అధ్యాయము

పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం (3 భాగాలలో 3వ భాగం)

ఆ మనుష్యుడు స్వయంగా కంబర్లాండ్ ప్రెస్బిటేరియన్. అతడు ఆ సంఘానికి వెళ్లాడు; సభ ఆరంభమైనప్పుడు అతడు తన స్థానంలో లేచి, తాను మాట్లాడవచ్చా అని పరిచారకుని అడిగాడు. అనుమతి ఇవ్వబడింది; పరిశుద్ధాత్మ శక్తి అతనిపై ఉండగా అతడు ఎంత శక్తితో మాట్లాడాడంటే, యాభై ఎనిమిది లేక యాభై తొమ్మిది మంది అక్కడికక్కడే క్రీస్తును అంగీకరించినట్లు ఒప్పుకున్నారు. ఒక యువకుడు ఆ సభ నుండి తెల్లవారుజామున బయలుదేరి విస్కాన్సిన్‌లోని ఒక నగరానికి రైలు ఎక్కాడు; అతడు మాట్లాడుతున్నప్పుడు ముప్పై ఎనిమిది మంది యువకులు, బాలురు మారుమనస్సు పొందారని ఆ నగరం నుండి నాకు త్వరలోనే వర్తమానం వచ్చింది. ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లోని మా విద్యార్థులలో ఒకడైన మరొక యువకుడు విస్కాన్సిన్‌లోని మరొక భాగానికి వెళ్లాడు; త్వరలోనే ఆ ప్రాంతంలోని పరిచారకుల నుండి అతని గూర్చి విచారిస్తూ, అతడు పాఠశాలలలోకి, సంఘాలలోకి, సైనికుల గృహంలోకి వెళ్లడం గూర్చి, అతడు మాట్లాడిన ప్రతి చోటా మారుమనస్సులు జరగడం గూర్చి చెబుతూ ఉత్తరాలు రాసాగాయి. ఆ తరువాతి దినాలలో ఆ సభ నుండి స్త్రీ పురుషులు భూమి అంతటా వెళ్లారు; నా ప్రపంచ పర్యటనలో నేను సందర్శించిన ఏ దేశంలోనైనా — జపాన్, చైనా, ఆస్ట్రేలియా, న్యూజిలాండ్, భారతదేశం మొదలైన వాటిలో — ఆ సభ నుండి దేవుని శక్తితో బయలుదేరిన ఎవరినైనా నేను కనుగొనని దేశం ఉందని నేను సందేహిస్తున్నాను. ప్రార్థనకు జవాబుగా దేవుడు మనుష్యులను పరిశుద్ధాత్మతో నింపుతాడని నేను సందేహించడం పూర్తిగా అశాస్త్రీయం, అహేతుకం. ఆయన నింపుతాడని నాకు తెలుసు. ఇలాంటి విషయంలో, పది టన్నుల అవిశ్వాస వ్యాఖ్యానం కంటే ఒక ఔన్సు విశ్వాస అనుభవమే నాకు ఇష్టం.

7. ఏడవ మరియు చివరి అడుగు విశ్వాసం. మార్కు 11:24లో ఇలా చదువుతాము: “అందుచేత మీరు ప్రార్థనచేసి వేడుకొను వాటినన్నిటిని పొందితినని నమ్మినయెడల అవి మీకు కలుగునని మీతో చెప్పుచున్నాను.” దేవుని వాగ్దానాలు ఎంత నిర్దిష్టమైనవైనా, మనం విశ్వసించినప్పుడు మాత్రమే ఆ వాగ్దానాలను అనుభవపూర్వకంగా పొందుతాము. ఉదాహరణకు యాకోబు 1:5 (R. V.)లో ఇలా చదువుతాము: “మీలో ఎవనికైనను జ్ఞానము కొదువగా ఉన్న యెడల, నిందింపక అందరికిని ఉదారముగా ఇచ్చు దేవుని అడుగవలెను, అప్పుడది అతనికి ఇయ్యబడును.” ఆ వాగ్దానం ఒక వాగ్దానం ఎంత నిశ్చయంగా ఉండగలదో అంత నిశ్చయంగా ఉంది; కానీ తరువాతి వచనాలలో ఇలా చదువుతాము: “అయితే అతడు ఏమాత్రమును సందేహింపక విశ్వాసముతో అడుగవలెను; సందేహించువాడు గాలిచేత రేపబడి కొట్టబడు సముద్ర తరంగమువలె ఉన్నాడు. అట్టి మనుష్యుడు ప్రభువునొద్ద నుండి ఏదైనను పొందుదునని తలంచకూడదు; అతడు ద్విమనస్కుడై తన ప్రవర్తనయంతటిలో అస్థిరుడు.” ఆత్మ బాప్తిస్మం, మనం ఇదివరకే చూసినట్లు, పాపమంతటినీ విడిచి దేవునికి పూర్తిగా సమర్పించుకొని దానిని అడిగే క్రీస్తు విశ్వాసుల కొరకు; కానీ మనం అడిగినా, విశ్వసించకపోతే పొందడం ఉండదు. పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందడానికి ఇతర షరతులను నెరవేర్చి కూడా కేవలం విశ్వసించనందున పొందని వారు అనేకులు ఉన్నారు. వారు పొందుతామని ఆశించరు, అందువల్ల పొందరు. కానీ ఆశకు మించిన విశ్వాసం ఉంది; చేయి చాపి, తాను అడిగినదానిని అక్కడికక్కడే తీసుకొనే విశ్వాసం. ఇది మార్కు 11:24 సవరించిన అనువాదంలో వ్యక్తమవుతుంది: “అందుచేత మీరు ప్రార్థనచేసి వేడుకొను సమస్తమును పొందియున్నారని నమ్ముడి; అప్పుడది మీకు కలుగును అని మీతో చెప్పుచున్నాను.” పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు మనం ప్రార్థించినప్పుడు, మనం పొందాము (అనగా దేవుడు మన ప్రార్థనను అనుగ్రహించాడు కాబట్టి అది మనదే) అని విశ్వసించాలి; అప్పుడు మనం అడిగినదాని వాస్తవ అనుభవం మనకు కలుగుతుంది.

