The First Epistle of Clement to the Corinthians
కొరింథీయులకు క్లెమెంటు యొక్క మొదటి పత్రిక
అధ్యాయము I.-- వందనము. కొరింథీయుల మధ్య భేదము పుట్టకమునుపు వారి స్తుతి.
రోములో పరదేశియై నివసించు దేవుని సంఘము, కొరింథులో పరదేశియై నివసించు దేవుని సంఘమునకు, దేవుని చిత్తము వలన పిలువబడి పరిశుద్ధపరచబడినవారికి, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా: సర్వశక్తుడైన దేవుని నుండి యేసుక్రీస్తు ద్వారా కృపయు సమాధానమును మీకు వర్ధిల్లును గాక.
ప్రియ సహోదరులారా, మా మీదికి వచ్చిన ఆకస్మికమైన, వరుసగా వచ్చిన ఆపదల వలన, మీరు మమ్మును ఆలోచన అడిగిన విషయములవైపు మా దృష్టి త్రిప్పుటలో మేము కొంత ఆలస్యము చేసితిమని భావించుచున్నాము;(2) ముఖ్యముగా ఆ అవమానకరమైన, అసహ్యమైన కలహము వైపు. అది దేవుని యొక్క ఏర్పరచబడినవారికి పూర్తిగా అసహ్యము. కొందరు తొందరపాటు గల, తమ్మును నమ్ముకొనినవారు దానిని ఇంత పిచ్చి వరకు రాజబెట్టిరి. అందువలన సర్వత్ర ప్రేమింపబడుటకు యోగ్యమైన మీ ఘనమైన, ప్రఖ్యాతమైన పేరు తీవ్రమైన హాని పొందెను.(3) మీ మధ్య కొంచెము కాలమైనను నివసించి, మీ విశ్వాసము స్థిరముగా నిలిచినంతగా సద్గుణ ఫలము ఫలించుట కనుగొననివాడు ఎవడు?(4) క్రీస్తునందు మీ భక్తి యొక్క మితమును సంయమనమును ఎవడు మెచ్చుకొనలేదు? మీ అలవాటైన ఆతిథ్యము యొక్క ఘనతను ఎవడు ప్రకటింపలేదు? మీ సంపూర్ణమైన, చక్కగా నాటుకొనిన జ్ఞానమును ఎవడు సంతోషింపలేదు? మీరు పక్షపాతము లేకుండ సమస్తము చేసితిరి. దేవుని ఆజ్ఞలలో నడిచితిరి. మీ మీద అధికారము కలిగినవారికి విధేయులై యుంటిరి. మీ మధ్య ప్రెస్బితేరులకు తగిన ఘనత అంతయు ఇచ్చితిరి. యౌవనులు మితమైన, గంభీరమైన మనస్సు కలిగి యుండవలెనని ఆజ్ఞాపించితిరి. మీ భార్యలు నిందలేని, తగిన, పవిత్ర మనస్సాక్షితో సమస్తము చేయవలెనని, తమ భర్తలను విధి చొప్పున ప్రేమింపవలెనని బోధించితిరి. విధేయతా నియమములో బ్రదుకుచు, ఇంటి పనులను తగిన రీతిగా నడుపవలెననియు, ప్రతి విషయములో వివేకముచే గుర్తింపబడవలెననియు వారికి నేర్పితిరి.
అధ్యాయము II.-- కొరింథీయుల స్తుతి కొనసాగింపు.
ఇంకను, మీరందరు వినయముచేత విశేషులై యుంటిరి. ఏ విషయములోను గర్వముతో ఉబ్బిపోలేదు. విధేయతను బలవంతముగా తీసుకొనుట కంటె దానిని అర్పించితిరి,(5) పుచ్చుకొనుటకంటె ఇచ్చుటకు ఎక్కువ సిద్ధముగా ఉంటిరా? దేవుడు మీకు చేసిన సదుపాయముతో తృప్తి పడి, ఆయన మాటలను జాగ్రత్తగా లక్ష్యపెట్టి, ఆయన బోధతో లోపల నింపబడితిరి,(7) ఆయన శ్రమలు మీ కన్నుల ఎదుట ఉండెను. ఈలాగు లోతైన, సమృద్ధమైన సమాధానము మీ అందరికి ఇవ్వబడెను. మేలు చేయుటకు మీకు తృప్తి లేని ఆశ ఉండెను. పరిశుద్ధాత్మ యొక్క పూర్తి కుమ్మరింపు మీ అందరిపై ఉండెను. పరిశుద్ధ ఉద్దేశములతో నిండి, నిజమైన మనస్సు ఆసక్తితోను భక్తియుక్త నమ్మకముతోను, మీరు సర్వశక్తుడైన దేవుని వైపు మీ చేతులు చాచితిరి. మీరు ఏదైనను ఉద్దేశము లేక తప్పు చేసి యుంటే, తనకు కరుణగా ఉండవలెనని ఆయనను బతిమాలితిరి. రాత్రింబగళ్ళు సహోదరత్వమంతటి కొరకు మీరు ఆతురపడితిరి,(8) దేవుని ఏర్పరచబడినవారి సంఖ్య కరుణతోను మంచి మనస్సాక్షితోను రక్షింపబడవలెనని.(9) మీరు యథార్థులును చెడిపోనివారును అయి, ఒకరికొకరు చేసిన హానులను మరచితిరి. ప్రతి విధమైన పక్షమును భేదమును మీ దృష్టికి అసహ్యము. మీ పొరుగువారి అతిక్రమములను గూర్చి మీరు దుఃఖించితిరి. వారి కొరతలను మీ స్వంతవిగా ఎంచితిరి. ఏ దయాకార్యమును మీరు అసూయపడలేదు. "ప్రతి మంచి క్రియకు సిద్ధముగా" ఉంటిరి.(10) పూర్తిగా సద్గుణమైన, భక్తియుక్త జీవితముతో అలంకరింపబడి, దేవుని భయములో సమస్తము చేసితిరి. ప్రభువు ఆజ్ఞలును కట్టడలును మీ హృదయముల పలకలమీద వ్రాయబడియుండెను.(11)
అధ్యాయము III.-- అసూయను పోటీని బట్టి కలహము పుట్టిన తరువాత కొరింథీయుల సంఘము యొక్క దుఃఖ స్థితి.
ప్రతి విధమైన ఘనతయు సౌభాగ్యమును(12) మీకు అనుగ్రహింపబడెను. అప్పుడు వ్రాయబడినది నెరవేరెను, "నా ప్రియుడు తిని త్రాగి, విశాలుడై క్రొవ్వి, తన్నెను."(13) ఇక్కడ నుండి పోటీయు అసూయయు, కలహమును కల్లోలమును, హింసయు అల్లకల్లోలమును, యుద్ధమును చెరయు ప్రవహించెను. ఈలాగు నీచులు ఘనులపై లేచిరి, పేరులేనివారు
ప్రఖ్యాతులైనవారిపై, మూర్ఖులు జ్ఞానులపై, యౌవనులు వయస్సులో ముందుకు వచ్చినవారిపై. ఈ కారణము చేత నీతియు సమాధానమును ఇప్పుడు మీ నుండి బహు దూరముగా వెళ్లిపోయెను. ఏలయనగా ప్రతివాడు దేవుని భయమును విడిచిపెట్టును, ఆయన విశ్వాసములో గ్రుడ్డివాడాయెను,(1) ఆయన నియమించిన కట్టడలలో నడవడు, క్రైస్తవునికి తగిన భాగము నడపడు,(2) తన స్వంత దుష్ట దురాశలను వెంబడించి నడుచును, అనీతియుక్తమైన, భక్తిలేని అసూయను మరల ఆచరించును. ఆ అసూయ వలన మరణమే లోకములోనికి ప్రవేశించెను.(3)
అధ్యాయము IV.-- పూర్వ కాలములలో ఈ ఊట నుండి ఇప్పటికే అనేక కీడులు ప్రవహించెను.
ఏలయనగా ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది: "కొన్ని దినముల తరువాత ఇట్లు జరిగెను, కయీను భూఫలములలో నుండి దేవునికి బలి తెచ్చెను. హేబెలును తన గొఱ్ఱల తొలిపిల్లలలో నుండియు వాటి క్రొవ్వులో నుండియు తెచ్చెను. దేవుడు హేబెలును అతని అర్పణలను లక్ష్యపెట్టెను, అయితే కయీనును అతని బలులను ఆయన లక్ష్యపెట్టలేదు. కయీను లోతుగా దుఃఖపడెను, అతని ముఖము క్రుంగెను. దేవుడు కయీనుతో అనెను, నీవు ఎందుకు దుఃఖపడుచున్నావు, నీ ముఖము ఎందుకు క్రుంగెను? నీవు సరిగా అర్పించినను సరిగా పంచకపోతే, నీవు పాపము చేయలేదా? సమాధానముగా ఉండుము. నీ అర్పణ నీ వైపునకే తిరిగి వచ్చును, నీవు దానిని మరల స్వంతము చేసుకొందువు. కయీను తన సహోదరుడైన హేబెలుతో అనెను, పొలములోనికి వెళ్లుదము. వారు పొలములో ఉన్నప్పుడు ఇట్లు జరిగెను, కయీను తన సహోదరుడైన హేబెలుపై లేచి అతనిని చంపెను."(4) సహోదరులారా, అసూయయు రోషమును సహోదరుని హత్యకు ఎలా తీసుకొని వచ్చెనో మీరు చూచుచున్నారు. అసూయ వలననే మన తండ్రి యాకోబు తన సహోదరుడైన ఏశావు ముఖము నుండి పారిపోయెను.(5) అసూయ యోసేపును మరణము వరకు హింసింపజేసెను, దాస్యములోనికి రప్పించెను.(6) తన దేశస్థుడు ఈ మాటలు చెప్పుట వినినప్పుడు, అసూయ మోషేను ఐగుప్తు రాజైన ఫరో ముఖము నుండి పారిపోవలెనని బలవంతపెట్టెను, "నిన్ను మా మీద న్యాయాధిపతిగా గాని అధికారిగా గాని ఎవడు నియమించెను? నిన్నటి దినము ఐగుప్తీయుని చంపినట్టు నన్నును చంపుదువా?"(7) అసూయను బట్టి అహరోనును మిర్యామును పాళెము వెలుపల నివసింపవలసి వచ్చెను.(8) దేవుని సేవకుడైన మోషేకు విరోధముగా వారు రేపిన కలహము వలన, అసూయ దాతానును అబీరామును సజీవులుగా పాతాళములోనికి దించెను.(9) అసూయ వలన దావీదు పరదేశుల ద్వేషమును మాత్రము కాక, ఇశ్రాయేలు రాజైన సౌలు చేతను హింసింపబడెను.(10)
అధ్యాయము V.-- అతి ఇటీవలి కాలములలో అదే ఊట నుండి తక్కువ కాని కీడులు పుట్టెను. పేతురు యొక్కయు పౌలు యొక్కయు అమరవీర మరణము.
పూర్వ ఉదాహరణలపై నిలువక, అతి ఇటీవలి ఆత్మీయ వీరుల వైపునకు వత్తము.(11) మన స్వంత తరములో ఇవ్వబడిన ఘన ఉదాహరణలను తీసుకొందము. అసూయను రోషమును బట్టి, అత్యంత గొప్పవియు అత్యంత నీతిమంతమైనవియు అయిన స్తంభములు[సంఘము యొక్కవి](3) హింసింపబడి చంపబడెను.(12) ప్రఖ్యాతులైన(13) అపొస్తలులను మన కన్నుల ఎదుట ఉంచుకొందము. అనీతియుక్త అసూయ వలన పేతురు ఒకటి రెండు కాక, అనేక ప్రయాసలు సహించెను. చివరకు అమరవీర మరణము పొందిన తరువాత, తనకు రావలసిన మహిమ స్థలమునకు వెళ్లెను. అసూయను బట్టి పౌలును ఓర్పు యొక్క బహుమానము పొందెను. ఏడు మారులు చెరలో వేయబడిన తరువాత,(14) పారిపోవలెనని బలవంతపెట్టబడి,(15) రాళ్లతో కొట్టబడెను. తూర్పునను పడమరను ప్రకటించిన తరువాత, అతడు తన విశ్వాసమునకు తగిన ప్రఖ్యాత కీర్తి పొందెను. సర్వ లోకమునకు నీతిని బోధించెను. పడమర యొక్క అంత్య సరిహద్దునకు వచ్చెను,(16) అధిపతుల క్రింద అమరవీర మరణము పొందెను.(17) ఈలాగు అతడు లోకము నుండి తీయబడెను, పరిశుద్ధ స్థలములోనికి వెళ్లెను, ఓర్పునకు ఒక ప్రకాశవంతమైన ఉదాహరణగా తన్ను నిరూపించుకొనెను.
అధ్యాయము VI.-- కొనసాగింపు. ఇంకను అనేక అమరవీరులు.
పరిశుద్ధతా ఆచరణలో తమ జీవితములను గడిపిన ఈ మనుష్యులకు, ఏర్పరచబడినవారి గొప్ప సమూహము చేర్చబడవలెను. వారు అసూయ వలన అనేక అవమానములను హింసలను సహించి, మనకు అత్యుత్తమ ఉదాహరణను అందించిరి. అసూయ వలన ఆ స్త్రీలు, దానాయిదులు(18) మరియు దిర్కేలు, హింసింపబడి, భయంకరమైన, చెప్పశక్యము కాని వేదనలు పొందిన తరువాత, స్థిరతతో తమ విశ్వాసము యొక్క పరుగును ముగించిరి,(19) శరీరములో బలహీనులైనను ఘన బహుమానము పొందిరి. అసూయ భార్యలను వారి భర్తల నుండి దూరపరచెను, మన తండ్రి ఆదాము యొక్క ఆ మాటను మార్చెను, "ఇది ఇప్పుడు నా యెముకలలో యెముక, నా మాంసములో మాంసము." అసూయయు కలహమును గొప్ప పట్టణములను కూలద్రోసెను, బలమైన జనములను వేరుతో సహా పెళ్లగించెను.
అధ్యాయము VII.-- మారుమనస్సునకు హెచ్చరిక.
ప్రియులారా, ఈ మాటలు మేము మీకు వ్రాయుచున్నాము, మీ కర్తవ్యమును గూర్చి మిమ్మును హెచ్చరించుటకు మాత్రమే కాదు, మమ్మును మేము జ్ఞాపకము చేసుకొనుటకు కూడ. మేము అదే రంగములో పోరాడుచున్నాము, అదే పోరాటము మా ఇద్దరికి నియమింపబడెను. కాబట్టి వ్యర్థమైన, ఫలము లేని చింతలను విడిచిపెట్టి, మన పరిశుద్ధ పిలుపు యొక్క మహిమగల, ఘనమైన నియమము వైపునకు చేరుదము. మనలను నిర్మించినవాని దృష్టికి మంచిదియు, ఇష్టమైనదియు, అంగీకారయోగ్యమైనదియు అయినదానిని లక్ష్యపెట్టుదము. క్రీస్తు రక్తమును స్థిరముగా చూచుదము. ఆ రక్తము దేవునికి ఎంత ప్రియమో చూచుదము,(1) అది మన రక్షణ నిమిత్తము కార్చబడి, మారుమనస్సు యొక్క కృపను సర్వ లోకము ఎదుట ఉంచెను. గతించిన ప్రతి యుగము వైపు తిరుగుదము. తరము తరమునకు, తన వైపునకు తిరుగువారందరికి ప్రభువు మారుమనస్సు స్థలము అనుగ్రహించెనని నేర్చుకొందము. నోవహు మారుమనస్సును ప్రకటించెను, అతని మాట వినినవారందరు రక్షింపబడిరి.(2) యోనా నీనెవీయులకు నాశనమును ప్రకటించెను;(3) అయితే వారు తమ పాపములను గూర్చి మారుమనస్సు పొంది, ప్రార్థనతో దేవుని శాంతపరచి, రక్షణ పొందిరి, వారు దేవుని [నిబంధనకు] అన్యులైనను.
అధ్యాయము VIII.-- మారుమనస్సును గూర్చి కొనసాగింపు.
