వేకువ చుక్క

వేకువ చుక్క

దేవుని స్వరమును వినుటయందలి రహస్యమును మనము నేర్చుకొన్నప్పుడు, మన ప్రశ్నలన్నియు, అవి ఎంత కష్టమైనవైనను, జవాబియ్యబడును, మన సమస్యలన్నియు, అవి ఎంత జటిలమైనవైనను, పరిష్కరింపబడును. మరల చెప్పుచున్నాము, ప్రభువు మాటలాడును. ఆయన ప్రేమగల దేవుడు, మనము వినగలిగిన, ఆయన ప్రేమను మనము అనుభవింపగలిగిన జీవముగల వ్యక్తి.

నా జీవితములో అజ్ఞానము, మూఢత్వము, గర్వముచేత, “దేవుడు లేడు” అని నేను చెప్పుచు, దేవునియందు నమ్మకముంచినవారిని ఎగతాళి చేయుచుండిన కాలమొకటి ఉండెను. తరువాత ఒకనాడు, నేను ఏ సభకును వెళ్ళకయే, ఎవరును నాతో మాట్లాడుటకు రాకయే, దేవుని స్వరము నా స్వంతగదిలో నాతో మాట్లాడుటను నేను వింటిని, అది నాతో మాట్లాడుచున్నది దేవుడేయని నాకు తెలిసెను. నలుబది సంవత్సరముల క్రితము ఆయన నా జీవితమును మార్చెను. నావంటి పాపిని రక్షించినందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు, ఇప్పుడు ప్రతిదినము ఆయన స్వరమును వినుభాగ్యము నాకు కలిగియున్నందుకును. ఎంత కష్టమైనవైనను, నా ప్రశ్నలకు ఆయన ప్రతిదినము జవాబిచ్చి, నా సమస్యలను పరిష్కరించుననుటకు ఆయన మహిమకొరకు నేను సాక్ష్యమివ్వగలను.

1930వ సంవత్సరము జనవరిలో నేను ఆదికాండము చదవనారంభించినప్పుడు, ప్రతి పేజీలోను ‘దేవుడు చెప్పెను’, ‘దేవుడు చెప్పెను’ అను మాటలను అనేకమారులు నేను కనుగొంటిని. బైబిలులోని మొదటి ఐదు పుస్తకములలో ఇది 558 మారులు పునరావృతమగును. నేను నా బైబిలును గుర్తుపెట్టనారంభించి, “దేవుడు మాటలాడుచున్నయెడల, నేను తప్పక వినవలెను” అని నాలో నేను చెప్పుకొంటిని, చదువుచుండగా, “ఓ దేవా, నా ప్రేమగల దేవా, నాతో మాటలాడి ఇప్పుడు నాకు సహాయపడుము” అని ప్రార్థించితిని. నేను మీతో చెప్పుచున్నది నా స్వంత అనుభవమునుండియేగాని ఇతరుల అనుభవములనుండి కాదు. మనము లేఖనములోని వివిధ భాగములను అధ్యయనము చేయుచుండగా, పూర్వకాలములోని అనేకమంది స్త్రీపురుషుల జీవితములలోనికి దేవుడు ఎట్లు వచ్చి, ఆయన స్వరమును వినుటకు వారిని ఎట్లు శక్తిమంతులను చేసెనో మనము చూడగలము. దేవుడు తన మార్గములను తెలిసికొనుటకు మనకు నేర్పుటకు అనేక విభిన్నమైన మార్గములను, పరిస్థితులను ఉపయోగించును. దేవుని మెల్లని సన్నని స్వరమును వినుటయందలి రహస్యమును ఆయన మనలో ప్రతివారికిని నేర్పునుగాక.

ఈ రహస్యము మనకు ఈ క్రింది భాగమునుండి బయలుపరచబడియున్నది Matt. 17:5లో ఉన్నది, పరలోకమునుండి వచ్చిన మాటలలో: “ఇతడు నా ప్రియకుమారుడు, ఇతనియందు నేను ఆనందించుచున్నాను, ఇతని మాట వినుడి”. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కొండపై రూపాంతరము పొందినప్పుడు ఆయనతోకూడ ఉన్న ఆ శిష్యుల ప్రయోజనముకొరకు ఈ మాటలు పలుకబడెను, తన బిడ్డలు ఆయన స్వరమును మాటిమాటికిని వినుభాగ్యమును కలిగియున్నారని వారు గ్రహించుటకు. ఆ శిష్యులు మూడు దీర్ఘ సంవత్సరములు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు చేసిన అనేక అద్భుతములను చూచియుండిరి, ఆయన ప్రసంగించుటను కూడా వినియుండిరి. వారు ఆయనను శ్రద్ధగా వినియుండిననూ, “ఇతడు నా ప్రియకుమారుడు, ఇతని మాట వినుడి” అను ఆ స్వరము పరలోకమునుండి వచ్చినప్పుడు, ఆ సమయమున దాని భావమేమో వారికి అర్థముకాలేదు. వారికి అది కేవలము మాటలును ధ్వనులును మాత్రమే. దేవుడు చెప్పినదానిని వారు ఆనందింపలేకపోయిరి.

