The Text of the Didache
Chapter Three The Text of the Didache It has been noted that the text of the Didache is preserved in one manuscript that was discovered by Bryennios in 1873 and subsequently published in 1883.
The manuscript was signed by its scribe, "Leon," and dated by him to 1056 AD.
It is presently in the library of the Greek Orthodox Patriarchate in Jerusalem.
The manuscript, numbered 54 in the collection, is most often referred to in textcritical terminology as "H," standing for Hierosolymitanus.
Leon's copy has formed the basis for all subsequent study of this ancient work. The previously mentioned papyrus consisting of a small papyrus leaf containing 1.3c-4a and 2.7b-3.2a does exhibit some differences in word choice." These are not sufficient, however, to dethrone the Jerusalem manuscript from its primary role in establishing the text of the document. Later versions of the Didache in Coptic,
Georgian, and Latin serve to mainly confirm the Jerusalem text with only slight differences. Large sections of the Didache also appear in later documents such as the Apostolic Constitutions and the Ethiopic Church Order. Due to their secondary character, their readings that differ from H are useful only when found in combination with other identical variant readings. Thus, the Bryennios manuscript still must be the basis for a critical text.
The manuscript, however, is not perfect. Bryennios suggested a total of seventeen changes in places where he thought that Leon had clearly made an error in transcription.*> A number of critical texts have either reproduced Bryennios' editio princeps* or have considered all the different readings suggested by various writers and produced a "conservative" eclectic text. ° Some have taken greater liberty in omitting large sections of H or by adding passages from the later versions.*° I have followed as the base text for my translation and study the critical text published by Rordorf and Tuilier.?' The R/T text adopted nine of the seventeen suggested emendations by Bryennios and is careful in adopting other readings and conjectures, usually following the text critical canon of lectio difficilior potior (more difficult reading be preferred), and has found increasing use
The Text of the Didache by scholars. I have indicated in the notes where I prefer a different reading than
Rordorf and Tuilier.
AIAAXH TON AQAEKA ATIOZTOAQN
1.1 Ὁδοὶ δύο εἰσί, μία τῆς ζωῆς καὶ μία τοῦ θανάτου, διαφορὰ δὲ πολλὴ μεταξὺ τῶν δύο ὁδῶν.
'A , , , '4 uv TOV ποιήσαντά σε, δεύτερον TOV πλησίον σου ὡς σεαυτόν, πάντα δὲ ὅσα ἐὰν θελήσῃς μὴ γίνεσθαί σοι, καὶ σὺ ἄλλῳ μὴ ποίει.
1.3 Τούτων δὲ τῶν λόγων ἡ διδαχή ἐστιν αὕτη: Εὐλογεῖτε τοὺς κἁ ταρωμένους ὑμῖν καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, νηστεύετε δὲ ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς: ποία γὰρ χάρις ἐὰν ἀγαπᾶτε τοὺς & γαπῶντας ὑμᾶς; οὐχὶ καὶ τὰ ἔθνη τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν; ὑμεῖς δὲ ἀγαπᾶτε τοὺς μισοῦντας ὑμᾶς καὶ οὐχ ἕξετε ἐχθρόν.
1.4'Anéyou τῶν σαρκικῶν καὶ σωματικῶν ἐπιθυμιῶν ἐὰν τίς σοι δῷ ῥάπισμα εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην καὶ ἔσῃ τέλειος: ἐὰν ἀγγαρεύσῃ σέ τις μίλιον ἕν, ὕπαγε pet' αὐτοῦ δύο: ἐὰν ἄρῃ τις τὸ ἱμάτιόν σου, δὸς αὐτῷ καὶ τὸν χιτῶνα: ἐὰν λάβῃ τις ἀπὸ σοῦ τὸ σόν, μὴ ἀπαίτει: οὐδὲ γὰρ δύνασαι.
