి మిత్రుడైన శ్రీ విట్‌ఫీల్డ్‌తో సమాన స్థాయిలో నిలబెడతాయి. లండన్, బ్రిస్టల్, బాత్, బర్మింగ్‌హామ్, నాటింగ్‌హామ్, షెఫీల్డ్, లీడ్స్, మాంచెస్టర్, న్యూకాజిల్, వేల్స్‌లో, - కార్న్‌వాల్ గని కార్మికుల మధ్య, కింగ్స్‌వుడ్, స్టాఫర్డ్‌షైర్, యార్క్‌షైర్, ఉత్తర ప్రాంతాలలో, - డబ్లిన్‌లోను, ఐర్లాండ్ దక్షిణ పశ్చిమ ప్రాంతాలలోను ఉన్న రోమన్ కాథలిక్కుల మధ్య - ఆయన శ్రమలు అపారమైనవి, ఆయన హింసలు, లేమిలు తీవ్రమైనవి, ఆయన విజయం అత్యంత ప్రోత్సాహకరమైనది. ఆ ప్రాంతాలలోని వెస్లియన్ సంఘాలలో (సొసైటీలలో) అనేకం ఆయన ప్రాణాలను ఫణంగా పెట్టి స్థాపించినవే; ఆయన దినచర్య, ఆయన సోదరుని దినచర్యతో కలిసి, మెథడిజం చరిత్రకు విస్తారమైన సామగ్రిని అందిస్తుంది; ఆ చరిత్ర ఎంతో అవసరమైనది, తగిన సామర్థ్యమూ తీరికా ఉన్న ఎవరైనా చాలా దూరం కాని కాలంలో దానిని చేపడతారని ఆశ.

దినచర్యలో బాధాకరమైన ఆసక్తిగల ఒక అంశం ఉంది, దాని గురించి ఒక వ్యాఖ్య చేయడం అవసరం - ఇద్దరు వెస్లీల నుండి మొరావియన్ సహోదరులు విడిపోవడం; రక్షణ స్వభావం గురించి, దాని పద్ధతి గురించి సరైన అభిప్రాయాలకు, అందువల్ల తమ ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలకు, వారిద్దరూ దేవుని క్రింద ఈ సహోదరులకు రుణపడి ఉన్నారు. ఆ సమయంలో ఇంగ్లాండ్‌లో ఉన్న మొరావియన్లలో ప్రముఖ ప్రభావం గల కొందరు వ్యక్తులు మతవిధుల గురించి తీవ్రమైన తప్పులను నమ్మి ప్రచారం చేశారని ఎవరూ కాదనలేరు; వాటి ద్వారా అనేకమంది తమను ప్రత్యేకంగా నిలిపిన ఉత్సాహభరితమైన భక్తిని కోల్పోయారు. ఈ తప్పులను సమర్థించేవారిని సంపూర్ణ విశ్వసనీయతతో ఎదిరించడం, ప్రభువులో తమ పిల్లలను వారి విషయంలో హెచ్చరించడం వెస్లీలు తమ బాధ్యతగా భావించారు. ఈ విషయంలో సోదరుల సాక్ష్యాలు సంపూర్ణ ఏకీభావంతో ఉన్నాయి.

అయినప్పటికీ, ఈ తప్పులను ప్రచారం చేసిన వ్యక్తులు తాము చెందిన సంఘం యొక్క గుర్తింపు పొందిన విశ్వాస ప్రమాణం నుండి తొలగిపోయారని మొరావియన్ సంఘం విషయంలో చెప్పడం న్యాయం; కాబట్టి ఆ సంఘాన్ని వారి విచిత్ర సిద్ధాంతాలకు బాధ్యురాలిగా పరిగణించకూడదు; అయితే ఒక్క విషయంలో తప్ప - అపరాధులైన పక్షాలు మౌనంగా సహించబడ్డాయి, వారికి తగిన గద్దింపు, సరిదిద్దడం ఇవ్వబడలేదు; ఈ రకమైన సందర్భాలలో ప్రతి సంఘం వాటిని ఇవ్వడానికి బాధ్యత వహించి ఉంది. క్రైస్తవ మతవిధుల విషయంలో మొరావియన్ సంఘం యొక్క సిద్ధాంతం, స్పాంగెన్‌బర్గ్, లా ట్రోబ్ వివరించినట్లుగా, ఇతర ప్రొటెస్టెంట్ సమాజాల సిద్ధాంతానికి ఏమాత్రం భిన్నంగా కనబడదు; కాబట్టి మోల్తర్, అతని సహచరులు కొందరు బోధించిన "నిశ్చలత" - ప్రార్థన మానడం, లేఖనాలను చదవడం మానడం, సువార్త బహిరంగ ప్రసంగాలకు హాజరు కావడం మానడంలో ఉన్నది - వెస్లీల అభిప్రాయానికి ఎంత విరుద్ధమో, వారి స్వంత సంఘ సిద్ధాంతాలకు కూడా అంతే విరుద్ధంగా ఉంది. దాని నుండి కలిగిన చెడులు గొప్పవి; కాబట్టి దానిని వ్యతిరేకిస్తూ బలమైన, నిర్ణయాత్మకమైన చర్యలు తప్పనిసరి అయ్యాయి.

దినచర్య వెంటనే తరువాత వచ్చే శ్రీ చార్లెస్ వెస్లీ ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు ఎక్కువగా, ఆయన లండన్‌లో తన పరిచర్య బాధ్యతలు నెరవేరుస్తున్నప్పుడు బ్రిస్టల్‌లోని తన భార్యకు వ్రాసిన ఉత్తరాలతో కూడి ఉన్నాయి. ఎప్పటికైనా ప్రచురించబడతాయన్న అతిస్వల్ప ఊహ లేకుండా వ్రాయబడిన, ఆయన హృదయ భావాలను దాపరికం లేకుండా వ్యక్తపరచే ఈ కృత్రిమత్వం లేని లేఖలు వెలకట్టలేని విలువ గలవిగా భావించబడుతున్నాయి. చాలా వరకు అవి దినచర్యలోని లోపాలను పూరిస్తాయి; ఎందుకంటే దినచర్య ఆగిపోయినప్పుడు వ్రాసినవాని భావాలను, శ్రమలను అవి నమోదు చేస్తాయి. ఆయన కుటుంబానికి శిరస్సు అయ్యాక, ఇంతకుముందులా ఇంగ్లాండ్, ఐర్లాండ్ అంతటా ప్రయాణించడం ఆపిన తరువాత కూడా, ఆయన ఉత్సాహం ఆసక్తితో, స్థిరమైన జ్వాలతో మండుతూనే ఉందని అవి నిరూపిస్తాయి; ఆయన వాక్యం ద్వారా మారుమనస్సు పొందినవారు అనేకులు; ప్రజల అవసరాలు ఆయన ఇంటి నుండి దూరంగా ఉండాలని కోరినప్పుడు, గణనీయమైన కాలాలపాటు గృహజీవిత సుఖాలను ఆయన స్వేచ్ఛగా త్యాగం చేశాడు; దేవుని అభిషేకం ఇంకా ఆయనపై నిలిచి ఉంది; ముఖ్యంగా వారు తమ పరిశుద్ధ భోజన ఆరాధనలలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, ఆయనపై, ఆయన సమాజాలపై దిగిన దైవిక ప్రభావ కుమ్మరింపులు శక్తివంతమైనవి, తరచుగా కలిగేవి, ఉత్తేజపరిచేవి; అందువల్ల ప్రజలు విడిపోవడానికి మార్గం తెలియనివారయ్యారు. కాపరి భక్తి స్ఫూర్తిలో పూర్తిగా ప్రవేశించి, దేవునియొద్ద ప్రభావం కలిగి ఉన్నాడు; సంస్కారం పొందేవారు ఆయన పట్టుదలతో కూడిన విన్నపంలో ఆయనతో సానుభూతి చూపారు; "నీతిమంతుని విశేషమైన ప్రార్థన ఎంతో బలము గలది" అని అందరూ భావించారు. ఇటువంటి ప్రత్యేక దర్శన, ఆశీర్వాద కాలాల గురించి శ్రీమతి వెస్లీకి దూరంగా ఉన్న ఆమె భర్త తరచు తెలియజేసేవాడు.

ఈ కుటుంబ లేఖలు భర్త యొక్క, తండ్రి యొక్క హస్తాన్ని, హృదయాన్ని తెలియజేస్తాయి; ఈ రెండు పవిత్ర సంబంధాలలోనూ వ్రాసినవాని గురించి అనుకూలమైన ముద్ర వేస్తాయి. తన భార్య ఆరోగ్యం, సుఖం పట్ల, అన్నింటికీ మించి ఆమె ఆధ్యాత్మిక క్షేమం పట్ల ఆయనకున్న నిరంతర శ్రద్ధను అవి వెల్లడిస్తాయి. ఆమె ఆధ్యాత్మిక ప్రగతి గురించి ఆయన భక్తితో చేసిన విచారణలు, ఆమె విశ్వాసాన్ని ప్రేరేపించడానికి ఆయన సూచించే ప్రోత్సాహాలు, ప్రార్థనకు, ముఖ్యంగా రహస్య ప్రార్థనకు ఆమెను ఆయన దయతో, సున్నితంగా పురికొల్పడం, తన పసిపిల్లల గురించి ఆయన చేసే మృదువైన ప్రశ్నలు, వారి మానసిక శక్తులు వికసించే కొద్దీ వారిని క్రైస్తవ పద్ధతిలో పెంచడం గురించి ఆయన సూచనలు - ఇవి ఆయనకు గౌరవప్రదమైనవి, అదే సంబంధాలను నిర్వహించే వారందరికీ గొప్ప ఆచరణాత్మక ప్రాముఖ్యత గల అనేక పాఠాలను కలిగి ఉన్నాయి. తన భార్యను, పిల్లలను దేవుడు తనకు అప్పగించిన నమ్మకంగా ఆయన భావించాడు; ఆ నమ్మకాన్ని అంగీకారంతో, ఆనందంతో అప్పగించాలని ఆయన ఆతృతపడ్డాడు.

ఆయన ఉత్తరాలు, అనుకోకుండా, తెలివైన క్రైస్తవుల విశాల వర్గం ఆయనను ఎంతగా గౌరవించి, ప్రేమించిందో కొంతవరకు చూపిస్తాయి; వారిలో ఆ కాలపు అత్యంత ప్రముఖ పరిచారకులలో అనేకులు, ముఖ్యంగా సువార్తిక మతగురువులు ఉన్నారు; క్లాఫమ్‌కు చెందిన వెన్, సెయింట్ ఆన్స్‌కు చెందిన రోమైన్, సదర్క్‌కు చెందిన జోన్స్, లాక్ చాపెల్‌కు చెందిన మదన్ - బహుభార్యత్వం గురించిన తన ఊహాగానాల ద్వారా తన కీర్తిని, ఉపయోగాన్ని నాశనం చేసుకోక ముందు.

గ్రంథకర్త కవిత్వం నుండి తరువాత క్రమంలో వచ్చే ఎంపికలు ఆయన ప్రతిభకు గొప్ప గౌరవాన్ని తెస్తాయి. అవి చేపట్టే విషయాల ఏకరూపత, అవి వ్రాయబడిన సందర్భాలు ఉన్నప్పటికీ, భావంలోను వ్యక్తీకరణలోను అవి సుందరమైన వైవిధ్యాన్ని చూపుతాయి. ఆయన వ్యక్తిగత స్నేహాల యొక్క మృదుత్వాన్ని, భక్తిని, ఆయన పరిచర్య క్రింద, ఆయన సహపనివారి పరిచర్య క్రింద శీలం ఏర్పడిన ప్రజల స్ఫూర్తిని అవి అంతే స్పష్టంగా ప్రదర్శిస్తాయి. ఎవరి బోధ ఇటువంటి ఫలితాలను ఇచ్చిందో ఆ మనుష్యులు ధన్యులు! తమ స్వంత ఆధ్యాత్మిక పిల్లలలో, మన రక్షకుడైన దేవుని సిద్ధాంతాన్ని సామాజిక, గృహ సంబంధాలన్నిటిలో తమ ఆత్మ చేతా, ప్రవర్తన చేతా అలంకరించిన వ్యక్తులను చూచినవారు, తరువాత పరలోక భాషనే తమ పెదవులపై ఉంచుకొని దూతల సహవాసంలోకి, మహిమ పొందిన పరిశుద్ధుల సహవాసంలోకి వెళ్లినవారిని చూచినవారు ధన్యులు!

ఈ కవితా రచనలలో కొన్ని ఇంతకుముందు ఎన్నడూ ముద్రించబడలేదు; మిగిలినవి ఇంతవరకు చాలా పరిమిత సంఖ్యలో పాఠకులకు మాత్రమే తెలుసు; వాటిలో చాలావి అర్ధ శతాబ్దానికి పైగా ముద్రణలో లేవు, మరికొన్ని దానికి రెట్టింపు కాలంగా లేవు. వెస్లీలతో ఆధ్యాత్మిక సహవాసంలో ఉన్న మెథడిస్ట్ క్రైస్తవులు ఒక శతాబ్దం క్రితం ఎలా జీవించారో, ఎలా మరణించారో అవి చూపుతాయి. గౌరవనీయుడైన చార్లెస్ వెస్లీ యొక్క సుందరమైన, భావయుక్తమైన పంక్తులలో ఈ భక్తిగల ప్రజలు ఇంకా మాట్లాడుతున్నారు; జీవించే సంఘ సభ్యులకు వారి ఉన్నతమైన ప్రత్యేకాధికారాన్ని, పిలుపును గుర్తు చేస్తూ, వారికి సిద్ధపరచబడిన పరలోకం వైపు వారిని సైగ చేసి పిలుస్తున్నారు.

కవితా ఎంపికల రెండవ శ్రేణి చాలావరకు దినచర్యలోను ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలలోను నమోదు చేయబడిన సంఘటనలను సూచిస్తుంది; కాబట్టి గ్రంథకర్త వ్యక్తిగత చరిత్రను వివరించడానికి ఉపయోగపడుతుంది. సువార్త సందేశం, ఆత్మల సంరక్షణ అప్పగించబడిన క్రైస్తవ సువార్తికునిగా, కాపరిగా ఆయన శ్రమించిన, బాధపడిన విశ్వాసం, సహనం, పరిశుద్ధ ఉత్సాహ స్ఫూర్తిని ఆయన స్వంత అనుపమాన శైలిలో అవి వ్యక్తపరుస్తాయి.

ఈ సంపుటాల సంపాదకుడు వాటిని లోకంలోకి పంపడంలో సజీవమైన సంతృప్తిని కలిగి ఉన్నాడు; అవి నిజమైన ఆధ్యాత్మిక మతాన్ని, "పరిశుద్ధాత్మయందు నీతియు సమాధానమును సంతోషమును" వృద్ధి చేసే ప్రవృత్తి కలవని ఆయనకు నమ్మకం ఉంది. విశ్వాసం, ప్రార్థన గల మనుష్యులు సువార్త సత్యాన్ని బోధించినప్పుడు, దాని శక్తిని, దానిని అనుసరించే సూచనలను అవి చూపుతాయి. వెస్లీల కాలంలో వలె నేటి సమాజాలలో కూడా మారుమనస్సు పొందేవారు ఎందుకు అనేకులుగా ఉండకూడదు? సువార్త సత్యం అదే; క్రీస్తు కనికరం, శక్తి ఏమాత్రం తగ్గలేదు; పరిశుద్ధాత్మ కృప ఎప్పటిలాగే సర్వశక్తిగలది; జీవముగల దేవుని వాక్యం విఫలమగుట కంటే పగలు, రాత్రి నియమాలు ముందుగా నిలిచిపోతాయి; దేవుని కృపగల నిబంధన ఇప్పటికీ అమలులో ఉంది, కాబట్టి తీవ్రమైన, విశ్వాసంతో కూడిన ప్రార్థన అపొస్తలుల కాలంలో వలెనే ప్రభావవంతంగా ఉంది. ప్రతి భక్తి సమావేశంలో అపశ్చాత్తాపుల మనస్సాక్షులను గాయపరచడానికి, గుండె భగ్నమైనవారిని స్వస్థపరచడానికి, కృప ద్వారా విశ్వసించినవారిని ఓదార్చి పరిశుద్ధపరచడానికి ప్రభువు శక్తి ప్రత్యేకంగా సన్నిధిలో ఉన్న ఆ దినాలు తిరిగి రావాలని ఆశ! క్రైస్తవ మత ధ్యేయంపై ఆసక్తి గల వారందరూ గుర్తుంచుకోవాలి: సంఘం యొక్క భవిష్యత్ విస్తరణను భద్రపరిచే మార్పులేని వాక్కు అబద్ధమాడలేనివాని పెదవుల నుండి వెలువడింది.

విశ్వాసం, శక్తివంతమైన విశ్వాసం వాగ్దానాన్ని చూస్తుంది,

దానినే తదేకంగా చూస్తుంది,

అసాధ్యాలను చూసి నవ్వుతుంది,

"అది జరిగి తీరుతుంది!" అని కేకవేస్తుంది."

— థామస్ జాక్సన్.

రిచ్‌మండ్, 1849 మార్చి 7.

చార్లెస్ వెస్లీ దినచర్య

1736 మార్చి 9 - ఆగస్టు 30

1736 మార్చి 9, మంగళవారం, మధ్యాహ్నం సుమారు మూడు గంటలకు, నేను మొదటిసారి సెయింట్ సైమన్స్ ద్వీపంలో కాలు మోపాను, వెంటనే నా ఆత్మ పునరుజ్జీవం పొందింది. నేను నా పరిచర్యలో ప్రవేశించగానే, సౌలుకు వలె దేవుడు నాకు మరొక హృదయాన్ని ఇచ్చాడు. బిషప్ హాల్ యొక్క ఈ [వ్యాఖ్య] ఎంత సత్యం: "దేవుని పిలుపు మనుష్యుని మార్పు లేకుండా విడిచిపెట్టదు; తాను అప్పగించిన పనికి సామర్థ్యం ఇవ్వకుండా దేవుడు ఎన్నడూ ఎవరినీ తన సేవలో నియమించలేదు; ముఖ్యంగా తన స్థానాన్ని భర్తీ చేయడానికి, తనను ప్రతినిధిగా చూపించడానికి ఆయన ఎవరిని లేవనెత్తునో వారికి." శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్‌తో కూడిన ప్రజలందరూ ముందు రోజే చేరుకున్నారు.

నేను దిగినప్పుడు నన్ను మొదట పలకరించినవాడు యథార్థవంతుడైన శ్రీ ఇంగ్హామ్, తన సాధారణ ఆప్యాయతతో. ఆయనను చూచి నేను ఎన్నడూ ఇంతగా సంతోషించలేదు; ముఖ్యంగా ప్రభువు దినాన్ని సమర్థించినందుకు ఆయన పొందిన వ్యవహారాన్ని, క్రీస్తు ప్రతి పరిచారకుడూ ఎదుర్కొనవలసిన వ్యవహారాన్ని, ఆయన నాకు చెప్పినప్పుడు. ప్రజలు నన్ను చూచి అత్యంత ఆనందించినట్లు కనబడ్డారు: శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ ప్రత్యేకంగా నన్ను ఎంతో దయతో స్వీకరించాడు.

మధ్యాహ్నం నా సంఘస్థులతో చర్చలో గడిపాను. (వారిని నా వారని పిలవడానికి నేను ఎంత వణకాలి!) ఏడు గంటలకు మేము బహిరంగ ప్రదేశంలో సాయంకాల ప్రార్థనలు చేశాము, వాటికి శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ హాజరయ్యాడు. ఆ పాఠం నాకు సంపూర్ణ మార్గదర్శకత్వాన్ని, గొప్ప ప్రోత్సాహాన్ని ఇచ్చింది: "ప్రార్థనయందు పట్టుదలతో నిలిచియుండుడి; కృతజ్ఞతాస్తుతులతో దానియందు మెలకువగా ఉండుడి; క్రీస్తు మర్మమును నేను చెప్పవలసినట్లు వెల్లడిపరచునట్లు, వాక్యము చెప్పుటకు మాకు ద్వారము తెరువబడునట్లు దేవుని ప్రార్థించుడి. వెలుపటివారియెడల జ్ఞానముగలిగి నడుచుకొనుడి, సమయమును సద్వినియోగపరచుకొనుడి. ప్రతి మనుష్యునికి ఏలాగు ప్రత్యుత్తరమియ్యవలెనో మీరెరుగునట్లు, మీ సంభాషణ ఎల్లప్పుడును ఉప్పువేసినట్లు కృపాసహితముగా ఉండవలెను." "నీవు ప్రభువునందు పొందిన పరిచర్యను నెరవేర్చుటకు దానియెడల జాగ్రత్తగా ఉండుమని అర్ఖిప్పునకు చెప్పుడి." (కొలొస్సీ 4:2-6, 17.) తొమ్మిది గంటలకు నేను తిరిగి వచ్చి పడవలో పడుకున్నాను.

బుధ., మార్చి 10. ఉదయం ఐదు, ఆరు గంటల మధ్య, శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ గుడారం ముందు మంటవద్ద, భారీ వర్షంలో, కొద్దిమందికి చిన్న ప్రార్థనలు చదివి వినిపించాను. శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ తన గుడారం దగ్గరే స్త్రీల కోసం ఒక గుడారం వేయించాడు. మధ్యాహ్న సమయానికి గుడారం ద్వారం వద్ద శ్రీమతి డబ్ల్యు.తో మాట్లాడే అవకాశం దొరికింది. లోక చింతలకు వ్యతిరేకంగా ఆమెను కాపాడడానికి, క్రైస్తవ బలిలో ఆమె దేవునికి తనను తాను అర్పించుకొనేలా చేయడానికి నేను శ్రమించాను; కానీ ప్రయోజనం లేకపోయింది. దేవుడు నా మాటలకు బరువు చేర్చడానికి ఇష్టపడలేదు; కాబట్టి అవి ఏ ముద్రా వేయలేకపోయాయి.

భోజనం తరువాత నేను శ్రీమతి జెర్మైన్‌తో ఆమె బిడ్డకు ముంచి బాప్తిస్మం ఇవ్వడం గురించి మాట్లాడసాగాను. ఆ బిడ్డ బలమైన, ఆరోగ్యవంతమైన బిడ్డ అని ఆమె ఒప్పుకున్నా, దానికి ఆమె చాలా విముఖత చూపింది. తరువాత నేను ఆమె భర్తతో మాట్లాడాను, అతడు త్వరలోనే సంతృప్తి చెందాడు, తన భార్యను కూడా సంతృప్తి చెందేలా చేశాడు.

సాయంత్రం నేను శ్రీమతి డబ్ల్యు.ను శ్రీమతి హెచ్.తో సమాధానపరచడానికి ప్రయత్నించాను; శ్రీమతి హెచ్. ఆమె పట్ల ఏ దుర్భావనా లేదని ఆమెకు నేను హామీ ఇచ్చాను. ఆమె ఇలా బదులిచ్చింది: "మీరు నాకు అలా చెప్పకూడదు. శ్రీమతి హెచ్. చాలా కుటిలమైన స్త్రీ. నేను ఆమెను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నాను. ఈ విషయంలో ఒక గొప్ప వ్యక్తి ఉన్నాడు; కాబట్టి నేను మాట్లాడలేను; ఆమె నా విషయంలో అతిగా అసూయ పడుతోంది అని మాత్రమే." సహవాసులు రావడంతో ఆమె ఇంకేమీ చెప్పలేకపోయింది.

గురు., మార్చి 11. ఈ ఉదయం పది గంటలకు నేను సమకూర్చిన సుమారు పన్నెండు మంది స్త్రీలకు పూర్తి ఆరాధన ప్రారంభించాను; దానిని కొనసాగించాలని, పురుషులు పనికి వెళ్లే ముందు వారికి కొన్ని ప్రార్థనలు మాత్రమే చదివి వినిపించాలని ఉద్దేశించాను.

నేను రెండవ పాఠాన్ని కూడా, ఇంతకు ముందు కొన్ని సార్లు చేసినట్లే, కొంత ధైర్యంతో వివరించాను.

ప్రార్థనల తరువాత శ్రీమతి హెచ్. పనిమనిషిని కలుసుకున్నాను; ఆమె యజమానురాలు కొట్టినందుకు తీవ్రంగా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటోంది. తన ఐగుప్తు బానిసత్వం నుండి తప్పించుకోవడానికి ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని ఆమె నిశ్చయించుకున్నట్లు కనబడింది. ఎంతో కష్టం మీద ఆమె తిరిగి రావడానికి ఒప్పించి, ఆమెను తన యజమానురాలి వద్దకు తిరిగి తీసుకువెళ్లాను.

ఆమెను క్షమించమని శ్రీమతి హెచ్.ను అడగగా, ఆమె అత్యంత కఠినత్వంతో, ఆగ్రహంతో, దాదాపు తిట్టుతో నన్ను తిరస్కరించింది.

తరువాత నేను మాట్లాడిన శ్రీ టాక్నెట్ నాకు పూర్తిగా పరిహారం చేశాడు. అతడు అద్భుతమైన స్వభావంతో ఉన్నాడు; తన భార్యతో కాదు, తనతోనే పోరాడాలని, పాత మనిషిని విడిచి క్రొత్త మనిషిని ధరించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

సాయంత్రం, ఒక పేద స్త్రీ కోసం ఏదో అడిగినప్పుడు, శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ నుండి మొదటి కఠిన మాట విన్నాను. మరుసటి రోజు ఇంకా ఎక్కువ ప్రోత్సాహం పొందదగిన ఒక విషయంలో మరింత కఠినమైన జవాబుతో నేను ఆశ్చర్యపడ్డాను. ఆయనలో పెరుగుతున్న ఈ చల్లదనానికి కారణం ఏమిటో నాకు తెలియదు.

శ్రీమతి డబ్ల్యు.తో మాట్లాడినప్పుడు నా ప్రోత్సాహం అదే; ఆమె సర్వం తుఫానుగా, ఉప్పెనగా కనబడింది. ఓడలో ఉన్నప్పుడు సాత్వికురాలిగా, నేర్చుకొనే మనస్సుగల ఆమె ఇప్పుడు ఎంత మొండిగా, లొంగనిదిగా, క్రూరంగా ఉందంటే ఆమె దగ్గర ఉండడం కూడా నేను భరించలేకపోయాను. శత్రువు వస్తాడన్న ఆశతో ఆయుధాలు ధరించిన పురుషులతో ఉన్న శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్‌ను మళ్లీ అనుకోకుండా ఎదుర్కొనడం వల్ల నా స్థితి మెరుగుపడలేదు. అయినప్పటికీ, "అటువంటి కలకలపు గాలికి లోపల అసురక్షితంగా" ఉన్నా, నేను సాధ్యమైనంత సేపు ఉన్నాను; కానీ చివరికి ఆయన ఆవేశపు ప్రచండ వాయువు నన్ను తరిమివేసింది.

ఆది., మార్చి 14. మేము ఒక పెద్ద చెట్టు క్రింద ప్రార్థనలు చేశాము. పత్రికలో నేను ఎలా ఉండాలో, ఏమి ఆశించాలో స్పష్టంగా చూపబడింది. "మా పరిచర్య నిందింపబడకుండునట్లు ఏ విషయములోను ఎవనికిని అభ్యంతరము కలుగజేయక, అన్ని విషయములలో దేవుని పరిచారకులమని మమ్మును మేమే మెప్పించుకొనుచున్నాము; మిక్కిలి ఓర్పులోను, బాధలలోను, ఇబ్బందులలోను, ఇరుకులలోను, దెబ్బలలోను, చెరసాలలలోను, కల్లోలములలోను, ప్రయాసములలోను, నిద్రలేమిలోను, ఉపవాసములలోను; పవిత్రతచేతను, జ్ఞానముచేతను, దీర్ఘశాంతముచేతను, దయచేతను, పరిశుద్ధాత్మచేతను, నిష్కపట ప్రేమచేతను, సత్యవాక్యముచేతను, దేవుని శక్తిచేతను, కుడిచేతను ఎడమచేతను నీతియను ఆయుధములచేతను, ఘనతచేతను అవమానముచేతను, అపకీర్తిచేతను సుకీర్తిచేతను; మోసగాండ్రమైనట్టు ఎంచబడినను సత్యవంతులమే; ఎవరికీ తెలియనివారమైనట్టు ఎంచబడినను బాగుగా తెలియబడినవారమే; చనిపోవుచున్నవారమైనట్టున్నను ఇదిగో జీవించుచున్నాము; శిక్షింపబడినవారమైనట్టున్నను చంపబడనివారమే; దుఃఖపడువారమైనట్టున్నను ఎల్లప్పుడు సంతోషించువారమే; బీదలమైనట్టున్నను అనేకులను ధనవంతులుగా చేయువారమే; ఏమియు లేనివారమైనట్టున్నను సమస్తమును కలిగినవారమే." (2 కొరింథీ 6:8-10.)

నేను ఏకాగ్ర ఉద్దేశం గురించి సుమారు ఇరవై మందికి ధైర్యంగా ప్రసంగించాను; వారిలో శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ కూడా ఉన్నాడు. కొద్దిసేపటికే, ఆయన శ్రీమతి హెచ్. గుడిసెలో ఉండగా, ఈ రోజు కవాతు చేస్తున్న ప్రజలలో ఒకని అజాగ్రత్త వల్ల, ఒక తూటా గోడ గుండా ఆయనకు సమీపంలోనే దూసుకుపోయింది. శ్రీమతి

జెర్మైన్ తన బిడ్డకు బాప్తిస్మం ఇవ్వడానికి ఇచ్చిన సమ్మతిని ఇప్పుడు ఉపసంహరించుకుంది; అయినప్పటికీ శ్రీమతి కోల్‌వెల్ బిడ్డకు నేను అనేక మంది సంఘం ముందు నిజమైన ముంచే విధానంలో బాప్తిస్మం ఇచ్చాను.

రాత్రి నేను చాలా నీరసంగా ఉన్నానని అనిపించింది, కానీ పడుకోవడానికి నేలకంటే మంచి పడక లేదు; పెద్ద మంట ముందు నేలపై ఎంతో సుఖంగా నిద్రపోయాను, మరుసటి ఉదయం పూర్తిగా ఆరోగ్యంగా లేచాను.

మంగళ., మార్చి 16. రోజంతా శ్రీ

ఒగల్‌థార్ప్ కోసం ఉత్తరాలు వ్రాయడంలోనే గడిచింది. జార్జియా అంతటికీ బదులుగా కూడా ఇంకా ఆరు రోజులు ఇలా గడపను.

బుధ., మార్చి 17. ఈ మధ్య నేను శ్రీమతి డబ్ల్యు.తో ఎందుకు మాట్లాడలేదో కారణం ఆమెకు చెప్పడానికి అవకాశం దొరికింది: ఆమెకు ఏ మేలూ చేయలేనన్న నా నిరాశే ఆ కారణం. తాను పూర్తిగా మారిపోయానని ఆమె ఒప్పుకుంది, కానీ కారణం చెప్పలేకపోయింది. నేను వెంటనే దానిని ఊహించి, నా అనుమానాన్ని చెప్పాను.

ఆమె అది నిజమని ఒప్పుకుంది. నా ఆత్మ జాలితో నిండింది; మరియు ఇతరుల పాపం ఆమెను నాశనం చేయకూడదని

దేవునికి ప్రార్థించాను.

గురు., మార్చి 18. ఈ రోజు శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ ఇండియన్లతో కలిసి ప్రధాన భూభాగంలో గేదెలను వేటాడడానికి, వారు తమదని చెప్పుకునే చివరి సరిహద్దులను చూడడానికి బయలుదేరాడు. మధ్యాహ్నం శ్రీమతి డబ్ల్యు. అధర్మ మర్మమంతా నాకు తెలియజేసింది.

నేను నా మర్టల్ నడకదారికి వెళ్లాను; అక్కడ "నీవు నా మనవి ఆలకించితివి గనుక నేను నిన్ను స్తుతించెదను, నీవే నాకు రక్షణ ఆధారమైతివి" అని వల్లిస్తుండగా, పొదలకు అవతలి వైపు నుండి తుపాకీ పేలింది. ఆ తూటా దూసుకుపోయిన నడకదారి ఆ చివర నుండి ఆ క్షణంలోనే ప్రావిడెన్స్ నన్ను తిప్పివేసింది; కానీ అవి నాకు సమీపంగా వెళ్లడం విన్నాను.

ఆది., మార్చి 21. ఆదివారం ఎవరూ కాల్చకూడదని శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు ఆదేశించాడు. అందుకోసం జెర్మైన్ ఉదయం కావలి గదిలో బంధించబడ్డాడు, కానీ అతడు లొంగిపోయిన తరువాత విడుదలయ్యాడు. ప్రసంగం మధ్యలో ఒక తుపాకీ పేలింది. కానిస్టేబుల్ డేవిసన్ పరుగెత్తి వెళ్లి, అది డాక్టర్ అని కనుగొన్నాడు; అది ఆదేశానికి విరుద్ధమని చెప్పి, అధికారి వద్దకు రమ్మని కోరక తప్పలేదని అతనికి చెప్పాడు. దీనికి డాక్టర్ తీవ్ర ఆగ్రహంతో విరుచుకుపడి, "ఏమిటి, నేను సామాన్యుడిగా పరిగణించబడరాదని నీకు తెలియదా?" అన్నాడు. ఏమి చేయాలో తెలియక కానిస్టేబుల్ వెళ్లి, హెర్మ్స్‌డార్ఫ్‌తో సంప్రదించిన తరువాత ఇద్దరు కావలివారితో తిరిగి వచ్చి అతన్ని కావలి గదికి తీసుకువెళ్లాడు. దీనిపై శ్రీమతి హెచ్. తుపాకీని నింపి కాల్చింది; తరువాత పిచ్చి స్త్రీలా అక్కడికి పరుగెత్తి, తాను కాల్చానని, తననూ బంధించాలని అరిచింది. కానిస్టేబుల్, హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ ఆమెను వెళ్లిపోయేలా ఒప్పించారు.

ఆమె తీవ్రమైన ఆవేశపు ఉద్రేకంలో శపించి, ప్రమాణం చేసి, తన దగ్గరికి మొదట వచ్చేవాడిని చంపుతానని బెదిరించింది. అయ్యో, నా సోదరుడా! నీ ఆశాజనకమైన మారుమనస్సు పొందినవాడు ఏమయ్యాడు

మధ్యాహ్నం, నేను వీధిలో పేద కేథరిన్‌తో మాట్లాడుతుండగా, ఆమె యజమానురాలు మా దగ్గరికి వచ్చి, అత్యంత క్రూరత్వంతో, అసభ్యతతో నా మీద పడింది; నన్ను, ఒకప్పుడు యథార్థవంతుడని తాను అనుకున్న నా సోదరుడిని కూడా పేల్చివేస్తానని, ఇప్పుడు తాను భ్రమ నుండి బయటపడ్డానని చెప్పింది: తన భర్త బంధనానికి నేనే కారణమని; అయితే ఆమె ప్రతీకారం తీర్చుకుంటుందని, నా కపటత్వాన్ని, రోజుకు నాలుగుసార్లు నా ప్రార్థనలను, డప్పు వాయిద్యంతో బయటపెడుతుందని, ఇంకా ఎంతో చెప్పింది, వాటిని నేను వ్రాయలేను, డ్రూరీ లేన్ నుండి తీసుకువచ్చిన ఏ స్త్రీ కూడా అలా మాట్లాడగలదని నేను అనుకోలేదు. "నేను ఆమె పట్ల జాలి పడుతున్నాను, కానీ ఆమె లేక సాతాను చేయగలిగినదంతా నేను లెక్కచేయను; ఎందుకంటే ఆమె నన్ను బాధించలేదు" అని మాత్రమే అన్నాను. నేను ఆశ్చర్యకరంగా ఆవేశం నుండి కాపాడబడ్డాను, విడిపోయేటప్పుడు ఆమె త్వరలో మంచి మనస్సుకు వస్తుందని ఆశిస్తున్నానని ఆమెతో చెప్పాను.

సాయంకాలపు ఏకాంత సమయంలో, శ్రమపడిన రక్షకునికి అనుగుణంగా ఉండడం కోసం నా సోదరుని ప్రార్థనలో నన్ను నేను దేవునికి అప్పగించుకున్నాను.

నేటి శ్రమతో నీరసించి అలసిపోయి, నాకు నిజమైన పరిశుద్ధత కొరవడిందని గ్రహించి, తన వాక్యం ద్వారా నాకు ఓదార్పు ఇవ్వమని దేవుని వేడుకున్నాను. తరువాత సాయంకాలపు పాఠంలో ఇది చదివాను: "దేవుని మనుష్యుడా, నీవు వీటిని విడిచి పారిపోయి నీతిని, భక్తిని, విశ్వాసమును, ప్రేమను, ఓర్పును, సాత్వికమును వెంటాడుము. విశ్వాససంబంధమైన మంచి పోరాటము పోరాడుము; నిత్యజీవమును చేపట్టుము; దాని పొందుటకే నీవు పిలువబడి, అనేకుల యెదుట మంచి సాక్ష్యమిచ్చితివి." (1 తిమోతి 6:11, 12.) ప్రార్థనలకు ముందు నేను శ్రీ ఇంగ్హామ్‌తో కలిసి నడకకు వెళ్లాను; నిర్దోషత్వం సరిపోయే రక్షణ కాదని నేను భావించడం ఆయనకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది. శ్రీమతి డబ్ల్యు. నాకు చెప్పినదాని గురించి నేను నిజంగా ఆయనకు తెలియజేయలేదు. రాత్రి తీవ్రమైన జలుబు వల్ల దాదాపు మాట రానివాడినై, నా సాధారణ పడక అయిన నేలను ఒక పెట్టెతో మార్చుకోవలసి వచ్చింది.

మంగళ., మార్చి 23. హెబ్రీయులు 11 చదువుతుండగా నా విశ్వాసం పునరుజ్జీవం పొందిందని భావించాను; దేవుడు ఈ పరీక్షను తప్పించడమో, దానిని భరించడానికి నన్ను బలపరచడమో చేస్తాడని నాకు నమ్మకం కలిగింది. మధ్యాహ్నం శ్రీ డేవిసన్ నాకు తెలియజేశాడు: డాక్టర్ తన భార్యకు, వైద్య పరికరాల పెట్టె నుండి ఆయుధం తీసుకుని, బలవంతంగా తప్పించుకొమ్మని, ముందు శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్‌తో మాట్లాడమని, అడ్డుపడే ఎవరినైనా పొడవమని కూడా కబురు పంపాడు. శ్రీమతి పెర్కిన్స్ నాకు చెప్పింది: శ్రీమతి హెచ్. "శ్రీ ఒగల్‌థార్ప్ నన్ను శిక్షించడానికి ధైర్యం చేయడు" అనడం ఆమె విన్నది. ఆ పాఠం నన్ను ప్రోత్సహించింది: "దేవుడు మనకిచ్చినది పిరికితనము గల ఆత్మను కాదు, శక్తియు ప్రేమయు నిబ్బరమును గల ఆత్మను. కాబట్టి మన ప్రభువును గూర్చిన సాక్ష్యమును గూర్చియు, ఆయన ఖైదీనైన నన్ను గూర్చియు సిగ్గుపడక, దేవుని శక్తికొలది సువార్తనిమిత్తమైన శ్రమలో పాలుపొందుము." "దీనికొరకు నేను ప్రసంగీకుడుగా నియమింపబడితిని. ఈ హేతువుచేతనే ఈ శ్రమలను అనుభవించుచున్నాను; అయినను సిగ్గుపడను; ఎందుకనగా నేను ఎవనిని నమ్ముకొని యున్నానో ఆయనను ఎరుగుదును; నేను ఆయనకు అప్పగించినదానిని ఆ దినమువరకు ఆయన కాపాడ సమర్థుడని రూఢిగా నమ్ముచున్నాను." (2 తిమోతి 1:7, 8, 11, 12.)

బుధ., మార్చి 24. నా శత్రువుల కోసం, ముఖ్యంగా వారిలో ప్రధానునిగా నేను ఇప్పుడు భావించిన శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ కోసం, శ్రద్ధగా ప్రార్థించుటకు నాకు శక్తి కలిగింది. తరువాత నన్ను పూర్తిగా దేవుని చిత్తానికి అప్పగించుకొని, నాకు అత్యంత అవసరమైన ఈ సమయంలో ప్రార్థించే శక్తి నాకు కొదువ కాకుండునట్లు వేడుకొన్నాను. శ్రీ

ఇంగమ్ అప్పుడు వచ్చి, ముప్పై ఏడవ కీర్తన చదివాడు; అది నీతిమంతుల, దుష్టుల భిన్న స్థితులను చూపుతూ, సహనముతో దేవునియందు నమ్మకముతో ఉండుటకు ఇచ్చిన మహిమగల ప్రబోధము. అల్పాహారము తరువాత నేను మళ్ళీ విజ్ఞాపన ప్రార్థనకు పూనుకొన్నాను, ముఖ్యంగా M.W. కోసం — ఆ మరొక దుష్ట స్త్రీ రూపంలో సాతాను ఆమె కుడి వైపున నిలువకుండునట్లు. ఖైదీల పక్షాన నేను జోక్యం చేసుకోవాలా వద్దా అని సందేహించి, దైవవాక్యాన్ని సంప్రదించగా యిర్మీయా 44:16, 17 కనబడింది: "నీవు యెహోవా నామమున మాకు చెప్పిన మాటను మేము వినము; మా నోటనుండి బయలువెళ్ళిన ప్రతి మాటను నిశ్చయముగా చేయుదుము." ఇది వారి విషయంలో అసలు జోక్యం చేసుకోకూడదని నన్ను నిర్ణయింపజేసింది.

పదకొండు గంటలకు శ్రీమతి పెర్కిన్స్‌ను కలిశాను; ఆమె M.H. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌పై తెచ్చిన అపకీర్తిని గురించి, ఆమెకు ఆదరణ లభిస్తే ప్రజలకు కలిగే పూర్తి నిరుత్సాహాన్ని గురించి నాకు చెప్పింది. అంతేకాక, M.W. ఆమెతో ఇంతవరకు చేరినందుకు పశ్చాత్తాపపడసాగిందనీ, తాను ఇది పిరికితనం వలన చేశాననీ, శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్ లోకమంతటికి వ్యతిరేకంగా తనను సమర్థిస్తాడని భావించాననీ ఒప్పుకొన్నదనీ ఆమె తెలిపింది.

వెంటనే నేను M.W.తో మాట్లాడాను; ఆమె తనను తానే నిందించుకొనుట విని అత్యంత ఆశ్చర్యపడ్డాను. ఘోరమైన ఘోరము! ఇంత అధికమైన జాలిని నేనెన్నడూ అనుభవించలేదు. ఆమె కోసం ప్రార్థనలో నన్ను నేను అర్పించుకొన్నాను. శ్రీ ఇంగమ్ వెంటనే నాతో కలిశాడు. ప్రార్థనలన్నీ దేవునియందు సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని వ్యక్తపరచాయి; ఇంతలో శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ దిగివచ్చిన వార్త మాకు అందింది. M.H.ని, శ్రీ

ఇంగమ్‌ను, నన్నును పిలిపించారు. ఆయన తన గుడారంలో ఉండగా, చుట్టూ ప్రజలు గుమిగూడి ఉండగా మేము ఆయనను కలిశాము; శ్రీ ... మరియు M.H. లోపల ఉన్నారు. కొద్దిసేపు విచారణ తరువాత అధికారులకు మందలింపు ఇవ్వబడింది, ఖైదీలను విడిచిపెట్టారు. బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు

M.H. వినయంగా, నాకు వ్యతిరేకంగా చెప్పవలసినది ఇంకా ఉందనీ, మరొక సమయంలో చెబుతాననీ నాతో అన్నది. నేను, "అమ్మా, నేను మీకు భయపడుట అసాధ్యమని మీకు తెలుసు" అని మాత్రమే జవాబిచ్చాను. వారు వెళ్ళిన తరువాత శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్, తాను నమ్మినాననీ, ఇందులో నాకు ఏ చేయీ లేనందుకు సంతోషిస్తున్నాననీ చెప్పాడు. ఆయనకు తీరిక ఉన్నప్పుడు నేను చెప్పవలసిన అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయం ఒకటి ఉందని చెప్పాను. ఆయన పట్టించుకోక తన ఉత్తరాలు చదువుకొన్నాడు; నేను పూర్తిగా ఆశ్చర్యపోయిన శ్రీ ఇంగమ్‌తో కలిసి వెళ్ళిపోయాను. ఫలితం నేను ఊహించినదే.

సాయంకాల పాఠంలోని ఈ మాటలు నన్ను కదిలించాయి: "కాబట్టి నా కుమారుడా, నీవు క్రీస్తుయేసునందున్న కృపచేత బలవంతుడవై యుండుము." "యేసుక్రీస్తు యొక్క మంచి సైనికునివలె నాతో కష్టము అనుభవించుము." "నా సువార్త ప్రకారము దావీదు సంతానములో పుట్టిన యేసుక్రీస్తు మృతులలోనుండి లేపబడినవాడని జ్ఞాపకము చేసికొనుము; ఈ సువార్త విషయమై నేను చెరసాలలో బంధింపబడునంతగా దుష్కార్యము చేసినవానివలె శ్రమ అనుభవించుచున్నాను; అయితే దేవుని వాక్యము బంధింపబడలేదు. కాబట్టి ఏర్పరచబడినవారు కూడా క్రీస్తుయేసునందలి రక్షణను నిత్యమహిమతో పొందునట్లు నేను వారి నిమిత్తము సమస్తమును సహించుచున్నాను. ఈ మాట నమ్మదగినది: మనము ఆయనతోకూడ చనిపోయిన యెడల ఆయనతోకూడ బ్రదుకుదుము; సహించిన యెడల ఆయనతోకూడ ఏలుదుము." (2 తిమోతి 2:1, 3, 8–12.) చదివిన తరువాత, "నేను ఏమీ చెప్పనవసరం లేదు" అని చేర్చకుండా ఉండలేకపోయాను.

దేవుడు త్వరలో దీనిని అన్వయిస్తాడు."

ఇంతవరకు నాకు కలిగిన ధైర్యానికి దేవునికి మహిమ కలుగును గాక! నన్ను నాకే వదిలేస్తే నేనెంతటివాడను? అయినను నన్ను బలపరచు క్రీస్తు ద్వారా నేను సమస్తమును చేయగలను, సహించగలను.

గురు., మార్చి 25. ఐదు గంటలకు ప్రార్థనకు రెండవ డప్పు మోత విన్నాను; జ్వరముచేత బాగా బలహీనుడనై ఉన్నందున ఆ ప్రార్థన చదువమని శ్రీ ఇంగమ్‌ను కోరాను. అయితే ఈ సమయంలో ప్రత్యేకంగా నేను కనబడవలసి ఉందని తలచి లేచి, ఈ ఉత్తేజకరమైన మాటలు విన్నాను: "ఎవడైనను నాకు పరిచర్య చేయువాడైతే నన్ను వెంబడింపవలెను; నేనున్న చోటనే నా పరిచారకుడును ఉండును; ఎవడైనను నాకు పరిచర్య చేసిన యెడల నా తండ్రి వానిని ఘనపరచును. ఇప్పుడు నా ప్రాణము కలవరపడుచున్నది; నేనేమి చెప్పుదును? తండ్రీ, ఈ గడియనుండి నన్ను రక్షింపుము; అయితే ఇందుకే నేను

ఈ గడియకు వచ్చితిని. తండ్రీ, నీ నామమును మహిమపరచుకొనుము." (యోహాను 12:26–28.)

ఏడున్నర గంటలకు శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ నన్ను నా కుటీరం నుండి బయటకు పిలిచాడు. నేను దేవుని వైపు చూచి వెళ్ళాను. ఆయన నాపై తిరుగుబాటు, రాజద్రోహం ఆరోపణలు మోపాడు; కాలనీని విడిచి వెళ్ళమని ప్రజలను రెచ్చగొడుతున్నానన్నాడు. ప్రకారంగా, వారు గత రాత్రి ఒక సమావేశం జరిపారనీ, వెళ్ళుటకు అనుమతి కోరుతూ ఈ ఉదయం తనకు సందేశం పంపారనీ, వారి ప్రతినిధి వారికి వ్యతిరేకంగా, అందరికీ మూలకారణునిగా నాకు వ్యతిరేకంగా సమాచారమిచ్చాడనీ, ప్రజలు ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థనలకు వస్తారు గనుక నేనే వారిని ప్రేరేపించి ఉండాలనీ, వారిలో అర్ధ డజను మందిని ఒకేసారి కాల్చివేయుటకు తాను సంకోచించననీ, అయితే దయతో ముందుగా నాతో మాట్లాడాననీ చెప్పాడు. నా జవాబు ఇది: "అయ్యా, నా సహోదరులపట్ల, నా స్నేహితులపట్ల, మీకు నాపై ఉన్న ప్రేమపట్ల ఏ మాత్రం లక్ష్యం ఉంచక, వీటిలో ఏదైనా నాపై రుజువైతే శిక్షించుమని కోరుతున్నాను. వారి సమావేశం గురించిగాని, ఉద్దేశాల గురించిగాని నాకేమీ తెలియదు. మీరు పేర్కొన్నవారిలో ఒక్కడైనా ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థనలకుగాని, సంస్కారానికిగాని రాడు. కాలనీని విడిచి వెళ్ళమని నేను ఎవరినీ ప్రేరేపించలేదు. నాపై నేరారోపణ చేసినవానికి ముఖాముఖి జవాబివ్వాలని కోరుతున్నాను." నా నిందితుడు శ్రీ లాలీ అనీ, నేను ఇక్కడ వేచి ఉంటే అతనిని తీసుకొని వస్తాననీ ఆయన చెప్పాడు. నేను, "శ్రీ లాలీ ఎవరితోనైనా మంచిగా ఉండుటకు తనకు ఒక్క కారణం తప్ప వేరే కారణం తెలియదని, అంటే వానివలన సాధ్యమైనంత లాభం పొందుటయే అని ప్రకటించినవాడు; కానీ ఈ పేదవారి వద్ద పొందగలిగినది ఏమీ లేదు" అని చేర్చాను. అవమానంలో పడిన ఏ మనుష్యునికి వ్యతిరేకంగానైనా ఏదైనా చెప్పుటకు లేదా ప్రమాణం చేయుటకు ఫ్రెడరికాలో తగినంత మంది ఉన్నారని ఆయనే నిశ్చయంగా ఎరుగడా అని అడిగాను; ఆయనే తొలగింపబడినా, లేదా విఫలమైనా ప్రజల ప్రవాహమంతా ఆయనకే వ్యతిరేకంగా తిరుగదా; అంతేకాక ఈ లాలీయే, ఖైదీలను ఖండించుటలోను అధికారులను సమర్థించుటలోను అందరికంటే అత్యంత తీవ్రంగా ఉన్నవాడు. ఇది "క్రైస్తవులను సింహాలకు వేయండి" అనే పాత కేకే అని గమనించాను; H. అతని భార్య నన్నూ నా సహోదరుణ్ణీ అపకీర్తి చేసినదానిని, మా ఇద్దరిపై ప్రతీకారం చేస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేసినదానిని, నిన్న ఆయన సమక్షంలోనే నన్ను బెదిరించినదానిని పేర్కొన్నాను. నా ప్రతిష్ఠకు ఏ న్యాయం, ఏ తృప్తి చెల్లించవలసి ఉందని అడిగాను; వారి అపవాదుల వలన నా ప్రస్తుత సంఘంలో సగ భాగాన్ని కూడా చూడకుండా నేను నరికివేయబడితే నేనేమి మేలు చేయగలను అని అడిగాను. అందరిమధ్య శాంతిని పెంపొందించుట నా కర్తవ్యంగా చేసికొన్నాననీ, ఇకముందు కూడా చేస్తాననీ హామీ ఇచ్చి ముగించాను. మాట్లాడుతున్నప్పుడు నాకు ఏ కలవరమూ కలుగలేదు; నా హృదయాన్ని దేవునివైపు ఎత్తగా ఆయన నాతో ఉన్నట్లు తెలిసికొన్నాను. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ లాలీని తీసుకురావడానికి వెళ్ళినప్పుడు మన ప్రభువు మాటలు నాకు జ్ఞాపకమొచ్చాయి: "నా నిమిత్తము మీరు అధిపతుల యెదుటికిని రాజుల యెదుటికిని తేబడుదురు.

వారు మిమ్ములను అప్పగించునప్పుడు ఏలాగు మాటలాడుదుమో, ఏమి చెప్పుదుమో అని చింతింపకుడి; మీరేమి చెప్పవలెనో అది ఆ గడియలోనే మీకు అనుగ్రహింపబడును" (మత్తయి 10:18, 19); నా సమర్థనకు సహాయమును మాటలను ఆయననే అడిగాను. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ తిరిగి రాకముందు నేను శ్రీ ఇంగమ్ వద్దకు వెళ్ళి, నా కోసం ప్రార్థించమని కోరాను; తరువాత నడుస్తూ, జరుగుతున్న సంగతిని ఆలోచిస్తూ అపొస్తలుల కార్యములు 15:31–33 వద్ద గ్రంథాన్ని తెరిచాను: "వారు దానిని చదువుకొని ఆదరణ కలిగినందుకు సంతోషించిరి. అనేక మాటలతో సహోదరులను ప్రోత్సహించి స్థిరపరచిరి. వారు అక్కడ కొంతకాలము గడిపిన తరువాత సహోదరులు వారిని సమాధానముతో సాగనంపిరి." శ్రీ ఇంగమ్ వచ్చినప్పుడు జరిగినదంతా చెప్పాను. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్, లాలీ కనబడగానే ఆయన వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ స్థలం మరీ బహిరంగంగా ఉందని శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ అన్నాడు. అడవిలో నేను తరచు నడిచే చోటికి ఆయనను తీసుకువెళ్తానన్నాను. దారిలో దేవుడు నా హృదయంలో ఇలా చెప్పే ఆలోచన ఉంచాడు: "నన్ను దోషిగా కనుగొనడానికి కొంచెం అయిష్టత మాత్రం చూపండి, ఆ ఆరోపణకు ఎంత మలుపు వస్తుందో చూస్తారు." ఆయన ఆ సూచనను గ్రహించి, లాలీని తన ఆరోపణ నిరూపించమని పిలువకుండా, సాధారణంగా ఆ కలహం గురించే మొదలుపెట్టాడు; అయితే నాపై కోపం చూపలేదు, నన్ను నిందించాలనే కోరికనూ చూపలేదు. అపరాధభావంతో భయంతో నిండినట్లు కనబడిన లాలీ దీనితో తన ఆరోపణను విడిచిపెట్టాడు, లేదా దానిని "ప్రజలను ప్రార్థనలకు బలవంతపెట్టుట" అనే స్థాయికి కుదించాడు. ఆ విషయంలో ప్రజలే 50 నన్ను నిర్దోషిగా నిర్ణయిస్తారని జవాబిచ్చాను; అధికారుల కలహం విషయంలో నాకు అందులో ఏ చేయీ లేదన్న నా మాట సత్యమని అధికారులనే సాక్షులుగా పిలిచాను; శాంతిని విధేయతను పెంపొందించాలనే నా కోరికను, సంకల్పాన్ని ప్రకటించాను; ప్రజలను గూర్చి, కాలనీని విడిచిపోవాలనే వారి కోరిక దురుద్దేశం వలన కాక పొరపాటు వలన కలిగిందని నేను నమ్ముతున్నానన్నాను. అప్పుడు శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్ విషయాలను సమాధానపరచడం గురించి మాట్లాడి, వారు ఎవరో అని ఎక్కువగా అడగనని, వారు ఇకముందు నిమ్మళంగా ఉంటే చాలునని ఆ అర్జీదారులకు చెప్పమని లాలీని ఆదేశించాడు. "వారు అలాగే ఉంటారని నేను ఆశిస్తున్నాను," అని చేర్చాడు, "శ్రీ

వెస్లీ కూడా ఇక్కడ అలాగే ఆశిస్తున్నాడు." "అవును అయ్యా," అన్నాడు లాలీ, "శ్రీ వెస్లీ విషయంలో నేను నిజంగా అలాగే నమ్ముతున్నాను, ఆయనపట్ల నాకు ఎల్లప్పుడూ ఎంతో గౌరవం ఉంది." నేను తిరిగి శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌తో, "ఇలాగే జరుగుతుందని నేను మీకు చెప్పలేదా?" అన్నాను. ఆయన లాలీతో, "అవును; శ్రీ వెస్లీపట్ల నీకు ఎల్లప్పుడూ ఎంతో గౌరవం ఉంది.

ఆయన రాజద్రోహాన్ని రెచ్చగొట్టేవాడనీ, ఈ కలవరమంతటికీ అడుగున ఉన్నవాడనీ నాతో చెప్పావు" అన్నాడు. ఈ మృదువైన మందలింపుతో ఆయన అతనిని పంపివేశాడు; నేను ఆరోపణ విషయమై ముందుగా నాతో మాట్లాడినందుకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పి, ఎల్లప్పుడూ అలాగే చేయమని వేడుకొన్నాను. ఆయన అలాగే చేస్తానని వాగ్దానం చేశాడు; తరువాత నేను ఆయనతో M.H. తలుపు వరకు నడిచాను. ఆమె ఆయనతోపాటు నన్ను చూడటానికి మళ్ళీ బయటకు వచ్చింది. తరువాత ఆయన నన్ను విడిచి వెళ్ళాడు, "నేను సింహం నోటినుండి విడిపింపబడితిని."

నేను నా కుటీరానికి వెళ్ళాను, అక్కడ శ్రీ ఇంగమ్ కనబడ్డాడు. ఇది కేవలం వేదనల ఆరంభమే అని ఆయన నాతో అన్నాడు. "నా ఇష్టప్రకారము కాదు, నీ చిత్తప్రకారమే కానిమ్ము." మధ్యాహ్న సమయంలో, ఉరుములు మెరుపులతో కూడిన తీవ్రమైన తుఫాను మధ్య, పద్దెనిమిదవ కీర్తన చదివి, అది నా పరిస్థితులకు ఎంత మహిమగా సరిపడుతుందో తెలిసికొన్నాను.

లేఖనాలను నేను ఇప్పటివలె ఎన్నడూ అనుభవించలేదు. ఇప్పుడు నాకు అవి అవసరం; అవన్నీ నా బోధకు, ఆదరణకు వ్రాయబడినవే అని తెలిసికొంటున్నాను. అదే సమయంలో, సర్వ హృదయాల రహస్యాలు బయలుపరచబడునప్పుడు, దేవుడు నా నిర్దోషత్వాన్ని వెలుగువలె, నా న్యాయమైన వ్యవహారాన్ని మధ్యాహ్నమువలె స్పష్టం చేయునప్పుడు, మన రక్షకుడు ఈ విధంగా తీర్పునకు వచ్చుటను ఎదురుచూస్తూ నాకు గొప్ప ఆనందం కలుగుతోంది.

మూడు గంటలకు శ్రీ ఇంగమ్‌తో కలిసి నడిచి, ఈ ఆశ్చర్యకరమైన దినపు చరిత్రను ఆయనకు చదివి వినిపించాను. దేవుని రక్షణలోను లేఖనాల ఆదరణ వలనను మేము కలిసి సంతోషించాము.

సాయంకాల పాఠం ప్రోత్సాహంతో నిండియుంది. "అంత్యదినములలో అపాయకరమైన కాలములు వచ్చునని తెలిసికొనుము. మనుష్యులు అపనిందలు వేయువారును, ఆశానిగ్రహము లేనివారును, క్రూరులును, సజ్జనద్వేషులును, ద్రోహులును, ముందుగా తెగించువారును, గర్వాంధులునై యుందురు, అయితే వారు ఇకపై ముందుకు సాగరు; వారి అవివేకము అందరికి తేటగా కనబడును. అయితే నీవు నా ఉపదేశమును, నడతను, నేను సహించిన హింసలను బాగుగా తెలిసికొని యున్నావు; వాటన్నిటిలోనుండి ప్రభువు నన్ను విడిపించెను. క్రీస్తుయేసునందు భక్తిగా బ్రతుకనుద్దేశించు వారందరును హింసింపబడుదురు.

