బలమైన పునాది

సహోదరుడు బఖ్త్ సింగ్ రచన.

లేఖన పఠనం (HEB 5:11-14; 6: 1-3.)

“ఇంతకాలమునకు మీరు బోధకులై యుండవలసినవారు గాని, దేవుని వాక్యముల మూలతత్వములను మరల ఎవడైన మీకు నేర్పవలసిన అవసరము మీకు కలిగియున్నది”(Heb 5:12). గొప్ప భారంతో అపొస్తలుడు హెబ్రీ విశ్వాసులకు ఈ మాటలు వ్రాస్తున్నాడు. వారు అనేక సంవత్సరాలుగా దేవుని వాక్యాన్ని గొప్ప శక్తితో పొందారు. వారు ఆత్మీయంగా ఎంతో ఎదిగి బోధకులుగా మారవలసినవారు, కానీ వారు శిశువులుగానే ఉండిపోయారు. ఘనమైన ఆహారాన్ని తీసుకోలేని పిల్లల్లాగే, వారు కూడా ఘనమైన ఆహారాన్ని తీసుకోవడానికి సిద్ధంగా లేరు. “అయితే ఘనమైన ఆహారము వాడుకచేత మంచి చెడ్డలను వివేచించుటకు అభ్యాసము కలిగియున్న పెద్దలకే తగియున్నది”(Heb 5:14).

ఈ దినములలో కూడా ప్రపంచంలో అనేక ప్రాంతాలలో విశ్వాసులు చాలాకాలం వరకు ఆత్మీయంగా శిశువులుగానే ఉండిపోతున్నట్లు మనం గమనిస్తున్నాము. బైబిల్ జ్ఞానమంతా ఉన్నప్పటికీ, వారు ఆత్మీయంగా పసిపిల్లలుగానే ఉంటున్నారు. దేవుని లోతైన సంగతుల గురించి వారికి అవగాహన లేదు. పౌలు హెబ్రీ విశ్వాసులతో అనేక సంగతులను పంచుకోవాలని కోరుకున్నాడు కానీ వారి ఆత్మీయ శైశవస్థితి కారణంగా అలా చేయలేకపోయాడు. హెబ్రీయులకు అపొస్తలుడి ప్రధాన సందేశం “గొప్ప రక్షణ” మరియు “గొప్ప రక్షకుడు” గురించే. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన పరలోక ప్రధాన యాజకునిగా ఉన్న గొప్పతనాన్ని, మనకు ఆయన ద్వారా కలిగిన గొప్ప రక్షణను పౌలు మనకు వెల్లడిస్తున్నాడు. హెబ్రీ విశ్వాసులు కేవలం మౌలిక సంగతులే నేర్పించబడే కిండర్ గార్టెన్ తరగతిలోని చిన్న పిల్లల వంటివారు.

ఇప్పుడు ప్రశ్న ఏమిటంటే, వారు ఆత్మీయంగా శిశువులుగానే ఎందుకు ఉండిపోయారు అనేది. ఎందుకంటే రక్షణ యొక్క మౌలిక సూత్రాల గురించి వారికి స్పష్టమైన, నిశ్చయమైన అవగాహన లేదు. పౌలు చెబుతున్నాడు, “దేవుని వాక్యముల మూలతత్వములను మరల ఎవడైన మీకు నేర్పవలసిన అవసరము మీకు కలిగియున్నది; మీరు ఘనమైన ఆహారము తినగలవారు కాక పాలు త్రాగవలసినవారైతిరి” (heb 5:12). కాబట్టి రక్షణ యొక్క ఆధార, మౌలిక, ప్రాథమిక సూత్రాల గురించి మనం స్పష్టంగా, నిశ్చయంగా లేకపోతే మనం ఆత్మీయంగా ఎదగలేము. బలమైన పునాది లేని కట్టడం ఎక్కువకాలం నిలబడదు. తుఫానులు వచ్చినప్పుడు అనేక కట్టడాలు కూలిపోతాయి, ఎందుకంటే వాటికి బలమైన, లోతైన పునాది లేదు. మనం ఈ భూమిపై ఉన్నంతకాలం అనేక తుఫానులు ఎదురవుతాయని ప్రభువు తన వాక్యంలో మనలను హెచ్చరించాడు. మత్తయి 7:27లో, ఇసుకపై కట్టిన ఇంటికి ఏమి జరిగిందో మనం స్పష్టంగా చూస్తాము. మనం బలమైన పునాదిపై లేకపోతే ఆ ఇంటిలాగే మనం కూడా కూలిపోతాము. అనేకమంది విశ్వాసులు కష్టాలు, బాధలు, పరీక్షలు ఎదురైనప్పుడు తమ విశ్వాసాన్ని కోల్పోతున్నారు. వారు కలత చెంది, తప్పుడు బోధల ద్వారా లేదా లోకసంబంధమైన ఆకర్షణల ద్వారా సులభంగా దూరమవుతారు. మన జీవితకాలంలో మనం ఎదుర్కోవలసినవి అనేక తుఫానులను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది, అందుకే మనం బలమైన పునాదిపై ఉన్నామో లేదో నిర్ధారించుకోవాలి.

మొదటగా మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అనే పునాదిపై నిర్మించబడ్డామో లేదో నిర్ధారించుకోవాలి “ఏలయనగా మేము దేవునికి తోడుపనివారము; మీరు దేవుని పొలము, దేవుని కట్టడము. దేవుడు నాకు అనుగ్రహించిన కృపచొప్పున జ్ఞానముగల ప్రధానశిల్పినైవుండి నేను పునాది వేసితిని, మరియొకడు దానిమీద కట్టుచున్నాడు, అయితే ప్రతివాడును తానేలాగు కట్టుచున్నాడో అది జాగ్రత్తగా చూచుకొనవలెను. ఏలయనగా వేయబడిన పునాదికి అదనముగా మరి యొక పునాదిని ఎవడును వేయలేడు; ఆ పునాది యేసుక్రీస్తే” (I Cor 3:9-11).

సజీవుడైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుతో మనకు నిశ్చయమైన, వ్యక్తిగతమైన, సజీవమైన అనుభవం ఉందని నిర్ధారించుకోవాలి. ఆయనలో మనకు కలిగిన రక్షణ అనుభవాలను నిర్ధారించుకున్న తరువాత, మనం అపొస్తలుల మరియు ప్రవక్తల పునాదిపై నిర్మించబడాలి. “అపొస్తలులు మరియు ప్రవక్తలు అను పునాదిమీద మీరు కట్టబడియున్నారు; యేసుక్రీస్తే ముఖ్యమైన మూలరాయిగా ఉన్నాడు; ఆయనలో కట్టడమంతయు చక్కగా అమర్చబడి ప్రభువునందు పరిశుద్ధమైన దేవాలయమగుటకు వృద్ధిపొందుచున్నది; ఆయనలో మీరు కూడా ఆత్మ ద్వారా దేవుని నివాససథలముగా కట్టబడుచున్నారు”(Eph 2:20-22). లేఖనాలలో అపొస్తలులు, ప్రవక్తలు మనకు బోధించినదానిని మనం అనుసరిస్తాము. అదే మన పరలోక క్రమం. ఆ దైవిక క్రమాన్ని, పరలోక ప్రణాళికను మనం మార్చలేము, ఎందుకంటే మన ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు అవసరమైన అన్ని సూచనలు మనకు చాలా స్పష్టంగా ఇవ్వబడ్డాయి. ఈ పునాదిపైకి ఎలా రావాలో పౌలు హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో చూపిస్తున్నాడు. మీరు పరిపూర్ణతకు సాగిపోవాలంటే రక్షణ బోధ యొక్క ప్రాథమిక, మౌలిక, ఆధార సూత్రాల గురించి స్పష్టంగా, నిశ్చయంగా ఉండండి. “కావున క్రీస్తునుగూర్చిన ఆదిబోధను విడిచిపెట్టి, చచ్చిన క్రియలను విడిచి పశ్చాత్తాపము, దేవుని యెడల విశ్వాసము, బాప్తిస్మముల భోధ, హస్తనిక్షేపణము, మృతుల పునరుత్థానము, నిత్యమైన తీర్పు అను వీటిని మరల పునాదిగా వేయక పరిపూర్ణతవైపు సాగిపోదము” (Heb 6:1-2).

