దేవుని ఆశీర్వాదము వి. తాత్కాలిక ఆశీర్వాదాలు

2. దేవుని ఆశీర్వాదము వి. తాత్కాలిక ఆశీర్వాదాలు

మరో వెలుగులో చూద్దాం. యాబేసు కోరిన ఆశీర్వాదాన్ని తాత్కాలికమైన, గతించిపోయే ఆశీర్వాదాలతో పోల్చవచ్చు. దేవుడు కరుణతో ఇచ్చే అనేక మేలులకు మనం కృతజ్ఞులము కావాలి; కాని వాటిపై అతిగా ఆధారపడకూడదు. కృతజ్ఞతతో స్వీకరించవచ్చు, విగ్రహాలుగా చేసుకోకూడదు. అవి ఉన్నప్పుడు మనం మొరపెట్టాలి—“నీవు నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించి, ఈ తక్కువ ఆశీర్వాదాలను నిజమైన ఆశీర్వాదాలుగా చేయుము.” లేకపోతే మరింత ఆసక్తితో మొరపెట్టాలి—“మేము విశ్వాసములో ధనవంతులము కావాలి; ఈ బాహ్య మేలులు లేకపోయినా ఆత్మీయంగా ఆశీర్వదింపబడితే, అప్పుడు నిజముగా ఆశీర్వదింపబడతాము.”

ధనము

ఈ మేలుల్లో కొన్నింటిని చూద్దాం. మనుష్యుల హృదయాల మొదటి ఆకలుల్లో ఒకటి ధనము. దానిని సంపాదించాలనే కోరిక అంత సార్వత్రికము కాబట్టి అది సహజ వాంఛ అని చెప్పవచ్చు. ఎందరో, ఒక్కసారి దానిని పొందితే నిజముగా ఆశీర్వదింపబడతామని అనుకున్నారు! కాని సంతోషము మనిషి కలిగిన సమృద్ధిలో లేదని పదివేల నిదర్శనాలున్నాయి. ధనము నిజమైన ఆశీర్వాదము కాదని చెప్పడానికి ఉదాహరణలు మీకు తెలుసు. అవి కనిపించేవి మాత్రమే, నిజమైనవి కావు. అందుకే చెప్పబడింది: మనిషికి ఎంత ఉందో చూస్తే అసూయ పడతాము; అతడు ఎంత తక్కువ ఆనందిస్తాడో చూస్తే జాలి పడతాము. అతి సుఖమైన పరిస్థితులున్నవారికే అతి అశాంతమైన మనస్సులు ఉంటాయి. కోరికలు సహేతుకమైతే కోరినదంతా పొందినవారు, ఉన్నదానితోనే ఇంకా లేదని అసంతృప్తి పడతారు. “ఈ విధంగా నీచమైన లోభి తన సంపద మధ్యనే ఆకలితో ఉంటాడు, బంగారము మీద కూర్చుని ఇంకా పట్టుకుంటూ, తాను బీదవాడని విచారిస్తాడు.” దుఃఖము పారిపోయి నిత్య ఆనందము ఉద్భవించే ప్రధాన మేలు ధనము కాదని గమనించేవారికి స్పష్టము. ధనము తరచుగా యజమానిని మోసగిస్తుంది. బల్ల మీద రుచికరమైనవి ఉన్నా ఆకలి పోతుంది; సంగీతగాళ్లు వేచి ఉన్నా చెవులు వినవు; సెలవులు కోరినంత ఉన్నా వినోదము ఆకర్షణ కోల్పోతుంది. లేదా యువకుడు వారసత్వముతో భాగ్యము పొంది వినోదాన్ని వెంబడించి, ఆట పని కంటె బరువుగా, విలాసము కష్టము కంటె చెడ్డదిగా మారుతుంది. ధనము రెక్కలు తయారు చేసుకుంటుందని మీకు తెలుసు; చెట్టుపై విశ్రమించిన పక్షిలా ఎగిరిపోతుంది. రోగములో, నిరాశలో ఒకప్పుడు “ప్రాణమా, సుఖించు” (లూకా 12:19) అని గుసగుసలాడిన ఆ సాధనాలు బీద ఓదార్పుగా మారతాయి. మరణములో విడిపోవడం మరింత నొప్పిగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే వదిలేది ఎక్కువ, పోగొట్టుకునేది ఎక్కువ.