అయితే దుర్జనులును మోసగాండ్రును మోసపరచుచును మోసపోవుచును అంతకంతకు చెడిపోవుదురు. దేవుని ప్రేరణవలన కలిగిన ప్రతి లేఖనము ఉపదేశమునకును ఖండనకును సరిదిద్దుటకును నీతియందు శిక్షణ ఇచ్చుటకును ప్రయోజనకరమైనది." (2 తిమోతి 3:1–4, 9–13, 16.) దేవునికి స్తోత్రము, ఇది నిజమేనని నేను తెలిసికొనసాగుతున్నాను!

శ్రీ హైర్డ్‌ను కలిసి, కాలనీని విడిచిపోవాలనే ఆలోచనలన్నిటినీ మానుకొనుటకు ప్రజలపై తన ప్రభావాన్నంతా ఉపయోగించమని ఆయనను ఒప్పించాను. తన పట్ల, ఇతరుల పట్ల నా మాట ఎల్లప్పుడూ ఇదేనని తాను శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌కు హామీ ఇచ్చానని ఆయన నాతో చెప్పాడు; కాని ఆయనకు, "నాకు ఇది చెప్పవద్దు; నాకు బాగా తెలుసు" అనే క్లుప్తమైన జవాబు వచ్చింది.

శిబిరంలో ఒక గంట, ఆ సందర్భానికి తగిన కీర్తనలను పాడుతూ గడిపిన తరువాత, ఆ రోజు వర్షానికి పూర్తిగా తడిసిన కుటీరంలో పడుకొనుటకు వెళ్ళాను.

శుక్ర., మార్చి 26. "నా ప్రాణము ఎల్లప్పుడు నా చేతిలో ఉన్నది; అయినను నీ ధర్మశాస్త్రమును నేను మరువను." ఈ ఉదయం పెందలకడనే శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ నన్ను బయటకు పిలిచి, రక్తం తీయించుటకు వైద్యుని దగ్గరకు వెళ్ళడానికి శ్రీమతి లాలీకి అనుమతి నిరాకరించబడినందున ఆమెకు గర్భస్రావం జరిగిందని చెప్పాడు. ఆయన చాలా కోపంగా ఉన్నట్లు కనబడ్డాడు, దానికి నన్ను బాధ్యునిగా చేసినట్లుంది; ఇంత సహింపరాని అన్యాయాలను విడిచిపెడితే తానే నిరంకుశుడవుతాడన్నాడు. నాకు ఆ విషయం ఏమీ తెలియదనీ, అది నాకు ఆరోపింపబడడం కఠినమనీ జవాబిచ్చాను; మొదటినుండి హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ తన రోగులలో తనకు ఇష్టమైన వారిని దర్శించవచ్చని వైద్యునికి చెప్పాడనీ, కాని వైద్యుడు ఒప్పుకోలేదనీ అన్నాను. హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ స్వయంగా ప్రకటించినట్లు, ఈ మొత్తం వ్యవహారంలో నాకు ఏ చేయీ లేదని చెప్పాను. ఆయన, "హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ స్వయంగా నాకు హామీ ఇచ్చాడు, తాను చేసినది నీ సలహా ప్రకారమే చేశాడని" అన్నాడు. నేను, "మీరు ఆయన అసంపూర్ణ ఆంగ్లాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసికొని ఉంటారు; ఇందుకు విరుద్ధంగా ఆయన చెప్పుటను అనేకులు విన్నారు. అయినా సమస్త హానికీ నేనే నిందితుడను కావలసి వస్తోంది" అని జవాబిచ్చాను.

"లేకపోతే ప్రజలలో ప్రేమ లేకపోవడం, సాత్వికత లేకపోవడం, నిజమైన భక్తి లేకపోవడం, దానికి బదులు కేవలం పైపై ప్రార్థనలే ఉండడం ఎలా సాధ్యం?" అన్నాడాయన. "ఆ విషయంలో వారి తరఫున నేను జవాబివ్వగలను, వారికి భక్తి యొక్క శక్తి ఎంత లేదో, దాని రూపం కూడా అంతే లేదు. బహిరంగ ఆరాధనకు ఆరుగురికంటే ఎక్కువ మంది నాకు అరుదుగా వస్తారు." "కానీ నీవు ఈ అల్లర్లను లేవదీస్తున్నావని ఒక అవిశ్వాసి ఏమనును?" "అయ్యా, నేను వాటిని లేవదీసి ఉంటే, భక్తిలో ఏమీ లేదని అతడు అనవచ్చు; కానీ దానిని అనుభవించినవారికి అది ఏమి లెక్క? వారు అలా అనరు." ప్రజలు భయముతో గందరగోళముతో నిండి ఉన్నారనీ, అరవై మందిని పాలించడం కంటే వెయ్యి మందిని పాలించడం చాలా సులభమనీ, ఎందుకంటే అంత చిన్న సంఖ్యలో ప్రతివాని ఆవేశం ప్రబలంగా ఉంటుందనీ; వారు స్థిరపడక ముందు వారిని విడిచిపెట్టనని ఆయన నాతో చెప్పాడు. అప్పుడు నేను, "నా పారిష్ ప్రజలతో అసలు మాట్లాడకుండా ఉండమని మీరు కోరుతున్నారా?" అని అడిగాను. దీనికి నాకు జవాబు దొరకలేదు, నేను కొనసాగించాను: "వైద్యునికి అనుకూలంగా గాని వ్యతిరేకంగా గాని నేను జోక్యం చేసికొనకపోవడానికి కారణం, ఆయన మొదటే తన నిర్బంధానికి నన్ను నిందించడం. గత ఈ ఐదు రోజులలో నా పారిష్ ప్రజలతో నేను అంతకుముందు ఏ ఒక్క మధ్యాహ్నంలో మాట్లాడిన దానికంటే తక్కువే మాట్లాడాను. నా సలహా అడగబడుతుందేమో అని, లేదా ఇతరులు మాట్లాడుతుండగా నేను వింటే నా మౌనమే సలహాగా అర్థం చేసికొనబడుతుందేమో అని, బహిరంగంగా కనబడకుండా తప్పించుకొన్నాను. కాని నా నిర్దోషత్వానికి ఒక వాదన నేను చెప్పగలను, అది మిమ్మల్ని కూడా ఒప్పిస్తుంది. నా ప్రాణం మీ చేతిలో ఉందని నాకు తెలుసు; మీరు నన్ను చూచి కోపగించి, అది మీకు ఇష్టమని కొద్దిగా సూచించినా, ఈ దురదృష్టకరమైన ప్రజలలో అధికులు ఏమైనా చెప్పుదురు, ప్రమాణం చేయుదురు అని మీకు తెలుసు." దీనికి ఆయన అంగీకరించి, వారందరి విషయంలోను పరిస్థితి అదేనని ఒప్పుకొన్నాడు. "నా క్షేమం మీకు నాపై ఉన్న ఏకైక అభిప్రాయంపై ఆధారపడి ఉందని మీరు చూస్తున్నారు. అలాంటి స్థితిలో ప్రజా శాంతిని భంగపరచి మిమ్మల్ని రెచ్చగొట్టడానికి నేను పూనుకొంటే నేను పిచ్చివాడను కాదా? నిర్దోషత్వం అసలు రక్షణ కాదని నాకు తెలుసు; కాని నా దృఢ నమ్మకం దేవునియందే." ఆయన సందర్శకులు మా సంభాషణకు అంతరాయం కలిగించారు, నేను ఆయనను విడిచిపెట్టాను.

ఉదయపు పాఠంలోని ఈ మాటలు చదివిన తరువాత నేను ఫలితం గురించి ఇక చింతించలేదు: "నేను వెళ్ళుచోటికి నీవు ఇప్పుడు నన్ను వెంబడింపలేవు; అయితే తరువాత వెంబడింతువు." (యోహాను 13:36.) ఆమేన్. నీకిష్టమైనప్పుడు. నీ సమయమే శ్రేష్ఠము.

సాయంకాలం శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ నన్ను కలిసి, నేను ప్రార్థనలు ఎప్పుడు చేస్తానని అడిగాడు.

ఆయన ఇష్టం కోసం వేచి ఉన్నానని చెప్పాను. ప్రజలు నెమ్మదిగా వస్తుండగా, "అయ్యా, చూశారా, వారు ఆచారాలకు మరీ ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇవ్వరు" అన్నాను. "ఎందుకంటే ఇతరులు వాటిని విగ్రహంలా కొలుస్తారు." "కొద్దిమంది మాత్రమే ఆ కారణంతో రాకుండా ఉంటారని నా నమ్మకం." "అది నాకు తెలియదు." శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ నాకు ఎదురుగా నిలిచి, ప్రార్థనలలో వినబడేలా పాల్గొన్నాడు. ఆ అధ్యాయం నాకోసమే ఉద్దేశింపబడినట్లు ఉంది, నేను దానిని గొప్ప ధైర్యంతో చదివాను: "దేవుని యెదుటను, సజీవులకును మృతులకును తీర్పు తీర్చబోవు క్రీస్తుయేసు యెదుటను, ఆయన ప్రత్యక్షతను ఆయన రాజ్యమును స్మరించి నేను నీకు ఆజ్ఞాపించునదేమనగా: వాక్యమును ప్రకటింపుము; సమయమందును అసమయమందును సిద్ధముగా ఉండుము; సంపూర్ణమైన ఓర్పుతోను బోధతోను ఖండించుము, గద్దించుము, బుద్ధిచెప్పుము. ఏలయనగా జనులు హితబోధను సహించని కాలము వచ్చును." "నీవైతే అన్ని విషయములలో మెలకువగా ఉండుము, శ్రమను సహించుము, సువార్తికుని పని చేయుము, నీ పరిచర్యను సంపూర్ణముగా నెరవేర్చుము." "నేను మొదట సమాధానము చెప్పుకొనినప్పుడు ఎవడును నాకు తోడుగా నిలువలేదు, అందరును నన్ను విడిచిపోయిరి." "అయినను ప్రభువు నాకు తోడుగా నిలిచెను ...... నా ద్వారా ప్రకటన పూర్తిగా తెలియబడునట్లును, అన్యజనులందరును వినునట్లును; నేను సింహము నోటినుండి విడిపింపబడితిని. ప్రభువు ప్రతి దుష్కార్యమునుండి నన్ను విడిపించి, తన పరలోక రాజ్యమునకు నన్ను భద్రపరచును; ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ కలుగును గాక. ఆమేన్." (2 తిమోతి 4:1–3, 5, 16–18.)

శని., మార్చి 27. ఈ ఉదయం మేము మన ప్రభువు తన శిష్యులకు చేసిన చివరి ప్రసంగాలు ప్రారంభించాము; ప్రతి మాటా దైవికంగా నా ఆదరణకే నడిపింపబడింది, ముఖ్యంగా ఇవి: "మీ హృదయము కలవరపడకుండును గాక; దేవునియందు విశ్వాసముంచుడి, నాయందును విశ్వాసముంచుడి." "మిమ్మును దిక్కులేనివారినిగా విడువను; మీ యొద్దకు వచ్చెదను." "శాంతి మీ కనుగ్రహించి వెళ్ళుచున్నాను; నా శాంతినే మీ కనుగ్రహించుచున్నాను. మీ హృదయము కలవరపడకుండును గాక, వెరవకుండును గాక." (యోహాను 14:1, 18, 27.)

ఈ మధ్యాహ్నం M.W. అంతకంతకు M.H. వలె అవుతున్నదనీ, ఇకపై తాను గురువుల పెత్తనానికి లోబడనని ప్రకటిస్తున్నదనీ, ప్రార్థనలను పరిహసిస్తున్నదనీ, తన స్నేహితురాలి వంటి అసభ్యమైన, అపకీర్తికరమైన భాషలో మాట్లాడుతున్నదనీ విని నేను బాగా కలత చెందాను. సాయంకాలం నా సహోదరుని పిలిచి తెచ్చుటకు శ్రీ ఇంగమ్‌ను పంపాలనే ఆలోచన నా మనస్సులో కలిగింది. నా శ్రమలలో నన్ను విడిచి వెళ్ళడం ఆయనకు చాలా ఇష్టం లేకపోయింది, అయితే చివరకు ఒప్పుకొని వెళ్ళాడు.

ఆది., మార్చి 28. ప్రస్తుతం మా గుడారమైన గిడ్డంగికి వెళ్ళి, నన్ను గూర్చి ప్రభువైన దేవుడు ఏమి చెప్పునో ఆలకించాను. మొదటి పాఠం మమ్మల్ని, నన్నూ సమాజాన్నీ, కదిలించింది: యోసేపు, పోతీఫరు భార్య. రెండవది ఇంకా ఉత్తేజకరం: "లోకము మిమ్మును ద్వేషించిన యెడల అది మిమ్మును ద్వేషించక ముందు నన్ను ద్వేషించెనని తెలిసికొనుడి. మీరు లోకసంబంధులైతే లోకము తన వారిని ప్రేమించును." (యోహాను 15:18, 19.) ప్రార్థనల తరువాత పాపం శ్రీ డేవిసన్ శ్రీ

ఇంగమ్ వద్ద సెలవు తీసికొనుటకు వెనుక ఉండిపోయాడు. ఆయన కన్నీళ్ళు పెట్టుకొని, "ఒక మంచి మనిషి అప్పుడే మనలను విడిచిపోతున్నాడు. నాకు వినాశనం తప్ప మరేమీ కనబడడం లేదు. నా పేద పిల్లలు ఈ ఆటవికుల మధ్యే పెరగవలసిందేనా" అన్నాడు. ఆయన పిలుపును చూపి ఆయనను ఓదార్చుటకు ప్రయత్నించాము. పది గంటలకు శ్రీ ఇంగమ్ తీర్పు దినాన్ని గూర్చి భయోత్పాదకమైన ప్రసంగం చేసి, నాతో కలిసి క్రైస్తవ బలిని అర్పించాడు.

మధ్యాహ్నం నా నడకలో నేను భారంతో నిండియున్నాను; ఆయన తప్ప నాకు స్నేహితుడు లేడని దేవునికి మొరపెట్టాను; ఆయనలో కూడా ఇప్పుడు నాకు ఆదరణ దొరకలేదు.

వెంటనే ప్రార్థించే శక్తి నాకు కలిగింది; తరువాత నా బైబిలు తెరచి ఇలా చదివాను: "నీతిని అనుసరించి యెహోవాను వెదకువారలారా, నా మాట ఆలకించుడి: మీరు ఏ బండనుండి తొలుచబడితిరో ఆ బండను చూడుడి." "మనుష్యుల నింద విషయములో భయపడకుడి, వారి దూషణలకు వెరవకుడి." "చచ్చు మనుష్యునికి నీవు భయపడుటకు నీవెవడవు; ...... బాధపెట్టువాని కోపమునకు ప్రతిదినము ఎడతెగక భయపడుచున్నావు — బాధపెట్టువాని కోపమెక్కడ?" (యెషయా 51:1, 2, 12, 13.) ఇది చదివిన తరువాత నేను నమ్మకంలో నూతనపరచబడినట్లు తెలిసికొనుటలో ఆశ్చర్యమేమి?

శ్రీ ఇంగమ్ పడవ కోసం వేచి ఉండగా, నేను శ్రీ హార్టన్‌తో కలిసి కొంచెం నడిచాను.

M.H. యొక్క నిజ స్వభావాన్ని గూర్చి ఆయన నన్ను పూర్తిగా ఒప్పించాడు: అత్యంత కృతఘ్నురాలు, సామాన్య వేశ్య, పూర్తి కపటి. ఆమె తనకు చెప్పింది, తనను, తన భర్తను ఓడ నుండి బయటకు తోసివేయవద్దని — అది తమకు సంపూర్ణ నాశనమవుతుందని — శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ వద్ద విజ్ఞాపన చేయమని వారిద్దరూ ఆయనను మోకాళ్ళపై వేడుకొన్నారట. ఆయన ఆ ప్రకారమే చేశాడు; అయితే శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్ మొదట వారిని స్వీకరించడం కంటే నూరు పౌండ్లు ఇవ్వడమే మేలని ఆయనకు చెప్పాడు. దీని తరువాత ఆమె మొదట దాడి చేసినది శ్రీ హార్టన్ మీదనే; ఆయనను ఆమె దూషించింది, తరువాత నన్ను కూడా అలాగే దూషించింది.

ఆయన వద్దనుండి నేను త్వరగా నీటి ఒడ్డుకు వెళ్ళాను, అక్కడ శ్రీ ఇంగమ్ అప్పుడే బయలుదేరి వెళ్ళుట చూశాను. ఓ సంతోషి, సంతోషి అయిన మిత్రుడా! Abiit, erupit, evasit! [వెళ్ళిపోయాడు, తప్పించుకొన్నాడు, తప్పించుకొని పోయాడు!] కాని అయ్యో, నేను ఇంకా మేషెకు మధ్య నివసించవలసి వస్తున్నది! ఆయనకు తోడుగా ఉండాలని నా ప్రాణం తపించింది, ఆయన కనుమరుగయ్యే వరకు కళ్ళతో ఆయనను వెంబడించాను, తరువాత నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ ఎరుగనంత లోతైన నిరుత్సాహంలో మునిగిపోయాను.

సోమ., మార్చి 29. మన ప్రభువు ఈ మాటలు నన్ను పునరుజ్జీవింపజేశాయి: "మీరు ఆటంకపడకుండునట్లు ఈ సంగతులు మీతో చెప్పియున్నాను. వారు మిమ్ములను సమాజమందిరములలోనుండి వెలివేయుదురు; మిమ్ములను చంపువాడు దేవునికి సేవ చేయుచున్నానని తలంచు కాలము వచ్చుచున్నది. వారు తండ్రిని గాని నన్నుగాని ఎరుగనందున ఈ కార్యములను మీకు చేయుదురు." "లోకములో మీకు శ్రమ కలుగును; అయినను ధైర్యము తెచ్చుకొనుడి, నేను లోకమును జయించియున్నాను." (యోహాను 16:1–3, 33.)

నేను శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌తో కలిసి నివసించవలసి ఉందని తెలిసి, ఇంగ్లండు నుండి నా బట్టలు, పుస్తకాలు తప్ప మరేమీ తెచ్చుకోలేదు; కాని ఈ ఉదయం నాకు కావలసినదేదో (టీ కెటిల్ అనుకుంటాను) ఒక పరిచారికను అడుగగా, శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ తన వస్తువులను ఎవరూ ఉపయోగించకూడదని ఆజ్ఞాపించాడని ఆమె చెప్పింది. ఆ ఆజ్ఞ నాకు వర్తించదని అనుకుంటున్నానని జవాబిచ్చాను. "అవును అయ్యా," అన్నది ఆమె, "మిమ్మల్ని పేరు పెట్టి మినహాయించారు." నాకు ఒక ముక్క రొట్టె ఇచ్చుట ఇంకా మరణదండనీయమైన నేరంగా చేయబడలేదు, అందుకు దేవునికి స్తోత్రం.

మంగళ., మార్చి 30. ఇంతవరకు శ్రీ రీడ్ కుటీరం మూలలో నేలమీదే పడుకొంటూ, కొన్ని పలకలు పంచబడతాయని విని, పడుకొనుటకు వాటిలో కొన్ని సంపాదించుటకు ప్రయత్నించి వ్యర్థమైంది. అవి మిగిలిన అందరికీ ఇవ్వబడ్డాయి. ఫ్రెడరికా యొక్క పాదిరి మాత్రమే ఓడ బద్దలైనట్లు ఉండాలి. అయినా మనం ఇందుకే పిలువబడలేదా — ఇల్లులేనివారముగా, చెడుగా మాట్లాడబడువారముగా? మనుష్యకుమారునికే తల వాల్చుకొనుటకు స్థలము లేకపోయెను!

లేఖనం ఎన్నటికీ తరగని ఆదరణ నిధి అని నేను తెలిసికొంటున్నాను. "రక్షింపలేనంత కురచగా నా చెయ్యి అయిపోయెనా? విడిపింపలేనంత శక్తి నాకు లేదా? కొట్టువారికి నా వీపును, గడ్డము పీకువారికి నా చెంపలను ఒడ్డితిని; అవమానమునకును ఉమ్మివేతకును నా ముఖమును దాచుకొనలేదు. ప్రభువైన యెహోవా నాకు సహాయము చేయును గనుక నేను సిగ్గుపడను. కావున నా ముఖమును చెకుముకిరాయివలె చేసికొని యున్నాను; నేను సిగ్గుపడనని ఎరుగుదును. నన్ను నీతిమంతునిగా తీర్చువాడు సమీపముగా ఉన్నాడు; నాతో వాదించువాడెవడు? మనము కలిసి నిలుచుందము.

నా ప్రతివాది ఎవడు? వాడు నా దగ్గరకు రావలెను. ఇదిగో, ప్రభువైన యెహోవా నాకు సహాయము చేయును; నన్ను శిక్షావిధికి లోపరచువాడెవడు?"

బుధ., మార్చి 31. ఇప్పుడు నా స్వంత ప్రాముఖ్యం గురించిన అభిప్రాయం కలిగేంతగా నేను దూషింపబడుతున్నాను, తిరస్కరింపబడుతున్నాను. పతనమైన రాజ్య మంత్రిని కూడా ఇంతకంటే తొక్కివేసి ఉండరు. నేను అవమానంలో పడ్డానని ప్రజలు కనుగొన్నారు, ఇప్పుడు వారి కేక ఇదే: Curramus praecipites, et Dum jacet in ripa calcemus caesaris hostem. [త్వరగా పరుగెత్తి వెళ్దాం; నది ఒడ్డున పడియున్న సీజరు శత్రువును త్రొక్కివేద్దాం.]

నా శ్రేయోభిలాషులు కొద్దిమంది నాతో మాట్లాడుటకు భయపడుతున్నారు. కొందరు నన్ను తప్పించుకొనుటకు దారి మళ్ళారు. మరికొందరు, మేము కలిసినప్పుడు నన్ను ఎరుగనట్లు కనబడితే చెడుగా తలంచవద్దని కోరారు. నా బట్టలు ఉతికే పరిచారిక వాటిని ఉతకకుండానే తిరిగి పంపింది. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ వస్తువులను వాడుకొనకుండా నాపై నిషేధం ఉండుట, ఫలితంగా జీవితపు అవసరాలలో కాకపోయినా సౌకర్యాలలో చాలా వాటి నుండి నేను వంచింపబడుట వారికి గొప్ప విజయకారణమైంది. వారి తిరస్కార భావాల విచిత్రమైన వ్యక్తీకరణలను చూచి కొన్నిసార్లు జాలిపడ్డాను, కొన్నిసార్లు వినోదించాను; కాని ఆక్స్‌ఫర్డులో అంతకంటే చాలా తక్కువ స్థాయి నిందను అనుభవించినందువలన కలిగిన ప్రయోజనాన్ని తెలిసికొన్నాను.

గురు., ఏప్రిల్ 1. ఉదయపు ఆరాధన మధ్యలో, ఒక ఫిరంగి పేలుడుతో దాదాపు చంపబడిన ఒక పేద స్కౌట్‌బోటు మనిషిని తీసుకువచ్చారు. అతడు స్పృహ లేకుండా మరణిస్తున్నట్లు నేను కనుగొన్నాను. అతని కోసం ప్రార్థించడం, అతని ఉదాహరణ ద్వారా అతని ఇద్దరు సహచరులను మేల్కొలుపుటకు ప్రయత్నించడం మాత్రమే నేను చేయగలిగాను. అతడు మరుసటి రోజు వరకు క్షీణిస్తూ, మరణించాడు.

ఇంతవరకు నన్ను నాది కాని ఒక ఆత్మ ఆదుకొంటూ వచ్చింది; కాని అలసిపోయిన శరీర స్వభావం చివరకు గెలుస్తోంది. అది ఇంతకాలం నిలిచిందే ఆశ్చర్యం. నా బాహ్య కష్టాలు, అంతరంగ పోరాటాలు, నేను సంతోషపెట్టగోరిన ఏకైక మనిషి నుండి వచ్చిన నిందల చేదు, "చివరకు నా గొప్ప ధైర్యాన్ని అణచివేశాయి."

ఆ ప్రకారం ఈ మధ్యాహ్నం, ఒక స్నేహపూర్వక జ్వరం నన్ను పడక ఎక్కవలసినట్లు చేసింది. నా అనారోగ్యం ఎక్కువకాలం నిలవదని నాకు తెలుసు; కాని నేను ప్రతి సహాయానికి, సౌకర్యానికి కొరతగా ఉన్నందున, అది త్వరలో నన్ను విడిచిపోవాలి, లేదా మరింత బాధ నుండి నన్ను విడుదల చేయాలి.

సాయంకాలం శ్రీమతి హైర్డ్, శ్రీమతి రాబిన్సన్ నన్ను చూడటానికి వచ్చి, తమ శక్తి మేరకు ప్రతి సహాయం చేస్తామన్నారు. నేను వారికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి, నన్ను ఇలా పట్టించుకొని వారు తమకు తామే హాని చేసికొనవద్దని కోరాను. ఆ క్షణంలోనే స్పానియార్డులు వచ్చేశారనే కేకతో మేము ఉలిక్కిపడ్డాము; అనేక తుపాకులు పేలడం విన్నాము, ప్రజలు మహా భయాందోళనతో కోటకు పరుగెత్తడం చూశాము. నాకు ఏ కలవరమూ ఆశ్చర్యమూ కలుగలేదు; దేవుడు మనతో ఉన్నందున భయపడవద్దని ఆ స్త్రీలకు చెప్పాను. కొన్ని నిమిషాల్లోనే ఆ అలజడి శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్ ప్రజలను పరీక్షించుటకు చేసిన ఉపాయం మాత్రమే అనే వార్త మాకు వచ్చింది. నా దయగల సందర్శకులు అప్పుడు నన్ను విడిచి వెళ్ళి, వెంటనే కొంత గంజి తీసుకొని తిరిగి వచ్చారు, అది నాకు చెమట పట్టించింది. మరుసటి ఉదయం, ఏప్రిల్ 2న, వారు మళ్ళీ సాహసించి పిలిచారు. రాత్రి నా జ్వరం కొంత తగ్గినప్పుడు, ఆ స్కౌట్‌బోటు మనిషిని పాతిపెట్టుటకు నన్ను బయటకు నడిపించారు, అతని ప్రశాంతమైన సమాధిని చూచి అసూయపడ్డాను.

శనివారం, ఏప్రిల్ 3. ప్రకృతి విపరీతమైన చెమటల ద్వారా వ్యాధిని వదిలించుకొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్లు నాకు కనిపించింది; కాబట్టి నా పరిచారికలు నాకు ఏది తెచ్చినా దానిని త్రాగాను.

ఆదివారం, ఏప్రిల్ 4. ప్రజలలో చాలామంది రక్తవిరేచనాలతో బాధపడ్డారు. నా శాకాహార భోజనం వలన ఇంతవరకు నేను తప్పించుకొన్నాను; కానీ ఇప్పుడు నా జ్వరమే దానిని తెచ్చింది.

అయినప్పటికీ, నేను బయటికి వెళ్లి ప్రసంగించవలసి వచ్చింది, సంస్కారాన్ని కూడా నిర్వహించవలసి వచ్చింది. "నిర్దోషత్వమును కాపాడుకొనుము, న్యాయమైనదానిని లక్ష్యపెట్టుము, ఏలయనగా అదే చివరకు మనుష్యునికి సమాధానము తెచ్చును" అనే నా ప్రసంగాన్ని ఎం.హెచ్.కు వ్యతిరేకంగా వ్యంగ్యంగా అర్థం చేసుకొన్నారు. రాత్రికి, చూచుటకు వచ్చిన పడవవాడు చనిపోయిన పాత మంచం ఒకటి తెచ్చుకొని దానిపై పడుకొన్నాను.

సోమవారం, ఏప్రిల్ 5. ఈ ఉదయం ఒంటిగంటకు ఇసుక ఈగలు నన్ను లేచేలా చేశాయి; గుడిసెలో పొగపెట్టి వాటిని తరిమివేశాను. పట్టణమంతా అలాగే చేస్తూ ఉంది. సాయంత్రం నా సభలో ఇద్దరు మాత్రమే ఉన్నారు:

ఇద్దరు ప్రెస్బిటేరియన్లు, ఒక పోపు మతస్థుడు. నేను నిర్వర్తించగలిగిన కొద్ది కర్తవ్యంతోనే నా వ్యాధి చాలా పెరిగిపోయింది; తీవ్రమైన బాధతో ఇంటికి వెళ్ళాను.

మంగళవారం, ఏప్రిల్ 6. నేను ఎంత బలహీనంగా, నీరసంగా ఉన్నానంటే, ప్రార్థనలు ముగించడం చాలా కష్టమైంది. నా మంచి సమరయుడైన శ్రీ డేవిసన్

తరచు వచ్చేవారు, లేదా తన భార్యను నా సేవకు పంపేవారు; దేవుని తరువాత, వారి శ్రద్ధకే నా ప్రాణం రుణపడి ఉంది.

ఈ రోజు శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ నా మంచాన్ని నా కిందనుండే తీసి ఇతరులకిచ్చివేశారు, మరొక దానిని బాగుచేయడానికి వడ్రంగులలో ఒకరిని కూడా ఇవ్వడానికి నిరాకరించారు.

శుక్రవారం, ఏప్రిల్ 9. శ్రీమతి హిర్డ్‌తో మాట్లాడుతూ, గుడిసెల వైపు చూడగా శ్రీ లాసెల్ గుడిసె అంతా మంటల్లో ఉండటం కనిపించింది. నేను మంటల వైపు నడిచాను; నేను చేరకముందే అది ఆ గుడిసెను, దానిలోని సమస్తాన్ని కాల్చివేసింది. అది ఒక మూల గుడిసె; దేవుని ఏర్పాటుచేత గాలి మిగిలిన వాటినుండి దూరంగా వీచింది, లేకపోతే అవన్నీ నాశనమై ఉండేవి.

శనివారం, ఏప్రిల్ 10. శ్రీ డెలమోట్, నా సోదరుడు ఫ్రెడెరికా వైపు వస్తున్నారనే వార్తతో శ్రీ రీడ్ నన్ను లేపారు. ఆ రోజు వేదభాగమైన కీర్తన 53లో నేను కోరిన ప్రోత్సాహాన్ని కనుగొన్నాను: "శూరుడా, చెడుతనమును గూర్చి నీవెందుకు అతిశయపడుచున్నావు? దేవుని కృప నిత్యము నిలుచును. పదునుగల మంగలికత్తివలె నీ నాలుక కుతంత్రములను కల్పించును, మోసము చేయును. మేలుకంటె కీడును, నీతి మాటలాడుటకంటె అబద్ధమాడుటను నీవు ఎక్కువగా ప్రేమించుచున్నావు."

ఆరు గంటలకు శ్రీ డెలమోట్, నా సోదరుడు దిగారు; అప్పటికి నా బలం ఎంతగా క్షీణించిందంటే మరొకసారి ప్రార్థనలు చదవలేకపోయేవాడిని. ఆయన నన్ను అడవిలోకి తీసుకువెళ్ళారు; ఎందుకంటే వేగులవారు, దుర్మార్గుల మధ్య మాట్లాడడం సాధ్యం కాదు; అడవిలో కూడా తెలియని భాషలో తప్ప కాదు. ఆయన దిగినప్పుడు తనకు తగిలిన లేఖనం "దేవుడు మన పక్షమున ఉండగా మనకు విరోధి ఎవడు?" అని, శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ ఆయనను అపారమైన దయతో ఆదరించారని చెప్పారు. జరిగినదంతా నేను నా వృత్తాంతం చెప్పడం మొదలుపెట్టి, ప్రార్థనల వరకు కొనసాగించాను. ఇన్ని రోజులు నా పరిస్థితులకు తగినట్లుగా వచ్చిన లేఖనాలన్నింటినీ చెప్పడం అంతులేనిది; కానీ సాయంకాల పాఠమైన హెబ్రీ 11ను విడిచిపెట్టలేను. లోకము ఎవరికి యోగ్యమైనది కాదో ఆ విజయం పొందిన బాధితుల పోరాటాలను చూచినప్పుడు, నా భారం క్రింద దాదాపు కృంగిపోయినందుకు సిగ్గుపడ్డాను.

ఆదివారం, ఏప్రిల్ 11. ఆ రోజు కీర్తనలలోని ఈ మాటలకంటె మన నమ్మకాన్ని ఎక్కువగా బలపరచగల మాటలేవి? - "దేవా, నన్ను కరుణింపుము, మనుష్యులు నన్ను మింగివేయ చూచుచున్నారు. దినమెల్ల నాతో పోరాడుచు నన్ను బాధించుచున్నారు. నా శత్రువులు దినమెల్ల నన్ను మింగివేయ చూచుచున్నారు; ఉన్నతుడవైన దేవా,

నాతో పోరాడువారు అనేకులు. నాకు భయము కలిగిన దినమున నేను నీయందు నమ్మిక యుంచుచున్నాను. దేవునియందు నమ్మిక యుంచియున్నాను, భయపడను; శరీరులు నన్నేమి చేయగలరు? దినమెల్ల నా మాటలను వారు వక్రీకరించుచున్నారు; వారి ఆలోచనలన్నియు నాకు కీడు చేయుటకే." (కీర్తన

56:1.) తరువాతి కీర్తన కూడా అంతే ఉత్తేజకరమైనది:- "దేవా, నన్ను కరుణింపుము,

నా ప్రాణము నిన్ను ఆశ్రయించియున్నది; ఈ ఉపద్రవములు గతించువరకు నీ రెక్కల నీడను ఆశ్రయించుచున్నాను. సర్వోన్నతుడగు దేవునికి, నా విషయమై సమస్తమును నెరవేర్చు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాను. నన్ను మింగివేయ చూచువాని నిందనుండి ఆయన పరలోకమునుండి పంపి నన్ను రక్షించును. దేవుడు తన కృపను తన సత్యమును పంపును; నా ప్రాణము సింహముల మధ్య ఉన్నది. అగ్నిజ్వాలలవంటి మనుష్యుల మధ్య నేను పడియున్నాను; వారి పళ్ళు ఈటెలు బాణములు, వారి నాలుక వాడియైన ఖడ్గము. దేవా, ఆకాశముల పైగా నీవు హెచ్చింపబడుదువు గాక; భూమియంతటిపై నీ మహిమ ఉండును గాక." (కీర్తన 57:1-6.)

సంస్కారంలో ప్రతిష్ఠ చేయడానికి సరిపడేంత బలం నాకు అప్పుడే వచ్చింది; మిగిలినది నా సోదరుడు నిర్వర్తించారు. తరువాత మేము వేగులవారికి అందనంత దూరం వెళ్ళి, శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్, ఎం.హెచ్., ఆమె విషయంలో ఎం.డబ్ల్యూ. ఇచ్చిన సమాచారం నిజమని పూర్తిగా నమ్మి, నా వృత్తాంతాన్ని కొనసాగించాము.

మరునాటి ఉదయం శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ మమ్మల్ని కలుసుకొని, వినయవంతురాలైన ఎం.హెచ్. ఇంటికి అల్పాహారానికి తీసుకువెళ్ళారు. మధ్యాహ్నం నా సోదరుడు ఎం.డబ్ల్యూ.తో తన చివరి సంభాషణను నాకు తెలిపారు; ఆమె నాకు ఎప్పుడైనా చెప్పినదంతా అది ధృవీకరించింది.

రాత్రికి శ్రీ హోర్టన్, శ్రీ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్, మేజర్

రిచర్డ్స్ వద్ద సెలవు తీసుకొన్నాను; వారు ముప్ఫై మంది మనుష్యులతో అగస్టీన్ నుండి పన్నెండు లీగుల దూరంలో స్పానిష్ కావలి స్థావరానికి ఎదురుగా ఒక కోట కట్టడానికి వెళ్ళుచున్నారు.

బుధవారం, ఏప్రిల్ 14. నా సోదరుడు ఆమెతో ఇటీవల జరిపిన సంభాషణ గురించి నాకు చెప్పిన దానివలన, నేను చూచినదంతా విన్నదంతా ఉన్నప్పటికీ, ఎం.హెచ్. విషయంలో సగం మంచి అభిప్రాయానికి లోనయ్యాను. మా వివేకానికి శాశ్వత ఘనత కలుగుటకై ఇది వ్రాయబడును గాక!

శుక్రవారం, ఏప్రిల్ 16. గౌరవం, ఆగ్రహం కలిగించిన ఒక నిర్ణయాన్ని, అంటే అవసరమైనవి అడగడం కంటే ఆకలితో ఉండటమే మేలు అనే నిర్ణయాన్ని నా సోదరుడు నాకు తెలిపారు. కాబట్టి నాకు కావలసిన కొన్ని చిన్న వస్తువులు అడగడానికి నేను శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ గుడారానికి వెళ్ళాను. ఆయన నన్ను తిరిగి పిలిపించి, "దయచేసి కూర్చోండి, అయ్యా. నేను మీతో చెప్పవలసినది ఒకటి ఉంది. మీరు అనేక వదంతులను వ్యాపింపజేశారని విన్నాను" అన్నారు.

మరునాడు నా సోదరుడు, శ్రీ డెలమోట్ తెరచిన పడవలో సవన్నా వైపు బయలుదేరారు. మధ్యాహ్నం నేను ప్రసంగించాను: "ఏడ్చుచు విత్తనములు మోసికొనిపోవువాడు నిశ్చయముగా తన పనలను మోసికొనుచు సంతోషముతో తిరిగి వచ్చును" అనే వాక్యం మీద.

ఈస్టర్ ముందు రోజు, ఏప్రిల్ 24. పది గంటలకు శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ నన్ను పిలిపించారు. ఆయన ఇలా ప్రారంభించారు: "శ్రీ వెస్లీ, మన మధ్య ఏమి జరిగిందో మీకు తెలుసు. నన్ను గూర్చిన వదంతుల విషయంలో మీ సోదరుని సంతృప్తిపరచడానికి నేను కొంత శ్రమపడ్డాను, కానీ వ్యర్థమైంది. ఆయన ఇప్పుడు తన అనుమానాలను వ్రాతపూర్వకంగా మరల తెలియజేశారు. ఆయనను ఒప్పించాలని కోరాను, ఎందుకంటే నాకు ఆయనపై గౌరవం ఉంది; ఆయన నాకు నా గౌరవం ఎంత విలువనిస్తుందో అంతే ముఖ్యుడు. నేను అంతా తేటపరచగలను, కానీ అది అనవసరం. నా చర్యల కారణం మీరు త్వరలో చూస్తారు.

"నేను ఇప్పుడు మరణానికి వెళ్ళుచున్నాను. మీరు నన్ను ఇంకెప్పుడూ చూడరు. ఈ ఉంగరం తీసుకొని, నా తరఫున దీనిని శ్రీ వి.కి ఇవ్వండి. ఆధారపడదగిన స్నేహితుడు ఎవరైనా ఉంటే, ఆయనే. ఆయన పలుకుబడి సర్ రాబర్ట్ తరువాతిది. మీరు ఆయన శక్తిలో ఉన్నది ఏది అడిగినా, మీకు, మీ సోదరునికి, మీ కుటుంబానికి ఆయన చేస్తారు. కొన్ని రోజులుగా నేను మరణాన్ని ఎదురుచూస్తున్నాను. స్పానియార్డులు మన మిత్రులను చాలాకాలంగా ప్రలోభపెడుతున్నారని, మనలను ఒకే దెబ్బతో నాశనం చేయాలనుకొంటున్నారని ఈ ఉత్తరాలు చూపుతున్నాయి. నేను నా స్నేహితుల చేతిలో, నేను తీర్చిదిద్దిన గాస్కోయిన్ చేతిలో, వాగ్దానం చేసిన సహాయం పంపుతారని నేను ఆధారపడిన కరోలినా ప్రజల చేతిలో పడిపోతున్నాను. కానీ మరణం నాకు ఏమీ కాదు. టి. నా సమస్త ఆలోచనలను కొనసాగిస్తాడు; ఆయనకు వాటిని, మిమ్మల్ని అప్పగిస్తున్నాను."

తరువాత ఆయన నాకు ఒక వజ్రపు ఉంగరం ఇచ్చారు; నేను దానిని తీసుకొని, "నేను నమ్మినట్లు, Postremum fato, quod te alloquor, hoc est [నేను నీతో మాట్లాడుతున్న ఇది విధి విధించిన చివరి మాట అయితే], మీరు వేరుపడిన స్థితిలోకి ప్రవేశించిన వెంటనే నిజమని త్వరగా తెలుసుకొనే దానిని వినండి. ఈ ఉంగరాన్ని నా కొరకు నేను ఎన్నడూ వినియోగించను. నాకు లోకసంబంధమైన ఆశలేమీ లేవు.

నేను లోకాన్ని త్యజించాను. జీవితం నాకు చేదు. దానిని విడిచిపెట్టడానికే నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.

"మీరు నాలాగే మోసపోయారు. నాపై మోపబడిన నేరాల విషయంలో నా నిర్దోషత్వాన్ని ప్రమాణపూర్వకంగా చెప్పుచున్నాను; ఎప్పటికీ చెప్పకూడదనుకొన్నది ఇప్పుడు మీకు చెప్పడానికి నాకు స్వేచ్ఛ ఉన్నదని భావిస్తున్నాను."

నేను ఈ వృత్తాంతం ముగించినప్పుడు ఆయన పూర్తిగా మారినట్లు కనిపించారు; నాపై తన పాత ప్రేమ, నమ్మకంతో నిండిపోయారు. కొన్ని దయగల మాటల తరువాత, "మీరు సంతృప్తి చెందారా?" అని అడిగాను. "అవును, పూర్తిగా" అని ఆయన జవాబిచ్చారు. "అయితే అయ్యా, భూమిపై నాకింకేమీ అక్కర్లేదు; నేను ఎంత త్వరగా మిమ్మల్ని అనుసరించినా పట్టించుకోను." అన్యజనుల మారుమనస్సును తాను ఎంతో కోరుతున్నానని, నా సోదరుడు దానికే ఉద్దేశించారని నమ్ముచున్నానని ఆయన అన్నారు. "కానీ అది మీ ఆదరణ క్రింద ఎన్నడూ జరగదని నేను నమ్ముచున్నాను," అన్నాను, "ఎందుకంటే అప్పుడు మనుష్యులు దేవుని ప్రమేయం లేకుండానే దానిని వివరించుకొంటారు." "నేనూ అలాగే నమ్ముచున్నాను" అని ఆయన జవాబిచ్చి, పరిపూర్ణమైన ఆప్యాయతతో నన్ను కౌగిలించుకొని ముద్దుపెట్టుకొన్నారు. నేను ఆయనను వేగుల పడవ వద్దకు తోడ్కొని వెళ్ళాను; అక్కడ ఆయన తన ఖడ్గం కోసం కొన్ని నిమిషాలు వేచియున్నారు. వారు మొదట, తరువాత రెండవసారి, ఒక శోక ఖడ్గాన్ని తెచ్చారు. చివరికి ఆయన తండ్రిదైన ఆయన సొంత ఖడ్గాన్ని ఇచ్చారు. "ఈ ఖడ్గంతో నేను ఎన్నడూ విఫలం కాలేదు," అన్నారాయన. "అయ్యా, ప్రభువుదీ, గిద్యోనుదీ అయిన ఖడ్గం, అంతకంటే శ్రేష్ఠమైనదాన్ని మీరు వెంట తీసుకువెళ్ళుచున్నారని ఆశిస్తున్నాను," అన్నాను. "నేనూ అలాగే ఆశిస్తున్నాను," అని ఆయన అన్నారు.

పడవ బయలుదేరినప్పుడు, ఆయనను చివరిసారి చూడాలని నేను అడవిలోకి ముందుగా పరుగెత్తాను. నన్ను, మరో ఇద్దరిని ఆయన వెంట పరుగెత్తుట చూచి, ఆయన పడవను ఆపి, మాకు ఏమైనా కావాలా అని అడిగారు. కెప్టెన్ మాకింతోష్, మిగిలి ఉన్న

కమాండర్, ఆయన చివరి ఆదేశాలను కోరారు. అప్పుడు నేను, "దేవుడు మీకు తోడై ఉండును గాక. Christo duce, et auspice Christo [క్రీస్తు నాయకునిగా, క్రీస్తు ఆశీర్వాదంతో] ముందుకు సాగండి!" అన్నాను. "మీ దగ్గర నా కొన్ని పద్యాలు ఉన్నాయని అనుకొంటున్నాను. కాబట్టి విజయం గురించి నా ఆలోచనలు మీకు తెలుసు" అన్నారాయన. ప్రజలకు ఆయన చివరి మాట, "దేవుడు మిమ్మల్నందరినీ ఆశీర్వదించును గాక!" అని. పడవ ఆయనను కనుచూపు మేర దాటి తీసుకువెళ్ళింది. దేవుడు ఆయనను మరణం నుండి రక్షించాలని, ఆయన పాపములన్నిటినీ కడిగివేయాలని, తనను తాను బలిగా తీసుకొనకముందు సిద్ధపరచాలని నేను ఆయన కొరకు విజ్ఞాపన చేశాను.

ఈస్టర్ దినం, ఏప్రిల్ 25. రాత్రి పట్టణానికి ఇరువైపులా రెండు పెద్ద మంటలు కనిపించి ప్రజలు భయపడ్డారు; అవి మిత్రులు వేసినవో శత్రువులు వేసినవో వారికి తెలియలేదు. మరునాటి ఉదయం ఒక పడవ వస్తున్నదనే వార్త వచ్చింది. మన ప్రమాదాలను పూర్తిగా ఎరిగినది నేనొక్కడినే అయినా, అందరూ కలవరపడినట్లు కనిపించారు. రాత్రికి కెప్టెన్ మాకింతోష్ కావలిని రెట్టింపు చేశారు. ప్రజలు ఆయన ఆదేశాలను పాటించడానికి ఇష్టపడకపోవడంతో, మాకింతోష్‌కు మాత్రమే తెలిసిన ప్రమాదం ఉండవచ్చని, కాబట్టి వారు విధేయత చూపాలని కానిస్టేబుల్ శ్రీ హిర్డ్‌కు నేను చెప్పవలసి వచ్చింది. తన తరఫున, మిగిలిన వారి తరఫున ఆయన వాగ్దానం చేశారు.

శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ మరణ వార్తను స్పానియార్డులు మనకు తెచ్చుదురని ప్రతి గంట ఎదురుచూస్తున్నా, నాకు భయం తెలియలేదు, పర్యవసానాన్ని గూర్చి పట్టింపు లేదు.

కానీ నా ఉదాసీనత విశ్వాసం వలన కాక జడత్వం వలన కలిగింది. జీవితంలో నేను పట్టించుకొనేది ఏదీ లేదు, కాబట్టి దానిని కోల్పోవడం చిన్న విషయంగా కనిపించింది.

గురువారం, ఏప్రిల్ 29. ఎనిమిదిన్నర గంటలకు ఒక పడవ వస్తున్నదని చూడడానికి నేను ఒడ్డు కొండ దగ్గరకు వెళ్ళాను. తొమ్మిదికి అది శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్‌తో చేరింది. ఆయన ప్రాణాన్ని ఇంకా జీవంలో నిలిపినందుకు దేవుని స్తుతించాను. సాయంత్రం మేము కలిసి నడిచాము; ఆయన మన గతించిన ప్రమాదాన్ని గూర్చి మరింత వివరంగా నాకు తెలిపారు. మూడు పెద్ద ఓడలు, నాలుగు చిన్నవి మూడు వారాలపాటు నది ముఖద్వారం వద్ద కనిపించాయి; కానీ గాలి వాటికి పూర్తిగా ప్రతికూలంగా వీస్తూ ఉండడం వలన, అవి ఇక నిలిచి ఉండలేని వరకు [అవి] దిగడం నుండి ఆపబడ్డాయి. నేను ఆయన ఉంగరాన్ని తిరిగి ఇచ్చి, "అయ్యా, దీనిని నేను ఎంత సంతోషంగా, కృతజ్ఞతతో తిరిగి ఇచ్చుచున్నానో మీకు చెప్పనక్కర్లేదు, చెప్పనూ లేను" అన్నాను.

"నేను దానిని మీకు ఇచ్చినప్పుడు, తిరిగి పొందుతానని ఎన్నడూ ఊహించలేదు; అది మీకు, మీ సోదరునికి ఉపయోగపడుతుందని భావించాను," అన్నారాయన. "నా మరణ సూచనలు నాకు అనేకం కనిపించాయి, ముఖ్యంగా వారు నా శోక ఖడ్గాన్ని తెచ్చినప్పుడు; కానీ నాకు ఎన్నడూ విలువైనది కాని ఒక ప్రాణాన్ని దేవుడు కాపాడ దయచేశారు; అయినా దాని కొనసాగింపులో నేను సంతోషించగలనని దేవునికి కృతజ్ఞతలు." "ఇక్కడ జరిగినదంతటికీ ఇప్పుడు సంతోషిస్తున్నాను, ఎందుకంటే అది లేకపోతే, నన్ను అత్యంత కృతఘ్నులైన దుర్మార్గులలో ఒకనిగా మీరు భావించిన సమయంలో మీరు నాకు చూపిన ప్రేమ వంటి రుజువు నాకు ఎన్నడూ దొరికి ఉండేది కాదు."

నేను ఇది చెప్పుచుండగా ఆయన మృదుత్వంతో నిండినట్లు కనిపించారు; అన్ని వైపులా ద్రోహం చేయబడి, మానవ ఆధారం లేక, పూర్తిగా రక్షణ లేని స్థితిలో ఉన్నప్పుడు తనకు కలిగిన విడుదల ఎంత విచిత్రమో గమనిస్తూ ముందుకు సాగారు. తన కోపాన్ని గూర్చి తనను తానే ఖండించుకొన్నారు, (నన్ను దాని లక్ష్యంగా చేసినవారిని దేవుడు క్షమించును గాక!) ఆలోచించుకోడానికి సమయం లేకపోవడమే దానికి కారణమని ఆయన అన్నారు. "అయ్యా, మనం శాశ్వతంగా విడిపోకముందు కొన్ని విషయాలు మీకు చెప్పడానికి మిమ్మల్ని మరొకసారి చూడాలని ఆశించాను; కానీ మీరు చనిపోతే వాటినన్నిటినీ ఒక్క క్షణంలో తెలుసుకుంటారని తలంచాను." "విడిపోయిన ఆత్మలు మన చిన్న విషయాలను పట్టించుకుంటాయో లేదో నాకు తెలియదు. పట్టించుకుంటే, మనుష్యులు తమ బాల్యపు మూర్ఖత్వాలను చూచినట్లే, లేదా నా ఇటీవలి కోపాన్ని నేను చూచినట్లే చూస్తాయి."

శుక్రవారం, ఏప్రిల్ 30. పడకలో ఉండగా ఆయనతో మరికొంత మాట్లాడాను. నాకు కావలసినవని ఆయన భావించినవన్నీ ఏర్పాటు చేశారు; వెంటనే నాకు ఒక ఇల్లు కట్టిస్తానని వాగ్దానం చేశారు; ఆయన నాపట్ల మునుపు ఎలా ఉండేవారో అలాగే ఉన్నారు.

ఆదివారం, మే 2. మేజర్ రిచర్డ్స్, శ్రీ హోర్టన్ అగస్టీన్‌లో నిర్బంధించబడ్డారని, సెయింట్ జార్జ్ వద్ద ఉన్న మనుష్యులు పారిపోయారని వచ్చిన వదంతిలో ఏమైనా నిజం ఉందా అని అడగడానికి నేను ఆయన వద్దకు వెళ్ళాను. ఆ పెద్దమనుష్యులు చక్కగా ఆదరించబడి ఉంటారని తాను ఆశిస్తున్నానని, కానీ ఇద్దరు సైనికులు శాంతియుతంగా ఆహార పానీయాల ప్రతిపాదన తెచ్చినందుకు ప్రజలు భయపడి పారిపోయారని; అందువలన మనుష్యులు తిరుగుబాటు చేసి, కెప్టెన్ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్‌ను ముందున్న స్థావరాన్ని విడిచి ఇంటివైపు తిరగమని బలవంతం చేశారని, ఆయన ఫెర్గూసన్ సలహా ప్రకారం అలా చేశారని; తాను వెంటనే వారిని వెదకడానికి వెళ్ళాలనుకొంటున్నానని ఆయన నాకు చెప్పారు. ఒక గంటలో ఆయన అలాగే బయలుదేరారు.

సాయంత్రం, శ్రీ మూర్‌ను (ఇంకా కొద్దిమందిని నేను ఒప్పించినట్లే) శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ నిర్దోషత్వం గూర్చి ఒప్పించడానికి ప్రయత్నించాను. అప్పుడు ఆయన రాబోవు అధికారుల జాబితాను నాకు చదివి వినిపించారు: ప్రధాన న్యాయాధికారిగా నియమించబడినది నా ప్రియ స్నేహితుడైన డాక్టరే

సోమవారం, మే 3. నేను మళ్ళీ అనుగ్రహంలోకి తీసుకోబడ్డానని ప్రజలు గమనించారు; వారి రెచ్చగొట్టే మర్యాదల వలన నేను దానిని తెలుసుకొన్నాను.

బుధవారం, మే 5. రాత్రి, సైనికులు ఆ పడవపై అనేకసార్లు కాల్పులు జరిపినా అది ఆగలేదని, అది అగ్రం వద్ద కనిపించిందని వార్త వచ్చింది. శత్రువును ఎదుర్కొనడానికి ఏ సన్నాహమూ లేకపోవడంతో ప్రజలు చాలా కలవరపడ్డారు. నేను పడుకొన్నాను, కానీ తుపాకీ శబ్దంతో త్వరలోనే మేల్కొన్నాను; లేచి చూడగా పట్టణమంతా తీవ్ర కలవరంతో కోట వైపు గుంపులుగా వెళ్ళుచున్నది. నేను భయం లేకుండా, అయితే విశ్వాసం కూడా లేకుండా, వారి వెనుక నెమ్మదిగా నడిచాను; ఆ గందరగోళానికి కారణం ఒక మిత్రుడైన ఇండియన్ అని తెలుసుకొని, తిరిగి వచ్చాను.

శనివారం, మే 8. వేగుల పడవకు చెందిన, చేయి విరిగిన ఒక పేద మనుష్యునితో నాకు హృదయాన్ని తాకే సంభాషణ జరిగింది. నేను అతనికి ఇచ్చిన క్రైస్తవ హెచ్చరిక గ్రంథం వలన తాను ఎంతో కదిలించబడ్డానని, దాని వలన మతం యొక్క సత్యం గూర్చి ఒప్పించబడ్డానని, కన్నీళ్ళ వలన చదవలేకపోయానని, పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరణలకు విధేయుడై నూతన జీవితం జీవించాలని పూర్తిగా నిశ్చయించుకొన్నానని అతడు ఒప్పుకొన్నాడు.

పది, పదకొండు గంటల మధ్య ఒక హెచ్చరికతో నేను మళ్ళీ మేల్కొన్నాను. స్త్రీలందరివలె నేనూ లేచాను; యుద్ధనౌక నుండి సంకేతం ఇవ్వబడినదని తెలిసింది. నేను స్త్రీలను పంపివేశాను, నేను కూడా వారంత మాత్రమే ఉపయోగపడేవాడినని, త్వరలోనే వారి మాదిరిని అనుసరించి మళ్ళీ నిద్రపోయాను.

ఆదివారం, మే 9. స్వతంత్ర దళానికి చాప్లెయిన్ అయిన శ్రీ డి. దిగి నా వైపు నడుచుకొంటూ వస్తున్నాడని నాకు తెలియజేయబడింది. అతని నైతిక ప్రవర్తన అతనికి సిఫారసు కాదు. నేను అడవిలోకి పారిపోవడానికి సరిగ్గా సమయం ఉంది, అలా అతని సందర్శనను తప్పించుకొన్నాను. మరునాటి ఉదయం శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ తిరిగి వచ్చారు; ఆయన నుండి తన యాత్ర గూర్చి ఈ వృత్తాంతాన్ని విన్నాను.

మే 1వ తేదీ శనివారం రాత్రి ఆలస్యంగా, కెప్టెన్ ఫెర్గూసన్‌తో "కరోలిన్" వేగుల పడవ వచ్చింది; మేజర్ రిచర్డ్స్, శ్రీ

హోర్టన్ (స్పానిష్ గవర్నర్ ఉత్తరాలకు జవాబులు తీసుకువెళ్ళినవారు) వారి కావలి స్థావరం వద్ద దిగారని, స్పానియార్డులు వారిని ఖైదీలుగా పట్టుకొన్నారని తాను నమ్ముచున్నానని అతను తెలిపాడు; ఎందుకంటే పెన్సిల్‌తో వ్రాసిన ఒక అస్పష్టమైన ఉత్తరం తప్ప వారిని గూర్చి మరేమీ వినలేదు; కెప్టెన్ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ క్రింద ఉన్న మనుష్యులు ఉన్న పడవలు సెయింట్ జార్జ్ అగ్రానికి ఈవైపు సుమారు ముప్ఫై మైళ్ళ దూరం వచ్చి, అక్కడ ఆదేశాల కొరకు వేచియున్నాయని; మనుష్యులు తిరుగుబాటు స్వభావంతో ఉన్నారని, హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ సెయింట్ ఆండ్రూస్ కోటకు వెనుదిరగవలసి వస్తుందని నమ్ముచున్నాడని; వారు తమ అధికారులను హత్య చేసి సముద్రపు దొంగలుగా మారుదురేమో, లేదా స్పానియార్డులచేత నాశనం చేయబడుదురేమో అని ఆయన భయపడుచున్నాడని. శ్రీ

ఓగిల్థోర్ప్ ఆదివారం యుద్ధనౌక ఎక్కి, అక్కడినుండి లెఫ్టినెంట్ నాయకత్వంలోని యుద్ధనౌక పడవతో, జార్జియా వేగుల పడవతో ముందుకు సాగారు. ఆ రాత్రి వారు కోట

సెయింట్ ఆండ్రూస్ చేరారు. సోమవారం వారు కంబర్‌లాండ్ దక్షిణ అగ్రం వద్దకు వచ్చారు; అక్కడ కెప్టెన్ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ నాయకత్వంలోని పడవలను కలుసుకొన్నారు. శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ వెంటనే వారిని తనతో సముద్రంలోకి తీసుకువెళ్ళి, అమేలియా ద్వీపం చుట్టూ తిరిగారు. పరిశీలించి చూడగా, ఆ మనుష్యులకు తిరుగుబాటు చేసే ఉద్దేశం లేదని, ఒక వ్యక్తి అబద్ధాల వలన ఆ అనుమానం కలిగిందని ఆయన కనుగొన్నారు; అందువలన ఆ వ్యక్తికి శ్రీ

ఓగిల్థోర్ప్ గాంట్లెట్ శిక్ష [రెండు వరుసల మధ్య పరుగెత్తి కొరడా దెబ్బలు తినే శిక్ష] విధించారు.