ఇక్కడ అపొస్తలుడు రక్షణ బోధ యొక్క ఆరు మౌలిక, ప్రాథమిక సూత్రాల గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. మొదటిది చచ్చిన క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపం; రెండవది దేవుని యెడల విశ్వాసం; మూడవది బాప్తిస్మం; నాలుగవది చేతులుంచుట; ఐదవది మృతుల పునరుత్థానం; ఆరవది నిత్య తీర్పు. వీటిని రెండేసి చొప్పున మూడు గుంపులుగా విభజించవచ్చు, ఎందుకంటే అవి కలిసి ఉంటాయి — పశ్చాత్తాపం, విశ్వాసం కలిసి ఉంటాయి; అలాగే, బాప్తిస్మం, చేతులుంచుట కలిసి ఉంటాయి; మృతుల పునరుత్థానం, నిత్య తీర్పు కలిసి ఉంటాయి.

1. పశ్చాత్తాపం.

మొదటగా పశ్చాత్తాపం అంటే ఏమిటో చూద్దాం. మంచి క్రియల ద్వారా మనం ఎన్నటికీ నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేమని మనం గ్రహించాలి. ఎంత కష్టపడినా ఎవరూ తన స్వంత ప్రయత్నాల ద్వారా న్యాయవంతుడుగా లేదా నీతిమంతుడుగా కాలేడు. కానీ విశ్వాసం ద్వారా ఎవరైనా నీతిమంతుడు కాగలడు. మనం కేవలం విశ్వసించాలంతే. ఇది క్రియల ద్వారా కాదు “ఏలయనగా కృపచేతనే విశ్వాసము ద్వారా రక్షింపబడియున్నారు; ఇది మీవలన కలిగినది కాదు, దేవుని వరమే; అది క్రియలవలన కలిగినది కాదు, కాబట్టి ఎవడును అతిశయపడ వీలులేదు” Eph 2:8-9। మనలో ఎవరూ సుదీర్ఘమైన ప్రార్థనల ద్వారా గానీ, ఉపవాసం ద్వారా గానీ, బైబిల్ జ్ఞానం ద్వారా గానీ, బాధలు ద్వారా గానీ, మరే ఇతర కార్యకలాపం ద్వారా గానీ దేవుని ముందు న్యాయవంతులుగా లేదా నీతిమంతులుగా కాలేము. మనం గుర్తుంచుకోవలసిన మొట్టమొదటి విషయం ఇదే. సాధారణ జీవితాన్ని గడపడం ద్వారా లేదా ప్రభువు బల్లలో పాల్గొనడం ద్వారా తాము మరింత నీతిమంతులుగా మారగలమని చాలామంది అనుకుంటారు. సజీవుడైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తానే మన నీతి. “ఆయనవలననే మీరు క్రీస్తుయేసునందున్నారు; ఆయన మనకు దేవునివలన జ్ఞానమును నీతియు పరిశుద్ధతయు విమోచనమునైయుండెను” (I Cor 1:30). మన పాపాలకు ఆయన పూర్తి వెలను చెల్లించాడు. ఆయన మన తీర్పును, శిక్షను, దండనను తనపై వేసుకున్నాడు, కాబట్టి చచ్చిన క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపపడండి. యూదజాతి తమ స్వనీతి, ఉన్నతమైన నైతిక ప్రమాణాల కారణంగా ఆత్మీయంగా గుడ్డిదని మనం కనుగొంటున్నాము. Romans 4:5 లో చెప్తుంది, “అయితే క్రియలు చేయనివాడైయుండియు, భక్తిహీనుని నీతిమంతునిగా తీర్చు దేవుని యందు విశ్వాసముంచువానికి అతని విశ్వాసము నీతిగా ఎంచబడును”. ఈ విషయంలో మనం చాలా స్పష్టంగా ఉండాలి. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తే జీవముగల దేవుడు. ప్రభువు బల్లలో పాల్గొన్నప్పుడు, ఆయనే మన ఆహారమని మనం సాక్ష్యమిస్తాము. ఆయనే మన జీవం, ఆయనే మన నీతి. మనం ఆయన నీతిని నిరంతరం స్వీకరించుకోవాలి. విశ్వాసం ద్వారా ఆయన జీవాన్ని స్వీకరించుకోవడం ద్వారానే మనం మరింత నీతిమంతులుగా మారతాము. లేకపోతే, మనం పరిశుద్ధులుగా మారడానికి పోరాడుతూ, కష్టపడుతూనే ఉండి, పదేపదే ఓడిపోతాము. అందుకే చాలామంది దండనలో పడిపోతున్నారు. వారు నీతిమంతులు కావడానికి చాలా కష్టపడతారు కానీ నీతిమంతులు కాలేరు. నీతిమంతులు కావడానికి మన ప్రయత్నాలు చచ్చిన క్రియల వంటివి. కాబట్టి నీతిమంతులు కావడానికి మనం చావవలసిన మొదటి విషయం అలాంటి చచ్చిన క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపపడడమేనని పౌలు చెప్తున్నాడు. ప్రభువు మన స్థానంలో నిలిచి, మన తీర్పును, శిక్షను భరించాడని, ఆయనే మన నీతి అని మనం హృదయపూర్వకంగా నమ్ముతాము. విశ్వాసం ద్వారా మనం ఆయన జీవాన్ని ఇంకా ఇంకా ఎక్కువగా పొందాలి. మనం ఓడిపోయిన ప్రతిసారీ, “ప్రభువా, నేను నాలో అతిశయపడడం లేదు. నువ్వే నా జీవం, నా నీతివి” అని చెప్పాలి. అదే రక్షణ యొక్క మొట్టమొదటి, మౌలిక, ఆధార సూత్రం.

2. విశ్వాసం.

