అధ్యాయము 7
అధ్యాయము VII — ప్రతిఫలము లేనిది కాని దేవుని ప్రేమను గూర్చియు; మనుష్య హృదయపు ఆకలి
తృప్తి పొందజాలదనియు
భూసంబంధమైన వాటితో
ఇప్పుడు దేవుని ప్రేమించుటవలన మనకు కలుగు లాభమును పరిశీలింతము. దీనిని గూర్చి మన జ్ఞానము అసంపూర్ణమైనను, దానిని పూర్తిగా విస్మరించుటకంటె అది మేలు. దేవుడు ఏల ఏ విధమున ప్రేమింపబడవలెనను ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు, మనలను నిర్బంధించు కారణము రెండు విధములనియు—ఆయన హక్కును మన ప్రయోజనమును—నేను ఇదివరకే చెప్పితిని. అయోగ్యుడనైనను నాకు చేతనైనంత వరకు దేవుడు ప్రేమింపబడుటకు గల ఆయన హక్కును గూర్చి వ్రాసితిని; ఆ ప్రేమ తెచ్చు ప్రతిఫలమును గూర్చి నేను ఇంకను చెప్పవలసియున్నది. ఏలయనగా ప్రతిఫలమును లక్ష్యపెట్టకయే దేవుడు ప్రేమింపబడినను, ప్రేమను ప్రతిఫలము లేకుండ విడిచిపెట్టుటకు ఆయన ఇష్టపడడు. నిజమైన ప్రేమ స్వార్థములేనిదై తన స్వప్రయోజనమును వెదకనిదైనను (1 కొరింథీ 13:5), దిక్కులేనిదిగా విడువబడజాలదు. ప్రేమ ఆత్మ యొక్క భావము, ఒప్పందము కాదు: కేవలము ఒప్పందమునుండి అది పుట్టజాలదు, ఆ విధమున సంపాదింపబడజాలదు. దాని పుట్టుకయు పురికొల్పును స్వయంప్రేరితములు; నిజమైన ప్రేమ తనకు తానే తృప్తి. దానికి ప్రతిఫలము కలదు; అయితే ఆ ప్రతిఫలము ప్రేమింపబడిన వస్తువే. ఏలయనగా నీవు దేనిని ప్రేమించుచున్నట్లు కనబడినను, అది వేరొకదాని నిమిత్తమైనయెడల, నీవు నిజముగా ప్రేమించునది ఆ వేరొక దానినే గాని, కనబడు కోరిక వస్తువును కాదు. పౌలు తన ఆహారము సంపాదించుకొనుటకై సువార్తను ప్రకటింపలేదు; తన పరిచర్యకు బలము పొందుటకై ఆహారము తినెను. అతడు ప్రేమించినది రొట్టెను కాదు, సువార్తనే. నిజమైన ప్రేమ ప్రతిఫలమును కోరదు, కాని దానికి యోగ్యమైనది. నిశ్చయముగా ఎవడును ప్రేమకు వెల చెల్లింపను ముందుకు రాడు; అయినను ప్రేమించువానికి కొంత ప్రతిఫలము రావలసియున్నది, అతని ప్రేమ నిలిచినయెడల అతడు దానిని సందేహము లేక పొందును.