Chapter 8
335 | Text and Translation Chapter 8 How he is merciful and impassible But how are you both merciful and impassible at one and the same time? For if you are impassible, you do not feel compassion; if you do
. not feel compassion, you do not have a heart full of pity in its commiseration with the miserable, which is what it is to be merciful. But if you are not merciful, from where do the miserable derive such consolation?
How, then, are you both merciful and not merciful, lord, unless because your heart is full of mercy with respect to us but not with respect to you? Indeed, you are so according to our sentiments, but not according to yours. For when you look upon us in our misery, we feel the effect of your compassion, but you do not feel the affect.
You are, then, both full of mercy because you save the miserable and spare those who sin against you, and not full of mercy because you in no way feel the affect of compassion for the miserable.
| PROSLOGION
CAPITULUM IX
Quomodo totus iustus et summe iustus parcat malis, et quod iuste misereatur malis Verum malis quomodo parcis, si es totus iustus et summe iustus? Quomodo enim totus et summe iustus facit aliquid non iustum? Aut quae iustitia est merenti mortem aeternam dare vitam sempiternam? Unde ergo, bone Deus, bone bonis et malis, unde tibi salvare malos, si hoc non est iustum, et tu non facis aliquid non iustum?
N An quia bonitas tua est incomprehensibilis, latet 1 Tm 6:16 hoc in luce inaccessibili quam inhabitas? Vere in altissimo et secretissimo bonitatis tuae latet fons, unde manat fluvius misericordiae tuae. Nam cum totus et summe iustus sis, tamen idcirco etiam malis benignus es, quia totus summe bonus es.
Minus namque bonus esses, si nulli malo esses benignus. Melior est enim qui et bonis et malis bonus est, quam qui bonis tantum est bonus. Et melior est, qui malis et puniendo et parcendo est bonus, quam qui puniendo tantum. Ideo ergo misericors es, quia totus et summe bonus es. Et cum forsitan videatur, cur bonis bona et malis mala retribuas, illud certe penitus est mirandum, cur tu totus iustus et nullo egens malis et reis tuis bona tribuas.
O altitudo bonitatis tuae, Deus! et videtur, unde sis misericors, et non pervidetur.
Cernitur, unde flumen manat, et non perspicitur fons, unde nascatur.
Nam et de plenitudine bonitatis est, quia peccatoribus tuis pius es; et in altitudine bonitatis latet, qua ratione hoc es.
Etenim licet bonis bona et malis mala ex bonitate retribuas, ratio tamen iustitiae hoc postulare videtur.