ఆయన స్పానిష్ కావలి స్థావరం కనిపించే పాయింట్ సెయింట్ జార్జ్‌కు వెళ్ళి, శ్రీ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ ముందు తన విడిదిని ఏర్పరచుకొన్న స్థలంలోనే వారిని తిరిగి నెలకొల్పారు. స్పానియార్డులు ఒక సంకేతం ఇవ్వాలని ఒప్పందం జరిగింది; అప్పుడు ఆయన తన పడవలతో అక్కడినుండి, గవర్నర్ కోరిక మేరకు అగస్టీన్‌కు వెళ్ళిన మేజర్ రిచర్డ్స్‌ను తిరిగి తెచ్చుటకు వెళ్ళును; గవర్నర్ ఆయనను తోడ్కొని రావడానికి గుర్రాలు పంపుతానని వాగ్దానం చేశాడు, కానీ పంపలేదు. మన మిత్రులైన ఇండియన్లు స్పానియార్డులను ఇబ్బంది పెట్టడానికి దాటి రాకుండా పడవలు నదులలో అటూ ఇటూ గస్తీ తిరగాలని కూడా ఒప్పందమైంది; అలాగే స్పానిష్ ఇండియన్లు మనల్ని ఇబ్బంది పెట్టడానికి దాటి రాకుండా వారు చూచుకొనాలి.

శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ ఆ మధ్యాహ్నం శాంతి పతాకంతో స్పానిష్ కావలి స్థావరానికి వెళ్ళారు; కానీ ఎవరూ కనిపించకపోవడంతో, పడవను లంగరు వద్ద విడిచి, అక్కడ ఎవరైనా కనిపిస్తారేమో చూడడానికి తానే ఒడ్డున దూకారు; ఆకస్మిక దాడిని నివారించడానికి ఇసుక దిబ్బలకు దూరంగా తీరం వెంట నడుస్తూ, ఆ దిబ్బలను చుట్టివచ్చి, కాళ్ళు కట్టబడిన రెండు గుర్రాలను కనుగొన్నారు. ఆయన ఒక తాటి ఆకుల గుడిసె వైపు ముందుకు వెళ్ళారు; కానీ అక్కడ ఎవరూ కనిపించలేదు. ఆ తరువాత, ఎవరైనా సమావేశానికి దిగివస్తారేమో చూడడానికి శాంతి పతాకాన్ని ఒక పెద్ద పచ్చిక మైదానంలోకి పంపారు.

దీనిపై స్కాట్లాండ్ యువకుడైన డబ్ల్యూ. ఫ్రేజర్ దగ్గరి అడవిలోకి వెళ్ళి, ఒక స్పానియార్డును కనుగొని శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ వద్దకు తీసుకువచ్చాడు; అతడు రెండు ఉత్తరాలు అందించాడు: ఒకటి మేజర్ రిచర్డ్స్ నుండి, మరొకటి శ్రీ

హోర్టన్ నుండి, శ్రీ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్‌కు ఉద్దేశించినవి; తాము రెండు రోజుల్లో ఆయన వద్దకు తిరిగి వస్తామని వాటిలో తెలియజేశారు. శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ ఆ మనిషికి ఒక సీసా మద్యం, ఆహారం, పొగాకు, ఉత్తరాలు తెచ్చినందుకు ప్రతిఫలంగా ఒక మోయిడోర్ నాణెం ఇచ్చి, మేజర్ రిచర్డ్స్, శ్రీ

హోర్టన్ ఎక్కడ ఉన్నారని అడిగారు. అతడు వారిని గూర్చి ఏమీ తెలియదని చెప్పాడు; తాను ఒక గుర్రపు సైనికుడనని, సుమారు పన్నెండు లీగుల దూరంలోని ప్రధాన కార్యాలయం నుండి అశ్వదళ కల్నల్ ఈ ఉత్తరాలతో తనను పంపాడని, ఒక ఆంగ్ల పడవ కనిపించే వరకు అక్కడ వేచి వాటిని అందజేయాలని చెప్పాడని; నాలుగు రోజులు ఒడ్డున పడుకొన్నా ఆ సమయంలో ఒక్క పడవ కూడా కనిపించలేదని అతడు తెలిపాడు. శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ అగస్టీన్ గవర్నర్ కొరకు ఉత్తరాలను అతనికి ఇచ్చి; గురువారం ఉదయం పది, పదకొండు గంటల మధ్య యుద్ధనౌక పడవతో, జార్జియా వేగుల పడవతో, ఏర్పాటు ప్రకారం ఆ మనిషిని మళ్ళీ కలవడానికి బయలుదేరారు.

నీటికి ఆంగ్ల వైపున, కెరటాలు విరిగే చోటుకు ఆవల ఇసుక తిన్నె వెనుక దాగి ఉన్న, మనుష్యులతో నిండిన ఒక తీర రక్షక నౌకను ఆయన కనుగొన్నారు; వెంటనే ఇసుక కొండల పక్కన అడవిలో దాగి ఉన్న కొందరు మనుష్యులను కూడా కనుగొన్నారు. శాంతి పతాకం ఎగురవేసిన పడవలను, తీర రక్షక నౌక దాగి ఉన్న ఒక అగ్రం వరకు దిగి రమ్మని ఇద్దరు గుర్రపు సైనికులు కనిపించి సైగ చేశారు: దానిపై శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్, సెయింట్ జార్జ్ అగ్రం వద్ద మనలను మన మనుష్యులను అడ్డగించడానికి ఆ నౌకను వెనుక విడిచిపెట్టకుండా ఉండాలని, ఆ రెండు పడవలతో తీర రక్షక నౌక వైపు తెడ్లు వేశారు.

దానిపై సుమారు డెబ్బై మంది ఉన్నట్లు కనిపించింది; మన పడవలలో ఇరవై నలుగురు ఉన్నారు. అది కొంతసేపు నిశ్చలంగా ఉంది; కానీ తాము కనుగొనబడినట్లు స్పష్టంగా తెలుసుకొనగానే, నమ్మశక్యం కాని వేగంతో, నేరుగా సముద్రంలోకి, అగస్టీన్ వైపు తెడ్లు వేసుకొని వెళ్ళిపోయారు.

శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ ఆ గుర్రపు సైనికుల వద్దకు తిరిగి వచ్చారు; వారు పడవ దగ్గరకు రావడానికి బొత్తిగా ఇష్టపడనట్లు కనిపించారు; కానీ చివరకు, శ్రీ

ఓగిల్థోర్ప్ ఆయుధం లేని ఒక మనిషిని ఒడ్డుకు పంపితే ఒక ఉత్తరాన్ని స్వీకరించడానికి ఒప్పుకొన్నారు. వారిలో ఒకడు, అధికారిలా కనిపించేవాడు, స్పెయిన్ రాజు భూమిపై దిగకూడదని పడవలను నిషేధించాడు. అది స్పెయిన్ రాజు భూమి కాబట్టి, స్పానియార్డులు కోరినందున ఆంగ్లేయులు దానిపై దిగకుండా ఉంటారని; అయితే నదికి అవతల వైపున ఉన్న ఇంగ్లాండ్ రాజు భూమిపై దిగడానికి స్పానియార్డులకు స్వాగతమని, అక్కడ తనతో ఒక గ్లాసు మద్యం పుచ్చుకొనడానికి వారికి స్వాగతమని శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ జవాబిచ్చారు. శ్రీ హోర్టన్, శ్రీ రిచర్డ్స్ గూర్చి వార్త అడిగి, వారికి ఏమైనా పంపగలడా అని అడిగారు. అతడు వారిని గూర్చి ఏమీ తెలియదని చెప్పాడు; తన ఆదేశాలను పన్నెండు లీగుల దూరంలో విడిది చేసిన అశ్వదళ కల్నల్ నుండి పొందుతాడని, ఆయనకు తప్ప మరెవరికీ వార్త తీసుకువెళ్ళలేనని చెప్పాడు. దీనిపై "హాక్" యుద్ధనౌక లెఫ్టినెంట్ శ్రీ మూర్, అగస్టీన్ గవర్నర్‌తో చర్చించడానికి శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ పంపిన పెద్దమనుష్యులను తిరిగి తోడ్కొని వెళ్ళడానికి తాను పడవలతో అక్కడికి వచ్చానని, స్పానిష్ ప్రధాన భూభాగంపై ఎప్పుడైనా మూడు మంటలు వేసినట్లయితే, ఆ పెద్దమనుష్యులు వచ్చారనే సంకేతంగా తీసుకొని, పడవతో దాటి వచ్చి వారిని తీసుకువెళ్తానని అశ్వదళ కల్నల్‌కు ఒక ఉత్తరం వ్రాశాడు. ఆ స్పానిష్ అధికారి రాత్రి ఆ ఉత్తరాన్ని అశ్వదళ కల్నల్‌కు అందజేస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ ఒక జవాబు ఎదురుచూస్తూ శనివారం రాత్రి వరకు ఉండి, ప్రతిరోజూ స్పానిష్ వైపుకు పంపారు; కానీ చర్చించడానికి ఎవరూ దొరకలేదు. లోతట్టు కావలి స్థావరం వద్ద వారికి ద్రాక్షతోట, టర్కీ కోళ్ళ మందలు, పశువులు, గుర్రాలు ఉన్నాయి; కానీ మన మనుష్యులు వాటిలో దేనినీ ముట్టుకోకుండా చాలా జాగ్రత్త తీసుకోబడింది. శనివారం రాత్రి శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్, కెప్టెన్ హెర్మ్స్‌డార్ఫ్‌ను ఆయుధాలు గల ఒక పెరియాగా పడవతో, జార్జియా వేగుల పడవతో, మరొక పడవతో విడిచిపెట్టి బయలుదేరారు.

మంగళవారం, మే 11. నా బలం ఇప్పుడు ఎంతగా కోలుకొన్నదంటే మళ్ళీ వేదభాగాన్ని వివరించగలిగాను. మరునాటి ఉదయం వేదభాగంలో దోతానులో సైన్యంచేత చుట్టబడిన ఎలీషా వృత్తాంతం ఉంది. క్రైస్తవులుగా ఈ మాటలను మనకు అన్వయించుకొనడం మన ప్రత్యేకాధికారం: "మనతో కూడా ఉన్నవారు వారితో కూడా ఉన్నవారికంటె అధికులు." రెండవ పాఠంలో దేవుడు మనతో ఇంకా స్పష్టంగా మాట్లాడారు: "ఇదిగో తోడేళ్ళ మధ్యకు గొఱ్ఱెలను పంపినట్లు నేను మిమ్మును పంపుచున్నాను; కాబట్టి మీరు సర్పములవలె వివేకులును, పావురములవలె నిష్కపటులునై యుండుడి. మనుష్యులను గూర్చి జాగ్రత్తగా ఉండుడి; వారు మిమ్మును సభలకు అప్పగింతురు; ...... నా నిమిత్తము మీరు అధిపతుల యెదుటికిని రాజుల యెదుటికిని తేబడుదురు." "నా నామము నిమిత్తము మీరు అందరిచేత ద్వేషింపబడుదురు; అయితే అంతమువరకు సహించినవాడే రక్షింపబడును. వారు ఈ ఊరిలో మిమ్మును హింసించునప్పుడు మరియొక ఊరికి పారిపొండి." "శిష్యుడు తన బోధకుని మించినవాడు కాడు." "కాబట్టి వారికి భయపడకుడి; కప్పబడినది ఏదియు బయలుపరచబడకపోదు, మరుగైనది ఏదియు తెలియబడకపోదు." (మత్తయి 11:16-26.) దీనిని వివరించుచుండగా, నిర్దోషికి ఇచ్చే ఆ ధన్యకరమైన ఆదరణ విషయంపై నేను నొక్కిచెప్పాను: అబద్ధ నిందలో అతడు ఇక్కడ ఎంత బాధపడినా, ఆరోపకుడు ఆరోపితుడు ముఖాముఖి కలిసే దేవుని న్యాయమైన న్యాయస్థానం ముందు అతడు త్వరలో నిర్దోషిగా నిరూపించబడతాడు; అప్పుడు దోషి తాను అన్యాయంగా నిందించిన వానిని విడుదల చేసి, ఆ దుర్మార్గాన్ని తానే తిరిగి తీసుకుంటాడు. సరిగ్గా నాకు ఎదురుగా ఉన్న పేద డబ్ల్యూ. దీనిని భరించలేక, మొదట వీపు తిప్పి, తరువాత సభ వెనుకకు తొలగిపోయింది.

శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ మళ్ళీ దక్షిణ దిశగా బయలుదేరడానికి నేను వేచియుండగా, ఇటీవలే సవన్నా నుండి వచ్చిన శ్రీ ఆప్పీ అనే యువకుడు నన్ను సమీపించాడు. బాప్తిస్మం పొందాలనే తన కోరికను అతడు చెప్పాడు (అంతకుముందు సాధారణ వ్యక్తి ఇచ్చిన బాప్తిస్మం మాత్రమే పొందియున్నాడు). తన చిత్తశుద్ధిని ఇంకా ఎక్కువ కాలం పరీక్షించుకోవాలని నాకు అనిపించింది. అతడు తాను చేసుకోబోయే వివాహం గూర్చి చెప్పాడు, ఆమె కుమారి

బోవీ; ఇద్దరూ దానికి తగినంతగా సిద్ధపడలేదని భావించి, నేను అతనిని వారించాను. తన చిత్తాన్ని అణచుకొనడంలో అతడు తక్కువ ప్రగతి సాధించాడు; లోకంలోకి తనను తాను పడవేసుకొనకముందు లోకానికి మరింత చనిపోయినవాడై ఉండవలసి ఉంది.

అర్ధరాత్రి సమీపంలో శ్రీ ఓగిల్థోర్ప్ వద్ద సెలవు తీసుకొన్నాను; ఆయన ఇతర పడవల వెనుక, సెయింట్ జార్జ్ వైపు వేగుల పడవలో బయలుదేరారు. ఆ రాత్రి మిగిలిన భాగాన్ని

కావలి గదిలో నేలపై గడిపాను.

మరునాడు నాలుగు గంటలకు సవన్నాకు బయలుదేరాను; ఇండియన్ వ్యాపారులు లైసెన్సులు తీసుకొనడానికి నన్ను కలవడానికి అక్కడికి దిగివస్తున్నారు. ఈ కొలిమి నుండి నాకు కలిగిన విడుదలకు నేను ఎంతో ఆనందించాను, అలా ఆనందించినందుకు నన్ను గూర్చి నేనే కొంత సిగ్గుపడ్డాను.

ఆదివారం, మే 16. మేము స్కిడ్డోవే వద్ద దిగి, శ్రీమతి ఎం. ఇంట భోజనం చేశాము. తరువాత చుట్టూ తిరిగి, ద్వీపంలో ఉన్న కొద్దిమందిని ప్రార్థనలకు రమ్మని అడిగాను; వారు అలాగే వచ్చారు, నేను ప్రార్థనలు చదివి కావలి గదిలో సుమారు పదిమందికి ప్రసంగించాను; సాధ్యమైతే నెలకొకసారి వారికి సేవ అందేలా ఏర్పాటు చేస్తానని వాగ్దానం చేశాను.

నాలుగు గంటలకు మేము మా పడవకు తిరిగి వచ్చి, ఆరు గంటలకు థండర్‌బోల్ట్ చేరాము; అక్కడినుండి మిగిలిన ఐదు మైళ్లు సవన్నా వరకు నడిచి వెళ్ళాను. శ్రీ ఇంగ్హామ్, శ్రీ డెలమోట్, మా సహోదరుడు నా అనూహ్యమైన రాకకు ఆశ్చర్యపడ్డారు; కానీ ఆలస్యమైనందున, మేమందరం గదిలో ఎవరి మూలకు వారు చేరి, మంచమేమీ లేకుండానే ఉదయం వరకు గాఢంగా నిద్రించాము.

బుధ., మే 19. మా ఒప్పందం ప్రకారం, నా సహోదరుడు ఫ్రెడరికాకు బయలుదేరాడు; ఆయన లేని సమయంలో నేను సవన్నా బాధ్యత తీసుకున్నాను. నాపై పడిన కష్టతరమైన బాధ్యత, ఉదయం సాయంత్రం వందమంది శ్రోతలకు పాఠభాగమును వివరించడమే. నా స్వంత ధైర్యమునకు నేనే ఆశ్చర్యపడ్డాను; అది నాది కాదని అంగీకరించాను. ఆ రోజు సాధారణంగా నా సంఘస్థులను దర్శించుట, పాఠభాగమును పరిశీలించుట, శ్రీ ఇంగ్హామ్, డెలమోట్, అప్పీలతో సంభాషించుట అనే వాటితో గడిచేది.

మంగళ., మే 25. నయం కాని వ్యాధితో మరణిస్తూ పడి ఉన్న పదిహేనేళ్ల బాలికను దర్శించాను. పట్టణంలోని మంచి వ్యక్తులలో ఒకరైన ఆమె తల్లిదండ్రులు నాకు తెలిపినట్లు, ఆమె అనేక నెలలుగా ఆ స్థితిలో ఉంది. ఊపిరి పీల్చుకుంటున్న శవాన్ని చూసి నేను ఉలిక్కిపడ్డాను. నిజమైన శవమేదీ దీనిలో సగమైనా భయంకరంగా ఉండదు.

ఆమె మూలుగులు, కేకలు మాత్రమే ఆమెను శవం నుండి వేరుచేసేవి. అవి ఏమాత్రం ఆగలేదు; అయినా ఆమె పూర్తిగా స్పృహలోనే ఉంది; నేను దేవునిపై నమ్మకముంచమని చెప్పి, దయ్యము పట్టినవారి కొరకైన ప్రార్థనలు చదివినప్పుడు ఆమె బలహీనంగా కనులెత్తి చూడడమే దీనికి నిదర్శనం. మేమందరం కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాము. నన్ను మళ్లీ రమ్మని ఆమె సైగలు చేసింది.

శుక్ర., మే 28. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ సరిహద్దుల నుండి తిరిగి వచ్చాడు. ఆయన దండయాత్ర వివరాలను ట్రస్టీలకు ఆయన వ్రాసిన లేఖ నుండి నేను ఈ విధంగా ఉదహరించాను:

ట్రస్టీలకు:-

"శాంతి పతాకముతో పంపబడిన మా దూతలను నిర్బంధించి, అంతర్జాతీయ చట్టమును బహిరంగంగా భంగపరచిన తరువాత, ఇకపై శత్రుత్వములు తప్ప మరేమీ ఆశించలేకపోయాను; కనుక బలమును బలముతో ఎదుర్కొనుటకు సిద్ధమయ్యాను. మా సంఖ్య చిన్నదైనా అనుమతించినంత వేగంగా, స్పానిష్ ముందు కావలి స్థావరాల కంటికి కనబడేటంత సమీపంలో ఉన్న సెయింట్ జార్జ్ పాయింట్‌ను బలపరచాము; సర్ ఫ్రాన్సిస్ డ్రేక్ నిర్మించిన ఒక కోట శిథిలాలు అక్కడ దొరకడంతో మాకు చాలా సులువైంది: కాలము చేసిన పగుళ్లను బాగుచేసి, కంచె కట్టి, మొదట ముప్పై అడుగుల లోతున్న కందకములను శుభ్రపరచడం తప్ప మాకు వేరే పని లేకపోయింది. స్వతంత్ర దళము, యుద్ధనౌక ఫ్రెడరికాకు దిగువన నిలిపి ఉన్నందున, సెయింట్ జార్జ్ పాయింట్ దళాన్ని పెంచడానికి అక్కడి నుండి, స్కాటిష్ నివాసాల నుండి వీలైనంత మంది మనుష్యులను రప్పించాను. మేము సైనికులను, ఫిరంగులను తెప్పించుకుంటూ ఉండగా, అగస్టీన్ గవర్నరు ముందే మా దూతలను నిర్బంధించి ఉండి, మా నివాసములను పరిశీలించడానికి, కరోలినా నుండి వచ్చిన వార్తలు చెప్పినంత బలహీనులుగా మేము ఉన్నట్లయితే మమ్ములను తొలగించడానికి, కాల్బలము కల్నల్ డాన్ ఇగ్నేషియోను తన ఎంపిక చేసిన ముప్పై మందితో, కొందరు యమసా ఇండియనులతో, బలమైన పడవ నావికులతో కలిపి, సుమారు అరవై మందిని ఒక పెద్ద పడవలో పంపాడు. డాన్ ఇగ్నేషియో సముద్ర మార్గాన వచ్చి, గుర్తించబడకుండా జెకిల్ సౌండ్‌లోకి ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నించాడు; సముద్ర అగ్రభాగంలో కావలి నడిపిస్తున్న ఎన్సైన్ డెలిగాల్ వారిని కనుగొన్నాడు. వారెవరో చెప్పమని అతడు కేక వేసెను; వారు నిరాకరించగా, అతడు కొన్ని ఫిరంగులను వట్టి మందుతో పేల్చెను; అదే సమయంలో సౌండ్ లోపల లంగరు వేసిన యుద్ధనౌకను వారు చూశారు. వారు ఎంతో తొందరగా సముద్రంలోకి పరుగెత్తి, కంబర్లాండ్ ద్వీపం దగ్గర మరో ముఖద్వారం గుండా లోపలికి రావడానికి ప్రయత్నించారు; అక్కడ సెయింట్ ఆండ్రూస్ నుండి వచ్చిన స్కాటిష్ వారు వారిని ప్రశ్నించారు. వారు జవాబివ్వలేదు, పతాకాలను కూడా ఎగురవేయలేదు, కానీ అంతటి తొందరతో తెడ్డు వేసుకుంటూ పారిపోయారు; ఆ రాత్రే దాదాపు అరవై మైళ్ల దూరంలోని సెయింట్ జాన్స్ నది వద్ద ఉన్న స్పానిష్ ముందు కావలి స్థావరాలను చేరుకున్నారు.

"డాన్ ఇగ్నేషియో రాత్రివేళ దిగి, డాన్

పెడ్రో డి లంబెర్టీతో సమావేశమయ్యాడు; అతడు స్పానిష్ అశ్వదళ అధిపతి, నూట అరవై కాల్బలముతో, ఏభై అశ్వములతో భూమార్గాన కావలి స్థలానికి వచ్చి ఉన్నాడు. వారు కలిసిన రెండు కోటలనుబట్టి, అక్కడ యుద్ధనౌక ఉండడంబట్టి, మా బలమంతా ఫ్రెడరికాలోనే ఉన్నదనీ, ఫోర్ట్ సెయింట్ జార్జ్ వద్ద మేము బలహీనులమనీ నిర్ణయించుకున్నారు; అందువలన మా పడవలలో కొన్నింటిని ఆకస్మికంగా పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించి, వారి సమాచారం ప్రకారం తమ గుర్రాలను వదలి, తమ మనుష్యులను నీటి మార్గాన దాటించి, ఆ మరుసటి రాత్రి మాపై దాడి చేయాలని తీర్మానించారు. ఇది బుధవారము నాడు. స్పానిష్ ప్రధాన భూభాగంలో కొన్ని మంటలను చూసి, సైన్యములు దిగివస్తున్నాయని నిర్ధారించుకొని, గురువారం ఉదయం మా సహాయకులు వచ్చేవరకు వారు మాపై దాడి చేయకుండా ఆలస్యం చేయడానికి, మేము తెచ్చుకున్న రెండు బండి ఫిరంగులను, రెండు స్వివెల్ ఫిరంగులను అడవిలోకి తీసుకుపోయాను, తద్వారా అవి ఎక్కడినుండి పేలుతున్నాయో స్పానియార్డులు గుర్తించలేరు; స్వివెల్ ఫిరంగులను ఏడు వందన కాల్పులు వచ్చేలా మాటిమాటికి మళ్లీ నింపమని ఆజ్ఞాపించి, బండి ఫిరంగులతో ప్రత్యుత్తరంగా ఐదు కాల్పులు చేయించాను. స్వివెల్ ఫిరంగుల శబ్దం చిన్నదిగా ఉండుటచేత అవి దూరంలోని ఓడ వందనం చేస్తున్నట్లు తోచాయి, బండి ఫిరంగులు తీరం నుండి ప్రత్యుత్తరమిచ్చే ఫిరంగి దళములవలె తోచాయి.

"స్పానియార్డులను కలుసుకోవడానికి శాంతి పతాకముతో రెండు పడవలలో నేను బయలుదేరాను.

ఆ ఫిరంగి శబ్దాల వలన కొత్త బలగము వచ్చిందని వారు నిర్ధారించుకున్నారు, నేను తరువాత విన్నట్లు; మా పడవలు వారివైపు వేగంగా తెడ్డు వేయడం చూసి ఆ నిర్ధారణ మరింత బలపడింది: అందుచేత వారి పెద్ద పడవ అగస్టీన్ వైపు వీలైనంత త్వరగా వెళ్లడం మంచిదనుకుంది. అక్కడ అతి శ్రమతో అలసిన సైనికులు, పడవ నావికులు, తమ స్వంత పేరును కాపాడుకొనడానికి మా బలమును, శ్రద్ధను అతిశయోక్తులుగా చెప్పి, అంత భయంకరమైన వార్తలను వ్యాపింపజేయగా, ప్రజలలో సాధారణ గందరగోళము పుట్టింది.

"ఆ రాత్రి నేను అడవిలో, పాయింట్ సెయింట్ జార్జ్ నుండి కొన్ని రెండు, కొన్ని మూడు మైళ్ల దూరంలో, అనేక మంటలను వెలిగింపజేశాను. శుక్రవారం ఉదయం, డాన్ పెడ్రో నాయకత్వంలోని కాల్బలమును అశ్వదళమును, పెద్ద పడవ తమను విడిచిపెట్టినందున ద్వీపములోకి మాకు ఎదురుగా దాటి వచ్చే అవకాశం ఏమాత్రం లేదని తెలుసుకొని; అడవిలోని అనేక మంటలనుబట్టి క్రీక్ ఇండియనులు వచ్చారని ఊహించి; మా కదలికలను గమనించడానికి కొద్దిమంది అశ్వ కావలివారిని విడిచిపెట్టి, క్రమబద్ధంగా అగస్టీన్‌కు వెనుదిరిగారు. వారి రాకతో గందరగోళము రెట్టింపైంది; యుద్ధనౌక సముద్రమార్గాన చేసినట్లే ఇండియనులు భూమార్గాన వారి రాకపోకలను నరికివేస్తే తాము కరువుతో నశిస్తామని వారు భయపడ్డారు. గవర్నరు యుద్ధ సభను పిలువవలసి వచ్చెను; అందులో పెద్ద అధికారులు, నిజానికి దాదాపు అందరూ, నేను పంపిన పెద్దమనుష్యులను వెంటనే విడుదల చేసి, ఒక అధికారిని తోడిచ్చి, అత్యంత గౌరవప్రదంగా తిరిగి పంపాలనీ, ఆయన నాతో చర్చించి, ఇండియనులు తమపై దాడి చేయకుండా నేను వారిని నియంత్రించాలని కోరాలనీ అభిప్రాయపడ్డారు; అదే సమయంలో స్పెయిన్ రాజుకు చెందిన భూములలోను ప్రదేశములలోను మేము ఎందుకు స్థిరపడ్డామని నన్ను అడగాలని కూడా అభిప్రాయపడ్డారు.

"ఈ సంగతులేమీ తెలియక, స్పానియార్డులు వెనుదిరిగారనే తప్ప, నేను గురువారం నుండి ఆదివారం వరకు ఫోర్ట్ సెయింట్ జార్జ్ వద్ద ఉన్నాను; ఆ సమయంలో కొత్త సైన్యములు వచ్చాయి: మేమందరం, ఈ సందర్భములో తమను తాము విశిష్టులుగా చూపుకొన్న రాజు దళపు అధికారులతో సైనికులతో కలిసి, పనికి పూనుకొని, నదివెంట ఉన్న బురుజులపై కొన్ని ఫిరంగులను నిలిపి, కోటకట్టడాలను మంచి పురోగతిలోకి తెచ్చాము; కోటను కెప్టెన్

హెర్మ్స్‌డార్ఫ్ ఆధీనంలో ఉంచి, అత్యంత శ్రద్ధతో ఫ్రెడరికాకు తిరిగి వచ్చాను.

"అక్కడ ఉచీల రాజు ముప్పై మందితో ఉన్నాడు; స్పానియార్డులకు వ్యతిరేకంగా మరో వంద మందితో నాకు సహాయపడతానని అతడు ముందుకు వచ్చాడు. రాజు టోమో

చాచీ కూడా ముప్పై మందితో అక్కడ ఉన్నాడు; స్పానియార్డులపై పడాలని వందలకొద్దీ క్రీక్ ఇండియనులు ఆతురపడుతున్నారనే వార్త కూడా తెచ్చాడు. మూడు రోజులలో, అప్పటికి ముట్టడికి గురై ఉండవచ్చని నేను భావించిన సెయింట్ జార్జ్‌ను విడిపించడానికి, ఒక పెద్ద పెరియాగువాతో, ఏభై మంది మనుష్యులతో, రెండు నెలలకు సరిపడు ఫిరంగులు ఆహారములతో, పది తెడ్ల రెండు పడవలతో, తమ స్వంత పడవలలో ఇండియనులతో కలిసి బయలుదేరాను.

దేవుడు మమ్ములను వర్ధిల్లజేయుటకు సంతోషించెను; సెయింట్

జార్జ్‌కు సుమారు పదిహేను మైళ్ల దూరంలో, నా అదృష్టవశాత్తూ మిగిలిన పడవల కంటే ఒక గంట ముందు ఉండగా, శాంతి పతాకము ఎగురుతున్న ఒక స్పానిష్ పడవను కలిశాను; అందులో శ్రీ డెంప్సీ, అగస్టీన్‌కు పంపబడిన పెద్దమనుష్యులు, వారితో పాటు వారి అశ్వదళ కెప్టెన్ డాన్ పెడ్రో డి

లంబెర్టీ, గవర్నరు కార్యదర్శియు దళ సహాయ అధికారియు అయిన డాన్ మాన్యుయెల్ ఉన్నారు. ఇండియనులు ముందు లేకపోవడం అదృష్టం; ఉండి ఉంటే వారు నిశ్చయంగా ఆ స్పానిష్ పడవతో పోరాటానికి దిగేవారు; ఉన్నదున్నట్లుగానే కూడా, వారిని ఫ్రెడరికా వరకు కాపాడేందుకు ఒక పది తెడ్ల పడవను పంపి, దానిని నేను కష్టంగా మాత్రమే నివారించగలిగాను. తరువాత వారిని యుద్ధనౌకలోకి స్వీకరించమని ఆజ్ఞాపించాను, అక్కడ వారు నాతో భోజనం చేశారు. నా కుడిప్రక్క రాజు సైనికుల కావలి బాకులు బిగించి, ఎడమ ప్రక్క హైలాండర్లు తమ డాళ్లతో, దూసిన పెద్ద కత్తులతో నిలిచి ఉండగా, నాకు సాధ్యమైనంత గొప్ప లాంఛనంతో వారిని స్వీకరించాను.

"భోజనం తరువాత, ఓడ నుండి ఫిరంగి కాల్పులు జరుగుతుండగా, బ్రిటన్ రాజు ఆరోగ్యము, స్పెయిన్ రాజు ఆరోగ్యము కొరకు పానీయము చేశాము; దానికి సముద్ర అగ్రభాగంలోని డెలిగాల్ కోట నుండి పదిహేను ఫిరంగి కాల్పులతో సమాధానం వచ్చింది. దాని తరువాత సెయింట్

ఆండ్రూస్ కోట ఫిరంగులు, ఆ తరువాత నేను ముందే ఆజ్ఞాపించినట్లు ఫ్రెడరికా, డేరియన్ ఫిరంగులు మోగాయి. ఇన్ని కోటలు, అన్నీ ఒకదాని శబ్దం ఒకటి వినబడేటంత సమీపంలో ఉన్నందుకు స్పానియార్డులు ఎంతో ఆశ్చర్యపడినట్లు కనిపించారు. డాన్

పెడ్రో చిరునవ్వు నవ్వి, 'డాన్ ఇగ్నేషియో వెళ్లినదానికంటే ఎక్కువ తొందరగా ఇంటికి తిరిగిరావడంలో ఆశ్చర్యమేమీ లేదు' అన్నాడు. ఆరోగ్యపానములు ముగిసిన తరువాత, నగ్నంగా, రంగులు పూసుకొని, తలలపై ఈకలు అలంకరించుకొన్న అనేకమంది ఇండియనులు ఓడలోకి వచ్చారు. సంపూర్ణ శాంతి సమయములో తమ మనుష్యులలో కొందరిని చంపినందుకు స్పానియార్డులపై న్యాయము చేయమని వారు నన్ను కోరారు. ఆ స్త్రీని పట్టుకొన్న తరువాత ఆమెను అనేకమంది పురుషులు దుర్వినియోగం చేశారనీ, రెండు రోజులు వారి కామాన్ని తీర్చిన తరువాత వారు ఆమెను కర్కశంగా ప్రాణంతో కాల్చివేశారనీ వారు ఇంకా రుజువు చేశారు.

"డాన్ పెడ్రో అనేక ప్రశ్నలు అడిగి, ఆ సంగతిని గూర్చి తనకు పూర్తిగా నమ్మకం కలిగిందని ఒప్పుకొన్నాడు; ఆ సమయంలో తాను మెక్సికోలో ఉన్నానని చెప్పి దానిని క్షమించబూనుకొన్నాడు; గవర్నరు కొత్తగా స్పెయిన్ నుండి వచ్చినవాడై, ఆ దేశపు ఆచారాలు తెలియనివాడై, ఫ్లోరిడాల పోహోయా రాజు నాయకత్వంలో ఇండియనులను పంపించాడనీ, ఆ రాజు క్రీక్ ఇండియనులతో యుద్ధము చేయవద్దన్న తన ఆజ్ఞలను మించిపోయాడనీ చెప్పాడు. కానీ ఇండియనులు ఆ సమాధానముతో తృప్తి చెందక పోవడంతో, తాను అగస్టీన్‌కు తిరిగి వెళ్లిన తరువాత, ఆ పోహోయా రాజు దొరికినట్లయితే అతనికి మరణశిక్ష విధిస్తాననీ, దొరకకపోతే స్పానియార్డులు అతని ప్రజలకు మందుగుండు గాని ఆయుధాలు గాని మరేదీ గాని సరఫరా చేయక వారిని క్రీక్ ఇండియనులకే విడిచిపెడతారనీ అతడు హామీ ఇచ్చాడు. అతడు బాగా మాట్లాడాడని ఇండియనులు జవాబిచ్చారు; స్పానియార్డులు అతడు చెప్పినట్లు చేస్తే వారి మధ్య అంతా తెల్లగా ఉంటుందనీ, లేనిపక్షంలో తాము ప్రతీకారము తీర్చుకొంటామనీ చెప్పారు; అయితే నా కోరికపై తుది సమాధానము వచ్చేవరకు దాని నుండి వారు విరమిస్తారని చెప్పారు.

"ఇండియనుల విషయములు ఈ విధంగా కుదిరిన తరువాత, మేము స్పానిష్ కమిషనర్లతో సమావేశమయ్యాము. నా అధీనంలో ఉన్న ఇండియనులను నేను నియంత్రించినందుకు వారు నాకు కృతజ్ఞతలు చెప్పి, ఎగువ ఇండియనుల పట్ల కూడా ఆ శ్రద్ధను విస్తరింపజేస్తానని ఆశించారు. తరువాత వారు తమ పత్రాలను చూపి, స్పెయిన్ రాజుకు చెందిన భూములైన సెయింట్ సైమన్స్‌లో నేను ఏ హక్కుతో స్థిరపడ్డానో తెలుసుకోగోరే విషయాలుగల ఒక కాగితమును సమర్పించారు. నేను ఆ కాగితము తీసుకొని, మరునాడు సమాధానమిస్తానని వాగ్దానం చేశాను. నా సమాధానసారము ఇది: ఆ భూములు సందేహము లేని హక్కుచేత ఇంగ్లాండ్ రాజుకు చెందినవి; నేను అత్యంత జాగ్రత్తతో వ్యవహరించాను, ఆ భూములకు స్థానికులును స్వాధీనదారులును అయిన

ఇండియనులను నాతో తీసుకువెళ్లాను; ఏ స్పానిష్ స్వాధీనములైనా ఉన్నాయేమో చూడడానికి ప్రతి స్థలమును పరిశీలించి, వారి ముందు కావలి స్థావరము ఒకటి కనబడే వరకు ముందుకు సాగాను, దానికి ఎదురుగా ఎవరిపైనా ఏ శత్రుత్వమూ చేయకుండా, ఎవ్వరినీ తొలగించకుండా ఆంగ్లేయులను స్థిరపరచాను. కాబట్టి నేను రాజు రాజ్యాన్ని విస్తరించలేదు, ఇండియనులకు, పైరెక్స్‌కు, అటువంటి అక్రమ మనుష్యులకు ఆశ్రయమైయున్న ఆ భాగమును క్రమబద్ధమైన దళములతో మాత్రమే స్థిరపరచాను.

"సాయంత్రం మిగిలిన భాగాన్ని సంభాషణలో గడిపాము; అది ప్రధానంగా స్పానియార్డులకు ఆంగ్లేయులకు ఒకరికొకరు కనబడేంత దూరంలో క్రమబద్ధమైన దళములు ఉండడం ఎంత సౌకర్యకరమో అనే దానిపై నడిచింది. డాన్ పెడ్రో చిరునవ్వు నవ్వి, దానికి తాను సులువుగా అంగీకరిస్తానని, నది దక్షిణ ప్రక్కన (అది చార్లెస్‌టౌన్‌కు ఐదు మైళ్లలోపలే ఉంది; మొదటి చార్లెస్ రాజు కాలంలో స్పానియార్డులకు అక్కడ ఒక దళం ఉండేది) తమ స్పానిష్ కావలి ఉంటే తనకు బాగా నచ్చుతుందని చెప్పాడు. అది ఉన్నట్లుగానే ఉండడం మేలని నేను జవాబిచ్చాను, ఎందుకంటే మధ్య అనేక ప్రజలు నివసిస్తున్నారు, వారిని అతని అభిప్రాయములకు ఎన్నటికీ ఒప్పించలేము. చివరకు

డాన్ పెడ్రో, సరిహద్దుల నిర్ణయమును యూరప్ ఆస్థానములకు నివేదించవలెనని స్పానియార్డులు భావిస్తారని నాకు తెలియజేశాడు: ఆ ఉద్దేశ్యంతో తాను వారి ఆస్థానానికి వ్రాస్తాడనీ, ఈ లోపల ఏ శత్రుత్వాలు జరుగకూడదనీ, ఈ ఉద్దేశ్యంతో ఒప్పందముపై ప్రభుత్వముతో సంతకం చేయడానికి నేను ఒక కమిషనరీని పంపాలనీ కోరాడు. అందుచేత శ్రీ డెంప్సీని నా కమిషనరీగా నియమించి, వారితో తిరిగి వెళ్ళమని చెప్పాను.

"డాన్ పెడ్రో అగస్టీన్‌లో పాలించే మనిషి, గవర్నరు కంటే యుద్ధ సభలో అతనికి ఎక్కువ పలుకుబడి ఉంది. అతడు సెయింట్ జార్జ్

పాయింట్ దాటి వెళ్లేటప్పుడు, తమ దళానికి కానుకగా ఒక పూర్తి ఎద్దును పంపాడు. నాకు కొన్ని మిఠాయిలు, చాక్లెట్ ఇచ్చాడు. నేను అతనికి ఒక బంగారు గడియారము, ఒక తుపాకి, తాజా ఆహార సామగ్రి ఇచ్చాను. డాన్ మాన్యుయెల్‌కు ఒక వెండి గడియారము ఇచ్చి, వారిని తోడుకొని వెళ్ళడానికి ఒక పడవను తిరిగి పంపాను. స్పానియార్డులు ఏదైనా శత్రుత్వము చేసినట్లయితే, ఇండియనుల సహాయంతో నేను అగస్టీన్‌ను సులభంగా నాశనం చేయగలిగి ఉండేవాడిని. కానీ దేవునికి స్తోత్రం, ఆయన ఆశీర్వాదముచేత, డెంప్సీ శ్రద్ధచేత, డాన్ పెడ్రో వివేకముచేత, రక్తపాతమంతా నివారింపబడింది."

శని., మే 29. ఈ సాయంత్రం పది గంటలకు నా వర్తకులను మొదటిసారి శ్రీ

కాస్టన్ ఇంట, అంటే ప్రధాన బైలిఫ్ ఇంట, కలుసుకొన్నాను; అనేక వారాల పాటు ప్రతిరోజూ వారిలో ఎవరో ఒకరిని నేను అలా కలుసుకొన్నాను.

సోమ., మే 31. మధ్యాహ్న సమయంలో శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ తాను న్యాయస్థానానికి వెళ్తున్నట్లు మాకు కబురంపాడు. మేము వెళ్లి ప్రజలకు ఆయన చేసిన ప్రసంగాన్ని విన్నాము; దాని ముగింపులో ఆయన ఇలా అన్నాడు: "ఇక్కడ ఎవరైనా, ఉద్యోగంలో ఉన్నవారి చేతగాని లేనివారి చేతగాని, ఎవరిచేతనైనా అన్యాయానికి గాని పీడనకు గాని గురై ఉంటే, ఫిర్యాదు చేయడానికి వారికి స్వేచ్ఛ, పూర్తి స్వేచ్ఛ ఉంది. వారు తమ ఫిర్యాదులను వ్రాతపూర్వకంగా నా ఇంటి వద్ద అప్పగించవచ్చు.

నేనే అన్నింటినీ స్వయంగా చదివి, ప్రతి ఒక్కరికీ న్యాయం చేస్తాను."

సాయంత్రం ఎనిమిది గంటలకు నేను ఆయనను దర్శించగా, ముగ్గురు

న్యాయాధిపతులు అక్కడ ఉండడం చూశాను; ఆయన ప్రసంగముతో వారు చాలా కలవరపడినట్లు కనిపించారు, ఆయన ప్రభుత్వమును నిరుత్సాహపరచరని ఆశించారు. ఆయన వారిని పంపివేసి, అన్ని ఫిర్యాదులను వినడంలో నా సహోదరుని సలహాను అనుసరించడం ప్రజలను నాశనం చేస్తుందేమోనని తాను భయపడుతున్నాననీ, తనకు సేవ చేయడానికి ఎవరూ మిగలరనీ నాతో చెప్పాడు. నేను అందుకు విరుద్ధంగా భావిస్తున్నానని, అటువంటి స్వేచ్ఛ కాలనీకి జరుగగల అత్యంత సంతోషకరమైన సంగతి అనీ, మంచివారందరూ దానిని ఎంతో కోరుకోదగినదిగా భావిస్తారనీ జవాబిచ్చాను. ఆయన ఎలాగో నాకు తెలియదు, ఫ్రెడరికాను గూర్చిన మాటలలోకి దిగి ఇలా అన్నాడు: ఆది., జూన్ 6. ఈ రోజులో, ప్రతిరోజులాగే, చాలా భాగాన్ని శ్రీ అప్పీతో సంభాషించడంలో గడిపాను; ఆయన సాధారణంగా మా ఇంట అల్పాహారమును రాత్రి భోజనమును చేసేవాడు.

మా సంభాషణ విషయము నా పదవికి రాజీనామా చేయాలనే నా ఉద్దేశ్యమే; శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌తో నా చివరి సమావేశం తరువాత అలా చేయాలని నేను నిశ్చయించుకున్నాను.

నా జీతమును, పదోన్నతి ఆశలను విడిచిపెట్టడం నా నిశ్చయం ముందు ఏమాత్రం బరువైనది కాదు. వాటిని శ్రీ అప్పీకి ఇవ్వజూపాను, కాని హాలండ్‌లో తన సంపదను చూసుకొనుటకు తిరిగి వెళ్లవలసి ఉండుటచేత ఆయన అంగీకరించలేదు.

మంగళ., జూన్ 8. నేను న్యాయస్థానంలో ఉండి శ్రీ కాస్టన్‌పై ఆరోపణలను విన్నాను; అసంతృప్తులు తమ ఆశలన్నీ ఎవరిపై పెట్టుకొన్నారో, ఆ ప్రజల మొదటి ప్రతినిధి పార్కర్ ఆయనపై తేగల భారీ ఆరోపణలన్నింటినీ తెచ్చాడు, ఆయన పక్కనే నిలబడి ఉన్నాడు. కాని అవి ఎంత నమ్మశక్యం కానివిగా, అల్పమైనవిగా, పిల్లతనమైనవిగా ఉన్నాయంటే, అవి న్యాయాధిపతులకు సంపూర్ణ నిర్దోషత్వాన్ని సమర్థించాయని నేను భావించాను, వాటిని వినడంలో శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ చూపిన సహనానికి ఆశ్చర్యపడ్డాను.

బుధ., జూన్ 16. ఈ రోజు, గత అనేక రోజులు కూడా, ఎక్కువగా వర్తకుల కొరకు బాండ్లు, ప్రమాణ పత్రాలు, లైసెన్సులు, సూచనలు తయారుచేయడంలో గడిచాయి; సాయంత్రాలు శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ కొరకు లేఖలు వ్రాయడంలో గడిచాయి. మేము అరుదుగా అర్ధరాత్రి వరకు గాని విడిపోలేదు. ఈ రాత్రి పన్నెండున్నరకు ఆయన వేగుల పడవలో ఫ్రెడరికాకు బయలుదేరాడు. నేను ఒంటిగంటకు పడుకొని, నాలుగుకు మళ్లీ లేచాను; అయితే ఈ రకమైన అలసట నా శరీరంపై కొంత కాలం గడిచే వరకు ఏ ప్రభావమూ చూపలేదు.

ఆది., జూన్ 20. ట్రస్టీల తోటలో నడుస్తూ ఉండగా, ఎన్నడూ కలిసి ఉండని కుమారి

బోవీలను కలుసుకొన్నాను. వారితో కలవాలనే కొంత ఆసక్తి నాకు కలిగింది; కాని అది చాలా స్వల్పకాలపు కుతూహలం మాత్రమే.

శని., జూన్ 26. శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్, నా సహోదరుడు ఫ్రెడరికా నుండి తిరిగి వచ్చారు.

గురు., జూలై 1. క్రీక్ ఇండియనులు శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్‌ను దర్శించిన సమయంలో నేను న్యాయస్థానంలో ఉన్నాను; దానిని (తరువాత అనేకం వలె) సంక్షిప్తలిపిలో వ్రాసుకొన్నాను.

బుధ., జూలై 7. ఈ ఉదయం నాలుగు ఐదు గంటల మధ్య శ్రీ డెలమోట్, నేను సవన్నా నదిలోకి వెళ్లాము. చల్లదనం కొరకును, ఇంత ముందుగా మొసళ్లు కదలవు గనుకనూ స్నానానికి ఈ సమయాన్ని ఎంచుకొన్నాము. అయినా అవి మా చుట్టూ గురకపెడుతుండడం వినిపించింది; బాగా ముందుగా లేచిన ఒకటి మాకు కొన్ని గజాల దూరంలోనే ఈదుకొని వెళ్లింది. శుక్రవారం ఉదయం మేము మా సాధారణ ఈత స్థలాన్ని విడిచి వెళ్లిన వెంటనే, అక్కడ ఒక మొసలి దానిని ఆక్రమించుకొని ఉండడం చూశాము. ఆ తరువాత ఒకసారి శ్రీ డెలమోట్ గొప్ప ప్రమాదంలో పడ్డాడు; ఒక మొసలి ఆయన వెనుకనే లేచి, ఒడ్డు వరకు ఆయనను తరిమింది; అక్కడకు ఆయన తృటిలో తప్పించుకొన్నాడు.

శని., జూలై 10. కుమారి బోవీ ఆకస్మిక మరణం గూర్చి నా సహోదరుడు తెచ్చిన వార్తతో నేను మేల్కొన్నాను. అది నా దుఃఖమంతటినీ, అసూయనంతటినీ రేకెత్తించింది. "అయ్యో, పేద ఓఫెలియా!" అనే మాట నా మనస్సులో నిరంతరం ఉండింది, "నీవు నా హామ్లెట్ భార్యవవుతావని అనుకొన్నాను." శ్రీ అప్పీ అప్పుడే చార్లెస్‌టౌన్‌కు, [హాలండ్ వెళ్లే మార్గంలో] బయలుదేరి ఉన్నాడు; తన వ్యవహారాలను చక్కబెట్టుకొని, తిరిగివచ్చి ఆమెను పెళ్లి చేసుకోవాలని అతని ఉద్దేశ్యం. "కాని ప్రేమ కంటే మరణానికి వేగమైన రెక్కలున్నాయి."

మరునాటి సాయంత్రం ఆమెను శవపేటికలో చూశాను, వెంటనే సమాధిలో కూడా చూడబడింది.

బుధ., జూలై 21. కొన్ని రోజులలో నేను ఇంగ్లాండ్‌కు ప్రయాణం కట్టవలసి ఉందని నా సహోదరుని ద్వారా విన్నాను.

గురు., జూలై 22. ఈ రోజు వారి లైసెన్సులపై శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ సంతకం చేయించి, నేనే ప్రతిసంతకం చేసి, ఈ విధంగా వర్తకులతో నా సంబంధాన్ని పూర్తిగా కడిగివేసుకొన్నాను.

ఆది., జూలై 25. శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్‌కు వ్రాసిన లేఖలో నా కార్యదర్శి పదవికి రాజీనామా చేశాను. ప్రార్థనల తరువాత ఆయన నన్ను ప్రక్కకు పిలిచి, నేను చెప్పినదంతా

నా లేఖపై ఆయన నాకు చూపిన ఈ పంక్తిలో సంగ్రహింపబడలేదా అని అడిగాడు:-

మీకు మరింత తగిన వస్తువులను కానుకలుగా విడిచిపెడుతున్నాను.

"అయ్యా, మీరు తృణీకరించిన కానుకలను మీకే విడిచిపెడుతున్నాను, నేను తీసుకోవడానికి కంటే మీరు ఇవ్వడానికే అవి ఎక్కువ తగినవి."

నేను ఆయన గౌరవాన్ని కోల్పోవాలని కోరలేదు, కానీ నా ఆత్మను కోల్పోయి దానిని కాపాడుకోలేనని జవాబిచ్చాను. ఆయన తనపట్ల నా ఆదరణ విషయం తనకు తృప్తిగా ఉందని చెప్పి; హృదయం నుండి తీసిన నా వాదాన్ని ఖండించలేనిదిగా ఒప్పుకొని; అయినా, "మీరు రాజీనామా చేయబోయే మీ నిశ్చయాన్ని ట్రస్టీలకు తెలియజేయవద్దని కోరుతున్నాను. ఆ పదవిని అందుకోవడానికి ఆకలిగొన్న మనుష్యులు అనేకులు సిద్ధంగా ఉన్నారు; నేను లేని సమయంలో నా స్వంత ఎంపిక అయిన ఒకరిని నియమించలేను. నేను ఆశించగల ఉత్తమమైనది ఒక నిజాయితీగల ప్రెస్బిటేరియన్ మాత్రమే, ఎందుకంటే అనేకమంది ట్రస్టీలు అటువంటివారే. బహుశా వారు ఒక చెడ్డ మనిషిని పంపవచ్చు; అటువంటివాడు వర్తకులపై ఎంతవరకు ప్రభావం చూపగలడో, అన్యజనులలో సువార్త స్వీకరణకు ఎంతవరకు ఆటంకం కలిగించగలడో మీకు తెలుసు. మీరు ఇంగ్లాండ్‌ను విడిచి వెళ్ళకముందే నేను అక్కడ ఉంటాను. అప్పుడు మీరు ఒక ప్రతినిధిని నియమించవచ్చు, లేదా రాజీనామా చేయవచ్చు.

"మీరు లండన్‌లో మూడు రోజులకు మించి ఉండవలసిన అవసరం లేదు; నా ప్రత్యేక స్నేహితులతో (వెర్నన్, హచిన్సన్, టవర్స్), పిలిచినప్పుడు ట్రస్టీల బోర్డుతో, వాణిజ్య బోర్డుతో మాత్రమే మాట్లాడండి.

"అనేక కారణాల చేత మీరు బ్రహ్మచర్యం కంటే వివాహమునే చేసుకొనవలెనని నేను సిఫారసు చేస్తాను. మీరు సాంఘిక స్వభావం గలవారు; వివాహిత స్థితిలో మీ రక్షణను సాధించుకొనడంలోని ఇబ్బందులు ఎంతో తగ్గుతాయి, మీ సహాయాలు అంతగానే పెరుగుతాయి."

సోమ., జూలై 26. పాఠభాగాన్ని ముగించి, జార్జియాలో నా నివాసాన్ని ముగించిన మాటలు ఇవి: "లెమ్ము, ఇక్కడ నుండి వెళ్లుదము." దాని ప్రకారం పన్నెండు గంటలకు నేను సవన్నా నుండి చివరిసారి సెలవు తీసుకొన్నాను.

పడవ బయలుదేరినప్పుడు, ఇటువంటి దుఃఖాల స్థలాన్ని విడిచి వెళ్తున్నందుకు నాకు ఏమాత్రం సంతోషం కలుగకపోవడం నాకు ఆశ్చర్యమనిపించింది.

జూలై 31. నా సహోదరునితో కలిసి చార్లెస్‌టౌన్ చేరాను. ఆ రాత్రి ఒక సత్రంలో పడుకొన్నాను. మరునాడు ఉదయం శ్రీ అప్పీ ఇంకా పట్టణంలోనే ఉన్నాడనీ, ఇంగ్లాండ్‌కు వెళ్లడానికి నా తోడు కొరకు ఎదురుచూస్తున్నాడనీ విని ఎంతో సంతోషించాను. ఆయన నిష్కపటమైన, బహిరంగ స్వభావమును, లోకం పట్ల ఆయనకున్న నిర్లిప్తతయు, నాకు ఎంతో అభివృద్ధికరమైన, ఆహ్లాదకరమైన ప్రయాణాన్ని ఆశించేలా చేశాయి: ముఖ్యంగా, ఆయన ప్రియురాలి ఆకస్మిక మరణం, నేను ఆయన స్వాభావిక చంచలత్వానికంటే ఆయన యౌవనానికి, పెంపకానికి ఆపాదించిన ఆ తేలికదనపు ఛాయను తొలగించిందని నాకు సందేహం లేదు గనుక. మా కొరకు బసలను ముందే ఏర్పాటు చేసిన వర్తకుడు శ్రీ ఈవ్లీతో అల్పాహారం చేసిన తరువాత, నా స్నేహితుని వెదకుటకు వెళ్లాను. ఇద్దరమూ సమానమైన తృప్తితో కలుసుకొన్నాము: కాని నేను ఆశించిన లోతైన దుఃఖపు, గంభీరతా చిహ్నాలు నాకు కనబడలేదు. ఆయన నష్టము ఆయన హృదయాన్ని మృదువుగా, దైవిక ముద్రలకు సున్నితంగా చేయడంలో తగిన ఫలితాన్ని ఇచ్చిందా అని అడిగాను.

ఆయన జవాబును బట్టి ఆయన హృదయం సరైనదనీ, దైవిక ప్రతిరూపాన్ని తిరిగి పొందడమే దాని అగ్ర కోరిక అనీ నేను నిర్ణయించుకొన్నాను.

ఈ కోరికలో కొంత నేనే పరిశుద్ధ సంస్కారములో అనుభవించాను; పాపమును ఎదిరించి పోరాడుటకు క్షమాపణ గూర్చిన అసాధారణమైన నిరీక్షణతో ప్రోత్సాహం పొందినట్లు నన్ను నేను కనుగొన్నాను.

సోమ., ఆగస్టు 2. యజమానులు తమ నీగ్రోల పట్ల చూపే క్రూరత్వాన్ని గూర్చి నేను ఎంతో గమనించాను, ఇంకా ఎక్కువగా విన్నాను; ఇప్పుడు దాని భయంకర ఉదాహరణలను గూర్చి ప్రామాణికమైన వృత్తాంతం పొందాను. ఒక బిడ్డకు తన వయస్సుకే చెందిన బానిసను ఇచ్చి, వాడిపై దౌర్జన్యం చేయడానికి, వినోదం కొరకు కొట్టి హింసించడానికి అనుమతించడం సాధారణ ఆచారమని నేనే చూశాను. ఈ విధంగా క్రూరత్వంలో పెరిగిన తరువాత, వారు దానిలో అంతటి పరిపూర్ణత పొందడం ఆశ్చర్యం కాదు; నేను తరచు శ్రీ లసేర్ ఇంట కలుసుకొనే పెద్దమనిషి శ్రీ స్టార్, ఆయనే ల.కు తెలిపినట్లు, మొదట ఒక నీగ్రోను చెవులు పట్టి మేకులతో కొట్టి, తరువాత అతి కఠినంగా కొరడాలతో కొట్టించి, ఆ తరువాత అతనిపై మరిగే నీటిని పోయించాడు, తద్వారా ఆ పేద ప్రాణి నాలుగు నెలల వరకు కదలలేకపోయింది. మరొక అత్యంత ప్రశంసింపబడిన శిక్ష ఏమంటే, తమ బానిసల పళ్లు పీకివేయడం. కర్నల్ లించ్ అనే ఒకతను ఒక పేద నీగ్రో కాళ్లు నరికివేశాడనీ, తన క్రూరత్వాలతో ప్రతి సంవత్సరం వారిలో అనేకులను చంపుతాడనీ అందరికీ తెలుసు.

ఈ మనుష్యులు (వారు తమను తాము పిలుచుకొనేటట్లు ...) తమ తోటి ప్రాణులపై, అదియు అతి అల్పమైన సందర్భాలలో, ప్రతిదినం చేసే పైశాచిక క్రూరత్వపు భయంకర ఉదాహరణలన్నిటినీ లెక్కపెట్టడం అంతులేనిది. నాకు ఒక స్విస్ పెద్దమనిషి, శ్రీ

జూబర్‌బ్యూలర్, కళ్లారా చూసినవాడై చెప్పిన ఒక్క ఉదాహరణను మాత్రమే పేర్కొంటాను; అది చార్లెస్‌టౌన్‌లోని నృత్య ఉపాధ్యాయుడు శ్రీ హిల్ గూర్చినది. అతడు ఒక స్త్రీ బానిసను ఎంతసేపు కొరడాలతో కొట్టాడంటే, ఆమె చచ్చినట్లుగా అతని పాదాల వద్ద కూలిపోయింది. వైద్యుని సహాయంతో ఆమె జీవ చిహ్నాలు చూపేటంతగా కోలుకొనగా, అతడు సమాన కఠినత్వంతో మళ్లీ కొరడా దెబ్బలు కొట్టి, ఆమె శరీరంపై వేడి లక్క కారబెట్టడంతో ముగించాడు. ఆమె నేరం టీ కప్పును అతిగా నింపడమే.

ఈ భయంకర క్రూరత్వాలు ఆశ్చర్యపడదగినవి కావు, ఎందుకంటే ప్రభుత్వమే, వాస్తవానికి, తమ బానిసలను చంపడానికి వారిని ప్రోత్సహిస్తుంది, అనుమతిస్తుంది; దీనికి నిర్ణయించిన శిక్ష సుమారు ఏడు పౌండ్ల స్టెర్లింగ్ అనే హాస్యాస్పదమైన జరిమానా, దానిలో సగం తరచు నేరస్థుడు తన మీద తానే సమాచారమిచ్చి మిగుల్చుకొంటాడు. దీనిని హత్యకు నష్టపరిహారమిచ్చే ఒక ప్రజా చర్యగా తప్ప మరొకటిగా నేను చూడలేను.

బుధ., ఆగస్టు 11. మా ఓడ ఎక్కినప్పుడు, ఆ నిజాయితీగల

కెప్టెన్ నా క్యాబిన్‌ను మరొకనికి అద్దెకిచ్చాడని తెలిసింది. నన్ను పట్టుకొని ఉన్న అతిసారం, జ్వరం కారణంగా గత కొన్ని రాత్రులు నేను మంచంలో పడుకోవలసి వచ్చింది; కాని ఇప్పుడు నా ఏకైక పడక ఒక పెట్టె; దానిపై నా బూట్లతోనే పడుకొన్నాను, ఉదయం వరకు నిద్ర అంతగా పట్టలేదు. అంతకంటే ఘోరమేమంటే, కెప్టెన్ నుండి తప్పించుకొనుటకు నాకు ఏ ఆశ్రయమూ లేదు; నేను చూసిన అత్యంత అసహ్యకరమైన మనిషి; కామాతురుడు, తాగుబోతు, కలహప్రియుడైన మూర్ఖుడు; ప్రార్థిస్తూనే నిరంతరం ప్రమాణాలు చేసేవాడు. నేను అతనిని మొదట చూసినది క్యాబిన్ నేలపై పూర్తి నగ్నంగా, మత్తులో కొట్టుకొని పడి ఉన్నప్పుడు.

