నడిపింపులో ఆనందం

నడిపింపులో ఆనందం

“దేవుని విషయమైతే ఆయన మార్గము యథార్థమైనది”

(Psat 120%.

భూసంబంధమైన విషయాలకు మనకు భూసంబంధమైన జ్ఞానం అవసరమైనట్లు, ఆత్మీయమైన విషయాలకు మనకు ఆత్మీయమైన జ్ఞానం అవసరము. దేవునికి చెందినదంతా పరిపూర్ణంగాను క్రమబద్ధంగాను ఉన్నదని మనం చూస్తాము. “ఆయన మార్గము యథార్థమైనది.” దేవుడు చేయునదంతా పరిపూర్ణమైనది, సంపూర్ణమైనది, పరిశుద్ధమైనది, మరియు కీర్తన 37లో ఆయన వాగ్దానం చేసినట్లు, ఆయన నన్నూ మిమ్మల్నీ పరిపూర్ణమైన మార్గంలోనికి తీసుకురాగోరుచున్నాడు: ఆయన “నా మార్గమును సంపూర్ణము చేయుచున్నాడు.” ఆయన దివ్యప్రేమ మన ఆనందాన్ని ఎలా పరిపూర్ణంగా, సంపూర్ణంగా చేయునో మనం చూతము.

దేవుడు ఎల్లప్పుడూ ఆరంభం నుండే అంతాన్ని చూస్తాడు. ఆయన ప్రస్తుతం ఏమి చేస్తున్నను, ఆయన అంతాన్ని కూడా దృష్టిలో పెట్టుకొని ఉంటాడు — “అంతమును ఆరంభమునుండి తెలియజేయుచున్నాను” (యెషయా 46:10). ఇది మనం సులభంగా గ్రహించలేని విషయం, కానీ మనం సహనంగా నడిస్తే, దేవుడే స్వయంగా మనకు నేర్పించును. దేవుని ఈ తలంపు ఎంతో గొప్పదని గ్రహించడం అవసరము. ఈ అధ్యాయంలో దావీదు జీవితంలోని మరిన్ని ఉదాహరణలద్వారా ఈ సంగతిని వివరించుటకు ప్రయత్నిస్తాము.

దేవుడు దావీదును ఎన్నుకున్ననాటినుండి, తనకొరకు ఒక ఉన్నతమైన, పరలోకసంబంధమైన సంకల్పాన్ని కలిగియుండెను, అయితే దావీదు దీనిని అనేక సంవత్సరాలవరకూ గ్రహించలేదు. మనం కూడా, మన యవ్వనంలో ప్రభువును మొదటిసారి ఎరిగినప్పుడు, దేవుని ప్రణాళిక మనకొరకు ఏమిటో మనకు తెలియదు. మనం మన పాపము క్షమింపబడాలనేదానిపైనే మన శ్రద్ధనంతా పెడతాము, 6 ప్రభువు ఆనందం అయితే దేవుని వాక్యంనుండి మనం చూస్తాము, వివిధ రకాల కష్టములద్వారా దేవుడు తన మనస్సును క్రమేపీ, దశలవారీగా మనకు బయలుపరచుటకు చూస్తాడు. నూతన జన్మ అనుభవం తరువాత, జీవితంలో అనుభవించునదంతా ఒక లోతైన, పరలోకసంబంధమైన, నిత్యమైన అర్థాన్ని పొందుటారంభించును. దేవుడు తన స్వంత మనస్సు, ఆలోచన, ప్రణాళిక ప్రకారము తన స్వంత మార్గంలో మనలను నడిపించుచున్నాడని మనం కనుగొందుము. మనం సహజంగా ఎంత తెలివైనవారమైనను, దేవుని మనస్సును తెలిసికొనుటకు మనం చాలా సహనంగా వేచియుండవలసివచ్చునని మనం కనుగొందుము.