ధనముంటే మనం ఇలా అనవచ్చు: “నా దేవా, ఈ పొట్టుతో నన్ను తృప్తి పరచకు; నీ ప్రావిడెన్సులో నాకిచ్చిన వెండి బంగారము, సరుకులు, ఆస్తులు, పెట్టుబడులను దేవునిగా చేసుకోనివ్వకు. నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించు. ఈ లోకపు సొమ్ము నీ కృప లేకుంటే నాకు విషమవుతుంది.” ధనము లేకపోతే—మీలో చాలా మందికి ఉండకపోవచ్చు—ఇలా అనవచ్చు: “నా తండ్రీ, ఈ బాహ్యమైన, కనిపించే మేలును నాకు ఇవ్వలేదు; ఇప్పుడు నీ ప్రేమతో నన్ను ధనవంతుని చేయు. నీ కటాక్షపు బంగారము నాకిమ్ము; నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించు. తరువాత ఇతరులకు నీవు కోరినది ఇవ్వు; నా వంతు నీవే పంచు; నా ప్రాణము నీ దినసరి చిత్తము కోసం ఎదురుచూస్తుంది. నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించు, నేను తృప్తి పొందుతాను.”

కీర్తి

మన బీద మానవత్వము ప్రేమగా కోరి వెంబడించే మరో తాత్కాలిక ఆశీర్వాదము కీర్తి. ఈ విషయములో మనం సహోదరులకంటె ఘనులము కావాలని, పోటీదారులందరినీ మించాలని కోరుతాము. పేరు సంపాదించి, మన వలయములో గుర్తింపు పొంది, వీలైతే ఆ వలయాన్ని విశాలం చేయాలని అనిపించడం సహజమే. కాని ధనము విషయములోలాగే, గొప్ప కీర్తి సమానమైన తృప్తి తెచ్చదు. మనుష్యులు ప్రసిద్ధి లేదా ఘనత వెదకడంలో ఒక ఆనందముంటుంది; పొందిన తరువాత అది ఉండకపోవచ్చు. అత్యంత ప్రసిద్ధులే మానవ జాతిలో అత్యంత దుర్భరులు కూడా. ఘనత, కీర్తి ఉంటే స్వీకరించు; కాని ఈ ప్రార్థన ఎక్కు: “నా దేవా, నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించు; నా పేరు వెయ్యి నోళ్లలో ఉన్నా నీవు దానిని నీ నోటి నుండి కక్కివేస్తే లాభమేమి? సున్నపురాయిపై పేరు రాసినా గొర్రెపిల్ల పుస్తకములో రాయకపోతే ఏమిటి? ఇవి కనిపించే ఆశీర్వాదాలు, గాలి ఆశీర్వాదాలు, నన్ను ఎగతాళి చేసేవి. నీ ఆశీర్వాదము నాకిమ్ము; అప్పుడు నీ నుండి వచ్చే ఘనత నన్ను నిజముగా ధన్యుని చేస్తుంది.” మీరు మరుగున జీవించి మనుష్యుల మధ్య ఘనతకు పోటీపడకపోతే, మీ పరుగును బాగా పరుగెత్తి మీ పిలుపును నిజముగా నెరవేర్చండి. కీర్తి లేకపోవడం అతి పెద్ద కీడు కాదు; ఉదయము నేలను తెల్లబరచి పగటి వేడికి మాయమయ్యే మంచులా కీర్తి ఉండటమే చెడ్డది. చనిపోయినవానికి మనుష్యులు మాట్లాడుతున్నారన్నది ఏమిటి? నిజమైన ఆశీర్వాదము పొందు.