శుక్ర., ఆగస్టు 13. గాలి ఇంకా ప్రతికూలంగానే ఉంది; కనుక మేము చార్లెస్‌టౌన్‌కు సుమారు ఐదు మైళ్ల దూరంలో, ఇసుక దిబ్బ వెలుపల నిలిచి ఉండవలసి వచ్చింది.

సోమ., ఆగస్టు 16. బలహీనమైన గాలి లేవగా, ఒక వారం వ్యర్థంగా వేచి అలసిపోయిన నావికుడు, నీరు సరిపోదేమోనని భయపడుతున్నా దిబ్బను దాటడానికి సాహసిస్తానన్నాడు. ఆ ప్రకారం మేము ప్రయత్నించి, మాకూ సముద్రానికీ మధ్య ఉన్న రెండు మైళ్లలో సగానికి పైగా దాటాము, అప్పుడు ఒక తీవ్రమైన తుపాను లేచి, నమ్మశక్యం కాని వేగంతో ఓడను ముందుకు తోసుకుపోయింది. అది మొదలయ్యే ముందు మేము దాదాపు గాలి లేక నిలిచిపోయి ఉన్నాము, కనుక అది ఓడను కనీసం నేలకు తగిలి ఆగిపోవడం నుండి కాపాడింది, అయినా దానికీ మా ప్రాణాలకూ తక్షణ ముప్పు ఉండింది. నావికులు ప్రతి క్షణం ఒడ్డుకు కొట్టుకొని పోతామని ఎదురుచూస్తూ ఎంతో కలవరపడ్డారు. నావికుడు ఓడను, తాను అందులో అడుగు పెట్టిన గడియను హృదయపూర్వకంగా శపించాడు. ముందు కొన్ని నిమిషాలు నేలను గీకుతూ వెళ్లి, ఓడ చివరకు చిక్కుకొంది. అది విడివడి, రెండవసారి గట్టిగా చిక్కుకొంది; వెంటనే ఏడు బారల లోతు నీటిలో పడింది.

మేము దిబ్బపై తగులుతున్నప్పుడు కెప్టెన్ మూర్ఖత్వం, అజ్ఞానం చేత ప్రధాన తెరచాపను వదిలివేయడం వలన ఓడ నష్టమైపోయే అవకాశం వెయ్యికి ఒకటి ఉండిందని సహాయ అధికారి తరువాత నాతో చెప్పాడు; అది ఓడను అక్కడే గట్టిగా ఇరికించడానికి అత్యంత ఖచ్చితమైన మార్గం; మేము దిబ్బ అంచునే లేనట్లయితే అది అలాగే చేసి ఉండేది.

మంగళవారం, ఆగస్టు 17. బారు దాటిన వెంటనే, మా పన్నెండుమంది నావికులలో ఇద్దరు ప్రతి అరగంటకు నీరు తోడవలసి వస్తున్నదని తెలిసి మేము (అంటే ప్రయాణికులము) చాలా ఆశ్చర్యపడ్డాము.

సోమవారం, ఆగస్టు 23. రెండవ మేటుకు, కెప్టెన్‌కు మధ్య జరిగిన కలహమును సర్దుబాటు చేయడానికి రాత్రివేళ లేచాను. కెప్టెన్ తరచు అధికారుల విధులకు ఆటంకము కలిగిస్తూ, వారు నాకు చెప్పినట్లు, పాటిస్తే ఓడను, వారి ప్రాణములను కూడా పోగొట్టేటటువంటి ఆజ్ఞలు ఇస్తూ ఉండెను. మేము ఇంతవరకు ఎదుర్కొన్న అత్యంత తీవ్రమైన తుపానులో వారు కొన్ని తెరచాపలను చుట్టివేయడమే ఇప్పుడు అతని ఆగ్రహమునకు కారణము.

గురువారం, ఆగస్టు 26. గాలి వీచే దిశకు ఎదురుగా నిలిచిన ఒక బ్రిగెంటైన్ నౌకను చూశాము, కానీ వెంటనే అది కనుమరుగైపోయింది. అది మా దగ్గరకు వచ్చి ఉంటే, శ్రీ అప్పీ, నేను దానిలోకి ఎక్కి వెళ్ళాలని అనుకున్నాము; ఎందుకంటే ఈ ఓడలో మేము ఇంగ్లాండు చేరుతామని ఇంకా నమ్మలేకపోతున్నాము.

శుక్రవారం, ఆగస్టు 27. మేము నీటికి పరిమితి విధించుకోవలసి వచ్చింది; ఓడలో ఎంత నీరు ఉన్నదో అధికారులు చెప్పేవరకు కెప్టెన్‌కు తెలియనే తెలియదు. నిజానికి అతను తాగే రీతిలో మేము త్వరలోనే ఇంకా తక్కువ పరిమితికి రావలసి వస్తుంది; ఎందుకంటే అతని అర్ధ హాగ్స్‌హెడ్ రమ్ ఇంకా ఎంతవరకు ఉంటుందో అంతవరకు ఇక్కడ పంచ్, మద్యపు గుటకలు, అంతులేని తాగుబోతుతనము తప్ప మరేమీ ఉండదు.

ఈ ఉదయం శ్రీ అప్పీ తన ముసుగు తొలగించాడు. అతను నాకు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు, ఆయన అంతా

శ్రీ ఓగ్లెథార్ప్ తనతో ఎప్పుడైనా చెప్పినదంతా, ముఖ్యంగా నా సోదరుని గురించి, నా గురించి ఆయన అంతరంగ భావాలు: ఓడలో మేము నటించే ఉపవాసమును ఆయన ఎగతాళి చేశాడనీ; నా నిగ్రహమంతా కేవలం కపటమేననీ, నా సోదరునికి భయపడి పెట్టుకున్నదేననీ ఆయన భావించాడనీ (ఆ నియంత్రణలో నేను ఎంత అసౌకర్యంగా ఉన్నానో ఆయన చూశాడు); నా నిర్లక్ష్యమును, నా కఠినత్వమును, ప్రజలను భయపెట్టడమును, వారిని తిరుగుబాటుకు రెచ్చగొట్టడమును ఆయన తీవ్రంగా తప్పుపట్టాడనీ, ఇత్యాది ఇత్యాది; నా పదవి నుండి నన్ను తొలగిస్తారేమోనని నేను భయపడుతున్నానని గ్రహించి, అందుచేతనే దానిపై విసుగు చెందినట్లు నటిస్తున్నానని ఆయన అనుకున్నాడనీ; నా పేరు ప్రతిష్ఠలు కాపాడడానికి ఇంగ్లాండుకు వెళ్ళడానికి ఒక పనిని నాకు కల్పించాడనీ, కానీ నేను తిరిగి వస్తానని ఆయన ఎన్నడూ ఎదురుచూడలేదనీ, నా సోదరుడు ఇండియనుల వద్దకు వెళ్ళడం కూడా అంతేననీ, అతను వెళ్ళే ఉద్దేశ్యం ఎన్నడూ లేదని తనకు బాగా తెలుసుననీ, అయినా తన స్వంత ప్రయోజనము కోసం అతనిని వాడుకుంటాడనీ; చోక్టావ్‌ల వద్దకు అత్యవసరంగా వెళ్తానని ప్రతిపాదించి, అదే సమయంలో జర్మన్లచేత అతనిని వారింపజేసిన అతని చాకచక్యమును ఆయన ఎంతగానో మెచ్చుకున్నాడనీ. ఒక్క మాటలో, నా సోదరునికి కొంచెం చిత్తశుద్ధి ఉన్నదనీ, కానీ అంతకంటే ఎక్కువ అహంకారము ఉన్నదనీ; నాకు చాలా అహంకారము ఉన్నదనీ, కానీ ఏమాత్రం చిత్తశుద్ధి లేదనీ ఆయన నమ్మాడు.

నీ అభిప్రాయం కూడా అదేనా అని నేను అప్పీని అడిగాను. అతను "అవును" అని జవాబిచ్చాడు; నా సోదరుడు పవిత్రుడనే పేరు సంపాదించుకోవడానికి శ్రమిస్తున్నాడని తాను నమ్ముతున్నాననీ, అతడు అత్యంత కుయుక్తి గలవాడనీ, నన్నును ఇతరులందరినీ చీకటిలో ఉంచుతున్నాడనీ, అయినప్పటికీ తానే సులభంగా మోసపోయేటంత తేలికగా నమ్మేవాడనీ; అప్పీని (తనను) చిత్తశుద్ధి గలవాడని భావించడంలో అతని అజ్ఞానమును చూసి జాలిపడుతున్నాననీ; ముఖ్యంగా మిస్ బోవీతో అతను సంబంధము తెంచుకోవడం విషయంలో, అది అతను తన ఆధ్యాత్మిక సలహా ననుసరించి కాక, శ్రీ

ఓగ్లెథార్ప్ సలహా ననుసరించి చేయాలనుకున్నాడనీ, ఆమె ఉన్నత ఆశయాలు గల అతని ప్రతిభకు తక్కువ స్థాయి దానని ఆయన అతనికి చెప్పాడనీ; నా సోదరునితో అతనికి గొప్పగా సంభాషణ జరిగిన తరువాత కూడా తన స్వంత ప్రవర్తనలో ఏ మార్పూ చేసుకోలేదనీ, దాని గురించి ఇక ఆలోచించనైనా లేదనీ చెప్పాడు.

అతను తన గురించి ఈ ధన్యమైన వృత్తాంతమును చెప్పుచుండగా, నా సోదరుని, నా లోతైన విజ్ఞతను, ఆధ్యాత్మిక వివేచనను గూర్చి నేను ఆలోచించకుండా ఉండలేకపోయాను; ముఖ్యంగా దుష్టుల ప్రయోజనము కోసమే పుట్టినట్లున్న అతని విషయమై. మీరు జాగరూకులై ఉండగోరితే, మేల్కొనెదరు గాక. నా విషయానికొస్తే, నేనెన్నడూ అనుకరించను; మనుష్యులను అందరికంటే బాగా ఎరిగినవాడు హెచ్చరించినట్లు, నేనెల్లప్పుడూ వారి విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉంటాను.

(అప్పీ బహిరంగంగా చెప్పిన సూత్రము ప్రకారం) మనుష్యులందరూ దుర్మార్గులని, వారు అలా కాదని తెలుసుకునేంతవరకు నేను అనుకోను; కానీ ఎవరినైనా నా నమ్మకంలోకి తీసుకునే ముందు నా సోదరుడు కోరే పరీక్షకంటే ఎంతో భిన్నమైన పరీక్షను నేను పట్టుపడతాను.

తరువాత, నా గురించి అతని ఆలోచన ఏమిటని అడిగాను. అతను స్పష్టంగా జవాబిచ్చాడు: నేను కొంతవరకు యథార్థంగా ఉన్నానని అతను భావిస్తాడు; కానీ దేవుని సంతోషపెట్టడం కంటే నన్ను నేను సంతోషపెట్టుకోవాలన్న కోరిక నాకు ఎక్కువ. అయినా డబ్బును నేను అంతగా విలువైనదిగా ఎంచను; కానీ సుఖం కోసం, పొగడ్త కోసం నా ఆతృతలో నేను అతని మనస్సునకు సరిపడిన మనిషిని: నేను దానిని నిలుపుకోలేను కాబట్టి నా కఠినత్వమును విడిచిపెట్టాలని అతను కోరుకున్నాడు; అప్పుడు నేను చాలా మంచి సహవాసిగా ఉంటాను. తన విషయానికొస్తే, తన ఏకైక సూత్రము తీరని కీర్తి దాహమేనని, జార్జియా తనకు మరీ ఇరుకైన రంగమని, అందుచేత దానిని ఇక ఎన్నడూ చూడబోనని అతను చెప్పాడు.

అయినా అతను నా స్నేహమును కోరుకున్నాడు, ఎందుకంటే నాకు విద్య ఉన్నది, నేను యథార్థవంతుడను, అతని స్వభావము గలవాడను; కానీ నేను ఒక పాస్టరు కాకపోయినట్లయితే నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా ఇష్టపడేవాడినని అన్నాడు. అంతకుముందే నా స్వంత వ్యవహారాలను అతనికి తెలియజేసి, శ్రీ ఓగ్లెథార్ప్‌కు నేను వ్రాసిన రాజీనామా లేఖను అతనికి చదివి వినిపించాను. దానిపై అతని వ్యాఖ్య ఇది: "మీరు ఉద్దేశించిన లక్ష్యమునకు ఇది అద్భుతంగా రూపొందించబడింది - శ్రీ

ఓగ్లెథార్ప్ అభిప్రాయమును, ఆదరణను పొందడానికి; కానీ ఆయన మిమ్మల్ని అర్థం చేసుకుంటారు."

శనివారం, ఆగస్టు 28. విశ్రాంతి లేని, తుపానుతో కూడిన రాత్రి తరువాత నేను ఎనిమిది గంటలకు కష్టంగా లేచాను. మా అదృష్టవంతుడైన కెప్టెన్, తన మోతాదు తాగి, ఒక పగలూ ఒక రాత్రీ ఏకధాటిగా నిద్రపోగలడు, పంపులు గాని తుపానులు గాని అతనిని లేపలేవు.

సోమవారం, ఆగస్టు 30. మధ్యాహ్నం నావికుల కేకలతో మేము కలవరపడ్డాము; వారు చాలా గంటలుగా నీరు తోడుతూనే ఉన్నా, నీటి మట్టమును అదుపులో ఉంచలేకపోయారు. తిరిగి వెళ్ళలేనంతగా సముద్రంలోకి చాలా దూరం వెళ్ళకముందే ఏదైనా రేవులో ఓడను ఆపాలని వారు కెప్టెన్‌ను కోరారు; కానీ అతను వారిని పట్టించుకోలేనంతగా తాగి ఉన్నాడు. ఐదు గంటలకు నావికులు గుంపుగా పెద్ద కేబిన్‌కు వచ్చి, అతనిని లేపి, లీకులను ఆపనిదే ప్రయాణం కొనసాగించడం తమ ప్రాణాలకు ముప్పు అని చెప్పారు; బోస్టన్ నుండి వచ్చిన ప్రయాణంలో ఓడను నీటిపై నిలుపుకోవడానికి ఆపకుండా నీరు తోడవలసి రావడం, అదే వారికి చేతనైనంత పని అయిందని అతనికి గుర్తున్నదనీ; తారపిట్టు (టర్పెంటైన్) పంపులపై పడి వాటిని ఎల్లప్పుడూ మూసివేస్తున్నదనీ, దానిని అందుకోవడం గాని, అంత నిరంతర శ్రమను తట్టుకోవడం గాని సాధ్యం కాదనీ; అది వారికి ఎంతో దాహం కలిగిస్తున్నదనీ, వారికి ఇచ్చిన నీటి వాటాతో వారు బ్రతకలేరనీ; అతని మేటు సలహా ఇచ్చినట్లు మరో ఐదు హాగ్స్‌హెడ్ల నీటిని ఎక్కించుకోవడంలో అతని నిర్లక్ష్యం వలన వారు ఇంకా తక్కువ వాటాకు రావలసి వస్తుందనీ; ప్రయాణం సగం కాలానికి కూడా కొవ్వొత్తులు లేవని అతను ఒప్పుకున్నాడనీ చెప్పారు: ఈ కారణాలన్నిటి దృష్ట్యా, మరింత నీటి కోసం, కొవ్వొత్తుల కోసం, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా లీకులను ఆపడానికి, మన అందరి భద్రతకు ఏదైనా నేలపై ఆగవలసిన అవసరం లేదా అని ఆలోచించవలసిందిగా వారు అతనిని వేడుకున్నారు.

ఇప్పుడు తన రమ్ మత్తు దిగిన కెప్టెన్, "నిజమే, వారు చెప్పినది సహేతుకమే" అని జవాబిచ్చి, తన అధికారులలో ఎవరినీ సంప్రదించకుండా, వెంటనే బోస్టన్ వైపు తిరగమని ఆజ్ఞాపించాడు.

సెప్టెంబరు 4 - డిసెంబరు 30, 1736

శనివారం, సెప్టెంబరు 4. అప్పీ కెప్టెన్ కోసం ఒక ఉచ్చు పన్ని, అతనిని అశ్లీలంగా మాట్లాడేలా చేశాడు; అందుకు నేను అతనిని మరీ కఠినంగా గద్దించాను, దానివలన అతని కోపము ఇంకా పెరిగింది. నేను అతనిని పట్టించుకోవడం మానేసేవరకు అతను నన్ను విపరీతంగా దూషించాడు. సాయంత్రం అతను మళ్ళీ నాపై పడ్డాడు; కానీ నేను అతని నుండి తప్పుకొని జూబర్‌బ్యూలర్‌తో లాటిన్‌లో మాట్లాడాను. ఇది అతనిని మరింత ఆగ్రహపరిచింది. నేను వ్రాస్తున్న కొవ్వొత్తిని అతను ఊదివేశాడు.

జూబర్‌బ్యూలర్ దానిని మళ్ళీ వెలిగించాడు; అతను మళ్ళీ ఊదివేశాడు: అందుకు మేమందరమూ అతనిపై పడ్డాము; నేను మాత్రం లాటిన్ లేదా గ్రీకులో మాట్లాడుతూ ఉన్నాను. నేను తాగి ఉన్నానని, పిచ్చివాడినని, గూఢచారినని, జెస్యూట్‌నని, సైతానునని అతను నన్ను అన్నాడు; కానీ నా నుండి ఒక్క ఆంగ్ల పదమైనా రాబట్టలేకపోయాడు.

ఆ పెద్దమనుషులు, ముఖ్యంగా అప్పీ, అతని మనస్సు తృప్తిపడేంతవరకు అతనిని ఏడిపించారు; దాదాపు అర్ధరాత్రి వరకు ఏకధాటిగా నవ్విన తరువాత, ఆ పేద మృగమును దాని పక్కకు తిరిగిపోనిచ్చాము. మరుసటి రోజు మేము అతనితో మంచిగాని చెడుగాని ఏమీ మాట్లాడలేదు; కానీ అతను తన నోటిని అదుపులో పెట్టుకోలేకపోయాడు. అతని కోపమంతా ఎక్కువగా "ప్రధాన తిరుగుబాటుదారుడు" అని అతను పిలిచిన నాపైనే, నా "ధైర్యంగా చేసిన మాటల" కొరకే వెళ్ళిపోయింది. సాయంత్రం అతను మళ్ళీ ఆర్పివేశాడు

జూబర్‌బ్యూలర్ కొవ్వొత్తిని; అప్పుడు అప్పీ తన రమ్ పీపా కుళాయిని బయటకు తీసి, దానిని కేబిన్ అంతా ప్రవహించనిచ్చాడు. ఇది అత్యంత క్రూరమైన

శిక్ష ['that] ఆలోచించదగినది; అతని సాటిలేని ఆగ్రహమును చూసి మేము నవ్వడంతో అది మరింత పెరిగింది. జూబర్‌బ్యూలర్ ఎప్పటికప్పుడు తన స్వంత కేబిన్‌లోని కొవ్వొత్తిని వెలిగించి పెద్ద కేబిన్‌లోకి తెస్తూ ఉండేవాడు; (చురుకుగా కదలని) కెప్టెన్ దానిని ఆర్పడానికి పక్కమీద నుండి లేచి వచ్చినప్పుడల్లా జూబర్‌బ్యూలర్ దానిని తిరిగి తీసుకువెళ్ళేవాడు. అతను తన మనుషులను పదిసార్లు పిలిచి, మమ్మల్ని మా పక్కలలోనే కట్టివేయమని ఆజ్ఞాపించాడు; అది మాకు, వారికి కూడా కొద్దిపాటి వినోదం కాలేదు. జూబర్‌బ్యూలర్ కేబిన్‌లోని కొవ్వొత్తిని అందుకోవడానికి అతను ప్రయత్నించాడు; కానీ ఆ స్విస్ దేశస్థుడు తన కేబిన్ తలుపు దగ్గర కావలి నిలబడ్డాడు; అప్పుడు అతను సెర్బరస్ నుండి ఎముకను లాక్కోవడం మంచిది. కెప్టెన్ అది అసాధ్యమని విడిచిపెట్టి, పెద్ద గుటక మద్యం తాగి, నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.

బుధవారం, సెప్టెంబరు 15. ఒక నావికుడు అది తుపాను అని ఒప్పుకోవడం నేను వినడం ఇదే మొదటిసారి. మేము మెయిన్‌సెయిల్ కిందనే ఉండి, ఓడను కొట్టుకుపోనిచ్చాము; అంచనా ప్రకారము మేము బోస్టన్ నుండి సుమారు అరవై లీగుల దూరంలో జార్జ్ బ్యాంక్ మీద ఉన్నాము; అయితే మేము ఆశించినట్లుగా దానిలోని ఇసుకతిప్పలను దాటి వచ్చాము. కెప్టెన్ దేని గురించీ తనను తాను శ్రమపెట్టుకోలేదు; గత రాత్రి వంటి రాత్రిలో కూడా, తరచు పిలిచినా కదలకుండా, తుపానులకైనా, లోతు కొలతలకైనా, ఇసుకతిప్పలకైనా లేవకుండా గురకపెడుతూ పడుకొని ఉన్నాడు.

మధ్యాహ్నం మేటు కిందికి వచ్చాడు; లోతు కొలిచి నలభై, వెంటనే ఇరవై ఫాథమ్‌లు కనుగొన్నాడు; ఇంకా లోతు తక్కువ నీటిలోకి వస్తామని తాను భయపడుతున్నాననీ, అందుచేత ముందు తెరచాప (ఫోర్‌సెయిల్), మెయిన్‌సెయిల్‌లను సిద్ధంగా ముడుచుకోవడం అవసరమనీ, (జార్జ్ బ్యాంక్ మీద, తుపానులో ఉన్నందున) ఇసుకతిప్పలలో చిక్కుకున్నట్లయితే ఓడ మళ్ళీ బయటపడడానికి ముందుకు సాగగలగాలనీ కెప్టెన్‌కు చెప్పాడు. కెప్టెన్ దీనిని పూర్తిగా నిరాకరించాడు; అది ఏ హానీ చేయలేదనీ, ఓడను, మమ్మల్ని రక్షించవచ్చుననీ చెప్పినా అతను మొండితనంతో నిలిచాడు; అందుచేత మేటు అతనిని నిద్రపోనిచ్చి, ఓడను తన మార్గాన తానే చూసుకోనిచ్చి వెళ్ళిపోయాడు. కానీ దేవుడు తుపానును తగ్గించి, గురువారం సుమారు పన్నెండు గంటలకు దానిని పూర్తిగా తొలగించడానికి సంతోషించాడు.

సోమవారం, సెప్టెంబరు 20. ఏడు గంటలకు మొదటి మేటు శ్రీ గ్రాహం ఎప్పటిలాగే సూచనలు అడగడానికి వచ్చాడు; కెప్టెన్ ఎప్పటిలాగే అతనిని తప్పించుకొని, ఓడ నిర్వహణ మొత్తాన్ని అతనికో, యాదృచ్ఛికతకో, ఎవరికో ఒకరికి వదిలేశాడు. ఆ సంభాషణ కొంత గమనార్హంగా ఉండడంతో, వారు మాట్లాడుతున్నట్లే నేను దానిని సంక్షిప్తలిపిలో వ్రాసుకున్నాను.

మేటు - కెప్టెన్ ఇండివైన్, మేము ఏమి చేయాలని మీరు కోరుతున్నారు? ఈ రాత్రి ఏ దిశలో నడిపించమంటారు?"

కెప్టెన్. - "మీకు ఇష్టమైన దిశలోనే. మనకు అనుకూలమైన గాలి ఉంది."

మే. - "అవును, అయ్యా; కానీ అది మనలను నేరుగా భూమి మీదకు నెడుతున్నది, అది ఎన్ని లీగుల దూరమో తెలియదు."

కె. - "అయితే మీరు ముందుకే సాగిపోవడం మంచిదని నేను అనుకుంటున్నాను."

మే. - "రాత్రంతా ముందుకు సాగిపోయి, భూమిని ఢీకొనే ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కోమంటారా?"

కె. - "నాకు తెలియదు. సాగిపొండి."

మే. - "కానీ మన ముందు ఇసుకతిప్పలు, రాళ్ళు ఉన్నాయి."

కె. - "అయితే మంచి కాపలా ఉంచండి."

మే. - "కానీ ఓడ పొడవుకు రెండింతలు కూడా మీరు చూడలేరు. నన్ను ఏమి చేయమని ఆజ్ఞాపిస్తారు?"

కె. - "ఈ తిరుగుబాటుదారులు, గూఢచారులు ఆజ్ఞల కోసం వచ్చి అడగమని మిమ్మల్ని రెచ్చగొట్టారు. మీరు ఏమి అనుకుంటున్నారో నాకు తెలియదు."

మే. - "అయ్యా, నన్నెవరూ రెచ్చగొట్టలేదు. నా విధి కనుక, సూచనల కోసం నా కెప్టెన్ వద్దకు వచ్చాను."

కె. - "నాతో కలహమాడాలని మీకు ఉందా?"

మే. - "మీరు ఏమి చేయబోతున్నారో తెలుసుకోవాలని నాకు ఉంది."

కె. - "లేదు, అంతవరకు వస్తే మీరేమి చేస్తారు?"

మే. - "నేను మీ కెప్టెన్నా, లేక మీరు నా కెప్టెనా?"

కె. - "నేను మీ కెప్టెన్‌ను, మీకు అది తెలిసేలా చేస్తాను, ఓ మనిషీ. నేను ఆజ్ఞాపించినట్లు చేయండి; మీరు చేయాలి, చేసి తీరాలి."

మే. - "అయ్యా, మీరు నాకు ఏమీ ఆజ్ఞాపించడం లేదు."

కె. - "నేనే డెక్ మీదికి రావాలని మీరు కోరరు కదా."

మే. - "మీరు వస్తే అది అంతగా తప్పు కాదని నేను భావిస్తాను. కొందరు

కెప్టెన్లు ఇలాంటి రాత్రిలో ఒక్క క్షణమైనా డెక్ విడిచి వెళ్ళేవారు కారు. మీరు ఇక్కడ పడుకొని ఉన్నారు, పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నాయో చూడడానికి ఒక్కసారైనా బయటకు చూడకుండా."

కె. - "అవును, నేను ఈ రోజే డెక్ మీద ఉన్నాను."

మే. - "కానీ గత చాలా రోజులుగా మీరు దేనినీ లెక్కలోకి తీసుకోలేదు, ఓడ గురించి కొంచెమైనా శ్రమ తీసుకోలేదు."

కె. - "ఆ విషయం అంతా ఒకటే. మనం ఎక్కడ ఉన్నామో నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు."

మే. - "మనం భూమికి ఎంత దూరంలో ఉండవచ్చని మీరు అనుకుంటున్నారు?"

కె. - "సరిగ్గా ముప్పై ఐదు లీగులు. అది నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు."

మే. - "అది ఎలా సాధ్యం? ఈ పదిహేను రోజులుగా మీరు ఏ పరిశీలనా చేయలేదు; ఈ నాలుగు రోజులుగా మనకు కూడా ఒకటి దొరకలేదు."

కె. - "దాని గురించి పట్టింపు లేదు. మనం సురక్షితంగా ఉన్నామని నాకు తెలుసు."

మే. - "జీవించియున్న అత్యంత నైపుణ్యం గల నావికుడు కూడా దానిని తెలుసుకోలేడు. మీరు ఏమి చేయించాలనుకుంటున్నారో దయచేసి తెలియజేయండి. మనం ముందుకు సాగిపోదామా? ఆగి ఉందామా?

మన దిశను మార్చుదామా? లోపలికీ బయటికీ తిరుగుతూ ఉందామా?" అతను ఇటువంటి ప్రశ్నలను మళ్ళీ మళ్ళీ అడుగుతూ వెళ్ళాడు; కానీ జవాబు ఇవ్వడం విషయంలో కెప్టెన్ తనను క్షమించమని కోరాడు; చివరకు మేటు పూర్తిగా సహనం కోల్పోయి, ఒక గంట వ్యర్థంగా వేచి ఉండి, అతనిని వదిలి వెళ్ళిపోయాడు; కెప్టెన్ అంతా ముగిస్తూ, "జాక్, నాకు ఒక గుటక మద్యం ఇవ్వు!" అన్నాడు.

మంగళవారం, సెప్టెంబరు 21. రాత్రంతా డెక్ మీద ఉన్న నావికులు, ముగ్గురు పెద్ద ఓడలు అఖాతం నుండి వస్తున్నట్లు చూశారు; కానీ వాటితో మాట్లాడడానికి చేసిన ప్రయత్నం వ్యర్థమైంది. మూడు గంటలకు "భూమి!" అనే కేక విని నేను మేల్కొన్నాను. మేటు మేము దాని మీదనే ఉన్నామని చెప్పాడు; ఎందుకంటే అతను కావలి గృహపు వెలుగును చూశాడు; వారు వెంటనే ఓడను తిప్పకపోతే, వారి ముందు నీటి కింద ఉన్న రాళ్ళ మీద పడతారు. అదే సమయంలో తుపాను వీస్తున్నది. గందరగోళం ఎంత గొప్పదంటే అది కెప్టెన్‌ను కూడా మేల్కొలిపింది; అతను లేచి, తన రమ్ వద్దకు పరుగెత్తి, పెద్ద గుటక తాగి, తరువాత డెక్ వైపు చూశాడు; కానీ అక్కడి పరిస్థితులు అతనికి నచ్చక, వెంటనే మళ్ళీ కిందికి వచ్చి, "ఆ, ఆ; అంతా సరిగ్గా ఉంటుంది" అని అరచి, మళ్ళీ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.

బుధవారం, సెప్టెంబరు 22. భూమి కనిపించకుండా కొన్ని గంటలు ప్రయాణించిన తరువాత, మేటు చూసిన వెలుగు ఏదో ఓడది కాని దీపస్తంభముది కాదేమోనని మేము అనుకోసాగాము. రెండు గంటలకు మాకు భూమి కనిపించింది; అది బోస్టన్ నుండి సుమారు పద్దెనిమిది లీగుల దూరంలో ఉన్న కేప్ కాడ్ అని మనుషులు వెంటనే గుర్తించారు. గాలి తీరం నుండి వీస్తున్నా మేము మా దిశలోనే సాగాము. అర్ధరాత్రి తుపాను ప్రశాంతతకు చోటిచ్చింది. చార్ల్స్‌టౌన్ విడిచి వచ్చినప్పటి నుండి ఇవి నిరంతరం ఒకదాని వెంట ఒకటి వస్తూనే ఉన్నాయి.

గురువారం, సెప్టెంబరు 23. వాతావరణపు సొగసు, ఇరవై నాలుగు గంటలలో ఇరవై మూడు గంటలు సాధారణంగా పక్కమీదనే గడిపే శ్రీ

అప్పీని కూడా డెక్ మీదికి ఆహ్వానించింది. అతని అహంకారము అతనిని తన గురించి ఇంకా ఎక్కువ బయటపెట్టేలా చేసింది. మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఏకైక భేదము, మా విద్యలోని తేడా వలన కలిగిన బాహ్య విషయాలలోనే ఉందని చూపించడానికి అతను శ్రమించాడు. అతనికి ఉన్న ఉద్దేశ్యాలే నాకూ ఉన్నాయి, కానీ ఇరుకైన విద్య విధించిన కట్టుబాట్ల వలన, అతను స్వేచ్ఛగా వదిలిపెట్టిన ఆ ఇష్టాలను నేను దాచిపెట్టవలసి వస్తున్నదని అన్నాడు. నా సోదరుని విషయమూ అంతే: అతను నా కంటే ఎంతో మంచి కపటి, ఒక అద్భుతమైన జెస్యూట్ కాగలిగేవాడు అని చెప్పాడు. కానీ శ్రీ ఓగ్లెథార్ప్ అతనిని అర్థం చేసుకున్నాడు, అయితే తన సౌకర్యం కోసం అలా కనబడడానికి ఇష్టపడలేదు.

నా సోదరుడు అతని కోసం ఎంతో శ్రమ తీసుకున్న విషయాన్ని అతను ఎలా వివరిస్తాడని నేను అడిగినప్పుడు, అతను వెంటనే జవాబిచ్చాడు: అదంతా వేషమే. అంత చురుకైన, అంత అడవిలా ఉన్న ఒక యువకుని తన పవిత్రతతో ఆకర్షించి మార్చుకున్నాడన్న పేరు తన పవిత్రతకు కలిగించే ఖ్యాతికి నా సోదరుడు ఎంతగానో సంతోషించకుండా ఉండలేడు. కానీ మీకు అతనిపై గౌరవం లేకపోతే, అతని సలహా పట్ల లక్ష్యం లేకపోతే, అంతకాలం అతనిని ఎలా భరించగలిగారు? "అయ్యో, భక్తిపరుడిగా పరిగణించబడడం నాకు ఎంత కొత్త తృప్తి అంటే ముసుగును ఉంచుకోవడంలో నాకు ఏ కష్టమూ కనబడలేదు: ప్రార్థనలకూ, సంస్కారానికీ వెళ్ళడంలో నాకు అలవాటు కుదిరింది, చివరకు నిజంగానే చిక్కుకుపోయేవాడినేమో నాకు తెలియదు."

శుక్రవారం, సెప్టెంబరు 24. ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు దీపస్తంభం కనుచూపు మేరలోకి రాగానే, మార్గదర్శి (పైలట్) మా ఓడపైకి వచ్చాడు. రెండు గంటలకు అతని తొందరపాటు పిలుపునకు సంతోషంగా లోబడి, ఇతర ప్రయాణికులతో అతని పడవలోకి ఎక్కాను; మా దౌర్భాగ్యపు ఓడకు, ఇంకా దౌర్భాగ్యుడైన

కెప్టెన్‌కు హృదయపూర్వకంగా వీడ్కోలు చెప్పాను; అతడు గత రెండు రోజులు, మా అదృష్టవశాత్తు, స్పృహ లేకుండా, కదలిక లేకుండా, పూర్తిగా తాగి నేలపై పడి ఉన్నాడు.

ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా కొత్తదీ, నేనెన్నడూ చూసిన వాటన్నిటికంటే అందమైనదీ అయిన దృశ్యాన్ని చూసే తీరిక కలిగింది. అన్ని వైపులా లెక్కలేనన్ని చిన్న ద్వీపాలతో చుట్టబడిన ఒక విశాలమైన తొట్టి లాంటి దానిలో మేము సాఫీగా ముందుకు సాగాము. వీటిలో కొన్ని పూర్తిగా రాతితో నిండినవి, ఎత్తులో, రంగులో డోవర్ కొండచరియలను పోలినవి: మరికొన్ని నిటారుగా, అడవులతో కప్పబడినవి. అక్కడక్కడ పూర్తిగా పచ్చదనం కప్పిన గుండ్రని కొండ ఉండేది; అవన్నీ ఎంత సమాన దూరాలలో ఉన్నాయంటే, ఇరుకైన ప్రవాహాలను లోనికి రానివ్వడానికి ఆ మార్గాలు కృత్రిమంగా చేయబడినట్లు కనబడింది.

ఈ మార్గాలలో ఒకదాన్ని దాటిన తరువాత, అంతులేని వైవిధ్యంతో కొత్త కొండలు, రాళ్ళు, అడవులు మా ముందు కనిపించాయి; బోస్టన్ నుండి మూడు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న కోట వద్దకు వచ్చేవరకు. అక్కడ నుండి తీరంపై అర్ధవృత్తాకారంలో ఒకటిన్నర మైలు విస్తరించిన పట్టణం మాకు పూర్తిగా కనబడింది. మేము లాంగ్ వార్ఫ్ వద్ద దిగాము; ఒక వైపు ఇళ్ళ వరుస, మరో వైపు సుమారు రెండు వందల నౌకలు ఉండగా దానిపై నేరుగా నడిచాము. ఒక సత్రంలో బస చేసి, పదకొండు గంటలకు నిద్రపోయాను.

తెల్లవారుజామున ఒకటి రెండు గంటల మధ్య అప్పీ తాగి నన్ను అనుసరించి వచ్చాడు.

శనివారం, సెప్టెంబరు 25. కమిషరీ అయిన శ్రీ ప్రైస్‌ను ఇంట్లో కనుగొనడానికి ముందు ఆయన ఇంటికి అనేకసార్లు వెళ్ళాను. మొదట నేను ఒక మతగురువునని ఆయన నమ్మనట్లు చూశాడు (నా ఓడ దుస్తులు మంచి గుర్తింపు పత్రాలు కావు). కానీ నేను నా అంగీతో తిరిగి వెళ్ళినప్పుడు, (ఈలోగా డాక్టర్ కట్లర్ ఆయనను కలిసి నా గురించి చెప్పి ఉండడంతో) ఆయన నన్ను చాలా ఆప్యాయంగా స్వీకరించి, నేను బోస్టన్‌లో ఉన్నంతకాలం తన ఇంట్లోనే ఉండమని ఒత్తిడి చేశాడు.

ఆదివారం, సెప్టెంబరు 26. ఉదయం డాక్టర్ కట్లర్ సంఘంలో, మధ్యాహ్నం శ్రీ ప్రైస్ వద్ద, అవసరమైన ఒక్క విషయమును గూర్చి ప్రసంగించాను.

సాయంత్రం శ్రీ జాన్ చిచెలీతో మొదటిసారి సహవాసం కలిగింది; ఆయన ఆంగ్ల సంఘానికి యథార్థమైన, ఉత్సాహవంతుడైన సమర్థకుడు, ఆ కారణంగా ప్రెస్బిటేరియన్లచే క్రూరంగా హింసించబడినవాడు.

గురువారం, సెప్టెంబరు 30. ఉదయం గవర్నరును కలిశాను. మధ్యాహ్నం మంచి స్వభావం గల మతగురువు శ్రీ మిల్లర్ నన్ను దర్శించారు. ఈ రోజులో మిగిలిన భాగాన్ని, మరుసటి రోజును చార్ల్స్‌టౌన్‌లోని నా స్నేహితులకు వ్రాయడంలో గడిపాను.

శుక్రవారం, అక్టోబరు 1. జార్జియాకు నా తిరిగి వెళ్ళడం గురించి నా సోదరునికి వ్రాశాను; దానిని పూర్తిగా దేవునికే అప్పగించడానికి నేను మొగ్గుచూపుతున్నానని గ్రహించాను.

శనివారం, అక్టోబరు 2. అద్భుతంగా ఆహ్లాదకరమైన ఆ ప్రాంతాన్ని చూడడానికి శ్రీ ప్రైస్‌తో కలిసి ఆయన బండిలో బయటకు వెళ్ళాను.

పట్టణం నుండి బయటకు వెళ్ళే ఏకైక మార్గము సుమారు రెండు వందల గజాల వెడల్పు గల భూకంఠము; మిగతా అంతా సముద్రంతో చుట్టబడి ఉంది. మేము ప్రతిచోటా చూసిన సమశీతోష్ణ వాతావరణం, తేటగా ప్రవహించే సెలయేళ్ళు, అందమైన కొండలు, లోయలు జార్జియాకు సరిగ్గా వ్యతిరేకంగా కనబడ్డాయి.

ఆదివారం, అక్టోబరు 3. దాదాపు రెండు నెలలు దానికి దూరమైన తరువాత, మరల సంస్కారము యొక్క ప్రయోజనమును అనుభవించాను; దానిని అందించడంలో డాక్టర్ కట్లర్‌కు సహాయపడ్డాను.

"అక్కడ దుష్టులు కలవరపెట్టుట మానివేయుదురు, అక్కడ అలసినవారు విశ్రాంతి పొందుదురు" అనే వాక్యముపై ప్రసంగించాను: మధ్యాహ్నం శ్రీ ప్రైస్ కొరకు కూడా అదే చేశాను, అయితే నా బలము స్పష్టంగా క్షీణించినట్లు గ్రహించాను

సోమవారం, అక్టోబరు 4. బ్రెయిన్‌ట్రీలో శ్రీ మిల్లర్‌ను చూడడానికి శ్రీ, శ్రీమతి ప్రైస్, డాక్టర్ కట్లర్, ఆయన కుమారుడు, శ్రీ బ్రిగ్ (ఇద్దరు కేంబ్రిడ్జ్ విద్యార్థులు) లతో కలిసి వెళ్ళాను.

తిరిగి వచ్చినప్పుడు నన్ను చూడడానికి వచ్చిన శ్రీ డావెన్‌పోర్ట్ మాకు కనిపించారు; ఆయన యోగ్యుడైన మతగురువు, న్యూ

ఇంగ్లాండులో నేను చూసిన ఎవరికైనా సమానంగా ఆ పేరుకు అర్హుడు.

మంగళవారం, అక్టోబరు 5. లండన్‌లో నా సోదరునికి పరిచయస్థుడైన శ్రీ ప్లాస్టెడ్ ఇంట్లో భోజనం చేశాను; ఆ అవకాశం తీసుకొని ఆయన నన్ను వెతికి కనుగొని, నేను బోస్టన్‌లో ఉన్నంతకాలం తనకు చేతనైనంత స్నేహమూ, మర్యాదా చూపించారు. భోజనం తరువాత శ్రీ కట్లర్‌ను కేంబ్రిడ్జ్‌కు తీసుకువెళ్ళాను. అక్కడి ఫెలోల మర్యాదను, భవనాల క్రమబద్ధతను, ఆ స్థలపు ఆహ్లాదాన్ని గమనించడానికి మాత్రమే నాకు సమయం దొరికింది.

శనివారం, అక్టోబరు 9. నా పెరుగుతున్న అతిసారం గురించి డాక్టర్ గ్రేవ్స్‌ను సంప్రదించడానికి నన్ను బలవంతంగా తీసుకువెళ్ళారు. ఆయన వాంతి మందు ఇచ్చారు, దాని నుండి నాకు ఎంతో మేలు కలిగింది.

ఆదివారం, అక్టోబరు 10. సంస్కారములో కొంత బలం పుంజుకున్నాను; కానీ రెండుసార్లు ప్రసంగించడంతో నా శరీరం అత్యంత బలహీనమైంది.

మంగళవారం, అక్టోబరు 12. శ్రీ

చిచెలీ ఇంట్లో అనేకమంది మతగురువులతో కలిసి రాత్రి భోజనం చేశాను; ఆయన తన సాహస కథలతో మమ్మల్ని ఎంతో ఆహ్లాదపరిచారు.

ఆయన అద్భుతమైన సహజ ప్రతిభ, గొప్ప దృఢమైన విద్య, నిజమైన ఆదిమ భక్తి గలవాడిగా కనిపిస్తున్నారు; భక్తి యొక్క శక్తిని ఎరిగినవాడు, అందుచేతనే దాని రూపమును గట్టిగా పట్టుకొని ఉన్నవాడు; మంచి విషయంలో నా తండ్రి వలె మొండివాడు, చెడుచేత అణచివేయబడనివాడు.

గురువారం, అక్టోబరు 14. ఆయన ఆచార్య దీక్ష కోసం లండన్ బిషప్‌కు సిఫారసు పత్రాన్ని తయారు చేయడంలో మతగురువులతో కలిసి నిమగ్నమయ్యాను. ప్రెస్బిటేరియన్ల కేకల వలన బిషప్ గతంలో ఆయనకు దీక్ష ఇవ్వడానికి భయపడ్డారు. వ్యక్తిగత హోదాలో సంఘానికి అంత గొప్ప వీరుడుగా తనను నిరూపించుకున్న మనిషిని పరిచర్య నుండి దూరంగా ఉంచడంలో వారు తెలివిగా వ్యవహరించారు.

శనివారం, అక్టోబరు 16. వైద్యులు నా కోసం చేయగలిగినదంతా చేసినా నా అనారోగ్యం పెరుగుతుండడంతో, నా పరిస్థితి గురించి గంభీరంగా ఆలోచించసాగాను; సాయంత్రపు ఏకాంత సమయంలో అనారోగ్యంలో పాస్కల్ చేసిన ప్రార్థన వలన మేలు పొందాను.

ఆదివారం, అక్టోబరు 17. శ్రీ చిచెలీ ఇంట్లో ఆధ్యాత్మిక మతమును గూర్చి మాట్లాడుతుండగా, నాకు శ్రీ లా గారితో దాదాపు ఒకే రకమైన ఆలోచనా విధానం ఉన్నట్లు కనబడుతున్నదని ఆయన భార్య గమనించారు. ఆ మంచి మనిషి పేరు వినడం నాకు ఆనందమూ, ఆశ్చర్యమూ కలిగించింది; మతమును గూర్చి నాకు తెలిసినదంతా ఆయన ద్వారానే అని ఒప్పుకున్నాను. ఆమె ఆయన "గంభీరమైన పిలుపు" గ్రంథమును బాగా ఎరిగి ఉన్నారని, న్యూ ఇంగ్లాండులో ఉన్న రెండు ప్రతులలో ఒకటి ఆమె వద్ద ఉన్నదని తెలుసుకున్నాను. దానిని అరువు తీసుకొని, ఆ సాయంకాలం కుటుంబానికి (నేను కొన్ని రోజులుగా ఉంటున్న శ్రీ విలియమ్స్ గారి కుటుంబానికి) దానిని చదివి వినిపించడంలో గడిపాను. ఆయన, ఆయన కుమార్తె తృప్తి చెందినట్లు, చలించినట్లు కనబడ్డారు.

సోమవారం, అక్టోబరు 18. ఓడ ఎక్కడానికి నియమించిన అనేక రోజులు వచ్చి వెళ్ళిపోయాయి, కానీ మేము ఎక్కలేదు; అయితే ఇది ఖచ్చితంగా చివరి రోజని అనుకున్నాం.

అందుచేత శ్రీ మిల్లర్ నన్ను ఓడ వద్దకు తీసుకువెళ్ళడానికి చాలా ముందే వచ్చారు. ఆయన సోదరి శ్రీమతి

చిచెలీ వద్ద నేను అరువు తీసుకున్న గ్రంథం గురించి ప్రస్తావించే అవకాశం తీసుకొని, కాగ్నేటస్, యురేనియస్ అనే పాత్రల వర్ణనలను ఆయనకు చదివి వినిపించాను. ఆయనకు అవి ఎంతో నచ్చాయి; మొత్తం గ్రంథమును జాగ్రత్తగా చదువుతానని వాగ్దానం చేశారు.

అల్పాహారం, భోజనం గడిచాయి, కానీ ఓడలోకి వెళ్ళమని ఏ పిలుపూ రాలేదు.

మంగళవారం, బుధవారం నా పరిస్థితి మరింత క్షీణించింది; గురువారం, అక్టోబరు 21న నొప్పి కారణంగా నా గదిలోనే ఉండవలసి వచ్చింది. అప్పీ వచ్చి, ప్రయాణం నుండి నన్ను వారించడానికి తన శక్తి కొద్దీ ప్రయత్నించాడు; నా లేఖలను, పత్రాలను తానే అందజేస్తానని, శ్రీ ఓగ్లెథార్ప్ వద్ద నా తరఫున క్షమాపణ చెబుతానని వాగ్దానం చేశాడు. శ్రీ ప్రైస్, విలియమ్స్ మొదలైనవారు కూడా అతనితో కలిశారు: కానీ నన్ను ఓడ ఎక్కకుండా చేయగలిగేది మరణమే తప్ప మరేదీ కాదని వారికి చెప్పి వారి పట్టుదలను ముగించాను.

శుక్రవారం, అక్టోబరు 22. చివరకు అన్నీ సిద్ధంగా ఉండగా, దైవికంగా గాలి మారి, ప్రయోగాలు చేయడానికి నాకు మరో మూడు రోజులు ఇచ్చింది. ఆ సమయంలో నేను వాంతి చేసుకున్నాను, విరేచనం చేసుకున్నాను, రక్తం తీయించుకున్నాను, చెమట పట్టించుకున్నాను, లాడనమ్ తీసుకున్నాను; అది నాకు మిగిలిన కొద్ది బలాన్ని కూడా పూర్తిగా హరించివేసింది. బోస్టన్‌లో అప్పీ ప్రవర్తనను భవిష్యత్తులో గుర్తుంచుకోవడం ఉపయోగకరం కావచ్చు. జార్జియాకు తాను రావడంలోని ఉద్దేశ్యము అక్కడి ప్రజల బాధ్యత తీసుకోవడమేనని అతను చెప్పుకున్నాడు: కానీ శ్రీ ఓగ్లెథార్ప్ తనలాంటి ప్రతిభావంతుడేనని గ్రహించి, అక్కడ తన ఉండడం అంత అవసరం కాదని, కాలనీ ప్రయోజనాలను విడిచిపెట్టవచ్చునని భావించాడు; అటువంటి వ్యక్తి చేతిలో లేకపోతే ఎన్నడూ అలా చేయడానికి తనను తాను ఒప్పించుకోలేడు: ప్రస్తుతం తనను తాను ఎక్కడ వినియోగించుకోవాలో నిర్ణయించుకోలేదు; కానీ అది మానవజాతిలో తనను అత్యధికంగా అవసరపడే భాగానికే అవుతుందని మాత్రమే; అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయాల గురించి తాను ఇంగ్లాండుకు వెళ్తున్నానని.

అతను చెప్పినట్లు, నేను ఏమంత ముఖ్యం కాని రెండు మూడు లేఖలను తీసుకువెళ్ళాను; కానీ న్యూకాజిల్ డ్యూక్‌కు, ఇతర రాజ్య మంత్రులకు వెళ్ళే రహస్య సందేశాలన్నీ అతనికే అప్పగించబడ్డాయి. గ్రేట్ బ్రిటన్ రాజసభ నుండి అతను స్పెయిన్‌కు పంపబడవలసి ఉంది

రాయబారిగా. అతని డబ్బు, కొన్ని వందల పౌండ్లు, (కొందరి సమక్షంలో) అతను ముందే ఇంగ్లాండుకు పంపించాడు; మరికొందరి సమక్షంలో దానిని వెండిగా మార్చి, ఇండివైన్ ఓడలో ఎక్కించాడు.

సోమవారం, అక్టోబరు 25. ఆశ్చర్యకరంగా బాగా కోలుకొని మేల్కొన్నాను, ఇంకా నడవలేకపోయినప్పటికీ. ఈ ఉదయం డాక్టర్ గ్రేవ్స్ చార్ల్స్‌టౌన్ నుండి నన్ను చూడడానికి వచ్చి, మందు, సలహా ఇచ్చారు; ఆయన వాటిని వ్రాతపూర్వకంగా కూడా వదిలారు; కానీ దేనికీ రుసుము తీసుకోలేదు. అదే మర్యాదను నేను డాక్టర్

గిబ్బన్స్, డాక్టర్ గార్డనర్, ఇతరుల నుండి పొందాను. కొంత తరువాత శ్రీ చిచెలీ వచ్చి, ఓడ ఎక్కడానికి పిలుపును తెచ్చారు. శ్రీ ప్రైస్ దారిలో నా కొత్త స్నేహితులలో కొందరి వద్ద ఆగుతూ నన్ను రేవు వరకు తీసుకువెళ్ళారు; వారి నుండి వారు చూపగల అన్ని దయా చర్యలను నేను పొందాను.

మేము రేవుకు చేరుకున్నప్పుడు పడవ సిద్ధంగా లేదు; అందుచేత అరగంట సేపు బయటి చల్లటి గాలిలో నడవవలసి వచ్చింది. శ్రీ చిచెలీ నన్ను పడవలోకి ఎక్కించి, కప్పివేశారు. సుమారు రెండు గంటల్లో ఓడకు చేరుకున్నాము; శ్రీ జూబర్‌బ్యూలర్, శ్రీ అప్పీ, శ్రీ కట్లర్, శ్రీ

బ్రిగ్ ఓడ ఎక్కాడు. నేను స్టేట్‌రూమ్‌లో పడుకొన్నాను; ప్రయాణ శ్రమ నేను ఊహించినంత అలసట కలిగించలేదు.

అప్పీకి తన స్టేట్‌రూమ్ మళ్ళీ కావలసి వచ్చిందని తెలిసి, నేను దానిని విడిచిపెట్టి,

శ్రీ కట్లెట్ ఇచ్చిన తన కేబిన్‌ను అంగీకరించాను. ఇంతకాలం ఒడ్డున అనుభవించిన సౌకర్యాలన్నీ లేకపోయినా, రాత్రి సహించదగినంతగా గడిచింది.

అక్టోబరు 26, మంగళవారము. నేను వైద్యుని ఆహార నియమమును ప్రారంభించాను, వెంటనే దాని ప్రయోజనమును గ్రహించాను. మా ప్రయాణంలో ఐదు లీగుల దూరము ముందుకు వెళ్ళిన తరువాత, గాలి మారి మమ్మల్ని వెనుకకు తోసివేసింది. సాయంత్రము అది అనుకూలించి, మరునాటికి మమ్మల్ని నేల అంతటినుండి దూరముగా తీసుకువెళ్ళింది.

అక్టోబరు 27, బుధవారము. నేను పెద్ద కేబిన్‌లో సామూహిక ప్రార్థనలను ప్రారంభించాను. ప్రయాణికులు తప్ప ఎవరూ చాలా అరుదుగా హాజరయ్యేవారు. లేఖన భాగమును చదివేంత బలము ఇంకా నాకు లేదు, క్లారెండన్ రచించిన

చరిత్ర కంటే కష్టమైన ఏ అధ్యయనముపైనా మనస్సు నిలపలేకపోయాను. రాత్రి కడుపునొప్పితో నేను చాలా బాధపడ్డాను.

అక్టోబరు 28, గురువారము. తుఫాను సమీపిస్తున్నదని కెప్టెన్ నన్ను హెచ్చరించాడు.

సాయంత్రము ఎనిమిది గంటలకు అది వచ్చి, ఇక దాని బలము ఇంతే అని నేను అనుకొన్న తరువాత కూడా, అంతకంతకు పెరిగిపోయింది; నా విరేచనాల బాధ తిరిగి రావడంతో నేను ఎప్పటికప్పుడు లేవవలసి వచ్చినందున, దానిలో ఒక్క క్షణమైనా నేను కోల్పోలేదు. ఎంతగానో కోరుకొన్న ఉదయము చివరికి వచ్చింది, కాని తుఫాను ఏ మాత్రమూ తగ్గలేదు. సముద్రము ఎంత భీకరంగా ఉన్నదంటే, అది త్వరలోనే మా గొర్రెలను, సగము పందులను కొట్టుకుపోయేలా చేసి, మా కోళ్ళలో చాలావాటిని ముంచివేసింది. ఓడకు బోస్టన్‌లో కొత్తగా బీగం పెట్టారు; ఎంత జాగ్రత్తగా చేశారో ఇప్పుడు తేటతెల్లమైంది: అది బరువుగా నిండి ఉండడం వలన, ప్రక్కలనుండి సముద్రపు నీరు విస్తారంగా కారుతూ ఉండగా, ఓడను నీటిపై నిలిపి ఉంచడానికి నలుగురు మనుష్యులు ఎడతెగకుండా నీటిని తోడవలసి వచ్చింది. నేను ఒకసారి లేచి, ఒకసారి పడుకొన్నాను, కాని ఏ స్థితిలోనూ ఎక్కువసేపు ఉండలేకపోయాను; ప్రార్థించుటకు తీవ్రముగా ప్రయత్నించాను, కాని వ్యర్థమైంది; ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాను, అయినా ఫలితము లేదు. ప్రార్థించే శక్తి కొరకు, యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసము కొరకు ప్రార్థించాను, ఆయన నామమును నిరంతరము ఉచ్చరిస్తూ, చివరికి దాని శక్తిని అనుభవించి, నేను సర్వశక్తిమంతుని నీడలో నివసిస్తున్నానని తెలుసుకొన్నాను.

అప్పుడు మధ్యాహ్నం సుమారు మూడు గంటలు; తుఫాను ఉచ్ఛస్థితిలో ఉంది. భయముతో తీవ్ర వేదనలో ఉన్న పేద శ్రీ బ్రిగ్‌ను, కట్లర్‌ను ధైర్యపరచడానికి ప్రయత్నించాను. నాలుగు గంటల వరకు వారితో కలిసి, వారి కొరకు ప్రార్థించాను; ఆ సమయంలో ఓడలోకి నీరు ఎంతగా చేరిందంటే, వేరే విధంగా దానిని మునిగిపోకుండా కాపాడడం అసాధ్యమని గ్రహించి, కెప్టెన్ మిజెన్ స్తంభమును నరికివేయించాడు. ఈ భయంకర క్షణములో, నేను దేవునికి స్తోత్రము చెల్లిస్తున్నాను, నేను నిరీక్షణ యొక్క ఆదరణను పొందాను; నిరీక్షించగలుగుతున్నానని తెలుసుకొనుటలో, లోకము ఇవ్వలేనిదీ తీసివేయలేనిదీ అయిన ఆనందమును పొందాను. నా అత్యంత బలమైన భావోద్వేగమైన భయమును అధిగమిస్తూ, స్వభావరీత్యా నేనున్న స్థితికంటే నన్ను పైకి లేపుతూ, దేవుని శక్తి నాతో ఉన్నదనే నిశ్చయత నాకు కలిగింది; అది తర్కబద్ధమైన సాక్ష్యములన్నిటినీ మించినదై, దైవిక మంచితనపు రుచిని నాకు అనుగ్రహించింది.

అదే సమయంలో, బహుశా చివరిసారిగా, నా పేద స్నేహితుడు అప్పీ ఎదుట సత్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చుటకు నేను ఆత్మలో బలవంతము చేయబడినట్లు భావించాను. నేను అతని వద్దకు వెళ్ళి, దేవునికి భయపడువానికి, భయపడనివానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసమును వివరించాను; నేను నా నిరీక్షణను ప్రకటించాను — అది నేను సాధించినందువలన కాదు, ప్రయత్నించినందువలన; దేవుడు ఇప్పుడు నా ప్రాణమును అడిగినయెడల, ఆయన దానిని తన కనికరములోనికి చేర్చుకొనునని నా నిరీక్షణను సాక్ష్యమిచ్చాను.

నా పేద స్నేహితుడు ఒప్పుకొన్నాడు, కాని మందబుద్ధితో ఉన్నాడు; అత్యంత అసంపూర్ణుడైన క్రైస్తవునికి కూడా సంతోషము ఉన్నదని అంగీకరించాడు; ఆ సంతోషము తనకు అపరిచితమైనదని చెప్పాడు; అందువలన, ప్రమాద సమయంలో తనకు ఆశ్రయము ఒక్కటే — ప్రమాదమే లేదని తనను తాను నమ్మించుకోవడం అని అన్నాడు. శ్రీ కట్లర్ తన ప్రాణముపై కనికరము చూపమని దేవుని తరచు వేడుకొనుచుండగా, తనకు తన విషయమై ఏ మాత్రమూ చింత లేనందున అతనిని చూసి తాను ఎంతో అసూయపడుతున్నానని అప్పీ ఒప్పుకొన్నాడు. నేను అతనిని ప్రార్థించమని సలహా ఇచ్చాను. భద్రతలో ఎన్నడూ ప్రార్థించనివాడు ప్రమాదంలో ప్రార్థన మొదలుపెట్టడం దేవుని వెక్కిరించడమే అని అతడు జవాబిచ్చాడు. దేవుడు ఇప్పుడు అతనిని విడిచిపెట్టినయెడల, అతడు వెంటనే తన రక్షణను సంపాదించుకొనుటకు పూనుకొనునని నేను నమ్ముచున్నానని మాత్రమే జోడించాను; ఆ రక్షణ ఈ లోకమును విడిచి రాబోవు లోకమును పొందవలెనను ఒకే షరతుపై ఆధారపడియున్నది. శ్రీ జూబర్‌బులర్ ఈ సంభాషణ సమయంలో హాజరై ఉన్నాడు; ఒక క్రైస్తవుడు ప్రవర్తించవలసిన విధంగానే ప్రవర్తించాడు.