ఆరంభం నుండే దావీదు జ్ఞానముతో నిండియుండెను. అతను “వ్యవహారాలలో వివేకి, రూపసుందరుడు” అని అతని యవ్వనంలోనే చెప్పబడెను. ఎందుకంటే దావీదు గొఱ్ఱెలను కాచుచుండగానే దేవుడు రహస్యస్థలములలో అతనిని రూపొందించుటారంభించెను. అయినను దేవుని మనస్సును తెలిసికొనుటకు అతను అనేక సంవత్సరాలు వేచియుండవలసివచ్చెను. అతను తన దేశంలోని ఇతర యువకులతో పోల్చినప్పుడు చాలా జ్ఞానియైయున్నను, ప్రతివిధమైన శ్లాఘనీయమైన లక్షణాలు కలిగియున్నను — బలవంతుడు, యుద్ధవీరుడు, జ్ఞానము బలము సౌందర్యము కలిగినవాడైయున్నను — దేవుడు తనను ఎందుకు ప్రేమించి ఎన్నుకున్నాడో అతనికి తెలుపుటకు అనేక సంవత్సరాలు పట్టెను.

ప్రభువైన యేసు మనలో ప్రతివారితో వ్యవహరించు తీరు ఇదే. ఆయన మనతో వ్యవహరించు ప్రతివిధానానికి రహస్యం ఆయన అపరిమితమైన ప్రేమలోనే ఉన్నది. మీరెవరైనప్పటికీ, మీరు పాపంలో జీవించియున్నను, మీ జీవనవిధానం సిగ్గుపడదగినదైయున్నను, దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రేమించుచున్నాడు, మిమ్మల్ని పవిత్రపరచి నూతనపరచగోరుచున్నాడు. మనం ఆయనను ఇలా అడుగుదాము — మా వైఫల్యాలన్నిటినీ మాలోనుండి తీసివేసి, ప్రకాశించుటకు, ఫలించుటకు కావలసిన కృపను దయచేయమని. అయితే మా వైఫల్యాలు మీపట్ల దేవుని ప్రేమను ఎన్నడూ మార్చవు. దేవుని వాక్యంనుండి, దేవుని అధికారంతో మేము మీతో చెప్పుచున్నాము, ఓ పాపీ, ఆయన నిన్ను ప్రేమించుచున్నాడు! ఆయన నిన్ను నిత్యమైన ప్రేమతో ప్రేమించుచున్నాడు.

ఈ సంవత్సరమే, ఆయన మీకొరకు తన స్వంత జీవాన్ని ఇచ్చునంతగా మిమ్మల్ని ప్రేమించెను.

“నీ దేవుడైన యెహోవా నీ మధ్యనున్నాడు, ఆయన రక్షించుటకు శక్తిమంతుడు; ఆయన నిన్నుగూర్చి సంతోషముతో ఆనందించును, ఆయన ప్రేమయందు విశ్రమించును, ఆయన గానముతో నిన్నుగూర్చి ఉత్సహించును” (జెఫన్యా 3:17).

మనుష్యులు సంతోషముగా, తృప్తిగా కనిపించడం మీరు చూసియుంటారు, బహుశా వారిపట్ల మీకు అసూయ కూడా కలిగియుండవచ్చు, కానీ దేవుడు సంతోషముగా ఉండటాన్ని మీరెప్పుడైనా చూశారా? రకరకాల మానవానందాలను మీరు అనుభవించియుంటారు; కానీ మన సృష్టికర్త ఆనందించునప్పుడు ఆయనకెలా అనిపిస్తుందో వాటిలో ఏదీ చెప్పలేదు. అయినను దేవుడు ఆనందించునది సత్యమే. “నీ దేవుడైన యెహోవా... నిన్నుగూర్చి సంతోషించును, గానముతో నిన్నుగూర్చి ఉత్సహించును.”

అయితే కొంచెం ఆలోచించండి! దేవదూతలు పాడుటను వినే ఆధిక్యత మీకు కలిగిందని అనుకోండి. ఆ పరలోకసంబంధమైన గీతం ఇక్కడి ఏ గీతం కంటెనైనా చాలా విలువైనదిగా, ఆనందకరముగా ఉండును. కానీ మీరు ప్రభువును తానే పాడుటను వినగలిగితే! మీరు మనుష్యుల గానం విన్నారు, ఇతరుల గానం విన్నారు, దేవదూతల గానాన్ని ఊహించి విన్నారు కూడా. అలాంటప్పుడు మీరు వింటే మీకెలా అనిపిస్తుంది,