దేవుని కృప సేవకులు పరిశుద్ధాత్మ చేత మారుమనస్సును గూర్చి మాట్లాడిరి. సమస్తమునకు ప్రభువు తానే దానిని గూర్చి ప్రమాణముతో ప్రకటించెను, "నేను బ్రదుకుచున్నాను, ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు, పాపి మరణము నాకు ఇష్టము లేదు, అతని మారుమనస్సే ఇష్టము; "(4) ఇంకను ఈ కృపాయుక్త ప్రకటనను చేర్చెను, ఇశ్రాయేలు ఇంటా, నీ దుర్నీతిని గూర్చి మారుమనస్సు పొందుము.(5) నా ప్రజల పిల్లలతో చెప్పుము, మీ పాపములు భూమి నుండి ఆకాశము వరకు చేరినను, అవి రక్తవర్ణము కంటె ఎర్రగా ఉన్నను,(6) గోనెపట్ట కంటె నల్లగా ఉన్నను, మీరు మీ పూర్ణ హృదయముతో నా వైపు తిరిగి, తండ్రీ! అని చెప్పితే, నేను మీ మాట పరిశుద్ధ(7) ప్రజవలె వినెదను." మరొక చోట ఆయన ఇట్లు చెప్పును: "కడుగుకొనుడి, పవిత్రులగుడి. మీ ఆత్మల దుష్టతను నా కన్నుల ఎదుట నుండి తీసివేయుడి. మీ చెడు మార్గములను మానుడి, మేలు చేయుట నేర్చుకొనుడి. న్యాయమును వెదకుడి, బాధింపబడినవానిని విడిపించుడి, తండ్రిలేనివానికి తీర్పు తీర్చుడి, విధవరాలికి న్యాయము జరుగునట్లు చూచుడి. రండి, మనము కూడ తర్కించుదము. ఆయన ప్రకటించును, మీ పాపములు క్రిమ్సను వలె ఉన్నను, నేను వాటిని మంచు వలె తెల్లచేసెదను. అవి రక్తవర్ణము వలె ఉన్నను, నేను వాటిని ఉన్ని వలె తెల్లచేసెదను. మీరు ఇష్టపడి నాకు విధేయులైతే, భూమి మేలును తిందురు. మీరు నిరాకరించి నా మాట వినకపోతే, ఖడ్గము మిమ్మును మింగివేయును, ఏలయనగా ప్రభువు నోరు ఈ మాటలు పలికెను."(8) కాబట్టి తన ప్రియులందరు మారుమనస్సులో పాలివారగుట ఆయన కోరి, తన సర్వశక్తిగల చిత్తము చేత [ఈ ప్రకటనలను] స్థాపించెను.
అధ్యాయము IX.-- పరిశుద్ధుల ఉదాహరణలు.
కాబట్టి ఆయన శ్రేష్ఠమైన, మహిమగల చిత్తమునకు విధేయులమగుదము. ఆయన కరుణను ప్రేమాదయను బతిమాలుచు, మరణమునకు తీసుకొని వెళ్లు ఫలము లేని ప్రయాసలను,(9) కలహమును, అసూయను విడిచి, ఆయన కనికరముల వైపు తిరిగి ఆశ్రయించుదము. ఆయన శ్రేష్ఠ మహిమకు సంపూర్ణముగా పరిచర్య చేసినవారిని స్థిరముగా ధ్యానించుదము. (ఉదాహరణకు) హనోకును తీసుకొందము. అతడు విధేయతలో నీతిమంతుడుగా కనబడి, ఎత్తబడెను, మరణము అతనికి సంభవించుట ఎన్నడును తెలియబడలేదా? నోవహు నమ్మకమైనవాడుగా కనబడి, తన పరిచర్య ద్వారా లోకమునకు పునర్జన్మను ప్రకటించెను. ఒకే యోచనతో ఓడలోనికి ప్రవేశించిన జంతువులను ప్రభువు అతని ద్వారా రక్షించెను.
అధ్యాయము X.-- పైదాని కొనసాగింపు.
"స్నేహితుడు" అని పిలువబడిన అబ్రాహాము,(11) దేవుని మాటలకు విధేయత చూపినందున నమ్మకమైనవాడుగా కనబడెను. విధేయతను ఆచరించుచు, అతడు తన స్వదేశము నుండి, తన బంధువుల నుండి, తన తండ్రి ఇంటి నుండి బయలుదేరెను. చిన్న ప్రదేశమును, బలహీన కుటుంబమును, అల్పమైన ఇంటిని విడిచి, దేవుని వాగ్దానములను స్వాస్థ్యముగా పొందుటకు. ఏలయనగా దేవుడు అతనితో అనెను, "నీ దేశము నుండి, నీ బంధువుల నుండి, నీ తండ్రి ఇంటి నుండి, నేను నీకు చూపబోవు దేశమునకు బయలుదేరుము. నేను నిన్ను గొప్ప జనముగా చేసెదను, నిన్ను ఆశీర్వదించెదను, నీ పేరును గొప్ప చేసెదను, నీవు ఆశీర్వదింపబడుదువు. నిన్ను ఆశీర్వదించువారిని నేను ఆశీర్వదించెదను, నిన్ను శపించువారిని శపించెదను. నీయందు భూమి కుటుంబములన్నియు ఆశీర్వదింపబడును."(12) మరల, లోతు నుండి అతడు వేరుపడినప్పుడు, దేవుడు అతనితో అనెను. "నీ కన్నులను ఎత్తి, నీవు ఇప్పుడు ఉన్న చోటు నుండి ఉత్తరమునకు, దక్షిణమునకు, తూర్పునకు, పడమరకు చూడుము. నీవు చూచు భూమి అంతయు నీకును నీ సంతానమునకు నిత్యము ఇచ్చెదను. నీ సంతానమును భూమి ధూళివలె చేసెదను, [అందుచేత] ఒక మనుష్యుడు భూమి ధూళిని లెక్కింపగలిగితే, అప్పుడు నీ సంతానమును కూడ లెక్కింపబడును."(13) మరల [లేఖనము] చెప్పును, "దేవుడు అబ్రామును వెలుపలికి తీసుకొని వచ్చి అతనితో అనెను, ఇప్పుడు ఆకాశము వైపు చూడుము, నక్షత్రములను లెక్కింపగలిగితే లెక్కించుము. నీ సంతానము అట్లుండును. అబ్రాము దేవుని నమ్మెను, అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడెను."(14) అతని విశ్వాసమును ఆతిథ్యమును బట్టి, ఒక కుమారుడు
అతని వృద్ధాప్యములో అతనికి ఇవ్వబడెను. విధేయతను ఆచరించుచు, ఆయన తనకు చూపిన కొండలలో ఒకదానిపై అతనిని దేవునికి బలిగా అర్పించెను.(1)
అధ్యాయము XI.-- కొనసాగింపు. లోతు.
అతని ఆతిథ్యమును భక్తిని బట్టి, చుట్టూ ఉన్న దేశమంతయు అగ్నితోను గంధకముతోను దండింపబడినప్పుడు, లోతు సోదోరు నుండి రక్షింపబడెను. ఆయనయందు నిరీక్షించువారిని తాను విడువడనియు, తన నుండి తొలగిపోవువారిని దండనకును వేదనకును అప్పగించుననియు ప్రభువు ఈలాగు ప్రత్యక్షపరచెను.(2) లోతు భార్య అతనితో కూడ బయలుదేరెను. అయితే ఆమె మనస్సు అతని మనస్సుకు భిన్నముగా ఉండెను. [వారికి ఇవ్వబడిన ఆజ్ఞ విషయములో] అతనితో ఏకీభావముగా నిలువలేదు. అందుచేత ఆమె ఉదాహరణగా చేయబడెను, నేటి వరకు ఉప్పు స్తంభముగా ఉండునట్లు.(3) ద్విమనస్కులై, దేవుని శక్తిని అపనమ్మకము చేయువారు తమ మీదికి తీర్పును తెచ్చుకొందురనియు, రాబోవు తరములన్నిటికి సూచనగా అగుదురనియు అందరు ఎరుగునట్లు ఇది జరిగెను.
అధ్యాయము XII.-- విశ్వాసము యొక్కయు ఆతిథ్యము యొక్కయు బహుమానములు. రాహాబు.
ఆమె విశ్వాసమును ఆతిథ్యమును బట్టి, వేశ్యయైన రాహాబు రక్షింపబడెను. నూను కుమారుడైన యెహోషువ వేగులవారిని యెరికోకు పంపినప్పుడు, ఆ దేశపు రాజు వారు తమ భూమిని వేగు చూచుటకు వచ్చిరని తెలిసికొని, వారిని పట్టుకొనుటకు మనుష్యులను పంపెను, పట్టబడిన తరువాత వారు చంపబడునట్లు. అయితే ఆతిథ్యము చేసిన రాహాబు వారిని చేర్చుకొని, తన ఇంటి మీద అవిసె కాడల క్రింద దాచెను. రాజు పంపిన మనుష్యులు వచ్చి ఇట్లనిరి, "మా భూమిని వేగు చూచుటకు మనుష్యులు నీ యొద్దకు వచ్చిరి. వారిని బయటికి తీసుకొని రమ్ము, రాజు అట్లు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు." ఆమె వారికి ఇట్లు ఉత్తరమిచ్చెను, "మీరు వెదకు ఇద్దరు మనుష్యులు నా యొద్దకు వచ్చిరి, అయితే త్వరగా మరల వెళ్లిపోయిరి." ఈలాగు వేగులవారిని వారికి తెలియజేయలేదు. అప్పుడు ఆమె ఆ మనుష్యులతో అనెను, "మీ దేవుడైన ప్రభువు ఈ పట్టణమును మీకు ఇచ్చెనని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును. మీ భయమును భీతియు దాని నివాసులపై పడెను. కాబట్టి మీరు దానిని పట్టుకొన్నప్పుడు, నన్నును నా తండ్రి ఇంటిని క్షేమముగా ఉంచుడి." వారు ఆమెతో అనిరి, "నీవు మాతో చెప్పినట్టే అగును. మేము సమీపములో ఉన్నామని నీవు తెలిసికొనగానే, నీ కుటుంబమంతటిని నీ కప్పు క్రిందికి చేర్చుకొనుము, వారు కాపాడబడుదురు. నీ నివాసము వెలుపల కనబడువారందరు నశించుదురు."(5) ఇంకను, ఆమె తన ఇంటి నుండి ఒక రక్తవర్ణ దారమును వేలాడదీయవలెనని ఈ భావముతో ఒక సూచన ఇచ్చిరి. దేవునియందు నమ్మి నిరీక్షించువారందరికి ప్రభువు రక్తము ద్వారా విమోచనము ప్రవహించునని వారు ఈలాగు ప్రత్యక్షపరచిరి.(6) ప్రియులారా, ఈ స్త్రీయందు విశ్వాసము మాత్రము కాదు, ప్రవచనమును ఉండెనని మీరు చూచుచున్నారు.
అధ్యాయము XIII.-- వినయమునకు హెచ్చరిక.
కాబట్టి సహోదరులారా, వినయమైన మనస్సు కలిగి యుందము. సమస్త అహంకారమును, గర్వమును, మూర్ఖత్వమును, కోపపు భావములను విడిచిపెట్టుదము. వ్రాయబడినదాని చొప్పున నడుచుదము (ఏలయనగా పరిశుద్ధాత్మ చెప్పును, "జ్ఞాని తన జ్ఞానములో అతిశయపడకూడదు, బలవంతుడు తన బలములో అతిశయపడకూడదు, ధనవంతుడు తన ధనములో అతిశయపడకూడదు. అతిశయపడువాడు ప్రభువునందు అతిశయపడవలెను, ఆయనను జాగ్రత్తగా వెదకుచు, న్యాయమును నీతిని చేయుచు"(7)). ప్రభువైన యేసు మాటలను ముఖ్యముగా జ్ఞాపకము ఉంచుకొందము. ఆయన సాత్వికమును దీర్ఘశాంతమును మనకు బోధించుచు పలికెను. ఆయన ఇట్లు పలికెను: "మీరు కనికరము కలిగి యుండుడి, అప్పుడు కనికరము పొందుదురు. క్షమించుడి, అప్పుడు మీకు క్షమింపబడును. మీరు చేసినట్టే మీకు చేయబడును. మీరు తీర్పు తీర్చినట్టే మీకు తీర్పు తీర్చబడును. మీరు దయగా ఉన్నట్టే మీకు దయ చూపబడును. మీరు ఏ కొలతతో కొలుతురో, అదే కొలతతో మీకు కొలువబడును."(8) ఈ ఆజ్ఞతోను ఈ నియమములతోను మనలను స్థిరపరచుకొందము, ఆయన పరిశుద్ధ మాటలకు విధేయతతో సమస్త వినయములో నడుచునట్లు. పరిశుద్ధ వాక్యము చెప్పును, "నేను ఎవనిపై చూచెదను? సాత్వికుడును సమాధానము గలవాడును, నా మాటలకు వణకువాడును అయినవానిపైనే."(9)
అధ్యాయము XIV.-- కలహము రచయితలను కాదు, దేవునికే మనము విధేయులము కావలెను.
కాబట్టి మనుష్యులారా, సహోదరులారా, గర్వము వలనను కలహము వలనను అసహ్యమైన పోటీకి నాయకులైనవారిని వెంబడించుట కంటె దేవునికి విధేయులగుట న్యాయమును పరిశుద్ధమును. కలహమును అల్లరిని రేపుటకు ఉద్దేశించు మనుష్యుల యిష్టములకు మనము తొందరపడి లోబడితే, మేలు నుండి మనలను లాగునట్లు, మనము స్వల్ప హాని కాదు, గొప్ప ప్రమాదమే పొందుదుము. మన సృష్టికర్త యొక్క కోమల కరుణ యొక్కయు దయ యొక్కయు మాదిరి చొప్పున ఒకరికొకరము దయగా ఉందము. వ్రాయబడియున్నది, "దయగల హృదయము గలవాడు భూమిని నివసించును, నిందలేనివాడు దానిపై విడువబడును, అయితే అతిక్రమకులు దాని ముఖము మీద నుండి నశింపబడుదురు."(10) మరల [లేఖనము] చెప్పును, "భక్తిలేనివాడు బహు హెచ్చింపబడి, లెబానోను దేవదారులవలె ఎత్తబడుట నేను చూచితిని. నేను దాటిపోతిని, ఇదిగో అతడు లేడు. అతని స్థలమును జాగ్రత్తగా వెదికితిని, దానిని కనుగొనలేకపోతిని. నిర్దోషతను కాపాడుకొనుము, న్యాయమును చూడుము. సమాధానము గల మనుష్యునికి ఒక శేషము ఉండును."(11)
అధ్యాయము XV.-- సమాధానమును పెంచువారిని ఆశ్రయింపవలెను, అట్లు నటించువారిని కాదు.
