Who Is the Rich Man That Shall Be Saved?

రక్షింపబడే ధనవంతుడు ఎవరు?

I. ధనవంతులకు పొగడ్తల ప్రసంగాలు చేసేవారు[1], తమకు అప్రియమైనవి ఆనందం కలిగిస్తున్నట్లు తీవ్రంగా నటిస్తూ ముఖస్తుతి చేసే నీచులుగా మాత్రమే కాక, భక్తిహీనులుగాను ద్రోహులుగాను కూడా నిర్ణయింపబడటం నాకు న్యాయమని తోస్తుంది. వారు భక్తిహీనులు ఎందుకంటే, ఒక్కడే పరిపూర్ణుడును మంచివాడునైన దేవుణ్ణి స్తుతించి మహిమపరచడం విస్మరించి — "సమస్తము ఆయన నుండియు ఆయన ద్వారాను ఆయన నిమిత్తమునై యున్నవి"[2] — అసహ్యమైన నీచమైన జీవితంలో పొర్లాడుతున్న మనుష్యులకు, ముఖ్యంగా ఈ కారణం చేతనే దేవుని తీర్పుకు గురి అయ్యేవారికి, దైవిక గౌరవాలను ఆపాదిస్తున్నారు[3]. వారు ద్రోహులు ఎందుకంటే, సంపద స్వతహాగానే తన యజమానుల ఆత్మలను ఉబ్బింపజేసి చెరిపివేయడానికి, రక్షణ పొందే మార్గం నుండి వారిని తప్పించడానికి చాలినదైనప్పటికీ, వారు ధనవంతుల మనస్సులను అతిశయోక్తి స్తుతుల సుఖాలతో ఉబ్బింపజేసి, సంపద తప్ప మిగిలినదంతటినీ వారు పూర్తిగా తృణీకరించేలా చేసి వారిని ఇంకా మత్తులో ముంచుతున్నారు; ఆ సంపద కారణంగానే వారు మెప్పు పొందుతారు. సామెత చెప్పినట్లు, వారు అగ్నికి అగ్నిని చేర్చుతున్నారు, గర్వానికి గర్వాన్ని కుమ్మరిస్తున్నారు, సంపదకు అహంకారాన్ని కలుపుతున్నారు; స్వభావరీత్యానే భారమైనదానికి మరింత భారం పెడుతున్నారు. నిజానికి దానిలో కొంత తగ్గించి తొలగించవలసి ఉంది, ఎందుకంటే అది ప్రమాదకరమైన ప్రాణాంతక వ్యాధి. దైవవాక్యం బోధించినట్లు, తనను తాను హెచ్చించుకొని గొప్పచేసుకొనువానికి తరువాత మార్పు, దీనస్థితికి పతనం కలుగుతాయి.

ధనవంతులను నీచంగా ముఖస్తుతి చేసి, వారి చెడుతనం విషయంలో వారిని పొగడడం కంటే, వారి రక్షణను సాధించుకోవడంలో సాధ్యమైన ప్రతి విధంగా వారికి సహాయపడడమే ఎంతో దయగలదని నాకు తోస్తుంది; తన సొంత పిల్లలకు ఇలాంటివాటిని నిశ్చయంగా మధురంగా అనుగ్రహించే దేవుణ్ణి దీని కొరకు అడుగుతూ, రక్షకుని కృపచేత వారి ఆత్మలను స్వస్థపరచి, వారిని ప్రకాశింపజేసి, సత్యాన్ని పొందేలా నడిపించడమే మేలు. దీనిని పొంది సత్కార్యాలలో ప్రత్యేకత చూపేవాడు నిత్యజీవమనే బహుమానాన్ని గెలుచుకొంటాడు. జీవితపు చివరి దినం వరకు సాగే ప్రార్థనకు బలమైన, ప్రశాంతమైన ఆత్మ అవసరం; జీవిత ప్రవర్తనకు రక్షకుని సమస్త ఆజ్ఞల వైపు చాచే మంచి నీతిగల మనస్సు అవసరం.

II. రక్షణ పేదవారి కంటే ధనవంతులకు మరింత కష్టంగా కనబడడానికి కారణం ఒక్కటి కాదు, అనేకం కావచ్చు. కొందరు, "ధనవంతుడు పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశించుటకంటె ఒంటె సూది బెజ్జములో దూరుట సులభము"[4] అనే రక్షకుని మాటను, అదీ అలక్ష్యంగా మాత్రమే విని, తాము బ్రతకడానికి నిర్ణయింపబడలేదని తమ గురించి నిరాశ చెందుతారు; సమస్తాన్ని లోకానికి అప్పగించి, తమకు మిగిలింది ఈ ప్రస్తుత జీవితమే అన్నట్లు దానిని అంటిపెట్టుకొని, రాబోయే జీవానికి వెళ్లే మార్గం నుండి మరింత దూరమవుతారు; ప్రభువైన బోధకుడు ఎవరిని ధనవంతుడని పిలుస్తున్నాడో, మనుష్యులకు అసాధ్యమైనది దేవునికి ఎలా సాధ్యమవుతుందో ఇక విచారించరు. కానీ ఇతరులు దీనిని సరిగా, తగినంతగా గ్రహిస్తారు; అయితే రక్షణకు దారితీసే క్రియలకు స్వల్ప ప్రాధాన్యమిచ్చి, తమ ఆశయాలను చేరడానికి అవసరమైన సన్నాహం చేయరు. రక్షకుని శక్తిని, ఆయన మహిమాన్విత రక్షణను నేర్చుకొన్న ధనవంతుల గురించి ఈ రెండు విషయాలనూ నేను చెబుతున్నాను. సత్యం తెలియనివారి విషయంలో నాకు పెద్ద ఆసక్తి లేదు.

III. కాబట్టి సత్యంపట్ల ప్రేమ, సహోదరుల పట్ల ప్రేమ ప్రేరణ కలిగినవారు, పిలువబడిన ధనవంతుల పట్ల మొరటుగా అహంకారం చూపక, అలాగే తమ లోభ ప్రయోజనాల కొరకు వారి ఎదుట కృంగిపోయి ఇచ్చగించకుండా, మొదట వాక్యం ద్వారా వారి నిరాధారమైన నిరాశను తొలగించాలి; ఆజ్ఞలకు లోబడితే పరలోకరాజ్య వారసత్వం వారికి పూర్తిగా తెగిపోలేదని ప్రభువు వాక్కులను తగినంతగా వివరించి చూపాలి; ఆపై వారు కారణం లేని భయం కలిగి ఉన్నారనీ, ఇష్టపడితే ప్రభువు వారిని సంతోషంగా స్వీకరిస్తాడనీ హెచ్చరించాలి; ఆ తరువాత వారు ఏ క్రియల ద్వారా, ఏ మనస్తత్వాలతో ఆశయాలను గెలుచుకోగలరో చూపి బోధించాలి, ఎందుకంటే అది వారి అందుబాటులో లేనిదీ కాదు, శ్రమ లేకుండా సాధ్యమయ్యేదీ కాదు; క్రీడాకారుల విషయంలో వలె — చిన్నవి నశించేవాటిని గొప్పవి అమరమైనవాటితో పోల్చినప్పుడు — లౌకిక సంపద కలిగినవాడు ఇది తనపైనే ఆధారపడి ఉందని భావించాలి. ఎందుకంటే, వారిలో ఒకడు జయించి కిరీటాలు పొందగలనని నిరాశ చెంది పోటీకి తన పేరు ఇవ్వలేదు; మరొకడు ఈ ఆశతో ప్రేరేపింపబడినా, తగిన శ్రమకు, ఆహార నియమానికి, సాధనలకు లోబడక కిరీటం లేకుండా మిగిలి తన ఆశలలో భంగపడ్డాడు. అలాగే లౌకిక సంపద కలిగినవాడు విశ్వాసి అయి, దేవుని మానవప్రేమ గొప్పతనాన్ని ధ్యానించేవాడైతే, రక్షకుని క్రీడాస్థలం నుండి మొదటే తాను బహిష్కృతుడినని ప్రకటించుకోకూడదు; అలాగే శిక్షణ లేకుండా, పోటీ లేకుండా నిలిచి, పోరాటం ప్రయత్నం లేకుండా అమరత్వపు కిరీటాలను పట్టుకోగలనని ఆశించకూడదు.

అతడు వెళ్లి వాక్యాన్ని తన శిక్షకుడిగా, క్రీస్తును పోటీ అధ్యక్షుడిగా భావించి ఆయనకు లోబడాలి; నిర్దేశిత ఆహారపానీయాలుగా ప్రభువు నూతన నిబంధనను, సాధనలుగా ఆజ్ఞలను, సొగసుకు అలంకారానికి మంచి మనస్తత్వాలైన ప్రేమ, విశ్వాసం, నిరీక్షణ, సత్యజ్ఞానం, సాత్వికం, వినయం, కరుణ, గంభీరతను కలిగి ఉండాలి; ఆ విధంగా, చివరి బూర ద్వారా జీవన క్రీడాస్థలం నుండి వలె పరుగుకు, ఇక్కడి నుండి బయలుదేరడానికి సంకేతం ఇవ్వబడినప్పుడు, అతడు మంచి మనస్సాక్షితో, బహుమానాలు ఇచ్చే న్యాయాధిపతి ఎదుట విజేతగా నిలిచి, కిరీటాలతో దేవదూతల జయధ్వానాలతో తాను తిరిగి వెళ్లే ఉన్నతమైన పితృదేశానికి తాను యోగ్యుడని నిస్సందేహంగా నిరూపించుకోవాలి.

IV. కాబట్టి రక్షకుడు మనకు అనుగ్రహించుగాక; ఇక్కడి నుండి ఈ అంశాన్ని ప్రారంభించి, సహోదరులకు సత్యమైనదీ, తగినదీ, రక్షణకరమైనదీ — మొదట నిరీక్షణ గురించి, రెండవది నిరీక్షణను చేరే మార్గం గురించి — అందించగలుగుదుము. ఆయన వేడుకొనేవారికి అనుగ్రహిస్తాడు, అడిగేవారికి బోధిస్తాడు, అజ్ఞానాన్ని చెదరగొట్టి నిరాశను పారద్రోలుతాడు; ధనవంతుల గురించిన అవే మాటలను మరల తెచ్చి, అవే వారి స్వంత వ్యాఖ్యాతలుగా, తప్పుచేయని వివరణకర్తలుగా చేస్తాడు. ఇప్పటివరకు సువార్తలలో మిమ్మల్ని కలవరపరిచిన అవే వాక్యాలను, పరిశీలన లేకుండా, బాల్యచాపల్యంతో తప్పుగా విన్న వాటిని, మరల వినడం వంటిది మరొకటి లేదు: "ఆయన మార్గమున బయలుదేరి పోవుచుండగా, ఒకడు పరుగెత్తుకొనివచ్చి ఆయన ఎదుట మోకరించి, ఉత్తమ బోధకుడా, నిత్యజీవమునకు వారసుడనగుటకు నేనేమి చేయవలెనని ఆయనను అడిగెను. అందుకు యేసు నన్ను ఉత్తముడని ఏల అనుచున్నావు? దేవుడొక్కడే తప్ప ఉత్తముడెవడును లేడు. నీవు ఆజ్ఞలను ఎరుగుదువు గదా: వ్యభిచరింపకూడదు, నరహత్య చేయకూడదు, దొంగిలకూడదు, అబద్ధసాక్ష్యము పలుకకూడదు, మోసము చేయకూడదు, నీ తండ్రిని తల్లిని సన్మానించుమని చెప్పెను. అందుకతడు బోధకుడా, నా బాల్యమునుండి వీటినన్నిటిని గైకొనుచునే యున్నానని ఆయనతో చెప్పెను. యేసు అతనివైపు చూచి అతని ప్రేమించి, నీవు ఒక్కటి కొదువగా ఉన్నావు; నీవు పరిపూర్ణుడవగుటకు ఇష్టపడిన యెడల, వెళ్లి నీకు కలిగినది అమ్మి బీదలకిమ్ము, అప్పుడు పరలోకమందు నీకు ధనము కలుగును; నీవు వచ్చి నన్ను వెంబడించుమని అతనితో చెప్పెను. అతడు ఆ మాటకు ముఖము చిన్నబుచ్చుకొని, విచారముతో వెళ్లిపోయెను; ఏలయనగా అతడు గొప్ప ఆస్తిగలవాడు. యేసు చుట్టు చూచి తన శిష్యులతో ధనవంతులు దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశించుట ఎంత దుర్లభమని చెప్పెను. ఆయన మాటలకు శిష్యులు ఆశ్చర్యపడిరి. అయితే యేసు మరల వారితో పిల్లలారా, ధనమునందు నమ్మిక యుంచువారు దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశించుట ఎంత దుర్లభము!

ధనవంతుడు దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశించుటకంటె ఒంటె సూది బెజ్జములో దూరుట సులభమని చెప్పెను. వారు మిక్కిలి ఆశ్చర్యపడి, ఆలాగైతే ఎవడు రక్షింపబడగలడని ఆయనతో చెప్పిరి. యేసు వారివైపు చూచి, మనుష్యులకు అసాధ్యమే గాని దేవునికి కాదు; దేవునికి సమస్తమును సాధ్యమే అనెను. పేతురు ఆయనతో ఇదిగో, మేము సమస్తమును విడిచిపెట్టి నిన్ను వెంబడించితిమని చెప్పసాగెను. అందుకు యేసు నా నిమిత్తమును సువార్త నిమిత్తమును తనకు కలిగినదానిని, అనగా తల్లిదండ్రులను, సహోదరులను, ఆస్తులను విడిచిపెట్టినవాడు ఇప్పుడు ఈ లోకములో హింసలతో కూడ నూరంతలుగా, అనగా భూములను, ఆస్తులను, ఇంటిని, సహోదరులను పొందును, రాబోయే లోకములో నిత్యజీవము పొందును అని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. అయితే మొదటివారిలో అనేకులు కడపటివారగుదురు, కడపటివారు మొదటివారగుదురు."[1]

V. ఈ విషయాలు మార్కు వ్రాసిన సువార్తలో వ్రాయబడి ఉన్నాయి; మిగిలిన వాటన్నిటిలోనూ అనుగుణంగా ఉన్నాయి; బహుశా ప్రతిదానిలో పదాలు కొంచెం మారినప్పటికీ, అర్థంలో అన్నీ ఒకే ఏకాభిప్రాయాన్ని చూపుతాయి.

అయితే రక్షకుడు కేవలం మానవ రీతిలో ఏమీ బోధించడని, తనవారికి సమస్తాన్ని దైవిక, మర్మ జ్ఞానంతో బోధిస్తాడని బాగా తెలిసినవారమై, ఆయన వాక్కులను శారీరక రీతిలో వినకూడదు; తగిన పరిశోధనతో, వివేకంతో వాటిలో దాగిన అర్థాన్ని వెదకి నేర్చుకోవాలి. ఎందుకంటే, ప్రభువే స్వయంగా శిష్యులకు సరళీకరించినట్లు కనబడేవి కూడా, వాటిలోని జ్ఞానం యొక్క అపార సమృద్ధి వల్ల, గూఢంగా చెప్పబడినవాటి కంటే తక్కువ కాక, ఇంకా ఎక్కువ శ్రద్ధ అవసరమని తేలుతాయి. ఆయన లోపలివారికి — ఆయన రాజ్యపు పిల్లలని పిలిచినవారికి — వివరించినట్లు భావించబడేవి, సరళంగా చెప్పబడినట్లు కనబడినవాటి కంటే, అంటే విన్నవారు ఏ ప్రశ్నలూ అడగనివాటి కంటే, ఇంకా ఎక్కువ ఆలోచన కోరతాయి; అయితే రక్షణ యొక్క సమస్త ప్రణాళికకు సంబంధించినవై, అద్భుతమైన, అతి పరలోక మనోగాంభీర్యంతో ధ్యానింపదగినవి కాబట్టి, వాటిని చెవులతో పైపైన స్వీకరించకూడదు, రక్షకుని ఆత్మ మీదికి, ఆ ప్రకటన యొక్క చెప్పబడని అర్థం మీదికి మనస్సును నిలిపి స్వీకరించాలి.

