కొరింథు సంఘమునకు వ్రాసిన మొదటి పత్రిక

“ఆశలకు అస్థిరమైన ప్రాణము;

అవి తరచుగా వాడిపోవును, ఎండిపోవును, తెగి రాలిపోవును;—

అయితే విశ్వసనీయత శ్రమనే ఆహారముగా చేసికొని బ్రతుకును,

అది నిరాశ యనునది ఎరుగదు.”—స్పానిష్ జిప్సీ.

ఇతర విశ్వాసుల పెడత్రోవల కారణముగా మహా అపొస్తలుడు ఎంత తీవ్రమైన ఆందోళనకు గురియైనాడో మనస్సులో ఉంచుకొననిదే, ఎఫెసులో ఆయన నివసించిన కాలమున ఆయన జీవితమును చుట్టుముట్టిన శ్రమలను, ఆందోళనలను ఎవ్వరును గ్రహింపలేరు. కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రిక ఆ అయోనియ మహానగరమునందు ఆయన మూడు సంవత్సరములు నివసించిన కాలములోని చివరి భాగమున వ్రాయబడినది;1 అది ఆయన హృదయమును రెండుగా చీల్చివేసియుండవలసిన ఒక పరిస్థితిని మనకు బయలుపరచుచున్నది. తాను ప్రేమించిన ఏదైనా గొప్ప సంస్థను గూర్చి లోతైన వ్యక్తిగత బాధ్యతను అనుభవించు భాగ్యము పొందినవాడు మాత్రమే, గలతీయ నుండియు కొరింథు నుండియు ఆ చీకటి వార్తలు అప్పుడప్పుడు ఆయనకు చేరినప్పుడు, ఆయన శ్రమల సముద్రముపై దుఃఖ తరంగము మీద తరంగము ఎట్లు వ్యాపించి ఉండునో బాగుగా గ్రహింపగలడు; ఏలయనగా తాను విత్తిన మంచి గోధుమల మధ్య శత్రువు విత్తిన గురుగులు ఎంత దట్టముగా మొలచినవో ఆ వార్తలు చూపించినవి.

అపొల్లో ఎఫెసుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మిక్కిలి ప్రతికూలమైన కొన్ని సంగతులను ఆయనకు తెలిపియుండవలెను. పౌలు కొరింథీయులకు దూరముగా ఉండి అప్పటికి దాదాపు మూడు సంవత్సరములైనది; ఆయన సన్నిధి కొరకు వారు ఎంతో ఆత్రుతతో వేచియుండి ఉండవచ్చును—వారు నిజముగా వేచియున్నారని మనము చూచుచున్నాము—ఆ ఆత్రుత వారిని ఆయన యెడల అన్యాయముగా ప్రవర్తించునంతగా చేసినది. ఆ చిన్న విశ్వాసుల గుంపు—వారిలో అధికులు తక్కువ స్థానము గలవారు, కొందరు నీచమైన పూర్వ చరిత్ర గలవారు—వారిలో కొద్దిమంది కాక చాలామంది దాసులు, కొందరు అత్యంత హీనమైన స్థాయి దాసులు—కొరింథులో అత్యంత ఆకర్షణీయమైన, ఉల్లాసవంతమైన రూపములలో ప్రత్యక్షమైన అన్యమత లోకము మధ్యలో విడువబడిరి. జీవితకాలపు అలవాట్లను ఒక్క దినములో విడిచిపెట్టుట సాధ్యము కాదు. వారిలో అత్యంత నిజాయితీగా మారుమనస్సు పొందినవారికి సైతము రెండు శోధనలతో భయంకరమైన యుద్ధము చేయవలసియుండెను: వారి జీవనోపాధి సంపాదనతో కలిసిపోయియున్న అపనమ్మకపు శోధన; వారి అస్తిత్వపు నరనరములలో అల్లుకొనియున్న కామవాంఛల శోధన. క్రైస్తవ్యముతోపాటు మనస్సాక్షి మేల్కొనెను. ఒకప్పుడు ఏమాత్రము పట్టింపు లేని విషయములుగా తేలికగా లొంగిపోయిన పాపములను ఇప్పుడు ఎదిరించి జయించుటకు తీవ్రమైన ప్రయాసము అవసరమాయెను; ప్రతి పతనమును, అది కేవలము క్షమార్హమైన బలహీనతగా ఉండుటకు బదులు, పశ్చాత్తాపము మరియు సిగ్గు అను వేదనలను కలిగించెను. తాము అన్యులుగా ఉన్నప్పుడు గడిపిన, పైకి మరింత ఉల్లాసముగాను సులభముగాను కనబడిన జీవితమును వారు జ్ఞాపకము చేసికొన్నప్పుడు;2 ఎంత తక్కువ దుఃఖముతో ఎంత ఎక్కువ పాపము సాధ్యమో వారు ప్రతిదినము చూచినప్పుడు; తమ జీవితభారము రెట్టింపైనట్లును, ఒకప్పుడు దానికి ఏకైక ఉపశమనములుగా భావించిన లౌకిక సుఖములు ఇప్పుడు అసాధ్యములుగా లేక తప్పుగా మారినట్లును వారు గ్రహించినప్పుడు—అదే సమయమున క్రైస్తవ ఆనందము యొక్క, క్రైస్తవ నిరీక్షణ యొక్క సూక్ష్మమైన ఓదార్పును ఇంకను వారు అనుభవించలేకపోయినప్పుడు—వారు పూర్తిగా వెనుకకు మరలిపోవుటకు గాని, లేదా తమ పరిశుద్ధ బాధ్యతల కఠినత్వమును సడలించుటకు తర్కబద్ధముగా ఉపయోగపడు సిద్ధాంతములు గల ఏ బోధకుని మాటలనైనను ఆత్రముగా వినుటకు గాని శోధింపబడిరి. పౌలు వారితో ఉన్నంతకాలము వారు సాపేక్షముగా క్షేమముగా ఉండిరి. ఆయన వ్యక్తిగత ప్రభావము యొక్క ఉదాత్తమైన ఆధిపత్యము ఒక మంత్రమువలె వారిపై పనిచేసినది; ఆయన సన్నిధి వారిని ఉన్నతపరచుటకు, ఆయన మాటలు వారిని ప్రేరేపించుటకు, ఆయన మాదిరి వారిని ప్రోత్సహించుటకు ఉండగా, హీనమైనదానిని నీచమైనదానిని విడిచిపెట్టుట వారికి సులభముగా అనిపించెను; ఏలయనగా ఉన్నతమైనదానిపై, పరిశుద్ధమైనదానిపై తమకున్న హక్కును వారు గ్రహింపగలిగిరి. అయితే ఆయన అంత దీర్ఘకాలము దూరముగా ఉన్నప్పుడు—ఆ మహా దుష్ట వీధులలో, కపటము గల వర్తకుల గుంపుల మధ్య, ఆత్మసంబంధమైన ఆకాంక్షలను ఆర్పివేసి శరీరసంబంధమైన కోరికలను రగిలించు ప్రతిదాని దృష్టిలోను వినికిడిలోను వారు ప్రతిదినము జీవించుచుండగా; వారి చుట్టూ ఉల్లాసమైన సామాన్య జీవితము సాగిపోవుచుండగా, ప్రభువు రథచక్రములు ఇంకను దూరముగానే ఉండగా—ఆ మహిమాన్విత దర్శనము మసకబారుట ప్రారంభమైనను ఆశ్చర్యము లేదు. బాప్తిస్మము యొక్క శుద్ధీకరణ జలము వారి నొసళ్లపై చిలకరింపబడినది; క్రీస్తు శరీర రక్తముల సంస్కారమును వారు భుజించిరి; అయ్యో! కొరింథు పరలోకము కాదు; వారి తొలి ఉత్సాహపు కవిత్వమును అనుసరించి దైనందిన జీవితపు వచనము వచ్చినది; ఆ సజీవ వీధులు తమకు ప్రతిదినము మన్నా మంచుతో ప్రకాశింపగలవని గ్రహించుట కష్టమాయెను. వారి స్థితి, గంధక వర్షపు తుఫాను మధ్య మైదాన పట్టణపు విలాస సౌఖ్యమును వెనుదిరిగి చూచిన లోతు భార్య యొక్క ఆగుదల మరియు నిట్టూర్పు వంటిదాయెను. ఏదైనా పండుగ దినమున విస్తారమైన ఉమ్మడి విందును ఇక వారు రుచి చూడకూడదా? సంధ్యవేళలో నవ్వులతో సాగు పెండ్లి ఊరేగింపులో నడువకూడదా, ఆ ఆనందపు హాస్యమును వినకూడదా? అక్రొకొరింథు దేవాలయములలో ఏదైనా అందమైన ఉత్సవమునందు దేవాలయ దాసీలు నృత్యము చేయుట చూడకూడదా? వారి జీవితమంతయు ముళ్ల సందేహములతో కంచె వేయబడవలెనా? ఇక ముందు కలలవంటి ఊహలో వారు గులాబీలతోను హైసింత్ పూలతోను అలంకరింపబడిన యౌవన దేవతల ప్రకాశవంతమైన ముఖములను కాక, ముళ్ల కిరీటము ధరించిన ఒకని వికృతమైన ముఖమునే చూడవలెనా? అయ్యో, దేవుని రాజ్యమును ఏర్పరచుకొనుట కష్టము; ఇప్పుడు తాము ఐగుప్తు దేశములో నుండి విడిపింపబడితిమని జ్ఞాపకము చేసికొనుట కష్టము; బలహీనమైన వారి మనస్సులకు స్వచ్ఛమైన అరణ్యపు తీక్ష్ణమైన కఠినమైన గాలిని పీల్చుట కష్టము. దగ్గరనున్న స్థూలమైనదానిని విడిచి దూరమునున్న అభౌతికమైనదానిని పట్టుకొనుట కష్టము; మాంసము ఉడుకు కుండలను ఆశింపకుండుటయు, తేలికైన దేవదూతల ఆహారమును అసహ్యించుకొనకుండుటయు కష్టము; నిండు పాత్రలోని ఎఱ్ఱని ద్రాక్షారసమును విడిచి ఆత్మసంబంధమైన బండలోని చల్లని నీటిని త్రాగుట కష్టము; ఒకప్పుడు మతము ముసుగులో పవిత్రముగా భావించిన కామవాంఛలను అణచి సిలువ వేయుట కష్టము; ఈ శోధనలన్నియు ఎదిరింపలేనివని తలంపకుండుటయు, ప్రతిదాని నుండి దేవుడు తమకు ఏర్పరచిన తప్పించుకొను మార్గమును చూచుటయు కష్టము; సంతోషించుడని ఆజ్ఞాపింపబడుటయు, జీవితపు ఈ కఠినత్వములన్నిటిని గూర్చి సణుగుటకైనను అనుమతి లేకుండుటయు కష్టము. దేవుని సంగతులను వారికి బోధించిన స్వరము ఇప్పుడు ఇంత దీర్ఘకాలము మౌనముగా ఉన్నది; మూడు సంవత్సరములుగా పరలోకము వైపు తమకు చూపిన ఆ చేతిని వారు చూడలేదు. మోషే సీనాయి పర్వతముపై ఉన్నప్పుడు ఇశ్రాయేలీయులకు ఎట్లు జరిగినదో వారిలో కొందరికి అట్లే జరిగినది: వారు తినుటకును త్రాగుటకును కూర్చుండి, ఆడుకొనుటకు లేచిరి. అనేకులు, మిక్కిలి అనేకులు—కొందరు సిగ్గుతో రహస్యముగా, మరికొందరు వక్రీకరింపబడిన సత్యపు దయ్యపు సిద్ధాంతములచేత తమ పతనమును బాహాటముగా సమర్థించుకొనుచు—పరలోక పిలుపును ఎన్నడును వినని వారివలె, నిత్యమైన వరమును ఎన్నడును రుచి చూడని వారివలె, మరల అపవిత్రతలోను, మత్తులోను, స్వార్థములోను మునిగిపోయిరి.

ఇంత వరకైనను అపొల్లో అపొస్తలునికి తెలిపియుండవలెను; ఇప్పుడు కనబడకుండా పోయిన ఒక పత్రికలో3—బహుశా అది కేవలము సంక్షిప్తమైన వ్యవహారసంబంధమైన జ్ఞాపిక మాత్రమే అయినందున అది నిలువలేదు—తాను వారిని రెండుసార్లు సందర్శించవలెనని ఉద్దేశించిన, కాని తరువాత విరమించుకున్న ప్రణాళికను వారికి తెలుపుటకును, యెరూషలేములోని బీద పరిశుద్ధుల కొరకు చేయు చందాకు వారు ఇయ్యవలెనని ఆజ్ఞాపించుటకును ఆయనకు సందర్భము కలిగినప్పుడు, తరువాత వివరణ అవసరమైన ఒక సందేశములో, జారులతో సాంగత్యము చేయవద్దని ఆయన సంక్షిప్తముగా గాని గట్టిగా గాని వారికి ఆజ్ఞాపించెను.4

ఇప్పుడు కొరింథు నుండి ఒక లేఖ వచ్చినది. సంఘ సభ్యులలో అనేకులు పడిపోయిన నాశనకరమైన అస్తవ్యస్తతలను గూర్చి అది ఏమాత్రము చెప్పకపోగా, దాని ధోరణి పూర్తిగా ఆత్మసంతృప్తితో నిండియుండెను; అయినను అది సిద్ధాంతపరమైన గొప్ప గందరగోళము ఉన్నదని నిరూపించినది; అనేక ఆచరణాత్మక విషయములను గూర్చి సలహా అడుగుచు, ఆ లేఖ వ్రాయుటలో సంఘము ఎంతో కపటముగా దాచిపెట్టిన నైతికమైన, బుద్ధిసంబంధమైన తప్పులలో కొన్నిటిని బయటపెట్టు ప్రశ్నలను అది స్పృశించినది.5

1. ఆయనకు వందనములు తెలిపి, “తాము అన్ని విషయములలో ఆయనను జ్ఞాపకము చేసికొనుచున్నామనియు, ఆయన అప్పగించిన కట్టడలను గైకొనుచున్నామనియు”6 ఆయన ఉదాహరించిన మాటలలో ఆయనకు జవాబిచ్చిన తరువాత, వారు బ్రహ్మచర్యమును గూర్చియు వివాహమును గూర్చియు వరుసగా అనేక ప్రశ్నలు అడిగిరి; ఈ విషయము సంఘములో వేడిగా చర్చింపబడినదనియు, మిక్కిలి భిన్నమైన అభిప్రాయములతో తీర్మానింపబడినదనియు స్పష్టము. వివాహిత జీవితము తనంతట తానే తప్పా? తప్పు కాకపోయినను అవాంఛనీయమా? అవాంఛనీయము కూడ కాకపోయినను, బ్రహ్మచర్యము కంటె తక్కువదియు తక్కువ యోగ్యమైనదియు అగు స్థితియా? ఇదివరకే వివాహమైనవారు వివాహము కానివారివలె కలిసి జీవించుట వారి ధర్మమా, లేక కనీసము అది మరింత భక్తికరమైనదా? విధవరాండ్రును విధురులును రెండవసారి వివాహము చేసికొనవచ్చునా? క్రైస్తవులకును అన్యులకును మధ్య మిశ్రమ వివాహములను సహింపవలెనా, లేక క్రైస్తవుడైన భర్త అన్యురాలైన భార్యను విడనాడవలెనా, క్రైస్తవురాలైన భార్య అన్యుడైన భర్తను విడిచిపెట్టవలెనా? తండ్రులు తమ కుమార్తెలకు వివాహములు చూడవలెనా, లేక వారిని కన్యలుగా పెరుగనీయవలెనా?

2. మరల, విగ్రహములకు అర్పించిన ఆహారమును గూర్చి తామేమి చేయవలెను? ఈ విషయమునందు తమ ప్రశ్నకు ముందుమాటగా “తమకందరికిని జ్ఞానము కలదు”7 అను గర్వపు మాటను వారు చెప్పిరి; విగ్రహము లోకములో ఏమియు కాదనియు, తమ క్రైస్తవ స్వాతంత్ర్యమునకు సమస్తము ధర్మసమ్మతమనియు వాదించుచు తమ సొంత అభిప్రాయమును బహుశా సూచించిరి. అయినను, విగ్రహారాధన ఉత్సవములలో దేనికైనను తాము హాజరుకావచ్చునా అని వారు తెలిసికొనగోరిరి. బీదవారికి ఈ ప్రశ్న ముఖ్యమైనది; ఏలయనగా వారికి బలిమాంస పంపిణీ8 చిన్న సహాయము, చిన్న సుఖము కాదు. తమకు తెలియకుండనే విగ్రహములకు అర్పింపబడియుండగల మాంసమును బహిరంగ సంతలో కొనుట ధర్మసమ్మతమా? అన్యులైన తమ స్నేహితుల యొద్దకును బంధువుల యొద్దకును అతిథులుగా వెళ్లి, బలిలో భాగమైనదానిని భుజించు ప్రమాదమునకు గురికావచ్చునా?9

3. అటుపైన, సమావేశములలో పాటింపవలసిన నియమమును గూర్చి వారిమధ్య ఒక వివాదము పుట్టినది. పురుషులు తమ తలలు కప్పుకొనుట ధర్మమా? స్త్రీలు తమ తలలు కప్పుకొనకుండ కనబడవచ్చునా? వారు బహిరంగముగా మాటలాడి బోధింపవచ్చునా?

4. ఆత్మసంబంధమైన వరములను గూర్చి కూడ వారికి సందేహములుండెను. భాషలతో మాటలాడుట ముఖ్యమా, లేక ప్రవచించుట ముఖ్యమా? ఇద్దరు ముగ్గురు ఒకేసారి బోధించుటకు గాని భాషలతో మాటలాడుటకు గాని మొదలుపెట్టినప్పుడు వారేమి చేయవలెను?

5. అంతేగాక, వారిలో కొందరు పునరుత్థానమును గూర్చి గొప్ప సందేహములతో కలవరపడియుండిరి. పునరుత్థానము అనగా కేవలము ఆత్మసంబంధమైన దానినే సూచించుననియు, అది ఇదివరకే జరిగిపోయిననియు వాదించువారు కూడ కొందరుండిరి. శరీర పునరుత్థానము అను విషయమునంతటిని చుట్టుముట్టియున్న అపారమైన భౌతిక ఇబ్బందుల నుండి ఈ అభిప్రాయము పుట్టినది. తమ ఇబ్బందులలో కొన్నిటికి పౌలు తన పరిష్కారమును తెలుపునా?

6. యూదయలోని బీదవారి కొరకు చందా చేయవలెనని ఆయన వారిని అడిగియుండెను: దీనిని గూర్చి మరికొంత వినుటకు వారు సంతోషించెదరు. ఏ ప్రణాళికలను ఆయన వారికి సిఫారసు చేయును?

7. చివరిగా, అపొల్లో మరల తమ మధ్యకు రావలెనని వారు మిక్కిలి ఆత్రుతపడిరి. ఆయన వాక్చాతుర్యమును వారు ఆనందించిరి, ఆయన జ్ఞానము వలన ప్రయోజనము పొందిరి. ఆయన వచ్చునట్లు పౌలు ప్రయత్నించునా, అట్లే తాను వాగ్దానము చేసిన సందర్శనమును కూడ చేయునా?