కాబట్టి భక్తితో సమాధానమును పెంచువారిని హత్తుకొందము, దానిని కోరుచున్నామని వేషము వేయువారిని కాదు. ఒక చోట [లేఖనము] చెప్పును, "ఈ ప్రజలు పెదవులతో నన్ను ఘనపరచుదురు, అయితే వారి హృదయము నాకు దూరముగా ఉన్నది."(1) మరల: "వారు నోటితో దీవించుదురు, అయితే హృదయముతో శపించుదురు."(2) మరల అది చెప్పును, "వారు నోటితో ఆయనను ప్రేమించిరి, నాలుకతో ఆయనతో అబద్ధమాడిరి. వారి హృదయము ఆయనతో సరిగా లేదు, ఆయన నిబంధనలో వారు నమ్మకముగా లేరు."(3) "మోసపు పెదవులు మౌనముగా అగును గాక,"(4) [మరియు "అబద్ధపు పెదవులన్నిటిని ప్రభువు నాశనము చేయును గాక,(5)] మరియు ఇట్లు చెప్పినవారి అతిశయపు నాలుకను, మన నాలుకను హెచ్చించుకొందము. మన పెదవులు మనవే. మన మీద ప్రభువు ఎవడు? బీదల బాధను బట్టియు, దరిద్రుల నిట్టూర్పును బట్టియు, నేను ఇప్పుడు లేచెదను, ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు. అతనిని క్షేమములో ఉంచెదను. అతనితో నమ్మకముగా వ్యవహరించెదను."(6)
అధ్యాయము XVI.-- వినయమునకు ఉదాహరణగా క్రీస్తు,
క్రీస్తు వినయమైన మనస్సు గలవారిలో ఉన్నాడు, తన మందపై తమ్మును హెచ్చించుకొనువారిలో లేడు. దేవుని ప్రభావము యొక్క దండమైన మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు గర్వపు లేక అహంకారపు ఠీవితో రాలేదు, అట్లు చేయగలిగినను, దీన స్థితిలో వచ్చెను, పరిశుద్ధాత్మ ఆయనను గూర్చి ప్రకటించినట్టు. ఆయన చెప్పును, "ప్రభువా, మా వర్తమానమును ఎవడు నమ్మెను, ప్రభువు బాహువు ఎవనికి బయలుపరచబడెను? మేము ఆయన సన్నిధిలో [మా వర్తమానమును] ప్రకటించితిమి. ఆయన ఒక బిడ్డవలె ఉన్నాడు, దప్పి గల నేలలో వేరువలె ఉన్నాడు. ఆయనకు రూపము లేదు, మహిమ లేదు. అవును, మేము ఆయనను చూచితిమి, ఆయనకు రూపము లేదు, సౌందర్యము లేదు. ఆయన రూపము ఘనత లేకుండ ఉండెను, అవును, మనుష్యుల [సామాన్య] రూపముతో పోల్చితే కొరతగా ఉండెను. ఆయన దెబ్బలకును శ్రమకును గురైన మనుష్యుడు, దుఃఖ సహనమును ఎరిగినవాడు. ఆయన ముఖము త్రిప్పబడెను. ఆయన తృణీకరింపబడెను, ఘనముగా ఎంచబడలేదు. ఆయన మన దుర్నీతులను భరించును, మన నిమిత్తము దుఃఖములో ఉన్నాడు. అయితే [ఆయన స్వంతమును బట్టి] ఆయన ప్రయాసకును దెబ్బలకును బాధకును గురయ్యెనని మనము తలంచితిమి. అయితే ఆయన మన అతిక్రమముల నిమిత్తము గాయపరచబడెను, మన దుర్నీతుల నిమిత్తము నలగగొట్టబడెను. మన సమాధానము యొక్క శిక్ష ఆయనపై ఉండెను, ఆయన దెబ్బల వలన మనము స్వస్థపరచబడితిమి. మనమందరము గొఱ్ఱలవలె త్రోవ తప్పితిమి. [ప్రతి] మనుష్యుడు తన స్వంత మార్గములో తిరిగెను. మన పాపముల నిమిత్తము ప్రభువు ఆయనను అప్పగించెను, ఆయన తన శ్రమల మధ్య తన నోరు తెరవడు. ఆయన వధకు గొఱ్ఱవలె తేబడెను, గొఱ్ఱపిల్ల తన బొచ్చు కత్తిరించువాని ఎదుట మౌనముగా ఉన్నట్టు, ఆయన తన నోరు తెరవడు. ఆయన దీనతలో ఆయన తీర్పు తీసివేయబడెను. ఆయన తరమును ఎవడు వివరించును? ఆయన ప్రాణము భూమి నుండి తీసివేయబడెను. నా ప్రజల అతిక్రమముల నిమిత్తము ఆయన మరణమునకు దించబడెను. ఆయన సమాధికి దుష్టులను, ఆయన మరణమునకు ధనవంతులను ఇచ్చెదను, ఆయన ఏ దుర్నీతి చేయలేదు, ఆయన నోట కపటము కనబడలేదు.
దెబ్బల చేత ఆయనను శుద్ధిచేయుట ప్రభువునకు ఇష్టము.(8) మీరు పాపము నిమిత్తము అర్పణ చేస్తే,(9) మీ ఆత్మ దీర్ఘాయువు గల సంతానమును చూచును. ఆయన ఆత్మ యొక్క బాధను తీసివేయుటకు, ఆయనకు వెలుగు చూపుటకు, వివేచనతో ఆయనను నిర్మించుటకు,(10) అనేకులకు చక్కగా పరిచర్య చేయు నీతిమంతుని నీతిమంతునిగా తీర్చుటకు ప్రభువునకు ఇష్టము. ఆయన తానే వారి పాపములను మోయును. ఈ కారణము చేత ఆయన అనేకులను స్వాస్థ్యముగా పొందును, బలవంతుల కొల్లను పంచుకొనును. ఆయన ఆత్మ మరణమునకు అప్పగింపబడెను, ఆయన అతిక్రమకులలో ఎంచబడెను, ఆయన అనేకుల పాపములను భరించెను, వారి పాపముల నిమిత్తము ఆయన అప్పగింపబడెను."(11) మరల ఆయన చెప్పును, "నేను పురుగును, మనుష్యుడను కాను. మనుష్యుల నిందను, ప్రజలచే తృణీకరింపబడినవాడను. నన్ను చూచువారందరు నన్ను అపహాస్యము చేసిరి. వారు పెదవులతో మాట్లాడిరి. వారు తల ఆడించిరి, [అనుచు] అతడు దేవునియందు నిరీక్షించెను, ఆయన అతనిని విడిపించును గాక, ఆయన అతనిని రక్షించును గాక, ఆయన అతనియందు ఆనందించుచున్నాడు గదా."(12) ప్రియులారా, మనకు ఇవ్వబడిన ఉదాహరణ ఏదో మీరు చూచుచున్నారు. ప్రభువు ఈలాగు తన్ను తాను దీనపరచుకొనినయెడల, ఆయన ద్వారా ఆయన కృప కాడి క్రిందికి వచ్చిన మనము ఏమి చేయుదుము?
అధ్యాయము XVII.-- వినయమునకు ఉదాహరణలుగా పరిశుద్ధులు.
మేక చర్మములతోను గొఱ్ఱ చర్మములతోను(13) తిరుగుచు క్రీస్తు రాకడను ప్రకటించినవారిని కూడ అనుకరించుదము. ప్రవక్తలలో ఏలీయా, ఎలీషా, యెహెజ్కేలు అని నేను చెప్పుచున్నాను, [లేఖనములో] అటువంటి సాక్ష్యము పొందిన ఇతరులతో కూడ. అబ్రాహాము విశేషముగా ఘనపరచబడెను, దేవుని స్నేహితుడని పిలువబడెను. అయినను అతడు దేవుని మహిమను ఆసక్తితో లక్ష్యపెట్టి, వినయముగా ప్రకటించెను, "నేను ధూళిని బూడిదను మాత్రమే."(14) ఇంకను, యోబును గూర్చి ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది, "యోబు నీతిమంతుడైన మనుష్యుడు, నిందలేనివాడు, సత్యవంతుడు, దేవుని భయపడువాడు, సమస్త కీడు నుండి తన్ను కాచుకొనువాడు."(15) అయితే తన మీద ఒక ఆరో-
పణను వేసుకొని, అతడు అనెను, "ఒక మనుష్యుడు అపవిత్రత నుండి విడువబడడు, అతని జీవితము ఒక్క దినమైనను."(1) మోషే దేవుని ఇల్లంతటిలో నమ్మకమైనవాడని పిలువబడెను.(2) అతని ద్వారా దేవుడు ఐగుప్తును(3) తెగుళ్లతోను వేదనలతోను దండించెను. అయినను ఇంత ఘనపరచబడిన అతడు ఉన్నత భాషను అవలంబింపలేదు. పొదలో నుండి దైవ వాక్కు అతని యొద్దకు వచ్చినప్పుడు అతడు అనెను, "నేను ఎవడను, నీవు నన్ను పంపుటకు? నేను బలహీన స్వరము గల, మంద నాలుక గల మనుష్యుడను."(4) మరల అతడు అనెను, "నేను కుండ పొగవలె మాత్రమే."(5)
అధ్యాయము XVIII.-- వినయమునకు ఉదాహరణగా దావీదు.
దావీదును గూర్చి మనము ఏమి చెప్పుదుము? అతనికి ఇట్టి సాక్ష్యము ఇవ్వబడెను. అతనిని గూర్చి(6) దేవుడు అనెను, "నా స్వంత హృదయము చొప్పున ఒక మనుష్యుని కనుగొంటిని, యెష్షయి కుమారుడైన దావీదును. నిత్య కరుణతో అతనిని అభిషేకించితిని."(7) అయినను ఈ మనుష్యుడే దేవునితో అనును, "ప్రభువా, నీ గొప్ప కరుణ చొప్పున నాపై కరుణ చూపుము. నీ కనికరముల విస్తారము చొప్పున నా అతిక్రమమును తుడిచివేయుము. నా దుర్నీతి నుండి నన్ను ఇంకను ఎక్కువగా కడుగుము, నా పాపము నుండి నన్ను పవిత్రపరచుము. నా దుర్నీతిని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను, నా పాపము ఎల్లప్పుడు నా ఎదుట ఉన్నది. నీకు విరోధముగా మాత్రమే నేను పాపము చేసితిని, నీ దృష్టికి చెడ్డదానిని చేసితిని. నీ మాటలలో నీవు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లు, నీవు(8) తీర్పు పొందినప్పుడు జయించునట్లు. ఇదిగో, నేను అతిక్రమములలో గర్భములో ఉంచబడితిని, నా పాపములలో నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను. ఇదిగో, నీవు సత్యమును ప్రేమించితివి. జ్ఞానము యొక్క రహస్యమైన, మరుగైన సంగతులను నీవు నాకు చూపితివి. నీవు హిస్సోపుతో నన్ను చల్లుదువు, నేను పవిత్రుడనగుదును. నీవు నన్ను కడుగుదువు, నేను మంచు కంటె తెల్లనగుదును. ఆనందమును సంతోషమును నేను వినునట్లు చేయుదువు. దీనపరచబడిన నా యెముకలు ఉల్లసించును. నా పాపముల నుండి నీ ముఖమును త్రిప్పుము, నా దుర్నీతులన్నిటిని తుడిచివేయుము. దేవా, నా యందు పవిత్ర హృదయమును సృజించుము, నా లోపల సరియైన ఆత్మను నూతనపరచుము.(9) నీ సన్నిధి నుండి నన్ను త్రోసివేయవద్దు, నీ పరిశుద్ధాత్మను నా నుండి తీసివేయవద్దు. నీ రక్షణ సంతోషమును నాకు మరల ఇమ్ము, నీ ఏలు ఆత్మతో నన్ను స్థిరపరచుము. అతిక్రమకులకు నీ మార్గములను నేను నేర్పెదను, భక్తిలేనివారు నీ వైపునకు తిరుగుదురు. రక్తదోషము నుండి నన్ను విడిపించుము,(10) దేవా, నా రక్షణకు దేవా. నా నాలుక నీ నీతిలో ఉల్లసించును. ప్రభువా, నీవు నా నోరు తెరచెదవు, నా పెదవులు నీ స్తుతిని చాటును. నీవు బలి కోరి యుంటే, నేను దానిని ఇచ్చియుందును. దహనబలులయందు నీవు ఆనందింపవు.
దేవునికి [అంగీకారయోగ్యమైన] బలి నలిగిన ఆత్మ. విరిగిన, నలిగిన హృదయమును దేవుడు తృణీకరింపడు."(11)
అధ్యాయము XIX.-- ఈ ఉదాహరణలను అనుకరించి, సమాధానమును వెదకుదము.
ఇంత గొప్పవారును ప్రఖ్యాతులును అయిన మనుష్యుల వినయమును భక్తియుక్త లోబడికయు మనలను మాత్రము కాదు, మనకు ముందు తరములన్నిటిని మెరుగుపరచెను. ఆయన వాక్యములను భయముతోను సత్యముతోను పొందినవారందరిని. కాబట్టి ఇన్ని గొప్పవియు మహిమగలవియు అయిన ఉదాహరణలు మన ఎదుట ఉంచబడినందున, ఆది నుండి మన ఎదుట ఉంచబడిన గుర్తుగా ఉన్న ఆ సమాధానము యొక్క ఆచరణకు మరల తిరుగుదము.(12) విశ్వమునకు తండ్రియు సృష్టికర్తయు అయినవానిని స్థిరముగా చూచుదము. సమాధానము యొక్క ఆయన బలమైన, అత్యంత గొప్ప వరములను ఉపకారములను హత్తుకొందము. మన వివేచనతో ఆయనను ధ్యానించుదము. మన ఆత్మ కన్నులతో ఆయన దీర్ఘశాంత చిత్తమును చూచుదము. తన సృష్టి అంతటి యెడల ఆయన కోపము లేకుండ ఎంత స్వతంత్రుడో ఆలోచించుదము.
అధ్యాయము XX.-- విశ్వము యొక్క సమాధానమును ఐక్యమును.
ఆకాశములు ఆయన పరిపాలన క్రింద తిరుగుచు, సమాధానములో ఆయనకు లోబడియున్నవి. పగలును రాత్రియు ఆయన నియమించిన పరుగును పరుగెత్తును, ఒకదానినొకటి ఏ విధముగాను అడ్డగింపవు. సూర్యుడును చంద్రుడును, నక్షత్ర సమూహములతో కూడ, ఆయన ఆజ్ఞ చొప్పున ఐక్యములో దొర్లుదురు, తమకు నిర్ణయింపబడిన పరిధులలో, ఏ తప్పుడు తిరుగుడు లేకుండ. ఫలవంతమైన భూమి ఆయన చిత్తము చొప్పున, తగిన ఋతువులలో, మనుష్యునికిని జంతువునకును దానిపై ఉన్న సమస్త ప్రాణులకును ఆహారమును సమృద్ధిగా ఫలించును. ఎన్నడును సంకోచింపక, ఆయన నిర్ణయించిన కట్టడలలో దేనిని మార్చక. అగాధముల యొక్క వెదకశక్యము కాని స్థలములును, క్రింది లోకము యొక్క వర్ణింపశక్యము కాని ఏర్పాట్లును అదే నియమములచే బిగింపబడియున్నవి. కొలువశక్యము కాని విశాల సముద్రము, ఆయన క్రియచే నానా పల్లములలో(13) కూర్చబడి, తన చుట్టు ఉంచబడిన సరిహద్దులను ఎన్నడును దాటదు, ఆయన ఆజ్ఞాపించినట్టు చేయును. ఆయన అనెను, "ఇంతవరకు నీవు రావలెను, నీ అలలు నీ లోపలనే విరుగవలెను."(14) మనుష్యునికి దాటశక్యము కాని మహాసముద్రమును, దానికి అవతలి లోకములును ప్రభువు యొక్క అదే నిర్ణయములచే నడపబడును. వసంతము, వేసవి, శరదృతువు, శీతకాలము ఋతువులు సమాధానముగా ఒకదానికొకటి స్థలమిచ్చును. గాలులు తమ తమ దిక్కులలో(15) తగిన కాలములో, అడ్డు లేకుండ తమ సేవను నెరవేర్చును. ఎల్లప్పుడు ప్రవహించు ఊటలు, ఆనందమునకును ఆరోగ్యమునకును ఏర్పరచబడి, మనుష్యుల జీవము కొరకు తమ స్తనములను తప్పక అందించును. అతి సూక్ష్మమైనవి
ప్రాణులలో కూడ సమాధానములోను ఐక్యములోను కూడుదురు. వీటన్నిటిని సమస్తమునకు గొప్ప సృష్టికర్తయు ప్రభువును సమాధానములోను ఐక్యములోను ఉండునట్లు నియమించెను. ఆయన అందరికి మేలు చేయును, అయితే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా ఆయన కనికరములకు ఆశ్రయముగా పారిపోయిన మనకు అత్యంత సమృద్ధిగా. ఆయనకు మహిమయు ప్రభావమును యుగయుగములు ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము XXI.-- దేవునికి విధేయులమగుదము, కలహము రచయితలకు కాదు.