VI. మన ప్రభువును రక్షకుని ఆయనకు అత్యంత తగిన ప్రశ్న ఆహ్లాదంగా అడిగారు — జీవాన్ని గూర్చి జీవాన్ని, రక్షణను గూర్చి రక్షకుని, ప్రధాన బోధనల గురించి బోధకుని, నిజమైన అమరత్వం గురించి సత్యాన్ని, తండ్రి వాక్యం గురించి వాక్యాన్ని, పరిపూర్ణ విశ్రాంతి గురించి పరిపూర్ణుని, నిశ్చయ అమరత్వం గురించి అమరుని. ఆయన దిగివచ్చినవి, ఆయన నాటుతున్నవి, బోధిస్తున్నవి, అర్పిస్తున్నవి అయిన విషయాల గురించి ఆయన అడగబడ్డారు, సువార్త సారం నిత్యజీవమనే వరమని చూపడానికి. ఎందుకంటే, దేవుడైన ఆయన తనను ఏమి అడుగుతారో, ప్రతి ఒక్కరు ఆయనకు ఏమి జవాబిస్తారో ముందే చూచాడు. ప్రవక్తలకు ప్రవక్త, ప్రతి ప్రవచనాత్మకు ప్రభువు కాకుండా ఇంకెవరు దీనిని చేయగలరు? "ఉత్తముడు" అని పిలువబడి, ఈ మొదటి మాట నుండి ప్రారంభ స్వరాన్ని తీసికొని, శిష్యుని ఉత్తముడును, నిత్యజీవమును ఇచ్చే మొదటి ఏకైక దాతయునైన దేవుని వైపు మరల్చుతూ తన బోధను ఆరంభిస్తాడు; ఆ జీవాన్ని ఆయన నుండి పొందిన కుమారుడు మనకు ఇస్తాడు.

VII. కాబట్టి జీవితానికి సంబంధించిన బోధలలో గొప్ప, ప్రధాన అంశాన్ని మొదటి నుండే ఆత్మలో నాటాలి — నిత్యుడైన దేవుణ్ణి, నిత్యమైనదానిని ఇచ్చేవానిని తెలిసికొనడం, జ్ఞానం వల్ల, గ్రహణం వల్ల మొదటివాడు, అత్యున్నతుడు, ఏకైకుడు, మంచివాడు అయిన దేవుణ్ణి కలిగి ఉండడం. ఎందుకంటే, నిజంగా ఉన్నవాడును, నిజంగా ఉన్నవాటిని, అనగా నిత్యమైనవాటిని ఇచ్చేవాడునైన దేవుని జ్ఞానమే, ఇతర జీవులకు ఉనికియు దాని కొనసాగింపును[1] ఎవరి నుండి వచ్చునో ఆయనే, జీవానికి మార్పులేని, చలించని మూలమును ఆధారమునై ఉన్నాడు. ఆయనను గూర్చిన అజ్ఞానం మరణం; ఆయనను గూర్చిన జ్ఞానం, ఆయనను స్వంతం చేసుకోవడం, ఆయన పట్ల ప్రేమ, ఆయన పోలిక మాత్రమే జీవం.

VIII. కాబట్టి నిజమైన జీవితం జీవించగోరువాడు మొదట "కుమారుడు ఎవరికి బయలుపరచునో వారు తప్ప మరెవరును ఎరుగని"[12] ఆయనను తెలిసికొనవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడ్డాడు. ఆ తరువాత ఆయన అనంతరం రక్షకుని గొప్పతనమును, కృప యొక్క నూతనత్వమును నేర్చుకోవాలి; ఎందుకంటే అపొస్తలుని ప్రకారం, "ధర్మశాస్త్రము మోషే ద్వారా ఇయ్యబడెను; కృపయు సత్యమును యేసుక్రీస్తు ద్వారా కలిగెను";[3] విశ్వాసయోగ్యుడైన సేవకుని ద్వారా ఇయ్యబడిన వరములు నిజమైన కుమారుడు ఇచ్చినవాటితో సమానం కావు. కాబట్టి మోషే ధర్మశాస్త్రం నిత్యజీవమిచ్చుటకు చాలి ఉంటే, రక్షకుడు స్వయంగా వచ్చి మన కొరకు బాధపడుట, ఆయన జన్మ నుండి సిలువ వరకు మానవ జీవనగమనం పూర్తి చేయుట వ్యర్థమగును; ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలన్నిటినీ తన యౌవనం నుండి చేసినవాడు మోకరించి మరొకరి నుండి అమరత్వాన్ని వేడుకొనడం కూడా వ్యర్థమగును. ఎందుకంటే అతడు ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చడమే కాదు, తన మొదటి యౌవనం నుండే ఆరంభించాడు. తప్పులేని వృద్ధాప్యంలో గొప్పదీ, ప్రత్యేకంగా ప్రసిద్ధమైనదీ ఏముంది? కానీ యౌవన చాపల్యంలో, యౌవన తీక్షణతలో తన వయసుకంటే పెద్దదైన పరిపక్వ వివేచన చూపేవాడు ఆరాధనీయుడు, విశిష్టుడైన వీరుడు, మనస్సులో ప్రత్యేకంగా పండిన తల నెరసినవాడు.

అయినప్పటికీ, ఈ మనుష్యుడు ఇటువంటివాడై, నీతి విషయంలో తనకు ఏదీ లోపించలేదనీ, అయితే జీవం విషయంలో పూర్తిగా దరిద్రుడనీ పూర్తిగా ఒప్పించబడ్డాడు. కాబట్టి దానిని ఇవ్వగలిగిన ఒక్కనినే దానిని అడుగుతాడు. ధర్మశాస్త్రం విషయంలో అతడు ధైర్యం కలిగి ఉన్నాడు; అయితే దేవుని కుమారుని వేడుకోలుతో సమీపిస్తాడు. అతడు విశ్వాసం నుండి విశ్వాసానికి మారాడు. ధర్మశాస్త్రంలో ప్రమాదకరంగా కొట్టుకొనుచు, ప్రమాదకరమైన లంగరు స్థానం కలిగినవాడై, ఓడరేవు కనుగొనుటకు రక్షకుని వైపు సాగుతాడు.

IX. కాబట్టి యేసు అతడు ధర్మశాస్త్రంలోని సమస్తాన్ని నెరవేర్చలేదని నిందించడు, అతనిని ప్రేమించి, అతడు నేర్చుకొన్నదానిలో అతని విధేయతను ప్రేమతో స్వాగతిస్తాడు; అయితే నిత్యజీవం విషయంలో అతడు పరిపూర్ణుడు కాడని, పరిపూర్ణమైనదానిని నెరవేర్చలేదని, అతడు ధర్మశాస్త్రం చేసేవాడేగాని నిజమైన జీవం విషయంలో నిష్క్రియుడని చెబుతాడు. ఆ విషయాలు నిజంగా మంచివే. ఎవరు కాదంటారు? "ఆజ్ఞ పరిశుద్ధమైనది"[4] — భయంతో కూడిన ఒకరకమైన శిక్షణ, సన్నాహక క్రమశిక్షణ విషయంలో, అది శాసనం యొక్క పరాకాష్ఠకు, కృపకు నడిపించినందున.[5] అయితే క్రీస్తు "విశ్వసించు ప్రతివానికి నీతి కలుగునట్లు ధర్మశాస్త్రము యొక్క ముగింపు"; ఆయన దాసులను చేసే దాసునిగా కాక, తండ్రి చిత్తము చేయు కుమారులను, సహోదరులను, సహవారసులను చేస్తాడు.

X. "నీవు పరిపూర్ణుడవగుటకు ఇష్టపడిన యెడల."[6] కాబట్టి అతడు ఇంకా పరిపూర్ణుడు కాడు. ఎందుకంటే పరిపూర్ణమైనదానికంటే ఎక్కువ పరిపూర్ణమైనదేదీ లేదు. "నీవు ఇష్టపడిన యెడల" అనే వాక్యం, ఆయనతో సంభాషిస్తున్న ఆత్మ యొక్క స్వయం నిర్ణయాన్ని దైవికంగా చూపింది. ఎందుకంటే ఎంపిక స్వతంత్రుడైన మనుష్యునిపై ఆధారపడింది; వరం ప్రభువైన దేవునిపై ఆధారపడింది. ఆయన ఇష్టపడి, అత్యంత ఆసక్తితో అడిగేవారికి ఇస్తాడు, ఆ విధంగా వారి రక్షణ వారికే స్వంతం అవుతుంది. ఎందుకంటే దేవుడు బలవంతం చేయడు (బలవంతం దేవునికి అసహ్యం), అయితే వెదకువారికి సమకూరుస్తాడు, అడుగువారికి అనుగ్రహిస్తాడు, తట్టువారికి తెరుస్తాడు. కాబట్టి నీవు ఇష్టపడిన యెడల, నిజంగా ఇష్టపడి, నిన్ను నీవు మోసగించుకొనకపోతే, నీకు లోపించినదానిని సంపాదించుకొనుము. నీకు ఒక్కటి లోపించియున్నది — నిలిచియుండు ఆ ఒక్కటి, మంచిది, ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రానికి మించినది, ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వనిది, ధర్మశాస్త్రంలో లేనిది, జీవించువారి ప్రత్యేక హక్కు అయినది. ధర్మశాస్త్ర డిమాండ్లన్నిటినీ తన

యౌవనం నుండి నెరవేర్చి, మహిమాన్వితమైనదానిలో అతిశయించినవాడు, రక్షకుడు ప్రత్యేకంగా కోరిన ఈ ఒక్కదానితో మొత్తాన్ని[1] పూర్తి చేయలేకపోయాడు, తాను కోరిన నిత్యజీవాన్ని పొందలేకపోయాడు. అతడు అసంతృప్తితో, తాను ఏ జీవం కొరకు వేడుకొన్నాడో ఆ జీవపు ఆజ్ఞ వల్ల కలత చెందినవాడై వెళ్లిపోయాడు. ఎందుకంటే అతడు చెప్పినట్లు నిజంగా జీవాన్ని కోరలేదు, మంచి ఎంపిక అనే కేవలం ఖ్యాతిని మాత్రమే లక్ష్యంగా పెట్టుకొన్నాడు. అనేక విషయాలలో తనను తాను నిమగ్నం చేసుకొనగలిగాడు; అయితే ఆ ఒక్క విషయాన్ని, జీవపు కార్యాన్ని, నెరవేర్చడానికి శక్తిలేనివాడు, ఇష్టం లేనివాడు, అసమర్థుడు. అనేక పనులలో నిమగ్నమై, సేవలో చెదరి కలత చెందిన మార్తతో ప్రభువు చెప్పినది కూడా అలాంటిదే; ఆమె తన సోదరిని నిందించింది, ఎందుకంటే ఆమె సేవను విడిచి ఆయన పాదాల వద్ద కూర్చొని, నేర్చుకొనడానికి సమయం వెచ్చించింది: "నీవు అనేక విషయములను గూర్చి విచారపడి తొందరపడుచున్నావు; మరియ ఉత్తమమైన భాగమును ఏర్పరచుకొనెను, అది ఆమె యొద్దనుండి తీసివేయబడదు."[2] అలాగే ఆయన అతనిని తన బిజీ జీవితాన్ని విడిచి, ఒక్కనికి హత్తుకొని, నిత్యజీవమును అర్పించువాని కృపకు అంటిపెట్టుకొనమని ఆజ్ఞాపించాడు.

XI. కాబట్టి ఇంతకు ముందు ఉత్సాహంగా అనుసరించిన బోధకుని నుండి, విన్నపం నుండి, నిరీక్షణ నుండి, జీవం నుండి పారిపోయి వెళ్లునట్లు అతనిని ఒప్పించినది ఏమిటి? — "నీ ఆస్తులను అమ్ముము." ఇది ఏమిటి? కొందరు అలక్ష్యంగా అనుకొనునట్లు, అతడు కలిగియున్న సంపదను పారవేయమని, తన ఆస్తిని విడిచిపెట్టమని ఆయన చెప్పడం లేదు; సంపద గురించిన అతని భావాలను, దాని గురించిన ఉద్రేకాన్ని, అనారోగ్యకర భావనను, జీవితపు ముళ్లైనవి, జీవ బీజాన్ని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే చింతలను అతని ఆత్మ నుండి బహిష్కరించమని ఆయన ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ప్రత్యేక ఉద్దేశం లేకుండా — జీవం కొరకు తప్ప — సంపద లేకుండా ఉండడం గొప్ప విషయమూ కాదు, కోరదగినదీ కాదు. ఎందుకంటే అప్పుడు అసలేమీ లేనివారు, దరిద్రులు, రోజువారీ రొట్టె కొరకు యాచించేవారు, వీధులలో చెదరిన పేదవారు, దేవుణ్ణి దేవుని నీతిని ఎరుగనివారు, కేవలం తమ తీవ్ర కొరత వల్ల, జీవనాధారం లేకపోవడం వల్ల, అతి చిన్న వస్తువులు కూడా లేకపోవడం వల్ల, అత్యంత ధన్యులై, దేవునికి అత్యంత ప్రియులై, నిత్యజీవపు ఏకైక స్వాధీనదారులై ఉండేవారు.

సంపదను త్యజించి పేదలకు లేదా అక్కరగలవారికి ఇవ్వడం కూడా కొత్త విషయం కాదు; రక్షకుని రాకకు ముందు అనేకులు అలా చేశారు — కొందరు నేర్చుకొనడానికి (తద్వారా లభించిన) తీరిక కొరకు, నిర్జీవ జ్ఞానం కొరకు; మరికొందరు వ్యర్థ కీర్తి, అహంకార ప్రశంసల కొరకు, అనగా అనక్సగోరసులు, డెమోక్రిటసులు, క్రేటీసులు.

XII. కాబట్టి పూర్వకాలపు వారిని రక్షింపనిదానిని కొత్తదిగా, దైవికంగా, ఏకైక జీవదాయకంగా ఎందుకు ఆజ్ఞాపించాలి? దేవుని కుమారుడైన నూతన సృష్టి సూచించి బోధించే విశిష్ట విషయమేమిటి? ఇతరులు చేసిన బాహ్య క్రియ కాదు; దాని ద్వారా సూచింపబడిన మరొకటి, గొప్పది, మరింత దైవసమానమైనది, మరింత పరిపూర్ణమైనది — ఆత్మ నుండి, మనస్తత్వం నుండి కోరికలను తొలగించుట, మనస్సుకు పరాయిదైనదానిని వేళ్లతో సహా నరికి వెలుపలికి వేయుట. ఎందుకంటే ఇది విశ్వాసికి ప్రత్యేకమైన పాఠం, రక్షకునికి తగిన బోధ. ఎందుకంటే పూర్వం బాహ్య విషయాలను తృణీకరించినవారు తమ ఆస్తిని విడిచి వృథా చేశారు, కాని ఆత్మ కోరికలను, నా నమ్మకం ప్రకారం, తీవ్రతరం చేశారు. వారు అహంకారం, ప్రదర్శన, వ్యర్థ మహిమ, మానవాతీతమైనదేదో చేసినట్లు తక్కిన మానవజాతిపై తిరస్కారంలో మునిగిపోయారు. అలాంటప్పుడు ఆయన వాగ్దానం చేసిన జీవితం విషయంలో హానికరమైనదీ, నష్టకరమైనదీ అయినదాన్ని, శాశ్వతంగా జీవించుటకు నిర్ణయింపబడినవారికి రక్షకుడు ఎలా ఆజ్ఞాపిస్తాడు? ఎందుకంటే ఇదే పరిస్థితి అయినా, ఒకడు సంపద భారం నుండి విడిపించుకొన్న తరువాత కూడా, డబ్బు పట్ల కామం, ఆశ సహజంగా సజీవంగా ఉండవచ్చు; దాని వినియోగాన్ని విడిచి ఉండవచ్చు, అయితే తాను ఖర్చు చేసినదానిని లేకుండా కోరుకుంటూ, పరిచారకుల లేమి, పశ్చాత్తాప ఉనికి రెండింటి వల్ల రెట్టింపుగా దుఃఖించవచ్చు. ఎందుకంటే జీవావసరాల లేమి ఉన్నవారు మనస్సులో వేధింపబడకుండా, ఎలాగో ఎక్కడినుండో వాటిని సమకూర్చుకొనే ప్రయత్నంలో మంచి విషయాల నుండి అడ్డగింపబడకుండా ఉండడం అసాధ్యం, ఊహించలేనిది.