మీరు

అయితే ఇది దేవుని వాక్యమే. ఆయన మనలను శుద్ధిచేసి, రక్షించి, తన ప్రేమను మీ హృదయంలో కుమ్మరించిన తరువాత, 6 ప్రభువు ఆనందం ఆయన మీ కొరకు ఆనందముతో పాడటం మొదలుపెడతాడు. క్రొత్తగా పుట్టిన శిశువుతో ఒక తల్లిని గమనించండి. ఆమె ఆ చిన్నారిపట్ల ప్రేమతో నిండియుండి, దానిని ముద్దాడుచు, కౌగలించుకొనుచు, దాని కాళ్లనుకూడా తన నోటిలో పెట్టుకొనుచుండును! ఆమె ఏమి చేస్తున్నదని అడగండి. తన శిశువుపైకి తన ప్రేమను కుమ్మరిస్తున్నానని ఆమె మీకు చెప్పును. ఆమె ముఖం ఆనందముతో వెలిగిపోవును, మరెంత మధురంగా ఆమె తన ప్రేమను తన శిశువు హృదయంలోనికి కుమ్మరించునో! మనం క్రొత్తగా జన్మించి, ఆయన ప్రేమను గ్రహించగలిగినప్పుడు దేవుడు కూడా ఇలాగే మనపైకి పాడును. అప్పుడు మీరు ఏ దేవదూత గీతంకంటెనూ మధురమైన గీతమొకటి ఆయన పాడుటను వినెదరు. ఇదే ప్రభువు ఆనందం — తన ప్రేమను మనపైకి మరింత మరింతగా కుమ్మరించుటవలన ఆయన అనుభవించు ఆనందం. దైవికమైనదైన ఇలాంటి ఆనందమే మనలను నింపును

బలంతో.

అటువంటి అపరిమితమైన ప్రేమను స్వీకరించుటకు మనకు దేవుని వాక్యంనుండి ఒక సామర్థ్యం, యోగ్యత ఇయ్యబడియున్నదని మనం చూస్తాము. దేవుని ప్రేమకు నాలుగు మహోన్నత కొలతలున్నవి: ఎత్తు, లోతు, పొడవు, వెడల్పు. అదే దైవికమైన ప్రేమ. మానవప్రేమకు ఒక్క కొలతే ఉంటుంది, అది 30 లేక 40 సంవత్సరాలు మాత్రమే నిలుచును. అది ఈరోజు ఆరంభమై రేపటికల్లా అంతమగును. కానీ దేవుని ప్రేమకు ఏ హద్దూ లేదు. అది నిత్యత్వం నుండి నిత్యత్వం వరకు, ఎత్తైన శిఖరాలనుండి మనుష్యుడు చేరగల లోతైన లోతులవరకూ వ్యాపించును. మీ పాపాలు మిమ్మల్ని నరకపు అగాధములోనికి లాగవచ్చు, మీ పాపకార్యాలు మిమ్మల్ని అవినీతి గోతిలోనికి తీసుకువెళ్లవచ్చు, మీ కామవాంఛలు మిమ్మల్ని అపవిత్రమైన చీకటిస్థలములకు తీసుకువెళ్లవచ్చు, అక్కడ, ఆ దుర్వ్యసని కుమారునివలె, మీ ఆహారం పందుల ఆహారమే. అయినను దేవుని ప్రేమ మిమ్మల్ని ఆ బురదనుండి బయటకు లాగి, ఉన్నతంగా లేపుటకు వేచియున్నది

మీ తండ్రి ఏడ్చుచు ఇలా అనవచ్చు: “నా కుమారుడా, నీ విషయంలో నాకు ఇక ఆశ లేదు,”

మీ సొంత తండ్రి నిరాశతో ఇలా చెప్పవచ్చు: “నా ఆశలన్నీ... నడిపింపులో ఆనందం

చెల్లాచెదురైపోయాయి.” మీ సహోదరులు, సహోదరీలు మీ పాపభరితమైన జీవితం కారణంగా సిగ్గుపడి మిమ్మల్ని అంగీకరించుటకు నిరాకరించవచ్చు. ప్రసంగీకులు కూడా ఇలా అనవచ్చు: “ఈ మనిషికి ఉపయోగపడే ఆశ ఏమాత్రం లేదు.” అయినను మన ప్రభువు మిమ్మల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. మీకింకా ఆశ ఉన్నది.