మరొకవైపు, సౌలు దేవుని స్వరమును వినినప్పుడు ఏదో సంభవించెను. సౌలును అతని సహచరులును దమస్కునకు మార్గములో ఉండగా (అపొ. కార్య. 9) ఈ మాటలు అతనికి స్పష్టముగా వినబడెను: “సౌలా, సౌలా, నీవు నన్నెందుకు హింసించుచున్నావు?” సౌలుయొక్క సహచరులు ఆ స్వరమును వినిరిగాని ఆ మాటలను వినలేదు. వారికి అది ఉరుములాగుండెను. కాని సౌలు, “ప్రభూ, నీవెవడవు?” అని అడుగగలిగెను. ప్రభువు, “నీవు హింసించుచున్న యేసును నేనే” అని జవాబిచ్చెను. తరువాత సౌలు మరల, “నేనేమి చేయవలెనని కోరుచున్నావు?” అని అడిగెను. సౌలు దేవుని స్వరమును వినినందున ఆయనను ప్రశ్నించగలిగెను, కాని అతని సహచరులకు ఆ స్వరము మాటలులేని ధ్వనివలె అనిపించెను. వారు అర్థము చేసికొనలేకపోయిరి. మత్త. 17లోని ప్రజల స్థితి కూడా ఇదే. వారు అనేక మిక్కిలి సరళమైన ప్రసంగములను వినిరి, కాని వాటి నిజమైన భావమేమో వారు అర్థము చేసికొనలేకపోయిరి.

ఒకానొక సందర్భములో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు, “పరిసయ్యుల పులిసిన పిండిని గూర్చి జాగ్రత్తపడుడి” అని చెప్పెను, కాని ఆ దినమున వారు రొట్టెను తీసికొనిరాకుండ మరచిపోయిరి. ఆ కాలములలో ప్రయాణము చేయునప్పుడు వారు తమ ఆహారమును తామే తీసికొనిపోవలసియుండెను. తాము మరచిపోయినందుకే ప్రభువు వారిని హెచ్చరించుచున్నాడని శిష్యులు తలంచిరి. అనేకమారులు, ఆయన భావమేమో వారు అర్థము చేసికొనలేకపోయిరి. అదేవిధముగా మీరు అనేక ప్రసంగములను వినుచుండవచ్చును కాని ఆ మాటలు మీ నిత్యజీవితానుభవముగా మారవు. అనేక సందర్భములలో అవి ఒక చెవిద్వారా ప్రవేశించి మరొక చెవిద్వారా వెళ్ళిపోవును. ప్రభువు మీతో మాట్లాడునప్పుడు వినుటను, గ్రహించుటను మీరు నేర్చుకొనువరకు విడువకుడని మేము మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాము. దీనిని మీరు నేర్చుకొన్నప్పుడు మాత్రమే మీ జీవితములు రూపాంతరము పొందును. మీ భారములు తొలగింపబడుటను, మీ కండ్లు తెరవబడుటను, మీ భయములు, సందేహములు తీసివేయబడుటను, శత్రువుయొక్క ఉపాయములన్నియు ఓడింపబడుటను మీరు కనుగొందురు. ప్రభువుయొక్క స్వరమును వినుట ఎంతటి అద్భుతమైన సంగతి.