XIII. దీనికి విరుద్ధమైన సందర్భం మనుష్యునికి ఎంత ఎక్కువ ప్రయోజనకరం! అనగా, తగినంత సంపద కలిగి ఉండి, తాను ధన విషయంలో ఇబ్బందిలో పడకుండా ఉండడమే కాక, సహాయం చేయవలసినవారికి సహాయం చేయగలుగుట! ఎందుకంటే ఎవరికీ ఏదీ లేకపోతే, మనుష్యులలో ఇచ్చుటకు ఏ అవకాశం మిగులుతుంది? ప్రభువు యొక్క అనేక ఇతర శ్రేష్ఠమైన బోధలకు ఈ సిద్ధాంతం స్పష్టంగా వ్యతిరేకంగా, విరుద్ధంగా ఉన్నట్లు కనబడకుండా ఎలా ఉండగలదు? "అధర్మపు సిరివలన మీకు స్నేహితులను సంపాదించుకొనుడి; అది లేకపోయినప్పుడు వారు నిత్యమైన నివాసములలో మిమ్మును చేర్చుకొనునట్లు."[4] "పరలోకమందు మీకొరకు ధనమును సమకూర్చుకొనుడి; అక్కడ చిమ్మటయైనను తుప్పయినను దానిని తినివేయదు, దొంగలు కన్నము వేసి దొంగిలరు."[5] ప్రతి మనుష్యుడు మొదట ఇవన్నిటినీ విడిచిపెట్టి ఉంటే, ఆకలిగొనినవారికి ఆహారం, దప్పిగొనినవారికి పానీయం ఇవ్వడం, వస్త్రహీనులకు వస్త్రం తొడగడం, ఇల్లులేనివారికి ఆశ్రయం ఇవ్వడం ఎలా సాధ్యమయ్యేది? వీటిని చేయనివారిని ఆయన అగ్నితోను వెలుపటి చీకటితోను బెదిరిస్తున్నాడు గదా. అంతేకాక, ధనవంతులైన సుంకరులు జక్కయ్యను, మత్తయిని, తనకు ఆతిథ్యమివ్వమని ఆయన ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. అయితే ఆయన వారిని విడిపోమని ఆజ్ఞాపించడు

వారి ఆస్తితో — అయితే న్యాయమైన తీర్పును వర్తింపజేసి, అన్యాయమైన తీర్పును తొలగించి, ఆయన ఇలా జోడిస్తాడు: "నేడు ఈ ఇంటికి రక్షణ వచ్చెను; ఏలయనగా ఇతడును అబ్రాహాము కుమారుడే."[1] ఆస్తి వినియోగాన్ని ఆయన ఎంతగా ప్రశంసిస్తున్నాడంటే, దానితోపాటు దానిలో వాటా ఇవ్వాలని, దప్పిగొనినవారికి పానీయం, ఆకలిగొనినవారికి రొట్టె ఇవ్వాలని, ఇల్లులేనివారిని చేర్చుకొనాలని, వస్త్రహీనులకు వస్త్రమివ్వాలని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. అయితే సంపద లేకుండా ఆ అవసరాలను తీర్చడం సాధ్యం కాకపోతే, మరియు ఆయన ప్రజలను తమ సంపదను విడిచిపెట్టమని చెబితే, ప్రభువు చేస్తున్నది ఏమిటి — అవే వస్తువులను ఇవ్వమనీ ఇవ్వవద్దనీ, పోషించమనీ పోషించవద్దనీ, చేర్చుకొనమనీ వెలుపల ఉంచమనీ, పంచుకొనమనీ పంచుకొనవద్దనీ ప్రబోధించడం తప్ప? ఇది అన్నిటికంటే అహేతుకమైనది.

XIV. కాబట్టి మన పొరుగువారికి కూడా ప్రయోజనకరమైన ధనాన్ని పారవేయకూడదు. ఎందుకంటే అవి స్వాధీనంలో ఉన్నంతవరకు ఆస్తులు; ఉపయోగకరమైనవిగా, మనుష్యుల వినియోగం కొరకు దేవుడు సమకూర్చినవిగా ఉన్నంతవరకు మంచి వస్తువులు; అవి మన చేతికి అందుబాటులో ఉన్నాయి, మన అధికారం క్రింద ఉంచబడ్డాయి; ఆ సాధనాన్ని ఎరిగినవారికి మంచి ఉపయోగకరమైన పదార్థంగా, సాధనాలుగా ఉన్నాయి. నీవు దానిని నైపుణ్యంగా వాడితే అది నైపుణ్యంగా పనిచేస్తుంది; నీకు నైపుణ్యం లోపిస్తే అది నీ నైపుణ్య లోపం వలన ప్రభావితమవుతుంది, అది స్వయంగా నిందారహితమైనదే. సంపద అటువంటి సాధనం. నీవు దానిని సరిగా ఉపయోగించగలవా? అది నీతికి సేవ చేస్తుంది. ఒకడు దానిని తప్పుగా ఉపయోగిస్తాడా? అది అన్యాయానికి పరిచారకురాలవుతుంది. ఎందుకంటే దాని స్వభావం సేవ చేయడమే, పరిపాలించడం కాదు. కాబట్టి స్వతహాగా మంచీ చెడూ లేనిది, నిందారహితమైనది, నిందింపబడకూడదు; దానిని మంచిగానైనా చెడుగానైనా ఉపయోగించగల శక్తి కలిగినది — స్వచ్ఛంద ఎంపిక కలిగి ఉండడం వలన — నిందింపబడాలి. అదే మనుష్యుని మనస్సు, వివేచన; తనకు అప్పగింపబడిన వాటిని నిర్వహించడంలో దానికి స్వాతంత్ర్యమూ స్వయం నిర్ణయమూ ఉన్నాయి. కాబట్టి ఎవడును సంపదను నాశనం చేయకూడదు; సంపదను మంచిగా ఉపయోగించడానికి విరుద్ధమైన ఆత్మ కోరికలనే నాశనం చేయాలి. ఆ విధంగా సద్గుణవంతుడును మంచివాడును అయి, ఈ ధనాన్ని మంచిగా ఉపయోగించగలుగుతాడు. కాబట్టి సమస్త ఆస్తులను త్యజించి అమ్మివేయుట అనేది ఆత్మ కోరికలను గూర్చి చెప్పబడినదిగా అర్థం చేసుకోవాలి.

XV. కాబట్టి నేను ఇలా చెబుతాను. కొన్ని విషయాలు ఆత్మ లోపల, కొన్ని వెలుపల ఉన్నాయి; ఆత్మ వాటిని మంచిగా ఉపయోగిస్తే అవి కూడా మంచివని, చెడుగా ఉపయోగిస్తే చెడ్డవని పరిగణింపబడతాయి కాబట్టి — మన ఆస్తులను విడిచిపెట్టమని ఆజ్ఞాపించువాడు, వాటిని తొలగించిన తరువాత కూడా కోరికలు మిగిలి ఉండేవాటిని త్యజిస్తున్నాడా, లేక వాటిని తొలగిస్తే సంపద కూడా ప్రయోజనకరమయ్యేవాటిని త్యజిస్తున్నాడా? కాబట్టి లౌకిక సంపదను విసర్జించినవాడు, (వాటి తృప్తికి) పదార్థం లేకపోయినా, కోరికలలో ఇంకా ధనవంతుడిగానే ఉండగలిగితే — ఎందుకంటే స్వభావం తన స్వంత ఫలితాలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది, వివేకాన్ని గొంతు నొక్కి, అణచివేసి, తన సహజ కామాలతో మండిస్తుంది — అప్పుడు కోరికలలో ధనవంతుడై ఉండి సంచిలో పేదవాడై ఉండడం అతనికి ఏ ప్రయోజనమూ కాదు. ఎందుకంటే పారవేయవలసినదానిని అతడు పారవేయలేదు, తటస్థమైనదానిని పారవేశాడు; ఉపయోగకరమైనదానిని తనకు తానే కోల్పోయి, బాహ్య సాధనాల (తృప్తి) లేకపోవడం వలన దుష్టత్వపు సహజ ఇంధనాన్ని అంటించుకొన్నాడు. కాబట్టి హానికరమైన ఆస్తులను త్యజించాలి, ఉపయోగకరంగా ఉండగలవాటిని కాదు, వాటి సరైన ఉపయోగం తెలిసినయెడల. జ్ఞానంతో, నిగ్రహంతో, భక్తితో నిర్వహించబడేది లాభదాయకం; హానికరమైనది పారవేయబడాలి. అయితే బాహ్య వస్తువులు హాని చేయవు. కాబట్టి ప్రభువు బాహ్య వస్తువుల వినియోగాన్ని ప్రవేశపెడుతున్నాడు; జీవనాధారాలను కాక, వాటిని చెడుగా ఉపయోగించేవాటిని విడిచిపెట్టమని మనకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. అవి ఆత్మ యొక్క బలహీనతలు, కోరికలు.

XVI. వీటిలో సంపద ఉనికి అందరికీ ప్రాణాంతకం, దాని నష్టం హితకరం. ఆత్మను పవిత్రంగా — అనగా పేదగా, దిగంబరంగా — చేసుకొనిన తరువాత, రక్షకుడు ఇలా చెప్పడం మనం వినాలి: "నా వెంట రమ్ము." ఎందుకంటే హృదయశుద్ధి గలవారికి ఆయన ఇప్పుడు మార్గమవుతాడు. అయితే అపవిత్రమైన ఆత్మలోనికి దేవుని కృప ప్రవేశించదు. కామములలో ధనవంతురాలై, అనేక లౌకిక భావోద్వేగాల బాధలో ఉన్న ఆత్మ అపవిత్రమైనది. ఎందుకంటే ఆస్తులను, బంగారాన్ని, వెండిని, ఇళ్లను దేవుని వరములుగా కలిగి ఉండి; వాటి నుండి మనుష్యుల రక్షణ కొరకు వాటిని ఇచ్చే దేవునికి పరిచర్య చేస్తూ; వాటిని తన కొరకు కంటే సహోదరుల కొరకే ఎక్కువగా కలిగి ఉన్నానని ఎరిగి; వాటిని కలిగి ఉండడంలో ఉన్నతుడై, తాను కలిగియున్నవాటికి దాసుడు కాకుండా; వాటిని తన ఆత్మలో మోయక, తన జీవితాన్ని వాటిలో బంధించి పరిమితం చేయక, ఎల్లప్పుడూ ఏదో మంచి దైవికమైన కార్యంలో శ్రమిస్తూ, ఎప్పుడైనా అవసరం వల్ల వాటిని కోల్పోవలసి వచ్చినా, వాటి సమృద్ధితో సమానంగా వాటి తొలగింపును సంతోషమైన మనస్సుతో భరించగలవాడు. ఇతడే ప్రభువుచే ధన్యుడు, ఆత్మలో దీనుడని పిలువబడినవాడు, పరలోక రాజ్యానికి తగిన వారసుడు; ధనవంతుడుగా జీవించలేనివాడు కాదు.

XVII. అయితే తన ధనాన్ని తన ఆత్మలో మోసేవాడు, దేవుని ఆత్మకు బదులుగా తన హృదయంలో బంగారాన్ని లేదా భూమిని ధరించేవాడు, అంతులేకుండా ఎల్లప్పుడూ ఆస్తులను సంపాదిస్తూ, ఎప్పుడూ ఇంకా ఎక్కువ కొరకు ఎదురుచూస్తూ, క్రిందికి వంగి లోకపు ఉచ్చులలో బంధింపబడినవాడు, మట్టియైనవాడు, మట్టికే తిరిగి పోవలసినవాడు — పరలోక రాజ్యాన్ని కోరుకోవడానికి, దానిపై మనస్సు ఉంచడానికి అతడు ఎలా సమర్థుడవుతాడు; హృదయాన్ని కాక భూమిని లేదా లోహాన్ని మోసేవాడు, తాను ఎన్నుకొన్న వస్తువుల మధ్యనే తప్పక కనబడవలసినవాడు? ఎందుకంటే మనుష్యుని మనస్సు ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడే అతని నిధి కూడా ఉంటుంది. ప్రభువు రెండు విధాల నిధిని అంగీకరిస్తాడు — మంచిది: "మంచి మనుష్యుడు తన హృదయమను మంచి నిధిలోనుండి మంచి సంగతులను తెచ్చును;"

మరియు చెడ్డది: "చెడ్డ మనుష్యుడు తన చెడ్డ నిధిలోనుండి చెడ్డవాటిని తెచ్చును; హృదయము నిండియున్నదానిని బట్టి నోరు మాటలాడును."[1] కాబట్టి ఆయనకు నిధి మనకు వలె ఒకటే కాదు — ఊహించని గొప్ప లాభాన్ని కనుగొనడంలో ఇచ్చేది ఒకటి, అయితే నిష్ప్రయోజనమైన, అవాంఛనీయమైన, చెడ్డ సంపాదన అయిన హానికరమైన రెండవది కూడా ఉంది; అలాగే మంచి విషయాలలో ఐశ్వర్యమూ, చెడ్డ విషయాలలో ఐశ్వర్యమూ ఉన్నాయి, ఎందుకంటే ఐశ్వర్యము, నిధి స్వభావరీత్యా ఒకదానికొకటి వేరు కావని మనకు తెలుసు. మరియు ఒక విధమైన ఐశ్వర్యాన్ని కలిగి సంపాదించుకొనవలెను; రెండవదానిని కలిగి ఉండక పారవేయవలెను.

అదే విధంగా ఆత్మసంబంధమైన దారిద్ర్యం ధన్యమైనది. అందుచేతనే మత్తయి కూడా "దీనులు ధన్యులు"[2] అని చేర్చాడు. ఎలా? "ఆత్మలో." మరియు మరల, "నీతికొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు."[3] కాబట్టి దేవునియందు భాగము లేనివారు, మానవ ఆస్తిలో ఇంకా తక్కువ భాగము గలవారు, దేవుని నీతిని రుచి చూడనివారు అయిన విరుద్ధ రకపు పేదలు దౌర్భాగ్యులు.

XVIII. కాబట్టి ధనవంతులు రాజ్యంలో కష్టంతో ప్రవేశిస్తారు అనే వ్యక్తీకరణను పండితోచితంగా[4] గ్రహించాలి, మొరటుగా, గ్రామీణంగా లేదా శారీరకంగా కాదు. ఎందుకంటే వ్యక్తీకరణ ఇలా ఉపయోగించబడితే, రక్షణ బాహ్య విషయాలపై — అవి అధికమైనా స్వల్పమైనా, చిన్నవైనా గొప్పవైనా, ప్రసిద్ధమైనా అప్రసిద్ధమైనా, గౌరవింపబడినవైనా కాకపోయినా — ఆధారపడదు; ఆత్మ యొక్క సద్గుణంపై, విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ, సహోదరత్వం, జ్ఞానం, సాత్వికం, వినయం, సత్యంపై ఆధారపడుతుంది; వీటి ప్రతిఫలమే రక్షణ. ఎందుకంటే శరీర సౌందర్యం వలన ఎవడూ జీవించడు, లేదా నశించడు. అయితే తనకు ఇయ్యబడిన శరీరాన్ని పవిత్రంగా, దేవుని ప్రకారం ఉపయోగించేవాడు జీవిస్తాడు; దేవుని ఆలయాన్ని నాశనం చేసేవాడు నాశనమవుతాడు. వికారమైన మనుష్యుడు విచ్చలవిడిగా ఉండవచ్చు, సుందరమైన మనుష్యుడు నిగ్రహంతో ఉండవచ్చు. బలమూ శరీర పరిమాణమూ జీవింపజేయవు, అవయవాలలో ఏదీ నాశనం చేయదు. అయితే వాటిని ఉపయోగించే ఆత్మ ప్రతిదానికి కారణమవుతుంది. కాబట్టి ముఖంపై కొట్టబడినప్పుడు సహించుము[5] అని చెప్పబడింది; బలవంతుడును ఆరోగ్యవంతుడును అయినవాడు దీనికి లోబడగలడు. మరల, బలహీనుడైనవాడు మనస్సు మొండితనం వలన అతిక్రమించవచ్చు. అలాగే పేదవాడును దరిద్రుడును కామాలతో మత్తెక్కినవాడుగా కనబడవచ్చు; లౌకిక సంపదలో ధనవంతుడైనవాడు నిగ్రహి, భోగాలలో పేదవాడు, నమ్మదగినవాడు, వివేకి, పవిత్రుడు, క్రమశిక్షణ పొందినవాడు కావచ్చు.