మీరు పాపంలో ఎంత లోతుగా వెళ్లియున్నను, నైతికంగా మీరు ఎంత దిగజారియున్నను, గత సంవత్సరాలలో మీరు ఎంతటి తిరుగుబాటుదారుడైయున్నను, దేవుని ప్రేమ మిమ్మల్ని రక్షించగలదు. “తనద్వారా దేవునియొద్దకు వచ్చువారిని పరిపూర్ణముగా రక్షించుటకును ఆయన శక్తిమంతుడు” (హెబ్రీయులకు 7:25).

ఇదే ఆశ్చర్యకార్యము — మీరు మీ సిగ్గుపడదగిన గతంతో సహా దేవుని సహకార్యకర్తగా మారగలరు. ఇదే ఆయన ప్రేమయొక్క మర్మము, మరియు ఆ ప్రేమ ఎంత గొప్పదంటే దాని పరిపూర్ణమైన అర్థాన్ని కనుగొనుటకు మీకు అంతటి సుదీర్ఘకాలం అవసరమగును. మీ పరిమితులు ఆయనకు తెలుసు, అయినను ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమించెను, మరియు మీరు ఉండాలని ఆయన కోరుకొను ఆ స్థానానికి మిమ్మల్ని నడిపించుటయే ఆయన సంకల్పం. అయితే ఆ సేవకొరకు, ఆ పరిచర్యకొరకు దేవుడు మిమ్మల్ని సిద్ధపరచనీయాలి, శిక్షణ ఇయ్యనీయాలి,

ఆయన మిమ్మల్ని పిలిచిన ఆ సేవకొరకు.

దావీదు యెబూసీయుడైన ఒర్నాను కళ్ళమును చూసి, దానిని గుర్తించిన సందర్భంలో ఇలాంటిదే జరిగింది... అప్పుడు దావీదు, “ఇది యెహోవా దేవుని మందిరము, ఇది ఇశ్రాయేలుకొరకైన దహనబలిపీఠము” అనెను (1 దినవృత్తాంతములు 22:1).

దేవుడు దావీదును ఎన్నుకున్నప్పుడు, ఆ కుటుంబమంతటిలో నిస్సందేహంగా ఎంతో ఆనందం ఉండెను. తండ్రి, తల్లి, సహోదరులు — వీరందరూ సమూయేలు గుర్తింపువలన గౌరవించబడిరి. అయినను ఆ కుటుంబసభ్యులలో ఎవరూ ఇలాంటిది ఆలోచించలేకపోయిరి —

32 ప్రభువు ఆనందం

ఏదో ఒక భూసంబంధమైన రాజ్యాధికారం గురించి. దావీదు స్థానంవలన తమకేదో లాభం, ఆధిక్యత లభించవచ్చునని వారనుకొనియుండవచ్చు, కానీ దేవుడు దావీదును పిలుస్తున్నది ఏదో ఒక మామూలు భూసంబంధమైన రాజ్యంకొరకు కాదు. ఆయనకొరకు దీనికంటే చాలా ఉన్నతమైన, గొప్పదైన రాజ్యం ఉండెను.

దావీదు జీవితంలో ఆనందపు ఎదుగుదలను దశలవారీగా మనం చూశాము, మరియు అవసరమైన మరో అడుగు దేవునికిని దావీదుకును మధ్యగల అత్యున్నత సంతృప్తియైయుండెను, అనగా తన మందిరం కొరకైన దేవుని ప్రణాళిక, రూపురేఖలను ఆయనకు బయలుపరచుటయే. ఇప్పుడు ప్రభువు అతనికిచ్చిన శిక్షణలోని కొంతభాగాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాము.