ఇప్పుడు Matt. 16 లో మన ప్రభువైన యేసు వచనములు 13-15లో తన శిష్యులకు రెండు ప్రశ్నలు వేయుచున్నాడు. మొదటి ప్రశ్న, “మనుష్యకుమారుడనైన నేను ఎవడనని జనులు చెప్పుచున్నారు?” అనునది. ఒక ఉద్దేశ్యముకొరకే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రెండవ ప్రశ్నను వేసెను. దేవుని స్వరమును వినుటయందలి రహస్యమును వారికి చూపుటకే ఇది. మొదటి ప్రశ్నకు జవాబుగా శిష్యులు, “కొందరు నిన్ను బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను అందురు, మరికొందరు యిర్మీయా లేదా ఏలియా అందురు” అని జవాబిచ్చిరి. ఆయన వారికి వేసిన రెండవ ప్రశ్న, “నన్ను గూర్చి మీరేమందురు?” అనునది. వెంటనే సీమోను పేతురు, “నీవు క్రీస్తువు, జీవముగల దేవుని కుమారుడవు” అని చెప్పెను. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు, “సీమోనూ, నీవు నన్ను గ్రహించితివని ఉత్సాహపడకుము. శరీరమును రక్తమును దీనిని నీకు బయలుపరచలేదు గాని పరలోకమునందున్న నా తండ్రియే బయలుపరచెను” అని జవాబిచ్చెను. ఆయన చేసిన అద్భుతములన్నిటిని తాను చూచియుంటిననుగాని మూడు సంవత్సరములపాటు ఆయనే క్రీస్తు అనుటకు, లేదా ఆయన ప్రసంగములవలననే తనకు తెలిసినదని చెప్పియుండగలడు, కాని మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు, “శరీరమును రక్తమును బయలుపరచలేదు.... నా అద్భుతములుగాని నా ప్రసంగములుగాని నీకు ఈ బయలుపరచుటనియ్యవు. సీమోనూ, నీకు తెలియకయే, నన్ను గూర్చి నీకు తెలియునట్లు ఏదో దైవికవెలుగు నీలోనికి తీసికొనిరాబడినది” అని చెప్పెను.

దైవికవెలుగు లేకుండ మీరు దేవుని స్వరమును వినజాలరని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. దేవుని స్వరమును స్పష్టముగాను నిశ్చయముగాను తెలిసికొనగోరినయెడల ఇదియే మొదటి మెట్టు. దేవుని వెలుగు మీలోనికి వచ్చి, రోజురోజుకు మరింత ప్రకాశవంతముగా ప్రకాశించుచునే ఉండును (సామె. 4:15). ఆ వెలుగు మీలోనికి ఒక చిన్న కిరణమువలె రావచ్చును, కాని మీరు ఆయనకు విధేయత చూపుకొలది అది మరింత మరింత ప్రకాశవంతమగును. దైవికవెలుగు లేకుండ మీరు దేవుని తెలిసికొనజాలరు, చూడజాలరు, వినజాలరు.

లో 2 Peter 1:16-2లో, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తనకు ఎంత వాస్తవముగా అయ్యెనో పేతురు మరల సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. మత్త. 17:1-7లో మనము చదువుచున్నామేమనగా, మన ప్రభువు పేతురును, యాకోబును, యోహానును ఒక ఎత్తైన కొండపైకి తీసికొనిపోయి, వారి యెదుట రూపాంతరము పొందెను, ఆయన వస్త్రములు మధ్యాహ్నపు సూర్యునికంటె ప్రకాశవంతముగా ప్రకాశింపనారంభించెను. అప్పుడు పరలోకమునుండి ఆ స్వరము వచ్చెను: “ఇతడు నా ప్రియకుమారుడు, ఇతని మాట వినుడి”. తాను నేర్పుగల కల్పితకథలను అనుసరించలేదని పేతురు తన పత్రికలో సాక్ష్యమిచ్చెను. కొండశిఖరముపై వారు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుయొక్క మహిమను చూచియుండిరి, ఆయన స్వరమును విన్నారు, ఆ మహిమయు ఆ స్వరమును వారిని సంపూర్ణముగా మార్చివేసెను (2 Peter 1:18).

). పేతురు, “దేవుని స్వరమును వినుభాగ్యము పొందినవారము మేమొక్కరమే అని తలంపకుడి. ‘పేతురూ, కొండశిఖరముపై ఉండి ఆయన మహిమను, రూపాంతరమును చూచుటకు నీకది భాగ్యమాయెను. మావంటివారి సంగతేమి? మేము ఆయన స్వరమును ఎట్లు వినగలము, ఆయన మహిమను ఎట్లు చూడగలము. అది ఆ కాలములో నిజమైయుండవచ్చును, కాని ఈ కాలములోని మావంటివారు వినజాలరు’ అని మీరు మీ హృదయములో చెప్పుకొనవచ్చును. ఆయన స్వరమును వినజాలము.’” దీనికి జవాబు తరువాతి వచనమునందున్నది (2 పేతురు 1:19) “ఇదియుగాక మరి స్థిరమైన ప్రవచనవాక్యము మనకు కలదు; తెల్లవారి వేకువ చుక్క మీ హృదయములలో ఉదయించువరకు చీకటిగల చోటున వెలుగిచ్చు దీపమునకు లక్ష్యముంచినట్టు మీరు ఆ వాక్యమునకు లక్ష్యముంచిన మంచిదని చేయుదురు.” మీరు నిజముగా విశ్వాసముద్వారా దేవుని వాక్యమును మీ హృదయములో పొందుకొన్నయెడల, మీలోనికి వచ్చు ఆ వాక్యము దేవుడు సరియైనవాడని మీకుమీరే చూచుకొనుటకు ప్రకాశించు వెలుగగుననని పేతురు అక్కడ చెప్పుచున్నాడు. అదియే పరిశుద్ధాత్మయొక్క పరిచర్య. దేవుని వాక్యములో మొదట మనము మనలను మనమున్నట్లుగా చూతుము, తరువాత దేవుని ఆయన నిజమైన మహిమలోను ప్రేమలోను చూతుము.