1.5 Παντὶ τῷ αἰτοῦντι σε δίδου καὶ μὴ ἀπαίτει: πᾶσι γὰρ θέλει δίδοσθαι ὁ πατὴρ ἐκ τῶν ἰδίων χαρισμάτων. Μακάριος ὁ διδοὺς κατὰ τὴν ἐντολὴν. ἀθῶος γὰρ ἐστιν. Οὐαὶ τῷ λαμβάνοντι" εἰ μὲν γὰρ χρείαν ἔχων λαμβάνει. τις, ἀθῷος ἔσται: ὁ δὲ μὴ χρείαν ἔχων δώσει δίκην, ἱνατί ἔλαβε καὶ εἰς tr' ἐν συνοχῇ δὲ γενόμενος ἐξετασθήσεται περὶ ὧν ἔπραξε καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐκεῖθεν, μέχρις οὗ ἀποδῷ τὸν ἔσχατον kb δράντην.
1.6 ᾿Αλλὰ καὶ περὶ τούτου δὲ εἴρηται: 'T6pwodtw ἡ ἐλεημοσύνη σου εἰς τὰς χεῖράς σου, μέχρις ἂν γνῷς τίνι δῷς.
2.2 Οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ παιδοφθορήσεις, οὐ ,πορνεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ μαγεύσεις, οὐ φαρμακεύσεις, οὐ φονεύσεις τέκνον ἐν φθορᾷ οὐδὲ γεννηθὲν ἀποκτενεῖς, οὐκ ἐπιθυμήσεις τὰ τοῦ πλησίον.
The Text of the Didache
2.6 Οὐκ ἔσῃ πλεονέκτης οὐδὲ ἅρπαξ οὐδὲ ὑποκριτὴς οὐδὲ κακοήθης οὐδὲ ὑπερήφανος" οὐ λήψῃ βουλὴν πονηρὰν κατὰ τοῦ πλησίον σου.
2.7 Οὐ μισήσεις πάντα ἄνθρωπον, ἀλλὰ οἣς μὲν ἐλέγξεις, περὶ ὧν δὲ προσεύξῃ, oc δὲ ἀγαπήσεις ὑπὲρ τὴν ψυχὴν σου.
3.2 Μὴ γίνου ὀργίλος: ὁδηγεῖ γὰρ ἡ ὀργὴ πρὸς τὸν φόνον: μηδὲ ζηλωτὴς μηδὲ ἐριστικὸς μηδὲ θυμικός" ἐκ γὰρ τούτων ἁπάντων φόνοι γεννῶνται.
3.3 Τέκνον μου, μὴ γίνου ἐπιθυμητής, ὁδηγεῖ γὰρ ἡ ἐπιθυμία πρὸς τὴν πορνείαν, μηδὲ αἰσχρολόγος μηδὲ ὑψηλόφθαλμος: ἐκ γὰρ τούτων ἁπάντων μοιχεῖαι γεννῶνται.
3.4 Τέκνον μου, μὴ γίνου οἰωνοσκόπος, ἐπειδὴ ὁδηγεῖ, εἰς τὴν εἰδωλὸ λατρίαν, μηδὲ ἐπαοιδὸς μηδὲ μαθηματικὸς μηδὲ περικαθαίρων, μηδὲ θέλε αὐτὰ βλέπειν « μηδε ἀκούειν »᾽ ἢ ἐκ γὰρ τούτων ἁπάντων εἰδωλολατρία γεννᾶται.
3.5 Τέκνον μου, μὴ γίνου ψεύστης, ἐπειδὴ ὁδηγεῖ τὸ ψεῦσμα εἰς τὴν κλοπήν, μηδὲ φιλάργυρος μηδὲ κενόδοξος: ἐκ γὰρ τούτων ἁπάντων κλὸ παὶ γεννῶνται.
3.6 Τέκνον μου, μὴ γίνου γόγγυσος, ἐπειδὴ ὁδηγεῖ εἰς τὴν βλασφημίαν, μηδὲ αὐθάδης μηδὲ πονηρόφρων: ἐκ γὰρ τούτων ἁπάντων βλασφημίαι γεννῶνται.
The Text of the Didache Ua A '
3.8 Γίνου μακρόθυμος καὶ ἐλεήμων καὶ ἄκακος καὶ ἡσύχιος καὶ ἀγαθὸς καὶ τρέμων τοὺς λόγους διὰ παντός, OVE ἤκουσας.
3.9 Οὐχ ὑψώσεις σεαυτὸν οὐδὲ δώσεις τῇ ψυχῇ Gov θράσος. Οὐ κολληθήσεται ἡ ψυχή σου μετὰ ὑψηλῶν, ἀλλὰ μετὰ δικαίων καὶ τὰ πεινῶν ἀναστραφήσῃ.