ప్రియులారా, జాగ్రత్తపడుడి, ఆయన అనేక దయలు మన అందరి శిక్షావిధికి తీసుకొని రాకుండ. [ఇట్లు కావలెను] మనము ఆయనకు తగినట్టు నడిచి, ఏకమనస్సుతో ఆయన దృష్టికి మంచివియు బహు ఇష్టమైనవియు అయినవాటిని చేస్తే తప్ప. ఒక చోట [లేఖనము] చెప్పును, "ప్రభువు యొక్క ఆత్మ కడుపు రహస్య భాగములను వెదకు దీపము."(1) ఆయన ఎంత సమీపములో ఉన్నాడో, మనము చేయు ఆలోచనలలో గాని తర్కములలో గాని ఏదియు ఆయనకు మరుగు కాదని ఆలోచించుదము. కాబట్టి ఆయన చిత్తము మనకు నియమించిన స్థానమును విడువకూడదు. మూర్ఖులును, ఆలోచన లేనివారును, హెచ్చింపబడినవారును, తమ మాట గర్వములో అతిశయపడువారును అయిన ఆ మనుష్యులను అభ్యంతరపరచుట మేలు, దేవుని [అభ్యంతరపరచుట] కంటె. మన కొరకు రక్తము ఇవ్వబడిన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును భయభక్తులతో ఘనపరచుదము. మన మీద అధికారము కలిగినవారిని ఘనముగా ఎంచుదము.(2) మన మధ్య వృద్ధులను ఘనపరచుదము.(3) యౌవనులను దేవుని భయములో పెంచుదము. మన భార్యలను మేలైనదాని వైపు నడిపించుదము. వారు [తమ నడత అంతటిలో] పవిత్రత యొక్క ప్రేమ్యమైన అలవాటును చూపవలెను. సాత్వికము యొక్క యథార్థ భావమును వెల్లడిచేయవలెను. మాట్లాడు విధానము(4) చేత తమ నాలుకపై తమకు ఉన్న అధికారమును ప్రత్యక్షపరచవలెను. ఒకనికొకని ఎక్కువగా ఎంచుట(5) చేత కాదు, దేవుని భక్తితో భయపడువారందరిపై సమాన వాత్సల్యము చూపుట చేత తమ ప్రేమను కనబరచవలెను. మీ పిల్లలు నిజమైన క్రైస్తవ శిక్షణలో పాలివారగుదురు గాక. దేవుని యొద్ద వినయము ఎంత ప్రయోజనకరమో వారు నేర్చుకొందురు గాక. పవిత్ర వాత్సల్యపు ఆత్మ ఆయన యొద్ద ఎంత బలముగా నిలువగలదో. ఆయన భయము ఎంత శ్రేష్ఠమును గొప్పదియు, పవిత్ర మనస్సుతో దానిలో(6) నడుచువారందరిని అది ఎలా రక్షించునో. ఆయన ఆలోచనలను కోరికలను [హృదయపు] వెదకువాడు. ఆయన ఊపిరి మనలో ఉన్నది. ఆయనకు ఇష్టమైనప్పుడు దానిని తీసివేయును.
అధ్యాయము XXII.-- ఈ హెచ్చరికలు క్రైస్తవ విశ్వాసముచే స్థిరపరచబడును. అది పాపపు నడత యొక్క దురవస్థను ప్రకటించును.
ఇప్పుడు క్రీస్తునందు ఉన్న విశ్వాసము ఈ [హెచ్చరికల]న్నిటిని స్థిరపరచును. ఆయన తానే పరిశుద్ధాత్మ చేత మనతో ఇట్లు మాట్లాడును: "పిల్లలారా, రండి, నా మాట వినుడి. ప్రభువు భయమును మీకు నేర్పెదను. జీవమును కోరి, మంచి దినములను చూడగోరు మనుష్యుడు ఎవడు? నీ నాలుకను కీడు నుండి, నీ పెదవులను కపటము పలుకుట నుండి కాచుకొనుము. కీడు నుండి తొలగి, మేలు చేయుము. సమాధానమును వెదకి, దానిని వెంబడించుము. ప్రభువు కన్నులు నీతిమంతులపై ఉన్నవి, ఆయన చెవులు వారి ప్రార్థనలకు [తెరచియున్నవి]. కీడు చేయువారిపై ప్రభువు ముఖము ఉన్నది, భూమి మీద నుండి వారి జ్ఞాపకమును కోయుటకు. నీతిమంతుడు మొఱ్ఱపెట్టెను, ప్రభువు అతని మాట వినెను, అతని ఇబ్బందులన్నిటి నుండి అతనిని విడిపించెను."(7) "దుష్టులకు [నియమింపబడిన] దెబ్బలు అనేకములు. అయితే ప్రభువునందు నిరీక్షించువారిని కరుణ చుట్టుకొనును."(8)
అధ్యాయము XXIII.-- వినయులై యుండుడి, క్రీస్తు మరల వచ్చునని నమ్ముడి.
సర్వకరుణామయుడును ఉపకారియు అయిన తండ్రి తనను భయపడువారి యెడల [కనికరపు] అంతరంగము కలిగియున్నాడు. సరళ మనస్సుతో తన యొద్దకు వచ్చువారిపై తన దయలను దయతోను ప్రేమతోను అనుగ్రహించును. కాబట్టి మనము ద్విమనస్కులము కాకుందము. ఆయన అత్యంత గొప్పవియు మహిమగలవియు అయిన వరములను బట్టి మన ఆత్మ హెచ్చింపబడకుండును గాక.(9) వ్రాయబడినది మనకు దూరముగా ఉండును గాక, "ద్విమనస్కులును సందేహపు హృదయము గలవారును దౌర్భాగ్యులు. వారు అందురు, ఈ సంగతులు మన తండ్రుల కాలములలోనే మేము వినితిమి. అయితే ఇదిగో, మేము వృద్ధులమైతిమి, వాటిలో ఏదియు మాకు సంభవింపలేదు."(10) మూర్ఖులారా! మిమ్మును ఒక వృక్షముతో పోల్చుకొనుడి. [ఉదాహరణకు] ద్రాక్షతీగను తీసుకొనుడి. మొదట అది తన ఆకులను రాల్చును, తరువాత మొగ్గ తొడుగును, తరువాత ఆకులు వేయును, తరువాత పువ్వు పూయును. అటు తరువాత పుల్లని ద్రాక్ష వచ్చును, తరువాత పండిన ఫలము వచ్చును. వృక్ష ఫలము కొంచెము కాలములో ఎలా పక్వమగునో మీరు గ్రహించుచున్నారు. నిజముగా, త్వరగాను ఆకస్మికముగాను ఆయన చిత్తము నెరవేరును. లేఖనమును సాక్ష్యమిచ్చును, "ఆయన త్వరగా వచ్చును, ఆలస్యము చేయడు."(11) మరియు, "ప్రభువు ఆకస్మికముగా తన ఆలయమునకు వచ్చును, పరిశుద్ధుడే, మీరు ఎవరి కొరకు చూచుచున్నారో."(12)
అధ్యాయము XXIV.-- పునరుత్థానము ఉండునని దేవుడు ప్రకృతిలో నిరంతరము మనకు చూపును.
ప్రియులారా, ఆలోచించుదము, భవిష్యత్ పునరుత్థానము ఉండునని ప్రభువు నిరంతరము మనకు ఎలా రుజువు చేయునో. ఆయనను మృతులలో నుండి లేపి, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును దానికి ప్రథమ ఫలముగా(13) చేసెను. ప్రియులారా, ఎల్లప్పుడు జరుగుచున్న పునరుత్థానమును ధ్యానించుదము. పగలును రాత్రియు మనకు పునరుత్థానమును ప్రకటించును. రాత్రి నిద్రలో మునిగిపోవును, పగలు లేచును. పగలు [మరల] వెళ్లిపోవును, రాత్రి వచ్చును.
భూమి ఫలములను చూచుదము, ధాన్యపు విత్తనము ఎలా జరుగునో. విత్తువాడు(1) బయలుదేరి, దానిని నేలలో వేయును. విత్తనము ఈలాగు చల్లబడి, భూమిపై పడినప్పుడు ఎండియు దిగంబరముగాను ఉన్నను, క్రమముగా కరిగిపోవును. అప్పుడు దాని కరగుటలో నుండి ప్రభువు యొక్క దివ్యప్రబంధము యొక్క మహా శక్తి దానిని మరల లేపును. ఒక విత్తనము నుండి అనేకములు లేచి ఫలము ఫలించును.
అధ్యాయము XXV.-- ఫీనిక్సు మన పునరుత్థానమునకు చిహ్నము.
తూర్పు దేశములలో, అనగా అరేబియాలోను చుట్టూ ఉన్న దేశములలోను జరుగు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన సూచనను [పునరుత్థానము యొక్కది] ఆలోచించుదము. ఫీనిక్సు అని పిలువబడు ఒక పక్షి ఉన్నది. ఇది తన జాతిలో ఒక్కటే, ఐదు వందల సంవత్సరములు బ్రదుకును. తాను చావవలెనను దాని కరగు కాలము సమీపించినప్పుడు, అది సాంబ్రాణితోను, బోళముతోను, ఇతర సుగంధ ద్రవ్యములతోను తనకు ఒక గూడు కట్టుకొనును. కాలము నెరవేరినప్పుడు దానిలోనికి ప్రవేశించి చనిపోవును. అయితే మాంసము క్షయమగుచుండగా ఒక విధమైన పురుగు పుట్టును. అది చనిపోయిన పక్షి రసములచే పోషింపబడి, ఈకలు తెచ్చును. అప్పుడు అది బలము సంపాదించిన తరువాత, తన తల్లిదండ్రి యెముకలు ఉన్న ఆ గూటిని ఎత్తుకొని, వాటిని మోసుకొని అరేబియా దేశము నుండి ఐగుప్తులోనికి, హేలియోపొలి అని పిలువబడు పట్టణమునకు వెళ్లును. పగటివేళ, సమస్త మనుష్యుల దృష్టిలో ఎగురుచు, వాటిని సూర్యుని బలిపీఠముపై ఉంచును. ఇది చేసిన తరువాత, తన పూర్వ నివాసమునకు త్వరపడి తిరిగి వెళ్లును. అప్పుడు యాజకులు తేదీల రిజిస్టర్లను పరిశీలించి, ఐదు వందలవ సంవత్సరము సరిగా నెరవేరినప్పుడే అది తిరిగి వచ్చెనని కనుగొందురు.(2)
అధ్యాయము XXVI.-- అప్పుడు మనము మరల లేచెదము, లేఖనమును సాక్ష్యమిచ్చునట్టు.
మంచి విశ్వాసము నిశ్చయములో భక్తితో ఆయనను సేవించినవారిని సమస్తమును చేసినవాడు మరల లేపుటను మనము గొప్పదిగాను ఆశ్చర్యకరమైనదిగాను ఎంచుదుమా? ఒక పక్షి ద్వారానే ఆయన తన వాగ్దానమును నెరవేర్చు తన శక్తి మహత్త్వమును మనకు చూపునప్పుడు?(3) ఒక చోట [లేఖనము] చెప్పును, "నీవు నన్ను లేపుదువు, నేను నీకు స్తోత్రము చెల్లించెదను."(4) మరల, "నేను పండుకొంటిని, నిద్రపోతిని. నేను మేల్కొంటిని, నీవు నాతో ఉన్నావు గనుక."(5) మరల యోబు అనును, "ఈ సంగతులన్నియు సహించిన ఈ నా మాంసమును నీవు లేపుదువు."(6)
అధ్యాయము XXVII.-- పునరుత్థాన నిరీక్షణలో, సర్వశక్తుడును సర్వజ్ఞుడును అయిన దేవుని హత్తుకొందము.
ఈ నిరీక్షణ కలిగి, తన వాగ్దానములలో నమ్మకమైనవాడును తన తీర్పులలో నీతిమంతుడును అయినవానికి మన ఆత్మలు కట్టబడి యుండవలెను. అబద్ధమాడవద్దని మనకు ఆజ్ఞాపించినవాడు తాను మరింతగా అబద్ధమాడడు. దేవునికి అబద్ధమాడుట తప్ప ఏదియు అసాధ్యము కాదు.(7) కాబట్టి ఆయన విశ్వాసము మనలో మరల రేపబడును గాక. సమస్తము ఆయనకు సమీపముగా ఉన్నదని ఆలోచించుదము. తన బలము యొక్క వాక్యముతో(8) ఆయన సమస్తమును స్థాపించెను, తన వాక్యముతో వాటిని కూలద్రోయగలడు. "నీవు ఏమి చేసితివని ఆయనతో ఎవడు చెప్పును? లేక, ఆయన బలము యొక్క శక్తిని ఎవడు ఎదిరించును?"(9) ఆయనకు ఇష్టమైనప్పుడు, ఇష్టమైనట్టు, ఆయన సమస్తము చేయును. ఆయన నిర్ణయించినవాటిలో ఏదియు గతింపదా? సమస్తము ఆయన ఎదుట తెరచియున్నది, ఆయన ఆలోచనకు ఏదియు మరుగు కాదు. "ఆకాశములు(11) దేవుని మహిమను ప్రకటించును, అంతరిక్షము ఆయన చేతిపనిని కనబరచును. పగలు పగటికి మాట పలుకును, రాత్రి రాత్రికి జ్ఞానమును చూపును. స్వరములు వినబడని మాటలు గాని ప్రసంగములు గాని లేవు."(12)
అధ్యాయము XXVIII.-- దేవుడు సమస్తము చూచును: కాబట్టి అతిక్రమమును విడువుదము.
అప్పుడు సమస్తము [దేవునిచే] చూడబడును వినబడును గనుక, ఆయనను భయపడుదము, దుష్ట కోరికల నుండి పుట్టు ఆ దుష్ట క్రియలను విడువుదము.(13) ఆయన కరుణ ద్వారా రాబోవు తీర్పుల నుండి మనము కాపాడబడునట్లు. ఆయన బలమైన చేతి నుండి మనలో ఎవడు ఎక్కడికి పారిపోగలడు? ఆయన నుండి పారిపోవువారిలో ఎవనినైనను ఏ లోకము చేర్చుకొనును? ఒక చోట లేఖనము చెప్పును, "నేను ఎక్కడికి పోవుదును, నీ సన్నిధి నుండి ఎక్కడ దాగియుందును? నేను ఆకాశమునకు ఎక్కితే, నీవు అక్కడ ఉన్నావు. నేను భూమి అంత్య భాగములకు వెళ్లినను, అక్కడ నీ కుడి చేయి ఉన్నది. నేను అగాధములో నా పరుపు వేసుకొంటే, అక్కడ నీ ఆత్మ ఉన్నది."(14) అప్పుడు ఎవడైనను ఎక్కడికి పోవును, సమస్తమును కలిగియున్నవాని నుండి ఎక్కడ తప్పించుకొనును?
అధ్యాయము XXIX.-- హృదయ పవిత్రతతో దేవుని సమీపమునకు కూడ మనము చేరుదము.
అప్పుడు ఆత్మ పరిశుద్ధతతో ఆయన సమీపమునకు చేరుదము. ఆయన వైపు పవిత్రమైన, మాలిన్యము లేని చేతులను ఎత్తుచు, మన కృపగల, కరుణగల తండ్రిని ప్రేమించుచు. ఆయన తన ఏర్పరచబడినవారి ఆశీర్వాదములలో మనలను పాలివారిని చేసెను.(15) ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది, "సర్వోన్నతుడు జనములను విభజించినప్పుడు, ఆదాము కుమారులను చెదరగొట్టినప్పుడు,(16) దేవుని దూతల సంఖ్య చొప్పున జనముల సరిహద్దులను నిర్ణయించెను. ఆయన ప్రజయైన యాకోబు ప్రభువు భాగమాయెను, ఇశ్రాయేలు ఆయన 13
స్వాస్థ్యము."(1) మరొక చోట [లేఖనము] చెప్పును, "ఇదిగో, ప్రభువు జనముల మధ్య నుండి ఒక జనమును తనకు తాను తీసుకొనును, ఒక మనుష్యుడు తన కళ్లము ప్రథమ ఫలములను తీసుకొనునట్టు. ఆ జనము నుండి అతిపరిశుద్ధుడు బయలుదేరును.(2)
అధ్యాయము XXX.-- దేవునికి ఇష్టమైనవాటిని చేయుదము, ఆయన ద్వేషించువాటి నుండి పారిపోదము, ఆశీర్వదింపబడునట్లు.