ఇప్పుడు రక్షణ బోధ యొక్క రెండవ మౌలిక, ఆధార సూత్రం విశ్వాసం. మనకు దేవుని యెడల విశ్వాసం ఉండాలి. ప్రతిదానికీ మనకు విశ్వాసం అవసరం. ప్రార్థనకు మనకు విశ్వాసం అవసరం. ఆయన జీవాన్ని పొందడానికి మనకు విశ్వాసం అవసరం. లేకపోతే మనం చేసేదంతా విఫలమవుతుంది. అందుకే అనేక సందర్భాలలో ప్రభువు రోగులతో, “నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది” అని చెప్పాడు(Luke 7:15, 8:48, 17:19, 18:42). మత్తయి 9:2 ప్రకారం, పక్షవాతరోగిని మోసుకొచ్చినవారి విశ్వాసాన్ని చూసి, ప్రభువు అతనిని స్వస్థపరిచాడు. కనబడని విషయాలను మనం విశ్వాసం ద్వారానే అర్థం చేసుకోగలం. “నమ్మిన సంగతులు themyగా ఉన్నవను నిశ్చయత విశ్వాసమే, అదియే కనబడని కార్యముల రుజువు”(Heb 11:1). వాస్తవమైన కానీ కనబడని విషయాలను కంటికి కనబడేదానితో అర్థం చేసుకోలేము. మనం ఎంత తెలివైనవారైనా, అవి మనకు రహస్యాలుగానే ఉంటాయి, కానీ విశ్వాసం ద్వారా మనం పరలోక రహస్యాలను, కనబడని విషయాలను అర్థం చేసుకోగలం. విశ్వాసం ద్వారానే మన ప్రార్థనలకు జవాబు లభిస్తుంది. విశ్వాసం ద్వారానే మనం ఆయన శక్తిని అనుభవిస్తాము. అంతా విశ్వాసం ద్వారానే. ఈ విధంగా ప్రార్థనా జీవితం, బైబిల్ అధ్యయనం లేదా మరే ఇతర సేవకైనా విశ్వాసం ఎలా మౌలిక, ఆధార సూత్రమో మనం చూస్తాము. విశ్వాసం ద్వారానే మనం ప్రభువుకు విధేయత చూపి, ఆయనను వెంబడిస్తాము, తన విశ్వాసం కారణంగానే అతడు ప్రభువును వెంబడించాడు (మత్తయి 9:9). “ప్రభువా, నా వ్యాపారం సంగతేమిటి? నా ప్రజల సంగతేమిటి?” అని అతడు ప్రభువుతో వాదించలేదు, ప్రశ్నించలేదు. కానీ వెంటనే విశ్వాసంతో ప్రభువును వెంబడించాడు.

ప్రభువు తన సేవ కోసం నన్ను పిలిచినప్పుడు, నా స్వంత లోపాల కారణంగా నేను ఆయనను ఎలా సేవించగలనో నాకు అర్థం కాలేదు. కానీ నేను నత్తిగా మాట్లాడినా, తడబడినా, ఆయన నాకు సహాయం చేయగలడని నేను నమ్మాను. నా బహిరంగ పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడు నేను చాలా తీవ్రంగా ప్రార్థించవలసి వచ్చింది.

అప్పుడు ప్రభువు మత్తయి 10లో తన వాగ్దానాన్ని నా దృష్టికి తెచ్చాడు:

20. “ఏలయనగా మాటలాడువారు మీరు కారు; మీ తండ్రి ఆత్మయే మీలో మాటలాడును.” నేను దానిని నమ్మాను. ఒకరోజు దాదాపు ఏడువందల మంది గుమిగూడిన చాలా పెద్ద సభ ముందు నేను నిలబడవలసి వచ్చింది. వారి ముఖాలు చూడగానే నేను వణకడం మొదలుపెట్టాను. నా చేతిలో ఉన్న బైబిల్ వణుకుతోంది. కాబట్టి నేను, “ప్రభువా, నన్ను కరుణించు. నా పెదవులను, నాలుకను, గొంతును తాకు” అని ప్రార్థించాను. నేనేమి మాట్లాడబోతున్నానో నాకు తెలియదు, కానీ ప్రభువు నన్ను తాకాడు, కొన్ని వచనాలు, అధ్యాయాలు నా జ్ఞాపకానికి వచ్చాయి. నేను పాఠశాలలకు, కళాశాలలకు, విశ్వవిద్యాలయాలకు, మురికివాడలకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది. మురికివాడలకు వెళ్ళి అక్కడి ప్రజలను చూసినప్పుడు, నేను భయంతో నిండిపోయాను, ఎందుకంటే వారు నా వైపు చూడను కూడా చూడలేదు. బదులుగా వారు నన్ను ఎగతాళి చేశారు మాత్రమే. కాబట్టి ప్రభువును నన్ను కరుణించి సహాయం చేయమని అడగవలసి వచ్చింది. నా స్వంత లోపాలు, బలహీనతలు నాకు తెలుసు. అందుకే ప్రతిసారీ నేను విశ్వాసంతో ఆయనను పిలిచినప్పుడు, ఆయన నాకు సహాయం చేశాడు.

మన ఆత్మీయ జీవితం విశ్వాసం ద్వారానే జీవించబడుతుంది. విశ్వాసం ద్వారానే మనం సాతానును బంధిస్తాము. విశ్వాసం ద్వారానే మనం దేవుని వాగ్దానాలను క్లెయిమ్ చేసుకుంటాము. విశ్వాసం ద్వారానే మనం నిత్య జీవాన్ని పొందగలం. అందుకే పశ్చాత్తాపం, విశ్వాసం కలిసి ఉంటాయి. విశ్వాసం లేనివారు ఆత్మీయంగా ఎదగలేరు. అనేకమంది ప్రచారకులకు విశ్వాసం లేదు. వారు పెద్ద పెద్ద సభలను, ప్రచార కార్యక్రమాలను నిర్వహించినప్పటికీ, డబ్బు కావాలనుకున్నప్పుడు వారు అడుక్కోవడం మొదలుపెడతారు. అక్కడే వారు తప్పుదారిలో వెళ్తారు. డబ్బు సంపాదించడానికి వారికి అనేక పథకాలు, ఉపాయాలు ఉన్నాయి. సువార్త ప్రచార కార్యక్రమాలు ప్రణాళిక చేసినప్పుడు, వారు నెలలతరబడి ఉత్తరాలు రాస్తూ, డబ్బు కోసం సూచనలు ఇస్తూనే ఉంటారు. అది విశ్వాసం కాదు. మన ప్రభువుపై సజీవమైన, బలమైన విశ్వాసం కలిగి ఉండడం ద్వారా మనం ఆయన సంపూర్ణ శాంతిని అనుభవించి, మన అవసరాలన్నీ తీర్చబడతాయి.

3. బాప్తిస్మం.

బాప్తిస్మం రక్షణ యొక్క తరువాతి మౌలిక, ఆధార సూత్రం (Heb 6:2). దీని ఆవశ్యకత, ప్రాముఖ్యత గురించి అనేకమంది విశ్వాసులకు తెలియదు. మన శరీరంలో కొన్ని విటమిన్లు లోపిస్తే, మనం అనారోగ్యానికి గురవుతాము. దక్షిణ భారతదేశంలో మంచి వాతావరణం ఉన్న కారణంగా వేసవి సెలవులకు అనేకమంది కొండ ప్రాంతాలకు వెళ్తారు. సంవత్సరాల క్రితం, అక్కడి ప్రజలు ఏదో చర్మవ్యాధితో బాధపడుతున్నట్లు కనుగొన్నారు. కారణం తెలియలేదు. వాతావరణం బాగుంది, నీరు బాగుంది, మంచి ఆహారం సమృద్ధిగా ఉంది, అయినా ప్రజలు అనారోగ్యానికి గురవుతున్నారు. చాలా పరిశోధన తరువాత, నీటిలో కాల్షియం లేదని కనుగొన్నారు, తాగునీటిలో కాల్షియం కలిపినప్పుడు, వారు స్వస్థత పొందారు. అలాగే, కాల్షియం లేదా ఫాస్పరస్ లేదా ఇనుము లేదా విటమిన్ల లోపం శరీరంలో అనారోగ్యాన్ని కలిగిస్తుందని మనం చూస్తాము. అదే విధంగా, బాప్తిస్మ జలాల్లో మనం విధేయత చూపకపోతే మనం ఆత్మీయంగా ఎదగలేము. రక్షణ యొక్క ఇతర మౌలిక, ఆధార సూత్రాల వలెనే బాప్తిస్మం కూడా ప్రాముఖ్యమైనది. విశ్వాసులను దీని గురించి గుడ్డిగా ఉంచడానికి శత్రువు అనేక ఉపాయాలు ఉపయోగిస్తాడు. కొంతమంది విశ్వాసులు బాప్తిస్మం అవసరం లేదని, పునర్జన్మ పొందితే అది చాలని చెబుతారు. నామమాత్రపు క్రైస్తవులకు బాప్తిస్మం కేవలం ఒక ఆచారం మాత్రమే, కానీ విశ్వాసులకు అది ఒక సాక్ష్యం. బాప్తిస్మం ద్వారానే ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుతో ఆయన మరణం, సమాధి, పునరుత్థానంలో మనకున్న ఐక్యతను మనం బయలుపరచడం ద్వారా అర్థం చేసుకుంటాము.