అనేకమంది తమ నిజస్థితిని చూచినప్పుడు భయపడి, ‘వద్దు వద్దు, నేను పాపిని, నేను పరిపూర్ణుడుగా ఉండగోరుచున్నాను. అయినను నేను నా పొరుగువానివలెగాని నా సహోదరుడువలెగాని సహోదరివలెగాని కాను. నేను అబద్ధమాడుదునేమో గాని ఎక్కువగా కాదు. నేను లంచములు పుచ్చుకొందునేమో గాని వాటిని అడుగను. ప్రజలు వచ్చి డబ్బును నా జేబులో పెట్టుదురు. అంతగా చెడ్డవాడనైతే కానేమో” అని తలంతురు.

ప్రభువు దృష్టిలో, ఎటువంటి పాపమైనను సమానముగా చెడ్డదే. గాయమునందు ఒక్క అపవిత్రమైన స్పర్శయే మరణమును కలుగజేయగలదు. ఒక చిన్న క్రిమి కుటుంబమునంతటికి మరణమును తీసికొనిరాగలదు.

ఒక వ్యక్తికి జలుబు వచ్చినప్పుడు కుటుంబమునంతటికిని జలుబు వచ్చుటను మీరు కనుగొందురు. జలుబు వ్యాపింపకుండ నిరోధించుటకు మీరు తుమ్మునప్పుడు మీ ముక్కునకు రుమాలు అడ్డుపెట్టుకొన్ననూ, మరొకరికి అది సోకును.

ఎటువంటి పాపమైనను తేలికగా వినాశకరమైనది, భయంకరమైనది, భీకరమైనది. మనలోనికి వచ్చు దేవుని వెలుగు మాత్రమే మన తలంపుచేతను, మాటచేతను, క్రియచేతను కలుగు హానినుండి మనలను విడిపించును, అదే వెలుగు మన జీవముగల రక్షకుని మహిమను, సౌందర్యమును, రాజసమును చూపును. మనుష్యులు మన పాపములను బయటపెట్టునప్పుడు మనలను సిగ్గుపరచుటకే బయటపెట్టుదురు, కాని దేవుని వెలుగు మన పాపములను ఒప్పుకొని వాటిని శుద్ధిచేయించుకొనుటకు సహాయపడుటకు బయటపెట్టును. ఆయన మహిమను చూచుటకు మనము కొండశిఖరమునకు వెళ్ళవలసిన అవసరము లేదని ప్రవచనవాక్యముయొక్క నిశ్చయత మనకు కలదు. ఎక్కడైనను, మనమెక్కడ ఉన్నను, అక్కడ మనము ఆయన మహిమను, సౌందర్యమును చూడగలము. దైవికవెలుగు మనలోనికి వచ్చి, దేవుని వాక్యమును మన ఆత్మలో మనము పొందుకొన్నప్పుడు మాత్రమే ఇది సాధ్యమగును.

దేవుని వెలుగును పొందుకొనగోరినయెడల, ఆదికాండము మొదలుకొని ప్రకటన వరకు బైబిలు దేవుని నిజమైన వాక్యమని ముందుగా మీ హృదయమునుండి నమ్ముడి. కొన్నిసార్లు మనము చదివినది మనకు అర్థముకాకపోయిననూ, అది ఇప్పటికిని దేవుని వాక్యముగానే ఉండును. అది ఎన్నడును మారజాలదు. ఇది ఏ ఒక్కరి స్వంత భావమునకు సంబంధించినది కాదు, పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రేరేపింపబడి దేవుని పరిశుద్ధమనుష్యులు మాటలాడిరి. దేవుని వాక్యమును గౌరవముతోను, భయభక్తులతోను, విశ్వాసముతోను వినుడి, చదువుడి, మెట్టు మెట్టుగా, “ప్రభూ, నీ వాక్యమునుండి నాతో మాటలాడుము” అని చెప్పుచునే ఉండుడి. దేవుని స్వరమును వినుటను మీరు ఈ విధముగానే నేర్చుకొనగలరు.