సవరించిన అనువాదం వెలువడినప్పుడు, మార్కు 11:24 అనువాదం గూర్చి నేను చాలా అయోమయంలో పడ్డాను. నేను క్రొత్త నిబంధన ఆరంభం నుండి మొదలుపెట్టి, Authorized Versionను సవరించిన అనువాదంతో పోలుస్తూ, రెండింటినీ ఉత్తమ గ్రీకు పాఠంతో పోలుస్తూ సాగిపోయాను; కానీ ఈ వాక్యభాగానికి వచ్చినప్పుడు చాలా అయోమయంలో పడ్డాను. నేను Authorized Version చదివాను: “మీరు ప్రార్థనచేయునప్పుడు వేటిని కోరుదురో వాటిని పొందుదురని నమ్మినయెడల అవి మీకు కలుగును,” అది స్పష్టంగానే కనిపించింది. తరువాత సవరించిన అనువాదాన్ని తెరచి, “మీరు ప్రార్థనచేసి వేడుకొను సమస్తమును పొందియున్నారని నమ్ముడి; అప్పుడది మీకు కలుగును” అని చదివి, “కాలాలలో ఎంత గందరగోళం. పొందియున్నారని (భూతకాలం) నమ్మండి, తరువాత కలుగును (భవిష్యత్తు). ఎంత అర్థరహితం” అని నాలో నేను అనుకున్నాను. తరువాత నా గ్రీకు క్రొత్త నిబంధనను తెరచి, అర్థవంతమైనా అర్థరహితమైనా, గ్రీకుకు సవరించిన అనువాదమే సరైన అనువాదమని చూశాను; కానీ దాని అర్థం ఏమిటో నాకు సంవత్సరాల తరబడి తెలియలేదు. ఒకసారి నేను నా సంఘానికి యోహాను మొదటి పత్రికను అధ్యయనం చేసి వివరిస్తూ ఉన్నాను. ఐదవ అధ్యాయం పద్నాలుగు, పదిహేను వచనాలకు (R. V.) వచ్చి చదివాను: “మనమాయన చిత్తప్రకారము దేనినైనను అడిగినయెడల ఆయన మన మనవి ఆలకించునని ఆయన విషయమై మనకు కలిగియున్న ధైర్యము ఇదే; మనమేమి అడిగినను ఆయన మన మనవి ఆలకించునని యెరిగినయెడల, ఆయనను అడిగిన వాటిని మనము పొందియున్నామని యెరుగుదుము.” అప్పుడు నాకు మార్కు 11:24 అర్థమైంది. మీకు కనబడుతోందా? లేకపోతే ఇంకొంచెం వివరిస్తాను. మనం ప్రార్థనలో దేవుని వద్దకు వచ్చినప్పుడు, వేసుకోవలసిన మొదటి ప్రశ్న: నేను దేవుని వద్ద అడిగినది ఆయన చిత్తానుసారమేనా? అది ఆయన వాక్యంలో వాగ్దానం చేయబడి ఉంటే, అది ఆయన చిత్తానుసారమని మనకు నిశ్చయంగా తెలుసు. అప్పుడు 1 యోహాను 5:14తో కలిసి మనం ఇలా చెప్పవచ్చు: నేను ఆయన చిత్తానుసారంగా ఏదో అడిగాను, ఆయన నా మనవి ఆలకిస్తాడని నాకు తెలుసు.

అప్పుడు మనం ఇంకా ముందుకు వెళ్లి పదిహేనవ వచనంతో కలిసి ఇలా చెప్పవచ్చు: నేను అడిగినదానిని ఆయన ఆలకిస్తాడని నాకు తెలుసు కాబట్టి, ఆయనను అడిగిన మనవిని నేను పొందియున్నానని నాకు తెలుసు. అది వాస్తవ స్వాధీనంలో నాకు ఇంకా లేకపోవచ్చు, కానీ అది నాదేనని నాకు తెలుసు; ఎందుకంటే నేను ఆయన చిత్తానుసారంగా ఏదో అడిగాను, ఆయన నా మనవి ఆలకించి నేను అడిగినది అనుగ్రహించాడు; దేవుని వాక్యం చెబుతున్నందున నేను పొందియున్నానని ఇలా నమ్మేదానిని, తరువాత నేను వాస్తవ అనుభవంలో కలిగి ఉంటాను. ఇప్పుడు దీనిని మన ముందున్న విషయానికి వర్తింపజేయండి. నేను పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు అడిగినప్పుడు, ఆయన చిత్తానుసారంగా ఏదో అడిగాను, ఎందుకంటే లూకా 11:13 మరియు అపొస్తలుల కార్యములు 2:39 అలా చెబుతున్నాయి; కాబట్టి నా ప్రార్థన ఆలకించబడిందని నాకు తెలుసు; ఇంకా, ప్రార్థన ఆలకించబడింది కాబట్టి నేను ఆయనను అడిగిన మనవిని పొందియున్నానని, అనగా పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం నాకు ఉందని నాకు తెలుసు. నేను ఇంకా దానిని అనుభూతి చెందకపోవచ్చు, కానీ నేను పొందాను; దేవుని వట్టి వాక్యంపై ఆధారపడి ఇలా నాదిగా ఎంచుకొనేదానిని, నేను తరువాత వాస్తవ అనుభవంలో కలిగి ఉంటాను. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం నేను లండన్‌కు చెందిన మిస్టర్ ఎఫ్. బి. మేయర్‌తో కలిసి విస్కాన్సిన్‌లోని లేక్ జెనీవాలో జరిగిన విద్యార్థుల సమావేశానికి వెళ్లాను. ఆ రాత్రి మిస్టర్ మేయర్ పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మంపై మాట్లాడాడు. తన ప్రసంగం ముగింపులో, “సభ ముగిసిన తరువాత మీలో ఎవరైనా మిస్టర్ టోరీతో లేక నాతో మాట్లాడాలనుకుంటే, మేము ఉండి మీతో మాట్లాడతాము” అన్నాడు. ఇల్లినాయి కళాశాలలలో ఒక దానిలో ఇప్పుడే పట్టభద్రుడైన ఒక యువకుడు నా వద్దకు వచ్చాడు. అతడు, “ముప్పై రోజుల క్రితం ఈ ఆశీర్వాదం గూర్చి విన్నాను, అప్పటినుండి దాని కొరకు ప్రార్థిస్తున్నాను కానీ పొందడం లేదు. సమస్య ఏమిటి?” అన్నాడు. “మీ చిత్తాన్ని దించివేశారా?” అని అడిగాను. “లేదు,” అన్నాడు, “లేదని నేను భయపడుతున్నాను.” “అయితే,” అన్నాను, “మీ చిత్తం దించబడే వరకు ప్రార్థించడం వ్యర్థం. మీ చిత్తాన్ని దించుతారా?” అతడు, “నేను చేయలేను” అన్నాడు. “మీ కొరకు దేవుడు దానిని దించివేయడానికి మీరు ఇష్టపడుతున్నారా?” “అవును.”