స్తెఫన, ఫొర్టునాటు, అకాయికు అను వారిచేత ఎఫెసులో అపొస్తలునికి అందించబడిన ఒక లేఖలోని ప్రశ్నలు ఇవియేనని కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రిక నుండి మనము గ్రహించుచున్నాము. వారు ప్రతినిధులుగా వచ్చిన ఆ సంఘమును గూర్చి పౌలు ఈ యోగ్యులైన దాసులతో మాటలాడుట తప్పనిసరి. ఆయన మనస్సులో ఒక విధమైన అనుమానమును కలిగించుటకు ఆ లేఖలోనే చాలినంత ఉండెను; దానిలోని కొన్ని ప్రశ్నలు ఉద్రేకపూరితమైన అభిప్రాయ స్థితిని బయటపెట్టుటకు చాలియుండెను. అయితే క్లోయె ఇంటివారి నుండి వచ్చిన ఈ సందర్శకులతో ఆయన మాటలాడినప్పుడు, వారు నిష్కపటమైన సత్యమును ఆయనకు చెప్పినప్పుడు, ఆయన భయముతో నిశ్చేష్టుడై నిలిచెను, అదే సమయమున దుఃఖముతో మునిగిపోయెను. ఆయన ప్రశ్నలకు జవాబుగా, ఇష్టము లేకయే, కొంచెము కొంచెముగా, ఆయన శ్రమల రాత్రికి మరింత చీకటిని కలిపిన ఒక పరిస్థితిని వారు బయలుపరచిరి.

8. అన్నిటికంటె ముందు, తాను స్థాపించిన సంఘము శోచనీయమైన వర్గములుగా చీలిపోయినదని ఆయన వారి నుండి తెలిసికొనెను.

ఇది పౌలు అడుగుజాడల్లో వచ్చిన వివిధ బోధకుల సందర్శనల ఫలితమే; వారు అతని పునాదులపై అత్యంత సందేహాస్పదమైన వస్తువులతో కట్టడం కట్టారు. “ఎక్కువ బోధకులు ఉంటే ఎక్కువ కలహం కలుగుతుంది” అనేది గొప్ప హిల్లేలు చెప్పిన జ్ఞానయుక్తమైన, అర్థవంతమైన సూక్తులలో ఒకటి; ఇది కొరింథులో సంపూర్ణంగా రుజువైంది, అక్కడ పౌలు అసహనంతో చెప్పినట్టుగా వారికి “పదివేల మంది గురువులు” ఉండేవారు. కక్షల హింసాత్మకతలో క్రైస్తవ క్షేమాభివృద్ధి అనే గొప్ప లక్ష్యం విస్మరించబడింది; లోతైన ఆధ్యాత్మికత అంతా వాదోపవాదాల మాటలలో ఆవిరైపోయింది. “కలహములు, మంటలు, ఆగ్రహములు, భేదములు, అపవాదములు, గుసగుసలు, గర్వాతిశయములు, అస్తవ్యస్తతలు” అనే దుఃఖకరమైన వదంతులను అతడు విన్నాడు.10

i. అపొల్లో వచ్చిపోవడం, అతని బోధ కూడా హానిని కలిగించాయని స్పష్టమైంది—అతడు ఖచ్చితంగా కలిగించాలని అనుకోని హాని; పౌలుకు నమ్మకమైన మిత్రుడిగా, అనుచరుడిగా ఆ హానికి మొదట చింతించినవాడు అతడే. ఈ కొరింథీయులకు పౌలు స్వయంగా చేసిన బోధ ఉద్దేశపూర్వకంగా సరళంగా ఉండేది; పాపము కొరకు సిలువ వేయబడిన విమోచకుని గొప్ప విస్తృత సత్యాన్ని గురించి మాట్లాడేది; వాక్చాతుర్యపు అలంకారాన్ని నటించని భాషలో చెప్పబడేది. కాని అతని తర్వాత వచ్చిన అపొల్లో సమర్థుడైనప్పటికీ, అనుభవం లేని క్రైస్తవుడు; తన ఉద్వేగభరిత వాక్చాతుర్యపు సహజ ఆకర్షణ వల్లనే కాక, అలెగ్జాండ్రియా బుద్ధికి సుపరిచితమైన సూక్ష్మ వివేచనల్లోకి అతడు ప్రవేశించిన తీరు వల్ల కూడా, తెలియకుండానే వారిని మొదట పౌలు బోధలోని నిష్కల్మషమైన సరళతను తృణీకరించేలా చేసి, తర్వాత వారి విశ్వాసంపై కమ్మిన సందేహాస్పద ఊహలన్నింటికీ కళ్ళెం వదిలేయించాడు. ఆ ఉత్సాహభరితుడైన మతమార్పిడీయుని బోధనా విధానం, విషయం రెండూ వారిని ఎంతగానో సంతోషపరిచాయంటే, అతని స్వంత కోరికలకు పూర్తిగా విరుద్ధంగా, వారు అతన్ని ఒక పక్షానికి నాయకునిగా ఎత్తివేసి, అతని అభిప్రాయాలను ప్రమాదకరమైన అతిశయోక్తులుగా వక్రీకరించారు. ఈ అపొల్లో పక్షీయులు జ్ఞానగర్వంతో ఎంతగా ఉబ్బిపోయారంటే, తమ బుద్ధిపరమైన విముక్తి యొక్క ప్రాముఖ్యతతో ఎంతగా నిండిపోయారంటే, వారు ప్రాణాంతకమైన నైతిక స్వేచ్ఛను కూడా వాదించడం మొదలుపెట్టారు. వారు ప్రత్యర్థి వాక్చాతుర్యపు అహంభావంతో ఆదివారపు సమావేశాలను చెదరగొట్టారు; బలహీన సోదరుల మనోభావాలను తృణీకారంతో లెక్కచేయలేదు; స్త్రీలను పురుషులతో సమానులుగా బహిరంగ సభల్లో ప్రసంగించమని ప్రోత్సహించారు; అత్యంత తీవ్రమైన అసంగతతకు గురిచేసే ప్రవర్తనకు పాల్పడ్డారు; అంతేకాక అన్యులే నేరస్తుని సిగ్గుపడమని అరవాల్సినంత హేయమైన ఒక పాపంపై వితండవాద సాకుల ముసుగు కప్పారు. ఈ అపొల్లో పక్షాన్ని గురించి తనకు అందిన వార్తల్లో, పౌలు తన సొంత సిద్ధాంతాలనే అత్యంత అతిశయోక్తిగా వక్రీకరించడాన్ని చూడకుండా ఉండలేకపోయాడు—ఎప్పటికీ అత్యంత ప్రమాదకరమైన తప్పులైన అర్ధసత్యాలను. తాను స్వయంగా బోధించిన సత్యాలను తర్వాత మార్సియోను ప్రచారం చేసిన మతభ్రష్ట భావాలుగా వక్రీకరించడం సాధ్యమైతే, అపొల్లో యొక్క అలెగ్జాండ్రియా వాక్చాతుర్యపు వక్రీకరణలలో తర్వాత వ్యతిరేకనియమ (యాంటినోమియన్) జ్ఞానవాదంగా (గ్నోస్టిసిజంగా) పరిణమించే ప్రాణాంతక బీజాలను అతని సునిశిత దృష్టి గుర్తించగలిగింది.

ii. కాని కొరింథును సందర్శించిన బోధకుడు అపొల్లో ఒక్కడే కాదు. కొందరు యూదా క్రైస్తవులు కూడా వచ్చారు; గ్రీకులకు అపొల్లో ఎంత ఆమోదయోగ్యుడో, సంఘంలోని యూదా సభ్యులకు వీరు అంతే ఆమోదయోగ్యులుగా ఉన్నారు.11 యెరూషలేములోని పన్నిద్దరిలో కొందరి నుండి సిఫారసు పత్రాలు తీసుకువచ్చి, వారు పేతురు అధికారాన్ని—తాము ఇష్టపడి పిలిచే పేరు ప్రకారం కేఫా అధికారాన్ని—తమదిగా చెప్పుకున్నారు. వాస్తవానికి, గలతీయలో తమ పక్షంలోని ఇతరులు చేసినట్టుగా వారు సున్నతి అవసరాన్ని బోధించలేదు. అక్కడి స్థానిక పరిస్థితులు, కొరింథులో తృణీకారంతో తిరస్కరించబడే బోధనకు కొంత విజయావకాశం ఇచ్చేవి; బహుశా ఈ ప్రత్యేక దూతలు యెరూషలేములో జరిగిన ఒప్పందం పట్ల కనీసం కొంత గౌరవం చూపి ఉంటారు. అయినప్పటికీ వారి ప్రభావం చాలా వినాశకరమైనది; సంఘంలో పేతురు పక్షం ఏర్పడటానికి కారణమైంది. ఈ పక్షం—తర్వాతి కాలంలో మిథ్యా-క్లెమెంతీను గ్రంథాలలో పౌలుపై తమ ద్వేషాన్ని వెళ్ళగక్కినవారికి సంఘపరమైన పూర్వికులు—బహిరంగంగానూ, రహస్యంగానూ అతని అధికారాన్ని తిరస్కరించారు, అతని సిద్ధాంతాలపై నింద సూచించారు. కేఫాయే అపొస్తలులకు, అందుచేత క్రైస్తవులందరికీ నిజమైన శిరస్సు అని వారు చెప్పారు. క్రీస్తు రాజ్యపు తాళంచెవులను అతని చేతికే అప్పగించాడు; అతని ఒప్పుకోలు అనే బండపైనే మెస్సీయ సంఘము కట్టబడవలసి ఉంది. పౌలు ధైర్యసాహసంతో చొరబడిన అహంకారి; అంతియొకలో కేఫా పట్ల అతని ప్రవర్తన అత్యంత అనుచితమైనది. పౌలు ఎవరు? అతడు అసలు అపొస్తలుడే కాదు, అనధికార నూతన మతస్థాపకుడు మాత్రమే. అతడు హింసించిన మహాసభ్యుడు; మతభ్రష్టుడైన యూదుడు. కొరింథులో అతడు ఏమిటి? బోధించే గుడారాల తయారీదారుడు మాత్రమే, అంతకుమించి ఏమీ కాదు. కేఫా, ఇతర అపొస్తలులు, ప్రభువు సోదరులు ప్రయాణం చేసేటప్పుడు తమ భార్యలతో లేదా పరిచర్య చేసే స్త్రీలతో కూడి వెళ్ళేవారు; తమకు తగిన గౌరవాన్ని, పోషణను పొందేవారు. పౌలు అలా ఎందుకు చేయలేదు? స్పష్టంగా అతడు తన స్థానం అస్థిరమైనదని భావించాడు కాబట్టే. అతడు మళ్ళీ రావడం విషయానికొస్తే, అతని వంటి బలహీనుడు, తడబడేవాడు, గుర్తింపులేని వేషధారి జాగ్రత్తగా మళ్ళీ రాకుండా ఉంటాడు. అతని ఈ బోధనలు మతభ్రష్టమైనవి, ముఖ్యంగా లేవీయ ధర్మశాస్త్రం పట్ల స్పష్టంగా కనిపించే నిర్లక్ష్యంలో. శతాబ్దాల తరబడి ప్రసిద్ధ రబ్బీలు జీవితకాలం శ్రమించి దట్టం చేసిన ధర్మశాస్త్రం చుట్టూ ఉన్న కంచెను అతడు కూలగొట్టడం లేదా? పెంతెకొస్తు రోజున పేతురు బోధించిన తర్వాత జరిగిన దృశ్యం చాలా భిన్నమైనది! ఆధ్యాత్మికతకు నిజమైన సంకేతం భాషలతో మాట్లాడటమే—కేవలం సందేహాస్పదమైన సైద్ధాంతిక హితబోధ కాదు. అపొల్లో తన పేరు చాటున ఆశ్రయం పొందిన అపవిత్ర దుస్సాహసాలను ఎంతగా వ్యతిరేకించాడో, పేతురు యొక్క దృఢమైన, మృదువైన, ఉదాత్తమైన స్వభావం అంతే మేరకు అన్యజనుల అపొస్తలుడికి వ్యతిరేకంగా జరిగే ఈ రహస్య కుట్రను ఏమాత్రం ఆమోదించి ఉండదని మనం ఖచ్చితంగా నమ్మవచ్చు.

iii. ఆ తర్వాత మరో యూదామత అనుకూలుర బృందం వచ్చింది—ప్రత్యేకించి ఒక వ్యక్తి—అతనికి కేఫా పేరు కూడా సంతృప్తికరంగా అనిపించలేదు. అతడు స్పష్టంగా యాకోబు అనుచరుడు అయ్యుండవచ్చు—లేదా, అది పూర్తిగా భిన్నమైన సంగతే అయినా, తాను అలా చెప్పుకున్నాడు12—అతని దృష్టిలో పేతురు కూడా పూర్తిగా సరైనవాడు కాదు. అతడు తనను క్రీస్తు అనుచరుడిగా పిలుచుకున్నాడు, మరే ఇతర పేరునూ తృణీకరించాడు. బహుశా అతడు దెస్పోసూనీలలో ఒకడు కావచ్చు. ఏమైనా, తాను క్రీస్తును కళ్ళారా చూశానని, శరీరంలో ఉన్న క్రీస్తును ఎరిగినవాడినని అతడు గర్వపడేవాడు. ప్రభువైన యేసు వివాహం చేసుకోలేదు, యెరూషలేము అధ్యక్షుడైన యాకోబు కూడా అవివాహితుడు; ఈ బోధకుడు కూడా వివాహం పట్ల ఏస్సీనుల అసహ్యభావాన్ని పంచుకున్నట్టు స్పష్టమవుతుంది. బ్రహ్మచర్యం, వివాహిత జీవితం గురించిన సూక్ష్మమైన వాదోపవాద ప్రశ్నలన్నింటినీ మొదలుపెట్టినవాడు అతడే. ఎబియోనైటు మొగ్గు గల కొద్దిమంది యూదులను తన చుట్టూ చేర్చుకున్నవాడు అతడే; వారు క్రీస్తు అనే పవిత్రనామాన్ని కూడా ఒక పక్ష నినాదంగా దిగజార్చారు.13

9. ఈ విధంగా, పౌలు ఇప్పుడు మొదటిసారి పూర్తిగా తెలుసుకున్నట్టుగా, కొరింథు సంఘం కలహాలకు, వివాదాలకు, పక్షపాతాలకు వేదికగా మారింది; ఇవి దాని ఐక్యతను చీల్చివేస్తూ దాని బలాన్ని నాశనం చేశాయి. ఈ విషయాలన్నింటిపై కొరింథీయులు, తమ ఆత్మసంతృప్తి గల పత్రికలో, తెలివైనదే కాని ఏమాత్రం మెచ్చుకోదగని మౌనాన్ని పాటించారు. వారు దాచిపెట్టింది ఇదొక్కటే కాదు. వారు ఆధ్యాత్మిక వరాల గురించి ప్రశ్నలు అడిగారు; కాని సంఘపు సమావేశాలు ఎంతగా గోలగా, ఎంతగా అడ్డదిడ్డంగా, ఎంతగా అస్తవ్యస్తంగా దిగజారాయంటే, అకస్మాత్తుగా వచ్చిన ఏ అన్యుడైనా వారందరూ పిచ్చివాళ్ళని మాత్రమే అనగలిగే స్థితి కొన్నిసార్లు ఉండేదన్న కలవరపరిచే వార్తను పౌలుకు తెలియజేయవలసిన బాధ్యత క్లోయే ఇంటివారిపై పడింది. కొన్నిసార్లు ఆరుగురు ఉత్సాహపరులు ఒకేసారి లేచి నిలబడి, అక్కడున్న ఏ మనిషీ అర్థం చేసుకోలేని విచిత్రమైన శబ్దాల పరంపరను వెలువరించేవారు; అయితే ఈ అనుచితమైన—బహుశా, ఈ సిరియా దూతలలో కొందరి విషయంలో సగం నటించినవి కూడా కావచ్చు—ఆనందోద్వేగాల మధ్య కొన్నిసార్లు వణుకు పుట్టించే భయానకమైన మాటలు వినిపించేవి.14 మరికొన్నిసార్లు, ఇద్దరు ముగ్గురు బోధకులు ఒకేసారి సభ దృష్టిని ఆకర్షించే ప్రయత్నంలో ఒకరినొకరు అడ్డుకునేవారు. స్త్రీలు తమ అభిప్రాయాలు చెప్పడానికి లేచేవారు, అదీ తలపై ముసుగు లేకుండా, అలాంటి సిగ్గులేని అధికారాన్ని తీసుకునే హెతైరాయి (వేశ్యలు) అని పొరబడబడటానికి వారికి సిగ్గు లేనట్టుగా. శాంతికి వేదికగా ఉండాల్సిన బదులు, ఆదివారపు సేవలు తుఫాను వంటివిగా, ఉద్రిక్తంగా, అహంభావపూరితంగా, అర్థరహితంగా, నిష్ప్రయోజనంగా మారిపోయాయి.

10. దీనికి మించి మరింత చెడు కూడా ఉండింది. కనీసం అగపే (ప్రేమభోజనాలు) తమ పేరుకు తగినట్టుగా కొంతైనా సాంప్రదాయిక పోలికను కలిగి ఉంటాయనీ, యూకరిస్టు విందుతో తమకున్న సంబంధానికి తగినట్టుగా పునఃకలయికకు, ఆశీర్వాదానికి సాధనంగా ఉంటాయనీ అనుకోవచ్చు! కానీ అలా ఏమీ కాదు! స్వార్థమనే ప్రాణాంతక పులిమి—కామవాంఛ, గర్వం అనే రెండు రూపాల్లో వ్యక్తమవుతూ—ఒకప్పుడు సరళంగా, దాతృత్వంతో ఉండిన ఈ సమావేశాల్లోకి కూడా చొచ్చుకుపోయింది. సమాధాన చుంబనం, ఒక సాధారణ నిజాయితీ విషయమై అన్యుడైన ప్రేటరు న్యాయస్థానంలో ఒకరిపై ఒకరు దావా వేసుకున్న సోదరుల మధ్య, కపటమైన ఆచారం తప్ప మరేమీ కాదు. ధనికులు తమ విలాసవంతమైన ఆహారపదార్థాలను తెచ్చుకుని, ఎవరికోసమూ ఎదురుచూడకుండా వాటిని అత్యాశతో మింగేసేవారు; తీసుకురావడానికి తమకంటూ ఏమీ లేని ఆకలిగొన్న లాజరులవంటి పేదవారు—సగం ఆకలితో ఉన్న బానిసలు—కడుపు నిండిన తమ సోదరుల వల్ల ఏ ఉపశమనమూ పొందకుండా ఆకలితో కూర్చుని, ద్వేషంతో, అసూయతో వారిని చూస్తుండేవారు. ఈ విధంగా అత్యాశ, అహంభావం అత్యంత పవిత్రమైన సమాగమాల్లోకి చొచ్చుకుపోయాయి; మత్తు అనే కొరింథీయుల నిత్యమైన పాపం ఎంతగా అదుపు తప్పిందంటే, ప్రభువు పాత్రను కూడా మత్తులో ఉన్న చేతులతో అందుకోవడం మనుషులు చూశారు!