బైబిలును మొదటిసారి చదివినప్పుడే అది దేవుని వాక్యమని నాకు నమ్మకము కలిగెను. నా బి.ఏ.లో, నేను వివిధ పండితులయొక్క పుస్తకములను చదివితిని, కాని ఇటువంటి పుస్తకమును నేనెన్నడును చూడలేదు. మత్తయి సువార్తయొక్క మొదటి అధ్యాయములను చదివినప్పుడు నేను, “లోకములోని ఏ భాగమునుండైనను ఏ మనుష్యుడైనను, ఏ పండితుడైనను ఇట్లు వ్రాయజాలడు. దేవుడు మాత్రమే ఈ ప్రత్యేకరీతిలో వ్రాయగలడు” అని చెప్పితిని. కావున నేను, “ప్రభూ, ఈ పుస్తకమును నేను గౌరవించుచున్నాను, ఇది నీ వాక్యము. దయచేసి దీని పుటలద్వారా నాకు బోధించి నాతో మాటలాడుము. మొదట్లో నేను అన్నిటిని అర్థము చేసికొననప్పటికిని, ప్రభూ, నేను నీ వాక్యమును ఎన్నడును సందేహింపను. నీ స్వంత సమయమును తీసికొని నీ వాక్యముయొక్క భావమును నాకు బోధింపుము, అది ఒకటి రెండు సంవత్సరములు పట్టిననూ సరే. నేను నిన్ను ఇబ్బందిపెట్టను. నా అవసరతకు తగినట్లు నీవు ప్రతిదినము మాటలాడవలెనని నేను కోరుచున్నాను” అని చెప్పితిని. తరువాత దేవుని వెలుగు రోజురోజుకు మరింత మరింత ప్రకాశవంతముగా వచ్చుటను నేను కనుగొంటిని. ఒకవైపు, నా అంతరంగ కల్మషమును నేను చూచితిని, కాని మరొకవైపు నన్ను క్షమించి కడుగుటకు ఆయన సమృద్ధిగానున్న కృపను నేను చూచితిని, నా అవసరతలో నాకు ప్రతిదినము సహాయపడుటకు ఆయన ఎట్లు ప్రతి ఏర్పాటును చేసియున్నాడో కూడా చూచితిని.

“ఇతడు నా ప్రియకుమారుడు, ఇతనియందు నేను ఆనందించుచున్నాను, ఇతని మాట వినుడి” అను ఆ మాటలను శిష్యులు ఆ సమయమున వినిరి, వాటిని నేను మిక్కిలి ఆశాజనకముగా కనుగొని, నమ్మితిని. మొదట బైబిలుజ్ఞానము కలిగియుండుటద్వారా నేను మరింత నీతిమంతుడనగుదునని నేను తలంచితిని, కాని జ్ఞానముగాని సూచనలుగాని అద్భుతములుగాని నన్ను నీతిమంతుని చేయజాలవని నేను కనుగొంటిని. దేవుని స్వరమును వినుటద్వారానే నీతి కలుగును. నిద్రించుటకు ముందు నేను, “ప్రభూ, దయచేసి నాకు చెప్పుము, నేటి నా జీవితము నిన్ను సంతోషపరచెనా? తలంపుచేతనైనను, మాటచేతనైనను, క్రియచేతనైనను నేనేదైనా తప్పు చేసియుంటినా, నిన్ను దుఃఖపరచియుంటినా చెప్పుము. నేనేదైనా తప్పు చేసియుంటే, ప్రభూ, దానిని నాకు చూపుము” అని ప్రార్థించుచుంటిని. ఆయన నాకు చూపెను. నేనది ఒప్పుకొంటిని, నా ప్రభువు నన్ను క్షమించి, “నేను నీయందు సంతోషించుచున్నాను, వెళ్ళుము” అని నాతో చెప్పెను. వెంటనే నేను నిద్రించుటకు వెళ్ళి, హాయిగా నిద్రించుచుంటిని. కాని నేనేదైనా తప్పు చేసి దానిని ఒప్పుకొనకుంటే, నిద్రించుట నాకు కష్టమగుచుండెను. నేను ఇటు అటు దొర్లుచుండి, చివరకు మరల మోకరించి, “అవును ప్రభూ. క్షమింపుము. అది నా తప్పు. నేను నిన్ను దుఃఖపరచితిని. దయచేసి నన్ను క్షమింపుము. అమూల్యరక్తముయొక్క సామర్థ్యమును నేను నమ్ముచున్నాను. ప్రభూ, నన్ను క్షమింపుము” అని చెప్పుచుంటిని. అప్పుడు ఆయన, “నా బిడ్డా, మరల నిద్రించుటకు వెళ్ళుము. నేను నీయందు సంతోషించుచున్నాను” అని నాతో చెప్పెడివాడు. ఇప్పుడు నేను ప్రతిదినము సంతోషముగా ఉన్నాను.