“మనం మోకరించి ఆయనను దానిని చేయమని అడుగుదాం.” మేము పక్కపక్కనే మోకరించాము; 1 యోహాను 5:14, 15 వద్ద తెరిచిన నా బైబిలును అతని ముందున్న కుర్చీపై ఉంచాను. అతడు తన కొరకు తన చిత్తాన్ని దించివేయమని, తన స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని ఖాళీ చేయమని, తన చిత్తాన్ని దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా తేవాలని దేవుణ్ణి అడిగాడు. అతడు ప్రార్థన ముగించిన తరువాత, “అది జరిగిందా?” అని అడిగాను. అతడు, “జరిగి ఉండాలి. నేను ఆయన చిత్తానుసారంగా ఏదో అడిగాను, ఆయన నా మనవి ఆలకిస్తాడని నాకు తెలుసు, నేను అడిగిన మనవిని నేను పొందియున్నానని నాకు తెలుసు. అవును, నా చిత్తం దించబడింది” అన్నాడు. “మీరు కోరేది ఏమిటి?” “పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం.” “దాని కొరకు అడగండి.” దేవుని వైపు చూస్తూ అతడు, “పరలోకపు తండ్రీ, ఇప్పుడే నాకు పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మమిమ్ము” అన్నాడు. “మీరు అడిగినది పొందారా?” అని అడిగాను. “నాకు అనుభూతి కలగడం లేదు,” అని అతడు జవాబిచ్చాడు. “నేను మిమ్మల్ని అడిగినది అది కాదు,” అన్నాను. “మీ ముందున్న వచనం చదవండి”; అతడు ఇలా చదివాడు: “మనమాయన చిత్తప్రకారము దేనినైనను అడిగినయెడల ఆయన మన మనవి ఆలకించునని ఆయన విషయమై మనకు కలిగియున్న ధైర్యము ఇదే.” “మీకేమి తెలుసు?” అని అడిగాను. అతడు, “ఆయన చిత్తానుసారంగా నేను ఏదైనా అడిగితే ఆయన నా మనవి ఆలకిస్తాడని నాకు తెలుసు” అన్నాడు. “మీరు ఏమి అడిగారు?” “పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు అడిగాను.” “అది ఆయన చిత్తానుసారమేనా?” “అవును, అపొస్తలుల కార్యములు 2:39 అలా చెబుతోంది.” “అయితే మీకేమి తెలుసు?” “ఆయన నా మనవి ఆలకించాడని నాకు తెలుసు.” “చదువుతూ వెళ్లండి.” “మనమేమి అడిగినను ఆయన మన మనవి ఆలకించునని యెరిగినయెడల, ఆయనను అడిగిన వాటిని మనము పొందియున్నామని యెరుగుదుము.” “మీకేమి తెలుసు?” అని అడిగాను. “నేను ఆయనను అడిగిన మనవిని పొందియున్నానని నాకు తెలుసు.” “మీరు ఆయనను అడిగిన మనవి ఏమిటి?” “పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం.” “మీకేమి తెలుసు?” “నాకు పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం ఉందని నాకు తెలుసు. నాకు అనుభూతి కలగడం లేదు, కానీ దేవుడు అలా చెబుతున్నాడు.” మేము మోకాళ్ల మీద నుండి లేచి, కొద్ది సంభాషణ తరువాత విడిపోయాము. నేను మరుసటి ఉదయం లేక్ జెనీవాను విడిచి, కొన్ని రోజులలో తిరిగి వచ్చాను. నేను ఆ యువకుని కలుసుకొని, అతడు నిజంగా పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందాడా అని అడిగాను.

అతడు జవాబు చెప్పనవసరం లేదు. అతని ముఖమే కథ చెప్పింది; అయినా అతడు జవాబిచ్చాడు. తరువాతి శరదృతువులో అతడు ఒక వేదాంత సెమినరీలో చేరాడు, సెమినరీలో తన ద్వితీయ సంవత్సరంలో అతనికి ఒక సంఘం ఇవ్వబడింది, ఆరంభం నుండే మారుమనస్సులు కలిగాయి; మరుసటి సంవత్సరం కళాశాలల కొరకైన ప్రార్థనా దినాన, ఎక్కువగా అతని ప్రభావం ద్వారా సెమినరీపై ఆత్మ యొక్క గొప్ప కుమ్మరింపు వచ్చింది; అది నిజమైన పెంతెకొస్తు అని సెమినరీ అధ్యక్షుడు ఒక సంఘ శాఖ పత్రికకు వ్రాశాడు; అదంతా దేవుని వాక్యంపై కేవల విశ్వాసం ద్వారా పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందిన ఈ యువకుని ద్వారానే వచ్చింది. యేసును తమ రక్షకునిగాను ప్రభువుగాను అంగీకరించి, తమ జీవితంలోని పాపమంతటినీ తొలగించి, పాపాన్ని విసర్జించినట్లు, యేసుక్రీస్తును అంగీకరించినట్లు బహిరంగంగా ఒప్పుకొని, దేవునికి సంపూర్ణంగా సమర్పించుకొని, పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు దేవుణ్ణి అడిగి, దేవుని వట్టి వాక్యంపై కేవల విశ్వాసంతో దానిని తీసుకొనే ఎవరైనా ఇప్పుడే పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందగలరు. సంపూర్ణ సమర్పణ విషయాన్ని ఎంతగా నొక్కి చెబుతారంటే, ప్రార్థన యొక్క అవశ్యకతను విస్మరించే లేక తిరస్కరించే వారు కొందరు ఉన్నారు. ఒకడు సత్యం యొక్క ఒక వైపును ఎంతగా నొక్కి చెబుతాడంటే అంతే ముఖ్యమైన మరొక వైపును చూడలేకపోవడం ఎల్లప్పుడూ దురదృష్టకరం. ఈ విధంగా అనేకులు దేవుడు తమ కొరకు సిద్ధపరచిన ఆశీర్వాదాన్ని కోల్పోతారు.