కాబట్టి మనము పరిశుద్ధుని భాగమమని చూచి, పరిశుద్ధతకు చెందినవాటన్నిటిని చేయుదము. సమస్త దుర్భాషను, సమస్త అసహ్యమైన, అపవిత్ర ఆలింగనములను, సమస్త మత్తుతో కూడ, మార్పును వెదకుటను,(3) సమస్త అసహ్య దురాశలను, అసహ్య వ్యభిచారమును, శాపగ్రస్త గర్వమును విడుచుచు. "దేవుడు," [లేఖనము] చెప్పును, "గర్విష్ఠులను ఎదిరించును, అయితే దీనులకు కృప ఇచ్చును."(4) అప్పుడు దేవునిచే కృప ఇవ్వబడినవారిని హత్తుకొందము. ఐక్యముతోను వినయముతోను మనలను ధరించుకొందము. ఎల్లప్పుడు ఆత్మనిగ్రహము అభ్యసించుచు, సమస్త గుసగుసను దుర్భాషను దూరముగా నిలిచి, మన మాటలచే కాదు, మన క్రియలచే నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచు. [లేఖనము] చెప్పును, "ఎక్కువగా మాట్లాడువాడు ఉత్తరములో కూడ ఎక్కువగా వినును. మాటలో సిద్ధముగా ఉన్నవాడు తన్ను నీతిమంతుడని ఎంచుకొనునా? స్త్రీయందు పుట్టి, కొంచెము కాలము మాత్రమే బ్రదుకువాడు ధన్యుడు. ఎక్కువగా మాట్లాడుటకు లోబడవద్దు."(5) మన స్తుతి దేవునియందు ఉండవలెను, మనలో కాదు. తమ్మును తాము మెచ్చుకొనువారిని దేవుడు ద్వేషించును. మన మంచి క్రియలకు సాక్ష్యము ఇతరులచే ఇవ్వబడవలెను, మన నీతిమంత పూర్వికుల విషయములో ఉన్నట్టు. ధైర్యమును, అహంకారమును, తెగింపును దేవునిచే శాపగ్రస్తులైనవారికి చెందును. మితమును, వినయమును, సాత్వికమును ఆయనచే ఆశీర్వదింపబడినవారికి చెందును.
అధ్యాయము XXXI.-- దైవాశీర్వాదమును ఏ ఉపాయములచే పొందవచ్చునో చూచుదము.
అప్పుడు ఆయన ఆశీర్వాదమును హత్తుకొందము, దానిని స్వంతము చేసుకొను ఉపాయములు(6) ఏవో ఆలోచించుదము. ఆది నుండి జరిగిన సంగతులను తలంచుదము.(7) మన తండ్రి అబ్రాహాము ఏ కారణము చేత ఆశీర్వదింపబడెను? విశ్వాసము ద్వారా నీతిని సత్యమును అతడు చేసినందున కాదా?(8) ఇస్సాకు, జరుగబోవుదానిని ఎరిగినట్టు, పూర్ణ నమ్మకముతో,(9) సంతోషముగా తన్ను బలిగా అప్పగించుకొనెను.(10) యాకోబు తన సహోదరుని కారణము(11) చేత, వినయముతో తన స్వదేశము నుండి బయలుదేరి, లాబాను యొద్దకు వచ్చి అతనికి సేవ చేసెను. అక్కడ ఇశ్రాయేలు పండ్రెండు గోత్రముల దండము అతనికి ఇవ్వబడెను.
అధ్యాయము XXXII.-- మన స్వంత క్రియలచే కాదు, విశ్వాసము చేతనే మనము నీతిమంతులముగా తీర్చబడుదుము.
ప్రతి వివరమును నిష్కపటముగా ఆలోచించువాడు, అతని ద్వారా ఇవ్వబడిన వరముల ఘనతను గుర్తించును.(12) అతని నుండి(13) యాజకులును, దేవుని బలిపీఠము వద్ద పరిచర్య చేయు లేవీయులందరును పుట్టిరి. అతని నుండి కూడ [వచ్చెను] శరీరము చొప్పున మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు.(14) అతని నుండి [లేచిరి] యూదా వంశపు రాజులు, అధిపతులు, అధికారులు. అతని ఇతర గోత్రములు కూడ చిన్న మహిమలో లేవు. దేవుడు వాగ్దానము చేసెను, "నీ సంతానము ఆకాశ నక్షత్రములవలె ఉండును."(15) కాబట్టి వీరందరు బహు ఘనపరచబడిరి, గొప్పవారు చేయబడిరి, తమ స్వంతమును బట్టి కాదు, తమ స్వంత క్రియలను బట్టి కాదు, తాము చేసిన నీతిని బట్టి కాదు, ఆయన చిత్తము యొక్క క్రియ వలన. మనమును క్రీస్తుయేసునందు ఆయన చిత్తముచే పిలువబడి, మనచేతను కాదు, మన స్వంత జ్ఞానము చేతను కాదు, వివేచన చేతను కాదు, భక్తి చేతను కాదు, హృదయ పరిశుద్ధతలో మనము చేసిన క్రియల చేతను కాదు, నీతిమంతులముగా తీర్చబడుదుము. ఆది నుండి సర్వశక్తుడైన దేవుడు సమస్త మనుష్యులను నీతిమంతులుగా తీర్చిన ఆ విశ్వాసము చేత. ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము XXXIII.-- అయితే మంచి క్రియల యొక్కయు ప్రేమ యొక్కయు ఆచరణను మనము విడిచిపెట్టకుందము. మంచి క్రియలకు దేవుడు తానే మనకు ఉదాహరణ.
అప్పుడు సహోదరులారా, మనము ఏమి చేయుదుము? మేలు చేయుటలో సోమరులమగుదుమా, ప్రేమ ఆచరణను మానివేయుదుమా? అట్టి మార్గము మనచే అనుసరింపబడకుండ దేవుడు చేయును గాక! అయితే సమస్త శక్తితోను మనస్సు సిద్ధతతోను ప్రతి మంచి క్రియ చేయుటకు త్వరపడుదము. సమస్తమునకు సృష్టికర్తయు ప్రభువును తానే తన క్రియలయందు ఆనందించును. తన అనంతమైన గొప్ప శక్తితో ఆయన ఆకాశములను స్థాపించెను, తన గ్రహింపశక్యము కాని జ్ఞానముతో వాటిని అలంకరించెను. దానిని చుట్టుకొన్న నీటి నుండి భూమిని వేరుచేసి, తన స్వంత చిత్తము యొక్క కదలని పునాదిపై దానిని నిలిపెను. దానిపై ఉన్న జంతువులను కూడ తన స్వంత వాక్యముతో(16) ఉనికిలోనికి ఆజ్ఞాపించెను. అటువలెనే, సముద్రమును దానిలో ఉన్న ప్రాణులను రూపించిన తరువాత, తన స్వంత శక్తితో వాటిని [తమ తగిన సరిహద్దులలో] మూసివేసెను. సమస్తమునకు పైగా,(17) తన పరిశుద్ధమైన, మాలిన్యము లేని చేతులతో మనుష్యుని రూపించెను, [తన సృష్టులలో] అత్యుత్తముడును, తనకు ఇవ్వబడిన వివేచన వలన నిజముగా గొప్పవాడును, తన స్వంత స్వరూపము యొక్క స్పష్ట ప్రతిరూపము. ఏలయనగా
దేవుడు ఇట్లు చెప్పును: "మన స్వరూపములో, మన పోలిక చొప్పున మనుష్యుని చేయుదము. ఈలాగు దేవుడు మనుష్యుని చేసెను. మగవానిగాను ఆడదానిగాను వారిని సృజించెను."[1] ఈ సంగతులన్నిటిని ఈలాగు ముగించి, ఆయన వాటిని అంగీకరించెను, వాటిని ఆశీర్వదించెను, అనెను, "అభివృద్ధి పొంది విస్తరించుడి."(2) అప్పుడు మనము చూచుచున్నాము,(3) నీతిమంతులందరు మంచి క్రియలతో ఎలా అలంకరింపబడిరో, ప్రభువు తాను తన క్రియలతో తన్ను అలంకరించుకొని ఎలా ఆనందించెనో. కాబట్టి ఇట్టి ఉదాహరణ కలిగి, ఆలస్యము లేకుండ ఆయన చిత్తమునకు చేరుదము, మన పూర్ణ బలముతో నీతి క్రియను చేయుదము.
అధ్యాయము XXXIV.-- దేవుని యొద్ద మంచి క్రియల బహుమానము గొప్పది. ఐక్యములో కలిసి, ఆ బహుమానమును ఆయనను బతిమాలుదము.
మంచి సేవకుడు(4) తన ప్రయాస రొట్టెను నమ్మకముతో పుచ్చుకొనును. సోమరియు మందుడును తన యజమాని ముఖమును చూడలేడు. కాబట్టి మేలు చేయు ఆచరణలో మనము వేగవంతులము కావలెను. సమస్తము ఆయననుండి. ఆయన మనలను ఈలాగు ముందుగా హెచ్చరించును: "ఇదిగో, ప్రభువు [వచ్చుచున్నాడు], ఆయన బహుమానము ఆయన ముఖము ఎదుట ఉన్నది, ప్రతి మనుష్యునికి అతని క్రియ చొప్పున ఇచ్చుటకు."(5) కాబట్టి మన పూర్ణ హృదయముతో దీనిని లక్ష్యపెట్టవలెనని ఆయన మనలను హెచ్చరించును,(6) ఏ మంచి క్రియలోను మనము సోమరిగా గాని మందముగా గాని ఉండకుండ. మన అతిశయమును మన నమ్మకమును ఆయనయందు ఉండవలెను. ఆయన చిత్తమునకు మనలను లోపరచుకొందము. ఆయన దూతల సమూహమంతటిని ఆలోచించుదము, వారు ఆయన చిత్తమునకు పరిచర్య చేయుటకు ఎల్లప్పుడు సిద్ధముగా ఎలా నిలుచుదురో. లేఖనము చెప్పును, "పదివేలు పదివేలు రెట్లు ఆయన చుట్టు నిలిచిరి, వేలు వేలు ఆయనకు పరిచర్య చేసిరి,(7) ఇట్లు కేకవేసిరి, పరిశుద్ధము, పరిశుద్ధము, పరిశుద్ధము, సబాయోతు ప్రభువు. సమస్త సృష్టి ఆయన మహిమతో నిండియున్నది."(8) కాబట్టి మనస్సాక్షితో ఐక్యములో కూడుకొని, ఒకే నోటివలె, ఆయనను ఆసక్తితో కేకవేయుదము, ఆయన గొప్పవియు మహిమగలవియు అయిన వాగ్దానములలో పాలివారమగునట్లు. [లేఖనము] చెప్పును, "కన్ను చూడలేదు, చెవి వినలేదు, మనుష్యుని హృదయములోనికి ప్రవేశింపలేదు, ఆయన కొరకు కనిపెట్టువారికి ఆయన సిద్ధపరచినవి."(9)
అధ్యాయము XXXV.-- ఈ బహుమానము అపరిమితము. దానిని ఎలా పొందుదుము?
ప్రియులారా, దేవుని వరములు ఎంత ధన్యమైనవియు ఆశ్చర్యకరమైనవియు! అమరత్వములో జీవము, నీతిలో తేజస్సు, పూర్ణ నమ్మకములో సత్యము,(10) నిశ్చయములో విశ్వాసము, పరిశుద్ధతలో ఆత్మనిగ్రహము! ఇవన్నియు ఇప్పుడు మన వివేచనల ఎరుకలోనికి వచ్చును. అయితే ఆయన కొరకు కనిపెట్టువారికి సిద్ధపరచబడినవి ఎట్లుండును? సమస్త లోకములకు సృష్టికర్తయు తండ్రియు,(11) అతిపరిశుద్ధుడు, వాటి కొలతను అందమును ఒక్కడే ఎరుగును. కాబట్టి ఆయన కొరకు కనిపెట్టువారి సంఖ్యలో కనబడుటకు ఆసక్తితో ప్రయత్నించుదము, ఆయన వాగ్దాన వరములలో పాలు పొందునట్లు. అయితే ప్రియులారా, ఇది ఎలా జరుగును? మన వివేచన విశ్వాసముచే దేవుని బహుమానములపై నిలుపబడితే. ఆయనకు ఇష్టమైనవియు అంగీకారయోగ్యమైనవియు అయినవాటిని ఆసక్తితో వెదికితే. ఆయన నిందలేని చిత్తముతో ఐక్యముగా ఉన్నవాటిని చేస్తే. సత్యము మార్గమును వెంబడించి, సమస్త అనీతిని దుర్నీతిని, సమస్త దురాశతోను, కలహముతోను, చెడు ఆచారములతోను, మోసముతోను, గుసగుసతోను, దుర్భాషతోను, దేవుని యెడల సమస్త ద్వేషముతోను, గర్వముతోను అహంకారముతోను, వ్యర్థమహిమతోను మహత్వాకాంక్షతోను కూడ మన నుండి త్రోసివేస్తే.(12) అట్టివి చేయువారు దేవునికి అసహ్యులు. వాటిని చేయువారు మాత్రమే కాదు, వాటిని చేయువారియందు సంతోషించువారును.(13) లేఖనము చెప్పును, "అయితే పాపికి దేవుడు అనెను, నీవు నా కట్టడలను ఎందుకు ప్రకటించుచున్నావు, నా నిబంధనను నీ నోటిలోనికి తీసుకొనుచున్నావు? నీవు ఉపదేశమును ద్వేషించుచున్నావు, నా మాటలను నీ వెనుకకు త్రోయుచున్నావు. దొంగను చూచినప్పుడు నీవు అతనితో(14) ఒప్పుకొంటివి, వ్యభిచారులతో నీ భాగమును చేసుకొంటివి. నీ నోరు దుష్టతతో నిండిపోయెను, నీ నాలుక మోసమును కుట్రపెట్టెను.(15) నీవు కూర్చొని నీ సహోదరునికి విరోధముగా మాట్లాడుచున్నావు. నీ తల్లి కుమారుని నీవు దూషించుచున్నావు.(16) ఈ సంగతులు నీవు చేసితివి, నేను మౌనముగా ఉంటిని. దుష్టుడా, నేను నీవంటివాడనగుదునని నీవు తలంచితివి.
అయితే నేను నిన్ను గద్దించెదను, నిన్ను నీ ఎదుట ఉంచెదను. దేవుని మరచినవారలారా, ఇప్పుడు ఈ సంగతులను ఆలోచించుడి, ఆయన సింహమువలె మిమ్మును చీల్చివేయకుండ, విడిపించువాడు ఎవడును లేకుండ. స్తుతి బలి నన్ను మహిమపరచును, ఒక మార్గము ఉన్నది, దాని ద్వారా నేను అతనికి దేవుని రక్షణను చూపెదను."(17)
అధ్యాయము XXXVI.-- సమస్త ఆశీర్వాదములు క్రీస్తు ద్వారా మనకు ఇవ్వబడును.
ప్రియులారా, మన రక్షకుని కనుగొను మార్గము ఇదే,(18) అదే యేసుక్రీస్తు, మన అర్పణలన్నిటికి ప్రధాన యాజకుడు, మన బలహీనతకు కాపరియు సహాయకుడును. ఆయన ద్వారా మనము ఆకాశముల ఎత్తుల వైపు చూచెదము. ఆయన ద్వారా అద్దములోవలె ఆయన నిర్మలమైన, అత్యుత్తమ ముఖమును చూచెదము. ఆయన ద్వారా మన హృదయముల కన్నులు తెరవబడును. ఆయన ద్వారా మన మూర్ఖమైన, చీకటి పడిన వివేచన ఆయన ఆశ్చర్యకరమైన వెలుగు వైపు క్రొత్తగా వికసించును.(19) ఆయన ద్వారా ప్రభువు ఇష్టపడెను, మనము అమర-
త్వ జ్ఞానమును రుచిచూచుదమని,(1) "ఆయన, ఆయన ప్రభావము యొక్క తేజస్సై యుండి, దూతలకంటె ఇంత గొప్పవాడు, స్వాస్థ్యముగా వారికంటె శ్రేష్ఠమైన నామమును పొందినంతగా."(1) ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది, "ఆయన తన దూతలను ఆత్మలుగాను, తన పరిచారకులను అగ్ని జ్వాలగాను చేయును."(3) అయితే తన కుమారుని గూర్చి(4) ప్రభువు ఇట్లు పలికెను: "నీవు నా కుమారుడవు, నేడు నేను నిన్ను కనితిని. నన్ను అడుగుము, అన్యజనములను నీ స్వాస్థ్యముగాను, భూమి అంత్య భాగములను నీ స్వాస్తముగాను నీకు ఇచ్చెదను."(5) మరల ఆయనతో ఆయన అనును, "నీవు నా కుడి పార్శ్వమున కూర్చుండుము, నీ శత్రువులను నీ పాదపీఠముగా చేయువరకు."(6) అయితే ఆయన శత్రువులు ఎవరు? సమస్త దుష్టులును, దేవుని చిత్తమును ఎదిరించుటకు తమ్మును ఉంచుకొనువారును.(7)
అధ్యాయము XXXVII.-- క్రీస్తు మన నాయకుడు, మనము ఆయన సైనికులము.