నా మారుమనస్సు తరువాత, రెండు సంవత్సరాల పాటు నేను బాప్తిస్మం గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు. నేను ప్రతిరోజూ బైబిల్ చదివేవాడిని. కొన్నిసార్లు నేను బైబిల్‌తో రోజంతా గడిపేవాడిని, కానీ అది అవసరం లేదని అనుకుని బాప్తిస్మం తీసుకోలేదు. 1932 ఫిబ్రవరి నెలలో ఒక శనివారం ఉదయం నేను నా నిశ్శబ్ద సమయం గడుపుతుండగా ప్రభువు నాతో Matthew 3:13 ద్వారా మాట్లాడాడు. “అప్పుడు యేసు యోహాను వలన బాప్తిస్మము పొందుటకు గలిలయనుండి యొర్దాను దగ్గరకు అతని యొద్దకు వచ్చెను.” ప్రభువు నాతో స్పష్టంగా, “నువ్వు నీ రక్షకుని కంటే ఏవిధంగానైనా గొప్పవాడివా?” అని అన్నాడు. నేను, “ప్రభువా, నేను అలా అనలేదు” అని జవాబిచ్చాను. ఆయన, “అయితే బాప్తిస్మం సంగతేమిటి?” అని అన్నాడు. నేను పునర్జన్మ పొందాననీ, ప్రతిచోటా నా సాక్ష్యాన్ని ఇస్తున్నాననీ అనుకుని బాప్తిస్మం అంత ప్రాముఖ్యం కాదని భావిస్తూ వచ్చాను. కానీ ప్రభువు తనకు ఏమాత్రం అవసరం లేకపోయినా నా కోసమే ఆయన బాప్తిస్మం పొందాడని నాతో చాలా స్పష్టంగా చెప్పాడు, ఆయనకు అలా చేయవలసిన అవసరం లేకపోయినా. మరుసటిరోజే నేను బాప్తిస్మం తీసుకున్నాను. ఆరోజు నేనే స్వయంగా సభను నడిపించాను, ఆ సభలోనే నేను బాప్తిస్మం తీసుకున్నాను. నీటి నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు నేను గొప్ప ఆనందంతో నిండిపోయాను, ఆరోజు నుండి బైబిల్ నాకు క్రొత్త పుస్తకమైంది. ప్రార్థనలో, సాక్ష్యమివ్వడంలో నేను చాలా స్వేచ్ఛను అనుభవించాను, ప్రతిదీ నాకు క్రొత్తగా మారింది. సువార్తల్లో, పత్రికల్లో బాప్తిస్మం గురించి యాభైఒక్క సూచనలు ఉన్నాయని నేను కనుగొన్నాను. వాటన్నింటినీ కలిపి నేను అధ్యయనం చేశాను.

ఇప్పుడు హెబ్రీ.6:2లో బాప్తిస్మముల భోధ అని మనం చదువుతాము. ఇది “బాప్తిస్మములు” అని ఎందుకు వ్రాయబడింది? మనం పునర్జన్మ పొందినప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా మనం ఒకే శరీరంలోకి బాప్తిస్మం పొందుతాము. అది మొదటి బాప్తిస్మం. “మనమందరము యూదులమైనను గ్రీసుదేశస్థులమైనను దాసులమైనను స్వతంత్రులమైనను, యేకాత్మయందు ఏక శరీరముగా బాప్తిస్మము పొందితివిు, అందరమును ఏకాత్మను పానము చేసినవారమైతివిు” (1 కొరిం.12:13). రెండవది జల బాప్తిస్మం.

బైబిల్‌లో బాప్తిస్మం అనే పదం ఎన్నడూ నింపడం అనే అర్థంలో ఉపయోగించబడలేదు. బాప్తిస్మం అంటే కడుగుట లేదా ముంచుట లేదా స్నానం చేయుట. మనం స్నానం చేసినప్పుడు మన శరీరమంతా కడుగుతాము. మన చేతులను లేదా కాళ్ళను మాత్రమే కడిగితే, అది స్నానం కాదు. అదేవిధంగా, బాప్తిస్మంలో మనం నీటిలో ముంచబడతాము, దాని ద్వారా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన పాపాలన్నింటినీ పూర్తిగా కడిగివేశాడని మనం సాక్ష్యమిస్తాము.

రెండవది, బాప్తిస్మం ద్వారా మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరణం, సమాధి, పునరుత్థానంలో మనకున్న ఐక్యతను ప్రకటిస్తాము. “యేసుక్రీస్తులోనికి బాప్తిస్మము పొందిన మనమందరమును ఆయన మరణములో పాలుపొందుటకు బాప్తిస్మము పొందితిమని మీరెరుగరా? కాబట్టి తండ్రి మహిమవలన క్రీస్తు మృతులలోనుండి యేలాగు లేపబడెనో ఆలాగే మనమును నూతనజీవము పొందినవారమై నడుచుకొనునట్లు మనము బాప్తిస్మమువలన మరణములో పాలుపొందుటకై ఆయనతోకూడ పాతిపెట్టబడితివిు. మనము ఆయన మరణ పోలికయందు ఐక్యమైనవారమైతిమా ఆయన పునరుత్థానమందు కూడ ఆయనతో ఐక్యమైనవారమవుదుము” (Romans 6:3-5). ఇప్పటికే మనం చూసినట్లుగా, మనం రక్షింపబడినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా క్రీస్తు శరీరంలోకి బాప్తిస్మం పొందుతాము, అంటే మనం ఆయనతో జతచేయబడ్డామని అర్థం. మనం ఆయన శరీరంలో అవయవాలవుతాము, ఆయన జీవం మనలో ప్రవహించడం ప్రారంభమవుతుంది. జల బాప్తిస్మంలో మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుతో ఈ ఆత్మీయ ఐక్యతను ప్రకటిస్తాము. ఆయన మన సృష్టికర్త, ఆయన మనకు తన జీవాన్ని ఇచ్చాడు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే మన జీవం ఆయనలో ఉండేది. “ఆయనయందు జీవముండెను; ఆ జీవము మనుష్యులకు వెలుగైయుండెను”(John 1:4). అందుకే ఆయన మరణించినప్పుడు, మనం కూడా ఆయనతో మరణించాము. ఆయన సమాధి చేయబడినప్పుడు, మనం సమాధి చేయబడ్డాము. ఆయన మళ్ళీ లేచినప్పుడు, మనం కూడా ఆయనతో లేపబడ్డాము.

ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుతో మన ఐక్యతను ఇలా వివరించవచ్చు. బిడ్డను కనబోతున్న ఒక స్త్రీ మరణిస్తే, ఆమె గర్భంలోని బిడ్డ కూడా మరణిస్తుంది. ఆమెను సమాధి చేసినప్పుడు, ఆ బిడ్డ కూడా సమాధి చేయబడుతుంది. ఏదైనా అద్భుతం ద్వారా ఆ స్త్రీ మళ్ళీ బ్రతికించబడితే, ఆమె గర్భంలోని బిడ్డ కూడా బ్రతికించబడుతుంది. మన జీవం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తులో ఉంది. అందుకే మనం ఆయన మరణంలో, సమాధిలో, పునరుత్థానంలో ఆయనతో ఐక్యమై ఉన్నాము. మన ప్రభువుతో ఈ ఏకత్వాన్ని ప్రకటించడానికే మనం బాప్తిస్మం పొందుతాము.