పైన ఇవ్వబడిన ఏడు అడుగులు పూర్తి నిశ్చయతతో ఆశీర్వాదంలోకి నడిపిస్తాయి. అయితే అనేక ప్రశ్నలు తలెత్తుతాయి:

1. మనం క్రైస్తవ సేవను చేపట్టే ముందు, మనం పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందామని తెలుసుకునే వరకు వేచియుండాలి కదా? అవును, కానీ ఎలా తెలుసుకుంటాము? క్రైస్తవ జీవితంలో ఏదైనా తెలుసుకోవడానికి రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి: మొదటిది, దేవుని వాక్యం ద్వారా; రెండవది, అనుభవం లేక అనుభూతి ద్వారా. విషయాలను మొట్టమొదట దేవుని వాక్యం ద్వారా తెలుసుకోవడమే దేవుని క్రమం. ఒకడు తాను పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందానని దేవుని వాక్యం ద్వారా ఎలా తెలుసుకోవచ్చో ఇప్పుడే చెప్పబడింది. మనం షరతులను నెరవేర్చి, పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు నిర్దిష్టంగా అడిగిన తరువాత, “ఇది నాది” అని చెప్పి, లేచి మన సేవలో కొనసాగి, అనుభవ విషయాన్ని దేవుని సమయానికి, స్థలానికి విడిచిపెట్టే హక్కు మనకు ఉంది. మన రక్షణ నిశ్చయతను పొందే విధంగానే ఖచ్చితంగా అదే విధంగా మనం పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందామన్న నిశ్చయతను పొందుతాము. యేసును నిజంగా స్వీకరించాడని మీరు నమ్మడానికి కారణం ఉన్న, కానీ నిశ్చయత లేని ఒక విచారణకర్త మీ వద్దకు వచ్చినప్పుడు, మీరు అతనితో ఏమి చేస్తారు? నిశ్చయత కలిగే వరకు మోకరించి ప్రార్థించమని చెబుతారా? ఆత్మతో ఎలా వ్యవహరించాలో మీకు తెలిస్తే అలా చెప్పరు. నిజమైన నిశ్చయత దేవుని వాక్యం ద్వారా వస్తుందని, మనకు నిత్యజీవం ఉందని తెలుసుకోవడం “వ్రాయబడిన” దానిద్వారానే (1 యోహాను 5:13) అని మీకు తెలుసు. కాబట్టి మీరు విచారణకర్తను వ్రాయబడిన వాక్యం వద్దకు తీసుకెళ్తారు. ఉదాహరణకు అతనిని యోహాను 3:36 వద్దకు తీసుకెళ్తారు. దానిని చదవమని అతనికి చెబుతారు.

అతడు చదువుతాడు: “కుమారునియందు విశ్వాసముంచువాడు నిత్యజీవము గలవాడు.” మీరు అతనిని, “ఎవరికి నిత్యజీవం ఉంది?” అని అడుగుతారు. తన ముందున్న వాక్యభాగం నుండి అతడు, “కుమారునియందు విశ్వాసముంచువాడు” అని జవాబిస్తాడు. “కుమారునియందు విశ్వాసముంచిన వారిలో ఎంతమందికి నిత్యజీవం ఉంది?” “కుమారునియందు విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరికి.” “ఇది నిజమని మీకు తెలుసా?” “అవును.” “ఎందుకు?” “ఎందుకంటే దేవుడు అలా చెబుతున్నాడు.” “దేవుడు ఏమి చెబుతున్నాడు?” “దేవుడు, ‘కుమారునియందు విశ్వాసముంచువాడు నిత్యజీవము గలవాడు’ అని చెబుతున్నాడు.” “మీరు కుమారునియందు విశ్వసిస్తున్నారా?” “అవును.” “అయితే మీకేమి ఉంది?” అతడు, “నిత్యజీవం” అని చెప్పాలి, కానీ చెప్పకపోయే అవకాశం ఎక్కువ. అతడు, “నాకు నిత్యజీవం ఉంటే బాగుండును” అనవచ్చు. మీరు అతనిని మరల వచనం వైపు చూపి, ప్రశ్నల ద్వారా అది ఏమి చెబుతుందో బయటకు తెచ్చి, తనకు నిత్యజీవం ఉందని, కేవలం దేవుడు అలా చెబుతున్నందున తనకు నిత్యజీవం ఉందని అతడు చూసే వరకు అతనిని దానిపైనే ఉంచుతారు. వాక్యం ఆధారంగా అతనికి నిశ్చయత కలిగిన తరువాత, అతని హృదయంలో ఆత్మ సాక్ష్యం ద్వారా, వ్యక్తిగత అనుభవం ద్వారా నిశ్చయత కలుగుతుంది. ఇప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం విషయంలో మీరు మీతో ఖచ్చితంగా అదే విధంగా వ్యవహరించాలి. 1 యోహాను 5:14, 15లో ఉన్న వాక్యంపై మిమ్మల్ని మీరు నిలిపి, అనుభూతి చెందినా చెందకపోయినా, దేవుడు తన వాక్యంలో అలా చెబుతున్నందున మాత్రమే మీకు ఆత్మ బాప్తిస్మం ఉందని తెలుసుకోండి. తరువాత మీరు దానిని అనుభవం ద్వారా తెలుసుకుంటారు. దేవుని క్రమం ఎల్లప్పుడూ: మొదట ఆయన వాక్యం; రెండవది ఆయన వాక్యంపై విశ్వాసం; మూడవది అనుభవం లేక అనుభూతి. మనం దేవుని క్రమాన్ని మార్చాలని కోరుతాము; మొదట ఆయన వాక్యం, తరువాత అనుభూతి, ఆ తరువాత మనం నమ్ముతామని అంటాము. కానీ ఆయన వట్టి వాక్యాన్ని మనం నమ్మాలని దేవుడు కోరుతున్నాడు. “అబ్రాహాము దేవుని నమ్మెను; అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడెను” (గలతీ. 3:6; ఆది. 15:6 పోల్చండి). అబ్రాహాముకు తన శరీరంలో కొత్త జీవం, శక్తి యొక్క అనుభూతి అప్పటికి లేదు. అతడు కేవలం దేవుణ్ణి నమ్మాడు, అనుభూతి తరువాత వచ్చింది.