11. చివరిదిగా, అన్నింటికన్నా చెడ్డదిగా, అపవిత్రతకు బహిరంగంగా సమర్థించేవారు కూడా దొరికారు; క్రైస్తవులు అన్యదేవాలయాల కామాతిశయ వాతావరణంలో భోజనం చేస్తూ కనిపించడానికి సిగ్గుపడలేదు; అంతేకాక సంఘంలోని ఒక ప్రముఖ సభ్యుడు తన తండ్రి బతికుండగానే తన సవతి తల్లితో అపఖ్యాతి గల పాపంలో జీవిస్తున్నాడు; అన్యులే ఈ దురాగతాన్ని నిందించినప్పటికీ, అతడు క్రైస్తవ సహవాసం నుండి బహిష్కరించబడలేదు, అందులో పశ్చాత్తాపం చేయమని కూడా చేయబడలేదు; పైగా అతని అపరాధాన్ని సమర్థించడమే కాక, దాన్ని శిక్షించకుండా వదిలేసినందుకు గర్వపడే సోదరులు కూడా అతనికి దొరికారు. ఈ వ్యక్తి ప్రముఖుడు, ప్రభావశీలి అయినట్టు కనిపిస్తుంది; ఎక్కువగా బానిసలతో, స్త్రీలతో కూడిన సంఘానికి అతన్ని తమలో లెక్కించుకోవడం ప్రయోజనకరంగా ఉండేది. నిస్సందేహంగా ఇది అతని అపరాధాన్ని క్షమించడాన్ని సులభతరం చేసింది; అది క్రైస్తవ స్వేచ్ఛ అనే వ్యతిరేకనియమవాద వాదన మీద ఆధారపడి ఉండవచ్చు; లేదా యూదామత ప్రవిష్టుని కొత్త స్థితిగతుల వల్ల పాత బంధాలు లేకుండా పోతాయనే రబ్బీ భావనపై ఆధారపడి ఉండవచ్చు; లేదా మనకు తెలియని ప్రత్యేక పరిస్థితుల వల్ల కావచ్చు. ఐతే ఈ వ్యక్తి అత్యంత అపఖ్యాతి గాంచినవాడైనప్పటికీ, అతడొక్కడే అపరాధి కాదు; అపవిత్రత, జారత్వం, కామాతిశయాల్లో పశ్చాత్తాపం లేకుండా అపరాధులైన కొరింథు క్రైస్తవులు—చాలామందే—ఉన్నారు.15 ఈ పాపానికి వ్యతిరేకంగా—కొరింథు నిత్యమైన పాపానికి వ్యతిరేకంగా—అపొస్తలుని హెచ్చరికలు మరే ఇతర రచనల్లో కంటే ఇక్కడ ఎక్కువగా, మరింత గంభీరంగా, మరింత నొక్కి చెప్పబడలేదు.16

నిజముగా, ఆ దుష్కార్యముల జాబితాను ఆయన వినుచుండగా—పదునెనిమిది నెలల మిషనరీ శ్రమలో తాను పెంపొందించుకొనిన ప్రియమైన ఆశలన్నియు ఓడ బద్దలైనట్లు భగ్నమైన ఆ చీకటి వృత్తాంతమును ఆలకించుచుండగా—పౌలు హృదయము ఆయనలో కృంగిపోయి యుండవలెను. ఆయన పూర్తి నిరాశతో చేతులు ముడుచుకొని కూర్చుండి యుండినను ఆశ్చర్యము కాదు. తన జీవితమును, తన ప్రసంగమును ఒక విషాదకరమైన వైఫల్యమని ఆయన ప్రకటించి యుండినను ఆశ్చర్యము కాదు. ఏలీయావలె పూర్తి ఏకాంతములోనికి పారిపోయి, “ప్రభువా, ఇప్పుడు నా ప్రాణమును తీసివేయుము; నేను నా పితరుల కంటె మంచివాడను కాను” అని ప్రార్థించి యుండినను ఆశ్చర్యము కాదు. అయితే ఈ అజేయుడైన మనుష్యునిపై ఆ వార్త అట్టి ప్రభావమును కలిగింపలేదు. క్లోయె ఇంటి దాసులు తనతో చెప్పవలసినదంతయు చేదైన అంతమువరకు విని, ఆయన తన ప్రణాళికలను సిద్ధపరచుటకు పూనుకొనినప్పుడు, ఆయన హృదయము నిజముగా వేదనతో కొట్టుకొనుచుండెను, ఆయన కన్నులు కన్నీళ్లతో నిండి ప్రవహించుచుండెను. మొదటిగా, తాను తలంచిన కొద్దికాలపు తక్షణ కొరింథు సందర్శనమును విడిచిపెట్టవలసియుండెను. వారి కలయిక అపరిమితమైన బాధను తప్ప మరి దేనిని కలిగింపని స్థితిలోనే ఆయనగాని వారుగాని ఇంకను ఉండిరి. తన ప్రణాళిక మారినదని వారికి తెలియజేయుటకు, చందా విషయమై ఏర్పాట్లు చేయుటకు, తాను చేయగలిగిన కొద్దిపాటి పనిని చేసి త్రోయలో తనను తిరిగి కలిసికొనుటకు—తీతును వెంటనే కొరింథుకు పంపవలసియుండెను. అలాగే ప్రస్తుతము కొరింథుకు వెళ్లవద్దని తిమోతికి చెప్పుటకు ఒక వర్తమానికుని కూడ పంపవలసియుండెను. ఆ తరువాత ఆయన మండుచున్న ఖండనలతోను, విసిరివేయబడిన శాపవాక్యములతోను నిండిన ఒక ప్రళయ దర్శన వంటి పత్రికను వ్రాసియుండవచ్చును; క్రైస్తవుడనే నామమునకు అవమానము తెచ్చిన ఆ గర్విష్ఠులను, కామాతురులను, కలహప్రియులను మండించు నిందావాక్యములతో మాడ్చివేసి, వణకుచున్న వారి మనస్సాక్షులపై సీనాయి పర్వతపు ఉరుములంత గొప్ప ఉరుములను దొర్లించి యుండవచ్చును. అయినను ఆయన స్వీకరించిన ధ్వని అట్టిది కాదు, ఆయన వ్రాసిన ఆత్మ కూడ అట్టిది కాదు. లోలోపల గాఢమైన కలవరము ఉన్నను దానిని దాదాపు పూర్తిగా అణచివేసికొని, తన స్వభావములోని ధైర్యమునంతటిని కూడదీసికొని, ఎఫెసులో తనను చుట్టుముట్టిన ప్రమాదములను శ్రమలను మరచిపోయి, తనకు అత్యంత అవసరమైన జ్ఞానమును నడిపింపును దేవుని నుండి అడుగుకొని, వ్యక్తిగతమైన ఆగ్రహములన్నిటిని—తనకు వ్యక్తిగతముగా జరిగిన అవమానముల విషయమై కలుగగల ప్రతి పగ భావమును, ఆత్మాభిమానమును—తన అంతరంగములో లోతుగా అణచివేసి, ఆయన సొస్తెనేసును తన ప్రక్కకు పిలిచి, తన ఎదుట ఉన్న ఆ పనిలో తన హృదయమునంతటిని కుమ్మరించి, తన పత్రికలన్నిటిలో అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైనదియు వాక్చాతుర్యముగలదియునైన ఒకదానిని—నేటికి మిగిలియున్న మొదటి కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికను—ఆయనకు చెప్పి వ్రాయించుటకు ఆరంభించెను. అది చర్చించు విషయములు ఎంత వైవిధ్యమైనవైనను, ఆయనకు సూచింపబడిన కష్టతరమైన ప్రశ్నలు ఎంత లోతైనవైనను, ఆయన ఎదుర్కొనవలసిన సమస్యలు ఎంత నూతనమైనవైనను, ఆయన విజ్ఞాపన చేయవలసిన మార్పు పొందినవారిలో అనేకులు ఎంత దూరమైపోయినవారైనను—ఆ పత్రిక శ్రమపడి కూర్చినదిగాని, దీర్ఘకాలము మెరుగుపెట్టినదిగాని కాదని మనము వెంటనే గ్రహించుచున్నాము. దేవుని ఆత్మచేత వెలిగింపబడినవాడై, ప్రతి నైతిక సమస్య యొక్క హృదయములోనికి తక్షణమే చూడగల ఆ అంతర్దృష్టి పౌలునకు కలిగియుండెను. యూదుల సంకుచితత్వమును, యూదుల పరిసయ్యతత్వమును ఎదుర్కొన్నట్లే గ్రీకు సంస్కృతిని, గ్రీకు భోగలాలసతను కూడ ఎదుర్కొనుటకు ఆయన సమర్థుడు. సిద్ధాంత శాస్త్ర రంగములో సంచరించునప్పుడు ఎంత గొప్ప ప్రవీణుడో, క్రైస్తవ్య సూత్రములను జీవితపు మూర్తిమంతమైన, చిక్కుముడులతో కూడిన వాస్తవములకు అన్వయించునప్పుడు కూడ ఆయన అంతే గొప్ప ప్రవీణుడని కనబరచుకొనుచున్నాడు. ఇక్కడ ఆయన ఎదుర్కొనవలసిన యూదుల వ్యతిరేకత హెల్లెనిజముతో సంపర్కము వలన కొంత మారియున్నను, అది ఇంకను బాహ్యాచార పునాదులపైననే నిలిచియున్నది; కావున దానిని కూడ ఆత్మీయ సత్యములతోనే ఎదుర్కొనవలెను. సమస్యలు ఎంత చీకటిమయమైనను, వివరములు ఎంత చిక్కుముడులతో నిండినను, నిత్యమైన భేదముల వెలుగులో అవి తక్షణమే స్పష్టముగాను క్రమబద్ధముగాను అగుచున్నవి. తాను మార్పు చేసినవారికి బోధించుటకు పౌలు దీర్ఘమైన అధ్యయనములలో రాత్రిదీపము కాల్చవలసిన అవసరము లేకపోయెను. ఆయన అత్యంత విపులమైన పత్రికలు కూడ నిజమునకు కష్టపడి కూర్చినవి కావు. దేవుని ప్రేమాగ్ని మరణమువరకు మరింత ప్రకాశవంతముగా మండుచున్న ఒక హృదయము నుండి అవి తేజోవంతమైన నిప్పురవ్వలవలె ఎగసిపడినవి.

1. ఆయన శుభాకాంక్ష మాటలే ఆయన హృదయపు నిండుదనమును కనబరచుచున్నవి. తన అధికారము ప్రశ్నింపబడినందున, ఆయన తనను “దేవుని చిత్తమువలన యేసు క్రీస్తు అపొస్తలుడు” అని పిలుచుకొనుచు, వారిని ఒక సంఘముగా, క్రీస్తు యేసునందు పరిశుద్ధపరచబడినవారుగా, పరిశుద్ధులుగా ఉండుటకు పిలువబడినవారుగా సంబోధించుచున్నాడు; మరియు అభిప్రాయ భేదములు ఎట్టివైనను, నివాస స్థలము ఎక్కడైనను, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు—వారికిని మనకును ప్రభువైనవాని—నామమును బట్టి ప్రార్థించు వారందరిని కృపా సమాధానముల కొరకైన ప్రార్థనలో వారితో కలుపుచున్నాడు.17 ఈ విధముగా, వారికి చేసిన సంబోధనలోనే ఆయన తన అధికార దావాకును, వారికి ఎంతో అవసరమైన ఐక్యతకును పరిశుద్ధతకును మూలస్వరమును మ్రోగించుచున్నాడు. “ఇంకను గమనించుడి,” అని పరిశుద్ధ క్రిసొస్తోము చెప్పుచున్నాడు, “ఏ మనుష్యుని—అపొస్తలుని గాని బోధకుని గాని—ప్రస్తావింపక, వారు ఎవరికొరకు ఆశపడుచున్నారో ఆయననే నిరంతరము ప్రస్తావించుచు, మద్యపానానంతరము మత్తులో జోగుచున్నవారిని మేల్కొల్పుటకు సిద్ధపడువారివలె, ఆయన వారిని క్రీస్తు నామమునకు ఎట్లు ఎడతెగకుండ అతికించుచున్నాడో! వేరే ఏ పత్రికలోను క్రీస్తు నామము ఇంత నిరంతరముగా ప్రవేశపెట్టబడలేదు; ఇక్కడైతే అది తరచుగా ప్రవేశపెట్టబడినది, దానిద్వారానే ఆయన తన ఉపోద్ఘాతమునంతటిని దాదాపు అల్లుకొనుచున్నాడు.”18

2. పైవ్రాతలో ఆయన సొస్తెనేసును19 తనతో కలుపుకొనినను, వెంటనే ఏకవచనములో కొనసాగుచు, క్రీస్తు యేసునందు వారికి అనుగ్రహింపబడిన కృప కొరకు, ఆయనయందు వారు సమృద్ధిగా పొందిన వాక్చాతుర్యము కొరకు, జ్ఞానము కొరకు తాను ఎల్లప్పుడు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నానని వారితో చెప్పుచున్నాడు; తద్వారా క్రీస్తు ప్రత్యక్షత కొరకు ఎదురుచూచుచు వారు ఏ ఆత్మీయ వరములోను వెనుకబడియుండలేదు; క్రీస్తును గూర్చిన సాక్ష్యము వారిమధ్య స్థిరపరచబడినట్లే, అంతమువరకు వారు నిర్దోషులుగా ఉండునట్లు క్రీస్తు వారిని స్థిరపరచును; ఏలయనగా తన కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు అను మన ప్రభువుతో సహవాసమునకు వారిని పిలిచిన దేవుడు నమ్మకమైనవాడు.20

3. ఆ సహవాసమే ఆయన హృదయము నిండియున్న విషయములలో ఒకదానికి ఆయనను వెంటనే నడిపించుచున్నది. వారిమధ్య చీలికలు, కలహములు ఉన్నవని ఆయన సందేహము లేని ఆధారముల మీద, ఒక్కరి నుండి మాత్రమే కాక అనేకుల నుండి వినియున్నాడు; కావున ఆలోచనలోను ఆచరణలోను ఎక్కువైన ఐక్యత కొరకు ప్రయాసపడవలెనని క్రీస్తు నామమును బట్టి ఆయన వారిని బతిమాలుకొనుచున్నాడు.21 “నేను పౌలువాడను, నేను అపొల్లోవాడను, నేను కేఫావాడను, నేను క్రీస్తువాడను” అని వారు చెప్పుకొనుచుండిరి. ఏమి! క్రీస్తు ముక్కలుగా పంచబడెనా?22 వారిలో కొందరు తమను ఆయన పక్షమువారమని పిలుచుకొనిరి; అయితే వారికొరకు ఆయనసిలువ వేయబడెనా? ఆయననామములోనికి వారు బాప్తిస్మము పొందిరా? యోహాను బాప్తిస్మపు శిష్యరికము నుండి అప్పుడే వచ్చిన అపొల్లో ఆ ప్రారంభ కర్మ యొక్క ప్రాముఖ్యతపై మిక్కిలి ఎక్కువగా నొక్కి చెప్పియుండవచ్చును; అయితే కేవలము మానవ పరిచారకునికే మనుష్యులు ప్రాముఖ్యత ఆపాదించుటకు ఎంతో సిద్ధముగా ఉండుటచేత, తన ప్రభువువలెనే పౌలు కూడ ఉద్దేశపూర్వకముగా బాప్తిస్మమిచ్చుట మానుకొనెను; క్రిస్పు, గాయియు తప్ప—మరియు తరువాత జ్ఞాపకము తెచ్చుకొనునట్లు స్తెఫనా అతని ఇంటివారు తప్ప—వారిలో మరి ఎవరికైన తాను బాప్తిస్మమిచ్చినట్లు ఆయనకు జ్ఞాపకము లేదు. బాప్తిస్మమిచ్చుటకు కాదు, ప్రకటించుటకే క్రీస్తు ఆయనను పంపెను; అది కూడ క్రీస్తు సిలువ వ్యర్థము కాకుండునట్లు మాటల నేర్పుతో కాదు. ప్రసంగమును ప్రస్తావించుట ఆయనను అపొల్లో పక్షమువారి పెడత్రోవలవైపు నడిపించుచున్నది. వారు వాక్చాతుర్యమునకు, తర్కమునకు, తాము జ్ఞానమని పిలిచి హెచ్చించిన దేనికో అపరిమితమైన ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చిరి. వారు పూర్తిగా తప్పుదారిలో ఉన్నారని ఆయన వారికి చూపించుచున్నాడు. అట్టి మానవ జ్ఞానమును, అట్టి చెవులకు ఇంపైన వాక్చాతుర్యమును, అట్టి పైపై మెరుగుగల ఆకర్షణీయమైన ప్రలోభములను ఆయన ఉద్దేశపూర్వకముగా త్రోసిపుచ్చెను. మానవ జ్ఞానమును ఆయన కొంచెముగా ఎంచెను. అది దేవుని ప్రత్యక్షత యొక్క నిషేధము క్రింద ఉన్నది.23 అది లోకమును దేవుని జ్ఞానమునకు నడిపింపలేదు. క్రీస్తును సిలువవేయుట నుండి అది లోకమును రక్షింపలేదు. కావుననే ఆయన వారికి లోగోసును గూర్చిగాని, ఏయోన్లను గూర్చిగాని, ఫిలో రీతిలోని ఉపమాన వ్యాఖ్యానములతోగాని, తత్త్వశాస్త్ర సూక్ష్మతలతోగాని బోధింపలేదు. యూదులకు సూచనను గాని, గ్రీసుదేశస్థులకు జ్ఞానమును గాని ఆయన అందించలేదు. ఆయన ప్రకటింపవలసినది లోకము దృష్టిలో నీచమైన వెఱ్ఱితనముగా ఎంచబడినది—అది సిలువ—సిలువ వేయబడిన మెస్సీయను గూర్చిన బోధ, అది యూదులకు అసహ్యకరమైనది; సిలువ వేయబడిన రక్షకుని గూర్చిన బోధ, అది గ్రీసుదేశస్థులకు హాస్యాస్పదమైనది; అయినను ప్రకటింపబడిన సంగతి యొక్క (లోకపు దృష్టిలోని) వెఱ్ఱితనము ద్వారా విశ్వాసులను రక్షించుటకు దేవునికి ఇష్టమాయెను,24 మరియు రక్షణ మార్గములో ఉన్నవారికి అది దేవుని జ్ఞానమును దేవుని శక్తియునై యుండెను. వారు లోకములోని జ్ఞానులును, బలవంతులును, ఘనులును కాదు; సాధారణముగా వెఱ్ఱివారును, బలహీనులును, తృణీకరింపబడినవారునై యుండిరి.25 లోకపు శక్తితో కాదుగాని దాని అశక్తతలతో; దాని బలముతో కాదుగాని దాని బలహీనతతో; దాని జ్ఞానముతో కాదుగాని దాని అజ్ఞానముతో; దాని అంతస్తుతో కాదుగాని దాని నీచస్థితితో; రాజులతోను తత్త్వవేత్తలతోను కాదుగాని దాసులతోను స్త్రీలతోను దైవశక్తులు జతపరచబడెను; మానవఘనత పూర్తిగా అణచబడుట తప్ప మనుష్యునికి ఏ మహిమయు చేకూరకుండునట్లు వారి ద్వారా తన శక్తిని ప్రత్యక్షపరచుటకు దేవుడు సంకల్పించెను. అందుచేతనే పౌలు వారియొద్దకు వాక్చాతుర్యముతో కాక, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును గూర్చిన సాధారణ బోధతో వచ్చెను;26 ఉపన్యాస గాంభీర్యముతో కాక, బలహీనతతోను భయముతోను వణకుతోను వచ్చెను; ఆకర్షించు వాగ్ధాటితో కాక, ఆత్మీయ ఋజువుతోను ఆత్మీయ శక్తితోను వచ్చెను—తద్వారా మనుష్యుడు దేవునియందు పూర్తిగా కనబడకుండ పోవునట్లును, తమ విశ్వాసపు మూలము మానవసంబంధమైనది కాదు దైవసంబంధమైనదని వారు గ్రహించునట్లును.27

4. అయినను ఆయన ఉద్రేకపూరితమైన విరోధాభాసమును బట్టి, తన బోధ యొక్క సారాంశమును పద్ధతియు నిజముగా వెఱ్ఱితనమేనని వారు భ్రమపడకూడదు. దానికి విరుద్ధముగా, అది అత్యంత లోతైనదియు ఉన్నతమైనదియునైన జ్ఞానము—కాని అది లోకపు జ్ఞానుల నుండి దాచబడిన దేవుని జ్ఞానము; కన్ను చూడనివియు, చెవి విననివియు, మనుష్య హృదయముపై ఎన్నడును అడుగుపెట్టనివియునైన సంగతులలోనికి చూచు అంతర్దృష్టిగల జ్ఞానము,28 అయితే దేవుని లోతులను పరిశోధించు ఆ ఆత్మ ద్వారానే అవి ఆయనకు బయలుపరచబడినవి;29 మరియు మానవ జ్ఞానము నేర్పిన మాటలతో కాక, ఆత్మీయమైన వాటిని ఆత్మీయమైన వాటితో పోల్చుచు, ఆ దేవుని ఆత్మయే నేర్పిన మాటలతోనే ఆయన వాటిని బోధించెను.30 ఈ ఆత్మీయ జ్ఞానము ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యునికి31 వెఱ్ఱితనము; ఏలయనగా ప్రకృతిసంబంధియైన మనుష్యునికి పూర్తిగా లేని ఒక ఆత్మీయ శక్తి ద్వారా మాత్రమే అది గ్రహింపబడగలదు. గ్రుడ్డివానికి చిత్రలేఖనము ఎట్టిదో, చెవిటివానికి సంగీతము ఎట్టిదో, అతనికి అది అట్టిది.32 అయితే ఆత్మసంబంధియైన మనుష్యునికి కావలసిన వివేచన ఉన్నది; అతడు క్రీస్తు మనస్సులో పాలుపంచుకొనువాడై, తద్వారా కేవలము ప్రకృతిసంబంధమైన ప్రతి తీర్పునకు అందని ఎత్తునకు హెచ్చింపబడియున్నాడు.