నేను శ్రీ బ్రిగ్ మరియు శ్రీ కట్లర్‌ల వద్దకు తిరిగి వెళ్ళి, వారి భయము ద్వారా, ఇటువంటి సందర్భాలలో మనకు ఆధారముగా ఉండుటకు ఏర్పరచబడిన మతము వారికి లేదని చూపించడానికి ప్రయత్నించాను; దేవుడు వారిని ఈ ఆపద నుండి రక్షించినయెడల, తక్షణమే, సంపూర్ణముగా తమను ఆయనకు సమర్పించుకొనుటకు నిశ్చయించుకొనవలెనని వారిని ప్రోత్సహించాను.

గాలి ఇంకా ఎప్పటిలాగే తీవ్రంగా ఉంది, కాని స్తంభమును నరికిన తరువాత కదలిక కొంత తక్కువ ఉధృతంగా ఉంది; నీరు కూడా ఇంతకు ముందంత ఎక్కువగా ఓడలోకి రాలేదు. నేను పూర్తిగా అలసిపోయి పడుకొన్నాను; కాని నా వ్యాధి ఎంతగా ఎక్కువైందంటే అది నన్ను విశ్రాంతి తీసుకోనివ్వలేదు. ఉదయము సమీపించగా సముద్రము దైవిక స్వరమును విని లోబడింది: "ఊరకుండుము, నిమ్మళించుము!"

అక్టోబరు 31, ఆదివారము. ఈ రోజు నా మొదటి పని (నా జీవితపు ప్రతి దినపు పని ఇదే అగునుగాక!) స్తుతి మరియు కృతజ్ఞతా బలిని అర్పించుట.

తరువాత మేమందరమూ మా విడుదల కొరకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటలో కలిశాము. ఆ దినంలో ఎక్కువ భాగము నేను మంచం మీదే, నీరసంగా, నొప్పితో నిండి ఉన్నాను. రాత్రి ప్రార్థనల కొరకు లేచాను, కాని వాటిని చదవలేకపోయాను. నేను వాంతి మందు తీసుకొన్నాను, అది వెంటనే ఉపశమనము ఇచ్చింది; ఆ ఉపశమనములో రాత్రి మిగిలిన భాగమును గడిపాను.

నవంబరు 1, సోమవారము. మధ్యాహ్నం గాలి లేచి, తుఫానును సూచించింది. నన్ను, నా సహచరులను దానికి సిద్ధపరచుటకు ప్రయత్నించాను. అది మేము ఊహించినట్లే వచ్చింది; కాని గత తుఫానంత తీవ్రమైనది కాదు. ప్రతి పది నిమిషములకు సముద్రము మా మీదుగా విరిగిపడింది; నీటిని తోడే పంపుల ఎడతెగని శబ్దము నిద్రను దూరం చేసింది, లేదా నిరంతరం భంగపరచింది.

నవంబరు 2, మంగళవారము. పేద నావికులకు ఇంకా విశ్రాంతి లేదు; వారి శక్తి తగ్గిన కొద్దీ వారి సణుగుడు పెరిగింది. రాత్రి, వారు దాదాపు అలసి సొమ్మసిల్లిన సమయంలో, ప్రశాంతత వారికి ఉపశమనము కలిగించింది.

నవంబరు 3, బుధవారము. సాయంత్రము గాలి మళ్ళీ లేచింది, దానితో పాటు సముద్రము కూడా; పది గంటలకు అది చీకటి కిటికీలలో ఒకదాని గుండా లోపలికి చొచ్చుకొని పెద్ద కేబిన్‌ను నింపివేసింది. అటువంటి ఉప్పెనలో విశ్రాంతి కోసం చూడడం వ్యర్థం. అది తగ్గుతుందేమో అని ఉదయము రెండు గంటల వరకు నిరీక్షించాను; కాని తరువాతి రోజంతా అది పూర్తి ప్రభావంతో కొనసాగింది.

నవంబరు 5, శుక్రవారమునాడు, బ్రిస్టల్ నుండి బయలుదేరి పది వారాలుగా ప్రయాణములో ఉన్న, బోస్టన్‌కు పోవుచున్న ఒక ఓడను కలిశాము; గత తుఫానులో దాని సరుకులో ఎక్కువ భాగమును సముద్రములో పారవేయవలసి వచ్చింది. ఆహార సామగ్రి కొరత ఉన్నందున, వారు ఒక పీపా గొడ్డు మాంసమును అడిగారు; మా కెప్టెన్ దానిని (ఎంతో సమయము, శ్రమ ఖర్చయినా) వెంటనే పంపాడు; అంతేకాక, వారి నావికులు నీటిని తోడుటకు ప్రోత్సాహమిచ్చేలా ఒక చిన్న పీపా రమ్ కూడా పంపాడు.

అర్ధరాత్రి సమయంలో గాలి అనుకూలించింది, కాని వెంటనే అదే దిశకు తిరిగి వచ్చింది.

నవంబరు 8, సోమవారము. నా విరేచనాల బాధ మిక్కిలి తీవ్రతతో తిరిగి వచ్చింది.

నవంబరు 9, మంగళవారము. మనుష్యులు క్రిందికి వచ్చి, ఇక తాము నీటిని అదుపులో ఉంచలేమని, అది క్షణక్షణం తమపై అధికమవుతున్నదని ప్రకటించారు.

అందువలన ఓడ బరువును తగ్గించవలెనని వారు కెప్టెన్‌ను కోరారు. తాను ఏమి చేయవలెనో తనకు తెలుసునని అతడు వారికి చెప్పి, తిరిగి వెళ్ళి నీటిని తోడమని ఆజ్ఞాపించి, ప్రధాన తెరచాప తప్ప మిగిలిన అన్ని తెరచాపలను దించమని ఇతరులకు ఆదేశించాడు. అతడు కొంతసేపు అక్కడే ఉండి (తరువాత మాకు చెప్పినట్లు, మమ్మల్ని నిరుత్సాహపరచకుండా ఉండుటకు), తరువాత పైకి వెళ్ళాడు; మేము ఆగి ఉండగా, అతడు పైకప్పుపై అనేక రంధ్రములను మూసివేశాడు. ఇది గణనీయమైన మేలు చేసింది; అయినప్పటికీ ఓడ నిండిపోకుండా కాపాడడం నలుగురు మనుష్యుల నిరంతర పనిగానే ఉండిపోయింది.

ఈ సమయంలో నేను తరచు విశ్రాంతి కోసం మంచం మీద పడుకొన్నాను, కాని విశ్రాంతి దొరకలేదు. నేను బలము తిరిగి పొందునట్లు నన్ను కొంచెము విడిచిపెట్టమని దేవుని అడిగాను; తరువాత వాక్యముపై దృష్టి ఉంచాను: "నా నామము నిమిత్తము నేను నా కోపమును ఆలస్యము చేయుదును; నిన్ను నాశనము చేయకుండునట్లు నా కీర్తి నిమిత్తము నిన్ను బట్టి నేను ఆపుకొందును." (యెషయా 48:9.) నా ఆత్మ వెంటనే తన విశ్రాంతికి తిరిగి వచ్చింది, తుఫాను కొనసాగుతున్నదని నేను ఇక అనుభవించలేదు.

నవంబరు 10, బుధవారము. రాత్రి సమీపించగా దేవుడు గాలిని తగ్గించుట ఆయనకు ఇష్టమయ్యెను; కావున నేను మరొకసారి నిద్ర యొక్క ఆదరణను అనుభవించాను.

నవంబరు 13, శనివారము. దేవుని ఏర్పాటు ఈ రోజు మాకు పంపిన ప్రశాంతతకంటే సమయానుకూలమైన ప్రశాంతత మరెప్పుడూ లేదు. మనుష్యులు ఎంతగా అలసిపోయారంటే, వారు ఇక పని చేయలేకపోయారు; రంధ్రములు ఎంత వేగంగా పెరిగాయంటే, వారి అంతరాయములేని శ్రమ తప్ప మరేదీ ఓడను మునిగిపోకుండా కాపాడలేకపోయేది. ఇప్పుడు అందరూ రంధ్రములను మూయుటలో నిమగ్నమయ్యారు. నిన్న తాను నిజంగా భయపడ్డానని, ఇప్పుడు అది గడిచిపోయింది గనుక ఆ ప్రమాదమును మాకు తెలియజేస్తానని కెప్టెన్ స్వయంగా చెప్పాడు: అదేమిటంటే పంపులలో ఒకటి పూర్తిగా ఆగిపోయింది. ఓడ ప్రక్కలలో తన వేళ్ళు పెట్టగలిగేంత వెడల్పు గల అనేక రంధ్రములను తాను మూసివేశానని కూడా అతడు మాకు తెలిపాడు; కాబట్టి ఆ పేద మనుష్యులు ఓడను నీటిపై ఎలా నిలుపగలిగారో అని అతడు ఆశ్చర్యపడ్డాడు; పడమటి దీవులలో ఏదో ఒకదానిని చేరుకొనే వరకు వారు తట్టుకొనగలరనేదే తాను ఆశించగలిగిన అత్యధికమని కూడా అతడు చెప్పాడు. మనుష్యులు తమ పనిని ముగించిన వెంటనే, ప్రశాంతత స్థానములో అనుకూలమైన గాలి వచ్చింది.

నవంబరు 23, మంగళవారము. మేము ఒడ్డు చేరిన వెంటనే అప్పీని విడిచిపెట్టాలనే నా ఉద్దేశ్యమును శ్రీ జూబర్‌బులర్‌కు తెలియజేశాను. నేను ఇంతకుముందే ఎందుకు చేయలేదా అని తాను ఆశ్చర్యపడ్డానని అతడు నాకు చెప్పాడు; ఎందుకంటే అతడు అంతటి మనుష్యుడు, అంత నిరుపయోగుడు, అంత హానికరుడు, లోకమంతా ఇచ్చినా అతనితో మరొక ప్రయాణం చేయడానికి తాను బద్ధుడు కాకూడదని; అతడు అంత విపరీతమైన గర్వము గలవాడని, తాను ఎక్కడికి వెళ్ళినా అందరూ తనను మెచ్చుకొంటారని అనుకొంటాడని; నేను అతనిని ఎంతగా ఇష్టపడ్డానంటే, విడిపోవడం గురించి నేను ఎంత మాట్లాడినా, అతడు లేకుండా నేను జీవించలేనని. అతడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు: అతడు అంత ప్రసిద్ధ అబద్ధికుడని, అతడు చెప్పిన ఒక్క మాటనైనా నమ్మడం తాను ఎప్పుడో మానివేశానని; అంత పూర్తిగా భక్తిహీనుడని, అతనితో స్నేహము చేయడం అసాధ్యమని. ఈ విషయంపై అతడు ఎంత చక్కగా మాట్లాడాడంటే, అప్పీ తనను గురించి చెప్పుకొన్నట్లు అతడు కేవలం గౌరవప్రియుడైన మనిషి కాదని, ఒక నీడ కల అనే దానికంటే మెరుగైన కొన్ని సూత్రములపై ఆధారపడినవాడని నాకు నమ్మకం కలిగింది.

అర్ధరాత్రి గొప్ప గందరగోళంతో నేను మేల్కొన్నాను. ఓడను నింపివేసి, పైకప్పుపై ఉన్న మనుష్యులను సగం ముంచివేసేంత భీకర అల ఓడను తాకింది; అయితే ప్రత్యేక కాపుదలవలన ఎవరూ సముద్రములో కొట్టుకుపోలేదు. వర్షము, ప్రచండ గాలి ఆగిన తరువాత కూడా కొంతసేపు అలల ఉధృతి కొనసాగింది; ఉదయమునకు మాకు మళ్ళీ అనుకూలమైన గాలి లభించింది; అది మొదట మాకు తోడుగా ఉండమని ఆజ్ఞాపించబడిన పన్నెండవ రోజు.

మధ్యాహ్నం మరొక చిన్నదైనా తీవ్రమైన తుఫాను వచ్చింది; అది కాలువలోనికి మేము పరుగెత్తడానికి గాలిని మరింత అనుకూలపరచింది; మేము దాని నుండి ఎక్కువ దూరంలో లేమని అందరూ అంగీకరించారు. రాత్రి నేను శ్రీ జూబర్‌బులర్‌ను ఒంటరిగా కనుగొన్నాను; నేను చెప్పబోవు విషయమును ముందుగానే ఊహించి, అతడు ఎంతో ఆప్యాయంగా నాతో మాట్లాడి, నా స్నేహమును, ఉత్తర ప్రత్యుత్తరములను కోరాడు; ఇంత కాలము అప్పీతో జతచేయబడడం వలన తాను కూడా అతనివలె మృతుడయ్యానని ఫిర్యాదు చేశాడు, ఈ దురదృష్టకర ప్రయాణం వరకు తనకు దేవుని భయము, ఆయనతో కొంత పరిచయము ఉండేవని చెప్పాడు. తన దేశస్థుల గురించి అతడు ఎంతో చింతతో, ఆలోచనతో నిండి ఉన్నాడు — వారిని న్యూ ఇంగ్లండ్‌కు తీసుకురావాలా, జార్జియాకు తీసుకురావాలా అని. జార్జియాలో నిజమైన భక్తికి తనకు పెద్ద ప్రోత్సాహం కనిపించలేదని (అతని పేద స్విస్ ప్రజలలో చాలామంది ఇంకా దానిని కలిగి ఉన్నారు), వారు అక్కడ స్థిరపడితే దౌర్భాగ్యులైన పర్ల్స్‌బర్గర్ల వలె చెడిపోతారని భయపడ్డాడు. అప్పీ తన స్పెయిన్ రాయబార ప్రయత్నం విఫలమైతే అతనితో కలిసి స్విట్జర్లాండ్‌కు వస్తానని ప్రతిపాదించాడని అతడు నాకు చెప్పాడు; కాని అటువంటి మనిషిని ఇక తన దగ్గరకు గాని తన ప్రజల దగ్గరకు గాని ఎన్నడూ రానివ్వనని: అంత అసహ్యమైన అబద్ధికుడు, దుర్మార్గుడు, దొంగ; తన తండ్రి వద్ద మూడు వందల గినీలను దొంగిలించినందుకు తన దేశమును, న్యాయము యొక్క వెంటాడుటను తప్పించుకొని పారిపోవలసి వచ్చినవాడు.

నా స్నేహితుడు అప్పీ గురించిన సరియైన వృత్తాంతమిది — నేను అతనికి అప్పుగా ఇచ్చిన ఇరవై నాలుగు పౌండ్ల గురించి కూడా! ఒక డచ్‌వాడు నన్ను మోసగించడం విచిత్రమేమీ కాదు: కాని శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్ యొక్క జాగరూక దృష్టిని అతడు ఎలా తప్పించుకొన్నాడు? సంతోషించిన కుమారి

బోవీ, అటువంటి మనిషి నుండి మరణము ద్వారా విడుదల పొందినందుకు!

గురువారము రాత్రి మా గాలి ఆగిపోయింది. అది మొదట పంపబడినప్పుడు, మూడు వారాల ప్రయాణంలో మా మార్గములో మూడవ భాగమైన న్యూఫౌండ్‌లాండ్ తిన్నెలను కూడా మేము చేరలేదు: కాని ఈ రెండు వారాలు మమ్మల్ని దాదాపు ఇంటికి చేర్చాయి. మరునాడు గాలి మాకు ప్రతికూలంగా తిరగడంలో నేను పూర్తిగా తృప్తి చెందాను.

నవంబరు 27, శనివారము. సాయంత్రమునకు అది మేము కోరినంత అనుకూలంగా వచ్చింది. Ecce ireruin Crispinus! [ఇదిగో, మళ్ళీ క్రిస్పినస్!] శ్రీ జూబర్‌బులర్ అసహ్యముతో నిండి నా వద్దకు వచ్చాడు. "ఆ అప్పీ" అన్నాడు అతడు, "93 అబద్ధములతో, కపటముతో తయారైన నిజమైన దయ్యము! అతడు నీ వెనుక, కెప్టెన్‌తో, ప్రయాణికులతో నిన్ను నిందిస్తూనే ఉంటాడు, ప్రార్థనలను ఎగతాళి చేస్తాడు, ఇత్యాదులు &c. నీవు ఎంత అజ్ఞానివని అంటే, శ్రీ

ఓగిల్‌థార్ప్ నిన్ను చూసుకొనుటకు తనను పంపవలసి వచ్చిందని అతడు కెప్టెన్‌కు చెప్తాడు (బోస్టన్‌లో అందరికీ చెప్పినట్లే). చార్ల్స్‌టౌన్‌లో, వారికి మరియు జార్జియాకు మధ్య ఉన్న వివాదమును పరిష్కరించుటకు తాను పూర్తి అధికారములతో వచ్చానని అన్ని సంఘములలో ప్రకటించాడు. నిన్న రాత్రి నిన్ను గురించి శ్రీ బ్రిగ్‌కు అతడు ఇస్తున్న చక్కని వర్ణన నేను చాటుగా విన్నాను. నేను ఒడ్డు చేరిన వెంటనే అతనిని విడిచిపెడతాను, నీవు కూడా అదే చేయమని సలహా ఇస్తున్నాను: ఎందుకంటే నీవు అతనిని నీ దగ్గర ఉండనిస్తున్నంతకాలం, అతడు తాను చేయగల అపకారమంతా నీకు చేయకుండా ఉండడు."

నవంబరు 29, సోమవారము. ఆరు, ఏడు గంటల మధ్య "భూమి!" అని కెప్టెన్ కేకవేయగా మేము మేల్కొన్నాము. అది ఒక లీగు దూరములో ఉన్న లిజార్డ్ అగ్రము. ఉన్న కొద్ది గాలి మాకు అనుకూలంగా ఉంది. దైవిక కనికరములకు కృతజ్ఞత కలిగింది. నేను పైకప్పుపై నడుస్తుండగా, అప్పీ నా వద్దకు వచ్చాడు, metuens tale votum ereptum a faucibus [అటువంటి కోరిక తన గొంతు నుండి లాగివేయబడుతుందని భయపడుతూ]; అనేక స్నేహ ప్రకటనలతో మొదలుపెట్టి, చిన్న చిన్న అపార్థములన్నీ మరువబడునని ఆశించి, పూర్వంవలె చనువుగా మాట్లాడసాగాడు; నేను ఇక జార్జియాకు తిరిగి వెళ్ళనని నిశ్చయంగా చెప్పాడు; అక్కడ శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్ తన అనుచరులను, లేదా ఏదో విధంగా తన ఘనతకు లోబడినవారిని తప్ప మరెవరినీ అనుమతించడు: "అదే, నా మాట నమ్ము," అన్నాడు అతడు, "అతని చర్యలన్నిటికీ మూలసూత్రము, నా చర్యలకు కూడా.

క్రైస్తవ్యం అతనికి నాకు ఉన్నంత మాత్రమే ఉంది. దానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగులేని కారణములను నేను అతనికి చెప్పాను." వచ్చే సంవత్సరాన్ని ఎక్కడ గడపాలో అతడు నిర్ణయించుకోలేదు, కాని దానినంతా సుఖము, కీర్తి వెంట గడపాలని నిశ్చయించుకొన్నాడు — నేను కూడా అతనితో ఏకీభవిస్తానని అతనికి నమ్మకం.

డిసెంబరు 1, బుధవారము. తెల్లవారుజామున నేను విన్న మొదటి విషయం కెప్టెన్ తీవ్ర కోపంతో ఉండడం; ఎందుకంటే అతడు ఆజ్ఞాపించిన మార్గం ప్రకారం ఫ్రాన్సు తీరము దగ్గర ఉండవలసిన ఓడ, మేట్ యొక్క నిర్లక్ష్యం వలన షోరహామ్ వద్ద నేల దగ్గరకు వచ్చింది. తెల్లవారకపోయి ఉంటే ఓడ ఒడ్డుకు తగిలి ఉండేదని, అప్పుడు మనుష్యుని నైపుణ్యమంతా దానిని కాపాడలేకపోయేదని అతడు నాకు చెప్పాడు; ఎందుకంటే మేము మూడు వైపులా భూమిచే చుట్టబడి, గాలి సరిగ్గా వెనుక నుండి వస్తూ ఉన్నాము: కాబట్టి అతి కష్టముతో, మధ్యాహ్నం తరువాతే మేము దాని నుండి బయటపడ్డాము. ఇది మాకు ఒక రోజు నష్టం కలిగించింది; ఎందుకంటే సాయంత్రమునకు మేము డౌన్స్‌ను చేరి ఉండేవారం.

నా మీద తన నైపుణ్యమును ప్రయత్నించుటకు అప్పీ నన్ను మరొకసారి ప్రక్కకు తీసుకువెళ్ళాడు; మేము ఒడ్డు చేరిన తరువాత నా ప్రవర్తనను అతని పట్ల మార్చవద్దని వేడుకొన్నాడు; తనకు రక్షణ ఆశ ఉన్నంత నిశ్చయముగా, తాను నన్ను గురించి అగౌరవంగా మాట్లాడలేదనీ, వ్రాయలేదనీ తిరస్కరించాడు; అటువంటి ద్రోహమును గురించి తలచడం కూడా అసహ్యమని, ఒక డచ్‌వాడైనా వణికిపోతాడని నేను నమ్మేటన్ని భయంకర శాపనార్థములతో చెప్పాడు. అంతటి సారాంశం ఇది: జాన్ బుల్ మరియు నికోలస్

ఫ్రాగ్ ఎంత ప్రియమైన స్నేహితులంటే విడిపోవడం అనే ఆలోచనే రాకూడదు. కాని జాన్ బుల్ క్షమింపబడమని కోరాడు. అతని ప్రతిభను నేను మెచ్చుకొన్నప్పటికీ, అవి ఇకపై నా మీద ప్రయోగించబడడం నాకు ఇష్టం లేదు. మేము కలిసి బస చేయడం గురించి అతడు మళ్ళీ ప్రస్తావించడం వ్యర్థమైంది. ఆ చెవికి నేను చెవిటివాడినయ్యాను, మాటలను మార్చాను, కాని అతడు మళ్ళీ మళ్ళీ దానికే తెచ్చాడు. "సరే, నా ప్రియ స్నేహితుడా, నీవు ఎక్కడ ఉన్నా," అన్నాడు అతడు, "నేను ప్రక్క ఇంట్లోనే బస తీసుకొంటాను."

డిసెంబరు 2, గురువారము. మధ్యాహ్నం నాలుగు గంటలకు బీచీ హెడ్ కనుచూపులోకి వచ్చాము; కాని గాలి బలపడగా, తొమ్మిది గంటలకు మేము దాదాపు తెలియకుండానే డోవర్ ఎదురుగా ఉన్నాము. మేము దారి చూపేవాని కొరకు ఫిరంగి పేల్చాము, కాని ఎవరూ మా వద్దకు రాలేదు. మేము డౌన్స్‌లోనికి, ఎదురుగా ఉన్న

డీల్ వైపు దిగి, మరో రెండు పేల్చాము. ఒకటి రెండు గంటలలో, ఎక్కువలో ఎక్కువ, ఒక దారి చూపేవాడు వస్తాడని కెప్టెన్ మాకు తెలియజేశాడు. మేము కోరిన రేవుకు మమ్మల్ని చేర్చినందుకు నేను దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించాను; నా కొద్ది సామానును సిద్ధంగా ఉంచుకొని, ఒకటి రెండు గంటలు కలత లేకుండా, అసహనం లేకుండా పడుకొన్నాను.

శుక్రవారము, డిసెంబరు 3, 1736. ఆరు గంటలకు దారి చూపేవాడు ఓడ మీదికి వచ్చాడు. అతని పడవలోనికి దిగడం చాలా కష్టమైంది. సముద్రం ఎంత ఉధృతంగా ఉందంటే, మా ఇటీవలి విడుదలల పరంపర తప్ప మరేదీ మా నమ్మకమును నిలుపలేకపోయేది. అరగంటలో మేము ఒడ్డు చేరాము. నేను మోకరించి, ఇంత సంక్లిష్టమైన చిక్కుల గుండా నన్ను నడిపించిన హస్తమును స్తుతించాను; ఆయన కోరినప్పుడు నా దేశమును తిరిగి దేవునికి అప్పగించగలుగుదునుగాక అని ప్రార్థించాను.

జూబర్‌బులర్ దేవునికి కృతజ్ఞతతోను, నాపై ప్రేమతోను నిండి కనిపించాడు.

మేమందరమూ ఒక సత్రమునకు వెళ్ళాము. జూబర్‌బులర్, నేను బండిని మాట్లాడుకొనుటకు నడిచి వెళ్ళాము. మా క్షేమకరమైన రాకకు ప్రయాణికులతో కలిసి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతా స్తుతిలో పాల్గొన్నాను.

పది, పదకొండు గంటల మధ్య మేము బండిలో బయలుదేరాము; మూడు గంటలకు

కాంటర్బరీ చేరాము; పది గంటలకు సిటింగ్‌బోర్న్ చేరాము. నేను జూబర్‌బులర్‌తో పడుకోవాలని అనుకొన్నాను; కాని అతడు సూచన ఇవ్వగా, అప్పీకి వేరే రకమైన పక్కవాడు ఉండకుండా అడ్డుకొనుటకు వెళ్ళి అతనితో పడుకొన్నాను.

డిసెంబరు 4, శనివారము. అప్పీ మాకు ఎంత బాధాకరంగా ఉన్నాడంటే, నేనే కాదు, ప్రయాణికులందరూ ఇదే అతనితో తమ పరిచయపు చివరి రోజుగా ఉండాలని నిశ్చయించుకొన్నారు. సాయంత్రం ఆరు గంటలకు మేము క్షేమంగా లండన్ చేరాము. నేను వెంటనే చార్లెస్ రివింగ్టన్ ఇంటికి బండి తీసుకొన్నాను; నా స్నేహితుడైన

అప్పీని విడిచిపెట్టాను; అతడు మరునాడు వచ్చి తాను నాకు బాకీ ఉన్నది చెల్లిస్తానని వాగ్దానం చేశాడు.

నా పేరు గలవాడు నన్ను చూసి ఎంతో సంతోషించాడు; ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని మా స్నేహితుల గురించి అతడు చెప్పిన వృత్తాంతముతో నాకు గొప్ప ఆనందకారణము కలిగించాడు.

డిసెంబరు 5, ఆదివారము. సెయింట్

పాల్ ఆలయములో పరిశుద్ధ సంస్కారముతో ఆదరణ పొందాను; అక్కడినుండి శ్రీ టవర్స్ వద్దకు వెళ్ళాను; ఆయన నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా స్వీకరించి, నా స్నేహితులు చాలాకాలం క్రితమే ఆశ వదులుకొన్న నా రాకకు హృదయపూర్వకంగా అభినందించాడు. శ్రీ

ఓగిల్‌థార్ప్ ప్రతిరోజూ వస్తాడని ఎదురుచూడబడుతున్న శుభవార్తను ఆయన నాకు చెప్పాడు.

తరువాత నేను దర్శించినది మంచి వృద్ధుడైన సర్ జాన్ ఫిలిప్స్; ఆయన నన్ను మృతులలోనుండి లేచినవానిగా స్వీకరించాడు. ఇక్కడ ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని మా స్నేహితుల గురించి, వారి ఆసక్తిలోను సంఖ్యలోను కలిగిన వృద్ధి గురించి అత్యంత శుభకరమైన వృత్తాంతమును విన్నాను. అప్పుడు నా ఉత్తరములు అందజేయుటకు శ్రీ వెర్నన్ వద్దకు త్వరపడ్డాను. ఆయన నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా స్వీకరించి, నేను లండన్‌లో ఉన్న కాలమంతా తనతో ఉండమని ఒత్తిడి చేశాడు.

మేము మాట్లాడుకొంటుండగా, యువకుడైన హట్టన్ నన్ను తనతో ఇంటికి తీసుకువెళ్ళుటకు, నన్ను వెతుక్కొంటూ అక్కడికి వచ్చాడు. మేము నా మంచి వృద్ధ స్నేహితుడు, నా ఆతిథ్యదాత అయిన అతని తండ్రి ఇంటికి బండిలో వెళ్ళాము. నేను భయంతో వణుకుతూ ప్రవేశించాను. నన్ను పూర్తిగా ప్రేమించి, కాని చనిపోయినవానిగా వదులుకొని, తమ సొంత బిడ్డవలె నా కొరకు దుఃఖించిన కుటుంబము నుండి నేను ఆశించినట్లే నాకు స్వాగతం లభించింది. ఇండివైన్ ఓడకు నూటికి యాభై వంతు బీమా కూడా తిరస్కరించబడిందని ఒక కెప్టెన్ వారికి చెప్పాడు; అది అడుగుకు మునిగిపోవడం చూడబడిందని ఒక వదంతి కూడా వ్యాపించింది.

స్టేజి బండ్ల, అద్దె బండ్ల కదలిక వలన నా విరేచనాల బాధ తిరిగి వచ్చింది; అది నా అభిమానులకు ప్రసంగించకుండా, మాట్లాడకుండా నన్ను ఆటంకపరుస్తున్నది.

శ్రీ ఇంగ్‌హామ్ యొక్క ఘనమైన దినచర్య ద్వారా అటువంటివారిని చాలామందిని సంపాదించాను. నా సోదరుని దినచర్య కూడా (ఇక్కడికి పంపబడే చివరిదిగా ఇదే ఉండునని ఆశిస్తున్నాను) అందరి చేతుల్లోనూ ఉంది. Libent modo vivere, fient, Fient ista palam, cupient et in acta referri. [వారు జీవించుటకు మాత్రమే ఇష్టపడుదురు; ఇవి బహిరంగముగా జరుగును, వారు వీటిని ప్రజా రికార్డులలో చేర్చబడాలనియు కోరుదురు.]

డిసెంబరు 6, సోమవారము. నేను నా మేనమామ ఇంట్లో ఒక గంట గడిపాను; అక్కడ నా రాక సమానంగా స్వాగతింపబడింది, అనూహ్యమైనది కూడా. నా సోదరుడు హాల్ ఒక సహాయ గురుత్వ పదవికి వెళ్ళాడని, చాలా విచారంగా ఉన్నాడని, జార్జియా ప్రస్తావన వస్తే అసహనపడతాడని; నా సోదరి కెజ్జీ అతనితో జీవించడానికి వెళ్ళిందని వారు నాకు తెలిపారు. పక్షి పాముతో ఆడుతుంది, గొర్రెపిల్లలు పులితో ఆడుతాయి.

నేను శ్రీ హచిన్సన్‌ను దర్శించాను; ఆయన త్వరలోనే వివాదాస్పద అంశాలలోకి దిగాడు. ఇక్కడ కూడా ఆయన ఇంటిని నా ఇల్లుగా చేసుకొమ్మని ఆహ్వానం పొందాను.

డిసెంబరు 7, మంగళవారము. ఉదయం నేను చార్లెస్ రివింగ్టన్‌ను కలిశాను; ఆయన జార్జియాలోని నా సోదరుని నుండి ఉత్తరములను, ఒక దినచర్యను నాకు ఇచ్చాడు. నా కార్యదర్శి పుస్తకమును శ్రీ టవర్స్ వద్ద విడిచిన తరువాత, లండన్ బిషప్‌ను దర్శించాను.

ముందు గదిలో నేను ఆయన దినచర్యను ప్రారంభించి, ఆశ్చర్యం గాని అసహనం గాని లేకుండా పూర్తిగా చదివాను. అతడు నా ప్రాణాంతక ఉత్తరమును పడవేయడం, నేను ఎన్నడూ ఒప్పించలేకపోయిన విషయమును — అతని స్వంత మహా అజాగ్రత్తను, దాని వలన అతనికి కలిగిన బాధలు అతని సాటిలేని అంధత్వమును — అతనికి నమ్మకం కలిగిస్తుందని ఆశిస్తున్నాను. ఆ రెండు గ్రీకు పదాలు దేనిని, ఎవరిని సూచిస్తాయో చెప్పుటలో అతని నిష్కపటత్వము "తన స్వంత అతిశయములను అతిశయించుట" అయ్యింది. నిశ్చయముగా ఇదంతా అతనికి సర్పపు వివేకములో కొంచెమైనా నేర్పుటకు చాలును; అతని ప్రియ స్నేహితురాలు శ్రీమతి హెచ్. పావురపు నిష్కపటత్వము లేనంత పూర్తిగా అతనికి దాని కొరత ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నది.

ఈ ఆలోచనల మధ్యలో నా ఉత్తరములను అందజేయుటకు నేను లోపలికి పిలువబడ్డాను.

తనకు నాతో చెప్పవలసినది చాలా ఉన్నందున మరునాటి ఉదయం రమ్మని ఆయన ప్రభువు నన్ను కోరాడు. నేను కల్నల్ బ్లేడెన్ వద్దకు వెళ్ళాను; ఆయన ఇంట్లో లేడు: తరువాత శ్రీ

పెండర్విస్ ఇంటికి వెళ్ళాను; అక్కడ ఇంగ్లండ్‌లోని, అమెరికాలోని మా స్నేహితుల వృత్తాంతములను పరస్పరం చెప్పుకొంటూ ఒక సుఖకరమైన గంట గడిపాము.

నేను శ్రీ హట్టన్ వద్దకు తిరిగి వచ్చాను; అక్కడ మా ధర్మకర్తలలో ఒకరైన డాక్టర్ హేల్స్ నన్ను చూడడానికి వచ్చాడు. మేము జార్జియా గురించి, ప్రత్యేకంగా కుమారి

బోవీ మరణం గురించి, ఆ మొండి ప్రజల మధ్య నా సోదరుడు పొందుతున్న హింసల గురించి చాలా మాట్లాడుకొన్నాము. ఆయన దేవుని కొరకు ఆసక్తి, మనుష్యుల పట్ల ప్రేమ నిండిన నిజమైన భక్తిపరుడైన, వినయశీలియైన క్రైస్తవునివలె కనిపిస్తున్నాడు.

డిసెంబరు 8, బుధవారము. నేను కల్నల్ బ్లేడెన్‌ను, తరువాత బిషప్‌ను దర్శించాను; ఆయన జ్ఞాపకం ఉంచుకోదగని అనేక కుతూహల ప్రశ్నలు అడిగాడు.

సాయంత్రము లార్డ్ ఎగ్‌మాంట్ పిలుపుకు లోబడి, నేను మాట్లాడిన అందరికీ ఇచ్చినట్లే, జార్జియాకు, కరోలినాకు మధ్య ఉన్న వివాదాంశము గురించి సత్యమైన వృత్తాంతమును ఆయనకు ఇచ్చాను.

డిసెంబరు 9, గురువారము. నేను శ్రీ టవర్స్‌ను దర్శించాను; ఎవరు పిలిచినా సరే, ఎలాగైనా ఇంటికి వెళ్ళి అక్కడే ఉండమని ఆయన నన్ను కోరాడు; తనకు ఏదైనా పని ఉంటే తానే నా వద్దకు వస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. నేను ఆయన సలహాను అనుసరించి కొన్ని రోజులు నా గదిలోనే ఉన్నాను; అది, డాక్టర్ కాక్‌బర్న్ ఇచ్చిన లేహ్యముతో కలిసి, నన్ను దాదాపు పూర్తిగా కోలుకొనేలా చేసింది.

డిసెంబరు 11, శనివారము. శ్రీ బ్రిగ్, కట్లర్ వచ్చి నాకు తెలియజేశారు:

అన్ని వైపులా అప్పీ యొక్క నిజ స్వభావమును వినడం వలన కెప్టెన్ కోర్నీ తీవ్రంగా భయపడ్డాడు; అతనికి అప్పుగా ఇచ్చిన డబ్బును, ప్రయాణపు ఖర్చు, ఆహారపు ఖర్చు డబ్బును కూడా పోయినవిగా అతడు వదులుకొన్నాడు.

నా వైద్యుని సలహాకు విరుద్ధంగా నేను ధైర్యం చేసి బయటికి వెళ్ళాను, ఆదివారము, డిసెంబరు

12న, డ్యూక్-వీధిలోని పరిశుద్ధ సంస్కారమునకు. ఆరాధన అనంతరం శ్రీమతి రోడ్స్ నన్ను ఇలా పలకరించింది: "నిన్ను చూసినందుకు సంతోషంగా ఉంది. నీవు మళ్ళీ జార్జియాకు వెళ్తావని ఆశిస్తున్నాను."

సాయంత్రం ఒక జనసమూహం వచ్చి వెళ్ళింది; చాలామంది జార్జియాలోని తమ స్నేహితుల గురించి లేదా బంధువుల గురించి విచారించుటకు వచ్చారు. నేను వారిని ఆ కాలనీకి సమర్థకులుగా చేసి పంపాను.

డిసెంబరు 15, బుధవారము. మధ్యాహ్న సమయంలో నేను కార్యాలయంలో ధర్మకర్తలను దర్శించాను. వారు శ్రీ

ఇంగ్‌హామ్ మరియు నా సోదరుని దినచర్యలను చదువుతున్నారని వినగానే నాకు సహనం పూర్తిగా పోయింది. నేను లోపలికి పిలువబడి, ధర్మకర్తల కొరకు నా ఉత్తరములను అందజేశాను. అధ్యక్ష స్థానంలో ఉన్న లార్డ్ కార్పెంటర్, పెద్దమనుషులందరూ వినేలా మాట్లాడమని నన్ను కోరాడు. శ్రీ టవర్స్ అడ్డుపడి, నా అనారోగ్యం వలన నేను ఎంతగా బలహీనపడ్డానంటే బిగ్గరగా మాట్లాడలేనని వారికి చెప్పి, నా పత్రములను ఒక్కొక్కటిగా అందజేయమని, వాటిని శ్రీ Vire1st చదువుతాడని నన్ను కోరాడు. భోజన సమయంలో వారు మిషనరీల గురించి మాట్లాడుకొన్నారు; వారిని ఇప్పటివరకు వారు బాగా పొగుడుతున్నారు, ఇంకా ఎక్కువమంది కావాలని కోరుతున్నారు; వారి దినచర్యలు వెంటనే ముద్రింపబడాలని, తద్వారా లోకము వారి శ్రమ ఫలమును పొందాలని కూడా అన్నారు.

డిసెంబరు 16, గురువారము. రాత్రి నేను చాలా అస్వస్థుడనయ్యాను, ఉదయమునకు నా విరేచనాల బాధ తిరిగి వచ్చింది.

డిసెంబరు 18, శనివారము. నేను నా ఇరవై ఏడవ సంవత్సరమును సణుగుతూ, అసంతృప్తి గల మనస్సుతో ప్రారంభించాను; యోబు గ్రంథము మూడవ అధ్యాయమును మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుతూ.

డిసెంబరు 21, మంగళవారము. నేను నా మేనమామ ఇంట భోజనము చేశాను; ఆయన నా సోదరునిపై, అతని అపొస్తలిక పథకంపై విస్తారంగా చమత్కారాలు కుమ్మరించాడు. ఫ్రెంచివారు తమలో ఎవరైనా విశేషంగా మందబుద్ధి గలవాడు ఉంటే అతనిని ఇండియన్లను మార్చుటకు పంపుతారని ఆయన నాకు చెప్పాడు. నా సోదరుని ఈ పంక్తులతో ఆయన వాగ్ధాటిని అడ్డుకొన్నాను: — "దూర దేశములకు అపొస్తలుడు పోనవసరము లేదు, అయ్యో! చీకటి, అన్యజనులు ఇక్కడే ఇంట్లోనే ఉన్నారు."

ఆయన ఏ జవాబూ ఇవ్వలేదు; నా సోదరుని అపొస్తలత్వం గురించి నేను ఇంకేమీ వినలేదు.

డిసెంబరు 22, బుధవారము. జార్జియాకు వెళ్ళడానికి తనను తాను అర్పించుకొంటూ శ్రీ విట్‌ఫీల్డ్ నుండి నాకు ఒక ఉత్తరము వచ్చింది.

డిసెంబరు 23, గురువారము. నేను లార్డ్ ఫిట్జ్‌వాల్టర్‌తో జార్జియా గురించి సుదీర్ఘ సంభాషణ జరిపాను. మధ్యాహ్నం నా పాత కెప్టెన్ యొక్క యజమానులు, నేను పొందిన ప్రవర్తన గురించి సాక్ష్యమివ్వమని కోరుటకు వచ్చారు; ఆ కారణంగానే నేను ఇండివైన్‌తో [ఇంగ్లండ్‌కు] ముందుకు సాగలేదు. అవసరమైతే జూబర్‌బులర్‌తో కలిసి ఇది చేస్తానని వాగ్దానం చేశాను.

డిసెంబరు 26, ఆదివారము. నేను నా వైద్యుని దర్శించాను, అలా చేసినందుకు బాగా మందలింపు పొందాను. నాకు ఇనుప శరీరం లేకపోతే నేను ఇంతకాలం తట్టుకొనలేనని; నేను గదిలోనే ఉంటే తప్ప ఆయన నాకు ఏమీ చేయలేడని; అలా చేయకపోవడం వలన ఆయన చేసినదంతా నేను చెడగొట్టి, అంతా మళ్ళీ మొదలుపెట్టవలసి వచ్చిందని ఆయన నాకు చెప్పాడు.

డిసెంబర్ 29, బుధవారం. నేను జౌబర్‌బ్యులర్‌ను సందర్శించాను; అతడు పేద

పర్ల్స్‌బర్గర్ల వ్యవహారాన్ని చదవడానికి నాకు ఇచ్చాడు; అది కరోలినా చేసిన అపఖ్యాతికరమైన విశ్వాసఘాతుకానికి శాశ్వత స్మారకము. కొద్దిసేపటికే అతని ఇంటి యజమాని శ్రీ లిన్ లోపలికి వచ్చి, శ్రీ అప్పీ సాహసకృత్యాలలో కొన్నిటిని చెప్పి మమ్మల్ని అలరించాడు; అతడు సురినామ్ నుండి వచ్చినప్పుడు, తన తండ్రి ఇచ్చిన తోటను పోగొట్టుకొని, దుర్భర స్థితికి దిగజారి, దిగంబరుడై ఆకలితో ఉన్న స్థితిలో శ్రీ లెగ్ అనే ఒకతని ఆశ్రయం పొందాడు; అయితే ఆ కుటుంబంలోని ఒక స్త్రీపై బలాత్కారానికి పాల్పడినందున శ్రీ లెగ్ అతనిని త్వరలోనే మళ్ళీ బయటికి గెంటివేయవలసి వచ్చింది. Cedite Germani latrones, cedite Galli. [జర్మన్ దొంగలారా, తొలగిపోండి; గాల్ దేశపు దొంగలారా, తొలగిపోండి.]

అతడు జిల్ బ్లాను (మా సముద్రయానమంతటిలో అతని విడదీయరాని సహచరుడు) ఊరకనే చదవలేదు. అతని గొప్పలకు సంబంధించి, శ్రీ లిన్ నాకు చెప్పిన ఒక నమూనాయే అన్నిటికీ సరిపోతుంది. "ఆ ప్రియమైన మనిషి శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ తిరిగి వస్తే బాగుండును. అతనిని చూడాలని నాకు తహతహగా ఉంది; కానీ అతడు నాతో లెక్క సరిచేసుకునేవాడే. నన్ను కౌగిలించుకోవడానికి అతడు ఎలా చేతులు చాపుతాడో! మేమెప్పుడూ ఇద్దరు సోదరుల వలె ఉండేవాళ్ళం. అతడు నేను లేకుండా ఎప్పుడూ ఉండలేడు.

మేము ఎప్పుడూ ఒకే పడకపై పడుకొనేవారం. ఎన్నో యాత్రలు మేమిద్దరం కలిసి చేశాం; అయితే నిజానికి అతని కార్యదర్శిగా నాకే పని చాలా ఎక్కువగా ఉండేది.

ఒకనికి చెందినది రెండవవానికీ చెందినదే. నా బంగారు గడియారంపై అతనికి మనసు పడింది; ఆ క్షణమే అతనికి ఇచ్చేశాను. నిజమే, దాని వెల ఇరవై గినీలు; కానీ స్నేహితుల మధ్య అది ఒక చిన్న విషయం."

డిసెంబర్ 30, గురువారం. కాలనీ స్థితిని గురించి నేను లండన్ బిషప్ వద్ద విడిచిపెట్టిన కొన్ని పత్రాల కోసం ఆయనను కలిశాను. వాటి ప్రభావం కొంత ఉన్నట్లు కనిపించింది; ఎందుకంటే ఆయన నేను ఎన్నడూ చూడనంత తక్కువ ఎడముఖంగా కనిపించారు. ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకొని శ్రీ

చిచ్లీని దీక్షకు సిఫారసు చేశాను; అందుకాయన, "అతడు తన పేరును సొసైటీకి, మిషనరీల జాబితాలో ఇవ్వాలి" అని చెప్పారు.

జనవరి 3 – ఏప్రిల్ 30, 1737

జనవరి 3, 1737, సోమవారం. సాయంత్రం శ్రీ జౌబర్‌బ్యులర్

కెప్టెన్ కోర్నీని నన్ను చూడటానికి తీసుకువచ్చాడు; అతని నుండి ఈ క్రింది కథనాన్ని విన్నాను:- "నిన్న రాత్రి నేను ఒక అధికారితో కలిసి నడుస్తూ ఉండగా, స్ట్రాండ్‌లో శ్రీ అప్పీని కలిశాను; నేను రెండు రోజులుగా వెదకుతున్న వ్యక్తి అతడే. నన్ను గమనిస్తాడేమో చూడడానికి అతనిని వెళ్ళనిచ్చాను; కానీ అతడు గమనించకపోవడంతో వెనుక నుండి పిలిచాను. అతడు తిరిగి, నా వద్దకు పరుగెత్తి వచ్చి, ఇలా అంటూ నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు:- "అప్పీ.- 'ప్రియమైన కెప్టెన్ కోర్నీ, మిమ్మల్ని చూసి నేను ఎంతో సంతోషిస్తున్నాను. ఇంతకు ముందే చూడలేకపోవడం నా పెద్ద దురదృష్టం; కానీ నేను చాలా అస్వస్థుడినయ్యాను, పైగా నా చేతుల్లో ఎంతో పరిణామం గల అనేకమైన పనులు ఉండి, అది అసాధ్యమైంది.'

"కెప్టెన్.-'ఈ మూడు వారాలలో మిమ్మల్ని చూడగలనని నిజంగా ఆశించాను.'

"అ. - 'కానీ ప్రియమైన అయ్యా, నా మీద ఉన్న భారాన్ని మీరు ఊహించలేరు!

ఈ జార్జియాకు సంబంధించి అంతులేని పని! అదంతా ఈ పట్టణం ఈ చివరే!'

"కో. - 'సరే, చివరికి మిమ్మల్ని కలిసే అదృష్టం కలిగింది కాబట్టి, మనం కలిసి ఒక గ్లాసు ద్రాక్షారసం తీసుకుందాం.'

"అ. - 'అది నాకు జీవితంలో గొప్ప ఆనందం; కానీ దుస్తులు వేసుకోవడానికి నేను ఇంటికి హడావుడిగా వెళ్తున్నాను, ఎందుకంటే అత్యంత ముఖ్యమైన పని మీద నేను బయటికి వెళ్ళవలసి ఉంది.'

"కో. - 'లేదు, లేదు; మేము మిమ్మల్ని కలిసే భాగ్యం పొందాము కాబట్టి, నాకూ నా స్నేహితునికీ అర్ధ గంట సమయం ఇవ్వాలి.'" చాలా శ్రమపడి అతడు అతనిని పక్కనే ఉన్న సత్రంలోకి తీసుకువెళ్ళి, కొన్ని ఉదాసీన ప్రశ్నల తరువాత ఓడను అద్దెకు తీసుకుంటానని అతడు ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని ప్రస్తావించాడు: "అది ఇప్పుడు ఖాళీగా, జార్జియా ప్రయాణికుల కోసం సిద్ధంగా ఉంది" అన్నాడు.

"అ. - 'నేను మీతో మాట్లాడాలనుకున్నది సరిగ్గా అదే. శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ కోసం ప్రతి గంటా ఎదురు చూస్తున్నాను; ఆయన వచ్చిన వెంటనే ఆ పని పూర్తవుతుంది. మీరు నమ్మవచ్చు; ఎందుకంటే ఆయనతో నేను ఏదైనా చేయించగలను.'

"కో. - 'అయ్యా, నేను మీకు అనంతంగా కృతజ్ఞుడను; కానీ ఈ లోపు నా మనుషులకు జీతాలు చెల్లించాలి, ప్రయాణంలో ఎంతో దెబ్బతిన్న నా ఓడను మరమ్మతు చేయించాలి. దీనికి నాకు చాలా డబ్బు ఖర్చవుతుంది; కాబట్టి మన మధ్య ఉన్న ఆ చిన్న లెక్కను తీర్చుకోవాలని కోరుతున్నాను.'

"అ. - 'నేను చెప్పబోయేది కూడా అదే,- అయినా అది నాకు బాధ కలిగిస్తోంది,- నిశ్చయంగా నేను బ్రతికి ఉన్నవారిలో అత్యంత దురదృష్టవంతుడను!

నేను వచ్చినప్పటి నుండి అన్ని వైపులా ఇటువంటి నిరాశలు, నష్టాలు! -నా తండ్రి క్షీణించడం! నా తల్లి మరణం! నా ప్రియ స్నేహితుడు శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ ఆలస్యం!- నిజంగా మీకు చెల్లించడానికి కొన్ని రోజులు పడుతుందేమోనని భయపడుతున్నాను.'"

కెప్టెన్ తన డబ్బును వసూలు చేసుకోగలనా అని కొంతసేపు ప్రయత్నించాడు; కానీ మంచిమాటలతో ఏమీ లభించదని గ్రహించి, చివరికి ఆ అధికారితో అతడే ఆ మనిషి అని చెప్పి, తన విధిని నిర్వర్తించమన్నాడు. అప్పీ లేచి నిలబడి, "కెప్టెన్, మీరు నిజంగా అనడం లేదని నేను ఆశిస్తున్నాను! ఇతడు నిజంగా అధికారి కాదు!" అని కేక వేశాడు.

"కాస్కా కోసం చేతులు మాట్లాడినవి;" ఆ దండనాయకుడు అతనితో నీవు నా ఖైదీవని చెప్పి, అతనికి వారెంటును చదివి వినిపించబోయాడు. అప్పీ దానిని తిరస్కరిస్తూ ఆ సంగతులు తనకు తెలుసునని చెప్పి, వెంటనే బ్రతిమాలడం మొదలుపెట్టాడు; కెప్టెన్‌పై తనకు ఎంత గౌరవం ఉందో, ఆయన గౌరవాన్ని, సత్స్వభావాన్ని, ఉదారతను తాను ఎక్కడ చూసినా ఎలా కొనియాడానో చెప్పి, గతంలోని వారి స్నేహం పేరిట తనను వెంటనే విడిపించమని వేడుకున్నాడు; "లేకపోతే" అన్నాడు, "శ్రీ వెస్లీ ఈ సంగతి వింటారు, తన డబ్బు కోసం దావా వేస్తారు; మీ అప్పుతో పాటు ఆ మొత్తమే ఈ లోకంలో నేను చెల్లించవలసినది."

కెప్టెన్ ఇలా బదులిచ్చాడు: తనకు అతనికి హాని చేయాలనే ఉద్దేశం లేదు, కేవలం తన డబ్బును తిరిగి పొందాలనే ఆలోచనే (శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ కార్యదర్శి చెల్లించడానికి అది కేవలం స్వల్ప మొత్తమే!) లేదా నిశ్చయంగా అతడు నిర్బంధంలో ఉన్నాడని వినగానే అతని తండ్రి అతని కోసం ఆ మొత్తం చెల్లిస్తాడు.

"అ. - 'కెప్టెన్, ఒక్క షిల్లింగుతో నాకు విడుదల లభించేటట్లయినా, నా కోసం దానిని ముందుకు తెచ్చే బంధువు ఈ లోకంలో నాకు ఒక్కడూ లేడని మీకు ఖచ్చితంగా చెబుతున్నాను.'

"కో. - 'అయితే, మీరు నాతో ప్రవర్తించినంత నీచంగానే వారితోనూ ప్రవర్తించారని నాకు అర్థమవుతోంది. ఓడలో మీరు ఒక ప్రతినిధి, కార్యదర్శి, రాజనీతిజ్ఞుడు; కానీ ఒడ్డున మీరు మోసగాడు, దుర్మార్గుడు అని గ్రహిస్తున్నాను; అలాగే మీతో వ్యవహరిస్తాను.'

"అ. - 'దేవుని కోసం, ప్రియమైన కెప్టెన్, నన్ను కనికరించండి. నాకున్నదంతా మీకు ఇస్తాను; చేతిలో ఉన్న ఐదు పౌండ్లు, నా బట్టలు, గడియారం, బకిల్స్, కత్తి, నశ్యపు డబ్బా, టోపీ.

"కో. - 'అయ్యా, ఒక పెద్దమనిషి బట్టలు తీసుకోవడం నాకు అసహ్యం; మీరు నన్ను నమ్మించినది అదే; మీరు ఒక్క వాక్యం పంపి, 'ఇదిగో మూడు నాలుగు గినీలు; మిగతాది నేను చెల్లించగలిగినప్పుడు కోర్నీ నేను చెల్లిస్తాం' అని చెప్పి ఉంటే, దీని గురించి మీకు గానీ నాకు గానీ ఇక ఎలాంటి శ్రమ ఇచ్చి ఉండేవాడిని కాను. కానీ మీ ఉద్దేశం మొదటి నుండీ నన్ను మోసగించడమే; కాబట్టి నేను మిమ్మల్ని ఒక ఉదాహరణగా చేస్తాను. బోస్టన్‌లో మీరు తక్కువ ద్రాక్షారసం నిల్వ చేయాలని నేను కోరినప్పుడు, న్యూ ఇంగ్లండ్ డబ్బుతో నలభై పౌండ్లు ఏమి లెక్క అని మీరు నాతో అన్నారు. నిజమే, దానిని నాతో చెల్లింపజేయాలనుకున్న మీకు అది పెద్దదేమీ కాదు. కానీ నేను మీ ఆహార సామగ్రిని నిల్వ చేసి, మీకు డబ్బు అప్పు ఇచ్చిన తరువాత, ఉత్తరాల కోసం మూడు పౌండ్లను కూడా నా నుండి దోచుకోవడానికి మీరు ఎంత నీచులైపోగలిగారు?' ఆ చివరి ఆరోపణకు అతని సమాధానం సూటిగా ఇది: "అ. - 'అవసరానికి చట్టం లేదు.'

"కో. - 'అనుభవజ్ఞుడైన దుర్మార్గుడు తప్ప మరెవరూ అలాంటి సమాధానం ఇవ్వలేరు.

నేను మెత్తని, తెలివిలేని మనిషినని మీరు అనుకొని, నా చర్మం ఒలవాలని నిశ్చయించుకున్నారు; కానీ ఇప్పుడు అన్నిటికీ మీరే సమాధానం చెప్పాలి.'

"అ. - 'శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ వచ్చేవరకు నన్ను ఓర్పుతో భరించండి; అప్పుడు మీకు ప్రయాణికుల ఓడ అద్దె, డబ్బు రెండూ లభిస్తాయి. అది ఖచ్చితమని నమ్మండి; ఎందుకంటే ఆయన నుండి నాకు కావలసినంత డబ్బు పొందగలను.'

"కో. - 'దాని గురించి ఒక్క మాట కూడా నేను నమ్మను. శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ మిమ్మల్ని చెరసాలలో చూస్తే, తగిన శిక్ష అనుభవించడానికి అక్కడే వదిలేస్తాడు.'

"అ. - 'ఓ, మేము ఎంత సన్నిహితులమో, ఎన్ని ముఖ్యమైన వ్యవహారాల మీద ఆయన నన్ను ఇంగ్లండ్‌కు పంపాడో నేను మీకు ఎన్నోసార్లు చెప్పినప్పుడు, మీరు ఎలా అలా అనుకుంటారు?

నేను విలువ ఇచ్చేది నా స్వేచ్ఛను కాదు; ఎందుకంటే నేను నిర్బంధంలో ఉన్నానని వినగానే ఆయన నాకు స్వేచ్ఛ ఇస్తాడు; కానీ ఆయన మంచి అభిప్రాయాన్ని కోల్పోతానేమోనని భయపడుతున్నాను.'

"కో. - 'మీకు ఆ అభిప్రాయం ఎప్పుడైనా ఉందని నేను నమ్మను; లేదా లేకపోతే తన కాలనీని చెడగొట్టే ఒక దేశదిమ్మరిని వదిలించుకోవడానికి తప్ప మరే కారణంతోనూ ఆయన మిమ్మల్ని ఇక్కడికి పంపాడనీ నేను నమ్మను. నా డబ్బు చెల్లించగలిగితే చెల్లించండి; లేకపోతే మిమ్మల్ని న్యాయానికి వదిలేయాలి.'

అ. - 'నా బట్టలను అప్పులో కొంత భాగంగా తీసుకోండి. మిగిలిన అప్పుకు నా నోటు రాసి ఇస్తాను' "కో. - 'ఇరవై రెండు పౌండ్లకూ మీ నోటు ఇచ్చినా, ఆరు పెన్నీలు ఇచ్చే మొదటి మనిషికి దానిని అమ్మేస్తాను.'"

కెప్టెన్ ఏ మాత్రం కరగకపోవడంతో అప్పీ చిన్నపిల్లవాడిలా ఏడ్చాడు; అందుకు కెప్టెన్ అతనిని అడిగాడు: ఓడలో (ప్రమాదం గడిచిన వెంటనే) తాను ఎటువంటి ప్రమాదంలోనూ ఉన్నానని ఒప్పుకోవడానికి నిరాకరించిన నీవు ఇంత దీనంగా ఎలా ప్రవర్తించగలుగుతున్నావు, "మేము తప్పించుకుంటామని నాకే కొద్దిపాటి ఆశ మాత్రమే ఉన్నప్పుడు" అని. "అ. - 'ఓ అయ్యా, నాకు ఖైదు లేదా మరణమైనా ఏమీ కాదు; కానీ శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ వంటి ప్రియ స్నేహితుని కోల్పోవడమే నా హృదయంపై ఇంత భారంగా ఉంది. అయితే ఆయనను నా నుండి దోచుకునేంత క్రూరులు మీరు కారని ఆశిస్తున్నాను.'

"కో. - 'ప్రజలపై ఆధారపడి బ్రతుకుతూ, తనను ఎరుగని నిజాయితీపరులందరినీ పన్ను చెల్లించేవారిగా చేసుకునే ఒక సామాన్య మోసగాడిని బయటపెట్టేంతగా నాకు, లోకానికి న్యాయం చేస్తాను.'"

తరువాతి శనివారం (ఇప్పుడు న్యూగేట్‌లో ఉన్న) అప్పీ స్నేహితుడొకడు కెప్టెన్‌ను ఒప్పించి, అతడు ఇంకా ఏమైనా ప్రతిపాదించాలనుకుంటున్నాడేమో వినడానికి తీసుకువెళ్ళాడు. అతడు చాలా వక్తృత్వ ధోరణిలో మొదలుపెట్టాడు; కెప్టెన్ చేసినదానికి ఆయనను నిందించలేనని, మనసారా క్షమిస్తున్నానని, ఆయన పట్ల ఇంకా అత్యంత గౌరవం, అభిమానం ఉన్నాయని చెప్పాడు; "కెప్టెన్ కోర్నీ సత్స్వభావం గలవాడు, పెద్దమనిషి" అని ఎల్లప్పుడూ అనేవాడినని; కాబట్టి లోకంలో పైకి వస్తున్న, తన అదృష్టాన్ని నిర్మించుకోబోతున్న ఒక పేద యువకుని ఆయన పాడుచేయరని నిశ్చయంగా తెలుసునని అన్నాడు. తరువాత తన నశ్యపు డబ్బా మొదలైన వాటి విలువ లెక్కించడం మొదలుపెట్టాడు. తన కత్తి విలువ ఏడు పౌండ్లని, తన బ్యూరో నాలుగు పౌండ్లని అంచనా వేశాడు.

