దేవుని ప్రతినిధి నాన్న
దేవుడు తన ప్రేమను వ్యక్తం చేయాలనుకున్నపుడు తండిలా మాట్లాడాడు. తన ఏకైక కుమారుడైన యేసుక్రీస్తును నిత్యజీవ ప్రదాతగా నరరూపిగా ఈ లోకానికి పంపించేంతగా తాను మానవాళిని ప్రేమించానని దేవుడు నిర్వచించాడు (యోహా 3:16). అందుకే తల్లి తండ్రి అనే రెండు కాలువల గుండా ప్రవహించేది దేవుని ప్రేమే! దేవుని ప్రేమ అనే నాణేనికి వారిద్దరూ రెండు ముఖాలు. మా ఊరి కమాన్ దగ్గరి మర్రిచెట్టు మీద దయ్యాలుంటాయని, అవి అర్ధరాత్రి పూట జడలు విప్పి నాట్యం చేస్తాయని చెప్పేవారు. అందువల్ల పిల్లలమైన మాకు ఆ చెట్టే ఒక పెద్ద దయ్యంలాగా కనిపించి దాని దరిదాపుల్లోకి వెళ్లడానికే హడలిపోయేవాళ్లం. అలాంటిది నాన్న పక్క నుంటే మాత్రం ‘ఏం చేస్తావో చేస్కో’ అన్నంత తిరస్కార భావంతో దాని దగ్గరికెళ్లి ఎగాదిగా చూసి రెండు రాళ్ళు కూడా కసితీరా విసిరి హీరోల్లా ఫీలయ్యేవాళ్లం. పక్కన నాన్న ఉంటే అంత అభయం, అంతటి దర్జా మరి!
తల్లిది అనునయించే ప్రేమ, అన్నీ భరించే ప్రేమ. కాని తండ్రిది అన్ని పరిస్థితుల్లోనూ భరోసా ఇచ్చే ప్రేమ. మన కడుపు నింపి పోషిస్తూ, తాను మాత్రం కృశిస్తూ, మనల్ని ఎలాగోలా బతికిస్తూ తనను తాను ఆ క్రమంలో కొంచెం కొంచెం చంపుకొంటూ, పెంచి పెద్ద చేసి ప్రయోజకుల్ని చేసిన నాన్న కండబలాన్ని, తెలివి తేటల ఔన్నత్యాన్ని వెలకట్టే కంప్యూటర్ ఎక్కడుంది? ఏది కావాలంటే అది బాల్యంలో నిముషాల్లో వచ్చి ఇంట్లో వాలటమే తెలుసు కాని ఇంటి బయట అందుకు నాన్న పడిన పాట్లు, విన్న మాటలు, చేసిన అడ్జస్ట్మెంట్లు తండ్రినయ్యాక ఇప్పుడిపుడే అర్థమవుతున్నాయి. చేతకాక రాజు సింహాసనాన్ని వదులుకోగలడేమోకాని ఎన్ని కష్టాలొచ్చినా ఒక తండ్రి తన పదవిని, బాధ్యతనూ వదులుకోలేడు కదా! ఏటేటా ఊరి జాతరలో ఖర్చు కోసం నాన్న ఇచ్చే ఒక పావలాబిళ్ల అప్పట్లో ఒక కోటి రూపాయల కట్ట!