అప్పుడు మనుష్యులారా, సహోదరులారా, సమస్త శక్తితో సైనికుల భాగము నడుపుదము, ఆయన పరిశుద్ధ ఆజ్ఞల చొప్పున. మన సేనాధిపతుల క్రింద సేవ చేయువారిని ఆలోచించుదము, ఆజ్ఞాపింపబడినవాటిని వారు ఎంత క్రమముతోను, విధేయతతోను, లోబడికతోను నెరవేర్చుదురో. అందరు అధిపతులు కారు, వెయ్యికి అధిపతులు కారు, నూరుకు కారు, ఏబదికి కారు, అటువంటివారు కారు. ప్రతివాడు తన స్వంత హోదాలో రాజును సేనాధిపతులును ఆజ్ఞాపించినవాటిని నెరవేర్చును. గొప్పవారు చిన్నవారు లేకుండ నిలువలేరు, చిన్నవారు గొప్పవారు లేకుండ నిలువలేరు. సమస్తములో ఒక విధమైన కలయిక ఉన్నది, అక్కడ నుండి పరస్పర ప్రయోజనము పుట్టును.(8) మన శరీరమును ఉదాహరణగా తీసుకొందము.(9) తల పాదములు లేకుండ ఏదియు కాదు, పాదములు తల లేకుండ ఏదియు కావు. అవును, మన శరీరము యొక్క అతి చిన్న అవయవములు సర్వ శరీరమునకు అవసరమును ఉపయోగమును. అయితే అన్నియు ఐక్యముగా కలిసి పనిచేయును,(10) సర్వ శరీరము కాపాటుకు ఒకే ఉమ్మడి పాలన క్రింద ఉన్నవి.(11)
అధ్యాయము XXXVIII.-- సంఘము అవయవములు తమ్మును లోపరచుకొనవలెను, ఎవడును మరొకని కంటె తన్ను హెచ్చించుకొనకూడదు.
అప్పుడు మన సర్వ శరీరము క్రీస్తుయేసునందు కాపాడబడును గాక. ప్రతివాడు తన పొరుగువానికి లోబడి యుండవలెను, తనకు అనుగ్రహింపబడిన ప్రత్యేక వరము(12) చొప్పున. బలవంతుడు బలహీనుని తృణీకరింపకూడదు, బలహీనుడు బలవంతునికి మర్యాద చూపవలెను. ధనవంతుడు బీదవాని అవసరములకు సదుపాయము చేయవలెను. బీదవాడు దేవుని స్తుతించవలెను, తన అవసరము తీర్చబడు ఒకనిని ఆయన తనకు ఇచ్చెను గనుక. జ్ఞాని తన జ్ఞానమును [కేవల] మాటలచే కాదు, మంచి క్రియల ద్వారా చూపవలెను. దీనుడు తనకు తాను సాక్ష్యము చెప్పుకొనకూడదు, మరొకనిచే తనకు సాక్ష్యము ఇవ్వబడుటకు విడిచిపెట్టవలెను.(13) శరీరములో పవిత్రుడైనవాడు దానిని బట్టి గర్వపడకూడదు,(14) అతిశయపడకూడదు, బ్రహ్మచర్య వరమును తనకు ఇచ్చినది మరొకడని ఎరిగి. అప్పుడు సహోదరులారా, ఆలోచించుదము, మనము ఏ పదార్థముతో చేయబడితిమో, లోకములోనికి ఎవరముగా, ఎటువంటివారముగా వచ్చితిమో, సమాధిలో నుండివలె, పూర్తి చీకటిలో నుండి.(15) మనలను చేసి రూపించినవాడు, మనము పుట్టకమునుపే తన ఉదార వరములను మనకు సిద్ధపరచి, తన లోకములోనికి మనలను ప్రవేశపెట్టెను. కాబట్టి ఈ సంగతులన్నిటిని ఆయన నుండి పొందుచున్నాము గనుక, ప్రతిదానికి ఆయనకు కృతజ్ఞత చెల్లింపవలెను. ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము XXXIX.-- ఆత్మాభిమానమునకు ఏ కారణమును లేదు.
మూర్ఖులును ఆలోచన లేనివారును, జ్ఞానము(16) గాని ఉపదేశము గాని లేనివారు, మమ్మును ఎగతాళి చేసి అపహాస్యము చేయుదురు, తమ స్వంత ఊహలలో తమ్మును హెచ్చించుకొనుటకు ఆతురపడుచు. మర్త్య మనుష్యుడు ఏమి చేయగలడు? ధూళితో చేయబడినవానిలో ఏ బలము ఉన్నది? వ్రాయబడియున్నది, "నా కన్నుల ఎదుట రూపము లేదు, నేను ఒక శబ్దమును,(17) ఒక స్వరమును [ఇట్లనుచు] వినితిని మాత్రమే, అయితే ఏమి? మనుష్యుడు ప్రభువు ఎదుట పవిత్రుడగునా? అట్టివాడు తన క్రియలలో నిందలేనివాడుగా [ఎంచబడునా]? ఆయన తన సేవకులయందు నమ్మకము ఉంచడు, తన దూతలపై కూడ వక్రతను మోపెను(18) గదా. ఆకాశము ఆయన దృష్టికి పవిత్రము కాదు. మట్టి ఇండ్లలో నివసించువారు ఎంత తక్కువ? వాటితో మనమును చేయబడితిమి. ఆయన వారిని చిమ్మెటవలె కొట్టెను. ఉదయము నుండి సాయంత్రము వరకు వారు నిలువరు. తమకు తాము ఏ సహాయము చేయలేకపోయినందున వారు నశించిరి. ఆయన వారిపై ఊపిరి విడిచెను, వారు చనిపోయిరి, వారికి జ్ఞానము లేదు గనుక. అయితే ఇప్పుడు పిలువుము, ఎవడైనను నీకు ఉత్తరమిస్తే, లేక పరిశుద్ధ దూతలలో ఎవనివైపు నీవు చూస్తే. కోపము మూర్ఖుని నాశనము చేయును, అసూయ తప్పులో ఉన్నవానిని చంపును. మూర్ఖులు వేరు తన్నుట నేను చూచితిని, అయితే వారి నివాసము వెంటనే కాలిపోయెను. వారి కుమారులు క్షేమమునకు దూరముగా ఉందురు గాక. తమకంటె తక్కువవారి గుమ్మముల ఎదుట వారు తృణీకరింపబడుదురు గాక,(19) విడిపించువాడు ఎవడును ఉండడు. వారికి సిద్ధపరచబడినది నీతిమంతులు తిందురు. వారు కీడు నుండి విడిపింపబడరు."(20)
అధ్యాయము XL.-- దేవుడు నియమించిన క్రమమును సంఘములో కాపాడుకొందము.
కాబట్టి ఈ సంగతులు మనకు ప్రత్యక్షమై యున్నవి. దైవ జ్ఞానము యొక్క లోతులలోనికి మనము చూచుచున్నాము గనుక, నిర్ణయ కాలములలో చేయవలెనని ప్రభువు మనకు ఆజ్ఞాపించిన క్రమములో సమస్తము చేయుట మనకు తగును.(1) అర్పణలు [అర్పింపబడవలెననియు] సేవ [ఆయనకు] చేయబడవలెననియు ఆయన ఆజ్ఞాపించెను. అది ఆలోచన లేకుండ గాని క్రమము లేకుండ గాని కాదు, నియమిత కాలములలోను గంటలలోను. ఇవి ఎక్కడ, ఎవరిచే చేయబడవలెనని ఆయన కోరునో, తన స్వంత సర్వోన్నత చిత్తముతో ఆయన తానే నిర్ణయించెను. సమస్తము ఆయన దయాసంకల్పము చొప్పున భక్తితో చేయబడి, ఆయనకు అంగీకారమగునట్లు.(2) కాబట్టి నియమిత కాలములలో తమ అర్పణలు అర్పించువారు అంగీకరింపబడి ఆశీర్వదింపబడుదురు. వారు ప్రభువు నియమములను వెంబడించుచున్నందున పాపము చేయరు. ప్రధాన యాజకునికి తన స్వంత ప్రత్యేక సేవలు నియమింపబడియున్నవి. యాజకులకు తమ స్వంత తగిన స్థలము నిర్ణయింపబడియున్నది. లేవీయులపై తమ స్వంత ప్రత్యేక పరిచర్యలు వచ్చును. సామాన్యుడు సామాన్యులకు చెందిన నియమములచే బద్ధుడు.
అధ్యాయము XLI.-- అదే విషయము కొనసాగింపు.
సహోదరులారా, మీలో ప్రతివాడు తన స్వంత క్రమములో దేవునికి కృతజ్ఞత చెల్లించవలెను. మంచి మనస్సాక్షి అంతటితో, తగిన గంభీరతతో బ్రదుకుచు, తనకు నిర్ణయింపబడిన పరిచర్య నియమమును దాటకుండ. సహోదరులారా, ప్రతి చోట నిత్య బలులు గాని, సమాధాన బలులు గాని, పాపపు బలులును అపరాధ బలులును గాని అర్పింపబడవు, యెరూషలేములో మాత్రమే. అక్కడ కూడ అవి ఏ చోటనైనను అర్పింపబడవు, దేవాలయము ఎదుట బలిపీఠము వద్ద మాత్రమే. అర్పింపబడునది మొదట ప్రధాన యాజకునిచేతను ఇప్పటికే చెప్పబడిన పరిచారకులచేతను జాగ్రత్తగా పరిశీలింపబడును. కాబట్టి ఆయన చిత్తమునకు ఇష్టమైనదానికి మించి ఏదైనను చేయువారు మరణముతో దండింపబడుదురు. సహోదరులారా, మీరు చూచుచున్నారు,(3) మనకు అనుగ్రహింపబడిన జ్ఞానము ఎంత గొప్పదో, మనము గురికాబడు ప్రమాదము కూడ అంత గొప్పది.
అధ్యాయము XLII.-- సంఘములో పరిచారకుల క్రమము.
అపొస్తలులు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నుండి(4) మనకు సువార్తను ప్రకటించిరి. యేసుక్రీస్తు [దేవుని నుండి(4) అట్లు చేసెను]. కాబట్టి క్రీస్తు దేవునిచే పంపబడెను, అపొస్తలులు క్రీస్తుచే. అప్పుడు ఈ రెండు నియామకములును(5) దేవుని చిత్తము చొప్పున క్రమముగా చేయబడెను. కాబట్టి తమ ఆజ్ఞలను పొంది, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు పునరుత్థానముచే పూర్ణ నిశ్చయత పొంది, దేవుని వాక్యములో స్థాపింపబడి,(6) పరిశుద్ధాత్మ యొక్క పూర్ణ నిశ్చయతతో, వారు బయలుదేరి దేవుని రాజ్యము సమీపములో ఉన్నదని ప్రకటించిరి. ఈలాగు దేశముల ద్వారాను పట్టణముల ద్వారాను ప్రకటించి, తరువాత నమ్మబోవువారికి బిషపులుగాను పరిచారకులుగాను ఉండుటకు, ఆత్మచే వారిని మొదట పరీక్షించి,(7) [తమ ప్రయాసల] ప్రథమ ఫలములను నియమించిరి. ఇది క్రొత్త సంగతి కాదు. బిషపులను గూర్చియు పరిచారకులను గూర్చియు అనేక యుగములకు ముందే వ్రాయబడియుండెను. లేఖనము(8) ఒక చోట ఇట్లు చెప్పును, "వారి బిషపులను నీతిలోను, వారి పరిచారకులను(9) విశ్వాసములోను నియమించెదను."(10)
అధ్యాయము XLIII.-- యాజక ఘనతను గూర్చి పుట్టిన వివాదమును పూర్వము మోషే అణచెను.
క్రీస్తునందు ఉండి దేవునిచే ఇట్టి కర్తవ్యము అప్పగింపబడినవారు పైన చెప్పబడిన [పరిచారకులను] నియమించుట ఆశ్చర్యమా? ధన్యుడైన మోషే కూడ, "తన ఇల్లంతటిలో నమ్మకమైన సేవకుడు,"(11) తనకు ఇవ్వబడిన ఆజ్ఞలన్నిటిని పరిశుద్ధ గ్రంథములలో వ్రాసెను. ఇతర ప్రవక్తలును అతనిని వెంబడించి, అతడు నియమించిన కట్టడలకు ఏకీభావముతో సాక్ష్యమిచ్చిరి. యాజకత్వమును గూర్చి పోటీ పుట్టినప్పుడు, ఆ మహిమగల బిరుదుతో ఎవరు అలంకరింపబడవలెనో అని గోత్రములు తమలో తాము వివాదపడినప్పుడు, అతడు గోత్రముల పండ్రెండు అధిపతులను తమ చువ్వలను తన యొద్దకు తీసుకొని రావలెనని ఆజ్ఞాపించెను. ఒక్కొక్కటి గోత్రపు పేరుతో(12) వ్రాయబడి ఉండెను. అతడు వాటిని తీసుకొని [కలిపి] కట్టి, గోత్రాధిపతుల ఉంగరములతో ముద్రించి, సాక్ష్యపు గుడారములో దేవుని బల్లపై ఉంచెను. గుడారపు తలుపులను మూసి, చువ్వలకు చేసినట్టే తాళపు చెవులను ముద్రించి, వారితో అనెను, మనుష్యులారా, సహోదరులారా, ఎవరి చువ్వ మొగ్గ తొడిగినదో ఆ గోత్రమును యాజక పదవిని నెరవేర్చుటకును తనకు పరిచర్య చేయుటకును దేవుడు ఏర్పరచెను. ఉదయము వచ్చినప్పుడు అతడు ఇశ్రాయేలు అంతటిని, ఆరు లక్షల మనుష్యులను, సమకూర్చెను. గోత్రాధిపతులకు ముద్రలను చూపి, సాక్ష్యపు గుడారమును తెరిచి, చువ్వలను బయటికి తెచ్చెను. అహరోను చువ్వ మొగ్గ తొడిగినది మాత్రము కాక, దానిపై ఫలము ఫలించినదిగా కనబడెను.(13) ప్రియులారా, మీరు ఏమి తలంచుచున్నారు? ఇది జరుగునని మోషే ముందుగా ఎరుగలేదా? నిశ్చయముగా అతడు ఎరిగెను. అయితే ఇశ్రాయేలులో కలహము ఉండకుండునట్లు అతడు ఇట్లు చేసెను, మరియు
సత్యమైన, ఏకైన దేవుని నామము మహిమపరచబడునట్లు. ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము XLIV.-- యాజక పదవిని గూర్చి వివాదము ఉండకుండునట్లు అపొస్తలుల కట్టడలు.