"కో. - 'ఆ బ్యూరో లండన్‌లోని ఒక స్త్రీకి చెందినదని శ్రీ వెస్లీ నాతో చెప్పారు.'

"అ. - 'అవును, అది నిజమే. నిజంగా నేను మరచిపోయాను. అయినా ఓడ అద్దె కోసం ఆమెను ఒక గినీ అడగవచ్చు.'

"కో. - 'అయ్యా, మీరు ఉన్న స్థితికి తగినట్లే మాట్లాడుతున్నారు. మీరు నన్ను పిలిపించినప్పుడు, నాకు చెల్లించడానికి మీ తండ్రి మీకు డబ్బు సమకూర్చి ఉంటాడని ఆశించాను.'

"అ. - 'మరోసారి ఖచ్చితంగా చెబుతున్నాను, ఇప్పుడు నన్ను ఉరి తీస్తున్నా, ఉరికంబం నుండి నన్ను రక్షించడానికి నా తండ్రి ఒక్క షిల్లింగ్ కూడా ఇవ్వడు.'

"కో. - 'మీ గురించి మీరు చక్కని వివరణ ఇస్తున్నారు; బోస్టన్‌లో మీరు ఇచ్చిన వివరణతో అది పూర్తిగా సరిపోతోంది. మీలాంటి ఒకనిని నిజాయితీపరులను ఇంకా మోసగించడానికి అనుమతించడం సమంజసమా? మీ దుర్మార్గాల అంతానికి మీరు చేరుకోవడం మంచిదే.'

"అ. - 'జౌబర్‌బ్యులర్ ఇంట్లో మీరు నాకు ఉచ్చు పన్నారని నాకు అనుమానం కలిగింది; కానీ అక్కడ చిక్కుకోనంత తెలివి నాకుంది.'

"కో. - 'నేను మిమ్మల్ని ఇక్కడ పట్టుకోవడం కూడా అంతే మంచిది. మీరు నాపట్ల ఎంత కృతఘ్నుడైన దుర్మార్గుడిగా ప్రవర్తించారంటే, మీ మీద ఇంకొంచెం డబ్బు ఖర్చు చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాను.'

"అ. - 'నేను అనుకున్నట్లు గ్రీన్ క్లాత్ కోర్టు కింద నన్ను నేను ఉంచుకోకపోవడం వల్ల, మొద్దువాడినైన నాకు అది తగినదే.'

"కో. - 'ఆహా, మిమ్మల్ని మీరు ఎంత విలువైన దుర్మార్గునిగా వర్ణించుకుంటున్నారు! దీని తరువాత కూడా నా నుండి ఏదైనా దయను ఆశిస్తారా?' "అ. - 'వచ్చే టర్మ్‌లో నేను బయటికి రావడానికి వీలు కల్పించే చట్టం ప్రయోజనాన్ని నేను పొందితే మీరు తప్పుగా అనుకోరని ఆశిస్తున్నాను.'

"కో. - 'ఓ, ఏమాత్రం లేదు, అయ్యా. ఆ చట్టం ప్రయోజనాన్ని తప్పక పొందండి. నేను మీ స్థానంలో ఉంటే నేనూ అలాగే చేస్తాను. కానీ మీరు బయటికి రావడానికి సిద్ధమైనప్పుడు, మరో అర్ధ సంవత్సరం పాటు అక్కడ మీ పోషణ ఖర్చును నేను భరిస్తాను.'"

అప్పుడు అప్పీ స్నేహితుడైన శ్రీ జాయ్ అతనితో ఇలా అన్నాడు: "నీవు కెప్టెన్‌తో ఎంత నీచంగా ప్రవర్తించావంటే, నీతో ఏ వ్యవహారమైనా చేసినందుకు నేను సిగ్గుపడుతున్నాను. ఆయన సంకల్పానికి వ్యతిరేకంగా ఒక్క మాట కూడా నేను చెప్పలేను; ఇకపై నాకు గానీ, నీ స్నేహితులెవరికైనా గానీ నీవు పంపకూడదు, రాయకూడదు; మేము నీ విషయంలో చేతులు కడుక్కున్నాము, ఈ గడియ నుండి నిన్ను గురించి ఇక ఆలోచించము."

ఈ మాటలతో అతడు అతనిని విడిచి, కెప్టెన్‌తో కలిసి నడుస్తూ, అతడు ఎంత దౌర్భాగ్యుడైన పేద యువకుడో గమనించాడు. "ప్రత్యేకించి అతని ఓడ ధ్వంసం, వినగలిగేవాటిలో అత్యంత దురదృష్టకరమైన సంఘటన." "ఏ ఓడ ధ్వంసం?" అన్నాడు కెప్టెన్. "అదే, కరోలినా నుండి వచ్చే ప్రయాణంలో. మీరు వినలేదా?" "లేదు" అని అతడు బదులిచ్చాడు, "మరెవరూ కూడా వినలేదు." "అతడు నాతో చెప్పాడు" అన్నాడు జాయ్, "ఓడ రాళ్ళపై కొట్టుకొని, నావికుల అధిపతి, ఒక బాలుడు, తాను తప్ప మనుషులంతా నశించారు; అతడు ఒక బండను పట్టుకొని వేలాడుతుండగా, ఒక అల వచ్చి అతనిని కొట్టుకుపోయి మరొక బండపై ఎంత బలంగా విసిరిందంటే, అతని కపాలం, ఒక పన్ను, మూడు పక్కటెముకలు విరిగాయి; శస్త్రవైద్యునికి పది గినీల కంటే తక్కువ ఖర్చు కాలేదు."

ఈ కథనాన్ని కెప్టెన్ చేత రెండు మూడుసార్లు పునరావృతం చేయించి, అతని నుండి సంక్షిప్తలిపిలో రాసుకున్నాను. అప్పీ మోసాన్ని గురించి అతనికి మొదటి అనుమానం ఏది కలిగించిందని అడిగాను. అన్వేషకులు అతని బ్యూరోను తెరిచినప్పుడు అప్పీ పగులగొట్టి తెరచిన అనేక ఉత్తరాలను, అలాగే చార్ల్స్‌టౌన్‌లో (అతడు అనుమానించినట్లు) ఒక నకిలీ చెల్లింపు పత్రంపై తీసుకున్న తొమ్మిది వందల పౌండ్ల చలామణి నగదు గురించిన ఒక జ్ఞాపికను చూశానని అతడు చెప్పాడు.

జనవరి 7, శుక్రవారం. శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ రాక వార్త తెలిసింది.

మరుసటి రోజు నేను ఆయనను కలిశాను; బ్రిస్టల్ ఛానల్‌లో ఆయన పొందిన అద్భుతమైన విమోచన గురించి ఆయన చెప్పినది విన్నాను. కరోలినా ప్రజలు పూర్తిగా వెర్రివారై ఇండియన్లను, స్పెయిన్ దేశస్థులను హత్య చేయడానికి మనుషులను కిరాయికి పెట్టుకున్నారని, ఆగస్టాను తగులబెట్టారని, మొదలైనవి అని ఆయన నాతో చెప్పారు. తరువాత ఆయన అప్పీని గురించి విచారించారు. అతని దుష్ప్రవర్తన గురించి కొద్దిగా వివరించి, నా దినచర్యలోని ఒక సారాంశాన్ని ఇచ్చాను. అతనిని ఎన్నడైనా నియమించినందుకు ఆయన విచారం వ్యక్తం చేసినట్లు కనిపించారు; లొంగుబాటును గురించి, అత్యుత్తమం కానప్పుడు చనిపోవడం అసాధ్యమన్న దానిని గురించి చక్కగా మాట్లాడారు.

జనవరి 9, ఆదివారం. శ్రీ టవర్స్‌తో కలిసి ఆయనను మళ్ళీ చూశాను. నా దినచర్యను తాను చదివానని, అది ఎంతో ఉత్సాహంతో రాయబడిందని ఆయన చెప్పారు. అది ఎంతో సత్యంతో రాయబడిందని మాత్రమే నేను హామీ ఇవ్వగలనని బదులిచ్చాను.

జనవరి 13, గురువారం. శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ వద్ద శ్రీ గెట్స్‌హార్న్‌ను కలిశాను. అప్పీ ఒక పేద తాగుబోతు పాస్టరు D______ను అతని బంగారు గడియారం విషయంలో మోసం చేసిన సంగతి ఆయన నాకు చెప్పారు.

న్యూగేట్‌లోని అప్పీ మళ్ళీ తనకు కబురు పంపాడని శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ నాకు తెలియజేశారు. అతనిపై నేను జాలి వ్యక్తం చేయగా, ఆయన ఇలా అన్నారు: "నేను ఏమీ చేయలేను. అతడు నా చేతులు కట్టేశాడు. నేను అతనిని విడిపిస్తే అతని అబద్ధాలన్నీ నిజమైనట్లవుతాయి. మేము ఇంత ప్రియ స్నేహితులం కాబట్టి అతనిని ఉన్న చోటే వదిలేయాలి."

జనవరి 19, బుధవారం. జర్మనీ నుండి ఇప్పుడే వచ్చిన కౌంట్ జింజెండార్ఫ్ నన్ను పిలిపించారు. నేను వెళ్ళినప్పుడు ఆయన సాధ్యమైనంత ప్రేమతో నన్ను పలకరించి, ప్రతిరోజూ వస్తానని నాతో మాట ఇప్పించుకున్నారు. అక్కడి నుండి ఆక్స్‌ఫర్డ్ బిషప్ వద్దకు వెళ్ళాను; అక్కడ కూడా అంతే దయతో స్వాగతం లభించింది. ఇకపై ఎటువంటి లాంఛనం లేదా ఆహ్వానం లేకుండా వీలైనంత తరచుగా రమ్మని ఆయన కోరారు.

మతస్థితిని గురించి, కౌంట్ జింజెండార్ఫ్ ఉద్దేశించిన సందర్శనను గురించి మేము చాలా మాట్లాడుకున్నాము. వారి బిషప్పులకు నిజమైన అపోస్తలిక పరంపర ఉందని ఆయన అంగీకరించారు.

జనవరి 20, గురువారం. నా స్థితిని ఒక ఉత్తరంలో రాసి కౌంట్‌కు అందజేశాను. ఆయన నన్ను శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ వద్దకు పంపారు; ఆయన వ్యక్తిగత దినచర్యల హానిని గురించి చాలా మాట్లాడారు; అవన్నీ ప్రచురించబడాలి, లేదా ఎన్నడూ పంపబడకూడదు అని అన్నారు. నా సోదరుని ఉత్తరాన్ని ఆయన చదివారు; రచయిత మరీ స్వేచ్ఛగా, మరీ ధైర్యంగా, మరీ తేలికగా నమ్మేవాడిగా ఉన్నాడని నేను భావించక తప్పలేదని వాదించారు.

జనవరి 22, శనివారం. శ్రీమతి పెండార్విస్ నేను చనిపోయానన్న ఉత్తరాన్ని చదువుతుండగా ఆమెను సందర్శించాను. ఆ వార్త నిజమై ఉంటే నాకెంత మేలు! అది నాకు ఎంత దుఃఖరాశిని తప్పించేది! మధ్యాహ్నం శ్రీ ఎస్సెన్ ఇంట్లో నా పాత స్నేహితురాలు M.G.ను కలిసి ఎంతో సంతోషించాను.

జనవరి 23, ఆదివారం. కౌంట్ ఇంట్లో బిషప్ నిట్స్‌మన్‌ను కలిశాను, కౌంటెస్‌కు పరిచయం చేయబడ్డాను; ఆమె ఎంతో గంభీరత, మాధుర్యం గల స్త్రీ. వారి బహిరంగ ఆరాధనలో పాల్గొన్నాను; దేవదూతల గాయకబృందంలో ఉన్నట్లు అనిపించింది.

జనవరి 25, మంగళవారం. పల్లెలో ఉన్న డాక్టర్ హేల్స్‌ను సందర్శించాను.

జనవరి 26, బుధవారం. మేము శ్రీ పోప్ ఇల్లు, తోటలను చూడటానికి నడిచి వెళ్ళాము; అది మానవ గొప్పతనంపై వ్యంగ్యమని సరిగానే పిలువబడింది. ఆయన తల్లి జ్ఞాపకార్థం నిర్మించిన స్తంభంపై ఉన్న సరళమైన లాటిన్ వాక్యం నన్ను ఎంతగానో కదిలించింది: Ah, Editha! matrum optima, mulierum amantissima, vale! [ఓ ఎడిథా! తల్లులలో శ్రేష్ఠురాలా, స్త్రీలలో అత్యంత ప్రేమమయీ, వీడ్కోలు!] ఆయన గానీ ప్రయర్ గానీ రచించగల అత్యంత శ్రమించి రాసిన విలాపగీతం కంటే ఇది ఎంత ఉన్నతమైనది!

జనవరి 30, ఆదివారం. సెయింట్ మార్టిన్స్‌లో డాక్టర్

ట్రాప్ చేసిన ఒక ఉత్తమమైన ప్రసంగాన్ని విన్నాను; అది "మీ ఓర్పుచేత మీ ప్రాణములను దక్కించుకొనుడి (లేక మీ ప్రాణములకు యజమానులుగా ఉండుడి)" అనే వాక్యంపై; భావోద్రేకాల దుర్భర దాస్యాన్ని నిరూపిస్తూ సాగింది.

ఫిబ్రవరి 1, మంగళవారం. నేను మళ్ళీ ఆక్స్‌ఫర్డ్ బిషప్‌తో ఉన్నాను; లండన్ బిషప్ జార్జియాతో ఏ సంబంధమూ పెట్టుకోవడానికి నిరాకరించారని, మొరావియన్లను మాతో ఐక్యపరచడం ఆర్చిబిషప్‌కు మాత్రమే చెందిన విషయమని ఆయన అన్నారని చెప్పాను. అది లండన్ బిషప్ యొక్క సరైన బాధ్యతేనని ఆయన బదులిచ్చారు; అయితే మొరావియన్లను మా సహోదరులుగా, మా స్వంత సంఘంతో ఒకే సంఘంగా మేము గుర్తిస్తామని కౌంట్‌కు హామీ ఇవ్వమని నాకు చెప్పారు.

ఫిబ్రవరి 2, బుధవారం. చెరసాల నుండి విడుదలైన అప్పీ తన ఇంట్లో నన్ను కలవాలని కోరాడని శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ నాతో చెప్పారు. మరుసటి ఉదయం అతనిని ఎదుర్కోవడానికి అక్కడ కొన్ని గంటలు వేచి ఉన్నాను; కానీ అప్పీ కనిపించలేదు.

తొమ్మిది గంటలకు కౌంట్‌తో ఉన్నాను; ఇండియన్లకు ప్రకటించడానికి తన ప్రజలకు అనుమతి లభించకపోతే వారిని జార్జియా నుండి తీసుకువెళ్ళాలని ఆయన నిశ్చయించుకున్నట్లు కనిపించింది.

తనతో జర్మనీకి రమ్మని ఆయన నన్ను గట్టిగా ఒత్తిడి చేశారు; ట్రస్టీల నుండి విముక్తి పొందగలిగితే నేను దానికి సంతోషంగా సిద్ధంగా ఉన్నాను.

ఫిబ్రవరి 6, ఆదివారం. కౌంట్‌తో నాకు చాలా సంభాషణ జరిగింది. ఆయన మాటలలో కొన్ని ఇవి: "క్రైస్తవుడు పాపానికి లొంగిపోలేడు; దానితో ఎక్కువకాలం పోరాడనూ లేడు; కానీ కోరుకుంటే దానిని జయించి తీరాలి." తన స్వంత సందర్భాన్ని గురించి మాట్లాడుతూ, తాను, ఒక స్త్రీ పరస్పరం ప్రేమించుకున్నారని, అందులో ఏదో స్వాభావిక ఆకర్షణ ఉందని గ్రహించి ఆమెను త్యజించాలని తాను నిశ్చయించుకొని, అలాగే చేసి, తన స్నేహితుని అంగీకరించమని ఆమెను ఒప్పించానని చెప్పారు. "ఆ క్షణం నుండి" అన్నారు, "నేను స్వార్థ ప్రయోజనాల నుండి విముక్తుడనయ్యాను; ఎంతగా అంటే, గత పది సంవత్సరాలుగా చిన్నదైనా పెద్దదైనా ఏ విషయంలోనూ నా స్వంత ఇష్టాన్ని నెరవేర్చలేదు. నా స్వంత ఇష్టమే నాకు నరకం. దేవుడు కోరితే, ఏ మాత్రం విముఖత లేకుండా నా ప్రియతమ స్నేహితుని ఇప్పుడే త్యజించగలను." వీడ్కోలు సమయంలో ఆయన నన్ను ముద్దాడి ఆశీర్వదించారు.

ఫిబ్రవరి 7, సోమవారం. ఆక్స్‌ఫర్డ్ బయలుదేరే ముందు కౌంట్‌ను సందర్శించి, ఆయన ప్రార్థనలు కోరాను. అక్కడి మా స్నేహితులను ఆయన తరఫున అభినందించమన్నారు; వారిలో ఎవరైనా ఆయనకు గానీ సహోదరులకు గానీ రాస్తే, వారు బదులిస్తారని వాగ్దానం చేశారు.

ఫిబ్రవరి 8, మంగళవారం. నేను ఆక్స్‌ఫర్డ్ చేరుకొని శ్రీ సార్నీ వద్ద బస చేశాను. సాయంత్రం మా స్నేహితులను కలిసి, కౌంట్, మొరావియన్ల ఉదాహరణతో వారిని ప్రోత్సహించాను. శ్రీ కించిన్ క్రీస్తు యొక్క ధైర్యవంతుడైన సైనికునిగా మారినట్లు గమనించాను. నా సోదరుని దినచర్యను వారికి చదివి వినిపించాను.

ఫిబ్రవరి 9, బుధవారం. నా స్నేహితుడు హార్న్‌ను కలిసి అతనితో కలిసి కాన్వకేషన్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడ మా పాత సభ్యుడైన శ్రీ బ్రామ్లీకి (నేను వచ్చి) నూట ఇరవై ఆరుకు వ్యతిరేకంగా మూడు వందల ముప్పై తొమ్మిది ఓట్లతో ఎన్నికను గెలిపించాము.

కోటలో ఉన్న నా పాత స్నేహితులను సందర్శించాను; నమ్మకస్థుడైన థామస్ వెయిట్ ఇంకా అక్కడ ఖైదీగానే ఉన్నాడని గమనించాను. శ్రీమతి టాపింగ్, ఖైదీలు కలిసి విశ్రమించి బాధించేవాని స్వరాన్ని వినని స్థలానికి వెళ్ళిపోయింది. తిరిగి వస్తూ బ్లూ పోస్ట్స్ వద్ద ఆగి, నా పాత శిష్యుడు రాబర్ట్ కిర్కమ్‌ను కనుగొన్నాను. మునుపటి వలె పరస్పర ప్రోత్సాహంలో సాయంత్రాన్ని గడిపాము.

ఫిబ్రవరి 10, గురువారం. కళాశాలలోని నా పాత అనుచరులలో కొందరితో మాట్లాడాను; డీన్‌ను గౌరవపూర్వకంగా సందర్శించాను; ఆయనకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేసినందుకు (ఆయన అన్నట్లు) తీవ్రమైన మందలింపు ఎదురైంది. ఒక గంటలో మేము సరైన అవగాహనకు వచ్చి స్నేహితులుగా విడిపోయాము.

అబింగ్డన్‌కు చెందిన శ్రీ వుడ్స్‌తో భోజనం చేశాను: ఆయన ఇంతకు ముందున్నట్లే దయగల, స్నేహపూర్వకమైన మనిషి. సాయంత్రం శ్రీ కార్టర్‌ను, బ్యానీ కిర్కమ్‌ను చూసి, ఒకనిని మేల్కొల్పడానికి, మరొకనిని స్థిరపరచడానికి శ్రమించాను. శ్రీ సార్నీ వద్ద మంచివాడైన శ్రీ

గాంబోల్డ్‌ను, కించిన్‌ను కనుగొన్నాను.

ఫిబ్రవరి 11, శుక్రవారం. బలహీనుడైన పేద స్మిత్‌ను, తరువాత కార్టర్‌ను పరిశుద్ధ జీవనానికి సంబంధించిన తమ నియమాలన్నిటినీ మళ్ళీ చేపట్టమని ప్రబోధించాను. మధ్యాహ్నం లింకన్ రెక్టర్‌తో ఉన్నాను; ఆయన నన్ను ఎంతో ప్రేమతో ఆదరించారు.

ఫిబ్రవరి 12, శనివారం. రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు లండన్‌లో కౌంట్ వద్దకు తిరిగి చేరుకొని, జర్మనీ ప్రయాణం గురించి ఆయనతో సంప్రదించాను.

ఫిబ్రవరి 16, మంగళవారం. జార్జియాలో మతగురువుగా నేను ఏ విధంగానైనా ఉపయోగపడగలిగితే ఆయనతో అక్కడికి తిరిగి వెళ్ళాలన్న నా కోరికను శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్‌కు చెప్పాను; అయితే నా కార్యదర్శి పదవి విషయంలో దానిని ఎక్కడ, ఎప్పుడు, ఎలా వదులుకోవాలో చెప్పమని ఆయనను అడిగాను. నేను ఏమి చేస్తున్నానో ఆలోచించమని ఆయన చెప్పారు; నేను ఆ విషయాన్ని బాగా ఆలోచించిన తరువాత ఇంకా మాట్లాడతానన్నారు.

ఫిబ్రవరి 18, శుక్రవారం. సెయింట్ మార్టిన్స్‌కు నడిచి వెళ్తుండగా నా ప్రియతమ స్నేహితుడు

అప్పీని కలిశాను; అతడు సాటిలేని ధీమాతో నన్ను పలకరించి, ఎక్కడ కలవవచ్చని అడిగాడు. మరుసటి ఉదయం శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ ఇంట్లో కలవడానికి నిర్ణయించాను.

ఫిబ్రవరి 19, శనివారం. అప్పీ వస్తాడన్న గొప్ప ఆశ లేకుండానే శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్‌ను కలిశాను. అతడు తన నిర్ణయ సమయాన్ని నిలబెట్టుకోలేనంత జాగ్రత్తపరుడు.

ఫిబ్రవరి 20, ఆదివారం. మరుసటి రోజు టివర్టన్‌కు బయలుదేరవలసి ఉన్నందున, కౌంట్‌కు వీడ్కోలు చెప్పడానికి వెళ్ళాను; ఆయన మళ్ళీ జర్మనీకి ఆహ్వానించి, నిరాశ చెందవద్దని చెప్పి, తన ఆశీర్వాదంతో నన్ను సాగనంపారు. నా చివరి మాటలు: మీకు సమాధానం కలుగును గాక; అందుకు ఆయన, మరియు నీ ఆత్మకును అని బదులిచ్చారు.

ఫిబ్రవరి 21, సోమవారం. బండిలో రీడింగ్ చేరుకున్నాను; మరుసటి సాయంత్రం మార్ల్‌బరో చేరాను; అక్కడ నన్ను వుట్టన్‌కు తీసుకువెళ్ళడానికి నా బావ హాల్ పంపిన గుర్రాలు కనిపించాయి. ఆయనతో, నా సోదరీమణులు ప్యాట్, కెజ్‌లతో ఫిబ్రవరి 28, సోమవారం వరకు ఉన్నాను; తరువాత బాత్‌కు గుర్రంపై బయలుదేరాను; మరుసటి రోజు వెల్లింగ్టన్ చేరాను; మార్చి 2, బుధవారం ఉదయం టివర్టన్ చేరుకున్నాను. పైకి పరుగెత్తి నా సోదరి వద్దకు వెళ్ళాను; ఆమె ఆనంద బాష్పాలతో నన్ను స్వాగతించింది. తరువాత ఫిల్‌ను చూశాను, చివరిగా నా సోదరుని; మూడేళ్ళ క్రితం లండన్‌లో ఆయన నన్ను విడిచినప్పటి కంటే కనీసం అంతే ఆరోగ్యంగా కనిపించారు. తన గదిలో అస్వస్థంగా ఉన్న నా తల్లిని ఓదార్చడానికి వెళ్ళాను.

మార్చి 8, మంగళవారం. గుర్రంపై బయలుదేరి, గురువారం మధ్యాహ్నం మళ్ళీ వుట్టన్ చేరుకున్నాను.

మార్చి 1, మంగళవారం. నాలుగు రోజుల ముందు వరకు ఉదయం, సాయంత్రం కూడా దోపిడీకి గురైన మార్ల్‌బరో బండిలో లండన్‌కు బయలుదేరాను.

ఈ ఐదవ ఉదయం మేము ఏ ఆటంకమూ లేకుండా దాటిపోయాము. నేను పట్టణం చేరుకున్న వెంటనే వారు మళ్ళీ దోపిడీ చేయడం మొదలుపెట్టారు.

మార్చి 17, గురువారం. శ్రీమతి పెండార్విస్ వద్ద M.G.ను, ఆమె సోదరుని కనుగొన్నాను; అతడు మికిల్టన్‌కు తనతో కలిసి రమ్మని నన్ను ఒత్తిడి చేశాడు.

మార్చి 22, మంగళవారం. శ్రీ Gr., అతని సోదరి, శ్రీ డ్యూస్‌లతో కలిసి మూడు గంటలకు ఆక్స్‌ఫర్డ్ బండిలో బయలుదేరాను.

మార్చి 23, బుధవారం. నా సోదరుని గురించి శ్రీ గాంబోల్డ్ చెప్పిన చరిత్రను వింటూ నేను ఎంతగానో చలించాను.

మార్చి 24, గురువారం. మా బృందం మళ్ళీ మికిల్టన్‌కు బయలుదేరింది; రాత్రికి అక్కడికి చేరుకున్నాము. నడుస్తూ, సంభాషిస్తూ, చదువుతూ చాలా ఆహ్లాదంగా సమయం గడిపాము.

మార్చి 30, బుధవారం. స్టాంటన్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళాను; అక్కడ అందరూ నన్ను చూసి ఎంతో సంతోషించారు; ముఖ్యంగా నా మొదటి స్నేహితుడైన వరనీస్.

ఏప్రిల్ 6, బుధవారం. రక్షింపబడేవారి సంఖ్య తక్కువని M.G.తో కొంత సంభాషించాను. ఈ సత్యం గురించి ఒప్పించబడనివాడు క్రీస్తు పాఠశాలలో ఎంత కొద్దిగా ముందుకు సాగినవాడు!

ఏప్రిల్ 9, శనివారం. సాయంత్రం శ్రీ Gr. తాను చదువుతున్న శ్రీ లా గ్రంథంలోని ఒక అధ్యాయం వల్ల ఎంతో చలించడం చూసి సంతృప్తి చెందాను. తన సోదరి కూడా అది వినాలని అతడు కోరాడు. నేను దానిని రెండవసారి చదివి, ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకొని, ప్రతిరోజూ ఏకాంతంలో గడపమని అతనిని ప్రోత్సహించాను.

ఏప్రిల్ 28, గురువారం. శ్రీ Gr., డ్యూస్‌లతో కలిసి గుర్రంపై బయలుదేరాను. మొదటివాడు కాంప్టన్ వద్ద మమ్మల్ని విడిచిపెట్టాడు; మేము స్పిల్స్‌బరీ వైపు సాగిపోయాము.

ఏప్రిల్ 30, శనివారం. నిద్ర లేకపోవడం వల్ల అలసిపోయి, నీరసించి, జ్వరంతో శ్రీ సార్నీ వద్దకు తిరిగి చేరాను.

మే 2 – ఆగస్టు 31, 1737

మే 2, సోమవారం. ఉదయం ఒకటి రెండు గంటల మధ్య నా మామూలు పడక అయిన నేలపైకి చేరాను. చార్ల్స్ Gr. నాతో అల్పాహారం తీసుకొని, మతంలో తప్ప మరెక్కడా నిజమైన ఆనందాన్ని తాను అనుభవించలేదని కన్నీళ్లతో ఒప్పుకున్నాడు. లా గ్రంథాన్ని అతనికి ఆసక్తిగా సిఫారసు చేశాను.

మధ్యాహ్నం శ్రీ గాంబోల్డ్‌ను సందర్శించాను; ఆయన నన్ను చూసి ఎంతో సంతోషించారు. ఆయన మామూలు కంటే చాలా ఉల్లాసంగా ఉన్నారు; ఆయన సోదరి ఎప్పటిలాగే ఉంది. మధ్యాహ్నం ఖైదీలతో మాట్లాడాను; వారు ఎంతో శ్రద్ధగా విన్నారు: డీన్‌తో కూడా; ఆయన ఎంతో దయతో, స్నేహభావంతో ఉన్నారు.

మే 3, మంగళవారం. రెండు గంటలకు శ్రీ సార్నీ నా కోసం ప్రార్థించడానికి లేచారు. నేనూ లేచి లండన్‌కు బయలుదేరాను; కొన్ని గంటలలోనే అక్కడికి చేరుకున్నాను.

మే 5, గురువారం. వాణిజ్య మండలి ముందు వారు త్వరలో హాజరు కావలసిన విచారణ గురించి శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ వద్ద విరెల్స్ట్‌ను, న్యాయవాదిని కలిశాను. వారు వెళ్ళిన తరువాత, ప్రభుత్వం విడిచిపెట్టి ఉంటే అని శ్రీ ఒగిల్తోర్ప్ ఇలా అన్నారు

జార్జియాను, ఆ పేద ప్రజలు నశించనివ్వనని, 45,000కు అమ్మగలిగిన తన ఎస్టేటును అమ్మి, దాని వడ్డీతో వారిని పోషిస్తానని చెప్పారు.

శుక్రవారం, మే 20. ఆమె కోరిక మేరకు నేను లేడీ బెట్టీ హేస్టింగ్స్‌ను సందర్శించాను. జార్జియాను గూర్చి ఆమె అడుగుతున్న ప్రశ్నలకు గ్లాస్టర్ బిషప్ రాకతో అంతరాయం కలిగింది.

శనివారం, మే 21. టివర్టన్ నుండి వస్తున్న నా సోదరుడిని, సోదరిని కలుసుకోవడానికి పట్టణం వెలుపలికి గుర్రంపై వెళ్ళి, వారిని శ్రీ పోవెల్ ఇంటికి తోడ్కొని వెళ్ళాను.

సోమవారం, మే 30. నేను నా సోదరుడిని ఆ మంచి ఆర్చ్‌బిషప్ వద్దకు తీసుకువెళ్ళాను; ఆయన మమ్మల్ని ఎంతో దయతో ఆదరించారు.

బుధవారం, జూన్ 1. శ్రీమతి బెన్సన్ ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించి, చెషంట్ నన్నరీకి గుర్రంపై వెళ్ళాను. కుమారి కిట్టీ, శ్రీమతి జాన్సన్ నాకంటే ముందే అక్కడ ఉన్నారు. ఆ స్థలం వల్లను, ఆ సహవాసం వల్లను నేను ఎంతో ఆనందించాను.

భోజనం తరువాత నా ఉత్తరాల పుస్తకం కనిపించలేదు; పట్టణానికి తిరిగి వెళ్ళి వ్యర్థంగా వెదికాను. మరునాడు ఉదయం ఏడు గంటలకల్లా మళ్ళీ నన్నరీ వద్ద ఉన్నాను; మధ్యాహ్నం తరువాత లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

శుక్రవారం, జూన్ 3. ఈ సాయంత్రం ఆరు, ఏడు గంటల మధ్య నేను లండన్ నుండి పద్దెనిమిది మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న చెషంట్‌కు గుర్రం ఎక్కి బయలుదేరాను; తొమ్మిది గంటలకు అక్కడ చేరాను; మరునాడు ఉదయం నా సోదరిని చూడడానికి మరో పద్దెనిమిది మైళ్ళు, హాట్‌ఫీల్డ్ వరకు వెళ్ళాను,

నాన్సీని. మధ్యాహ్నం నేను నన్నరీకి తిరిగి వచ్చాను.

త్రిత్వ ఆదివారం, జూన్ 5. మేమందరమూ అద్దె బండిలో వార్మ్‌లీకి వెళ్ళాము; అక్కడ నేను "కొద్దిమందే రక్షింపబడుదురు" అనే అంశంపై ప్రసంగించాను; ఊహించని ఆ ప్రభు భోజన సంస్కారానికి ఆ కుటుంబం ఉండిపోవడం చూసి సంతోషించాను. సాయంత్రం పట్టణానికి గుర్రంపై తిరిగి వచ్చాను.

సోమవారం, జూన్ 6. పది గంటలకు మేము మళ్ళీ వ్యాపార మండలి ఎదుట ఉన్నాము. పన్నెండు వరకు కరోలినా పక్షం వాదనలు వినబడ్డాయి. తరువాత జార్జియా పక్షాన మా న్యాయవాది (చాలా గందరగోళంగా) వాదించాడు.

బుధవారం, జూన్ 8. జార్జియాకు సంబంధించి నాకు తెలిసినదాన్ని గూర్చి చాన్సరీ లేన్‌లో ప్రమాణపూర్వక వాంగ్మూలం ఇచ్చాను. ఒంటి గంటకు మా మేనమామను చూడడానికి వెళ్ళాను; ఆయన అత్యంత అనారోగ్యంతో ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను.

గురువారం, జూన్ 9. మండలి వద్ద మా సనదులోను చట్టాలలోను కొంత భాగం చదివి వినిపించబడింది, మొదలైనవి. లైసెన్సు పొందిన వర్తకులందరూ జార్జియా పరిధిలోనే ఉన్నారని భావించబడ్డారని నేను ప్రమాణం మీద ప్రకటించాను. నా వాంగ్మూలం చదవబడిన తరువాత, మర్రే మా పక్షాన వాదించాడు; కానీ అది శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్‌కు ఎంత అసంతృప్తి కలిగించిందంటే, ఆయన ఒక్కసారిగా లేచి బయటికి పరుగెత్తిపోయారు. నేను నా సోదరునితో కలిసి లార్డ్ ఆక్స్‌ఫర్డ్ ఇంట భోజనం చేశాను. లేడీ

ఆక్స్‌ఫర్డ్, లార్డ్ డప్లిన్, ప్రసిద్ధురాలైన లేడీ మేరీ ఆ సమూహంలో ఉన్నారు.

శనివారం, జూన్ 11. మా మేనమామ మరణావస్థలో ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను. ఆయన నా చేయి పట్టుకొని, ఎంతో సహజమైన ప్రేమను చూపి, తన సోదరికి తన ప్రేమను తెలుపమని నాతో చెప్పారు. సాయంత్రం చెషంట్‌లో గడిపాను, ఆ కుటుంబానికి శ్రీ లా గ్రంథాన్ని చదివి వినిపిస్తూ,—అక్కడ నా సాధారణ పని అదే.

ఆదివారం సాయంత్రం. నేను ఆయనను విడిచి వచ్చిన కొద్దిసేపటికే మా మేనమామ మరణించాడని విన్నాను.

సోమవారం, జూన్ 13. నా సోదరుడిని, సోదరిని టివర్టన్ వెళ్ళే దారిలో కొంతదూరం సాగనంపాను. బుధవారం నన్నరీలో అల్పాహారం చేశాను. గురువారం రాత్రి మా మేనమామను సమాధి వరకు తోడ్కొని వెళ్ళాను.

శుక్రవారం, జూన్ 17. నా మిత్రుడు అప్పీ సాహసాల చివరి భాగాన్ని ఇక్కడ శ్రీ లాబా అనే కత్తులు చేసేవాని నుండి విన్నాను; అతని దగ్గర నుండి ఒక గడియారాన్ని దొంగిలించి, దానితో పారిస్‌కు పారిపోయాడట.

శనివారం, జూన్ 18. జార్జియాకు కరోలినా ఇచ్చిన సమాధానం వినడానికి నేను చివరిసారిగా వ్యాపార మండలి ఎదుట ఉన్నాను. ఆ నెలలో మిగిలిన కాలాన్ని చెషంట్‌కు, హాట్‌ఫీల్డ్‌కు మధ్య గడిపాను.

శనివారం, జూలై 2. నేను నన్నరీలో ఉన్నాను; మరునాడు హాట్‌ఫీల్డ్‌లో ప్రసంగించాను. చెషంట్‌లో నిద్రించాను.

సోమవారం, జూలై 4. సాయంత్రం నేను ఆక్స్‌ఫర్డ్‌కు బయలుదేరాను. మరునాడు అక్కడికి చేరాను; జేమ్స్ హట్టన్ నాకంటే ముందే అక్కడ చేరాడు. సాయంత్రం యువకుడైన

గ్రా. సాతీ ఇంట నా వద్దకు వచ్చాడు, ఎంతో చక్కని మనఃస్థితితో. ఇరుకైన మార్గంలో ముందుకు సాగమని అతనిని ప్రోత్సహించాను; నిర్ణీత సమయాలలో ఏకాంతంగా గడపాలని గట్టిగా సిఫారసు చేశాను.

గురువారం, జూలై 7. శ్రీ

గెయిన్‌బోల్డ్ ఇంటికి మేము నడిచి వెళ్తూ ఉండగా, పేద స్మిత్‌కు ఇదే విషయాన్ని నొక్కి చెప్పాను; అక్కడ నా సోదరి కెజ్జీని కనుగొన్నాను. లేడీ కాక్స్‌తోను ఆమె సోదరీమణులతోను భోజనానికి తిరిగి వచ్చాను. సాయంత్రం గ్రా. నాతో చెప్పాడు: ఈ రోజే అతడు ఆ మార్పు యొక్క ఆరంభాలను మొదటిసారిగా అనుభవించాడట; ఇంతకుముందు నా సోదరుని, నా సాక్ష్యం మీద మాత్రమే నమ్మినదాని వాస్తవికతను గూర్చి అతనికి రూఢి కలిగిందట.

అతడు ఆనందంతోను ప్రేమతోను నిండి ఉన్నట్లు కనబడ్డాడు.

శనివారం, జూలై 9. నేను జేమ్స్‌తో కలిసి వూటన్‌కు బయలుదేరాను. పూర్తిగా అలసిపోయి, నేలపై పడుకొని పావుగంట నిద్రపోయాను. రెండు గంటలకు మార్ల్‌బరో చేరాము, నాలుగు గంటలకు వూటన్. మా అమ్మ ఇటీవలే టివర్టన్ నుండి అక్కడికి వచ్చింది.

సోమవారం, జూలై 11. బాత్ వద్ద చా.ను కలుసుకొని, మేము ఇంకా ముందుకు వెళ్ళలేకపోయాము. అతడు మమ్మల్ని రాతి గనులను చూపించడానికి తీసుకువెళ్ళాడు; అక్కడ నేను ముక్కలుముక్కలుగా పగిలిపోకుండా తృటిలో తప్పించుకున్నాను. బుధవారం, జూలై 13న మేము క్షేమంగా టివర్టన్ చేరాము.

శనివారం, జూలై 23, ఆదివారం, 24న వూటన్‌లో. ఎన్నటికీ మరువకూడని దినాలు!

సోమవారం, జూలై 25. చార్లెస్ గ్రేవ్స్‌ను అతని స్నేహితులు పూర్తి పిచ్చివాడని చెప్పి తీసుకుపోయారని ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో విన్నాను.

గురువారం, జూలై 28. రాబిన్సన్‌ను, బేట్లీని పొడవైన నడక దారిలో చూసి, వారితో మాట్లాడడానికి అడ్డంగా దాటి వెళ్ళాను. వారు అనుకోకుండా నా మీద విరుచుకుపడ్డారు; కౌలీ భక్తులలో కొందరిని జార్జియాకు తీసుకువెళ్ళమని నన్ను కోరారు; మెథడిస్టులు అనధికార జోక్యానికి, చీలికకు పాల్పడుతున్నారని, సేవకత్వానికి నిర్లక్ష్యం తెస్తున్నారని ఆరోపించారు. మా అభిప్రాయాలు పూర్తిగా భిన్నంగా ఉన్నాయి. "మీరు చనిపోయే సమయం వచ్చినప్పుడు నా అభిప్రాయమే మీకూ ఉంటుందని గుర్తుంచుకోండి" అని చెప్పి వారిని విడిచాను.

శుక్రవారం, జూలై 29. మేము శ్రీ మోర్గన్‌తోను శ్రీ

కించిన్‌తోను కలిసి లండన్‌కు బయలుదేరాము; మరియు

శనివారం, జూలై 30న, కాలేజ్-వీధి వద్ద మా ప్రయాణాలను ముగించాము; అక్కడ నా పాత ఆత్మీయ స్నేహితుడైన బెంజమిన్ ఇంగమ్‌ను కనుగొని సంతృప్తి చెందాను.

సోమవారం, ఆగస్టు 1. నా గూర్చి ఒక అవమానకరమైన పుకారును హార్టన్ లేవదీశాడని ఆరోపిస్తూ నా సోదరుడు ధర్మకర్తలకు వ్రాసిన ఉత్తరాన్ని శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్‌కు చదివి వినిపించాను.

ఆయన అటో ఇటో ఏమీ సలహా ఇవ్వలేదు; దానిని నేను వద్దనే సూచనగా అర్థం చేసుకొని, ఆ విషయాన్ని ఇక పట్టించుకోలేదు.

బుధవారం, ఆగస్టు 17. హాట్‌ఫీల్డ్‌లో కొంత సమయం గడిపిన తరువాత, నా సోదరుడు లాంబర్ట్‌తో కలిసి లండన్‌కు బయలుదేరాను. ఎపింగ్ వద్ద అతడు మంచి నిర్ణయాలతో నిండి వెనుదిరిగాడు.

గురువారం, ఆగస్టు 18. శ్రీమతి డెలమోట్ ఇప్పుడు పట్టణంలో ఉన్నారని విని, ఆమెను చూడడానికి వెళ్ళాను. మేము అప్పగింత గూర్చి మాట్లాడాము; తన ఐజాక్‌ను తన నుండి దూరంగా ఉంచుతున్న దేవుని చిత్తానికి లోబడాలని ఆమె నిశ్చయించుకున్నట్లు కనబడింది.

ఆదివారం, ఆగస్టు 21. నేను మళ్ళీ హాట్‌ఫీల్డ్‌కు గుర్రం ఎక్కాను; ప్రార్థనలు చదివి, వార్మ్‌లీలో ప్రసంగించాను; డాక్టర్ నికోల్స్‌ను సందర్శించి, ముందుకు సాగాను. నా సోదరుడిని 24న ఎంతో మంచి మనఃస్థితిలో విడిచాను. డాక్టర్ న్యూటన్ ఇంటి వద్ద ఆగి భోజనం చేశాను.

గురువారం, ఆగస్టు 25. ఒక అనారోగ్య స్త్రీకి ప్రభు భోజన సంస్కారం ఇచ్చిన తరువాత, శ్రీ చాడ్విక్‌తో అల్పాహారం చేశాను. నూతన జన్మను గూర్చి మేము లోతుగా మాట్లాడుకున్నాము; దానితో ఆయన ఎంతో కదిలిపోయారు. క్రమబద్ధమైన ఏకాంతాన్ని, భక్తిగల పరిచయాలను సిఫారసు చేయడానికి ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నాను. లడ్‌గేట్ వద్ద ప్రసంగించాను, ఎం. మస్‌గ్రేవ్‌తో భోజనం చేశాను, మధ్యాహ్నం తరువాత శ్రీమతి డెలమోట్ ఇంటికి వెళ్ళాను. కేంబ్రిడ్జ్ యువకుడు అక్కడ ఉన్నాడు; కానీ మా సంభాషణ అంతగా ప్రయోజనకరంగా లేదు.

శుక్రవారం, ఆగస్టు 26. శ్రీ పాటర్ సలహా మేరకు, ఆక్స్‌ఫర్డ్ అభినందన పత్రంతో హాంప్టన్ కోర్టులో మహారాజు దర్శనానికి వెళ్ళాను. నన్ను అక్కడ చూడడం తనకు సంతోషమని ఆర్చ్‌బిషప్ నాతో చెప్పారు. మేము మహారాజు మహారాణుల చేతులను ముద్దు పెట్టుకున్నాము, భోజనానికి ఆహ్వానించబడ్డాము. నేను దానిని, ఆ సమూహాన్ని విడిచి, త్వరగా పట్టణానికి తిరిగి వచ్చాను. మరునాడు మేము యువరాజు దర్శనానికి వెళ్ళి, సెయింట్ జేమ్స్ వద్ద అందరమూ కలిసి భోజనం చేశాము.

బుధవారం, ఆగస్టు 31. పుట్నీ వద్ద శ్రీ లాతో నా స్థితిని గూర్చి విపులంగా మాట్లాడాను. ఆయన సలహా సారాంశం: "నిన్ను నీవు త్యజించుకో; అసహనపడకు."

సెప్టెంబర్ 9 - డిసెంబర్ 31, 1737

శుక్రవారం, సెప్టెంబర్ 9. నేను శ్రీ లాను రెండవసారి సంప్రదించి, ఆయనను కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగాను: "లేఖనాలను ఏ వ్యాఖ్యానంతో చదవాలి?"

"ఏదీ వద్దు." "నూతనపరచబడకుండా, దాని కోసం ప్రయత్నిస్తూ చనిపోయేవాని గూర్చి మీరేమనుకొంటారు?" "అది అడగడం మీకు సంబంధించింది కాదు, జవాబివ్వడం నాకు సంబంధించింది కాదు." "అటువంటి వ్యక్తికి నేను మరొక్కసారి వ్రాయాలా?" "వద్దు." "కానీ అది అతనికి మేలు చేస్తుందని నాకు నమ్మకం." "అయ్యా, నా అభిప్రాయం నేను మీకు చెప్పాను." "నేను మీకు వ్రాయాలా?" "నేను మాట్లాడగలిగినదీ వ్రాయగలిగినదీ ఏదీ మీకు మేలు చేయదు."

శనివారం, సెప్టెంబర్ 10. శ్రీ డెలమోట్ ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు, కుమారి హెట్టీ అక్కడ ఉన్నట్లు కనుగొని, ఆమె సోదరుని ఉత్తరాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాను. వెంటనే మేము నూతన జన్మను గూర్చి మాట్లాడుకున్నాము. నేను ఆమెకు ఇంకా ముందుగానే పరిచయం కాలేదని ఆమె విచారించింది; నేను అక్కడికి వెళ్తున్న ఈ సమయంలోనే ఆమె పల్లెలో ఉండలేకపోతున్నందుకూ విచారించింది. నేను చార్లెస్ రివింగ్టన్ ఇంటికి నడిచి వెళ్ళి, ఆమె కోసం శ్రీ లా గ్రంథాన్ని తెచ్చాను; తరువాత ఎల్తమ్‌కు, బ్లెండన్‌కు బండి ఎక్కాను. నా మిత్రుడు బెంజమిన్ నాకంటే ముందే అక్కడ ఉన్నాడు, నన్ను అనుసరించడానికి ప్రోత్సాహం కలిగించేంతటి ఆదరణ పొందాడు. అతడు వారికి శక్తితో బోధించాడు; తన జీవితం ద్వారాను, నడతచేతను ఇంకా శక్తివంతంగా బోధించాడు. పెద్ద సోదరి, కేంబ్రిడ్జ్ విద్యార్థి హృదయాలలో గుచ్చుకొనేంతగా ప్రభావితులయ్యారు. మొదటి సాయంత్రం అమెరికాలో ఉన్న నా నామధారుని గూర్చిన చర్చలో గడిచింది.

ఆదివారం, సెప్టెంబర్ 11. అవసరమైన ఆ ఒక్క విషయం గూర్చి ప్రసంగించాను; కుమారి బెట్సీతో కొంత గంభీరంగా మాట్లాడాను; వారి వద్దకు రాబోయే అతిథి అప్పీని గూర్చిన నా దినచర్యలోని కొంత భాగాన్ని శ్రీమతి డెలమోట్‌కు చదివి వినిపించాను.

సోమవారం, సెప్టెంబర్ 12. నేను పట్టణానికి తిరిగి వచ్చి, అంతరంగిక మార్పును గూర్చి మాట్లాడుతూ, లా గ్రంథాన్ని చదువుతూ హెట్టీతో ఒక గంట గడిపాను. ఆయన మాటలన్నిటినీ ఆమె అత్యంత సంసిద్ధతతో స్వీకరించింది.

మంగళవారం, సెప్టెంబర్ 13. ఆమె వినయంలో కొంత నేర్చుకోవడానికి నేను మళ్ళీ నిష్కపటురాలైన నా హెట్టీ వద్దకు వెళ్ళాను. నేను "మనుష్యాత్మలో దేవుని జీవము" గ్రంథాన్ని చదివినందున ఆమె ఒప్పుకోలు ఇంకా లోతైనది. నేను సెలవు తీసుకొని, విండ్సర్ మీదుగా, శ్రీ థోరోల్డ్ ఇంటి మీదుగా ఆక్స్‌ఫర్డ్‌కు బయలుదేరాను.

గురువారం, సెప్టెంబర్ 15. (సార్నీ ఇంట) నన్ను నేను పూర్తిగా దేవునికి అప్పగించుకోవాలనే ఉత్సాహపూర్వక కోరికలతో లేచాను. పల్లెలో ఉన్న యువకుడైన గ్రా. వ్రాసిన ఒక అద్భుతమైన ఉత్తరాన్ని చూసి సంతృప్తి చెందాను.

శుక్రవారం, సెప్టెంబర్ 16. నేను శ్రీ గెయిన్‌బోల్డ్‌తో కలిసి స్టాంటన్‌హార్కోర్ట్‌కు నడిచి వెళ్ళాను. వారి స్థితులను గూర్చి చాలా మాట్లాడిన తరువాత, నా సోదరితో మతాన్ని గూర్చి ఏమీ మాట్లాడకూడదని, అతని సోదరితో మాత్రం పూర్తిగా మాట్లాడాలని మేము అంగీకరించాము.

సాయంత్రం అనుకోకుండా నా సోదరి కెజియా గదికి వెళ్ళినప్పుడు, ఆమె నా మెడను కౌగిలించుకొని, కన్నీటి వరదతో తన కోసం ప్రార్థించమని వేడుకొంది. ఆమె అంతగా మృదువుగా మారడం చూసి, ఇదే ఆమె సమయం కావచ్చునేమో అనుకొని, కూర్చున్నాను. ఆమె నాకంటే ముందే ఇలా చెప్పింది: ఇంతకుముందెన్నడూ అనుభవించనిదానిని ఇక్కడ అనుభవించానని, ఇప్పుడు నూతన సృష్టి అనేది ఉన్నదని నమ్ముతున్నానని. దైవప్రేమ కోసం ఆమె ఎంతో ఉత్సాహపూర్వక కోరికలతో నిండి ఉంది; మతంలో తానెన్నడూ అంతుపట్టని లోతు ఉందని ఒప్పుకుంది; తాను మారలేదని, కానీ మారాలని ఆశిస్తున్నానని; దేవుని ప్రేమను పొందడానికి సర్వస్వాన్ని విడిచిపెడతానని చెప్పింది '. తన కోసం ప్రార్థించమనే తన అభ్యర్థనను ఎంతో తీవ్రతతో మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పింది, "నేను బలహీనురాలిని, అత్యంత బలహీనురాలిని" అని తరచుగా పునరుచ్చరిస్తూ. నేను ఆమె పక్కన ప్రార్థించాను, నా హృదయపూర్వకంగా దేవుని స్తుతించాను; తరువాత మారుమనస్సు కోసం పాస్కల్ ప్రార్థనను ఉపయోగించాను, దానితో ఆమె ఎంతో కదిలిపోయి, దానిని తనకు వ్రాసి ఇమ్మని కోరింది. రాత్రి భోజనం తరువాత (ఆనందం వల్ల నేను తినలేకపోయాను) శ్రీ లా వ్రాసిన విమోచనను గూర్చిన వివరణను చదివాను. ఆమె ఎంతో కదిలిపోయింది, కన్నీళ్లతోను నిట్టూర్పులతోను నిండి, ఇంకా వినాలనే ఆతురత చూపింది. పేద శ్రీమతి గెయిన్‌బోల్డ్ ఏమాత్రం ప్రభావితం కాలేదు: ఆమె సమయం ఇంకా రాలేదు.

శనివారం, సెప్టెంబర్ 17. నేను కెజ్.తో కలిసి ప్రార్థించాను; ఆమె ఇంకా అదే మనఃస్థితిలోనే ఉంది; ఆమె దుఃఖమంతా తాను దేవుని ప్రేమించకపోవడం వల్లనే కలిగిందని ఆమెకు రూఢి అయింది.

ఈ ఉదయం జీసస్ కాలేజీకి చెందిన శ్రీ వెల్స్ వచ్చారు. విమోచనను గూర్చిన శ్రీ లా గ్రంథాన్ని ప్రస్తావించే అవకాశం తీసుకున్నాను; దానిలో కొంత భాగాన్ని చదివాను; ఆయన మాతో ఇంత హృదయపూర్వకంగా చేరినందుకు సంతోషించాను.

ఆదివారం, సెప్టెంబర్ 18. కోటలో ప్రసంగించి, అరవై మంది సంస్కారం స్వీకరించేవారికి ప్రభు భోజన సంస్కారం ఇచ్చాను. మధ్యాహ్నం స్టాంటన్‌హార్కోర్ట్‌లో. తనతో కలిసి ప్రార్థించమని కెజ్. నన్ను నిరంతరం పిలుస్తూనే ఉంది. మేము శ్రీ

బోనెల్ ఇంట రాత్రి భోజనం చేశాము.

బుధవారం, సెప్టెంబర్ 21. గ్రేవ్స్ తన స్నేహితుల వద్ద నుండి చలించకుండా తిరిగి వచ్చాడని ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో విని సంతోషించాను. రాత్రి అతడు (సార్నీ ఇంటికి) వచ్చి, నా మెడను కౌగిలించుకొని, కన్నీళ్లతో ఏడ్చాడు. అతని స్నేహితుల ద్వేషం ఎక్కువా, లేక నా మీద అతని ప్రేమ ఎక్కువా అని చెప్పడం కష్టం.

గురువారం, సెప్టెంబర్ 22. నేను నూనేహమ్ వద్ద శ్రీ రాక్‌తో అల్పాహారం చేశాను; మేపుల్-డర్హమ్ వద్ద శ్రీ బర్టన్‌తో భోజనం చేశాను. మరునాడు ఉదయం శ్రీ

థోరోల్డ్ ఇంటికి, విండ్సర్ వద్దకు చేరాను; రెండు గంటల్లో లండన్‌కు. కానీ నా తీవ్రమైన గుర్రపు స్వారీ వలన నన్ను దారిదోపిడీ దొంగగా భావించి పట్టుకోవడానికి దాదాపు కారణమయ్యింది.

శనివారం, సెప్టెంబర్ 24. పన్నెండు గంటలకు నేను బ్లెండన్‌కు బయలుదేరాను. శ్రీ

డెలమోట్ ఇంటి గుండా వెళ్తూ, వారంతా పట్టణం బయట ఉన్నప్పటికీ, అక్కడ ఆగాలనిపించింది

నా అంచనాకు విరుద్ధంగా, హెట్టీ వెనుక ఉండిపోయినట్లు కనుగొన్నాను. మేము రెండు గంటలు సంభాషణలోను ప్రార్థనలోను గడిపాము. రెండు గంటల తరువాత నేను మళ్ళీ ఆమె వద్ద ఉన్నాను, "కొద్దిమందే రక్షింపబడుదురు" అనే అంశంపై స్కూగల్ రచనను చదివాను. ఆమె పూర్తిగా కరిగిపోయింది; ప్రేమ కోసం ప్రార్థించిన తరువాత ఇలా అంది: "దేవునికి నా హృదయం తెలుసు: నేను ఆయనను తప్ప మరేదీ కోరను."

ఆదివారం, సెప్టెంబర్ 25. క్రూక్డ్-లేన్‌లో ప్రభు భోజన సంస్కారం వద్ద ఆమెను కలిశాను; క్రీస్తు యేసునందు భక్తిగా జీవింపగోరు వారందరూ అనుభవించవలసిన హింసకు ఆమెను సిద్ధపరచడానికి ప్రయత్నించాను.

మంగళవారం, సెప్టెంబర్ 27. నేను విండ్సర్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళాను; మరునాడు మధ్యాహ్నానికి మేపుల్‌హర్స్ట్ చేరాను. ఒక గంట తరువాత గుర్రం ఎక్కాను, వెంటనే ఒక అడవిలో దారి తప్పాను; కానీ కంచెలు విరగ్గొట్టుకొంటూ, గుంటలు దూకుతూ చివరికి డార్చెస్టర్ చేరాను. దానికి, నన్‌చైన్‌కు మధ్య మళ్ళీ దారి తప్పాను; కానీ త్వరలోనే దారి దొరికింది, రాత్రికి నిజాయితీపరుడైన శ్రీ సార్నీ ఇంటికి చేరాను.

గురువారం, సెప్టెంబర్ 29. గ్రేవ్స్, కెజ్జీ ఇంకా ముందుకు సాగుతున్నారని కనుగొన్నాను. మధ్యాహ్నం శ్రీ వెల్స్‌ను ఒంటరిగా కలిసి, నూతన జన్మను గూర్చి, ఆత్మత్యాగాన్ని గూర్చి, మొదలైన వాటిని గూర్చి ఆయనతో గంభీరంగా మాట్లాడాను. కీర్తియే తన విగ్రహమని ఆయన ఒప్పుకున్నారు; తన సొంత నీతిని తిరస్కరించారు: ఒప్పుకోలు ఉంది, కానీ భయం కూడా ఉంది: బంధాలు తెంచుకోవాలనే ఆశ ఉంది. నేను ఆయనతో ప్రార్థనా మందిరానికి వెళ్ళాను; తరువాత ఆ అంశాన్ని మళ్ళీ చేపట్టాను. ఆయన నూతన జన్మ అంచున ఉన్నట్లు కనబడ్డారు.

శనివారం, అక్టోబర్ 1. మరణ శయ్యపై ఉన్న శ్రీ కార్టర్ వద్ద ప్రార్థించాను; అదే స్థితిలో ఉన్న శ్రీమతి

సార్నీ వద్దా ప్రార్థించాను.

ఆదివారం, అక్టోబర్ 2. నేను గ్రేవ్స్‌ను స్టాంటన్-హార్కోర్ట్‌కు తీసుకువెళ్ళాను; అక్కడ ప్రభు భోజన సంస్కారం ఇచ్చి, తరువాత సౌత్‌లీ వద్ద ప్రసంగించాను. సాయంత్రం మేము ఆక్స్‌ఫర్డ్‌కు తిరిగి వచ్చాము.

సోమవారం, అక్టోబర్ 3. ఆరు గంటలకు నేను బార్క్స్‌వెల్ వైపు గుర్రం ఎక్కాను. బాన్‌బరీకి ఈ వైపున కొద్ది దూరంలో నా గుర్రం నన్ను తన తల మీదుగా తీవ్రమైన ఉద్ధృతితో విసిరివేసి, తానూ పడిపోయింది, కానీ నా మీద కాదు. నేనే ముందుగా లేచాను, నా కాలు బెణకడం తప్ప మరే గాయమూ లేదు. అత్యంత చెడ్డ దారుల గుండా చాలా తిరుగులాడి, రాత్రికి పూర్తిగా అలసిపోయి శ్రీ బాయ్స్ ఇంటికి చేరాను.