దేవుడు తన ప్రణాళికను దావీదుకు వెల్లడించుటకు ముందు, దావీదును యెబూసీయుడైన ఒర్నాను కళ్ళము వరకూ ఒక దుఃఖపు మార్గంద్వారా, అలా చెప్పవచ్చుననుకుంటే, తీసుకురావలసివచ్చెను. అక్కడ దావీదు, తాను బలిపీఠము కట్టి యెహోవా ఆజ్ఞాపించిన అర్పణలను అర్పింపవలసిన ఏకైక స్థలం అదేనని గ్రహించెను, ఆయన మందిరాన్ని కట్టుటకైనది అదే. దేవుడు దావీదుకు ఆరంభంలోనే ఆ స్థలంలో తన మందిరాన్ని కట్టుమని ఎన్నడూ చెప్పియుండలేడు, ఎందుకంటే ఇశ్రాయేలు అప్పుడు అలాంటి ఆజ్ఞను, ఉపదేశాన్ని స్వీకరించుటకు సిద్ధముగా లేదు. మనం నిజంగా సిద్ధపడి, తయారైనప్పుడే దేవుడు తన హృదయపు ఉపదేశాలను మనకిచ్చును.

దావీదు తన మందిరం కొరకు ఆ భూమి అవసరమని గ్రహించినప్పుడు, అతను వెళ్లి యజమానికి ధర ఇయ్యజూపెను, మరియు యెబూసీయుడైన ఒర్నాను, “నీవు నా రాజువు, దీనిని ఉచితంగా తీసుకొనుము” అనెను. కానీ దావీదు, “నాకు ఖర్చులేకుండా వచ్చినదానిని నేను యెహోవాకొరకు అర్పింపను” అని జవాబిచ్చెను. దావీదు ఆధునిక క్రైస్తవుడైయుంటే బహుశా, “ఉచిత భూమి నడిపింపులో ఆనందం

కావలసినదంతా! ఉచితంగా దానిని పొందితే నేను చాలా సంతోషిస్తాను” అని అనియుండేవాడు. (ఖర్చులేనిదానిని దేవుడు అంగీకరించడు.)

దావీదు ఆ కళ్ళము దగ్గరే అంతకుముందు చెల్లించిన ఖరీదును జ్ఞాపకముచేసుకొనండి. కళ్ళము అనగా పొట్టునుండి గోధుమను వేరుచేయు స్థలము. దావీదు ఎంతటి ప్రధాన వ్యక్తియో ఆరంభంనుండే అందరూ చూడగలిగిరి, కానీ అతని చరిత్రంతటిలోను, అతని మనస్సులో పొట్టు తప్ప మరేమీ కనబడని సందర్భాలు తరచుగా వచ్చెను. తానూ జ్ఞానముతో నిండియున్నానని అతను అనుకొనెను, కానీ అతని వైఫల్యాలద్వారా దేవుడు అతనితో ఇలా చెప్పెను: “ఆ పొట్టను చూడుము.” అనేక ‘కళ్ళముల’ గుండా తీసుకురాబడిన తరువాతనే దావీదు హృదయం ఆ పొట్టనుండి విడిపింపబడెను. అతను రాజైయున్నను, దేవునిచేత అనేకసార్లు గద్దింపబడవలసివచ్చెను, మరియు విడుదలకొరకు గొప్ప వెలను చెల్లించవలసివచ్చెను.

మనమందరమూ దేవుని మందిరముగా మారుటకు గొప్ప ధరచెల్లించవలసియున్నది. మనం కూడా మన పొట్టనుండి, అన్నిటికంటే ముందుగా మన మనస్సులోని పొట్టనుండి విడిపింపబడుటకు సిద్ధపడవలెను! దేవుని దృష్టిలో ఆ పొట్టు అంటే ఏమిటి? మన స్వంత బుద్ధిసామర్థ్యంద్వారా మనం విలువైనదిగా ఎంచుకున్నదంతా అదే. అందుకే పౌలు, “సమస్త శరీరము గడ్డిబోలియున్నది” అని కొనసాగించెను. మరియు రోమా 7:18లో పౌలు ఇలా చెప్పెను: “నా శరీరమందు మంచిదేదియు నివసింపదు.” పౌలు ఇది తన మారుమనస్సు తరువాతకూడా చెప్పెనని గమనించండి. అయినను మన స్వంతమని పిలువబడు సామర్థ్యంనుండి విడిపింపబడుటకు మనం ఎంతగా బాధపడతామో కదా! మన ప్రభువు స్వయంగా చెప్పినట్లు: “గోధుమగింజ నేలను పడి చావకుండినయెడల అది ఒంటరిగానే ఉండును; అది చనిపోయినయెడల విస్తారముగా ఫలించును.” ఆయనే ఆ గోధుమగింజ — మన స్వంత జ్ఞానము కాదు. మన అన్ని ప్రభువులో ఆనందం

సాధనలు, మనం ఆ వాక్యంమీదనే ఆధారపడవలెనని మనకు నేర్పించుటకే తీర్పు తీర్చబడతాయి.