5. అటుపైన, ఆరోగ్యకరమైన వ్యంగ్యముతో ఆయన ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: లోకదృష్టికి వెఱ్ఱితనమైన ఈ దైవసంబంధమైన స్థితిని ఆయన వారికి కేవలము దాని ప్రాథమిక పాఠములలో మాత్రమే బోధింపగలిగెను; దాని పరిపూర్ణతలో అది పరిపూర్ణులకు మాత్రమే చెందినది; అయితే తాము ఎంతో జ్ఞానులమని పండితులమని తలంచుకొనిన వారు ఆత్మీయ జ్ఞానము విషయములో శరీరసంబంధమైన పసిపిల్లలు; ఆయన వారికి ఇచ్చినట్టి పాలు వారికి అవసరము, ఘనాహారము కాదు; ఏలయనగా శరీరసంబంధులై యుండుటవలన దానిని జీర్ణించుకొనుటకు వారింకను చాలా బలహీనులు.33 ఇవి కఠినమైన మాటలుగా అనిపింపవచ్చును; అయితే వారిమధ్య అసూయయు, కలహమును, చీలికలును ఉన్నప్పుడు వారిని శరీరసంబంధులుగాను ఆత్మీయత లేనివారిగాను తప్ప మరి ఏ విధముగా ఎంచగలము? పౌలు, అపొల్లో! కేవలము మానవ పరిచారకులు తప్ప పౌలు, అపొల్లో ఎవరు? పౌలు నాటెను, అపొల్లో నీళ్లు పోసెను—వారిలో ఎవరును తమంతట తాము ఏమియు కారు; అయితే పరిచర్యలో వారిద్దరు ఒక్కటే, మరియు దానిలో తన వంతు విషయమై ఒక్కొక్కడు జవాబుదారి. దేవుడు మాత్రమే పంటను ఇచ్చెను. “మేము దేవుని జతపనివారము; మీరు దేవుని పొలము, దేవుని కట్టడము.” జ్ఞానముగల ప్రధాన శిల్పివలె పౌలు పునాది వేసెను; ఇతరులు దానిమీద నానావిధములైన కట్టడములు కట్టుచుండిరి. అయితే పునాది ఒక్కటే యుండెను, ఒక్కటే యుండగలదు—అదే క్రీస్తు—దానిమీద కట్టబడిన బంగారము, వెండి, విలువగల చలువరాళ్లు, దూలములు, గడ్డి, కొయ్యకాలు అన్నియు దేవుని నిత్యము బయలుపరచు అగ్నిలో తమ నిజమైన నాణ్యతను బట్టి బయటపడును;34 అవి పనికిరానివైతే, కట్టినవాడు ఎంత యథార్థపరుడైనను అవి నాశనమగును. అతని కట్టడము దృఢమైనదైతే అతనికి బహుమానము దొరకును; నశించునదైతే అది దహించు మంటలో కాలిపోవును, అతడు నష్టపడును; అయినను నిజమైన పునాదిమీద కట్టినవాడు గనుక అతడు మాత్రము అగ్నిలోనుండి తప్పించుకొనినట్లు రక్షింపబడును.35 అట్లయితే తాము దేవుని ఆత్మకు ఆలయమని, పరిశుద్ధమైన ఆలయమని వారికి తెలియదా? ఎవడైనను దేవుని ఆలయమును పాడుచేసినయెడల దేవుడు వానిని పాడుచేయును. మానవ జ్ఞానము దానిని పాడుచేయగలదు; ఏలయనగా దేవుని యెదుట మానవ జ్ఞానము వెఱ్ఱితనము. ఈ బోధకుని లేక ఆ బోధకుని కేవల మానవ జ్ఞానమునకు ఆ నిజమైన కట్టడముతో ఏ సంబంధమును లేదు. ఒకడు దైవజ్ఞానమును కోరినయెడల, మానవ వెఱ్ఱితనముగా ఎంచబడిన దాని దీన మార్గముల ద్వారా దానిని సంపాదించుకొననిమ్ము. అట్లయితే కేవలము మానవ బోధకులను గూర్చి అతిశయపడుట ఎంత అనర్హమైనది—సమస్తమును వారిదైయుండగా—పౌలు, అపొల్లో, కేఫా, విశ్వము, జీవము, మరణము, తక్షణ వర్తమానము, సుదూర భవిష్యత్తు—అన్నియు వారివి, వారు క్రీస్తువారు, క్రీస్తు దేవునివాడు—వారి స్వంత అపారమైన భాగ్యమునకును నిరీక్షణకును అది ఎంత అనర్హమైనది! వారి పక్షనాయకులు మహా అయితే బలహీనమైన నిస్సహాయ ప్రాణులు మాత్రమే; వారి నుండి కోరబడినది ఒక్కటే—నమ్మకత్వము. తన విషయమునకు వస్తే, వారి తాత్కాలిక అభిప్రాయములచేత గాని, మనుష్యుని అల్పమైన బలహీనమైన క్షణికమైన తీర్పుదినముచేత గాని తాను విమర్శింపబడుట ఆయనకు పూర్తిగా అల్పమైన విషయము;36 అంతే కాదు, ఆయన తనను తానైనను విమర్శించుకొనలేదు. తన పరిచర్య విషయమై ఏ పాపమును తనకు తెలియదని ఆయనకు నిజముగా మనస్సాక్షి సాక్ష్యమిచ్చుచుండెను;37 అయినను దానిపైనైనను తాను నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటకు ఆధారముగా ఆయన ఆనుకొనలేదు; ప్రభువు తీర్పుపైననే ఆధారపడెను. “కావున తగిన సమయమునకు ముందు, అనగా ప్రభువు వచ్చువరకు, మీరు దేనిని గూర్చియు తీర్పు తీర్చకుడి; ఆయన చీకటి గుహలలోనివి వెలుగులోనికి తెచ్చి, హృదయ ఆలోచనలను బయలుపరచును.” అప్పుడే—అంతకు మునుపు కాదు—ఒక్కొక్కనికి తగిన మెప్పు, అదియు మరి ఏ మెప్పును కాదు, దేవుని నుండి కలుగును.38

6. ఉదారమైన సున్నితత్వముతో, తామెంతో అసహ్యించుకొనిన పక్షములకు అయిష్టముగా నాయకులుగా చేయబడినవారుగా తన పేరును అపొల్లో పేరును (కేఫా పేరును గాని యెరూషలేము నుండి వచ్చినవాని పేరును గాని కాక) ఆయన ఉద్దేశపూర్వకముగానే ముందుకు తెచ్చెను; తద్వారా కొరింథీయులు వీరి విషయములో ఒక పాఠము నేర్చుకొని, ఒక బోధకుని అతని నిజమైన మాటలు ఇచ్చు ఆధారమునకు మించి ఎంచకుండునట్లు,39 మరియు—నిజముగా ఉన్నప్పటికిని అవి సహజ యోగ్యతలు కాక దేవుని వరములే అయియుండగా—వాటిని ప్రదర్శించుకొనుటలో వారిమధ్య చెలరేగిన ఉబ్బిపోయిన కక్షను ఆయన ఖండించినప్పుడు, ఇతరులపై కేవలము అసూయతో ఆయన అట్లు చేయలేదని వారు గ్రహించునట్లు.40 ఈ పక్షభావమంతటిలో వారు ఎంతటి ఉబ్బిపోయిన ఆత్మాభిమానమును కనబరచిరి! వారికైతే ఆకలియు, దరిద్రమును, పోరాటమును అన్నియు ముగిసిపోయినవి. ఎంతటి తృప్తి నిండుదనమును మీరు సంపాదించుకొంటిరి; మీరు ఎంత ధనవంతులు; ఎట్టి సింహాసనములపై మీరు కూర్చుండియున్నారు; అదియు మేము లేకుండనే! ఆహా, అది నిజముగా అట్లే యుండునుగాక; అప్పుడు కనీసము మీ రాజ ఔన్నత్యములో మేమును పాలుపంచుకొందుము! ఏలయనగా అపొస్తలులమైన మా దీన స్థితి మిక్కిలి భిన్నమైనది. “మరణశిక్ష విధింపబడిన నేరస్థులవలె41 దేవుడు మమ్మును కడపటివారిగా ప్రదర్శించెనని నాకు తోచుచున్నది; దూతలకును మనుష్యులకును, అనగా విశ్వమునకంతటికి మేము ఒక నాటకపు ప్రదర్శనమైతిమి. క్రీస్తు నిమిత్తము మేము వెఱ్ఱివారము, మీరైతే క్రీస్తునందు జ్ఞానులు; మేము బలహీనులము, మీరైతే బలవంతులు; మీరు ఘనులు, మేమైతే అవమానము పొందినవారము. ఈ గడియవరకు మేము ఆకలిదప్పులు గలవారమై యున్నాము, చినిగిన బట్టలు ధరించియున్నాము,42 దెబ్బలు తినుచున్నాము, ఒకచోటనుండి మరియొక చోటికి తరుమబడుచున్నాము, మా చేతులతో పనిచేయుచు కష్టపడుచున్నాము; దూషింపబడినను ఆశీర్వదించుచున్నాము; హింసింపబడినను సహించుచున్నాము; నిందింపబడినను బతిమాలుకొనుచున్నాము; విశ్వమునకు పెంటవలె43 మేమైతిమి, ఇప్పటివరకు సమస్తమునకు మురికివలె ఉన్నాము.” మీకును మాకును మధ్యగల ఈ వ్యత్యాసమును చూపు ఈ మాటలు చేదైనవియు వ్యంగ్యమైనవియునని నాకు తెలుసు; అయితే మిమ్మును సిగ్గుపరచుటకు నేను వ్రాయుటలేదు. నా ప్రియమైన పిల్లలవలె మిమ్మును హెచ్చరించుచున్నాను మాత్రమే. ఏలయనగా ఎట్లయినను మీరు నా పిల్లలే. నా తరువాత అనేకమంది బోధకులు వచ్చిరని నాకు తెలుసు; అయితే (ఇక్కడ ఆయనకు విశిష్టమైన ఉద్వేగపూరిత వాక్యములలో ఒకటి వచ్చుచున్నది) క్రీస్తునందు మీకు పదివేలమంది ఉపాధ్యాయులున్నను44—వారెంత ఎక్కువమందైనను, ఎంత కఠినులైనను, ఎంత అధికారము గలవారైనను—మీకు అనేకమంది తండ్రులు లేరు. క్రీస్తు యేసునందు సువార్త ద్వారా మిమ్మును కనినవాడను నేనే; కావున నన్ను పోలి నడుచుకొనుడని మిమ్మును బతిమాలుకొనుచున్నాను; ఈ కారణమునుబట్టియే నా ప్రియమైన నమ్మకమైన కుమారుడగు తిమోతిని మీయొద్దకు పంపితిని; నా మార్పులేని ఆచరణను బోధను మీకు జ్ఞాపకము చేయుటకే.45 అయితే, నేను స్వయముగా రావలెనని నిజముగా అనుకొనుటలేదని చెప్పుకొను కొందరి ఉబ్బిపోయిన వ్యతిరేకతను ముఖాముఖి ఎదుర్కొనుటకు నేను భయపడుచున్నానని మాత్రము తలంపవద్దు. ప్రభువు చిత్తమైతే నేను వచ్చెదను, అదియు త్వరలోనే; ఆ ఉబ్బిపోయిన విమర్శకులు ఏమి చెప్పుచున్నారో కాదు, వారేమైయున్నారో నేను తెలిసికొందును; వారి మాటల శక్తిని కాదు, క్రియల శక్తిని తెలిసికొందును. “అయితే మీకేమి కావలెను? బెత్తముతో మీయొద్దకు రావలెనా, లేక ప్రేమతోను సాత్వికపు ఆత్మతోను రావలెనా?”46

7. కనీసము ఒక విషయమునకు బెత్తము అవసరము. ఒక వ్యభిచార సంబంధపు సంగతి—ఒక కుమారుడు తన తండ్రి భార్యను చేపట్టుట—అన్యజనులలో సహా కానరాని అంత హేయమైనది47—మీ మధ్య పూర్తిగా బహిరంగమైనది; ఆ దోషిని దుఃఖముతోను సిగ్గుతోను వెలివేయుటకు మారుగా—ఆహా! భోగలాలసతకును గర్వమునకును మధ్యగల మార్పులేని సంబంధపు వింత రహస్యము—ఆ విషయమును గూర్చి కుతర్కపు సాకులతో మీరు ఉబ్బిపోయియున్నారు.48 “నేనైతే శరీరరీత్యా దూరముగా ఉన్నను, ఆత్మరీత్యా సన్నిహితుడనై, ఈ కార్యములో ఆ ప్రకారము చేసినవానిని, నిజముగా అక్కడ ఉన్నట్లే మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నామమున ఇదివరకే తీర్పు తీర్చియున్నాను—మీరు కూడివచ్చినప్పుడు, నా శరీరము లేకపోయినను మీతోనున్న నా ఆత్మయు కూడి, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు శక్తితో—అట్టివానిని శరీరము నశించునట్లు సాతానుకు అప్పగించుటకు, తద్వారా ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు దినమున అతని ఆత్మ రక్షింపబడునట్లు.”49 ఈ పత్రికలో ఏదైన ఒక భాగము వెక్కిళ్లతో వ్రాయబడినదైతే—సొస్తెనేసు ఆయన నోటినుండి వ్రాసికొనుచుండగా ఆ వెక్కిళ్లు ఆయన మాటలలోనే ప్రతిధ్వనించుచున్నవి—అది ఇదే. ఆయన వెలివేత దృశ్యమును తీర్పును తన మనస్సులో నిలుపుకొనుచున్నాడు. ఆయన అక్కడ లేడు, అయినను ఆయన అక్కడే ఉన్నాడు; అక్కడ, క్రీస్తు శక్తితో, ఆ దోషిని భయంకరమైన కరుణతో సాతానుకు అప్పగించు ఆ ఘోరమైన తీర్పును ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు—అతని శరీరము నశించుటద్వారా అతడు ఆత్మలో రక్షింపబడునట్లు. అటుపైన ఆయన ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: “మీరు అతిశయించుకొను ఈ విషయము హేయమైనది.50 కొంచెము పులిసిన పిండి ముద్దంతటిని పులియజేయునని మీకు తెలియదా? కావున పాత పులిసిన పిండిని వెంటనే తీసివేయుడి; మీరు (ఆదర్శరీత్యా) పులియని వారైయున్నట్లే క్రొత్త ముద్దగా ఉండునట్లు.51 ఏలయనగా మన పస్కా పశువైన క్రీస్తు వధింపబడెను.52 కావున పాత పులిసిన పిండితో గాని, దుర్గుణ దుష్టత్వముల పులిసిన పిండితో గాని కాక, నిష్కపటత సత్యముల పులియని రొట్టెతో పండుగ ఆచరింతము.”53

ఇక్కడ ఆయన ఆగి, ఆశ్చర్యమును రేపిన తన మునుపటి పత్రికలోని ఒక వాక్యమును వివరించుచున్నాడు. దానిలో వ్యభిచారులతో సహవాసము చేయవద్దని ఆయన వారికి ఆజ్ఞాపించియుండెను. లోకమునుండి పూర్తిగా వెళ్లిపోవుటే నిజముగా తమ కర్తవ్యమా అను ఆశ్చర్యపు ప్రశ్నను అడుగుటకు ఇది వారిని పురికొల్పెను.54 ఇప్పుడు ఆయన వారికి చెప్పుచున్నట్లు, ఆయన భావమిది: ఒక క్రైస్తవుడు వ్యభిచారము విషయములో గాని, మరి ఏ ఇతర ఘోరపాతకము విషయములో గాని బహిరంగముగా దోషియైయుండినయెడల,55 అట్టివానితో వారు సహవాసము చేయకూడదు—అతనితో కలిసి భోజనమునకు కూర్చుండను కూడదు. ఈ విషయములో వారు ఆయన భావమును పొరపడవలసిన అవసరమే లేదు. బయటి లోకమునకు తీర్పు తీర్చుటతో ఆయనకైనను వారికైనను ఏమి పని? ఈ భాగము ప్రక్కన చేర్చిన ఒక అదనపు వాక్యమువలె చదువబడుచున్నది; మరియు ఆయన ఈ సంక్షిప్తమైన, రాజీలేని ఆజ్ఞను చేర్చుచున్నాడు: “ఆ దుష్టుని మీ మధ్యనుండి వెంటనే వెలివేయుడి.”56