పూర్వం అబ్రాహామును కోరినట్లే, నేడు కూడా మనం ఆయన వాక్యాన్ని అలాగే తీసుకోవాలని, ఆయన వాగ్దానం చేసినందున మాత్రమే ఆయన వాగ్దానం చేసినదానిని మనదిగా ఎంచుకోవాలని దేవుడు మనలను కోరుతున్నాడు. తరువాత ఆయన వాగ్దానం చేసినదాని అనుభూతిని, గ్రహింపును పొందుతాము.

2. కొందరు అడిగే రెండవ ప్రశ్న: “మనం పొందే ఆత్మ బాప్తిస్మం యొక్క వ్యక్తీకరణ ఏమీ ఉండదా? అంతా ఇంతకు ముందు ఎలా ఉందో అలాగే ఉంటుందా? అలాగైతే బాప్తిస్మపు వాస్తవికత, ఉపయోగం ఎక్కడ?” అవును, వ్యక్తీకరణ ఉంటుంది, అత్యంత నిర్దిష్టమైన వ్యక్తీకరణ; కానీ ఆ వ్యక్తీకరణ స్వభావం ఏమిటో, వ్యక్తీకరణ ఎప్పుడు ఆశించవచ్చో గుర్తుంచుకోండి. వ్యక్తీకరణ ఎప్పుడు ఆశించవచ్చు? మనం విశ్వసించిన తరువాత. దేవుని వట్టి వాక్యంపై కేవల విశ్వాసంతో మనం పొందిన తరువాత. ఆ వ్యక్తీకరణ స్వభావం ఏమిటి? ఇక్కడే అనేకులు దారి తప్పుతారు. వారు చార్లెస్ జి. ఫిన్నీ, జాన్ వెస్లీ, డి. ఎల్. మూడీ మరియు ఇతరుల అద్భుతమైన అనుభవాలను చదివారు. ఈ మనుష్యులు, తాము పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు అద్భుతమైన సంవేదనలు కలిగాయని మనకు చెబుతారు. ఉదాహరణకు ఫిన్నీ దానిని, తన మీదుగా విద్యుత్తు యొక్క గొప్ప తరంగాలు వ్యాపించినట్లుగా వర్ణిస్తాడు; ఎంతగా అంటే అక్కడికక్కడే చనిపోకుండా తన చేతిని ఆపమని దేవుణ్ణి అడగవలసి వచ్చింది. మిస్టర్ మూడీ అరుదైన సందర్భాలలో ఇలాంటి అనుభవాన్ని వర్ణించాడు. ఈ మనుష్యులకు అలాంటి అనుభవాలు కలిగాయనడంలో నేను ఒక్క క్షణం కూడా సందేహించను. చార్లెస్ జి. ఫిన్నీ, డి. ఎల్. మూడీ వంటి మనుష్యుల మాట నమ్మదగినది; ఈ అనుభవాల వాస్తవికతను నేను సందేహించలేకపోవడానికి మరొక కారణం కూడా ఉంది; అయితే ఈ మనుష్యులకు నిస్సందేహంగా ఈ అనుభవాలు కలిగినప్పటికీ, అలాంటి అనుభవాన్ని వర్ణించే వాక్యభాగం బైబిలులో ఒక్కటి కూడా లేదు. అపొస్తలులకు అవి ఉండి ఉండవచ్చని నేను భావిస్తున్నాను; కానీ ఉండి ఉంటే, వారు వాటిని తమలోనే ఉంచుకున్నారు, అలా చేయడం మంచిదే; ఎందుకంటే వారు వాటిని నమోదు చేసి ఉంటే, నేడు మనం వెదకేది అదే అయి ఉండేది. అయితే అపొస్తలులకు, ఆదిశిష్యులకు వాస్తవంగా కలిగిన వ్యక్తీకరణలు ఏవి? ప్రభువు కార్యంలో కొత్త శక్తి.

పెంతెకొస్తు నాడు వారందరూ పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడి, ఆత్మ తమకు వాక్ శక్తి అనుగ్రహించినప్రకారము వేరు వేరు భాషలతో మాట్లాడసాగారని చదువుతాము (అపొ. కార్య. 2:4). కొర్నేలీ ఇంటివారిలో, ఎఫెసులో జరిగిన వాటి గూర్చి ఇలాంటి వృత్తాంతాలే ఇవ్వబడ్డాయి. అపొస్తలుడైన పౌలు విషయంలో మనం చదివేదల్లా, అననీయ లోపలికి వచ్చి, “సహోదరుడా సౌలా, నీవు వచ్చిన త్రోవలో నీకు ప్రత్యక్షమైన ప్రభువైన యేసే, నీవు చూపు పొందుటకును పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడుటకును నన్ను పంపియున్నాడు” అని చెప్పాడు. తరువాత అననీయ అతనికి బాప్తిస్మమిచ్చాడు; ఆ తరువాత మనం చదివేది: పౌలు నేరుగా సమాజమందిరానికి వెళ్లి, ఆత్మ శక్తితో క్రీస్తును ఎంత బలంగా ప్రకటించాడంటే, అతడు “ఈయనే నిజముగా క్రీస్తని రుజువుపరచుచు దమస్కులో కాపురమున్న యూదులను కలవరపరచెను” (అపొ. కార్య. 9:17–22). కాబట్టి క్రొత్త నిబంధన అంతటా, మనం ఆశించాలని బోధింపబడిన వ్యక్తీకరణ, వాస్తవంగా జరిగిన వ్యక్తీకరణ క్రైస్తవ కార్యంలో కొత్త శక్తి; నేడు కూడా మనం ఆశించగలిగే వ్యక్తీకరణ అదే; దాని కొరకు మరీ ఎక్కువగా వెదకనవసరం లేదు. మనం చేయవలసినది దేవుని వాగ్దానాన్ని క్లెయిమ్ చేసుకొని, వ్యక్తీకరణ విధానాన్ని దేవునికి విడిచిపెట్టడం.