మన అపొస్తలులును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా ఎరిగిరి, బిషపు పదవి(1) నిమిత్తము కలహము ఉండునని. కాబట్టి ఈ కారణము చేత, దీనిని గూర్చి సంపూర్ణ పూర్వజ్ఞానము పొందినందున, వారు ఇప్పటికే చెప్పబడిన [పరిచారకులను] నియమించిరి. తరువాత ఉపదేశములిచ్చిరి,(2) వీరు నిద్రపోయినప్పుడు, మరి యోగ్యులైన మనుష్యులు వారి పరిచర్యలో వారికి వారసులగునట్లు. కాబట్టి మా అభిప్రాయము ఇదే, వారిచే నియమింపబడినవారిని,(3) లేక తరువాత సంఘమంతటి సమ్మతితో ఇతర ఘనులచే నియమింపబడినవారిని, క్రీస్తు మందను వినయమైన, సమాధానమైన, స్వార్థము లేని ఆత్మతో నింద లేకుండ సేవించినవారిని, బహు కాలము అందరి మంచి అభిప్రాయమును కలిగియున్నవారిని, పరిచర్య నుండి న్యాయముగా తొలగింపరాదు. మనము తొలగిస్తే(1) బిషపు పదవి(4) నుండి, దాని కర్తవ్యములను నింద లేకుండ పరిశుద్ధముగా నెరవేర్చినవారిని, మన పాపము చిన్నది కాదు.(5) ఇప్పటికే ముందు తమ పరుగును ముగించి, ఫలవంతమైన, సంపూర్ణ నిష్క్రమణము [ఈ లోకము నుండి] పొందిన ప్రెస్బితేరులు ధన్యులు. ఇప్పుడు తమకు నియమింపబడిన స్థలమును ఎవడైనను తీసివేయునేమో అని వారికి భయము లేదు. అయితే శ్రేష్ఠ నడత గల కొందరు మనుష్యులను, నింద లేకుండ ఘనముగా నెరవేర్చిన పరిచర్య నుండి మీరు తొలగించితిరని మేము చూచుచున్నాము.
అధ్యాయము XLV.-- నీతిమంతులను బాధించుట దుష్టుల భాగము,
సహోదరులారా, మీరు వివాదమును ఇష్టపడువారు, రక్షణకు చెందని సంగతులను గూర్చి ఆసక్తితో నిండియున్నారు. పరిశుద్ధాత్మ యొక్క సత్య వాక్కులైన లేఖనములలోనికి జాగ్రత్తగా చూడుడి. వాటిలో అన్యాయమైనది గాని నకిలీది గాని ఏదియు వ్రాయబడలేదని గమనించుడి.(6) పరిశుద్ధులైన మనుష్యులచే నీతిమంతులు త్రోసివేయబడుట అక్కడ(7) మీరు కనుగొనరు. నీతిమంతులు నిజముగా హింసింపబడిరి, అయితే దుష్టులచే మాత్రమే. వారు చెరసాలలో వేయబడిరి, అయితే అపరిశుద్ధులచే మాత్రమే. వారు రాళ్లతో కొట్టబడిరి, అయితే అతిక్రమకులచే మాత్రమే. వారు చంపబడిరి, అయితే శాపగ్రస్తులచే మాత్రమే, వారిపై అనీతియుక్త అసూయను గర్భములో ధరించినవారిచే. ఇట్టి శ్రమలకు గురై, వారు వాటిని మహిమగా సహించిరి. సహోదరులారా, మనము ఏమి చెప్పుదుము? దేవుని భయపడువారిచే దానియేలు సింహముల గుహలో వేయబడెనా? అననీయ, అజర్యా, మీషాయేలు అగ్ని కొలిమిలో(9) మూయబడిరా, సర్వోన్నతుని గొప్ప, మహిమగల ఆరాధనను ఆచరించువారిచే?(10) అట్టి తలంపు మనకు దూరముగా ఉండును గాక! అయితే అట్టివి చేసినవారు ఎవరు? ద్వేషింపదగినవారును, సమస్త దుష్టతతో నిండినవారును, ఇంత కోపము వరకు రేగిరి. పరిశుద్ధమైన, నిందలేని [హృదయ] ఉద్దేశముతో దేవుని సేవించువారిపై వారు వేదన వేసిరి. సర్వోన్నతుడు, పవిత్ర మనస్సాక్షితో ఆయన అత్యుత్తమ నామమును ఘనపరచువారందరికి కాపరియు రక్షకుడునని వారు ఎరుగక. ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ ఉండును గాక. ఆమేన్. అయితే నమ్మకముతో [ఈ సంగతులను] సహించినవారు ఇప్పుడు మహిమకును ఘనతకును వారసులు. యుగయుగములు వారి జ్ఞాపకములో దేవునిచే హెచ్చింపబడి ప్రఖ్యాతులు(12) చేయబడిరి. ఆమేన్.
అధ్యాయము XLVI.-- నీతిమంతులను హత్తుకొందము: మీ కలహము నాశకరము.
కాబట్టి సహోదరులారా, ఇట్టి ఉదాహరణలను మనము వెంబడింపవలెను.(13) వ్రాయబడియున్నది, "పరిశుద్ధులను హత్తుకొనుడి, వారిని హత్తుకొనువారు [తామే] పరిశుద్ధులుగా చేయబడుదురు."(14) మరల, మరొక చోట, [లేఖనము] చెప్పును, "నిర్దోషునితో నీవు నిన్ను నిర్దోషునిగా నిరూపించుకొందువు,(15) ఏర్పరచబడినవానితో నీవు ఏర్పరచబడినవాడవగుదువు, వక్రునితో నీవు నిన్ను వక్రునిగా చూపుకొందువు."(16)(17) కాబట్టి నిర్దోషులను నీతిమంతులను హత్తుకొందము, వీరు దేవుని ఏర్పరచబడినవారు. మీ మధ్య కలహములును, అల్లరులును, విభజనలును, భేదములును, యుద్ధములును(18) ఎందుకున్నవి? మనకందరికి ఒకే దేవుడును ఒకే క్రీస్తును లేడా? మనపై కుమ్మరింపబడిన ఒకే కృప ఆత్మ లేదా? క్రీస్తునందు ఒకే పిలుపు మనకు లేదా?(19) క్రీస్తు అవయవములను మనము ఎందుకు విభజించి చీల్చుచున్నాము, మన స్వంత శరీరమునకు విరోధముగా కలహమును ఎందుకు లేపుచున్నాము, "మనము ఒకరికొకరము అవయవములము"(20) అని మరచునంత పిచ్చి ఎత్తుకు ఎందుకు చేరితిమి? మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మాటలను జ్ఞాపకము చేసుకొనుడి, ఆయన ఎలా(21) చెప్పెనో, "ఆ మనుష్యునికి శ్రమ [ఎవని వలన(21) అభ్యంతరములు వచ్చునో]! అతడు పుట్టకపోవుట అతనికి మేలు, నా ఏర్పరచబడినవారిలో ఒకని ఎదుట అడ్డురాయి వేయుట కంటె. అవును, తిరుగటి రాయి అతనికి
[అతని మెడకు] వేలాడదీయబడి, అతడు సముద్రపు లోతులలో ముంచబడుట, నా చిన్నవారిలో ఒకని ఎదుట అడ్డురాయి వేయుట కంటె.(1) మీ భేదము అనేకుల [విశ్వాసమును] కూలద్రోసెను, అనేకులను నిరుత్సాహపరచెను, అనేకులలో సందేహము పుట్టించెను, మా అందరికి దుఃఖము కలిగించెను. ఇంకను మీ కలహము కొనసాగుచున్నది.
అధ్యాయము XLVII.-- మీ ఇటీవలి భేదము పౌలు కాలములో జరిగిన పూర్వపు దానికంటె చెడ్డది.
ధన్యుడైన అపొస్తలుడు పౌలు పత్రికను తీసుకొనుడి. సువార్త మొదట ప్రకటింపబడ నారంభించిన కాలములో అతడు మీకు ఏమి వ్రాసెను?(2) నిజముగా, ఆత్మ ప్రేరణ(3) క్రింద, అతడు తనను గూర్చియు, కేఫాను గూర్చియు, అపొల్లోను గూర్చియు(4) మీకు వ్రాసెను. అప్పుడే మీ మధ్య పక్షములు(5) ఏర్పడియుండెను. అయితే ఒకని కంటె మరొకని వైపు మొగ్గు అప్పుడు మీపై తక్కువ అపరాధము తెచ్చెను. మీ పక్షపాతములు అప్పుడు ఇప్పటికే ఘన కీర్తి గల అపొస్తలుల వైపునకును, వారు యోగ్యులని ఎంచిన ఒక మనుష్యుని వైపునకును చూపబడెను. అయితే ఇప్పుడు ఆలోచించుడి, మిమ్మును త్రిప్పినవారు ఎవరో, మీ బహు ప్రసిద్ధ సహోదర ప్రేమ కీర్తిని తగ్గించినవారు ఎవరో. ప్రియులారా, ఇది అవమానకరము, అవును, బహు అవమానకరము, మీ క్రైస్తవ వృత్తికి(6) తగనిది. కొరింథీయుల అత్యంత స్థిరమైన, పురాతన సంఘము ఒకరి ఇద్దరి నిమిత్తము తన ప్రెస్బితేరులకు విరోధముగా కలహములో చేరెనని వినబడుట. ఈ వదంతి మా యొద్దకు మాత్రము కాదు, మాతో సంబంధము లేనివారి(7) యొద్దకు కూడ చేరెను. మీ మోహము వలన ప్రభువు నామము దూషింపబడుచున్నది, మీపై కూడ ప్రమాదము వచ్చుచున్నది.
అధ్యాయము XLVIII.-- సహోదర ప్రేమ ఆచరణకు తిరిగి వత్తము.
కాబట్టి సమస్త త్వరతో ఈ [స్థితిని] ముగింపునకు తెచ్చుదము. ప్రభువు ఎదుట సాగిలపడి, కన్నీళ్లతో ఆయనను బతిమాలుదము, ఆయన కరుణతో(9) మనతో సమాధానపడి, సహోదర ప్రేమ యొక్క మన పూర్వపు తగిన, పరిశుద్ధ ఆచరణకు మనలను మరలించునట్లు. [అట్టి నడత] నీతి ద్వారము. అది జీవము పొందుటకు తెరవబడియున్నది. వ్రాయబడినట్టు, "నీతి ద్వారములను నాకు తెరువుము. నేను వాటి ద్వారా లోపలికి వెళ్లి ప్రభువును స్తుతించెదను. ఇది ప్రభువు ద్వారము. నీతిమంతులు దాని ద్వారా ప్రవేశించుదురు."(10) కాబట్టి అనేక ద్వారములు తెరవబడినను, ఈ నీతి ద్వారమే క్రీస్తునందు ఉన్న ఆ ద్వారము. దాని ద్వారా ప్రవేశించి, పరిశుద్ధతలోను నీతిలోను తమ మార్గమును నడిపి, క్రమము లేకుండ సమస్తము చేయువారందరు ధన్యులు. ఒక మనుష్యుడు నమ్మకముగా ఉండవలెను. జ్ఞానము పలుకుటలో బలవంతుడై యుండవలెను. మాటలను విమర్శించుటలో జ్ఞానియై యుండవలెను. తన క్రియలన్నిటిలో పవిత్రుడై యుండవలెను. అయినను [ఈ విషయములలో] ఇతరులకంటె శ్రేష్ఠుడుగా కనబడినంతగా, అతడు అంత వినయమైన మనస్సు కలిగి యుండవలెను. అందరి ఉమ్మడి మేలును వెదకవలెను, కేవలము తన స్వంత లాభమును కాదు.
అధ్యాయము XLIX.-- ప్రేమ స్తుతి.
క్రీస్తునందు ప్రేమ కలిగినవాడు క్రీస్తు ఆజ్ఞలను ఆచరించవలెను. దేవుని ప్రేమ యొక్క [ధన్య] బంధమును ఎవడు వర్ణింపగలడు? దాని సౌందర్య శ్రేష్ఠతను, చెప్పవలసినట్టు, చెప్పగల మనుష్యుడు ఎవడు? ప్రేమ హెచ్చించు ఎత్తు చెప్పశక్యము కాదు. ప్రేమ మనలను దేవునితో ఐక్యపరచును. ప్రేమ అనేక పాపములను కప్పును.(11) ప్రేమ సమస్తము భరించును, సమస్తములో దీర్ఘశాంతముగా ఉండును.(12) ప్రేమలో నీచమైనది ఏదియు లేదు, అహంకారమైనది ఏదియు లేదు. ప్రేమ భేదములను అనుమతింపదు. ప్రేమ కలహములను పుట్టింపదు. ప్రేమ సమస్తము ఐక్యములో చేయును. ప్రేమచే దేవుని ఏర్పరచబడినవారందరు సంపూర్ణులుగా చేయబడిరి. ప్రేమ లేకుండ ఏదియు దేవునికి ఇష్టము కాదు. ప్రేమలో ప్రభువు మనలను తనకు తీసుకొనెను. తను మనపై కలిగిన ప్రేమను బట్టి, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు దేవుని చిత్తము చేత మన కొరకు తన రక్తమును ఇచ్చెను. మన మాంసము కొరకు తన మాంసమును, మన ఆత్మల కొరకు తన ఆత్మను.(13)
అధ్యాయము L.-- ప్రేమకు యోగ్యులని ఎంచబడుటకు ప్రార్థించుదము.
ప్రియులారా, ప్రేమ ఎంత గొప్పదియు ఆశ్చర్యకరమైనదియు అని మీరు చూచుచున్నారు. దాని సంపూర్ణతను ప్రకటించుట లేదు. దేవుడు అట్లు చేయుటకు అనుగ్రహించినవారు తప్ప, దానిలో కనబడుటకు ఎవడు యోగ్యుడు? కాబట్టి ప్రార్థించుదము, ఆయన కరుణను బతిమాలుదము, ప్రేమలో నింద లేకుండ బ్రదుకునట్లు, ఒకని కంటె మరొకని పట్ల మానవ పక్షపాతములన్నిటి నుండి విడుదల పొందునట్లు. ఆదాము నుండి నేటి వరకు తరములన్నియు గతించెను. అయితే దేవుని కృప ద్వారా ప్రేమలో సంపూర్ణులుగా చేయబడినవారు ఇప్పుడు భక్తుల మధ్య ఒక స్థలము కలిగియున్నారు. క్రీస్తు రాజ్యము యొక్క బయలుపాటులో(14) వారు ప్రత్యక్షపరచబడుదురు. వ్రాయబడియున్నది, "కొంచెము కాలము నీ రహస్య గదులలోనికి ప్రవేశించుము, నా కోపమును ఆగ్రహమును గతించువరకు. నేను ఒక అనుకూల(15) దినమును జ్ఞాపకము చేసుకొందును, మీ సమాధులలో నుండి మిమ్మును లేపెదను."(16) ప్రియులారా, ప్రేమ ఐక్యములో దేవుని ఆజ్ఞలను ఆచరిస్తే మనము ధన్యులము. అప్పుడు ప్రేమ ద్వారా మన పాపములు మనకు క్షమింపబడును. వ్రాయబడియున్నది, "ఎవరి అతిక్రమములు క్షమింపబడినవో, ఎవరి పాపములు కప్పబడినవో వారు ధన్యులు. ఎవని పాపమును
ప్రభువు అతనికి ఆపాదింపడు, ఎవని నోట కపటము లేదో."(1) ఈ ధన్యత, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవునిచే ఏర్పరచబడినవారిపై వచ్చును. ఆయనకు యుగయుగములు మహిమ ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము LI.-- కలహములో పాలివారు తమ పాపములను ఒప్పుకొనవలెను.
కాబట్టి విరోధి యొక్క ఏ [ప్రేరణ] వలననైనను మనము చేసిన ఆ అతిక్రమములన్నిటికి క్షమాపణను బతిమాలుదము. కలహమునకును భేదమునకును నాయకులైనవారు ఉమ్మడి నిరీక్షణను లక్ష్యపెట్టవలెను.(2) భయములోను ప్రేమలోను బ్రదుకువారు, తమ పొరుగువారు కంటె తామే శ్రమలో చేరవలెనని ఇష్టపడుదురు. మనకు చక్కగా, భక్తితో(3) అప్పగింపబడిన ఐక్యము హాని పొందుట కంటె, తామే నిందను భరించుటకు ఇష్టపడుదురు. ఒక మనుష్యుడు తన అతిక్రమములను ఒప్పుకొనుట మేలు, అతడు తన హృదయమును కఠినపరచుకొనుట కంటె. దేవుని సేవకుడైన మోషేకు విరోధముగా కలహము రేపినవారి హృదయములు కఠినపరచబడినట్టు. వారి శిక్షావిధి [అందరికి] ప్రత్యక్షపరచబడెను. వారు సజీవులుగా పాతాళములోనికి దిగిరి, మరణము వారిని మింగివేసెను.(4) ఫరో తన సైన్యముతోను, ఐగుప్తు అధిపతులందరితోను, రౌతులతో కూడ రథములును, ఎర్ర సముద్రపు లోతులలో ముంచబడి నశించిరి.(5) దేవుని సేవకుడైన మోషే చేత ఐగుప్తు దేశములో అనేక సూచనలును మహత్కార్యములును చేయబడిన తరువాత, వారి మూర్ఖ హృదయములు కఠినపరచబడినందున తప్ప మరి ఏ కారణము చేతను కాదు.