కాబట్టి మొదటగా ప్రత్యేకంగా జీవించవలసినది ఆత్మయే అయితే, దానిచుట్టూ మొలకెత్తే సద్గుణం రక్షిస్తే, దుర్గుణం చంపితే; ఎవరి సంపదలు ఆత్మను నాశనం చేస్తాయో ఆ విషయాలలో పేదవాడై ఉండడం వలన అది రక్షింపబడుతుందనీ, ఎవరి సంపదలు ఆత్మను నాశనం చేస్తాయో ఆ విషయాలలో ధనవంతుడై ఉండడం వలన అది చంపబడుతుందనీ స్పష్టంగా తేటతెల్లమవుతుంది. కాబట్టి ఫలితానికి కారణాన్ని దేవునికి విధేయత, పవిత్రత విషయంలో, ఆజ్ఞల అతిక్రమణ, దుష్టత్వ సంచయం విషయంలో ఆత్మ యొక్క స్థితి, స్వభావంలో తప్ప మరెక్కడా వెదకవద్దు.

XIX. కాబట్టి సద్గుణంలో ధనవంతుడై, ఏ సంపదనైనా పవిత్రంగా, నమ్మకంగా ఉపయోగించగలవాడే నిజంగా, సరిగా ధనవంతుడు; శరీరసంబంధంగా ధనవంతుడై, జీవితాన్ని క్షణికమైన నశించే బాహ్య ఆస్తిగా మార్చుకొనేవాడు నకిలీ ధనవంతుడు; అది ఒకప్పుడు ఒకనిది, మరొకప్పుడు మరొకనిది, చివరకు ఎవరిదీ కాకుండా పోతుంది. అదే విధంగా నిజమైన పేదవాడును, నకిలీవాడును తప్పుగా అలా పిలువబడువాడును ఉన్నారు. ఆత్మలో దీనుడైనవాడు — అదే సరైనది; లౌకిక అర్థంలో పేదవాడు — అది వేరే విషయం. లౌకిక ఆస్తులలో పేదవాడై, దుర్గుణాలలో ధనవంతుడై, ఆత్మలో దీనుడు కాక[6] దేవుని యెడల ధనవంతుడు కానివాడికి ఇలా చెప్పబడింది: నీ ఆత్మలో ఉన్న పరాయి ఆస్తులను విడిచిపెట్టుము, హృదయశుద్ధి గలవాడవై దేవుని చూచునట్లు; ఇది పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించుము అని చెప్పడానికి మరొక మార్గం. వాటిని నీవు ఎలా విడిచిపెట్టగలవు? వాటిని అమ్మివేయడం ద్వారా. అయితే ఏమిటి? ఆస్తులకు బదులు డబ్బు తీసుకోవాలా, ఐశ్వర్యాల మార్పిడి చేసి, నీ కనబడే సంపదను నగదుగా మార్చాలా? ఎంతమాత్రమూ కాదు. అయితే నీవు రక్షించుకోగోరే నీ ఆత్మలో ఇంతకుముందు ఉన్నదానికి బదులుగా, దైవత్వాన్ని ఇచ్చే, నిత్యజీవమును పరిచర్య చేసే ఇతర ఐశ్వర్యాలను, అనగా దేవుని ఆజ్ఞకు అనుగుణమైన స్వభావాలను ప్రవేశపెట్టుట ద్వారా; వాటి కొరకు నీకు అంతులేని ప్రతిఫలమును గౌరవమును, రక్షణయు, నిత్య అమరత్వమును కలుగును. ఆ విధంగానే నీవు ఆస్తులను సరిగా అమ్ముతావు; అనేకం మితిమీరినవి, ఆకాశములను నీకు మూసివేసేవి, రక్షింపగలవాటితో మార్చుకోవడం ద్వారా. ఆ మునుపటివి, తరువాతివి లేని శారీరక పేదల చేత కలిగి ఉండనిమ్ము. అయితే నీవు బదులుగా ఆత్మసంబంధమైన ఐశ్వర్యాన్ని పొందుటచేత ఇప్పుడు పరలోకములలో నిధి కలిగి ఉంటావు.

XX. ధనవంతుడును ధర్మశాస్త్ర ప్రకారం నీతిమంతుడునైన మనుష్యుడు, ఈ విషయాలను అలంకారికంగా గ్రహించక, అదే మనుష్యుడు పేదవాడును ధనవంతుడునై, సంపద కలిగి ఉండియు లేకుండా ఉండగలడని, లోకాన్ని ఉపయోగించియు ఉపయోగించకుండా ఉండగలడని గ్రహించక, విచారముతో కృంగినవాడై వెళ్లిపోయాడు; అతడు కోరుకొనగలిగి కాని సాధించలేకపోయిన జీవన స్థితిని విడిచి, కష్టమైనదానిని తనకు అసాధ్యంగా చేసుకొన్నాడు. ఎందుకంటే అసాధారణ సంపదను చుట్టుముట్టే విలాసాలు, పూలవంటి మంత్రముగ్ధతలచేత ఆత్మ మోసపోకుండా, నాశనం కాకుండా ఉండడం కష్టమైనదే; కానీ దానిచుట్టూ ఉన్నప్పటికీ రక్షణను పట్టుకొనడం అసాధ్యం కాదు, అతడు తన్ను తాను భౌతిక సంపద నుండి వేరుచేసుకొంటే,

— మనస్సుచే గ్రహింపబడి దేవునిచే బోధింపబడినదాని వైపునకు, సరైన రీతిలో తటస్థమైన వాటిని ఉపయోగించడం నేర్చుకొని, నిత్యజీవం కొరకు ప్రయత్నించేలా. శిష్యులు కూడా మొదట భయపడి ఆశ్చర్యపడ్డారు. ఇది విని వారు ఎందుకు అలా అయ్యారు? వారు స్వయంగా గొప్ప సంపద కలిగి ఉన్నారా? కాదు, వారికి ఏకైక ఆస్తులైన తమ వలలను, గాలములను, తెడ్ల పడవలను ఎప్పుడో విడిచిపెట్టారు. అలాంటప్పుడు "ఎవడు రక్షింపబడగలడు?" అని వారు ఎందుకు కలవరపడి అంటున్నారు? ప్రభువు ఉపమానంలో మరుగుగా చెప్పినదానిని వారు మంచిగా, శిష్యులకు తగినట్లు విన్నారు, ఆ మాటల లోతును గ్రహించారు. ఎందుకంటే సంపద లేకపోవడం వలన తమ రక్షణ గురించి వారు ఆశాభావంతో ఉన్నారు. అయితే తాము ఇంకా కోరికలను పూర్తిగా త్యజించలేదని (వారు నూతన శిష్యులు, రక్షకునిచే ఇటీవల ఎన్నుకొనబడినవారు) తెలిసికొన్నప్పుడు, వారు అత్యధికంగా ఆశ్చర్యపడి, నిత్యజీవం కంటే తాను ఇష్టపడిన సంపదను భయంకరంగా హత్తుకొన్న ఆ ధనవంతుని కంటే తక్కువ కాకుండా తమ గురించి నిరాశ చెందారు. కాబట్టి శిష్యుల పక్షాన ఇది సర్వ భయానికి తగిన విషయమే; సంపద కలిగినవాడు, కోరికలతో నిండినవాడు ఇద్దరూ ధనవంతులే అయి, వీరు ఇరువురూ ఒకేవిధంగా పరలోకాల నుండి తరిమివేయబడతారు అయితే. ఎందుకంటే రక్షణ పవిత్రమైన, కోరికలులేని ఆత్మల ప్రత్యేక హక్కు.

XXI. అయితే ప్రభువు జవాబిస్తాడు: "మనుష్యులకు అసాధ్యమైనది దేవునికి సాధ్యము." ఇది కూడా గొప్ప జ్ఞానంతో నిండినది. ఎందుకంటే మనుష్యుడు తనంతట తాను కోరికల నుండి విముక్తి కొరకు పనిచేసి శ్రమిస్తే ఏమీ సాధించడు. అయితే దీని విషయంలో అతడు స్పష్టంగా మిక్కిలి ఆతురత, శ్రద్ధ చూపితే, దేవుని శక్తి తోడవడం వలన దానిని పొందుతాడు. ఎందుకంటే దేవుడు ఇష్టపడే ఆత్మలతో కలిసి పనిచేస్తాడు. అయితే వారు తమ ఆసక్తిని విడిచిపెడితే, దేవునిచే అనుగ్రహింపబడిన ఆత్మ కూడా ఆపబడుతుంది. ఎందుకంటే ఇష్టం లేనివారిని రక్షించడం బలవంతం చేసేవారి పని; ఇష్టపడేవారిని రక్షించడం కృప చూపేవారి పని. పరలోక రాజ్యం నిద్రపోవువారికి, సోమరులకు చెందదు, "బలాత్కారులు దానిని బలవంతముగా పట్టుకొందురు."[1] ఎందుకంటే దేవుణ్ణి బలవంతపెట్టి, దేవుని నుండి జీవాన్ని బలవంతంగా తీసికొనడమే ప్రశంసనీయమైన బలాత్కారం. ఆయన స్థిరంగా, లేదా బలాత్కారంగా పట్టుదల చూపేవారిని ఎరిగి, లొంగి అనుగ్రహిస్తాడు. ఎందుకంటే అలాంటి విషయాలలో ఓడిపోవడంలో దేవుడు ఆనందిస్తాడు.

కాబట్టి ఆ మాటలు విని, ధన్యుడైన పేతురు, ఎన్నుకొనబడినవాడు, ప్రముఖుడు, శిష్యులలో మొదటివాడు, ఎవరికొరకు మాత్రమే రక్షకుడు తన కొరకును పన్ను చెల్లించెనో[2] అతడు, ఆ మాటను త్వరగా పట్టుకొని గ్రహించాడు. అతడు ఏమంటున్నాడు? "ఇదిగో, మేము సమస్తమును విడిచిపెట్టి నిన్ను వెంబడించితిమి?" ఇప్పుడు "సమస్తము" అంటే తన ఆస్తి అని అతడు భావిస్తే, బహుశా మొత్తం నాలుగు ఓబోలులను[3] విడిచినట్లు గొప్పలు చెప్పుకొంటున్నాడు, పరలోక రాజ్యమే దానికి ప్రతిఫలమని చూపడం మరచిపోతున్నాడు. అయితే మనం ఇప్పుడు మాట్లాడిన వాటిని, అనగా పాత మానసిక ఆస్తులను, ఆత్మ రోగాలను విసర్జించి వారు బోధకుని అడుగుజాడలలో నడుస్తే, ఇదే వారిని పరలోకాలలో నమోదు చేయబడబోయేవారితో చేర్చుతుంది. ఎందుకంటే ఈ విధంగానే ఒకడు నిజంగా రక్షకుని వెంబడిస్తాడు — నిష్పాపత్వాన్ని, ఆయన పరిపూర్ణతను లక్ష్యంగా పెట్టుకొని, ఆత్మను అద్దంలా ఆయన ఎదుట అలంకరించి సరిచేసి, సమస్తాన్ని అన్ని విధాలా అదేవిధంగా క్రమపరచడం ద్వారా.

XXII. "యేసు ప్రత్యుత్తరముగా ఇట్లనెను: నా నిమిత్తమును సువార్త నిమిత్తమును తన సొంతమైనదానిని, అనగా తల్లిదండ్రులను, పిల్లలను, సంపదను విడిచిపెట్టినవాడు నూరంతలు పొందునని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను."[4] అయితే ఇది గానీ, మరొకచోట ఈ మాటలలో చెప్పబడిన ఇంకా కఠినమైన మాట గానీ మిమ్ములను కలవరపెట్టకూడదు: "తన తండ్రిని తల్లిని పిల్లలను, తన ప్రాణమును కూడ ద్వేషింపనివాడు నా శిష్యుడు కానేరడు."[5] ఎందుకంటే శత్రువులను ప్రేమించుమని కూడా ప్రబోధించే సమాధాన దేవుడు, అతి ప్రియమైనవారి నుండి ద్వేషాన్ని, విచ్ఛేదాన్ని ప్రవేశపెట్టడు. అయితే మన శత్రువులను ప్రేమించవలెనంటే, వారినుండి పైకెక్కి మన సమీప బంధువులను కూడా ప్రేమించడం సరైన తర్కానికి అనుగుణం. లేదా మన రక్త సంబంధీకులను ద్వేషించవలెనంటే, శత్రువులను మనం ఇంకా ఎక్కువగా త్రోసివేయవలెనని తర్కం మనకు బోధిస్తుంది. కాబట్టి ఆ వాదనలు ఒకదానినొకటి నాశనం చేసుకొనునట్లు చూపబడును. అయితే అవి ఒకదానినొకటి నాశనం చేయవు, చేయడానికి దగ్గరగా కూడా లేవు. ఎందుకంటే అదే భావం, స్వభావం నుండి, అదే నియమం ఆధారంగా, తన శత్రువును ప్రేమించువాడు తన తండ్రిని ద్వేషింపవచ్చు; ఎందుకంటే అతడు శత్రువుపై పగ తీర్చుకోడు, క్రీస్తు కంటే తండ్రిని ఎక్కువగా గౌరవింపడు. ఒక మాటచేత ద్వేషాన్ని, హానిని వేళ్లతో పెరికివేస్తాడు; మరొక మాటచేత, రక్షణకు హానికరమైతే, బంధువుల యెడల సిగ్గును పెరికివేస్తాడు. కాబట్టి ఒకని తండ్రి, లేదా కుమారుడు, లేదా సహోదరుడు భక్తిహీనుడై విశ్వాసానికి ఆటంకంగాను ఉన్నతమైన జీవితానికి అడ్డుగాను ఉంటే, అతనితో స్నేహంగా ఉండకూడదు, ఏకీభవించకూడదు; ఆత్మసంబంధమైన శత్రుత్వం కారణంగా శారీరక బంధాన్ని విడదీయాలి.

XXIII. ఈ విషయం ఒక వ్యాజ్యమని అనుకొనుము. నీ తండ్రి నీ ఎదుట నిలిచి ఇలా చెప్పినట్లు ఊహించుకొనుము: "నేను నిన్ను కని పెంచితిని. నన్ను అనుసరించుము, నాతో కలిసి దుష్టత్వంలో చేరుము, క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రానికి లోబడకుము;" స్వభావరీత్యా దూషకుడును మృతుడునైన మనుష్యుడు చెప్పేదంతా అతడు చెప్పునని అనుకొనుము.