8. తీర్పును గూర్చిన ప్రస్తావన సహజముగానే ఆయనను మరియొక అంశమునకు నడిపించుచున్నది. లోకమునకును దూతలకును తీర్పు తీర్చుటకు నియమింపబడిన వారైయుండి, కేవలము ఐహికమైన అల్ప విషయములను గూర్చి, అదియు అన్యజనుల ఎదుట, న్యాయస్థానమునకు వెళ్లుటకు వారికి ధైర్యమా? అట్టి విషయములలో తీర్పరులుగా ఉండుటకు సంఘములోని అత్యంత అల్పులైన సభ్యులనైనను వారు ఎందుకు నియమించుకొనలేదు? వారికి సిగ్గు! అంత జ్ఞానులై యుండియు, కేవలము వ్యాపార వివాదములలో మధ్యవర్తిగా ఉండుటకు తగిన జ్ఞానముగలవాడు వారిలో ఒక్కడును లేడా? తమమధ్య కలహములే లేకుండుట, అన్యాయమును నష్టమును సహించుట ఎంతో మేలు; అయ్యో! దీనికి బదులుగా వారిలో కొందరు అన్యాయమును నష్టమును కలిగించుచుండిరి, అదియు తమ సొంత సహోదరులకే. అటుపైన ఒక కఠినమైన హెచ్చరిక వచ్చుచున్నది—అనీతిమంతులు దేవుని రాజ్యమునకు వారసులు కాజాలరు—“మోసపోకుడి”—తన అత్యంత గంభీరమైన భాగములను ఆయన ఎల్లప్పుడు ప్రవేశపెట్టు మాట ఇదే—భోగలాలసతతో పాపము చేయువారు, వారి హేయమైన నానా రూపములలో, ఎవరును; దొంగలును, పరులను మోసగించువారును, త్రాగుబోతులును, దూషకులును, దోచుకొనువారును దేవుని రాజ్యమునకు వారసులు కాజాలరు. “మీలో కొందరు ఈ నీచమైన స్థితిలోనివారై యుండిరి;57 అయితే మీరు కడుగబడితిరి, పరిశుద్ధపరచబడితిరి, ప్రభువైన యేసు నామమునను, మన దేవుని ఆత్మయందును నీతిమంతులుగా తీర్చబడితిరి.” వారిలో కొందరు మోసపోవుటకు సిద్ధముగా ఉండిరని స్పష్టము; ఈ విషయములో మోసపోవుట వారికి ఇష్టముగా ఉండెను; క్రైస్తవుడు స్వతంత్రుడని, అతడు ఇక ధర్మశాస్త్రము క్రింద కాక కృప క్రింద ఉన్నాడు గనుక అతనికి “సమస్తమును ధర్మసమ్మతమే” అని వారు ధైర్యముగా చెప్పినట్లు కనబడుచున్నది. “నాకు సమస్తమును ధర్మసమ్మతమే.” అవును, అని పౌలు అనుచున్నాడు, కాని సమస్తమును ప్రయోజనకరము కాదు. “నాకు సమస్తమును ధర్మసమ్మతమే”; అవును, కాని దేని ప్రాణాంతకమైన అధికారమునకును నేను దాసుడను కాను. మోషే ధర్మశాస్త్రముతో నిమిత్తము లేకుండ తమ ఇష్టము వచ్చినట్లు చేయవచ్చునని చూపుటకు వారు బహుశా ఎత్తిచూపిన భోజన పదార్థముల విషయము ఇక్కడ సరిపోవు ఉదాహరణము కాదు. అవి ἀδιάφορα—అనగా ఎవరి ఇష్టము వచ్చినట్లు వారు చేయదగిన తటస్థ విషయములు; అవియు, వాటిని జీర్ణించుకొను కడుపును క్షణికమైనవి, తుడిచివేయబడుటకు నియమింపబడినవి. శరీరమైతే అట్టిది కాదు; అది వ్యభిచారము కొరకు కాక ప్రభువు కొరకు సృజింపబడినది; దేవుడు క్రీస్తును లేపినట్లే క్రీస్తు పరిశుద్ధుల శరీరములను కూడ ఆయన లేపును. అటుపైన—ఈ ఉత్తుత్తి ప్రస్తావనలో యాదృచ్ఛికముగా అన్నట్లుగా—పవిత్రత అను పరిశుద్ధ కర్తవ్యమునకు ఆధారమైయున్న నిత్య సూత్రములను ఆయన సర్వకాలములకును నెలకొల్పుచున్నాడు. వారి శరీరములు, వారి అవయవములు వారివి కావు, క్రీస్తువని ఆయన వారితో చెప్పుచున్నాడు;—అపవిత్రమైన కలయికలవలన క్రీస్తుతోడి ఐక్యత నాశనమగుననియు;—భోగలాలసత ఒక మనుష్యుడు తన సొంత శరీరమునకు విరోధముగా చేయు పాపమనియు;—క్రైస్తవుని శరీరము అతనిది కాదు, అందులో నివసించు ఆత్మకు ఆలయమనియు, అతడు తనవాడు కాడు, వెల ఇచ్చి కొనబడినవాడనియు చెప్పుచున్నాడు. “కావున,” అని ఆయన అనుచున్నాడు—సకల సందేహవాదమునకును లొంగని సత్యములను తాను ఇప్పుడు నెలకొల్పితినని గ్రహించి—“మీ శరీరమునందు దేవుని మహిమపరచుడి.”58

9. పవిత్రత, విగ్రహములకు అర్పించిన మాంసము, పునరుత్థానము అను మూడు అంశములను స్పృశించిన ఈ భాగము, ఆ విషయములను గూర్చి వారు అడిగిన ప్రశ్నలకు అతడిచ్చు జవాబులను చాలా సహజముగా ప్రవేశపెట్టుచున్నది; ఆ జవాబులు తమ ప్రేమలోను, జ్ఞానములోను, విశాలహృదయములోను ఉదాత్తముగా వివేకవంతమైనవి. అతడు వివాహమును గూర్చి కేవలము సిద్ధాంతపరముగా మాట్లాడుటలేదు; క్రీస్తు రాకడ సమీపించియున్నదను దృష్టితో వివాహమును గూర్చియు, ప్రాచీన గ్రీసులోని అత్యంత భ్రష్టమైన నగరపు పరిస్థితులను, స్థితిగతులను దృష్టిలో ఉంచుకొనియు మాట్లాడుచున్నాడు. కొరింథు నుండి వచ్చిన పత్రికను వ్రాసినవారు, సంఘములోని ఆ సభ్యులే అయియుండవచ్చు — ధర్మశాస్త్రవిరోధ (Antinomian) అభిప్రాయములను స్వీకరించిన చిన్న వర్గపు వాదములకు వ్యతిరేకముగా ఆగ్రహముతో తిరుగబడిన కారణముగా కొంతవరకు, వారు బ్రహ్మచర్యమే జీవితపు ఏకైక పరిపూర్ణ రూపమని ఎంచియుండిరి. సిద్ధాంతపరముగా చూచినప్పుడు, కొంత సంకోచముతోను, ఇక్కడ తనకు గట్టి ఆధారము లేదనియు, కావున తాను ఏ అధికారపూర్వక తీర్పును ఇచ్చుటలేదనియు ఒప్పుకొనుచును, మొత్తముమీద పౌలు వారితో ఏకీభవించుచున్నాడు.59 “కన్యాజీవితమే శ్రేష్ఠమైనదను వారి వాక్యమును అతడు కొంత ఆమోదముతో ఉదాహరించుచున్నాడు,60 మరియు తనకున్నట్టి ఆత్మసంబంధమైన కృపావరము — అనగా ఇంద్రియనిగ్రహమను వరము — అందరికిని ఉండవలెనని కోరుకొనుచున్నాడు.61 అయితే అది అందరికి లేనందున, అపవిత్రత సర్వత్రా వ్యాపించియున్న దానికి అనుమతింపబడిన ఒక నివారణోపాయముగా, క్రైస్తవులు వివాహస్థితిలో కలిసి జీవించవలెననియు, దీర్ఘకాలపు తపోనిష్ఠ కొరకు ఎడబాటులు ఉండకూడదనియు అతడు సలహా ఇచ్చెను (కాని స్పష్టమైన ఆజ్ఞగా కాదు).62 విధురుల63 విషయములోను, విధవరాండ్ర విషయములోను, తమ శేషజీవితమంతయు వారు ఒంటరిగా ఉండుట గౌరవప్రదమైన స్థితియే; అయినను దీర్ఘకాలము కోరికలతో దహించుకొనుటకంటె వెంటనే వివాహము చేసికొనుట మేలు.64 విడాకులను క్రీస్తు తానే నిరుత్సాహపరచెను; ఆ సాదృశ్యమునుబట్టి, అన్యమతస్థులకును క్రైస్తవులకును మధ్య ఇదివరకే ఏర్పడియున్న వైవాహిక బంధములను స్వచ్ఛందముగా తెంపుకొనుటకు అతడు వ్యతిరేకముగా తీర్పు చెప్పెను; ఏలయనగా అట్టి బంధముల ద్వారా పుట్టిన పిల్లలు పరిశుద్ధులు, కావున ఆ బంధములును పరిశుద్ధమైనవి; మరియు విశ్వాసియైన భార్య గాని భర్త గాని అవిశ్వాసియైన జతను విశ్వాసమునకు సంపాదించుకొనవచ్చును. క్రైస్తవులందరు పాటింపవలెనని అతడు కోరిన సాధారణ నియమమేమనగా — సున్నతి పొందినవారైనను, పొందనివారైనను, పిలువబడిన స్థితిలోనే నిలిచియుండవలెను; ఏలయనగా “సున్నతి పొందుట ఏమియు కాదు, సున్నతి పొందకపోవుటయు ఏమియు కాదు, గాని దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనుటయే ప్రధానము.”65 ఒక క్రైస్తవుడు దాసుడై, తన స్వాతంత్ర్యమును పొందగలిగినను, దాస్యమును సహించుటయే అతనికి మేలు;66 ఏలయనగా ఆత్మసంబంధమైన దృష్టికోణమునుండి చూచినప్పుడు లౌకిక సంబంధములన్నియు నిస్సారములు.67 కన్యల విషయమై, ప్రస్తుత శ్రమను, అంతము సమీపించియుండుటను, అట్టి కాలములో వివాహము తప్పక తెచ్చిపెట్టు బాధను దృష్టిలో ఉంచుకొని, వారు వివాహము చేసికొనకుండుటయే మేలని తన అభిప్రాయమును మాత్రమే అతడు చెప్పగలడు. వివాహము పాపము కాదని అతడు వారికి స్పష్టముగా చెప్పెను; అయితే అది తెచ్చు శ్రమనుండి వారిని తప్పింపగోరెను; కాలము సంకుచితమై,68 లోకపు క్షణభంగురమైన వేషము గతించిపోవుచున్న ఈ సమయములో, తాత్కాలికమైన లౌకిక, మానవ చింతల భారమును వారు మోయవలెననిగాని, లోకమును పూర్తిగా అనుభవించవలెననిగాని69 అతడు కోరలేదు; వారి చింత అంతయు దేవునిమీదనే నిలిచియుండవలెనని కోరెను.70 కావున ఒక తండ్రి తన కన్యకను వివాహమునకిచ్చుట లేదని నిర్ణయించుకొనినయెడల అతడు బాగుగా చేయుచున్నాడు; అయితే ఒకడు ఆమెను వరించి, పరిస్థితులు ఆ దిశగా సూచించినయెడల, వారిని వివాహము చేసికొననిచ్చుటలో అతడు తప్పు చేయుటలేదు.71 విధవరాండ్రు ఇష్టమైనయెడల మరల వివాహము చేసికొనవచ్చును; అయినను తాను నెలకొల్పిన సూత్రముల ప్రకారము, వారు వివాహము చేసికొనకపోతేనే మరింత ధన్యులుగా ఉందురని అతడు తలంచెను. అది అతని కోరికయు, సలహాయు మాత్రమే; దానికి ఏ దైవిక అధికారమును అతడు చెప్పుకొనలేదు; అయినను దానిని ఇచ్చుటలో — ఇతర బోధకులు తమకు కలదని చెప్పుకొనినట్లే — తనకును దేవుని ఆత్మ కలదని అతడు తలంచెను.72

10. వారి దైనందిన జీవితమునకు సంబంధించిన73 ఆ తక్షణ ప్రశ్న — విగ్రహములకు అర్పించిన మాంసమును గూర్చిన ప్రశ్న — విషయమై, “మాకందరికి జ్ఞానము కలదు” అను వారి ఆత్మసంతృప్తికరమైన మాటను అతడు ఉదాహరించుచున్నాడు; అయితే దానిని ఖండించుటకే. జ్ఞానము ఎంత గొప్పదైనను ప్రేమకంటె చాలా చిన్నది; అది తనకు కలదని చెప్పుకొనుటయే ఆత్మసంబంధమైన గర్వమునకును అజ్ఞానమునకును రుజువు. విగ్రహము లోకములో ఏమియు కాదని వారు ఎరిగియుండి, ఈ విషయమై వారి మనస్సాక్షి పూర్తిగా నిర్మలముగాను దృఢముగాను ఉన్నయెడల, ఆ బలులలోనిది తినుట వారి మట్టుకు పాపము కాదు. అయితే బలహీనమైన మనస్సాక్షి గలవారు, వీరు విగ్రహాలయములలో విందు చేయుచుండుట చూచి, సంకోచము ఏమియు లేదని ఈ విధముగా ప్రదర్శించుటచేత74 ప్రేరేపింపబడి, తాము తప్పని ఎంచిన దానిని అనుకరణ చొప్పున చేయునెడల, అప్పుడు వీరి ఈ జ్ఞానమును స్వాతంత్ర్యమును ఒక అడ్డుబండగాను, నాశనమునకు నడిపించు క్షేమాభివృద్ధిగాను,75 సహోదరుని మనస్సాక్షికి మరణ హేతువుగాను మారును. ఈ ప్రకారము సహోదరుని రోగగ్రస్తమైన మనస్సాక్షిని గాయపరచుట క్రీస్తుకు విరోధముగా చేసిన పాపమే గనుక, సహోదరుని మార్గములో ప్రాణాంతకమైన అడ్డంకిని పెట్టిన దోషమునకు లోనగుటకంటె, తాను మాత్రము లోకమున్నంతకాలము మరల మాంసమును ముట్టనని అతడనెను.”76

11. ఈ సమయములోనే ఒక విశేషమైన ప్రసంగాంతరము ప్రారంభమగుచున్నది; అది ప్రసంగాంతరమే అయినను, తన విరోధులలో కొందరు తిరస్కరించిన అతని స్థానమునకు పరోక్షముగా ఆధారమిచ్చుచున్నది; దాని వివరములు వ్యక్తిగతమైనవే అయినను, పౌలు ఎప్పటివలెనే దానిని శాశ్వత సత్యములకు లోబరచుచున్నాడు. తాను చెప్పిన దానివలన అతడు తమ స్వాతంత్ర్యమును కుదించుచున్నాడనియు, బలహీనుని మనస్సాక్షిని బలవంతుని వివేకమునకు సంకెలగా చేయుచున్నాడనియు వారు అభ్యంతరము చెప్పవచ్చును. సరే, వారి అభ్యంతరమును అన్ని మాటలలో ఉటంకించకయే, తాను బోధించిన దానిని తానే ఆచరించుచున్నానని అతడు వారికి చూపును. తానును స్వతంత్రుడే, అపొస్తలుడే, కనీసము వారికైతే తమ అపొస్తలుడే; ఇతర అపొస్తలులు — ప్రభువు బంధువులు (Desposyni), కేఫా తానే — చేసినట్లు, సంఘములు తమనును తమ భార్యలను పోషింపవలెనని ఆశించు హక్కు తనకును పూర్తిగా కలదు.77 ఆ హక్కును అతడు కొంత విపులముగా సమర్థించుచున్నాడు — సైనికుడు, రైతు, గొఱ్ఱెలకాపరి అను లౌకిక సాదృశ్యములచేతను,78 నూర్పిడి చేయు ఎద్దు మూతికి చిక్కము వేయకూడదను దానిపై ఒక చక్కని రబ్బీయ మిద్రాషు వివరణచేతను,79 పొందిన మేలులకు కృతజ్ఞత చూపు సాధారణ నియమములచేతను,80 యూదుల దేవాలయపు కట్టడలచేతను,81 క్రీస్తు నియమముచేతను.82 అయినను ఆ హక్కు ఎంత స్పష్టమైనదైనను, దానిని అతడు ఎంత గట్టిగా నిలబెట్టినను, దానిని అతడు ఎన్నడును ఉపయోగించుకొనలేదు; తన శత్రువులు ఏమి చెప్పినను, ఎన్నడును ఉపయోగించుకొనబోడు. అతడు సువార్తను ప్రకటింపవలసినదే; అది తప్పించుకొనలేనిది; తన హక్కులను పూర్తిగా వినియోగించుకొనలేదనియు, సువార్తను ఉచితముగా అందించి, అడ్డంకికి సంభవమైన ఒక కారణమును తొలగించితిననియు అతిశయించు అధికారమే అతనికి కలుగు ఏకైక ప్రతిఫలము. కావున తాను స్వతంత్రుడైయుండియు, ఇతరుల నిమిత్తము తనను తాను దాసునిగా చేసికొనెను (వారును ఒక చిన్న విషయములో అలా చేయవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు); ఎక్కువమందిని సంపాదించుకొనుటకు అందరికిని దాసుడాయెను; వారి స్థానములో తనను ఉంచుకొనుచు, వారి సానుభూతులను, వారి పక్షపాతములను సహితము సగము దారిలో ఎదుర్కొనుచు; యూదులకు యూదుడై, ధర్మశాస్త్రవాదులకు ధర్మశాస్త్రవాదియై, ధర్మశాస్త్రము లేనివారికి ధర్మశాస్త్రము లేనివాడై (అయితే క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమునకు తనకున్న నిజమైన విధేయతను ఎన్నడును మరచిపోకుండ),83 బలహీనులకు బలహీనుడై, ఏ విధముగానైనను కొందరిని రక్షించుటకై అందరికి అన్నివిధములా అయ్యెను. తాను ఇట్లు తనను తాను ఉపసంహరించుకొనినయెడల, వారును తమను తాము ఉపసంహరించుకొనవలదా?84 వారి ఇస్తీమియా క్రీడలలో ప్రతివాడు కిరీటమును పొందుటకు పోరాడును; వాడిపోవు ఆ దేవదారు కిరీటమును గెలుచుటకై వారెంత శ్రమను, ఎంత ఇంద్రియనిగ్రహమును భరించిరి! పౌలును అదే చేసెను. అతడు గురి తప్పకుండ లక్ష్యము వైపు పరుగెత్తెను. అతడు శత్రువుపై గాలిలో కాక, సూటిగా దెబ్బలు కొట్టెను;85 అంతేకాదు, ఇతరులకు చాటింపు వేసినవాడై తానే పోటీలోనుండి త్రోసివేయబడకుండునట్లు,86 తన శరీరమును దెబ్బలతో నలుపుపరచి, దానిని దాసునివలె లోబరచుకొని నడిపించెను.87