విశ్వాసం ద్వారా మనం ప్రభువైన యేసుతో మన ఆత్మీయ ఐక్యతను సంపూర్ణంగా అనుభవించగలం. ఆయన చాలా సంవత్సరాల క్రితం మరణించాడు అయినా ఇప్పటికీ మనం దానివల్ల ప్రయోజనం పొందగలం. ఆయన మరణ శక్తి ద్వారా, మన పాత స్వభావానికి మనం చావగలం. మన స్వంత సంకల్ప శక్తితో మనం దానికి చావలేము. చెడు కోపం, అసూయ, గర్వం, ద్వేషం వంటి మన అన్ని బలహీనతలకు, మన అన్ని వైఫల్యాలకు మనం విశ్వాసంతో, “ప్రభువైన యేసూ, ఈ బలహీనతలు నాలో ఉన్నాయని నేను చూస్తున్నాను. దయచేసి నా సందేహాలను, భయాలను తీసివేయి. నీ మరణ శక్తి ద్వారా నా బలహీనతలకు, ఆలోచనలకు, కోరికలకు, ప్రణాళికలకు నేను చావాలనుకుంటున్నాను. అలాగే, నీ సమాధి శక్తి ద్వారా నా కోరికలన్నీ, బలహీనతలన్నీ సమాధి చేయబడాలని కోరుకుంటున్నాను. అదే విశ్వాసంతో, నీ పునరుత్థాన శక్తిని నాలోకి పొందాలనుకుంటున్నాను” అని చెప్పాలి. ఆయన మరణం, సమాధి, పునరుత్థాన శక్తిని మనం అలాగే స్వీకరించుకోవాలి. ఆయన మరణానికి నిత్యమైన, స్థిరమైన విలువ ఉంది. ఆయన మాటలు నిత్యమైనవి, ఆయన పనులు కూడా నిత్యమైనవి, ఎందుకంటే ఆయన నిత్యుడు. ఆయన మరణం ఆయనకు ముందు జీవించినవారికి, ఆయన తరువాత జీవించేవారికి కూడా ప్రయోజనం చేకూరుస్తుంది.

ప్రతిరోజూ మనం విశ్వాసం ద్వారా ప్రభువైన యేసు మరణ శక్తిని మన ఆలోచనలకు చావడానికి, ఆయన సమాధి శక్తిని వాటిని మరచిపోవడానికి, ఆయన పునరుత్థాన శక్తిని పాపం, శోధనలపై విజయం కోసం క్రొత్త జీవాన్ని పొందడానికి మనలో స్వీకరించుకుంటాము. ఈ ప్రయోజనం కోసమే మనం బాప్తిస్మం పొంది, ఈ మూడు రెట్ల విధానంలో ప్రభువుతో మన ఆత్మీయ ఏకత్వాన్ని అనుభవించడం నేర్చుకోవాలి. బాప్తిస్మం ఒక వేడుక కాదు, ఒక సాక్ష్యం. బాప్తిస్మంలో విధేయత చూపనివారు ఓడిపోయిన జీవితాలు గడుపుతారు. వారు విజయం కోసం సంకల్ప శక్తిపై లేదా ఉపవాసంపై లేదా సుదీర్ఘమైన ప్రార్థనలపై ఆధారపడతారు, కానీ వారు ఓడిపోతారు. ప్రభువుతో మన ఏకత్వం ద్వారానే మనకు విజయం లభిస్తుంది. జల బాప్తిస్మం ద్వారా మనం మన ప్రభువుతో ఆత్మీయంగా ఐక్యమై ఉన్నామని ప్రకటిస్తాము. అందుకే బాప్తిస్మం ఒక మౌలిక సూత్రం, ఇది క్రీస్తు సంపూర్ణతలో మనకున్న భాగాన్ని అనుభవించడానికి మనకు సహాయపడుతుంది.

4. చేతులుంచుట.

రక్షణ యొక్క నాలుగవ మౌలిక, ఆధార సూత్రం చేతులుంచుట (Heb 6:2). బైబిల్‌లో చేతులుంచుట సంబంధాలు, ఏకత్వం, సమానత్వం, గుర్తింపు వంటి వివిధ ప్రయోజనాల కోసం ఉపయోగించబడింది. చేతులుంచుటకు సంబంధించిన మొదటి ప్రస్తావన genesis 48:14లో కనబడుతుంది. “ఇశ్రాయేలు మనష్షే తన జ్యేష్ఠుడైనను తన కుడిచేతిని చిన్నవాడైన ఎఫ్రాయిము తలమీద నుంచి తన చేతులను కావాలని మార్చి తన యెడమచేతిని మనష్షే తలమీద ఉంచెను.” యాకోబు తన మనుమల మీద చేతులుంచి వారిని ఆశీర్వదించాడు.

యోసేపు ఐగుప్తులో చాలా గొప్ప, ధనవంతుడైన వ్యక్తిగా మారాడు; అతడు ఫరో తరువాతి స్థానంలో ఉన్నాడు, అయినా అతడు తన పేద తండ్రి యాకోబు ముందుకు తన కుమారులను తీసుకువచ్చాడు, తద్వారా అతడు వారిని ఆశీర్వదించగలడు. అతడు లోకసంబంధమైన ఆశీర్వాదం కోసం వారిని తీసుకురాలేదు. భౌతికంగా యోసేపు యాకోబు కంటే చాలా ధనవంతుడు అయినప్పటికీ, దేవుడు అబ్రాహాముకు, అతని సంతానానికి ఏడు రెట్ల ఆశీర్వాదాన్ని వాగ్దానం చేశాడని అతనికి తెలిసినందున అతడు తన కుమారులను తన తండ్రి యాకోబు వద్దకు తీసుకువచ్చాడు (gen. 12:2- 3).

లోకసంబంధమైన ప్రజల ద్వారా మోసపోయే విశ్వాసులు అనేకమంది ఉన్నారు. వారు లోక మార్గాల్లో నడుస్తారు. దేవుని సంగతుల కంటే విందులు, పిక్నిక్‌ల మీద వారికి ఎక్కువ ఆసక్తి ఉంటుంది. అందుకే వారు ఆత్మీయంగా ఎదగరు. విశ్వాసులుగా మనం లోకసంబంధమైన ప్రజలతో ఎలాంటి సహవాసం కలిగి ఉండలేము. వారి లోకసంబంధమైన కార్యకలాపాల్లో మనకు ఎలాంటి భాగం ఉండకూడదు. వారి పట్ల మనం దయగా, మర్యాదగా ఉండగలం, కానీ మన సహవాసం దేవుని ప్రజలతో మాత్రమే ఉండాలి, వారు పేదవారైనా, నిరక్షరాస్యులైనా, ఎందుకంటే వారు మన ప్రజలు. కాబట్టి బాప్తిస్మం తరువాత చేతులుంచడం ద్వారా, మనం దేవుని ప్రజలతో గుర్తించబడ్డామని కలిసి ప్రకటిస్తాము.