అయితే మరొక పక్షం నుండి రక్షకుని మాట వినుము: "లోకముచేత మరణమునకు చెడుగా పుట్టిన నిన్ను నేను పునర్జన్మింపజేసితిని. నిన్ను విడిపించితిని, స్వస్థపరచితిని, విమోచించితిని. మంచి తండ్రియైన దేవుని ముఖమును నీకు చూపుదును. భూమిమీద ఎవనినైనను నీ తండ్రి అని పిలువకుము. చనిపోయినవారు తమ చనిపోయినవారిని పాతిపెట్టనిమ్ము; నీవైతే నన్ను వెంబడింపుము. ఎందుకంటే కన్ను చూడనివి, చెవి విననివి, ప్రవేశించనివి అయిన వర్ణింపజాలని, చెప్పశక్యం కాని ఆశీర్వాదాల విశ్రాంతిలోనికి[6] నిన్ను చేర్చుదును;

మనుష్యుల హృదయములోనికి; దేవుడు పరిశుద్ధులకును తనను ప్రేమించు పిల్లలకును సిద్ధపరచిన మేలులను దేవదూతలు వంగి చూడగోరుచున్నారు."[1] నేను నిన్ను పోషించువాడను, నన్ను నేనే రొట్టెగా ఇచ్చుచున్నాను; దానిని రుచి చూచినవాడు ఇక మరణమును అనుభవింపడు; ప్రతిదినము అమరత్వపు పానీయమును సమకూర్చుచున్నాను. నేను పరలోకాతీత పాఠముల బోధకుడను. నీ కొరకు నేను మరణముతో పోరాడితిని, నీ పూర్వ పాపముల కొరకును దేవునియెడల నీ అవిశ్వాసము కొరకును నీవు చెల్లింపవలసిన నీ మరణమును నేను చెల్లించితిని."

ఇరు పక్షాల ఈ పరిగణనలను విని, నీ కొరకు నీవే నిర్ణయించుకొని, నీ స్వంత రక్షణ కొరకు నీ ఓటు వేయుము. సహోదరుడు ఇలాంటిదే చెప్పినను, బిడ్డ చెప్పినను, భార్య చెప్పినను, ఎవరు చెప్పినను, అందరికంటే ముందు నీలోని క్రీస్తు జయించునట్లు చేయుము. ఎందుకంటే ఆయన నీ పక్షమున పోరాడుచున్నాడు.

XXIV. మీరు సంపదకు వ్యతిరేకంగా కూడా వెళ్లవచ్చు. "నిశ్చయంగా క్రీస్తు నన్ను ఆస్తి కలిగి ఉండకుండా అడ్డగించడు. ప్రభువు అసూయపడడు" అని మీరు అనవచ్చు. అయితే మీరు దానిచేత ఓడింపబడి, కూలద్రోయబడినట్లు చూసుకుంటున్నారా? దానిని విడిచిపెట్టండి, పారవేయండి, ద్వేషించండి, త్యజించండి, పారిపొండి. "నీ కుడికన్ను నిన్ను అభ్యంతరపరచిన యెడల" వెంటనే "దానిని పెరికివేయుము."[2] అంగవైకల్యం లేనివానికి అగ్ని కంటే ఒక కన్ను గలవానికి దేవుని రాజ్యం మేలు. అది చేయి అయినా, పాదమైనా, ప్రాణమైనా, దానిని ద్వేషించండి. ఎందుకంటే క్రీస్తు నిమిత్తం ఇక్కడ అది నశిస్తే, అక్కడ అది జీవానికి తిరిగి లేపబడుతుంది.

XXV. దీనికి అనుగుణంగానే తరువాతి మాట కూడా ఉంది. "ఇప్పుడు ఈ ప్రస్తుత కాలములో హింసలతో కూడ భూములు, ధనము, ఇండ్లు, సహోదరులు లేకుండుట." ప్రభువు జీవానికి పిలిచేది ఏమీ లేనివారిని గానీ, ఇల్లు లేనివారిని గానీ, సహోదరులు లేనివారిని గానీ కాదు, ఎందుకంటే ఆయన ధనవంతులను కూడా పిలిచాడు; మేము పైన చెప్పినట్లుగా, సహోదరులను కూడా పిలిచాడు — పేతురును అంద్రెయతో, జెబెదయి కుమారులైన యాకోబును యోహానుతో — వారు ఒకరితో ఒకరు, క్రీస్తుతో ఏకమనస్సు గలవారు. "హింసలతో" అనే మాట ఆ ప్రతి ఒక్కదానిని కలిగి ఉండడాన్ని తిరస్కరిస్తుంది. బయటి నుండి వచ్చే హింస ఉంది; అది విశ్వాసులపై మనుష్యులు ద్వేషంతోనైనా, అసూయతోనైనా, లోభంతోనైనా, లేదా అపవాది ప్రేరణతోనైనా దాడి చేయడం వల్ల కలుగుతుంది. అయితే అత్యంత బాధాకరమైనది అంతర్గత హింస; అది ప్రతి మనుష్యుని స్వంత ఆత్మ భక్తిహీన కోరికలచేత, నానావిధ సుఖాలచేత, నీచమైన ఆశలచేత, నాశకరమైన కలలచేత వేధింపబడడం నుండి వస్తుంది; అది ఎల్లప్పుడూ మరింత కోసం చేయి చాపుతూ, మృగసమానమైన ప్రేమలచేత ఉన్మాదం పొంది, తనను ముల్లుకర్రల వలె, ముళ్ల వలె చుట్టుముట్టే కోరికలచేత రగిలిపోయి, రక్తంతో కప్పబడి, (దానిని తరుముతూ) పిచ్చి వెంబడింపులకు, జీవితం పట్ల నిరాశకు, దేవుని పట్ల తిరస్కారానికి దారితీస్తుంది.

లోపలి నుండి వచ్చే ఈ హింస మరింత కఠినమైనది, బాధాకరమైనది; అది ఎల్లప్పుడూ మనుష్యునితోనే ఉంటుంది, హింసింపబడినవాడు దాని నుండి తప్పించుకోలేడు; ఎందుకంటే అతడు శత్రువును తనలోనే అంతటా మోసుకొని తిరుగుతున్నాడు. అలాగే బయటి నుండి దాడి చేసే దహనం పరీక్షను కలిగిస్తుంది, కానీ లోపలి నుండి వచ్చేది మరణాన్ని కలిగిస్తుంది. ఒకరిపై చేయబడిన యుద్ధాన్ని సులభంగా అంతం చేయవచ్చు, కానీ ఆత్మలోని యుద్ధం మరణం వరకు కొనసాగుతుంది.

ఇలాంటి హింసతో, మీకు లౌకిక సంపద ఉంటే, రక్తసంబంధంతో, ఇతర ప్రమాణాలతో జతపడిన సహోదరులు మీకు ఉంటే, చెడుకు దారితీసే వీరి సంపద అంతటినీ విడిచిపెట్టండి; మీ కొరకు శాంతిని సంపాదించుకోండి, దీర్ఘకాలిక హింసల నుండి మిమ్మల్ని విడిపించుకోండి; వాటి నుండి సువార్త వైపు మరలండి; మీ ఆత్మకు రక్షకుడును, వకీలును, ఆదరణకర్తయునైన జీవాధిపతిని అందరికంటే ముందుగా ఎన్నుకోండి. "ఏలయనగా కనబడునవి అశాశ్వతములు; కనబడనివి నిత్యములు."[3] ప్రస్తుత కాలంలో ఉన్నవి నశించేవి, అస్థిరమైనవి; అయితే రాబోయే కాలంలో నిత్యజీవం ఉంది.

XXVI. "మొదటివారు కడపటివారగుదురు, కడపటివారు మొదటివారగుదురు."[4] ఇది అర్థంలోను వివరణలోను ఫలభరితమైనది,[5] అయితే ప్రస్తుతం పరిశోధన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే ఇది ధనవంతులను మాత్రమే కాదు, ఒకసారి విశ్వాసానికి తమను తాము అప్పగించుకొన్న మనుష్యులందరినీ స్పష్టంగా సూచిస్తుంది. కాబట్టి దీనిని ప్రస్తుతానికి పక్కన ఉంచుదాం. కానీ మేము వాగ్దానం చేసినదానికి ఏ మాత్రం తక్కువ కాకుండా మా ప్రతిపాదన నిరూపించబడిందని నేను భావిస్తున్నాను — అనగా రక్షకుడు సంపద వల్లనే, ఆస్తి కలిగి ఉండడం వల్లనే ధనవంతులను ఏమాత్రం వెలివేయలేదు, వారికి రక్షణను అడ్డుకట్ట వేయలేదు; వారు తమ జీవితాన్ని దేవుని ఆజ్ఞలకు లోబరచగలిగి, ఇష్టపడి, వాటిని అశాశ్వత వస్తువులకంటే ముందుగా ఎంచుకొని, మంచి నావికాధిపతి సైగ కొరకు చూచువారివలె — అతడు ఏమి కోరుతున్నాడో, ఏమి ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడో, ఏమి సూచిస్తున్నాడో, తన నావికులకు ఏ సంకేతం ఇస్తున్నాడో, ఓడ ప్రయాణాన్ని ఎక్కడికి, ఎక్కడి నుండి నడిపిస్తున్నాడో — స్థిరమైన కంటితో ప్రభువు వైపు చూస్తే చాలు. ఎందుకంటే విశ్వాసానికి ముందు మనస్సు పెట్టి, పొదుపు చేసి, తగినంత సమకూర్చుకొన్నవాడు ఏ హాని చేస్తున్నాడు? లేదా, దీనికంటే చాలా తక్కువ నిందార్హమైనది ఏమిటంటే, తనకు జీవమిచ్చిన దేవునిచేతనే అతనికి అలాంటి మనుష్యుల ఇంట్లో, ధనవంతుల మధ్య, ఆస్తిలో బలవంతులైన, సంపదలో అగ్రగణ్యులైన వారి మధ్య ఇల్లు ఇవ్వబడి ఉంటే? ఎందుకంటే తన ఇష్టం లేకుండా సంపదలో పుట్టిన కారణంగా ఒక మనుష్యుడు జీవం నుండి బహిష్కరింపబడితే, అతనికి తాత్కాలిక భోగాన్ని అనుగ్రహించి, నిత్యజీవాన్ని కోల్పోయేలా చేసిన అతని సృష్టికర్తయైన దేవుని చేతనే అతడు అన్యాయానికి గురి అయినట్లు అవుతుంది. సంపద మరణానికి కర్తయు పోషకుడునైతే, అది భూమి నుండి ఎందుకు పుట్టాలి?

అయితే సంపద మధ్యలో ఉండి కూడా దాని ప్రభావం నుండి మరలగలిగి, మితమైన భావాలు కలిగి, ఆత్మనిగ్రహం పాటించి, దేవుణ్ణి మాత్రమే వెదకి, దేవుణ్ణి శ్వాసించి, దేవునితో నడవగలిగితే, అలాంటి "పేదవాడు" స్వతంత్రుడై, లొంగనివాడై, రోగరహితుడై, సంపదచేత గాయపడనివాడై ఆజ్ఞలకు లోబడతాడు. కాకపోతే, "ధనవంతుడు దేవుని రాజ్యమును చేరుటకంటె

ఒంటె సూది బెజ్జములో దూరుట సులభము."[1]

కాబట్టి ధనవంతుని ముందు ఇరుకైన, కుదింపైన మార్గంలో వెళ్లే ఒంటె ఏదో ఉన్నతమైనదాన్ని సూచించనివ్వండి; రక్షకుని ఈ మర్మం "ప్రథమ సూత్రాల, దేవశాస్త్ర వివరణ"లో నేర్చుకోవలసినది.[2]

XXVII. సరే, మొదట ఉపమానం యొక్క స్పష్టమైన ముఖ్యాంశాన్ని, అది చెప్పబడిన కారణాన్ని ప్రదర్శిద్దాం. సంపన్నులు తాము ముందే శపింపబడినట్లు తమ స్వంత రక్షణను నిర్లక్ష్యం చేయకూడదని, అలాగే మరోవైపు సంపదను సముద్రంలో పారవేయకూడదని, లేదా దానిని జీవానికి ద్రోహిగా, శత్రువుగా ఖండించకూడదని, సంపదను ఏ విధంగా, ఎలా ఉపయోగించి జీవాన్ని పొందవచ్చో నేర్చుకోవాలని అది వారికి బోధించనివ్వండి. ఎందుకంటే ధనవంతుడని భయపడడం వల్ల ఎవడూ ఏమాత్రం నశించడు, తాను రక్షింపబడతానని నమ్మడం వల్ల విశ్వసించడం వల్ల ఎవడూ ఏమాత్రం రక్షింపబడడు; కాబట్టి రక్షకుడు వారికి ఏ నిరీక్షణను నిర్దేశిస్తున్నాడో, అనూహ్యమైనది ఎలా స్థిరపడగలదో, ఆశింపబడినది ఎలా స్వాధీనంలోకి రాగలదో వారు చూడనివ్వండి.

కాబట్టి బోధకుడు, "ఆజ్ఞలన్నిటిలో గొప్పది ఏది?" అని అడిగినప్పుడు, "నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ ఆత్మతోను, నీ పూర్ణ బలముతోను ప్రేమింపవలెను"[3] అంటాడు; దీని కంటే గొప్ప ఆజ్ఞ లేదని (ఆయన చెబుతున్నాడు), అది అత్యంత సముచితమే; ఎందుకంటే అది మొదటివాడును గొప్పవాడునైన దేవుని గురించి, మన తండ్రి గురించి ఆజ్ఞ ఇస్తుంది; ఆయన ద్వారా సమస్తం ఉనికిలోకి వచ్చి ఉనికిలో ఉన్నాయి, రక్షింపబడినది ఆయన వద్దకే తిరిగి వెళ్తుంది. కాబట్టి ఆయన చేత ముందే ప్రేమింపబడి, ఉనికిని పొందిన మనం మరేదైనా పురాతనమైనదిగా లేదా శ్రేష్ఠమైనదిగా భావించడం భక్తిహీనం; గొప్ప ఉపకారాలకు ఈ చిన్న కృతజ్ఞతా కానుకను మాత్రమే అర్పిస్తూ; ఏమీ అవసరం లేని, పరిపూర్ణుడైన దేవునికి ప్రతిఫలంగా మరేదీ ఊహించలేక; ఒకరి శక్తి సామర్థ్యాల మేరకు తండ్రిని ప్రేమించే సాధన ద్వారానే అమరత్వాన్ని పొందుతూ. ఎందుకంటే ఒకడు దేవుణ్ణి ఎంత ఎక్కువగా ప్రేమిస్తే అంత ఎక్కువగా దేవునిలోనికి ప్రవేశిస్తాడు.

XXVIII. రెండవది, క్రమంలో, దీని కంటే ఏమాత్రం తక్కువ కానిది, "నీవు నిన్నువలె నీ పొరుగువానిని ప్రేమింపవలెను"[4] అని ఆయన చెబుతున్నాడు; అంటే నీకంటే ఎక్కువగా దేవుణ్ణి. ఆయనతో సంభాషిస్తున్న వ్యక్తి, "నా పొరుగువాడు ఎవడు?"[5] అని అడిగినప్పుడు, ఆయన యూదులవలె రక్తసంబంధీకుని గానీ, తోటి పౌరుని గానీ, మతమార్పిడి చెందినవానిని గానీ, అదే విధంగా సున్నతి పొందినవానిని గానీ, ఒకే ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉపయోగించువానిని గానీ పేర్కొనలేదు. కానీ యెరూషలేము నుండి యెరికో వైపు ఎగువ ప్రాంతం నుండి దిగివెళ్తున్న ఒకనిని ప్రవేశపెడతాడు; అతడు దొంగల చేత పొడవబడి, అర్ధప్రాణంతో దారిలో పడవేయబడినట్లు, యాజకుడు ప్రక్కనుండి వెళ్లినట్లు, లేవీయుడు ప్రక్కకు చూచి వెళ్లినట్లు, అయితే నీచంగా చూడబడిన, వెలివేయబడిన సమరయుని చేత కనికరింపబడినట్లు చూపిస్తాడు; ఆ సమరయుడు వారివలె యథాలాపంగా వెళ్లక, ప్రమాదంలో ఉన్నవానికి అవసరమైనవాటితో — నూనె, కట్లు, ఒక బరువు మోసే జంతువు, సత్రపు యజమానికి డబ్బు, కొంత ఇప్పుడు ఇచ్చి కొంత వాగ్దానం చేసి — సిద్ధపడి వచ్చాడు. "వీరిలో," అని ఆయన అన్నాడు, "ఇవి అనుభవించినవానికి పొరుగువాడు ఎవడు?" అతడు, "వానిపై కనికరము చూపినవాడు" అని జవాబిచ్చినప్పుడు, (ఆయన ఇలా బదులిచ్చాడు) నీవును వెళ్లి అలాగే చేయుము; ఎందుకంటే ప్రేమ మేలు చేయడంలో మొగ్గ తొడుగుతుంది.