అతడే అంత కష్టపడి పోరాడవలసివచ్చినయెడల, వారు మాత్రము విషయములను అంత తేలికగా తీసికొనగలరా? అరణ్యములో ఇశ్రాయేలీయులకు అది అట్లు జరుగలేదు; వారును ఒక విధముగా మేఘస్తంభములోను ఎఱ్ఱసముద్రపు అలలలోను మోషేలోనికి బాప్తిస్మము పొందిరి;88 వారును ఒక విధముగా, పరలోకపు మన్నాను తినుటలోను, తమవెంట వచ్చిన సాంకేతికమైన బండలోని నీళ్లు త్రాగుటలోను ప్రభువు బల్లలో పాలుపొందిరి;89 అయినను వారిలో ఎందరో90 తిండిపోతుతనము వలనను, విగ్రహారాధన వలనను, కామము వలనను, తిరుగుబాటు వలనను, సణుగుడు వలనను కూలిపోయి, మితిమీరిన ఆత్మవిశ్వాసమునకు వ్యతిరేకముగా భయంకరమైన హెచ్చరికలుగా నిలిచిరి! అవును, విధి నిర్వహణ మార్గము కష్టమైనదే, గాని అసాధ్యమైనది కాదు; ఏ శోధనయు మనుష్యుడు ఎదిరింపజాలని దానికంటె మించినది కాదు; ఏలయనగా శోధనతోకూడ దేవుడు తప్పించుకొను మార్గమునుకూడ కలుగజేయును. కావున విగ్రహారాధనను గూర్చిన ఈ అలక్ష్యపు నిర్లిప్తత విషయమై వారు జాగ్రత్తపడవలెను. ప్రభువు బల్ల వారిని క్రీస్తుతోను ఒకరితో ఒకరును అత్యంత సన్నిహిత సహవాసములో ఐక్యపరచును — ఒకే రొట్టెలో అందరు పాలుపొందుటచేత వారు ఒకే శరీరముగాను ఒకే రొట్టెగాను అగుదురు; అదే విధముగా అన్యజనుల బలులలో పాలుపొందుట దయ్యములతో సహవాసమగును.91 వారు వాదించినట్లు విగ్రహము ఏమియు కాదు; అయితే అది ఒక దుష్టాత్మకు ప్రతినిధి;92 దయ్యములతో సహవాసము, క్రీస్తులో వారికున్న సహవాసముతో కలిపిన ఒక భయంకరమైన కలయిక; దేవునికి చూపవలసిన విధేయతతో ఆడు ప్రమాదకరమైన ఆట. ధర్మసమ్మతమైనదంతయు ఎల్లప్పుడు హితకరమైనదిగాని క్షేమాభివృద్ధి కలిగించునదిగాని కాదని అతడు మరల ఒకసారి చెప్పుచున్నాడు. స్వార్థము కాక, సానుభూతియే వారి మార్గదర్శక సూత్రముగా ఉండనిమ్ము. మితిమీరిన సందేహబుద్ధి వారినుండి కోరబడలేదు. వారు సంతలో కొనవచ్చును; అన్యుల ఇండ్లలోని భోజనబల్లల వద్ద ఏ ప్రశ్నలు అడుగకుండ తమకిష్టమైనది తినవచ్చును. అయితే ఏదైన ఒక వంటకము విగ్రహార్పితములోనిదని వారి దృష్టికి స్పష్టముగా తేబడినయెడల — “భూమియు దాని పరిపూర్ణతయు ప్రభువుదే” అని వారు వాదించినను, పూర్తిగా తటస్థమైన, తామైతే భక్తిభావముతోనే చేయగల ఒక పనిలో తాము తీర్పు తీర్చబడుటగాని తమ స్వాతంత్ర్యము కుదింపబడుటగాని కష్టమని వారు అన్నను — అప్పుడు కూడ ఇప్పుడే తాను వారికి పూర్తిగా వివరించిన తన సొంత మాదిరిని వారు అనుసరించనిమ్ము; అది నిజముగా క్రీస్తు మాదిరియే; అది పూర్తిగా నిస్వార్థముగా ఉండుటలోను, యూదులకుగాని అన్యజనులకుగాని దేవుని సంఘమునకుగాని బుద్ధిపూర్వకముగా అభ్యంతరము కలిగింపకుండుటలోను ఉన్నది.

మృదువైన పరిగణన వలనను, దృఢమైన సద్బుద్ధి వలనను ఇంత గమనార్హమైన ఈ ఉదాత్తమైన పత్రికాభాగములో, పౌలు సానుభూతి అంతయు సిద్ధాంతపరముగా బలవంతుల పక్షమునే ఉన్నదని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది; అయినను ఆచరణలో అతడు తపోనిష్ఠ పక్షమునకు కొంత మొగ్గుచున్నట్లు కనబడును. అయితే ప్రదర్శనాత్మకమైన, ధిక్కారపూరితమైన, అవమానకరమైన స్వేచ్ఛావాదమును ఏ పరిస్థితిలోను అతడు ఆమోదింపడు. బలహీనుల పక్షపాతములను — అవి అసంబద్ధమైనవి, మూఢమైనవి అయినను — ఒక మేరకు గౌరవించవలెను; అనవసరముగా వారిని గాయపరచుట స్వార్థమును తప్పును. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, తమ మాదిరిచేత వారు తమ మనస్సాక్షి సందేహములకు విరుద్ధముగా ప్రవర్తించునట్లు నడిపించుట తప్పు. అయితే ఈ సందేహములును, బలహీనుల ఈ మూఢవిశ్వాసమును తమ వంతున దాడిచేయు స్థితికి చేరినప్పుడు, బలహీనత బలమునకు చట్టము నిర్ణయింపకుండునట్లు వాటిని నిరుత్సాహపరచి అణచివేయవలెనని పౌలు స్పష్టముగా గ్రహించుచున్నాడు. బలహీనులను సహించుట ఒక సంగతి; వారిని నిరంకుశముగా పెత్తనము చేయనిచ్చుట పూర్తిగా వేరొక సంగతి. వారి అజ్ఞానము నిజమైన జ్ఞానమునకు హద్దు కాకూడదు; వారి మందదృష్టి నిజమైన అంతర్దృష్టికి క్షితిజమును మూసివేయకూడదు; వారి దాస్యపు మూఢవిశ్వాసము క్రీస్తు స్వాతంత్ర్యమునకు సంకెలలు వేయకూడదు. కొంచెము పరిగణనయు ఆత్మనిగ్రహమును అభ్యంతరమును తప్పించగల విషయములలో బలవంతులు వదులుకొని, తాము చేయగలిగినదానికంటె తక్కువ చేయవలెను; అయితే బహిరంగ సంతలో మాంసము కొనుట, సాధారణ ఆహ్వానములను అంగీకరించుట వంటి, ప్రతి సంవత్సరపు ప్రతి దినమును ప్రభావితము చేయు విషయములలో బలహీనులు తలదూర్చుటకుగాని పెత్తనము చెలాయించుటకుగాని ప్రయత్నించకూడదు. ఈ రాయితీలను గూర్చి కొందరు కఠినమైన మాటలు వాడుదురనుటలో సందేహము లేదు. పేతురుపై నేరము మోపినట్లే, భయంకరమైన అగ్నిమయమైన ధర్మశాస్త్రమును ఉల్లంఘించుచున్నాడని వారు పౌలుపైనను నేరము మోపవచ్చును. వారు అతనిని “ధర్మశాస్త్రవిహీనుడు” అనిగాని, తమకిష్టమైన మరి ఏ అసహ్యమైన ముద్దుపేరుతోగాని పిలువవచ్చును; అయితే బూచులకు భయపడువాడు అతడు కాడు; అనుచితమైన, అర్థరహితమైన కోలాహలమును తప్పించుకొనుటకై స్పష్టమైన, నిశ్చయమైన సూత్రమును వదలుకొనువాడును కాడు. “యెరూషలేము మహాసభ తీర్మానము” అని ఉన్నతస్థానమునకు ఎక్కించబడిన ఆ వివేకవంతమైన, ఉదారమైన — అయినను స్థానికమును తాత్కాలికమునైన — ఒప్పందమునకు విరుద్ధముగా వాదించుచున్నాడని అతనిపై నేరము మోపబడియుండినయెడల, అతడు నిమ్మళముగా ఇట్లు జవాబిచ్చియుండును: అది ప్రధానముగా యూదులుగల కొన్ని సంఘములకు మాత్రమే ఇవ్వబడిన ఒక సూచన మాత్రమే; దానికి విశ్వవ్యాప్తమైనగాని శాశ్వతమైనగాని అధికారము ఉన్నదని అది చెప్పుకొనలేదు; మరియు తాను ఇప్పుడు ఈ విషయమును దాని సొంత అర్హతనుబట్టి వాదించుచున్నాడు; కొరింథులో వలె అన్యజనులు అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్న ప్రతి సంఘమునకును వర్తించు సూత్రములను నెలకొల్పుచున్నాడు.

12. తర్వాత ఒక చిన్న విషయం అతని దృష్టిని ఆకర్షించింది. కొందరు పురుషులు తమ సమావేశాల్లో తలపై ముసుగు వేసుకుని కూర్చున్నారని, కొందరు స్త్రీలు తలపై ముసుగు లేకుండా కూర్చున్నారని, ఈ విషయంపై తన అభిప్రాయం చెప్పమని వారు అడిగినట్టు తెలుస్తుంది. తన నియమాలపట్ల, కోరికలపట్ల వారు చూపిన గౌరవప్రదమైన మాటలకు కృతజ్ఞతలు తెలిపి, అతడు వెంటనే అత్యున్నత సూత్రాల ఆధారంగా ఈ ప్రశ్నను తేల్చాడు. పురుషుల విషయంలో ఇది గందరగోళంగా అనిపించే అవకాశం ఉంది, ఎందుకంటే యూదుల, రోమా ఆచారం తలకు ముసుగు వేసుకుని ప్రార్థించడం, గ్రీకు ఆచారం ముసుగు లేకుండా ప్రార్థించడం. పౌలు గ్రీకు ఆచారానికి అనుకూలంగా నిర్ణయిస్తాడు. క్రీస్తు పురుషునికి శిరస్సు; అందుచేత పురుషుడు దేవుని ఎదుట ముసుగు లేకుండా నిలబడవచ్చు; అతడు తలకు ముసుగు వేసుకుంటే అనవసరమైన అగౌరవాన్ని కలిగిస్తాడు, ఎందుకంటే క్రీస్తు అవతారము ద్వారా తనకు ప్రసాదించబడిన ఉన్నత మహిమను అతడు తిరస్కరించినట్టవుతుంది. స్త్రీ విషయంలో అలా కాదు. స్త్రీకి శిరస్సు పురుషుడు; అందుచేత పరిశుద్ధ ఆరాధనలో, తన లార్డుకు లార్డు అయినవాని సన్నిధిలో, ఆమె తలకు ముసుగు వేసుకుని కనిపించాలి.93 ఇది సరైన నిర్ణయమేనని ప్రకృతి స్వయంగా బోధించింది; స్త్రీకి ఆమె తలవెంట్రుకలనే ముసుగుగా ఇచ్చి, గొరిగిన తల స్త్రీకి అవమానకరమనీ, పొడవైన వెంట్రుకలు—స్త్రీత్వ చిహ్నం—పురుషుడికి అవమానకరమనీ సహజాతమైన పాఠాన్ని బోధించింది. పురుషుని ముసుగులేని తల అతని ఆదిమ శ్రేష్ఠతకు కూడా చిహ్నం; స్త్రీ మొదట పాపం చేసినందున, పాపానికి లొంగిపోయే అవకాశం ఉన్నందున, “దూతల నిమిత్తము తన తలపై అధికార చిహ్నాన్ని” ధరించాలి.94 క్రీస్తులో పురుషుడు, స్త్రీ నిజంగా ఒక్కటే; కానీ అందుకోసమే వస్త్రధారణలోని ఈ వ్యత్యాసాలు పాటించాలి. ఏమైనా, ఈ విషయంపై ఏ వివాదంలోకి దిగాలని పౌలు ఉద్దేశించలేదు. తాను సరైన నిర్ణయమే తీసుకున్నానని ప్రకృతి వారికి బోధించకపోతే, అతడు వారిని ఆచార అధికారానికి మాత్రమే నివేదించగలడు; వాదోపవాదాలను ఇష్టపడేవారికి తప్ప అది నిర్ణయాత్మకంగా ఉండాలి.95

13. తర్వాత ఒక కఠినమైన గద్దింపు వస్తుంది—రెండుసార్లు పునరావృతమైన “నేను మిమ్మల్ని మెచ్చుకోను” అనే మాటలోని ఆత్మనిగ్రహం వల్ల మరింత కఠినంగా అనిపించేది—ప్రభువు రాత్రి భోజనంతో పాటు జరిగే ప్రేమభోజనాల్లోకి వారు చొరబడనిచ్చిన సిగ్గుమాలిన స్వార్థానికి, అస్తవ్యస్తతకు వ్యతిరేకంగా—ముఖ్యంగా సమాజంలోని ధనికుల తిండిపోతుతనానికి, మత్తుకు, ఆడంబరానికి, పేద పొరుగువారి అవసరాల పట్ల, భావోద్వేగాల పట్ల వారు చూపిన తృణీకారపూరిత నిర్లక్ష్యానికి వ్యతిరేకంగా. ప్రభువు నుండి తాను పొందిన, వారికి అందించిన ప్రభువు రాత్రి భోజనపు స్థాపన, ఉద్దేశాల గురించిన సరళమైన కథనం, దాని అపవిత్రీకరణతో కూడిన ప్రమాదం గురించిన గంభీరమైన హెచ్చరిక—అది ఇప్పటికే వారిలో అనేకుల అనారోగ్యంలో, బలహీనతలో, మరణాల్లో కనిపిస్తున్నదని—వారి ఘోరమైన అస్తవ్యస్తతలకు ఔషధంగా ఉపయోగపడాలని ఉద్దేశించబడింది. వారి హృదయాల్లో వివేచన (διάκρισις) లోపించడం వల్ల, తుది శిక్షాతీర్పు (κατάκριμα) నుండి వారిని రక్షించడానికి కృపతో ఉద్దేశించిన శిక్షణ (παιδευόμεθα)గా ఒక తీర్పు (κρίμα) అవసరమైందని అతడు వారికి చెబుతాడు.96 వారు తమ ఈ సిగ్గును ఒప్పుకోకుండా దాచిపెట్టినప్పటికీ, వారు తనను అడిగిన చిన్న విషయాలన్నింటినీ, తాను వచ్చినప్పుడు స్వయంగా క్రమబద్ధీకరిస్తానని అపొస్తలుడు వదిలిపెడతాడు.97

14. తర్వాతి మూడు అధ్యాయాలు—వీటిలో ప్రేమ వర్ణన గల పదమూడవ అధ్యాయం పౌలు రచనల్లోనే అత్యంత తేజోవంతమైన రత్నం—ఆధ్యాత్మిక వరాల గురించి వారి ప్రశ్నలకు సమాధానంతో నిండి ఉన్నాయి. మనం ఇంతవరకూ చూసిన ఈ విపరీతమైన అస్తవ్యస్తతల మధ్య, భాషాభాషణం (గ్లోసొలేలియా) భయంకరంగా దుర్వినియోగం చేయబడిందని తెలుసుకోవడంలో మనకు పెద్దగా ఆశ్చర్యం కలగదు. కొందరు—అదుపు తప్పిన ఉద్రేకానికి కళ్ళెం వదిలేసి, తమ ఆత్మల కలత చెందిన హద్దుల మీదుగా ఆ క్షణంలో కదిలిపోయే ఏ దైవదూషణ ఆలోచననైనా అణచుకోలేని బాధితులుగా మారటం వల్లనో; లేదా లోగోసుకూ, సిలువ వేయబడినవానికీ మధ్య, మనుష్యుడైన యేసుకూ, ప్రభువైన క్రీస్తుకూ మధ్య తేడా చూపాలని ప్రయత్నించే ఏదో అంధకారమయ తాత్విక అయోమయం వల్లనో; లేదా బహుశా “వృక్షంపై వ్రేలాడువాడు శాపగ్రస్తుడు” అనే వచనం గురించి ఇంకా పరిష్కారం కాని ఏదో యూదా సందేహం వల్లనో98—వారి అర్థంకాని మాటల మధ్య, “అనాథెమా యేసూస్,” అంటే “యేసు శాపగ్రస్తుడు” అని కేకలు వేయడం వినిపించిందని మనం గ్రహిస్తాము; “భాషల వరము” యొక్క నిజమైన స్వభావం గురించి ఇంకా చాలా అస్పష్టమైన అభిప్రాయాలు కలిగి ఉన్న కొరింథీయులు, దీన్ని గురించి తాము ఏమని తలచాలో గొప్ప కలవరంతో పౌలును అడిగారు. అతని ప్రత్యక్ష సమాధానం నొక్కి చెప్పబడింది. వారు మూగ విగ్రహాలను పూజించే అజ్ఞానులుగా ఉన్నప్పుడు, పైథియా లేదా సిబిల్ యొక్క తప్పుడు ప్రేరణకు అలవాటుపడి ఉండవచ్చు—విరిగిన మాటలు, చెదిరిన జుట్టు, నురగలు కక్కే పెదవుల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రభావం ద్వారా ఆవహింపబడటం, దాన్ని వారు పైథన్, ట్రోఫోనియస్, లేదా డిస్ యొక్క ఆత్మగా భావించి ఉండవచ్చు. కాని ఇప్పుడు అతడు “ఆత్మల వివేచన” అనే గొప్ప సూత్రాలను నిర్దేశిస్తాడు; ఇవి దైవిక భావోద్వేగపు పారవశ్య వాక్కును, స్త్రీసహజ బలహీనత లేదా కపట మూఢనమ్మకం వల్ల యాంత్రికంగా, స్వయంకృతంగా కలిగే ఉన్మాదాన్ని వేరుచేయడానికి వారికి సాయపడతాయి. బాహ్య లక్షణాలు ఏవైనప్పటికీ, ఆత్మ వాక్కులు అర్థంలో ఏకమైనవి. ఆయన నిజంగా ప్రేరేపించిన ఏ వ్యక్తీ “యేసు శాపగ్రస్తుడు” అని అనలేడు99; ఆయన ప్రేరేపించని వ్యక్తి హృదయపూర్వకంగా “యేసు ప్రభువు” అని అనలేడు. ఖరిస్మాటా, అంటే వరాలు వేర్వేరు; వాటి “సేవాకార్యాలు,” అంటే వాటి పనిచేసే మార్గాలు వేర్వేరు; వాటి క్రియలు, శక్తులు, ఫలితాలు వేర్వేరు; కాని వాటి మూలం ఒక్కటే—అన్నీ ఏ పరిశుద్ధాత్మ నుండి వచ్చాయో ఆ ఒకే పరిశుద్ధాత్మ; వీటి నిజమైన సేవలన్నింటినీ ఏ ప్రభువు అధికారం ఇస్తాడో ఆ ఒకే ప్రభువు; వీటిని కలిగియున్న వారందరిలో వాటి ఫలితాలన్నింటినీ జరిగించే ఒకే దేవుడు.100 ఒకే ఆత్మ యొక్క ఈ వైవిధ్యభరిత వ్యక్తీకరణ—ఆచరణాత్మక జ్ఞానమైనా, శాస్త్రీయ విజ్ఞానమైనా; స్వస్థత వరాలను, శక్తియుక్తులను, ఉద్వేగభరిత వాక్కును ఫలితంగా ఇచ్చే విశ్వాస శౌర్యమైనా, నిజమైన, నకిలీ ఆధ్యాత్మిక వ్యక్తీకరణల మధ్య తేడా చూపే సామర్థ్యమైనా; లేదా, రకరకాల భాషలైనా, భాషల భాష్యమైనా101—ఇవన్నీ ఒకే ఏకైక లక్ష్యానికి, అంటే క్షేమాభివృద్ధికి లోబడి ఉన్నాయి. అందుచేత, వరాల మధ్య ఏ కలహంలోనైనా, వాటి ప్రదర్శనలో ఏ పోటీలోనైనా మునిగిపోవడం, ఈ సంపన్న వైవిధ్యం అంతటా సర్వోన్నతంగా పరిపాలించే ఐక్యతను చీల్చివేయడమే; వాటి మూలం యొక్క ఏకత్వంపై సందేహం రేకెత్తించడమే, వాటి కార్యాచరణ ఐక్యతను నాశనం చేయడమే. వరాలు—స్వస్థతలు, సహాయాలు, పరిపాలనలు, భాషలు—వేర్వేరు వ్యక్తుల్లో విడివిడిగా కనిపించాయి; కాని వీటిలో ప్రతి ఒక్కటి—అపొస్తలుడైనా, ప్రవక్తయైనా, బోధకుడైనా—క్రీస్తు యొక్క ఏకశరీరంలో బాప్తిస్మం పొందిన ఒక అవయవం మాత్రమే; మెనీనియస్ అగ్రిప్ప యొక్క పురాతన ప్రసిద్ధ ఉపమానాన్ని కొత్తగా వర్తింపజేస్తూ, శరీరానికీ దాని అవయవాలకూ మధ్య కలహం వల్ల ఎప్పుడూ కలిగే ప్రాణాంతక ఫలితాలను అతడు మరోసారి వివరిస్తాడు.102 వారు మేలైన వరాలను ఆశించనివ్వండి—వారు అత్యధికంగా గర్వించిన భాషల వరాన్ని అతడు ఉద్దేశపూర్వకంగా చివర ఉంచాడు—అయినప్పటికీ ఇప్పుడు అతడు వారికి ఏ వరాల కంటేనూ అత్యున్నతమైన ఒక మార్గాన్ని చూపబోతున్నాడు. అప్పుడు, ప్రేరేపిత వాక్కు రెక్కలపై ఎగసి, సూర్యకాంతి ప్రసరించే పర్వత శిఖరాల నుండి అన్నట్టుగా, అతడు క్రైస్తవ ప్రేమను గురించిన తన తేజోవంతమైన స్తుతిగీతాన్ని కుమ్మరిస్తాడు. అది లేకుండా మనుష్యుడు మానవ భాషలతో, అవును, దూతల భాషలతో కూడా మాట్లాడవచ్చు, అయినా మారుమోగే గంట లేదా ఘల్లుమనే తాళం వంటివాడు మాత్రమే అవుతాడు.103 అది లేకుండా, అతని అభిషేకం, అంతర్దృష్టి, జ్ఞానం, లేదా పర్వతాలను కదిలించే విశ్వాసం ఎలాంటివైనా, మనుష్యుడు ఏమీ కాదు. అది లేకుండా అతడు తన సంపదనంతా పంచిపెట్టవచ్చు, తన శరీరాన్ని కాల్చివేయడానికి అప్పగించవచ్చు, అయినా అతనికి ఏ ప్రయోజనమూ లేదు. తర్వాత ప్రతి క్రైస్తవుని హృదయంపై బంగారు అక్షరాలతో వ్రాయవలసిన ఆ ప్రేమ వర్ణన వస్తుంది—దాని సహనం, దాని దయ; అసూయ లేకపోవడం, గొప్పలు చెప్పుకోకపోవడం,104 ఉబ్బిపోయిన అహంకారం, అసభ్యమైన అనుచిత ప్రవర్తన లేకపోవడం; స్వార్థాన్వేషణ కంటే శ్రేష్ఠత; స్వభావాన్ని ప్రశాంతంగా అదుపులో ఉంచుకోవడం; అపకారాన్ని మరచిపోవడం;105 ఇతరుల తప్పులలో సంతోషించకపోవడం; సత్యంతో సానుభూతి; కృపాపూర్వక సహనశీలత; నమ్మకం; నిరీక్షణ; సహనం.106 ప్రవచనం, భాషలు, జ్ఞానం అసంపూర్ణమైనవి మాత్రమే; పరిపూర్ణమైనది వచ్చినప్పుడు అవి తొలగిపోతాయి; కాని ప్రేమ రేకులు ఎన్నడూ రాలిపోని పుష్పం.107 అవి పసిపిల్లల మాటలు, భావోద్వేగాలు, ఆలోచనలు వంటివి మాత్రమే; కాని ఇది పరిపూర్ణ పురుషత్వానికి చెందినది—అప్పుడు మనం దేవుణ్ణి అద్దంలో మసకబారిన ప్రతిబింబంగా కాక ముఖాముఖిగా చూస్తాము, ఆయనను పాక్షికంగా కాక పూర్తిగా ఎరుగుతాము, ఇప్పుడు మనం పూర్తిగా ఎరుగబడినట్టుగానే. విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ—ఈ మూడూ తాత్కాలిక వరాలు కాదు, శాశ్వతంగా నిలిచే కృపలు; కాని వీటిలో గొప్పది—ఇతర రెండింటికీ మూలం కాబట్టి గొప్పది; విశ్వాసంలో గానీ నిరీక్షణలో గానీ పరలోక సంపూర్ణ, వర్తమాన ఫలం లేదు, అది కేవలం “ప్రేమ ద్వారా పనిచేసే విశ్వాసం” అనే అతీతమైన, అపరిమితమైన ధన్యతలో మాత్రమే ఉంది కాబట్టి గొప్పది; విశ్వాసం, నిరీక్షణ మానవసంబంధమైనవి, కాని ప్రేమ మౌలికంగా దైవికమైనది కాబట్టి గొప్పది—వీటిలో గొప్పది ప్రేమయే.108