3. కొందరికి తలెత్తే మూడవ ప్రశ్న: పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు మనం వేచియుండవలసి రావచ్చు కదా? అపొస్తలులు పది దినములు వేచియుండవలసి వచ్చింది కదా; మనం కూడా పది దినములు, లేక ఇంకా ఎక్కువ కాలం వేచియుండవలసి రావచ్చు కదా? కాదు, మనం వేచియుండవలసిన అవసరం లేదు. అపొస్తలులు పది దినములు ఎందుకు వేచియుండవలసి వచ్చిందో బైబిలులో స్పష్టంగా మనకు చెప్పబడింది. అపొస్తలుల కార్యములు 2:1లో ఇలా చదువుతాము: “పెంతెకొస్తు దినము వచ్చినప్పుడు” (అక్షరార్థంగా “పెంతెకొస్తు దినము నెరవేరుచుండగా,” R. V., అంచు వ్రాత). పాత నిబంధన ప్రతిరూపాల వెనుక, అంతకంటే వెనుక దేవుని నిత్య సంకల్పాలలో, పరిశుద్ధాత్మ రాకకు, సంఘం సమావేశానికి పెంతెకొస్తు దినం నిర్ణయించబడింది; పెంతెకొస్తు దినం పూర్తిగా వచ్చే వరకు పరిశుద్ధాత్మ అనుగ్రహింపబడలేడు; కాబట్టి పెంతెకొస్తు దినం నెరవేరే వరకు అపొస్తలులు వేచియుండవలసి వచ్చింది; కానీ పెంతెకొస్తు తరువాత వేచియుండడం లేదు. ఉదాహరణకు అపొస్తలుల కార్యములు 4:31లో వేచియుండడం లేదు; వారు ప్రార్థన ముగించగానే వారు కూడియున్న స్థలం కంపించి, “అందరును పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడిరి.” కొర్నేలీ ఇంటివారిలో వేచియుండడం లేదు. వారు తమ మొదటి సువార్త ప్రసంగం వింటున్నారు; పేతురు తన వాదన యొక్క పరాకాష్ఠగా, “ఆయనయందు (అనగా యేసునందు) విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును ఆయన నామమువలన పాపక్షమాపణ పొందునని ప్రవక్తలందరు ఆయనను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు” (R. V.) అన్నాడు; పేతురు ఈ మాటలు పలికిన వెంటనే వారు విశ్వసించారు, “వాక్యము విన్నవారందరిమీదికి పరిశుద్ధాత్మ దిగెను.” సమరయలో పేతురు యోహానులు దిగివచ్చి వారికి పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం గూర్చి చెప్పి, వారితో కలిసి ప్రార్థించిన తరువాత వేచియుండడం లేదు. పౌలు వచ్చి, మారుమనస్సు కొరకు యోహాను బాప్తిస్మం మాత్రమే కాక, పరిశుద్ధాత్మలో యేసు బాప్తిస్మం కూడా ఉందని వారికి చెప్పిన తరువాత ఎఫెసులో వేచియుండడం లేదు.

అప్పటివరకు వారు కొంతకాలం వేచియున్నారన్నది నిజమే; కానీ తమ కొరకు అలాంటి బాప్తిస్మం ఉందని వారికి తెలియకపోవడమే అందుకు కారణం. నేడు కూడా అనేకులు, తమ కొరకు ఆత్మ బాప్తిస్మం ఉందని తెలియనందున వేచియుండవచ్చు; లేదా వారు క్రీస్తు ముగించిన కార్యంపై విశ్రమించకపోవడం వల్ల, లేదా పాపాన్ని విడిచిపెట్టకపోవడం వల్ల, లేదా దేవునికి పూర్తిగా సమర్పించుకోకపోవడం వల్ల, లేదా నిర్దిష్టంగా అడిగి, విశ్వసించి, తీసుకొనకపోవడం వల్ల వేచియుండవలసి రావచ్చు; కానీ వేచియుండడానికి కారణం దేవునిలో లేదు, అది మనలోనే ఉంది. ఎవరైనా ఇష్టపడితే ఈ పుస్తకాన్ని ఇక్కడే క్రిందపెట్టి, చెప్పబడిన అడుగులు వేసి, వెంటనే పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందవచ్చు. “ప్రభువు కొరకు కనిపెట్టుకొనువారు నూతన బలము పొందెదరు” (యెష. 40:31) కాబట్టి ప్రార్థనలో దేవుని కొరకు వేచియుండడంలో ఎక్కువ సమయం గడపకుండా మనుష్యులను నిరుత్సాహపరచడానికి నేను ఒక్క మాట కూడా అనను. ఈ దినాలలో మనం దేవుని కొరకు వేచియుండడానికి కావలసినన్ని గంటలు గడిపేవారు నిజంగా కొద్దిమందే. విశ్వాసులైన సహోదరులతో రాత్రి గంటలంతా దేవుని కొరకు వేచియున్నప్పుడు మాటిమాటికి వచ్చిన ఆత్మ యొక్క స్పష్టమైన కుమ్మరింపుల గూర్చి గ్రంథకర్త సంతోషంగా సాక్ష్యమివ్వగలడు; కానీ నేను నొక్కి చెప్పదలచిన విషయం ఏమిటంటే, పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం వెంటనే పొందవచ్చు. బైబిలు దీనిని రుజువు చేస్తుంది; అనుభవం దీనిని రుజువు చేస్తుంది. విశ్వాసంతో క్లెయిమ్ చేసుకోవలసిన అనేకులు అనుభూతి కొరకు వేచియున్నారు. ఈ దినాలలో, “తమ పెంతెకొస్తు కొరకు వేచియున్నాము” అని చెప్పేవారు అనేకులను మనం వింటున్నాము; కొందరు వారాలుగా, కొందరు నెలలుగా, కొందరు సంవత్సరాలుగా వేచియున్నారు. ఇది లేఖనానుసారం కాదు, దేవునికి అవమానకరం. పెంతెకొస్తు అంటే ఏమిటనే విషయంలో ఈ సహోదరులకు లేఖన విరుద్ధమైన దృక్పథం ఉంది.