3.10 Τὰ συμβαίνοντά σοι ἐνεργήματα ὡς ἀγαθὰ προσδέξῃ, εἰδὼς ὅτι ἄτερ Θεοῦ οὐδὲν γίνεται.
, , ' ε , TOG καὶ ἡμέρας, τιμήσεις δέ αὐτὸν ὡς Κύριον ὅθεν yap ἡ κυριότης λαλεῖται, ἐκεῖ κύριός ἐστιν.
4.2 Ἐκζητήσεις δὲ καθ᾽ ἡμέραν τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων, ἵνα ἐπαναπαῇς τοῖς λόγοις αὐτῶν.
4.3 Οὐ ποιήσεις σχίσμα, εἰρηνεύσεις δὲ μαχομένους: κρινεῖς δικαίως, οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐλέγξαι ἐπὶ παραπτώμασιν.
4.7 Οὐ διστάσεις δοῦναι οὐδὲ διδοὺς γογγύσεις: γνώσῃ γὰρ τίς ἐστιν ὁ τοῦ μισθοῦ καλὸς ἀνταποδότης.
4.8 Οὐκ ἀποστραφήσῃ τὸν ἐνδεόμενον, συγκοινωνήσεις δὲ πάντα τῷ ἀδελφῷ σου καὶ οὐκ ἐρεῖς ἴδια εἶναι" εἰ γὰρ ἐν τῷ ἀθανάτῳ κοινωνοί ἐστε, πόσῳ μᾶλλον ἐν τοῖς θνητοῖς; 4.9 Οὐκ ἀρεῖς τὴν χεῖρά cov ἀπὸ τοῦ υἱοῦ σου ἢ ἀπὸ τῆς θυγατρός σου, ἀλλὰ ἀπὸ νεότητος διδάξεις τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ.
4.10 Οὐκ ἐπιτάξεις δούλῳ σου ἢ παιδίσκῃ, τοῖς ἐπὶ τὸν αὐτὸν Θεὸν ἐλπίζουσιν, ἐν "πικρίᾳ σου, μήποτε οὐ μὴ φοβηθήσονται τὸν én' Gud τέροις Θεόν: οὐ γὰρ ἔρχεται κατὰ πρόσωπον καλέσαι, ἀλλ᾽ Eh' OVC τὸ πνεῦμα ἡτοίμασεν.
The Text of the Didache
4.11° "Ὑμεῖς δὲ οἱ δοῦλοι ὑποταγήσεσθε τοῖς κυρίοις ὑμῶν ὡς τύπῳ Θεοῦ ἐν αἰσχύνῃ καὶ φόβῳ.
4.13 Οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃς ἐντολὰς κυρίου, φυλάξεις δὲ ἃ παρέλαβες, μήτε προστιθεὶς μήτε ἀφαιρῶν.
4.14 Ἐν ἐκκλεσίᾳ ἐξομολογήσῃ τὰ παραπτώματά σου καὶ οὐ προσελεύσῃ ἐπὶ προσευχήν σου ἐν συνειδήσει πονηρᾷ. Αὕτη ἐστὶν ἡ ὁδὸς τῆς ζωῆς.
5.1 Ἢ δὲ τοῦ θανάτου ὁδός ἐστιν αὕτη: Πρῶτον πάντων πονηρά ἐστι καὶ κατάρας μεστή" φόνοι, μοιχεῖαι, ἐπιθυμίαι, πορνεῖαι, κλοπαί, εἰδὼ λολατρίαι, μαγεῖαι, φαρμακίαι, ἁρπαγαί, ψευδομαρτυρίαι, ὑποκρίσεις, διπλοκαρδία, δόλος, ὑπερηφανία, κακία, αὐθάδεια, πλεονεξία, αἰσχρολὸ γία, ζηλοτυπία, θρασύτης, ὕψος, ἀλαζονεία," ἀφοβίά: "ἢ
5.2 διῶκται ἀγαθῶν, μισοῦντες ἀλήθειαν, ἀγαπῶντες ψεῦδος, οὐ γινώσκοντες μισθὸν δικαιοσύνης, οὐ κολλώμενοι ἀγαθῷ οὐδὲ κρίσει δικαίῳ, ἀγρυπνοῦντες οὐκ εἰς τὸ ἀγαθόν, ἀλλ᾽ εἰς τὸ πονηρόν: ὧν μὰ κρὰν πραὕτης καὶ ὑπομονή, μάταια ἀγαπῶντες, διώκοντες ἀνταπόδομα, οὐκ ἐλεοῦντες πτωχόν, οὐ πονοῦντες ἐπὶ καταπονουμένῳ, οὐ γινώσκοντες τὸν ποιήσαντα αὐτούς, φονεῖς τέκνων, φθορεῖς πλάσματος
Θεοῦ, ἀποστρεφόμενοι τὸν ἐνδεόμενον, καταπονοῦντες τὸν θλιβόμενον, πλουσίων παράκλητοι, πενήτων ἄνομοι κριταί, πανθαμάρτητοι, ῥυσθείητε, τέκνα, ἀπὸ τούτων ἁπάντων.