XXIX. కాబట్టి రెండు ఆజ్ఞలలోనూ ఆయన ప్రేమను ప్రవేశపెడతాడు; అయితే క్రమంలో దానిని వేరు చేస్తాడు. ఒకదానిలో ప్రేమ యొక్క మొదటి భాగాన్ని దేవునికి నియమిస్తాడు, రెండవ భాగాన్ని మన పొరుగువానికి కేటాయిస్తాడు. రక్షకుడే తప్ప ఇంకెవరు కాగలరు? లేదా అంధకార అధిపతుల చేత అనేక గాయాలతో, భయాలతో, కామాలతో, కోరికలతో, బాధలతో, మోసాలతో, సుఖాలతో దాదాపు చంపబడినట్లున్న మనపై ఆయన కంటే ఎక్కువగా ఎవరు కనికరించారు? ఈ గాయాలకు ఏకైక వైద్యుడు యేసు; ఆయన కోరికలను వేర్లతో సహా సంపూర్ణంగా కోసివేస్తాడు — ధర్మశాస్త్రం చెడు మొక్కల ఫలాలను, కేవలం ప్రభావాలను కోసినట్లు కాక, దుష్టత్వపు వేర్లకు తన గొడ్డలిని వేస్తాడు. గాయపడిన మన ఆత్మలపై ద్రాక్షారసం (దావీదు ద్రాక్షావల్లి రక్తం) పోసినవాడు ఆయనే; తండ్రి కనికరాల నుండి ప్రవహించు నూనెను తెచ్చి సమృద్ధిగా అనుగ్రహించినవాడు ఆయనే. ఊడదీయలేని ఆరోగ్య, రక్షణ కట్లను — ప్రేమ, విశ్వాసం, నిరీక్షణ — సిద్ధం చేసినవాడు ఆయనే. గొప్ప బహుమానం కొరకు దేవదూతలను, ఆధిపత్యాలను, అధికారులను మనకు సేవ చేయునట్లు లోబరచినవాడు ఆయనే. ఎందుకంటే వారు కూడా దేవుని కుమారుల మహిమ యొక్క బయలుపాటు ద్వారా లోకపు వ్యర్థత నుండి విడిపింపబడతారు. కాబట్టి మనం ఆయనను దేవునితో సమానంగా ప్రేమించాలి. ఆయన చిత్తం చేసి ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించువాడే క్రీస్తు యేసును ప్రేమించువాడు. "ప్రభువా, ప్రభువా, అని నాతో చెప్పు ప్రతివాడును పరలోకరాజ్యములో ప్రవేశింపడు గాని పరలోకమందున్న నా తండ్రి చిత్తప్రకారము చేయువాడే ప్రవేశించును."[8] మరియు "మీరెందుకు నన్ను ప్రభువా, ప్రభువా, అని పిలుచుచు నేను చెప్పినవి చేయరు?"[9] "మరియు మీరు చూచుచున్నవాటిని వినుచున్నవాటిని నీతిమంతులైనను ప్రవక్తలైనను" (చూడలేదు, వినలేదు),[10] నేను చెప్పినది మీరు చేసినయెడల మీరు ధన్యులు.

XXX. కాబట్టి క్రీస్తును ప్రేమించువాడు మొదటివాడు; ఆయనయందు విశ్వసించినవారిని ప్రేమించి, వారిపట్ల శ్రద్ధ చూపువాడు రెండవవాడు. ఎందుకంటే ఒక శిష్యునికి ఏది చేయబడినా, ప్రభువు దానిని తనకే చేసినట్లు అంగీకరించి, అంతటినీ తనదిగా లెక్కిస్తాడు. "నా తండ్రిచేత ఆశీర్వదింపబడినవారలారా, రండి; లోకారంభము నుండి మీ కొరకు సిద్ధపరచబడిన రాజ్యమును స్వతంత్రించుకొనుడి. ఏలయనగా నేను ఆకలిగొనినప్పుడు మీరు నాకు భోజనము పెట్టితిరి; దప్పిగొనినప్పుడు నాకు దాహమిచ్చితిరి; పరదేశినైయున్నప్పుడు నన్ను చేర్చుకొంటిరి; దిగంబరినైయున్నప్పుడు నాకు వస్త్రములిచ్చితిరి; రోగినైయున్నప్పుడు

నన్ను చూడవచ్చితిరి; చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు నా యొద్దకు వచ్చితిరి. అప్పుడు నీతిమంతులు ఆయనకు ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిత్తురు: ప్రభువా, మేము ఎప్పుడు నీవు ఆకలిగొనియుండుట చూచి నీకు భోజనము పెట్టితిమి? లేక దప్పిగొనియుండుట చూచి దాహమిచ్చితిమి? ఎప్పుడు నీవు పరదేశివైయుండుట చూచి నిన్ను చేర్చుకొంటిమి? లేక దిగంబరివైయుండుట చూచి వస్త్రములిచ్చితిమి? ఎప్పుడు నీవు రోగివైయుండుట లేక చెరసాలలో ఉండుట చూచి నీ యొద్దకు వచ్చితిమి? అందుకు రాజు ఇట్లు వారితో చెప్పును: మీరు నా సహోదరులైన ఈ అల్పులలో ఒకనికి చేసినంతవరకు, నాకే చేసితిరని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను."

మరల, వ్యతిరేక పక్షంలో, వీటిని చేయని వారితో, "ఈ అల్పులలో ఒకనికి మీరు చేయనంతవరకు నాకును చేయలేదని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను."[1] మరియు మరొక చోట, "మిమ్మును చేర్చుకొనువాడు నన్ను చేర్చుకొనును; మిమ్మును చేర్చుకొనని వాడు నన్ను తిరస్కరించును."[2]

XXXI. ఇక్కడ ఆయన అలాంటి వారిని పిల్లలని, కుమారులని, చిన్నపిల్లలని, స్నేహితులని, చిన్నవారని పిలుస్తాడు; అది పైన వారికి ఉన్న భావి గొప్పతనాన్ని సూచించడానికే. "ఈ చిన్నవారిలో ఒకనినైనను తృణీకరింపకుడి; ఏలయనగా పరలోకమందున్న వారి దూతలు నా పరలోకపు తండ్రి ముఖమును ఎల్లప్పుడు చూచుచుందురు"[3] అని ఆయన అంటాడు. మరొక చోట, "చిన్న మందా, భయపడకుడి; మీకు రాజ్యము అనుగ్రహించుటకు మీ తండ్రి సంతోషించెను."[4] అలాగే "పరలోకరాజ్యములో అల్పుడైనవాడు" అనగా ఆయన శిష్యుడు "స్త్రీలు కనినవారిలో గొప్పవాడైన యోహానుకంటె గొప్పవాడు"[5] అని కూడా ఆయన చెబుతాడు. మరల, "నీతిమంతుని పేరట నీతిమంతుని చేర్చుకొనువాడు లేక ప్రవక్త పేరట ప్రవక్తను చేర్చుకొనువాడు వారి ఫలము పొందును; శిష్యుని పేరట ఒక శిష్యునికి చల్లని నీళ్లు గిన్నెడు త్రాగనిచ్చువాడు తన ఫలమును పోగొట్టుకొనడు."[6] కాబట్టి పోగొట్టుకోబడని ఏకైక బహుమానం ఇదే. మరల, "అధర్మార్జితమైన సంపదచేత మీకు స్నేహితులను సంపాదించుకొనుడి, అది లేకపోయినప్పుడు వారు మిమ్మును నిత్యనివాసములలో చేర్చుకొందురు";[7] ఇది, స్వభావరీత్యా ఒక మనుష్యుడు తన అధీనంలో కలిగియున్న ఆస్తి అంతా అతనిది కాదని చూపిస్తుంది. ఈ అధర్మం నుండి నీతిగల, రక్షణకరమైనదాన్ని చేయడానికి, తండ్రి యొద్ద నిత్యనివాసం గలవారిలో ఒకనికి సేదదీర్చడానికి అనుమతి ఉంది.

కాబట్టి మొదట చూడండి: మిమ్మల్ని అడగబడాలని, లేదా వేడుకొనబడేవరకు వేచి ఉండాలని ఆయన ఆజ్ఞాపించలేదు; మీరే మేలు పొందవలసినవారిని, రక్షకుని యోగ్యమైన శిష్యులను వెదకాలి. అందుకే అపొస్తలుని మాట కూడా ఉత్తమమైనది: "ఉత్సాహముగా ఇచ్చువానిని దేవుడు ప్రేమించును";[8] అతడు ఇవ్వడంలో ఆనందిస్తాడు, వెనుకాడడు, తద్వారా కోయునట్లు విత్తుతాడు, సణుగుడు, వాదము, పశ్చాత్తాపము లేకుండా, పంచుకొనుట — అదే నిర్మలమైన[9] ఉపకారము. అయితే దీని కంటే మేలైనది ప్రభువు మరొక చోట పలికిన మాట: "నిన్ను అడుగు ప్రతివానికి ఇమ్ము."[10] నిజంగా ఇవ్వడంలో దేవుని ఆనందం అటువంటిదే. ఈ మాట సమస్త దైవత్వానికి[11] పైన ఉంది — అడగబడేవరకు వేచి ఉండక, దయకు ఎవరు అర్హులో తానే విచారించుట.

XXXII. అప్పుడు ఉదారతకు ఇటువంటి బహుమానాన్ని నియమించడం — నిత్య నివాసం! ఓ ఉత్తమమైన వ్యాపారమా! ఓ దైవికమైన వర్తకమా! ఒకడు డబ్బుతో అమరత్వాన్ని కొంటాడు; లోకపు నశించే వస్తువులను ఇచ్చి, వాటికి బదులుగా ఆకాశములలో నిత్య నివాసాన్ని పొందుతాడు! ఓ ధనవంతుడా, నీవు జ్ఞానివైతే, ఈ సంతకు ప్రయాణం చేయుము! అవసరమైతే, సమస్త లోకాన్ని చుట్టి ప్రయాణించుము.[12] ఇక్కడ పరలోకరాజ్యాన్ని కొనుటకు ప్రమాదాలను, శ్రమలను విడిచిపెట్టకుము. పారదర్శకమైన రాళ్లు, పచ్చలు, అగ్నికి ఇంధనమైన, కాలానికి ఆటవస్తువైన, భూకంపానికి క్రీడయైన, లేదా నియంత దౌర్జన్యానికి కారణమైన ఇల్లు నీకు ఎందుకు అంతగా ఆనందం కలిగిస్తున్నాయి? ఆకాశములలో నివసించుటకు, దేవునితో కలిసి పరిపాలించుటకు ఆశించుము. దేవుణ్ణి అనుకరించు మనుష్యుడు ఈ రాజ్యాన్ని నీకు ఇస్తాడు. ఇక్కడ కొంచెం పొందడం ద్వారా, అక్కడ అన్ని యుగాల పొడవునా ఆయన నిన్ను తనతో నివసించువానిగా చేస్తాడు. నీవు పొందునట్లు అడుగుము; త్వరపడుము; ప్రయత్నించుము; ఆయన నిన్ను అవమానపరుస్తాడేమో అని భయపడుము. ఎందుకంటే స్వీకరించుటకు ఆయనకు ఆజ్ఞ లేదు, ఇచ్చుటకు నీకే ఆజ్ఞ. ప్రభువు ఇవ్వుము, లేదా తీసుకురమ్ము, లేదా మేలు చేయుము, లేదా సహాయపడుము అనలేదు, గాని స్నేహితుని చేసుకొనుము అన్నాడు. అయితే స్నేహితుడు ఒక్క బహుమానం వల్ల కాక, దీర్ఘకాల సాన్నిహిత్యం వల్ల తనను నిరూపించుకొంటాడు. ఎందుకంటే అది ఒక్క రోజు విశ్వాసం, ప్రేమ, నిరీక్షణ, సహనం కాదు, "అంతము వరకు సహించువాడే రక్షింపబడును."[13]

XXXIII. అయితే మనుష్యుడు ఈ వాటిని ఎలా ఇస్తాడు? నేను స్నేహితులకు మాత్రమే కాక, స్నేహితుల స్నేహితులకు కూడా ఇస్తాను. దేవుని స్నేహితుడు ఎవరు? ఎవరు యోగ్యులో, ఎవరు అయోగ్యులో మీరు నిర్ణయించకండి. ఎందుకంటే మీ అభిప్రాయంలో మీరు పొరపడే అవకాశం ఉంది. అజ్ఞానపు అనిశ్చితిలో, తక్కువ మంచివారి విషయంలో జాగ్రత్తపడి మంచివారిని కలుసుకోలేకపోవడం కంటే, యోగ్యుల నిమిత్తం అయోగ్యులకు మేలు చేయడమే ఉత్తమం. ఎందుకంటే పొదుపు చేస్తూ, ఎవరు యోగ్యంగా పొందుతారో లేదో పరీక్షించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నా, దేవునిచే ప్రేమింపబడినవారిలో కొందరిని[14] నీవు నిర్లక్ష్యం చేసే అవకాశం ఉంది; దాని శిక్ష నిత్య అగ్ని శిక్ష. కానీ అవసరంలో ఉన్న అందరికీ వరుసగా అర్పించడం ద్వారా, రక్షించడానికి దేవుని యొద్ద శక్తి గలవారిలో ఒకనిని నీవు తప్పక కనుగొంటావు. "కాబట్టి తీర్పు తీర్చకుడి, అప్పుడు మీరు తీర్పు తీర్చబడరు. మీరు ఏ కొలతతో కొలుతురో ఆ కొలతతోనే మీకు కొలువబడును;[15] మంచి కొలత, అదిమి, కుదిపి,

పొరలి పారునట్లు, మీ ఒడిలో వేయబడును." దేవుని శిష్యులుగా నమోదు కాబడిన వారందరిపై మీ కనికరాన్ని తెరవండి; వ్యక్తిగత రూపాన్ని తిరస్కారంగా చూడక, ఏ వయస్సునూ నిర్లక్ష్యంగా పరిగణించక. ఒకడు ఏమీ లేనివానిగా, చినిగిన బట్టలతో, వికారంగా, బలహీనంగా కనబడినా, నీవు దాని గురించి మనసులో విసుక్కొని ముఖం తిప్పుకోవద్దు. ఈ రూపం ఈ సాధారణ పాఠశాలలో ప్రవేశించగలుగుటకు, ఈ లోకంలోకి మన ప్రవేశ సందర్భంగా, బయటి నుండి మనపై కప్పబడింది. అయితే లోపల దాగిన తండ్రి, మన కొరకు మరణించి మనతో కూడ లేచిన ఆయన కుమారుడు[1] నివసిస్తున్నారు.