15. అంత దైవికమైన, అంత శాశ్వతమైన ఇలాంటి పునాదిపై, ఆధ్యాత్మిక వరాల పరస్పర సంబంధం గురించి నిర్ణయం తీసుకోవడం సులభమైంది; ప్రవచనం భాషాభాషణం కంటే శ్రేష్ఠమైనదని చూడటం సులభమైంది—ఎందుకంటే ఒకటి ఆత్మపరిశీలనాత్మకమైనది, ఎక్కువగా అర్థంకానిది, మరొకటి సాధారణ ప్రయోజనానికి మూలం. భాషలతో మాట్లాడేవాడు, తానే భాష్యం చెప్పగలిగితే తప్ప, లేదా అతని అస్పష్టమైన ఆనందోద్వేగాలను మరొకరు అతని కోసం భాష్యం చెప్పగలిగితే తప్ప, అస్పష్టమైన బూరా ధ్వనిలా లేదా వీణ లేదా వేణువు యొక్క గందరగోళ అపస్వరాల్లా అస్పష్టమైన శబ్దాలను మాత్రమే పలికేవాడు. భాష్యం లేకుండా “భాషలు” కేవలం గాలిలోకి మాట్లాడటమే. అవి అనాగరికుని అర్థంపర్థంలేని మాటల్లాగే విలువలేనివి, పూర్తిగా అర్థరహితమైనవి. వారు ఈ ప్రదర్శనల గురించి ఇంతగా గర్వపడుతున్నారు కాబట్టి, తమ ఉద్వేగభరిత వాక్కులను భాష్యం చెప్పే సామర్థ్యం కోసం ప్రార్థించనివ్వండి. ప్రార్థన, ఆత్మ కీర్తన బుద్ధి యొక్క సమ్మతితో కూడి ఉండాలి; లేకుంటే సాధారణ ఆరాధకునికి “భాష” నిరుపయోగం అవుతుంది; యూకరిస్టు స్వరానికి తమ ఆమేన్109 జోడించడం ద్వారా చెప్పబడిన దానిలో వారు భాగం పొందామని కూడా చెప్పుకోలేరు. పౌలు కూడా—ఈ లోతైన ఆధ్యాత్మిక భావోద్వేగానికి తాను సమర్థుడినైనందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పాడు—వారందరికంటే ఎక్కువగా భాషాభాషణ ప్రేరణకు లోనయ్యేవాడు;110 అయినప్పటికీ దాన్ని అతడు ఎంతో తక్కువగా విలువకట్టాడు—బహిరంగ ఆరాధనలో భాగంగా దాన్ని పూర్తిగా తక్కువ చేసి చూశాడని కూడా చెప్పవచ్చు—ఎంతగానంటే, “భాషలో” పదివేల మాటలు మాట్లాడటం కంటే ఇతరులకు బోధించడానికి అర్థమయ్యే ఐదు మాటలు మాట్లాడటమే తనకు ఇష్టమని చెప్పిన తర్వాత,111 వారిని బుద్ధిలో పసిపిల్లలుగా కాక, దుష్టత్వంలో పసిపిల్లలుగా ఉండమని కోరుతాడు; తన యూదా మతమార్పిడీయులకు సుపరిచితమైన ఆ అన్వయ శైలిలో యెషయా గ్రంథం నుండి ఒక వచనాన్ని112 వారికి ఉదహరిస్తాడు—అందులో యెహోవా యెరూషలేములోని త్రాగుబోతు యాజకులను హెచ్చరిస్తూ, వారు ప్రవక్త యొక్క సరళమైన బోధను వినకపోవడం వల్ల, తాను వారికి బోధించబోతున్నానని—అదీ నిష్ఫలంగా—వారికి అర్థంకాని భాష మాట్లాడే విజేతల ద్వారా బోధిస్తానని చెబుతాడు. దీని నుండి అతడు వాదిస్తాడు—“భాషలు” సంఘం కోసమే ఉద్దేశించినవి కాదు, అవిశ్వాసులకు ఒక సూచనగా ఉద్దేశించినవి; కొరింథులో వ్యాప్తిలోకి వస్తున్న అస్తవ్యస్తమైన పద్ధతిలో వాటిని ప్రయోగిస్తే, అవిశ్వాసుల్లో కూడా వారంతా పిచ్చి మతోన్మాదుల గుంపు అనే తృణీకారపూరిత వ్యాఖ్యను మాత్రమే రేకెత్తిస్తాయని; అందుకు భిన్నంగా ప్రవచనం యొక్క ప్రభావం మాత్రం తీవ్రమైన ఒప్పుకోలుకు, సాష్టాంగ ఆరాధనకు, తమ మధ్య దేవుని సన్నిధిని అంగీకరించడానికి దారితీయవచ్చునని.113

16. కాబట్టి కొరింథు సంఘములోని అస్తవ్యస్తతలు, ప్రతివాడు తన సొంత వరమును—భాష గాని, కీర్తన గాని, బోధ గాని, ప్రత్యక్షత గాని—ప్రదర్శించుకొనవలెనని చేసిన స్వార్థపూరిత పోటీ నుండి పుట్టినవి. ఆరాధన యొక్క ఉద్దేశము క్షేమాభివృద్ధియే అని వారు జ్ఞాపకముంచుకొనినట్లయితే, అట్టి దృశ్యములు సంభవించి ఉండేవి కావు. కావున ఒకేసారి కొందరు మాత్రమే భాషలతో మాటలాడవలెను, అదియు ఎవరైనా అర్థము చెప్పగలిగినప్పుడు మాత్రమే; లేనియెడల ఆ ప్రేరణను అణచుకొనవలెను. ఇద్దరు ఒకేసారి బోధించుటయు జరుగకూడదు. భాషలతో మాటలాడువారిలో అర్థములేని ధ్వనుల పోటీని ఏదో సిరియా దేశపు ఉద్రేకపరుడు ప్రోత్సహించి ఉండవచ్చును; అయితే “వాక్చాతుర్యపు ఆత్మాభిమానము”లో మునిగిపోయిన పోటీ బోధకుల అస్తవ్యస్తత—అంత భరింపరానిది కాకపోయినను ఎంతో అభ్యంతరకరమైనది—అపొల్లో అభిమానులు ప్రవేశపెట్టిన దుర్వినియోగము. దీనిని సవరించుటకై, ఒక బోధకుడు మాటలాడుచుండగా మరియొకనికి ఏదైనా చెప్పవలెనని ఆపుకొనలేని ప్రేరణ కలిగినయెడల, మొదటివాడు ఆగవలెనని ఆయన నియమము పెట్టుచున్నాడు. తమను తాము అదుపు చేసుకొనలేమని వాదించుట వ్యర్థము. నిజమైన ప్రవక్తను ప్రేరేపించు ఆత్మలు ఆ ప్రవక్త అదుపులోనే ఉన్నవి; దేవుడు అల్లరికి కాదు, సమాధానమునకే కర్త. స్త్రీలు సంఘములో ఏమాత్రము మాటలాడకూడదు; వారికి ఏవైనా వివరణలు కావలసినయెడల ఇంటివద్ద తమ భర్తలను అడుగవలెను. ఇది సంఘములన్నిటి నియమము; ఈ జ్ఞానయుక్తమైన, మంచి కట్టడలను మార్చుటకు వీరెవరు? వీరు మొట్టమొదటి సంఘమా? వీరు మాత్రమే సంఘమా? నిజమైన బోధకుడు, నిజముగా ఆత్మసంబంధియైన మనుష్యుడు, ఇవి ప్రభువు ఆజ్ఞలని వెంటనే గుర్తించును; జయింపరాని మతపిచ్చికిని, మొండి అజ్ఞానమునకును పౌలునకు ఇక చెప్పవలసినది ఏమియు లేదు. ప్రత్యేకమైన ముగింపు ఇదే: బోధను ప్రోత్సహించవలెను, భాషలతో మాటలాడుటను నిషేధింపకూడదు—అయితే అంతయు మర్యాదగాను, క్రమముగాను జరుగవలెనను సాధారణ నియమమునకు అది అడ్డు రానంతవరకే. అయినను, “భాషల” విషయమై అపొస్తలుడు వాడిన దాదాపు తిరస్కారపూర్వకమైన మాటలు—మొదట్లో పవిత్రమైనదిగాను, ప్రభావవంతమైనదిగాను ఉండి, తరువాత సులభముగా అనుకరింపబడుటకును తీవ్రమైన దుర్వినియోగమునకును లోనై, ఇక ఏ ప్రయోజనకరమైన పనికిని పనికిరాకుండా పోయిన ఆ ప్రత్యక్షతను గూర్చినవి—ఆయన అట్లు తక్కువ చేసి చూపిన ఆ భావోద్రేక ప్రదర్శనను అణచివేయుటకు తోడ్పడి యుండుట మిక్కిలి సంభావ్యము. ఇది నిశ్చయము: ఈ కాలము మొదలుకొని “భాషల వరమును” గూర్చి మనము వినునది చాలా తక్కువ, లేక ఏమియు లేదు. అది—లేక దానికి తక్కువ స్థాయిలో బహు పోలిన దేదో—క్రైస్తవ సంఘ చరిత్రలో వేరువేరు స్థలములలోను, వేరువేరు కాలములలోను మాటిమాటికి తిరిగి కనబడినది. నిజముగా అది తాజాదైన, అణచివేయలేని మతోద్రేకము యొక్క సహజ ఫలితమని తోచుచున్నది. అయితే హిస్టీరియా లక్షణములచేత దానిని ఎంతో సులభముగా అనుకరించవచ్చును; అది ఎంతో అస్తవ్యస్తమైన, శోచనీయమైన పరిణామములకు దారితీయును. కావున అరుదైన, ఒంటరి సంఘటనగా తప్ప, అపొస్తలుడు ఇక్కడ పెట్టిన మర్యాద-క్రమముల ఆవశ్యకతను గూర్చిన ఆ భావము—క్రైస్తవ సంఘపు ప్రశాంత జ్ఞానము పూర్తిగా అంగీకరించిన ఆ భావము—దానిని సాధారణముగా నిరుత్సాహపరచినది. భాషలతో మాటలాడుటలో వ్యక్తమైన ఉద్రేకపూరిత భావావేశమును అదుపు చేయుటయు అణచుటయు ఆచరణలో దాని అంతమే; అయినను దాని మూలమైన ప్రేరణాత్మక నమ్మకములు అంతరించిపోవలెనని దీని అర్థము ఎంతమాత్రము కాదు.114

17. తరువాత, పునరుత్థానమునందు వారి విశ్వాసమును ఆయన స్థిరపరచి, దానిని గూర్చిన వారి సందేహములను తొలగించు ఆ అమరమైన అధ్యాయము వచ్చుచున్నది. తాము నిలిచియున్నదియు, తాము రక్షింపబడినదియునైన సువార్తను తాము అంగీకరించుటను వ్యర్థము చేసుకొనగోరనియెడల, ఆయన మరల వారికి ప్రకటించుచున్న సత్యములను వారు గట్టిగా పట్టుకొనవలెను—అనగా, క్రీస్తు మన పాపముల నిమిత్తము మృతిపొందెననియు, పాతిపెట్టబడెననియు, మూడవ దినమున లేపబడెననియు. ఆయన కేఫాకును, పండ్రెండుమందికిని, ఒకేసారి ఐదువందలమందికంటె ఎక్కువమందికిని—వారిలో అధికులు ఇంకను జీవించియున్నారు—యాకోబునకును, అపొస్తలులందరికిని ఆయన కనబడిన సందర్భములను ఏకరువు పెట్టుచున్నాడు; చివరిగా, అకాలమున పుట్టినవానికివలె, తనకు కూడ కనబడెను.115 “నేను దేవుని సంఘమును హింసించితిని గనుక అపొస్తలుడని పిలువబడుటకు యోగ్యుడను కాను; అపొస్తలులందరిలో నేను అల్పుడను. అయినను దేవుని కృపవలననే నేనేమైయున్నానో అది ఐయున్నాను; నాయెడల ఆయన చూపిన కృప నిష్ఫలము కాలేదు; వారందరికంటె నేను ఎక్కువగా ప్రయాసపడితిని—అయినను నేను కాదు, నాతోకూడ ఉన్న దేవుని కృపయే. కాబట్టి నేనైనను వారైనను, మేమిట్లే ప్రకటించుచున్నాము, మీరును ఇట్లే విశ్వసించితిరి.”116

అట్లయితే, క్రీస్తు లేచియుండగా, మృతుల పునరుత్థానము లేదని వారిలో కొందరు చెప్పు ఆ వికారమైన సిద్ధాంతము ఎక్కడనుండి వచ్చెను? ఆ రెండు సత్యములు కలిసియే నిలుచును, కలిసియే పడిపోవును. క్రీస్తు లేవకపోయినయెడల, తుదకు వారి విశ్వాసము ఒక భ్రమయే; వారి పాపములు క్షమింపబడలేదు; వారి మృతులు నశించిపోయిరి. మరియు క్రీస్తునందలి వారి నిరీక్షణ ఈ జీవితమునకే పరిమితమై ఫలింపని నిరీక్షణయైనయెడల, మనుష్యులందరిలో వారే అత్యంత దౌర్భాగ్యులు. అయితే క్రీస్తు లేచియున్నాడు గనుక మనమును లేతుము; ఆదాము ద్వారా వచ్చిన మరణములో మనుష్యులందరు పాలుపొందినట్లే, క్రీస్తునందు అందరు జీవముపొంది బ్రదికింపబడుదురు.117 అయితే ప్రతివాడు తన తన వరుసలోనే. ప్రథమఫలము క్రీస్తు; తరువాత ఆయన ప్రత్యక్షమైనప్పుడు ఆయన విమోచింపబడినవారు—అప్పుడు కడపటి శత్రువైన మరణము కూడ నిర్వీర్యము చేయబడును; తరువాత అంతము—అప్పుడు క్రీస్తు తన మధ్యవర్తిత్వ రాజ్యమును అప్పగించును, దేవుడు సర్వములో సర్వమై యుండును. పునరుత్థానము లేనియెడల, మృతుల నిమిత్తము తాము బాప్తిస్మము పొందు వారి ఆచారము సంగతి ఏమి?118 మరియు అపొస్తలులు ప్రతిగడియ మరణ ప్రమాదమును ఎందుకు ధైర్యముగా ఎదుర్కొనుచున్నారు? క్రీస్తునందు తనకు వారియందు కలిగిన అతిశయమునుబట్టి, తన జీవితము ప్రతిదినము మరణించుటయే అని ఆయన నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. మరియు మానవ దృష్టితో చెప్పవలెనంటే, ఎఫెసులో తాను క్రూరమృగములతో పోరాడినను,119 మృతులు లేవనియెడల దానివలన తనకు కలిగిన లాభమేమి? అట్లయితే, “రేపు మరణించెదము గనుక తిందుము త్రాగుదము” అను ఎపిక్యూరియనుల నీచమైన, విషాదకరమైన సూత్రమునకు కొంత సాకు ఉండును. వారి ప్రమాదకరమైన అవిశ్వాసమును పుట్టించినది అన్యులతోడి సహవాసమా? ఓ, వారు మోసపోకుందురు గాక! ఈ ప్రమాదకరమైన పులిసిన పిండిని గూర్చి వారు జాగ్రత్తపడుదురు గాక! “దుష్టసాంగత్యము మంచి నడవడిని చెరుపును.” అవిశ్వాసమను మత్తునిద్ర నుండి వెంటనే మేల్కొని నీతిమార్గమునకు తిరుగుదురు గాక; అది పుట్టించిన పాపపు అలవాట్లను విడిచిపెట్టుదురు గాక! వారి మధ్య అది ఉండుటయే దేవుని ఎరుగకపోవుటకు గురుతు; దానికి వారు సిగ్గుపడవలెను.120