అధ్యాయము LII.-- అట్టి ఒప్పుకోలు దేవునికి ఇష్టము.
సహోదరులారా, ప్రభువు దేనికిని కొరత లేనివాడు. ఆయనకు ఒప్పుకోలు చేయబడుట తప్ప, ఆయన ఎవని నుండియు ఏదియు కోరడు. ఏర్పరచబడిన దావీదు అనును, "నేను ప్రభువునకు ఒప్పుకొందును. అది కొమ్ములును డెక్కలును గల యౌవన కోడె కంటె ఆయనకు ఇష్టమగును. బీదలు దానిని చూచి సంతోషించుదురు గాక."(6) మరల అతడు అనును, "దేవునికి స్తుతి బలి అర్పించుము,(7) సర్వోన్నతునికి నీ మ్రొక్కుబడులను చెల్లించుము. నీ ఆపద దినములో నన్ను ప్రార్థించుము. నేను నిన్ను విడిపించెదను, నీవు నన్ను మహిమపరచుదువు."(8) "దేవుని బలి విరిగిన ఆత్మ."(9)
అధ్యాయము LIII.-- తన ప్రజల యెడల మోషే ప్రేమ.
ప్రియులారా, మీరు గ్రహించుచున్నారు, పరిశుద్ధ లేఖనములను మీరు చక్కగా గ్రహించుచున్నారు. దేవుని వాక్కులలోనికి మీరు బహు ఆసక్తితో చూచితిరి. అప్పుడు ఈ సంగతులను మీ జ్ఞాపకమునకు తెచ్చుకొనుడి. మోషే కొండెక్కి, అక్కడ ఉపవాసముతోను దీనతతోను నలుబది దినములు నలుబది రాత్రులు నివసించినప్పుడు, ప్రభువు అతనితో అనెను, "మోషే, మోషే, ఇక్కడ నుండి త్వరగా దిగిపొమ్ము. నీవు ఐగుప్తు దేశము నుండి బయటికి తీసుకొని వచ్చిన నీ ప్రజలు దుర్నీతి చేసిరి. నేను వారిని నడుచుమని ఆజ్ఞాపించిన మార్గము నుండి వారు త్వరగా తొలగిరి, తమకు పోత విగ్రహములను చేసుకొనిరి."(10) ప్రభువు అతనితో అనెను, "నేను నీతో ఒకమారు మరల అనితిని, ఈ ప్రజలను నేను చూచితిని, ఇదిగో, ఇది మొండి మెడ గల ప్రజ. నన్ను వారిని నాశనము చేయనిమ్ము, ఆకాశము క్రింద నుండి వారి పేరును తుడిచివేయనిమ్ము. నిన్ను గొప్ప, ఆశ్చర్యకరమైన జనముగా చేసెదను, దీనికంటె బహు ఎక్కువ సంఖ్య గలదిగా."(11) అయితే మోషే అనెను, "ప్రభువా, అది నీకు దూరముగా ఉండును గాక. ఈ ప్రజల పాపమును క్షమించుము. లేకుంటే నన్నును బ్రదుకువారి గ్రంథములో నుండి తుడిచివేయుము."(12) ఆశ్చర్యకరమైన(13) ప్రేమ! అజయ్యమైన సంపూర్ణత! సేవకుడు తన ప్రభువుతో స్వేచ్ఛగా మాట్లాడును, ప్రజల కొరకు క్షమాపణ అడుగును, లేక తానే వారితో కూడ నశింపవలెనని(14) వేడుకొనును.
అధ్యాయము LIV.-- ప్రేమతో నిండినవాడు ప్రతి నష్టమును పొందును, సంఘమునకు సమాధానము మరల వచ్చునట్లు.
అప్పుడు మీలో ఘనమైన మనస్సు గలవాడు ఎవడు? కనికరము గలవాడు ఎవడు? ప్రేమతో నిండినవాడు ఎవడు? అతడు ప్రకటించవలెను, "నా నిమిత్తము కలహమును భేదమును భేదములును పుట్టినయెడల, నేను వెళ్లిపోవుదును, మీరు కోరిన చోటికైనను నేను వెళ్లిపోవుదును, బహుసంఖ్యాకులు(15) ఆజ్ఞాపించినది ఏదైనను నేను చేసెదను. క్రీస్తు మంద తనపై నియమింపబడిన ప్రెస్బితేరులతో సమాధాన నియమములపై బ్రదుకును గాక." ఇట్లు చేయువాడు ప్రభువునందు తనకు గొప్ప మహిమ సంపాదించుకొనును. ప్రతి స్థలము అతనిని చేర్చుకొనును.(16) "భూమి ప్రభువుది, దాని సంపూర్ణతయు."(17) భక్తియుక్త జీవితము, ఎన్నడును పశ్చాత్తాపపడనిది, బ్రదుకువారు ఈ సంగతులు చేసిరి, ఎల్లప్పుడు చేయుదురు.
అధ్యాయము LV.-- అట్టి ప్రేమ ఉదాహరణలు.
అన్యుల మధ్య నుండి కొన్ని ఉదాహరణలను ముందుకు తెచ్చుటకు: అనేక రాజులును అధిపతులును, తెగులు కాలములలో, ఒక వాక్కు చేత ఉపదేశింపబడినప్పుడు, తమ్మును మరణమునకు అప్పగించుకొనిరి, తమ స్వంత రక్తముతో తమ పౌరులను [నాశనము నుండి] విడిపించుటకు. అనేకులు తమ స్వంత పట్టణముల నుండి బయలుదేరిరి, కలహము లోపల
వాటిలో తేబడునట్లు. ఇతరులను విమోచించుటకు తమ్మును బంధకములకు అప్పగించుకొనినవారు మనలో అనేకులు ఉన్నారని మనము ఎరుగుదుము. అనేకులు తమ్మును దాస్యమునకు అప్పగించుకొనిరి, తమకు తాము పొందిన వెలతో(1) ఇతరులకు ఆహారము సిద్ధపరచుటకు. అనేక స్త్రీలును, దేవుని కృపచే బలపరచబడి, అనేక పురుషోచిత శౌర్యకార్యములు చేసిరి. ధన్యురాలైన యూదితు, తన పట్టణము ముట్టడింపబడినప్పుడు, అన్యుల పాళెములోనికి వెళ్లుటకు పెద్దలను అనుమతి అడిగెను. ప్రమాదమునకు తన్ను గురిచేసి, ముట్టడింపబడిన తన దేశము యెడలను ప్రజల యెడలను తాను కలిగిన ప్రేమ నిమిత్తము ఆమె బయలుదేరెను. ప్రభువు హోలోఫెర్నెసును ఒక స్త్రీ చేతులలో అప్పగించెను.(2) ఎస్తేరును, విశ్వాసములో సంపూర్ణురాలై, తక్కువ కాని ప్రమాదమునకు తన్ను గురిచేసెను, రాబోవు నాశనము నుండి ఇశ్రాయేలు పండ్రెండు గోత్రములను విడిపించుటకు. ఉపవాసముతోను దీనతతోను ఆమె సమస్తము చూచు నిత్యుడైన దేవుని బతిమాలెను. ఆమె ఆత్మ వినయమును గ్రహించి, ఆయన ఆ ప్రజను విడిపించెను, ఎవరి నిమిత్తము ఆమె ప్రమాదమును ఎదుర్కొనెనో.(3).
అధ్యాయము LVI.-- ఒకరినొకరము హెచ్చరించి దిద్దుకొందము.
అప్పుడు ఏ పాపములోనైనను పడినవారి కొరకు మనమును ప్రార్థించుదము, సాత్వికమును వినయమును వారికి ఇవ్వబడునట్లు, వారు మనకు కాదు, దేవుని చిత్తమునకు లోబడునట్లు. ఈ మార్గములో వారు మా నుండి ఫలవంతమైన, సంపూర్ణ జ్ఞాపకమును సంపాదించుకొందురు, వారిపై సానుభూతితో, దేవునికి మా ప్రార్థనలలోను, పరిశుద్ధులకు వారిని గూర్చి మా ప్రస్తావనలోను.(4) ప్రియులారా, దిద్దుబాటును అంగీకరించుదము, దానిని బట్టి ఎవడును అసంతృప్తి పడకూడదు. మనము ఒకరినొకరము హెచ్చరించు ఆ హెచ్చరికలు [తమయందు] మంచివియు బహు ప్రయోజనకరమైనవియు. అవి మనలను దేవుని చిత్తముతో ఐక్యపరచుటకు(5) ఉపకరించును. పరిశుద్ధ వాక్యము ఇట్లు చెప్పును: "ప్రభువు నన్ను కఠినముగా శిక్షించెను, అయినను నన్ను మరణమునకు అప్పగింపలేదు."(6) "ప్రభువు ఎవని ప్రేమించునో వానిని శిక్షించును, తాను చేర్చుకొను ప్రతి కుమారుని దెబ్బలు కొట్టును."(7) "నీతిమంతుడు," అది చెప్పును, "కరుణతో నన్ను శిక్షించును, నన్ను గద్దించును. పాపుల తైలము నా తలను క్రొవ్వజేయనీయవద్దు."(8) మరల అతడు అనును, "ప్రభువు గద్దించు మనుష్యుడు ధన్యుడు, సర్వశక్తుని హెచ్చరికను నీవు త్రోసివేయవద్దు. ఆయన దుఃఖము కలిగించును, మరల [సంతోషమునకు] మరలించును. ఆయన గాయపరచును, ఆయన చేతులు స్వస్థపరచును. ఆరు ఆపదలలో ఆయన నిన్ను విడిపించును, అవును, ఏడవదానిలో ఏ కీడును నిన్ను ముట్టదు. కరవులో ఆయన నిన్ను మరణము నుండి తప్పించును, యుద్ధములో ఖడ్గము యొక్క బలము(9) నుండి నిన్ను విడిపించును. నాలుక దెబ్బ నుండి ఆయన నిన్ను దాచును, కీడు వచ్చినప్పుడు నీవు భయపడవు. అనీతిమంతులను దుష్టులను నీవు ఎగతాళి చేయుదువు, పొలపు జంతువులకు భయపడవు. అడవి జంతువులు నీతో సమాధానముగా ఉండును. అప్పుడు నీవు తెలిసికొందువు, నీ ఇల్లు సమాధానములో ఉండునని, నీ గుడారపు నివాసము తప్పిపోదా? నీ సంతానము గొప్పదగునని, నీ పిల్లలు పొలపు గడ్డివలె ఉండుదురని కూడ నీవు తెలిసికొందువు.
నీవు సమాధికి వచ్చెదవు, తన ఋతువులో కోయబడిన పండిన ధాన్యమువలె, లేక తగిన కాలములో కూర్చబడిన కళ్లపు కుప్పవలె."(11) ప్రియులారా, ప్రభువుచే శిక్షింపబడువారికి కాపు ఇవ్వబడునని మీరు చూచుచున్నారు. దేవుడు మంచివాడు గనుక, ఆయన పరిశుద్ధ శిక్షచే మనము హెచ్చరింపబడునట్లు ఆయన మనలను దిద్దును.
అధ్యాయము LVII.-- కలహము రచయితలు తమ్మును లోపరచుకొనవలెను.
కాబట్టి ఈ కలహమునకు పునాది వేసినవారలారా, ప్రెస్బితేరులకు మిమ్మును లోపరచుకొనుడి. మారుమనస్సు పొందునట్లు దిద్దుబాటు పుచ్చుకొనుడి, మీ హృదయముల మోకాళ్లను వంచుచు. లోబడుట నేర్చుకొనుడి, మీ నాలుక యొక్క గర్వమైన, అహంకారపు ఆత్మనమ్మకమును విడిచిపెట్టుచు. క్రీస్తు మందలో దీనమైనను ఘనమైన స్థలమును మీరు ఆక్రమించుట(12) మీకు మేలు, బహు హెచ్చింపబడి, ఆయన ప్రజల నిరీక్షణ నుండి బయటికి త్రోయబడుట కంటె.(13) సర్వసద్గుణమైన జ్ఞానము(14) ఇట్లు పలుకును: "ఇదిగో, నా ఆత్మ మాటలను మీ యొద్దకు తెచ్చెదను, నా మాటను మీకు నేర్పెదను. నేను పిలిచితిని, మీరు వినలేదు. నా మాటలను నేను చాపితిని, మీరు లక్ష్యపెట్టలేదు, నా ఆలోచనలను నిరాకరించితిరి, నా గద్దింపులకు లోబడలేదు. కాబట్టి నేనును మీ నాశనమునకు నవ్వెదను. అవును, మీపై నాశనము వచ్చినప్పుడు నేను ఆనందించెదను, ఆకస్మిక కలవరము మిమ్మును కమ్మినప్పుడు, కూలద్రోత తుఫానువలె కనబడినప్పుడు, లేక శ్రమయు బాధయు మీపై పడినప్పుడు. ఇట్లు జరుగును, మీరు నన్ను ప్రార్థించినప్పుడు నేను మీ మాట వినను. దుష్టులు నన్ను వెదకుదురు, నన్ను కనుగొనరు. వారు జ్ఞానమును ద్వేషించిరి, ప్రభువు భయమును ఏర్పరచుకొనలేదు. నా ఆలోచనలు వినలేదు, నా గద్దింపులను తృణీకరించిరి. కాబట్టి వారు తమ స్వంత మార్గపు ఫలములను తిందురు, తమ స్వంత భక్తిలేమితో నింపబడుదురు." ...(15)
అధ్యాయము LVIII.-- దేవుని ప్రార్థించువారందరి కొరకు వెదకబడిన ఆశీర్వాదములు.
సమస్తము చూచు దేవుడు, సమస్త ఆత్మలకు పాలకుడును సమస్త శరీరమునకు ప్రభువును అయినవాడు, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ఏర్పరచి, ఆయన ద్వారా మనలను ప్రత్యేక(1) ప్రజగా ఏర్పరచినవాడు, ఆయన మహిమగల, పరిశుద్ధ నామమును ప్రార్థించు ప్రతి ఆత్మకు విశ్వాసమును, భయమును, సమాధానమును, ఓర్పును, దీర్ఘశాంతమును, ఆత్మనిగ్రహమును, పవిత్రతను, మితమును అనుగ్రహించును గాక, ఆయన నామమునకు ఇష్టముగా, మన ప్రధాన యాజకుడును కాపరియు అయిన యేసుక్రీస్తు ద్వారా. ఆయన ద్వారా ఆయనకు మహిమయు, ప్రభావమును, శక్తియు, ఘనతయు, ఇప్పుడును ఎల్లప్పుడును ఉండును గాక. ఆమేన్.
అధ్యాయము LIX.-- సమాధానము మరల నెలకొల్పబడెనని త్వరగా వర్తమానము పంపవలెనని కొరింథీయులు హెచ్చరింపబడుచున్నారు. ఆశీర్వాదము.
మా దూతలైన వీరిని, క్లాడియసు ఎఫెబసును, వాలేరియసు బితోను, ఫోర్టునాతుసుతో కూడ, సమాధానముతోను సంతోషముతోను త్వరగా మా యొద్దకు తిరిగి పంపుడి. మనము బహు ఆసక్తితో కోరి ఆశించు సమాధానమును ఐక్యమును [మీ మధ్య] వారు మరింత త్వరగా మాకు తెలియజేయునట్లు, మీ మధ్య మరల నెలకొల్పబడిన మంచి క్రమమును గూర్చి మేము మరింత త్వరగా సంతోషించునట్లు. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృప మీతోను, ఆయన ద్వారా దేవుని పిలువబడినవారందరితోను, అంతటను, ఉండును గాక. ఆయన ద్వారా ఆయనకు మహిమయు, ఘనతయు, శక్తియు, ప్రభావమును, నిత్య ఆధిపత్యమును,(2) శాశ్వతము నుండి శాశ్వతము వరకు(3) ఉండును గాక. ఆమేన్.(4)