6.1 Ὅρα, μή τίς σε πλανήσῃ ἀπὸ ταύτης τῆς ὁδοῦ τῆς διδαχῆς, ἐπεὶ παρεκτὸς Θεοῦ σε διδάσκει.
6.2 Εἰ μὲν γὰρ δύνασαι βαστάσαι ὅλον τὸν ζυγὸν τοῦ κυρίου, τέλειος ἔσῃ᾽ εἰ δ᾽ οὐ δύνασαι, ὁ δύνῃ τοῦτο ποίει.
6.3 Περὶ δὲ τῆς βρώσεως, ὅ δύνασαι βάστασον: ἀπὸ δὲ τοῦ εἰδωλοθύτου λίαν πρόσεχε: λατρεία γάρ ἐστιν Θεῶν νεκρῶν.
7.1 Περὶ δὲ τοῦ βαπτίσματος οὕτω βαπτίσατε: ταῦτα πάντα προεΐ πόντες βαπτίσατε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐν ὕδατι ζῶντι.
7.2
᾿Εὰν δὲ μὴ ἔχῃς ὕδωρ ζῶν, εἰς ἄλλο ὕδωρ βάπτισον. εἰ δ᾽ οὐ δύνασαι ἐν ψυχρῷ, ἐν θερμῷ.
The Text of the Didache 7.3 'Env δὲ ἀμφότερα μὴ ἔχῃς, ἔκχεον cic τὴν κεφαλὴν τρὶς ὕδωρ εἰς ὄνομα πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος.
7.4 Πρὸ δὲ τοῦ βαπτίσματος προνηστευσάτω ὁ βαπτίζων καὶ ὁ βαπτὶ ζόμενος καὶ εἴ τινες ἄλλοι δύνανται᾽ κελεύεις δὲ νηστεῦσαι τὸν βαπτὶ ζόμενον πρὸ μιᾶς ἢ δύο.
8.1 Αἱ δὲ νηστεῖαι ὑμῶν μὴ ἔστωσαν μετὰ τῶν ὑποκριτῶν" νηστεύσουσι γὰρ δευτέρᾳ σαββάτων καὶ πέμπτῃ ὑμεῖς δὲ νηστεύσατε τετράδα καὶ παρασκευήν.