XXXIV. ఈ కనబడే రూపం మరణాన్ని, అపవాదిని మోసగిస్తుంది; ఎందుకంటే లోపలి సంపద, ఆ సౌందర్యం వారికి కనబడదు. వారు బలహీనమైనదని తృణీకరించే శరీరం గురించి ఆవేశపడతారు, లోపలి సంపదను చూడలేని గుడ్డివారై; తండ్రియైన దేవుని శక్తిచేతను, కుమారుడైన దేవుని రక్తముచేతను,[3] పరిశుద్ధాత్మ మంచుచేతను కాపాడబడిన ఎంతటి "మట్టిపాత్రలోని నిధిని"[2] మనం మోస్తున్నామో వారికి తెలియదు. అయితే సత్యాన్ని రుచి చూచి, గొప్ప విమోచనకు యోగ్యునిగా ఎంచబడిన నీవు మోసపోకుము. మిగిలిన మనుష్యుల విషయంలో ఉన్నదానికి విరుద్ధంగా, నీ కొరకు నిరాయుధమైన, యుద్ధరహితమైన, రక్తరహితమైన, ఉద్రేకరహితమైన, నిష్కళంకమైన సైన్యాన్ని సమకూర్చుకొనుము: భక్తిగల వృద్ధులు, దేవునికి ప్రియమైన అనాథలు, సాత్వికమును ఆయుధంగా ధరించిన విధవరాండ్రు, ప్రేమతో అలంకరింపబడిన మనుష్యులు. నీ ధనంతో శరీరానికి, ఆత్మకు ఇలాంటి కాపలాదారులను సంపాదించుకొనుము; వారి నిమిత్తం మునిగిపోతున్న ఓడ పరిశుద్ధుల ప్రార్థనల చేత మాత్రమే నడిపింపబడి తేలుతుంది; ఉధృతమైన వ్యాధి చేతులుంచుట వలన అణగి పారిపోతుంది; దొంగల దాడి భక్తిగల ప్రార్థనలచేత నిరాయుధమై దోచబడుతుంది; దయ్యాల బలం గట్టి ఆజ్ఞలచేత నలిగి, తన కార్యాలలో సిగ్గుపడుతుంది.

XXXV. ఈ యోధులు, కాపలాదారులు అందరూ నమ్మదగినవారు. ఎవరూ పనిలేనివారు కారు, ఎవరూ నిష్ప్రయోజనులు కారు. ఒకడు దేవుని నుండి నీ క్షమాపణను సంపాదింపగలడు, మరొకడు నీవు రోగివైనప్పుడు ఓదార్చగలడు, మరొకడు నీ పట్ల సానుభూతితో సర్వలోకప్రభువుకు ఏడ్చి మూల్గగలడు, మరొకడు రక్షణకు ఉపయోగకరమైన కొన్నిటిని బోధింపగలడు, మరొకడు ధైర్యంతో హెచ్చరింపగలడు, మరొకడు దయతో సలహా ఇవ్వగలడు. అందరూ నిజంగా, కపటం లేకుండా, భయం లేకుండా, వేషధారణ లేకుండా, ముఖస్తుతి లేకుండా, నటన లేకుండా ప్రేమింపగలరు. ఓ ప్రేమగల [ఆత్మల] మధుర సేవా! ఓ నమ్మకంగల [హృదయాల] ధన్యమైన ఆలోచనలారా! ఓ దేవునికి మాత్రమే భయపడువారి నిష్కపట విశ్వాసమా! ఓ అబద్ధమాడలేనివారి మాటల సత్యమా! ఓ దేవుని సేవించుటకు, దేవుని ఒప్పించుటకు, దేవుని సంతోషపెట్టుటకు నియమింపబడినవారి క్రియల సౌందర్యమా — నీ శరీరాన్ని తాకుటకు కాదు! నీలో నివసించు నిత్యత్వపు రాజుతో మాట్లాడుటకే![4]

XXXVI. కాబట్టి విశ్వాసులందరూ మంచివారు, దైవసమానులు, కిరీటంలా తమ చుట్టూ ఉన్న ఆ నామానికి యోగ్యులు. వారితోపాటు మరికొందరు ఉన్నారు — ఎన్నికైనవారిలో ఎన్నికైనవారు; ఓడలు తీరానికి చేరినట్లు లోకపు కెరటాల నుండి తమను తాము బయటకు లాగి సురక్షితంగా చేర్చుకొనుటవలన ఎక్కువగానో తక్కువగానో ప్రత్యేకత పొందినవారు; పరిశుద్ధులుగా కనబడగోరరు, ఎవరైనా వారిని అలా పిలిస్తే సిగ్గుపడతారు; తమ మనస్సు లోతులలో వర్ణింపలేని మర్మాలను దాచుకొని, తమ ఉన్నతత్వం లోకంలో కనబడనీయడం అసహ్యించుకొనేవారు; వారిని వాక్యం "లోకమునకు వెలుగు, భూమికి ఉప్పు"[5] అని పిలుస్తుంది. ఇదే బీజం, దేవుని స్వరూపం, పోలిక, ఆయన నిజమైన కుమారుడు, వారసుడు; లోకంలోని కనబడేవాటిని, కనబడనివాటిని సృష్టించిన తండ్రి యొక్క ఉన్నతమైన పరిపాలన, తగిన ఏర్పాటు ద్వారా ఇక్కడ ప్రవాసంగా పంపబడినవాడు; వాటిలో కొన్ని వారి సేవకై, కొన్ని వారి క్రమశిక్షణకై, కొన్ని వారి బోధకై ఉన్నాయి; బీజం ఇక్కడ ఉన్నంతకాలం సమస్తమూ కలిపి ఉంచబడతాయి; అది కూర్చబడినప్పుడు, ఇవన్నీ అతి త్వరగా కరిగిపోతాయి.

XXXVII. ప్రేమ యొక్క మర్మాలలో దేవునికి ఇంకా ఏమి అవసరం?[6] అప్పుడు నీవు తండ్రి రొమ్మును చూస్తావు; ఏకైక కుమారుడైన దేవుడు మాత్రమే ఆయనను బయలుపరచెను. దేవుడే ప్రేమ; ప్రేమ చేత మనకొరకు ఆయన స్త్రీ స్వభావాన్ని ధరించెను.[7] తన వర్ణింపలేని సారంలో ఆయన తండ్రి; మన పట్ల తన కనికరంలో ఆయన తల్లి అయ్యెను. తండ్రి ప్రేమించుట చేత స్త్రీ స్వభావుడయ్యెను; దీనికి గొప్ప నిదర్శనం ఆయన తన నుండి కనిన కుమారుడు; ప్రేమ కనిన ఫలం ప్రేమయే.

దీని కొరకే ఆయన దిగివచ్చెను. దీని కొరకే ఆయన మనుష్యుని ధరించెను. దీని కొరకే ఆయన స్వచ్ఛందంగా మనుష్యుల అనుభవాలకు లోనయ్యెను; తాను ప్రేమించిన మన బలహీనత కొలతకు తనను తాను దించుకొని, అదే విధంగా మనలను తన స్వంత బలం కొలతకు ఎక్కించుటకు. అర్పింపబడబోవుచు, తనను విమోచన క్రయధనంగా అర్పించుకొనుచు, ఆయన మనకు నూతన నిబంధన-వీలునామా విడిచెను: నా ప్రేమను మీకు ఇచ్చుచున్నాను. అది ఎంత గొప్పది, ఏమిటి? మనలో ప్రతి ఒక్కరి కొరకు ఆయన తన ప్రాణం ఇచ్చెను — అందరికీ సమానమైనదాన్ని. దీనిని ఆయన మన నుండి ఒకరి కొరకు ఒకరం ప్రతిగా కోరుచున్నాడు. సహోదరులకు మన ప్రాణాలే ఋణపడియుండి, రక్షకునితో అటువంటి పరస్పర ఒప్పందం చేసికొనియున్నప్పుడు, దరిద్రమైన, మనకు పరాయి, నశించిపోవు లౌకిక వస్తువులను ఇంకా ఎందుకు నిల్వచేసి మూసి ఉంచాలి? కొంచెం కాలానికి అగ్ని ఆస్తిగా మారబోవువాటిని ఒకరి నుండి ఒకరం మూసి ఉంచుదమా? యోహాను దైవికంగా, గంభీరంగా చెప్పెను, "తన సహోదరుని ప్రేమింపనివాడు నరహంతకుడు,"[8] కయీను సంతానం, అపవాది పెంపుడు బిడ్డ. అతనికి దేవుని కనికరం లేదు. మంచి విషయాల కొరకు అతనికి నిరీక్షణ లేదు. అతడు నిస్సారుడు; బంజరు; నిత్యజీవించు పరలోక ద్రాక్షావల్లి యొక్క కొమ్మ కాదు. అతడు నరకబడినవాడు; శాశ్వతమైన అగ్ని కొరకు ఎదురుచూచుచున్నాడు.

XXXVIII. అయితే రక్షణ కొరకు పౌలు చూపిన మరింత శ్రేష్ఠమైన మార్గాన్ని నేర్చుకొనుము. "ప్రేమ తన స్వప్రయోజనమును వెదకదు,"[1] అది సహోదరునిపై వ్యాపిస్తుంది. అతని విషయమై అది కలత చెందుతుంది, అతని విషయమై అది వివేకంతో కూడిన పిచ్చిగా ఉంటుంది. "ప్రేమ అనేక పాపములను కప్పును."[2] "పరిపూర్ణమైన ప్రేమ భయమును వెళ్లగొట్టును."[3] "అది తన్ను తాను పొగడుకొనదు, ఉబ్బదు; దుర్నీతియందు సంతోషింపదు గాని సత్యమునందు సంతోషించును; సమస్తమును సహించును, సమస్తమును నమ్మును, సమస్తమును నిరీక్షించును, సమస్తమును ఓర్చుకొనును. ప్రేమ ఎన్నడును ఎడతెగదు. ప్రవచనములు కొట్టివేయబడును, భాషలు నిలిచిపోవును, స్వస్థపరచు వరములు భూమిపై అంతరించును. అయితే విశ్వాసము, నిరీక్షణ, ప్రేమ ఈ మూడును నిలిచియుండును; వీటిలో గొప్పది ప్రేమయే."[4] ఇది సరియే. ఎందుకంటే దర్శనం చేత, దేవుని చూచుటచేత మనం ఒప్పింపబడినప్పుడు విశ్వాసం వెళ్లిపోతుంది. ఆశించినవి వచ్చినప్పుడు నిరీక్షణ మాయమవుతుంది. అయితే ప్రేమ సంపూర్ణతకు చేరుతుంది, పరిపూర్ణమైనది అనుగ్రహింపబడినప్పుడు ఇంకా పెరుగుతుంది. ఎవడైనా దానిని తన ఆత్మలోకి ప్రవేశపెడితే, అతడు పాపాలలో పుట్టినవాడైనా, నిషిద్ధమైనవి అనేకం చేసినవాడైనా, పెరుగుతున్న ప్రేమ చేత, నిర్మలమైన పశ్చాత్తాపాన్ని అవలంబించుట చేత తన తప్పులను సరిదిద్దుకొనగలడు. ఎందుకంటే, పరలోకంలో స్థానం లేని ధనవంతుడు ఎవరో, అతడు తన ఆస్తిని ఏ విధంగా ఉపయోగిస్తాడో మీరు నేర్చుకొన్నప్పుడు, ఇది మీకు నిస్పృహకు, నిరాశకు వదలబడకూడదు.

XXXIX. ఎవడైనా ధనాధిక్యతను, జీవమార్గంలో అది అడ్డుపెట్టు కష్టాన్ని తప్పించుకొని, నిత్యమైన మంచివాటిని అనుభవింపగలిగి; అయితే ముద్ర, విమోచన తరువాత అజ్ఞానం చేతనైనా అనివార్య పరిస్థితుల చేతనైనా పాపాలలో లేదా అతిక్రమాలలో పడి పూర్తిగా కొట్టుకొనిపోతే; అటువంటి మనుష్యుడు దేవునిచేత పూర్తిగా తిరస్కరింపబడతాడు. ఎందుకంటే సత్యంలో, పూర్ణహృదయంతో దేవుని వైపు తిరిగిన ప్రతివానికి తలుపులు తెరచియున్నాయి, నిజంగా పశ్చాత్తాపపడిన తన కుమారుని మూడురెట్లు సంతోషించు తండ్రి స్వీకరిస్తాడు. నిజమైన పశ్చాత్తాపమంటే, ఆయన తనకు విరోధంగా మరణాన్ని ప్రకటించిన అవే పాపాలలో ఇక బంధింపబడకుండా, వాటిని ఆత్మ నుండి పూర్తిగా నిర్మూలించడం. ఎందుకంటే వాటి నిర్మూలనపై దేవుడు మరల నీలో నివాసం చేసికొంటాడు. ఎందుకంటే ఒక పాపి తిరిగి పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు పరలోకంలో తండ్రితోను దేవదూతలతోను గొప్ప, అపారమైన ఆనందం, ఉత్సవం కలుగుతుందని చెప్పబడింది.[6] అందుచేత ఆయన ఇలా కూడా ప్రకటిస్తున్నాడు, "నాకు కనికరమే కావలెను గాని బలి కాదు."[7] "పాపి చావును కాదు, అతని పశ్చాత్తాపమును నేను కోరుచున్నాను."[8] "మీ పాపములు ఎఱ్ఱని ఉన్నివలె ఉన్నను, నేను వాటిని హిమమువలె తెల్లగా చేయుదును; అవి చీకటికంటె నల్లనివైనను, నేను కడిగి తెల్లని ఉన్నివలె చేయుదును."[9] ఎందుకంటే పాపక్షమాపణను అనుగ్రహించడం, అతిక్రమాలను లెక్కించకపోవడం దేవుని శక్తిలోనే ఉంది; ప్రభువు కూడా ప్రతిదినం పశ్చాత్తాపపడే సహోదరులను క్షమించమని మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.[10] "మనము చెడ్డవారమైనప్పటికీ మంచి బహుమానములు ఇచ్చుట ఎరిగియుండగా,"[11] కనికరముల తండ్రి, సమస్త ఓదార్పునకు మంచి తండ్రి, అధికంగా జాలిపడువాడు, మిక్కిలి కనికరము గలవాడు ఓర్పుతో ఉండుట, తిరిగినవారి కొరకు వేచియుండుట ఇంకా ఎక్కువగా ఆయన స్వభావం. తిరుగుట అంటే నిజంగా మన పాపాలను మానడం, ఇక వెనుకకు చూడకపోవడం.

XL. కాబట్టి గత పాపాల క్షమాపణను దేవుడు ఇస్తాడు; అయితే భవిష్యత్తు పాపాల క్షమాపణను ప్రతి ఒక్కడు తనకు తానే ఇచ్చుకొంటాడు. పశ్చాత్తాపమంటే ఇదే: గత క్రియలను ఖండించి, వాటి విస్మరణను తండ్రి నుండి వేడుకొనడం; ఆయన ఒక్కడే చేయబడినదానిని రద్దుచేయగలవాడు, తన నుండి వెలువడు కనికరం ద్వారా, ఆత్మ మంచుచేత పూర్వ పాపాలను తుడిచివేయగలవాడు. "నేను మిమ్మును ఏ స్థితిలో కనుగొందునో ఆ స్థితినిబట్టి తీర్పు తీర్చెదను"[12] అని కూడా ప్రతి సందర్భంలోనూ అందరి అంతం బిగ్గరగా ప్రకటిస్తుంది. కాబట్టి తన జీవితంలో అత్యంత గొప్ప మంచి క్రియలు చేసినవాడైనా, చివరకు దుష్టత్వంలోకి తలక్రిందులుగా పరుగెత్తితే, అతని పూర్వ శ్రమలన్నీ అతనికి నిష్ప్రయోజనం,[13] ఎందుకంటే నాటక ముగింపులో అతడు తన పాత్రను విడిచిపెట్టాడు; అయితే పూర్వం చెడ్డ, విచ్చలవిడి జీవితం గడిపినవాడు తరువాత పశ్చాత్తాపపడి, పశ్చాత్తాపం తరువాతి కాలంలో చాలాకాలపు చెడ్డ ప్రవర్తనను జయించడం సాధ్యమే. అయితే దీర్ఘకాల వ్యాధితో బాధపడిన శరీరాలకు ఆహారనియమం, ప్రత్యేక శ్రద్ధ అవసరమైనట్లే దీనికి గొప్ప జాగ్రత్త అవసరం. దొంగా, క్షమాపణ పొందగోరుచున్నావా? ఇక దొంగిలకుము. వ్యభిచారీ, ఇక కాలకుము. జారుడా, ఇకమీదట పవిత్రంగా జీవించుము. దోచుకొన్నవాడా, తిరిగి ఇవ్వుము, [నీవు తీసికొన్న]దానికంటే ఎక్కువగా తిరిగి ఇవ్వుము. అబద్ధసాక్షీ, సత్యాన్ని అభ్యసింపుము. అబద్ధప్రమాణికా, ఇక ప్రమాణం చేయకుము; మిగిలిన కోరికలను — కోపం, కామం, దుఃఖం, భయం — నిర్మూలించుము; చివరకు నీవు ఈ లోకంలో ముందుగానే విరోధితో సమాధానపడినవానిగా కనబడునట్లు. కాబట్టి జన్మతః వచ్చిన కోరికలను ఒక్కసారిగా నిర్మూలించడం బహుశా అసాధ్యం; అయితే దేవుని శక్తి, మానవ మధ్యవర్తిత్వం, సహోదరుల సహాయం, నిజమైన పశ్చాత్తాపం, నిరంతర జాగ్రత్త ద్వారా అవి సరిదిద్దబడతాయి.

