అధ్యాయము 5

సృష్టికి పూర్వమే క్రీస్తుయేసునందు మనకు అనుగ్రహింపబడిన కృపను బట్టియు,

ప్రసంగము III.

2 తిమోతికి, 1వ అధ్యాయము, 9, 10 వచనములు.

9. ఆయన మనలను రక్షించి, మన క్రియల ప్రకారము కాక, తన స్వకీయ సంకల్పము ప్రకారమును, అనాదికాలమునుండి క్రీస్తుయేసునందు మనకు అనుగ్రహింపబడిన కృప ప్రకారమును, పరిశుద్ధమైన పిలుపుతో మనలను పిలిచెను;

10. ఆ కృప ఇప్పుడు మన రక్షకుడైన యేసుక్రీస్తు ప్రత్యక్షత ద్వారా వెల్లడిచేయబడెను; ఆయన మరణమును నిర్మూలము చేసి, సువార్త ద్వారా జీవమును అక్షయతను వెలుగులోనికి తెచ్చెను.

ఈ ఉదయమున పౌలు గ్రంథవాక్యము ప్రకారము మేము చూపినదేమనగా, మనలను రక్షించుటలో మన దేవుని ఉచితమైన కనికరమును తెలిసికొనగోరినయెడల, లోకము పుట్టకముందే ఆయన మనలను ఏర్పరచుకొనిన ఆయన నిత్యమైన ఆలోచనయొద్దకు మనము రావలెను. ఏలయనగా అక్కడ ఆయన మన వ్యక్తులను గాని, మన యోగ్యతను గాని, మనము తేగలిగిన ఏ పాత్రతను గాని లక్ష్యపెట్టలేదని మనకు కనబడుచున్నది. మనము పుట్టకముందే ఆయన పుస్తకమున మన పేరులు వ్రాయబడియుండెను; ఆయన అప్పటికే మనలను తన పిల్లలుగా దత్తత చేసికొనియుండెను. కావున సమస్తమును ఆయన కనికరమునకే అప్పగించుదము; ఆయనకు చెందవలసిన ఘనతను ఆయననుండి అపహరించితేనేగాని మనలను గూర్చి మనము అతిశయింపలేమని ఎరిగియుందము.

దేవుని కృపను మరుగుపరచుటకై మనుష్యులు వితండవాదములను కల్పించుటకు ప్రయత్నించిరి. ఏలయనగా, లోకము పుట్టకముందే దేవుడు మనుష్యులను ఏర్పరచుకొనినను, ఒకడు మరియొకనికంటె భిన్నుడగునని ఆయన ముందెరిగిన ప్రకారమే అట్లు చేసెనని వారు చెప్పిరి. మనుష్యులను ఏర్పరచుకొనినప్పుడు వారు యోగ్యులో కారో అని దేవుడు వేచిచూడలేదని లేఖనము స్పష్టముగా చూపుచున్నది; అయినను తర్కవాదులు, గతించిన క్రియలను ఆయన లక్ష్యపెట్టకపోయినను, రాబోవు క్రియలను ఆయన దృష్టియందుంచుకొనెనని చెప్పి దేవుని కృపను మరుగుపరచవచ్చునని తలంచిరి. ఏలయనగా వారు చెప్పునదేమనగా, యాకోబును అతని సహోదరుడైన ఏశావును మంచిగాని చెడుగాని చేయకముందే దేవుడు ఒకనిని ఏర్పరచుకొని మరియొకనిని త్రోసివేసినను, ఆయనకు సమస్తమును ( ఆయన యెదుట ప్రత్యక్షముగా నుండునది గనుక) ముం

↑ పైకి వెళ్ళు