అదే పరిస్థితులలో మీకును ఇదే విధముగా జరుగును. నేను రోజురోజుకు, “ఇప్పుడు ప్రభూ, దయచేసి నేటికొరకు నాకు మార్గమును చూపెదవా? నేను నిస్సహాయుడను, నీవు నానుండి ఏమి కోరుచున్నావో నాకు స్పష్టముగా చూపుము. ఎక్కడికి వెళ్ళవలెనో, ఏమి చెప్పవలెనో నాకు చెప్పుము” అని చెప్పుటను నేర్చుకొంటిని. ప్రణాళిక తెలిసిన వెంటనే నేను విధేయత చూపెడివాడను. రాత్రి వచ్చినప్పుడు నేను మరల మోకరించి అదే ప్రశ్నను అడిగెడివాడను. “ప్రభూ, నా ప్రేమ నీకు సంపూర్ణ సంతృప్తిని కలుగజేసినదా? నీవు సంతృప్తుడవైయున్నావా? నాతో మాటలాడుము, నీవు సంపూర్ణముగా సంతృప్తుడవైయున్నావా?”

నా బడిదినములలో, నేను ఎక్కువ మార్కులు, అనగా 600 మార్కులు లేదా 60% పొందినయెడల, నా స్నేహితులందరితో, “నేను పాసయ్యాను” అని చెప్పుచు, నా ఫలితములను నా తండ్రికి చూపుచుంటిని, ఆయన పరీక్షలో ఉత్తీర్ణుడనైతిని” అని చెప్పుచుంటిని, ఫలితములను నా తండ్రికి చూపెడివాడను. ఆయన, “ఏమి? కేవలము 60%2 మాత్రమేనా? నీవు చేయుచున్నదేమి? నీవు నీ కాలమును వ్యర్థపరచుకొంటివి” అని చెప్పెడివాడు. నేను ఉత్తీర్ణుడనైతిననుటతో సంతృప్తినొందితిని, కాని నా తండ్రి సంతృప్తినొందలేదు, “నీవు తప్పక 95% పొందవలెను” అని చెప్పెడివాడు.

దేవుడు మీయందు సంతృప్తుడైయున్నాడా? ఆయన సంతృప్తుడైనప్పుడు, “నా కుమారుడా, నా కుమార్తెా, నేను నీయందు సంతోషించుచున్నాను. ఇప్పుడు నిద్రించుటకు వెళ్ళుము” అను ఆ స్వరము వచ్చును. నా అన్ని మార్గములలోను ఇది నాకు ప్రతిదినము ఎంతో సహాయకరముగా ఉండెను. స్నేహితులయొక్కగాని పొరుగువారియొక్కగాని సంతృప్తిని నేను కోరను. నా ప్రేమగల రక్షకుడు నాకొరకు బాధ్యత వహించి నాకు సహాయపడెనని నేను నమ్ముచున్నాను. ఆయన నన్ను క్షమించి నన్ను తిరిగి బాగుచేయుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాడు.

అన్నిటికంటె మొదట, ఆయన మనయొద్దకు వేకువ చుక్కవలె వచ్చును (2 Peter 1:19). “ప్రకాశమానమైన వేకువ చుక్క” (Rev. 22: 16) (Num. 24:17). ఇది కూడా చదువుడి Isaiah 60:3. క్రీస్తు ప్రకాశమానమైన వేకువ చుక్క. మీరెన్నడైనను గ్రామములలో నివసించితిరా? చాలామంది రైతులు గడియారములచేగాని వాచీలచేగాని నడిపింపబడరని మీరు కనుగొందురు. వారు ఉదయకాలముననే పొలమునకు వెళ్ళునప్పుడు, లేదా ఉదయకాలముననే ప్రయాణము చేయగోరునప్పుడు, వారు వేకువ చుక్కచేత నడిపింపబడి, “ఇప్పుడు సమయమాయెను, నేను లేచి వెళ్ళవలెను” అని చెప్పుదురు. వారి దిక్కును కూడా అదే వేకువ చుక్కద్వారా వారు తెలిసికొందురు.