XLI. కాబట్టి గర్వించు, బలవంతుడవు, ధనవంతుడవు అయిన నీవు ఏదో ఒక దైవజనుని శిక్షకునిగా, పాలకునిగా నీపై నియమించుకొనుట అన్ని విధాలా అవసరం. ఒక్క మనుష్యుడైనా గౌరవింపుము; ఒక్క మనుష్యుడైనా భయపడుము. స్వేచ్ఛగా మాట్లాడు, కఠినంగా ఉపయోగించు, అదే సమయంలో స్వస్థపరచు ఒక్కనైనా వినుటకు నిన్ను అప్పగించుకొనుము. ఎందుకంటే కళ్ళు ఎల్లప్పుడూ విచ్చలవిడిగా ఉండక, గొప్ప ఆరోగ్యం కొరకు కొన్నిసార్లు ఏడ్చి మండుట మంచిది. అలాగే ఆత్మకు నిరంతర సుఖం కంటే హానికరమైనది ఏదీ లేదు.

ఎందుకంటే, ధైర్యమైన మాట చేత కదలకుండా ఉంటే అది కరిగిపోయి గుడ్డిదవుతుంది. ఈ మనుష్యుడు కోపంగా ఉన్నప్పుడు అతనికి భయపడుము; అతని మూల్గు పట్ల బాధపడుము; అతడు తన కోపాన్ని ఆపుతున్నప్పుడు అతనిని గౌరవింపుము; శిక్షను మానుమని అతడు వేడుకొనుచున్నప్పుడు అతని కంటే ముందుగా నిలుచుము. అతడు నీ కొరకు అనేక నిద్రలేని రాత్రులు గడుపుగాక, నీ కొరకు దేవునితో విన్నపము చేయుచు, పరిచిత ప్రార్థనల మంత్రముతో తండ్రిని ప్రభావితం చేయుగాక. ఎందుకంటే ఆయన తన పిల్లలు తన కనికరమును వేడుకొన్నప్పుడు వారిని ఎదిరింపడు. నీ కొరకు అతడు నిర్మలంగా ప్రార్థించును, దేవుని దూతవలె అత్యంత గౌరవింపబడి, నీ వలన కాక నీ నిమిత్తమై దుఃఖపడువాడై. ఇదే నిజమైన పశ్చాత్తాపం. "దేవుడు వెక్కిరింపబడడు,"[1] వ్యర్థమైన మాటలను ఆయన లక్ష్యపెట్టడు. ఎందుకంటే ఆయన ఒక్కడే హృదయపు మూలుగును మూత్రపిండములను పరిశోధించును, అగ్నిలో ఉన్నవారి మొరను ఆలకించును, తిమింగలం కడుపులో ప్రార్థించువారిని వినును; విశ్వసించువారందరికి సమీపంగా ఉన్నాడు, పశ్చాత్తాపపడని భక్తిహీనులకు దూరంగా ఉన్నాడు.

XLII. నీవు ఇంకా ఎక్కువ నమ్మకంతో ఉండునట్లు, ఇలా నిజంగా పశ్చాత్తాపపడితే నీకు రక్షణ యొక్క నిశ్చయమైన నిరీక్షణ మిగిలి ఉన్నదని, అపొస్తలుడైన యోహాను గూర్చిన ఒక కథ వినుము; అది కథ కాదు, తరతరాలుగా అందించబడి జ్ఞాపకంలో భద్రపరచబడిన వృత్తాంతం.[3] ఎందుకంటే నిరంకుశుని మరణం తరువాత ఆయన పత్మొసు ద్వీపం నుండి ఎఫెసుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆహ్వానింపబడి, ప్రక్కనున్న అన్యజనుల ప్రాంతాలకు వెళ్లాడు — ఒకచోట పర్యవేక్షకులను నియమించుటకు, మరొకచోట సంఘాలన్నిటినీ క్రమపరచుటకు, మరొకచోట ఆత్మచే సూచింపబడినవారిని ఏర్పరచుటకు.

సమీపంలోని పట్టణాలలో ఒకదానికి చేరి (దాని పేరు కొందరు చెప్పుదురు[4]), ఇతర విషయాలలో సహోదరులను స్థిరపరచిన తరువాత, చివరకు నియమింపబడిన పర్యవేక్షకుని చూచి, శరీర బలము గలవాడు, చూడముచ్చటైనవాడు, ఉత్సాహవంతుడైన ఒక యువకుని చూచి, "ఈ (యువకుని) నేను సంఘం సమక్షంలో, క్రీస్తు సాక్షిగా, పూర్తి శ్రద్ధతో నీకు అప్పగించుచున్నాను" అని చెప్పెను. అతడు ఒప్పుకొని అంతా వాగ్దానం చేయగా, ఆయన అదే ఆజ్ఞను, సాక్ష్యాన్ని మరల ఇచ్చెను. తరువాత ఆయన ఎఫెసుకు బయలుదేరెను. సంఘపెద్ద తనకు అప్పగింపబడిన యువకుని ఇంటికి తీసికొనిపోయి, పెంచి, కాపాడి, పోషించి, చివరకు బాప్తిస్మమిచ్చెను. దీని తరువాత, తాను అతనిపై వేసిన ప్రభువు ముద్ర అతనికి సంపూర్ణ రక్షణ అని భావించి, తన కఠినమైన శ్రద్ధను, సంరక్షణను సడలించెను. అయితే అతడు అకాల స్వేచ్ఛ పొందగా, అతని వయసు వారైన కొందరు యువకులు, పనిలేనివారు, విచ్చలవిడివారు, చెడు మార్గాలలో నిపుణులు, అతనిని చెరుపుతారు. మొదట ఖరీదైన విందులతో అతనిని ప్రలోభపెడతారు; తరువాత రాత్రివేళ బాటసారులను దోచుకొనుటకు బయలుదేరి అతనిని తమతో తీసికొనిపోతారు. తరువాత వారు కలిసి మరింత గొప్పదానిని చేయుటకు తెగించారు. అతడు క్రమంగా అలవాటు పడెను; స్వభావంలోని గొప్పతనం వలన, సరైన మార్గం నుండి తప్పిపోయి, కఠినమైన నోరు గల బలమైన గుర్రంలా కళ్లెమును పండ్ల మధ్య పట్టుకొని, ఎక్కువ బలంతో లోతులలోకి దూసుకుపోయెను. దేవునిలో రక్షణ గూర్చి పూర్తిగా నిరాశ చెంది, ఇక చిన్న విషయాలను ఆలోచింపక, ఏదో గొప్ప సాహస కార్యం చేసి, ఒకసారి నశించిన తరువాత, తక్కినవారితో సమానమైన గతినే నిర్ణయించుకొనెను. వారిని తీసికొని దొంగల ముఠాను ఏర్పరచి, అతడు దొంగల దళానికి సిద్ధంగా ఉన్న నాయకుడు, అత్యంత క్రూరుడు, అత్యంత రక్తపాతి, అత్యంత నిర్దయుడు అయ్యెను.

కాలం గడిచెను, ఏదో అవసరం తలెత్తగా, వారు మరల యోహానును పిలువనంపిరి. ఆయన తాను వచ్చిన ఇతర విషయాలను చక్కబెట్టిన తరువాత, "ఓ పర్యవేక్షకుడా, ఇప్పుడు రా; నేనును రక్షకుడును నీవు అధ్యక్షత వహించు సంఘం ముందు, సాక్షిగా నీకు అప్పగించిన అప్పగింతను మాకు తిరిగి ఇమ్ము" అనెను. అవతలివాడు మొదట కలవరపడి, తాను పొందని ధనము గూర్చిన అబద్ధపు ఆరోపణ అని అనుకొనెను; తనకు లేనిదాని గూర్చిన ఆరోపణను నమ్మలేకపోయెను, యోహానును అవిశ్వసించనూ లేకపోయెను. అయితే "నేను ఆ యువకుని, ఆ సహోదరుని ఆత్మను కోరుచున్నాను" అని ఆయన అనగా, ఆ వృద్ధుడు గాఢంగా మూల్గుచు, కన్నీళ్లు పెట్టుకొనుచు, "అతడు చనిపోయెను" అనెను. "ఎలా, ఏ విధమైన మరణం?" "అతడు దేవుని పట్ల చనిపోయెను," అని అతడు చెప్పెను. "ఎందుకంటే అతడు దుష్టుడై, విడిచిపెట్టబడినవాడై, చివరకు దొంగ అయ్యెను; ఇప్పుడు అతడు తనవంటి ముఠాతో కలిసి సంఘం ఎదుటి పర్వతాన్ని ఆక్రమించుకొనెను." కాబట్టి తన వస్త్రములను చింపుకొని, గొప్ప విలాపంతో తల బాదుకొనుచు అపొస్తలుడు, "ఒక సహోదరుని ఆత్మకు నేను మంచి కావలి విడిచిపెట్టితిని! అయితే నాకు గుర్రమును తెండి, దారిలో ఎవరైనా నాకు మార్గదర్శకుడు అగుగాక" అనెను. ఆయన ఉన్నది ఉన్నట్లే, సంఘం నుండి నేరుగా స్వారీ చేసి వెళ్లెను. ఆ స్థలానికి చేరినప్పుడు దొంగల కావలి భటుడు ఆయనను పట్టుకొనెను; ఆయన పారిపోక, బతిమాలక, "దీని కొరకే వచ్చితిని. మీ నాయకుని వద్దకు నన్ను తీసికొనిపొండి" అని కేకలు వేసెను; ఆ నాయకుడు ఇంతలో పూర్తిగా ఆయుధాలతో ఉండి ఎదురుచూచుచుండెను. అయితే ఆయన ముందుకు వచ్చుచుండగా యోహానును గుర్తించి, సిగ్గుపడి పారిపోవుటకు తిరిగెను. అవతలివాడు తన వయసును మరచి, సర్వశక్తితో వెంబడించి, "నా కుమారుడా, నిరాయుధుడైన, వృద్ధుడైన నీ తండ్రినైన నా నుండి ఎందుకు పారిపోవుచున్నావు? కుమారుడా, నన్ను కరుణింపుము. భయపడకుము; నీకు ఇంకా జీవపు నిరీక్షణ ఉన్నది. నీ కొరకు నేను క్రీస్తుకు లెక్క చెప్పెదను. అవసరమైతే, ప్రభువు మన కొరకు మరణం సహించినట్లు నేను నీ మరణాన్ని సంతోషంగా సహింతును. నీ కొరకు నా ప్రాణమును అర్పింతును. నిలుచుము, నమ్ముము; క్రీస్తు నన్ను పంపెను" అని కేకలు వేసెను.

అతడు వినగానే, మొదట క్రిందికి చూస్తూ నిలిచెను; తరువాత తన ఆయుధాలను పారవేసెను, తరువాత వణికి, తీవ్రంగా ఏడ్చెను. వృద్ధుడు సమీపించగా, అతడు ఆయనను కౌగిలించుకొని, తనకు చేతనైనంతగా విలాపాలతో తన గూర్చి చెప్పుకొనుచు, తన కుడి చేతిని మాత్రమే దాచిపెట్టి, కన్నీళ్లతో రెండవసారి బాప్తిస్మం పొందెను. అవతలివాడు, రక్షకుని నుండి అతనికి క్షమాపణ దొరుకునని ప్రమాణపూర్వకంగా హామీ ఇచ్చుచు, వేడుకొనుచు, మోకాళ్లపై పడుచు, అతని కుడి చేతినే ముద్దుపెట్టుకొనుచు, అది ఇప్పుడు

పశ్చాత్తాపంచేత శుద్ధి చేయబడినట్లుగా, అతనిని సంఘానికి తిరిగి నడిపించెను. తరువాత విస్తారమైన ప్రార్థనలతో విన్నపం చేయుచు, అతనితో కలిసి నిరంతర ఉపవాసాలలో పోరాడుచు, వివిధ వాక్యోచ్చారణలతో[1] అతని మనస్సును లొంగదీయుచు, వారు చెప్పునట్లు, అతనిని సంఘానికి పునరుద్ధరించువరకు ఆయన వెళ్లలేదు; అతనిలో నిజమైన పశ్చాత్తాపానికి గొప్ప ఉదాహరణను, పునర్జన్మకు గొప్ప చిహ్నమును, మనం ఆశించు పునరుత్థానానికి విజయ చిహ్నమును ప్రదర్శించెను; అప్పుడు లోక అంతంలో దేవదూతలు ఆనందంతో ప్రకాశించుచు, కీర్తించుచు, ఆకాశాలను తెరచుచు, నిజంగా పశ్చాత్తాపపడినవారిని పరలోక నివాసాలలోకి స్వీకరిస్తారు; అందరికంటే ముందు రక్షకుడు స్వయంగా వారిని ఎదుర్కొనుటకు వెళ్లి, స్వాగతించుచు; నీడలేని, ఎడతెగని వెలుగును చూపుచు; తండ్రి రొమ్మునకు, నిత్యజీవమునకు, పరలోక రాజ్యమునకు వారిని నడిపించును.

ఈ విషయాలను, దేవుని శిష్యులను, పూచీదారుడైన దేవుని, ప్రవచనాలను, సువార్తలను, అపొస్తలుల మాటలను ఒకడు నమ్ముగాక; వాటికి అనుగుణంగా జీవించుచు, తన చెవులు ఇచ్చుచు, క్రియలను ఆచరించుచు, అతడు తన మరణ సమయంలో బోధింపబడిన సత్యాల అంతమును నిరూపణను చూచును. ఎందుకంటే ఈ లోకంలో పశ్చాత్తాపపు దూతను స్వాగతించువాడు శరీరాన్ని విడిచిపోవు సమయంలో పశ్చాత్తాపపడడు, రక్షకుడు తన మహిమతో, తన సైన్యంతో సమీపించుట చూచినప్పుడు సిగ్గుపడడు. అతడు అగ్నికి భయపడడు.

అయితే ఒకడు సుఖాలలో నిరంతరం పాపం చేస్తూ కొనసాగాలని కోరుకొని, నిత్యజీవం కంటే ఇక్కడి భోగభాగ్యాలను ఎక్కువగా విలువిచ్చి, క్షమాపణను ఇచ్చు రక్షకుని నుండి మరలిపోతే; అతడు ఇక దేవుని గాని, ధనాన్ని గాని, తాను పడిపోవుటను గాని నిందింపకూడదు, తన స్వచ్ఛందంగా నశించు తన ఆత్మనే నిందింపవలెను. అయితే రక్షణ వైపు తన కన్నును త్రిప్పి దానిని ఆశించి, దాని అనుగ్రహం కొరకు ధైర్యంతో, తీవ్రతతో అడుగువానికి, పరలోకంలో ఉన్న మంచి తండ్రి నిజమైన శుద్ధీకరణను, మారని జీవమును అనుగ్రహించును. జీవించువారికి, చనిపోయినవారికి ప్రభువైన ఆయన కుమారుడు యేసుక్రీస్తు ద్వారాను, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారాను, ఆయనకు ఇప్పుడును ఎల్లప్పుడును, తరతరములకును, యుగయుగములకును మహిమ, ఘనత, శక్తి, నిత్య మహత్తు కలుగును గాక. ఆమేన్.