8.2 Μηδὲ προσεύχεσθε ὡς οἱ ὑποκριταί, ἀλλ᾽ ὡς ἐκέλευσεν ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ adTOU, οὕτως προσεύχεσθε:
Πάτηρ ἡμῶν ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ, ᾿Αγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ᾿Ελθέτω ἡ βασιλεία σου, Γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς"
Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, Καὶ ἄφες ἡμῖν τὴν ὀφειλὴν ἡμῶν, 'Qe καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν,
Εὐχαριστοῦμέν σοι πάτερ ἡμῶν, Ὑπὲρ τῆς ἁγίας ἀμπέλου Δαυεὶδ τοῦ παιδός σού He ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ τοῦ παιδός cov:
The Text of the Didache
Εὐχαριστοῦμέν σοι πάτερ ἡμῶν, Ὑπὲρ τῆς ζωῆς καὶ γνώσεως, He ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ τοῦ παιδός cou:
9.4
"ὥσπερ ἦν τοῦτο τὸ κλάσμα διεσκορπισμένον ἐπάνω τῶν ὀρέων καὶ συναχθὲν ἐγένετο ἕν, Οὕτω συναχθήτω σου ἡ ἐκκλησία ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς εἰς τὴν σὴν βασιλείαν"
9.5 Μηδεὶς δὲ φαγέτω μηδὲ πιέτω ἀπὸ τῆς εὐχαριστίας ὑμῶν, ἀλλ᾽ οἱ βαπτισθέντες εἰς ὄνομα κυρίου: καὶ γὰρ περὶ τούτου εἴρηκεν ὁ κύριος:
((Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί.)) 10:1 Μετὰ δὲ τὸ ἐμπλησθῆναι οὕτως εὐχαριστήσατε:"
10.2 Ἐὐχαριστοῦμέν σοι, πάτερ ἅγιε, Ὑπὲρ τοῦ ἁγίου ὀνόματός σου, Οὗ κατεσκήνωσας ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, Καὶ ὑπὲρ τῆς γνώσεως καὶ πίστεως καὶ ἀθανασίας,
10.3
Σύ, δέσποτα παντοκράτορ, Βκτισας τὰ πάντα ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Τροφήν τε καὶ ποτὸν ἔδωκας τοῖς ἀνθρώποις εἰς ἀπόλαυσιν, ἵνα σοι. εὐυχαριστησωσιν.
Ἡμῖν δὲ ἐχαρίσω πνευματικὴν τροφὴν καὶ ποτὸν καὶ ζωὴν αἰώνιον διὰ" τοῦ παιδός σου.
10.5 Μνήσθητι, κύριε, τῆς ἐκκλησίας σου τοῦ ῥύσασθαι αὐτὴν ἀπὸ παντὸς πονηροῦ, Καὶ τελειῶσαι αὐτὴν ἐν τῇ ἀγάπη σου,
The Text of the Didache '
~ ς ~ Kal σύναξον αὐτὴν ἀπὸ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, τὴν ἁγιασθεῖσαν, Εἰς τὴν σὴν βασιλείαν ἣν ἡτοίμασας αὐτῇ᾽
Ὡσαννὰ τῷ θεῷ Δαυείδ. ls , , la La , εἴ τις ἅγιός ἐστιν ἐρχέσθω: εἴ τις οὐκ ἔστι μετανοείτω"
11.2 ἐὰν δὲ αὐτὸς ὁ διδάσκων στραφεὶς διδάσκῃ ἄλλην διδαχὴν εἰς τὸ καταλῦσαι, μὴ αὐτοῦ ἀκούσητε: εἰς δὲ τὸ προσθεῖναι δικαιοσύνην καὶ γνῶσιν κυρίου, δέξασθε αὐτὸν ὡς κύριον.
11.3
11.5 οὐ μενεῖ δὲ «εἰ μη») ἡμέραν μίαν: ἐὰν δὲ ἦ χρεία, καὶ τὴν ἄλλην" τρεῖς δὲ ἐὰν μείνη, ψευδοπροφήτης ἐστίν.
11.6 ᾿Βξερχόμενος δὲ ὁ ἀπόστολος μηδὲν λαμβανέτω εἰ μὴ ἄρτον, ἕως οὗ αὐλισθῇ: ἐὰν δὲ ἀργύριον αἰτῇ, ψευδοπροφήτης ἐστί.
11.7
Καὶ πάντα προφήτην λαλοῦντα ἐν πνεύματι οὐ πειράσετε οὐδὲ διακρινεῖτε: πᾶσα γὰρ ἁμαρτία ἀφεθήσεται αὕτη δὲ ἡ ἁμαρτία οὐκ & φεθήσεται.
11.8 Οὐ πᾶς δὲ ὁ λαλῶν ἐν πνεύματι προφήτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ἐὰν ἔχῃ τοὺς τρόπους κυρίου. ᾿Απὸ οὖν τῶν τρόπων γνωσθήσεται ὁ ψευδὸ προφήτης καὶ ὁ προφήτης.
The Text of the Didache
11.9 Kat πᾶς προφήτης ὁρίζων τράπεζαν ἐν πνεύματι, οὐ φάγεται ἀπ' αὐτῆς, εἰ δὲ μήγε, ψευδοπροφήτης ἐστί.
11.10
Πᾶς δὲ προφήτης διδάσκων τὴν ἀλήθειαν, εἰ ἃ διδάσκει οὐ TOLEL, ψευδοπροφήτης ἐστί.