మీరు లేవగోరినప్పుడు అనేక సందర్భములలో, శరీరము, “నా ప్రియ యజమానీ, దయచేసి కొన్ని నిమిషములు నన్ను పండుకొననిమ్ము? నేను అలసియున్నాను” అని చెప్పుటను మీరు కనుగొందురు. తరువాత తలయు, కడుపును, మోకాళ్ళును బాధించనారంభించి, “యజమానీ, నేను మిక్కిలి అలసియున్నాను. దయచేసి నన్ను నిద్రించనిమ్ము. నిన్న రాత్రి నేను సరిగ్గా నిద్రించలేదు. నా పొరుగువారు నన్ను ఇబ్బందిపెట్టిరి, నా కడుపు కూడా నన్ను ఇబ్బందిపెట్టెను. నా ప్రియ యజమానీ, నాయందు కనికరముంచుము. కొంతసేపు నన్నిక్కడ ఉండనిమ్ము” అని చెప్పుచున్నట్లు ఉండును. తరువాత మీరు లేచునప్పుడు, మీ ప్రయాణము మరింత దీర్ఘమైనట్లు కనబడును, ఏలయనగా ఎండ మిక్కిలి తీవ్రముగా ఉండును, రాత్రి చాలావరకు గడచియుండును.

ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనయొద్దకు ప్రకాశమానమైన వేకువ చుక్కగా వచ్చును, మొదట్లో మనకు కొంత చీకటి తెలిసిననూ, మరల జన్మించిన వెంటనే ఎవరును పరిపూర్ణులు కారని జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. మొదట్లో మనము ఎదుర్కొనవలసిన అనేక కష్టములు, సమస్యలు ఉన్నవి. మన చుట్టును చీకటిని మనము చూతుము, కాని వేకువ చుక్క నాతో, “నా బిడ్డా, చీకటికేసి చూడకుము, ఒకటి రెండు గంటలలో సూర్యుడు ఉదయించును” అని చెప్పును, నిజమే, కొన్ని గంటల తరువాత సూర్యుడు మనపై ప్రకాశించుటను మనము కనుగొందుము. వేకువ చుక్క మన చింతలన్నిటిని, సందేహములన్నిటిని ఏ మానవసహాయము లేకుండగనే జయించుటకు మనలను శక్తిమంతులను చేయును, మనము మార్గమును కనుగొనగలుగుదుము. మనము ఎంత ఎక్కువగా విధేయత చూపుదుమో అంత ఎక్కువగా వెలుగును పొందుదుము.

మొదట్లో మీరు అనేక సంగతులను అర్థము చేసికొనజాలరు. నేను బైబిలును నూరుమారులకు మించి చదివి, చివరకు కొంత భావమును గ్రహింపనారంభించితిని, కాని ఇప్పుడు ‘ఆదియందు’ అను ఈ మాటలయొక్క భావము నాకు తెలియును, ఆది. 1:1. మొదట వాటి భావమేమో నాకు తెలియకుండెను, చదువుచుండగా తరచుగా నిద్రించెడివాడను. అనేక సంవత్సరముల తరువాత ఈ అధ్యాయములే లేదా వచనములే లేదా భాగములే నాకు నూతనమైనవిగా అయ్యెను. దేవుని వాక్యమును దేవుని వాక్యముగా పొందుకొని, దేవుడు మనతో మాటలాడువరకు మోకరించియుండుటను అలవాటుగా చేసికొన్నయెడల, అదియే మార్గముపై మరింత ప్రకాశవంతముగా ప్రకాశించు దేవుని వెలుగు.

మొదట్లో దేవునికి అనేక ప్రశ్నలు వేయకుడి, ఒక్క సంగతినే అడుగుడి: “ప్రభూ, నా జీవితమునందు నీవు సంతృప్తుడవైయున్నావా? ఒక్క ప్రశ్నతోనే నేను నీయొద్దకు వచ్చితిని. నేను ఏ అవసరతతోను రాలేదు. కేవలము ఇదే, ‘ప్రభూ, నా జీవితము నీకు సంపూర్ణ ఆనందమునిచ్చుచున్నదా? నా క్రియలచేతను మాటలచేతను నీవు సంపూర్ణముగా సంతృప్తుడవైయున్నావా?’” తరువాత ఓర్పుతో వేచియుండుడి, జవాబుకొరకు దేవుని ఇబ్బందిపెట్టకుడి. ఆయన మన సృష్టికర్త. ఆయన యెదుట భయభక్తులు కలిగియుండుడి. ఆయనతో, “ప్రభూ, నేను మిక్కిలి రద్దీగా ఉన్నవాడను, ఐదు నిమిషములలోపు నీవు నాతో మాటలాడకున్న నేను నీతో మాటలాడను. నేను వెళ్ళిపోదును. నేను నీకు ఏడు నిమిషములు ఇయ్యగలను, అంతకంటె ఎక్కువ కాదు” అని చెప్పకుడి. బదులుగా, “ప్రభూ, నీ స్వంత సమయమును తీసికొనుము” అని చెప్పుడి, ఆయన మీతో తప్పక మాటలాడుననుటలో నేను నిశ్చయత కలిగియున్నాను.