నా జీవితంలోని ఒక సంఘటన నాకు గుర్తుంది. నా కళాశాల రోజుల్లో నాకు చాలా మంచి స్నేహితుడు ఉండేవాడు. నేను కెనడా నుండి భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతనిని చూడటానికి వెళ్ళాను. అప్పటికి అతడు చాలా ధనవంతుడైయ్యాడు. అతడు కొన్ని రోజులు తనతో గడపమని నన్ను కోరాడు. అతడు నా పట్ల చాలా దయగా ఉండి, నన్ను చాలా సౌకర్యంగా ఉంచాడు, కానీ అతని ఇంటిలో నేను కేవలం అపరిచితునిలాగే భావించాను. నేను అతనితో ప్రార్థించలేకపోయాను లేదా దేవుని గురించి అతనితో మాట్లాడలేకపోయాను. నా నిశ్శబ్ద సమయం కోసం నేను సరైన స్థలం కూడా కనుగొనలేకపోయాను. కాబట్టి ప్రతిరోజూ ఉదయం, నేను సమీపంలోని ఒక పొలానికి వెళ్ళేవాడిని. ఒకరోజు నా నిశ్శబ్ద సమయం ముగించిన తరువాత, పొలం అవతలి వైపు నుండి ఏదో పాట వినిపించింది. నేను ఆ దిశగా వెళ్ళి బురద, గడ్డితో చేసిన చాలా చిన్న గుడిసెను చూశాను. నేను అక్కడ నిలబడి కుటుంబం క్రిస్మస్ పాట పాడటం విన్నాను. నేను అక్కడ నిలబడి ఉండడం చూసి, ఒక వ్యక్తి బయటకు వచ్చి, “అయ్యా, మీరు ఎవరినైనా చూడాలనుకుంటున్నారా?” అని అడిగాడు. నేను, “లేదు, నేను క్రైస్తవుడిని. క్రైస్తవ గీతం పాడటం విన్నాను, నా హృదయం మీ వైపు ఆకర్షితమైంది” అని చెప్పాను. అతడు, “దయచేసి లోపలికి రండి” అని అన్నాడు. నేను లోపలికి వెళ్ళాను. అది చిన్న గుడిసె. సామాను ఏమీ లేదు. నేను నేలపై కూర్చున్నాను, కానీ నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. నా స్నేహితుడు నా పట్ల చాలా మంచిగా ఉన్నప్పటికీ, అతని ఇల్లు ఖరీదైన సామానుతో అలంకరించబడి, ప్రతిదీ చాలా అద్భుతంగా ఉన్నప్పటికీ, నేను ఇంకా అపరిచితునిలాగే భావించాను. కానీ ఈ వ్యక్తిని నేను మొదటిసారి కలిశాను; నాకు అతని పేరు కూడా తెలియదు. అతడు చాలా, చాలా పేదవాడు, నెలకు కేవలం రూ.10/- మాత్రమే సంపాదిస్తున్నాడు, అయినా మేము కలిసి పాడుకున్నాము, కలిసి ప్రార్థించుకున్నాము కాబట్టి నేను అతనితో సంతోషంగా ఉన్నాను. “నా ప్రజలను నేను కనుగొన్నాను” అని నేను నాకు నేనే చెప్పుకున్నాను. మనం దేవునికి, ఆయన ప్రజలకు చెందినవారము. తమ లోకసంబంధమైన స్నేహితుల ద్వారా ఆకర్షితులయ్యేవారు ఆత్మీయంగా ఎదగరు.

యోసేపు తన ఇద్దరు కుమారులను యాకోబు ముందుకు తీసుకువచ్చినప్పుడు, అతడు వారిపై చేతులుంచాడు. అలా చేయడం ద్వారా, అతడు ఆ పిల్లలను తన మొత్తం కుటుంబంతో గుర్తించాడు, “మీరు ఐగుప్తులో పుట్టినప్పటికీ నా పిల్లలు. మీరు నా కుటుంబానికి చెందినవారు. దేవుడు అబ్రాహాముకు, అతని సంతానానికి ఇచ్చిన ఆశీర్వాదంలో ఇప్పుడు మీకు సమానమైన భాగం ఉంది” అని చెప్పాడు. వారిపై చేతులుంచడం ద్వారా అతడు వారికి ఇలా కూడా గుర్తుచేశాడు, “ఇప్పుడు, నా మనుమలారా, ఐగుప్తు, దాని సంపద, మహిమల ద్వారా మోసపోవద్దు. దేవుడు మీకు అబ్రాహాము ఇతర పిల్లలతో పాటు గొప్ప ఆత్మీయమైన, నిత్యమైన వారసత్వాన్ని ఇచ్చాడు.” ఈ విధంగా, చేతులుంచడం ద్వారా, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అమూల్యమైన రక్తంతో కొనబడిన దేవుని పిల్లలతో మన ఆత్మీయ ఏకత్వాన్ని, సంబంధాన్ని మనం చూపిస్తాము. మీ ఊరిలో అనేకమంది ప్రజలు ఉండవచ్చు, కానీ ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును తెలిసినవారు మాత్రమే మీ సహోదరులు, సహోదరీలు. మత్తయి 12:5లో, మన ప్రభువు, “పరలోకమందున్న నా తండ్రి చిత్తము చొప్పున చేయువాడే నా సహోదరుడును, సహోదరియు, తల్లియునగును” అని చెప్పాడు. చేతులుంచడంలో, జాతి, సంస్కృతి లేదా విద్యతో సంబంధం లేకుండా, ప్రభువును ప్రేమించేవారికి మనం చెందినవారమని ప్రకటిస్తాము. మనం ఒకే కుటుంబానికి చెందినవారము. లోకం, దాని ఆకర్షణల ద్వారా మనం ఇక ఎప్పటికీ మోసపోలేము. కాబట్టి చేతులుంచడం యొక్క మొదటి ప్రాముఖ్యత ఇతర విశ్వాసులతో మన ఆత్మీయ సంబంధమే.

రెండవది, చేతులుంచడం ద్వారా మనం ప్రభువైన యేసు బలియాగా మరణంతో మన గుర్తింపును ప్రకటిస్తాము. “అతడు దహనబలిపశువు తలమీద తన చెయ్యి యుంచవలెను; అది వానికొరకు ప్రాయశ్చిత్తార్థముగా అంగీకరింపబడును” (Lev. 1:4). ఎవరైనా గుడారపు ద్వారానికి బలిని తీసుకువచ్చినప్పుడు, అతడు ఆ జంతువుపై చేతులుంచి తన పాపాలను ఒప్పుకునేవాడు. అప్పుడు ఆ జంతువు చంపబడి బలిపీఠంపై బలి అర్పించబడేది.

ఆ జంతువుపై చేతులుంచడం ద్వారా, అతడు, “ఈ జంతువు నా స్థానంలో మరణించబోతోంది” అని ప్రకటించేవాడు. అతడు స్వయంగా లోపలికి వెళ్ళలేకపోయేవాడు. అతని స్థానంలో ఆ జంతువు చంపబడి బలి కోసం లోపలికి తీసుకువెళ్ళబడేది. అదేవిధంగా, ప్రభువైన యేసు మన స్థానంలో మరణించాడని విశ్వాసం ద్వారా మనం ప్రకటిస్తాము. ఈ విధంగా ప్రభువైన యేసు మరణంలో మన ఆత్మీయ గుర్తింపు చేతులుంచడం ద్వారా వ్యక్తపరచబడుతుంది.