11.11 Πᾶς δὲ προφήτης δεδοκιμασμένος, ἀληθινός, ποιῶν εἰς μυστήριον κοσμικὸν ἐκκλησίας, μὴ διδάσκων δὲ ποιεῖν, ὅσα αὐτὸς ποιεῖ, οὐ κριθήσεται ἐφ᾽ ὑμῶν: μετὰ θεοῦ γὰρ ἔχει τὴν κρίσιν: ὡσαύτως γὰρ ἐποίησαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι προφῆται.
11.12 Ὅς δ᾽ ἂν εἴπῃ ἐν πνεύματι" δός μοι ἀργύρια ἢ ἕτερά τινα, οὐκ ἀκούσεσθε αὐτοῦ: ἐὰν δὲ περὶ ἄλλων ὑστερούντων εἴπῃ δοῦναι, μηδεὶς αὐτὸν κρινέτω.
12:1 Πᾶς δὲ ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου δεχθήτω: ἔπειτα δὲ δοκὶ μάσαντες αὐτὸν γνώσεσθε, σύνεσιν γὰρ ἕξετε δεξιὰν καὶ ἀριστεράν.
12.2 Εἰ μὲν παρόδιός ἐστιν ὁ ἐρχόμενος, βοηθεῖτε αὐτῷ, ὅσον δύνασθε: οὐ μενεῖ δὲ πρὸς ὑμᾶς εἰ μὴ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας, ἐὰν ἦ ἀνάγκη.
12.3
12.4 Εἰ δὲ οὐκ ἔχει τέχνην, κατὰ τὴν σύνεσιν ὑμῶν προνοήσατε, πῶς μὴ ἀργὸς μεθ' ὑμῶν ζήσεται χριστιανός.
12.5
13:1 Πᾶς δὲ προφήτης ἀληθινὸς, θέλων καθῆσθαι πρὸς ὑμᾶς, ἄξιός ἐστι τῆς τροφῆς αὐτοῦ.
13.2 'Qoattwe διδάσκαλος ἀληθινός ἐστιν ἄξιος καὶ αὐτὸς ὥσπερ ὁ ἐῤ γάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ.
13.3
Πᾶσαν οὖν ἀπαρχὴν γενημάτων ληνοῦ καὶ ἅλωνος, βοῶν τε καὶ προβάτων λαβὼν δώσεις τὴν ἀπαρχὴν τοις προφήταις" αὐτοὶ γάρ εἰσιν οἱ ἀρχιερεῖς ὑμῶν.
13.6 Ωσαύτως κεράμιον οἴνου ἢ ἐλαίου ἀνοίξας, τὴν ἀπαρχὴν λαβὼν δὸς τοῖς προφήταις"
13.7 ἀργυρίου δὲ καὶ ἱματισμοῦ καὶ παντὸς κτήματος λαβὼν τὴν & παρχήν ὡς ἄν σοι δόξη, δὸς κατὰ τὴν ἐντολήν.
14:1 Κατὰ κυριακὴν δὲ κυρίου συναχθέντες κλάσατε ἄρτον καὶ εὐχὰ ριστήσατε, προσεξομολογησάμενον τὰ παραπτώματα ὑμῶν, ὅπως καθαρὰ ἡ θυσία ὑμῶν 4.
14.2
Πᾶς δὲ ἔχων τὴν ἀμφιβολίαν μετὰ τοῦ ἑταίρου αὐτοῦ μὴ σὺ νελθέτω ὑμῖν, ἕως οὗ διαλλαγῶσιν, ἵνα μὴ κοινωθῇ ἡ θυσία ὑμῶν.
14.3
Αὕτη γὰρ ἐστιν ἡ ῥηθεῖσα ὑπὸ κυρίου: ((ἜἘν παντὶ τόπῳ καὶ χρόνῳ προσφέρειν μοι θυσίαν καθαράν. ὅτι βασιλεὺς μέγας εἰμί, λέγει κύριος, καὶ τὸ ὄνομά μου θαυμαστὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι.))