ఆరోగ్యము

జ్ఞానులు కోరే, మరో రెంటికంటె సరిగా కోరదగిన తాత్కాలిక ఆశీర్వాదము ఆరోగ్యము. దానిని ఎంతగా విలువ కట్టినా చాలదు. అట్టి దానముతో తేలికగా ఆడుకోవడం మూర్ఖత్వము. ఆరోగ్యము మీద అత్యున్నత స్తుతి కూడా అతిశయోక్తి కాదు. ఆరోగ్యమైన శరీరమున్నవాడు, ఆస్తి ఎలా ఉన్నా, రోగియైనవానికంటె అనంతముగా ధన్యుడు. అయినా నాకు ఆరోగ్యముంటే, ఎముకలు బాగా కూర్చుని, కండరాలు బిగువుగా ఉండి, నొప్పి తెలియక ఉదయము లేచి పనికి వెళ్లి రాత్రి నిద్రపోతే—ఆహా, నా బలములో అతిశయపడనివ్వకు! ఒక్క క్షణములో అది విఫలమవుతుంది. కొన్ని వారాల్లో బలవంతుడు అస్థిపంజరమవుతాడు. క్షయరోగము రావచ్చు, చెంప మరణ నీడతో తెల్లబడవచ్చు. బలవంతుడు తన బలములో అతిశయపడకూడదు. ప్రభువు “గుర్రపు బలమునందు ఆనందించడు; మనుష్యుని కాళ్లయందు ఆయనకు సంతోషము లేదు” (కీర్తన 147:10). వీటిలో అతిశయపడకూడదు.

ఆరోగ్యమున్నవాడు ఇలా అను: “నా దేవా, నన్ను నిజముగా ఆశీర్వదించు. ఆరోగ్యమైన ఆత్మ నాకిమ్ము. నా ఆత్మీయ రోగాలను నయం చేయు. యెహోవా-రోఫీ¹ వచ్చి స్వభావములోని కుష్టును శుద్ధి చేయు; నేను అపవిత్రులలో పక్కన పెట్టబడక, నీ పరిశుద్ధుల సమాజములో నిలవగలిగేలా పరలోకపు అర్థములో ఆరోగ్యవంతుని చేయు. నా శరీర ఆరోగ్యాన్ని సరిగా వాడేలా ఆశీర్వదించు; నాకున్న బలాన్ని నీ సేవలో, నీ మహిమకు ఖర్చు పెట్టేలా. లేకపోతే ఆరోగ్యమున్నా నిజముగా ఆశీర్వదింపబడకపోవచ్చు.”

ప్రియులారా, మీలో కొందరికి ఆరోగ్యమనే గొప్ప సంపద లేదు. అలసట రోజులు, రాత్రులు మీకు నియమింపబడ్డాయి. మీ ఎముకలు వాతావరణ మార్పులు రాసుకునే క్యాలెండరు. మీలో జాలి పుట్టించేది చాలా ఉంది. అయినా మీకు నిజమైన ఆశీర్వాదము కావాలని ప్రార్థిస్తాను; అది ఏమిటో నాకు తెలుసు. ఒక సహోదరి నాతో ఇలా అన్నది: “నేను అనారోగ్యముగా ఉన్నప్పుడు దేవునికి అంత సన్నిహితము, అంత నిండు నమ్మకము, ప్రభువులో అంత ఆనందము ఉండేవి. ఇప్పుడు అవి పోయాయి. దేవునితో సహవాసము మళ్లీ పొందడానికైతే మళ్లీ రోగిని కావాలనిపిస్తుంది.” నేను తరచుగా నా రోగశయ్యను కృతజ్ఞతతో చూస్తాను. నొప్పి మంచము మీదనే నేను కృపలో అంతగా ఎదిగానని నిశ్చయము. అలా ఉండకూడదు. మన ఆనందపు మేలులు ఆత్మను పెంచాలి; అయినా మన దుఃఖాలు తరచుగా ఆనందాల కంటె ఎక్కువ ఆరోగ్యకరము. మనలో కొందరికి కత్తిరింపు కత్తే మంచిది. బలహీనత, నొప్పి, వేదన ఏమైనా, దైవ సన్నిధి వాటితో ఉండి ఈ తేలికపాటి శ్రమ “అత్యధికమైన నిత్యమైన మహిమ భారము” (2 కొరి. 4:17) కలిగించేలా ఉండు గాక; అప్పుడు మీరు నిజముగా ఆశీర్వదింపబడతారు.