ఇక భౌతికమైన అభ్యంతరముల విషయమై, పౌలు వాటిని “బుద్ధిహీనుడా!” అని మాత్రమే త్రోసిపుచ్చక, విత్తనము చచ్చినట్లే శరీరమును చచ్చునని చెప్పుచున్నాడు; విత్తిన విత్తనము యొక్క స్వభావమునుబట్టి ధాన్యము వేరువేరుగా ఉన్నట్లు, లేక మహిమలో ఒక నక్షత్రము మరియొక నక్షత్రమునకు భిన్నమైనట్లు, మన పునరుత్థాన శరీరములు కూడ భిన్నముగా ఉండునని చెప్పుచున్నాడు. పుట్టుకలో ఆత్మ ఏ మర్త్యశరీరములో విత్తబడుచున్నదో ఆ శరీరపు క్షయత్వము, అవమానము, బలహీనత—వాటి స్థానములో లేచిన శరీరపు అక్షయత్వము, మహిమ, బలము వచ్చును. ప్రకృతిసంబంధమైనదాని తరువాత ఆత్మసంబంధమైనది వచ్చును; కేవలము జీవించు ప్రాణియైన ఆదాము యొక్క భూసంబంధమైన స్వరూపము స్థానములో, జీవింపజేయు ఆత్మయైన క్రీస్తు యొక్క పరలోకసంబంధమైన స్వరూపము వచ్చును. ఈలాగున కొద్ది సరళమైన మాటలతో, పునరుత్థాన శరీరమునకును వాస్తవమైన శవమునకును భౌతికమైన ఏకత్వము ఉన్నదను క్రైస్తవుల తప్పులను—ఎన్నో ఎగతాళిపూరిత భౌతికవాద అభ్యంతరములకు కారణమైన ఆ తప్పులను—పౌలు తుడిచివేయుచున్నాడు. ప్రూడెన్షియసుతో కలిసి పౌలు ఇట్లు చెప్పుటలేదు—

“Me nec dente, nec ungue

Fraudatum redimet patefacti fossa sepulcri;”

కాని “రక్తమాంసములు” దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశింపజాలవనియు; క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు జీవించియున్న క్రైస్తవుని శరీరము మార్పు ద్వారాను, మృతుడైన క్రైస్తవుని శరీరము పునరుత్థానము ద్వారాను, పరలోకసంబంధమైన, ఆత్మసంబంధమైన, మహిమగల శరీరముగా మారుననియు ఆయన చెప్పుచున్నాడు.121

కాబట్టి శరీరము అదే శరీరము కాదు, ఆత్మసంబంధమైన శరీరము; కనుక స్థూలమైన భౌతిక అభ్యంతరములన్నియు వ్యర్థమైనవి, విషయమునకు సంబంధములేనివి. కడపటి బూర ధ్వనించినప్పుడు, బ్రదికియున్నను చనిపోయినను, ఒక్క క్షణములో మనము క్షయత్వమునుండి అక్షయత్వములోనికి, మర్త్యత్వమునుండి అమర్త్యత్వములోనికి మార్పు చెందుదుము. “అప్పుడు వ్రాయబడియున్న వాగ్దానము నెరవేరును—మరణము విజయములో మింగివేయబడెను. ఓ మరణమా, నీ ముల్లు ఎక్కడ? ఓ మరణమా, నీ విజయమెక్కడ?122 మరణపు ముల్లు పాపము; పాపపు బలము ధర్మశాస్త్రము. అయితే మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా మనకు విజయము అనుగ్రహించుచున్న దేవునికి స్తోత్రము. కాబట్టి నా ప్రియ సహోదరులారా, మీ ప్రయాసము ప్రభువునందు నిష్ఫలము కాదని యెరిగి, స్థిరులై, కదలనివారై, ప్రభువు కార్యములో ఎల్లప్పుడు అభివృద్ధి పొందుచుండుడి.”123

ఈలాగున ఈ మహిమాన్వితమైన అధ్యాయము ముగియుచున్నది—జీవించియున్న లక్షలాదిమందికి ఇది నిరీక్షణ, మృతులైన లక్షలాదిమందిని కోల్పోయినవారికి ఇది ఓదార్పు. మనము చూచినట్లు, పౌలు మనుష్యులలో అత్యధికముగా శోధింపబడినవాడు, ఈ జీవితములో అత్యధికముగా జాలిపడదగినవాడు అయినను—తన శ్రమలో ఆయనకు ఎంత మహిమాన్వితమైన అనుగ్రహము! తన ప్రయాసములన్నిటికిని, బాధలన్నిటికిని ఎంత మహిమాన్వితమైన బహుమానము!—పరిశుద్ధాత్మచేత ఆయన ఇట్లు వరమును జ్ఞానోదయమును పొంది, దాదాపు యాదృచ్ఛికముగా అన్నట్లు, అభ్యంతరములన్నిటికిని, ఆక్షేపణలన్నిటికిని ఎంతో పైన ఉన్న ఒక లోకమునకు ఎగసిపోవు మాటలను కుమ్మరించగలిగెను. ఆ మాటలు మరణములో శాపమును కాదు, పట్టాభిషేకమును; ఓటమిని కాదు, విజయమును; విషసర్పమును కాదు, ముసుగువేసుకొనిన దూతను; మానవజాతికి అత్యంత ఘోరమైన శత్రువును కాదు, అత్యంత గొప్ప జన్మహక్కును గుర్తించుటకు మనకు నేర్పుచున్నవి. పునరుత్థానమును నిరాకరించుటవంటి, ఇంత విచిత్రమైనదియు, క్రైస్తవ్యపు మూలసత్యములనే అంత దగ్గరగా తాకునదియునైన అవిశ్వాసమును సహితము ఆయన ఎదుర్కొనునది—అపసవ్య సిద్ధాంతమని ఖండించుటవలన కాదు, చర్చను అసహనముతో అణచివేయుటవలన కాదు, ఆగ్రహభరిత అధికారపు దెబ్బలతో నివ్వెరపరచుటవలన కాదు; కాని వ్యక్తిగత విన్నపములతో, సహాయకరమైన పోలికలతో, ప్రశాంతమైన ఉన్నతమైన వాదనతో, ఆవేశపూరిత హెచ్చరికలతో, ప్రేరణ పొందిన నమ్మకముల ప్రజ్వలించు వాక్చాతుర్యముతో. శాపము ప్రయోజనరహితము కంటె హానికరమై యుండేది; సంఘబహిష్కారమును ఆయన సూచనమాత్రముగానైనను ఎత్తుటలేదు. కాని ఔన్నత్యమిచ్చు సత్యమును ప్రదర్శించి ప్రమాదకరమైన తప్పును ఖండించుట, విశ్వాసము స్థిరపడుటలోను, శతాబ్దములుగా నిరీక్షణ ప్రకాశించుటలోను, తన ఉన్నతమైన శాశ్వతమైన బహుమానమును పొందినది.

మరియు పౌలు యొక్క ఆత్మప్రేరిత పునరుత్థాన నమ్మకము, ఆయన వేదాంతమంతటివలెనే, క్రైస్తవుని జీవితము “క్రీస్తునందలి” జీవితమను తలంపుమీద ఆధారపడియున్నదని మనము గమనింతము. పూర్వ స్థితిని మనము జ్ఞాపకము చేసుకొందుమను ప్లేటో ఊహలను ఆయన ముట్టుకొనలేదు; కాని ప్లేటో దేని మీద తన వాదన కట్టెనో ఆ నెరవేరని ఆలోచనలకు బదులుగా, ఆయన నెరవేరిన ఆదర్శమైన క్రీస్తును ఇచ్చుచున్నాడు. కాంటువలె, ధర్మము యొక్క “నిరపేక్ష ఆజ్ఞ”ను పాటించుటలో మానవజాతి విఫలమగుటమీద ఆయన ఏ వాదములను నిర్మించలేదు; కాని పాపరహితుడైన మనుష్యుని చూపుచున్నాడు. సీతాకోకచిలుకవంటి తప్పుడు పోలికల మీద నిలిచిన ప్రాచీనులను ఆయన అనుసరించలేదు; తన సమకాలికులలో, అనుయాయులలో అత్యంత సమర్థులైనవారు అప్పుడు వ్యాప్తిలోనున్న ఫీనిక్సు కథవలన మోసపోయినట్లు ఆయన మోసపోలేదు. నిరంతరత్వ నియమమునుబట్టిగాని, పరమాణువుల నాశనరాహిత్యమునుబట్టిగాని, శక్తి శాశ్వతత్వమునుబట్టిగాని, మానవజాతి సాధారణ నమ్మకమునుబట్టిగాని ఆయన వాదింపలేదు. కాని ఆయన ముఖ్య తలంపు, ఆయన ముఖ్య వాదన ఇదే—మీరు క్రీస్తువారు, క్రీస్తు లేచియున్నాడు; మీరు ఆయనతోకూడ పాపమునకు మృతిపొందినయెడల, ఇక్కడ నీతికొరకు ఆయనతోకూడ జీవింతురు, కాబట్టి ఇకమీదట మహిమకొరకును జీవింతురు. మీరిప్పుడు జీవించు జీవితము దేవుని కుమారుని విశ్వాసములో జీవింపబడుచున్నది; అది తన స్వభావములోనే నిత్యమైనది గనుక, ఆరిపోని తన సొంత జీవశక్తికి హామీని తనలోనే కలిగియున్నది. మానవ పాపము యొక్క దృగ్విషయములలోను, మానవ పరిశుద్ధత యొక్క దృగ్విషయములలోను ఒకేరీతిగా పునరుత్థాన సత్యమును చూచుటకు ఆయన మనకు నేర్పుచున్నాడు. పాప క్షమాపణ నిమిత్తము క్రీస్తు మృతిపొందెను; పరిశుద్ధతకు బహుమానముగాను, నిరీక్షణగాను, ఆధారముగాను ఆయన దేవుని కుడిపార్శ్వమున జీవించుచున్నాడు. ఆయన పునరుత్థానమునకు అనుకూలముగా వాదించుట కంటె ఎక్కువగా దానిని కన్నులకు కట్టినట్లు చూపి, దాని బలమును మనకు అనుభవమగునట్లు చేయుచున్నాడు. పాపమను మరణమునుండి నీతియను జీవితములోనికి క్రైస్తవుడు పొందు పునరుత్థానము, మరణమను నిద్రనుండి పరలోక జీవితములోనికి అతడు పొందు చిన్న అద్భుతమును మించినది, దానిని తనలో ఇముడ్చుకొనినది.

18. ఆచరణాత్మకమైన సూచనలతోను, వందనములతోను ఈ పత్రిక ముగియుచున్నది. గలతీయలో చేసినట్లే, యెరూషలేములోని పరిశుద్ధుల నిమిత్తము వారమువారమూ చందా చేయు ఏర్పాటును ఆయన స్థాపించుచున్నాడు. అది తగినంత విలువైనదైతే తానే యెరూషలేమునకు దానిని తీసుకొనిపోవుదుననియు, లేక వారు ఆమోదించు ఏ ప్రతినిధులకైనను వారి సిఫారసు పత్రికలతోకూడ దానిని అప్పగించుదుననియు ఆయన వారితో చెప్పుచున్నాడు. తాను మాసిదోనియకు వెళ్లుచుండగాను, తిరిగివచ్చునప్పుడును వారి మీదుగా ప్రయాణించి వారిని రెండుసార్లు దర్శించవలెనను తన ఉద్దేశము మారినదని ఆయన ఏ వ్యాఖ్యానమును చేయకుండ ప్రకటించుచున్నాడు; కాని తాను మాసిదోనియ మార్గముగా వారియొద్దకు వచ్చెదననియు, బహుశా చలికాలము వారితో గడిపెదననియు, తద్వారా తన ముందటి ప్రయాణములో వారు తనకు తోడ్పడవచ్చుననియు వారితో చెప్పుచున్నాడు; మరియు తనకు గొప్ప ద్వారము తెరవబడియున్నది గనుకను, విరోధులు అనేకులున్నారు గనుకను, పెంతెకొస్తు వరకు ఎఫెసులోనే ఉండగోరుచున్నానని చెప్పుచున్నాడు.

తిమోతి బహుశా వారి వద్దకు వస్తాడు. అలా వస్తే వారు అతని యౌవనమును తృణీకరించరాదు, లేదా వ్యతిరేకతతో అతని బెదురుభావమును కలవరపెట్టరాదు; బదులుగా అతని పరిశుద్ధ కార్యమునకు సహాయము చేసి, అతనితో పాటు వచ్చినవారితో కలిసి అతడు శాంతముగా అపొస్తలుని వద్దకు వెళ్ళుటకు తోడ్పడవలెను. అపొల్లో తమను సందర్శించవలెనని వారు కోరియుండిరి. పౌలు వారి కోరికను నెరవేర్చుటకు శాయశక్తులా ప్రయత్నించెను గాని, అపొల్లో—భవిష్యత్తులో వచ్చెదనన్న ఆశను కలిగించినను—ప్రస్తుతము రావుటకు నిరాకరించెను; ప్రస్తుత పరిస్థితులలో తన రాక మేలు కంటే కీడే ఎక్కువ చేయునను ఔదార్యపూరిత భావమే బహుశా అందుకు కారణమై యుండవచ్చును.

తరువాత ఒక సంక్షిప్తమైన, తీక్షణమైన హెచ్చరిక. “మెలకువగా ఉండుడి! విశ్వాసమందు స్థిరముగా నిలిచియుండుడి! పౌరుషముగలవారై యుండుడి! బలవంతులై యుండుడి! మీ కార్యములన్నియు ప్రేమతో జరుగనియ్యుడి.”

తరువాత స్తెఫను, ఫొర్తునాతు, అకయికు అను వారి గురించి కొద్ది దయాపూర్వక ప్రశంసా వాక్యములు—వీరిలో స్తెఫను అకయలో తొలి క్రైస్తవ మతమార్పిడి పొందినవాడు—వీరు పరిశుద్ధులకు పరిచర్య చేయుటకు తమను తాము అంకితము చేసుకొనిరి, మరియు తమ రాకవలన అతనికి వారికి దూరముగా ఉన్నందుకు ఓదార్పు కలిగించిరి, అంతేగాక ఈ పత్రిక వ్రాయబడుటకును కారణమైరి. ఇటువంటి యథార్థ కార్యకర్తలందరికి తగిన గౌరవమును, విధేయతను చూపవలెనని అతడు వారిని కోరుచున్నాడు. ఈ కొద్ది మాటలు, కొరింథీయులు సంఘము గురించి ఇంత దుఃఖకరమైన సమాచారము పౌలు వీరి ద్వారానే—ప్రత్యేకించి వారు క్లోయే ఇంటివారైతే—విన్నాడని భావించి, తిరిగివచ్చిన వారిని చెడుగా చూడకుండునట్లు, తరువాత ఆలోచనతో చేర్చబడి యుండవచ్చును. తరువాత తుది స్వహస్త వందనము:—

“పౌలను నేను స్వహస్తముతో వందనము చేయుచున్నాను;” కాని తుది ఆశీర్వచనము వ్రాయుటకు ముందు, బలమైన, కోపావేశపూరిత భావముతో మరొక ఆవేశపు పేలుడు కలుగుచున్నది. “ఎవడైనను ప్రభువును ప్రేమింపకున్న యెడల వాడు శాపగ్రస్తుడగును గాక; మారానాతా, ప్రభువు సమీపముననే ఉన్నాడు. మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు కృప మీయందుండునుగాక.” అదియే సహజమైన ముగింపు అయియుండెడిది, కాని అతడు ఖండించవలసిన విషయములు, చెప్పవలసిన కఠిన మాటలు ఎన్నో ఉండెను గనుక, వీటన్నిటి తరువాతను తనకు వారిపట్ల గల ప్రేమ ఏమాత్రము తగ్గలేదని చూపుటకు, అతడు అసాధారణమైన ఈ చివరి వాక్యమును చేర్చుచున్నాడు, “నా ప్రేమ క్రీస్తు యేసునందు మీ అందరితో ఉండునుగాక. ఆమేన్.”124 ఈ విధముగా అతని పత్రికలలో అతి పొడవైనదియు, కొన్ని విషయములలో అత్యంత గొప్పదియు, అతని లక్షణమును అత్యధికముగా ప్రతిబింబించునదియునైన ఈ పత్రిక ముగియుచున్నది. ఇది వ్రాయబడిన సమయమున అతనిలో నిండియున్న గాఢ భావావేశపు చిహ్నములన్నిటిని అతడు నిజముగా అణచివేసియుండెను; కాని అది పంపబడిన తరువాత అది కలిగించగల ఫలితములను గూర్చి అతడు భయపడెను—తాను మరీ ఎక్కువగా చెప్పియుంటినేమో అని భయపడెను; తాను గెలుచుకొనవలెననుకున్నవారిని అతిగా కఠినత్వమువలన దూరము చేసుకొందునేమో అని భయపడెను. అతని ఆత్మ లోపల అణచివేయబడిన ఉరుములవలె కంపించుచుండెను, తాను పంపిన మెరుపు దానిపై ప్రయోగింపబడిన ఆత్మలను మరీ ఎక్కువగా గాయపరచునేమో అని అతడు భయపడెను. దానిని వెనుకకు తీసికొనుటకైనను అతడు ఎంతో ఇచ్చియుండెడివాడు,125 మరియు అది ఎలా స్వీకరింపబడునో అను తొలి వార్తల కొరకు వణుకుతున్న ఆతురతతో ఎదురుచూచెను. కాని దేవుడు అన్నిటిని మేలుకొరకు మార్చెను; మరియు వాస్తవముగా, ఒక ఉదాత్తమైన, నిజాయితీగల భావావేశము నుండి అత్యంత సహజముగాను స్వేచ్ఛగాను ఉద్భవించు రచనలే తరచుగా లోకముపై అత్యంత గాఢమైన ముద్రను వేయును, మరియు జాగ్రత్తగా సరైన సంప్రదాయ హద్దులలో అణచివేయబడిన, పరిష్కరించబడిన, మెరుగుపరచబడిన మాటల కంటే వాటిపై కోపము తక్కువగా ఉండును—ఏమైనను, అవి ఉపయోగకరముగా ఉండుటకు ఎక్కువ అవకాశము కలదు. కొరింథు సంఘము మాత్రమే కాదు, యావత్తు లోకము, అపొస్తలుని భావావేశముల తీవ్రత నుండియు, అవి వ్యక్తపరచబడిన భాషయొక్క వేగవంతమైన సహజత్వము నుండియు లబ్ధి పొందినది.