కొన్ని వ్యక్తీకరణలు జరగాలని వారు తమ మనస్సులో నిర్ణయించుకున్నారు; వారే నిర్దేశించిన ఈ నిర్దిష్ట వ్యక్తీకరణలు రాకపోవడంతో, తాము పరిశుద్ధాత్మను పొందలేదని వారు అనుకుంటున్నారు. పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం ఎల్లప్పుడూ భాషల వరంలో వ్యక్తమవుతుందనే, ఈ పుస్తకంలో ఇదివరకే ఖండింపబడిన తప్పులోకి నడిపింపబడినవారు అనేకులు ఉన్నారు. వారు భాషల వరం పొందలేదు, అందువల్ల పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందలేదని నిర్ణయించుకుంటారు. కానీ ఇదివరకే చూసినట్లు, ఒకడు పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొంది కూడా భాషల వరం పొందకపోవచ్చు. ఇంకొందరు ఏదో ఉన్మాదపు అనుభూతి కొరకు వేచియున్నారు. మనం వేచియుండనవసరమే లేదు. మనం షరతులను నెరవేర్చవచ్చు, దేవుని నిశ్చయమైన వాక్యం ఆధారంగా ఆ ఆశీర్వాదాన్ని వెంటనే క్లెయిమ్ చేసుకోవచ్చు. గ్రంథకర్త పరిచర్యలో ఒక సమయంలో, తాను నిర్దిష్టంగా పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మం పొంది ఆ సంగతి తెలుసుకొనే వరకు, లేదా దేవుడు ఏదో విధంగా వెళ్లమని తనకు చెప్పే వరకు తన పల్పిట్‌లోకి మరల ప్రవేశించనని చెప్పడానికి అతడు నడిపింపబడ్డాడు. నేను నా అధ్యయన గదిలో తలుపు మూసుకొని, రోజు రోజుకు పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు దేవుని కొరకు వేచియున్నాను. అది పోరాట కాలం. “ఆదివారం లోగా నీకు పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం లభించకపోతే? నీవు నీ పల్పిట్‌లోకి వెళ్లడానికి నిరాకరించడం ఎలా కనిపిస్తుంది” అనే తలంపు కలిగేది; కానీ నా నిర్ణయాన్ని నేను గట్టిగా పట్టుకున్నాను. పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మం పొందినప్పుడు ఏమి జరుగుతుందోననే ఎక్కువ తక్కువ నిర్దిష్టమైన ఆలోచన నా మనస్సులో ఉండింది, కానీ అది ఆ విధంగా రానేలేదు. ఒక ఉదయం నేను దేవుని కొరకు వేచియుండగా — నా జీవితంలో అత్యంత నిశ్శబ్దమైన, ప్రశాంతమైన క్షణాలలో ఒకటి — దేవుడు నాతో ఇలా చెప్పినట్లే అనిపించింది: “ఆశీర్వాదం నీది.

ఇప్పుడు వెళ్లి బోధించు.” నా బైబిలు నాకు ఇప్పుడు తెలిసినట్లుగా అప్పుడు తెలిసి ఉంటే, వాక్యం ద్వారా నాతో మాట్లాడే ఆ స్వరాన్ని మొదటి రోజే నేను విని ఉండేవాడినేమో; కానీ నాకు తెలియలేదు; దేవుడు తన అనంతమైన కనికరంతో, నా బలహీనతను చూసి, దానిని నేరుగా నా హృదయానికి పలికాడు. ప్రత్యేకమైన ఆనందోద్రేకం గాని, భావోద్వేగం గాని లేవు, ఆశీర్వాదం నాదేనన్న ప్రశాంతమైన నిశ్చయత మాత్రమే. నేను నా పనిలోకి వెళ్లాను; దేవుడు ఆ పనిలో తన శక్తిని ప్రత్యక్షపరచాడు. కొంతకాలం గడిచింది, ఎంతకాలమో నాకు సరిగా గుర్తు లేదు; నేను అదే అధ్యయన గదిలో కూర్చున్నాను. ఈ విషయం గూర్చి నేను అసలు ఆలోచిస్తున్నానని నాకు గుర్తు లేదు, కానీ అకస్మాత్తుగా నన్ను నా కుర్చీ నుండి నేలమీదికి పడగొట్టినట్లు అనిపించింది; నేను ముఖం నేలకు పెట్టి, “దేవునికి మహిమ! దేవునికి మహిమ!” అని కేకలు వేస్తూ పడి ఉన్నాను. నేను ఆపలేకపోయాను. నా స్వంతం కాని ఏదో శక్తి నా పెదవులను, నా మొత్తం వ్యక్తిని స్వాధీనం చేసుకుంది. గ్రంథకర్త ఉద్రేక స్వభావం గలవాడు కాడు, ఉన్మాద స్వభావం గలవాడు కాడు, భావోద్వేగ స్వభావం గలవాడు కూడా కాడు; కానీ నన్ను నేను పూర్తిగా నియంత్రించుకోలేకపోయాను. నా జీవితంలో ఇంతకు ముందెన్నడూ నేను కేకలు వేయలేదు, కానీ ఆపలేకపోయాను. కొంతసేపటి తరువాత నన్ను నేను నియంత్రించుకున్నప్పుడు, నేను నా భార్య వద్దకు వెళ్లి జరిగినదాన్ని చెప్పాను. ఈ అనుభవాన్ని నేను గొప్పగా చెప్పడానికి కాదు, ఈ అద్భుతమైన అనుభవం (దీనిని నేను నిజంగా పూర్తిగా వర్ణించలేను) వచ్చిన సమయం నేను పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మం పొందిన క్షణం కాదని చెప్పడానికి చెబుతున్నాను. నేను పరిశుద్ధాత్మతో బాప్తిస్మం పొందిన క్షణం, దేవుడు, “ఇది నీది. ఇప్పుడు వెళ్లి బోధించు” అని చెప్పిన ఆ ప్రశాంతమైన గంటలోనే.