ఇల్లు

మరో అమూల్యమైన తాత్కాలిక మేలు—ఇల్లు. దానిని ఎంతగా విలువ కట్టినా, ఎంతగా పొగిడినా చాలదు. పొయ్యి చుట్టూ, “ఇల్లు” అను మాట చుట్టూ చేరే ప్రియ సంబంధాలు—భార్య, పిల్లలు, తండ్రి, సహోదరుడు, సహోదరి! ఏ భాషలోనైనా “తల్లి”కి అంకితమైన పాటలంత సంగీతము నిండినవి లేవు. జర్మను “ఫాదర్‌లాండ్” గురించి చాలా వింటాము—ఆ ధ్వని నచ్చుతుంది. కాని “తండ్రి” అను మాటే అంతా. “దేశము” ఏమీ కాదు; “తండ్రి” సంగీతానికి తాళము. మనలో చాలా మందికి ఈ సంబంధాలు ఉన్నాయని ఆశిస్తాను. కొద్ది కాలములో తెగిపోయే బంధాలతోనే ఆత్మను ఓదార్చుకోవడానికి సరిపెట్టుకోకండి. వాటికి మించి నిజమైన ఆశీర్వాదము రావాలని అడగండి.

నా దేవా, నా భూసంబంధమైన తండ్రికి ధన్యవాదాలు; కాని నీవు నా తండ్రివి కమ్ము, అప్పుడు నేను నిజముగా ధన్యుడను. తల్లి ప్రేమకు ధన్యవాదాలు; కాని తల్లి ఓదార్చినట్లు నా ప్రాణాన్ని ఓదార్చు, అప్పుడు నేను నిజముగా ధన్యుడను. రక్షకా, వివాహ బంధానికి ధన్యవాదాలు; కాని నీవు నా ప్రాణపు పెండ్లికుమారుడివి కమ్ము. సహోదరత్వ బంధానికి ధన్యవాదాలు; కాని ఆపదలో పుట్టిన సహోదరుడివి, నా ఎముకలకు ఎముక, నా మాంసానికి మాంసము కమ్ము. నీవిచ్చిన ఇల్లు నాకు విలువైనది; కాని నేను ప్రభువు మందిరములో నిరంతరము నివసించి, నా పాదాలు ఎక్కడికి వెళ్లినా అనేక మందిరాలున్న తండ్రి ఇంటి నుండి తిరుగని బిడ్డను కావాలి.

ఇలా మీరు నిజముగా ఆశీర్వదింపబడవచ్చు. సర్వశక్తుని పితృ సంరక్షణలో నివసించకపోతే, ఇంటి మధురమైన సుఖాలు కూడా యాబేసు కోరిన ఆశీర్వాదము వరకు చేరవు. బంధువుల నుండి వేరైనవారితో మాట్లాడుతున్నానా? మీలో కొందరు జీవిత శిబిరములో హృదయ భాగాలు పాతిపెట్టిన సమాధులు వదిలి వచ్చారు; మిగిలింది అనేక గాయాలతో రక్తము కారుతోంది. అయినా ప్రభువు మిమ్మల్ని నిజముగా ఆశీర్వదించు గాక! వితంతువా, నీ సృష్టికర్తయే నీ భర్త. తండ్రిలేనివాడా, ఆయన అన్నాడు: “నేను మిమ్మును అనాథులుగా విడువను; మీ యొద్దకు వచ్చెదను” (యోహాను 14:18). ఆయనలో మీ సంబంధాలన్నీ నిండితే, అప్పుడు నిజముగా ఆశీర్వదింపబడతారు! ఈ తాత్కాలిక ఆశీర్వాదాలు చెప్పడానికి ఎక్కువ సమయము పట్టిందేమో; పాఠ్యభాగాన్ని మరో వెలుగులో చూద్దాం. మానవ, తాత్కాలిక ఆశీర్వాదాలు హృదయాలను ఆనందపరచాయని నమ్ముతాను; లోకాసక్తితో మలినపరచకుండా, నిత్య మేలుకు సంబంధించినవాటి నుండి మనస్సును తప్పించకుండా.

¹ చాపెల్ లైబ్రరీ గమనిక: యెహోవా-రోఫీ దేవుని హీబ్రూ పేరు; అర్థము “స్వస్థపరచు ప్రభువు” (నిర్గ. 15:26).