ప్రభువు తన శిష్యులతో Matt. 16:21 లో, తాను పెద్దలచేతను ప్రధానయాజకులచేతను అనేక సంగతులు అనుభవించి శ్రమనొందవలెననియు చంపబడి మూడవదినమున తిరిగి లేవవలెననియు చెప్పెను. వారిని కొండపైకి తీసికొనిపోయి, వారియెదుట రూపాంతరము పొందుటకు ముందే ఈ సంగతినంతటిని ఆయన వారికి చెప్పెను. వారి పాపముల నిమిత్తమే తాను శ్రమనొంది, చంపబడి, తిరిగి లేవవలెనని ఆయన స్పష్టమైన మాటలలో వారికి వివరించెను. పేతురు ఆయనను ప్రక్కకు తీసికొనిపోయి గద్దించెను కూడా. తరువాత ఆరు దినముల తరువాత, ప్రభువు ఆయనను ఎత్తైన కొండపైకి తీసికొనిపోయెను, ఈ మాటలు వచ్చెను, “ఆయన మాట వినుడి!” ప్రసంగములద్వారాగాని హీబ్రూ సాహిత్యజ్ఞానముద్వారాగాని గ్రీకు తత్వశాస్త్రముద్వారాగాని కాదు, సిలువమార్గమును మనము తెలిసికొనునది. ఆ స్వరము, “ఆయన మాట వినుడి” అని చెప్పెను. ఆయన స్వరమును ప్రతిదినము వినుడి, పూర్తిగా వినుడి, అప్పుడు ఆయన శ్రమ, మరణము, సమాధి, పునరుత్థానము, మహిమయొక్క సంపూర్ణ భావమును మీరు తెలిసికొందురు. మానవజ్ఞానముచేత ఆత్మీయరహస్యములను గ్రహింపజూచు వ్యక్తి కలవరపడి, గందరగోళపడి, భ్రాంతిచెందును. కావున దినమును ఆరంభించునప్పుడు ఆయన స్వరమును వినుడి. ఓర్పుతోను నిశ్శబ్దముగాను వేచియుండి, “ప్రభూ, ఉదయము, మధ్యాహ్నము, రాత్రి నాతో మాటలాడుము. నీ స్వంత వాక్యమునుండి నాతో మాటలాడుము” అని చెప్పుడి. ఆయన, “అవును నా కుమారుడా, నేను నీయందు సంతోషించుచున్నాను, వెళ్ళుము” అని చెప్పువరకు వేచియుండుడి.

దీనికొరకు మీరు జీవముగల ప్రభువును మీ హృదయములోనికి ఆహ్వానింపవలెను. అప్పుడు మాత్రమే ఆయన మీతో మాటలాడును. మీరు ఆయనను లోపలికి రమ్మని కోరి, ఆయన మీ పాపమును క్షమించువరకు, ఆయన మీ హృదయములోనికి వచ్చి నివసింపజాలడు. నేను అనేక సంవత్సరములుగా అనేక ప్రదేశములకు ప్రయాణించి, అనేక పేదల ఇండ్లను, కొన్ని చిన్న గుడిసెలను కూడా సందర్శించితిని. కొన్నిసార్లు మేము అనుకోకుండగను అపరిచితులుగను వెళ్ళగా, వారు, “అయ్యా, కొంచెము వేచియుండుడి” అని చెప్పి, చీపురు తీసికొని గుడిసెను ఊడ్చెదరు. తరువాత వారు చాపనుగాని దుప్పటినిగాని పరచెదరు. కొన్నిసార్లు స్త్రీలు తమ చీరలను పరచెదరు. అప్పుడు మాత్రమే వారు, “లోపలికి రండి, అయ్యా” అని చెప్పెదరు.

మీరు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ఎట్లు ఆహ్వానింపబోవుచున్నారు? ఆయన శుద్ధమైన హృదయములోనికి మాత్రమే వచ్చును. ఆయనే స్వయముగా తన అమూల్యమైన రక్తముతో మీ హృదయమును శుద్ధిచేయుటకు పూనుకొనును. ఆయన వచ్చి మీ హృదయములో నిత్యము నివసించును, కేవలము కేవలము కొన్ని దినములకొరకు మాత్రమే కాదు, నిత్యత్వముకొరకు మీ హృదయములో ఆయన నివసించును. అప్పుడు మీరు ఆయనతో మాటలాడి జరిగినదంతయు ఆయనతో చెప్పగలరు, మీకు జరిగినదానిని ఇతరులతో చెప్పుటకు మీరు బయటకు వెళ్ళగలరు, మీ ముఖము ఆయన సన్నిధియొక్క ఆనందముతో ప్రకాశించువరకు.

అధ్యాయం 4