నేను ఎన్నడూ మరువలేని ఒక మధ్యాహ్నం ఉంది. అది 1894 జూలై ఎనిమిదవ తేదీ. అది నార్త్‌ఫీల్డ్ విద్యార్థుల సమావేశం. ఆ ఉదయం నేను సంఘంలో పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం ఎలా పొందాలి అనే అంశంపై మాట్లాడాను. ముగింపుకు వస్తూ, నా గడియారం తీసి చూస్తే సరిగ్గా పన్నెండు గంటలైందని గమనించాను. పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు దేవుని కొరకు వేచియుండడానికి ఆ మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు కొండపైకి వెళ్లమని మిస్టర్ మూడీ మమ్మల్ని ఆహ్వానించాడు. నా గడియారం చూస్తూ నేను, “సోదరులారా, సరిగ్గా పన్నెండు గంటలైంది. పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం కొరకు దేవుని కొరకు వేచియుండడానికి మూడు గంటలకు కొండపైకి రమ్మని మిస్టర్ మూడీ ఆహ్వానించారు. మూడు గంటల వరకు ఇంకా మూడు గంటలు ఉంది. మీలో కొందరు మూడు గంటలు వేచియుండలేరు, వేచియుండనవసరం కూడా లేదు. మీ గుడారానికి వెళ్లండి, హోటల్‌లోని లేక భవనాలలోని మీ గదికి వెళ్లండి, అడవిలోకి వెళ్లండి, దేవునితో ఒంటరిగా ఉండగలిగే ఎక్కడికైనా వెళ్లండి; పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మపు షరతులను నెరవేర్చి, దానిని వెంటనే క్లెయిమ్ చేసుకోండి” అన్నాను. మూడు గంటలకు మేము మిస్టర్ మూడీ తల్లి ఇంటి ముందు కూడాము; మొత్తం నాలుగు వందల యాభై ఆరుగురం, అందరూ తూర్పు కళాశాలల నుండి వచ్చిన పురుషులు. (సంఖ్య నాకు తెలుసు, ఎందుకంటే మేము గేట్ల గుండా స్థలాలలోకి వెళ్తుండగా మిస్టర్ పాల్ మూడీ మమ్మల్ని లెక్కించాడు.) మేము కొండ ఎక్కడం మొదలుపెట్టాము. కొంత దూరం వెళ్లిన తరువాత మిస్టర్ మూడీ, “మనం ఇంకా వెళ్లనవసరం లేదని నేను అనుకుంటున్నాను. ఇక్కడే ఆగుదాం” అన్నాడు. మేము కూర్చున్నాము; మిస్టర్ మూడీ, “మీలో ఎవరైనా ఏమైనా చెప్పాలనుకుంటున్నారా?” అన్నాడు. ఒకరి తరువాత ఒకరు, బహుశా డెబ్బై ఐదుమంది, లేచి ఇలాంటి మాటలు చెప్పారు: “నేను మూడు గంటల వరకు వేచియుండలేకపోయాను. నేను దేవునితో ఒంటరిగా ఉన్నాను, పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందాను.” అప్పుడు మిస్టర్.

మూడీ, “అపొస్తలుల మీద పెంతెకొస్తు నాడు పరిశుద్ధాత్మ ఎంత నిర్దిష్టంగా దిగాడో, అంతే నిర్దిష్టంగా ఆత్మ మన మీద దిగాలని మనం ఇక్కడే ఇప్పుడే మోకరించి దేవుణ్ణి అడగకపోవడానికి నాకు ఏ కారణమూ కనబడడం లేదు. ప్రార్థిద్దాం” అన్నాడు. మేము నేలపై మోకరించాము; మాలో కొందరు పైన్ చెట్ల సూదుల మీద ముఖం నేలకు పెట్టి పడుకున్నారు. మేము కొండ ఎక్కుతున్నప్పుడు కొండపై మేఘం కమ్ముకొంది; మేము ప్రార్థన మొదలుపెట్టగానే ఆ మేఘం విరిగి, వాలి ఉన్న పైన్ చెట్ల గుండా వర్షపు చినుకులు మామీద పడసాగాయి; కానీ కనికరంతో నిండిన మరొక మేఘం పది దినములుగా నార్త్‌ఫీల్డ్ పై కమ్ముకుంటూ ఉంది; మా ప్రార్థనలు ఆ మేఘాన్ని ఛేదించినట్లు అనిపించింది; పరిశుద్ధాత్మ మామీదికి దిగాడు. అది అద్భుతమైన గంట. దానిని ఎన్నడూ మరువని వారు అనేకులు ఉన్నారు. అయితే ఈ పుస్తకాన్ని చదివే ఎవరైనా ఇప్పుడే ఒంటరిగా తనతో తాను ఇలాంటి గంటను పొందవచ్చు. అతడు ఏడు అడుగులను ఒక్కొక్కటిగా వేయవచ్చు, పరిశుద్ధాత్మ అతని మీద దిగుతాడు.

మునుపటి అధ్యాయం | విషయసూచిక | తదుపరి అధ్యాయం

↑ పైకి వెళ్ళండి ← పుస్తకానికి తిరిగి వెళ్ళండి ← పుస్తకాల గ్రంథాలయం