ఎందుకంటే దాంతో ఏదంటే అది కొనుక్కోవడమే కాదు, ఆ ఖర్చుకు లెక్క చెప్పాల్సిన అవసరం లేని స్వాతంత్య్రం నాన్న వద్ద దొరికేది. భారాన్నంతా తను వహించి మనల్ని మాత్రం బలాదూర్గా తిరగనిచ్చి మన బాల్యాన్ని ఒక మధురానుభవంగా మిగిల్చిన నాన్న రుణం, తాను కృంగిపోతూ మనల్ని పెకైదిగింపజేసిన నాన్న రుణం తీరేదేనా? పైచదువుల కోసం పట్నం వెళ్తే, ప్రతినెలా మొదటివారం కల్లా అప్పోసప్పో చేసి మరీ నెలఖర్చులూ పాకెట్మనీ తెచ్చిచ్చి, హోటల్కి తీసుకెళ్లి మస్తుగా బిర్యానీ తినిపించి తర్వాత విడిచి వెళ్లలేక వెళ్లలేక తిరిగి ఊరెళ్లిపోయిన నాన్నను ఎలా మర్చిపోగలం? పూట గడవడమే కష్టంగా ఉన్నా, తన పిల్లలకంటూ ఒక నీడ ఉండాలన్న ధ్యేయంతో నానా బాధలు పడి ఇల్లు కట్టించిన నాన్నను మించిన మేధావి ఉన్నారా? జ్వరమొస్తే మనల్ని భుజాన మోసి ఆరేడుమైళ్లు నడిచి వెళ్లి డాక్టర్కు చూపించి మందులిప్పించి బత్తాయిపళ్లు ఒలిచి తినిపించిన నాన్న కనిపించే దైవం కదా?
అలాంటి నాన్న దగ్గుతూ మంచాన పడితే, ఆటోలో ఆసుపత్రికి తరలిస్తున్నప్పుడు, ఆటో సందుమలుపు తిరిగేదాకా పదే పదే వెనక్కి తన ఇంటిని పిల్లల్ని దిగులుగా చూసుకున్న నాన్న, తానూహించినట్టే ఇంటికి మృతదేహంగా తిరిగొచ్చిన దృశ్యం ఇప్పటికీ గుండెను పిండేసే అనుభవం. ఇంకొక్కసారి, ఒకే ఒక్కసారి నాన్న తిరిగొచ్చి నా ఇంటి తలుపు తట్టాలని ఇప్పటి స్థితిని, పిల్లల్ని చూసి, మురిసిపోవాలని కోరుకొంటున్నామంటే నాన్నలతో దేవుడిచ్చిన మధురానుబంధమే కారణం కాదా? తన ప్రతినిధిగా నాన్నలనిచ్చిన దేవునికి కృతజ్ఞతలు. తమ జీవితాల ద్వారా దేవుని ప్రేమను, దేవుణ్ణి పరిచయం చేసిన నాన్నలకూ కృతజ్ఞతలు. హ్యాపీ ఫాదర్స్ డే.
Pastor John Moses Doosi's Testimony
A BRIEF BIOGRAPHY :
Rev. John Moses Dussi was formerly known as Appa Rao Dussi was born in the year 1972 in India. He was born in a very poor family of the untouchables, who were neglected and rejected by the society. His parents were so poor that they could not even provide for his basic amenities in life. Good food and clothing were always scarce. Education and decent life were distant dreams. He faced starvation, ill health, insult and tasted the depths and heights of poverty.
Unsheltered he moved from place to place, person to person and from home to home seeking for normal living. Being an untouchable, he was rejected every where and denied help by every one. Though poor, his family was Orthodox in religion and strongly rooted in the Hindu beliefs.
As a boy, while seeking admission in government run hostel, he was denied a seat because he was too young for the hostel and so they changed his date of birth to 1970 and put him to 4th grade when he was barely eligible for 1st grade. Though this was not correct he had no one to support and his parents were afraid of the denial of the admission as this will be the only provision for his food, clothing and shelter.
Personal Testimony…… Rev. John Moses Dussi.
As I was one of the badly hurt victim of poverty, since childhood onwards I had developed love and compassion for the poor and needy children who were like me. A few Indian social reformers and revolutionary leaders like Dr. B.R. Ambedkar inspired me whom I followed passionately. I began to write and sing songs that propagated their principles and the revolution. During my high school studies, I was given New Testament which I read diligently. The life and love of Jesus Christ attracted me because of his compassionate spirit. His love for the down trodden challenged me. As I read the Bible more and more it was evident that Jesus was the greatest social reformer and a great revolutionary person who loved the people but hated their sin. Soon I began to hunger to know more about Jesus. I understood that all the reformers that I followed were mere humans but I learnd that Jesus is indeed God and the Savior of mankind. Though I knew so much about Jesus, I didn’t believe him as my personal savior.