“వారు యెహోవా నిబంధన మందసమును కేకలువేయుచు, బాకానాదముతోను, తప్పెటలు స్వరమండలములతోను శబ్దముచేయుచు తీసికొనివచ్చిరి. కావున ఇశ్రాయేలీయులందరు గానముచేయుచు, తప్పెటలు వాయించుచు, దేవునియెదుట బలులను సమాధానబలులను అర్పించిరి” (1 దినవృత్తాంతములు 15:28; 16:1).

ఆ భూమి దావీదుచేత కొనబడిన తరువాత, అతను దేవుని మందసాన్ని అక్కడికి తీసుకురావాలని కోరుకున్నాడు, కానీ మరొక్కసారి అతను ప్రభువుకు అపజయపడ్డాడు. 1 దినవృత్తాంతములు 13:1లో దావీదు వేలమందికి, వందలమందికి అధిపతులతోను, ప్రతి నాయకునితోను సంప్రదించెనని మనం చూస్తాము. అతను దేవుని మందసాన్ని దాని స్థానానికి తీసుకురావాలని కోరుకున్నాడు, కానీ దానిని లోకసంబంధమైన ప్రణాళికతో, లోకసంబంధమైన పద్ధతులతో, లోకసంబంధమైన బండితో చేయాలని కోరుకున్నాడు.

గణనకాండము గ్రంథంలో, ప్రభువు మందసాన్ని మోయుటనుగూర్చి తన

అత్యంత వివరమైన ఆజ్ఞలను ఇచ్చియుండెను. అయినను ఇక్కడ మనం ఒక జ్ఞానియు బలవంతుడునైన రాజు దైవిక పద్ధతులనుగూర్చి తెలియకుండుటను, ఫలితాన్ని సాధించుటకు తన స్వంత జ్ఞానాన్ని వాడుటను చూస్తాము. చాలాసార్లు మనం కూడా అలాగే తెలియకుండా ఉంటాము. దైవిక క్రమానికి లోబడు దినమువరకు ఏ మనుష్యుడూ జ్ఞానియైయుండడు, అతను ప్రసంగీకుడైనను పాస్టరైనను, భారతీయుడైనను యూరోపియనైనను, పేదవాడైనను ధనవంతుడైనను. దానికి దేవునికి కృతజ్ఞతలు!

దేవుడు దావీదును తన స్పృహలోనికి తీసుకువచ్చెను, మరియు 1 దినవృత్తాంతములు 15వ అధ్యాయంలో అతను లేవీయులను, మందసాన్ని మోసికొనివచ్చుటకు నడిపింపులో ఆనందం 35 ఒర్నానునుండి కొనబడిన అదే స్థలానికి దేవుని మందసాన్ని తీసుకువచ్చిరి. దావీదుకు అది ఎంతటి సంతోషకరమైన దినమో కదా!

ఎన్నో సంవత్సరాల సంచారం తరువాత మందసాన్ని తీసుకువచ్చినందుకు వారు గానములతోను ఆనందముతోను నిండిరి. “దావీదు లేవీయుల నాయకులతో, తమ సహోదరులను గాయకులుగా, స్వరమండలములతోను తప్పెటలతోను స్వరమండలములతోను, గంభీరస్వరముతో ఆనందముతో పాడుటకు నియమింపవలెనని చెప్పెను” (1 దినవృత్తాంతములు 15:16). అది గొప్ప ఆనందోత్సవ సమయమైయుండెను. ఆ ఆనందదినమున గాయకులు హృదయపూర్వకముగా బిగ్గరగా పాడిరి, దావీదు కూడా ఆ ఉత్సవంలో పాల్గొనెను