మంగళవారం, అక్టోబర్ 4. నేను ఎంతో తేరుకొని మేల్కొన్నాను. ఆ కుటుంబం నాకు సాధ్యమైన ప్రతి మర్యాదనూ చూపింది, ముఖ్యంగా ఎవరి కోసం నేను వచ్చానో ఆ ప్రియమైన సూసన్.

బుధవారం, అక్టోబర్ 5. స్నేహితులు విడిపోవలసిన విధంగా మేము విడిపోయాము. రాత్రికి ముందే ఆక్స్‌ఫర్డ్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

శుక్రవారం, అక్టోబర్ 7. పద్నాలుగు దినాలలో ఓడ ఎక్కాలని పిలుస్తూ జేమ్స్ హట్టన్ నుండి ఒక ఉత్తరం అందింది.

శనివారం, అక్టోబర్ 8. నా సోదరుడు మొదలైనవారు పూర్వం చేసినట్లుగా కిన్‌చిన్, సార్నీ, వాషింగ్టన్, హచిన్స్‌లను సమావేశాలలో స్థిరపరచడానికి ప్రయత్నించాను. నా పాత మిత్రుడు హార్న్‌ను చూడడానికి స్పిల్స్‌బరీకి గుర్రంపై వెళ్ళి, రాత్రికి తిరిగి వచ్చి చదివాను

క్వీన్స్ కాలేజీలో నికోడెమస్‌ను.

ఆదివారం, అక్టోబర్ 9. ప్రభు భోజన సంస్కారం ఇచ్చి, సౌత్‌లీ వద్ద ప్రసంగించాను. సాయంత్రం ప్రియమైన చార్లెస్ వద్ద; అతడు ఇంకా వినయంలోను ప్రేమలోను ఎదుగుతున్నాడు.

సోమవారం, అక్టోబర్ 10. డిక్కీ గ్రేవ్స్‌తో పూర్తి వివరణకు వచ్చేంతవరకు ఇంగ్లండ్‌ను విడిచిపెట్టకూడదని నిశ్చయించుకొని, ఈ ఉదయం అతని గదులకు వెళ్ళాను; ఆ విషయమంతా చర్చించాము, ఇద్దరమూ పూర్తిగా సంతృప్తి చెందాము. తరువాత, అతని సోదరుడు చార్లెస్‌ను నేను పిచ్చివాడిగా చేశానని ప్రస్తావించాను; తనూ ఎవరి జీవితాన్ని మూర్ఖులు పిచ్చి అంటారో వారిలో ఒకడు కావాలని ఆశించాను; నిజమైన మతం యొక్క స్వభావాన్ని వివరించాను; "ఆ పెద్దమనిషి క్రైస్తవుని మింగివేసేంత వరకు నీవు ఒకప్పుడు ప్రయాసపడినదే తప్ప మరేమీ కాదు." అతడు ఎంతో కదిలిపోయాడు; తాను ప్రార్థన చేయలేకపోతున్నానని వాపోయాడు. లోకపు లాలనలన్నిటిలో కంటే మతంలో తాను ఇంతకుముందు ఎక్కువ స్థిరమైన ఆనందాన్ని అనుభవించలేదా అని నేను అతనిని అడిగాను. అతడు దానిని ఒప్పుకున్నాడు, తిరిగి రావాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

నా చివరి వారసత్వంగా, లా గ్రంథాన్ని, ప్రతిదిన ఏకాంతాన్ని ఆసక్తితో సిఫారసు చేశాను.

"నీ కోసం దేవునికి నా హృదయ కోరిక ఏమిటంటే, నీవు రక్షింపబడాలని. కొద్ది కాలంలో నేను చేయగలిగినదంతా నీ కోసం ప్రార్థించడమే అవుతుంది; ఇప్పుడు నీవు కూడా నా కోసం శత్రువు కోసం కాక స్నేహితుని కోసం వలె ప్రార్థిస్తావని ఆశిస్తున్నాను." అతడు జవాబిచ్చాడు, "అలాగే హృదయపూర్వకంగా చేస్తాను. మీరు నా నిజమైన స్నేహితులని నాకు తృప్తిగా ఉంది." అప్పుడు మేము ముద్దు పెట్టుకొని విడిపోయాము - ఆ దినం వరకు.

మంగళవారం, అక్టోబర్ 11. నేను లండన్‌కు బయలుదేరాను. ఒక మైలు స్వారీ చేసేసరికి నా గుర్రం కుంటడం మొదలుపెట్టింది. నేను 91వ కీర్తనను పాడి, నన్ను నేను దేవుని సంరక్షణలో ఉంచుకున్నాను. షాటోవర్-కొండ వద్ద గుడిసె మలుపు తిరగగానే, నేను పాడడం ముగించానో లేదో, ఒక వ్యక్తి నా వద్దకు వచ్చి, పిస్టల్ చూపిస్తూ—కానీ గురి పెట్టకుండా—నా డబ్బు అడిగాడు. నా సంచిని ఇచ్చాను. అందులో ఎంత ఉందని అడిగాడు. "సుమారు ముప్పై షిల్లింగులు." "ఇంతకంటే లేదా?" "చూస్తాను;" నా జేబులో చేయి పెట్టి, కొన్ని అర్ధ పెన్నీలు ఇచ్చాను. అతడు మళ్ళీ అదే ప్రశ్న అడిగాడు, "ఇంకేమీ లేదా?" నా రహస్య జేబులో ముప్పై పౌండ్లు ఉన్నాయి; అతడినే వెదుక్కోమన్నాను; అతడు అలా చేయడానికి ఇష్టపడలేదు. గుర్రం దిగమని ఆజ్ఞాపించాడు, నేను దిగాను; కానీ నా గుర్రాన్ని తిరిగి ఇమ్మని గట్టిగా వేడుకొన్నాను, అతనిని వెంబడించనని వాగ్దానం చేశాను. అతడు నా మాటను నమ్మి, గుర్రాన్ని తిరిగి ఇచ్చాడు. నేను దేవుని స్తుతిస్తూ మెల్లగా సాగిపోయాను. నా సంచులను, గడియారాన్ని, బంగారాన్ని ఆ దొంగ నాకు వదిలేయక తప్పలేదు. సాయంత్రానికి వెస్ట్‌మినిస్టర్ చేరాను.

శుక్రవారం, అక్టోబర్ 14. జిబ్రాల్టర్ మార్గంగా లెఫ్టినెంట్-కర్నల్‌తో కలిసి మూడు వారాలలో వెళ్ళాలని కార్యాలయంలో నాకు తెలియజేయబడింది.

ఆదివారం, అక్టోబర్ 16. నేను బ్లెండన్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళి, ఇద్దరు సోదరీమణులకు ఎస్. ఎస్. చదివి వినిపించి, వారి మారుమనస్సు కోసం వారితో ప్రార్థించాను. వ్యతిరేకించేవారు నిద్రకు వెళ్ళిన తరువాత, మళ్ళీ అదే విధంగా నిమగ్నమయ్యాను.

మంగళవారం, అక్టోబర్ 18. జాకీ డెలమోట్, నేను గుర్రాలు ఎక్కాము. నా గుర్రం ఒక గుంటలో పడిపోయింది; కానీ నేను జీనులోనే ఉండిపోయాను. అతని గుర్రం కూడా దాని వెనుక పడి, అతనిని తల మీదుగా విసిరివేసింది.

ఎవరికీ గాయం కాలేదు.

శుక్రవారం, అక్టోబర్ 28. కుమారి బెట్టీని ఫ్రెష్ వార్ఫ్ వద్ద కనుగొని, ఆమెతోను జాకీతోను ఒకటి రెండు గంటలు గడిపాను. మరునాడు ఉదయం ఆమెతో ఒంటరిగా ఉండి, నీరసత్వం వల్ల కలిగే ప్రమాదాన్ని గూర్చి, కేవలం నిషేధాత్మక మంచితనంలో తృప్తి చెందడం గూర్చి విపులంగా మాట్లాడాను. ఆమె ఇంతకుముందెన్నడూ ఇంతగా కదిలినట్లు నేను చూడలేదు.

ఆదివారం, అక్టోబర్ 30. నేను వారిని ఐదు గంటలకు లేపి, ఫోర్స్టర్-లేన్ వరకు తోడ్కొని వెళ్ళాను; అక్కడ శ్రీ వైట్‌ఫీల్డ్ ప్రసంగాన్ని విని, కలిసి ప్రభు భోజన సంస్కారం స్వీకరించాము. సెయింట్ హెలెన్స్ వద్ద "అవసరమైన ఆ ఒక్క విషయం" అనే అంశంపై ప్రసంగించాను. మధ్యాహ్నం ఆమెను, ఆమె సోదరుడిని శ్రీ చాడ్విక్ ఇంటికి (నా సాధారణ బస) తీసుకువెళ్ళి, అక్కడి నుండి ఐరన్‌మాంగర్స్-లేన్‌కు వెళ్ళాము. ఇక్కడ అదే ప్రసంగాన్ని ఇచ్చిన తరువాత, శ్రీ చాడ్విక్ ఇంట టీ తాగి, కాలేజ్-వీధికి బండి ఎక్కాము. అక్కడి పాటలతో వారు ఎంతో సంతోషించారు; జార్జ్ వైట్‌ఫీల్డ్ ఆదర్శం వలన వారు కట్టబడ్డారని ఆశిస్తున్నాను. వారిని వారి ఇంట వదిలేసరికి దాదాపు పదకొండు అయింది.

బుధవారం, నవంబర్ 2. నేను కార్యాలయంలో ఉన్నాను; ఒక మిషనరీగా ఇటీవల నాకు ఆజ్ఞాపించిన 50 పౌండ్లకు ధర్మకర్తలకు కృతజ్ఞతలు తెలిపాను. వారితో కలిసి భోజనం చేశాను; ఒక అనాథాశ్రమానికి పథకం రూపొందించమని వారు నన్ను కోరారు. సాయంత్రం ఫ్రెష్ వార్ఫ్ వద్ద గడిపాను: మంచి వృద్ధుడైన శ్రీ డెలమోట్ అక్కడ ఉన్నారు, మేము బిషప్ హాల్ గ్రంథాన్ని చదవడాన్ని ఆయన అంత హృదయపూర్వకంగా ఆస్వాదించినట్లు కనిపించడం నాకు ఎంతో ఆనందాన్నిచ్చింది.

శుక్రవారం, నవంబర్ 4. సెయింట్ ఆంథోలిన్స్ వద్ద పరిశుద్ధతను గూర్చి, అంటే దేవుని పోలికను గూర్చి ఒక ఉత్తమ ప్రసంగాన్ని విన్నాను; సాయంత్రం బి. డి.తో గడిపాను; నన్ను బ్లెండన్‌కు ఎందుకు పిలువలేదో కారణం ఆమె అప్పుడు నాకు చెప్పింది: శ్రీమతి

డెలమోట్‌కు నేను హెట్టీని పిచ్చిదానిగా చేస్తానేమో అనే భయమే కారణం; నేను వస్తున్నానని వారికి తెలియజేసినప్పుడు, నేను ఆమెను చూడకుండా ఉండాలని ఆమె హెట్టీని పట్టణానికి పంపింది; ఆ విధంగా, దైవప్రజ్ఞ దానిని సాధనంగా చేసి, ఆమెతో అనేక గంటలు ఒంటరిగా గడిపే అవకాశాన్ని నాకు కలిగించింది.

శనివారం, నవంబర్ 5. నేను బెట్టీని కలిసి, శ్రీ

వైట్‌ఫీల్డ్ ప్రసంగం వినడానికి ఆమెతో తిరిగి వెళ్ళాను; ఆయన మనుష్య జ్ఞానపు ఒప్పించే మాటలతో కాక, ఆత్మ యొక్క నిదర్శనముతోను శక్తితోను ప్రసంగిస్తారు. ఆయన మాట వినడానికి ప్రవాహంగా వచ్చే జనసమూహాలను సంఘాలు ఇముడ్చుకోలేవు.

సోమవారం, నవంబర్ 7. నేను పియెటాస్ హాలెన్సిస్ గ్రంథాన్ని పూర్తిగా చదివాను; మా అనాథాశ్రమం విశ్వాస శక్తితో ప్రారంభం కావాలని ఆశించాను.

గురువారం, నవంబర్ 10. ఈ ఉదయం కుమారి బెట్సీ పిలుపుకు విధేయుడనై, గ్రీన్‌విచ్‌కు బండి ఎక్కి, మిగిలిన దారి బ్లెండన్ వరకు నడిచాను. శ్రీమతి

డెలమోట్ లోపలికి రాకముందు మాకు ఉత్తేజకరమైన సంభాషణ జరిగింది. తరువాత నూతన జన్మను గూర్చి మాట్లాడుకున్నాము; అది ఆమెకు ఏమాత్రం రుచించలేదు; ఆమె ఇంకా చల్లగా, విముఖంగా, సత్యానికి వ్యతిరేకంగా పక్షపాతంతో ఉంది.

ఆదివారం, నవంబర్ 18. బెక్స్లీ వద్ద దేవుని ప్రేమను గూర్చి ప్రసంగించాను. శ్రీమతి

డెలమోట్ నా ప్రసంగానికి కన్నీళ్లతో కృతజ్ఞతలు చెప్పింది; తాను చార్లెస్‌ను అతిగా ప్రేమించానని ఒప్పుకుంది; నా పట్ల ఆమె ప్రవర్తన పూర్తిగా మారిపోయింది. దేవుని ప్రేమను గూర్చి మరింత సంభాషణ జరిగింది. శ్రీ

డెలమోట్ వేరే దేనిలోనూ సంతోషం ఉండదని ఒప్పుకున్నారు.

సోమవారం, నవంబర్ 14. దేవుడు ఆమెను ప్రేమిస్తున్నాడని నేను చెప్పగానే చిన్న మోలీ కన్నీళ్లతో ఏడ్చింది. ఆ కుటుంబమంతా ఇప్పుడు దేవుని రాజ్యానికి దూరంగా లేనట్లు కనబడుతున్నారు.

ఆదివారం, నవంబర్ 20. సెయింట్ హెలెన్స్ వద్ద హృదయ సున్నతిని గూర్చి ప్రసంగించాను. మరునాడు నా స్రావ వ్యాధి తిరిగి వచ్చింది.

మంగళవారం, నవంబర్ 22. టివర్టన్‌కు వెళ్ళమని శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్ నాకు సలహా ఇచ్చారు. బ్లెండన్‌లోని మా స్నేహితులకు వీడ్కోలు చెప్పడానికి వెళ్ళాను. శ్రీమతి డెలమోట్ పూర్తిగా మనసు విప్పి మాట్లాడింది, తన కుమారుడిని మెథడిస్టు అని పిలిచినా భయపడలేదు.

శుక్రవారం, నవంబర్ 25. ఈ సాయంత్రం ఎం. హట్టన్ ఇంట, నా సోదరులు లాంబర్ట్, రైట్ నన్ను సందర్శించారు. నేను అతని విషయంలో ఎంతో శ్రమ తీసుకున్నప్పటికీ, రెండవవాడు మొదటివాడిని చెడగొట్టి, తిరిగి త్రాగుడుకు తెచ్చాడు. నేను ఆవేశంతో నిండి ఉన్నాను, అయినా మాట్లాడలేకపోయాను; సాత్వికత కోసం ప్రార్థించి, ఒక ఆత్మను తిరిగి తనకు గెలుచుకోవడానికి అతడు సాతాను పేరిట చేసిన పనులను అతని ముందు ఉంచాను. అతడు హఠాత్తుగా మమ్మల్ని విడిచిపోయాడు. పేద జె. లాంబర్ట్‌ను మళ్ళీ దేవుని వైపు తిరగమని ప్రోత్సహించాను.

సోమవారం, నవంబర్ 28. నేను టివర్టన్‌కు బండి ఎక్కాను. మరునాడు సాలిస్‌బరీలో మా అమ్మను సందర్శించాను. జార్జియాకు మేము తిరిగి వెళ్ళడాన్ని ఆమె తీవ్రంగా నిరసించింది.

బుధవారం, నవంబర్ 30. బండిలో ఉన్న ఒక సోదరితో నూతన జన్మను గూర్చి చాలా గంభీరమైన సంభాషణ జరిపాను. శ్రీ

లా గ్రంథంలో కొంత భాగం చదివాను. ఆమె లోతుగా కదిలింది, కరిగింది, జయించబడింది.

గురువారం, డిసెంబర్ 1. మేము డార్చెస్టర్‌లో బస చేశాము; అక్కడ నా వ్యాధి పూర్తిగా తిరిగి వచ్చింది.

శుక్రవారం, డిసెంబర్ 2. హోనిటన్ వద్ద గుర్రాలను కలుసుకొని, నాలుగు గంటలకు టివర్టన్ చేరాను; అక్కడ నా సోదరుడు ఎంతో మెరుగ్గా ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను.

ఆదివారం, డిసెంబర్ 4. ప్రభు భోజన సంస్కారం వద్ద నేను ఎంతో కరిగిపోయాను. సాయంత్రం నా సోదరిని (నేను తరచుగా చేయవలసి వస్తున్న పని) చెడుపలుకుల విషయమై మందలించాను.

గురువారం, డిసెంబర్ 22. ఆమె ఎడతెగని అపనిందలతో పూర్తిగా విసుగెత్తి, ఈ రోజు ఆ విషయమై ఆమెతో తీవ్రంగా కలహించాను. ఇటువంటి సందర్భాలలో నా సోదరుడు మౌనంగా ఉంటాడు, లేదా నా పక్షాన ఉంటాడు.

మంగళవారం, డిసెంబర్ 27. లండన్‌కు బయలుదేరడం నాకు విచారం కలిగించలేదు. టాంటన్ వరకు గుర్రంపై వెళ్ళాను.

బుధవారం, డిసెంబర్ 28. బండిలో ఎక్కువగా సైరస్ ప్రయాణాలను, లెస్లీ రచించిన నాస్తికులతో సంక్షిప్త పద్ధతిని చదువుతూ గడిపాను.

గురువారం, డిసెంబర్ 29. ఒక చక్రం ఊడిపోవడం వల్ల మేము తిరగబడకుండా తృటిలో తప్పించుకున్నాము. సాలిస్‌బరీలో నా సోదరుడు హాల్ ఇంట రాత్రి భోజనం చేశాను.

శనివారం, డిసెంబర్ 31. ఉదయం రెండు గంటలకు బయలుదేరి, రాత్రి కాగానే జేమ్స్ హట్టన్ ఇంటికి చేరాను.

జనవరి 5 - ఏప్రిల్ 30, 1738

గురువారం, జనవరి 5, 1738. ఈ నెలలో నేను తరచుగా బ్లెండన్‌ను సందర్శించాను, ఇప్పుడు పూర్తిగా ఆప్యాయంగా, స్నేహపూర్వకంగా ఉన్న శ్రీమతి డెలమోట్ విషయమై ఆనందించాను.

బెక్స్లీ పాలకుడైన శ్రీ పియర్స్ మాతో చేరారు; మాతో మాట్లాడడానికి, పాడడానికి, ప్రార్థించడానికి దొరికే ప్రతి అవకాశంలోను ఆయన ఆనందించేవారు.

శుక్రవారం, ఫిబ్రవరి 3. మధ్యాహ్నం జేమ్స్

హట్టన్ ఇంట నా సోదరుడు అమెరికా నుండి వచ్చాడన్న వార్త నాకు అందింది. రాత్రి అతనిని చూసేవరకు నేను నమ్మలేకపోయాను. అతడు తరిమివేయబడి కాక, ఆ కాలనీ యొక్క నిజమైన స్థితిని తెలియజేయడానికి వచ్చాడు; అతని వివరణ ప్రకారం అది నిజంగా శోచనీయమైనది.

శనివారం, ఫిబ్రవరి 4. అతని రాకను శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్‌కు తెలియజేశాను. అతడు ఎందుకు వచ్చాడో కారణం ఆయన ఎంతో ఆసక్తిగా విచారించారు; ధర్మకర్తల అనుమతి లేకుండా అతడు తిరిగి రాకూడదని అన్నారు. పది గంటలకు, సభ ఎదుట, కరోలినా పక్షాన కొత్త వాదనలు విన్నాను.

సోమవారం, ఫిబ్రవరి 6. నేను ఆ మంచి ఆర్చ్‌బిషప్‌ను సందర్శించాను; ఆయన తన సాధారణ దయతో నన్ను స్వీకరించారు.

బుధవారం, ఫిబ్రవరి 8. నేను ధర్మకర్తల వద్ద ఉన్నాను; జార్జియాను గూర్చి, అక్కడి ప్రజల తక్కువ సంఖ్యను గూర్చి, మొదలైన వాటిని గూర్చి నా సోదరుని వివరణతో వారు ఆశ్చర్యపోయారు.

శుక్రవారం, ఫిబ్రవరి 10. మేము శ్రీ వెర్నాన్ ఇంట భోజనం చేశాము; ఆయన నన్ను పలకరిస్తూ, "అయ్యా, మీరు జార్జియాకు తిరిగి వెళ్ళాలనుకుంటున్నారని ఆశిస్తున్నాను" అన్నారు. నేను, "అదే నా కోరిక, నా ఉద్దేశం" అని జవాబిచ్చాను. అక్కడి పేద ప్రజలు పడుతున్న గొప్ప నిరుత్సాహాలను గూర్చి మరింత విన్నాను.

శనివారం, ఫిబ్రవరి 11. సభ ఎదుట క్లార్క్ జార్జియా పక్షాన వాదించడం, శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్ ప్రసంగం విన్నాను.

గురువారం, ఫిబ్రవరి 16. శ్రీ ఓగిల్‌థార్ప్ నాతో ఇలా అన్నారు: "మీ సోదరుడు జాగ్రత్తగా ఉండాలి. అతనికి వ్యతిరేకంగా చాలా బలమైన భావం పెరుగుతోంది. అతడు కాలనీకి హాని చేయడానికి వచ్చాడని ప్రజలు అంటున్నారు. అతడు ప్రజలను ఎందుకు విడిచిపెట్టాడో కారణాలు చెప్పమని అతనిని పిలుస్తారు." నేను జవాబిచ్చాను: "అయ్యా, అదే ఉద్దేశ్యంతో అతడు ఇంతకుముందే రెండుసార్లు మండలి ముందు ఉన్నాడు, కానీ ఆ ప్రశ్న అతనిని అడగబడలేదు; కాబట్టి దానికి జవాబిచ్చే అవకాశం అతనికి కలగలేదు. బుధవారం ఉదయం అతడు మళ్ళీ వారి ముందు హాజరవుతాడు." నేను లండన్ ప్రభువుల వారిని సందర్శించి, నా సోదరుడు తిరిగి వచ్చాడని తెలియజేశాను. ఆయన అతని గూర్చి గౌరవప్రదంగా మాట్లాడారు; అతనిని చూడాలనే గొప్ప కోరికను వ్యక్తం చేశారు; జార్జియాను గూర్చి, ధర్మకర్తలను గూర్చి అనేక ప్రశ్నలు అడిగారు; తన సాధారణ మితభాషిత్వాన్ని మరచి, నన్ను ఎంతో దయతో సాగనంపారు.

శుక్రవారం, ఫిబ్రవరి 17. నేను ఆక్స్‌ఫర్డ్ బండిలో శ్రీ సార్నీ ఇంట ఉన్న నా పాత బసకు వచ్చాను.

శనివారం, ఫిబ్రవరి 18. జాన్

గెయిన్‌బోల్డ్‌ను, నా సోదరిని చూడడానికి స్టాంటన్-హార్కోర్ట్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళాను. నా సోదరుడు మమ్మల్ని కలిశాడు. మేము కలిసి ప్రార్థించి, పాడాము. సాయంత్రం శ్రీ సార్నీ ఇంట కొందరు విద్యార్థులతోను ఒక మొరావియన్‌తోను కలిసి ప్రార్థించాను.

ఆదివారం, ఫిబ్రవరి 19. నేను క్రైస్ట్‌చర్చ్ వద్ద మరొక్కసారి ప్రభు భోజన సంస్కారం స్వీకరించాను.

సోమవారం, ఫిబ్రవరి 20. పీటర్ బోహ్లర్‌కు ఇంగ్లీషు నేర్పడం ప్రారంభించాను.

మంగళవారం, ఫిబ్రవరి 21. మధ్యాహ్నం పంటి నొప్పితో సగం పిచ్చివాడినై పడుకొన్నాను.

బుధవారం, ఫిబ్రవరి 22. నేను ఎంతో మెరుగ్గా మేల్కొన్నాను. ఐదు గంటలకు పీటర్ బోహ్లర్‌తో గంభీరమైన సంభాషణ జరిగింది; ఆయన మా విద్యార్థులకు ఐక్యంగా కూడుకొనవలసిన అవసరాన్ని నొక్కి చెప్పాడు, అది లేకపోవడం వల్ల మేల్కొని మళ్ళీ నిద్రలోకి జారిపోయిన అనేకులను ఉదాహరణలుగా చూపాడు. ఆయన ప్రార్థన, విశ్వాసం యొక్క అవసరాన్ని గూర్చి ఎక్కువగా మాట్లాడాడు.

శుక్రవారం, ఫిబ్రవరి 24. సాయంత్రం ఆరు గంటలకు, నేను నా లేహ్యం తీసుకొన్న గంట తరువాత, పంటినొప్పి మునుపటి కంటే తీవ్రంగా తిరిగి వచ్చింది. నేను పొగాకు పీల్చాను; అది నాకు వాంతి కలిగించి, నా స్పృహను, నొప్పిని ఒకేసారి తీసివేసింది. పదకొండు గంటలకు తీవ్రమైన నొప్పితో మేల్కొన్నాను; అది త్వరలోనే ఆత్మను శరీరాన్ని వేరుచేస్తుందని అనుకొన్నాను. కొద్దిసేపటికే పీటర్ బోలర్ నా మంచం దగ్గరకు వచ్చాడు. నా కోసం ప్రార్థించమని అతన్ని అడిగాను. మొదట అతడు ఇష్టపడనట్లు కనిపించాడు, కానీ చాలా మెల్లగా ప్రారంభించి, క్రమంగా స్వరం పెంచి, ఆశ్చర్యకరమైన నమ్మకంతో నా కోలుకొనుట కోసం ప్రార్థించాడు. తరువాత అతడు నా చేయి పట్టుకొని, ప్రశాంతంగా, "మీరు ఇప్పుడు చనిపోరు" అన్నాడు. "ఉదయం వరకు ఈ నొప్పిని నేను భరించలేను. అంతకు ముందే ఇది తగ్గితే, నేను కోలుకోగలనని నమ్ముతాను" అని నాలో నేను అనుకొన్నాను. అతడు నన్ను, "మీరు రక్షింపబడతారని ఆశిస్తున్నారా?" అని అడిగాడు. "అవును." "ఏ కారణంతో దాన్ని ఆశిస్తున్నారు?" "ఎందుకంటే దేవుణ్ణి సేవించడానికి నా శాయశక్తులా ప్రయత్నించాను." అతడు తల ఊపి, ఇంకేమీ అనలేదు. అతడు చాలా దయలేనివాడని అనుకొన్నాను; నా హృదయంలో, "ఏమిటి, నా ప్రయత్నాలు ఆశకు సరిపడిన ఆధారం కాదా? అతడు నా ప్రయత్నాలను నా నుండి దొంగిలించాలనుకొంటున్నాడా? నాకు నమ్ముకొనడానికి మరేమీ లేదు" అనుకొన్నాను.

ఉదయానికి నా నొప్పి తగ్గింది. అప్పుడు టెడ్ బెంథమ్ వచ్చి, రక్తం తీయించుకొనమని నన్ను ఒప్పించాడు. నేను చాలా నొప్పితోనే ఉన్నాను. సాయంత్రం అతడు డాక్టర్ మనాటన్‌ను తీసుకువచ్చాడు.

శనివారం ఉదయం నాకు మళ్ళీ రక్తం తీశారు; రాత్రి మూడోసారి కూడా.

ఆదివారం, ఫిబ్రవరి 26. శ్రీ వెల్స్ నా సోదరి కెజ్జీని తీసుకువచ్చాడు. డాక్టర్ ఫ్రూయిన్ వచ్చాడు.

నేను డాక్టర్ కాక్‌బర్న్‌కు, జేమ్స్ హట్టన్‌కు ఒక ఉత్తరం చెప్పి వ్రాయించాను.

సోమవారం, ఫిబ్రవరి 27. త్రాసు జీవం వైపు మొగ్గినట్లు కనిపించింది. నా నొప్పులు ఈ రోజును మించి ఉండకూడదని ప్రార్థించాను; ఆ ప్రార్థనకు జవాబు లభించింది.

మంగళవారం, ఫిబ్రవరి 28. నా ప్రియమైన జేమ్స్ హట్టన్ లండన్ నుండి తపాలా బండిలో వచ్చి, డాక్టర్ కాక్‌బర్న్ ఉత్తరాన్ని, సూచనలను నాకు తెచ్చాడు. నేను చేయగలిగిన వెంటనే టివర్టన్‌లో ఉన్న నా సోదరునికి ఈ క్రింది వృత్తాంతాన్ని పంపాను: - "ప్రియమైన సోదరా, - నా చేతిని నేను ఉపయోగించలేను కాబట్టి మరొకరి చేతిని అరువు తీసుకొంటున్నాను. డాక్టర్ సౌత్ చెప్పిన మాట నీకు గుర్తుండే ఉంటుంది [నేను మరణపు దవడల మధ్య ఉన్నాను, కానీ అది నా మీద నోరు మూసుకొనడానికి అనుమతింపబడలేదు]. దాన్ని నేనెన్నడూ మరచిపోకూడదు. తన రెండవ సందర్శనలో నన్ను చనిపోయినవానిగా చూస్తానని ఆశించాను అని డాక్టర్ మనాటన్ నాతో చెప్పాడు. దీనిని అడ్డగించడానికి అనేక విశేషమైన సంఘటనలు కలిసి వచ్చాయి. ప్రక్కటెముకల వాపు (ప్లూరసీ) రాక ముందు ఒక వారం నేను ఇంట్లోనే ఉండి, రెండుసార్లు విరేచన మందు తీసుకొన్నాను. అర్ధరాత్రి అది నన్ను ఎంత తీవ్రంగా పట్టుకొన్నదంటే, ఉదయాన్ని చూస్తానని నేను ఎన్నడూ అనుకోలేదు. ముందు రోజు మధ్యాహ్నం నేను

డాక్టర్ కాక్‌బర్న్ లేహ్యం తీసుకొన్నాను; ఒక గంట తరువాత అతిభయంకరమైన పంటినొప్పి నన్ను పట్టుకొని, పొగాకు గొట్టం అనే హేయమైన చికిత్సకు నన్ను బలవంతం చేసింది. ఇది వెంటనే నేను తీసుకొన్న సంకోచకారి మందును బయటికి పంపివేసి, బహుశా నా ప్రాణాన్ని కాపాడింది; ఎందుకంటే ప్లూరసీ జ్వరంలో బంధించే మందులు విషం వంటివి. నా అనారోగ్యాన్ని నేను అతిసార వ్యాధిగా భావించాను, కాబట్టి వైద్యుణ్ణి పిలిపించాలని ఎన్నడూ అనుకోలేదు. టి. బెంథమ్ నా ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా అతన్ని తీసుకువచ్చాడు; బహుశా రెండవసారి నా ప్రాణాన్ని కాపాడిన సాధనం అతడే. డా. ఎం. డాక్టర్ ఫ్రూయిన్‌ను కూడా పిలిచాడు. వారు నాకు మూడుసార్లు రక్తం తీశారు, కషాయాలను, నూనెలను, చేదు మందులను అంతులేకుండా నాకు త్రాగించారు. నాలుగు రోజులు త్రాసు సమానంగా ఉంది. అప్పుడు, స్పెన్సర్ చెప్పినట్లు, 'నేను నా బలమైన శత్రువును మల్లయుద్ధంలో జయించాను.'

అప్పటి నుండి నేను నెమ్మదిగా బలం పుంజుకొంటున్నాను; నిన్న మొదటిసారిగా మొదటి నుండి నాతో ఉండి, నాకు ఎంతో ఓదార్పునిచ్చిన నా సోదరి గది వరకు ప్రయాణం చేశాను.

"నా అనారోగ్యం వలన కలిగిన ఒక ఫలితం గురించి నీవు విచారింపవు, - అది జార్జియాకు నా హఠాత్తు తిరుగు ప్రయాణాన్ని ఆపివేసింది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు సముద్రయానం చేపట్టడం ఖచ్చితమైన మరణమని వైద్యుడు నాతో చెప్పాడు. అతడు వెంటనే వెళ్ళకపోవడానికి గల కొన్ని కారణాలను నా సోదరుడు నీకు స్వయంగా చెబుతాడు.

"నేను అనారోగ్యంతో పడక ముందు, నా సోదరుడు టివర్టన్‌కు బయలుదేరాడు; కానీ తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించకుండా తిరిగి వచ్చి, నాతో ఒక వారం ఉండి, ఆ తరువాత శ్రీ కించిన్‌తో కలిసి మాంచెస్టర్‌కు వెళ్ళాడు.

"నేను కోలుకొంటూ ఉన్న కొన్ని రోజులు పంటినొప్పితో చాలా బాధపడ్డాను. ఒకరోజు నొప్పి నిలిపివేయబడాలని ప్రార్థించాను; ఆ రోజంతా అది నిలిపివేయబడింది.

"నా సోదరికి అనారోగ్యం కలుగగా డాక్టర్ ఫ్రూయిన్ నా దగ్గరకు వచ్చాడు. మేము దాదాపు ప్రతిరోజూ ప్రభురాత్రి భోజనం (సంసర్గము) పొందాము."

మంగళవారం, మార్చి 28. శ్రీ

హాల్యబర్టన్ జీవితచరిత్రను చదువుతూ నేను ఎంతో కదిలిపోయాను.

సోమవారం, ఏప్రిల్ 3. నా సోదరుని సలహాతో, నా కార్యదర్శి పదవిని వదులుకోవాలని నిర్ణయించుకొన్నాను; ఈ రోజు నా రాజీనామా లేఖను వ్రాశాను.

శనివారం, ఏప్రిల్ 8. నేను క్రైస్ట్‌చర్చిలో సాయంకాల ప్రార్థనలకు బయటికి వెళ్ళాను; పాఠాల నుండి, స్తుతిగీతం నుండి ఓదార్పు పొందాను.

బుధవారం, ఏప్రిల్ 12. నా రాజీనామా లేఖకు శ్రీ ఓగిల్‌థోర్ప్ ఇచ్చిన జవాబు నాకు అందింది; నేను నా పదవిలో కొనసాగితే, నేను లేనప్పుడు ఒక ప్రతినిధిని ఏర్పాటు చేస్తానని ఆయన అందులో ప్రతిపాదించాడు.

శనివారం, ఏప్రిల్ 15. డాక్టర్లు ఫ్రూయిన్, మాన్‌క్రాన్ వచ్చి, నా సముద్రయానాన్ని నిషేధించారు. వైద్యులుగాను స్నేహితులుగాను వారిద్దరూ నేను వెళ్ళవద్దని, కళాశాలలోనే ఉండమని సలహా ఇచ్చారు; ఎందుకంటే సీనియర్ మాస్టర్‌గా నేను పదవులను, ఉన్నత స్థానాన్ని ఆశించవచ్చు.

బుధవారం, ఏప్రిల్ 19. శ్రీ

ఓగిల్‌థోర్ప్ దగ్గర సెలవు తీసుకొనడానికి నేను పట్టణానికి వచ్చాను; ఆయన తన అలవాటైన దయతో నన్ను స్వీకరించాడు. మరుసటి రోజు ఆ దైవజనుడైన పీటర్

బోలర్‌ను మరొకసారి కలుసుకొనే సంతృప్తి నాకు కలిగింది.

సోమవారం, ఏప్రిల్ 24. నేను బ్లెండన్‌కు గుర్రపు స్వారీ చేశాను. మధ్యాహ్నం మేము

శ్రీ పియర్స్‌ను సందర్శించాము; తిరిగి వస్తూ బ్లెండన్‌లో శ్రీ బ్రాటన్‌ను, నా సోదరుని కనుగొన్నాము.

మంగళవారం, ఏప్రిల్ 25. ఐదు గంటలైన కొద్దిసేపటికి, మేము మా చిన్న ప్రార్థనా మందిరంలో సమావేశమై ఉండగా, శ్రీమతి డెలమోట్ మా దగ్గరకు వచ్చింది. మేము పాడాము; మార్పు (మారుమనస్సు) క్రమంగా కలుగుతుందా లేక తక్షణమే కలుగుతుందా అనే వాదనలో పడ్డాము. నా సోదరుడు రెండవదానిని గట్టిగా వాదించాడు, చాలా కటువుగా మాట్లాడాడు; ఘోరపాపులు ఒక్క క్షణంలో విశ్వసించిన కొన్ని ఇటీవలి ఉదాహరణలను పేర్కొన్నాడు. అతని ఆ అభివృద్ధికరం కాని, అంతకంటే చెడ్డదైన మాటల వలన నేను చాలా నొచ్చుకొన్నాను. శ్రీమతి డెలమోట్ అకస్మాత్తుగా మమ్మల్ని విడిచి వెళ్ళింది. నేను అక్కడే ఉండి, ఒక మనుష్యుడు మొదట విశ్వాసము పొందినప్పుడు అది అతనికి తెలియనవసరం లేదని వాదించాను. వ్యతిరేక అభిప్రాయానికి అతడు పట్టుబట్టడం చివరికి నన్ను ఆ గది నుండి బయటికి నెట్టివేసింది. శ్రీ బ్రాటన్ నాలా అంతగా అభ్యంతరపడలేదు, అంతే. భోజనం తరువాత అతడు, నా సోదరుడు పట్టణానికి తిరిగి వెళ్ళారు. నేను వెనుక ఉండి, వారికి శ్రీ హాల్యబర్టన్ జీవితచరిత్రను చదివి వినిపించాను: అది తక్షణ మారుమనస్సుకు ఒక ఉదాహరణ, కానీ ఒకే ఒక్కటి.

బుధవారం, ఏప్రిల్ 26. నేను ఆ రోజును శ్రీ పియర్స్ ఇంట్లో పాడుతూ, చదువుతూ, పరస్పరం ప్రోత్సహించుకొంటూ గడిపాను. సాయంత్రం మేము

హాల్యబర్టన్ జీవితచరిత్రను ముగించాము. అది నాలో కలిగించిన కరుణ భావన (మునుపటివాటిలాగే) ఉదయపు మేఘంలా త్వరగా గతించిపోయింది. మరుసటి ఉదయం నేను లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

శుక్రవారం, ఏప్రిల్ 28. నా వస్తువులను అతని తండ్రి ఇంటి నుండి జేమ్స్ హట్టన్ ఇంటికి మార్చి, నేను అక్కడికి చేరుకొన్న వెంటనే నా ప్రక్కలో నొప్పి తిరిగి వచ్చింది, దానితో పాటు నా జ్వరం కూడా. ఆయన గత దర్శనంలో నేను ఆయనను నిరాశపరచాను; కాబట్టి ఇప్పుడు ఆయన మళ్ళీ నన్ను రోగశయ్యకు తెచ్చాడు.

అర్ధరాత్రి సమీపంలో రక్తం తీయడం వలన నాకు కొంత ఉపశమనం లభించింది. ఉదయం

డాక్టర్ కాక్‌బర్న్ నన్ను చూడడానికి వచ్చాడు; అలాగే అతనికంటే మంచి వైద్యుడైన పీటర్ బోలర్ కూడా వచ్చాడు; నా మేలు కొరకు దేవుడు అతన్ని ఇంగ్లాండులో నిలిపి ఉంచాడు. అతడు నా మంచం దగ్గర నిలిచి, ఈ అనారోగ్యంలోను, నా గత అనారోగ్యంలోను కనీసం ఇప్పుడైనా దైవిక ఉద్దేశ్యాన్ని నేను గ్రహించాలని నా కొరకు ప్రార్థించాడు. విశ్వాసము గురించి బోలర్ బోధను నేను మళ్ళీ పరిశీలించాలని; నేను విశ్వాసంలో ఉన్నానా అని నన్ను నేను పరీక్షించుకోవాలని; లేకపోతే అది లభించేవరకు దానిని వెదకడం, ఆశించడం ఎన్నడూ మానకూడదని ఇదే ఉద్దేశ్యమై ఉండవచ్చునని నాకు వెంటనే తోచింది.

మే 1 - ఆగస్టు 31, 1738

సోమవారం, మే 1. శ్రీ పియర్స్ నన్ను చూడడానికి వచ్చాడు. నేను కలిగి ఉన్నానని అతడు భావించే, కానీ నాకు లేదని నాకు తెలిసిన ఆ విశ్వాసము కోసం ప్రయాసపడమని అతన్ని ప్రోత్సహించాను. ప్రభురాత్రి భోజనము పొందిన తరువాత కొంచెం సమాధానపు ముందస్వాదన నాకు కలిగింది; నేను, "తన క్షమాపణ గురించి నిశ్చయత లేకుండా మనుష్యునికి సమాధానము ఉండదనే మొరావియన్ల బోధకు వ్యతిరేకంగా ఇప్పుడు నాకు రుజువు ఉంది. నాకు ఇప్పుడు సమాధానము ఉంది, అయినా నా పాపాలు క్షమింపబడ్డాయని నిశ్చయంగా చెప్పలేను" అన్నాను. ఆ తరువాత నేను ప్రభురాత్రి భోజనము పొందిన తదుపరి అనేక సందర్భాల్లో నాకు కనీస శ్రద్ధ కూడా లేదు; ఎందుకంటే నేను వెంటనే ఆయనకు వ్యతిరేకంగా తిప్పివేసే ఓదార్పును దేవుడు ఇక నాకు అప్పగించలేదు.

ఆ తరువాత కొన్ని రోజులు విశ్వాసము కోసం నాకు మందమైన ఆశ కలిగింది; దాని కోసం తప్ప మరి దేనికోసమూ నేను ప్రార్థించలేకపోయాను. శ్రీ

ఎడ్మండ్స్ ఉత్తరం వలన నా కోరికలు ఉద్దీపన చెందాయి; అతడు వేదనలో ఉన్నట్లుగా క్రీస్తును వెదకుతున్నాడు.

శనివారం, మే 6. దేవుడు స్వయంగా నాలో రగిలించిన కోరిక అనే చిన్న నిప్పురవ్వను ఇంకా సజీవంగా ఉంచాడు; క్రీస్తులో విశ్వాసము తప్ప మరేదాని గురించీ మాట్లాడకూడదని, కోరకూడదని నేను నిశ్చయించుకొన్నట్లు అనిపించింది. అయినా ఇది నన్ను పాపము నుండి కాపాడలేకపోయింది; ఈ రోజు నేను కళ్ళు తెరిచి ఉండగానే దానిలో పడిపోయాను: కాబట్టి పది సంవత్సరాల వ్యర్థమైన పోరాటం తరువాత, అది పూర్తిగా జయింపశక్యం కానిదని నేను ఒప్పుకొంటున్నాను, అనుభవిస్తున్నాను. కుమారి డెలమోట్ ఎదుట, శ్రీ బాల్డ్విన్ ఎదుట, ఇతరుల ఎదుట సత్యం గురించి సాక్ష్యమిచ్చినప్పుడు, క్రీస్తును గ్రహించాలనే నా కోరికలు ఎక్కువయ్యాయని కనుగొన్నాను.

గురువారం, మే 11. నేను పాత శ్రీ హట్టన్ ఇంటికి మారబోతున్న సమయంలో, దేవుడు శ్రీ బ్రేను నా దగ్గరకు పంపాడు; అతడు క్రీస్తు తప్ప మరేమీ ఎరుగని ఒక పేద నిరక్షరాస్య పనివాడు; అయినా ఆయనను ఎరుగుట ద్వారా సమస్తాన్ని ఎరుగుతాడు, వివేచిస్తాడు.

కొంతకాలం క్రితం నేను పీటర్ బోలర్ దగ్గర సెలవు తీసుకొన్నాను; నా అవిశ్వాసాన్ని, క్షమాపణ లేమిని ఒప్పుకొన్నాను, అయితే నేను చనిపోక ముందే ప్రాయశ్చిత్తమును పొందుతానని నా దృఢ నమ్మకాన్ని ప్రకటించాను. అతని జవాబు: "నీ విశ్వాసము చొప్పున నీకు కలుగును గాక."

ఇప్పుడు శ్రీ బ్రే బోలర్ స్థానాన్ని భర్తీ చేయాలి. మేము విశ్వాసము కోసం కలిసి ప్రార్థించాము.

నేను పూర్తిగా కృంగిపోయి కన్నీళ్ళలో కరిగిపోయాను; తద్వారా శ్రీ

హట్టన్ ఇంటికి కాక, ఆయన ఇంటికి వెళ్ళడమే దేవుని చిత్తమని భావించాను. ఆయన కూడా అదే అభిప్రాయంతో ఉన్నాడు. ఆ ప్రకారం నన్ను పల్లకీలో అక్కడికి తీసుకువెళ్ళారు.

అతని సోదరి క్రీస్తును వెదకడంలో తీవ్రంగా ఉండడం నేను చూశాను; అతని భార్య మారుమనస్సుకు సుముఖంగా ఉంది. నేను అక్కడికి వచ్చి ఎక్కువ సేపు కాకముందే శ్రీ బ్రాటన్ వచ్చాడు. నాలాగే అతడూ మారాడని చూడాలని ఆశించాను; కానీ అయ్యో! అతని సమయం ఇంకా రాలేదు. ఎం. టర్నర్ విషయానికి వస్తే, అతడు ఆమెను విడిచిపెట్టాడు; "కానీ ఎం. బ్రే, మీరు మాత్రం ఇంకా స్పృహలోనే ఉన్నారని, అనుభవించవలసిన ఒక విశ్వాసం కోసం పిచ్చివారై పోలేదని ఆశిస్తున్నాను" అన్నాడు. అతడు వ్యతిరేకిస్తూ, దూషిస్తూ కొనసాగాడు. అతన్ని ఎదిరించడం, నాకు విశ్వాసము లేదని ఒప్పుకొనడం నా కర్తవ్యమని భావించాను. "దేవుడు మీకు సహాయం చేయుగాక, పాపం" అని అతడు జవాబిచ్చాడు: "మీకు విశ్వాసము లేదని నేను భావించగలిగితే, అది నన్ను నిరాశకు గురిచేస్తుందని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు." దానిని పొందడం గురించిన, నిత్య రక్షణ గురించిన నా ఆశలన్నిటినీ "నాకు ఇప్పుడు సువార్త విశ్వాసము లేదు" అనే ఈ వాక్యం యొక్క సత్యం మీదనే ఉంచాను.

అతడు మమ్మల్ని విడిచి వెళ్ళగానే, శ్రీ బ్రే నాకు అనేక ఓదార్పునిచ్చే లేఖనాలను చదివి వినిపించాడు; అవి నా కోరికను ఎంతగానో బలపరిచాయి; కాబట్టి నీతి కొరకు హృదయములో విశ్వసించే వరకు నేను అతని ఇంటిని విడిచిపెట్టనని నాకు నమ్మకం కలిగింది.

శుక్రవారం, మే 12. అదే ధన్యమైన మనస్సుతో, దేవుని కోసం ఆకలిదప్పులతో మేల్కొన్నాను. నేను యెషయా గ్రంథం ప్రారంభించాను; వాగ్దానాలు నాకే చేయబడ్డాయని, క్రీస్తు నన్ను ప్రేమించాడు కాబట్టి అవి నెరవేరుతాయని నేను చూసినట్లు అనిపించింది. నేను విశ్వసిస్తానని మరింత కోరికతో, మరింత నిశ్చయతతో ఉన్నానని గ్రహించాను. ఈ రోజును (నిజానికి నా సమయమంతటినీ) విశ్వాసము గురించి దానిని కలిగి ఉన్నవారితో లేదా దానిని వెదకుతున్నవారితో సంభాషించడంలో, లేఖనాలను చదవడంలో, ప్రార్థనలో గడిపాను.

డెబ్బై సంవత్సరాలకు పైబడిన గొప్ప పండితుడైన శ్రీ ఐన్స్‌వర్త్‌ను చూసి నేను ఎంతో కదిలిపోయాను; అతడు ముసలి సిమ్యోనులాగే, తాను సమాధానముతో వెళ్ళిపోవడానికి ప్రభువు రక్షణను చూడాలని కనిపెట్టుకొని ఉన్నాడు. అతని కన్నీళ్ళు, ఆవేశం, చిన్నపిల్లవంటి నిష్కపటత్వం అతడు పరలోక రాజ్యపు ద్వారం వద్ద ఉన్నాడని చూపించాయి. మధ్యాహ్నం నేను శ్రీ

ఎడ్మండ్స్‌తో కలిసి యెషయా చదివాను: అతడు వాగ్దానాలతో నిండి ఉన్నాడని, అవి నాకు చెందినవని చూశాను. మేము చదువుతూ ఉండగా, కుమారీలు క్లాగెట్స్ వచ్చి, తాము కూడా వినవచ్చా అని అడిగారు. సువార్తికుడైన ఆ ప్రవక్త మా ఎదుట ఉంచిన మహిమాన్వితమైన బహుమానాన్ని వెంబడించడానికి మేమందరమూ ఎంతో ప్రోత్సహింపబడ్డాము.

ఆ సమూహం వెళ్ళిపోయిన తరువాత నేను శ్రీ బ్రేతో కలిసి ప్రార్థనలోను లేఖనాల్లోను పాల్గొన్నాను; నేను ఎంతగా ప్రభావితుడనయ్యానంటే, క్రీస్తు ఆ క్షణమే వస్తున్నాడని దాదాపు అనుకొన్నాను. రాత్రిని ఏకాంతమైన తీవ్ర ప్రార్థనతో ముగించాను.

శనివారం, మే 13. క్రీస్తు లేకుండానే మేల్కొన్నాను; అయినా ఆయనను కనుగొనాలనే కోరిక ఇంకా ఉంది. కొద్దిసేపటికే డబ్ల్యు. డెలమోట్ వచ్చి, ఆశ్చర్యకరంగా ఓదార్పునిచ్చే వాగ్దానాలతో నిండిన 68వ కీర్తన నాకు చదివి వినిపించాడు. మధ్యాహ్న సమయంలో కోరికతోను ఆశతోను ప్రార్థించడానికి, సాధారణంగా వాగ్దానాల మీద హక్కు కోరడానికి నాకు శక్తి లభించింది.

మధ్యాహ్నాన్ని నేను నా స్నేహితులతో గడిపాను; ప్రార్థనలోను చదువులోను ప్రభువు కొరకు ఓపికగా కనిపెట్టుకొని ఉండమని పరస్పరం హెచ్చరించుకొన్నాము. రాత్రి నా సోదరుడు చాలా భారంతో వచ్చాడు. (అతడు తరచు నన్ను బలవంతం చేసినట్లే) నేను అతన్ని బలవంతం చేసి క్రీస్తు గురించిన ఒక కీర్తన పాడించాను; మేము పాడుతుండగానే ఆయన వచ్చేస్తాడని దాదాపు అనుకొన్నాను: ఆయన త్వరలోనే వస్తాడని నిశ్చయించుకొన్నాను. రాత్రి లేఖనాల నుండి నేను ఎంతో వెలుగును, ఓదార్పును పొందాను.

ఆదివారం, మే 14. రోజు ప్రారంభంలో నేను చాలా భారంగా, అలసటగా ఉండి, ప్రార్థించలేకపోయాను; కానీ కోరిక త్వరలోనే తిరిగి వచ్చింది; వాగ్దానాలను గ్రహించి, పట్టుకొనడానికి నా కళ్ళు మరింతగా తెరవబడగా, ప్రార్థనలోను వాక్యములోను ఎంతో ఓదార్పును పొందాను. నేను

క్రీస్తును కనుగొనాలని ఆశించాను, ఆయనను సర్వమానవాళికి చూపించడానికి; ఆయనను స్తుతించడానికి, ఆయనను ప్రేమించడానికి.

ఈ రోజు అనేకమంది వచ్చారు, తమ అవిశ్వాసం గురించి ఒప్పింపబడ్డారు. వారిలో కొందరు తరువాత శ్రీ బ్రాటన్ దగ్గరకు వెళ్ళారు; సాతానుకు, వారి స్వంత హృదయాలకు ఎలా కావాలో అలాగే త్వరలోనే వారు సులభంగా శాంతింపజేయబడ్డారు.

సోమవారం, మే 15. నేను కుమారీలు క్లాగెట్స్ మొదలైనవారితో కలిసి హాల్యబర్టన్ జీవితచరిత్ర చదవడం ముగించాను. 102వ కీర్తనలో ఓదార్పు పొందాను.

మంగళవారం, మే 16. అలసటగా, క్షీణించి, ధైర్యం లేకుండా మేల్కొన్నాను. నా సోదరుడు హాల్ నన్ను చూడడానికి రాగా, అతడు విశ్వాసంలో ఉన్నాడో లేదో తనను తాను పరీక్షించుకొనమని ఒత్తిడి చేశాను. రెండు ప్రశ్నలు విషయాన్ని తేల్చాయి: "ఇది సరైనదని మీకు నిశ్చయమా?" "అవును." "అదృశ్యమైన విషయాల గురించి, క్రీస్తు నిజంగా మీలో ఉన్నాడని, అంతే నిశ్చయమా?" "అవును; అనంతంగా అధిక నిశ్చయం." మధ్యాహ్నం క్రీస్తు లేకుండా ఉండడంలోని నా దుస్థితిని నేను లోతుగా గ్రహించినట్లు అనిపించింది.

బుధవారం, మే 17. శోధనలో క్రీస్తు నన్ను విడిపించే శక్తిని అనుభవించాను. ఈ రోజు నేను మొదటిసారి గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికపై లూథర్ వ్యాఖ్యానాన్ని చూశాను; దానిని శ్రీ

హాలండ్ అనుకోకుండా చూశాడు. మేము ప్రారంభించాము, ఆయన విశ్వాసముతో ఉత్కృష్టంగా నిండి ఉన్నాడని కనుగొన్నాము. ఆయనను వింటూ నా స్నేహితుడు, చెప్పనలవికాని నిట్టూర్పులు, మూలుగులు విడిచేటంతగా ప్రభావితుడయ్యాడు. క్రీస్తు కృపలోనికి మిమ్మల్ని పిలిచినవానిని విడిచి, వేరొక సువార్తకు మనం ఇంత త్వరగా, ఇంత పూర్తిగా తొలగిపోయామని నేను ఆశ్చర్యపడ్డాను. విశ్వాసము ద్వారా మాత్రమే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనే ఈ ప్రధానమైన అంశం మీద మన సంఘము స్థాపించబడిందని ఎవరు నమ్ముతారు? దీనిని ఒక క్రొత్త సిద్ధాంతమని నేనెప్పుడైనా అనుకొనడం నన్ను ఆశ్చర్యపరుస్తోంది; ప్రత్యేకించి మన ఆర్టికల్స్, హోమిలీస్ ఇంకా రద్దు కాకుండా నిలిచి ఉండి, జ్ఞానపు తాళపుచెవి ఇంకా తీసివేయబడకుండా ఉన్నప్పుడు.

ఆ సమయం నుండి, మా స్నేహితులలో వచ్చినంతమందిని ఈ పునాది సత్యమైన విశ్వాసము ద్వారా మాత్రమే రక్షణ అనే దానిలో స్థిరపరచడానికి ప్రయత్నించాను; అది వ్యర్థమైన, నిర్జీవమైన విశ్వాసము కాదు, ప్రేమ ద్వారా కార్యసాధకమైనది, సమస్త సత్కార్యాలను, సమస్త పరిశుద్ధతను అవశ్యంగా ఫలించేది.

ఈ సాయంత్రం కొన్ని గంటలు నేను మార్టిన్ లూథర్‌తో ఏకాంతంగా గడిపాను; ఆయన నాకు ఎంతో ఆశీర్వాదకరంగా ఉన్నాడు, ముఖ్యంగా రెండవ అధ్యాయపు ముగింపు. "నన్ను ప్రేమించి నా కొరకు తన్నుతానే అప్పగించుకొనెను" అనేది అనుభవించడానికి నేను శ్రమించాను, కనిపెట్టాను, ప్రార్థించాను. అలసిపోయిన శరీరం నన్ను పడకకు బలవంతం చేసినప్పుడు, నేను పుస్తకాన్ని తెరవగా ఈ వాక్యం కనిపించింది: "ప్రభువు తన కార్యమును సంపూర్ణముగా నెరవేర్చును, నీతితో దానిని త్వరగా ముగించును; ప్రభువు భూమిమీద త్వరితమైన కార్యము చేయును."

ఆయన వస్తాడని, ఆలస్యం చేయడని ఈ ఓదార్పునిచ్చే నిశ్చయత పొందిన తరువాత, నేను సమాధానంగా నిద్రపోయాను.

గురువారం, మే 18. శోధన సమీపించినప్పుడు, నేను క్రీస్తు వైపు చూచి, నా నిస్సహాయతను ఒప్పుకొన్నాను. శోధన వెంటనే అణగద్రొక్కబడింది, నా స్వంతం కాని ఒక శక్తి ద్వారా నిరంతరం దూరంగా ఉంచబడింది. సుమారు అర్ధరాత్రి నా ప్లూరసీ తిరిగి రావడంతో నేను మేల్కొన్నాను. నా హృదయంలో గొప్ప నొప్పి, బిగుతు కలిగాయి; కానీ రక్తం తీయడం వలన వెంటనే ఉపశమనం కనుగొన్నాను. శ్రీ బ్రేతో కొంత సంభాషించాను; దీనిని విశ్వసించగలిగితే మరుక్షణమే చనిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నానని అనుకొన్నాను; కానీ నేను విశ్వసించే వరకు చనిపోలేనని నిశ్చయించుకొన్నాను. దానిని నేను తీవ్రంగా కోరాను.

శుక్రవారం, మే 19. ఈ ఉదయం ఐదు గంటలకు నొప్పి, ఊపిరి తీసుకొనడంలో ఇబ్బంది తిరిగి వచ్చాయి. శస్త్రవైద్యుణ్ణి పిలిపించారు; కానీ అతడు రెండవసారి రక్తం తీయక ముందే నేను నిద్రపోయాను. డా.

కాక్‌బర్న్ మందులు తీసుకొన్న తరువాత రోజంతా నాకు సుఖంగా ఉంది. నాకు పెద్దగా కోరిక లేదు. నేను ప్రభురాత్రి భోజనము పొందాను; కానీ క్రీస్తును కాదు. ఏడు గంటలకు శ్రీమతి టర్నర్ వచ్చి, నేను విశ్వసించే వరకు ఆ పడక నుండి లేవనని నాతో చెప్పింది. ఆమె మాటను నేను నమ్మి, "అయితే దేవుడు నీకు విశ్వాసము అనుగ్రహించాడా?" అని అడిగాను. "అవును, అనుగ్రహించాడు." "ఏమి, నీకు దేవునితో సమాధానము ఉందా?" "అవును, సంపూర్ణ సమాధానము." "నీవు క్రీస్తును సమస్తం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నావా?" "ప్రేమిస్తున్నాను, సమస్తం కంటే అపరిమితంగా ఎక్కువగా." "అయితే నీవు చనిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నావా?" "సిద్ధంగా ఉన్నాను; ఈ క్షణమే చనిపోవడానికి సంతోషిస్తాను; ఎందుకంటే నా పాపాలన్నీ తుడిచివేయబడ్డాయని నాకు తెలుసు; నాకు విరోధమైన అప్పుల చీటీ తీసివేయబడి ఆయన సిలువకు మేకులతో కొట్టబడింది. ఆయన తన మరణం ద్వారా నన్ను రక్షించాడు; తన రక్తం ద్వారా నన్ను కడిగాడు; తన గాయాలలో నన్ను దాచాడు. ఆయనలో నాకు సమాధానము ఉంది, వర్ణింపశక్యం కాని మహిమాన్వితమైన ఆనందంతో నేను సంతోషిస్తున్నాను."