తరువాత, మనం Acts 8:14-17 లో పేతురు, యోహాను సమరయ విశ్వాసులపై ఎలా చేతులుంచారో చదువుతాము. “సమరయవారు దేవుని వాక్యము అంగీకరించిరని యెరూషలేములోనున్న అపొస్తలులు విని పేతురును యోహానును వారియొద్దకు పంపిరి; వీరు వచ్చి, వారు పరిశుద్ధాత్మ పొందవలెనని వారికొరకు ప్రార్థనచేసిరి; అంతకుముందు ఆయన వారిలో ఎవనిమీదను ఇంకను దిగియుండలేదు; వారు ప్రభువైన యేసు నామమున బాప్తిస్మము పొందినవారు మాత్రమైయుండిరి. అంతట వారు వీరిమీద చేతులుంచగా, వీరు పరిశుద్ధాత్మను పొందిరి.” సాధారణ క్రమంలో సమరయులు విశ్వసించినప్పుడే పరిశుద్ధాత్మను పొందవలసినది, కానీ ఈ ప్రత్యేక సందర్భంలో, ఒక ప్రయోజనం కోసం, ప్రభువు పరిశుద్ధాత్మను ఆపుకున్నాడు, తరువాత చేతులుంచడంతో ఆయన ఇవ్వబడ్డాడు.

మనం John 4:9 ప్రకారం యూదులకు సమరయులతో ఎలాంటి సంబంధాలు లేవు. ఇప్పుడు ఆ సమరయులే ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును విశ్వసించారు. వారి పునర్జన్మ సమయంలోనే ప్రభువు వారికి పరిశుద్ధాత్మను ఇచ్చి ఉంటే, పెంతెకొస్తు రోజున తాము పొందినది సమరయులు పొందినదానికంటే మెరుగైనదని యూదులు చెప్పి ఉండేవారు. అందుకే దేవుడు పేతురును, యోహానును సమరయకు పంపాడు, తద్వారా పెంతెకొస్తు రోజున యూదులు పొందిన అదే వరం సమరయులకు కూడా ఇవ్వబడిందని వారు స్వయంగా చూడగలరు. అప్పుడు పేతురు, యోహాను సమరయులు తమతో సమానులని, తమ సహోదరులని అంగీకరించడానికి వారిపై చేతులుంచారు. అంతకుముందు, వారు విభజించబడి ఉన్నారు. ఆత్మీయ సమానత్వాన్ని, ఏకత్వాన్ని చూపడానికి వారు వారిపై చేతులుంచారు. మనమందరం ఒక్కటే అనే ఈ సత్యాన్ని వ్యక్తపరచడానికి, చేతులుంచడం అనే సాక్ష్యం మనకు ఉంది. ధనవంతులకు, పేదవారికి, ఉన్నతులకు, తక్కువవారికి, విద్యావంతులకు, నిరక్షరాస్యులకు మధ్య ఎలాంటి తేడా లేదని మనం ప్రకటిస్తాము: మనమందరం ఒక్కటే. “యూదుడని గ్రీసుదేశస్థుడని లేదు, దాసుడని స్వతంత్రుడని లేదు, పురుషుడని స్త్రీ అని లేదు; క్రీస్తుయేసునందు మీరందరు ఏకముగా ఉన్నారు”(Gal 3:28). మనం పునర్జన్మ పొందినప్పుడు, మనం ఏ కుటుంబం నుండి వచ్చినా, ఏ దేశం నుండి వచ్చినా, ఏ జీవన స్థితి నుండి వచ్చినా; మనం దేవునికి సమానంగా విలువైనవారము, సమానంగా అవసరమైనవారము, సమానంగా ముఖ్యమైనవారము అవుతాము. ఈ సత్యాన్ని మనం చేతులుంచడం ద్వారా వ్యక్తపరుస్తాము.

కొరింథీయ విశ్వాసులు అనేక వర్గాలుగా విభజించబడ్డారు. “నేను చెప్పునదేమనగా, మీలో ప్రతివాడు నేను పౌలువాడను, నేను అపొల్లోవాడను, నేను కేఫావాడను, నేను క్రీస్తువాడనని చెప్పుకొనుచున్నారు. క్రీస్తు విభజింపబడెనా? పౌలు మీకొరకు సిలువ వేయబడెనా? లేక మీరు పౌలు నామమున బాప్తిస్మము పొందితిరా?” (1 కొరిం.1:12-13). ఈ విధంగా వారు తమను తాము వేర్వేరు పేర్లతో పిలుచుకోవడం మొదలుపెట్టారు; మనం బాప్టిస్టు, మెథడిస్టు, ఆంగ్లికన్, బ్రెథ్రన్, పెంతెకొస్తు వంటి వేర్వేరు పేర్లతో మనల్ని మనం పిలుచుకున్నప్పుడు, అది విభజనను తెస్తుంది. మనమందరం క్రీస్తుకు మాత్రమే చెందినవారము. మరే ఇతర పేరుతో పిలువబడే హక్కు మనకు లేదు.

వివాహాలు జరిపించే లైసెన్స్ కోసం నేను దరఖాస్తు చేసినప్పుడు, “మీ తెగ ఏమిటి?” అని నన్ను అడిగారు. నేను, “క్రీస్తు శరీరం. మాకు పేరు లేదు, ముద్రలేదు; మేము కేవలం క్రైస్తవులం మాత్రమే” అని జవాబిచ్చాను. అప్పుడు తరువాతి ప్రశ్న, “మీకు ఎంతమంది సభ్యులు ఉన్నారు?” అని అడిగారు. నేను, “మాకు ఎలాంటి సభ్యత్వం లేదు; మేమందరం సమానులమే. మేమందరం ఒక్కటే. పునర్జన్మ పొందినవారందరికీ స్వాగతం. కానీ ఈ ఏకత్వాన్ని కాపాడుకోవాలి” అని జవాబిచ్చాను.

చేతులుంచడం ద్వారా, దేవుని దృష్టిలో మనమందరం ఒక్కటే, సమానులమే అని మనం కలిసి సాక్ష్యమిస్తాము. మనకున్న ఏ విద్యైనా, సంపదైనా, స్థానమైనా, అది కేవలం దేవుని కృప వలననే. “అయితే నేను ఏమైయున్నానో అది దేవుని కృపవలననే ఆయినాను; మరియు నా యెడల చూపబడిన ఆయన కృప వ్యర్థము కాలేదు; అందరికంటె నేనెక్కువగా ప్రయాసపడితిని; అయినను నేను కాదు, నాతోకూడ ఉన్న దేవుని కృపయే” (1 కొరిం.15:10). అపొస్తలుడైన పౌలు ఇతర అపొస్తలుల కంటే మరింత ఎక్కువ శ్రమపడ్డాడు, అది కేవలం దేవుని కృప వలననే. దేవుడు మనలో ఎవరికైనా బోధించే లేదా ప్రసంగించే ఏ వరాన్ని ఇచ్చినా, అది కేవలం ఆయన కృప వలననే, మనకు దాన్ని పొందే అర్హత లేదు. ఆయన కృప ద్వారానే మనం రక్షింపబడ్డాము, ఆయన కృప ద్వారానే మనం వివిధ వరాలను కూడా పొందుతాము. మనం పరలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు, మన వరాల ప్రకారం కాదు, మన నమ్మకత్వం ప్రకారం మనకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది.

ఆదిమ సంఘంలో, శత్రువు యూద, అన్యజాతి మారుమనస్సు పొందినవారి మధ్య విభజనను తీసుకువచ్చాడు. Gal. 2:11-14లో చూస్తాము, ఉన్నత కులం, తక్కువ కులం వంటి భేదాలు కనబడినందున దేవుడు పౌలు ద్వారా పేతురును కూడా ఎలా గద్దించవలసి వచ్చిందో. అదేవిధంగా, ధృవీకరించబడనిదే పరిశుద్ధ సహవాసంలో పాల్గొనలేమని కొంతమంది నామమాత్రపు క్రైస్తవులు నమ్ముతారు. ఇలాంటి విభజనలు తప్పుడు బోధల కారణంగా వస్తాయి. పునర్జన్మ పొందినవారందరూ ఒక్కటే, ఒక్కటిగానే ఉండాలి. విశ్వాసులుగా మనం దేవుని ప్రజల మధ్య విభజనను తెచ్చే ఏ కార్యకలాపంలో, కార్యక్రమంలో, ఆచారంలో పాల్గొనడానికి నిరాకరించాలి.