CONVERSION AND PERSONAL EXPERIENCE
It was in the year 1988 when I was suffering from Typhoid fever, my sister took me to the church. The fever was so severe and every one thought I would die. But in the church when a believer prayed by applying oil on me, I felt a great relief and the fever simply vanished. This was new and amazing to me. It was then I realized the power and love of Jesus and soon I accepted him as my Lord and Savior.
An incident in 1991 moved me radically. Dalit Christians in Chundur, a village in Guntur district of my state were killed, cut into pieces, their body parts put in gunny bags and were thrown into a river. This hurled me back into social Reformation where I joined in a revolutionary group and voiced through writing and singing communist songs.
MY CAREER
I did my Bachelor of arts in sociology and a diploma as a fitter in the Industrial Training Institute.
I was a journalist and worked in a city called Visakhapatnam. Later I joined as an agricultural officer at Bhubaneswar, Orissa. I also had Alpha Engineering workshop at Vizayanagaram. God blessed me in every work I did.
I have also studied at International Institute of Correctional Management Course in the year 2005 and in 2007 Restorative Justice in Queen’s University, Canada.
MARRIAGE AND GOD’S CALL
I was married to Ms. G. Sushma in the year 1999 on 17th February. She was a very strong believer. While I was steadily growing in political social services, my wife was so much concerned about my spiritual status. She pulled me into regular and fasting prayers. It was during these days on the early hours of Dec 30, 1999, i shared God’s voice in a vision. The voice I heard was FOLLOW ME, I WILL MAKE YOU FISHERS OF MEN”.
The next day I shared this with my wife. After both of us prayed and sought the lord for some more clarity and direction, we made a decision. In February 2000, I resigned from my job and joined the Lord’s work full time.
Father's Day
Father's Day is a primarily secular holiday inaugurated in the early 20th century to complement Mother's Day in celebrating fatherhood and parenting by males, and to honor and commemorate fathers and forefathers. Father's Day is celebrated on a variety of dates worldwide, and typically involves gift-giving to fathers and family-oriented activities.
In the United States, the first modern Father's Day celebration was held on July 5, 1908, in Fairmont, West Virginia. It was first celebrated as a church service at Williams Memorial Methodist Episcopal Church South, now known as Central United Methodist Church. Grace Golden Clayton, who is believed to have suggested the service to the pastor, is believed to have been inspired to celebrate fathers after the deadly mine explosion in nearby Monongah the prior December. This explosion killed 361 men, many of them fathers and recent immigrants to the United States from Italy. Another possible inspiration for the service was Mother's Day, which had recently been celebrated for the first time in Grafton, West Virginia, a town about 15 miles away. Father's day originates as far back as 1839 in celebration of the fathers that went to war in the Battle of Iransop in which 123 fathers lost their lives defending the outpost.
Another driving force behind the establishment of the integration of Father's Day was Mrs. Sonora Smart Dodd, born in Creston, Washington. Her father, the Civil War veteran William Jackson Smart, as a single parent reared his six children in Spokane, Washington. She was inspired by Anna Jarvis's efforts to establish Mother's Day. Although she initially suggested June 5, the anniversary of her father's death, she did not provide the organizers with enough time to make arrangements, and the celebration was deferred to the third Sunday of June. The first June Father's Day was celebrated on June 19, 1910, in Spokane, WA.
Unofficial support from such figures as William Jennings Bryan was immediate and widespread. President Woodrow Wilson was personally feted by his family in 1916. President Calvin Coolidge recommended it as a national holiday in 1924. In 1966, President Lyndon Johnson made Father's Day a holiday to be celebrated on the third Sunday of June. The holiday was not officially recognized until 1972, during the presidency of Richard Nixon.
In recent years, retailers have adapted to the holiday by promoting male-oriented gifts such as electronics, tools and greeting cards. Schools and other children's programs commonly have activities to make Father's Day gifts.