నేను అడగగలిగిన అత్యంత లోతైన ప్రశ్నలకు కూడా ఆమె జవాబులు ఎంత సంపూర్ణంగా ఉన్నాయంటే, ఆమె ప్రాయశ్చిత్తమును పొందిందనడంలో నాకు సందేహం లేకుండా పోయింది; నేను కూడా మరింత దృఢమైన ఆశతో దాని కోసం కనిపెట్టాను. ఆమె విషయంలో ఆనందపు ముందస్వాదన అనుభవిస్తూ, నాకు చేతనైనంతగా క్రీస్తుకు కృతజ్ఞతలు చెల్లిస్తూ, ప్రార్థనలతో, నిట్టూర్పులతో, ఆగని కోరికలతో రాత్రంతా ఆయన కోసం ఎదురుచూశాను.

శనివారం, మే 20. చాలా నిరాశతో మేల్కొన్నాను, రోజంతా గొప్ప కృంగుదలలో కొనసాగాను; ప్రభురాత్రి భోజనము దానిని కొంచెమైనా తగ్గించలేదు.

అయినా దేవుడు తన వాగ్దానాల సత్యాన్ని నేను సందేహించడానికి అనుమతించలేదు. శ్రీ బ్రే కూడా నేను ఇంకా విశ్వసించలేదని కలత చెందినట్లు కనిపించాడు, తన అశాంతిని, ఓపిక లేమిని గురించి వాపోయాడు. "కానీ నాకు కూడా అలాగే ఉంది" అన్నాడు, "నా విశ్వాసము విఫలం కావడం మొదలైనప్పుడు, దానిని ఆదుకొనడానికి దేవుడు నాకు ఒక సూచన ఇస్తాడు." అప్పుడు అతడు ఒక క్రొత్త నిబంధన తెరచి, ముందుగా కనిపించిన మాటలను చదివాడు, మత్తయి 9:1: "ఆయన దోనె యెక్కి యవతలికి వెళ్ళి తన స్వంత పట్టణమునకు వచ్చెను. కొందరు పక్షవాయువుగల యొక మనుష్యుని పరుపుమీద పండుకొనబెట్టి ఆయన యొద్దకు తీసికొనివచ్చిరి. యేసు వారి విశ్వాసము చూచి–కుమారుడా, ధైర్యము తెచ్చుకొనుము, నీ పాపములు క్షమింపబడియున్నవని ఆ పక్షవాయువుగలవానితో చెప్పెను. అప్పుడు శాస్త్రులలో కొందరు–ఇతడు దేవదూషణ చేయుచున్నాడని తమలో తాము అనుకొనిరి. యేసు వారి ఆలోచనలెరిగి–మీరెందుకు మీ హృదయములలో చెడ్డ ఆలోచనలు ఆలోచించుచున్నారు? నీ పాపములు క్షమింపబడియున్నవని చెప్పుట సులభమా, లేక నీవు లేచి నడువుమని చెప్పుట సులభమా? అయితే భూమిమీద పాపములను క్షమించుటకు మనుష్యకుమారునికి అధికారము కలదని మీరు తెలిసికొనవలెనని (పక్షవాయువుగలవానితో ఇట్లనెను) నీవు లేచి నీ పరుపెత్తికొని నీ యింటికి వెళ్ళుమనెను. వాడు లేచి తన యింటికి వెళ్ళెను. జనసమూహములు అది చూచి భయపడి, మనుష్యులకు ఇట్టి అధికారమిచ్చిన దేవుని మహిమపరచిరి."

ఆనందబాష్పాల వలన అతడు దీనిని పూర్తిగా చదవడానికి చాలా సమయం పట్టింది; నన్ను స్వస్థపరచడానికి అతని విశ్వాసము ఉపయోగపడుతుందని దీనిలో నేను చూశాను, దృఢంగా నమ్మాను. పెంతెకొస్తు దినము.

ఆదివారం, మే 21, 1738. ఆయన రాకడ కోసం ఆశతోను ఎదురుచూపుతోను మేల్కొన్నాను.

తొమ్మిది గంటలకు నా సోదరుడు, కొందరు స్నేహితులు వచ్చి, పరిశుద్ధాత్మ గురించిన ఒక కీర్తన పాడారు. దీనివలన నా ఓదార్పు, ఆశ పెరిగాయి. సుమారు అరగంటలో వారు వెళ్ళిపోయారు: నేను ప్రార్థనలో నిమగ్నమయ్యాను; దాని సారాంశం ఇది: - "ఓ యేసూ, 'నేను మీ యొద్దకు వత్తును' అని నీవు సెలవిచ్చావు; 'ఆదరణకర్తను మీ యొద్దకు పంపుదును' అని సెలవిచ్చావు; 'నా తండ్రియు నేనును మీ యొద్దకు వచ్చి మీతో కూడ నివాసము చేయుదుము' అని సెలవిచ్చావు. నీవు అబద్ధమాడలేని దేవుడవు; నీ అత్యంత సత్యమైన వాగ్దానం మీద నేను సంపూర్ణంగా ఆధారపడుతున్నాను: నీ సమయంలో, నీ విధానంలో దానిని నెరవేర్చుము." ఇది చెప్పి, నేను ప్రశాంతంగా, సమాధానంగా నిద్రపోవడానికి సిద్ధపడుతుండగా, శ్రీమతి

మస్‌గ్రేవ్ (స్వరం బట్టి అలా అనుకొన్నాను) లోపలికి వచ్చి, "నజరేయుడైన యేసు నామమున లెమ్ము, విశ్వసించుము, నీ సమస్త బలహీనతల నుండి నీవు స్వస్థత పొందెదవు" అనడం విన్నాను. ఆమె ఈ విధంగా మాట్లాడాలని ఆమె మనసులో ఎలా తోచిందా అని ఆశ్చర్యపడ్డాను. ఆ మాటలు నా హృదయాన్ని తాకాయి. నేను నిట్టూర్చి, "ఓ క్రీస్తు నాతో ఇలా పలికితే, నా ఆత్మ శరీరాల కోలుకొనుటను గూర్చి క్రీస్తు నుండి" అని నాలో నేను అనుకొన్నాను. ఆమె "నేను విశ్వసిస్తున్నాను, నేను విశ్వసిస్తున్నాను" అని సంతోషంతో, విజయోత్సాహంతో పలుకుతూ ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళింది: అయినా ఆమె ధైర్యం కోల్పోయి, ఆ రాత్రి ఆ మాటలను నాతో చెప్పడానికి సాహసించలేదు.

ఆదివారం ఉదయం ఆమె శ్రీ బ్రేను ప్రక్కకు పిలిచి, కన్నీళ్ళు పెట్టుకొని, విషయాన్ని అతనికి తెలిపింది; తాను పేద, బలహీనమైన, పాపభరితమైన జీవినని, ఒక పరిచారకుని దగ్గరకు వెళ్ళాలా అని అభ్యంతరం చెప్పింది. తాను అలా చేయలేనని, అయినా చేసేవరకు విశ్రాంతి పొందలేనని చెప్పింది. ఆమె ఎప్పుడైనా ఇంతకు ముందు ఇలా అనుభవించిందా అని అతడు అడిగాడు.

"లేదు, ఎన్నడూ లేదు." "అయితే వెళ్ళండి" అన్నాడు అతడు. "యోనాను జ్ఞాపకం చేసుకోండి. మీరు ప్రకటించేవి వాగ్దానాలు, హెచ్చరికలు కాదు. ప్రభువు నామమున వెళ్ళండి. మీ స్వంత బలహీనతకు భయపడకండి. మాటలు పలకండి: క్రీస్తు కార్యం చేస్తాడు. 'పసిపిల్లల నోటి నుండి, చంటిపిల్లల నోటి నుండి ఆయన బలమును నియమించియున్నాడు.'"

వారు కలిసి ప్రార్థించారు, ఆమె పైకి వెళ్ళింది, కానీ మళ్ళీ ఒంటరిగా ప్రార్థించే వరకు లోపలికి రావడానికి సాహసించలేదు. ఆమె అతన్ని విడిచి వెళ్ళిన సుమారు ఆరు నిమిషాల తరువాత, ఆమె ఆ మాటలు పలుకుతుండగా, క్రీస్తు మాతో ఉన్నాడని అతడు కనుగొని అనుభవించాడు. అంత గంభీరతతో మాటలు పలకడం నేను ఎన్నడూ వినలేదు. ఆమె స్వరం శ్రీమతి మస్‌గ్రేవ్ స్వరంగా పూర్తిగా మారిపోయింది. (ఇంద్రియాలకు గోచరమైన దేనినైనా నేను నిశ్చయించగలిగితే.) నేను లేచి లేఖనాన్ని చూశాను. మొదట కనిపించిన మాటలు: "ప్రభువా, యిప్పుడు నేను ఏమి కనిపెట్టుకొనియున్నాను? నా నిరీక్షణ నీయందే." తరువాత నేను కళ్ళు దించగా ఇది కనిపించింది: "ఆయన నా నోట క్రొత్త కీర్తన, మన దేవునికి స్తుతి పుట్టించెను. అనేకులు దానిని చూచి భయపడి యెహోవాయందు నమ్మిక యుంచెదరు." తరువాత నేను యెషయా 40:1 తెరిచాను: "నా జనులను ఓదార్చుడి, ఓదార్చుడి అని మీ దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు; యెరూషలేముతో ఆదరణగా మాటలాడుడి, దాని యుద్ధకాలము సమాప్తమాయెననియు, దాని దోషశిక్ష తీర్చబడెననియు, తన సమస్త పాపములకు బదులుగా అది యెహోవా చేతిలో రెండింతలు పొందెననియు దానికి ప్రకటించుడి."

ఇప్పుడు నేను దేవునితో సమాధానములో ఉన్నానని కనుగొన్నాను, ప్రేమించగలననే ఆశతో సంతోషించాను

క్రీస్తును. ఆ రోజు మిగిలిన భాగమంతా నా మనస్థితి, నా గొప్ప, కానీ అంతకు ముందు తెలియని బలహీనతపై అపనమ్మకం. నేను విశ్వాసము చేత నిలిచియున్నానని చూశాను; నా స్వంతంగా నేను ఎల్లప్పుడూ పాపములో మునిగిపోతున్నప్పటికీ, పడిపోకుండా నన్ను కాపాడిన విశ్వాసపు నిరంతర ఆధారం చేత. నా స్వంత బలహీనతను ఇంకా గ్రహిస్తూ (దానిని మరింతగా గ్రహిస్తానని వినయంగా ఆశిస్తున్నాను), అయినా క్రీస్తు రక్షణపై నమ్మకంతో పడకకు వెళ్ళాను.

సోమవారం, మే 22. ఆయన రక్షణలో మరుసటి ఉదయం మేల్కొన్నాను, నా ఆత్మ కోసం దేవుడు చేసినదానిని ఎంత ఉత్కృష్టంగా వర్ణించే 107వ కీర్తనను చదువుతూ సంతోషించాను. మళ్ళీ నిద్రపోయాను, నేను ఇద్దరు దయ్యాలతో పోరాడుతున్నట్లు కలగని మేల్కొన్నాను; ఒకదానిని నా పాదాల క్రింద తొక్కి ఉంచాను; రెండవది కొంతసేపు నాకు ఎదురుగా నిలిచింది, కానీ నేను క్రీస్తుకు చెందినవాడినని దానితో చెప్పగానే అది వాడిపోయి, కుంగి, అదృశ్యమైపోయింది.

ఈ రోజు నేను ఆయనను ముఖ్యంగా నా రాజుగా చూశాను, ఆయన శక్తిలో ఆయనను కనుగొన్నాను: కానీ సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను గాని, నా గత పాపాలను గాని కొద్దిగానే చూశాను: అయితే నా స్వంత బలహీనతను, ఆయన బలాన్ని ఎక్కువగా చూశానని వినయంగా ఆశిస్తున్నాను. అనేక చెడు ఆలోచనలు నా మనస్సులోకి విసరబడ్డాయి, కానీ నేను వాటిని వెంటనే తిరస్కరించాను (అయినా నేను కాదు). మధ్యాహ్నం నేను లేచాను, నిరంతరం సొమ్మసిల్లుతూ, అయినా ఆదుకొనబడ్డాను. దేవుడు నన్ను నడిపించిన యెషయా 43వ అధ్యాయం ద్వారా నేను ఎంతో బలపరచబడ్డాను. "అయితే ఇప్పుడు యాకోబూ, నిన్ను సృజించినవాడును, ఇశ్రాయేలూ, నిన్ను నిర్మించినవాడునైన యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు:

భయపడకుము, నిన్ను విమోచించియున్నాను, పేరుపెట్టి నిన్ను పిలిచియున్నాను, నీవు నా సొత్తు. నీవు జలములలోగుండ దాటునప్పుడు నేను నీకు తోడుగా ఉందును; నదులలోగుండ దాటునప్పుడు అవి నిన్ను ముంచవు; నీవు అగ్నిలో నడుచునప్పుడు కాలిపోవు, జ్వాల నిన్ను కాల్చదు. నేను నీ దేవుడనైన యెహోవాను, ఇశ్రాయేలు పరిశుద్ధ దేవుడను, నీ రక్షకుడను."

నా సోదరుడు రాగా, మేము అతని కోసం మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థనలో కలిసాము. ప్రార్థన మధ్యలో, పరిశుద్ధాత్మ అతనిపైకి వస్తున్నాడని నేను దాదాపు విశ్వసించాను. సాయంత్రం మళ్ళీ పాడి, ప్రార్థించాము. నా శరీరం చాలా బలహీనంగా ఉన్నట్లు గ్రహించాను, కానీ వారిలో నేనొక్కడినే యాజకుణ్ణి కాబట్టి నా స్నేహితుల కోసం ప్రార్థించాలని అనుకొన్నాను. మోకరించగానే మనస్సులోను శరీరంలోను వెంటనే బలపరచబడ్డాను. అటువంటి అవకాశాన్ని శత్రువు నన్ను గర్వానికి శోధించడానికి వదులుకోలేదు: కానీ, దేవునికి స్తోత్రం, నా బలాన్ని నేను ఆయనకే ఆపాదించాను. అప్పటి నుండి నేను తరచు ఒక నియమిత విధానం లేకుండా సిద్ధంగా, ఆసక్తిగా ప్రార్థించడానికి సహాయం పొందాను.

యెహోవా, మాకు కాదు, మాకు కాదు, నీ నామమునకే మహిమ కలుగును గాక!

ఒక పాత స్నేహితుడు నేను పిచ్చివాడినవుతున్నానేమోనని గొప్ప భయంతో నన్ను చూడడానికి వచ్చాడు. ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో నేను అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు విశ్వాసం యొక్క ప్రార్థన నన్ను స్వస్థపరచిందని నేను అతనికి చెప్పడం అతని భయాలను కొద్దిగా కాదు, ఎక్కువే పెంచింది. "నా తల చుట్టూ వెలుగు కిరణాలు కనిపిస్తాయేమోనని చూశాను" అని అతడు అన్నాడు, ఇంకా ఆ విధమైన మాటలు చెప్పాడు. అతని స్వంత మేలు కోసమైనా, నా గురించిన పూర్తి సాక్ష్యం పొందే వరకు తీర్పు చెప్పవద్దని అతన్ని వేడుకొన్నాను. అతడు అది వాగ్దానం చేయలేకపోయాడు, కానీ మందంగా లండన్ విడిచి పారిపొమ్మని నన్ను ప్రార్థించి, నా గురించి నిరాశపడి సెలవు తీసుకొన్నాడు.

నాకు నిద్ర పట్టేసరికి ఉదయమైపోయింది. అహంకార భావాలు ఎన్నో లేచాయి, నా రాజైన క్రీస్తు వాటిని ఎప్పటికప్పుడు అణచివేశాడు. నొప్పి ద్వారా అసహనానికి గురిచేయాలని సాతాను కూడా నన్ను శోధించాడు; అయితే దేవుడు దానిని లొంగుబాటుకు ఒక సందర్భముగా మార్చాడు.

మంగళవారం, మే 23. నేను క్రీస్తు కాపుదలలో మేల్కొని, ఆత్మతోను శరీరముతోను నన్ను ఆయనకు అప్పగించుకొన్నాను. తొమ్మిది గంటలకు నా మారుమనస్సును గూర్చి ఒక కీర్తన రాయడం మొదలుపెట్టాను, కాని అహంకారము కలుగునేమో అనే భయముతో ఆపివేయమని ఒప్పించబడ్డాను. శ్రీ బ్రే వచ్చి, సాతాను ఎదిరించినా కొనసాగమని నన్ను ప్రోత్సహించాడు. నాకు తోడుగా నిలువమని క్రీస్తును ప్రార్థించి, ఆ కీర్తనను ముగించాను. తరువాత దానిని శ్రీ బ్రేకు చూపించగా, అది తప్పు అనియు, నేను దేవుని అసంతోషపరచితిననియు సూచిస్తూ సాతాను అగ్నిబాణమును విసిరాడు. నా హృదయము నాలో క్రుంగిపోయింది; అప్పుడు ప్రార్థనా పుస్తకముపై నా కన్ను పడగా, వానికి జవాబు నాకు దొరికింది.

"బలాఢ్యుడా, చెడుతనమును గూర్చి నీవెందుకు ఉప్పొంగుచున్నావు?"

దీనిని బట్టి, ఇది దేవునికి రావలసిన మహిమను అడ్డగించుటకు శత్రువు పన్నిన కుయుక్తి అని నాకు స్పష్టముగా తెలిసింది. మాట్లాడుట తన రాజ్యమునకు ముప్పు తెచ్చునప్పుడు, లేదా క్రీస్తుకు ఘనత తెచ్చునప్పుడు, వినయమును బోధించుట వానికి అతి సాధారణమైన పద్ధతి.

దేవుడు మన ఆత్మలకు ఏమేమి చేసెనో మనము చెప్పుటను వాడు అన్నిటికంటె ఎక్కువగా వద్దంటాడు; అంతగా అహంకారమునుండి మనలను కాపాడుతున్నట్టు నటిస్తాడు. కాని ఆయన కొరకు మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆయన నన్ను దానినుండి కాపాడగలడని దేవుడు నాకు చూపించాడు. కాబట్టి ఆయన నామమున, ఆయన బలమువలన, ఆయన నీతిని ఆయన నా హృదయములో నాటుటకు ఎప్పుడైనా సంకల్పించినయెడల, దానిని నా హృదయములో దాచుకొనక ప్రభువునకు నేను చేసికొనిన మ్రొక్కుబడులను చెల్లిస్తాను.

ఈ దినమంతయు ఆయన నా స్వంత బలహీనతను గూర్చిన నిరంతర స్పృహను నాలో నిలిపియుంచాడు. రాత్రి, ఇతరులకంటె ముందు నేను నమ్మినందుకు కారణము నా చిత్తశుద్ధియే అని తలంచునట్లు నేను శోధించబడ్డాను. ఆ తలంపును భయముతో తోసివేసి, నన్ను ప్రేమించినవానివలన జయించువారికంటె అధికముగా జయించినవాడనై నిలిచాను.

బుధవారం, మే 24. నేడు సంస్కారములో పాలుపొందవలసి యుండగా, నా పాత అలవాటైన నిర్జీవత్వపు భయము నన్ను ఆక్రమించింది; అయితే నాకు మేలైనంత మేరకు ఆయన తన ప్రేమను ఇప్పుడు నాకు అనుభవింపజేయునని క్రీస్తునందు నా నమ్మకము త్వరలోనే తిరిగి కలిగింది. నేను ఇదివరకు ఉండినట్లే, ఏ అనుభూతితో కూడిన భక్తి లేకుండానే సంస్కారము పుచ్చుకొన్నాను; అయితే ఆ తరువాత సందేహము, భయము, సంకోచము ఏమీ లేకుండా పూర్తిగా ప్రశాంతముగాను తృప్తిగాను ఉన్నాను. సంస్కారములో పాలుపొందినవారిలో శ్రీమతి ప్రాట్ ఉన్నారు; ఆమె క్రితం రాత్రి నా దగ్గర ఉండి, గొప్ప శ్రమలో ఉన్నప్పుడు ఒక కలలో తాను క్రీస్తును ఎట్లు పొందెనో చెప్పింది. ఆయన ఆమెతో అన్న మాటలు: "ధైర్యముగా ఉండుము, నీ ప్రార్థన వినబడెను." ఆ సమయమునుండి నేటి వరకు, అనగా ఆరు సంవత్సరములుగా, ఆమె సంపూర్ణ శాంతిని అనుభవిస్తున్నది. శనివారం రాత్రిలో ఎక్కువ భాగము ఆమె నా కొరకు విజ్ఞాపన చేస్తూ గడిపింది; ఆదివారం ఉదయము నేను దానిని అనుభవించాను.

నేడు శ్రీ ఐన్స్‌వర్త్‌ను చూచి నాకు ఎంతో సంతోషమైంది; అతడు దుఃఖముతోను భయములతోను ప్రేమతోను నిండిన ఒక చిన్న బాలుడు. "ఇప్పుడు దిగి వచ్చి భూమిని కదలించుము" అనే కీర్తన పంక్తిని మేము పాడినప్పుడు, అతడు తీవ్ర వేదనలో ఉన్నట్లు క్రింద పడిపోయాడు. వారి గానమునందు సాధారణ ఆనందము కనబడింది, కాని శ్రద్ధ తక్కువగా ఉంది; అయినను నేను కలత చెందలేదు.

మధ్యాహ్నము మేము ప్రార్థనలోను పాటలలోను సంభాషణలోను గడిపాము. అరగంట సేపు నేను కుమారి డెలమాట్‌తో ఉన్నాను; ఆమె ఇప్పుడు నమ్మకము లేక, వివాదములతో నిండియున్నది. దేవుడు నా ఆత్మకు ఏమి చేసెనో ప్రకటిస్తూ, నా సాక్ష్యమును స్పష్టముగాను ధైర్యముగాను చెప్పాను. దీనివలన నాకు హాని కలుగలేదు, బలమే కలిగింది.

ఆమె దగ్గరనుండి కుమారీలు క్లాగెట్ల దగ్గరకు వెళ్ళాను; వారు మెరుగైన, శిశుతుల్యమైన మనస్సు గల యువతులు, వాగ్దానములకొరకు ప్రశాంతముగాను నమ్మకముతోను ఎదురుచూస్తున్నారు. క్రీస్తు నిమిత్తము హింసింపబడుతున్న జార్జియాలోని నా పేరుగల వ్యక్తి వ్రాసిన ఒక చక్కని ఉత్తరమువలన నేను మరింత ఆదరణ పొందాను; అతడు ధర్మశాస్త్ర స్థితి యొక్క అత్యున్నత మెట్టుపై ఉన్నాడని నమ్ముతున్నాను.

ఎనిమిది గంటలకు ప్రేమ కొరకు ఒంటరిగా ప్రార్థించాను; కొంత అనుభూతితోను, మరింత అనుభూతి కలుగునను హామీతోను. పది గంటల సమయమున నా సహోదరుడిని మా స్నేహితుల గుంపు విజయోత్సాహముతో తీసుకొని వచ్చింది, అతడు "నేను నమ్ముచున్నాను" అని ప్రకటించాడు. మేము ఆ కీర్తనను గొప్ప ఆనందముతో పాడి, ప్రార్థనతో విడిపోయాము. అర్ధరాత్రి నేను క్రీస్తుకు నన్ను అప్పగించుకొన్నాను; నిద్రలోనైనా మెలకువలోనైనా సురక్షితుడనని నిశ్చయముతో. ప్రతి శోధనను అణచివేయు ఆయన శక్తిని నిరంతరము అనుభవించాను; మరియు, నేను అడుగువాటన్నిటికంటెను తలంచువాటన్నిటికంటెను అత్యధికముగా నా కొరకు చేయుటకు ఆయన సమర్థుడని ఆనందముతోను ఆశ్చర్యముతోను ఒప్పుకొన్నాను.

గురువారం, మే 25. నా ప్రవక్తయు, యాజకుడును, రాజునైన క్రీస్తుకు నన్ను అప్పగించుకొన్నాను. కుమారి డి. మెరుగైన మనస్సుతో వచ్చింది. సంస్కారములో పాలుపొందక ముందు, ఈ రొట్టె విరుచుటలో ఆయన తనను నాకు ప్రత్యక్షపరచుకొనునా, ఎంత మేరకు ప్రత్యక్షపరచుకొనునా అనేది క్రీస్తు చిత్తానికే విడిచిపెట్టాను. ప్రార్థనలపై నాకు ప్రత్యేక శ్రద్ధ లేదు; కాని ప్రతిష్ఠ ప్రార్థనలో విశ్వాస నేత్రముచేత నేను క్రీస్తు విరిగిన, చీల్చబడిన శరీరమును, సిలువనుండి దించబడుతున్నట్లుగా చూచాను, లేక దాని మిణుకును చూచాను. అయినను ఆ ప్రార్థనను గమనించలేకపోయాను, కన్నీళ్ళతో "ఓ ప్రేమా, ప్రేమా!" అని మాత్రమే పలికాను. అదే సమయమున గొప్ప 135 శాంతిని ఆనందమును అనుభవించాను; మరియు అది అత్యుత్తమమైనప్పుడు మరింత అనుభవించెదనన్న హామీని పొందాను.

కొంత సేపటికి ఒక శోధనను అనుభవించి, మరిన్ని రాగలవని ముందుగా తెలిసికొని, నేను కొంచెం క్రుంగిపోయాను; అయితే దేవుడు తన వాక్యముచేత నన్ను లేవనెత్తాడు. "భయపడకుము; నేను నిన్ను విమోచించియున్నాను, నీ పేరు పెట్టి నిన్ను పిలిచియున్నాను; నీవు నా సొత్తు.

నీవు జలములలోగుండా దాటునప్పుడు నేను నీకు తోడుగా ఉందును; నదులలోగుండా దాటునప్పుడు అవి నిన్ను ముంచవు; నీవు అగ్నిలోగుండా నడచునప్పుడు నీవు కాలిపోవు, జ్వాల నిన్ను కాల్చదు." (యెషయా 43.) పాపపు ప్రేరేపణలు తరచు కలిగినప్పుడు ఈ వాగ్దానము నాలో నెరవేరింది: నేను క్రీస్తు వైపు చూచాను, అవి ఎప్పటికప్పుడు అణచివేయబడుటను కనుగొన్నాను.

శుక్రవారం, మే 26. నేడు ఉదయము, ఉరిశిక్షకు కొనిపోబడుతున్న ఆ దౌర్భాగ్య నేరస్థుల కొరకు మేము కలిసి విజ్ఞాపన చేశాము; సంస్కారములో వారి ఆత్మలను క్రీస్తుకు అప్పగించాము. అందులో మాకు కలిగిన గొప్ప ఆదరణ, వారిలో కొందరు అంత్య ఘడియలో పశ్చాత్తాపపడిన దొంగవలె అంగీకరింపబడిరని మేము నమ్మకముగా ఆశించునట్లు చేసింది. కొంత సేపటికి కుమారి

డెలమాట్ వలన నేను ఎంతో ఉత్తేజము పొందాను; ఆమె క్రీస్తు కనికరము వలన తిరిగి తీసుకొని రాబడింది, మునుపెన్నడూ లేనంతగా ఆయన కొరకు దాహము గలదై ఉంది. నేను గొప్ప ఆత్మ స్వేచ్ఛతో భోజనము చేశాను; నా పాత శత్రువైన ఆహార నిగ్రహ లోపము అంత త్వరగా లొంగిపోయినందుకు ఆశ్చర్యపడ్డాను, నేను ఎప్పుడైనా దానికి దాసుడనై యుండెనన్న సంగతి దాదాపు మరచిపోయాను. సాయంకాలము నా స్వంత గొప్ప అయిష్టతను అధిగమించి, యాదృచ్ఛికముగా వచ్చిన ఒక సందర్శకునికి క్రీస్తునందలి విశ్వాసమును ప్రకటించాను.

శనివారం, మే 27. ఒక చిన్న నిరాశ వలన నాలో కోపపు ప్రేరణ కలిగింది; కాని అది కలిగిన వెంటనే జయింపబడింది. నేను సంస్కారము పుచ్చుకొన్నాను: ఇప్పటికీ అనుభూతితో కూడిన ప్రేమ లేదు; కాని ఆదరణ ఉంది. చాలా కాలముగా ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్న ఒక స్త్రీ నన్ను చూడ వచ్చినప్పుడు, ఆమె ఎదిరించువారి మధ్య జీవిస్తున్నందున మాట్లాడుట వలన ఏ మేలూ జరుగదని నేను అనుకొన్నాను. అయినను సువార్తను ప్రకటించునట్లు నేను ప్రేరేపింపబడ్డాను. ఆమె ఒప్పింపబడి ఆదరణ పొందినట్లు కనబడింది. ఆమె వెళ్ళిన తరువాత, ఆమె కొరకును, పేద శ్రీ

బ్రాటన్ కొరకును విజ్ఞాపన చేయుటకు నాకు గొప్ప సహాయము కలిగింది; విశ్వాసమును ఎదిరించు వారందరికి అతడే ప్రాణముగా కొనసాగుతున్నాడు. వచ్చిన మరొక ఇద్దరు ముగ్గురు పరిశుద్ధ

దేవుని ఆత్మచేత పాపమును గూర్చి గద్దింపబడ్డారు. కుమారీలు క్లాగెట్లు కనాను సరిహద్దుపైనే ఉన్నట్లు కనబడింది; వారు నీతిని గూర్చి, క్రీస్తు ఆరోపించిన నీతిని గూర్చి కూడా పూర్తిగా ఒప్పింపబడి, వాగ్దానమును బట్టి అది తమదే అన్నట్లు ప్రతి క్షణము దానిని పొందుటకు ఎదురుచూస్తున్నారు.

త్రిత్వ ఆదివారం, మే 28. నేను గొప్ప భారముతో లేచాను; ఏకాంత ప్రార్థనగాని కూడిన ప్రార్థనగాని దానిని తొలగించలేకపోయాయి. చివరకు నా బంధువుల కొరకు విజ్ఞాపన చేయసాగాను, అందులో నాకు గొప్ప సహాయమును విస్తరణయు కలిగింది; ముఖ్యముగా అత్యంత దుర్మార్గుడైన ఒక పాపి కొరకు చేసిన ప్రార్థనలో. ఉదయమును జేమ్స్ హట్టన్‌తో ప్రార్థనలోను పాటలలోను ఆనందములోను గడిపాను. మధ్యాహ్నము నా సహోదరుడు వచ్చి, మా పరిచర్యకు జయము కలుగుటకై ఒక చిన్న ప్రార్థన చేసి, టివర్టన్‌కు బయలుదేరాడు. అప్పుడు నా ప్రవక్తయైన క్రీస్తు నామమున నా మొదటి ప్రసంగమును వ్రాయ మొదలుపెట్టాను.

నేడు శ్రీమతి బ్రే, తాను బహిరంగ ప్రార్థనలలో విశ్వాసమును ఎట్లు పొందెనో, అటు తరువాత శత్రువుతో తనకు కలిగిన గొప్ప పోరాటములు ఏమిటో నాకు చెప్పింది. కొన్ని దినములు వాడు దేవుని కార్యమును ఎంతగా చీకటిమయము చేశాడంటే, క్రీస్తు రక్తముచేత తాను చుట్టబడియుండుటను చూచునట్లు ఆమె విశ్వాసనేత్రము తెరవబడినను, ఇతరులకు కలిగిన ఆనందము తనకు లేనందున తాను నమ్మలేదని వాడు ఆమెకు సూచిస్తూనే ఉన్నాడు. వాని కుయుక్తులచేత ఆమె దాదాపు ఓడిపోగా, గొప్ప భారముతో ఉన్న ఆమె, "ప్రభువా, నేను నమ్ముచున్నాను, నా అపనమ్మకమునకు సహాయము చేయుము" అనే మాటలు తెరచింది. ఇది కొంత కాలము ఆమెను నిలబెట్టింది: కాని శోధకుడు ఇంకను వెంటాడాడు, నా సహోదరుని విశ్వాసమును కదిలించుటకు వాడు వాడిన అవే మాటలతో. ఆమె బహిరంగ ప్రార్థనకు వెళ్ళి, అంతటా ఆసక్తితో ఉంది. ముగింపు సమీపించగా సాతాను తన పాదముల క్రింద ఉన్నట్లు ఆమె చూచి, విశ్వాస విజయమంతటితో ఇంటికి వచ్చింది.

భోజనము తరువాత కుమారి క్లాగెట్, ఇతర స్నేహితులు వచ్చారు. ఇప్పుడు కొందరు మందలో చేర్చబడుదురని నేను అనుకొని, ప్రార్థించుటలో గొప్ప సహాయమును పొందాను. నేను లేచి, చిన్న కుమారి క్లాగెట్ దేవుని కార్యము క్రింద ఉండుట చూచాను. ఆమె నమ్ముచున్నదని నేను అడిగాను, ఒత్తిడి చేశాను, నమ్మాను. ఆమె కూడా అలాగే అనుకొన్నది, కాని దానిని ఒప్పుకొనుటకు భయపడింది. ఆమె వణుకుతూ కన్నీళ్ళతో నిలబడియుండగా, ఆమె కొరకు నేను దేవోక్తిని సంప్రదించి, యెషయా 30:18 ను కనుగొన్నాను: "అయినను యెహోవా మీకు అనుగ్రహము చూపుటకు కనిపెట్టుకొనియుండును; మీయందు కరుణించుటకు తన్ను తాను ఉన్నతపరచుకొనును; యెహోవా న్యాయముగల దేవుడు; ఆయనకొరకు కనిపెట్టుకొనువారందరు ధన్యులు. యెరూషలేములో సీయోనునందు జనులు నివసించెదరు; నీవు ఇక ఏడ్వవు; నీ మొర్రపెట్టు స్వరమును బట్టి ఆయన నిశ్చయముగా నీయెడల దయచూపును; ఆయన దానిని విను నప్పుడు నీకు ఉత్తరమిచ్చును." అప్పుడు ఆమె 2 కొరింథీ 5:11 వద్ద పుస్తకమును తెరచింది: "పాతవి గతించిపోయెను; ఇదిగో, సమస్తము క్రొత్తవాయెను." ఆమె అంతవరకు చదివి, ఇంకా చదువుటకు పుస్తకమును నాకిచ్చింది: "సమస్తమును దేవుని మూలముగా కలుగుచున్నవి; ఆయన క్రీస్తు ద్వారా తనతో మనలను సమాధానపరచుకొని, ఆ సమాధాన పరచు పరిచర్యను మాకు అనుగ్రహించెను; అనగా దేవుడు క్రీస్తునందు ఉండి, లోకము యొక్క అపరాధములను వారిమీద మోపక, వారిని తనతో సమాధానపరచుకొనుచు, ఆ సమాధాన వాక్యమును మాకు అప్పగించెను. కాబట్టి దేవుడు మా ద్వారా వేడుకొనినట్లు మేము క్రీస్తు తరఫున రాయబారులమై యున్నాము; దేవునితో సమాధానపడుడని క్రీస్తు తరఫున మిమ్మును బతిమాలుకొనుచున్నాము. ఏలయనగా మనము ఆయనయందు దేవుని నీతి అగునట్లు, పాపమెరుగని ఆయనను మన కొరకు పాపముగా చేసెను."

అప్పుడు శ్రీ హాలండ్ చదివాడు: "క్రీస్తు మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసి విడిపించిన స్వాతంత్ర్యమందు నిలిచి యుండుడి; మరల దాస్యపు కాడికి లోనై యుండకుడి." ఇప్పుడు ఆమె తన విశ్వాసమును బహిరంగముగా ప్రకటించి, ప్రతి క్షణము ధైర్యములో వృద్ధి పొందింది. వర్ణింపశక్యము కాని ఆయన ఈవి కొరకు మేము దేవునికి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు కలిసి చెల్లించాము.

విడిపోవుటకు కొంచెం ముందు, ఆమె లూకా 8:39 వద్ద పుస్తకము తెరచింది: "నీ ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళి, దేవుడు నీకు చేసినవన్నియు వివరించుము." ఈ జయము వెనుక అంతరంగ శోధనలు వచ్చాయి; కాని అదే సమయమున క్రీస్తు యొక్క ఉన్నతమైన శక్తిని నేను అనుభవించాను.

బుధవారం, మే 31. నేడు దేవుడు, సాతాను ఎదిరించినను, నా స్వంత హృదయము ఎదిరించినను, దేవుడు నా ఆత్మకు చేసినదాని గూర్చి ఒక సరళమైన, సూటియైన వివరణను శ్రీ వెల్స్‌కు పంపుటకు నాకు శక్తినిచ్చాడు.

గురువారం, జూన్ 1, 1738. సంస్కారములో పూర్తిగా నిర్జీవుడనై యుండి ప్రార్థన చేయలేకపోయినందున నేడు నేను కలతచెందాను.

శుక్రవారం, జూన్ 2. నేను ఇంకను ప్రార్థన చేయలేకపోయాను; సంస్కారములో పాలుపొందుటలో ఇంకను నిర్జీవుడనే; మరణమును గూర్చిన పిరికితనపు కోరికతో నిండియున్నాను.

శనివారం, జూన్ 3. నా నిర్జీవత్వము కొనసాగింది, మరునాడు అధికమైంది. నేను అత్యంత భారముతోను ప్రార్థన పట్ల విముఖతతోను లేచాను; అందువలన దేవాలయమునకు వెళ్ళకూడదని దాదాపు నిశ్చయించుకొన్నాను; ఈ రెండు మూడు దినముల క్రితమే వరకు నేను అక్కడికి వెళ్ళలేకపోయాను. వెళ్ళినప్పుడు, ప్రార్థనలు, సంస్కారము నాకు అత్యంత బాధాకరముగా ఉన్నాయి; "నేను నమ్ముటకు ముందు ఎట్లుంటినో, ఇప్పుడు ఎట్లున్నానో, వీటి మధ్య భేదము ఎక్కడ?" అని నన్ను నేను ప్రశ్నించుకొనకుండా ఉండలేకపోయాను. వెంటనే నేను ఇట్లు జవాబిచ్చుకొన్నాను: "ఆ చీకటి మునుపటి చీకటి వంటిది కాదు; ఎందుకంటే అందులో అపరాధము లేదని నాకు తృప్తి కలిగియుంది; అది చెదరిపోవునని నాకు నిశ్చయముగా ఉంది; మరియు నేను దేవుని ప్రేమించుచున్నానని కనుగొనలేకపోయినను, ఆయన నన్ను ప్రేమించుచున్నాడని అనుభవించలేకపోయినను, అయినను ఆయన నన్ను ప్రేమించుచున్నాడని నేను నమ్ముచున్నాను, నమ్ముదును కూడా."

నేను ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, అదే భారముతో పడుకొన్నాను. శ్రీ

ఇంగమ్ రావడము దానిని తగ్గించలేకపోయింది. వారు పాడారు, కాని నాకు చేరుటకు మనస్సు లేదు; బహిరంగ ప్రార్థనలలో అంతకంటే తక్కువ. సాయంకాలము శ్రీ బ్రౌన్, హాలండ్, ఇతరులు వచ్చారు. వారి మధ్యకు రావడానికి నాకు చాలా అయిష్టముగా ఉంది, కాని నన్ను నేను బలవంతపెట్టుకొని, రెండు మూడు గంటలు పాడుటలోను, చదువుటలోను, ప్రార్థనలోను గడిపాను. ఈ సాధన నన్ను కొంచెం పునరుజ్జీవింపజేసింది; మరియు ప్రార్థించుటలో నాకు గొప్ప సహాయము కలిగినట్లు కనుగొన్నాను.

దేవుని చిత్తమైనయెడల ఎవరైనా ఇప్పుడే ప్రాయశ్చిత్తమును పొందాలని మేము ప్రత్యేకముగా అడిగాము. నేను ఆ మాటలు పలుకుచుండగానే శ్రీ

బ్రౌన్ నమ్ముటకు శక్తిని పొందాడు. అతడు లేచి, నా ప్రార్థన వినబడిందనియు, అతనిలో జవాబివ్వబడిందనియు నాతో చెప్పాడు. అదే సమయమున శ్రీ బర్టన్ కొలొస్సయి 1:26 వద్ద బైబిలును తెరచాడు: "అనగా సమస్త యుగములనుండియు తరములనుండియు మరుగుచేయబడియున్న మర్మమే; అది ఇప్పుడు ఆయన పరిశుద్ధులకు ప్రత్యక్షపరచబడెను; అన్యజనులలో ఈ మర్మముయొక్క మహిమైశ్వర్యము ఎట్టిదో వారికి తెలియజేయ దేవుడు ఇష్టపడెను; ఈ మర్మమేమనగా, మీలో ఉన్న క్రీస్తే, మహిమను గూర్చిన నిరీక్షణ."

మేమందరము ఆనందముతోను కృతజ్ఞతతోను నిండియున్నాము. విడిపోవుటకు ముందు నేను శ్రీ బ్రౌన్‌తో ప్రార్థించి, దేవుని స్తుతించాను; అది నా విశ్వాసమునకు గొప్ప స్థిరత్వమును ఇచ్చింది. ఆ భారము పూర్తిగా తొలగిపోయింది. గొప్ప ఆసక్తితో ప్రార్థించుటకు శక్తి కలిగింది; మరియు నా శ్రమలు ఇంతకాలము కొనసాగినందుకు సంతోషించాను; మనము ఎక్కువగా క్రుంగియున్నప్పుడు, మనకు మనం సహాయపడలేనప్పుడే, మన పొరుగువాని కొరకు కష్టపడుటకు అత్యుత్తమ సమయమని అది నాకు చూపింది.

సోమవారం, జూన్ 5. నేను కృతజ్ఞతతో మేల్కొన్నాను, ప్రార్థించుటకును స్తుతించుటకును శక్తితో. సంస్కారములో శాంతి కలిగింది, బహిరంగ ప్రార్థనలో కొంత శ్రద్ధ కలిగింది. మధ్యాహ్నము ఇస్లింగ్టన్‌లో శ్రీమతి సిమ్స్‌ను, శ్రీ శ్రీమతి బర్టన్‌లతో కలిసికొన్నాను. క్రితం రాత్రి నేను ప్రార్థించుచుండగా దేవుడు తనకు విశ్వాసమునిచ్చెనని అతడు నాకు చెప్పాడు; కాని అప్పుడే దానిని ప్రకటించుట హాని చేయునని అనుకొన్నాడు. తన హృదయము తనలో మండుచుండుట చూచి, తన విశ్వాసమునకు ఏదైనా సూచన చూపమని దేవుని అడిగాడు, వెంటనే "వెలుగు కలుగును గాక, అప్పుడు వెలుగు కలిగెను" అనే వాక్యము తెరవబడింది. మేము ప్రార్థనలోను పాటలలోను కలిసి సంతోషించాము; మిగిలిన సమూహమును, అదే వర్ణింపశక్యము కాని ఈవి కొరకు కనిపెట్టుటకు బాగా రేపబడిన వారిగా వదలి వచ్చాము.

మంగళవారం, జూన్ 6. సాయంకాలము ఎప్పటివలె నా స్నేహితుల పెద్ద సమూహమునకు లూథర్‌ను చదివి వినిపించాను. శ్రీ బర్టన్ ఎంతో కదిలిపోయాడు. నా అంతరంగ శోధనలు ఒక విధముగా నిరంతరమైనవి. క్రీస్తు యొక్క ఉన్నతమైన బలమును ఇప్పుడు అనుభవించే వరకు పాపము యొక్క శక్తి నాకు ఎన్నడూ తెలియదు.

బుధవారం, జూన్ 7. నేడు ఉదయము నేను నా తండ్రి కాపుదలలో ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను; మత్తయి 7 చదువుచు, "అడుగుడి, మీకియ్యబడును" అనే మాట ప్రకారము సంస్కారములో ఆయన ప్రేమను కొంత అనుభవింపజేయమని అడిగాను. అక్కడ, నాకు ఏ అనుభూతి లేనప్పుడు కూడా దేవుడు నన్ను ప్రేమించుచున్నాడని నిశ్చయముగా నమ్ముటకు నాకు అనుగ్రహింపబడింది. ఆయన ప్రేమను గూర్చిన ఏదో అసంపూర్ణ గ్రహింపు నాకు ఉంది, సంస్కారము పుచ్చుకొన్న తరువాత నిరీక్షణకు విరుద్ధముగా నిరీక్షించుటకు బలపరచబడ్డాను.

నేను శ్రీమతి సిమ్స్ దగ్గరకు వెళ్ళి, మధ్యాహ్నమును పాడుటలోను వాగ్దానములను చదువుటలోను గడిపాను. కుమారీలు క్లాగెట్లు, శ్రీ చాప్‌మన్, వెర్డింగ్, ఇంకా ఇతరులు యాదృచ్ఛికముగా వచ్చినట్లు వచ్చారు. మేమందరము బహిరంగ ప్రార్థనలకు వెళ్ళాము; అక్కడినుండి నా ఉద్దేశ్యమునకు విరుద్ధముగా మళ్ళీ శ్రీ సిమ్స్ దగ్గరకు తిరిగి వచ్చాము. మేము కలిసి వాగ్దానములను వేడుకొని, మంచికి ఒక సూచన అడిగాము. మా ప్రార్థన వినబడిందనే నమ్మకముతో నేను లేచాను; అదే సమయమున శ్రీ

వెర్డింగ్, ఎంతో సరళతతోను ఆశ్చర్యముతోను, ఒక సైన్యమంతా తన ప్రక్క నుండి దూసుకొని వెళ్ళుచున్నట్లు, క్రీస్తు విరిగిన శరీరమును మోసికొని పోవుచున్నట్లు తాను చూచానని ప్రకటించాడు. ఆ దృశ్యముతో అతడు పూర్తిగా అలసిపోయి, చల్లని చెమటతో తడిసిపోయాడు. అతడు మాట్లాడుచుండగా, అతనిలో దేవుని కార్యమునకు నా హృదయము సాక్ష్యమిచ్చింది; పెంతెకోస్తు దినమున వలె నేను కదిలింపబడ్డాను; అది క్రీస్తే అని నిశ్చయించుకొన్నాను; వ్రాయబడిన వాక్యము వ్యక్తిగత సాక్ష్యముతో కలిసి సాక్ష్యమిచ్చునని చెప్పి, ఒక సూచన కొరకు యెషయా 45:24, 25 వద్ద దానిని తెరచాను: "యెహోవాయందే నీతియు బలమును కలవని ప్రతివాడును నా విషయమై చెప్పును; ఆయనయొద్దకు జనులు వచ్చెదరు; ఆయనమీద కోపపడిన వారందరు సిగ్గునొందెదరు. ఇశ్రాయేలు సంతతి వారందరు యెహోవాయందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడి అతిశయించెదరు." తరువాత నేను చదివాను: "భూదిగంతముల నివాసులారా, నా వైపు తిరిగి రక్షణ పొందుడి; నేనే దేవుడను, మరి ఏ దేవుడును లేడు. నా యెదుట ప్రతి మోకాలును వంగును, ప్రతి నాలుకయు ప్రమాణము చేయును అని నాపేరట ప్రమాణము చేసియున్నాను; ఈ మాట నీతిగల నా నోటనుండి బయలువెడలినది, అది మరలదు." ఆ తరువాత 1 పేతురు 1:3: "మన ప్రభువైన యేసు

క్రీస్తు తండ్రియు దేవుడునగు వాడు స్తుతింపబడును గాక; ఆయన తన అధిక కనికరమును బట్టి, యేసుక్రీస్తు మృతులలోనుండి లేచుటవలన మనలను జీవముగల నిరీక్షణ కొరకు మరల జన్మింపజేసెను; అది పరలోకమందు మీ కొరకు భద్రపరచబడియున్న, క్షయముకాని, మలినము లేని, వాడిపోని స్వాస్థ్యము కొరకు; విశ్వాసము ద్వారా రక్షణ పొందుటకు దేవుని శక్తిచేత మీరు కాపాడబడుచున్నారు." దీని తరువాత అతడు విశ్వాసములో కనిపించునట్లు ఎదిగాడు; ఆ ఆదరణ కొరకు మేము సంతోషించి దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించాము. అతడు నిజముగా ఒక బాలుని వలె కనబడ్డాడు; తన తండ్రిని నొప్పించుటకంటె మరి దేనికీ అంతగా భయపడననియు, ఆ క్షణమే చనిపోవుటకు సిద్ధమనియు ఒప్పుకొన్నాడు. ప్రార్థన ప్రారంభములో మోకరించుటకు తనను తాను ఒప్పించుకోవడం అతనికి కష్టమైంది, తనకు ఏ ప్రయోజనమూ కలుగదని తలంచి; ఇంత దీనుడు, ఇంత పాపి అయిన జీవి దేనికొరకు ప్రార్థించాలి?

విజయోత్సాహముతో ఇంటికి తిరిగి వస్తూ డాక్టర్ బైరమ్‌ను కలిసికొన్నాను; శోధకుని ధిక్కరించి, యేసు నాకు, మరెందరికో చేసిన గొప్ప కార్యములను ఆయనకు సరళముగా చెప్పాను. ఇది విశ్వాస సిద్ధాంతమును గూర్చి సంపూర్ణ వివరణకు దారితీసింది; దానిని అతడు ఆశ్చర్యకరమైన సంసిద్ధతతో అంగీకరించాడు. అర్ధరాత్రి సమయమున శాంతిలో నిద్రపోయాను.

గురువారం, జూన్ 8. శ్రీ స్పార్క్స్ తాను కృపక్రింద కాక ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్నానని ఇప్పుడు ఒప్పింపబడినట్లు ఒప్పుకొనుట వినుటకు నాకు తృప్తి కలిగింది. బహిరంగ ప్రార్థనలో ప్రభువు నన్ను కరిగించి వినయమును ప్రేమను పొందునట్లు చేయ సంతోషించాడు.

మూడు గంటలకు శ్రీ బ్రేతో కలిసి బ్లెండన్‌కు బండి ఎక్కాను; మనుష్యుని పతనమును గూర్చియు, క్రీస్తునందలి విశ్వాసమును గూర్చియు ఒక స్త్రీతో చాలా మాట్లాడాను. ఆమె సత్కార్యముల యోగ్యతను బహిరంగముగా సమర్థించింది. విశ్వాసము వలన కలుగు నీతిని ఎదిరించువారందరు ఇంత నిష్కపటముగా ఉంటే బాగుండును: అప్పుడు వారు ధర్మశాస్త్ర క్రియలవలన అది కలుగునన్నట్లు దాని కొరకు ఇక వెదకరు.

ఏడు గంటలకు ముందే ఎల్తమ్ చేరాము. అక్కడినుండి బ్లెండన్‌కు స్వారీ చేయుచు నేను ఆనందముతో నిండి, క్రొత్త ఆకాశములలోను క్రొత్త భూమిలోను ఉన్నట్లు అనిపించింది. మేము దారి పొడవునా ప్రార్థించాము, పాడాము, కేకలు వేశాము. కుమారీలు బెట్సీ, హెట్టీ ఇంటి వద్దే ఉండుట చూచి, ఈ దినమున ఈ ఇంటికి రక్షణ వచ్చునట్లు ప్రార్థించాము. పాఠములో ఈ మాటలు ఉన్నాయి: "ఇదే అనుకూలమైన సమయము, ఇదే రక్షణ దినము."

శుక్రవారం, జూన్ 9. కుటుంబము కొరకు నేను ఆసక్తితో ప్రార్థించాను. రెండవ పాఠము గ్రుడ్డివాడైన బర్తిమయి గూర్చినది. శ్రీ పియర్స్‌తో కలిసి బెక్స్లీకి స్వారీ చేయుచు, నా అనుభవమును సరళతతోను ధైర్యముతోను చెప్పాను; అతడు విశ్వాసమును స్వీకరించుటకు చాలా సిద్ధముగా ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను. మేము ఆ దినమును ఇదే విధముగా గడిపాము; శ్రీ బ్రే తన ఆత్మపై దేవుని అంతరంగ కార్యములను చెప్పాడు, నేను ఆయన ఇటీవల నా కొరకును లండన్‌లోని మా స్నేహితుల కొరకును చేసిన గొప్ప కార్యములను చెప్పాను. చెప్పబడిన ప్రతిదానిని అతడు ఆసక్తితో విన్నాడు, ఏ మాత్రమూ అభ్యంతరము చెప్పక, అది తాను ఎన్నడూ అనుభవించనిదని ఒప్పుకొన్నాడు. మేము తోటలో నడిచాము, పాడాము, ప్రార్థించాము. అతడు గొప్పగా కదిలించబడి, తన పూర్తి నమ్మకమును, క్రీస్తును కనుగొనవలెననే కోరికను సాక్ష్యమిచ్చాడు. "కాని నేను మొదట," అని అతడు అన్నాడు, "దీర్ఘ ప్రార్థన సాధనతోను సత్కార్యములతోను నన్ను సిద్ధపరచుకొనవలెను."

రాత్రి హెట్టీ కొరకు మేము కలిసి ప్రార్థించాము. వెంటనే జవాబు వచ్చునని ఎదురుచూస్తూ నేను ఎన్నడూ ఇంత ఆసక్తితో ప్రార్థించలేదు; అది కనబడనందున గొప్పగా నిరాశ చెంది, లేఖనములను సంప్రదించగా, యెహూ తన మనుష్యులతో అన్న మాటలు కనబడ్డాయి: "ఎవడును తప్పించుకొని పోకూడదు." తరువాత: "నేను త్వరలో వచ్చెదనని నమ్ముచున్నాను." అయినను ఆమె కొరకు నేను గొప్ప భారముతో ఉండి, ఉదయము వరకు నిద్రపోలేకపోయాను. ఆమె మారుమనస్సు కొరకు కోరికతో నిండి మేల్కొనగా, ఈ మాటలు నా జ్ఞాపకమునకు తేబడ్డాయి: "ఆత్మయు పెండ్లికుమార్తెయు రమ్మని చెప్పుచున్నారు; వినువాడును రమ్మని చెప్పవలెను; దప్పిగొనువాడు రావలెను; ఇచ్ఛయించువాడు జీవజల మును ఉచితముగా పుచ్చుకొనవలెను." ఆ క్షణమే మెరుపు మెరిసింది, తరువాత ఉరుము, తరువాత హోరున వాన. ఆకాశములు త్వరలో నీతిని కుమ్మరించునను సూచనగా నేను దానిని స్వీకరించాను.

నిన్న (రహస్యపు సాతాను వెడలగొట్టబడగా) కుమారి బెట్సీ నాకు స్పష్టముగా తెలిపింది: తాను చివరిసారి సంస్కారము పుచ్చుకొన్న తరువాత, "నీవు వెళ్ళుము, నీ పాపములు క్షమింపబడెను" అనే స్వరము వినిపించిందని, దానివలన వర్ణింపశక్యము కాని ఆనందముతో నిండిపోయిందని. "ఇప్పుడు నిజముగా నా హృదయములో విశ్వాసము ద్వారా క్రీస్తును ఆహారముగా తీసుకొనుచున్నాను" అని ఆమె తనలో తాను అనుకొని, దినమంతయు విజయ ఉల్లాస ఆత్మలో కొనసాగింది. ఆ దినమునకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుటకు తన జీవితమంతయు చాలదని ఆమె అనుకొన్నది. అయినను ఇది జరిగిన తరువాత కూడా శత్రువు ఆమెపై అంత గొప్ప లాభము పొందాడు, సత్యమును అంత తీవ్రతతో ఎదిరించునట్లు చేశాడు. చాలా దినములు, తాను నిరాకరించిన దానికి తనలోనే నిదర్శనము ఉందని ఆమె గ్రహించలేదు. కాని దేవుడు తన స్వంత కార్యమును స్పష్టపరచునట్లు మేము ప్రార్థించిన తరువాత, విశ్వాసపు చీకటి చెదరిపోయింది, మరియు ఆమె మారుమనస్సు నిజము కాదనే భయములు కొంచెం కొంచెంగా అన్నియు తొలగిపోయాయి.

శనివారం, జూన్ 10. ఉదయపు పాఠములో విశ్వాస శక్తిని గూర్చిన ఆ మహిమాన్విత వర్ణన ఉంది: "యేసు వారికి ఉత్తరముగా ఇట్లనెను, దేవునియందు విశ్వాసముంచుడి.

ఎవడైనను ఈ కొండను చూచి నీవు ఎత్తబడి సముద్రములో పడవేయబడుమని చెప్పి, తన హృదయములో సందేహపడక, తాను చెప్పినది జరుగునని నమ్మినయెడల, అతడు చెప్పినదంతయు అతనికి జరుగునని నేను మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. అందువలన

మీరు ప్రార్థనచేయునప్పుడు, ఏవి అడిగినను అవి మీకు దొరికినవని నమ్ముడి, అప్పుడు అవి మీకు కలుగును అని మీతో చెప్పుచున్నాను." మా వెదకుచున్న స్నేహితుల పక్షముగా, ముఖ్యముగా హెట్టీ మరియు శ్రీ

పియర్స్ పక్షముగా మేము ఈ వాగ్దానమును వేడుకొన్నాము. అతడు తన భార్యతో వచ్చాడు. మేము రాకముందు రోజు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట గూర్చిన ప్రసంగమును చదువునట్లు అతడు నడిపింపబడ్డాడు; అది తనలో మంచిదేదియు నివసించదని అతనిని ఒప్పించింది. ఇప్పుడు, విశ్వాసమునుండి కానిదంతయు పాపమే గనుక, తన హృదయ తలంపులు నిరంతరము చెడ్డవి మాత్రమేనని అతడు కూడా చూచాడు.

అతడు తనకు ఆదరణ నిమ్మని దేవుని అడిగి, లూకా 5:23 మొదలైన వచనములలో దానిని కనుగొన్నాడు: "నీ పాపములు క్షమింపబడెనని చెప్పుట సులభమా, లేచి నడువుమని చెప్పుట సులభమా? అయితే భూమిమీద పాపములను క్షమించుటకు మనుష్యకుమారునికి అధికారము కలదని మీరు తెలిసికొనునట్లు (పక్షవాయువుగలవానితో ఆయన చెప్పెను) నేను నీతో చెప్పుచున్నాను, లేచి నీ మంచమెత్తికొని నీ ఇంటికి వెళ్ళుము. వెంటనే వాడు వారి యెదుట లేచి, తాను పండుకొనియున్న దానిని ఎత్తికొని, దేవుని మహిమపరచుచు తన ఇంటికి వెళ్ళెను. అందరు విస్మయమొంది, దేవుని మహిమపరచి, భయముతో నిండి, నేడు మేము వింతైన సంగతులు చూచితిమి అనిరి."

దేవుడు నన్ను స్వస్థపరచుటకు తన సంకల్పమును చూపినది ఇదే అద్భుతము అని, అతని ద్వారా కూడా అటువంటిదే జరుగుననుటకు ఇది ఒక సూచన అని నేను అతనికి చెప్పాను.

శ్రీ బ్రే ప్రార్థనకు ఏకాంతముగా వెళ్ళుదమని ప్రతిపాదించాడు. మేము మరల మరల దేవుని కొరకు ప్రార్థించాము, క్రీస్తు ఇప్పుడే తన ఆత్మకు తనను ప్రత్యక్షపరచుకొనగలడని అతడు నమ్ముచున్నాడా అని అడిగాము. అతడు "అవును" అని జవాబిచ్చాడు. విశ్వాస ప్రార్థనకు ఇవ్వబడిన వాగ్దానమును అతనికి చదివి వినిపించాము. శ్రీ బ్రే, నేను అతనికి ఏదైనా వాగ్దానమును అధికారముతో చెప్పవలెనని, క్రీస్తు దానిని నెరవేర్చుటను అతడు చూచునని నాతో అన్నాడు.

నాకు అలా చేయుటకు విశ్వాసము లేకపోయింది. అతడు నన్ను మరల ప్రార్థింపజేసి, తరువాత కీర్తన

↑ పైకి వెళ్ళండి