అలా దేవుని మందసాన్ని దాని సరైన స్థానానికి తీసుకువచ్చు ఆనందాన్ని దేవుడు దావీదుకు అనుమతించుటకు ముందు, దావీదు అనేక దశలగుండా వెళ్లవలసివచ్చెను. మొదట, దేవుని దర్శనానికి చోటిచ్చుటకు తన మనస్సు పొట్టనుండి, గడ్డినుండి పూర్తిగా విముక్తమవ్వాలని అతను గ్రహించవలసివచ్చెను. రెండవదిగా, దేవుని మందిరముకొరకైన దైవిక క్రమాన్ని అత్యంత జాగ్రత్తగాను, పూర్తిగాను పాటించవలెనని అతను అంగీకరించవలసివచ్చెను. ఈ పాఠాలు నేర్చుకొనుటకు, దేవుని కార్యముకొరకైన దైవిక రూపురేఖను గ్రహించుటకు, ఆయన మనస్సును తెలిసికొనుటకు అతనికి అనేక సంవత్సరాలు పట్టెను. అయితే మనం చివరకు దేవుని మందసాన్ని మన జీవితంలోనికి రానిచ్చినప్పుడు, మనం గొప్ప ఆనందముతో నింపబడతాము.

మందసం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుకు ఒక సూచన. ఆయనకు మీ హృదయంలో, మీ ఇంటిలో, మీ సంఘంలో కూడా ఆయనకు తగిన స్థానం ఇయ్యబడవలెను. అలా అయినప్పుడే నిజమైన ఆనందం ఉంటుంది. ఒర్నానునుండి తాను కొన్న ఈ స్థలంలో దేవుని మందసం విశ్రాంతి పొందుటను చూచుటలో దావీదు పొందిన ఆనందానికి ముందు అతను అనేక పరీక్షలగుండా వెళ్లవలసివచ్చెను. ఇదే మన ఆనందమూ, బలమూ.

8 ప్రభువు ఆనందం:

మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రాజులకు రాజుగా, సింహాసనంపై ఆసీనుడైన మహిమాన్విత రాజుగా, నిత్యుడైన ప్రభువుగా కిరీటధారుడైయుండుటను చూచునప్పుడు

ఈ మాటలు అనేక ఇళ్లలో వ్రాయబడియుండుట కనబడును: “క్రీస్తు ఈ ఇంటికి తలయైయున్నాడు!” కానీ అక్కడ నివసించువారి జీవితాలను నిశితంగా చూస్తే, క్రీస్తు నిజంగా అక్కడ తలయైయున్నాడని అరుదుగానే మీరు కనుగొందురు. భార్యే తలయైయుండి, బలవంతునిగా కనిపించు భర్తకూడా భార్యయెదుట వణకును. ఆమెయే తన మార్గంద్వారా అతని మనస్సును మార్చగలదు. అయితే ప్రభువు నిజంగా ఇంటికి తలయైయున్నచోట, ఎల్లప్పుడూ మూడు సంగతులు గమనింపబడవలెను: మొదటిది, ప్రభువైన యేసు మాత్రమే మన వ్యక్తిగత తలయైయుండవలెను; రెండవది, ఆయన మీ కుటుంబానికికూడా తలయైయుండవలెను; మూడవది, మీరు సభ్యులైయున్న సంఘానికికూడా ఆయనే తలయైయుండవలెను. ఇలా అయినప్పుడే దేవుని మందసం దాని సరైన విశ్రాంతి స్థానానికి వచ్చినట్లు.

ఇదే మన ఆనందం, కానీ ఇది కూడా ఇంకా ఆరంభమే. దావీదుకొరకు దేవుని దగ్గర ఒక రహస్యమైన ఆనందం ఇంకా ఉండెను. 1 దినవృత్తాంతములు 13లో పట్టణమంతా ఆనందించినట్లు కనబడెను, అంతటి గానం, వాయిద్యం, నాట్యం జరిగెను. అయినను దావీదుకొరకు దేవునియొద్ద ఇంకా ఎంతో ఎక్కువ ఉండెను, మీరు తప్పకుండా చూడగలరు, ప్రభువు ఆనందమే “మీ బలం” అని. మీరు దేవుని హృదయంలోనికి మరింత మరింత పూర్తిగా ప్రవేశించుచున్నకొద్దీ, మీ ఆనందం అధికమగుచున్నదా? ఎందుకంటే ఆయనతోకూడ ఈ ఆనందమే ఆయన నామముగా ఉండును.