అధ్యాయము 8

ివారిలోనివారు;

ప్రసంగము IV.

2 తిమోతికి, 2వ అధ్యాయము, వచనములు 16, 17, 18.

16. అపవిత్రమైన వ్యర్థ ప్రసంగములకు దూరముగా ఉండుము; అవి మరి యెక్కువగా భక్తిహీనతకు నడిపించును.

17. వారి వాక్యము కుళ్లుపుండువలె తినివేయును; హుమెనై, ఫిలేతు అనువారు అట్టివారిలోనివారు;

18. వారు సత్యము విషయమై తప్పిపోయి, పునరుత్థానము ఇదివరకే జరిగిపోయెనని చెప్పుచు కొందరి విశ్వాసమును పాడుచేయుచున్నారు.

దేవుని వాక్యము యొక్క నిర్మలమైన సరళతను, దానిని మరుగుపరచకుండ, అనుసరింపవలెనని పౌలు తిమోతిని ఊరకనే శ్రద్ధతో హెచ్చరింపలేదని మనము ఇదివరకే చూపితిమి. దేవుని నామమున మనకు అందింపబడు సిద్ధాంతము మన ఆత్మలకు ఆహారమైయున్నది; అది అపవాది వశములో ఉన్నయెడల వాడు దానిని చెరుపును; దానిని నాశనము చేయలేనప్పుడు, దానిని తృణీకారమునకు గురిచేయుటకును, దేవుని చిత్తమును గూర్చిన మన జ్ఞానమును నశింపజేయుటకును దానితో పలు విషయములను కలిపివేయును. నేడు బోధింపవలెనని ముందుకు వచ్చువారు అనేకులున్నారు; దానికి కారణమేమి? ఆశయ్యే వారిని ఈడ్చుకొనిపోవుచున్నది; వారు దేవుని వాక్యమును మరుగుపరచుచున్నారు; ఇట్లు సాతాను మనలను ఆత్మీయ జీవమునుండి దూరము చేయ యత్నించుచున్నాడు.

అయితే ఏదో విధముగా దేవుని సిద్ధాంతము చెడిపోనిదే వాడు దీనిని సాధింపలేడు. వ్యర్థమైన వాగాడంబరమంతటికిని దూరముగా ఉండవలెననియు, బలము గల సరళమైన బోధపై నిలుకడగా ఉండవలెననియు పౌలు ఆ హెచ్చరికను మరల చెప్పుచున్నాడు. అతడు స్పష్టమైన దోషములను, మూఢనమ్మకమును, అబద్ధములను మాత్రమే కాక, దేవుని వాక్యమును మరుగుపరచుటను కూడ ఖండించుచున్నాడు; అనగా మనుష్యులు మనుష్యుల చెవులకు తృప్తి కలుగజేయుటకై సూక్ష్మ తర్కములను కల్పించుచు, వినువారికి ఆత్మకు నిజమైన పోషణనైనను, విశ్వాసమునందును దేవుని భయమునందును క్షేమాభివృద్ధినైనను కలుగజేయకుండుటను ఆయన ఖండించుచున్నాడు.

↑ పైకి వెళ్ళు