15:1 Χειροτονήσατε οὖν ἑαυτοῖς ἐπισκόπους καὶ διακόνους ἀξίους τοῦ κυρίου, ἄνδρας πραεῖς καὶ ἀφιλαργύρους καὶ ἀληθεῖς καὶ δεδοκὶ μασμένους: ὑμῖν γὰρ λειτουργοῦσι καὶ αὐτοὶ τὴν λειτουργίαν τῶν προφητῶν καὶ διδασκάλων.
15.2 Μὴ οὖν ὑπερίδητε αὐτούς" αὐτοὶ γάρ εἰσιν οἱ τετιμημένοι ὑμῶν μετὰ τῶν προφητῶν καὶ διδασκάλων.
15:9 Ἐλέγχετε δὲ ἀλλήλους μὴ ἐν ὀργῇ, ἀλλ᾽ ἐν εἰρήνῃ, ὡς ἔχετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ' καὶ παντὶ ἀστοχοῦντι κατὰ τοῦ ἑτέρου μηδεὶς λαλείτω μηδὲ παρ᾽ ὑμῶν ἀκουέτω, ἕως οὗ μετανοήσῃ.
15.4 Τὰς δὲ εὐχὰς ὑμῶν. καὶ τὰς ἐλεημοσύνας καὶ πάσας τὰς πράξεις οὕτω ποιήσατε, ὡς ἔχετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ κυρίου ἡμῶν.
16:1
U'pnyopeite ὑπὲρ τῆς ζωῆς ὑμῶν" οἱ λύχνοι ὑμῶν μὴ σβεσθήτωσαν, καὶ αἱ ὀσφύες ὑμῶν μὴ ἐκλυέσθωσαν, ἀλλὰ γίνεσθε ἕτοιμοι" οὐ γὰρ οἴδατε τὴν ὥραν, ἐν ἣ ὁ κύριος ἡμῶν ἔρχεται.
The Text of the Didache
16.2 Πυκνῶς δὲ συναχθήσεσθε ζητοῦντες τὰ ἀνήκοντα ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν' οὐ γὰρ ὠφελήσει ὑμᾶς ὁ πὰς χρόνος, τῆς πίστεως ὑμῶν, ἐὰν μὴ ἐν τῷ ἐσχάτῳ καιρῷ τελειωθῆτε.
16.3 "Ev γὰρ ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις πληθυνθήσονται οἱ ψευδοπροφῆται καὶ οἱ φθορεῖς, καὶ στραφήσονται τὰ πρόβατα εἰς λύκους, καὶ ἡ ἀγάπη στραφήσεται εἰς μῖσος.
16.4 Αὐξανούσης γὰρ τῆς ἀνομίας μισήσουσιν ἀλλήλους καὶ διώξουσι καὶ παραδώσουσι, καὶ τότε φανήσεται ὁ κοσμοπλανὴς ὡς υἱὸς θεοῦ καὶ ποιήσει σημεῖα καὶ τέρατα, καὶ ἡ γῆ παραδοθήσεται εἰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀθέμιτα, ἃ οὐδέποτε γέγονεν ἐξ αἰῶνος.
16.5 Τότε ἥξει ἡ κτίσις τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν πύρωσιν τῆς δοκιμὰ σίας, καὶ σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀπολοῦνται, οἱ δὲ ὑπομείναντες ἐν τῇ πίστει αὐτῶν σωθήσονται ὑπ' αὐτοῦ τοῦ κἁ ταθέματος.
16.6 Καὶ τότε φανήσεται τὰ σημεῖα τῆς ἀληθείας: πρῶτον σημεῖον ἐξ πετάσεως ἐν οὐρανῷ, εἶτα σημεῖον φωνῆς σάλπιγγος, καὶ τὸ τρίτον ἀνάστασις νεκρῶν.
16.7 οὐ πάντων δεί, ἀλλ᾽ ὡς ἐρρέθη: ((Ἤξει 6 κύριος καὶ πάντες οἱ ἅγιοι pet' αὐτοῦ.)) 16.8 Τότε ὄψεται ὁ κόσμος τὸν κύριον ἐρχόμενον ἐπάνω τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ...
ne Ξ ᾿λομβορς ξεὺν ς ; omy Sew hale eset ae ἀμὴν τ eM RN i * ξ J :