Acts 13:2-3 లో చేతులుంచడానికి సంబంధించిన మరో ఉదాహరణ మనకు ఉంది. “వారు ప్రభువును సేవించుచు ఉపవాసము చేయుచుండగా, పరిశుద్ధాత్మ వారితో, నేను దేనికొరకు బర్నబాను సౌలును పిలిచితినో ఆ కార్యము నిమిత్తము వారిని నాకు ప్రత్యేకపరచుడని చెప్పగా, వారిని పంపివేసిరి.” బర్నబా, సౌలు సంఘం ద్వారా పంపబడ్డారు. వారు తమంతట తామే వెళ్ళలేదు. వారిపై చేతులుంచడం ద్వారా, పెద్దలు, “మీరు మా తరపున వెళుతున్నారు. మేము మీతోనే వెళుతున్నాము. ప్రార్థనలో, సహవాసంలో మేము మీకు తోడుగా నిలబడతాము” అని చెబుతున్నారు.

చేతులుంచడం ఒక ఆచారం కాదు. చేతుల్లో ఏమీ లేదు. మనం ప్రజలను పలకరించడానికి చేతులు కలిపినప్పుడు, మనం మంచి స్నేహితులమని చూపిస్తాము. మన ఆత్మీయ సమానత్వాన్ని, ఏకత్వాన్ని, గుర్తింపును చూపడానికి, ప్రపంచమంతటా వ్యాపించి ఉన్న సంఘం మొత్తం తరపున మనం చేతులుంచి, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సంఘమనే ఒకే కుటుంబానికి మనం చెందినవారమని ప్రకటిస్తాము. మనం అదే అమూల్యమైన రక్తంతో కొనబడ్డాము, కాబట్టి మనం ఆయనకు సమానంగా ముఖ్యమైనవారము, అమూల్యమైనవారము.

1cor. 12:18-21 లో మనం క్రీస్తు శరీరం యొక్క రహస్యం గురించి చదువుతాము. మానవ శరీరంలో ప్రతి చిన్న అవయవం, గ్రంథి కూడా అవసరమే. తలైనా కాళ్ళతో, “నాకు నువ్వు అవసరం లేదు” అని చెప్పలేదు. దేవుడు మనలను అలాగే చేశాడు. అదేవిధంగా, పరలోక కుటుంబంలోని ప్రతి విశ్వాసి దేవుని దృష్టిలో సమానంగా అవసరమైనవాడు, సమానంగా ఉపయోగకరమైనవాడు. చేతులుంచడాన్ని ఒక వేడుకగా కాక ఒక సాక్ష్యంగా తీసుకోవాలి. బాప్తిస్మాలు, చేతులుంచడం కలిసి ఉంటాయి. మనం నిజంగా దేవుని క్రమాన్ని అనుసరిస్తే, బాప్తిస్మం తరువాత బాప్తిస్మంలో విధేయత చూపినవారి కోసం మనం చేతులుంచి ప్రార్థించాలి. ఈ దినాలలో ప్రతిచోటా ఆత్మీయ అంధకారం ఉంది, అనేకమంది ఈ దైవిక సత్యాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు.

5. మృతుల పునరుత్థానం.

ఇది రక్షణ యొక్క ఐదవ మౌలిక సూత్రం. ఏదో ఒకరోజు మనం మృతుల్లో నుండి లేపబడతామని మనం విశ్వసించాలి (1 cor. 15:50-57). ఈ సత్యాన్ని నమ్మనివారు అజాగ్రత్తగా మారతారు. పునరుత్థానం ద్వారా నేను నమ్ముతున్నదేమిటంటే, నా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ఎలా మళ్ళీ లేచాడో, అలాగే ఆయన నా కోసం కూడా తిరిగి వస్తాడని, నేను ఆయనను చూసినప్పుడు నేను ఆయనలా ఉంటానని. మృతుల పునరుత్థానాన్ని నమ్మనివారు లోకసంబంధులవుతారు. ప్రభువు రెండవ రాకడ కోసం సిద్ధపడాలనే కోరిక వారికి ఉండదు.

ఆ దినం కోసం సిద్ధపడడానికి ప్రతి ఆదివారం మనం ప్రభువు బల్లలో పాల్గొంటాము. “మీరు ఈ రొట్టెను తిని, యీ పాత్రలోనిది త్రాగినంతకాలము ప్రభువు వచ్చువరకు ఆయన మరణమును ప్రచురించుచున్నారు” (1 కొరిం.11:26). ఈ విధంగా, మన కోసం మరణించిన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనలను తీసుకోవడానికి, మనకు అమర్త్య శరీరాలను ఇవ్వడానికి తిరిగి వస్తున్నాడని మనం ప్రకటిస్తాము. మృతుల పునరుత్థానాన్ని విశ్వసించడం ద్వారా, లోకసంబంధమైన మోసాల నుండి మనం రక్షింపబడతాము.

6. నిత్య తీర్పు.

ఇది రక్షణ యొక్క ఆరవ, చివరి మౌలిక సూత్రం. ఏదో ఒకరోజు మనం భూమిపై గడిపిన మన జీవితాలకు లెక్క చెప్పడానికి దేవుని ముందు నిలబడవలసి వస్తుంది. “మనలో ప్రతివాడును తనగూర్చి దేవునికి లెక్క యొప్పగింపవలెను”(Rom 14:12). అంటే మన మాటలకు, పనులకు మనం దేవునికి లెక్క చెప్పవలసి ఉంటుంది. “అయితే మనుష్యులాడు వ్యర్థమైన ప్రతిమాటనుగూర్చియు విమర్శదినమున లెక్క యొప్పచెప్పవలసియుండునని మీతో చెప్పుచున్నాను. ఏలయనగా నీ మాటలవలన నీతిమంతుడవని తీర్పు పొందుదువు, నీ మాటలవలననే అపరాధివని తీర్పు పొందుదువు”(Matt. 12:36-37). నిత్య తీర్పును మనం విశ్వసిస్తే, మన మాటల విషయంలో మనం చాలా జాగ్రత్తగా ఉంటాము. మన అవుననేది అవునుగా, మన కాదనేది కాదుగా ఉండాలి. చాలాసార్లు మనం ఉద్దేశించని విషయాలు చెబుతుంటాము. నిత్య తీర్పును విశ్వసించేవారు తమ డబ్బును, సమయాన్ని, శక్తిని వృథా చేయరు. మనం జాగరూకతతో కూడిన జీవితాన్ని గడపడానికి చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.

ఈ ఆరు మౌలిక సూత్రాలు కలిసి ఉంటాయి; వాటిని మనం వేరు చేయలేము. మీరు చచ్చిన క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపపడి, దేవుని యెడల విశ్వాసం కలిగి ఉంటే, బాప్తిస్మ జలాల్లో, చేతులుంచడంలో సాక్ష్యమిచ్చి ఉంటే, మృతుల పునరుత్థానాన్ని, నిత్య తీర్పును విశ్వసిస్తే, మీరు బలమైన పునాదిపైకి వచ్చి ఆత్మీయంగా ఎదుగుతారు.